ஸ்ரீ கீதா ஸ்லோகங்கள் – -2–ஸ்ரீ சாங்க்ய யோகம் —

கஸ்தூரி திலகம் -லலாட பாடலே வக்ஷஸ்தலே கௌஸ்துபம் நாஸாக்ரே முத்து பல்லாக்கு —
கர தலே வேணு -கரே கங்கணம் -ஸர்வாங்கே ஹரி சந்தனம்
ஸூ லலிதம் -கண்டேஸ் முக்தா வலீ கோப ஸ்த்ரீ பரி வேஷ்டிதோ விஜயதே கோபால சூடாமணி –
விஜய சாரதி -பார்த்த சாரதி தேரோட்டி ஆசைப்பட்டு -தேர்ப்பாகு –

—————————–
அஸ்தான ஸ்நேக காருண்ய தர்ம அதர்ம தியாகுலம்
பார்த்தம் ப்ரபன்ன முத்திச்ய சாஸ்திர ரவதரணம் க்ருதம்—ஸ்ரீ கீதார்த்த சங்க்ரஹம்–5-

காட்டக் கூடாத இடத்தில் ஸ்நேஹம் -காருண்யம் -தர்ம அதர்ம விவேகம் இல்லாமல் –மூன்று தோஷங்கள் –

நித்யாத்மா சங்க கர்மேஹா கோசரா சாங்க்ய யோகதீ
த்வதீய ஸ்திததீ லஷா ப்ரோக்தா தந்மோஹ சாந்தயே —ஸ்ரீ கீதார்த்த சங்க்ரஹம்—6-

சாங்க்ய யோகம் -உண்மையான அறிவு -ஆத்மாவை பற்றி
பற்றுதல் இல்லாத கர்ம யோகம் பண்ண -மோகம் மயக்கம் தீர்க்க -ஞான யோகி
கலக்க மாட்டாத-ஸ்திரமான புத்தி யுடன் -செய்வதை உபதேசிக்கிறார் –
ஞான யோகம் அடைய கர்ம யோகம் -ஆத்மாவின் நித்யத்வம் சொல்லி –

12 -30 ஆத்மா நித்யம் சொல்லி / 31 –கர்ம யோகம் –53 வரை / 72 வரை ஞான யோகம் -சொல்கிறான் –
புருஷார்த்தம் பெருமை முதலில் சொல்லி அப்புறம் உபாயம் —

—————————————————-

ஸஞ்ஜய உவாச
தம் ததா க்ருபயா விஷ்டம் அஸ்ரு பூர்ணாகுலேக்ஷணம்.–
விஷீதந்தமிதம் வாக்யமுவாச மதுஸூதந—-৷৷2.1৷৷

சஞ்சயன் சொன்னான்
அவ்விதம் இரக்கம் நிறைந்து நீர் நிரம்பிக் கலங்கிய கண்களுடன் சோகத்தோடு கூடிய
அந்த அர்ஜுனனிடம் பகவான் மது ஸூதனன் இவ்வாறு கூறினான்
தேவை இல்லா இடத்தில் கிருபை -கண்ணீர் விட்டு உடம்பு நடுங்கி —
மது சூதனன் -பிரதிபந்தகம் நீக்கி அருள –

ஸ்ரீ பகவாநுவாச
குதஸ்த்வா கஸ்மலம் இதம் விஷமே ஸமுபஸ்திதம்.—
அநார்யஜுஷ்டம் அஸ்வர்க்யம் அகீர்திகரம் அர்ஜுந—৷৷2.2৷৷

ஸ்ரீ பகவான் சொன்னார்
அர்ஜுனா -அறிவற்றவர்களால் அடையப்படுவதும் -மறுமைக்குத் தடையாய் இருப்பதும் –
பழிக்குக் காரணதுமான இந்த வருத்தம் தகாத இடத்தில் எதற்க்காக உன்னை வந்து அடைந்தது
மநோ வியாதி போக்க –கஷ்மலம்–இதம் -தாழ்ந்த அபிப்ராயம் –வரக் கூடாத இடத்தில் –
உனக்கா இப்படி – சிறந்த வில்லாளி –பெரியவர்கள் மனஸ் கெட –கீர்த்தியும் வராது –
சுவர்க்கமும் கிட்டாது -எதனால் இப்படி

க்லைப்யம் மா ஸ்ம கம பார்த்த நைதத்த்வய் யுப பத்யதே.—
க்ஷுத்ரம் ஹ்ருதய தௌர்பல்யம் த்யக்த்வோத்திஷ்ட பரந்தப—৷৷2.3৷৷

குந்தியின் மகனே -பயன்கொள்ளித் தனத்தை அடையாதே –இத்தன்மை உன்னிடத்தில் பொருந்த வில்லை
எதிரிகளை அழிப்பவனே-மிகத் தாழ்ந்ததான மநோ பலமின்மையை விட்டு எழுந்திரு -என்று பகவான் கூறினான்
அலி போன்ற தன்மை –மனஸ் ஒடிந்து உள்ள தன்மை உன்னிடம் சேராதே -தொலைத்து -எழு-
உன்னையே இப்படி தப்பிக்கச் செய்யலாமோ –

அர்ஜுந உவாச
கதம் பீஷ்மமஹம் சங்க்யே த்ரோணம் ச மதுஸூதந.—
இஷுபி ப்ரதியோத்ஸ்யாமி பூஜார்ஹாவரிஸூதந–৷৷2.4৷৷

அர்ஜுனன் சொன்னான் –
எதிரிகளை அழிப்பவனே -மது என்னும் அரக்கனை அழித்தவனே -பூஜிக்கத் தகுந்த வர்களான
பீஷ்மரையும் த்ரோணரையும் குறித்து எப்படி நான் அம்பு ஏய்த்து யுத்தத்தில் சண்டை புரிவேன்
இங்கும் மது சூதன -சப்தம் –பூஜைக்கு உரியவர் பீஷ்மரையும் த்ரோணரையும் –
சாந்தீபன் சூதனன் இல்லையே உனக்கு பெயர்-

குரூநஹத்வா ஹி மஹாநுபாவாந்–ஸ்ரேயோ போக்தும் பைக்ஷ்யமபீஹ லோகே–
ஹத்வார்தகாமாம் ஸ்து குரூநிஹைவ–புஞ்ஜீய போகாந் ருதிர ப்ரதிக்தாந்—৷৷2.5৷৷

மதிக்கத் தக்கவர்களான பெரியவர்களைக் கொல்லாமல் இவ்வுலகில் பிச்சை எடுத்து உண்பதும் சிறந்தது அன்றோ
பெரியவர்களைக் கொன்று விட்டு அவர்களுடைய ரத்தத்தால் நனைந்து இருக்கும் செல்வம் காமம் முதலிய
போகங்களை இங்கேயே எப்படி அனுபவிப்பேன்
ஷத்ரியன் இப்படி -அலி பேச்சு –
குருக்களுக்கு அர்த்தம் பொருளில் ஆசையால் என்னை எதிர்க்கிறார் –
காட்டுக்கு ஓடுகிறேன் -இருந்து என்ன பிரயோஜனம் -மனஸ் உடைந்து எதிர்மறையாக செயல் பட வைக்கும் –
தக்ஷிணை கொடுக்க வேன்டும் -ராஜ்யம் கொடுப்பேன் -ரத்த கரை உடன் ராஜ்யம் ஆளவா-

ந சைதத்வித்ம கதரந்நோ கரீயோ–யத்வா ஜயேம யதி வா நோ ஜயேயு–
யாநேவ ஹத்வா ந ஜிஜீவிஷாம–ஸ்தேவஸ்திதா ப்ரமுகே தார்தராஷ்ட்ரா—৷৷2.6৷৷

நாங்கள் வெற்றி கொள்வோமோ அல்லது வெல்லப் படுவோமோ என்னும் இவ்விரண்டினுள் எது
நமக்குச் சிறந்தது என்னும் இதையும் நாம் அறியோம்
நாம் எவர்களைக் கொன்று வாழ விரும்ப வில்லையோ அந்த துரியோத நாதியரே நமக்கு முன்னால் நிற்கிறார்கள்
ஓடினாலும் உன்னை கொல்லுவார்களே-என்று கேட்டதாக -கொண்டு பதில் –யுத்தம் முடிவு நான் அறியேன் –
யாரைக் கொன்று நான் ஜீவிக்க முடியாதோ அவர்கள் அன்றோ எதிரில்

கார்பண்ய தோஷோபஹத ஸ்வபாவம் -ப்ருச்சாமி த்வாம் தர்ம ஸம் மூடசேதா–
யச்ச்ரேய ஸ்யாந் நிஸ்சதம் ப்ரூஹி தந்மே—ஷிஷ்யஸ்தேஹம் ஷாதி மாம் த்வாம் ப்ரபந்நம்—৷৷2.7৷৷

மந வலிமை இன்மையாகிற தோஷத்தால் அழிக்கப்பட்ட தைரியத்தை உடையனாய் -தர்ம விஷயத்தில் மயங்கின
நெஞ்சை உடையனாய் -நான் -உன்னைக் கேட்கிறேன் -இவ்விஷயத்தில் எது உறுதியாக நன்மை பயக்குமோ
அதை எனக்குக் கூறுவாயாக -நான் உனக்கு சிஷ்யன் ஆகிறேன் –
உன்னைச் சரணம் அடைந்த என்னைத் தெளிவிப்பாயாக
நல்லது சொல் கேட்க்கிறான் இதில் –மனஸ் துர்பலமான நிலை –தர்மம் எது அதர்மம் எது குழம்பி உள்ளேன் —
சிஷ்யன்-பிரபன்னன் -அடி பணிந்து கேட்க்கிறேன்
எது எனக்கு சிறந்தது -என்று நான் நிச்சயமாக அறியும் படி சொல்லி அருள் -ஒரே கேள்வி -700-ஸ்லோகங்கள் –
தெரிந்த அத்தனை நல்லதையும் சொல்லி
வள்ளல் தன்மை -பால் சொரியும் வள்ளல் பெரும் பசுக்கள் இவன் தன்மையால் தானே –
தாய்க்கும் மகனுக்கும் தம்பிக்கும் இவருக்கும் இவர் அடி பணிந்தோர்க்கும் இந்த பரம காருண்யம் உண்டே –
ஸ்ரீ கீதாச்சார்யனை பின் பற்றி இவர்கள் –

ந ஹி ப்ரபஸ்யாமி மமாபநுத்யாத் யச்சோகமுச்சோஷண மிந்த்ரியாணாம்.–
அவாப்ய பூமாவஸ பத்நம் ருத்தம்–ராஜ்யம் ஸுராணாமபி சாதிபத்யம்—-৷৷2.8৷৷

எதிரிகள் அற்றதும்-தன தானியங்களால் நிறைந்ததுமான பூ உலகில் ராஜ்யத்தையும் –
தேவர்களுக்கு அதிபதியாக இருப்பதையும் -அடைந்தாலும் கூட என்னுடைய இந்திரியங்களை மிகவும்
உலர்த்துவதான வருத்தத்தை யாது ஓன்று போக்குமோ அத்தை நான் காண வில்லை -என்று அர்ஜுனன் கூறினான் –
கண்ணுக்கு பட வில்லை -என்கிறான் -வேறே உபாயம் உண்டா கண்ணன் கேட்டதாக கொண்டு – சோகம் தீர்க்க -ஓடுவதை விட –
இந்திரியங்களை வற்ற அடிக்கும் சோகம் –மூன்று லோகம் கிடைத்தாலும் இந்த கேள்விக்கு பதில் இல்லையே -என்கிறான்

ஸஞ்ஜய உவாச
ஏவமுக்த்வா ஹ்ருஷீகேஸம் குடாகேஸ பரந்தப–
ந யோத்ஸ்ய இதி கோவிந்தமுக்த்வா தூஷ்ணீம் பபூவ ஹ—-৷৷2.9৷৷

சஞ்சயன் சொன்னான் –
அரசே உறக்கத்தை வென்ற அர்ஜுனன் ஸ்ரீ கிருஷ்ணன் இடம் இவ்வாறு கூறி
நான் போர் புரிய மாட்டேன் என்று கூறி விட்டுப் பேசாமல் இருந்தான்
ஹா ஆச்சர்யம் –தூக்கம் சோம்பல் வென்ற அர்ஜுனன் சோம்பி –
கோவிந்தன் இடம் சொல்லி -கோழை போலே சொல்கிறானே –

தமுவாச ஹ்ருஷீகேஷஸம் ப்ரஹ ஸந்நிவ பாரத–
ஸேநயோருபயோர் மத்யே விஷீந்தமிதம் வச—৷৷2.10৷৷

பரத குலத்து உதித்த த்ருதராஷ்ட்ரனே-கண்ணன் இரண்டு சேனைகளுக்கும் நடுவில் வருந்துகின்றவனான
அர்ஜுனனைக் குறித்து சிரிப்பவன் போலே இவ்வார்த்தையைக் கூறினான்
சிரித்துக் கொண்டே -மந்த ஸ்மிதம் -பதில் சொல்கிறான் -உபதேசம் -சொல்கிறவர் அழுது சொல்லக் கூடாதே –
ஆழ்ந்த விஷயம் – மாய சிரிப்பு -வியாஜ்யமாக ஸ்ரீ கீதை தரப் போகிறேன் –
தேஹாத்ம விபாகம் இல்லாத ஷத்ரியன் – சங்கை உருவாக்கி -பீஷ்மர் துரோணர் நிறுத்தி
கை காட்டி -வருத்தம் வர வைத்து -சிரிப்பு வருமே -விளையாட்டு பொம்மை தானே நாம்

ஸ்ரீ பகவாநுவாச-
அஷோச்யா நந்வஷோசஸ்த்வம் ப்ரஜ்ஞாவாதாம்ஸ்ச பாஷஸே.—
கதாஸூநகதா ஸூம்ஸ்ச நாநுஸோசந்தி பண்டிதா—-৷৷2.11৷৷

கண்ணன் கூறினான்
அர்ஜுனா நீ வருந்தத் தகாதவர்களைக் குறித்து வருந்தினாய் -மிகவும் அறிவுள்ளவன் போல் பேசுகிறாய் –
அறிவாளிகள் உயிர் அற்ற உடல்களைக் குறித்தும் உயிருள்ள ஜீவர்களைக் குறித்தும் வருந்துவது இல்லை
பண்டிதர் வருத்தம் படக் கூடாத விஷயம் -இவர்களை பார்த்து வருத்தப் பட கூடாதே –
ஞானி போல சில சமயம் பேசுகிறாய் -நீ எந்த கோஷ்ட்டி அறிய முடிய வில்லையே
சோகம் படக் கூடாத இடத்தில் சோகம் பட்டு -அஞ்ஞானி – பித்ரு பிண்டம் இல்லாமல் -சொல்லி ஞானி போலவும் பேசி
குல ஷயம் குல நாசம் அறிந்தவன் சாஸ்த்ர ஞானம் அறிந்தவன் -போலவும் பேசி -வாழ்வதே பரமாத்மாவுக்கு தானே
ஆத்ம தேஹம் வாசி அறிந்தவர் துக்கம் அடைய மாட்டார்களே -இதுவே ஞானம் -பண்டிதன் போலே நடந்து கொள்-

சிற்றத்தின்-செற்றத்தின்- வயிற்றில் சிறியது பிறந்தால் எத்தைத் தின்று எங்கே கிடக்கும் -இந்த ஸ்லோகத்தை கொண்டே பிறந்தது
அடியேன் சிறிய ஞானத்தன்-சிறியது – -ஜீவாத்மா-ஆக்கையின் வழி உழல்வோம் —

ந த்வேவாஹம் ஜாது நாஸம் ந த்வம் நேமே ஜநாதிபா—
ந சைவ ந பவிஷ்யாம ஸர்வே வயமத பரம்—৷৷2.12৷৷

சர்வேஸ்வரனான நான் முக்காலத்தில் எப்போதும் இல்லாமல் இருந்தேன் என்பது இல்லை –
எப்போதும் நான் உள்ளவனே யாவேன்
நீயும் எப்போதும் இல்லாமல் இருந்தாய் என்பதும் இல்லை -நீயும் எப்போதும் உள்ளவனே யாவாய்
இவ்வரசர்களும் எப்போதும் இல்லாமல் இருந்தார்கள் என்பதும் இல்லை -இவ்வரசர்களும் எப்போதும் உள்ளவர்களே
நாம் அனைவரும் இதற்கு மேல் உள்ள காலத்திலும் இருக்க மாட்டோம் என்பது இல்லவே இல்லை –
நான் அனைவரும் எப்போதும் இருக்கவே போகிறோம் –
நான் நேற்றைக்கு இருந்தேன் இல்லை என்பது இல்லை –அஹம் ஜாது–ந ஆஸம் இது ந
நீ இன்று இருக்கிறாய் அல்ல என்பது இல்லை –
இரட்டை இல்லை சொல்லி திடமாக -தன்னை -அவனை -ராஜாக்களை -ஜனாதிப –
ஆத்ம நித்யம் –மற்ற புற மதங்களை போக்கி –
சஜாதீய விஜாதீய ஸூகத பேதங்கள் இல்லை என்பர் அத்வைதிகள் –
த்ரிவித நிர்விசேஷ திரிவித பேத ரஹித சின் மாத்ர ப்ரஹ்மம்
நித்யோ நித்யோனாம் சேதன சேதனாம் ஏகோ பஹு நாம் யோ விஹதாதி காமான்
நாராயணனே நமக்கே பறை தருவான் –

தேஹிநோஸ்மிந்யதா தேஹே கௌமாரம் யௌவநம் ஜரா—
ததா தேஹாந்தர ப்ராப்திர் தீரஸ் தத்ர ந முஹ்யதி—৷৷2.13৷৷

இந்த உடலில் இருக்கும் ஆத்மாவுக்கு இளமையும் வாலிபமும் கிழத்தனமும் எப்படி ஏற்படுகின்றனவோ அப்படியே
இந்த உடலை விட்ட வுடன் மற்றொரு உடலை அடைவதும் ஏற்பட்டே தீரும் –
அறிவாளியாய் இருப்பவன் இவ்விஷயத்தில் கலங்குவது இல்லை -தீரர் சோகப் பட மாட்டார்

மாத்ரா ஸ்பர்ஸாஸ்து கௌந்தேய ஷீதோஷ்ண ஸுக துக்கதா–
ஆகமாபாயிநோ நித்யாஸ்தாம் ஸ்திதி க்ஷஸ்வ பாரத৷৷2.14৷৷

குந்தீ புத்திரனே தந் மாத்ரா கார்யமான -சப்த ஸ்பர்ச ரூப ரஸ கந்தங்களோடும் -அவற்றை உடைய பொருள்களோடும்-
இந்திரியங்களின் சேர்க்கைகள் குளிர் வெப்பம் முதலானவற்றால் உண்டான இன்ப துன்பங்களைக் கொடுக்கின்றன –
இவை உண்டாகி அழிபவை-மோக்ஷ நிலையில் அடியோடு அழியக் கூடியவை -அவற்றைப் பொறுத்துக் கொள்

யம் ஹி ந வ்யத யந்த்யேதே புருஷம் புருஷர்ஷப—
ஸம துக்க ஸுகம் தீரம் ஸோம் அருதத்வாய கல்பதே—৷৷2.15৷৷

புருஷர்களுள் சிறந்தவனே-ஸூக துக்கங்களை சமமாக எண்ணுபவனாய் -தைர்யம் உடையவனாக எந்தப் புருஷன்
இவைகள் -புலன்கள் -மற்றும் போகங்களின் சேர்க்கைகள் -கலங்க வைப்பது இல்லையோ
அந்த மனிதனே மோக்ஷத்தை அடைய வல்லவனாவான்

நாஸதோ வித்யதே பாவோ நாபாவோ வித்யதே ஸத-
உபயோரபி த்ருஷ்டோந்த ஸ்த்வநயோஸ் தத்வ தர்ஸிபி–৷৷2.16৷৷

இல்லது எனப்படும் உடலுக்கு உள்ளத்தின் தன்மையாகிற நித்யத்வம் உண்டாகாது -உடல் அநித்யமானது
உள்ளது எனப்படும் ஆத்மாவுக்கு இல்லத்தின் தன்மையாகிற அநித்யத்வம் உண்டாகாது -ஆத்மா நித்தியமானது
உடல் ஆத்மா இவ்விரண்டையும் பற்றிய முடிவானது உண்மை அறிவாளிகளால் இவ்வாறு அறியப் பட்டுள்ளது

அவிநாஷி து தத் வித்தி யேந ஸர்வமிதம் ததம்.–
விநாஸ மவ்யயஸ் யாஸ்ய ந கஸ்சித் கர்துமர்ஹதி—৷৷2.17৷৷

அந்தவந்த இமே தேஹா நித்யஸ்யோக்தாஃ ஸரீரிண–
அநாஸிநோ அப்ரமேயஸ்ய தஸ்மாத் யுத்யஸ்வ பாரத—৷৷2.18৷৷

தோற்றம் இல்லாதவனும் அழிவற்றவனும் அனுபவிக்கப்படும் அசேதனத்திலும் வேறுபட்டு அனுபவிப்பவனாயும்
இருப்பவனுமான ஆத்மாவின் இந்தஉடல்கள் கர்மம் கழிந்த உடன் அழிந்து விடுகின்றன என்று
சாஸ்திரங்களில் சொல்லப் படுகின்றன-எனவே போர் செய்வாயாக
நித்யம் –ஞான மயம்/ -கர்மம் அனுபவிக்கும் கருவி -/அறியப்படும் பொருள்/ சூஷ்மம்/
ஐந்து வாசிகள் ஆத்மாவுக்கும் தேகத்துக்கும்-

ய ஏநம் வேத்தி ஹந்தாரம் யஸ்சைநம் மந்யதே ஹதம்-
உபௌ தௌ ந விஜாநீதோ நாயம் ஹந்தி ந ஹந்யதே–৷৷2.19৷৷

எவன் ஒருவன் ஆயுதம் நெருப்பு முதலானவற்றால் ஏதாவது ஒன்றை இந்த ஆத்மாவைக் கொல்லுபவனாகவோ-
அல்லது இந்த ஆத்மாவைக் கொல்லப் படுபவனாகவோ நினைக்கிறானோ
அவ்விருவரும் ஆத்மாவை அறிகிறார்கள் அல்லர் –
ஆயுதம் நெருப்பு முதலியவை ஆத்மாவைக் கொல்லுவது இல்லை -ஆத்மாவானது கொல்லப் படுவதும் இல்லை –
கொல்லுபவனாக நினைத்தாலோ கொல்லப் பட்டதாக நினைத்தாலோ– ஞானி இல்லையே –

ந ஜாயதே ம்ரியதே வா கதாசித்—நாயம் பூத்வா பவிதா வா ந பூய–
அஜோ நித்ய ஸாஸ்வதோயம் புராணோ–ந ஹந்யதே ஹந்யமாநே ஸரீரே—৷৷2.20৷৷

ஆத்மா ஒரு போதும் உண்டாவதும் இல்லை -அழிவதும் இல்லை –
இவ்வாத்மா கல்பத்தின் தொடக்கத்தில் உண்டாகி மறுபடியும் கல்பத்தின் முடிவில் அழிவான் என்பதும் இல்லை –
இவன் உத்பத்தி அற்றவன் -அழிவற்றவன் -பரிணாமம் அற்றவன் -பழையவனாயினும் புதியவனாய் இருப்பவன் –
எனவே உடல் அழிக்கப்படும் போதும் இவ்வாத்மா அழிக்கப் படுவது இல்லை
விகாரங்கள் -சரீரத்துக்கு -வெட்டப்படுவது இல்லை -பிறப்பு இறப்பு இல்லை -ஏற்படுவதும் அழிவதும் இல்லை –
கல்ப ஆதியில் தோற்றம் பிரமனுக்கு -கல்ப -முடிவில் அவனுக்கு –
1000 சதுர் யுகம் அவனுக்கு பகல் / அவனுக்கும் அழிவு காட்ட மீண்டும் சப்தம் –
நித்ய / நைமித்திக்க பிரளயம்-மூன்று லோகம் அழியும்- / பிராகிருத பிரளயம் பிரமனுக்கும் முடிவு –
ஆத்யந்திக பிரளயம் -சரணாகதன் திரும்ப மாட்டானே
அப்பொழுதைக்கு அப்பொழுது என் ஆராவமுதன் /un usual as usual மாறுவதே பழக்கம் –

வேதாவிநாஸிநம் நித்யம் ய ஏநமஜமவ்யயம்.–
கதம் ஸ புருஷ பார்த்த கம் காதயதி ஹந்தி கம்—৷৷2.21৷৷

அர்ஜுனா எவன் இவ்வாத்மாவை அழிவற்றவனாகவும் பிறப்பற்றவனாகவும் குறைவற்றவனாகவும் இருப்பதால்
என்றும் இருப்பவனாக அறிகிறானோ அந்த மனிதன் ஒரு ஆத்மாவை எப்படிக் கொல்வான்-
ஓர் ஆத்மாவை எப்படித் தான் மாற்று ஒருவனைக் கொண்டு கொல்விப்பான்
நித்யம் என்று அறிந்தவன் -கொல்ல முயலுவானோ –கொல்ல முடியாதே சண்டை போடலாம் -அது உன் ஷத்ரிய கர்மம்

வாஸாம் ஸி ஜீர்ணாநி யதா விஹாய–நவாநி கருஹ்ணாதி நரோபராணி.—
ததா ஷரீராணி விஹாய ஜீர்ணாநி –அந்யாநி ஸம் யாதி நவாநி தேஹீ—৷৷2.22৷৷

மனிதன் எப்படிக் கிழிந்த துணிகளைக் கை விட்டு வேறு புதிய துணிகளைக் கைக் கொள்ளுகிறானோ
அப்படியே ஆத்மாவானவன் கட்டுக் குலைந்த உடல்களைக் கை விட்டு வேறு புதிய உடல்களை நன்றாக அடைகிறான் –
அடுத்த சரீரம் -சட்டை மாத்திக் கொள்வது போல் -தர்ம யுத்தம் -பிராணன் போனால் ஸ்வர்க்கம் தானே –
நல்ல சரீரம் தான் கிட்டும் –

நைநம் சிந்தந்தி ஸஸ்த்ராணி நைநம் தஹதி பாவக–
ந சைநம் க்லேத யந்த்யாபோ ந ஸோஷயதி மாருத—৷৷2.23৷৷

இவ்வாத்மாவை ஆயுதங்கள் வெட்டுவது இல்லை -நெருப்பு எரித்து அழிப்பது இல்லை –
நீர் கரைத்து அழிப்பது இல்லை -காற்று உலர்த்தி அழிப்பது இல்லை
வெட்ட முடியாதே -கொழுத்த முடியாதே -நனைக்க முடியாதே -உலர்த்த முடியாதே –

அச்சேத்யோயம் அதாஹ்யோயம் அக்லேத்ய அஸோஷ்ய ஏவ ச.–
நித்ய ஸர்வகத ஸ்தாணுரசலோயம் ஸநாதந—৷৷2.24৷৷

இவ்வாத்மா வெட்டப்பட முடியாதவன் எரிக்கப்பட்ட முடியாதவன் -கரைக்கவும் முடியாதவன் -உலர்த்தப்படவும் முடியாதவன் –
இவ்வாத்மா எல்லா அசேதனங்களிலும் பரவி இருப்பவன் -நித்தியமாக இருப்பவன் -நிலையான தன்மை உடையவன் –
அசைக்க முடியாதவன் -பழமையானவன் -அந்தராத்மாவா இருப்பவன் -ஒரே மாதிரியாக இருப்பவன்

அவ்யக்தோயம் அசிந்த்யோயம் அவிகார்யோயமுச்யதே.—
தஸ்மாதேவம் விதித்வைநம் நாநுஸோசிதும் அர்ஹஸி—৷৷2.25৷৷

இவ்வாத்மா அழிவுடையவனாக அறியப்படாதனாகவும் -இவனே அழிவு உடையவற்றின் தன்மைகளை
உடையவனாக நினைக்கவும் தகாதவனாகவும் -இவனே மாறுபாடு அற்றவனாகவும் கூறப்படுகிறான் –
ஆகையால் இவனை இவ்வண்ணமாக அறிந்து கொண்டு நீ வருந்தக் கூடாது
அழிவு உடையவன் நினைப்பவன் முட்டாள் -விகாரம் இல்லையே -கவலை பட வேண்டாம் –

அத சைநம் நித்யஜாதம் நித்யம் வா மந்யஸே ம்ருதம்.—
ததாபி த்வம் மஹாபாஹோ நைவம் ஸோசிதுமர்ஹஸி৷৷2.26৷৷

நீண்ட கைகளை உடையவனே முற்கூறியபடி அல்லாமல் இவ்வாத்மாவை என்றும் உண்டாகிறது என்றும்
இறக்கிறதுமான உடலாகவே நினைக்கிறாயாகில் -அப்படி நினைத்தாலும் நீ இவ்வாறு
வருந்துவதற்குத் தகுதி உடையவன் அல்லை
ஆத்மாவே தேகம் பிறக்கும் இறக்கும் என்று கொண்டாலும் நீ சோகப் பட வாய்ப்பில்லை —
லோகாயுதன் -கண்டதே கோலம் கொண்டதே காட்சி
ஜாபாலி -வாதம் /ஆத்மாவே தேகம் என்றால் பாபம் புண்ணியம் கவலையே வேண்டாமே-

ஜாதஸ்ய ஹி த்ருவோ ம்ருத்யுர்த்ருவம் ஜந்ம ம்ருதஸ்ய ச.–
தஸ்மாதபரிஹார்யேர்த்தே ந த்வம் ஸோசிதுமர்ஹஸி—৷৷2.27৷৷

உண்டாவதற்கு அழிவு தவிர்க்க முடியாதது -அழிந்ததற்கு மறு பிறப்பும் தவிர்க்க முடியாதது –
ஆகையால் தவிர்க்க முடியாத இந்த விஷயத்தில் நீ வருந்துவதற்குத் தகுதி உடையவன் அல்லை
சோகிக்க அர்ஹதை இல்லை -பிறந்தது என்றால் இறக்க வேன்டும் -இறந்தவை பிறக்கவும் செய்ய வேன்டும் –
பரிகாரம் இல்லாமல் இருக்க எதற்கு சோகிக்க வேன்டும் —
லிபி மாத்த ஒருவனே -திருவடி மகரந்த தூள் தானே மாத்த முடியும் -கிருபை ஒன்றே கர்மம் போக்கும் –
ஜோதிஷம் பரிகாரம் சொல்லாது -இன்னது நடக்கும் என்றே சொல்லும்
அர்ஜுனன் இதனாலே தான் ஓடுகிறேன் – வென்றால் -பிறக்கும் ஜெயம் -பின்பு இறப்பு தோல்வி -ஸூஷ்மமான அர்த்தம்
குடம் தன்மை மரணம் -மண்ணான தன்மைக்கு ஜனனம் –பானை பண்ணும் பொழுது -மண் அவஸ்தை மரணம் -கூட அவஸ்தை பிறப்பு –
வீர ஸ்வர்க்கம் பிறக்கும் பீஷ்மர் மரணம் -இது தான் பிறந்தால் இறப்பு -என்றது –

அவ்யக்தாநி பூதாநி வ்யக்த மத்யாநி பாரத—
அவ்யக்த நிதநாந்யேவ தத்ர கா பரிதேவநா–৷৷2.28৷৷

அர்ஜுனா தேவர் மனிதர் முதலான உடல்கள் காணப்படாத முன் நிலையை உடையனவாகவும்-
காணப்படாத பின் நிலையை உடையனவாகவுமே உள்ளன -அவ்விஷயத்தில் வருந்துவது எதற்காக
பூத காலம் அறிய முடியாது நிகழ் காலம் மட்டும் தெரியும் -மேலே வருவதையும் தெரியாமல் –
கவலை படக் காரணம் இல்லையே -துக்கப் பட எந்த வழியிலும் காரணம் இல்லையே –

ஆஸ்சர்யவத் பஸ்யதி கஸ்சிதேந—-ஆஸ்சர்யவத் வததி ததைவ சாந்ய–
ஆஸ்சர்யவத்யை நமந்ய ஸ்ருணோதி–ஸ்ருத்வாப்யேநம் வேத ந சைவ கஸ்சித்—৷৷2.29৷৷

ஆச்சர்யமாக இருக்கும் இவ்வாத்மாவை பல கோடியில் ஒருவனே காண்கிறான் –
அப்படியே ஆச்சர்யமாக இருக்கும் இவனை பல கோடியிலே ஒருவனே பேசுகிறான் –
ஆச்சர்யமாக இருக்கும் இவனை பல கோடியிலே ஒருவனே கேட்கிறான்-
கேட்டும் ஒருவனும் இவனை அறிகிறான் அல்லன்
ஆத்ம ஞானி உடைய பெருமை-பார்க்க பேச- கேட்க–அறிய -துர்லபம் —
ஓர் ஒருவர் உண்டாகில் –எல்லாருக்கும் அண்டாதது அன்றோ அது –

தேஹீ நித்யமவத்யோயம் தேஹே ஸர்வஸ்ய பாரத.–
தஸ்மாத் ஸர்வாணி பூதாநி ந த்வம் ஸோசிதுமர்ஹஸி—৷৷2.30৷৷

தேவர் மனிதர் முதலிய அனைவருடைய உடல்களும் கொல்லப் பட்ட போதிலும்
அவ்வுடலில் இருக்கும் ஆத்மா எப்போதும் கொல்லப் பட முடியாதவன் –
பரத குலத்தில் உதித்தவனே-எனவே எல்லா உயிர்களைக் குறித்தும் நீ வருந்துவதற்கு உரியன் அல்லன்
பல்லவி அநு பல்லவி போலே சோகப் படாதே -கடைசி வரை தாயார் போலே -வாத்சல்ய தரம் –
நடுவே வந்து உய்யக் கொள்கின்ற நாதன் –உந்தியில் புகுந்து -ஆதரம் பெறுக வைத்து –
எல்லா தேகத்துக்குள்ளும் ஆத்மா நித்யம் தான் -எந்த ஜீவ ராசிகளை பற்றியும் கவலைப் பட வேண்டாம்

அஸ்தான காருண்யம் விலக்கினது இது வரை-
தர்ம அதர்ம கலக்கம் -மேலே -4 –ஸ்லோகங்களில் சொல்லி
அஸ்தானே ஸ்நேஹம் மேலே–3–ஸ்லோகங்களில் சொல்லப் போகிறான் –

ஸ்வ தர்மமபி சாவேக்ஷ்ய ந விகம்பிதுமர்ஹஸி—
தர்ம்யாத்தி யுத்தாச் ச்ரேயோந்யத் க்ஷத்ரியஸ்ய ந வித்யதே–৷৷2.31৷৷

மேலும் போர் செய்தலாகிய உன்னுடைய தர்மத்தை நோக்கினாலும் போரில் இருந்து நீ நழுவுதற்கு உரியன அல்லை
அரசனுக்கு தர்மத்தை மீறாத போரைக் காட்டிலும் நன்மை பயப்பது வேறு ஓன்று இல்லை அன்றோ –
ஷத்ரியன் ஸ்ரேயஸ் மோக்ஷம் போக தர்ம யுத்தம் -கிடைக்காத வாய்ப்பு கிட்டும் பொழுது சோகிப்பாயோ–
அந்தணன் -ஞானம் -வேறே வழியால் மோக்ஷம் இல்லை போலே -ஷத்ரியனுக்கு தர்ம யுத்தம்
சண்டை போடாமல் கர்மம் நழுவி நீ நரகம் -துரியோதனன் வென்று அதர்ம ராஜ்யம் நடத்தி அவனும் நரகம் போவான் –

யத்ருச்சயா சோபபந்நம் ஸ்வர்க த்வார மபாவ்ருதம்.–
ஸுகிந க்ஷத்ரியா பார்த்த லபந்தே யுத்தமீத்ருஸம்–৷৷2.32৷৷

குந்தியின் மகனே தானாகவே வந்து அடைந்து இருப்பதும் தடை நீங்கப் பெற்ற மோக்ஷ சாதனமாக
இருப்பதுமான இந்தப் போரை பாக்யமுள்ள அரசர்களே அடைகிறார்கள்

அத சேத்த்வமிமம் தர்ம்யம் ஸங்க்ராமம் ந கரிஷ்யஸி.–
தத ஸ்வதர்மம் கீர்திம் ச ஹித்வா பாப மவாப்ஸ் யஸி—৷৷2.33৷৷

இப்படி அல்லாமல் நீ இந்த அறப் போரைச் செய்யவில்லை யானால் அக்காரணத்திலேயே
உன் வர்ணத்தின் பயனையும் புகழையும் கை விட்டு பாவத்தை அடைவாய் –
தர்ம யுத்தம் ஒரு வேளை பண்ணாமல் ஓடினால் -தர்மமும் விட்டவனாக -சுவர்க்கமும் கீர்த்தியும் இழந்து போவாய்-

அகீர்த்திம் சாபி பூதாநி கதயிஷ்யந்தி தேவ்யயாம்.–
ஸம்பாவிதஸ்ய சாகீர்த்திர் மரணாத ரிச்யதே—৷৷2.34৷৷

எல்லா தேசத்திலும் எல்லாக் காலத்திலும் பரவக் கூடிய பழியை எல்லாரும் உனக்குக் கூறுவார்கள் –
வீரம் முதலிய நற் குணங்கள் உடையவனாகக் கொண்டாடப்படும் உன்னைப் போன்றவனுக்கு
பழிச் சொல் என்பது மரணத்தைக் காட்டிலும் கொடியதாகிறது
அகீர்த்தி உலகம் எங்கும் பரவும் –இதிஹாச புராணம்-எழுதுவோர்க்கு வாய்ப்பு –
வீர்யம் மிகுந்த நீ -அகீர்த்தி மரணம் விட மோசமாகும் –

பயாத்ரணாது பரதம் மம்ஸ்யந்தே த்வாம் மஹாரதா—
யேஷாம் ச த்வம் பஹுமதோ பூத்வா யாஸ்யஸி லாகவம்—৷৷2.35৷৷

பெரு வீரர்களான எதிரிகள் உன்னை அச்சத்தினால் போரில் புற முதுகு இட்டவனாக நினைக்கப் போகிறார்கள்
எந்தப் பெரு வீரர்களுக்கு நீ இதுவரை மதிக்கத் தக்கவனாக இருந்தாயோ அவர்களுக்கு எளியவனாக ஆகப் போகிறாய்
பயத்தால் ஓடினால் -மகா ரதர்கள் கேலி பேச –யாரால் நீ மதிக்கப் பட்டாயோ அவர்களே உன்னை இகழும் படி –
வீரன் -எதிரி -இரண்டாகும் இருந்து -செய்வதை -கேலி பண்ணுவார்கள் –
ஸ்நேஹம் -வேறே கோழை வேறே -பொறுமை வேறே -வாசி ஸூஷ்மம் –

அவாச்யவாதாம்ஸ்ச பஹூந் வதிஷ்யந்தி தவாஹிதா–
நிந்தந்தஸ்தவ ஸாமர்த்யம் ததோ துக்கதரம் நு கிம்—৷৷2.36৷৷

உன் எதிரிகள் உன்னுடைய திறமையை நிந்திப்பவர்களாய் பேசத் தகாத பல வகைச் சொற்களையும்
சொல்லப் போகிறார்கள் -அவற்றைக் கேட்பதில் காட்டிலும் கொடிய துன்பம் வேறு ஓன்று உண்டோ –
வாயாலே பேசிக் கூடாத -கோழை போலே -ஹிதம் விரும்பாதவர்கள் –நீ யோகி அல்ல வீரன் –
சகிக்க முடியாதே துக்கம் தரும் -மரணம் விட மோசம் -காண்டீபம் -தர்ம புத்திரர் கேலி பண்ணுவார் –
ஒரே நாளில் முடிப்பேன் என்று சொல்லி ஆரம்பித்து -தீ வைத்து கொள்ளுவேன் என்று போனான்
இப்பொழுது யுத்த ரங்கம் விட்டு போகிறாய் -என்று ஸூசகம்

ஹதோ வா ப்ராப்ஸ்யஸி ஸ்வர்கம் ஜித்வா வா போக்ஷ்யஸே மஹீம்–
தஸ்மாதுத்திஷ்ட கௌந்தேய யுத்தாய கரித நிஸ்சய–৷৷2.37৷৷

குந்தியின் மகனே அறப் போரில் கொல்லப் பட்டாலும் மோக்ஷத்தை அடையப் போகிறாய் –
போரில் வென்றாலும் பூமியை அனுபவிக்கப் போகிறாய்
ஆகையால் போரில் உறுதி உடையவனாக எழுந்து இருப்பாயாக
வீர சுவர்க்கமா ராஜ்யமோ கிட்டும் –ஆத்ம சாஷாத்காரம் -உனக்கு ஏற்பட்ட கர்ம யுத்தமே –
இடப பட்ட பாணி இதுவே -அதனால் எழுந்து இரு -யுத்தமே மோக்ஷ சாதனம் என்று நிச்சயப்படுத்து என்றவாறு –
அஸ்தானே ஸ்நேக விஷயம் சொல்லி முடித்து மேலே கர்ம் யோகம் -53-ஸ்லோகங்கள் வரை –

ஸுகதுக்கே ஸமே க்ருத்வா லாபாலாபௌ ஜயாஜயௌ.–
ததோ யுத்தாய யுஜ்யஸ்வ நைவம் பாபமவாப்ஸ்யஸி—৷৷2.38৷৷

இன்ப துன்பங்களையும் லாப நஷ்டங்களையும் வெற்றி தோல்விகளையும் சமமாக நினைத்து
அதற்குப் பிறகு போரில் முன் நிற்பாயாக -இவ்வாறு செய்தாயாகில் நீ பாவத்தை அடைய மாட்டாய்
ஆத்ம சாஷாத்காரம் பெற– ஞான யோகம் –ஞான யோகம் பண்ண –மனஸ் சுத்தி -பற்று அற்ற கர்ம யோகம் –படிக்கட்டு –
மேலே கர்ம யோகம் நேராக சாஷாத்காரம் என்பான் மூன்றாம் அத்யாயம் –
பாபம் -சம்சாரம் கிடந்தது -ஸூகம் துக்கம் / லாபம் நஷ்டம் / வெற்றி தோல்வி -இரட்டைகளை சமமாக -நினைத்து –
பலம் -இவை -இவற்றை மறந்து –யுத்தத்துக்காக செய்ய வேன்டும் —
ஸ்ரீ ராமனாக அவதரித்து நடத்தி காட்டியதை ஸ்ரீ கண்ணன் உபதேசிக்கிறார் இங்கு –
அப்பொழுது அலர்ந்த செந்தாமரையை வென்றதே ராஜ்யம் இல்லை என்றதும் –

ஏஷா தேபிஹிதா சாங்க்யே புத்திர்யோகே த்விமாம் ஸ்ருணு.–
புத்த்யா யுக்தோ யயா பார்த்த கர்ம பந்தம் ப்ரஹாஸ்யஸி—৷৷2.39৷৷

பார்த்தனே அறியத் தக்க ஆத்ம தத்வ விஷயத்தில் இந்த புத்தி உனக்கு உபதேசிக்கப் பட்டது
கர்மங்களுக்குச் சொல்லப்படும் புத்தி யோக விஷயத்தில் -அடுத்த படி சொல்லப் பட இருக்கும் –
புத்தியைக் கேட்பாயாக -எந்த புத்தியோடு கூடிய நீ கர்மத்தினால் ஏற்படும் சம்சார பந்தத்தை விடுவாயோ –
அத்தைக் கேள்
சாங்க்யம் ஆத்ம விஷயம் -கர்ம யோகம் பண்ணும் புத்தி -சொல்கிறேன் –
புத்தி உடன் சேர்த்து கர்ம யோகம் செய்பவன் சம்சாரம் தொலைக்கிறான் –
பிரகரணம் மாறுவதால் ஸ்ருணு- கேளாய் என்கிறான் –
யோகம் -கர்மா யோகம் என்றவாறு -சாதனம் -என்றவாறு -யோகம் கூடியது -என்றுமாம்
கர்ம யோக புத்தி வந்தால் -அவன் கூட சேருவோமே

நேஹாபி க்ரம நாஸோஸ்தி ப்ரத்யவாயோ ந வித்யதே–
ஸ்வல்பமப்யஸ்ய தர்மஸ்ய த்ராயதே மஹதோ பயாத்–৷৷2.40৷৷

கர்ம யோகத்தில் தொடங்கியதற்கு அழிவு இல்லை -தொடங்கி விட்டு விட்டாலும் தோஷம் கிடையாது –
கர்மயோகம் எனப்படும் இந்த தர்மத்தின் சிறு பகுதியும் பெரிதான சம்சார பயத்தில் இருந்து காப்பாற்றுகிறது –
நடுவில் நழுவினாலும்-கர்ம யோகம் – -அடுத்த ஜென்மம் விட்ட இடத்தில் தொடரும் -தப்பானாலும் தோஷம் இல்லை
ஞான யோகம் பக்தி யோகம் அப்படி இல்லையே -கொஞ்சம் பண்ணினாலும் -முடிந்த அளவு செய்து தொடரலாம்-

வ்யவஸாயாத்மிகா புத்திரேகேஹ குரு நந்தந—
பஹுஸாகா ஹ்யநந்தாஸ்ச புத்தயோவ்யவஸாயிநாம்—৷৷2.41৷৷

அர்ஜுனா கர்மயோக விஷயத்தில் ஆத்ம ஸ்வரூபத்தை நிச்சயத்தை முன்னிட்ட அறிவு மோக்ஷ ரூபமான
ஒரே பலனைப் பற்றியது ஆகையால் ஒரு படிப்பட்டது
ஆத்ம ஸ்வரூபம் நிச்சயம் மற்றவர்களுடைய காம்ய கர்ம விஷயமான புத்திகள் கணக்கற்ற பலன்களைப் பற்றியவை
ஆகையால் கணக்கற்றவை -பல பிரிவுகளை உடையவை –
உயிரான ஸ்லோகம் -ஆத்ம சாஷாத்காரம் -குறியாக கொண்டு -கர்ம யோகம் -ஒரே நேர் பார்வை –
நிறைய கிளைகள் -மற்ற பலத்தில் ஆசை வைத்து -ஒன்றுமே கிட்டாமல் -காம்ய கர்மங்கள் கூடாதே -ஏகாக்ர புத்தி-
நித்ய நைமித்திக காம்ய கர்மாக்கள் உண்டே -காம்ய கர்மாக்கள் கூடாதே -பலத்தில் ஆசை இல்லாமல் – –
கர்ம யோகத்துக்கு நித்ய நைமித்திக கர்மாக்கள் உதவும் –

யாமிமாம் புஷ்பிதாம் வாசம் ப்ரவதந்த்ய விபஸ்ஸித–
வேதவாதரதா பார்த்த நாந்யதஸ்தீதி வாதிந—৷৷2.42৷৷

காமாத்மாந ஸ்வர்கபரா ஜந்ம கர்ம பல ப்ரதாம்.–
க்ரியா விஷேஷ பஹுளாம் போகைஸ்வர்ய கதிம் ப்ரதி–৷৷2.43৷৷

போகைஸ்வர்ய ப்ரஸக்தாநாம் தயாபஹ்ருத சேதஸாம்–
வ்யவஸாயாத்மிகா புத்தி ஸமாதௌ ந விதீயதே—৷৷2.44৷৷

பார்த்தனே வேதங்களில் கூறப்பட்ட ஸ்வர்க்காதி பலன்களை பற்றிய பேச்சுக்களிலேயே ஈடுபட்டவர்களாய் –
காமங்களிலேயே ஈடுபட்ட நெஞ்சை உடையவர்களாய் -சுவர்க்கத்தை விரும்புவர்களாய் –
சுவர்க்கத்தைக் காட்டிலும் உயர்ந்த பலன் இல்லை என்று பேசுகின்றவர்களான சிற்று அறிவாளர்கள்
ஸ்வர்க்காதிகளை அனுபவிப்பதாகிய செல்வத்தை அடைவது குறித்து காய்க்காத பூப் போலே மேல் எழப் பார்க்கும் போது
அழகாக உள்ளதாய் -மறு பிறப்பு முதலிய கர்மங்களாகிய பலன்களை அளிப்பதாய் -பல செய்கைகளை யுடைத்தான
யாதொரு வார்த்தையை மிகவும் பேசுகின்றார்களோ -அந்தப் பேச்சுக்களால் அழிக்கப் பட்ட அறிவை உடையவர்களாய்
ஸ்வர்க்காதி செல்வங்களில் ஈடுபட்டவர்களான அப் புல்லறிவாளர்களுக்கு மனத்தில் ஆத்ம ஸ்வரூப நிச்சயத்தை
முன்னிட்டுக் கொண்டு இருக்கும் கர்ம யோக புத்தி உண்டாவது இல்லை –

காம்ய கர்மாக்கள் கூடாது என்றால் வேதம் சொல்வது எதனால் –சிற்று அறிவு கொண்டு -பூ பூத்தால் போலே பேசி –
காய் கனி –இல்லாமல் -வாதம் பண்ணுபவர்கள் –ஸ்வர்க்கம் ஒன்றே பலம் என்பர் –
காமிய கர்மங்கள் ஜென்மம் மீண்டு மீண்டு கொடுக்கும் -கிரியா விசேஷங்கள் பல உண்டு
அனுபவத்தில் மனஸ்–புத்தி தப்பான வழியில் –செல்பவர்களுக்கு இந்த ஏகாக்ர புத்தி விளையாது –

த்ரைகுண்ய விஷயா வேதா நிஸ்த்ரை குண்யோ பவார்ஜுந.–
நிர் த்வந்த்வோ நித்ய ஸத்த்வஸ்தோ நிர்யோக க்ஷேம ஆத்மவாந்—-৷৷2.45৷৷

வேதங்கள் முக்குணங்களை உடையவர்களுக்கு நன்மையைக் கூறுபவை
அர்ஜுனா முக்குணங்களையும் உடையவன் ஆகாமல் இரு
ஸூகம் துக்கம் முதலிய இரட்டைகளைப் பொறுத்துக் கொள்பவனாகவும் –
தினம் தோறும் வளரும் சத்வ குணத்தை உடையவனாகவும் –
பொருள்கள் அடைவதாகிய யோகம் -அடைந்தவற்றைக் காப்பதாகிய க்ஷேமம் -ஆகியவற்றில் முயற்சி அற்றவனாகவும்
ஆத்ம ஸ்வரூபத்திலேயே ஈடுபட்டவனாகவும் ஆவாய் –
இரண்டை அகற்றி ஒன்றினில் ஒன்றி நின்று –மகா க்ரமன் -மஹதி அனுபூதி படிக்கட்டு வைப்பான் தன்னிடம் சேர்க்க
வேத நூல் ஒதுகின்றது உண்மை -த்வந்தம் -சுக துக்கம் -இத்யாதி –
யோகம் -கிடைக்காதது கிடைப்பது -க்ஷேமம் -கிடைத்தது நிலைக்கும் -ஆத்மா சாஷாத்காரம் கிட்டி தங்க வேன்டும்

யாவாநர்த உதபாநே ஸர்வத ஸம்ப்லுதோதகே.–
தாவாந் ஸர்வேஷு வேதேஷு ப்ராஹ்மணஸ்ய விஜாநத—৷৷2.46৷৷

எல்லாப் புறத்திலும் நிறைந்த நீரை உடைய நீர் நிலையிலே -அந்த நீரை உபயோகிக்க விரும்புவனுக்கு
எவ்வளவு மட்டும் பயன் உள்ளதோ அவ்வளவே கைக் கொள்ளப் படுகிறதோ
அப்படியே எல்லா வேதங்களிலும் வைதிகனாய் அறிவாளியான முமுஷுக்கு மோக்ஷ சாதனமாய் இருப்பது
எவ்வளவோ அவ்வளவே ஏற்றுக் கொள்ளத் தக்கது –
அதாவது எல்லா வேத பாகமும் ஏற்றுக் கொள்ளத் தக்கது அன்று என்று கருத்து
நமக்கு வேண்டிய தண்ணீரை தானே குடிப்போம் -வேதத்தில் நமக்கு உள்ளதை மட்டும் கொள்ள வேன்டும் –

கர்மண்யே வாதிகாரஸ்தே மா பலேஷு கதாசந.–
மா கர்ம பல ஹேதுர் பூர்மா தே ஸங்கோஸ்த்வ கர்மணி—৷৷2.47৷৷

முமுஷுவான உனக்கு நித்ய நைமித்திகாதி கர்ம ஸ்வரூபத்திலேயே விருப்பம் வைக்கத் தக்கது –
அந்த அந்த கர்மங்களுக்குப் பலமாக ஓதப்படும் ஸ்வர்க்காதி அல்ப பலன்களில் ஒரு போதும் விருப்பம் வைக்கத் தகாதது
கர்மத்திற்கும் பலத்திற்கும் காரணமாக நீ ஆகாதே –
மோக்ஷ சாதனமான கர்மத்தை அனுஷ்டியாமல் இருப்பதில் உனக்கு ஈடுபாடு வேண்டாம்
அகர்மா -பண்ணாமல் இருப்பது –சங்கம் -கூட்டு -நினைக்காதே -செய்தே ஆக வேன்டும் —
கர்மா பண்ணுவதில் தான் யோக்யதை —
பலம் எதிர்பார்க்காமல் -ஸ்வர்க்காதி பலன்களில் கண் வைக்காமல் -பலன் கிடைப்பது நம்மால் இல்லை –
கார்ய காரண பாவ விசாரம் –
பஞ்ச பிராணன் இந்திரியங்கள் மனஸ் தேகம் ஆத்மா பரமாத்மா -ஐந்தும் சேர்ந்தே -காரியம் –
காரணம் நாமே என்ற நினைவு கூடாதே –
அகர்த்ருத்வ அனுசந்தானாம் -கர்த்ருத்வ -மமதா -பல -தியாகம் மூன்றும் வேண்டுமே-
பல தியாகம் – தாழ்ந்த பலன்களில் கண் வைக்காமல் – மமதா -என்னுடையது -கர்த்ருத்வம் -நான் பண்ணுவது-

யோகஸ்த குரு கர்மாணி ஸங்கம் த்யக்த்வா தநஞ்ஜய.–
ஸித்த்யஸித்த்யோ ஸமோ பூத்வா ஸமத்வம் யோக உச்யதே৷–৷৷2.48৷৷

அர்ஜுனா ராஜ்ஜியம் உறவினர் முதலானவற்றில் பற்றைக் கை விட்டு -வெற்றி முதலானவை கிடைத்தாலும்
கிடைக்கா விட்டாலும் ஒருபடிப்பட்டவனாய் -யோகத்தில் இருப்பவனாய் -கர்மங்களைச் செய்வாயாக –
வெற்றி முதலானவை கிடைத்தாலும் கிடைக்கா விட்டாலும் ஒருபடிப் பட்டு இருத்தல் யோகம் என்று சொல்லப்படுகிறது –
சமத்துவம் புதிய கருத்து –சித்தியோ அசித்தியோ -வெற்றியோ தோல்வியோ ஒன்றாக நினைத்து —
யோகத்தில் நிலை நின்று கர்ம யோகம் செய்து -பற்றுதல்களை தொலைத்து -தனத்தை வெல்லுவாய் –
சங்கம் வெல்வது அரிது என்பதால் தனஞ்சயன் -ஒரு சிஷ்யனும் சரண் என்று சொல்ல வில்லையே –
ஆழ்வார்கள் ஆச்சார்யர்கள் இடமே பலித்தது –கர்ம யோகி -சுக துக்கம் சமமாக பார்ப்பார்களே –

தூரேண ஹ்யவரம் கர்ம புத்தியோகாத் தநஞ்ஜய.–
புத்தௌ ஸரணமந்விச்ச க்ருபணா பலஹேதவ—৷৷2.49৷৷

அர்ஜுனா புத்தியோடு கூடிய கர்மத்தைக் காட்டிலும் அந்த புத்தி அற்ற காம்ய கர்மம் மிகவும் தாந்தது அன்றோ –
ஆகையால் முன் கூறிய புத்தியில் புகல் அடைவாயாக -காம்ய பலனில் விருப்பம் வைப்பவர்கள் சம்சாரிகள் ஆகின்றனர் –
தரித்ரர்கள் -தாழ்ந்த பலத்துக்காக பண்ணுபவர்கள் —
புத்தி யோகம் விட கர்ம யோகம் மிகவும் தாழ்ந்தது –என்கிறான் இல்லை -53-ஸ்லோகம் மேல் தான் ஞான யோகம்
தியாக புத்தி உடன் செய்யும் கர்ம யோகமே உயர்ந்தது என்றவாறு —
புத்தியில் புகலிடமாக ஆஸ்ரயிப்பாய் -புத்தியை முதலில் சம்பாதித்து கொள் என்றவாறு –

புத்தியுக்தோ ஜஹாதீஹ உபே ஸுக்ருத துஷ்க்ருதே—
தஸ்மாத் யோகாய யுஜ்யஸ்வ யோக கர்மஸு கௌஷலம்—৷৷2.50৷৷

கர்மம் செய்கின்ற போது முன் கூறிய பக்தியோடு கூடிய புருஷன் புண்ய பாபங்கள் இரண்டையும் விடுகிறான்
ஆகையால் முன் கூறிய புத்தி யோகத்தின் பொருட்டு முயற்சி கொள்வாயாக –
கர்மங்கள் செய்யப்படும் போது இந்தப் புத்திச் சேர்க்கை மிகுந்த சாமர்த்தியத்தால் ஏற்படுவது –
சாமர்த்தியமாக -எல்லாம் செய்து -நம்மது இல்லை –தியாக உணர்வுடன் செய்தால் -இரண்டையும் விட்டு –
இங்கேயே -ஸூஹ்ருதம் -ஈஸ்வர ப்ரீதியும் அப்ரீதியும் -இதுவே புண்ய பாபங்கள் —
தாழ்ந்த பலன்களை கொடுக்கவும் ஈஸ்வர ப்ரீதியால் -வேறே வழியில்லாமல் கொடுக்கிறேன் -என்றவாறு –
ஆத்ம சாஷாத்கார பலத்துக்காக செய்தால் மட்டுமே உண்மையான ப்ரீதியுடன் வழங்குவான் –

கர்மஜம் புத்தி யுக்தா ஹி பலம் த்யக்த்வா மநீஷிண–
ஜந்ம பந்த விநிர்முக்தா பதம் கச்சந்த்யநாமயம்—৷৷2.51৷৷

அறிவாளிகள் முன்பு கூறிய புத்தியோடு கூடியவர்களாய் காம்ய கர்மத்தினால் உண்டாகும் ஸ்வர்க்காதி பலன்களை
விட்டு கர்மத்தைச் செய்வதன் மூலம் பிறப்பாகிற கட்டில் இருந்து நன்கு விடுபட்டு
துன்பம் அற்ற பரம பதத்தை அடைகின்றனர் அன்றோ
மூன்று வித தியாகம் சேர்ந்த புத்தி -மீண்டும் மீண்டும் இதை சொல்லி -திட புத்தி வர –கர்ம யோகம் ஒரே பலனுக்காக –
ஜென்மம் பந்தம் இல்லாமல் -மோக்ஷ பதம் பெற்று -வியாதி அற்ற பரமபதம் -அடைகிறான் –

யதா தே மோஹகலிலம் புத்திர் வ்யதிதரிஷ்யதி.–
ததா கந்தாஸி நிர்வேதம் ஸ்ரோதவ்யஸ்ய ஸ்ருதஸ்ய ச–৷৷2.52৷৷

எப்போது உன் அறிவு விபரீத ஞானம் ஆகிற கலக்கத்தை கடக்கப் போகின்றதோ அப்போது –
இதற்கு முன் என்னால் கை விடத் தக்கதாகச் சொல்லப்பட்ட பலன் முதலியவற்றைக் குறித்தும்
இனிச் சொல்லப்பட போகின்றதைக் குறித்தும் நீயே உன்னை இகழ்ந்து கொள்ளப் போகிறாய்
மயக்கத்தால் -கலங்கி -மோகம் -தேஹாத்ம பிரமம் –உபதேசம் கேட்டு வெளியில் வந்து –வெறுப்பு அடைந்து —
சொல்வதையும் சொல்லப் போவதையும் –
தேகம் -நஸ்வரம் அறிந்த பின்பு வெறுப்பு வருமே -நித்தியமான ஆத்மா பற்றி அறியாமல் -இருந்தோம் –
பழுதே பல காலம் போயின என்று அஞ்சி அழுவோமே –
நிர்வேதமே முதல் அடையாளம் -திருந்துவதற்கு -குல பாம்சனம் -திரும்பி விபீஷணன் -முதல் அடி –

ஸ்ருதி விப்ரதிபந்நா தே யதா ஸ்தாஸ்யதி நிஷ்சலா.—
ஸமாதாவசலா புத்திஸ்ததா யோகமவாப்ஸ்யஸி—-৷৷2.53৷৷

என்னிடம் கேட்டதால் விசேஷமாக அறியப் பட்டதாய் -ஒருபடிப்பட்டதாய் இருக்கும் உன்னுடைய அறிவானது
மனத்தில் எப்பொழுது அசைக்க முடியாதது ஆகிறதோ அப்போது ஆத்ம சாஷாத் காரத்தை அடையப் போகிறாய்
யோகம் -ஆத்மசாஷாத்காரம் -இங்கு -ஸ்ருதி -இது வரை கேட்டு -நல்ல விசேஷ ஞானம் பெற்று –
ஒரு முகப் பட்ட புத்தி -அசலா புத்தி — மனஸ் -சமாதி -அசைக்க மாட்டாத ஞானம் வந்து இருக்கும் –
ஞான யோகம் பிறக்கும் என்றவாறு -ஆத்ம சாஷாத்காரம் கிடைக்கும் -என்றவாறு –

அர்ஜுந உவாச-
ஸ்தித ப்ரஜ்ஞஸ்ய கா பாஷா ஸமாதிஸ்தஸ்ய கேஸவ.–
ஸ்திததீ கிம் ப்ரபாஷேத கிமாஸீத வ்ரஜேத கிம்—৷৷2.54৷৷

அர்ஜுனன் கேட்கிறான்
கேசவனே சமாதியில் இருக்கும் ஞான யோக நிஷ்டனைச் சொல்லும் சொல் எது
அந்த ஞான யோக நிஷ்டன் என்ன பேசுவான் -மனத்தால் என்ன செய்வான் -உடலால் எவற்றைச் செய்வான்
ஞான யோகி -அசைக்க மாட்டாத ஞானம் படைத்தவன் -வேறு பலனுக்கு குறி இல்லாமல் –
ஆத்ம சாஷாத்காரம் -எப்படி விளக்குவார்கள் —
என்ன பேசுவான் -அவன் மானஸ காயிக- செயல்கள் என்ன -மூன்றையும் பற்றி கேட்க்கிறான் –
மேலே நான்கால்–நான்கு நிலைகள் —
முதல் படிக்கட்டு -58–யத்னம் முயலுவது முதல் நிலை / வ்யதிரேக / ஏகேந்த்ர / வசீகரா சமஞ்ஞா –
இந்திரியங்களை அடக்கி –68-வரை -சொல்லி -பலாத்காரமாக -முயன்றாலும் -ஆசை திருப்ப வேன்டும் –
வ்யதிரேகம் அடுத்து மனஸ் அப்புறம் ஏகேந்த்ரியம் / வசீகரம் அனைத்தையும் அடக்குவது

ஸ்ரீ பகவாநுவாச–
ப்ரஜஹாதி யதா காமாந் ஸர்வாந் பார்த்த மநோ கதாந்.–
ஆத்மந்யே வாத்மநா துஷ்ட ஸ்தித ப்ரஜ்ஞஸ்த தோச்யதே—৷৷2.55৷৷

ஸ்ரீ பகவான் சொன்னான்
அர்ஜுனா ஆத்மாவையே பற்றி நிற்கும் மனத்தினால் ஆனந்த ரூபமான தன் ஆத்மாவிலேயே ப்ரீதி உடையவனாய்
மனத்தினில் இருக்கும் மற்ற பலன்களைப் பற்றி இருக்கும் எல்லா விருப்பங்களையும் எப்பொழுது கை விடுகிறானோ
அப்போது ஸ்திதபிரஞ்ஞன் என்று கூறப்படுகிறான்
வசீகரம் -கடைசி நிலை -சர்வ ஆசைகளையும் விட்டு -ஆத்ம சாஷாத்காரம் தவிர —
மனசால் ஆத்மா இடமே செலுத்தி ஸந்தோஷம் அடைகிறான்

துக்கேஷ்வநுத் விக்நமநா ஸுகேஷு விகத ஸ்ப்ருஹ-
வீத ராக பய க்ரோத ஸ்திததீர் முநிருச்யதே–৷৷2.56৷৷

துன்பம் தருமவை வந்து அடைந்த போதிலும் துன்பம் அடையாதவனாய் –
இன்பம் தருமவை வந்த போதிலும் அவற்றில் ஆசை அற்றவனாய் –
ஆசை பயம் கோபம் முதலியவை அற்றவனாய் -ஆத்மாவைப் பற்றியே மனனம் செய்பவனாய்
இருப்பவன் ஸ்தித பிரஞ்ஞன் எனப்படுவான்
ஏகேந்த்ரம் -மனன சீலன் முனி -ஆத்மா இடமே மனசை செலுத்தி -துக்கம் வந்தால் கலங்காமல் -சுகம் வந்தால் மகிழாமல் —
கீழே சுகம் துக்கம் -இங்கு சுக காரணம் -துக்க காரணம் –
ராகம் பயம் க்ரோதம் மூன்றையும் விட்டு –அநாகதேஷூ ஸ்ப்ருஹ ராகம் -வர போகும் நல்லது பற்றி
இனம் புரியாத ஆசை வருமே அது தான் ராகம் –
பிரிய விஸ்லேஷம் அப்ரிய ஆகாத —பயம் முதல் நிலை -அப்புறம் துக்கம் –எதிர்பார்க்கும் நிலையில் –
க்ரோதம் -பயம் -வந்து -செய்யும் செயல்கள் தானே -ஆசை மாறி கோபம் -ஆசை இருந்தால் தானே கோபம் வரும் –

ய ஸர்வத்ராநபி ஸ்நேஹஸ் தத்தத் ப்ராப்ய ஸூபாஸூபம்.–
நாபிநந்ததி ந த்வேஷ்டி தஸ்ய ப்ரஜ்ஞா ப்ரதிஷ்டிதா—–৷৷2.57৷

எவன் ஒருவன் இனிய பொருள்கள் அனைத்திலும் மிகுந்த ஈடுபாடு அற்றவனாய் –
அந்த அந்த நன்மை தீமைகளை அடைந்தும் -நன்மையைப் புகழ்வது இல்லையோ –
தீமையை இகழ்வது இல்லையோ -அவனுடைய அறிவு நிலையானது
வ்யதிரேகம் -ஆசையை திருப்புவது –இவன் தான் ஞான யோகி –
எங்கும் இருந்து -ஆசை காட்டாமல் உதாசீனனாக -பற்று அற்று –
ஸூபம் அஸூபம் -இன்பமோ துன்பமோ படாமல் -பக்குவப்பட்டு -புகழுவதும் இகழுவதும் இல்லாமல்-

யதா ஸம் ஹரதே சாயம் கூர்மோங்காநீவ ஸர்வஸ–
இந்த்ரியாணீந்த்ரியார்தேப்யஸ் தஸ்ய ப்ரஜ்ஞா ப்ரதிஷ்டிதா—-৷৷2.58৷৷

எப்போது இந்த ஞான நிஷ்டன் இந்திரியங்களை ஆமை அவயவங்களை இழுத்துக் கொள்வது போலே
எல்லாப் படியாலும் விஷயங்களில் நின்றும் இழுத்துக் கொள்கிறானோ அவனுடைய அறிவு நிலையாக நிற்கிறது
தஸ்ய ப்ரஜ்ஞா ப்ரதிஷ்டிதா–அவனுடைய ஞானம் நிலை பெற்றது -மீண்டும் மீண்டும் வரும் –
ஆமை -போலே சுருக்கிக் கொண்டு -விஷயங்களில் இருந்து இந்திரியங்களை இழுத்து —
பகவத் விஷயம் மட்டுமே -கண்டு பேசி கேட்டு -சப்த்தாதிகளில் இருந்து இழுத்து –
அப்பொழுது தான் மனசை ஆத்மா இடம் செலுத்த முடியும் —

விஷயா விநிவர்தந்தே நிராஹாரஸ்ய தேஹிந–
ரஸவர்ஜம் ரஸோப்யஸ்ய பரம் த்ருஷ்ட்வா நிவர்ததே–৷৷2.59৷৷

விஷயங்களில் இருந்து இந்திரியங்களை இழுத்த ஜீவனுக்கு விஷயங்கள் நீங்குகின்றன
ஆனால் விஷயங்களின் ஆசை நீங்குவது இல்லை
ஞானயோக நிஷ்டனுக்கு மேலான ஆத்ம ஸ்வரூபத்தைக் கண்டவுடன் இவ்வாசையும் நீங்குகிறது
ஆத்ம தரிசனத்தால் இந்திரியங்கள் அடக்கலாம் -ஏக ஆஸ்ரய தோஷம்
ஆசை தவிர விஷயங்கள் -சாப்பாட்டை விலக்கி -ஆசை தவிர எல்லாம் போகும் –
ஆசை கூட ஆத்ம சாஷாத்காரம் வந்தால் போகும் –

யததோ ஹ்யபி கௌந்தேய புருஷஸ்ய விபஸ்சித.–
இந்த்ரியாணி ப்ரமாதீநி ஹரந்தி ப்ரஸபம் மந—৷৷2.60৷৷

குந்தீ புத்திரனே
அறிவாளியாயும் -ஆத்மாவைக் காண்பதற்கு முயற்சி செய்பவனாயும் இருந்த போதிலும்
மனிதனுடைய வலிமையான இந்திரியங்கள் நெஞ்சை வலிந்து இழுக்கின்றன
இந்திரியங்கள் அடக்கி ஆத்ம தர்சனம் -என்கிறான் –பிரத்யனம் செய்தாலும் —
இந்திரியங்கள் பலமானவை -மனசை பலாத்காரமாக இழுக்கும் –

தாநி ஸர்வாணி ஸம் யம்ய யுக்த ஆஸீத மத்பர–
வஸே ஹி யஸ்யேந்த்ரியாணி தஸ்ய ப்ரஜ்ஞா ப்ரதிஷ்டிதா—-৷৷2.61৷৷

எல்லா இந்த்ரியங்களையும் அடக்கி என்னிடமே ஈடுபட்டவனாய் மனத்தில் ஒருமைப் பாட்டுடன் வாழக் கடவன் –
எவனுக்கு இந்திரியங்கள் வசப் பட்டுள்ளனவோ அவனுக்கு அறிவு நிலை நிற்கிறது அன்றோ –
குறுக்கு வழியை சொல்லி – இந்திரியங்களை கொண்டு திரு மேனியில் வைத்து -ஸூ பாஸ்ரயம் -தானே அடங்கும் –
சித்த சமாதானம் உடன் அவன் இடமே நிலை பெற செய்து
ஜிஹ்வே கேசவ கீர்த்தி -படைத்த பலன் -மயில் கண்ணுக்கும் நம் கண்ணுக்கும் வாசி இருக்க வேண்டுமே
பாம்பு பூத்து ஓட்டைக்கும் காது ஓட்டைக்கும் -பிணம் கைக்குக்கும் நம் கைகளுக்கும் – மரம் வேருக்கும் நம் காலுக்கும் –
ஈஸ்வராயா நிவேதிது–முக்கரணங்களாலும் கைங்கர்யம் பண்ண வேண்டுமே –

த்யாயதோ விஷயாந் பும்ஸஸ் ஸங்கஸ் தேஷூபஜாயதே.—
ஸங்காத் ஸம் ஜாயதே காம-காமாத் க்ரோதோபி ஜாயதே—৷৷2.62৷৷

சப்தம் முதலான ஐந்து புலன்களையும் சிந்திப்பவனாய் -என்னை த்யானிக்காத அதிகாரிக்கு
அப்புலன்களில் பற்று வளர்கிறது -காப்பாற்றினால் காமம் ஏற்படுகிறது –
காமத்தினால் கோபம் பரவலாக உண்டாகிறது
இதிலும் அடுத்ததிலும் -படிக்கட்டு -அவரோகணம் -தலை குப்புற விழ –
ஈஸ்வரனை நினைக்காமல் –விஷயாந்தரங்கள் –சங்கம் -பற்று முதலில் பிறக்கும் -சங்கம் காமமாக மாறும்
ஆசை பிறக்கும் -கிடைக்காமல் தடுத்தவன் பேரில் க்ரோதம் –

க்ரோதாத்பவதி ஸம்மோஹ ஸம்மோஹாத் ஸ்ம்ருதி விப்ரம—
ஸ்ம்ருதி ப்ரம்ஸாத் புத்திநாஸோ புத்திநாஸாத் ப்ரணஸ்யதி—৷৷2.63৷৷

கோபத்தினால் பகுத்து அறிவின்மை உண்டாகிறது -பகுத்து அறிவின்மையால் நினைவின் அழிவு ஏற்படுகிறது –
நினைவின் அழிவினால் அறிவின் அழிவு உண்டாகிறது -அறிவின் அழிவினால் சம்சாரத்தில் மூழ்கி அழிகிறான்
க்ரோதம் -வந்தால் பகுத்து அறிவு போகும் –ஸ்ம்ருதி நினைவு போகும் –இருக்கும் ஞானமும் அற்று போகும் –
புத்தி நாசம் ஆனால் பிணம் போலே தானே -இப்படி படிக்கட்டு -கீழே விழ –

ராக த்வேஷ வியுக்தைஸ்து விஷயாநிந்த்ரியைஸ் சரந்.–
ஆத்ம வஸ்யைர் விதேயாத்மா ப்ரஸாதமதி கச்சதி–৷৷2.64৷৷

ஆசை வெறுப்பு முதலியவை நீங்கப் பெற்றவையாய் தனக்கு வசப்பட்டு இருக்கின்ற இந்த்ரியங்களால்
சப்தாதி விஷயங்களைக் கடந்து நிற்பவனாய் மனத்தை அடக்கிய புருஷன் மனத்தெளிவை அடைகிறான் –
நினைத்தால் அருளுவான் -பிரசாதம் -மனஸ் தெளிவு அடைகிறான் -வசப்பட்ட இந்த்ரியங்களால் விஷயம் தாண்டி –
ராகம் த்வேஷம் இல்லாமல் – தெளிந்த மனசில் ஞான யோகம் பிறக்கும் –
ஒரே படிக்கட்டு வேறு வேறு விதமாக அருளிச் செய்கிறான் –

ப்ரஸாதே ஸர்வ துக்காநாம் ஹாநிரஸ்யோபஜாயதே.–
ப்ரஸந்ந சேதஸோ ஹ்யாஸூ புத்தி பர்யவதிஷ்டதே–৷৷2.65৷৷

இவனுக்கு மனத்தெளிவு ஏற்பட்டவுடன் எல்லாத் துன்பங்களின் அழிவு ஏற்படுகிறது –
மனத்தெளிவு ஏற்பட்டவனுக்கு விரைவில் அறிவித் தெளிவு ஏற்படுகிறது அன்றோ
அவனுக்கு தானே -ஞான யோகம் பிறக்கும் –

நாஸ்தி புத்திர யுக்தஸ்ய ந சாயுக்தஸ்ய பாவநா.–
ந சாபாவயத ஸாந்திர் அஸாந்தஸ்ய குத ஸுகம்–৷৷2.66৷৷

என்னிடம் ஈடுபடாதவனுக்கு ஆத்மாவைப் பற்றிய அறிவு உண்டாகாது –
அறிவு அற்றவனுக்கு ஆத்மத்யானம் கைகூடாது
ஆத்மத்யானம் அற்றவனுக்கு விஷயங்களில் ஆசையின்மை ஏற்படாது –
விஷயங்களில் ஆசையின்மை அற்றவனுக்கு பேரின்பம் எப்படிக் கிடைக்கும்
இன்னும் ஒரு படிக் கட்டு –
ஆத்மா அறிவு இல்லாமல் -புத்தி இல்லாமல் -கண்ணனை நினைக்காமல் -த்யானம் பண்ண மாட்டான் –
விஷய ஆசை போகாதே -பாவனா -த்யானம் -ஷாந்தி ஏற்படாதே -சுகம் -சாஷாத்காரம் கிடைக்காதே

இந்த்ரியாணாம் ஹி சரதாம் யந்மநோநுவிதீயதே—
ததஸ்ய ஹரதி ப்ரஜ்ஞாம் வாயுர் நாவமி வாம்பஸி—৷৷2.67৷৷

விஷயங்களில் ஈடுபடும் இந்திரியங்களை எந்த மனமானது பின்பற்றும்படி செய்யப்படுகிறதோ அந்த மனம்
இவனுடைய அறிவை காற்றானது கப்பலை இழுப்பது போலே விஷயங்களை நோக்கி இழுத்துச் செல்லுகிறது அன்றோ
மனசை இந்திரியங்கள் பின்னே போக விட்டால் -பட்டி மேய்ந்தால் -மனம் -ஆத்ம விஷய ஞானத்தை இழுக்கும் –புத்தி வளர விடாமல்
எதிர்த்து வீசும் காற்று படகை தத்தளிக்க விடுவது போலே -ஆகுமே -பகவானை நோக்கி செலுத்துவதே ஒரே வழியாகும்

தஸ்மாத் யஸ்ய மஹா பாஹோ நிக்ருஹீதாநி ஸர்வஸ–
இந்த்ரியாணீந்த்ரியார்தேப்யஸ் தஸ்ய ப்ரஜ்ஞா ப்ரதிஷ்டிதா—৷৷2.68৷৷

நீண்ட கைகளை உடையவனே
ஆகையால் எவனுடைய இந்திரியங்கள் விஷயங்களில் இருந்து எல்லாப் படியாலும் இழுக்கப் பட்டனவோ
அவனுக்கு ஆத்ம விஷயமான அறிவு நிலை நிற்கிறது
அதனால் -எல்லா வற்றில் நின்றும் விலக்கி -விஷயங்களில் இருந்து இந்திரியங்களை அடக்க வேண்டும்
இது வரை இந்திரியங்களை அடக்குவது பற்றி அருளிச் செய்தான்

யா நிஸா ஸர்வ பூதாநாம் தஸ்யாம் ஜாகர்தி ஸம்யமீ.
யஸ்யாம் ஜாக்ரதி பூதாநி ஸா நிஸா பஸ்யதோ முநே–৷৷2.69৷৷

யாதொரு ஆத்ம விஷயமான அறிவு எல்லா ஜீவ ராசிகளுக்கும் இரவு போலே இருந்து இருக்கிறதோ –
அவ்வறிவு விஷயத்தில் இந்திரியங்களை அடக்கியவன் விழிப்புடன் இருக்கின்றான்
யாதொரு சப்தாதி விஷயமான அறிவில் உலகோர் விழித்து இருக்கிறார்களோ அவ்வறிவு
ஆத்மாவைப் பார்ப்பவனாய் அதையே மனனம் செய்பவனுக்கு இரவு போல் இருந்து கிடக்கின்றது
முதிர்ந்த நிலை –ஞானிக்கு பகல் இரவு -உலோகோருக்கு மாறி -ஆத்ம விஷய ஞானம் வெளிச்சம் -இவனுக்கு –
உலக விஷயம் இவனுக்கு இரவு–மஹாத்ம்யம் தெரிவிக்கிறான் –

ஆபூர்யமாணம சல ப்ரதிஷ்டம் -ஸமுத்ரமாப ப்ரவிஸந்தி யத்வத்.–
தத்வத் காமா யம் ப்ரவிஸந்தி ஸர்வே-ஸ ஸாந்திமாப்நோதி ந காமகாமீ—৷৷2.70৷৷

எப்படி தானே நிறைந்து இருப்பதாய் ஒரே நிலையில் உள்ள கடலை நதி நீர் அடைகின்றனவோ
அப்படியே சப்தாதி விஷயங்கள் அனைத்தும் இந்திரியங்களை அடக்கிய எவனை அடைகின்றனவோ
அவனே சாந்தியை அடைகிறான் -சப்தாதி விஷயங்களை விரும்புவான் சாந்தி அடைவது இல்லை
நடு நிலை –இதில் -சமுத்திரம் உதாரணம் -தானே நிறைந்து -கலக்க முடியாதே -நதிகள் வந்து நிறைக்க வேண்டாம் –
நதிகள் ஓடி சமுத்திரத்தில் சேருமோ அதே போலே -ஞான யோகி -தானே மனனம் பண்ணி நினைவு –
நல்லது கண்டு ஆனந்தம் -கெட்டது கண்டு துக்கம் இல்லை -நதிகள் சேர்ந்து கடல் உயராதது போலே
இந்திரியங்கள் விஷய அனுபவம் மனஸ் உள்ளே வந்தாலும் -ஸூகமோ துக்கமோ இல்லாமல் –
விகாரம் இல்லாமல் -என்றவாறு
கீழே உள்ளேயே வர விட மாட்டாதவன் நிலை -உயர்ந்தது

விஹாய காமாந் யஸ் ஸர்வாந் புமாம்ஸ்சரதி நிஸ்ப்ருஹ—.
நிர்மமோ நிரஹங்கார ஸ ஸாந்தி மதிகச்சதி–৷৷2.71৷৷

எந்த மனிதன் சப்தாதி விஷயங்கள் அனைத்தையும் விட்டு -அவற்றில் ஆசை அற்றவனாய் –
மமகாராம் அஹங்காரம் அற்றவனாய் வாழ்கிறானோ அவன் சாந்தியை அடைகிறான்
முயல்பவன் நிலை –ஸாந்தி அடைகிறான் –பகவானையே நினைந்து –விஷயங்களை விலக்கி- –
ஆசையை விலக்கி -என்னது இல்லை –
அஹங்காரம் தொலைத்து -மமகாராம் -இப்படி ஒரு படிக் கட்டு -அநஹத்தை அஹமாக நினைப்பது –
நான் அல்லாத சரீரத்தை ஆத்மா நினைப்பது அஹங்காரம் –
தான் அல்லாததை தான் என்று நினைப்பது அஹங்காரம் -தன்னது அல்லாததை தன்னது என்று நினைத்தால் மமகாராம் –
முதலில் மமகாராம் தொலைத்து -தேகம் உடன் சம்பந்தம் பெற்றதை விலக்குவோமே -அஹங்காரம் போகும் –

ஏஷா ப்ராஹ்மீ ஸ்திதி பார்த்த நைநாம் ப்ராப்ய விமுஹ்யதி–.
ஸ்தித்வாஸ்யாமந்த காலேபி ப்ரஹ்ம நிர்வாணம் ருச்சதி—৷৷2.72৷৷

அர்ஜுனா இப்படிப்பட்ட நிலை ப்ரஹ்மம் எனப்படும் ஆத்மாவை அடைவிக்கிறது –
இதை அடைந்து மனிதன் மயக்கம் அடைவது இல்லை –
ஆயுளின் கடைசிப் பகுதியிலாவது இதில் நிலை நின்று ஆத்மாவை அடைகிறான்
சுகமான ஆத்மா தர்சனம் -அசங்க கர்மத்தை ஆத்ம ஞானம் உடன் அனுஷ்ட்டித்து –
பற்று அற்ற கர்ம யோகம் ஞானத்துடன் –சோகப்பட மாட்டான் –
கர்ம யோகத்தில் இருந்து கடைசி காலத்தில் ஆத்ம சாஷாத்காரம் அடைகிறான் –

—————————————————

ஸ்ரீ கோயில் கந்தாடை அப்பன் ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம் –
ஸ்ரீ பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம் –

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s


%d bloggers like this: