ஸ்ரீ கீதா ஸ்லோகங்கள் – -1–அர்ஜுனன் விஷாத யோகம் —

ஸ்ரீ பகவத் கீதை பாலை ஸ்ரீ கிருஷ்ணன் நமக்கு அளிக்கிறான் -உபநிஷத் பசு மாட்டு பாலை அர்ஜுனன் கன்றாக வியாஜ்யம்
-சர்வ உபநிஷத் காவ -கோபால நந்தன் இடைப்பிள்ளை -பார்த்தோ வத்ஸா —ஞானான் மோக்ஷம் -வேதாந்தம் –
ஸ்ருதி சாகரம் -கடைந்து– வேத வியாசர் -கிருஷ்ண த்வைபாயனர் –மதி மந்தானாம் -அறிவே மத்தை -மஹா பாரத சந்த்ரமா -சந்திரன் போலே –
புராணம்-ரத்னம் ஸ்ரீ விஷ்ணு புராணம் / -வேதம் -புருஷ ஸூ க்தம் / தர்ம சாஸ்திரம் மனு /-மகா பாரதம் -சாரம் கீதை -125000-/
ஸ்ரீ விஷ்ணு சஹஸ்ரநாமம் -கண்ணனை பற்றி ஸ்ரீ கீதை கண்ணனே சொன்னது –
கீதா ஸூ கீதா கர்த்தவ்ய -கிம் அந்யயைகி சாஸ்திரம் -இதை அறிந்தால் வேற வேண்டாம் -ஸ்வயம் பத்ம நாபஸ்ய முக பத்மத் -திரு முகமே தாமரை
-சேயன் –மாயன் அன்று ஓதிய வாக்கு -நெறி எல்லாம் எடுத்து உரைத்த நிறை ஞாலத்து ஒரு மூர்த்தி –
தத்வம் ஹிதம் புருஷார்த்தம் -மூன்றையும் விசதமாக்கி காட்டி அருளும் –
தத்வ த்ரயம் -ஒவ் ஒன்றை பிரதானம் -கொண்டு –தத்வ ஹித புருஷார்த்தம் -ஹரி நாராயண ஸ்ம்ருதி –
ஆலோக்ய சர்வ சாஸ்த்ராணி விசார புன புன –ஹரி ஒன்றே தத்வம் –
-60 திரு நக்ஷத்ரம் ஸ்ரீ கீதை 38—வருஷம் மாண்டு போக காந்தாரி சாபம் -100-வருஷம் இருந்து தன்னுடை சோதி -எழுந்து அருளினான் –

—————————————-

தரிதராஷ்ட்ர உவாச–
தர்மக்ஷேத்ரே குருக்ஷேத்ரே ஸமவேதா யுயுத்ஸவ–மாமகா பாண்டவாஷ்சைவ கிமகுர்வத ஸஞ்ஜய—-৷৷1.1৷৷
த்ருதராஷ்ட்ரன் வாக்யத்துடன் தொடங்கி சஞ்சயன் வாக்யத்துடன் முடியும் -ஸ்ரீ கீதை –
என் பிள்ளைகள் –பாண்டு பிள்ளைகள் –கிம் அர்குவத -என்ன பண்ண -யார் வெல்ல போகிறார் -மனசில் வைத்து கேட்க்கிறான்-
அதார்மிகர்-தம் பிள்ளைகள் -க்ஷேத்ர சம்பந்தம் -நல்ல புத்தி வந்ததோ -ஆசை இருக்கலாமோ / க்ஷேத்ர மகிமையால்
தர்ம புத்திரர்கள் காண்டீபம் போட்டு விட்டு சண்டை போட்டு பெரும் ராஜ்யம் வேண்டாம் என்று பொய் விட்டார்களோ –
கிம் அகுர்வத -எனக்கு வேண்டியதாக என்ன பண்ணுகிறார்கள் -என்றபடி -மாமர -மமகாராம் தோற்ற பேசி -பாண்டவர் ஒதுக்கி வைத்து பேசி

ஸஞ்ஜய உவாச–
தரிஷ்ட்வா து பாண்டவாநீகம் வ்யூடம் துர்யோதநஸ்ததா.—ஆசார்யமுபஸங்கம்ய ராஜா வசநமப்ரவீத்—-৷৷1.2৷৷

பஷ்யைதாம் பாண்டுபுத்ராணாமாசார்ய மஹதீம் சமூம்.—வ்யூடாம் த்ருபதபுத்ரேண தவ ஷிஷ்யேண தீமதா—৷৷1.3৷৷
திருஷ்டத்யும்னன் -பாண்டவர் சேனாபதி -உம் சிஷ்யன் -குத்தி பேசி -/ பாண்டு புத்ரர்களுக்கு நீர் ஆச்சார்யர்

அத்ர ஷூரா மஹேஷ்வாஸா பீமார்ஜுநஸமா யுதி—யுயுதாநோ விராடஷ்ச த்ருபதஷ்ச மஹாரத—-৷৷1.4৷৷
சூரர்கள் -பெரிய வில்லாளிகள் பீமன் அர்ஜுனன் -மஹா ரதர்கள்

தரிஷ்டகேதுஷ்சேகிதாந காஷிராஜஷ்ச வீர்யவாந்—புருஜித்குந்திபோஜஷ்ச ஷைப்யஷ்ச நரபுங்கவ—-৷৷1.5৷৷

யுதாமந்யுஷ்ச விக்ராந்த உத்தமௌஜாஷ்ச வீர்யவாந்.—ஸௌபத்ரோ த்ரௌபதேயாஷ்ச ஸர்வ ஏவ மஹாரதா—৷৷1.6৷৷

அஸ்மாகம் து விஷிஷ்டா யே தாந்நிபோத த்விஜோத்தம.-நாயகா மம ஸைந்யஸ்ய ஸம்ஜ்ஞார்தம் தாந்ப்ரவீமி தே—৷৷1.7৷৷
கணக்குக்காக சொல்கிறேன் -இரு பிறவி அந்தணர் –

பவாந்பீஷ்மஷ்ச கர்ணஷ்ச கரிபஷ்ச ஸமிதிஞ்ஜய–அஷ்வத்தாத்மா விகர்ணஷ்ச ஸௌமதத்திஸ்ததைவ ச—-৷৷1.8৷৷
முதலில் நீர் -துரோணாச்சார்யரை சொல்லி –

அந்யே ச பஹவம் ஷூரா மதர்தே த்யக்தஜீவிதா–நாநாஷஸ்த்ரப்ரஹரணா ஸர்வே யுத்தவிஷாரதா—৷৷1.9৷৷
எனக்கு உயிர் கொடுக்க கூடியவர்கள் -யுத்த நீதி அறிந்தவர்கள் –

அபர்யாப்தம் ததஸ்மாகம் பலம் பீஷ்மாபிரக்ஷிதம்–பர்யாப்தம் த்விதமேதேஷாம் பலம் பீமாபிரக்ஷிதம்—৷৷1.10৷৷
நம்முடைய சேனை அளவில் அடங்காத –பீஷ்மரால் -அங்கு சின்னது பீமனால் –அச்சம் தோன்ற பேசுகிறான் –
மேலே அச்சம் போக்க சங்க நாதம் பீஷ்மர் வருவதால் -பீஷ்மர் -பீமன் ப்ரதிஞ்ஜை அறிவான்-அபரியாப்தம் -போதாது –அவர்கள் சைன்யம் போதும் என்றவாறு

அயநேஷு ச ஸர்வேஷு யதாபாகமவஸ்திதா–பீஷ்மமேவாபிரக்ஷந்து பவந்த ஸர்வ ஏவ ஹி—৷৷1.11৷৷
பீஷ்மரை ரஷித்தால் நாம் வாழலாம் -என்கிறான் -திருவடி இருந்தால் நாம் வாழலாம் ஜடாயு கேட்டது போலே –

தஸ்ய ஸஞ்ஜநயந்ஹர்ஷம் குருவரித்த பிதாமஹ–ஸிம்ஹ நாதம் விநத்யோச்சை ஷங்கம் தத்மௌ ப்ரதாபவாந்—৷৷1.12৷৷
ஆனந்தம் கொடுக்க -ஸிம்ஹ நாதம் பீஷ்மர் /

தத ஷங்காஷ்ச பேர்யஷ்ச பணவாநககோமுகா–ஸஹஸைவாப்யஹந்யந்த ஸ ஷப்தஸ்துமுலோபவத்—৷৷1.13৷৷
சங்க பேரீ பணவா கோமுகம் — வாத்ய சப்தங்கள் ஆகாசம் வரை

தத ஷ்வேதைர்ஹயைர்யுக்தே மஹதி ஸ்யந்தநே ஸ்திதௌ—மாதவம் பாண்டவஷ்சைவ திவ்யௌ ஷங்கௌ ப்ரதத்மது—-৷৷1.14৷৷
வெள்ளை குதிரை -திவ்ய சங்கம் -அடியைத் தொடர்ந்து எழும் ஐவர் கட்க்காய் -அன்று பாரதப் போர் முடியப் -பரி நெடும் தேர் விடும் கோன் –இராமா -51-

பாஞ்சஜந்யம் ஹரிஷீகேஷோ தேவதத்தம் தனஞ்சய — பௌண்ட்ரம் தத்மௌ மஹாஷங்கம் பீமகர்மா வரிகோதர—৷৷1.15৷৷
பாஞ்சஜன்யம் –இந்திரியங்களை அடக்கிய கண்ணனது- /தனஞ்சனது -தேவதத்தன் -/வரிகோதர-என்று பீமனுக்கு -அவனது -பௌண்ட்ரம்-

அநந்தவிஜயம் ராஜா குந்தீபுத்ரோ யுதிஷ்டிர—.நகுல ஸஹதேவஷ்ச ஸுகோஷமணிபுஷ்பகௌ—৷৷1.16৷৷
அனந்த விஜயம் -தர்மன் /நகுல சகாதேவன் -ஸுகோஷமணிபுஷ்பகௌ-

காஷ்யஷ்ச பரமேஷ்வாஸ ஷிகண்டீ ச மஹாரத–தரிஷ்டத்யும்நோ விராடஷ்ச ஸாத்யகிஷ்சாபராஜித—৷৷1.17৷৷

த்ருபதோ த்ரௌபதேயாஷ்ச ஸர்வஷ பரிதிவீபதே.—ஸௌபத்ரஷ்ச மஹாபாஹு ஷங்காந்தத்மு பரிதக்பரிதக்—৷৷1.18৷৷

ஸ கோஷோ தார்தராஷ்ட்ராணாம் ஹரிதயாநி வ்யதாரயத்.–நபஷ்ச பரிதிவீம் சைவ துமுலோ வ்யநுநாதயந்—৷৷1.19৷৷
மனசை உளுக்கும் படி -சஞ்சயன் முதல் பதில் -மறைத்து -மேலே மீண்டும் சொல்லுவான் –

அத வ்யவஸ்திதாந் தரிஷ்ட்வா தார்தராஷ்ட்ராந்கபித்வஜ–ப்ரவரித்தே ஷஸ்த்ரஸம் பாதே தநுருத்யம்ய பாண்டவ—৷৷1.20৷৷
கபி- திருவடி கொடி –

அர்ஜுந உவாச–
ஹரிஷீகேஷம் ததா வாக்யமிதமாஹ மஹீபதே—ஸேநயோருபயோர்மத்யே ரதம் ஸ்தாபய மேச்யுத—৷৷1.21৷৷
ராஜாவே -அடியார் -தோள் கண்டார் தோளே காணும் படி -பும்ஸாம் சித்த திருஷ்ட்டி அபகாரம் -இரண்டாவது பதில் இதில் –
கண்ணன் இவன் சொல்வதை செய்கிறான் -யார் ஜெயிப்பார் சொல்லவும் வேண்டுமோ

யாவதேதாந்நிரீக்ஷேஹம் யோத்துகாமாநவஸ்திதாந்.—கைர்மயா ஸஹ யோத்தவ்யமஸ்மிந்ரணஸமுத்யமே—-৷৷1.22৷৷
கண் பார்க்க கட வேன்

யோத்ஸ்யமாநாநவேக்ஷேஹம் ய ஏதேத்ர ஸமாகதா–தார்தராஷ்ட்ரஸ்ய துர்புத்தேர்யுத்தே ப்ரியசிகீர்ஷவ —৷৷1.23৷৷
துர் புத்தி உள்ளவர்கள் -தர்ம க்ஷேத்ரம் இங்கு அன்றோ நிற்கிறார்கள்

ஸஞ்ஜய உவாச
ஏவமுக்தோ ஹரிஷீகேஷோ குடாகேஷேந பாரத.—ஸேநயோருபயோர்மத்யே ஸ்தாபயித்வா ரதோத்தமம் —৷৷1.24৷৷
குடாகேசன் -அர்ஜுனன் —ஆஸ்ரித வாத்சல்ய விவஸ்திதம் -தேரோட்டியாக அமைத்து -கூடாரை வெல்லும் சேர் –
கூடுவாருக்கு தோற்பான் -கட்டுண்ணப் பண்ணும் பெரு மாயன்

பீஷ்மத்ரோணப்ரமுகத ஸர்வேஷாம் ச மஹீக்ஷிதாம்.—உவாச பார்த பஷ்யைதாந்ஸமவேதாந்குரூநிதி—৷৷1.25৷৷
பீஷ்மர் த்ரோணாராதி முன்னால் வேன்டும் என்னும் என்று நிறுத்துகிறான் —

தத்ரா பஸ்யத் ஸ்திதாந் பார்த பிதரிநத பிதாமஹாந்.–ஆசார்யாந்– மாதுலாந்ப்ராதரிந்–புத்ராந்பௌத்ராந்ஸகீஂ ஸ்ததா—৷৷1.26৷৷
பிதாமகன் -ஆச்சார்யர் -மாமா -கூட பிறந்தவர் பிள்ளைகள் நண்பர்கள் நிற்க –

ஷ்வஷுராந்ஸுஹரிதஷ்சைவ ஸேநயோருபயோரபி.–தாந்ஸமீக்ஷ்ய ஸ கௌந்தேய–ஸர்வாந்பந்தூநவஸ்திதாந்–৷৷1.27৷৷
எங்கும் பந்துக்கள் -ஸூஹ்ருத்துக்கள் –

அர்ஜுந உவாச-
கரிபயா பரயாவிஷ்டோ விஷீதந்நிதமப்ரவீத்.–தரிஷ்ட்வேமம் ஸ்வஜநம் கரிஷ்ண யுயுத்ஸும் ஸமுபஸ்திதம்—৷৷1.28৷৷
கருணையால் பீடிக்கப் பட்டு கண்ண நீர் -பூமிக்கு ஆனந்தம் செல்வம் கொடுப்பவன் கிருஷ்ண -சப்த பிரயோகம் இங்கு-

ஸீதந்தி மம காத்ராணி முகம் ச பரிஷுஷ்யதி.–வேபதுஷ்ச ஷரீரே மே ரோமஹர்ஷஷ்ச ஜாயதே—৷৷1.29৷৷
அங்கம் மெலிந்து -முகம் உலர்ந்து -சரீரம் நடுங்கி மயிர் கூச்சு எரிந்து –

காண்டீவம் ஸ்ரம் ஸதே ஹஸ்தாத்த்வக்சைவ பரிதஹ்யதே—ந ச ஷக்நோம்யவஸ்தாதும் ப்ரமதீவ ச மே மந—৷৷1.30৷৷
காண்டீபம் நழுவ –

நிமித்தாநி ச பஷ்யாமி விபரீதாநி கேஷவ.—ந ச ஷ்ரேயோநுபஷ்யாமி ஹத்வா ஸ்வஜநமாஹவே —৷৷1.31৷৷
துர் நிமித்தங்கள்- கேசவ சப்தம் இங்கு -ப்ரஹ்மாதிகளுக்கும் நியாந்தா —

ந காங்க்ஷே விஜயம் கரிஷ்ண ந ச ராஜ்யம் ஸுகாநி ச.–கிம் நோ ராஜ்யேந கோவிந்த கிம் போகைர்ஜீவிதேந வா—৷৷1.32৷৷
விஜயம் -ராஜ்யம் சுகம் வேண்டாம் /கோவிந்த -சப்தம் -கன்றுகளுக்கு ரக்ஷகனாய் இருந்து வைத்து -பந்துக்களுக்கு தீமை செய்ய தூண்டவோ

யேஷாமர்தே காங்க்ஷிதம் நோ ராஜ்யம் போகா ஸுகாநி ச–.த இமேவஸ்திதா யுத்தே ப்ராணாம் ஸ்த்யக்த்வா தநாநி ச—৷৷1.33৷৷
கைங்கர்யம் பண்ண வேண்டியவர்கள் அங்கே இருக்க –

ஆசார்யா பிதர புத்ராஸ்ததைவ ச பிதாமஹா–மாதுலா ஷ்சஷுரா பௌத்ரா ஷ்யாலா ஸம்பந்திநஸ்ததா—৷৷1.34৷৷

ஏதாந்ந ஹந்துமிச்சாமி க்நதோபி மதுஸூதந.–அபி த்ரைலோக்யராஜ்யஸ்ய ஹேதோ கிம் நு மஹீகரிதே–৷৷1.35৷৷
கொல்வதற்கு ஆசை இல்லை -இவர்கள் கொல்ல வந்தாலும் -மது சூதன சப்தம் இங்கு -மூன்று உலகும் கொடுத்தாலும் வேண்டாம் –

நிஹத்ய தார்தராஷ்ட்ராந்ந கா ப்ரீதி ஸ்யாஜ்ஜநார்தந–பாபமேவாஷ்ரயேதஸ்மாந்ஹத்வைதாநாததாயிந—৷৷1.36৷৷
என்ன ப்ரீதி கிட்டும் இவர்களை கொன்று – -ஜனார்த்தன -நல்லதே செய்பவன் அன்றோ –

தஸ்மாந்நார்ஹா வயம் ஹந்தும் -தார்தராஷ்ட்ராந்ஸ்வபாந்தவாந்.–ஸ்வஜநம் ஹி கதம் ஹத்வா ஸுகிந ஸ்யாம மாதவ—৷৷1.37৷৷
மாதவ -ஸ்ரீ யாபதியாய் இருந்து வைத்து -அமங்களம் செய்ய தூண்டுவதோ –

யத்யப்யேதே ந பஷ்யந்தி லோபோபஹதசேதஸ–குலக்ஷயகரிதம் தோஷம் மித்ரத்ரோஹே ச பாதகம்—-৷৷1.38৷৷
குலம் அழியும் -தோஷம் கிட்டும் -மித்ரா துரோகம் -அவர்கள் பார்க்க வில்லை -லோபம் பேராசையால் –

கதம் ந ஜ்ஞேயமஸ்மாபி பாபாதஸ்மாந்நிவர்திதும்–குலக்ஷயகரிதம் தோஷம் ப்ரபஷ்யத்பிர்ஜநார்தந—৷৷1.39৷৷
குல நாசம் நாங்கள் செய்ய மாட்டோம் -பாபம் போக்க தானே கார்யம் செய்ய வேன்டும்-

குலக்ஷயே ப்ரணஷ்யந்தி குலதர்மா ஸநாதநா–தர்மே நஷ்டே குலம் கரித்ஸ்நமதர்மோபிபவத்யுத—৷৷1.40৷৷
சனாதன தர்மம் மாண்டு போகும் -அதர்மம் சூழ்ந்து விடும் –

அதர்மாபிபவாத்கரிஷ்ண ப்ரதுஷ்யந்தி குலஸ்த்ரிய–ஸ்த்ரீஷு துஷ்டாஸு வார்ஷ்ணேய ஜாயதே வர்ணஸங்கர—৷৷1.41৷৷
ஸ்த்ரீகள் -கெட்டால் -வர்ணாஸ்ரமம் தர்மம் போகும் –

ஸங்கரோ நரகாயைவ குலக்நாநாம் குலஸ்ய ச.–பதந்தி பிதரோ ஹ்யேஷாம் லுப்தபிண்டோதகக்ரியா—৷৷1.42৷৷
நரகம் நிச்சயம் -பித்ருக்கள் -பிண்ட பிரதானம் செய்ய முடியாமல் தலை குப்புற விழும் படி ஆகும்

தோஷைரேதை குலக்நாநாம் வர்ணஸங்கரகாரகை-உத்ஸாத்யந்தே ஜாதிதர்மா குலதர்மாஷ்ச ஷாஷ்வதா—৷৷1.43৷৷
ஜாதி தர்மம் குல தர்மம் சனாதன தர்மம் கெட்டு-

உத்ஸந்நகுலதர்மாணாம் மநுஷ்யாணாம் ஜநார்தந-நரகேநியதம் வாஸோ பவதீத்யநுஷுஷ்ரும—৷৷1.44৷৷
நரக வாஸம் நிச்சயம் –

அஹோ பத மஹத்பாபம் கர்தும் வ்யவஸிதா வயம்–யத்ராஜ்யஸுகலோபேந ஹந்தும் ஸ்வஜநமுத்யதா—৷৷1.45৷৷
அநியாயம் -பெரிய பாபம் செய்ய அன்றோ -ராஜ்யம் சுகம் பேராசையால் வந்தோம் –

யதி மாமப்ரதீகாரமஷஸ்த்ரம் ஷஸ்த்ரபாணய–தார்தராஷ்ட்ரா ரணே ஹந்யுஸ்தந்மே க்ஷேமதரம் பவேத்–৷৷1.46৷৷
நான் சண்டை போடாமல் -ஓடினாலும் -என்னை கொன்றாலும் நல்லதே

ஸஞ்ஜய உவாச–
ஏவமுக்த்வார்ஜுந ஸம்க்யே ரதோபஸ்த உபாவிஷ–.விஸரிஜ்ய ஸஷரம் சாபம் ஷோகஸம் விக்நமாநஸ—৷৷1.47৷৷
ரதம் நடுவில் அமர்ந்து அழ -வில் கீழே விழ -சோகம் பீடித்து -நீர் தளும்ப -சோகம் பட்டு நிற்கிறான் –

—————————————————-

கோயில் கந்தாடை அப்பன் ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம் –
பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம் –

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s


%d bloggers like this: