ஸ்ரீ கீதா ஸ்லோகங்கள் -15—ஸ்ரீ புருஷோத்தம யோகம்–

அசின் மிஸ்ராத் விஸூத்தாச்ச சேத நாத் புருஷோத்தம
வ்யாபநாத் பரணாத் ஸ்வாம் யாத் அந்ய பஞ்சத சோதித–ஸ்ரீ கீதார்த்த சங்க்ரஹம் –19-

அசின் மிஸ்ராத் சேதநாத்– அசித் உடன் கூடிய சேதனர்கள் -பத்தாத்மா
விஸூத்தாச்ச சேத நாத்—அசித் நீக்கி சுத்த -முக்தாத்மா சேதனர்கள் –
புருஷோத்தம –
வ்யாப நாத்-வியாபிக்கிற படியால்
பரணாத்-தரிக்கிற படியால்
ஸ்வாம் யாத்-நியமிக்கிறபடியால்
அந்ய-வேறுபட்ட புருஷோத்தமன் -ஸமஸ்த ஸூவ இதர விலக்ஷணன் –
வேறு பட்டு –உயர்ந்த — சம்பந்தம் கொண்டே –பிரவ்ருத்தி நிவ்ருத்தி ஸ்திதிகள் –
ஆகாசம் -வியாபகம் மட்டும் -பூ தேனை தரிக்கும் -ராஜா சிலரை நியமிக்கலாம் -இவனோ சர்வரையும் சர்வத்தையும் –

தன்னை பற்றி -ஸூ யாதாம்யாம் -7-அத்யாயம்
ஸூ மாஹாத்ம்யம் -9-அத்யாயம் – இவற்றின் விளக்கம் இது -பூர்வ சேஷம் –
புருஷன் புரி நாடியில் இருந்து -எல்லா ஆத்மாக்களும் புருஷன் –
பத்தன் முக்தன் நித்யன் -மூவர் புருஷோத்தமன் -இம்மூவரிலும் வாசி -இந்த கோஷ்ட்டியில் இல்லையே
அபுருஷன் -அசித் -வர்க்கம்-
புருஷோத்தம வித்யை அறிந்தால் அந்த ஜென்மத்தில் மோக்ஷம் -அவதார ரஹஸ்ய ஞானம் போலே
நடுவில் நாம சங்கீர்த்தனமும் இதே கிட்டும் பார்த்தோம் –
பிரபத்தி நிஷ்டர்களுக்கு -சர்வ தர்மான் பரித்யஜ்ய -இவை எல்லாம் கைங்கர்யம் -சாதனம் இல்லை –

————————————————————

ஸ்ரீ பகவாநுவாச–
ஊர்த்வ மூல மத ஸாகம் அஸ்வத்தம் ப்ராஹுரவ்யயம்–
சந்தாம் ஸி யஸ்ய பர்ணாநி யஸ்தம் வேத ஸ வேதவித்–৷৷15.1৷৷

ஸ்ரீ பகவாநுவாச = ஸ்ரீ பகவான் கூறுகிறான்
ஊர்த்வ மூலம் = வேர்கள் மேலேயும்
அதஃஷாகம் = கிளைகள் கீழேயும்
அஷ்வத்த = அஸ்வத மரத்தின்
ப்ராஹு = கூறுகிறார்கள்
அவ்யயம் = மாறாத, நிலைத்த
சந்தாஂஸி = வேதங்களில்
யஸ்ய = அவற்றில்
பர்ணாநி = இலைகள்
ய = அவன்
ஸ்த = அவற்றில்
வேத = வேதங்களை
ஸ = அவன்
வேதவித் = விற்பனனாவான் வேதங்களில்

ஸ்ரீ பகவான் கூறுகிறான் -யாதொரு சம்சாரமாகிற அரச மரத்தை மேலே வேர் உடையதாகவும் –
கீழே பரவியுள்ள கிளைகளை உடையதாகவும் -அழியாததாகவும் -வேத வாக்கியங்கள் இலைகளாகவும்-
வேதங்கள் கூறுகின்றனவோ -அந்த அரசமரத்தை எவன் அறிகிறானோ
அவனே வேதத்தை அறிந்தவனாவான்

அஸ்வத்த மரம் -அரச மரம் -த்ருஷ்டாந்தம் -தலை கீழே -கடோ உபநிஷத் —
ப்ரஹ்மம் ஸ்ருஷ்டிக்க -வேராக கொண்டு -கர்மம் அடியாக -கீழே விழுந்த விதை
இந்த கர்மம் அடியாக பிறப்பது -மேலே வேற மரம் அருகில் -சம்சாரம் ஆகிய பெரிய மரம் வேர் சத்யலோகம்
கீழே தேவாதி கிளைகள்
அஸ்வத்தம் -நாளை இருக்காது -அதனால் அஸ்வத்தம் -மின்னின் நிலையில மன்னுயிர் ஆக்கைகள் –
சதத பரிணாமம் -ஷட் பாவ விகாரங்கள் உண்டே –
அவ்யயம் பிரவாஹ ரூபமாக அழியாமல் -சந்தஸ் வேத வாக்கியங்கள் இலைகள் என்கிறான் –
மரத்துக்கு இலை தானே ஸூர்ய ஒளி மூலம் பிராணன் -அதே போலே யாகங்கள் இவை வேத வாக்கியங்கள் கொண்டே –
மறை புரிய வைக்காமல் மயக்கும் – பூர்வ காண்டம் -த்யானம் உபாசனம் – உபநிஷத் வேதாந்தம் -ப்ரஹ்ம பாவம்
சந்தஸ் -மறைக்கும் -வேதம் மட்டும் பிடித்து கொண்டு ஸ்வர்க்காதி அல்ப -முக்குணத்தவர்களுக்கு
சம்சாரம் மரத்தை அறிந்தவனே அதிகாரி -சொல்லி அடுத்து

அதஸ்சோர்த்வம் ப்ரஸ்ருதாஸ் தஸ்ய ஸாகா–குண ப்ரவ்ருத்தா விஷய ப்ரவாலா–
அதஸ்ச மூலாந்யநு ஸந்ததாநி–கர்மாநுபந்தீநி மநுஷ்ய லோகே–৷৷15.2৷৷

அத = கீழே
ச = மேலும்
உர்த்வம் = மேலே
ப்ரஸ்ருத = பரந்து விரிந்த
தஸ்ய = அதன்
ஸாகா = கிளைகள்
குணப்ரவ்ருத்தா = குணங்களால் உருவாக்கப்பட்ட
விஷயப்ரவாலா: = புதிதாக முளை விட்டு
அத = கீழே
ஸ்ச = மேலும்
மூலாநி = மூல காரணமான
அநுஸந்ததாநி = பரவியுள்ள
கர்மாநுபந்தீநி = கர்மங்களால் பிணைக்கப்பட்டு
மநுஷ்ய லோகே = மனித குலமே

அந்த மரத்தின் கிளைகள் சத்வம் முதலான குணங்களால் வளர்கின்றவையாய்
சப்தம் முதலான விஷயங்களைத் தளிர்களாக உடையவையாய் -கீழும் மேலும் பரவி யுள்ளன –
அந்த மரத்துக்கு கீழுள்ள மனிதர்களின் உலகிலும் கர்மக் கட்டுக்கள் ஆகிற வேர்கள் பரவி யுள்ளன –
மேலும் கீழும் பரவி உள்ள கிளைகள் கர்மா -உயர்ந்த தாழ்ந்த யோனிக்கு இரண்டுக்கும் -இதுவே காரணம் –
முக்குணங்கள் வளர்க்கப் பட்ட மரம்
நீரும் உரமும் இவையே -கர்மம் வளர -விழுது விழுந்து மேலும் கீழும் -மரம் சூழல்- பிரவாஹா ரூபம் –
தளிர்கள் பஞ்ச பூத ஸூ ஷ்மங்கள் உடைய சம்சாரம்
சப்தாதிகளை தளிர்கள் -முதலில் நைமித்திக ஸ்ருஷ்ட்டி – அடுத்து நித்ய ஸ்ருஷ்ட்டி -பிராட்டி புருவ நெறிப்பே
பெரிய பெருமாளுக்கு வேதம் -மேலே உயர்த்தினால் உயர்ந்த யோனி -பிரமாணம் இதுவே இவனுக்கு –
கர்மம் என்னும் கட்டுக்கள் -மனுஷ்ய லோகத்திலும் -சேரும் –

ந ரூபமஸ்யேஹ ததோபலப்யதே–நாந்தோ ந சாதிர்ந ச ஸம் ப்ரதிஷ்டா–
அஸ்வத்தமேநம் ஸுவிரூடமூல-மஸங்க ஸஸ்த்ரேண த்ருடேந சித்த்வா–৷৷15.3৷৷

ந = இல்லை
ரூபம் = உருவம்
அஸ்ய = இதற்கு
இஹ = இங்கே
ததோ = அப்படியாக
உபலப்யதே = நினைக்கப் பட்டது
ந = இல்லை
அந்த = முடிவும்
ந = இல்லை
ஆதி = தொடக்கமும்
ந = இல்லை
ச = மேலும்
ஸம்ப்ரதிஷ்டா = அடிப்படையும்
அஸ்வத்தம் = ஆல மரத்தின்
ஏனம் = இந்த
ஸுவிரூடமூல = ஆழமான அதன் மூலம்
அஸங்க = பற்றின்மை என்ற
ஸஸ்த்ரேண வாளால்
த்ருடேந = திட சிந்தையால்
சித்த்வா = வெட்டுவாய்

தத பதம் தத் பரிமார்கிதவ்ய–யஸ்மிந் கதா ந நிவர்தந்தி பூய–
தமேவ சாத்யம் புருஷம் ப்ரபத்யே–யத ப்ரவ்ருத்தி ப்ரஸ்ருதா புராணீ–৷৷15.4৷৷

தத: = பிறகு
பதம் = இடம்
தத் = அது
பரிமார்கிதவ்யம் = தேடி அடைய வேண்டும்
யஸ்மிந் = எங்கு
க³தா = சென்ற பின்
ந = இல்லை
நிவர்தந்தி = திரும்புவது
பூய:= மீண்டும்
தம் – அவனுக்கு
ஏவ = நிச்சயமாக
சா = மேலும்
அத்யம் = ஆதி
புருஷம் =புருஷன்
ப்ரபத்யே = அடைக்கலம் அடைந்த பின்
யத: = எப்போது
ப்ரவ்ருத்தி: = செயல்
ப்ரஸ்ருதா = விரிவடைகிறதோ
புராணீ = பழமையான

இந்த அரச மரத்திற்கு முன் கூறப்பட்ட உருவம் இந்த மனுஷ்ய உலகத்தில் முன் கூறியபடி அறியப் படுவது இல்லை –
அதன் அழிவும் முன் கூறியபடி குணம் கடந்த நிலையால் விளைவது என்று அறியப்படுவது இல்லை
இந்த மரத்தின் காரணமும் அறியப்படுவதுஇல்லை -இது நிலை நிற்கும் ஆதாரமும் அறியப்படுவது இல்லை
முன் கூறப்பட்டதாய் நன்கு பலவிதமாக ஊன்றி நிற்கும் வேரை யுடையதான சம்சாரமாகிற அரச மரத்தை
உறுதியாக இருப்பதான பற்றின்மையான ஆயுதத்தால் வெட்டி அந்தப் பற்றின்மை காரணமாக
மறுபடியும் சம்சாரத்துக்கு திரும்பி வருதல் இல்லாத அந்த ப்ராப்யம் தேடத் தக்கது
அனைத்துக்கும் ஆதியாய் -எவனிடம் இருந்து அநாதிகாலமாக குணமய விஷயங்களில் ஈடுபாடு
ஜீவர்களுக்குத் தொடர்கிறதோ அத்தகைய பரம புருஷனையே சரணம் அடையக் கடவன் –

இந்த சம்சாரி இந்த விஷயம் அறியாமல் -முடிவையும் தெரிந்து கொள்ளாமல் -முடிவு முக்குணங்களை
தாண்டினால் தானே -நீர் கொட்டாமல் இருந்தால் -தண்ணீர் அற்று பட்டு போகுமே –
ஆதியும் -அறியாமல் -ஆதி குண சங்கம் -வேர் இது தானே -சம்சார மரம் -அஞ்ஞானம் என்னும் ஆதாரம் -என்றும் அறியாமல்
தேஹாத்ம பிரமம் தானே -அதுவும் அறியாமல் – விவேக ஞானம் என்னும் கோடரியால் வெட்ட வேண்டுமே –
குடும்ப மரம் வம்ச வருஷம் மட்டுமே அறிந்து சம்சாரத்தில் உழல்கின்றான் —
இந்த அரச மரத்தை -நன்றாக பதிந்த மரம் -ஸூ= நன்கு நின்று -வி= விசித்திர விவித -ஸூ விருட மூலம் -இரண்டையும் சொல்லி
சுலபமாக கண்டு கொள்ள முடியாத மரம் -கோடரி -அசங்கம் -பற்று அற்ற -முக்குணங்களில் பற்று வைக்காத தன்மை
திடமாக இருக்க வேண்டும் –எப்பொழுதும் இருக்க வேண்டும் -ஞானத்தின் அடிப்படையில் அசங்கம் வேண்டும் –

அதனால் -ஆத்ம பிராப்தியை -உயர்ந்த -தேடத் தக்கத்தை -தேடுவாய் –திடமான பற்று அற்ற தன்மையால் –
இதற்கு உபாயம் என்ன என்னில்-திருவடிகள் தானே –மூல புருஷனான எம்பெருமானை பற்று –
அந்த -படர்க்கையில் சொல்கிறான் -அஹம்-சொல்லாமல் -தமேவ –
பிரபத்யே -பற்றுகிறேன் -யத–பற்றி அதனால் அஞ்ஞானம் தொலைத்து –
புருஷோத்தமன் -அரையன் சிறையன் இருவரும் சிறை சாலையில் -சிறை கதவை திறந்து விடுவேன் –
வைப்பான் என் திறப்பான் என் -கர்மாதீனம் —யதாக எவன் இடம் இருந்து -பிரவ்ருத்தி முக்குணங்கள் சேர்க்கை கிடைத்ததோ
அவன் திருவடிகளை பற்றி –
தம் -இல்லை தமேவ -அவனையே -மறந்தும் புறம் தொழா மாந்தர் -நாராயணனே நமக்கே பறை தருவான் -ஏக காரணன்

நிர்மாந மோஹா ஜித ஸங்க தோஷா–அத்யாத்ம நித்யா விநிவ்ருத்தகாமா–
த்வந்த்வைர் விமுக்தா ஸுக துக்க ஸம்ஜ்ஞைர் கச்சந்த்ய மூடா பதமவ்யயம் தத்–৷৷15.5৷৷

நிர்மாநமோஹா = அகந்தையும், மயக்கமும் இன்றி
ஜித ஸங்க தோ³ஷா = பற்று என்ற தீய குணத்தை வென்று (ஜித = வென்று; சங்க = பற்று; தோஷ = குற்றம், தீமை)
அத்யாத்ம நித்யா = எப்போதும் ஆத்ம ஞானத்தில் லயித்து
விநிவ்ருத்த காமா: = ஆசைகளை விட்டு விலகி
த்வந்த்வைர்விமுக்தா: = இருமைகைளில் இருந்து விடுபட்டு
ஸுக து:க = சுகம் துக்கம்
ஸம்ஜ்ஞைர் = என்று சொல்லப் பட்ட
க³ச்ச²ந்த் = செல்கிறார்கள்
அ மூடா: = மூடத் தன்மை அற்றவர்கள்
பதம் = அடி எடுத்து வைக்கிறார்கள்
அவ்யயம் = தீமை அற்ற, நாசம் அற்ற
தத் = அது

உடலே ஆத்மா என்ற மயக்கம் அற்றவர்களாயும் விஷயப்பற்று என்ற தோஷத்தை வென்றவர்களாயும் –
ஆத்ம ஞானத்திலேயே நிலை பெற்று இருப்பவர்களாயும் -ஆத்மா தவிர மற்றைய விஷயங்களில்
ஆசை அற்று இருப்பவர்களாயும்
ஸூகம் துக்கம் முதலிய இரட்டைகளில் இருந்து விடுபட்டவர்களாயும் -அனைத்து மயக்கங்களும்
நீங்கப் பெற்றவர்களாயும் -ஞானத்தில் ஏற்றது தாழ்வு அற்ற ஆத்மாவை அடைகிறார்கள் –
பற்றினால் கிட்டும் பலன்கள் — -ஆத்ம பிராப்தி அடைகிறார்கள் -அசங்கம் கோடரி கிட்டும் -பிறவி நீங்கி –
அநிஷ்ட நிவ்ருத்தி இஷ்ட பிராப்தி
தேஹாத்ம மயக்கம் இல்லை -முக்குணம் பற்று அற்று -ஆத்மசிந்தனையில் ஈடுபடுவான் –
வேறு எதிலும் ஆசை இல்லை -இரட்டையில் இருந்து விடுபடுவார்
மயக்கம் இல்லாமல் உயர்ந்த பிராப்தி பெறுகிறான் –

ந தத் பாஸயதே ஸூர்யோ ந ஸஸாங்கோ ந பாவக–
யத் கத்வா ந நிவர்தந்தே தத்தாம பரமம் மம–৷৷15.6৷৷

ந = இல்லை
தத்= அது
பாஸயதே = ஒளிரச் செய்வது
ஸூர்யோ = சூரியனோ
ந = இல்லை
ஸஸாங்கோ = சந்திரனோ
ந = இல்லை
பாவக: =நெருப்போ
யத் = எதை
கத்வா = சென்ற பின்
ந = இல்லை
நிவர்தந்தே = திரும்பி வருவது இல்லையோ
தத் = அது
தாம = வீடு , பதம்
பரமம் = பரம
மம என்னுடைய

எதை அடைந்த பிறகு சம்சாரத்திற்குத் திரும்புவது இல்லையோ -அந்த ஜீவாத்மா ஜோதியை
ஸூர்யனும் சந்திரனும் பிரகாசிக்கச் செய்வது இல்லை -அக்னியும் பிரகாசிக்கச் செய்வது இல்லை –
அந்த மேலான ஜோதி என்னுடைமை யாகும் –
பரிசுத்தமான ஆத்மா -ஆத்ம சாஷாத்காரம் பெற்று -ஞானம் தேஜஸ் -மிக்கு –
ஸூரியன் கொண்டு ஒளி பெற வேண்டாம் சந்திரன் அக்னி -இல்லாமல் தானே விளங்கும்
எத்தை அடைந்த பின் திரும்பி வர வேண்டாமோ -தாமம் தேஜஸ் -இந்த சொத்து மம -சேர்த்தே சொல்லுவான்
எதனால் விளங்குகிறான் -யோகத்தால் -ஞான சஷூஸ்-கர்மா விலகியதும் யோகம் வளரும் –
திருவடி பற்றி பற்று அறுக்க பிரார்த்திக்க வேண்டுமே –

மமை வாம்ஸோ ஜீவ லோகே ஜீவ பூத ஸநாதந–
மந ஷஷ்டாநீந்த்ரியாணி ப்ரக்ருதி ஸ்தாநி கர்ஷதி৷৷15.7৷৷

மம = என் , என்னுடைய
ஏவ = நிச்சயமாக
அம்சா = அம்சம், பகுதி
ஜீவலோகே = உயிருள்ள உலகில்
ஜீவபூத: = உயிர்களில்
ஸநாதந: = காலம் காலமாக
மந:= மனம் முதலான
ஷஷ்ட = ஆறு
இந்த்ரியாணி = இந்திரியங்களும்
ப்ரக்ருதி = பிரகிரிதியில்
ஸ்தாநி = நிலை நிறுத்தப்பட்டு
கர்ஷதி = ஈர்க்கிறது

அநாதி காலமாய் இருப்பவனாய் ஏன் அம்சமாகவே இருக்கும் ஜீவர்களில் ஒருவன் பத்த ஜீவனாக இருந்து கொண்டு
லீலா விபூதியில் இருப்பவனாய் -உடலில் இருக்கும் ஐந்து இந்த்ரியங்களையும்
ஆறாவது இந்த்ரியமான மனசையும் செயல் புரியச் செய்கிறான்
கீழே முக்தாத்மா தன்னுடைய உடைமை -இதில் பத்தாத்மாவும் என்னுடைய உடைமை –
என்னுடைய அம்சமே -மிகவும் பழையவன்
பிரகிருதி பரிணாமம் சரீரம் -வியாபாரம் செய்து -இந்திரியங்கள் செயல்பாட்டை செய்து கொண்டு இருக்கிறான் –

ஸரீரம் யத வாப்நோதி யச்சாப் யுத் க்ராமதீஸ்வர–
க்ருஹீத்வைதாநி ஸம் யாதி வாயுர் கந்தா நிவாஸயாத்–৷৷15.8৷৷

ஸரீரம் = உடல்
யத் = எப்போது
அவாப்நோதி = அடைகிறானோ
யட் = எது
ச = மேலும்
அபி = அதுவன்றி
யுத்க்ராமதி = வெளியே செல்லும்போது
ஈ ஸ்வர: = ஈஸ்வரன்
க்ருஹித்வ = எடுத்துக் கொண்டபின்
எதாநி = இவைகளை
ஸம்யாதி = அவன் அடைகிறான்
வாயு = காற்று
க³ந்தா = மணம்
இவ = அதைப்போல
அசையாத் = மனம்

இந்திரியங்களை நியமிப்பவன் -பத்த ஜீவன் முன் உடலை விட்ட பிறகு யாதொரு உடலை அடைகிறானோ –
அந்த உடலிற்கு -எந்த உடலில் இருந்து புறப்படுகிறானோ அந்த உடலில் இருந்து காற்றானது
மலர் முதலிய மணமுடைய பொருள்களில் இருந்து மணம் மிக்க சிறு துகள்களை எடுத்துச் செல்வது போலே
இந்த இந்திரியங்களை எடுத்துச் செல்கிறான் –
அடுத்த சரீரம் போகும் பொழுது பூத ஸூ ஷ்மங்களை எடுத்து கொண்டே –
காற்று மணம் -வண்டு தேன்களை கிரஹிக்குமா போலே
ருசி வாசனைகள் உடனே -இந்திரியங்களையும் சப்தாதி விஷயங்களையும் -கொண்டே புகுகிறான்

ஸ்ரோத்ரம் சக்ஷுஸ் ஸ்பர்ஸ்நம் ச ரஸநம் க்ராணமேவ ச–
அதிஷ்டாய மநஸ்சாயம் விஷயாநுப ஸேவதே–৷৷15.9৷৷

ஸ்ரோத்ரம் = கேட்பது (சுரு என்றால் கேட்டல். சுருதி)
சக்ஷு= பார்ப்பது
ஸ்பர்ஸ நம் = தொடுவது, தொடு உணர்ச்சி
ச = மேலும்
ரஸநம் = சுவை, சுவைப்பது
க்ராணம் = முகர்வது
ஏவ = நிச்சயமாக
ச = மேலும்
அதிஷ்டாய = நிலை பெற்று (ஸ்த = நிலையான, ஸ்தாபிதம்)
மந = மனம்
ச = மேலும்
அயம்= அவன்
விஷயன் = விஷயங்களை
உபஸேவதே = சேவை செய்கிறான், நடத்திச் செல்கிறான்

இந்த ஜீவன் -காது கண் மெய் நாக்கு மனஸ் என்ற ஆறு இந்த்ரியங்களையும் -இவற்றை நியமிக்கும்
மனத்தையும் தம் தமக்கு உரிய சப்தம் முதலிய விஷயங்களில் மேய வல்லவையாக ஆக்கி
அந்த அந்த விஷயங்களை அனுபவிக்கிறான்
விஷம் தோய்ந்த தேனை பருகுகிறான் -காது கண் –இத்யாதி மனஸ் -சப்தாதிகளிலே மேய விட்டு –
அறியாமல் அனுபவிக்கிறான்

உத்க்ராமந்தம் ஸ்திதம் வாபி புஞ்ஜாநம் வா குணாந்விதம்.
விமூடா நாநுபஸ்யந்தி பஸ்யந்தி ஜ்ஞாந சக்ஷுஸ–৷৷15.10৷৷

உத்க்ராமந்தம் = வெளியே வெளியே செல்லும் போது
ஸ்திதம் =நிலை பெற்றவன்
வ = அல்லது
அபி = அது அன்றியும்
புஞ்ஜாநம் = அனுபவிப்பவன்
வ = அல்லது
குணாந்விதம் = குணங்களை கொண்டவன் , குணங்களை ஆள்பவன்
விமூடா = மூடர்கள்
ந = இல்லை
அநுபஸ்யந்தி = காண்பது
பஸ்யந்தி = காண்கிறார்கள்
ஜ்ஞாந = ஞான
சக்ஷுஷ= திருஷ்டி உள்ளவர்கள் |

முன் கூறியபடி குண மயமான சரீரத்தோடு சேர்ந்து இருப்பவனாய் -ஒரு சரீரத்தில் இருந்து புறப்படுபவனாய் –
அல்லது வேறு ஒரு சரீரத்தில் இருப்பவனாய் -அல்லது குண மய விஷயங்களை அனுபவிப்பவனாய்
இருக்கும் ஜீவனை -தேகமே ஆத்மா என்று மயங்கியவர்கள் தேஹத்தைக் காட்டிலும்
வேறுபட்டவனாகக் காண்பது இல்லை –
அறிவுக் கண்களை யுடையவர்களே தேஹத்தைக் காட்டிலும் வேறுபட்டவனாகக் காண்கிறார்கள்
ஆத்ம அபகாரம் திருட்டை பற்றி சொல்கிறான் இதில் -சரீரத்தில் புறப்படும் பொழுதும் இருக்கும் பொழுதும் புகும் பொழுதும்
ஆத்மாவை பிரித்து பார்க்க தெரியாமல் மூடர்களாக –
ஞானம் அறிய ஞான கண் கொண்டே பார்க்க முடியும் -சூழலிலே சிக்கி உழல்கின்றான்

யதந்தோ யோகி நஸ்சைநம் பஸ்யந்த் யாத்மந்ய வஸ்திதம்–
யதந்தோப்ய க்ருதாத்மாநோ நைநம் பஸ்யந்த்ய சேதஸ–৷৷15.11৷৷

யதந்தோ = முயற்சிப்பவர்கள்
யோகிந = யோகிகள்
ச = மேலும்
எனம் = அவர்கள்
பஸ்யந்த்தி = காண்கிறார்கள்
ஆத்மானி = தங்களுக்குள்
அவஸ்திதம் = இருக்கும் , நிலை பெற்று இருக்கும்
யதந்தோ = முயற்சி செய்பவர்கள்
அக்ருதாத்மாநோ = தயாராக இல்லாதவர்கள் ,
ந = இல்லை
எனம் = அவனை
பஸ்யந்த் = காண்பது
அசேதஸ: = நினைவு இல்லாதவர்கள், ஸ்மரணை இல்லாதவர்கள்,

என்னைச் சரணம் அடைவதை முன்னிட்டுக் கொண்டு கர்மயோகம் முதலான முயற்சிகளைச் செய்யும்
யோகிகள் தம் உடலில் இருக்கும் இந்த ஜீவாத்மாவை யோகம் ஆகிய கண்களால் பார்க்கிறார்கள் –
என்னைச் சரணம் அடையாமல் முயற்சி செய்த போதிலும் மனத்தில் பரிசுத்தி விளையாதவர்களாய் –
அது காரணமாகவே ஆத்மாவைக் காணவல்ல நெஞ்சு இல்லாதவர்கள்
ஆத்மாவை உள்ளபடி காண்பது இல்லை –
என்னை சரண் அடைந்து -கர்மங்களில் இருந்து முயன்றால் -உண்மை நிலையை அறிந்தவனாக -ஆகிறான் –
பற்றாமல் முயல்வாருக்கு மனஸ் சுத்தி ஏற்படாமல் -இழக்கிறார்கள் —
கைங்கர்யம் திருவடி சரண் அடைந்தே -செய்ய வேண்டும் –
சம்பந்தம் புரிந்தே முயல வேண்டும் -ஆத்மாவை தெரிந்து கொள்ள -மனஸ் சுத்தி வேண்டுமே

யதாதித்ய கதம்- தேஜோ ஜகத் பாஸயதேகிலம்–
யச் சந்த்ரமஸி யச் சாக்நௌ தத் தேஜோ வித்தி மாமகம்–৷৷15.12৷৷

யதா = எது
ஆதித்யகதம் = சூரியனில் இருந்து
தேஜோ = ஒளிர்கிறதோ
ஜகத் = உலகம் அனைத்தும்
பாஸயதே = ஒளிரச் செய்கிறதோ
அகிலம் = உலகம் அனைத்தையும்
யத் = எது
சந்த்ரமஸி = சந்திரனின் ஒளியில்
யத் = எது
ச = மேலும்
அக்நௌ = அக்கினியில்
தத் = அது
தேஜோ = தேஜோ மயமாக
வித்தி = அறிந்து கொள்
மாம் அகம் = என்னுடையது என்று

ஆதித்யன் இடம் இருக்கும் யாதொரு தேஜஸ்ஸூ சந்திரனிடம் உள்ள எந்த தேஜஸ்ஸூம் –
அக்னியில் உள்ள எந்த தேஜஸ்ஸூம் உலகு அனைத்தையும் ஒளி விடச் செய்கிறதோ –
அந்த தேஜஸ்ஸை என்னுடையதாக அறிவாயாக
இங்கு அனைத்தும் தன்னதே -கீழே முக்தாத்மா பத்தாத்மா சொல்லி -பிராசங்கிக்கமாக மூன்று ஸ்லோகங்கள் –
ஆதித்யன் -இடம் உள்ள தேஜஸ் -உலகம் அகிலம் ஒளி பெற -சந்திரன் -அக்னி தேஜஸ் –
இந்த தேஜஸ் எல்லாம் என்னுடையதே என்று அறிந்து கொள் –

காமாவிஸ்ய ச பூதாநி தாரயாம் யஹ மோஜஸா–
புஷ்ணாமி சௌஷதீ ஸர்வா ஸோமோ பூத்வா ரஸாத்மக–৷৷15.13৷৷

கம் = பூமியில்
அவிஸ்ய = நுழைந்து
ச = மேலும்
பூதாநி = உயிர்களைத்
தாரயாமி = தாங்குகிறேன்
அஹம் = நான்
ஒஜஸா = சக்தியால்
புஷ்ணாமி = பலப் படுத்துகிறேன்
ச = மேலும்
ஔஷதீ: = மருந்தாக
ஸர்வா: = அனைத்து
ஸோமோ = சாறாக, அமிர்தமாக
பூத்வா = ஆனபின்
ரஸாத்மக: = அவற்றின் இயற்கையாக இருக்கிறேன்

நான் பூமியினுள் புகுந்து என்னுடைய தடங்கல் அற்ற சக்தியினால் எல்லாப் பொருள்களையும் தரிக்கிறேன்
அமுத ரஸ வடிவமான சந்த்ரனாக ஆகி எல்லாப் பயிர்களையும் போஷிக்கிறேன்
பூமியை அடைந்து -தரித்து -திறல்- அமருத ரசம் சந்திரனாக இருந்து போஷிக்கிறேன்
அனைத்து சக்திகளும் என்னது –

அஹம் வைஸ்வாநரோ பூத்வா ப்ராணிநாம் தேஹமாஸ்ரித–
ப்ராணாபாந ஸமாயுக்த பசாம் யந்நம் சதுர்விதம்–৷৷15.14৷৷

அஹம் =நான்
வைஸ்வாநரோ = அனைத்து உயிர்களிலும்
பூத்வா = சேர்ந்து
ப்ராணிநாம் = உயிர் வாழ்வனவற்றில்
தேஹம் = உடல்
அஸ்ரித: = அடைந்த பின்
ப்ராணா = பிராண
அபாந = அபான
ஸமாயுக்த: = சமமாக சேர்த்தபின்
பசாம் = சமைக்கிறேன்
அன்னம் = உணவை
சதுர் விதம் = நான்கு விதமாக

நான் வைச்வானரன் என்ற அக்னியாக ஆகி எல்லா ஜீவர்களின் உடலில் இருப்பவனாய் –
கடித்தும் உறிஞ்சியும் நக்கியும் குடித்தும் உண்ணப்படும் நான்கு வகைப்பட்ட உணவுகளை
பிராணன் அபானன் என்ற காற்றுக்களுடன் சேர்ந்து ஜீரணிக்கச் செய்கிறேன்
ஜாடராக்னியாகவும்-இருந்து -பிராணிகள் தேகம் அடைந்து -பிராண வாயு அபான வாயு –
நான்கு வித அன்னம் -கடித்து நக்கி உறிஞ்சி குடிக்கும் நான்கு விதம்
நானே தளிகை பண்ணுகிறேன் -ஜீரணம் என்றவாறு -ஸமஸ்த வஸ்துக்களும் அவன் உடைமை என்றவாறு –
அன்னம் -பிராமணனுக்கு -சொல்லி வஸ்திரம் கொடுத்ததாக வஸ்திர தானம் -ஐந்து வாயுக்களும் சரியான நிலையில்
சமான வாயு உடன் பிராண அபான வாயு சேர்ந்து –சாப்பிடட பதார்த்தங்கள் சக்தி பிரிந்து இந்திரியங்களுக்கு போக வேண்டுமே –

ஸர்வஸ்ய சாஹம் ஹ்ருதி ஸந்நிவிஷ்டோ–மத்த ஸ்ம்ருதிர் ஜ்ஞாந மபோஹநம் ச–
வேதைஸ்ச ஸர்வைரஹமேவ வேத்யோ-வேதாந்த க்ருத் வேத விதேவ சாஹம்–৷৷15.15৷৷

ஸர்வஸ்ய = அனைத்திலும்
ச = மேலும்
அஹம் = நான்
ஹ்ருதி = இதயமாக
ஸந்நிவிஷ்டோ = அமர்ந்து இருக்கிறேன்
மத்த: = என்னில் இருந்து
ஸ்ம்ருதிர் = வேதங்கள்
ஜ்ஞாநம் = ஞானம்
அபோஹநம் = எடுத்துச் செல்வது, மறப்பது
ச = மேலும்
வேதை³ஸ் = வேதங்களும்
ச = மேலும்
ஸர்வை = அனைத்திலும்
அஹம் = நான்
ஏவ = நிச்சயமாக
வேத்யோ = அறிந்து கொள்ள , புரிந்து கொள்ள
வேதாந்த க்ருத் = வேதாந்தங்களை செய்பவன்
வேத விதே = வேதாந்தங்களை அறிந்து கொள்பவன்
ஏவ = நிச்சயமாக
ச = மேலும்
அஹம் = நான்

நான் எல்லா ஜீவர்களுடையவும் ஹ்ருதயத்தில் ஆத்மாவாக நுழைந்து இருக்கிறேன்
அனைவருடைய நினைவும் வஸ்து நிர்ணயமும் மறதியும் என்னிடமிருந்தே உண்டாகின்றன
எல்லா வேதங்களாலும் நானே அறியப் படுகிறேன் –
வேத விதிகளின் பலனை அளிப்பவனும் வேதத்தை அறிந்தவனுக்கு நானே
ஆச்சர்யமான ஸ்லோகம் -நிறைய இடங்களில் காட்டி வியாக்யானம் உண்டே —
கீழே சாமானாதிகரண்யம்-அனைத்தும் இவனே
அந்தராத்மாவாக இருந்து -சரீராத்மா நிபந்தனம்-பின்ன பிரவ்ருத்தி நிவ்ருத்தி ஏகஸ்மின் -விசேஷணங்கள் ஒன்றுக்கே –
விலை பெற்ற நீல வாயும் வயிறுமான மண் குடம் போலே -வேறு வேறு பிரயோஜனத்துக்காக
வேறே வேறே விசேஷணங்கள் -பிரதம விபக்தி -முதல் வேற்றுமையில் படிக்கலாம் –
ஹிருதயத்தில் ஆத்மாவாக நுழைந்து இருக்கிறேன் அனைத்துக்குள்ளும் -அந்த ப்ரவிஷ்டா சாஸ்தா நியாந்தா
ஸ்ம்ருதியும் – ஞானம் மறதி எல்லாம் என் ஆதீனம் –
வேதங்கள் -சொல்லப் படுகிறேன் -நானே -ஏவ காரம் மூன்று இடங்களிலும் -வேதங்களினால் நானே -அறியப் படுகிறேன்
வேதங்களினாலே சொல்லப் படுகிறேன் -வேறே ஒன்றும் சொல்லாதே -வேதம் என்னை சொல்லி அல்லால் நில்லாது
வேதம் எத்தை சொல்லப் போனாலும் -இவனது சரீரமே
வேதங்களின் படி செய்யும் கர்மங்களுக்கும் பலம் கொடுப்பவனும் நானே

த்வாவிமௌ புருஷௌ லோகே க்ஷரஸ்சாக்ஷர ஏவ ச–
க்ஷர ஸர்வாணி பூதாநி கூடஸ்தோக்ஷர உச்யதே–৷৷15.16৷৷

த்வ = இரண்டு
இமௌ = அவைகள்
புருஷௌ = புர்ஷர்கள்
லோகே = உலகில்
க்ஷரஸ் = அழியக் கூடியது
ச = மேலும்
அக்ஷர = அழியாதது
ஏவ = நிச்சயமாக
ச = மேலும்
க்ஷர: = அழியக் கூடியது
ஸர்வாணி = அனைத்தும்
பூதாநி = உயிர்களிலும்
கூடஸ்தோ = விடுதலை அடைந்தவன்
அக்ஷர = அழிவற்றது
உச்யதே = சொல்லப் படுகிறது

சாஸ்திரங்களில் -அழியும் இயல்வுள்ள அசேதனமான உடலோடு கூடி இருக்கையாலே
ஷர புருஷன் எனப்படும் பத்த ஜீவனும் -அழியும் இயல்வு இல்லாமையால் அஷரன் எனப்படும் முக்த ஜீவனும்
ஆகிற இரண்டு வகையான இப்புருஷர்களே பிரசித்தி பெற்றவர்கள் –
ஷர புருஷன் எல்லா பத்த ஜீவனுமாவான் -அக்ஷர புருஷன் அசித் சம்பந்தம் அற்ற முக்தாத்மா எனப்படுகிறான் –
லோகே வேதத்தில் சொல்லப் பட்ட படி -ஷரன் அழிவுக்கு உட்பட்ட சரீரம் உடன் உள்ள பத்தாத்மா -அஷரன் -முக்தாத்மா –
பூத ராசிகள் எல்லாம் ஷரன் -உயர்ந்த முக்தாத்மா அஷரன் -இருவரும் வேதத்தில் சொல்லப்பட்டன

உத்தம புருஷஸ் த்வந்ய பரமாத்மேத் யுதாஹருத–
யோ லோக த்ரய மாவிஸ்ய பிபர்த் யவ்யய ஈஸ்வர–৷৷15.17৷৷

உத்தம: = உயர்ந்த, சிறந்த
புருஷஸ் = புருஷன்
து = மேலும், ஆனால்
அந்ய: = வேறான, மற்ற
பரமாத்மா = பரமாத்மா
இதி = இதுவே
உதாஹ்ருத: = சொல்லப்படுகிறது, பிரகட்டணப் படுத்தப்பட்ட
யோ = அவன்
லோக = உலகங்களில்
த்ரய = மூன்று
அவிஸ்ய = நுழைந்தபின் , சேர்ந்தவுடன்
பிபர்த்தி = எவன் தாங்குகின்றானோ
அவ்யய = மாறாத, மாற்றம் இல்லாத
ஈஸ்வர: = ஈஸ்வரன்

எவன் ஒருவன் அசித் பக்த ஜீவன் முக்தாத்மா என்னும் மூன்று பொருள்களையும் வியாபித்து –
அவற்றைத் தாங்குகிறானோ -அவன் அழிவற்றவனாய் -அனைத்தையும் நியமிப்பவனாய் –
பரமாத்மா என்று சாஸ்திரங்களில் சொல்லப்படுபவனாய் –
இக்காரணங்களால் மிக மிக மேலான புருஷனாய் இருப்பவன் -முற்கூறிய
ஷர அக்ஷர புருஷர்களைக் காட்டிலும் வேறுபட்டவன்
இவர்களை காட்டிலும் வேறு பட்ட புருஷோத்தமன் -பாரமான ஆத்மா -லோக த்ரயம் –
சித் அசித் ஈஸ்வரன் தத்வ த்ரயங்கள் -சூழ்ந்து தங்குகிறான்
ஸ்வாமி -நியமனம்-ஈசான சீலன் நியமன சாமர்த்தியம் – -வியாபிக்கிறான் -தரிக்கிறான் -தங்குகிறான் –
மற்றவை வியாபிக்கப்படும் – தாங்கப்படும்- நியமிக்கப் படும்

யஸ்மாத் க்ஷரமதீதோஹம் அக்ஷராதபி சோத்தம–
அதோஸ்மி லோகே வேதே ச ப்ரதித புருஷோத்தம—৷৷15.18৷৷

யஸ்மாத் = அதனால்
க்ஷரம் = அழியக்கூடிய, மாறக் கூடிய
அ தீத = அதை தாண்டியவன், மீறியவன், கடந்தவன்
அஹம் = நான்
அக்ஷராத = அழியாத
அபி = இப்போது
ச =மேலும்
உத்தம:= சிறந்த , உயர்ந்த
அதோ = அதிலிருந்து
அஸ்மி = நான்
லோகே = உலகில்
வேதே = வேதங்களில்
ச = மேலும்
ப்ரதி²த: = அறியப்பட்ட, சிறப்பித்து கூறப் பட்ட
புருஷோத்தம: = புருஷோத்தமன்

நான் யாதொரு காரணத்தால் -ஷர புருஷனைக் கடந்து நிற்கிறேனோ -அக்ஷர புருஷனான
முக்தனைக் காட்டிலும் மேலானவனாயும் இருக்கிறேனோ -அக்காரணத்தினாலேயே
ஸ்ருதியிலும் ஸ்ம்ருதியிலும் புருஷோத்தமன் என்று புகழ் பெற்றவனாய் இருக்கிறேன்
எதன் இடத்தில் இருந்து ஷரம் பத்தாத்மா –அஹம் சப்தம் இங்கு -தாண்டி அதீத வாசனை கூட இல்லை முகத்தாத்மா தாண்டி
ஸ்வரூப ஸ்வ பாவ விகாரங்கள் இல்லாமல் வேதங்கள் ஸ்ம்ருதிகள் என்னை புகழும்-

யோ மாமேவ ஸம்மூடோ ஜாநாதி புருஷோத்தமம்–
ஸ ஸர்வவித் பஜதி மாம் ஸர்வ பாவேந பாரத–৷৷15.19৷৷

யோ = எவன் ஒருவன்
மாம் = என்னை
ஏவம்மே = அப்படியாக
அஸம்மூடோ = குழப்பம் இன்றி, தடுமாற்றம் இன்றி
ஜாநாதி = அறிகிறானோ
புருஷோத்தமம் = புருஷோத்தமன் என்று
ஸ = மேலும்
ஸர்வவித் = அனைத்தும் அறிந்தவன்
பஜதி = வணங்குகிறான்
மாம் = என்னை
ஸர்வ = அனைத்து
பாவேந =நிலைகளிலும்
பாரத = பாரத வம்சத்தில் பிறந்தவனே

பரத குலத்தில் பிறந்தவனே -எவன் ஒருவன் இம்மாதிரியாக-ஷர அக்ஷர புருஷர்களைக் காட்டிலும்
பல காரணங்களால் சிறப்புற்றவனாக -என்னை கலக்கமில்லாமல் அறிகிறானோ –
அவன் என்னை அடைவதற்கு உரிய வழி அனைத்தையும் அறிந்தவன் ஆகிறான் —
என்னை -என்னை அடையும் வழியான-பக்தி பிரகாரங்கள் அனைத்தாலும் பக்தி செய்தவன் ஆகிறான்
யார் -என்னையே -சந்தேகம் இடம் இல்லாமல் -மயக்கம் இல்லாமல் -புருஷோத்தமன் என்று –
அம்சமா அங்கமா அவயவமா ஐக்கியமா -சங்கை இல்லாமல்
அந்த ஆத்ம ஞானி -புருஷோத்தம வித்யை கை வந்தவன் எல்லாவற்றையும் அறிந்தவன் ஆகிறான் —
அவனை அடையும் உபாயங்கள் எல்லாவற்றையும் அறிந்தவன் ஆகிறான்
என்னை பக்தி செய்யும் எல்லா முறைகளாலும் பக்தி பண்ணுகிறான் -கண்ணன் அபிப்பிராயம் இது –
இவற்றால் எனக்கு ஏற்படும் ஆனந்தம்
புருஷோத்தம வித்யை அறிந்தவன் -தெரிவதால்- அடைகிறேன் என்றபடி

இதி குஹ்ய தமம் ஸாஸ்த்ர மிதமுக்தம் மயாநக–
ஏதத் புத்த்வா புத்திமாந் ஸ்யாத் க்ருத க்ருத்யஸ்ச பாரத–৷৷15.20৷৷

இதி = இதுவே
குஹ்யதமம் = இரகசிய ஞானம். மறை பொருள்
ஸாஸ்த்ரம் = சாஸ்திரம்
இதம் = இது
யுக்தம்மு = சொல்லப்பட்டது
மயா = என்னால்
அநக = பாவம் இல்லாதவனே
ஏதத் = இதுவே
புத்த்வா = அறிந்தவன்
புத்திமான் = அறிவுள்ளவன்
ஸியாத் = அவனால்
க்ருத க்ரித்யஸ் = அவனால் செய்யத்தக்கது செய்வோன்
ச = மேலும்
பாரத = பாரத குலத்தவனே

குற்றம் அற்றவனே -பரத குலத்தில் உதித்தவனே -இவ்வண்ணமாக இப்புருஷோத்தம வித்யையாகிற
பரம ரஹஸ்யமான சாஸ்திரம் என்னால் உனக்கு உபதேசிக்கப்பட்டது –
இத்தை அறிந்தவன் என்னை அடைவதற்கு வேண்டிய அறிவு அனைத்தையும் பெற்றவன் ஆகிறான் –
அதற்குச் செய்ய வேண்டியவை அனைத்தையும் செய்தவன் ஆகிறான்
புருஷோத்தம வித்யை அறிந்தவன் அனைத்தையும் அனுஷ்டித்தவன் ஆகிறான் -புனர் யுக்தி தோஷம் இல்லை –
இதில் தான் அறிந்து அனுஷ்ட்டித்து அடைந்து –செய்த வேள்வியர் –
பூவை –யாவையும் திருமால் திரு நாமங்களே கூவி எழும் -வியாக்யானம் போலே -பேர் வைத்து ஆனந்தம் இல்லை
திருநாமங்கள் சொல்லி பெற்ற ஆனந்தம் உலக குழந்தைகள் இவை கொண்டு விளையாடும் ஆனந்தம் பராங்குச நாயகி பெற்றாள்-
அதே போலே இங்கும் முந்திய ஸ்லோகங்களும் அர்த்தம் -குஹ்ய தமமான சாஸ்திரம் —
ரஹஸ்யமாக வைத்துக் கொள் -குற்றம் அற்ற அர்ஜுனன்-

————————————————————–

ஸ்ரீ கோயில் கந்தாடை அப்பன் ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம் –
ஸ்ரீ பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம் –

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s


%d bloggers like this: