Archive for April, 2017

ஸ்ரீ ராமானுஜ நூற்றந்தாதி–பாசுரங்கள் -22-76-அவதாரிகை -/ஸ்ரீ மா முனிகள் /ஸ்ரீ பிள்ளை லோகம் ஜீயர் / ஸ்ரீ திருமலை நல்லான் சக்கரவர்த்தி ஸ்ரீ ராம கிருஷ்ண ஐயங்கார் -அருளிச் செய்தவை –

April 14, 2017

22-முன்பு தன்னோடு எதிரிட்ட தேவ ஜாதி -பின்பு தன் வைபவத்தை அறிந்து ஸ்தோத்ரம் பண்ண –அவர்களுக்காக வாணன் அபராதத்தை
பொறுத்த சர்வேஸ்வரனை ஏத்தும் எம்பெருமானார்-எனக்கு ஆபத்து தனம் –என்கிறார் –

ருத்ரன் முதலான தேவ ஜாதிக்காக –பாணனுடைய ஆர்த்த அபராதத்தைப் பொறுத்த க்ர்ஷ்ணனை ஸ்துதிக்கும் எம்பெருமானார்
எனக்கு மகா நிஷேப பூதர் -என்கிறார்

தன்னை எதிர்த்து போரிட்ட அமரர் மக்கள் இவர்களோடு கூடிய முக் கண்ணன் என்னும் இவர்கள்-தோல்வி அடைந்து தன் வைபவத்தை அறிந்து துதிக்க
அவர்களுக்காக வாணன் அபராதத்தை பொறுத்த சர்வேஸ்வரனை ஏத்தும் எம்பெருமானார்-எனக்கு சமயத்துக்கு உதவ சேமித்து வைத்த செல்வம்-என்கிறார் .
—————————–
23-நிர்தோஷரான பிரேம யுக்தர் பரம தனமாக தங்கள் நெஞ்சிலே வைத்து கொண்டு இருக்கும்-விஷயத்தை பாபிஷ்டனான நான்
ஹேயமான மனசிலே வைத்து ஏத்தா நின்றேன் -இது-அவ்விஷயத்தின் உடைய குணத்துக்கு என்னாகும் என்கிறார் –

பூர்வாசார்யர்கள் எல்லாரும் -வைத்த நிதி -என்னுமா போலே -தங்களுக்கு-ஆபத்து ரஷகமாக வைக்கப் பட்ட -அஷய பரம தனம் -என்று கொண்டு -தங்களுடைய
திரு உள்ளத்திலே சர்வ காலமும் வைக்கும் விஷயமான எம்பெருமானாரை -அதி பாபிஷ்டனான-என்னுடைய மனசிலே வைத்துக் கொண்டு அவருடைய
கல்யாண குணங்களை ஸ்துதிக்கத் தொடங்கினேன்-மகா பிரபாவம் உடைய அவருடைய கல்யாண குணங்களுக்கு இது என்னாய் விளையுமோ-என்று பரிதபிக்கிறார் .

நல்ல அன்பர்கள் சிறந்த செல்வமாக தங்கள் நெஞ்சிலே வைத்து கொண்டு இருக்கும் எம்பெருமானாரை-மிக்க பாவியான நான் குற்றம் உள்ள
நெஞ்சிலே வைத்து எப்போதும் ஏத்தா நின்றேன் -இது அவரது சீரிய-கீர்த்திக்கு என்னவாய் முடியுமோ –என்கிறார் –
———————————-
24-ஒப்பார் இலாத உறு வினையேன் -என்றீர் -இப்படி இருக்கிற உமக்கு இவ்விஷயத்தை-முப்போதும் வாழ்த்துகை கூடின படி என் -என்ன –
தாம் முன்பு நின்ற நிலையையும் –இன்று தமக்கு இவ் உத்கர்ஷம் வந்த வழியையும் சொல்லுகிறார் –

சாஸ்திர விஹிதமான தபச்சுகளை பண்ணும் -நீச சமய நிஷ்டர் எல்லாம் – பக்நராம்படி ஸ்ரீ பாஷ்யாதிகளைப் பண்ணும்-யதார்த்த ஜ்ஞானத்தை உடையரான
எம்பெருமானார் என்னுடைய காள மேகமானார் – அவரைக் கண்டு உத்கர்ஷ்டன் ஆனேன் –ஆகையால் ஸ்தோத்ரம் பண்ணுகிறேன் -என்கிறார் .

இப்பாரில் ஒப்பார் இல்லாத மா பாவியாய் முன்னர் கீழ்ப் பாட்டு இருப்பினும்-இன்று உயர்ந்தவராய் எம்பெருமானாரை முப்போதும் வாழ்த்துதல் எங்கனம் உமக்கு
வாய்ந்தது என்ன –தமது முன்னைய நிலையையும் -இவ் உயர்வு வந்த வழியையும் –அருளி செய்கிறார் –
———————————-
25-எம்பெருமானார் தம் பக்கல் பண்ணின உபகாரத்தை அனுசந்தித்து அத்தாலே அவர் திருமுகத்தை-பார்த்து –தேவரீர் உடைய க்ருபா ஸ்வபாவம்
இந்த லோகத்தில் யார் தான் அறிவார் என்கிறார் –

மேகம் போலே சர்வ விஷயமாக உபகரிக்கும் க்ர்பையை உடைய எம்பெருமானாரே –சதுஸ் சமுத்திர பரிவேஷ்டிதமான இந்த பூ பிரதேசத்திலே –
தேவரீர் உடைய கிருபா ஸ்வபாவத்தை தெளிந்தவர் யார் -சகல துக்கங்களுக்கும் சாஷாதாகரமான என்னை தேவரீரே எழுந்து அருளி
அங்கீ கரித்த பின்பு -தேவரீர் உடைய கல்யாண குணங்கள் -என்னுடைய பிராணனுக்கு பிராணனாய் –
அடியேனுக்கு ரசியா நின்றது என்று –எம்பெருமானார் திரு முகத்தைப் பார்த்து -நேர் கொடு நேரே-விண்ணப்பம் செய்கிறார்

தனக்கு பண்ணின உபகாரத்தை நினைந்து நேரே எம்பெருமானாரை நோக்கி-தேவரீர் உடைய அருளின் திறத்தை இவ் உலகில் யார் தான் அறிவார் என்கிறார் –

—————————————-
26-எம்பெருமானார் விஷயீ கரித்து அருளின பின்பு –அவருடைய குணங்களே தமக்கு தாரக போஷாக போக்யங்கள்-ஆயிற்று என்றார் கீழ் –
அவ்வளவு அன்றிக்கே –அவர் திருவடிகளுக்குப் அனந்யார்ஹராய் இருக்கும் மகா ப்ரபாவரான ஸ்ரீ வைஷ்ணவர்கள் உடைய
பூர்வ அவஸ்தைகளில் ஓர் ஒன்றே என்னை எழுதிக் கொள்ளா-நின்றது -என்கிறார்

மேகம் போலே உதாரரான எம்பெருமானார் தம்மை விஷயீ கரித்த பின்பு அவருடைய-கல்யாண குணங்கள் -தமக்கு தாரகமாய் இருந்த படியை கீழ்ப் பாட்டில் சொல்லி
இப்பாட்டிலே –அவர்க்கு அனந்யார்ஹராய் இருக்கும் ஸ்ரீ வைஷ்ணவர்களுடைய ஜன்ம வ்ருத்தாதிகளிலே ஓர் ஒன்றே அடியேனை எழுதி கொள்ளா நின்றது என்கிறார் .

எம்பெருமானார் என்னை ஏற்ற பிறகு அவர் குணங்களே எனக்கு தாரகமும் போஷகமும் போக்யமும் ஆயின என்றார் கீழ்-
அவ்வளவோடு அமையாது அவரையே தஞ்சமாக பற்றி -விடாது நிற்கும் பெருமை வாய்ந்தவர்கள்-பற்றுவதற்கு முன்-அவர் பால் இருந்த அறிவுக்குறை இழிபிறப்பு
-இழி தொழில் -இவற்றில் ஒவ் ஒன்றுக்குமே நான்-அடிமைப் பட்டு விடுகிறேன் –என்கிறார் –
———————————–
27-இப்படி இவர் தமக்கு அநந்யார்ஹர் அளவிலே ஊன்றினவாறே -எம்பெருமானார் -இவர் நெஞ்சுக்கு தம்மை –சர்வ காலமும் -விஷயம் ஆக்கிக் கொடுக்க
பாபிஷ்ட்டனான என் நெஞ்சிலே புகுந்து அருளின இது –தேவரீர் பிரபாவத்துக்கு அவத்யம் அன்றோ என் நெஞ்சு தளரா நின்றது என்கிறார் –

இப்படி இவர் தமக்கு அனந்யார்ஹர் பக்கலிலே பிரதி பத்தி பண்ணின வாறே -எம்பெருமானார்-இவருடைய நெஞ்சு -குற்றமே சர்வ காலமும் விஷயமாக்கிக் கொடுக்க
பாபிஷ்டனான என் நெஞ்சிலே-புகுந்து அருளின இது -தேவரீருடைய பிரபாவத்துக்கு அவத்யம் அன்றோ என்று என் நெஞ்சு தளரா நின்றது-என்கிறார் –

தன்னை மேவும் நல்லோர் திறத்து மிகவும் அமுதனார் ஈடுபாடு கொண்டு இருப்பது கண்டு எம்பெருமானார் இவர் நெஞ்சுக்கு தன்னை எக்காலத்திலும்
விஷயம் ஆக்கிக் கொடுக்க –கொடிய பாவியான என்னுடைய நெஞ்சிலே புகுந்தது-தேவரீர் மகிமைக்கு மாசு விளைவிக்குமே என்று
தனிப்பட்ட என் மனம் தளர்ச்சி அடைகின்றது –என்கிறார் –
————————————————
28-மன பூர்வோ வாகுத்தர -என்னும் மனஸ்ஸூக்கு அநந்தரமான வாக்குக்கு அவர் விஷயத்தில் உண்டான-ப்ராவண்யத்தை கண்டு ப்ரீதர் ஆகிறார் –

கீழ்ப் பாட்டிலே மனச்சினுடைய சம்ர்த்தியைச் சொல்லி –இதிலே -வாக்கு உள்ள சம்ர்த்தியை-சொல்ல ஒருப்பட்டு -துர் புத்தியான கம்சனை சம்ஹரித்து
அதி கோமளமான ஸ்ரீ பாதங்களை உடைய-நப்பின்னை பிராட்டிக்கு ச்நேகியான ஸ்ரீ கிருஷ்ணனுடைய ஸ்ரீ பாதங்களை ஆஸ்ரயியாத ஆத்மா அபஹாரிகளுக்கு
அகோசரரான எம்பெருமானாருடைய கல்யாண குணங்களை ஒழிய வேறொரு விஷயத்தை என் வாக்கானது-ஸ்துத்திக்க மாட்டாது
ஆகையாலே இப்போது எனக்கு ஒரு அலாப்யலாபம் சேர்ந்தது என்று வித்தார் ஆகிறார் –

என் மேன்மைக்கு ஒரு குறையும் ஏற்படாது -நீர் உம் வாயாலே -கண்டு உயர்ந்தேன் -என்றீரே –காண்டலுமே -வினையாயின எல்லாம் விண்டே ஒழிந்தன -ஏன் –
உமது நெஞ்சம் தனியாய்-தளர வேண்டும் -என்று எம்பெருமானார் தேற்ற -தேறின அமுதனார் –
மனத்தை பின் பற்றி –வாக்கு அவர் திறத்து ஈடுபடுவதை கண்டு உவந்து அருளி செய்கிறார் –
—————————–
29-எம்பெருமானார் திவ்ய குணங்களை உள்ளபடி அறிந்து இருக்கும் அவர்கள் திரள்களை
என் கண்கள் களிக்கும்படி கூட்டக் கடவ -ஸூக்ருதம் இன்று கூடுமோ-என்கிறார் –

கீழ்ப் பாட்டிலே -தம்முடைய வாக்கானது –எம்பெருமானாருடைய கல்யாண குணங்களுக்கு-அனந்யார்ஹமாய் விட்டது என்று அந்த ச்மர்த்தியை சொல்லி –
அவ்வளவிலே சுவறிப் போகாதே -மேல் மேல்-பெருகி வருகிற அபிநிவேச அதிசயத்தாலே -இப்பாட்டில் -தர்சநீயமான -திரு குருகைக்கு நிர்வாஹராய் –
திரு வாய் மொழி முகத்தாலே -தத்வ ஹித புருஷார்த்தங்களை -சர்வருக்கும் உபகரித்து அருளின நம் ஆழ்வார்-உடைய திவ்ய சூக்தி மயமான வேதமாகிற
செந்தமிழ் தன்னை -தம்முடைய பக்தி யாகிற கோயிலிலே-பிரதிஷ்டிப்பித்து கொண்டு இருக்கிற எம்பெருமானாருடைய கல்யாண குணங்களை
உள்ளபடி-தெளிந்து இருக்கும் ஞாநாதிகர்கள் உடைய திரள்களை என் கண்கள் கொண்டு ஆனந்தித்து களிக்கும்படி-
சேரக் கடவதான பாக்யம் எப்போது லபிக்கும் என்று -ததீய பரந்தாமன ப்ரீதியை பிரார்த்தித்து அருளுகிறார் –

என் வாய் கொஞ்சிப் பரவும் எம்பெருமானார் குணங்களை உள்ளபடி உணர்ந்து உள்ளவர்களின்-திரளை
என் கண்கள் கண்டு களிக்கும்படி செய்ய வல்ல பாக்கியம் என்று வாய்க்குமோ –என்கிறார் –
——————————-
30-இப்படி இவர் பிரார்த்தித்த இத்தைக் கேட்டவர்கள்-இவ்வளவேயோ -அபேஷை உமக்கு -இனி பரம பத ப்ராப்தி-முதலானவையும் அபேஷிதங்கள் அன்றோ -என்ன –
எம்பெருமானார் என்னை அடிமை கொண்டு அருளப் பெற்ற பின்பு-சுகவாஹமான மோஷம் வந்து சித்திக்கில் என் –துக்க அவஹமான நரகங்கள் வந்து சூழில் என் –என்கிறார் –

கீழ்ப் பாட்டிலே எம்பெருமானாருடைய கல்யாண குண வைபவத்தை உள்ளபடி அறியும் பெரியோர்கள் உடைய-திரள்களைக் கொண்டு –
ஆனந்தத்தை பெறுவிக்குமதான -பாக்யம் உண்டாவது எப்போதோ -என்று இவர் அபிநிவேசிக்க –
இத்தைக் கண்டவர்கள் உம்முடைய அபேஷை இவ்வளவேயோ பின்னையும் உண்டோ என்ன -அநாதியான சம்சார சாகரத்திலே-பிரமித்து திரிகிற –
ஜந்துக்களுக்கு எல்லாம் ஸ்வாமி யாய் -ஆச்சர்ய குண சேஷ்டிதங்களை உடையனான சர்வேஸ்வரன் என்று
ஸ்ரீ பாஷ்ய முகேன அருளிச் செய்து -பிரயோஜனாந்தர கந்த ரஹீதமான -ப்ரீதியோடு உபகரித்து அருளும் எம்பெருமானார்
அடியேனை அடிமை கொண்டு அருளினார் -இனி ஆனந்த அவஹமான பதம் வந்து ப்ராபித்தால் என்ன – அசங்க்யாதங்களான-துக்கங்கள் வந்து பிராபித்தால் என்ன –
இவற்றை ஒன்றாக நினைக்கிறேனோ என்று தம்முடைய அத்யாவசாய தார்ட்யத்தைஅருளிச் செய்கிறார் –

இங்கனம் ஈட்டங்கள் கண்டு நாட்டங்கள் இன்பம் எய்திடல் வேண்டும் என்று இவர் ப்ரார்த்தித்ததைக்-கேட்டவர்கள்-உமக்கு இவ்வளவு தானா தேட்டம் –
வீட்டை அடைதல்-முதலிய பேறுகளில் நாட்டம் இல்லையா -என்று வினவ –எம்பெருமானார் என்னை ஆட் கொண்டு அருளப் பெற்ற பிறகு இன்பம் அளிக்கும்
வீடு வந்தால் என் -துன்பத்தினை விளைக்கும் நரகம் பல சூழில் என் -இவற்றில்-ஒன்றினையும் மதிக்க வில்லை -நான் என்கிறார்
————————————
31-அநாதி காலம் அசங்க்யாதமான யோநிகள் தோறும் தட்டித் திரிந்த நாம் இன்று-நிர்ஹேதுகமாக எம்பெருமானரை சேரப் பெற்றோமே என்று –
ப்ரீதி பிரகர்ஷத்தாலே –திரு உள்ளத்தை குறித்து அருளி செய்கிறார் –

லோகத்தில் ஒருவனுக்கு ஒரு நிதி லபித்தால் தன்னுடைய அந்தரனுக்கு சொல்லுமா போலே –இவரும் தம்முடைய பந்த மோஷங்களுக்கு எல்லாம் பொதுவான
மனசை சம்போதித்து கலா முகூர்த்தாதி-ரூபமாய்க் கொண்டு வர்த்திக்கும் காலம் எல்லாம் தேவாதி தேகங்கள் தோறும் சஞ்சரித்து இவ்வளவும் போந்தோம் –
இப்போது ஒரு சாதனம் இன்றிக்கே –சுந்தர பாஹுவாய் -தமக்கு உபாகரகரான பேர் அருளாளன் திருவடிகளின் கீழே-அங்குத்தைக்கு -ஒரு ஆபரணம் போலே
இருந்துள்ள பிரேமத்தை உடையரான எம்பெருமானாரை சேர்ந்து கொண்டு-நிற்கப் பெற்றோம் கண்டாயே -என்று சொல்லி ஹ்ருஷ்டர் ஆகிறார் –

நெடும் காலம் பல பல பிறப்புகளில் புக்கு பெரும்பாடு பட்ட நாம்-இன்று நினைப்பின்றியே எம்பெருமானாரை சேரப் பெற்றோம் என்று
பெறும் களிப்புடன் தம் திரு உள்ளத்தை குறித்து அருளி செய்கிறார் .
——————————————
32-இராமா னுசனனைப் பொருந்தினம் -என்று இவர் ஹ்ருஷ்டராகிற வித்தைக் கண்டவர்கள் -நாங்களும் –இவ்விஷயத்தை லபிக்கப் பார்க்கும் அளவில்
எங்களுக்கு உம்மைப் போலே ஆத்ம குணங்கள்-ஒன்றும் இல்லையே என்ன –எம்பெருமானாரை சேரும் அவர்களுக்கு ஆத்ம குணாதிகள் எல்லாம்
தன்னடையே வந்து சேரும் -என்கிறார் –

இராமானுசரைப் பொருந்தினமே என்று இவர் ஹ்ருஷ்டரான -இத்தை கண்டவர்கள் -நாங்களும்-இவ் விஷயத்தை லபிக்கப் பார்க்கும் அளவில்
எங்களுக்கு உம்மைப் போலே ஆத்ம குணங்கள் ஒன்றுமே இல்லையே என்ன –
எம்பெருமானாரை சேருமவர்களுக்கு ஆத்ம குணங்கள் முதலியனவை எல்லாம் தன்னடையே-வந்து சேரும் என்கிறார்-

இராமானுசனைப் பொருந்தினமைக்கு இவர் களிப்பதைக் கண்டவர்கள் -நாங்களும் இங்கனம் களிக்க-கருதுகிறோம் -ஆயின் -எங்களிடம் ஆத்ம குணங்கள்
சிறிதும் இல்லையே -அவை உம்மிடத்தில்-போலே இருந்தால் அன்றோ -நாங்கள் இராமானுசனைப் பொருந்த இயலும் என்று கூற
எம்பெருமானாரைச் சேரும் அவர்களுக்கு ஆத்ம குணங்கள் எல்லாம் தாமே வந்து அமையும் -என்கிறார்-
———————————–
33-அஸ்த்ர பூஷண அத்யாயத்தில் சொல்லுகிறபடியே -மனஸ் தத்வாதிகளுக்கு அபிமாநிகளாய்-இருக்கிற திரு வாழி முதலான திவ்ய ஆயுதங்களினுடைய
ப்ரசாதத்தாலே-இந்திரிய ஜயாதிகள்-உண்டாக வேண்டி இருக்க – எம்பெருமானாரை ஆஸ்ரயிக்கவே இவை எல்லாம் உண்டாம் என்கிறது –
என் கொண்டு -என்ன – அந்த ஸ்ரீ பஞ்ச ஆயுதங்களும் லோக ரஷண அர்த்தமாக எம்பெருமானார் பக்கலிலே யாயின-என்கிறார் –
அதவா –அவை எல்லாம் லோக ரஷண அர்த்தமாக எம்பெருமானாராய் வந்து திருவவதரித்தன -என்னவுமாம் –

-இலைகளாலே நெருங்கி இருக்கிற -தாமரைப் பூவிலே அவதரித்த பெரிய பிராட்டியாருக்கு வல்லபனான-சர்வேஸ்வரனுடைய திருக்கையிலே
ஸ்தாவர பிரதிஷ்டை யாய் இருக்கிற திரு ஆழி ஆழ்வானும் – அவனோடு ஒரு கோர்வையாய் இருக்கிற ஸ்ரீ நந்தகம் என்னும் -பேரை உடைத்தான கட்கமும்
ஆஸ்ரித ரஷணத்தில் பொறுப்பை-உடைத்தான ஸ்ரீ கதையும் – அதி ச்லாக்யமான ஸ்ரீ சார்ங்கமும் -புடையாலே தர்சநீயமாய் வலம்புரி என்னும்
பேரை-உடைத்தான ஸ்ரீ பாஞ்ச சந்யமும் -கலி தோஷாபிபூதமாய் காணப்படுகிற இந்த லோகத்தை ரஷிப்பதாக எம்பெருமானார்
அதிகரித்த கார்யத்துக்கு சஹா காரியர்களாக கொண்டு -அவர் பக்கலிலே ஆய்த்து என்கிறார் –
அன்றிக்கே பஞ்ச-ஆயுதங்களும் எம்பெருமானாராய் வந்து திரு அவதரித்து அருளின –என்கிறார் ஆகவும்-

புலன் அடக்கம் முதலானவை மனம் முதலிய தத்துவங்களுக்கு அபிமானியான
திரு வாழி யாழ்வான் முதலிய திவ்ய ஆயுதங்களினுடைய ப்ரசாதத்தாலே உண்டாக வேண்டி இருக்க –எம்பெருமானாரை சேரவே இவை எல்லாம்
உண்டாகும் எனபது எங்கனம்பொருந்தும் என்ன –அந்த திவ்ய ஆயுதங்களும் எம்பெருமானார் இடத்திலேயே உள்ளன –என்கிறார் –
——————————
34-கலி தோஷ அபிபூதமான ஜகத்தை ரஷித்தமையை சொல்லி -இவரை -ஆஸ்ரயிப்பார்க்கு-ஆத்ம குணாதிகள் தானே வந்து சேரும் என்னும் அத்தையும்
இவருடைய ஆத்ம குணோத்-பாதகத்வ ஹேதுவான சகாய பலத்தையும் அருளிச் செய்தார் கீழ் இரண்டு பாட்டாலே –
இப்பாட்டிலே -இப்படி கலி தோஷத்தைப் போக்கி -லோகத்தை ரஷித்த அளவிலும் –எம்பெருமானார் குணங்கள் பிரகாசித்தது இல்லை
என் கர்மத்தைக் கழித்த பின்பு வைலஷண்யத்தை தரித்தது -என்கிறார் –

கீழ் இரண்டு பாட்டாலே -கலியினுடைய க்ரௌர்யத்தாலே க்லேசப்பட்ட லோகத்தை ரஷித்த –எம்பெருமானாரை ஆஸ்ரயித்தவர்களுக்கு ஸ்வரூப அனுரூபமான
சம்பத்துக்கள் தன்னடையே வந்து சேரும்-என்றும் -அவர்தாம் அந்த ரஷணத் துக்கு உறுப்பான வைபவத்தை உடையவர் என்றும் பிரதி பாதித்து
இப்பாட்டிலே -அப்படிப்பட்ட ரஷணத்திலே எம்பெருமானார் உடைய பிரபாவம் பிரகாசித்தது இல்லை –என்னுடைய ஆசூர க்ருத்யங்களை யம லோகத்தில்
எழுதி வைத்த புஸ்தக பாரத்தை எல்லாம்-தஹித்த பின்பு காணும் அவருடைய கல்யாண குண வைபவத்துக்கு ஒரு பிரகாசம் லபித்தது -என்கிறார் –

செறு கலியால் வருந்திய ஞாலத்தை வண்மையினால் வந்து எடுத்து அளித்தமையும் –ஆஸ்ரயிப்பார்க்கு ஆத்ம குணாதிகள் தாமே வந்து சேருதலும்
-ஆத்ம குணங்களை உண்டாக்குவதற்கு-இவருக்கு ஏற்ப்பட்டு உள்ள சகாய பலமும் -கீழ் இரண்டு பாட்டுக்களாலும் கூறப் பட்டன
இந்தப் பாட்டில் இப்படிக் கலியை செறுத்து உலகை ரஷித்த படியால் எம்பெருமானார் குணங்கள்-பிரகாசிக்க வில்லை
என் வினை யனைத்தையும் விலக்கிய பின்னரே அவை பிரகாசித்தன -என்கிறார் –
——————–
35-எம்பெருமானார் உம்மளவில் செய்த விஷயீகாரத்தை பார்த்து -கர்மம் எல்லாம் கழிந்தது –என்றீரே யாகிலும் -பிரக்ருதியோடே இருக்கையாலே
இன்னமும் அவை வந்து ஆக்ரமிக்கிலோ-என்ன –இனி -அவற்றுக்கு வந்து என்னை அடருகைக்கு வழி இல்லை என்கிறார் –

எம்பெருமானார் உம்மை நிர்ஹேதுகமாக அங்கீகரித்து அருளின ராஜகுல மகாத்ம்யத்தால்-களித்து -அநாதியான கர்மங்கள் என்னை -பாதிக்க மாட்டாது என்றீர்
நீர் ப்ரக்ருதி சம்பந்தததோடு இருக்கிற-காலம் எல்லாம் -நா புக்தம் ஷீயதே கர்ம -என்கிறபடியே கர்மபல அனுபவமாய் அன்றோ இருப்பது -என்ன –
தேவதாந்திர பஜனம் அசேவ்ய சேவை தொடக்கமான விருத்த கர்மங்களை அனுஷ்டித்தால் அன்றோ-அநாதி கர்மம் மேல் யேருகைக்கு அவகாசம் உள்ளது
அவற்றை சவாசனமாக விட்டேன் –எம்பெருமானார்-திருவடிகளை சர்வ காலமும் விச்மரியாதே வர்த்தித்தேன்
இப்படியான பின்பு க்ரூர கர்மங்கள்-என்னை வந்து பாதிக்கைக்கு வழி இல்லை –என்கிறார் –

பிரகிருதி சம்பந்தத்தாலே இன்னமும் வினைகள் உம்மை அடர்க்காவோ என்னில் –அவை என்னை அடர்க்க வழி இல்லை என்கிறார் –
—————————-
36-இராமானுசன் மன்னு மலர்த் தாள் அயரேன்-என்றீர் –
நாங்களும் இவரை ஆஸ்ரயிக்கும்படி இவர் தம்முடைய ஸ்வபாவம் இருக்கும்படி சொல்லீர் என்ன –அதை அருளிச் செய்கிறார் –

இராமானுசன் மன்னு மலர்த்தாள் அயரேன் -என்றீர் -நாங்களும் அவரை ஆஸ்ரயிக்கப் பார்க்கிறோம் –அவருடைய ஸ்வபாவம் இருந்தபடி சொல்லிக் காணீர் என்று கேட்க
பிரதி பஷத்துக்கு பயங்கரனான திரு வாழி யாழ்வானை-ஆயுதமாக வுடையனாய் -சகல ஆத்மாக்களுக்கும் சேஷி யானவன் -உபய சேனா மத்யத்திலே பந்து ச்நேகத்தாலே
அர்ஜுனன் யுத்தா நிவர்த்தனான அன்று -கடலிலே அழுந்தி தரைப் பட்டு கிடக்கிற ரத்னங்களை கொண்டு வந்து-உபகரிப்பாரைப் போலே -வேதாந்த சமுத்ரத்திலே -குப்த்தங்களாய்-ச்லாக்யங்களான அர்த்தங்களை-ஸ்ரீ கீதா சாஸ்திர முகேன – உபகரித்து அருளின பின்பும் -இந்த கலி காலத்திலே லௌகிக ஜனங்கள்
அவசாதத்தாலே கிடக்க -அந்த கீதா ரூபமான அத்யந்த சாஸ்த்ரத்தை வியாக்யானம் பண்ணி உபதேசிகைக்கு-அந்த லௌகிக ஜனங்களை ஸ்ரீ பத்ரிகாச்ரமம் அளவும்
பின் தொடர்ந்த மகா குணம் உடைய பேர் இல்லை கிடீர்-என்று கொண்டு இப்படி இருந்துள்ள எம்பெருமானார் உடைய ஸ்வபாவம் இது என்று அருளிச் செய்கிறார் .

இராமானுசன் மன்னு மா மலர்த்தாள் அயரேன் -என்றீர்-நாங்களும் இவரை ஆசரிக்கும் படி இவர்தம்முடைய ஸ்வபாவம் இருக்கும் படி சொல்லீர்
என்பாரை நோக்கி எம்பெருமானார் ஸ்வபாவத்தை அருளிச் செய்கிறார் –
—————————
37-இப்படி இருக்கிற இவர் தம்மை நீர் தாம் அறிந்து பற்றின படி என் -என்ன-நான் அறிந்து பற்றினேன் அல்லேன் –
அவர் திருவடிகளில் சம்பந்தம் உடையவர்களே -உத்தேச்யர் என்றும் இருக்குமவர்கள் –என்னையும் அங்குத்தைக்கு சேஷம் ஆக்கினார்கள்-என்கிறார் –

இப்படி ஆச்ரயண சௌகர்யாபாதகங்களான கிருபாதி குணங்களை நீர் அறிந்த பின்பு இறே ஆஸ்ரயித்தது-இப்படி உமக்கு தெளிவு பிறந்தது என்
என்று கேட்டவர்களைக் குறித்து -முதலிலே நான் அறிந்து ஆஸ்ரயித்தேன் அல்லேன் –எம்பெருமானார் உடைய கல்யாண குணங்களை அனுபவிக்கும்
பிரிய தமருடைய திருவடிகளிலே அவஹாகித்து-அனுபவிக்கும் ரசஜ்ஜர் தங்களுடைய பரசமர்த்தை ஏக பிரயோஜனதையாலே
என்னைப் பார்த்து அங்குத்தைக்கு ஆளாக்கி அனந்யார்ஹராம்படி பண்ணினார்கள் -அத்தாலே நான் அறிந்தேன் என்கிறார் –

எம்பெருமானாருடைய ஸ்வபாவத்தை எப்படி அறிந்து பற்றினீர்-என்பாரை நோக்கி-அவர் அன்பர் திருவடிகளில் சம்பந்தம் உடைய
ஸ்ரீ வைஷ்ணவர்கள் என்னையும் சேர்க்க சேர்ந்தேன்-நானாக அறிந்து பற்றினேன் அல்லேன் –என்கிறார் –
—————————————
38-இப்படி ஸ்ரீ வைஷ்ணவர்கள் சேர்க்கும் போதும் -அத்வேஷாதிகள் வேண்டுகையாலே -தத் ப்ரவர்தகனான-ஈஸ்வரன் இறே
இப் பேற்றுக்கு அடி என்று நினைத்து -சாஷாத் நாராயணோ தேவ -இத்யாதிப் படியே –
எம்பெருமானார் தம்மை ஈஸ்வரனாக பிரதி பத்தி பண்ணி –இன்று என்னைப் பொருளாக்கி –திரு வாய் மொழி -10 8-9 –என்கிற பாட்டில்
ஆழ்வார் அருளிச் செய்தால் போலே -இவரும் அருளிச் செய்கிறார் –
அன்றிக்கே –இவர்களை முன்னிட்டு தம்மை அங்கீகரித்து அருளின எம்பெருமானார் -ஆகையாலே –
இவர் திரு முகத்தைப் பார்த்து -இத்தனை நாள் இவ்வூரிலே நான் வர்திக்கச் செய்தே
என்னை அங்கீகரியாது இருக்கைக்கும் இப்போது அங்கீகரிக்கைக்கும்-ஹேது என் என்று-கேட்கிறார் ஆகவுமாம் –

இப்படி ஆழ்வானை இட்டு அடியேனை திருத்தி சேர்த்து -சேஷத்வத்துக்கு இசைவிப்பித்து –தத் யாதாத்ம்ய ஸீமா பூமியான சரம பர்வதத்திலே
அத்ய அபிநிவிஷ்டனாம் படி பண்ணி யருளின-தேவரீர் -இதற்க்கு முற்காலம் எல்லாம் அந்த ரசத்தை அடியேனுக்கு அனுபவிப்பியாதே வ்யர்த்தமே
விஷயாந்தரங்களிலே வைத்ததுக்கு மூலம் ஏது-பாக்யவான்கள் உடைய வாக்கிலே இடை விடாது சர்வ காலமும் ஸ்துதிகப்படும் எம்பெருமானாரே –
தேவரீர் உடைய க்ருபா பாத்ரம் உள்ளபடி அறியப் பார்த்தால் எத்தனை-தரம் உடையார்க்கும் அரிதாய் இருக்கும் –
தேவரீரே இந்த சூஷ்ம அர்த்தத்தை அருளிச் செய்ய வேணும்-என்றே நேரே கேட்கிறார் –

நல்லோர் ஆள் அவர்க்கு ஆக்கும் போதும் அத்வேஷாதிகள்-த்வேஷம் இன்மை முதலியவை -வேண்டும் அன்றோ –அவைகட்கு ஈஸ்வரன் அன்றோ காரணம்
ஆக இப் பேற்றுக்கு அடி ஈச்வரனே யாதல் வேண்டும் -அந்த ஈஸ்வரன் தானும் –சாஷாத் நாராயணோ தேவ -க்ருத்வா மர்த்யமயீம் தநூம்
மக்நான் உத்தரதே லோகன் காருண்யாச் சாஸ்திர பாணி நா -என்று நாராயணன் நேரே ஆசார்யன்-வடிவம் கொண்டு -கீழ்ப்பட்டவர்களை
சாஸ்திரக் கையினால்-கை தூக்கி விடுகிறான்-என்றபடி –நமக்கு ஆசார்யனான எம்பெருமானாரே என்று நினைந்து அவரை நோக்கி
இன்று என்னைப்-பொருள் ஆக்குவதற்கும் முன்பு என்னைப் புறத்து இட்டதற்கும் என்ன ஹேது என்று வினவுகிறார் –
அல்லது –தன்னடியார்களைக் கொண்டு எம்பெருமானார் தன்னை அங்கீகரித்தவர் ஆகையால் அவரை நோக்கி
இத்தனை நாள் நான் இவ்வூரிலேயே இருந்தும் என்னை அங்கீ கரியாதற்கும் இன்று என்னை-அங்கீ கரித்தத்தற்கும் காரணம் என்ன -என்று கேட்கிறார் ஆகவுமாம்-
————————————
39-இப்படி கேட்ட இடத்திலும் ஒரு மாற்றமும் அருளி செய்யக் காணாமையாலே அத்தை விட்டு-செய்த உபகாரங்களை அனுசந்தித்து –
ப்ரீதியாலே தம் திரு உள்ளத்தைப் பார்த்து –நமக்கு-எம்பெருமானார் செய்யும் ரஷைகள் வேறு சிலர் செய்யும் அளவோ –என்கிறார்-

உரையாய் இந்த நுண் பொருளே -என்று இவர் நேர் கொடு நேர் நிற்று கேட்ட அளவிலும் –எம்பெருமானார் ஒரு மாற்றமும் அருளிச் செய்யக் காணாமையாலே
அத்தை விட்டு -அவர் செய்த உபகாரங்களை-அனுசந்தித்து அவற்றை தம் அருகே இருக்கும் பாகவதோரோடே சொல்ல ஒருப்பட்டவாறே -இவ்வளவும்
இவர் தாம் அவர்களைக் குறித்து எம்பெருமானார் உடைய கல்யாண குண வைபவத்தை பிரசங்கித்தார்
ஆகையாலே அவர்களும் அந்த குணங்களில் ஆழம் கால் பட்டு வித்தராய் –இவர் சொல்லும் அத்தை-கேட்கவும் மாட்டாதே பரவசராய் இருக்க
தம்முடைய திரு உள்ளத்தை சம்போதித்து -புத்திர தார் க்ரஹா-ஷேத்திர அப்ராப்த விஷயங்களிலே மண்டி நிஹீனராய் போந்த நமக்கு
அஞ்ஞா னத்துக்கு உடலான துக்கத்தைப் போக்கி-நித்தியமாய் நிரவதிகமாய் இருக்கிற தம்முடைய கல்யாண குண ஜாதம் எல்லாம்
தெளியும் படியான-அறிவைக் கொடுத்து அருளின -எம்பெருமானார் செய்த ரஷணங்கள் பின்னை ஒருவராலே செய்யப் போமோ -என்கிறார் –

உரையாய் இந்த நுண் பொருளே -என்று அமுதனார் கேட்டும் –மறு மாற்றம் காணாமையாலே-அத்தை விட்டு –அவர் செய்த உபகாரங்களை -அனுசந்தித்து
ப்ரீதியாலே -தம் திரு உள்ளத்தைப் பார்த்து –எம்பெருமானார் செய்யும் ரஷைகள் வேறு சிலர் செய்யும் அளவோ –என்கிறார்-
—————————-
40-எம்பெருமானார் தமக்கு செய்த உபகாரத்தை அருளிச் செய்தார் கீழ்ப் பாட்டில் –இப்பாட்டில் லோகத்துக்கு செய்த உபகாரத்தை அனுசந்தித்து வித்தராகிறார் –

கீழ்ப் பாட்டிலே எம்பெருமானார் தம்மை ரஷித்த படியை சொல்லி ஹ்ர்ஷ்டராய்க் கொண்டு போந்து –
இதிலே -அர்த்தித்வ நிரபேஷமாக ஸ்ரீ வாமன அவதாரத்திலே -தாள் பரப்பி மண் தாவிய ஈசனை -என்கிறபடியே-சர்வருடைய சிரச்சுகளிலே -ஸ்ரீ பாதத்தை வைத்து
உபகரித்தால் போலே -இவரும் அதிகார நதிகார விபாவம் அற-எல்லார்க்கும் ஸ்வரூப அநு ரூபமான அர்த்தத்தை உபகரித்தார் என்று வித்தர்- ஆகிறார்-

எம்பெருமானார் தமக்கு செய்த உபகாரங்களை அருளிச் செய்தார் கீழ் –இப்பாட்டில் உலகிற்க்குச் செய்த உபகாரத்தை அனுசந்தித்து ஈடுபடுகிறார் –
———————————-
41-இப்பாட்டில் எம்பெருமானார் உபதேசத்தாலே லோகம் திருந்தின படியைக் கண்டு-சர்வேஸ்வரன் அநேக அவதாரங்கள் பண்ணித் தன்னைக் கண்ணுக்கு இலக்கு ஆக்கின
அளவிலும் காண மாட்டாத லவ்கிகர் எல்லாம் எம்பெருமானார் காலத்திலே-யதாஜ்ஞானம் பிறந்து பகவதீயர் ஆனார்கள் என்கிறார் –

கீழ் பாட்டிலே எம்பெருமானார் பண்ணின உபதேச வைபவத்தை சொல்லி -இப்பாட்டிலே பூ லோகத்திலே-பிரகிருதி வச்யராய் இருக்கிற சேதனரை ரஷிக்கைக்காக
சர்வேஸ்வரன் மனுஷ்ய திர்யகாத்யநேக தேக பரிக்ரகம்-பண்ணி எல்லாருக்கும் சுலபனாய் கண்ணுக்கு இலக்காய் நின்றாலும் –
இவன் சாது பரித்ராண அர்த்தமாக அவதரித்தான்-என்று அறிய மாட்டாத லவ்கிகர்களே–நமக்கு பிதாவான எம்பெருமானார் அவதரித்த பின்பு அவர் ப்ரசாதத்தாலே-
சம்யக் ஜ்ஞான நிஷ்டராய் -நாராயணனே நமக்கு சர்வ பிரகாரத்தாலும் வகுத்த சேஷி என்று தெளிந்து -அவனுக்கு தங்களை சேஷமாக்கி வைத்தார்கள் என்று அருளிச் செய்கிறார் –

எம்பெருமானார் செய்த உபதேசத்தாலே உலகம் திருந்தின படியைக் கண்டு-திருமகள் கேள்வன்-பல அவதாரங்கள் புரிந்து கண்ணிற்கு இலக்காகி நிற்பினும்
கண் எடுத்துப் பார்க்க மாட்டாத உலகத்தவர் அனைவரும் -எம்பெருமானார் காலத்தில்-மெய்யறிவு பிறந்து அவ்விறைவனை சார்ந்தவர்கள் ஆனார்கள் என்கிறார் –
——————
42-பகவத் அவதாரங்களில் திருந்தாதவர்கள் எல்லாரும் எம்பெருமானார் உடைய அவதாரத்தாலே-திருந்தினார்கள் என்றார் கீழ் -விஷய ப்ரவணனாய் நசித்துப் போகிற
வென்னைத் தம்முடைய பரம கிருபையால்-வந்து எடுத்து அருளினார் என்று தம்மை விஷயீகரித்த படியை அனுசந்தித்து தலை-சீய்க்கிறார் இதில்

கீழில் பாட்டிலே ஈஸ்வரன் அவதரித்து உபதேசித்த இடத்திலும் -திருந்தாத–லவ்கிகர் –எம்பெருமானார் அவதரித்த பின்பு திருந்தி -விலஷணராய்-பகவதீயர் ஆனார்கள் -என்கிறார் –
இப்பாட்டிலே –ஆபாத ரமணீய வேஷைகளான தருணீ ஜனங்களுடைய ஸ்தனங்களிலே பத்தமான ப்ரீதியாலே-ஆழம்கால் பட்டு நசித்துப் போகிற என் ஆத்மாவை –
ஸ்ரீயபதியான -திருவரங்க செல்வனாரே-சகல ஆத்மாக்களுக்கும் வகுத்த சேஷி என்று உபதேசிக்கும்படியான ஞான வைசையத்தை உடையராய்
நிர்துஷ்டரான எம்பெருமானார் -இப்போது அந்த லவ்கிகர் எல்லார் இடத்திலும் பண்ணின தம்முடைய-ஸ்வாபாவிக கிருபையை -அடியேன் ஒருவன் இடத்திலும்
கட்டடங்க பிரவஹித்து -விஷயாந்திர-பிராவணயத்தில் கர்த்தத்தில் நின்றும் உத்தரித்தார் கண்டாயே -என்று தலை சீய்க்கிறார்

மாதவன் அவதாரங்களிலும் திருந்தாவதர்கள் எல்லாரும் எம்பெருமானார் அவதாரத்தாலே-திருந்தினார்கள் என்றார் கீழ்ப் பாட்டிலே -விஷய ப்ரவணனாய்
நசித்துப் போகிற என்னைத் தமது பரம கிருபையால் எம்பெருமானார் வந்து எடுத்து அருளினார் என்று தமது பண்டைய இழி நிலையையும்
இன்று எய்திய பேற்றின் சீர்மையையும் பார்த்துப்பெருமைப்பட்டுப் பேசுகிறார் –இந்தப் பாட்டிலே –
——————————-
43-இப்படி தம்மை விஷயீ கரிக்கையால் வந்த ப்ரீதியாலே -லவ்கிகரைப் பார்த்து –எல்லாரும் எம்பெருமானார் திரு நாமத்தை சொல்லும் கோள்-
உங்களுக்கு எல்லா நன்மையையும் உண்டாகும் –என்கிறார்-

இப் பாட்டிலே -எம்பெருமானார் -தம்முடைய தோஷங்களைப் பாராதே -தம்மை-விஷயீ கரித்த வாத்சல்ய குணத்திலே ஈடுபட்டு -அந்த ப்ரீதி தலை மண்டை இட்டு
லோகத்தார் எல்லாரையும் –உஜ்ஜீவிப்பிக்க வேணும் பர சமர்த்தி பரராய் -அவர்களை சம்போதித்து -சம்சார மக்னரான உங்களுக்கு-கரை கண்ட நான் -உபதேசிக்கிறேன்
தர்ம பிரத்வேஷியான கலியை வைதேசிகமாக போக்கக்-கடவதான சதுரஷரி மந்த்ரத்தை அதிகரியும் கோள் ..உங்களுக்கு சகல சுபங்களும் தன்னடையே-வந்து சேரும் என்கிறார் –

இப்படி தம்மைக் கை தூக்கி விட்ட ப்ரீதியாலே உலகினரை நோக்கி-எம்பெருமானார் திரு நாமத்தை சொல்லும் கோள்
உங்களுக்கு எல்லா நன்மைகளும் உண்டாகும் -என்கிறார்..
———————————–
44-இப்படி உபதேசித்த விதத்திலும் ஒருவரும் இதில் மூளாமையாலே-அவர்கள் உடைய படியை அனுசந்தித்து இன்னாதாகிறார்

கீழ் பாட்டில் லோகத்தார் எல்லாருக்கும் அவருடைய அதிகார நதிகார விபாகம் பாராதே அத்யந்த விலஷணமான-உபாயத்தை உபதேசித்ததாலும்
அத்தை அத்யவசிக்க மாட்டாதே புருஷார்த்தம் எது என்று சந்தேகியா நின்று கொண்டு –சிஷிதமான சப்த ராசியால் நிறையப் பட்டதாய் –
அத்விதீயமாய் இயலும் இசையும் சந்தர்ப்பமும் கூடிய விலஷணமான இப் பிரபந்தமும் -ரிகாதி வேத சதுஷ்டயமும் -அபரிமாய் தத் உப பிரஹமணமான
தர்ம சாச்த்ரமாகிற இவற்றை அடைவே ஆராய்ந்து இருக்குமவராய் -சத்துக்களாலே அடைவு கெட ஸ்துதிக்கும்படியாய் இருக்கிற எம்பெருமானாருடைய
திருநாமத்தை அப்யசியாதே போனார்களே என்று இன்னாதாகிறார்-

இப்படி இவர் உபதேசித்தும் படியில் உள்ளோரில் ஒருவரும் இவர் வார்த்தையின்படி –இராமானுச நாமத்தை சொல்ல முற்படாமையாலே –
அவர்கள் தன்மையை நினைந்து வருந்திப் பேசுகிறார் –
——————————
45-இப்படி விமுகராய் இருந்த சேதனரிலே-அந்ய தமராய் இருந்த தம்மை நிர்ஹேதுகமாக விஷயீகரித்துத் தம் திருவடிகளே ப்ராப்யமும் ப்ராபகமும் என்று
விஸ்வசித்து இருக்கும்படி-பண்ணின உபகாரத்தை யனுசந்தித்து -தேவரீர் செய்து அருளின உபகாரம்வாசகம் இட்டுச்-சொல்ல ஒண்ணாது -என்கிறார் –

கீழில் பாட்டிலே அஞ்ஞராய் போருகிற மனுஷ்யர் படியை சொல்லி – விஷண்ணராய் -இதிலே-அப்படிப்பட்ட அஞ்ஞரில் அந்ய தமராய் போந்த தம்மை
நிர்ஹேதுகமாக விஷயீ கரித்து –தம்முடைய திருவடிகளே-ப்ராப்யமும் பிராபகமும் என்று விச்வசித்து இருக்கும்படி பண்ணின உபகாரத்தை அனுசந்தித்து
அப்படிப்பட்ட பிரபாவத்தை கொண்டாடுகிறேன் என்று -சொல்ல ஒருப்பட்டால் -அதுவே -நமக்கு வாசா மகோசரமாய் இருந்தது என்கிறார் –

கல்லார் அகலிடத்தோர் என்று கூறப் பட்டோரில் ஒருவராய் இருந்த தம்மை –ஹேது எதுவும் இன்றி -ஏற்று அருளித் தம் திருவடிகளையே உபாயமும் உபேயமுமாக
நம்பும்படி செய்த எம்பெருமானார் உடைய உபகாரத்தை அனுசந்தித்து அவரை நோக்கித் தேவரீர் செய்து அருளின உபகாரம் பேசும் திறத்தது அன்று -என்கிறார் .
—————————
46-எம்பெருமானார் செய்து அருளின உபகாரத்தை யனுசந்தித்து அதுக்குத் தோற்றுத் திருவடிகளிலே வணங்குகிறார்-

கீழ்ப் பாட்டில் சொல்லுகிறபடியே சமஸ்த கல்யாண குணாத் மகரானவர் -தம்மை-இவர்க்கு முற்றூட்டாக கொடுக்கையாலே -அந்த உபகாரத்தை அனுசந்தித்து
விஸ்ரப்பத்தராய் கொண்டு -துச்தர்க்கங்களாய் -கேவலம் உக்தி மாத்திர சாரங்களாய் இருக்கிற -பாஹ்ய சமயங்கள் ஆறும் -குத்ருஷ்டி சமயங்கள் ஆறும் –
அடியோடு நசிக்கும்படி பூ லோகத்தில் நம் ஆழ்வார் அருளிச் செய்த த்ரமிட வேதத்தை சார்த்தமாக அறிந்தவராய் -சகல திக் வ்யாபையான பிரதையை உடையவராய்
அறிவு கேடனான நான் விச்வசிக்கும்படி -என்னுடைய-மனசிலே ஸ்தாவர பிரதிஷ்டையாக புகுந்து அருளின -எம்பெருமானாரை -ஆஸ்ரயிக்கிறோம் –என்கிறார் –

எம்பெருமானார் செய்து அருளிய உபகாரத்திற்கு தோற்று-அவர் திருவடிகளில் வணங்குகிறார்-
—————————
47-மதியிலியேன் தேறும்படி என் மனம் புகுந்தான் -என்றார் கீழ் .-லோகத்தில் உள்ளவர்களுக்கு தத்தவ ஸ்திதியை யருளிச் செய்து –பகவத் சமாச்ரயண ருசியை
ஜநிப்பிக்குமவர் தம்மளவில் பண்ணின விசேஷ விஷயீகாரத்தை-யனுசந்தித்து -இப்படி விஷயீகரிக்க பெற்ற எனக்கு சத்ருசர் இல்லை என்கிறார் இதில் –

கீழ்ப் பாட்டிலே எம்பெருமானார் தம்முடைய திரு உள்ளத்திலே பிரகாசித்து உஜ்ஜ்வலமாக-அவரை வணங்கினோம் என்று சொல்லி –இதிலே
லோகத்தார் எல்லாரையும் குறித்து -சர்வ சமாஸ்ரயநீயனான சர்வேஸ்வரன் கோயிலிலே சந்நிகிதனாய் இருந்தான் -அவனை ஆஸ்ரியும் கோள் என்று
பரம தர்மத்தை-உபதேசித்த உபகாரகன் -எம்பெருமானார் –என்னுடைய ஆர்த்த அபராதங்களை நசிப்பித்தி திவாராத்ரி விபாகம் அற
என்னுடைய ஹ்ர்த்யத்திலே சுப்ரதிஷ்டராய் -இவ் இருப்புக்கு சதர்சம் ஒன்றும் இல்லை என்னும்படி எழுந்தருளி இருந்தார் –
இப்படி ஆனபின்புதமக்கு சர்தர்சர் ஒருவரும் இல்லை என்கிறார்-
———————————
48-எனக்காரும் நிகரில்லை -என்று இவர் சொன்னவாறே எம்பெருமானார் இவரைப் பார்த்து -நீர் நம்மை விட்டு வேறு ஒரு விஷயத்தை அவலம்பித்தல்
-நாம் உம்மை விட்டு வேறு ஒரு விஷயத்தை-விரும்புதல்-செய்யில் இந்த ஹர்ஷம் -உமக்கு நிலை நிற்க மாட்டாதே என்ன –என்னுடைய நைச்யத்துக்கு-
தேவரீர் கிருபையும் -அந்த கிருபைக்கு என்னுடைய நைச்யமும் ஒழிய புகல் இல்லையாய் இருக்க -வ்யர்த்தமே நாம் இனி அகலுகைக்கு காரணம் என் –என்கிறார் –

இராமானுசன் இரவும் பகலும் விடாது என் தன் சிந்தை உள்ளே நிறைந்து-ஒப்பற விருந்தான் -எனக்காரும் நிகர் இல்லை -என்று இவர் சொன்னவாறே
எம்பெருமானார் இவரைப் பார்த்து -நீர் -நம்மை விட்டு காலாந்தரத்தில் வேறு ஒரு விஷயத்தை விரும்புதல் -நாம் உம்மை விட்டு வேறு ஒரு
விஷயத்தை ஆதரித்தல் செய்யில் இந்த ஹர்ஷம் நிலை நிற்க மாட்டாதேஎன்ன –என்னுடைய நைசயத்துக்கு-தேவரீருடைய கிருபையும்
அந்த கிருபைக்கு என்னுடைய நைச்யமே ஒழிய -புகல் இல்லையாய் இருக்க -வ்யர்த்தமே நாம் அந்ய பரர் ஆகைக்கு காரணம் என்கிறார் –

எனக்காரும் நிகரில்லை என்று களித்து கூறும் அமுதனாரை -நமிருவரில் எவரேனும் ஒருவர் மற்று ஒருவரை விட்டு விளகிடின் உமது இக்களிப்பு
நிலை நிற்க மாட்டாதே -என்று எம்பெருமானார் வினவ –என்பால் உள்ள நீசனாம் தன்மைக்குத் தேவரீர் அருள் அன்றி வேறு புகல் இல்லை –
அவ்வருளுக்கும் இந்நீசத் தண்மை யன்றி வேறு புகல் இல்லை-ஆக இனி நாம் வீணாக என் அகலப் போகிறோம் –என்கிறார் –
———————————–
49-எம்பெருமானார் விரோதிகளை நிரசித்துக் கொண்டு தம் திரு உள்ளத்தின் உள்ளே நிரந்தர வாசம்-பண்ணி அருளுகிற மகா உபகார அனுசந்தானத்தால்
வந்த ப்ரீதியையும் -அந்த ப்ரீதியினுடைய அஸ்த்தையர் ஹேது வில்லாமையையும் -அருளிச் செய்தார் கீழ் இரண்டு பாட்டாலே –
இதில் –அவர் திருவவதரித்து அருளின பின்பு-லோகத்துக்கு உண்டான சம்ருத்தியை அனுசந்தித்து-இனியராகிறார்

எம்பெருமானார் தம்முடைய பிராப்தி பிரதிபந்தங்களை எல்லாம் -போக்கி தம் திரு உள்ளத்திலே-நிரந்தர வாசம் பண்ணுகிற மகோ உபகாரத்தால்
வந்த ப்ரீதி பிரகர்ஷத்தையும் -அந்த ப்ரீதி எப்போது உண்டாகக் கூடுமோ -என்று அதி சங்கை பண்ணினவரைக் குறித்து -அதினுடைய சாஞ்சல்ய ஹேது இல்லாமையும்
கீழ் இரண்டு பாட்டுக்களாலே அருளிச் செய்து -இதிலே –எம்பெருமானார் திருவவதரித்து அருளின பின்பு -வேதத்துக்கு உண்டான-சம்ர்தியையும்
துர்மதங்களுக்கும் கலி தோஷத்துக்கும் உண்டான விநாசத்தையும் அனுசந்தித்து -இனியராகிறார்

இரு வினையின் திறம் செற்று இரவும் பகலும் விடாது என் சிந்தை உள்ளே நிறைந்து ஒப்பற-இருந்தான் -எனக்காரும் நிகரில்லையே -என்று
எம்பருமானார் செய்த மகா உபகாரத்தை-அனுசந்தித்தனால் வந்த ப்ரீதியையும் –இனி நாம் பழுதே யகலும் பொருள் என் -பயன் இருவோமுக்கும் ஆனபின்னே –என்று
அந்த ப்ரீதி குலைதலுக்கு காரணம் இல்லாமையின் நிலை நின்றமையையும்-கீழ் இரண்டு பாட்டுக்களாலே கூறினார் –
இதில்-எம்பெருமானார் அவதரித்து அருளின பின்பு உலகிற்கு உண்டான நன்மைகளை-கூறி இனியராகிறார் –
—————————-
50-தென்னரங்கன் கழல் சென்னி வைத்து தானதில் மன்னும் -என்று-எம்பெருமானாற்கு பெரிய பெருமாள் திருவடிகளில் உண்டான ப்ராவண்ய அதிசயத்தை-அனுசந்தித்தார் கீழ் –
அந்த பிரசங்கத்திலே தமக்கு உத்தேச்யமான எம்பெருமானார் திருவடிகளை-அனுசந்தித்து -தத் ஸ்வபாவ அனுசந்தானத்திலே வித்தராகிறார் -இதில் –

தென்னரங்கன் கழல் சென்னி வைத்து தான் அதில் மன்னும் -என்று எம்பெருமானாருக்கு-பெரிய பெருமாள் திருவடிகளில் உண்டான ப்ராவண்யத்தை அனுசந்தித்தார் கீழ்
இதில் அந்த பிரசங்கத்தில் தமக்கு உத்தேச்யரான எம்பெருமானார் திருவடிகளை அனுசந்தித்து –
அவற்றினுடைய ஸ்வரூப ஸ்வபாவன்களை அடைவே அருளிச் செய்து கொண்டு -வித்தார் ஆகிறார் –

எம்பெருமானாருக்கு பெரிய பெருமாள் திருவடிகளில் உண்டான ஈடுபாடு முன் பாசுரத்தில்-கூறப்பட்டது .
இங்கு தமக்கு உத்தேச்யமான எம்பெருமானார் திருவடிகளின் ஸ்வபாவத்தை-அனுசந்தித்து ஈடுபாடுகிறார் .-
————————–
51-எம்பெருமானார் இந்த லோகத்தில் அவதரித்து அருளிற்று என்னை யடிமை கொள்ளுகைக்காக -வேறு ஒரு ஹேதுவும் இல்லை -என்கிறார்.-

பால்யமே பிடித்து -மாதுலேயன் என்று நினையாதே ரஷகன் என்றே அத்யவசித்து இருக்கிற-பஞ்ச பாண்டவர்களுக்கு பிரதி பஷம் அழியும்படி சாரத்தியம்
பண்ணின கிருஷ்ணனுடைய ஆனைத்-தொழில்கள் எல்லாம் தெளிந்த ஸ்வரூப ஞானம் உடைய ஸ்ரீ வைஷ்ணவர்களுக்கு ஆராவமுதாய்-இருக்கும் எம்பெருமானார் –
இந்த பாப பிரசுரமான பூ லோகத்திலே -அவதரித்தது -ஆராய்ந்து பார்த்தால்
என்னை ஆளுகைக்காகவே என்று நிச்சிதமாய்த்து இத்தனை ஒழிய வேறு ஒரு ஹேது இல்லை என்கிறார் –

என்னை அடிமை கொள்வதற்காகவே எம்பெருமானார்-அவதாரம் செய்து அருளினார் -என்கிறார்-
——————————
52-என்னை ஆள வந்து இப்படியில் பிறந்தது -என்று ஒருவராலும் என்னை ஆள வரியனான-என்னை ஆளுகைக்காக வந்து அவதரித்தார் என்றீர் .
இவர் தாம் இப்படி அகடிதகடநா சமர்த்தரோ என்ன –அவர் செய்த அகடிதகடனங்களை-அருளிச் செய்கிறார் .

என்னை ஆள வந்து இப்படியில் பிறந்தது -என்று ஒருவராலும் ஆள அரிய என்னை-ஆள வந்து அவதரித்தார் என்று அவரைக் கொண்டாடா நின்றீர்
-இந்த அவதாரத்திலே உம்மை ஒருவரையே-ஆளா நின்றாரோ என்ன -முதல் முன்னம் உத்தேசித்து அவதரித்தது என்னை ஆளுக்கைக்காகவே -ஆகிலும்
இவர் அவதரித்துஅருளி -அவைதிக சமயங்களாலே நசித்துப் போன லோகங்களை எல்லாம் சகிக்க மாட்டாதே -அந்த அவைதிக மதங்களை நசிப்பித்து –
தம்முடைய கீர்த்தியாலே லோகங்கள் எல்லாவற்றிலும் வியாபித்து -க்ரூர பாவியான என் பக்கலிலே பிரவேசித்து -என்னுடைய பாபங்கள் எல்லாம் நசித்துப் போகும்படி பண்ணி –
பின்பு பெரிய பெருமாள் உடைய அழகிய திருவடிகளோடு சம்பந்திப்பித்தார் -இப்படி ஒரு கார்யத்தை உத்தேசித்து-அநேக கார்யங்களை செய்தார் –
இப்படி இந்த எம்பெருமானார் செய்து அருளும் ஆச்சர்யங்களைக் கண்டீரே-என்று வித்தார் ஆகிறார்-

ஒருவராலும் ஆள முடியாத என்னை ஆண்டதுபோலே –இன்னும் பல பொருந்தாவற்றையும் பொருந்த விடும் திறமை -எம்பெருமானார் இடம் உண்டு என்கிறார் .
———————-
53-பார்த்தன் அறு சமயங்கள் பதைப்ப -என்று பாஹ்ய சமயங்களை குலைய பண்ணி -இவ்விபூதியில்-இவர் ஸ்தாபித்த வர்த்தம் ஏது என்ன –
சகல சேதன அசேதனங்களும் சர்வேஸ்வரனுக்கே சேஷம் என்கிற விலஷணமான-அர்த்தத்தை ஸ்தாபித்து அருளினார் -என்கிறார் .

பார்த்தான் அறுசமயங்கள் பதைப்ப -என்று பாஹ்ய சமயங்களை குலைய பண்ணினார் என்றும் -அரங்கன் செய்ய தாளிணை யோடு ஆர்த்தான் -என்று
பரம புருஷார்த்த சாம்ராஜ்யத்தை கொடுத்தார் என்றும் -சொன்னீர் -அம் மாத்ரமேயோ -அவர் செய்தது என்னில் -அவ்வளவு அன்று –
சகல அபேஷிதங்களையும் -1–அபேஷா நிரபேஷமாக கல்பகம் போலே கொடுக்குமவராய் –2-சௌசீல்யம் உடையவராய் –3-அத்ய ஆச்சரிய பூதராய்
-4–ஆர்ஜவ குண யுக்தரான எம்பெருமானார் -சகல லோகங்களிலும் இருந்து உள்ள சகல ஆத்மாக்களும் சர்வ
ஸ்மாத் பரனுக்கே சேஷ பூதர் என்று இந்த லோகத்திலே பிரதிஷ்டிப்பித்து அருளினார் –

அறு சமயங்கள் பதைப்ப பார்த்து இவர் இவ்வுலகத்தில் நிலை நாட்டின பொருள் ஏது என்ன –எல்லாப் பொருள்களும் சர்வேஸ்வரனுக்கே சேஷம் -என்ற
இந்த நற் பொருளை நிலை நாட்டி யருளினார்-என்கிறார்
—————————-
54-இப்படி எம்பெருமானார் யதார்த்த ச்த்தாபனம் பண்ணி யருளின ஸ்வபாவத்தைக் கண்டு-பாஹ்ய சமயங்களுக்கும் வேதத்துக்கும்
திரு வாய் மொழிக்கும் உண்டான ஆகாரங்களை அருளிச் செய்கிறார்

கீழ் எல்லாம் எம்பெருமானார் துர்மத நிரசனம் பண்ணினார் என்றும் -வேதொத்தரணம்-பண்ணினார் என்றும் -ஆழ்வார்களுடைய திவ்ய சூக்திகளிலே
தானே அவஹாகித்தார் என்றும் -சொன்னீர் -ஆன பின்பு -அத்தால் துர் மதங்களுக்கும் -வேதங்களுக்கும் -ஆழ்வாருடைய அருளிச் செயல்களுக்கும்
உண்டான-ஆகாரத்தை சொல்ல வேண்டாவோ என்ன -துர் மதங்கள் அடங்கலும் வேரோடு கூட நசித்துப் போனதன –வேதமானது பூ லோகத்தில் எனக்கு
யாரும் நிகர் இல்லை -என்று கர்வித்து இருந்தது -அருளிச் செயல்கள் எல்லாம்-அனைவரும் உஜ்ஜீவிக்கும்படி நித்யாபிவ்ர்த்தங்களாய் கொண்டு இருந்தன –என்கிறார் –

நற்பொருள் நாட்டிய தன்மை கண்டு -புற மதங்களும் -வேதங்களும் -திருவாய்மொழியும்-அடைந்த நிலைகளை -இதில் அருளிச் செய்கிறார் .
————————–
55-எம்பெருமானார் ஸ்வபாவத்தைக் கண்டு வேதம் கர்வோத்தரமாய் ஆயிற்று என்றார் கீழ் -இப்படி ஒருவர் அபேஷியாது இருக்கத் தாமே –சகல வேதங்களும்
பூமியிலே நிஷ்கண்டமாக நடக்கும் படி பண்ணின ஔதார்யத்திலெ ஈடுபட்டு அவரை ஆஸ்ரயித்து இருக்கும் குடி எங்களை யாள உரிய குடி –என்கிறார் இதில் –

கீழ்ப் பாட்டிலே வேதமானது எம்பெருமானாருடைய வைபவத்தை கண்டு கர்வித்து தனக்கு ஒருவரும் லஷ்யம் ஆக மாட்டார்கள் என்று பூ லோகத்தில் சஞ்சரியா நின்றது என்றார்-
இதிலே அப்படி அந்த வேதங்களை ஒருவர் அபேஷியாது இருக்க தாமே நிஷ்கண்டனமாக ப்ரவர்ப்பித்த-ஔதார்யத்தை உடையராய் -சகல ஜன மநோ ஹரமாய் –
பரிமளத்தை உடைய திவ்ய உத்யானங்களாலே-சூழப்பட்டு -தர்சநீயமான கோயிலுக்கு ஸ்வாமியான பெரிய பெருமாளுடைய அடியவரான ஆழ்வார்களை-
கொண்டாடுகிற எம்பெருமானார் –இந்த ஸ்வபாவன்களிலே ஈடுபட்டு ஆஸ்ரயித்து இருக்குமவர்களுடைய குலத்தார் -எங்களை ஆளக்கடவ ஸ்வாமித்வத்தை உடைய குலத்தார் என்கிறார் –

நாரணனைக் காட்டிய வேதம் களிப்புரும்படியாகச் செய்த எம்பெருமானார் உடைய வள்ளன்மையில்-ஈடுபட்டு
அவரை ஆஸ்ரயித்து இருக்கும் குடி எங்களை ஆள்வதற்கு உரிய குடி –என்கிறார் –
———————————-
56-கொண்டலை மேவித் தொழும் குடியாம் எங்கள் கோக்குடி -என்று இவர் சொன்னவாறே -முன்பும் ஒரோ விஷயங்களில் நின்றால் இப்படி யன்றோ நீர் சொல்லுவது .
இதுவும் அப்படி அன்றோ -என்ன-எம்பெருமானாரை ஆஸ்ரயித்த பின்பு என் வாக்கு மனச்சுக்கள் இனி வேறு ஒரு விஷயம் அறியாது -என்கிறார் .

கொண்டலை மேவித் தொழும் குடியாம் எங்கள் கோக்குடியே -என்று சொன்னவாறே -நீர் இப்போது-எம்பெருமானாருடைய கல்யாண குணங்களை அனுபவித்து
வித்தராய் சொன்னீர் -நீர் விஷயாந்தரங்களை-விரும்பின போது முற்காலத்தில் அப்படியே அன்று சொல்லுவது -ஆகையாலே உமக்கு இது ஸ்வபாவமாய் விட்ட பின்பு
இவரையே பற்றி இருக்கிறேன் என்ற இது நிலை நிற்க கடவதோ என்று சிலர் ஆட்சேபிக்க -அவர்களை குறித்து-
நான் துர்வாசனையாலே விஷயாந்தரங்களை விரும்புவதாக யத்நித்தேன் ஆகிலும் என்னுடைய வாக்கும்-மனசும் அவற்றை விரும்ப இசையாதே இருந்தது -என்கிறார் –

கொண்டலை மேவித் தொழும் குடி எங்கள் கோக்குடி எனபது நீர் பற்றின ஒவ் ஒரு விஷயத்திலும்-தனித் தனியே உணர்ச்சி வசப்பட்டு பேசினது போனது அன்றோ –
அது போலே இதுவும் உணர்ச்சி வசப்பட்ட பேச்சாய் நிலை நிற்காதே -என்ன –எம்பெருமானாரை பற்றின பின்பு -மற்று ஒரு விஷயத்தை –
என் மனம் பற்றி நினையாது -என் வாக்கு உரையாது -என்கிறார் –
——————————
57-இனி என் வாக்கு உரையாது -என் மனம் நினையாது -என்பான் என் -விபூதி இதுவாகையாலே அஞ்ஞானம் வரிலோ -என்ன
எம்பெருமானாரை இந்த லோகத்திலே லபித்த பின்பு -விவேகம் இன்றியே -கண்டது ஒன்றை-விரும்பக் கடவ பேதைத் தனம் ஒன்றும் அறியேன் -என்கிறார் –

-இனி என் வாக்கு உரையாது -என் மனம் நினையாது மற்று ஒன்றையே -என்றீர் -இருள் தரும் மா ஞாலத்திலே -இந் நாளிலே இந்த நியமம் நிலை நிற்குமோ -என்ன –
சஞ்சலம் ஹி மன-என்று மனச்சு ஒரு விஷயத்தில் தானே சர்வ காலமும் நிற்க மாட்டாது இறே -ஆகையாலே மற்றொரு காலத்திலே மனச்சு வ்யபிசரித்து
அஞ்ஞாநத்தை விளைத்தாலோ என்று ஆஷேபித்தவர்களைக் குறித்து -நீங்கள் சொன்னதே சத்யம் -ஆகிலும் நான் கீழே இழந்து போன நாள் போல் அன்று இந் நாள் –
இப்போது தம்தாமுடைய பரமை ஏகாந்த்யத்தாலே ஸ்ரீ ரங்கநாதன் உடைய பரம போக்யமான திருவடிகளுக்கு அடிமைப் படுக்கையே பரம புருஷார்த்தம் என்று அத்யவசித்து
இருக்குமவர்களையே தமக்கு பந்து பூதராக அங்கீ கரித்து கொண்டு பிரபன்ன குல உத்தேச்யராய் -சர்வ தபச்சுக்களிலும் வைத்துக் கொண்டு –
விலஷணமான தபசான சரணாகதி தர்மத்திலே நிஷ்டர் ஆனவர்கள் -தம்முடைய வைபவத்தை சொல்லி புகழும்படியான எம்பெருமானாரை இந்த லோகத்திலே லபித்தேன் –
ஆன பின்பு ப்ராப்த அப்ராப்த விவேகம் இன்றிக்கே கண்டதொன்றை விரும்பக் கடவதான அஞ்ஞாநமானது என் இடத்தில் சேரக் கண்டிலேன் -என்கிறார் –

என் வாக்கும் மனமும் மற்று ஒன்றை இனி உரையாது நினையாது என்னும் உறுதி எங்கனம் கூடும் -இருள் தரும் மா ஞாலம் அன்றோ –
மீண்டும் அறியாமை வாராதோ -என்பாரை நோக்கி –இன் நானிலத்தில் எம்பெருமானாரை நான் பெற்ற பின்பு நன்மை தீமைகளைப் பகுத்து அறியாது
கண்டதொன்றை விரும்பும் பேதைமை ஒன்றும் அறியேன் –என்கிறார் –
————————-
58-கீழே பல இடங்களிலும் எம்பெருமானார் பாஹ்ய மத நிரசனம் பண்ணின ஸ்வபாவத்தை-அனுசந்தித்து வித்தரானார் –
குத்ருஷ்டி நிரசனம் பண்ணின படியை அனுசந்தித்து வித்தார் ஆகிறார் இதில் –

பல இடங்களிலும் -வேத பாஹ்ய சமயங்கள் பூ லோகத்தில் நடையாடாதபடி எம்பெருமானார்-சாஸ்திர முகத்தாலே அவர்களோடு பிரசங்கித்து –
அவர்களை சவாசனமாக நிரசித்த வைபவத்தை கொண்டாடினார்-
இதிலே -கட்டப் பொருளை மறைப் பொருள் என்று சொல்கிற குதர்ஷ்டிகளை வேதாந்த வாக்யங்களாலே பிரசங்கம்பண்ணி ஜெயித்தவருடைய வைபவத்தை கொண்டாடுகிறார் –

கீழே தம் பேதைமை தீர்ந்தமை கூறினார் -இங்கே வேதப் பொருள் கூறுவதில் வரும் பேதைமை தீர்ந்தமையைக் கூறுகிறார் .
புறச் சமயங்களை களைந்த ஸ்வபாவம் கீழ்ப் பல கால் ஈடுபாட்டுடன் கூறப்பட்டது –குத்ருஷ்டி மதம் களைந்தபடி இங்கே ஈடுபாட்டுடன் அனுசந்திக்கப் படுகிறது
———————————
59-இவர் இப்படி வித்தராகிற இத்தைக் கண்டவர்கள் -இவர் இது செய்திலர் ஆகிலும் -சேதனர் பிரமாணங்களைக் கொண்டு நிரூபித்து
-ஈஸ்வரன் சேஷி-என்று அறியார்களோ -என்ன –கலியுக பிரயுக்தமான அஞ்ஞான அந்தகாரத்தை எம்பெருமானார் போக்கிற்றிலர் ஆகில்
ஆத்மாவுக்கு சேஷி ஈச்வரனே என்று நிரூபித்து ஒருவரும் அறிவார் இல்லை-என்கிறார் –

எம்பெருமானார் வேத உத்தாரணம் பண்ணி அருளினார் என்றும் -தத் அர்த்த-உத்தாரம் பண்ணி அருளினார் என்றும் கீழ் எல்லாம் படியாலும் சொன்னீர் —
அவர் இப்படி செய்தார் ஆகிலும் -பிரமாதக்களான சேதனரும் நித்தியராய் -பிரமாணங்களான வேதமும் நித்தியமாய் இருக்கையாலே -அவர்கள்
அந்த வேதத்தை அடைவே ஓதி -தத் ப்ரதிபாத்யனான நாராயணனே ஆத்மாக்களுக்கு சேஷி என்று தெளிந்து -உஜ்ஜீவிக்கலாகாதோ என்று சொன்னவர்களைக் குறித்து
கலி இருளானது லோகம் எல்லாம் வியாபித்து-தத்வ யாதாம்ய ஜ்ஞானத்துக்கு பிரதிபந்தகமாயிருக்கையாலே –எம்பெருமானார் திருவவதரித்து -சகல
சாஸ்திரங்களையும் அதிகரித்து -அவற்றினுடைய நிரவதிக தேஜச்சாலே அந்த கலி பிரயுக்தமான அஞ்ஞான-அந்தகாரத்தை ஒட்டிற்றிலர் ஆகில் –
நாராயணன் சர்வ சேஷி என்று இந்த ஜகத்தில் உள்ளோர் ஒருவரும்-அறியக் கடவார் இல்லை என்கிறார் –

அத்வைதிகளை இங்கனம் வாதில் வென்றிலர் ஆயினும் -அறிவாளர்கள் பிரமாணங்களைக் கொண்டு -நாராயணனே ஈஸ்வரன் ஆதலின் உலகமாம் உடலை
நியமிக்கும் ஆத்மா வான சேஷி என்று அறிந்து கொள்ள-மாட்டார்களோ -என்று தமது ஈடுபாட்டை கண்டு கேட்பாரை நோக்கி -கலிகால வேதாந்தங்கள் ஆகிய
அத்வைதங்களாம் அக இருள் உலகு எங்கும் பரவி உள்ள இக் கலி காலத்தில்-எம்பெருமானார் அவ் விருளைப் போக்காவிடில் —
ஆத்மாவுக்கு ஆத்மாவான சேஷி ஈச்வரனே -என்று எவரும்-நிரூபித்து அறிந்து இருக்க மாட்டார்கள்-என்கிறார் –
————————–
60-இப்படி எம்பெருமானார் உடைய ஞான வைபவத்தை இவர் அருளிச் செய்ய கேட்டவர்கள்-அவர் தம்முடைய பக்தி வைபவம் இருக்கும்படி என் -என்ன –
பகவத் பாகவத விஷயங்களிலும்-தத் உபய வைபவ பிரதிபாதிகமான திருவாய் மொழியிலும்-அவர்க்கு உண்டான ப்ரேமம் இருக்கிற படியை-அருளிச் செய்கிறார் –

கீழ் எல்லாம் எம்பெருமானாருடைய வேத மார்க்க பிரதிஷ்டாப நத்தையும் -பாஹ்ய மத-நிரசன சாமர்த்த்யத்தையும் -வேதாந்தார்த்த பரி ஜ்ஞானத்தையும் –
அந்த ஜ்ஞானத்தை உலகாருக்கு எல்லாம்-உபதேசித்த படியையும் அருளிச் செய்து -இதிலே அந்த ஜ்ஞான பரிபாக ரூபமாய்க் கொண்டு பகவத் விஷயத்திலும் –
அவனுக்கு நிழலும் அடிதாருமாய் உள்ள பாகவதர் விஷயத்திலும் -தத் உபய வைபவ பிரதிபாதகமான-திருவாய் மொழியிலும் -இவருக்கு உண்டாய் இருக்கிற
நிரவதிகப் பிரேமத்தையும்-இம் மூன்றின் உடைய வைபவத்தையும் சர்வ விஷயமாக உபகரிக்கைக்கு உடலான இவருடைய ஔதார்யத்தையும் அருளிச் செய்கிறார் –

எம்பெருமானார் உடைய ஞான வைபவத்தை கேட்டு அறிந்தவர்கள் -பக்தி வைபவத்தையும்-கேட்டு அறிய விரும்புகிறோம் என்ன -பகவான் இடத்திலும்
பாகவதர்கள் இடத்திலும் -அவ் இருவர் பெருமையும் பேச வந்த திருவாய் மொழி இடத்திலும் -அவருக்கு உண்டான-ப்ரேமம் இருக்கும் படியை அருளிச் செய்கிறார் .
இனி புக்கு நிற்கும் என்பதனை -வினை முற்றாக்கி -பிறருக்கு உபதேசிப்பதாக கொள்ளாது -நிற்கும் குணம் என்று பெயர் எச்சமாக கொண்டு –
ஞான வைபவம் பேசினதும் தாமே பக்தி வைபவம் பேசி ஈடுபடுகிறார் என்னலுமாம் –
————————–
61-குணம் திகழ் கொண்டல்-என்று இவருடைய குணத்தை ச்லாகித்தீர் -இவர் தம்முடைய குண வைபவம் இருக்குபடி என் -என்ன -அது இருக்கும்படியை அருளிச் செய்கிறார் –

குணம் திகழ் கொண்டல் -என்று இவர் தம்முடைய குணங்களைக் கொண்டாடினீர் -அவற்றினுடைய வைபவம் இருக்கும்படி எங்கனே என்று கேட்டவர்களைக் குறித்து –
அத்யந்த க்ரூர பாவியாய் -சம்சார கர்த்தத்திலே அழுந்து கிடக்கிற என்னை அர்த்தித்வ நிரபேஷமாக-தம்முடைய பரம கிருபையாலே தாமே நான் இருந்த இடம் தேடி வந்து
என்னை தமக்கு சேஷமாம்படி திருத்தி ரஷித்து அருளின பின்பும் -பராங்குச பரகாலநாத யாமுநாதிகள் எல்லாம் தம் பக்கலிலே விசேஷ பிரதிபத்தி-பண்ணும்படி இருப்பாராய்
பெரிய பெருமாள் திருவடிகளிலே சகல சேதன உஜ்ஜீவன விஷயமாக செய்யப்பட-சரணாகதி யாகிற மகா தபஸை உடையவரான –எம்பெருமானார் உடைய
கல்யாண குணங்கள் சமஸ்த திக்கிலும்-வ்யாப்தங்களாய்-அத்யந்த ஔஜ்வல்ய சாலிகளாய் கொண்டு -பூமியிலே எங்கும் ஒக்க காணப்படுகின்றன -என்கிறார் –

குணம் திகழ் கொண்டல் என்று தம் குணத்தை எல்லார் திறத்தும் வழங்கும் வள்ளல் என்று வருணித்தீர் -அங்கனம் வழங்கப்படும் குணங்கள் இன்னார் திறத்து
பயன் பெற்றன என்று கூறலாகாதோ என்பாரை நோக்கி –வல்வினையேனான என் திறத்திலே அவை பயன் பெற்று மிகவும் விளங்கின -என்கிறார் –
—————————–
62-தம்முடைய கர்ம சம்பந்தம் அறப் பெறுகையால் வந்த-கார்த்தார்த்த்யத்தை-(-க்ருதார்த்தம் -க்ருத க்ருத்யம் இரண்டையும் சேர்த்து இந்த சப்த பிரயோகம் )யருளிச் செய்கிறார் –

கீழ்ப் பாட்டிலே-சமஸ்த கல்யாண குணாத் மகரான எம்பெருமானார் -தம்மைப்பெற வேண்டும் என்று தேடித் திரிந்த படியையும் – அவர் நிர்ஹேதுகமாக தம்மை
அடிமை கொண்ட பின்பு -அவர் தம்முடைய கல்யாண குணங்கள் நிறம் பெற்ற படியையும் -அருளிச் செய்து -இதிலே –
எம்பெருமானார் பர்யந்தமும் அல்ல -அவருடைய தாஸ்யத்தை பண்ணிக் கொண்டு போரும் அவர்களுடைய-பர்யந்தமும் அல்ல -தம்முடைய தாஸ்யம் -என்று
துர்மாநிகளாகக் கொண்டு வன் நெஞ்சரான-ஆத்மா அபஹாரிகளுக்கு வ்யதிரேக முகேன தாஸ்யத்தை பண்ணுமவர்களுடைய சம்பந்தத்தால்
அவர்க்கு உண்டான கார்த்தார்த்த்யத்தை –(க்ருதார்த்தம் -க்ருத க்ருத்யம் இரண்டையும் சேர்த்து இந்த சப்த பிரயோகம் யருளிச் செய்கிறார் -)

இருவினையும் இன்றிப் போக பெறுகையால் தனக்கு வந்த கிருதார்த்தத்தை -பயன் அடைந்தமையை -அருளிச் செய்கிறார் .
———————–
63-அநிஷ்டமான கர்ம சம்பந்தம் கழிந்தபடி சொன்னார் கீழ் –இஷ்டமான கைங்கர்யத்துக்கு அபேஷிதமான தேவரீர் திருவடிகளில்
ப்ராவண்ய அதிசயத்தை தேவரீர் தாமே தந்து அருள வேணும் -என்கிறார் –

கீழில் பாட்டிலே -இராமானுசன் மன்னு மாலர்த்தாள் பொருந்தாத மனிசரைக் குறித்து -ஹித லேசமும்-செய்யாத பெரியோரை அனுவர்த்திக்கும் மகாத்மாக்களுடைய
திருவடிகளை ஆஸ்ரயித்து – பிராப்தி பிரதி பந்தங்களான-புண்ய பாப ரூப கர்மங்களை கழற்றிக் கொண்டு -சம்சார வெக்காயம் தட்டாதபடி இருந்தேன் என்று
எம்பெருமானார் திருவடிகள் உடைய சம்பந்தி சம்பந்தி பர்யந்தமாக செல்லுகிற ப்ரபாவத்தைக் கொண்டாடினார் -இதிலே -அப்படிப்பட்ட திருவடிகளில்
தமக்கு உண்டான ப்ராவண்யா அதிசயம் பிறக்க வேணும் இறே என்று கொண்டு -அவைதிக சமயத்தோர் அடங்கலும்-பக்னராய் வெருவி வோடும்படி அவதரித்து
பூ லோகத்தில் எங்கும் பாஹ்யரைத் தேடி -அவர்கள் மேல் படை எடுத்து -அவர்களைத் தேடித் திரியும்படியான -ஜ்ஞான பௌ ஷ்கல்யத்தை உடையரான எம்பெருமானாரே
தேவரீர் திருவடிகளில் அதி மாத்ர ப்ராவன்யத்தை அடியேனுக்கு தந்தருள வேணும் என்று நேர் கொடு நேரே விண்ணப்பம் செய்கிறார் –

வினைகள் கழன்ற மையின் கேடு நீங்கினமைகூறப் பட்டது முந்தைய பாசுரத்திலே -தொடர்ந்து விட்டுப் பிரியாது இணைந்து நிற்கும்
அன்புடையாம் நன்மை வேண்டப் படுகிறது-இந்தப் பாசுரத்திலே-
———————————
64-அறுசமயச் செடியைத் தொடரும் மருள் செறிந்தோர் சிதைந்தோட வந்து -என்று-பாஹ்ய மத நிரசன அர்த்தமாக -எம்பெருமானார் எழுந்து அருளின
பிரகாரத்தை யனுசந்தித்தார் கீழில் பாட்டில் .அந்த ப்ரீதி பிரகர்ஷத்தாலே பாஹ்ய குத்ருஷ்டிகள் ஆகிற வாதிகளைப்-பார்த்து -இராமானுச முனி யாகிற
யானை உங்களை நாடிக் கொண்டு பூமியிலே வந்து எதிர்ந்தது -உங்கள் வாழ்வு இனிப் போயிற்று -என்கிறார் -இதில் –

அறுசமய செடியை தொடரும் மருள் செறிந்தோர் சிதைந்தோட வந்து -என்று பாஹ்ய மத-நிரசன அர்த்தமாக எம்பெருமானார் எழுந்து அருளின பிரகாரத்தை
அனுசந்தித்தார் கீழ் –அந்த ப்ரீத்தி பிரகர்ஷத்தாலே பாஹ்ய குத்ர்ஷ்டிகள் ஆகிற வாதிகளைப் பார்த்து -ராமானுச முனியாகிற யானை –
வேதாந்தம் ஆகிற கொழும் தண்டத்தை கையிலே எடுத்துக் கொண்டு -உங்களை நிக்ரஹிக்கைக்காக-
இந்த பூமியிலே நாடிக் கொண்டு வந்தது-இனி உங்களுடைய வாழ்வு வேரோடு அற்றுப் போயிற்று என்கிறார் –

அறுசமயச் செடியைத் தொடரும் மருள் செறிந்தோர் சிதைந்தோட வந்து -என்று புறச் சமயத்தோர்களை-தொலைப்பதற்காக எம்பெருமானார் எழுந்து அருளின
பிரகாரத்தை அனுசந்தித்தார் கீழ்ப் பாசுரத்தில் –அக்களிப்பு மீதூர்ந்து புற மதத்தவரும் குத்ருஷ்டிகளும் ஆகிய வாதியரைப் பார்த்து
இராமானுச முனி யாகிய யானை உங்களை நாடிக் கொண்டு பூமியிலே வந்து எதிர்ந்தது -உங்கள் வாழ்வு இனிப் போயிற்று என்கிறார் இந்தப் பாசுரத்திலே .
——————–
65-இப்படி எழுந்து அருளின எம்பெருமானார் பாஹ்ய குத்ருஷ்டி நிரசன அர்த்தமாக-உபகரித்து அருளின ஜ்ஞானத்தால் பலிதங்களை அனுசந்தித்து ப்ரீதராகிறார்

கீழ்ப் பாட்டிலே -எம்பெருமானார் திவ்ய தேச யாத்ரை எழுந்து அருளினவாறே பிரதிவாதிகளுடைய-வாழ்வு வேருடனே நசித்துப் போன படியை சொல்லி -இதிலே
அவருடைய சமீசீன ஞானத்தாலே பாஹ்ய குத்ருஷ்டிகளுக்கு உண்டான விநாசத்தையும் -லோகத்தர்க்கு எல்லாம் உண்டான சம்ர்த்தியையும்
பலபடியாக அருளிச் செய்து கொண்டு பிரீதராகிறார் –

வாதியர் வாழ்வு அற-எம்பெருமானார் உதவிய ஞானத்தாலே விளைந்த நன்மைகளை கண்டு-களிப்புடன் அவற்றைக் கூறுகிறார் –
————————–
66-நம்மிராமானுசன் தந்த ஞானத்திலே -என்று எம்பெருமானார் உபகரித்து அருளின-ஜ்ஞான வைபவத்தை யருளி செய்தார் கீழ்
இதில் அவருடைய மோஷ பிரதான-வைபவத்தை யருளிச் செய்கிறார் –

நம் இராமானுசன் தந்த ஞானத்திலே -என்று எம்பெருமானார் உபகரித்து அருளின ஞான வைபவத்தை-கீழ்ப் பாட்டிலே அருளிச் செய்து -இதிலே
ஈஸ்வரன் மோஷத்தை கொடுக்கும்போது -சேதனர் பக்கலிலே-சிலவற்றை அபேஷித்தே அத்தைக் கொடுப்பன் -இவர் அப்படி அன்றிக்கே தம்முடைய
கிருபா பாரதந்த்ராய்-கொண்டு காணும் சேதனருக்கு மோஷத்தைக் கொடுப்பது – என்று இவர் தம்முடைய மோஷ பிரதான வைபவத்தை-அருளிச் செய்கிறார் –

எம்பெருமானார் தந்த ஞானத்தின் வைபவம் கூறப்பட்டது கீழ்ப் பாசுரத்திலே –
மோஷத்தை அவர் கொடுத்து அருளும் வைபவத்தை அருளிச் செய்கிறார் இப்பாசுரத்திலே .
———————————–
67-எம்பெருமானார் உடைய ஜ்ஞான ப்ரதத்வ-மோஷ பிரதத்வங்களை-அருளிச் செய்து நின்றார் கீழ் .பகவத் சமாஸ்ரயணத்துக்கு உறுப்பான
கரணங்களை கொண்டு-வ்யபிசரியாதபடி எம்பெருமானார் ஸ்வ உபதேசத்தாலே நியமித்து ரஷித்து இலராகில்-
இவ்வாத்மாவுக்கு வேறு ரஷகர் ஆர் என்று ஸ்வ கதமாக வனுசந்தித்து-வித்தராகிறார் இதில் –

கீழ் இரண்டு பாட்டிலும் எம்பெருமானாருடைய ஞான பிரதான வைபவத்தையும் -மோஷ பிரதான-வைபவத்தையும் அருளிச் செய்து -இதிலே
இந்திரிய கிங்கரராய்ப் போருகிற சம்சாரிகளைப் பார்த்து -அசித விசேஷிதராய் -போக மோஷ சூன்யராய் இருந்த வுங்களுக்கு -புருஷார்த்த யோக்யராய் –
ஸ்வ சரண கமல சமாஸ்ரயணம் பன்னுக்கைக்கு உடலாக-அடியிலே கொடுத்த கர சரணாதிகளைக் கொண்டு -வ்யபசரியாதே சர்வேஸ்வரனை ஆஸ்ரயித்து
உஜ்ஜீவியும் கோள் என்று எம்பெருமானார் உபதேசித்து இலர் ஆகில் -இந்த சேதனருக்கு வேறு ரஷகர் யார் என்று -சொல்லா நின்று கொண்டு
அவ் வழியாலே எம்பெருமானார் தம்முடைய மகா உபகார்த்வத்தை கொண்டாடி வித்தர் ஆகிறார் –

எம்பெருமானார் ஞானம் கொடுப்பதன் சீர்மையும் -மோஷம் கொடுப்பதன் சீர்மையும்-கீழ்ப் பாசுரங்களில் கூறப் பட்டன .-இறைவன் தன்னைப் பற்றுகைக்கு
உறுப்பாக கொடுத்த கருவிகளை அவன் திறத்து அன்றி பிறர் திறத்து பயன் படுத்தாத படி –எம்பெருமானார் -தமது உபதேசத்தாலே கட்டுப் படுத்தி-
இவ் ஆத்மவர்க்கத்தை ரஷித்து இலர் ஆகில் வேறு எவர் காப்பாற்றுவார் என்று தாமே-நினைந்து ஈடு பட்டுப் பேசுகிறார் –
————————–
68-இப்படி பகவத் சமாஸ்ரயணத்துக்கு மடைத்தேற்றலாயும் (அடைத்து ஏற்றலாவது -கொண்டம் கட்டி நீர் பாய்ச்சுதல் -என்றவாறு )
ஆஸ்ரயித்தார்கள் ஆகில் அவ்வளவில் சுவறிப் போரக் கடவதான (சரம பர்வ நிஷ்டை இல்லாமல் )-வித்தேசத்தில் -என்னாத்மாவும் மனசும் எம்பெருமானாரை
ஆஸ்ரயித்து இருக்கும் அவர்கள் குணங்களிலே சென்று பிரவணம் ஆயிற்று -ஆன பின்பு எனக்கு சத்ருசர் இல்லை –என்கிறார் –

கீழ் பாட்டிலே எம்பெருமானாருடைய ஜ்ஞான பிரதான வைபவத்தையும் -மோஷ பிரதான-வைபவத்தையும் -இந்திரிய பரவசரான சேதனரைக் குறித்து
அவருடைய யதாவசிதித்த பிரகாரத்தை தெளிவித்து -மகாபாரதசமரத்திலே -திருத் தேர் தட்டிலே உபதேசித்த பகவத்கீதைக்கு எதாவச்த்திதார்த்தத்தை
அருளிச் செய்த எம்பெருமானாரை ஆஸ்ரயித்த-சத்துக்களுடைய கல்யாண குணங்களிலே -என்னுடைய பிராணனும் மனசும்-த்வரித்துப் போய் -அங்கே கால் தாழ்ந்தது
ஆனபின்பு இப்போது வ்யபிதிஷ்டரை கணிசித்து சொல்லத் தொடங்கி எனக்கு சத்ர்சர் லோகத்தில் யார் உளர் -என்று தமக்கு உண்டான அதிசயத்தை சொல்லுகிறார் –

இப்படி தம் கரணங்களை கண்ணன் தனக்கே உரியவை ஆக்குவாரும் அரியராய் -அங்கனம் ஆக்கினார் உளராயினும் அவர்கள் அளவோடு ஆளாதல் சுவறிப்போமதமான
இந்நிலத்திலே என்னுடைய ஆத்மாவும் மனமும் எம்பெருமானாரைப் பற்றினவர்களுடைய-குணங்களிலே நோக்குடன் சென்று ஈடுபட்டு விட்டது ..
ஆகவே எனக்குச் சமமானவர் எவருமே-இல்லை என்று களிப்புடன் கூறுகிறார் .
——————————-
69-எம்பெருமானார் திருவடிகளில் சம்பந்தம் உடையவர்கள் விஷயத்தில் தமக்கு உண்டான-அதி ப்ராவண்யத்தை அனுசந்தித்து திருப்தராகா நிற்கச் செய்தே –
ஈச்வரனிலும் காட்டிலும் இவர் ஸ்வ விஷயத்தில் பண்ணின உபகாரம்-ஸ்ம்ருதி விஷயமாக -அத்தை அனுசந்த்திது -வித்தராகிறார் –

கீழ்ப் பாட்டிலே எம்பெருமானார் திருவடிகளை ஆஸ்ரயித்த மகாத்மாக்களுடைய-கல்யாண குணங்களிலே தமக்கு உண்டான ப்ரீதி பிரகர்ஷத்தை -சொல்லி -ஹ்ர்ஷ்டராய்
இதிலே சர்வ சேதனர்களும் சம்ஹார தசையிலே மனசோடு கூட சர்வ விஷயங்களையும் இழந்து -அசித் கல்பராய்-இருக்கிற தசையைக் கண்டு -அப்படிப் பட்ட எனக்கு
அபேஷா நிரபேஷமாக-தம்முடைய நிர்ஹே துக பரம கிருபையாலே-கரண களேபர பிரதானம் பண்ணின பெரிய பெருமாளும் -ஸ்ர்ஷ்டித்த மாத்ரம் ஒழிய
அவ்வோபாதி சம்சார சம்பந்தத்தை-விடுத்து தம்முடைய திருவடிகளைத் தந்திலர் -இப்படி அதி துர்லபமான வற்றை நமக்கு பிதாவான எம்பெருமானார்
தம்முடைய திருவடிகளை உபாய உபேயமாக எனக்கு தந்து இப்போது என்னை சம்சாரத்தில் நின்றும் உத்தரித்தார் என்கிறார் –

எம்பெருமானார் திருவடி சம்பந்தம் வாய்ந்தவர்களிடம் தமக்கு ஏற்ப்பட்ட மிக்க ஈடுபாட்டை-கண்டு களியா நிற்கும் அமுதனார் – இந்நிலை தமக்கு ஏற்படும் படி
தம்மைக் கை தூக்கி விட்ட எம்பெருமானார் உடைய பேருதவி நினைவிற்கு வர -இறைவன் செய்த உதவியினும் சீரியதாய் –
அது தோன்றலின் -அவ்வுதவியில் ஈடுபட்டுப் பேசுகிறார் .
————————-
70-எம்பெருமானார் செய்து அருளின உபகாரத்தை அனுசந்தித்து வித்தரானார் கீழ் .அநந்தரம்-செய்த அம்சத்தில் காட்டிலும் செய்ய வேண்டும் அம்சம்
அதிசயித்து இருக்கிற படியை அனுசந்தித்து -அவருடைய திரு முகத்தைப் பார்த்து ஸ்வ அபேஷிதத்தை விண்ணப்பம் செய்கிறார் .

-கீழ் பாட்டிலே எம்பெருமானார் தமக்கு பண்ணி யருளின உபகாரத்தை அனுசந்தித்து ஹ்ர்ஷ்டராய் -இதிலே -என்னையும் என்னுடைய துர்வ்ரத்தத்தையும்-
தேவரீருடைய அப்ரதிமப்ரபாவத்தையும் -ஆராய்ந்து பார்த்தால் -என்னை விஷயீ கரித்து கைக் கொள்ளுகையே நல்லது – இது ஒழிய நான் தீரக் கழியச் செய்த
அபராதங்களைப் பத்தும் பத்துமாக கணக்கிட்டு மீளவும் ஆராயும் அளவில் என்னிடத்தில் நன்மை என்று பேரிடலாவது ஒரு தீமையும் கூடக் கிடையாமையாலே-
என்னைக் கைவிட வேண்டி வருகையாலே –சர்வோத்தரான தேவரீருடைய நிர்ஹேதுக கிர்பையை -தேவரீர் திருவடிகளை
ஆஸ்ரயித்தவர்கள் என் சொல்வார்களோ என்று நேர் கொடு நேர் விண்ணப்பம் செய்கிறார் –

எம்பெருமானார் செய்து அருளின உதவியினும் இனிச் செய்து அருள வேண்டிய-உதவி மிகுதியாய் இருத்தலை நினைந்து-
மேலும் விடாது -அருளல்வேண்டும் என்று-தம் கோரிக்கையை திரு முகத்தைப் பார்த்து-விண்ணப்பிக்கிறார் –
—————————
71-இப்படி விண்ணப்பம் செய்தவாறே எம்பெருமானாரும் ஒக்கும் இறே என்று என்று இசைந்து -தம்முடைய விசேஷ கடாஷத்தாலே –இவருடைய ஜ்ஞானத்தை
ஸ்வ விஷயத்திலே ஊன்றும்படி விசதமாக்கி அருள தாம் லபித்த அம்சங்களை அனுசந்தித்து க்ருதார்த்தார் ஆகிறார் –

இப்படி இவர் நேர்கோடு நேர் விண்ணப்பம் செய்தவாறே எம்பெருமானாரும் -ஒக்கும் ஒக்கும் -என்று-இசைந்து தம்முடைய விசேஷ கடாஷத்தாலே இவருடைய
கரணங்கள் எல்லாம் ஸ்வ விஷயத்திலே தானே ஊன்றி-இருக்கும்படி பண்ணி அருள –அவருடைய திரு முக மண்டலத்தை பார்த்து -பரம குஹ்யமான அர்த்தத்தை
பூரி தானம் பண்ணும்படியான ஔதார்யத்தை உடைய எம்பெருமானாரே -என்று சம்போதித்து – தம்முடைய மனச்சு அவருடைய-திருவடிகளிலே சேர்ந்து
அமைந்து இருக்கிற படியையும் –அத் திருவடிகளின் போக்யதையில் ஈடுபட்டு பிரேமமானது-தமக்கு மிக்க படியையும் -தாம் அவருடைய குணங்களிலே
அத்யபி நிஷ்டராய் கொண்டு தத் தாஸ்யத்தில் வுற்று இருந்தபடியையும் -தம்முடைய பூர்வ க்ரத கர்மம் எல்லாம் அவருடைய விஷயீ காரத்தாலே
தம்மை விட்டு -சும்மனாதே-ஓடிப்போன படியையும் ஹ்ர்ஷ்டராய் கொண்டு விண்ணப்பம் செய்கிறார் –

இவர் விண்ணப்பத்தை எம்பெருமானார் இசைந்து ஏற்று அருளி -விசேஷ கடாஷத்தாலே –இவருடைய ஞானத்தை தம் திறத்தில் ஊன்றி
நிற்குமாறு தெளிவுறுத்தி விட தமக்கு கிடைத்தவைகளைக் கூறி க்ருதார்த்தர் ஆகிறார்-
—————————–
72-எம்பெருமானாருடைய ஔதார்யத்தாலே தாம் லபித்தவற்றை யனுசந்தித்து-க்ருத்தார்த்தர் ஆனார் கீழ் ..
இன்னமும் அந்த ஔதார்யத்தாலே தமக்கு அவர் செய்ததொரு மகோ உபகாரத்தை யனுசந்தித்து வித்தராகிறார் .-

எம்பெருமானார் தம்முடைய ஔதார்ய அதிசயத்தாலே அதி ஹேயங்களான வேத பாஹ்யர் உடைய-சமயங்களைப் பற்றி நின்று கலஹிக்குமவர்களை நிரசித்தார் என்றும்
அத்யந்த பரிசுத்தமான வேதமார்க்கத்தை பூமியிலே எங்கும் ஒக்க நடத்தி அருளினார் என்றும் -அனுசந்திதுக் கொண்டு ப்ரீதி-பிரகர்ஷத்தாலே
ஸ்தோத்ரம் பண்ணா நின்று உள்ள பெரியோர்களுடன் கலந்து -பரிமாறும்படி-அடியேனை வைத்து அருளினார் என்று அனுசந்தித்து வித்தர் ஆகிறார் –

எம்பெருமானாருடைய வள்ளன்மையால் தாம் பெற்ற பேறுகளை கூறினார் கீழே .
அவ்வள்ளன்மை மிக்கு மேலும் அவர் தமக்கு செய்து அருளிய பேருதவியை நினைவு கூர்ந்து-அதனிலே ஈடுபடுகிறார் .
———————————
73-தம்முடைய ஔதார்யாதிகளாலே இந்த லோகத்தில் உள்ளார்க்கு தாமே-ரஷகராய் யதா ஜ்ஞான உபதேசத்தை பண்ணின எம்பெருமானாரை அனுசந்தித்து
இருக்கும் பலம் ஒழிய- எனக்கு வேறு ஒரு தரிப்பு இல்லை என்கிறார் .

இந்த பூ லோகத்தில் உள்ளவர்களுக்கு எல்லாம் கட்டடங்க தமோ ரஷகராய் கொண்டு -யதா வஸ்த்திதமாய் -விலஷணமான ஞானத்தை உபதேசித்து அருளின
எம்பெருமானாரே ரஷகர் என்று அனுசந்தித்து கொண்டு-இருக்கையே நான் ஈடேறுகைக்கு உடலாய் விடும் இத்தனை ஒழிய -என்னுடைய ஞான பிரேமங்கள்
அதுக்கு உடல் அன்று -என்கிறார் –

தம்முடைய வள்ளன்மை முதலியவற்றால் இவ் உலகத்தவர் கட்குத் தாமே ரஷகராய் –உண்மையான ஞானத்தை உபதேசித்து அருளும் எம்பெருமானாரை
ரஷகராக அனுசந்திக்கும் பலம் ஒழிய எனக்கு வேறு ஒரு தரித்து இருக்கும் நிலை இல்லை என்கிறார் .
———————————
74-யதாஜ்ஞானத்துக்கு விரோதிகளான பாஹ்ய குத்ருஷ்டிகளை நிரசித்து அருளுகிற அளவில் -சர்வேச்வரனிலும் காட்டில்
அனாயாசேன செய்து அருளின பிரகாரத்தை அனுசந்தித்து-வித்தராகிறார்-

பாஹ்ய குத்ர்ஷ்டிகளை தாதாத்விகையான ஒரு கஷியாலே நிரசித்தார் என்று-கஷி -யுக்தி என்றவாறு-
அவர் தம்முடைய வைபவத்தை கொண்டாடுகிறார் –

உண்மை நல் ஞானத்திற்குப் பகைவரான புறச் சமயத்தவரையும் -அகச் சமயத்தவரான குத்ருஷ்டிகளையும் -களைந்து எறியும் விஷயத்தில் சர்வேஸ்வரனைப்
பார்க்கிலும் அவ் எம்பெருமானார் எளிதினில் காட்டி யருளும் திறமையை பாராட்டி–அதனில் ஈடுபடுகிறார் .
—————————————
75–எம்பெருமான் தன் அழகோடு பிரத்யஷித்து -உன்னை விடேன் -என்று இருந்தாலும்-தேவரீர் உடைய குணங்களே வந்து என்னை மொய்த்து நின்று அலையா நிற்கும் –

சர்வேஸ்வரன் சங்கு சக்ராதி திவ்ய ஆயுத-அலங்க்ர்தனாய் கொண்டு அடியேன் இருந்த இடம் தேடி வந்து தன் வைலஷ்ண்யத்தை அடியேனுக்கு முற்றூட்டாக
காட்டி உன்னை நான் விடுவது இல்லை என்று என் முன்னே நிற்கிலும் -அவன் வைலஷண்யத்தில் ஈடுபடாதே
தேவரீர் பக்கலில் தானே ஈடுபடும்படி –தேவரீர் உடைய கல்யாண குணங்கள் கட்டடங்க வந்து அடியேனை சூழ்ந்து கொண்டு ஆகர்ஷியா நிற்கும் –

பகவான் தான் அழகு அனைத்தையும் புலப்படுத்திக் கொண்டு கண் எதிரே வந்து -உன்னை விடேன் என்று இருந்தாலும் –
தேவரீர் குணங்களே வந்து போட்டி இட்டு நாலா புறங்களிலும் சூழ்ந்து மொய்த்துக் கொண்டு என்னை நிலை குலைந்து ஈடுபடும்படி செய்யும் –
——————————-
76–தம்முடைய ப்ராப்யத்தை நிஷ்கர்ஷித்து அபேஷிக்கிறார் –

தேவரீருடைய பரம போக்யமான திருவடிகளும் அடியேனுக்கு அவ்வளவு ஆனந்தத்தை உண்டாக்கும் –
ஆகையாலே அவற்றைத் தந்தருள வேணும் என்று அபேஷித்து அருளுகிறார் –

தமக்கு வேண்டும் பேற்றினை இன்னது என்று முடிவு கட்டிக் கோருகிறார்
———————————

ஸ்ரீ கோயில் கந்தாடை அப்பன் ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம் –
ஸ்ரீ திருமலை நல்லான் சக்கரவர்த்தி ஸ்ரீ ராம கிருஷ்ண ஐயங்கார் திருவடிகளே சரணம் .
ஸ்ரீ பிள்ளை லோகம் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ திருவரங்கத் தமுதனார் திருவடிகளே சரணம் .
ஸ்ரீ பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம்-

ஸ்ரீ ராமானுஜ நூற்றந்தாதி–பாசுரங்கள் -1-21-/அவதாரிகை /-ஸ்ரீ மா முனிகள் /ஸ்ரீ பிள்ளை லோகம் ஜீயர் / ஸ்ரீ திருமலை நல்லான் சக்கரவர்த்தி ஸ்ரீ ராம கிருஷ்ண ஐயங்கார் -அருளிச் செய்தவை –

April 14, 2017

1-தம் திரு உள்ளத்தை குறித்து -எம்பெருமானார் உடைய திருவடிகளை நாம் பொருந்தி-வாழும் படியாக அவருடைய திரு நாமங்களை சொல்லுவோம் வா –என்கிறார்-

பிள்ளை அமுதனார் -தமக்கு ஆசார்ய பிரசாதத்தாலே -லப்தமாய் –மந்திர ரத்ன கண்ட த்வயார்த்த யாதாத்ம்ய ஜ்ஞான ரூபமாய் –
பரம ரகஸ்யமாய் இருந்துள்ள -அர்த்த விசேஷங்களை -ஏகஸ் ஸ்வா து ந புஞ் ஜீத -என்கிறபடியே கிண்ணத்தில் இழிவார்க்கு -துணை தேட்டமாமாப் போலே
எம்பெருமானருடைய கல்யாண குண சாகரத்திலே -இழிவதுக்கு துணைத் தேட்டமாய் -உபய விபூதியிலும் ஆராய்ந்தால்
நித்ய விபூதியில் உள்ள நித்ய சூரிகளும் முக்தரும் -சதா பஸ்யந்தி -என்கிறபடியே -பரத்வத்தை முற்றூட்டாக அனுபவித்து -சாம கானம் பண்ணிக் கொண்டு களித்து
நோபஜன ஸ்மரன் நித சரீரம் -என்கிறபடியே -லீலா விபூதியிலே -கண் வையாதே-இருந்தார்கள் ஆகையாலும்
லீலா விபூதியில் உள்ள சம்சாரி ஜனங்கள் ப்ராக்ர்தத்வேன அஜ்ஞ்ஞர் ஆகையாலே-நந்தத்த்யுதித ஆதித்ய நந்தன் த்யச்தமி தேரவவ் -என்றும்-
உண்டியே உடையே உகந்தோடும் இம் மண்டலம் -என்றும்-சொல்லுகிறபடியே உண்டு உடுத்து -புறமே புறமே யாடி -என்கிறபடி
லீலா விபூதியிலே -ஸௌரி சிந்தா விமுகராய் -விஷயாந்தரந்களிலே மண்டி இருக்கையாலும்
எம்பெருமானார் சம்பந்தம் உடைய ஜ்ஞாநாதிகர் எல்லாரும் -பாலே போல் சீர் -என்கிறபடியே-பரம போக்யமான அவருடைய கல்யாண குணங்களை -அனுபவித்து –
காலாழும் நெஞ்சழியும் இத்யாதிப்படியே அவ் அனுபவத்தில் ஆழம்கால் பட்டு -குமிழ் நீருண்டு நின்றார்கள் ஆகையாலும்-இந் நால்வரும் துணை யாகாது ஒழிகையாலே
தம்முடைய சுக துக்கங்களுக்கு எப்போதும் பொதுவாய் இருக்கிற தம் மனசே துணையாக வேண்டும் என்று திரு உள்ளம் பற்றி -அது தன்னையே சம்போதித்து சொல்லுகிறார் –

எம்பெருமானார் திருவடிகளில் பொருந்தி நல் வாழ்வு பெறும்படி அவர் திரு நாமங்களை சொல்லுவோம் வா-என்று அமுதனார் தம் திரு உள்ளத்தை குறித்து அருளி செய்கிறார்-
———————————-
2-என்னுடைய நெஞ்சானது எம்பெருமானாருடைய சீல குணம் ஒழிய-வேறு ஒன்றை நினையாதபடி யாயிற்று-–இது எனக்கு சித்தித்த பெரு விரகு ஒன்றும் அறிகிலேன் என்கிறார் –

கீழில் பாட்டில் -நெஞ்சே சொல்லுவோம் அவன் நாமங்களே -என்று தம்முடைய மனசோடு கூடி உபதேசித்த வாறே-மனசானது அவனுடைய சீல குணத்திலே ஆழம் கால் பட்டு
அநந்ய சிந்தயந்தோமாம் -என்கிறபடியே-அவர் திருவடிகளை அனுபவித்துக் கொண்டு -தத் வ்யதிரிக்தமானவற்றை விரும்பாதே இருந்தது –இது என்ன ஆச்சர்யம் –என்கிறார் –

நெஞ்சே சொல்லுவோம் அவன் நாமங்களே -என்றதும் என்நெஞ்சு எம்பெருமானாரது பழகும் தன்மையில்-மூழ்கி –சீல குணத்தில் ஈடுபட்டு
வேறு ஒன்றையும் நினைக்க கில்லாததாயிற்று -இச் சீரிய நிலை எய்துதற்கு-காரணம் ஏதும் தெரிய வில்லை என்கிறார் –
——————–
3-ப்ராக்ருதரோட்டை சம்பந்தத்தை நீக்கி எம்பெருமானார் திருவடிகளில் சம்பந்தம் உடையவர்கள்-
திருவடிகளிலே என்னை சேர்த்த உபகாரத்துக்கு நெஞ்சே உன்னை வணங்கினேன் என்கிறார் –

கீழ்ப்பாட்டில் தம்முடைய நெஞ்சானது எம்பெருமானார் உடைய சீல குணத்தில்ஈடுபட்ட மாத்ரமன்றிக்கே -இப்படி அனுபவிக்க அனுபவிக்க–அபிநிவேசம் கரை புரண்டு
என்னைக் கொண்டு போய் ததீயர் உடைய திருவடிக் கீழ் சேர்த்தது –இந்த மகா உபகாரத்துக்கு தக்க-
சமர்ப்பணம் தம் பக்கல் ஒன்றும் இல்லை என்று நெஞ்சினாருடைய காலில் விழுகிறார் –

எனக்கு கருவியாகிய நெஞ்சு எம்பெருமானாருடைய மிக்க சீலம் என்னும் குணத்தை ஒழிய -வேறு ஒன்றும் சிந்திக்கிறது இல்லை–இந்நிலை எனக்கு வாய்க்க நான்
ஒரு உபாயமும் அனுஷ்டிக்க வில்லையே -என்று வியந்தார் -இந்தப் பாட்டில் என் நெஞ்சு எனக்கு உரிய-கருவி இல்லாமல் என்னைத் தனக்கு உரியவனாக
ஆக்கிக் கொண்டு விட்டது -விடவே என்னிடம் பேர் இயல்வு ஒன்றும் இல்லாமல்–சீல குணத்தில் ஆழ்ந்து –
அவன் அடியாரார் அளவும் தான் ஈடுபட்டதோடு அமையாமல் -தீய பிறப்பாளரோடு எனக்கு உள்ள உறவை அறுத்து –எம்பெருமானாருக்கு
அன்பர்கள் உடைய அடிகளில் என்னை சேர்த்தும் விட்டது -அவ உபகாரத்துக்காக -அந் நெஞ்சினைப் பணிந்தேன் -என்றார்-
————————————
4-இப்படி இவர் திரு உள்ளத்தைக் கொண்டாடின வாறே –இன்னமும் துர் வாசனையாலே இந் நெஞ்சு தான் நழுவ நிற்குமாகில் உம்முடைய-நிஷ்டைக்கு
ஹானி வாராதோ -என்ன சர்வரும் விரும்பி விவேகித்து அனுபவிக்கும் படி-ஸ்ரீ பாஷ்யமும் கீதா பாஷ்யமும் அருளி-விவேக்கும் படி-
எம்பெருமானார் தாமே நிர்ஹேதுகமாக அங்கீகரிக்கப் பெற்ற-எனக்கு ஒரு ஹானியும் வாராது -என்கிறார் –

-இப்படி மூன்று பாட்டு அளவும் தம்முடைய அபிநிவேச அதிசயத்தை சொல்லினால் –இது ஸ்வகதமாக வந்தது –அத்யந்த பாரதந்த்ரமான ஸ்வரூபத்துக்கு
சேருமோ -பரகதமாக வந்ததே யாகிலும்-அதுக்கு பிரச்யுதி இல்லையோ என்ன அருளிச் செய்கிறார்-

அடிக் கீழ் சேர்த்த நெஞ்சு -நின்றவா நில்லாது பண்டைய பழக்கம் தலை தூக்கி அந்நிலை யினின்றும்-நழுவி விடில் -உம் நிலை என்னாவது என்ன –
எம்பெருமானார் நிர் ஹேதுக கிருபையாலே கண்டு-கொண்டேன் -என்னைப் பண்டை வல் வினை வேர் அறுத்து தம் பாதத்தினை என் சென்னியில்
வைத்திடலால் எனக்கு ஒரு குறையும் வர வழி இல்லை என்கிறார் –
———————-
5-இப்படி எம்பெருமானார் உடைய விஷயீகார தார்ட்யத்தை அருளி செய்த அநந்தரம் –அவர் திரு நாமங்களை சொல்லுவோம் -என்று முன்பு உபக்ரமித்த படியே
ஸ்தோத்ரம் பண்ணுவதாக-உத்யோகித்தவர் -அதில் நிரவத்யமாக-செய்கை அரிது ஆகையாலே லாஷணிகர் நிந்திப்பார்களே-என்று
நிவ்ருத்ய உன்முகராய்-மீளவும் தாமே சித்த சமாதானம் பண்ணிக் கொண்டு பிரவ்ருத்தர் ஆகிறார் –

கீழ்ப் பாட்டிலே எம்பெருமானார் தம்மை நிர்ஹேதுகமாக விஷயீகரித்தார் என்றுகொண்டாடினார் -இதில் -அந்த ப்ரீதியாலே ப்ரேரிதராய்க் கொண்டு –
அவருடைய குண கீர்த்தனம் பண்ண உத்யோகித்து –குத்ருஷ்டிகளாய் இருப்பார் இதில் ஏதேனும் ஒரு குற்றத்தை ஆரோபித்து -தூஷித்தார்கள் ஆகில் –
அதுவே எனக்கு பூஷணம் -என்று சொல்லா நின்று கொண்டு -இதன் ரசம் அறிந்தவர்கள்-குணமாக விரும்புவார்கள் –என்கிறார் –

எம்பெருமானார் தாமாகவே என்னை அபிமானித்த படியால் -இந்நிலையினின்றும்-நான் நழுவ வழி இல்லை என்றார் கீழே –இனி -சொல்லுவோம் அவன் நாமங்களே
-என்று தொடங்கின படியே துதி செய்ய இழிந்தாராய்-இலக்கணம் வல்லவர்கள் இத் துதியில் குற்றம் குறை கண்டு பழி ப்பார்களே என்று மீண்டு-மறுபடியும்
எம்பெருமானாற்கு அன்பர்கள்-பக்தன் சொன்னது -என்று இதில் குற்றம் குறை காண-இயலாது என்று தேறித் தோத்திரம் செய்ய முற்படுகிறார் –
———————————
6-பத்தி ஏய்ந்த வியல்விதென்று என் பாவினக் குற்றம் காண கில்லார் -என்றார் கீழ்.
அந்த பக்தி தான் தமக்கு உண்டோ என்று பார்த்த இடத்தில் –அதவும் விஷய அனுகுணமாக-தமக்கு இல்லாமையாலே-ஸ்தோத்ர யுக்தரான தம்மை கர்ஹிக்கிறார் –

கீழில் பாட்டிலே மந்த மதிகள் -பழி சொன்னார்கள் ஆகில் -அதுவே தமக்கு பூஷணம் என்றார் –இப்பாட்டிலே -என்னைப் பார்த்து
-கீழ்ப்பாட்டிலே ப்ரஸ்துதரான அஞ்ஞர் சொல்லும் பழிக்கு ஒரு படி-சமாதானம் பண்ணிக் கொண்டு போனதாம் –
என்னைப்பார்த்தால் -சர்வ லோக பிரசித்தரான எம்பெருமானார் உடைய வைபவத்துக்கு தகுதியாய்-இருந்துள்ள பக்தி பிரேமங்களில் ஒன்றாகிலும்
என் பக்கலிலே இல்லை -ஆனாலும் -அவர் தம்மை-ஏத்துவதாக உத்சாஹியா நின்றேன் -எத்தனை சாஹசம் பண்ணத் தொடங்கினேன் என்று – கர்ஹிக்கிறார் –

அன்பர் பக்தி பாட்டு என்று என் பாவினக் குற்றம் காணகில்லார் –ஆதலின் புகழ் முழுதும் உள் பொதியத் துதிப்பேன் என்று ஊக்கம் மிக்கவராய்
முற்பட்டுத் துதிக்கப் பட-வேண்டிய எம்பெருமானாருடைய ரூப குணாதிகளிலே நாட்டம் செலுத்தினார் –
-அவை எம்பெருமானார்-அருளால் அளவிடற்கு அரியனவாய் விரிந்து கிடந்தமை தெரிந்தது இவர்க்கு -பீடு வாய்ந்த இவற்றை பற்றிப் பாடுவதற்கு
ஏற்ற பக்தி தம்மிடம் உண்டோ என்று பார்த்தார் -பாட வேண்டிய விஷயமோ மிகப்பெரியது .பாடுவதற்கு வேண்டிய பக்தியோ இல்லை என்று
சொல்லலாம்படி மிக சிறியது .அங்கனம் இதனை ஆராய்ந்து என் நெஞ்சம் இதனில் ஈடுபட்டது என்று தம்மை இகழ்ந்து-துதிப்பதினின்றும் மீளுகிறார் –
—————————
7-இப்படி தம்முடைய அயோக்யதையை பார்த்து -நமக்கு இது துச்சகம் -என்று மீள நினைத்தவர் –ஆழ்வான் திருவடிகளில் சம்பந்தமுண்டான பின்பு
எனக்கு அசக்ய அம்சம் ஒன்றும் இல்லை -என்று-ஸ்தோத்ரத்திலே பிரவ்ருத்தர் ஆகிறார் –

கீழ்ப் பாட்டிலே ஞான பக்த்யாத்யா அனுபவ ரூபமான தம்முடைய அயோக்யதையை-நினைத்து பிரபந்த ஆரம்பத்திலே பிற்காலித்து-இப்பாட்டிலே-ஆழ்வான் திருவடிகளின்
சம்பந்தம் ஆகிய ராஜ குல மகாத்ம்யத்தை அனுசந்தித்து –இப் பிரபந்த உத்யோகம் கடினம் அல்ல –சுலபமாயே யாய் இருக்கும் என்று-அதிலே ஒருப்படுகிறார்

துதிக்கத் தகுதி இன்மையின் எனக்குத் துதித்தல் அரிய செயல் என்று மீண்டவர் -இப் பொழுது –ஆழ்வான் திருவடி சம்பந்தம் உண்டான பின்பு தகுதி இன்மை
அப்படியே நிற்குமோ ?-அது நீங்கி விட்டமையின் எனக்கு அரியது ஒன்றும் இல்லை என்று மீண்டும் துதிக்க இழிகிறார் –
——————–
8-இனி மேல் எல்லாம் ஸ்தோத்ரம் பண்ணுகிறார் —பொய்கை ஆழ்வார் அருளி செய்த திவ்ய பிரபந்தத்தை திரு உள்ளத்திலே வைத்து கொண்டு
இருக்கும்-பெருமையை உடைய எம்பெருமானார் எங்களுக்கு நாதன் என்கிறார் –

இவ்வளவும் ஸ்தோத்ர உத்போகாதம் –இனி மேல் எல்லாம் ஸ்தோத்ரம் பண்ணுகிறார்-லோகத்தாருடைய அஞ்ஞான அந்தகாரத்தை நிவர்திப்பித்து –
அவர்களுக்கு ஹேய உபாதேய விவேகத்தை உண்டாக்கி -உபகரிப்பதாக ஞான தீபத்தை எடுத்து பொய்கை ஆழ்வார் அருளிச் செய்த திவ்ய பிரபந்தத்தை –
தம்முடைய-திரு உள்ளத்திலே ஸூ பிரதிஷ்டிதமாம்படி வைத்த பெருமை உடையரான எம்பெருமானார்-நமக்கு நாதர் என்கிறார் –

கீழ் ஏழு பாட்டுக்களும் முக உரையாய் அமைந்தன –அவைகளும் எம்பெருமானார் பெருமையை புலப்படுத்துவனவாய் அமைதலின்-துதிகளாகவே கொள்ளத்தக்கன -இனி துதியை தொடங்குகிறார் –எம்பெருமானார் பெருமைகளில் ஆழ்வார்கள் சம்பந்தமே சிறந்து விளங்குவது ஆதலின்-அதனைப் பேச முற்பட்டு
பொய்கை ஆழ்வார் அருளி செய்த திவ்ய பிரபந்தத்தை தம் சிந்தையிலே அனுசந்தித்து கொண்டே இருக்கும் பெருமையை கூறி –
அத்தகைய எம்பெருமானார் எங்களுக்கு இறைவர் -என்கிறார் –
———————-
9-பூதத் ஆழ்வார் திருவடிகளைத் தம் திரு உள்ளத்திலே வைத்து அனுபவிக்கும் எம்பெருமானார்
திவ்ய குணங்களைச் சொல்லும் அவர்கள் -வேதத்தை ரஷித்து-லோகத்திலே பிரதிஷ்டிப்பிக்கும்-அவர்கள் என்கிறார் –

கீழ்ப் பாட்டிலே பொய்கை யாழ்வார் சம்பந்தத்தாலே -சர்வோ நாதரான-எம்பெருமானார் தமக்கு ஸ்வாமி என்று அருளிச் செய்தது -இப்பாட்டிலே
சர்வ ஸ்வாமியான சர்வேஸ்வரனை காண்கைக்கு சர்வர்க்கும் உபகரணமாய்-இருந்துள்ள ஹ்ருதயம் -அஞ்ஞான அந்தகாரத்தாலே மோஹித்து போகையாலே
அத்தை நசிப்பதாக பர ஞானம் ஆகிற பரி பூர்ண தீபத்தை ஏற்றி அருளின -பூதத் ஆழ்வாருடைய திருவடிகளை மனசிலே வைத்துக் கொண்டு-அனுபவிக்கிற
எம்பெருமானார் உடைய கல்யாண குணங்களை அனுசந்தித்து சத்துக்களானவர்கள் இந்த லோகத்திலே சகல வேதங்களையும்
பாஹ்ய குத்ருஷ்டிகளால் அழிக்க ஒண்ணாதபடி ரஷித்து சூபிரதிஷ்டமாக வைக்க வல்லவர்கள்-என்கிறார் –

பூதத்தாழ்வார் திருவடிகளைத் தம் திரு உள்ளத்திலே வைத்து அனுபவிக்கும் எம்பெருமானார் கல்யாண
குணங்களை சொல்லும் அவர்கள் -வேதத்தை காப்பாற்றி நிலை நிறுத்தும் அவர்கள் என்கிறார் –
————————-
10-பேயாழ்வார் திருவடிகளை ஸ்துதிக்கும் ஸ்வபாவரான எம்பெருமானார்-விஷயத்திலே சிநேக யுகதர் திருவடிகளை
சிரசா வஹிக்குமவர்கள்-எல்லா காலத்திலும் சீரியர் என்கிறார் –

கீழ் இரண்டு பாட்டாலும் பொய்கை யாழ்வார் பூதத் தாழ்வார் ஆகிற இருவராலும் எடுக்கப் பட்ட-பரி பூர்ண தீபமான திவ்ய பிரபந்தங்கள் இரண்டாலும்
லோகத்திலே ஒருவராலும் பரிகரிக்க அரிதாம் படி-வ்யாப்தமாய் நின்ற அஞ்ஞானம் ஆகிற அந்தகாரம் நசித்த பின்பு-தாம் திருக் கோவலூரில் வீற்று இருந்த
ஸ்ரீயபதியை சாஷாத் கரித்து -அந்த லாபத்தை எல்லார்க்கும் திவ்ய பிரபந்த ரூபேண -உபதேசிக்கும்-பேய் ஆழ்வாருடைய ச்ப்ர்ஹநீயமான திருவடிகளை ஸ்துதிக்கிற
எம்பெருமானார்-விஷயமான ப்ரீதியாலே பரிஷ்கரிக்க பட்டவர்களுடைய ஸ்ரீ பாதங்களை தம்தாமுடைய
தலை மேல் தரிக்கும்-சம்பத்தை உடையவர்கள் சர்வ காலத்திலும் ஸ்ரீ மான்கள் –என்கிறார் –

பேய் ஆழ்வார் -இருள் நீங்கியதும் -தாம் கண்ட இறைக் காட்சியினைத் தம் திவ்ய பிரபந்தத்தால் காட்டும்-வள்ளன்மைக்காக-அவர் திருவடிகளைப் போற்றும்
எம்பெருமானார் திறத்து அன்புடையார் திருவடிகளை தலையில் சூடும் திருவாளர்கள் எல்லா காலத்திலும் சிறப்புடையோர் ஆவர் என்கிறார் –
———————
11-திருப் பாண் ஆழ்வார் திருவடிகளை சிரஸா வஹிக்கும் எம்பெருமானாரைத் தங்களுக்கு-அபாஸ்ரயமாகப் பற்றி இருக்கும் அவர்களுடைய
கார்ய வைலஷண்யம் இந்த லோகத்தில் என்னால் சொல்லித் தலைக் கட்ட ஒண்ணாது-என்கிறார் –

இவ்வளவாக மூன்று பாட்டாலும் -முதல் ஆழ்வார்கள் மூவருடைய சம்பந்தத்தை உடைய-எம்பெருமானாரை கொண்டாடி -இப்பாட்டிலே -தமக்கு இவ்வளவாம்
அதிகாரம் உண்டாகும்படி -முதல் அடியிலே-தம்மை விஷயீ கரித்த பெரிய பெருமாளுடைய திருவடிகளிலே –திரு அவதாரமே பிடித்து -இடைவிடாதே –
நிரவதிக பிரவணராய் –இசைகாரர் -என்று நம் ஆழ்வாரால் கொண்டாடப் பட்ட மகா வைபவத்தை உடையரான –திருப் பாண் ஆழ்வார் திருவடித் தாமரைகளிலே
நிரவதிக பிரவணரான -எம்பெருமானாரை ஆஸ்ரயித்த வருடைய-அனுஷ்டானம் -இந்த மகா பிருதிவியிலே -என்னால் சொல்லித் தலைக் கட்ட போகாது -என்கிறார் –

திருப் பாண் ஆழ்வார் திருவடிகளைத் தலையால் தாங்கும் எம்பெருமானாரைச் சார்வாக கொண்டவர்கள் உடைய
அனுஷ்டானத்தின் சிறப்பு இவ்வுலகில் என்னால் சொல்லித் தலைக் கட்ட ஒண்ணாது என்கிறார் –
———————————
12-திரு மழிசை பிரானுடைய திருவடிகளுக்கு ஆவாசமான திரு உள்ளத்தை உடைய எம்பெருமானாரை-ஆஸ்ரயித்து இருப்பார்க்கு ஒழிய
ச்நேஹியாதவர்கட்கே நான் ச்நேஹித்து இருப்பது -என்கிறார்-

கீழ் நாலு பாட்டாலும் -ஆழ்வாருடைய சம்பந்தத்தை இட்டு எம்பெருமானாரை அனுபவிக்கும்-பிரகரணம் ஆகையாலே -முதல் ஆழ்வாரோடு சம காலராய்
பேயாழ்வார் உடைய பிரசாதத்தாலே-தத்வ ஹித புருஷார்த்த யாதாம்ய ஜ்ஞானரான திரு மழிசை ஆழ்வாருடைய பரஸ்பர சதர்சமான-திருவடிகளை
தம்முடைய திரு உள்ளத்தில் நிறுத்திக் கொண்ட எம்பெருமானாருடைய பரம போக்யமான
திருவடிகளை ஆஸ்ரயித்தவர்களுக்கு ஒழிய வேறு ஒருவருக்கு விதேயமாகாத த்ரட அத்யவசாய பரரான-ஜ்ஞாநிகளுக்கு அடியேன் பக்தனாக நின்றேன் -என்கிறார்-

திரு மழிசைப் பிரான் திருவடிகளுக்கு உறைவிடமான திரு உள்ளத்தை உடைய-எம்பெருமானாரைப் பற்றும் திருவாளரை ஒழிய
மற்றவரை விரும்பாத உறுதிப்பாடு வாய்ந்த ஞாநியரையே தாம் விரும்புவதாக கூறுகிறார் –
——————-
13-ஸ்ரீ தொண்டர் அடி பொடி ஆழ்வார் திருவடிகளை ஒழிய மற்று ஒன்றில்-ஆதாரம் அற்று இருக்கும் எம்பெருமானார் திருவடிகளே எனக்கு ப்ராப்யம் -என்கிறார் –

கீழ்ப் பாட்டிலே திரு மழிசை ஆழ்வார் உடைய சம்பந்தத்தை இட்டு எம்பெருமானாரைக் கொண்டாடி –இப்பாட்டில் -தாம் முந்துற முன்னம் தொண்டு பட்ட
பெரிய பெருமாள் திருவடிகளில் அதி ப்ரவண ராய் –மற்றுமோர் தெய்வம் உண்டே -என்று அவரை ஒழிந்த எம்பெருமான்களை விரும்பாத -பாதிவ்ரத்யத்தை உடையரான
ஸ்ரீ தொண்டர் அடிப் பொடி ஆழ்வார் உடைய திருவடிகள் ஒழிய வேர் ஒன்றில் ஆதாரம் அற்று இருக்கிற எம்பெருமானார்-திருவடிகளே எனக்கு பிராப்யம் என்கிறார் –

தொண்டர் அடிப் பொடி ஆழ்வார் திருவடிகளை ஒழிய மற்று ஒன்றில் ஆதரம் அற்று இருக்கும்-எம்பெருமானார் திருவடிகளே நமக்கு ப்ராப்யம் -என்கிறார் –
———————
14-ஸ்ரீ குலசேகரப் பெருமாள் உடைய திவ்ய சூக்தியை பாடுமவர்களை ஏத்தும் எம்பெருமானார்-என்னைப் பிரியாமையாலே -புருஷார்த்த லாபத்துக்கு
துச்சக சாதனங்களை அனுஷ்டிக்கும் ஸ்வபாவம் போகப் பெற்றேன் -என்கிறார் –

இவ் எம்பெருமானார் தம்முடைய பூர்வ அவதாரத்திலே -தாம் ஈடுபட்ட சக்கரவர்த்தி திரு மகன் –விஷயத்திலே அதி வ்யாமுக்த்தரான –ஸ்ரீ குலசேகர பெருமாள்
சூத்ரே மணி கதா இவ -என்னும்படி-முகம் அறிந்தவர் -மாணிக்கங்களை கோக்குமா போலே -சாஸ்திரம் சொல்லைக் களை பறித்து –தம்முடைய திவ்ய சூக்திகளாலே
நிர்மித்த திவ்ய பிரபந்தங்களை -அனுசந்திக்கும் பெரியோர்களுடைய திருவடிகளை ஸ்துதிக்கும் -எம்பெருமானார் என்னை விட மாட்டார் -ஆன பின்பு
புருஷார்த்த லாபத்துக்காக –துஸ் சககங்களான சாதனாந்தரங்களை அனுஷ்டிக்கும் ஸ்வபாவம் போகப் பெற்றேன் -என்கிறார் –

ஸ்ரீ குலசேகர பெருமாள் உடைய கவிகளை பாடும் அவர்களை ஏத்தும் எம்பெருமானார்-என்னை கை விட மாட்டார் -ஆகையாலே இனி
பேறு பெற வேண்டி தவம் செய்யும் கொள்கை இல்லாதவன் ஆயினேன் -என்கிறார்
———————————————
15-பெரியாழ்வார் திருவடிகளிலே பிரவண சித்தரான எம்பெருமானார் குணங்களில்-அனந்விதரைச் சேரேன் -எனக்கு என்ன தாழ்வு உண்டு -என்கிறார் –

-கீழ்ப் பாட்டிலே குலசேகரப் பெருமாள் சம்பந்தத்தை இட்டு -தம்மாலே கொண்டாடப் பட்ட-எம்பெருமானார் -தம்மை பரிகிரகித்த வைபவத்தை சொல்லி -இப்பாட்டிலே –
சர்வ பூத ஸூஹ்ர்த்தாய் சர்வ ரஷகனான சர்வேஸ்வரனை -சாஷாத் கரித்து -அவனுடைய-ரஷகத்யவாதிகளிலே கண் வையாதே –பிரேம தசை தலை எடுத்து
அவனுக்கு என் வருகிறதோ-என்னும் அதி சங்கையாலே-திருப் பல்லாண்டாலே மங்களா சாசனம் பண்ணி -அவனுக்கு காப்பிட்ட-பெரியாழ்வார் உடைய திருவடிகளுக்கு
ஆஸ்ரயம் ஆக்கின திரு உள்ளத்தை உடையரான-எம்பெருமானாருடைய கல்யாண குணங்களை -தங்களுக்கு ஆஸ்ரயமாக பற்றி இராத
மனுஷ்யரை நான் கிட்டேன் -ஆகையாலே எனக்கு இனி என்ன குறை -என்கிறார் –

பெரியாழ்வார் திருவடிகளை விட்டு -நீங்காத திரு உள்ளம் படைத்த எம்பெருமானார் குணங்களை-தங்களுக்கு சார்பாக
கொள்ளாதவர்களை சேர மாட்டேன் -இனி எனக்கு என்ன தாழ்வு இருக்கிறது –என்கிறார் –
———————————-
16-இப்படி ஸ்வ லாப அனுசந்தானத்தாலே ஹ்ருஷ்டரானவர் -எல்லாரும் தம்மைப் போலே-தத் விஷய பிரவணர் ஆகைக்கு உறுப்பாக -பகவத் வல்லபையான
ஆண்டாள் உடைய ப்ரஸாத பாத்ரமான எம்பெருமானார் லோகத்துக்கு செய்த உபகாரத்தை அருளி செய்கிறார் –

கீழ்ப் பாட்டிலே பெரியாழ்வார் சம்பந்தத்தை இட்டு எம்பெருமானாரைக் கொண்டாடி –இப்பாட்டிலே -அந்த ஆழ்வாருடைய பெண் பிள்ளையான ஆண்டாளுடைய
ஸ்வபாவிக கிருபையாலே வாழ்ந்து கொண்டு -பரமோதார ஸ்வபாவராய்-அத்தாலே எல்லார்க்கும் பரம பதத்தை கொடுக்கைக்கு- மனனம் பண்ணிக் கொண்டு
போருகிற எம்பெருமானார் -வேத மார்க்கம் எல்லாம் அழிந்து -பூ மண்டலம்-எங்கும் ஒக்க -வியாபித்து கலியானது -சாம்ராஜ்யம் பண்ணுகிற காலத்தில் –
விண்ணின் தலை நின்றும் –மண்ணின் தலத்து உதித்து -எல்லாரையும் ரஷித்து அருளின நல்லன்பர் என்று சர்வரும் தம்மைப் போலே
தத் விஷய ப்ரவணர் ஆகைக்கு உடலாக அவர் செய்து அருளின உபகாரத்தை அருளிச் செய்கிறார் –

தாழ்வு வர வழி இல்லாத வாழ்வு தமக்கு கிடைத்தது போலே எல்லோருக்கும் கிடைக்க வேணும் என்ற பெரு நோக்குடன் –அவர்கட்கு எம்பெருமானார் திறத்தும்
அவர் குணங்களை சார்ந்தோர் திறத்தும் -ஈடுபாடு உண்டாவதற்கு உறுப்பாக –அரங்கற்கு இனிய துணைவியான ஆண்டாள் அருளினால் வாழ்வு பெற்றவரான
எம்பெருமானார் மறை நெறியை நிலை நாட்டி -கலி யைக் கெடுத்து -உலகினுக்கு பேருதவி புரிந்ததை அருளி செய்கிறார்-
—————————
17-இப்படி எம்பெருமானார் செய்த உபகாரத்தை கேட்டு தத் சமாஸ்ரயண ருசி பிறந்தவர்கள் இவ் விஷயத்தை-ஆஸ்ரயித்தாலும்-சுக துக்க நிபந்தனமான
கலக்கம் வரில் செய்வது என்ன –திருமங்கை ஆழ்வார் பக்கலிலே சிநேக யுக்தராய் -எங்கள் நாதராய் இருக்கிற
எம்பெருமானாரை ஆஸ்ரயித்தவர்கள் அவை மேலிட்டாலும் கலங்கார் என்கிறார் –

கீழ் எல்லாம் ஆழ்வார்களை இட்டே எம்பெருமானாரை கொண்டாடுகிற பிரகரணம் ஆகையாலே-இப்படி எம்பெருமானார் செய்து அருளின உபகாரங்களைக் கேட்டு
தத்சமாசரயண ருசி பிறந்தவர்கள் இவ் விஷயத்தை-ஆஸ்ரயித்தாலும் சுக துக்க நிபந்தமாக கலக்கம் வரில் -செய்வது என் என்று -திருக் கண்ண மங்கையுள்
நின்று அருளின பக்தராவி விஷயமாக திவ்ய பிரபந்தத்தை அருளிச் செய்த –திருமங்கை ஆழ்வாருக்கு பிரிய தமரான-
எம்பெருமானாரை ஆஸ்ரயித்தவர்களுக்கு -சுக துக்கங்கள் வந்து மேல் விழுந்தாலும் –ஹர்ஷாமர்ஷங்களாலே சலியார்கள்-என்கிறார் –

இங்கனம் கலியினால் நலி உறாது உலகினைக் காத்து எம்பெருமானாரைப் பற்றிடினும்-இன்ப துன்பங்களால் நேரிடும் கலக்கம் விளக்க ஒண்ணாதது அன்றோ
என்பாரை நோக்கி-திரு மங்கை ஆழ்வாருக்கு இனியரும் எங்களுக்கு நாதருமான எம்பெருமானாரைப்-பற்றினவர்கள் இன்ப துன்பங்களால் கலங்க மாட்டார்கள் –என்கிறார் —
——————————
18-நம் ஆழ்வாரைத் திரு உள்ளத்திலே வைக்க அநுரூப வைபவரான ஸ்ரீ மதுர கவி ஆழ்வார்-குணங்களை சகல ஆத்மாக்களும் உஜ்ஜீவிக்கைக்காக
உபகரிக்கும் எம்பெருமானார்-எனக்கு ஆன துணை -என்கிறார் –

கீழில் பாட்டுக்களில் பிரதி பாதிக்கப் பட்ட ஆழ்வார்களில் வைத்துக் கொண்டு –பிரதாநராய் -சர்வாதிகார்ரராம் படி -திருவாய்மொழி என்கிற பிரபந்தத்தை
அருளிச் செய்கைக்காக அவதரித்து அருளின நம் ஆழ்வாருக்கு -அனந்யார்ஹரான ஸ்ரீ மதுரகவி ஆழ்வாருடைய கல்யாண குணங்களை
சகல ஆத்மாக்களும் உஜ்ஜீவிக்கைக்காக உபகரித்து அருளின எம்பெருமானார் -எனக்கு சகாயம் என்கிறார் –

நம் ஆழ்வாரைத் தம் திரு உள்ளத்திலே வைத்து கொள்வதற்கு ஏற்புடைய பெருமை வாய்ந்தவரான-ஸ்ரீ மதுரகவி ஆழ்வார் உடைய குணங்களை
எல்லா ஆன்மாக்களும் உஜ்ஜீவிப்பதற்க்காக உபகரித்து அருளும் எம்பெருமானாரே எங்களுக்கு நல்ல துணை என்கிறார் –
——————————-
19-ஐஸ்வர்யாதி பரதேவதா பர்யந்தமான அபேஷித வஸ்துக்கள் எல்லாம் திருவாய்மொழியே –என்று ஜகத் பிரசித்தமாக நின்ற எம்பெருமானார் எனக்கு நிரதிசய போக்யர் -என்கிறார் –

ஐஹிக ஆமுஷ்மிக சமஸ்த சம்பத்தும் -சர்வவித பந்துக்களும் -வகுத்த சேஷியான-ஸ்ரீயபதியும் – நம் ஆழ்வார் -தமக்கு பகவத் நிர்துஹேதுக கிருபையாலே பிரகாசியா நின்று
உள்ள அர்த்த விசேஷங்களை-அடைவே அருளிச் செய்த த்ரமிட உபநிஷத்தே என்று சகல ஜனங்களுக்கும் உபதேசிக்கிற எம்பெருமானார்-எனக்கு நிரதிசய போக்யர் – என்கிறார்-

திருவாய் மொழியே சொத்தும் -தந்தையும் -தாயும்-குருவும் -ஸ்ரீ ய பதியான பர தேவதையுமாக-உலகில் பிரசித்தமாகும் படி நின்ற எம்பெருமானார் எனக்கு மிகவும் இனியர் -என்கிறார்-
——————————
20-நாதமுனிகளை தம் திரு உள்ளத்திலே அபிநிவேசித்து அனுபவிக்கும் எம்பெருமானார்-எனக்கு பரம தனம் -என்கிறார்-

தர்சநீயமான திரு நகரிக்கு நிர்வாஹரான நம் ஆழ்வார் உடைய அமிர்தமய திவ்ய ஸூக்தி-ரூபமாய் இருந்துள்ள -திருவாய் மொழியை சார்த்தமாக அப்யசிக்க வல்லார்
திறத்திலே -அதி ப்ரவணராய் இருக்குமவர்களுடைய -கல்யாண குணங்களிலே சக்தராய் -உஜ்ஜீவிக்கும் ஸ்வபாவத்தை உடையரான
ஸ்ரீமன் நாதமுனிகளை -தம்முடைய மனசாலே அனுபவிக்கும் எம்பெருமானார் அடியேனுக்கு-மகா நிதியாய் இருப்பார் என்கிறார் –

இதுகாறும் ஆழ்வார்கள் இடம் எம்பெருமானாருக்கு உள்ள ஈடுபாடு பேசப்பட்டது –இனி ஆசார்யர்கள் இடம் உள்ள ஈடுபாடு பேசப்படுகிறது -யோக முறையில் நேரே
சாஷாத்காரம் பண்ணின -மாறன் இடம் இருந்து -செம் தமிழ் ஆரணத்தை -அடைந்து -அதன் இசையை உணர்ந்தவர்களுக்கு-இனியவர்களின் குணங்களில்
பலகால் பயின்று உஜ்ஜீவிக்கும் நாத முனியை ஆர்வத்தோடு நெஞ்சால் அனுபவிக்கும் எம்பெருமானார் எனக்கு கிடைத்த புதையல் –என்கிறார் –
—————————-
21-ஆளவந்தார் உடைய திருவடிகள் ஆகிற ப்ராப்யத்தை பெற்றுடைய எம்பெருமானார்-என்னை ரஷித்து அருளினார் -ஆகையால்
ஷூத்ரருடைய வாசல்களிலே நின்று அவர்கள் ஒவ்தார்யாதிகளைச் சொல்லி ஸ்துதியேன்-என்கிறார் –

இவ்வளவும் -ஆழ்வார்கள் உடையவும் -ஸ்ரீ மன் நாத முனிகள் உடையவும் சம்பந்தத்தை இட்டு –எம்பெருமானார் உடைய வைபவத்தை யருளிச் செய்து கொண்டு வந்து
இதிலே சரம பர்வ நிஷ்டர் எல்லாருக்கும்-ஸ்வாமியான ஆளவந்தார் உடைய திருவடிகளை உபாய உபேகமாக பற்றின -எம்பெருமானார் என்னை ரஷித்து-
அருளின பின்பு -இனி நீசரான மனுஷ்யரை ஸ்துதித்து க்லேசப் பேடன் என்கிறார் –

ஆளவந்தார் உடைய திருவடிகளை பெரும்பேறாக உடைய எம்பெருமானார் என்னை ரஷித்து அருளினார் -ஆகையால் அற்பர்கள் உடைய வாசல்களில்
நின்று அவர்கள் உடைய வள்ளன்மை முதலியவற்றைக் கூறிப் புகழ் பாட மாட்டேன் -என்கிறார் –
———————————

ஸ்ரீ கோயில் கந்தாடை அப்பன் ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம் –
ஸ்ரீ திருமலை நல்லான் சக்கரவர்த்தி ஸ்ரீ ராம கிருஷ்ண ஐயங்கார் திருவடிகளே சரணம் .
ஸ்ரீ பிள்ளை லோகம் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ திருவரங்கத் தமுதனார் திருவடிகளே சரணம் .
ஸ்ரீ பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம்-

60 தமிழ் வருடங்கள்…பெயர்களும் அர்த்தங்களும் —

April 14, 2017

60 தமிழ் வருடங்கள்…

01. பிரபவ – நற்றோன்றல்
Prabhava1987-1988

02. விபவ – உயர்தோன்றல்
Vibhava 1988–1989

03. சுக்ல – வெள்ளொளி
Sukla 1989–1990

04. பிரமோதூத – பேருவகை
Pramodoota 1990–1991

05. பிரசோற்பத்தி – மக்கட்செல்வம்
Prachorpaththi 1991–1992

06. ஆங்கீரச – அயல்முனி
Aangirasa 1992–1993

07. ஸ்ரீமுக – திருமுகம்
Srimukha 1993–1994

08. பவ – தோற்றம்
Bhava 1994–1995

09. யுவ – இளமை
Yuva 1995–1996

10. தாது – மாழை
Dhaatu 1996–1997

11. ஈஸ்வர – ஈச்சுரம்
Eesvara 1997–1998

12. வெகுதானிய – கூலவளம்
Bahudhanya 1998–1999

13. பிரமாதி – முன்மை
Pramathi 1999–2000

14. விக்கிரம – நேர்நிரல்
Vikrama 2000–2001

15. விஷு – விளைபயன்
Vishu 2001–2002

16. சித்திரபானு – ஓவியக்கதிர்
Chitrabaanu 2002–2003

17. சுபானு – நற்கதிர்
Subhaanu 2003–2004

18. தாரண – தாங்கெழில்
Dhaarana 2004–2005

19. பார்த்திப – நிலவரையன்
Paarthiba 2005–2006

20. விய – விரிமாண்பு
Viya 2006–2007

21. சர்வசித்து – முற்றறிவு முழுவெற்றி
Sarvajith 2007–2008

22. சர்வதாரி – முழுநிறைவு
Sarvadhari 2008–2009

23. விரோதி – தீர்பகை
Virodhi 2009–2010

24. விக்ருதி – வளமாற்றம்
Vikruthi 2010–2011

25. கர – செய்நேர்த்தி
Kara 2011–2012

26. நந்தன – நற்குழவி
Nandhana 2012–2013

27. விஜய – உயர்வாகை
Vijaya 2013–2014

28. ஜய – வாகை
Jaya 2014–2015

29. மன்மத – காதன்மை
Manmatha 2015–2016

30. துன்முகி – வெம்முகம்
Dhunmuki 2016–2017

31. ஹேவிளம்பி – “பொற்றடை”
Hevilambi 2017–2018
(இவ்வருடம் “பொற்றடை” தமிழ் புத்தாண்டு)

32. விளம்பி – அட்டி
Vilambi 2018–2019

33. விகாரி – எழில்மாறல்
Vikari 2019–2020

34. சார்வரி – வீறியெழல்
Sarvari 2020–2021

35. பிலவ – கீழறை
Plava 2021–2022

36. சுபகிருது – நற்செய்கை
Subakrith 2022–2023

37. சோபகிருது – மங்கலம்
Sobakrith 2023–2024

38. குரோதி – பகைக்கேடு
Krodhi 2024–2025

39. விசுவாசுவ – உலகநிறைவு
Visuvaasuva 2025–2026

40. பரபாவ – அருட்டோற்றம்
Parabhaava 2026–2027

41. பிலவங்க – நச்சுப்புழை
Plavanga 2027–2028

42. கீலக – பிணைவிரகு
Keelaka 2028–2029

43. சௌமிய – அழகு
Saumya 2029–2030

44. சாதாரண – பொதுநிலை
Sadharana 2030–2031

45. விரோதகிருது – இகல்வீறு
Virodhikrithu 2031–2032

46. பரிதாபி கழிவிரக்கம்
Paridhaabi 2032–2033

47. பிரமாதீச – நற்றலைமை
Pramaadhisa 2033–2034

48. ஆனந்த – பெருமகிழ்ச்சி
Aanandha 2034–2035

49. ராட்சச – பெருமறம்
Rakshasa 2035–2036

50. நள – தாமரை
Nala 2036–2037

51. பிங்கள – பொன்மை
Pingala 2037–2038

52. காளயுக்தி – கருமைவீச்சு
Kalayukthi 2038–2039

53. சித்தார்த்தி – முன்னியமுடிதல்
Siddharthi 2039–2040

54. ரௌத்திரி – அழலி
Raudhri 2040–2041

55. துன்மதி – கொடுமதி
Dunmathi 2041–2042

56. துந்துபி – பேரிகை
Dhundubhi 2042–2043

57. ருத்ரோத்காரி – ஒடுங்கி
Rudhrodhgaari 2043–2044

58. ரக்தாட்சி – செம்மை
Raktakshi 2044–2045

59. குரோதன – எதிரேற்றம்
Krodhana 2045–2046

60. அட்சய – வளங்கலன்
Akshaya 2046–2047

ஆண்டின் தமிழ்ப் பெயர்களை இங்கு வழங்கியுள்ளோம்…
இனி எந்த தங்குத்தடையும் இன்றி, 60 தமிழ் வருடங்களை தமிழ்ப்பெயரோடு தமிழ் புத்தாண்டு வாழ்த்துவோம்…!

அனைவருக்கும் “பொற்றடை” தமிழ் புத்தாண்டு வாழ்த்துகள்…

—————————————-

ஸ்ரீ கோயில் கந்தாடை அப்பன் ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம் –
ஸ்ரீ பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம் –

ஸ்ரீ சரணாகதி கத்யம் -ஸ்ரீ உ வே .வேங்கட கிருஷ்ணன் ஸ்வாமிகள் –

April 11, 2017

அனைத்து உலகும் வாழப் பிறந்த எதிராசா -ஆர்த்தி பிரபந்தம் -கிருபா மாத்ரா பிரசன்னாசார்யர் -அநு வ்ருத்தி பிரசன்னாசார்யர் –
அர்த்த கௌத்ரத்தால் -முன்னோர் –அதிகாரி தௌர்யத்தாலலே ஆசை உடையாருக்கு எல்லாம் இவர் வழங்கி அருளினார்
18 பர்யாயம் திருக் கோஷ்டியூர் -3/4 வருஷம் -சம்ப்ரதாய கிரந்தங்கள் அதிகரித்து திருவரங்கத்தில் -இருந்து அன்வயித்த பின்பே -அருளிச் செய்தார்
திருமந்த்ரார்த்தமா -வெளியிட்டாரா -ஆறாயிரப்படி குரு பரம்பர பிரபாவம்
சரம ச்லோகார்த்தமா -இவ்வர்த்தம் கேட்கைக்காகவே -18 தடவை -சரம ஸ்லோக பிரகரணம் -இதுவே பிரமாணம் காஞ்சி
இரண்டையும் சமநிலையாக்கி-இந்த அர்த்தம் கேட்க்கைக்காவே -18 தடவை எழுந்து அருளிற்று -17-தடவையில் நீர் ஒருவர் மட்டுமே தண்டும்
பவித்ரமுமாக வாரும் என்றார் -இவர் கூட்டிப் போனதால் -அத்தை சொல்லாமல் -நாலு காது தவிர வேறு அஷட் கரணம் –
இவர் தான் தண்டு இவர் தான் பவித்ரம் -திருமந்த்ரத்தில் காட்டில் சரம பரம ரகஸ்யம்-உபதேசிக்காமல் -திருமந்த்ரார்த்தம் உபதேசித்து –மீதி அறிவோம் –
மாமன் யார் மாமனார் -எம்பெருமான் யார் எம்பெருமானார் -வழங்கி –
அடுத்த தடவை நீர் மட்டுமே வாரும் சொல்லி -இதுவும் குரு பரம்பரையில் -திருவடி மேல் ஆணை -கூரத் ஆழ்வானுக்கு மட்டும் சொல்வேன்
-சோதித்து சிச்ரூஷை கொண்ட பின்பே உபதேசிக்க வேண்டும் -ஒரு வருஷம் -இருப்பேன் என்று என்ன நிச்சயம்
ஒரு மாசம் உபதேசம் இருந்தால் ஒரு வருஷம் சிச்ரூஷை -அல்ப ஆகாரம் மௌன வரதம் இருந்து பெற்றார்
-முதலியாண்டான் -திருக் கோஷ்டியூர் நம்பி இடம் 6 மாசம் கைங்கர்யம் பண்ணி ஆசார்யர் விச்லேஷம் பொறுக்காமல்
-திரும்ப -எதற்கு வந்தீர் -அப்பொழுதே கேட்க -முக் குறும்பு அறுத்தீராகில் எம்பெருமானாரே உபதேசிப்பார் -ஸ்ரீ வைஷ்ணவ ஸ்ரீ பொலிய
வருவதை பார்த்து – வாரீர் ஆலிங்கனம் செய்து உபதேசித்தார் எம்பெருமானார் –
ஈனச் சொல் ஞானப்பிரானை அல்லால் -மாம் -என்னை ஒருவனை சொல்லி ஏகம் -பற்றின பற்றும் உபாயம் இல்லை
-திரு விருத்தம் -99—ஐதிகம் -திருக் கோஷ்டியூர் நம்பி அடிக்கடி திருவரங்கம் வந்து எம்பெருமானாரை கடாஷிக்க வருவார் –
விஷம் -தீர்த்தத்தில் கலந்து -மாது கரம் -பக்வம் பண்ணின அரிசி –பிஷி -வெறும் அரிசி
-சன்யாசிக்கு நெருப்பில் நேராக சம்பந்தமில்லை -பஞ்ச சம்ஸ்காரம் எடுத்து கை நீட்டும் கைங்கர்ய பரர மூலம் —
அவதார புருஷர் -என்று எண்ணி இரும் –மாம் ஏகம்-உபாய பாவத்தை தவிர்க்கும் அர்த்தம் சாதித்தார் -பிரபத்தி விஷயம்
-திரு முடித் துறையிலே ஒரு சந்நியிலே போக -பெரிய பெருமாள் திருமுடி பக்கம் -துரி யோதனன் துறை என்பர் ஆளவந்தார்
-திருப்பணி செய்வான் உறங்கி கிடக்க -பங்கம் –
தயைக சிந்து -இதனால் -பக்தி விட பிரபத்தியே தாம் உகந்த சாதனம் என்று காட்டி அருளி
பிரபத்தி உபாயம் இல்லை -பிரபத்தி சப்தத்தால் அவனையே குறிக்கும் -ஆசார்யர் ருசி பரிக்ரஹீதம் –பிராமணர் சண்டாளருக்கு
-அதிகரிக்க யோக்யதை இல்லாதவர் -வேதத்தை உபதேசிக்க கூடாதே
-வாக்யார்த்த அஹம் ப்ரஹ்மாசி -பாஹ்ய குத்ருஷ்டிகள் ஞான கர்ம சமுச்சயமே மோஷம் என்பார்கள் –
அவர்கள் பாஷையில் சொல்ல ஸ்ரீ பாஷ்யாதிகள் அருளி -அதிகாரிகள் பார்த்து அருள வேண்டும் –
காற்றில் மாணிக்கம் -விழ குரங்கு -எடுத்து கடித்து மோந்து நக்கி -பார்த்து வீச -நல்ல வேளை உடைத்து பார்க்க வில்லை
-அன்யாபதேச அலங்காரம் -ரத்ன வியாபாரிக்கு தெரியும் -குத்ருஷ்டிகள் கையில் கொடுத்தால் இப்படி இருக்குமே –
இது அனுஷ்டான கிரந்தம் -தானே செய்து காட்டி -கதய த்ரயம் -அருளி -இது தான் தனக்கும் -தம்முடையாருக்கும் –காட்டி அருளுகிறார்
ஞான முத்தரை -உபதேச முத்தரை -ஸூ ஷ்மமான அர்த்தம் காட்டி அருளி -சாஸ்த்ரங்களில் ரகஸ்யம் -இது வஸ்துவின் ஏற்றம் -தக்கபடி ஏகாந்தம் –
பக்தி பிரபத்தி ஏழு-வாசி -பெரியவாச்சான் பிள்ளை காட்டி அருள -அதிக்ருதா அதிகாரம் –இது சர்வாதிகாரம் –
துஷ்கரம் அது ஸூ கரம் இது -த்யானம் -ஸ்திரீ போக -கண்ணை மூட -நடக்கும் ஓசை -பஞ்சை அடைத்து -பூ வாசனை -மூக்கும் துணி
-இத்தனை நாள் வருவாளே -நினைத்தான் -மனசை கட்ட முடியுமா நினைக்காமல் இருக்க நினைத்து -குரங்கை நினைத்து மருந்தை சாப்பிடாதே -சொல்லி வைத்தியர் கதை
விளம்பித பல ப்ரதம் அது -பிராரப்த கர்ம சரீர அவஸ்தானத்திலே தான் முடியும் –பிரகர்ஷேன ஆரர்ப்தம் –சஞ்சித கர்ம மூட்டையும் உண்டே –
ஜடபரதர் மான் கதை -அந்தபிறந்து மானை பாண்டு கொன்று கதை -பிரபத்தி கோலின காலம் பலம் –
பிரமாத சம்பாவனை அது -தவறுகள் தடைகள் -பல வருமே -பிரார்த்தனா மதி சரணாகதி
வாத்யார் அரிசி கொடுத்து அக்னியில் போட சொல்ல அக்னியில் போட்டு -எச்சிலை துப்பி தண்ணீர் விட்டு கழுவின கதை
அது சாத்தியம் இது சித்தம்
ஸ்வரூப அனநரூபம் அது இது ஸ்வரூப அனுரூபம் ஸ்வாமி சொத்து பாவம்
குழந்தை பசிக்க தாயாரைக் கேட்காமல் தானே அடுப்பு மூட்டி -கதை –
பிராப்யத்துக்கு சத்ருசம் தகுதியான சாதனம் இது -அவனையே பற்றுவதால் -இங்கு பிராப்யமும் பிராபகமும் அவனே –
குத்ருஷ்டிகளும் அத்தை விட்டு பிரபத்தி மார்க்கம் வந்தார்களே அருளால பெருமாள் எம்பருமானார் -நஞ்சீயர்
பிரபத்தி அங்கங்கள் உடன் கூடியது -பிரதிவாதி பயங்கரம் அண்ணா மா முனிகளுக்கு பின்பு -சரணாகதிக்கு அங்கங்கள் இல்லை என்பர்
இரண்டும் பர்யாய சப்தங்களே
அஹிர் புத்திஹை சம்ஹிதை ருத்ரன் -நாரதர் -பாஞ்சராத்ரர் 108 சம்ஹிதை உண்டே
லஷணை வாக்கியம் -அஹம் அஸ்மி அபராதானாம் ஆலய -அகிஞ்சன -அஸ்தி-அகதி -த்வமேவ உபாய பூதோ மே பவ –
–இதி பிரார்த்தனா மதி சரணாகதி -கத்யர்த்தா புத்யர்த்தா –
விதி ரகஸ்யம் -சரம ஸ்லோகம் அனுஷ்டான ரகஸ்யம் த்வயம் –நாம் பண்ணும் பிரயத்னம் எதுவுமே உபாயம் அன்று -கைங்கர்யம் -பகவத் ப்ரீத்யர்த்தம் –
அனுக்ரஹம் தங்க இவை – ஏரியாம் வண்ணம் -தகுதி யோக்யதை –
எம்பெருமானார் ஏரி தொண்டனூர் -அனந்தாழ்வான் ஸ்வாமி புஷ்கரணி –
மழை பெய்ய சாதனம் இல்லை -தேங்கி வைக்க வேண்டுமே -வெட்டி மழை பெய்ய காத்து இருக்க வேண்டும்
தனக்கு அடிமை பட்டது தான் அறியானேலும மனத்தடைய வைப்பது மாலை -வனத்திடரை ஏரியாம் வண்ணம் –
எம்மா வீட்டு எம்மா வீடு பாசுரம் -ரகஸ்யம் கதவு அடைத்தே சொல்வார்கள்
சத்யம் ஞானம் -சமம் தமம் -தானம் தர்மம் -பிரசனம் அக்னி அக்னி ஹோத்ரம் யஜ்ஞம் மானசம் நியாசம் -கிட்டே கொண்டு
போய் வைக்கும் -தைத்ரிய நாராயண வல்லி
அத்ருஷ்டம் நியாசம் என்றதே உயர்ந்தது வேதாந்த சித்தம் –வேதமும் பிரமாணம் சிஷ்டாசாரம் பிரதான பிரமாணம்
மேலையார் செய்வனகள் -வேண்டுவன கேட்டியேல் —செய்யாதன செய்யோம் -சாஸ்திரம் விதித்தே யாகிலும் பூர்வர்கள்
யது வழி யஜ்ஞ-பிரசனம் தர்மர் -பதில் -தர்மஸ்ய தத்வம் மகா ஜனா -வழி என்றார்
யஸ்ய தாசரதி ச்ரேஷ்டா -ஸ்ரீ கீதை -இதர ஜனா -சகா யத் பிரமாணம் க்ருதே-பிரமாணம் வேண்டாம் என்று சொல்லும் பிரகரணம்
-எந்த அளவாக ச்ரேஷ்டர் செய்கிறார்களோ அத்தையே செய்ய வேண்டும் காம்ய பலன்கள் விட்டு பண்ணா விட்டால் பாபம் வரும்
செய்வதையே செய்ய வேண்டும்
உப சமீபே நியாசம் -பகவான் கிட்டே வைக்கும் -உப நயனம் -இதே அர்த்தம் உபன்யாசம் –
மாசறு சோதி மடல் எடுக்கை -பெரியோர் -ஆழ்வார் தானே அவர் அனுஷ்டித்ததே பிரமாணம் –
பிரபத்தி அனுஷ்டானம் -தனி த்வய ரகஸ்யம் -நிறைய ஐதிக்யங்கள் -பட்டர் -வேடன் குடிசை – புறாகதை
சர்வஜ்ஞனுக்கும் -அசக்தி–பிரபன்னனை கைக் கொள்ளாமல் இருக்க முடியாதே
அஜ்ஞ்ஞானம் -பிரபத்தன் தோஷம் அறியாதவன் -மறக்கிறான்
ராஜ மந்த்ரி -கதை யார் உசந்தவன் -கிரந்தமாக -தானும் பெரிய பெருமாளுக்கும் –நடந்தவற்றை -பரம கருணையால் -அருளினார்
-அவதரித்த க்ரமம் அருளுகிறார் -இறுதி கிரந்தங்கள் –
கோவிந்த ராஜர் பிரதிஷ்டை -102 வேங்கடேச இதிகாஸமாலை -அனந்தாழ்வான் 66- இனி மேல் வர முடியுமா தெரியாதே –
பெரிய ஜீயர் -முன்பு ஏகாங்கி நியமித்து இப்பொழுது அவருக்கே ஜீயர் பட்டம் 1119 வருஷம் -1017-அவதாரம் -102
1053 -66 1119 சக வருஷம் சொல்லி அதுவும் சரியாய் இருக்கிறது
ஆசார்யன் த்வயம் அருளின அன்றே பஞ்ச சம்ஸ்காரம் அதுவே சரணாகதி பிரபத்தி
வேறே பர நியாசம் வேண்டாமே சக்ருதேவ -இவர் மீண்டும் செய்வது என்
தத் தஸ்ய சத்ருசம் பவேத் -என்று இருக்க வேண்டாமோ
பிராப்ய த்வரையால் -ஆறி இருக்க மாட்டாதே அநு ஸ்மரணம் -செய்கிறார் –
நோற்ற நோன்பு -ஆரா வமுதே -மாலை நோக்கு திரு வல்ல வாழ் -பிறந்தவாறும் -உலகமுண்ட பெருவாயா -ஐந்தும் பண்ணினார்
விடாய்த்தவன் தண்ணீர் தண்ணீர் என்னுமா போலே தண்ணீர் கிடைக்கும் வர -தாகம் ஷமிக்கும் அளவும் -ஒரே தடவை தான்
-சம்சார பயமும் பிராப்ய ருசியும் -தூண்ட –
சிறியன் வார்த்தை சொல்லுமா போலே -ஜட்கா வண்டிக்காரன் போலே -விண்ணுளார் பெருமான் அடியாரையும் -வைனதேயன் —
இங்கே வந்தால் அப்படி பண்ணி வைக்கும் -சம்சார பீதிக்கு -திருஷ்டாந்தம்
மடல் எடுப்பது போலே –black mail -ஒருகால் பண்ணினதை ஒன்பதின் கால் செய்து
சம்சார நிவ்ருத்தி பூர்வகமாக நித்ய கைங்கர்யம் பிரார்த்திக்கிறார்
சிம்ஹம் புழு மலை தாவி -தேசிகன் ரகஸ்ய த்ரய சாரம் –
இவர் அபிமானம் ஒதுங்கி –
சிம்ஹம் இல்லாத காலத்தில் பிடித்தார் பிடித்தாரைப் பற்றி –
அது எப்படி –யதிராஜ சப்ததி-ராஜா மந்த்ரி -வழங்கின சொத்து தலை மறைக்கு அனுபாவ்யம் -குடல் துவக்கு சம்பந்தம் உண்டே
ரெங்க ராஜன் எதிராஜருக்கு கொடுத்த சொத்து -தாய முறை -இந்த வரங்கத்து இனிது இரு ஈன்ற வரம் சிந்தை செய்யில் நம்மது அன்றோ
பிரேமேய ரத்னம் -கிரந்தம் உண்டு -இங்கு பண்ணினால் முதுகு கடுக்கும்
தோல் கன்றுக்கும் இறங்குமா போலே -கதய த்ரயம் நாம் சொல்ல பேறு கிட்டும் -பிராட்டி மூலம் பற்றுகிறார்

புண்யாம் போத விகாசாயா -அம்போஜம்-ராமானுஜ திவாகர -புண்யம் தாமரை மலர
பாக த்வாந்தம் ஷய யச -இருள் நீக்க
ஸ்ரீ மான் ஆவிரபூத் -ராமானுஜ திவாகர –
புண்யம் பாப்பம் இரண்டுமே விலக்கத் தக்கவை -த்தான் வித்வான் புண்ய பாப விதூய -இரண்டும் கர்மங்கள் இரும்பு விலங்கு
பொன் விலங்கு போல்வன —மோஷத்தில் இருந்து விலக்கி வைக்கும் இரண்டும்
இங்கே சாஷாத் தர்மம் -ராமோ விக்ரவான் தர்ம -கிருஷ்ணன் தர்மம் சனாதனம் -இவனே புண்ய சப்தம் -ப்ரஹ்ம ஞானம் விகாசம் –
ஆதித்ய ராம திவாகர அச்யுத பானுக்களுக்கு போகாத -பிறவிக்கடலை வகுள பூஷண் பாஸ்கர உதயத்தில் -இவர் யதிராஜ திவாகரர் –
ஆழ்வார் இளைய ஆழ்வார் –இவர்கள் இருவரும்
பெருமாளுக்கு அடிமை செய்த இளைய பெருமாள் -ஆழ்வாரை எல்லாமாக கொண்டதால் -இவர் இளைய ஆழ்வார் –
பராங்குச பாத யுக்தம் -மாறன் அடி பணிந்து உய்ந்தவர்
ஊமை -பிள்ளை உறங்கா வள்ளி தாசர் -உபதேசம் அனுஷ்டானம் செயல்கள் கிரந்தங்கள் மூலம்
தேங்கின மடுக்கள் போலே -இவையும்
அப்போது ஒரு சிந்தை செய்து -ஆளவந்தார் -நாதாமிருத்வ பிதா மகா -கூரத் ஆழ்வான் பார்த்து எம்பெருமான் வார்த்தை
ஆத்மா உபஜீவனத்துக்கு கதய த்ரயங்கள் -மற்றவை பாஹ்ய குத்ருஷ்டிகளுக்கு நிரசனம் –

பிராட்டியை ஆஸ்ரயித்த அநந்தரம் -தாம் செய்த அபசாரங்கள் பட்டியல் -சொல்லி -சர்வம் சமஸ்த்வா-என்னும்படி தைரியம் வந்ததே
அந்தபுர பரிகரம் ஆகையாலே -மைத்துனன் -பத்னி முகத்துக்காக பரிவும் உண்டே –
வடிம்பிட்டு நிர்பந்தித்து அவன் இடம் எல்லாம் கொள்ளலாம் இ றே -ஸ்வா தந்த்ர்யம் காருண்யம் இரண்டு மின்சார கம்பிகள் இரண்டு
-மணை போட்டு தொட்டுக் கொள்ளுவது போலே -பிராட்டி மூலம் அவனை பற்றுவது
ஸ்ரீ மத நாராயண -த்வயார்த்தம் -புருஷகாரத்துக்கு பிராட்டியை சரணம் புக்கு -முதல் இரண்டாலும் பிரார்த்தித்து
ருஷகார பிரபத்தி இது –பொருத்தமானவள் -பகவன் நாராயண -அபிமத -அனுரூபம் -ஸ்வரூபம் -ரூபம் -குணம் -விபவ -ஐஸ்வர்யம் –
உபய லிங்கம் -உபய லிங்காதி கரணம் – ஸ்ரீ பாஷ்யம் -சங்கரர் ந சேர்த்து இல்லை என்பர் -நமக்கு தான் உபய லிங்கம் உபய விபூதி
பகவத் சப்தம் -ப்ரஹ்ம சப்தம் போலே ஔபசாரிக பிரயோகம் என்பதால் நாராயண சப்தம் -பிரயோகம் –
தன்னுள் அனைத்து உலகும் நிற்க தானும் அவற்றுள்ளே இருப்பவன் -யோக சப்தம் -காரண பெயர் -ரூடி சப்தம் -இடு குறி பெயர்
-காரண இடுகுறி பெயர் யோகரூடி நாற்கால் நாலு காலும் உண்டு இடு குறி
பங்கஜம் யோக ரூடி சப்தம் -தாமரை -அது போலே நாராயண யோக ரூடி –
நார அயன நாராயண -பாணினி ஸூ தரம் அப்பைய தீஷிதர் -குறிப்பிட்ட ஒருத்தருக்கு னகாரம் ணாகாரம் ஆகும் சூர்பணகை உகிர் –
வேத சார வேதாந்த –நாராயண அனுவாகம் -விஷ்ணு காயத்ரி -சார தமம் -முதல் ஓதும் சந்தஸ் -நாராயண –
அன்மொழித் தொகை வேற்றுமை உருபு-இரண்டும் இதில் உண்டே பரதவ சௌ லப்யாதிகள்-
கல்யாண குணங்களுக்கு —உத்பத்தி ஸ்தானம் -அடியான கல்யாண குணா யோகம் -இவள் விபூதிக்கு அடியான உபய விபூதி யோகமும்
நதிக்கு சகயம் -விலை நிலம் -ஏரி போலே
பகவான் -குண யோகம் -நாராயண -விபூதி யோகம் -அவனை ஸ்ரீ மான் போலே இவளை விஷ்ணு பத்னீ -என்னுவோம்
-திரு வுக்கும் திருவாகிய செல்வா கஸ் ஸ்ரீ ஸ்ரீ யாக -ஆளவந்தார் -அந்யோந்ய ஆஸ்ரயம் –
சசி பதி உமா பதி போலே -பாஸ்கரேண் பிரபா -ராகவன் மைதிலி -சூரியனுக்கு ஒளி போலே -உட்பட்ட வஸ்து -தானே –
ரத்னத்துக்கு ஒளி போலே பூவுக்கு மணம் போலே
அபிமதம் -அனுரூபம் -உனக்கு ஏற்கும் கோல மலர்ப் பாவைக்கு அன்பாகிய —
துஷ்யந்தன் சகுந்தலை -அபிமதம் அனுரூபம் இல்லை -சக்ரவர்த்தி திருமகன் -மிதிலைச் செல்வி -கிருஷ்ணன் -ருக்மிணி நப்பின்னை
-அபிமதம் அனுரூபம் துல்ய சீல வயோ வ்ருத்தாம் –
ஸ்வரூபம் தன்மை அனுரூபமாய் -அபிமதமாய் -இருப்பது தாரகமாய் இருப்பதால் -இயற்கைத் தன்மை –புரிய ஸ்ரீ ராமாயணம் உதாரணங்கள்
-ராவணன் மாயா சிரஸ் –காட்டி –முதலில் அழ -சார்ங்க ஒலி கேட்டு உணர்ந்து -அடுத்த ஷணம் பிராணன் போக வில்லை
இக்கால ஸ்திரீ போலே அழ -நஞ்சீயர் கேட்க பட்டர் -பெருமாள் இருந்த -என்னையும் உளள் ஏறு சேவகனாருக்கு
–இன்றியமையாமை எம்பெருமானார் அருளி -பிராணன் போகாமல் இருப்பதால் -பிராணன் சம்பந்தம் உண்டே –இந்திர ஜித் மாயா சீதா காட்டி
மெய் என்று பிரமிக்கச் செய்தே தரித்து இருந்தார்களே -ஸ்வரூபம் தாரகம் -அபிமத்தாலே –
அபி ரூபம் -ஏற்றது -சர்வகதா விஷ்ணு வியாபித்து -பிராட்டி குணத்தால் சக்தியால் வியாபித்து -எங்கள் ஆழ்வான்
சரீரத்தில் ஆத்மா -அணு -தர்ம பூத ஞானம் -த்வைதிகள் -அந்த சரீர நிலைக்குத் தக்க மாறும் ஆத்மா பெருக்கும் சுருக்கும்
நாம் ஏக ரூபம் -பெருங்கி சுருங்கி இருந்தால் ஷட் பாவ விகாரம் வரும் -தர்ம பூத ஞானம் -பிரவகித்து -கர்மத்துக்கு தக்க படி -விளக்கு வெளிச்சம் போலே –
தவ உசித -ஆளவந்தார் –
ஸ்வரூபம் சொல்லி ஸ்வரூப குணம் சொல்லாமல் விக்ரஹம் -சொன்னது இது ஆஸ்ரயம் என்பதால்
அகலகில்லேன் இறையும்-என்று சொல்லக் கூட முடியாதவம் ஷணம் அபி ஜீவிதம்
மா மலர் மங்கை மண நோக்கம் உண்டாய் -சோறு -மெல் இயல் தோள் தோய்ந்தாய் -தண்ணீர்
உண்ணும் சோறு பருகும் நீர் இவளே -இவள் வடிவே
விபவம் வைபவம் –அர்த்தாம்சம் அவனது சப்தாம்சம் இவளது –பார்வதிப ரமேஸ்வரம் -காளி தாசன் –
புருஷ பதார்த்தங்கள் -ஸ்திரீ பதார்த்தங்கள் -சர்வான் போகான் பரித்யஜ்ய -லீலா போக வைபவம் இவளுக்கு விஞ்சி இருக்கை
-இவள் விபூதியில் அவன் உண்டே –
முற்றிலும் பந்து –மேன்பூவை விட்டு -பூவை பைம் கிளிகள் -விட்டு -விபூதிகன் -எம்பெருமான் -பிராட்டி உடையதால் அவனுக்கு அபிமதம் –
ஐஸ்வர்யம் நியமிக்கும் -ஆளுகை -சகல பதார்த்த நியமன சாமர்த்தியம் –
த்ரிவித -சேதனர்களை நியமிக்கிறாள் -பக்த முக்த நித்யர் -எஜமானி -கிரஹிணிக்கு இ றே பணி செய்வது
ஈஸ்வரன் –பிரணயித்தால் அவனை நியமிக்கும் -ரஷண அனுகுணமாக பக்தர்களை கர்ம அனுகுணமாக – நித்யர்கள் -ஸ்வரூபேண என்றுமாம்
-புருஷகாரம் புரு கரோதி -அதிகமாக கொடுப்பவன் புருஷன் -குலுக்கி கொடுப்பிக்கிறவள் -அபிமதம் இத்தால் —
ரூப ம் சொல்லி ரூப குணம் சொல்லி சீல என்பதால் ஆத்மகுணம் ராஷசிகள் பக்கல் பிரசித்தம்
இவள் சீல குணம் அவன் ஸ்வரூபம் சரணாகத ரஷணத்துக்கு உபயோகி
-சீலாதி -ஆதி -அனுக்தமான குண விசேஷங்கள் -சமஸ்த கல்யாண குணாத்மகனைப் பேசினாலும் இவள் குணங்களை பேச முடியாதே
அநவதிக -அபரிச்சேத்யம் –அதிசயம் –அசங்க்யேய எண்ணிக்கை இல்லாத
ச்வாதந்த்ரம் கலசாத -கோபத்தை அருளப்பாடு இட்டு -குரோதம் வா கூட்டிக் கொண்டான் ஜனஸ்தானம் நித்யம் அஜ்ஞ்ஞாத நிக்ரஹம் இவளுக்கு
அடியவர் விரோதி அளிக்க கோபம் கொள்ளாவிடில் தானே தோஷம் -பள்ளியில் ஓதி வந்த தன சிறுவன் -பொருப்பிலனாகி
பதமவனாலாய -பத்மம் மங்களம் உப லஷணம் இருப்பிடம் -சர்வ ரசம் வஸ்துவையும் இவள் சம்பந்தத்தால் பரிமளம் கொடுத்து –
பரிமளம் இவள் வடிவுக்கு உபாதானம் –
தீவு காந்தி -தேவி 18 அர்த்தங்கள் -புகர் -சேர்த்தி அழகு இருவருக்கும் -நித்யம் அநபாயினி —
அபாயம் பிரிவால் வரும் அபாயம் எப்போதும் இல்லாதவள் -அபாயம் -விச்லேஷம்
அவத்யம் துக்கம் நிரவத்யம் -ஸ்வா ரத்தமாக நினைக்காமல் பரார்த்தமாக -ஏற்றம் எல்லாம் அத்தலைக்கு ஆம்படி இருப்பதால் –
எவனுக்கு -வகுத்த விஷயமாம் அவனுக்கே -அவனும் பக்தாநாம் என்றே இருப்பவன் –
தேவதேவா திவ்ய மகிஷி -அகில ஜகன் மாதா -அஸ்மத் மாதரம் -குடல் துவக்கு -தோஷத்தில் நான் அகில ஜகத்துக்கும் பெரியவன்
அசரண்யா சரணாம் -புகலற்றவர்க்கும் -புகலாய்-குற்றதொடே -தேன மைத்ரி பவது -பகவத் விஷயத்துக்கும் புறம்பாய் உள்ளாருக்கும் இவளே புகழ்
சர்வ லோக சரண்யன் விருதூதி கையும் வில்லுமாய் சீறி சரண்யமாகும் பிராட்டி -சம்பந்தமே ஹேதுவாகும் –
அவன் சரண் என்றால் லகுதரா ராமஸ்ய கோஷ்டி
அசரண்யர் -சரண் அடையாதவர்களுக்கும் என்றபடி
அநந்ய சரண் நான் அஹம் -எனக்கும் நீயே சரண் -அபேஷா நிரபேஷமாக-உமக்கு சரணம் வேற சொல்லி தேவர் பரிஹரித்து
அல்லது நிற்க ஒண்ணாத படி -பற்றினேன் –
தன பக்கல் வாத்சல்ய அதிசயத்தாலும் அஸ்மத் மாதரம் –
மெல் மூன்று சூர்ணிகைகள் பிராட்டி ஸ்ரீ ஸூ க்திகள்
நாலு சூர்ணிகை -பிராட்டி பதில் அருளி அஸ்து தே -மூன்றாம் சூர்ணிகை -தயைவ சர்வம் சம்பத்தே –என்று
அடுத்து எம்பெருமான் இடம் சரணம் –
ஸ்வரூப குணம் -ரூப குணம் அனந்த குண நிதி பார்த்தோம் முன்பு –
விக்ரஹ குணங்கள் -விக்ரஹத்துக்கு பூஷணம் -திவ்ய ஆத்ம ஸ்வரூபத்துக்கு பூஷணமாக குணங்களை பட்டியல் இடுகிறார்
நாராயண சப்தம் -கல்யாண குண விசிஷ்டன் -விவரிக்கிறார்
ஸ்வரூப நிரூபக குணங்கள் -நிரூபித்த ஸ்வரூப குணங்கள்
ஸ்வா பாவிக -இயற்கையாக -ஜலத்துக்கு குளிர்ச்சி தண்ணீர் தண்மை உள்ள நீர் -வெந்நீர் காலம் செல்ல தண்ணீர் ஆகுமே -ஸ்வ பாவ சித்தம்
அவதி -எல்லை –அநவதிக முடிவு இல்லாத -நிச்சீமம்
அதிசய -ஆச்சர்யம் -எல்லாவற்றுக்கும் அந்வயம்-
சித்தித்ரயம் -ஆளவந்தார் -வேதாந்த சாரம் வேதாந்த தீபம் வேதாந்த சங்க்ரஹம் ஸ்ரீ பாஷ்யம்
சதுஸ்லோகி ஸ்தோத்ர ரத்னம் -விஷயம் கதய த்ரயம்
ஆகம பிரமாண்யம் நித்ய கிரந்தம்
ஸ்ரீ கீதார்த்த சங்க்ரஹம் ஸ்ரீ கீதா பாஷ்யம் –
ஞான பல-ஆறும் மற்றவற்றுக்கு ஊற்றுவாய்
ஞானம் -ஸ்ரீ விஷ்ணு புராணம் -விவரிக்கும் -பிரத்யஷமாக -எல்லா வற்றையும் எல்லா காலத்திலும் ஒரு காலே உள்ளபடி அறிவான் -ததா ச்வத-
ஸ்ரீ நாத முனிகள் தேவ மனுஷ்ய கானம் 100 பேர் தாளம் அடிக்க தனித் தனியே சொல்லி அருளி –
பலம் -சங்கல்ப மாத்ரத்தாலே அனைத்தையும் தரிக்கும் –
ஐஸ்வர்யம் -நியமன சாமர்த்தியம் -ஆளுகை -செல்வம் ஆகு பெயர் அத்தை நியமிப்பதால்
-இஷ்ட விநியோக அர்ஹம் -money is what money does கல்விச் செல்வம் மக்கள் செல்வம் –
வரஸ் பிரத்யயம் –இயற்கையாகவே இருந்தால் சொல்லலாம் -ஈசிதவ்யம் நியமிக்கும் சக்தி ஸ்வா பாவிகம் -உபாதி இல்லாமல்
ஈசாகா -உபாதி மூலம் வந்த ஐஸ்வர்யம் உள்ளவன்
ஈஸ்வரன் -ஸ்வா பாவிக்க ஐஸ்வர்யம் -அவன் ஒருவனுக்கே –
வீர்யம் -பலம் -சங்கல்பம் மாதரம் தரித்து –ஐஸ்வர்யம் நியமித்து இங்கு புருவம் கோணாத -நியமன தரிக்கும் வீர்யம்
-அவிர்க்ருதனாய் உண்டாக்கினாலும் பிரசவிக்க பிரசவிக்க -ஒளி விஞ்சி அவிக்ருதனாய் உள்ளவன் -என்னவுமாம் அநாயாசேன
சக்தி -பிரவர்த்திப்பிக்கும் சாமர்த்தியம் சக்தி கொடுத்தல் -அக்கடிதம் பொருந்தாத அகடிதகடிதநா சாமர்த்தியம் –

நம்ப முடியாதது -belieeved to be seen நம்புகிறோம் -seeyar -seer –நன்கு உணர்வர் -பரமபதம் சென்று அறிவோம்
-தீர்க்க தர்சினி -பாப்பான் -பிறப்பு ஒழுக்கம் கெட கெடும் — திரு வள்ளுவர்
கல் எடுத்து கல் மாரி காத்தாய் –பட்டர் –
மழைக்கு அன்று –மைந்தனே –வலையுள் பட்டு –நோக்காது ஒழிவதே -கல்லாலே நோவு பட்டாரை கல்லாலே ரஷித்தாய்
கண்ணாலே நோவு பட்டவனை நீர் மழை ஆகில் கடலை எடுத்து இருப்பான் காணும் -ரசமான அர்த்தம் —
ஆலிலை –மெய் என்பர் -ஆலந்தளிர் -ஆலிலை எங்குள்ளது -பாலகனாய் -pen draive திருஷ்டாந்தம் உண்டே -செய்வதற்கு அரிய செயல் சக்தி –
தேஜஸ் -பர அபிபவன சாமர்த்தியம் –பாண்டவர் தூதன் -தானே எழுந்தானே துரி யோதனன் –கதிர் போல் விளங்க எழல உற்று —
திரு விருத்தம் ஐதிகம் -எம்பெருமானார் -சோழ ராஜ சபை சுப்பிரமணிய பட்டர் -ராஜேந்திர சோழன் காலம் –எம்பெருமானரை சேவிக்க பதில் அருளி
திருப் புன்னை மரம் -பட்டர் ஸ்லோகம் -தாயார் தம் திருக்கையாலே பூ பறிக்க -கரத்தால் வளைக்கப் பட்ட கிளை
-தன்னுடைய கையாலே பறித்து -மிதுனம் தொட்டு பரிமாறின மரம் –சஹச்ர கீதி திருவாய் மொழி தீர்த்தங்கள் ஆயிரத்தால் வளர்ந்த மரம்
-சந்திர புஷ்கரணி அருகில் இன்றும் சேவிக்கலாம் —
ராஜா பாதுகை தொட்டு சேவிக்க ராஜாவுக்கு கோபம் வராதே -தொட்டு வணங்கினால் கார்யம் செய்வதும் ராஜா ப்ரீதிக்கு காரணம்
-கோயில்களில் சேவிக்கலாம் -காஞ்சி ஸ்வாமி குமுதம் பதில் எழுதிக் காட்டினார் இந்த ஐதிகம்
பர விரோதிகளும் அபிபவனம் அடி வணங்கசெய்யும் குணம் -பரரை ஆக்ரமிக்கிறது பராக்கிரமம் -தேஜஸ் -அம்சம் பெற்று ஸூ ர்யன் பிரகாசிக்க
திரு உடை மன்னரைக் காணில் திருமாலைக் கண்டேன் என்னும் நர ஸ்துதி இல்லை மகா விஷ்ணு பிருத்வி பதி விஷ்ணு அம்சத்தால்
-காக்கும் கடவுள் -அம்சம் பெற்றதால் காப்பவன் ஆகிறான் –

மேலே 12 கல்யாண குணங்கள் -ஆஸ்ரிதர்களுக்காக –சௌசீல்யம் -நீர்மை -மகதோபி மந்தைச்சக இடை வெளி இல்லாமல்
-நாம் உள்ள இடம் தேடி வரும் குணம் -நீர் வண்ணன் -ஸ்வபாவன் -நீரகத்தாய் -அந்த மாதவம் -பரத்வம்
-திரு உள்ளத்திலே இன்றிக்கே கலக்கை -புரை அற கலந்து பரிமாறுகை -ஏழை யேதலன் இத்யாதி -அறிவில் ஆதவன் பெருமாள் -அறிவில்லாதவன் குகன்
கீழ் மகன் தலைமகனுக்கு சமசகாவாய் -நாயனார் -வானோர் தலைமகன் -ராமஸ்ய ஆத்மா சமசகா வால்மீகி -பெருமாள் என்னாதது மட்டும் இல்லாமல்
என்னாது -குகனும் சொல்லாமல் –நினைக்க இடம் இல்லாமல் -என்றுமாம் –
தம்பிக்கு முன் பிறந்து -நாயனார் –
1370–மா முனிகள் அவதாரம் 1137 எம்பெருமானார் திரு நாட்டுக்கு -நித்ய திருவாராதானம் ஜீயர் படி -தமிழில் அருளிச் செய்து –
-ஆத்மாநாம் மானுஷ்யம் மன்யே -நினைத்து மட்டும் இல்லை இத்தையே மதிப்பாக நினைத்து உள்ளவன்
அடுத்து -வாத்சல்யம் -கால் அடி சுவடு பட்ட புல உண்ணாத பசு அன்று ஈன்ற கன்றின் அழுக்கை உகந்து
-குன்றனைய குற்றம் செய்யினும் குணமாக -செய்த குற்றம் நற்றமாகவே கொள்பவன்
-தேசிகன் -பொருள் படுத்தவே மாட்டான் என்றுமாம் -தேசிகன் -தோஷ போக்யத்வம் தேசிகன் தயா சதகத்தில் காட்டி –
அவன் இடம் இல்லாத வஸ்து என்னிடம் நிறைய உள்ளதே -தோஷங்களை சமர்ப்பித்து -மகா அபராதான் உபகிருத்யம் -உத்சாகத்துடன் சம்பாதித்தவை –
ஆலிக்ய-நக்கி -நிரவசேஷம் -மிச்சம் இல்லாமல் -நல்லி உண்டானே -அலப்ய சித்தி யுடன் -சாம்யசி -ஏக்கம் -கொண்டான்
-அடியவர்கள் உடைய தோஷம் போக்யத்வம் –விபீஷணன் தோஷம் உடன் வந்தாலும் -பெருமாள் வார்த்தையே உண்டே
நல்லவன் ஆகையாலே ஏற்றுக்கொள்ளலாம்
பொல்லாதவன் ஆகையால் ஏற்றுக் கொள்ளக் கூடாது –பெருமாள் பொல்லாதவன் ஆகையால் ஏற்றுக் கொண்டு -சாத்தியம் பஷம்-பாதி பாதி கொண்டு –
இடைத்தனம் தானே ஏற்றுக் கொண்டு
மார்த்தவம் -மென்மை -திரு மேனி சௌகுமார்யம் கூசிப் பிடிக்கும் மெல்லடிகள் -முன்பே சொல்லி -இங்கே திரு உள்ள மென்மை
-அநித்ரம்-தூங்காமல் பெருமாள் –இளைய பெருமாள் -பெருமாள் ஏகாந்தம் துர்வாசர் -மீறி வந்தால் முகம் விழிக்க மாட்டேன் –
குலம் நாசமாகும் உள்ளே விடா விட்டால் -தானே சரயுவில் புக்கு தன்னடிச் சோதிக்கு போக –
ஆஸ்ரித விஸ்லேஷ அசஹத்வம் தானே சரயுவில் புக்கான்
ஆர்ஜவம் -அடுத்து -மனஸ் வாக்கு செயல் ஒன்றாக -ருஜூ -வால்மீகி சூர்பணகை கோர ரூபத்துடனே வந்தார் –
கம்பர் ஆழ்வார் பாசுரங்கள் படி அழகாக வந்தால் என்பர் –
சௌஹார்த்தம்–ஆஸ்ரிதர்க்கு சர்வமும் சர்வ மங்களம் -நாம் மங்களாசாசனம் செய்ய வேண்டி இருக்க –இவன் அடியவர்களுக்கு –
பெருமாள் பரதனை நிலைத்து புலம்பியவை பலவும் உண்டே

————————————-

ஸ்ரீ கோயில் கந்தாடை அப்பன் ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ ஸ்ரீ உ வே .வேங்கட கிருஷ்ணன் ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம் –

ஸ்ரீ ராமானுஜர் நியமித்த எழுபத்து நான்கு சிம்மாசானாதிபதிகள் -/மா முனிகள் வைபவம் —

April 10, 2017

1-ஸ்ரீ பெரிய நம்பி திருக் குமாரர் -ஸ்ரீ புண்டரீக தாசர்
2–திருக் கோஷ்டியூர் நம்பி திருக் குமாரர் -ஸ்ரீ தெக்காழ்வான்
3—திருமாலை யாண்டான் திருக் குமாரர் -திரு சுந்தரத் தோளிணையான்
4—திருமலை நம்பி திருக் குமாரர் -ஸ்ரீ ராமாநுஜப் பிள்ளை
5—ஸ்ரீ கூரத் தாழ்வான் திருக் குமாரர் -ஸ்ரீ பராசர பட்டரும் ஸ்ரீ ராமப் பிள்ளையும்
6—ஸ்ரீ முதலியாண்டான் திருக் குமாரர் ஸ்ரீ கந்தாடை ஆண்டான்
7—ஸ்ரீ நடுவில் ஆழ்வான்
8—ஸ்ரீ கோ மடத் தாழ்வான்
9—திருக் கோவலூர் ஆழ்வான்
10—திரு மோகூர் ஆழ்வார்
11—திரு பிள்ளைப் பிள்ளை யாழ்வான்
12—ஸ்ரீ நடாதூர் ஆழ்வான்
13—ஸ்ரீ எங்கள் ஆழ்வான்
14—ஸ்ரீ அனந்தாழ்வான்
15—ஸ்ரீ மிளகு ஆழ்வான்
16—ஸ்ரீ நெய்யுண்ட ஆழ்வான்
17—ஸ்ரீ சேட்டலூர் சிறியாள்வான்
18—ஸ்ரீ வேதாந்தி ஆழ்வான்
19—ஸ்ரீ கோயில் ஆழ்வான்
20—ஸ்ரீ உக்கல் ஆழ்வான்
21—ஸ்ரீ அரணபுரத்து ஆழ்வான்
22—ஸ்ரீ எம்பார்
23—ஸ்ரீ கிடாம்பி ஆச்சான்
24—ஸ்ரீ கணியனூர் சிறியாச்சான்
25—ஸ்ரீ கொங்கில் ஆச்சான்
26—ஸ்ரீ ஈச்சம் பாடி யாச்சன்
27—திருமலை நல்லான்
28—ஸ்ரீ சட்டம் பள்ளி ஜீயர்
29—ஸ்ரீ ஈச்சம்பாடி ஜீயர்
30—திரு வெள்ளறை ஜீயர்
31—ஸ்ரீ ஆள் கொண்ட வில்லி ஜீயர்
32—திரு நகரிப் பிள்ளை
33—ஸ்ரீ காராஞ்சி சோமயாஜியார்
34—ஸ்ரீ அலங்கார வேங்கடவர்
35—ஸ்ரீ நம்பி கரும் தேவர்
36—ஸ்ரீ செருப்பள்ளி தேவராஜ பட்டர்
37—ஸ்ரீ பிள்ளை யுரந்தை யுடையார்
38—திருக் குருகைப் பிரான் பிள்ளான்
39—ஸ்ரீ பெரிய கோயில் வெள்ளாலார்
40—திருக் கண்ணபுரத்து எச்சான்
41—ஸ்ரீ ஆசூரிப் பிள்ளை
42—ஸ்ரீ முனிப் பெருமாள்
43—ஸ்ரீ அம்மங்கி பெருமாள்
44—ஸ்ரீ மாருதிப் பெரியாண்டான்
45—ஸ்ரீ மாறொன்று இல்லா மாருதி யாண்டான்
46—ஸ்ரீ சோமயாஜி யாண்டான்
47—ஸ்ரீ ஜீயராண்டான்
48–ஸ்ரீ ஈயுண்ணிப் பிள்ளை யாண்டான்
49–ஸ்ரீ பெரியாண்டான்
50—ஸ்ரீ சிறியாண்டான்
51—ஸ்ரீ குஞ்சிப்பூர் சிறியாண்டான்
52—ஸ்ரீ அம்மங்கி யாண்டான்
53—ஸ்ரீ ஆளவந்தார் ஆண்டான்
54—ஸ்ரீ அருளாளப் பெருமாள் எம்பெருமானார்
55—ஸ்ரீ தொண்டனூர் நம்பி
56—ஸ்ரீ மருதூர் நம்பி
57—ஸ்ரீ மழலூர் நம்பி
58—ஸ்ரீ திருக்குறுங்குடி நம்பி
59—ஸ்ரீ குரவி நம்பி
60—ஸ்ரீ முடும்பை நம்பி
61—ஸ்ரீ வடுக நம்பி
62—ஸ்ரீ வங்கி புரத்து நம்பி
63—ஸ்ரீ பராங்குச நம்பி
64—ஸ்ரீ அம்மங்கி அம்மாள்
65—ஸ்ரீ பருத்தி கொல்லை யம்மாள்
66—ஸ்ரீ உக்கல் யம்மாள்
67—ஸ்ரீ சொட்டை யம்மாள்
68—ஸ்ரீ முடும்பை யம்மாள்
69—ஸ்ரீ குமாண்டூர் பிள்ளை
70—ஸ்ரீ கிடாம்பி பெருமாள்
71—ஸ்ரீ குமாண்டூர் பிள்ளை
72—ஸ்ரீ குமாண்டூர் இளைய வல்லி
73—ஸ்ரீ கிடாம்பி பெருமாள்
74—ஸ்ரீ ஆர்க்காட்டு பிள்ளை –

—————————-

ஸ்ரீ கூரத் தாழ்வான் / ஸ்ரீ முதலியாண்டான் / ஸ்ரீ நடாதூர் ஆழ்வான் –ஸ்ரீ பாஷ்யத்துக்கு உசாத் துணை
ஸ்ரீ அருளாள பெருமாள் எம்பெருமானார் –திரு வாராதன கைங்கர்யம்
ஸ்ரீ கிடாம்பி பெருமாள் ஸ்ரீ கிடாம்பி யாச்சன் –திரு மடப்பள்ளி கைங்கர்யம்
ஸ்ரீ வடுக நம்பி -எண்ணெய் காப்பு சாத்தும் கைங்கர்யம்
கோ மடத்து சிரியாழ்வான்–கலசப்பானை ஸ்ரீ பாத ரக்ஷை எடுக்கும் கைங்கர்யம்
ஸ்ரீ பிள்ளை உறங்கா வல்லி தாசர் -குருகுலம் நோக்கும் கைங்கர்யம்
ஸ்ரீ அம்மங்கி அம்மாள் பாலமுத்து காய்ச்சும் கைங்கர்யம்
ஸ்ரீ உக்கல் ஆழ்வான் -பிரசாத கலசம் எடுப்பர்
ஸ்ரீ உக்கல் அம்மாள் –திரு ஆலவட்டம் பரிமாறுவர்
மாருதிப் பெரியாண்டான் –திருக் கை சொம்பு பிடிப்பர்
மாறு ஓன்று இல்லா மாருதிச் சிறியாண்டான் -திரு மடத்துக்கு அமுது படி கறியமுது பாலமுது நெய்யமுது-முதலியன நடத்திப் போருவர்
ஸ்ரீ தூய முனி வேழம் -திருமஞ்சனம் எடுப்பர்
ஸ்ரீ திருவரங்கம் மாளிகையார் -ஸ்ரீ பண்டாரம் நோக்குவார்
ஸ்ரீ வண்டாரும் ஸ்ரீ சொண்டரும் கைக்காயிரம் பொன்னுக்கு ராஜ சேவை பண்ணி திரு மடத்துக்கு திருக்கை வழக்கு அருளுவர்
ஸ்ரீ ராமானுஜ வேளைக்காரர்-திருமேனி காவலாய்ப் போருவர்
ஸ்ரீ அளங்க நாட்டு ஆழ்வான் பிரதிபக்ஷ நிரஸனம் பண்ணிப் போருவர்
ஸ்ரீ அனந்தாழ்வான் -திருமலை திரு நந்தவன கைங்கர்யம்
திருக் குறுகைப் பிரான் பிள்ளான் -அபிமான புத்ரன் -ஆறாயிரப் படி அருளினார்

———————

ஸ்ரீ மன் நாத முனிகள்———–826——916——–90-
ஸ்ரீ உய்யக் கொண்டார் ———-886——991 ——105 —
ஸ்ரீ மணக்கால் நம்பி ————929—–1034——-105–
ஸ்ரீ ஆளவந்தார் —————–916-(976)—–1041——125-(65)
ஸ்ரீ எம்பெருமானார் ————-1017—–1037——120-
ஸ்ரீ எம்பார் ———————1026—–1140——114–
ஸ்ரீ கூரத் தாழ்வான் ————-1010—–1127——117–
ஸ்ரீ பராசர பட்டர் —————-1122—–1174——-52–
ஸ்ரீ நஞ்சீயர் ——————–1113—–1208——-95–
ஸ்ரீ நம்பிள்ளை —————–1147——1252——105
ஸ்ரீ வடக்குத் திரு வீதி பிள்ளை –1167——1262——95–
ஸ்ரீ பெரியவாச்சான் பிள்ளை —-1167—–1262——-95—
ஸ்ரீ பிள்ளை லோகாச்சார்யார் —-1205—-1326——-121—
ஸ்ரீ திருவாய் மொழிப் பிள்ளை —1301—-1406——-97–

———————————————–

துலஸ்யம் ருத ஜந்மாசி சதாத்வம் கேசவபிரியே கேசவார்த்தம்லு நா மித்வாம் வரதா பவ சோபனே மோக்ஷ ஏக ஹேதோர் தரணி ப்ரஸூத விஷ்ணோஸ்
சமஸ் தஸ்ய ஜகத் ப்ரஸூத ஆராதநார்த்தம் புருஷோத்தமஸ்ய லு நாமி பத்ரம் துளஸீ க்ஷமஸ்வ -திருத் துழாய் பறிக்கும் பொழுது சொல்ல வேண்டிய ஸ்லோகம்

தூரஸி தூர்வ தூர்வம்தம் தூர்வதம் யோஸ்மான் தூர்வதிதம் தூர்வயம்வயம் தூர்வா மஸ்மின் தேவானாம் அஸி –தூபம் கண்டு அருளும் பொழுது ஸ்லோகம்

யா ப்ரீதிர் விதுரார்பிதே முராரி போகுந்த்யர்ப்பித யாத்ருசீயா கோவர்த்தன மூர்த்னி யாச ப்ருதுகே ஸ்தன்யே யசோதரர்பிதே
பாரத்வாஜ சமர்ப்பிதே சபரி காதத்தேதரே யோஷிதாம் யா ப்ரீதிர் முனி பத்னி பக்திர் அசிதேப் யத்ரா பிதாம் தாம் குரு -என்றும
பிப்ரத் வேணும் ஜடர படயோ ஸ்ருங்க வேத்ரே சகஷே வாமே பாணவ் மஸ்ருண கபளம் தத்பலான் யங்குளீ ஷூதிஷ்டன் மத்யே
ஸ்வ பரி ஸூ ஹ்ருதோ காச யன்னர் மபிஸ்வை ஸ்வர் கேலோ கேமிஷதி புபுஜே யஞ்ஞபுக் பால கேளிம்-என்றும்
-அமுது செய்து அருளும் பொழுது சொல்ல வேண்டிய ஸ்லோகம்

——————

கோயில் திருமலை பெருமாள் கோயில் -பிரதானம் -திரு விருத்தம் இந்த மூன்றையும் மங்களாசாசனம்
நானிலம் வாய்க்கொண்டு நன்னீர் அறம் என்று கொத்து கொண்ட வேனிலும் செல்வன் சுவைத் துமிழ் பாலை கடந்த பொன்னே
கால் நிலம் தோய்ந்து விண்ணோர் தொழும் கண்ணன் வெக்கா வுது அம பூம் தென் இளம் சோலை யப்பாலது எப்பாலைக்கும் சேமத்ததே–26-
தண்ணம் துழாய் வளை கொள்வது யாம் இழப்போம் நடுவே வண்ணம் துழாவி ஒரு வாடை உலவும் வள் வாயலகால்
புள் நந்துழாமே பொரு நீர்த் திருவரங்கா அருளாய் எண்ணம் துழாவும் இடத்து உளவோ பண்டு மின் அன்னவே -18-
முலையோ முழு முற்றும் போந்தில மொய் பூம் குழல் குறிய கலையோ வரையில்லை நாவோ குழறும் கடல் மண் எல்லாம்
விலையோ வென மிளிரும் கண் இவள் பரமே பெருமான் மலையோ திருவேங்கடம் என்று கற்கின்ற வாசகமே –60-

பூவார் கழல்கள் -திருவேங்கடமுடையான் ஸ்ரீ சடாரி -/

—————————-

சாஷாத் நாராயணோ தேவ க்ருத்வா மர்த்ய மயீம் தநும்
மக்நான் உத்தரதே லோகான் காருண்யாத் சாஸ்திர பாணி நா –ஐயக்ய சம்ஹிதை

————————

கேழல் திகழ் வரக் கோலமொடு பெயரிய ஊழி ஒரு வினை உணர்த்தலின் –ஸ்ரீ வராஹ அவதாரம்
நீயே வளையொடு புரையும் வாலி யோற்கு அவன் இளையன் என்போர்க்கு இளையை -ஸ்ரீ பலராம அவதாரம் -ஸ்ரீ கிருஷ்ணாவதாரம்
அவற்றுள் கீழ் ஏழ் உலகும் உற்ற அடியனை -திரு விக்ரமாவதாரம்
நின் புகழ புகைந்த நெஞ்சின் புலர்ந்த சாந்தின் பிருங்கலாதன் பல பல பிணி பட வலந்துழி–உறு வரை மார்பின் படி மதம் சாம்ப ஒதுங்கு
—-வெடிபட ஓடி தூண் தடியொடு–வக்கிர வாய்த்த உகிரினை –ஸ்ரீ நரஸிம்ஹாவதாரம்
இவை எல்லாம் – பரிபாடலில் உண்டே –

தாவிய சேவடி சேப்பத் தம்பியொடும் கான் போந்து சோவரணும் போர் மடியத் தொல்லிலங்கை
கட்டழித்த சேவகன் சீர் கேளாத செவி என்ன செவியே -சிலப்பதிகாரம்

பாஞ்சராத்ம ஆகமம் -39-அவதாரங்களை சொல்லும் / அகிர்புத்யயை சம்கிதை –39-/ ஸ்ரீ மத் பாகவதம் –17-/ விஷ்வக்ஸேன சம்ஹிதை -36-
ஹம்ஸ/ ஹயக்ரீவ / நர நாராயண/மோகினி / தச அவதாரங்கள் -அருளிச் செயல்களில் உண்டே –

வையம் அளந்தான் தன் மார்பில் திரு நோக்காப் பெய் வளைக் கையாள் நப்பின்னை தானாம் -சிலப்பதிகாரம்
மா மணி வண்ணனும் தம்முனும் பிஞ்சையும் ஆடிய குரவை இஃதாம் -மணி மேகலை
நில மகட்க்கு கேள்வனும் நீண் நிரை நப்பின்னை இலவலர் வாய் இன்னம் அம்ருதம் எய்தினான் அன்றே -சிந்தாமணி
உப்பக்க நோக்கி உபகேசி தோள் மணந்தான் உத்தர மா மதுரைக் கச்சு -உபகேசி என்று நப்பின்னையை சொல்லும் பல பாடல்கள்

—————————-

-1323–உலுக்கான் படை எடுப்பு –1371–வரை
ஸ்ரீ முதலியாண்டான் வம்சத்தில் -திருக் கோபுரத்து நாயனார் -இவர் திருக் குமரர்கள் -பெரியண்ணன் / சிற்றண்ணன்/ தெய்வங்கள் பெருமாள் தோழப்பர்
பங்குனி உத்சவம் எட்டாம் நாள் -பன்றியாழ்வான் கோயிலிலே பொலியூட்டு மண்டபம் -பன்னீராயிரம் முடி திருத்திய பன்றி யாழ்வான் மேட்டுக் கலகம் -பிரசித்தம் இறே
பிள்ளை லோகாச்சார்யார் உடன் சென்றவர்கள் -கூர குலோத்தம தாசர் -திருக் கண்ணங்குடிப் பிள்ளை -திருப் புட் குழி ஜீயர்
-விளாஞ்சோலைப் பிள்ளை -நாலூர்ப் பிள்ளை -மணற் பாக்கத்து நம்பி -கொல்லி காவல தாசர் -கோட்டூர் அண்ணர்
-திருவாய் மொழிப் பிள்ளையின் திருத் தாயார் -சாத்விக அம்மையார் –திருக் கோபுரத்து நாயனார் -இவர் இடம் தான் கோயில் நிர்வாகம் –
ஜ்யோதிஷ்குடி -இயற்கையான குகையில் நம்பெருமாளுக்கு வியர்க்க -திருவாய் மொழிப பிள்ளை திருத்தாயாரை திரு ஆலவட்டம் இடச் சொல்ல
திவ்யமான திருமேனியும் புழுங்குமோ -என்ன
அம்மையே புழங்கும் காண்-வேர்த்துப் பசித்து வயிறு அசைந்து -12–6–என்று ஆழ்வார் திருமகளும் ஓதினார் காண் என்ன
-திருவால வட்டம் கைங்கர்யம் செய்ததும் வியவரை அடங்கிற்று –
திருமலை ஆழ்வார் -இப்பொழுது -40-திரு வயிறு -அனுவர்த்தித்து ரஹஸ்யார்த்தங்களை கூர குலோத்தம தாசருக்கும்
திருவாய் மொழிப் பொருள்களை உபதேசிக்கும் படி திருக் கண்ணங்குடிப் பிள்ளைக்கும் திருப் புட் குழி ஜீயருக்கும்
மற்றும் உள்ள அருளிச் செயல்களின் அர்த்தங்களை உபதேசிக்கும் படி நாலூர்ப் பிள்ளை இடமும்
ஸ்ரீ வசன பூஷண சாரார்த்தங்களை விளாஞ்சோலைப் பிள்ளையை உபதேசிக்கும் படியும் நியமித்து
விளாஞ்சோலை பிள்ளையை திரு வனந்த புரத்திலே வாழ் நாள் வரை கால ஷேபம்
தம் ஆச்சார்யர் திருத் தகப்பனார் வடக்குத் திரு வீதி பிள்ளை திருவடிகளை தியானித்து
அக்ஷய வருஷம் -ஆனி மாதம் –1323-ஜ்யேஷ்ட சுத்த துவாதசியில் -120-திரு நக்ஷத்தில் திரு நாட்டுக்கு எழுந்து அருளினார் –
நம்பெருமாள் இங்கு இருந்து -திருமால் இரும் சோலை -ஒரு வருஷம் -இருந்து -அங்கு இருந்து -நத்தம் -திண்டுக்கல் -பழனி –
பொள்ளாச்சி -பாலக்காடு வழியாக கோழிக் கோடு
இன்றும் கோழிக் கோட்டில் கோவிந்த புறம் பகுதி உள்ளது -இங்கு நம்மாழ்வாரும் -எழுந்து அருள
நம் பெருமாள் தம்முடைய திவ்ய சிம்ஹாசனமான வட்ட மணை-முத்துச் சட்டை -திரு முன் பந்தம் பிரசாதித்து அருளினார்
தமிழ்நாடு கர்நாடக கேரளா -சங்கமிக்கும் ஓடம் -த்ரி கடம்ப புரம் -மருவி திருக் கணாம்பி -தேனை கிடம்பை –
இங்கு தான் ஒரே சிம்ஹாசனத்தில் நம்பெருமாளும் நம்மாழ்வாரும் ஒரு வருஷம் இருந்ததாகச் சொல்வர்
நாலூராச்சான் பிள்ளையை தேவ பெருமாள் திருமலை ஆழ்வாருக்கு ஈடு சாதிக்க அருளினார்
-1371–பரீதாபி வருஷம் -வைகாசி -17-நாள் நம்பெருமாள் திரும்பி வந்த நாள் என்பர் –

-1323-ஏப்ரல் ஜூலை -ஜ்யோதிஷ்குடி
-1323 –1325–திருமாலிரும் சோலை
-1325–1326–கோழிக் கோடு
-1326—1327-திருக் கடம்ப புரா-தேனை கிடாம்பி
–1327–1328-புங்கனூர் வழியாக – மேல் கோட்டை –
—1328—1343–மேல் கோட்டை -15-வருஷங்கள்
-1344—1370-திருமலை —20–வருஷங்கள்
—1371–செஞ்சி -அழகிய மணவாளம் கிராமம் -ஸ்ரீ ரெங்கம்

விஜய நகர மன்னரான -வீரகம் பண்ணனின் காலத்தில் -கோபணார்யன்-என்ற செஞ்சியை ஆண்ட மன்னவனால்-
திருமலையில் இருந்து செஞ்சிக்கு கொண்டு வரப்பட்டு
திருவரங்கத்தில் ப்ரதிஷ்டை செய்ததை கல்வெட்டு கூறுகிறது –

—————————————–

மா முனிகள் -கலி-4471-சாதாரண வருஷம்–1370 — -ஐப்பசி -26-நாள் வியாழக் கிழமை -திரு மூலம் நக்ஷத்ரம்
-அருணோதயம் போலே -1371-நம் பெருமாள் திரும்பி வர -1371-
திகழக் கிடந்தான் திரு நாவீறுடைய பிரான் –திருத் தந்தையார் / ஸ்ரீ ரெங்க நாச்சியார் -திருத் தாயார் –
சிக்கில் கிடாரம் -ஆழ்வார் திருநகரி -திருவவதாரம்
குரோதன வருஷம் -15-வயசில் -மகர மாதத்தில் -திருக் கல்யாணம் –
எம் அய்யன் இராமானுசன் -திருக் குமாரர் -அவரது திருக் குமாரருக்கும் அழகிய மணவாளப் பெருமாள் நாயனார் -என்று திரு நாமம் –
இவரையே ஜீயர் நாயனார் என்பர் –இவர் தம்பிக்கு பெரியாழ்வார் அரையன் -திரு நாமம் –

ஸ்ரீ பெரிய நம்பி -ஸ்ரீ பராங்குச தாசரை -ஆஸ்ரயித்த ஸ்ரீ எம்பெருமானார் போலே-
ஸ்ரீ மா முனிகள் ஆஸ்ரயித்த -ஸ்ரீ திருவாய் மொழிப் பிள்ளையும் ஸ்ரீ சடகோப தாசர் எனப் படுவார் –
திருவாய்மொழிப் பிள்ளை திருவாராதன பெருமாள் -இனவாயர் தலைவன் –
-பெரியாழ்வார் போலே ஈடுபட்டு கம்பீரமான வியாக்கியானங்கள் இருவரும் அருளிச் செய்தார்கள்
சமஸ்க்ருத சாஸ்திரங்களில் பல காலும் கண் வையாமல் ஸ்ரீ பாஷ்யத்தை ஒருக்கால் கேட்டு நமக்கும் எம்பெருமானாருக்கும் பிரியமாகத்
திருவாய்மொழி முதலான அருளிச் செயலில் அநவரதம் பரிசீலனை பண்ணிக் கொண்டு பூர்வர்களைப் போலே
பெருமாளுக்கு மங்களா சாசனம் செய்து கொண்டு ஸ்ரீ ரெங்கத்திலே நித்ய வாசமாக எழுந்து அருளி இரும் என்று நியமித்து அருளினார்

ஒண்ணான வானமா மலை ஜீயர்-ராமானுஜ ஜீயர் – -பொன்னடிக்கால் ஜீயர் -நிழலும் அடி தாறுமாக இருந்தார் –
வாழி யுலகாசிரியன் வாழி யவன் மன்னு குலம்
-வாழி முடும்பை என்னும் மா நகரம்
வாழி மனம் சூழ்ந்த பேரின்பம் மல்கு மிகு
நல்லார் இனம் சூழ்ந்து இருக்கும் இருப்பு –என்றும்
மணவாளன் மாறன் மணமுரை தான் வாழி
-மணவாளன் மன்னு குலம் வாழி -மணவாளன்
வாழி முடும்பை வாழி வடவீதி தான் வாழி
யவன் உரை செய்த நூல் -என்றும் தானியங்களை சாதித்து -ரஹஸ்யம் விளைந்த மண் என்று ஈடுபட்டார் –
இதுவோ பெரும் பூதூர் இங்கே பிறந்தோ
எதிராசர் எம்மிடரைத் தீர்த்தார் –இதுவோ தான்
தேங்கும் பொருநல் திரு நகரிக்கு ஒப்பான
ஓங்கு புகழுடைய வூர் -என்றும் அருளிச் செய்தார்

கிடாம்பி ஆச்சான் திருவம்சரான கிடாம்பி நாயனார் இடம் ஸ்ரீ பாஷ்யார்த்தம் கேட்டு அருளினார்
யதோத்தகாரி சந்நிதியில் ஸ்ரீ பாஷ்யம் சாதித்து அருளினார் -உபதேச முத்திரை உடன் இன்றும் அங்கே மா முனிகள் சேவை சாதித்து அருளுகிறார்
ஆழ்வார் திருநகரி எம்பெருமானார் ஜீயர் மடம்-7-பட்டம் சடகோப ஜீயர் –ச ப்ரஹ்மச்சாரி -இருவரும் திருவாய்மொழிப் பிள்ளை சிஷ்யர்கள்
-1425-வருஷம் -சந்நியாச ஆஸ்ரமம் -கைக் கொண்டார்
அவரது வாழி திரு நாம பாடல் –
மாசி தனில் விசாகத்தில் மகிழ்ந்து உதித்தோன் வாழியே
மகிழ் மாறன் மலர் அடியைப் போற்றுமவன் வாழியே
ஆசுகவி சுந்தர முனி அடி இணையோன் வாழியே
அழகிய மணவாள மா முனிக்கு ஆஸ்ரமம் அளித்த பிரான் வாழியே
மால் ஆதி நாதனையே தெய்வம் என்றான் வாழியே
தேசுடைய திருவரங்கர் திருவுடையோன் வாழியே
திகழ் சடகோப முனி திருவடிகள் வாழியே
கிடாம்பி ஸ்ரீ ரெங்காச்சார்யார் -வடக்குத் திருவீதி பிள்ளை ப்ரசிஷ்யர் -உடைய கொள்ளுப் பேரர் திருக் குமாரர்
ஆதி வண் சடகோப ஜீயர் -சந்நியாச ஆஸ்ரமம் செய்ய வில்லை –

திரு ஆயி ஸ்வாமிகள் –
பூதூரில் வந்து உதித்த புண்ணியனாம் பூம் கமழும்
தாதாரு மகிழ் மார்பன் தான் இவனோ -தூதூர
வந்த நெடுமாலோ மணவாள மா முனிவன்
எந்தை யிவர் மூவரில் யார்
இயல் சாத்து பிரபந்தமும் மா முனிகளே அருளிச் செய்துள்ளார் –

மரு மலர் கமழும் சோலை மதுரை மா நகர் வந்து எய்தி
அருள் மொழி பெரிய நம்பி என்று எதிராசர்க்கு
அரும் பொருள் வழங்கும் எங்கள் ஏரி காத்து அருள்வார் கோயில்
திரு மகிழ் அடியில் செல்வீர் தீ வினை தீருமாறே–என்று ஸ்ரீ மதுராந்தகம் மங்களா சாசனம் மா முனிகள் சாத்தி அருளினார்

திருமங்கை ஆழ்வாரின் வடிவழகில் ஈடுபட்டு மா முனிகள் அருளிய வடிவழகு சூர்ணிகையும் தனிப்பாடல்களும்
அணைத்த வேலும் தொழுத கையும் -அழுந்திய திரு நாமமும்
ஓம் என்ற வாயும் உயர்ந்த மூக்கும் குளிர்ந்த முகமும்
பரந்த விழியும் பதிந்த நெற்றியும் நெறித்த புருவமும்
சுருண்ட குழலும் வடிந்த காதும் அசைந்த காதுகாப்பும்
தாழ்ந்த செவியும் சரிந்த கழுத்தும் அகன்ற மார்பும்
திரண்ட தோளும் நெளிந்த முதுகும் குவிந்த இடையும்
அல்லிக் கயிறும் அழுந்திய சீராவும் தூக்கிய கரும் கோவையும்
தொங்கலும் தனி மாலையும் தளிரும் மிளிருமாய் நிற்கிற நிலையும்
சாற்றிய திருத் தண்டையும் சாதாரண வீரக் கழலும்
தஞ்சமான தாளிணையும் குந்தியிட்ட கணைக் காலும்
குளிர வைத்த திருவடி மலரும் வாய்த்த மணங்கொல்லையும்
வயலாலி மணவாளனும் -வாடினேன் வாடி என்று
வாழ்வித்து அருளிய நீலக் கலிகன்றி மருவலர் தம் உடல் துணிய
வாழ் வீசும் பரகாலன் மங்கை மன்னன் வடிவே –

உறை கழித்த வாளையொத்த விழி மடந்தை மாதர் மேல்
உருக வைத்த மனம் ஒழித்து இவ்வுலகலந்த நம்பி மேல்
குறையை வைத்து மடல் எடுத்த குறையல் ஆளி திருமணம்
கொல்லை தன்னில் வழி பறித்த குற்றம் அற்ற செங்கையான்
மறையுரைத்த மந்திரத்தை மாலுரைக்க அவன் முன்னே
மடி ஒடுக்கி மனம் அடக்கி வாய் புதைத்து ஒன்றலர்
கறை குளித்த வேல் அணைத்து நின்ற விந்தை நிலைமை என்
கண்ணை விட்டு அகன்றிடாது கலியன் ஆணை ஆணையே

காதும் சொரி முத்தும் கையும் கதிர் வேலும்
தாது புனை தாளிணையும் தனிச் சிலம்பும்
என்னாணை ஒப்பார் இல்லையே

வேல் அணைத்த மார்பும் விளங்கு திரு வெட்டு எழுத்தை
மாலுரைக்கத் தாழ்த்த வலச் செவியும்
தாளிணைத் தண்டையும் தார்க் கலியன் நன் முகமும்
கண்டு கழிக்கும் என் கண்

இதுவோ திருவரசு இதுவோ திரு மணங்கொல்லை
இதுவோ எழிலாலி என்னுமூர்
இதுவோ தான் வெட்டும் கலியன் வேலை வெட்டி (வெருட்டி) நெடுமாலை
எட்டு எழுத்தும் பறித்த விடம்

ஐயன் அருள் மாரி செய்ய அடியிணைகள் வாழியே
அந்துகிலும் சீராவும் மணியரையும் வாழியே
மையிலகு வேல் அணைத்த வண்மை மிகு வாழியே
மாறாமல் அஞ்சலி செய் மலர்க் கரங்கள் வாழியே
செய்ய கலனுடன் அலங்கல் சேர் மார்பும் வாழியே
திண் புயமும் பணிலம் அன்ன திருக் கழுத்தும் வாழியே
மையல் செய்யும் முக முறுவல் மலர்க் கண்கள் வாழியே
மன்னு முடி த் தெப்பாராம் வளையமுடன் வாழியே

ஸ்ரீ மதாலி ஸ்ரீ நகரீ நாதாய கலி வைரிணே
சதுஷ் கவி ப்ரதானாய பர காலாய மங்களம்
பத்மாநீ யுக்த குமுதவல்யா ப்ரியசீகீர்ஷாய
ஆராதித விஷ்ணு பக்தாயா பரகாலாய மங்களம்
கருணாகர காஞ்சீ ச ஸூகந்த புரா நாதத
நிவ்ருத்த ராஜ பாதாய பரகாலாய மங்களம்
ஸர்வஸ்வே விநியுக்தே அபி ராஜோ அர்த்தத்தை -ஸ்லோகங்கள்
பூஜிதாச் யுத பக்தாய பரகாலாய மங்களம்
ரங்கேச ராஜ்ஜோஸ் அர்க்த்தைஸ் சகலார்த்த அபஹாரிணே
தத் பக்த பூஜ நார்த்தம் து பரகாலாய மங்களம்
பக்தாராதன ஸூ ப்ரீதாத் ரங்க தாம்ந க்ருபாகராத்
ப்ராப்தாஷ்டாஷர மந்த்ராயா பரகாலாயா மங்களம்
ஸுவர்ண பாஹ்ய பிம்பேண ரங்கினோ கோபுராதிகம்
ஷட் கைங்கர்யம் க்ருதவதே பரகாலாய மங்களம்
ரங்காதி திவ்ய தேசான் ஷட் பிரபந்நைர் மநோரமை
பக்த்யாஸ்துவதே பூயாத் பரகாலாய மங்களம்

கலி -4533- பரிதாபி வருஷம் -திருப் பவித்ர திரு நாளிலே -ஆவணி -31-வெள்ளி கிழமை சுக்ல சதுர்த்தி ஸ்வாதி திரு நக்ஷத்ரம் -16–9–1432-தொடங்கி
அடுத்த-கலி -4534-பிரமாதீச வருஷம் ஆனி திரு மாதம் -பவ்ர்ணமி ஞாயிறு கிழமை திரு மூலம்வ -9–7–1433— ஈடு சாதித்து
-ஸ்ரீ சைல தயா பாத்திரம் -தனியன் அருள பெற்றார் -ஈட்டுப் பெருக்கர் பட்டம் –
நம் பெருமாள் மீண்டும் திருவரங்கம் எழுந்து அருளியதும் பரீதாபி வருஷம் -60-வருஷம் கழித்து ஈடு கேட்டு அருள ஆசை கொண்டார் –

பாராரு மங்கை திருவேங்கட முனி பட்டர் பிரான்
ஆராமம் சூழ் கோயில் கந்தாடை அண்ணன் எறும்பியப்பா
ஏராரும் அப்பிள்ளை அப்பிள்ளார் வாதி பயங்கரர் என்
பேரார்ந்த திக்கயம் சூழ் வர யோகியைச் சிந்தியுமே
வான மா மலை ஜீயர் பால்யம் தொடங்கி ஆஸ்ரயித்து சிஷ்ய ஸம்ருத்தியை பெருக்கினார்
கந்தாடை அண்ணன் -முதலியாண்டான் போலே திருப்பாதுகா ஸ்தானம்
எறும்பு அப்பா -வடுக நம்பி போலே தீவு மாற்று ஆர்யா அத்யந்த அபிமதரராய் இருந்தார்
பிரதிவாதி பயங்கர அண்ணன் -கூரத் தாழ்வான் போலே பிரதிபக்ஷ நிரசனத்துக்கு அசாத் துணையாக இருந்தார்
அப்பிள்ளை -அருளிச் செயல்கள் ஈடு ரக்ஷணம் உசாத் துணை /
ஐந்து திருவந்தாதிகளுக்கும்-முதல் மூன்று -நான்முகன் பெரிய -ஐந்துக்கும் -யதிராஜ விம்சதிக்கும் – உரை சாத்தி –
அப்பிள்ளார்-திரு மடம் நிர்வாகம் -அமுதுபடி பருப்பமுது-கறியமுது பாலமுது நெய்யமுது தயிரமுது-செய்து அருளினார்
பட்டர் பிரான் ஜீயர் -எம்பார் போலே -சர்வ வித கைங்கர்யங்களையும் செய்து அருளினார்
ஜீயர் நாயனார் பிள்ளான் போலே அத்ய யாரனீயராக இருந்து அருளினார் –

-1443–ருதிரோத்ரகாரி வருஷம் -மாசி -கிருஷ்ண பக்ஷம் -திருவோணம் கூடிய துவாதசி –16–2–1444-
ஆசிலாத மணவாள மா முனி யண்ணல் பூமி யுறு வைப்பசியில் திரு மூலம்
தேச நாளது வந்து அருள் செய்த நம் திருவாய் மொழிப் பிள்ளை தான்
ஈசனாகி எழுபத்து மூவாண்டு இவ்வுயிர்களையும் உய்வித்து வாழ்ந்தனன்
மாசி மால் பக்க துவாதசி மா மணி மண்டபத்து எய்தினான் வாழியே —

——————————————

ஸ்ரீ கோயில் கந்தாடை அப்பன் ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ பூர்வாச்சார்யர்கள் திருவடிகளே சரணம் .
ஸ்ரீ பெரிய பெருமாள் ஸ்ரீ பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம் .

ஸ்ரீ யதீந்த்ர மத தீபிகை-4-ஸ்ரீ நிவாஸாச்சார்யார் ஸ்வாமிகள்–ஸ்ரீ வேளுக்குடி ஸ்வாமிகள் —

April 9, 2017

ஸ்ரீ வேங்கடேசம் கரி சைல நாதம் ஸ்ரீ தேவ ராஜம் கடிகாத்ரி ஸிம்ஹம் கிருஷ்னேன சகம் யதிராஜம் இதே ஸ்வப்னே ச த்ருஷ்டன் மம தேசிகேந்த்ரன் –
யதீஸ்வரம் ப்ராணமாம் யஹம் வேதாந்தர்யம் மஹா குரும் கரோமி பால போதார்த்தம் யதீந்த்ர மத தீபிகம் –

பத்து அவதாரங்கள் -மூன்று பிரமாணம் / ஆறு த்ரவ்யம் / ஓன்று அத்ரவ்யம்
தர்ம பூத ஞானம் பார்த்து வருகிறோம் -பராக் அர்த்தம் / ஜீவன் பரமாத்மா ப்ரத்யக் தனக்கு பிரகாசம் —
ஞானம் வெளிப்பாடுகள் -ஞான பல இத்யாதி -கல்யாண குணங்கள் அவனது
ஜீவ பக்தியும் பிரபத்தியும் ஞானம் விசேஷம் -தானே -ஸூகம் – துக்கம் இவை போலே –
ஞானம் முதிர்ந்த நிலை பக்தி -/ நிவ்ருத்தி மகா விசுவாசம் -பிரபத்தி
கர்ம யோகம் ஞான யோகம் -ஆரம்ப விரோதிகள் -தொலைய –
சஹகாரிகள் —
சிலர் நேரே உபாயம் என்பர் –
பக்தி மனோ வாக் காயங்கள் -மூலம் -க
அஷ்டாங்க யோகம் -யமம் –நியமம் -ஆசனம் –சமாதி ரூபம்
யமம் -அஹிம்சை/ அஸ்தேயம் திருடாமல் / ப்ரஹ்மசர்யம் அபரிக்ரஹ்யம் பற்று இல்லாமல் /
நியமம் -நித்ய வேத உச்சாரணம் -பஞ்ச மகா யஜ்ஜம் / அருளிச் செயல்களும் வேத சாம்யம் தானே –
சரீர மனஸ் ஆத்ம சுத்தி –மூன்றும் வேண்டும் / துஷிடி திருப்தி -ஸந்தோஷம் இருப்பதை கொண்டு /
காய கிலேச ரூப தபஸ் -ஏகாதசி விரதம் போல்வன -/நியமித்து ஈடுபட்டு
ஆசனம் -உசிதமான இருக்கை -தியானத்துக்கு -பத்மாசனம் -போல்வன
பிராணாயாமம் பூரகம் கும்பகம் ரேசகம் மூன்றும் சமம் /
பிரதி அகாரணம் -புலன்களை இழுத்து ஆத்ம பரமாத்மா
தாரணை -நிலை பெற்று
த்யானம் -வேறு நினைவு இல்லாமல் ப்ரஹ்மம்
சமாதி -பகவத் வசீகரணம்
தைல தாராவத் அவிச்சின்ன ஸ்ம்ருதி நினைவின் தொடர் -எட்டு அங்கங்கள் –
ப்ரபன்னர் -ஸாத்ய பக்தி –கீழ் சொன்னது சாதன பக்தி -/முக்திக்கு சாதனம் -/அதுவே பிரயோஜனம் பிரபன்னனுக்கு –அதுவே சாத்தியம்
பகவத் கிருபையால் ஏற்பட்ட பக்தி ஸாத்ய பக்தி –கிருபையை ஏற்படுத்த சாதன பக்தி –
ஸாத்ய பக்தி –ஈஸ்வரனால் சாதிக்கப் பட்ட பக்தி -ஸாத்ய பக்தி -பல பக்தி என்றும் சொல்வர்
-பிரபன்னனுக்கு –சரணம் அடைந்த பின் மீதி உள்ள நாள்களுக்கு கால ஷேபம்-கைங்கர்யம் -அனுபவிக்க
-பிராப்ய ருசி வளர -ஸாத்ய பக்தி -ஸ்வயம் பிரயோஜன பக்தி -பண்ணும் இன்பமே -புருஷார்த்தம் –
அமுது செய்திடில் ஓன்று நூறு ஆயிரமாக கொடுத்து பின்னும் ஆளும் செய்வன்-என்பார்களே
-கொடுத்து கொள்ளாதே கொண்டத்துக்கும் கைக் கூலி கொடுக்க வேண்டும்
சாதன பக்தன் -பண்ண பண்ண-மாறலாம் –பரார்த்தமாக -ஸூ பிரயோஜனமாக இல்லாமல் -தானே பிரயோஜனமாக -ஸூயம் பிரயோஜனமாகும்-
பக்தியின் இன்மை தெளிவடைய வைக்கும் -ஸாத்ய பக்திக்கு வருகிறான் -பிரபன்னனுக்கு கிருபையால் வந்ததே இவனுக்கு பக்தியால் வந்ததே –
சாதன பக்தி -சர்வ அதிகாரம் இல்லையே
விவேக / விமோக –சாதன சப்தக ஜன்ய பக்தி –அப்பியாச / கிரியா / கல்யாண -இத்யாதிகள்
விவேக -துஷ்டமான அன்ன நிமித்த தோஷம் -மயிர் விழுந்து இத்யாதி
விமோகம் -லௌகிக விஷய பற்று இல்லாமல் /
அப்பியாசம் அடிக்கடி பகவத் சிந்தனை
கிரியா பஞ்ச மகா யஜ்ஜம் -பூத மனுஷ்ய ப்ரஹ்ம தேவதா பித்ரு –
கல்யாணம் உண்மையாக ஆர்ஜவம் கருணை அஹிம்சை தானம் பிறர் பொருள் ஆசை இல்லாமல் -முக்கரணங்கள் ஓன்று
அநவசாத அநு உத்ஹ்ருஷம் -வருத்தம் விருப்பு இல்லாமல் -ஏக்கம் இல்லாமல் –குதித்து அதி ஸந்தோஷம் இல்லாமல்
தரிசன சமானாதிகார மாக காட்டும் -பிரத்யஷஅவகாமம்-ஸூ சுகம்-அந்திம காலம் வரை பக்தி –
ஆபிராணாயாத் -அங்கும் பக்தி உண்டு அது பிராப்யமாகும்
மோக்ஷம் போவதில் வேறுபாடு பக்தனுக்கு பிரபன்னனுக்கும் தேக அவாஸேன முக்தி -தேவ பெருமாள் / பிராரப்த கர்ம அவ்சானே முக்தி -சாஸ்திரம்
பிரபன்னனுக்கு -சரீர அவசானத்தில் தொலைக்கிறார் என்றபடி –
பலனை அனுபவிக்க ஆரம்பம் ப்ராரப்தம் -சஞ்சித மூட்டை
ஆரம்பிக்காதவை –
சஞ்சிதம் -இருவருக்கும் போக்கி / சாதன பக்தன் ப்ராரப்தம் முடியும் வரை காத்து இருக்க வேண்டும் -அந்த ஜென்ம இறுதி –அந்திம ஸ்ம்ருதியும் இருக்க வேணும் –
உபாசன மஹாத்ம்யத்தால் பிராரப்த கர்மம் தொலைக்கிறான் இவன்
வர்த்தமான சரீர ஆரப்தம் -சரீராந்தர பிராரப்தம் -பிரபன்னனுக்கு வெட்டி விடுகிறார் -இந்த சரீர ஆரப்தம் அனுபவித்து தொலைக்க வேண்டும் –
அந்திம ஸ்ம்ருதியும் பிரபன்னனுக்கு வேண்டாம் -அப்பொழுதைக்கு இப்பொழுதே சொல்லி வைத்தேன் -அஹம் ஸ்மராமி மத் பக்தன் -என்றானே –
சரீரம் தொலைத்து கொடுக்கவில்லை தொலையும் பொழுது முக்தி கொடுக்கிறார்
உத்தராகம் தெரியாமல் செய்த வினைகளை போக்கி / தெரிந்து பண்ணியவற்றை -அனுதாபம் பட்டால் -வாத்சல்யம் காட்டி அத்தையும் போக்கி
-தெரிந்தும் பண்ணி அனுதாபமும் படாமல் –அனுபவித்தே முடிக்க வேண்டும் –
சர்வ பாபேப்யோ மோக்ஷயிஷ்யாமி -மோக்ஷ விரோத பாவங்கள் -பிரபன்னனுக்கு -வர்த்தமான பிராரப்த கர்மா தவிர /
ஸ்வா தந்திரம் இல்லாமால் மகா விசுவாசம் வேண்டும்
வேதன த்யான உபாசனம் பக்தி -பர்யாயம் -பர பக்தி பர ஞான பரம பக்தி அவஸ்தைகள் –
ஞானம் அறிகை/ த்ரஷ்டும் காண்கை/ அடைகை /ஞான தரிசன பிராப்தி அவஸ்தைகள் தசா வேறுபாடுகள் /
மார்க்க மதியத்தில் பர ஞானம் -சாஷாத்காரம் உண்டாகும் -/நானியாம் பரம பக்தியால் நைந்து –சூழ் விசும்பு தான் பர ஞானம் -முன்பு எல்லாம் பர பக்தி –
சங்கல்பத்தால் சாஸ்திரம் மீறி திருப் புளிய மரத்தடியில் ஆழ்வார்க்கு இந்த அவஸ்தைகள் கிடைத்தன –
மாதுளம் பழம் மாலை சாத்தி தங்கப் பட்டயம் சாத்தி திரு முடி சேவை -ஆழ்வாருக்கு –
கால விளம்பம் பொறுக்க மாட்டாமல் -பக்தி விட்டு பிரபன்னர் -என்ன ஒண்ணாது -சக்தி இருந்தாலும்
-புருஷோத்தம வித்யை -அவதார ரகஸ்யம் -இருக்கும் பக்தனுக்கு மறு பிறவி இல்லாமல் —
ஸ்வா தந்திரம் கேசமும் இல்லாமல் -ஸ்வரூப விருத்தம் என்பதால் ஈடுபடாமல்
பிரபத்தி ஸ்வரூப அனுரூபம் என்றவாறு
ஸாத்ய பக்தி உண்டு -சாதன பக்தி இல்லை என்றவாறு -சார்வே தவ நெறிக்கு தாமோதரன் தாள்கள் –
பூ தொடுப்பவர் சாதன பக்தன் ஸாத்ய பக்தன் பிரபன்னன் -நினைவு தானே -இவை எல்லாம் தர்ம பூத ஞான அவஸ்தைகள்
த்ரஷ்டவ்ய .-பார்த்த பின் கேட்டு மனனம் த்யானம் வேண்டுமா -அர்த்த கிரமப்படி மாற்றி -விதி ராக பிராப்தம் எவை
பண்ண விதிப்பது முதல் இரண்டும் -ராகம் அடுத்த இரண்டும் –
ஸ்ரோத்வயா விதி -/ மந்த்வயா -கேட்டதை உபாசனம் விதி /அப்புறம் -நிதித்யாஸனம் இடை விடாமல் -ராக பிராப்தம் / ஆசையால் தானே பார்ப்பான் –
ஸ்ரவணம் -தானே ஈடுபடுவான் -ஆசையால் கேளு விதியா ராக ப்ராப்தமா –வேதம் வாசித்து தானே வர மாட்டானா –
அனுவாதம் தான் விதி இல்லை முதல் இரண்டும் கூட -ஸ்ரவணா பிரதிஷடத்வாத் மனனம் -செய்வதை சொல்வதே -த்யானம் தான் விதிக்க பட வேண்டும்
வித்யை பேதம் -உபாசனம் ஐஹிக்க பலம் / மோக்ஷம் –உபகோஸல வித்யை /
மோக்ஷ ப்ரஹ்ம வித்யை உத்கீத வித்யை –/ அஷி வித்யை -சூர்யா மண்டை மதியம் /அந்தராதித்ய வித்யை
பூமா வித்யை குணங்கள் / சத் வித்யை / தஹர வித்யை -ஆத்மாவில் பஞ்சாக்கினி வித்யை –32-ஸ்ரீ வித்யை ராஜ கோபாலன் –
ந்யாஸ வித்யை -பிரபத்தி –அநந்ய சாத்தியே ஸூ அபிஷிடே-மஹா விசுவாச பூர்வகம் -தத் ஏக உபாயதா-உறுதி கொள்ளுதலே -பிரபத்தி
கத்யார்த்தா புத்யர்த்தா -புத்தி வியாபாரம் -ஞானம் தானே
ஆனு கூலஸ்ய சங்கல்பம் -இத்யாதி –அங்க பஞ்சகம் -பஞ்சாங்க வித்யை -/ பிரதி கூவலாஸ்ய வர்ஜனம் /கார்ப்பண்யம் -நியாசம்
–ஷட் அங்கம் ஆத்ம நிஷேப்பியம் -சேர்த்து -அங்கி அங்க பாவம்
யோஜனா பேதம் -நியாசம் அங்கி -தேசிகன் பக்ஷம் / அங்கம் எதிர்பார்க்க மாட்டான் சர்வ தரமான பரித்யஜ்யம் ஒன்றுமே வேண்டும் -தென்னாச்சார்யா சம்ப்ரதாயம்
அவகாத ஸ்வேதம் போலே சம்பாவித ஸ் வ பாவங்கள் -நெல் குத்த தானே வியர்க்குமா போலே இவை தானே வந்து விடும் –
மகா விசுவாசம் வலுக்க இவை தானே வரும் -அங்கம் எதிர்பார்த்தால் சாதனம் ஆகும்
விடுகை -ஒன்றே வேண்டும் -பரித்யஜ்ய என்பதால் -ஈஸ்வர ப்ரவ்ருத்தி -ஸூ ப்ரவ்ருத்தி நிவ்ருத்தி ஏவ –
அந்திம ஸ்ம்ருதி நிரபேஷம் -ஸக்ருத் கர்தவ்யம் / ந்யாஸம் சரணாகதி சப்த வாஸ்யம்
ஞான விசேஷ ரூபம் -குரு முக -ரகஸ்யம் -சத் சம்பிரதாய பூர்வகம் —பால போதனாரத்தம் இது -இங்கே விரித்து சொல்ல முடியாது –
பர யுக்த உபாயம் நிரஸ்தம் -வேத பாஹ்யர் -சாருவாகம் -லோகாயுதன் -கண்டதே காட்சி கொண்டதே கோலம் –
அடுத்து ஞானம் க்ஷணிகம் -புத்தன் -க்ஷணிகமான ஞானமான ஆத்மாவே –
ஞான பரம்பரை முயல்கிறது என்றால் -நான் மோக்ஷம் போக வேறு ஒருவன் முயலுவது போலே ஆகும் –
சப்த பங்கி வாதம் ஜைனம் –முடிவு இல்லாமல் அநேகாந்தம் —
வைசேஷிகன் பாஷாணம் கல் போல் ஆவதே மோக்ஷம் என்பான்
நிரதிசய ஆஹ்லாத இன்பம் அன்றோ –
சாங்க்யன் -நிரீஸ்வர -பிரகிருதி புருஷன் மட்டும் -லோகம் இருவரே நடத்தும் -மோக்ஷம் சித்துக்கா அசித்துக்கா
மாயாவதி –லோகமே மீதியை -ப்ரஹ்மம் சத்யம் -ஜீவனும் ப்ரஹ்மம் ஓன்று கானல் நீர் -ப்ரஹ்மமே பிரமித்து உள்ளது
-அபேத ஞானமே மோக்ஷம் -வேதமே மாயை -உபாசனமும் மாயை -ஆச்சார்யனும் மாயை -அபாரமார்த்திகம் அனைத்தும்
-அபார ப்ரஹ்மம் -ஸ குண ப்ரஹ்மம் உபாசித்து நிர்குண ப்ரஹ்மம் அறிய
பாஸ்கரர் -யாதவ பிரகாசர் -கர்ம ஞான சமுச்சயம் மோக்ஷ உபாயம் என்பர் -உபாசனம் வேதம் சொல்லி -சாஸ்திர விரோதமாக பேசி –
சைவ பசுபதி –லிங்கம்வேவேரே அவாந்தர மதம் -பசுபதி ப்ராப்யம் -வேத விரோதம் பஸ்மம் தாரணம் வழி என்பர் -நிரசனம்
இப்படியாக தர்ம பூத ஞானம் நிரூபணம் –
ஞான சாரம் -சரணாகதி மற்று ஒரு –சாணப்பனார் கண்ட ப்ரஹ்மாஸ்திரம் போலே -அற்றே போகும் –
அடியே போற்றும் -மாம் ஏகம் -ஏவகாரம் எங்கும் –உண்டே -தேவதாந்தர சம்பந்தமும் பாகவத அபசாரமும் இருந்தால் கிடையாது
–கூட -பக்குவம் அடைய -விஷயாந்தர பற்றுக்கள் நீங்கி பக்குவம் அடைய காத்து இருந்தே பலம் கொடுக்கும் –
போக்ய பாக த்வரை -ஸ்ரீ வைகுண்டம் இருந்து / ஸ்ரீ வர குண மங்கை நின்று / திருப் புளிங்குடி கிடந்தது -ஆர்த்தி பூர்த்தி ஆனபின்பே –
அவா அற்று -ஆர்த்தி -தத்வ த்ரயம் விழுங்கி -ஆர்த்தி ஹரத்வம் -வீடு பெற்றார் –
சரணமாகும் –மரணமானால் வைகுந்தம் கொடுக்கும் பிரான் –தரணியாளன் -சரண்ய முகுந்த்வத்வம்
————-
ஆறு த்ரவ்யம் –நான்கு பார்த்தோம் -இனி ஜீவன் ஈஸ்வரன் -8-/-9-அத்ரவ்யம் -பத்தாவது பார்ப்போம்
ஜீவன் -தேக இந்திரிய மன பிராணம் தீ வியதிரிக்த -அணு-
ஞானம் உடையவை -ஜீவன் பரமாத்மா
சித்தும் அசைத்தும் சேஷம்
பரமாத்மாவும் அசைத்தும் தம் போலே ஆக்கும் தண்மை
-பிரத்யர்த்தவம் -தானே தனக்கு தெரியும் / சேதனத்வம் -அறிவுடைமை / ஆத்மத்வம் / கர்த்ருத்வாதி -கிரியாவுக்கு ஆஸ்ரயம்
-ஜீவன் தானே கர்த்தா -சாஸ்திரம் இவனுக்கு விதிக்கும் -/ ஈஸ்வரன் ரஷகத்வம் ஸ்ருஷ்ட்டி ஸ்திதி சம்ஹாரம் கர்த்ருத்வம் உண்டே
ப்ரத்யர்த்தம்–சுவாசமாய் ஸ்வயம் ஏவ -தனக்கு தானே பிரகாசிக்கும் -வேறு ஒன்றின் உதவி இல்லாமல்
விளக்கு தனக்கு விளக்கு தெரியாதே – -பராக்கு பிறருக்கு பிரகாசம்
ஜீவனுக்கும் பரமாத்மாவுக்கு மட்டும் இரண்டும்
சேதனத்வம் -ஞான ஆச்ரயத்வம் -ஞானம் உடைமை -ஞானத்தவம் -ஞானமாகவே இருக்கும் –
ஞானம் -ஞானமாக இருக்கும் ஞானம் உடையதாக இருக்காதே -தர்ம பூத ஞானம்
அசேதனம் இரண்டும் இல்லை
ஆத்மத்வம் -சரீர பிரதிசம்பந்த்வம் -எதிர்பார்த்து இருக்கும் -தந்தை மகன் இருந்தால் தானே -அதே போலே ஆத்மா -சரீரத்துக்கு அந்தராத்மா -என்றவாறு –
பரமாத்மா -ஆத்மாவை சரீரமாக கொண்டு
ஆத்மா தான் சரீரியாகவும் சரீரமாகவும் இருக்கும்
பரமாத்மா சரீரமாக இருக்க மாட்டார்
அசேதனம் சரீரமாகவே இருக்கும் –
நானே சரீரம் -தேகாத்ம அபிமானம் -தப்பு -அறிந்த ஞானி நான் சரீரம் என்றால் பரமாத்மாவுக்கு சரீரம் என்றால் தப்பு இல்லையே
இல்லதும் அல்லதும் அவன் உரு -உள்ளத்து அல்லது அவன் உரு -சர்வ விலக்ஷணன்–யானே நீ என் உடைமையும் நீயே
-யானே என்னை அறிய கில்லாதே யானே என் தனதே என்று இருந்தேன் முன்பு எல்லாம் –
ஸ்வரூப ஐக்கியம் சொல்ல வில்லை –யஸ்ய ஆத்மா சரீரம் -யஸ்ய பிருத்வி சரீரம் -நவேத –
-அஜடமாக இருந்தால் கவலை இல்லை -ஞானம் இருந்தும் அறிய வில்லையே ஐயகோ –
கர்த்ருத்வம் -சங்கல்ப ஞான ஆஸ்ரயத்வம் -இத்தை செய்வோம் என்கிற உறுதி எடுக்கும் ஞானத்துக்கு இருப்பிடமாக இருப்பது
ஏவம் சாமான்ய லக்ஷணம்
இனி விசேஷண லக்ஷணம் -இன்றியமையாது அசாதாரண லக்ஷணம் -தனித் தன்மை-
அணுவாக இருக்கும் பொழுதே சேதனமாக இருப்பர் / இயற்கையாவே சேஷத்வமாக இருந்து சேதனத்வம்
சேஷத்வயே சதி சேதனத்வம் -அடியேன் உள்ளான் -முதலில் -என்ற ஞானம் உள்ளவன் அடுத்து –
ஆச்சார்ய பூர்த்தி சிஷ்ய பூர்த்தி உள்ளவர் ஸ்ரீ கூரத் தாழ்வான் -அன்றோ –இரு கரையர் என்பர் இவர்களை ஸ்ரீ வடுக நம்பி –
-பொருவற்ற கேள்வியன் -மேன்மையர் கூட்டன் அல்லேன் -அமுதனார் –
அசித்வத் பாரதந்தர்யம் -சேஷத்வமே முக்கியம் -/ -8-8-முதல் -2–1 /2-பாசுரம் பரமாத்மாபுரம் -மேலே ஜீவாத்மா பரம் –
-யானும் தானாய் ஒழிந்தானே -இது கொண்டே ஸ்ரீ பாஷ்யகாரர் ஸூ த்ரங்களை ஒருங்க விட்டார்
யான் -தான் -ஸ்வரூப ஐக்கியம் இல்லையே -சரீராத்மா பாவம் சாமா நாதி கரண்யம்-தர்சனம் பேத ஏவ ச –
ஆய் –நீராய் நிலனாய் –சிவனாய் -அயனாய் -போலே -இங்கும் தானாய் -அனைத்தையும் -சரீரமாகக் கொண்ட நீயே
-இப்படிப்பட்ட ஆத்மாவுக்கு சரீரம் அன்றோ ஆத்மா -என்று ஆத்மாவின் பெருமையை சொல்லி -ஆழ்வாருக்கு உணர்த்தி –
உம்மை விடுவதாக இல்லை –உன்னை அல்லால் இல்லையே –சிக்கென செங்கண் மாலே -உம்மை விட்டேன்
-தொண்டர் அடிப் பொடி ஆழ்வார் அவன் இடம் சொன்னது போலே –
சந்தர்ப்பம் இடம் சுட்டி பொருள் -சேஷத்வம் முன்னால்–அடியேன் உள்ளான் -உள்ளான் -வியாபகத்வம் -நான் அறிவது ஞாத்ருத்வம்
-அடியேன் உள்ளான் -சேஷத்வம் சொல்லி ஞாத்ருத்வம்
ஞானம் உடைய ஜீவாத்மா அடிமை
அடிமையான ஜீவாத்மா ஞானம் உடையவன் -இதுவே சரி –
ஜடப் பொருளும் அடிமை தான் -அடிமையான கல் போலே அடிமையான ஜீவாத்மா —
ரத்னமான சேஷத்வம் அறிவுள்ள ஜீவன் இடம் இருப்பதே பெருமை —ரத்ன பேட்டி -பேட்டி ரத்னம் போலே இவை இரண்டும் –
சேஷி உள்ளே இருக்கிறார் அறிந்து கைங்கர்யம் -செய்ய வேண்டுமே -உள்ளுவார் உள்ளத்து உளன் கண்டாய் –நல்ல நெஞ்சே –
இருப்பார் அறிந்தவன் உள்ளத்திலே பிரகாசிப்பார் -அப்ரஹ்மாத்வ தத்வம் இல்லை -சத்தைக்கு உள்ளே இருக்க வேண்டுமே –
ஏவம் ஆதேயத்தவ –ஆதாரம் அவன் / விதேயத்வம் / பராதீன கர்த்ருத்வம் / பரதந்த்ரமாக முக்யத்வம்
தேக இந்திரிய மனஸ் பிராணன் விலக்ஷணன்
மம சரீரம் -என்னுடைய என்பதால் தேக விலக்ஷணன்
சஷூசா பஸ்யாமி கண்ணால் பார்க்கிறேன் -மூன்றாம் வேற்றுமை உருபு -கருவி -கரணே த்ருதியீ —இந்திரிய விலக்ஷணன்
ஸ்ரோத்ர இந்த்ரியத்தால் கேட்டு -/ மனசால் நினைக்கிறேன் -வெண்ணெய் உன் என்னும் ஈனச் சொல் –நெஞ்சால் நினைப்பு அரிதால்
மம பிராணா -என்றும் சொல்கிறோமே –இயற்க்கை எய்தினார் -பஞ்ச பூதங்களில் -ஆச்சார்யர் திருவடி ஜீவாத்மா திருவடி சேர்ந்தார்
ஞானத்தை காட்டிலும் -அடியேன் ஞானத்தால் அறிந்தேன் -தீ புத்தி -விட வேறு -ஞானமாகவும் ஞானம் உடைமை -இரண்டும் உண்டே
தர்மிக் ஞானம் வேறே தர்ம ஞானம் வேறே -நான் நான் மட்டுமே தோன்றும் -பிரத்யக் –பேர் மறக்கலாம் அது என்னுடையது நான் மறக்காமல்
ஸ்வஸ்மை ஸ்வயம் பிரகாசம்
அணு பரிமாணம் -ஸ்தாபிப்பது -/ ஜைனர் சரீர பரிமாணம் என்பர் / சுருக்கம் வளர்ந்து -ஸ்வரூப விகாரம் இல்லையே –
சுக துக்க -ஸ்வ பாவ விகாரம் உண்டு -தன்மையில் தான் விகாரம்
உதக்ரந்தி -ஏவம் -பாவாதி ஒவ்டுலோமி சொல்லும் கருத்து ப்ரஹ்ம ஸூ த்ரம் –டங்கர் சுகதேவர் -போதாயனர் -பலர் உண்டே
கிளம்பி -உதக்ரந்தி பாதம் -4-அத்யாயம் -பல அத்யாயம் –ரஸ்மி ஸூ ர்ய கிரணம் -அர்ச்சிராதி -விபு என்றால் பிரயாணம் பண்ண முடியாதே
ஏஷோர் அணுராத்மா ஸ்ருதியும் சொல்லுமே
தர்ம பூத ஞான வியாப்தியால் சரீரம் எங்கும் வலிக்கும் பொழுது உணர்கிறோம் –
சகோதரி பிரவ்ருத்தி அநேக சரீரம் பொருந்தும் -ஆபாச விருத்திக்கு ஐம்பது சரீரம்
சொப்பனத்தில் நாமே பல கார்யம் செய்கிறோமே -ஆத்மா எங்கு -தட்டினால் எங்கு எழுந்து இருக்கிறார் -இங்கு தான்
அங்கு தர்ம பூத ஞானம் -பகவான் தான் ஸ்ருஷ்ட்டி -சொப்பனத்தில் கர்ம அனுகுணமாக ஸ்ருஷ்ட்டி
ஏகதா பவதி முக்தன் -கைங்கர்யத்துக்கு -தர்ம பூத ஞானம்
நித்யம் –க்ருத ப்ரநாசம்-செயல்கள் அழிய -கர்மத்துக்கு பலன் -அக்கருத்தை அப்யாமகம் -செய்யாததுக்கு அனுபவம் வருமே நித்தியமாக இல்லா விட்டால் –
தோஷம் வாராமைக்காக -புத்தன் ஞானம் க்ஷணிகம் அதுவே ஆத்மா -என்கிறான்-
பால்யத்தில் அறியாதவற்றை அறிந்தேன் -பூர்வ ஞானம் அனுசந்தான தொடர்ச்சி உண்டே -நித்யம்
ஜீவோ நஷ்ட -பிறந்தார் அளித்தார் என்பது -ஜாவஸ்ய தேக சம்பந்தத்தை -சொல்கிறோம் -வியோகம் நாசம் -ஸ்வரூபேண இல்லை நித்யமே
பிரதி சரிதத்தில் வேவ் வேறே ஆத்மா -நம் சரீரத்தில் பல ஆத்மாக்கள் -ஓன்று தான் கர்மா பலன் அனுபவிக்கும்
சமஸ்தானம் உருவ அமைப்பு -அசித்துக்குள்ளும் ஆத்மா உண்டு -மனுஷ்யன் சித் -கல் அசித் -தப்பான புரிதல்
-கல் போலே மநுஷ்யனும் அசித்தும் -உருவ அமைப்பு அசைத்து தான் -ஞானம் பிரகாசிக்காமல் கல் -பஞ்ச பூதத்தால் இவை ஆக்கப்பட்டு -அதனால் அசித்
ஜீவாத்மா -ஞானத்தால் லாக்கப் பட்டது -அதுவே உபாதானம் -ஜடம் இல்லை -அஜடம்-
கல்லுக்குள் ஆத்மா -ஞானம் பிரகாசிக்க வில்லை -என்றவாறு -மனுஷ்ய சரீரத்துக்குள் பதி ஞானம் -என்பது இல்லை
ஞானம் உள்ள பிறவி எடுக்க மனுஷ்ய சரீரம் எடுத்துக் கொண்டார் என்பதே சரி
கர்மா -வெளிச்சம் மறைக்க காகிதம் கொண்டு -வலிமையான கர்மா முழுவதும் மறைத்து -மறைக்கும் அளவால் வெளிச்சம் மாறுமே
பிறவியே கர்மா அனுகுணமாகவே தானே
-27-லட்ச்சம் பட்டாம் பூச்சி வகைகள் -அத்தனை துல்யமாக -கர்மா அளவு கொண்டு பிறவி கொடுக்கிறான் பரமாத்மா –
ஞான தாரதம்யத்தால் பிறவி –
கல்லுக்குள் மேலே கர்மா சேர்க்காமல் -கர்மா தொலையும் -பிராரப்தம் தொலையும் -மனுஷ்யன் தான் சேர்ப்பான் –
கல்ப கோடி காலம் அனுபவித்து முடிக்க முடியாத கர்மா அரை க்ஷணத்தில் சேர்க்கும் வல்லமை
மனுஷ்ய சரீரத்திலும் பல ஆத்மாக்கள் -ஓன்று மட்டுமே -கர்மா பலம் -மற்றவை கல்லுக்குள் வாழ்வது போலே -வாழும் –
சித்தான ஆத்மா மனுஷ்ய உடம்பில் -இருக்கும் -மனுஷ்ய சமஸ்தானமும் அசித்து தானே என்று உணர வேண்டும் –
ஆத்மா ஓன்று -ஜாதி ஏக வசனம் –ஜாதி நெல் போலே -சஜாதீயர் -வரீஹீ ராசி போலே
ஞான ஏக ஆகாரதயா-பண்டித சம தர்சன -வித்யா வினோத சம்பன்ன -ஸ்ரீ கீதை –
சரீரம் உடன் கூடி இருக்கும் பொழுது -விசிஷ்டா ஸ்வரூபம் நிஷ்க்ருஷ்ட -பிரிந்த ஸ்வரூபம் வாசி இல்லை -சரீரம் மூடி போலே
அஜன் நித்யன் சாஸ்வதன் புராணம் -ஏகோ பஹுனாம் -எண்ணிறந்த ஆத்மாவுக்கு -ஸ்வரூப ஐக்கியம் இல்லை -சேதன நாம் –
ஆத்யவதி ஞானம் -யேஷாம் ஆத்ம -எந்த எந்த ஆத்மாக்களுக்கு -அஞ்ஞானம் மூடி -கழிந்த பின்பு –
பல பல -கானல் நீர் போலே பொய் சங்கரர் -உபாதியால் பலவாக பிரமை -சந்திரன் கண்ணாடி குளம் கத்தி போலே
ப்ரஹ்மத்துக்கே அஞ்ஞானம் என்றால் யார் போக்க –
யேஷாம் -பன்மை -தோற்றம் உள்ளவர்களுக்கு -சாஸ்திர ஞானம் -வந்து –தேஷாம் -மீண்டும் பன்மை -அஞ்ஞானம் தொலைந்தவர்களுக்கு -ஒருமை இல்லையே –
பயிருக்கும் பிரகாசம் -ஆத்மாக்கள் அநேகம் -பின்னமே ஓன்று இல்லை –
ஸூ தா சூகி -இயற்கையாகவே சந்தோசம் -உபாதியால் -சம்சாரத்தால் -தூக்கி -கர்மம் -உபாதை வசத்தால்
அஹம் -கர்த்தா -போக்தா அனுபவிக்கிறார் -/சரீரீ -சரீரத்துக்கு -சரீரஞ்ச -பரமாத்மாவுக்கு
பிரகிருதி -சரீரம் -ஈஸ்வரன் உடன் சரீரம் -அஸ்ய ப்ரத்யக்ஷ -ஸ்ருதி -ஸூ யம் பிரகாசத்வம் சித்தம் -வேறு சக காரி வேண்டாம் -ஞானத்வாத் –
பக்ஷம் -சாத்தியம் -ஹேது -/ மழை / நெருப்பு / புகை போலே -ஆத்யா -சுயம் பிரகாசம் -ஞானத்வாத் –
விஞ்ஞானம் -சொல்லி விஞ்ஞாதா ஞானம் உடையவன் சொல்லாமல் ஸ்ருதி -ஞானமாகவே இருக்கிறான் ஞானம் உடையவனாயும் உள்ளான் -உப்புக்கட்டி போலே
உணர் முழு நலம் –முழு உணர்/ முழு நலம் -ஹார மத்திய மணி நியாயம்
உணர்வு ஞானம் நலம் பக்தி -அத்யந்த ஞான ஆனந்த மயன் என்றவாறு –அதனால் ஞானம் உடையவன் என்று சொல்லாமல் ஞானமாகவே சொல்லிற்று ஸ்ருதி –
தர்ம பூத ஞானம் போலே
ஞானத்தவ -அணுத்தவா -குற்றம் அற்ற -ஸ்வரூப நிரூபக தர்மம்
தேக பரிமாணம் ஜைன பக்ஷம் –இத்யாதி பல புற மதவாதிகள் -பக்ஷம் நிரசனம்
ஆத்மா -தர்ம பூத ஞானம்
அறிவு -அறிவை உடையவர் -அறியப் படும் பொருள் -/ ஞானம்-ஞாதா -ஜேயம் -மூன்றாகவும் ஆத்மா
தர்ம பூத ஞானம் -ஞானம் ஜேயம் -ஞாதாவாக இருக்க முடியாதே அசேதனம் தானே
பிரகிருதி -ஞானம் ஜாதா -இல்லாமல் ஜேயமாகவும் மட்டும் இருக்கும்
பரமாத்மாவும் ஆத்மாவை போலே -மேலே தாதா -கொடுப்பவராயும் -ஞானக் கை தா -அது அதுவே -ஸ்வாமி தாச பாவம் மாறாதே –

ஜீவாத்மா -8-அவதாரம் பார்த்து வருகிறோம் -/ அறிவு -அறியப்படும் பொருள் -அறிபவர் -ஞானம் -ஞாதா -ஜேயம் /-ஆத்மா மூன்றுமாக இருக்க /
தர்ம பூத ஞானம் -அறிவாளி ஞாதா வாக இருக்காது -பிரகிருதி ஞானம் ஞாதாவாக இல்லாமல் ஜேயமாகவே இருக்கும்
-1-புத்தன் -ஆத்மா க்ஷணிகம் -ஞானமே க்ஷணிகம் என்பான் -/-2-சாருவாகன் லோகாயுதன் -இனிமையாக பேசுவான் -கண்டதே காட்சி கொண்டதே கோலம் /
ஆகாசம் தவிர்ந்த பூத சதுஷ்ட்யம் -உடம்பே ஆத்மா என்பான்
-3-ஜைனன் தேக பரிமாணம் -யானையின் உடம்பில் யானையின் அளவு /
-4-சாங்க்யன் -ஈஸ்வர தத்வம் இல்லை -பிரகிருதி ஜீவன் -கர்த்ருத்வம் போக்த்ருத்வம் –சரீரத்தின் தன்மை ஆத்மாவுக்கு பிரதிபலிக்கும்
பாகவதம் தேவபூதிக்கு உபதேசம் -சேஸ்வர சாங்க்யன் -ஈஸ்வரனை ஒத்து கொண்டு –
-5-யாதவ பிரகாசர் ப்ரஹ்மத்துக்கு அம்சம் ஜீவன்
-6-பாஸ்கரன் -உபாதி சரீரம் –
-7-அத்வைதி -ப்ரஹ்மத்துக்கு அவித்யை அஞ்ஞானம் –
ஒரே தத்வம் -ப்ரஹ்மம் உண்மையா அஞ்ஞானம் உண்மையா -யார் போக்க -இத்யாதி வாதம் -அனுபவத்தி –
அந்தகாரண அவிச்சின்ன -மனசுக்குள் உள்ள பிரமம் பல ஜீவன் -வாசஸ்பதி மதம் -8-
ஆக எட்டு புற மதங்கள் நிரஸ்தம் /விபுத்வ வாத பக்ஷம் -ஆத்மா விபு -நாம் தர்ம பூத ஞானம் பிரசுரம் -/
அதிருஷ்ட ஜெனித-தேசாந்திர பலம் -நன்மை -இல்லாத இடங்களில் புகழ்ந்து -விருது கொடுப்பதால் -விபு என்பர் சிலர் -ஜீவ சம்பந்தம் அபாவத் –
நல்ல கார்ய பலமே அதிருஷ்டம் -எங்கேயோ எப்பொழுதோ ஆகும் -பகவத் ப்ரீதி ஜனக -ஜீவா கர்த்ருத்வ கர்மா விசேஷம் -தானே அதிருஷ்டம் –
ஈஸ்வரன் நித்யம் -அவர் திரு உள்ள உகப்பே காரணம் -/சங்கல்பம் ஏவ –விதி வாய்க்கின்றது காப்பார் யார் –இதனால் -பல உபலப்தி ந விரோதம்/
இருவர் விபுவாக இருக்க முடியாதே -இடிக்குமே/
ஜீவன் த்ரிவிதம் -பத்த முக்த நித்ய பேதாத் -கர்மம் அடியாக –
பத்தர் -அனுவ்ருத்த சம்சாரஹா -தங்களையும் மறந்து ஈஸ்வரனையும் மறந்து ஈஸ்வர கைங்கர்யங்களை இழந்து இழந்தோம் என்ற நினைவும் இன்றிக்கே
-14-லோகத்தில் பிரம்மாதி கிரீட பர்யந்தம் -சேதன விசேஷங்கள்
உந்தி தாமரையில் தோன்றிய நான் முகன் -பூவில் நான்முகனைப் படைத்த தேவன் –
ருத்ரன் / சனகாதி /நாரதாதி தேவ ரிஷி /வசிஷ்டாதி ப்ரஹ்ம ரிஷி /புலஸ்ய தக்ஷ மரீசி காஸ்யப –நவ பிரஜாபதி /
திக்பலர்கள் / 14-இந்த்ரர்கள் -ஒரு பகல் பொழுதில் -14-உண்டே /மனுக்கள் / கின்னர்கர் வித்யாதரர்கள் /
திருப்பள்ளி எழுச்சியில் அனைவரும் பார்த்தோம் -/திருவடி இலங்கை எரிக்க அசோகவனம் ஏரியாதவற்றை பார்த்து பாட
-சேஷத்வ பாரதந்தர்யம் ஊறிய மனஸ் / தேவ யோனிகள் பலர்
மனுஷ்ய நான்கு வர்ணர் -பஹு விதம் -/திர்யக்குகள் பசு பஷி உஊர்ந்து வீட்டில் பூச்சு புழுக்கள் / ஸ்தாவரங்கள் மரம் புதர் கொடிகள் /
மரங்களுக்கும் ஓர் அறிவு உண்டே -நீர் இழுத்துக் கொண்டு சூரியன் நோக்கி வளர்ந்து
ஜராயு -பனிக்குடம் உடைந்து /முட்டை முளை விட்டு /வியர்வையில் இருந்து தொன்று
தேவர் மனுஷ்யர் -முதல் வகை –கர்ப்பப்பை -பிரேமா விதி விளக்கு ருத்ரன் புருவம் கோபம் -மானஸ புத்திரர் சிங்கள / சீதா பூமி
திரௌபதி அக்னி மதியத்தில் /பூத வேதாளங்கள் அயோநிஜை
திரியக்குகள் -கர்ப்பத்தில் / அண்டஜம் கோழி போல்வன / ஸ்வதஜா /ஸ்தாவரா -பூமியில் முளை விட்டு
பீஜாங்குர நியாயத்தால் பிறக்கிறார்கள் –கர்மா-விஷம ப்ரவாஹ -அவித்யா கர்மா ருசி வாசனை -அநாதிகால –
சக்கரமாக -மாறி மாறி பல பிறவிகள் –
கர்ப ஜென்ம பால யவ்வனம் ஜாகர் ஸ்வப்னா ஸூஷூப்தி மோர்ச்சா —ஜரா -மரண –ஸ்வர்க்க -நரக
-கமனாதி விவித விசித்திர அவஸ்தைகள் -இவை என்ன விசித்ரமே
அநாதி அனந்தர பிரகாரங்கள் –தாப த்ரயங்கள் -பகவத் அனுபவ விச்சேதம் -தடைப்பட்டு கிடப்பவர்கள் பத்தாத்மாக்கள்
சாஸ்திரம் வசப்பட்டு -/ படாமல் -இரண்டு வகை
தேவ மனுஷ்யர் -சாஸ்திர வஸ்யர் / திர்யக் ஸ்தாவரங்கள் -வஸ்யர் இல்லாமல்
இந்த்ரியங்களால் விவேக ஞானம் வேண்டுமே –
முமுஷூ புபுஷூ இரண்டு வகை சாஸ்திர வஸ்யர்
புபுஷூக்கள் தர்ம அர்த்த காமம் விருப்பம் / பொருள் இன்பம் -/ தர்ம பரர்கள்
கேவல -அர்த்த காமம் -தேகமே ஆத்மா என்பவர்கள்
தர்மம் -தேக ஆத்மா விவேகம் இருந்தவர்கள் தானே வருவார்கள்
தர்ம –அலௌகிக -வேற லோகம் -ஸ்ரேயாஸ் சாதனம் -தர்மம் -ஆத்மா உயர்ந்த பதவி அடையும் நம்புவான்
சாஸ்திரம் படித்து -வேதம் ஒத்து கொள்ள பட்ட ஹிதமே -இஷ்ட சாதனத்வம் தர்மத்வம் –
தானம் தீர்த்த யாத்திரை இத்யாதி -பர லோகம் ஓன்று உண்டு அறிந்தவர்
தர்ம பரர்கள் -தேவதாந்தரர் / பகவத் பிறர் -ப்ரம்ம ருத்ரர் அக்னி
ஆர்த்தோ ஜிஜ்ஜாசூ அர்த்தார்த்தி -ஐஸ்வர்யார்த்தி கைவல்யார்த்தி -தர்மம் எண்ணம் -பகவானை பற்றி
அண்டாதிபதியே -புகழ்ந்து -புது ஐஸ்வர்யம்
அசுரர் சத்ரவே நாம -விரோதி அழித்து மீட்டு கொடுக்க சொல்லி -ஜிஜ்ஜாசூ -கைவல்யார்த்தி –தேசிகர் பக்ஷம் -மாறி அடையலாம் -என்றாவது –
லோகாச்சார்யார் -பக்ஷம் -கைவல்யார்த்தியும் மோஷார்த்தி-போனவர் போனது தானே –
முமுஷுவுக்கு அறிய வேண்டிய ரகஸ்யத்ரய ஞானம் -கைவல்யார்த்திக்கு வேண்டாமே -அர்த்த சங்கோசம் -மா முனிகள்
முமுஷுக்கள் இரண்டு வகை -கைவல்யர் -மோக்ஷ பரர்கள் –
ஞான யோகத்தால் -சரீரம் தொலைந்து -அநு மாத்ர ஆத்மா தன்னை தானே அனுபவித்து -ஒன்றே -கைவல்யம் -கேவலம் -ப்ரஹ்ம அனுபவம் இல்லை
அண்டம் தாண்டி -விராஜா தாண்டி மூலையில் அனுபவம் நம் பக்ஷம் / தேசிகர் லீலா விபூதியில் /
ஏடு நிலத்தில் இடுவதில் முன்னம் அதனால் ஆழ்வார் கூப்பிடுகிறார் –
கர்மம் தொலைத்து -பகவத் அனுபவம் இல்லாத நிலை -விருப்பம் பட்டு -ஜீவ ஸ்வதந்திரம்/
சாஸ்திர வஸ்யர் -12-வயசுக்குள் இல்லை என்பர் -மரம் போலவே -வைதிக பிள்ளைகள் உள்ளே போக -அர்ஜுனன் உள்ளே போக வில்லையே
பிள்ளைகள் பக்தி பிரபத்தி தெரியாமல் / அர்ஜுனன் வைதிகர் -அறிந்தும் இச்சை ருசி இல்லாமல் பிரார்த்திக்காமல் இழந்தார்கள்
அர்ச்சிராதி மார்க்கம் –பதியால் கை விடப்பட்ட பத்னி நியாயம் போலே கைவல்யம் -உண்மை பத்னி விட்ட பதி இங்கு
பிரகிருதி மண்டலத்துக்குள் உள்ளான் -என்றால் திரும்பலாம் –
மோக்ஷ பரர்கள் இரு வகை -வேறு விதத்தில் -ஹிதம் பொறுத்து -பக்தர் பிரபன்னர்
அங்கங்கள் உடன் வேத வேதாங்கள் கற்று -பூர்வ உத்தர மீமாம்சை கற்று -சித் அசித் விலக்ஷண அதிசய ஆனந்த ரூப -நிகில ஹேய ப்ரத்ய நீக ப்ரஹ்மம்
-நிர்ணயம் -அடையும் பொருட்டு அங்கங்கள் உடன் பக்தி -கர்மா ஞான யோகங்கள் -ஸாத்ய உபாயம் –
த்ரை வர்ணம் அதிகாரி -வேதம் / ஸ்த்ரீகளும் அதிகாரிகள் இல்லை / ஆர்த்தித்தவம் -விருப்பம் வேண்டும் -சாமர்த்தியமும் வேணும் –
சூத்திரர்கள் அதிகாரிகள் இல்லை -அப சூத்ராதி அதிகரணம் –சொல்லுமே -/ பூர்வர்கள் -பக்தி பற்றாதது அதிகாரம் இல்லாமல் இல்லை
-ஸ்வாதந்தர்யம் -என்னுடைய கர்மா -நான் போக்குகிக் கொள்கிறேன் -பாரதந்த்ரயம் விரோதிக்குமே -ஸ்வரூப அனுரூபம் பிரபத்தி மட்டுமே
அனைவரும் அதிகாரிகள் -பசு மனுஷ பஷி வா —
ஜடாயு -கைங்கர்யம் / நம்பிள்ளை மரத்தை தொட்டு -ஆச்சார்ய அபிமானத்தால் உண்டே -/அர்த்தித்தவம் சாமர்த்தியம் இல்லாமல் அவராகவே செய்து
/ கைங்கர்யம் செய்ய ஞான அனுஷ்டானங்கள் –
பக்தி ஸ்வரூபம் -புத்தி பரிச்சேதத்தில் சொன்னோம் -ஞானம் அவஸ்தை தானே
சாதன ஸாத்ய பக்தி -வியாசாதிகள் சாதன பக்தர் / நாதாதிகள் ஸாத்ய பக்தர்கள் /பர பக்தி –ஏக ஸ்வபாவம் ஆக்க பிரார்த்தனை கத்ய த்ரயத்தில் –
பிரபன்னன்
ஆகிஞ்சன்ய அநந்ய கதித்வம் / நோற்ற நோன்பு ஆராவமுது /இருவகை
தர்மம் அர்த்தம் காமம் கேட்பர் / சரணாகதி பண்ணி மோக்ஷம் -அபிலாஷை இப்படியும் இருக்குமே
சத்சங்கம் -நித்ய -அநித்ய பரவஸ்து விவேக ஞானம் சம்சாரம் நிர்வேதம் வைராக்யம் கொண்டு மோக்ஷ சித்யர்த்தம் ஆச்சார்யர் வேத பக்தர் –
குருவை அடைந்து புருஷகார பாதை மகா லஷ்மி –பக்தி உபாயாந்தரங்கள் சக்தி ஏவ பிராப்தி இல்லை என்று விட்டு –
ஆனுகூலஸ்ய சங்கல்பம் -இத்யாதி ஆறும் -இவை ஏற்பட வேண்டும் -அங்கங்கள் தேசிகன் -பிராந்தி கூலாஸ்ய வர்ஜனம்
-விசுவாசம் பிரார்த்தனை கைம்முதல் இல்லாமல் ஆத்ம சமர்ப்பணம் பண்ண வேண்டும்
பிள்ளை லோகாச்சார்யார் அங்கங்கள் எதிர்பார்க்காமல் -இவை சம்பாவித ஸ்வபாவங்கள் -பிரபன்னன் நிலையில்
இவை தன்னைடையே -நெல் குத்த வியர்வை தானே வருமே –
திருவடிகளை உபாயத்வேன ஸ்வீகரிக்கும் பிரபன்னன் –சர்வாதிகாரம்
த்விவிதம் -ஏகாந்தி / பரமைகாந்தி
ஏகாந்தி -வேற பலனும் -மோக்ஷமும் -/ பரமனை தவிர வேறே கேட்க்காமல் பரமை காந்தி –
தேவதாந்த்ர பஜனம் இல்லாதவர் இருவரும் -சாந்தீபன் போல்வார் -பிள்ளையை இவர் இடமே கேட்டாரே -/
மோர்காரி நாக பழக்காரி சிந்தையந்தி பெற்றார்கள் -கோதில் வாய்மையினார் -அத்தை கண்ணன் இடம் கேட்டதால் கோது இல்லையே /திருமேனி சேவித்து புத்தி மாறுமே
பிராப்ய ப்ராபக ஐக்கியம் -கண்ணே உன்னைக் காண கருதி –காண்பது புருஷார்த்தம் -கண்ணே உபாயம் /
பரமை காந்தி த்ருப்தன் ஆர்த்த —திருப்தர் -அவசியம் அனுபவிக்கும் பிராரப்தம் கர்மா முடித்து சரீர அவசானத்தில் -மோக்ஷம் அபேக்ஷை
பிரபத்தி உத்தர க்ஷணம் -நெருப்புக்குள் நடுவில் உஜ்ஜ்வல்யமான அக்னி மதியத்தில் இருப்பது போலே -சம்சாரம் -ஸ்திதி அதி துக்க -அஸஹ்யத்வாத் -ஆர்த்தன்/
முகுந்தன் திருவடிகள் -பிரபன்னனுக்கு -ஸ்வதந்த்ர பிரபத்தி -அங்க பிரபத்தி -பக்தி ஆரம்ப விரோதிகளை போக்க –
மரணமானால் வைகுந்தமா -மரணமாக்கி வைகுந்தமா –
முக்தன் –உபாய பரிக்ரஹம் அனந்தரம் -நித்ய நைமித்திய பகவத் ஆஞ்ஞா ரூப கர்மம் –பண்ணா விடில் குற்றம் –அனுக்ஞ்ஞா ரூப கர்மம் ப்ரீதிக்காக -/ஸ்வயம் பிரயோஜனமாக செய்து -இந்த எண்ணத்துடன் செய்ய வேண்டும் -/அறியாமையால் நழுவினால் தப்பில்லை –
பகவத் அபசாரம் பாகவத அஸஹ்ய அபசாரங்கள் தவிர்த்து
தேஹ அவசானத்தில் -புண்யம் மித்ரர் இடமும் -பாபங்கள் சத்ருக்கள் இடமும் -கொடுத்து –
வாக்கு மனஸ் எட்டாத ஹார்த்த–101 நாடி ஸூ ஷும்னா நாடி/ -சூர்யா க்ரனாத்வாரா அக்னி லோகம் கத்வா –ஜ்யோதிஸ் -அர்ச்சிராதி /
பகல் / சுக்ல பக்ஷம்/ உத்தராயணம் / சம்வத்சரம் -ஆதி / அபிமான தேவதைகள் – -12-லோகங்கள் சத்யா லோகம் வரை -மாதவன் தமர் எமர் -சத்கரித்து
மண்டலத்தை கீண்டு புக்கு –/ ஆதி வாஹிகர் –தாண்டி அழைத்து போகும் -உபசாரம் பெற்று -விரஜை-நீராடி -ஸூஷ்ம சரீரம் விட்டு – /
அமானவ கர ஸ்பர்சம் –பெற்று -/ அப்ராக்ருத திருமேனி பெற்று -/ஸ்வரூப ஆவிர்பாவம் பெற்று / சேற்றை விலக்க ஒளி பிரசுரிக்கும் /
சதுர் புஜம் கொண்டு ஸாரூப்யம் / சாலோக்யம் சாமீப்யம் / சாம்யப்பத்தி / நகர பாலர்கள்/ த்வார பாலர்கள் -ஸ்ரீ வைகுண்டம் நுழைந்து
பதாகம் தோரணங்கள் -தீர்க்க பிரகாரம் -/ ஸஹித கோபுரம் -குறுகினர்/ அஸ்வத மரம் பார்த்து -சத்தம் மாலா ஹஸ்தா -உபசரித்த -ப்ரஹ்ம கந்தம்
சேவிக்க -பரஸ்பரம் மஹா மணி மண்டபம் -பர்யங்கம் சமீபம் -தர்மாதி பீடம் -எட்டு கால்கள் -சஹஸ்ர தள தாமரை/கூர்மாதீன திவ்ய லோகம்
-ஸ்ரீ பூமி நீளா சமேத – நடுவாக வீற்று இருக்கும் நாயகன் -/ திவ்ய ஆயுதம் கிரீடம் மகுடம் சூடாவதாம்சம் கேயூர கடக ஸ்ரீ வத்சம் கௌஸ்துபம்
உதர பந்தனம் பீதாம்பரம் –நூபுராதி திவ்ய பூஷணம் -கல்யாண குண சாகரம் -பாதேன பர்யங்கம் –
நீ யார் -அஹம் -சரீரம் பிரகாரம் -சம்பந்தம் நித்யம் ஞானம் இப்பொழுது -கடாக்ஷம் -அனுபவ ஜெனித பிரகர்ஷ -ஆனந்தம் உந்த மேலே ஆனந்தம்
-ஹர்ஷ பிரகர்ஷாத் -சர்வ கால –சர்வ தேச சர்வ வித கைங்கர்யங்கள் சர்வ அவஸ்த்தை உசித -எட்டு குணங்கள் உதித்தவனாய்
-முக்தன் -ப்ரஹ்ம சாம்யப்பத்தி போகத்தில் சாம்யம் –
சேர்ந்து இருந்து ப்ரஹ்மத்தின் குணங்களை அனுபவிக்கிறோம் -ஜகாத் வியாபார வர்ஜம் -போக மாத்ர சாம்ய லிங்கம் -ஐக்கியம் இல்லை –
பரமமான பதம் அடைகிறோம் -பிரயாணம் உண்டே -அத்வைதிகள் ஞான மாத்திரமே மோக்ஷம் -/
ஸ்வாமி சேஷி –தாசன் சேஷன் பாவம் மாறாது –நானாத்வம் சர்வ லோக சஞ்சாரம் உண்டு -முக்தனுக்கு -திரும்ப வர மாட்டான்
-அவன் அனுப்ப -வரலாம் கர்மத்தால் இல்லை -இச்சையால் -வருவது பொருந்தும் –
நித்யம் -எப்பொழுதுமே கர்மம் இல்லாமல் –சரீர வாசனை இல்லை -ஞான சங்கோசம் பிரசங்கம் ரஹிதம் அனந்தன் கருடர் விஷ்வக்சேனர்
-நித்ய இச்சையால் -நித்யராக இருப்பார்கள் -அநாதியாக-ஆதி அந்தம் இல்லை பகவத் அவதாரம் போலே இவர்களும் இச்சையால் ஆவிர்பவிப்பார்கள் —

————————–

ஸ்ரீ கோயில் கந்தாடை அப்பன் ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம் –
ஸ்ரீ உ வே வேளுக்குடி ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம் .
ஸ்ரீ ஸ்ரீனிவாச மஹா குரு ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம் .
ஸ்ரீ பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம் .

ஸ்ரீ யதீந்த்ர மத தீபிகை-3-ஸ்ரீ நிவாஸாச்சார்யார் ஸ்வாமிகள்–ஸ்ரீ வேளுக்குடி ஸ்வாமிகள் —

April 9, 2017

ஸ்ரீ வேங்கடேசம் கரி சைல நாதம் ஸ்ரீ தேவ ராஜம் கடிகாத்ரி ஸிம்ஹம் கிருஷ்னேன சகம் யதிராஜம் இதே ஸ்வப்னே ச த்ருஷ்டன் மம தேசிகேந்த்ரன் –
யதீஸ்வரம் ப்ராணமாம் யஹம் வேதாந்தர்யம் மஹா குரும் கரோமி பால போதார்த்தம் யதீந்த்ர மத தீபிகம்

————————–

எம்பெருமானார் தரிசனம் என்று –வளர்த்த அந்த செயலுக்காக -நம் பெருமாள் நாட்டி வைத்தார் —
தை புஷ்யம் -அர்ச்சா திருமேனி -தானுகந்த திருமேனி -கந்தாடை ஆண்டான் பிரதிஷ்டை-ஏறி அருள செய்த திரு நக்ஷத்ரம்
-பரத்தாழ்வான் திரு நக்ஷத்ரம் -இருவர் கைங்கர்யமும் செய்த ஸ்வாமி அன்றோ -மூன்று நாள் உத்சவம் குரு புஷ்யம் ஸ்ரீ பெரும் பூதூரில் –
தானானே திருமேனியும் கந்தாடை ஆண்டான் பிரதிஷ்டை செய்து அருளினார் –
தொட்டாச்சார்யார் ஸ்வாமிகள் காலம் -1530-
சாத்விக அஹங்காரம் -11-
தாமச அஹங்காரம் -10-தன்மாத்திரை பூதங்கள்
ராஜஸ அஹங்காரம் இரண்டுக்கும் சஹகாரி
கர்ம இந்திரியங்கள் –வாக் /பாணி -இத்யாதி -வர்ணம் உச்சாரணம் வாக்கு -கரண இந்திரியம்
நாக்குக்கு ரசனை ஞான இந்திரியம் /நுனியில் வாக்கு இந்திரியம் –
ஹ்ருது -தொண்டை -நாக்கு நுனி -அடி நாக்கு -சகாயம் இல்லாமல் பேசுவது -சுவையில் புத்தி போகாமல் ரசனை தெரியாமல்
-அது செய்யாமல் நுனி நாக்கால் பேசி மனசில் பட்டத்தை பேசாமல் –
அதிருஷ்ட ரூபம் புண்ணியம் -கொண்டே பேசும் ஜென்மம் -அரிது அரிது மானிடர் ஆவது அரிது
பாணி -சில்ப கர்ணம்–வேலை செய்ய -அங்குலியர்க வர்த்தி விரல் நுனியில் மநுஷ்யர்களுக்கு
யானைக்கு மூக்கில் நுனியில் –துதிக்கை -/
சஞ்சாரம் பண்ணும் கர்ணம் பாதம் -காலில் -/பாம்புக்கு நெஞ்சில் இருக்கும் /பறவைகளுக்கு சிறகு -அருகால சிறு வண்டே –
மலாதி தியாக காரண இந்திரியம் பாயு -அந்த அந்த அவயவத்தில் இருக்கும் / உபஸ்தக ஆனந்தம் சிற்றின்பம் -/
இந்திரியங்கள் அணு ஸ்வரூபம் -ஸூ ஷ்மம்–ஜீவன் பர காய பிரவேசம் -ஸூ ஷ்ம இந்திரியம் எடுத்துக் கொண்டே போவார்
லோகாந்த்ர -சத்ய லோகம் இஷுவாகு போனார் இதே இந்திரியங்கள் கொண்டே போவார் –
ஸ்ருஷ்ட்டி -அவன் அவனுக்கு உண்டான இந்திரியங்கள் உடனே -பிராகிருத பிரளயம் -அனைத்தும் அழியும் வரை -கூடவே வரும் –
சரீரம் -கர்மங்கள் வாசனை மனப் பதிவுகள் ருசி கூடவே இந்திரிய ஸூ ஷ்மங்களும் கூடவே போகும் –
மஹா பிரளயம் -கரண களேபரங்கள் இல்லாமல் ஜடம் -போலே அசித் அவிசேஷமாக –
முக்தி தசை -இந்திரியங்கள் -பிராகிருதம் -போக முடியாதே -அப்ராக்ருதம் -தானே அங்கு -இங்கே விட்டால் அழியுமா -போகாது பிராகிருத பிரளயம் வரை இருக்கும் –
இவை இந்திரியங்கள் குறைவானவர்களுக்கு போகும் –
இந்திரியங்கள் அழியாது சரீரம் அழிந்தாலும் –ஸ்த்ரீ இந்திரியம் தனி புருஷ இந்திரியம் வேறே இல்லை -கர்மத்துக்கத் தக்க படி வேலை –
ராஜஸ -சஹகாரி -கொண்டு -தாமச -அஹங்காரம் -தன்மாத்திரைகள் பஞ்ச பூதங்கள் -பூதாதி -தாமச அஹங்காரம் பெயர்
தன்மாத்ராம் -பூத ஸூ ஷ்மம் -என்றும் சொல்வர் -அவ்யகித ஸூ ஷ்ம தசை -முன் தசை -பூத உபாதானம் –
ஆகாசம் -சப்த / வாயு -ஸ்பர்சம் / அக்னி ரூப/ ஆப – ரசம் / பிருத்வி -கந்தம் /
விசிஷ்ட சப்தாதி விஷய அதிகாரணம் பூதம் –
மத்யம அவஸ்தா -த்ரவ்யம் -சப்தம் –தாமச அஹங்காரம் மாறி ஆகாசம் ஆவதற்கு முன்பு
பால் -தயிர் -நடுப்பட்ட நிலை -என்றவாறு –
அஸ்பர்சத்திவேதி தொட்டு பார்க்க முடியாத விசிஷ்ட சப்த ஆகாரத்வம் -ஆகாசம் லக்ஷணம் -காது போஷிக்கும் -சப்த மாத்திரம்
வாயுவுக்கு இரண்டு உண்டே –பிருத்விக்கு ஐந்தும் பூநிலாய ஐந்துமாய் –நின்ற ஆதி தேவனே –
சப்தம் –ஆகாசம் –ஸ்பர்சம் –கூடவே பிறப்பிக்கும் –வாயும் ரூப தன்மாத்திரை -அக்னியும் ரஸ தன்மாத்திரை –
-தண்ணீரும் ரஸ தன்மாத்ரையும் பிறக்கும் -பிருத்வியும் கந்தமும் –
அவகாச ஹேது ஆகாசம் -/ நீல ஆகாசம் -பஞ்சீ கரணத்தால் -சிலர் ஆகாசம் அஜன்யத்வம் நித்யம் என்பர் -முதலில் உண்டாகி இறுதியில் அழியும் -திட விசும்பு
த்ரவ்யம் -கால திக்கு -பிரித்து -ஸூ ரியன் கதி படி திக்கு -தனியாக கொள்ள வேண்டாம் -திக் பிரமம் தினமோகம் துக்க வர்ஷிணி-திக்கு தெரியாத காடு
திக்கு ஸ்ருஷ்ட்டிக்கப் படுகிறது -காதுகளில் இருந்து -திக்குகளில் உள்ள லோகங்கள் என்றபடி வடக்கே குபேர பட்டணம்
-இந்திர லோகம் கிழக்கே யமலோகம் தெற்கே -வருண லோகம் மேற்கே -என்றபடி
ஆகாசத்தில் இருந்து ஸ்பர்சம் -என்பர் -சப்த தன்மாத்திரை -யில் இருந்தே
தஸ்மாத் வாயு -விசிஷ்ட–ரூபம் இல்லை தொடு உணர்ச்சி உண்டே வாயுவுக்கு -ரூப சூன்யத்வம் –உஷ்ணமும் குளிர்ச்சியும் இல்லாத தன்மை
இவை நாம் உணர்வது -காற்றுடைய தன்மை இல்லை -புஷப மணம் நீரிலின் குளிர்ச்சி பாலைவன வெப்பம் -சம்யோகம் -காரணம் –
தொடு உணர்ச்சியை போஷிக்கும் -சப்தமும் ஸ்பரிசமும் -குணம் காற்றுக்கு -சரீர தாரணம் பஞ்ச பிராணன் -காற்றின் பேதங்கள்
பிராண ஹ்ருதயம் – அபாண–பிருஷ்ட/ வியான சர்வ /கண்டே உதான/ நாபி சமான/ நியமம் -ஜங்கமம்
ஸ்தாவரங்கள் -சொல்பம்-இந்த ஐந்தும்
தோல் தொடு உணர்வால் அறிகிறோம் -அனுமானம் வாதம் இல்லை
அடுத்து ரூப தன்மாத்ராம் -தஸ்மாத் தேஜா -உஷ்ண ஸ்பர்சத்வ -பாஸ்வரத்வ ரூபம் -பளபளப்பு -தளிகை ஹேது -அக்னி சூர்யன் -தேஜஸ் அக்னி சூர்யன் –
வைச்வானர அக்னி வயிற்றுக்குள் /அஹம் -ஜாடராகினி கீதை /பொருள் காண சாஷூஸ் கரணத்துக்கு உதவும் -கோட்டான் தவிர –
நன்கு வகை நெருப்பு —தீபம் -பூமியில் எண்ணெய் விறகு -அகல் மண்ஐந்தாம் சூர்யன் மின்னல் -எரி பொருள் -திவ்யம்
ஜல பார்த்திபா -ஐந்தாம் ஜாடராம் -உதரம்–மூன்றாவது
தங்க சுரங்கம் -நாலாவது -ஐந்தாம் இல்லாமல் -சுரங்கத்தில் -ஆகிய நான்கு வகை
ஸ்வர்ணம் தேஜஸ் -தொட்டால் உஷ்ணமாக இல்லையே -த்ர்வ்யாந்தரம் பிருத்வி பாகம் கூட இருப்பதால் –
சாமான்யமாக -பிரபா -பிரபாவான் -/ தேஜோ விசேஷம் ஓளி -தடை மீறி -திரோதானம் –ஸத்பாவம் அஸத்பாவம் சங்கோச விகாச தேஜோ விசேஷ பிரபா
அதுவோ -பிரபாவான் கூடவே இருக்கும் -உருவாகுவதும் அத்தாலே–த்ரவ்யமாக இருக்கும் ஒளியே -குணமா த்ரவ்யமா –
-ஓளி யானது ஓளி விடும் ரூபம் முதலிய குணங்களுக்கு இருப்பிடமாக இருப்பதால் —அதனாலே த்ரவ்யம் -குணம் என்னும் சொல்லலாம் விளக்கு ஓளி குணம்
அவயவம் கூட இருக்கும் -குண மாத்திரம் இல்லை —த்ரவ்யமாக மட்டும் இருந்தால் நிறைய வைக்க இடிக்கும் – -த்ரவ்யம் இடிக்கும் குணம் இப்படி இல்லையே –
ஞானம் -குணம் தானே ஒன்றுக்கு ஓன்று தள்ளாது -ஓளி ஜீவாத்மா -குணமாக இருப்பதால் தள்ளாது –
பிரபை விசிஷ்டம் தேஜஸ் பிரபாவான் —
தேஜஸ் சப்த ஸ்பர்ச குணம் மூன்றும் உண்டே
அடுத்து ரஸ தன்மாத்ராம் -ஜலம் முன்னால் -சீதா ஸ்பர்ஸவத்வம் நிர்க்கந்த்வத்வம் வெளிப்படையான ரசத்துடன் கூடி இருக்கும்
சிறுவாணி நீர் காவேரி நீர் வாசி உண்டே -ஆரோபம் -சுக்ல மதுர -ஆச்ரய சம்சர்க்க பேதம் -சேர்த்தியானால்
சமுத்திரம் அற்று குளத்து நீர் -நனைத்தல் -பிண்டீகரணத்துக்கு உபயோகம்
கந்த தன்மாத்ராம் -தஸ்மாத் பிருத்வி -விசிஷ்ட கந்த ரசம் உடன் -உஷ்ணம் குளிர்ச்சி இல்லாமல் இருக்கும் —
விசித்திர கந்த ரஸ -மற்ற பூதங்கள் சேர்த்தியால் -மனஸ் மூக்கு போஷிக்கும் மண் வாசனை
ஐந்து குணங்கள் -தாரண ஹேது –
இனி தமஸ் -இருட்டு என்பதும் த்ரவ்யம் -தனி த்ரவ்யம் -வெளிச்சம் இன்மை என்று மட்டும் இல்லை -நீலம் -கறுப்பு வர்ணம் -பிருத்விக்குள் சேர்க்கப் பட்ட த்ரவ்யம் –
தத்வ சாரம் நடாதூர் அம்மாள் -இருள் செறிந்து -போகும் வரும் -பாதிக்கப் படாமல் –
பஞ்சீ கரணம் -அடுத்து -கலப்படம் –பூதம் -இரண்டாக பிரித்து -ஒரு பாதி அதில் -மீது பாதி நான்காக – 1 /8 -மற்ற பூதங்கள் உடன் கலந்து –
பாதி விடப்பட்டதை அந்த சப்தத்தால் -சொல்லி -அர்த்தாந்தரம் ஸூ பாகம் -பர பாகம் அல்பம் –
தெரிவித் கரணம் -பஞ்சீ காரணத்துக்கு தேஜோ பந்தனம் தேஜஸ் அப்பு அன்னம் -பிருத்வி -மஹான் சேர்த்து சப்த்தீ கரணம் என்றும் சொல்வார் –
சரீரம் -லக்ஷணம் -சேதனனை குறித்து -தாங்கப் பட்டு ஏவப்பட்டு -சேஷத்வம் உடைமை அப்ருதக் சித்தம்– நான்கும்-
ஆதேயம் விதேயம் சேஷத்வ நியமையதி அப்ருதக் சித்தம் –
உடன் மிசை
யஸ்ய சேதனஸ்ய யத் த்ரவ்யம் -சர்வாத்மனா ஸ் வார்த்தே தாரயித்தும் நியந்தும் ச சக்யம் –
ஈஸ்வர ஞானம் -வ்யதிரிக்த அனைத்தும் சரீரம் என்றுமாம் -அவனையும் அவர் ஞானத்தையும் தவிர –
சேஷ்டை செய்யும் -சரீரம் என்பர் -அகல்யை கல் -சேஷ்டை இல்லையே
இந்திரிய ஆஸ்ரயம் சரீரம் என்பர் ஆனால் பரீக்ஷித் கரிக்கட்டை
போக ஆயதனம் சரீரம் என்பர் ஆனால் -சரி இல்லை
நாம் சொன்ன லக்ஷணம் பொருந்தும்
சரீரம் த்விதம் நித்யம் அநித்தியம்
நித்யம் -த்ரிகுண த்ரவ்யம் -பிரகிருதி -கால ஜீவ சுபாஸ்ரயமான ஈஸ்வர சரீரம் -அவன் திவ்ய மங்கள விக்ரஹமும் நித்யம்
நித்ய சூரிகள் எடுத்துக் கொண்ட வடிவம் நித்யம்
அநித்தியம் -அகர்ம க்ருதம் -கர்ம க்ருதம் த்விதம் -மஹான் அநித்தியம் -பிரகிருதி நித்யம் –
மஹான் அஹங்காரம் ஆனது அகர்ம க்ருதம் -அநித்யமாக இருந்தாலும்
ஈஸ்வரஸ்ய -இச்சா க்ருஹீதாம் –நித்யர்களும் -அகர்ம க்ருதம் –
கர்ம க்ருதம் த்விதம் – ஸ்வ சங்கல்ப ஸஹ க்ருதம் / கேவல கர்ம சரீரம் -சங்கல்பத்தால் இல்லாமல் கர்மத்தால் நாம் -சவ்வ்பரி -50-சங்கல்பத்தால் கொண்ட வடிவு
மாந்தாதா பெண்களை கல்யாணம் -எல்லாம் கர்ம க்ருதம் -அநித்தியம் –
ஸ்தாவர ஜங்கம த்விதம்
தேவ திரியக் மனுஷ்ய நராகி பேதாத்
விதை -வியர்வை முட்டை வெடித்து -பணி குடம் உடைந்து
அயோநிஜ –யோனி சம்பந்தம் இல்லாத -சீதை ஆண்டாள் முதல் ஆழ்வார்
அண்டம் -பஞ்சீ கரணம் -சமஷடி ஸ்ருஷ்ட்டி -பனை ஓலை குண்டலம் -அவஸ்தாந்தரம் போலே பிரகிருதி மஹான் அஹங்காரம்
-இந்திரியங்கள் பூதங்கள் -வெவ்வேறே நிலைகள்
சேனை -காலால் படை குதிரைப்படை யானைப்படை போலே
வானம் மரங்கள் போலே -பூர்வ அபர சம்பந்தம் -அவஸ்தா பேதங்கள் -கார்ய காரண பேத வியவஹாரம் -மண் குடம் போலே
விஜாதீய அவஸ்தை -தத்வாந்தரம் பிருத்வி வரை -பிரகிருதி தொடங்கி -24–தத்வங்கள் இப்படி-
பரமாணு காரண வாதம் நிரசிக்கப் படுகிறது -ப்ரஹ்மமே ஏவ காரணம் -பிரக்ருதியை சரீரமாக கொண்ட ப்ரஹ்மம் மஹான் –
/ஆகாசத்தை சரீரமாக கொண்ட ப்ரஹ்மமே -/ பாலன் யுவா -திருமேனி மாறலாம் -போல
காரண ப்ரஹ்மம் கார்ய ப்ரஹ்மம் -மண்ணே காரியமும் காரணமும் போலே —-50-கோடி யோஜனை அண்டம் –

———————————————-

உடல் மீசை உயிர் எனக் கறந்து எங்கும் பரந்துளன் -யஸ்ய சேதனஸ்ய யத் த்ரவ்யம் -சர்வாத்மனா ஸ்வார்த்தே தாரயிதும் நியந்தும் -சரீர லக்ஷணம் –
ப்ரக்ருதி பற்றி பார்த்து வருகிறோம் -த்ரவ்யத்தில் ஆறில் முதல் இது
பிரகிருதி முதலானவை எல்லாம் -போக்யம் போக்ய உபகரண போக ஸ்தானங்களாக இருக்கும் -ஜகத்துக்கு -ஜீவனுக்கும் ஈஸ்வரனுக்கு
பாக்யம் விஷயங்கள் – உபகரணம் கண் காத்து -ஸ்தானம் -14-உலகங்கள் கொண்ட -அம் கண் மா ஞாலம்
அண்டம் -இமையோர் வாழ் தனி முட்டை –பிரகிருதி த்ரவ்யம் -பஞ்சீக்ருத பஞ்ச பூதங்களால் செய்யப் பட்டு –விளாம் பழம் போலே –நிறைய விதைகள் உள்ளே போலே –
பத்மகாரம் பூமி -/ கர்ணீகாரம் மொட்டு போலே மேரு -தலை கீழே வைத்த ஆணி போலே /தக்ஷிணம் -தெற்குத் திசையில்
நடுவில் ஜம்போதீபம் -பாரத வர்ஷம் -மூன்று இடங்கள் -தெற்கு கிம் புருஷ ஹரி வர்ஷங்கள்
வடக்க ரம்யகம் குறு/ பத்ராக்ஷம் /ஹிந்து மாலை மேற்கு
மத்யே இலா வருஷம் -நவ வருஷம் -லஷ்ய யோஜனை விஸ்தீரணம் 1 – யோஜனை -10-மைல் –
அதே அளவு உப்புக்கு கடல் சூழ /அடுத்து -பிலாஷா தீபம் -இரட்டிப்பு / விஷூ சமுத்திரம் கருப்பஞ்சாறு அதே அளவு /
சால்மலித்தீபம் அடுத்து -ஸூ ரா கல்லு சமுத்திரம்
குசா தீபம் நெய்யால் / கிரௌஞ்ச
சாக தீபம் ஷீராப்தி /புஷ்கரம் தீபம் வளையல் போலே -இவை -மானஸரோத்தரம் பர்வதம் -சுத்த தண்ணீரால் சூழப் பட்டு
அடுத்து அடுத்து இரண்டு மடங்கு –
ஒன்பது / ஐந்து / ஏழு /கடையில் இரண்டு வர்ஷம்
பொன் மயமான பூமி சூழ்ந்து -லோலாலோகம் பர்வதம்
தமஸ் / கர்த்த உதகம் அண்டகடாக்கம் -அண்டானாம் சஹஸ்ரானாம்
சப்த லோகம் -அதல -பாதாள எழும் கீழே -21-நரகங்கள் பாப அனுபவ தேசம் -ரூரரோ கிருமிபீடம் போஜனம் லாலா பக்ஷம் -போன்றவை
மேலே -ஒரு லக்ஷம் யோஜனை ஸூ ர்யன் -புவர் லோகம் -மேலே சந்த்ர மண்டலம் /
நாஷ்த்ர -புதன் -வெள்ளி செவ்வாய் வியாழன் சனி சப்த ரிஷி மண்டலம் துருவ லோகம் -இது வரை சுவர் லோகம்
சதுர் தசை லக்ஷம் யோஜனை -மக்கர் லோகம் / ஜன லோகம் இரண்டு / தபோ நான்கு / ஸத்ய லோகம் / தாமஸ் / கார்த்த்தோதகம் அண்டகடாக்கம் –
குருக்கும் நெடுக்கும் -50–கோடி யோஜனை -/ -கோடி யோஜனை பெரிசு ஓடு /ஏழு உறைகள்-/பஞ்ச பூதம் மஹான் அஹங்காரம் -10-மடங்கு பெரிசு ஒவ் ஒன்றும்
தச குனித்த ஆவரண சப்தகம் –பல அண்டங்கள் -லீலா விபூதி கால் பகுதி –நித்ய விபூதி முக்கால் பங்கு –உபய விபூதி –
நீர் குமிழி போலே ஒவ் ஒரு அண்டமும் உருவாக்கி -/ அத்வாரகை ஸ்ருஷ்ட்டி -அப்புறம் சத்வாரகை ஸ்ருஷ்ட்டி /
புராண ரத்னம் ஸ்ரீ விஷ்ணு புராணம் விஸ்தாரமாக சொல்லி -இப்படியாய் பிரகிருதி அதிகாரம் முற்று பெரும்

————–

சேதனம் அசேதனம் -த்ரவ்யத்துக்குள் -/ சேதனம் -ஜீவன் ஈஸ்வரன்
அசேதனம் நான்கு -பிரகிருதி காலம்–தர்ம பூத ஞானம் சுத்த சத்வம் –நித்ய விபூதி
ஜடம் அஜடம் என்றும் பிரித்து -பிரகிருதி காலம் / தர்ம பூத ஞானம் சுத்த சத்வம் தானே பிரகாசிக்கும் –
தனக்கு பிரகாசிக்கும் -ஞானம் -ஜீவன் ஈஸ்வரன் -நான் நான் என்று தெரியும் -தர்ம பூத ஞானத்துக்கு நான் ஞானம் தோன்றாதே அசேதனம் அன்றோ
தனக்கு தானே பிரகாசிக்கும் ஜீவனும் ஈஸ்வரனும்
அசேதனம் ஜடம் பிரகிருதி காலம்
அசேதனம் அஜடம் –பராக்கு -தர்ம பூத ஞானம் சுத்த சத்வம் –
சேதனம் அஜடம் -பிரத்யக் அர்த்தம் –
ஐந்தாவது -காலம் பார்ப்போம் -சுருக்கம் -அசித் விசேஷம் -/ குண த்ரய ரஹிதம் -ஜடம் -தானே பிரகாசிக்காது –
/காலையில் நமக்கு சத்வ குணம் கூடி இருப்பது கால தன்மையால் இல்லை –
நித்யம் –விபு -நீக்கம் அற நிறைந்து இருக்கும் -தானும் மாறி தான் எத்தை மூடி இருக்குமோ அத்தையும் மாற்றும் –
பூத பவிஷ்யத் வர்த்தமானம் த்ரிவிதம் -அகண்ட காலம் -அகண்ட காவேரி உண்டு கண்ட காவேரி இல்லை
-பெரிய திருவடி உண்டு சிறிய திருவடி இல்லையே அது போலே
அகண்ட காலம் -/ சகண்ட காலம்
யுகபத் -ஷிப்ரா விரைவாக நீண்ட -சட்டு -வியாபதேசம்
நிமிஷ –ஸம்வத்ஸராதி–வியாபதேசம் –
கலா முஹூர்த்தம் /
மாசம் ஒரு தினம் பித்ருக்கள் /அம்மாவாசை மத்தியானம் /
சம்வத்சரம் தேவர் தினம் -உத்தராயணம் பகல் பொழுது -தஷிணாயணம் இரவு -சதுர் யுகம் -12000-தேவ வருஷம் -4320000-நம் வருஷம்
கிருத -4000-/–2000-யுக சந்தி /இப்படி -4 /3 /2 /1 /-சந்திகள் இரண்டும் கூடும்
கலியுகம் கிருத யுகம் நடுவில்-500 -இரண்டு சந்நிதிகளும் கூடுமே –
தர்மம் பூர்ணம் நான்கு கால்கள் / கால் கால் உடைந்து த்ரேதா யுகம் /த்வாபர / கலி யுகம் /சதுர் யுக சகஸ்ரம் பிரம்மாவுக்கு பகல் -அதே போலே இரவு /
14 மனுக்கள் பகல் பொழுதில் -71-சதுர் யுகம் / சப்த ரிஷிகள் இந்த்ரர்கள் மாறுவர் -இந்திரன் காலம் -71-சதுர் யுகங்கள்
ப்ரம்மாவின் கால கணக்கால் -100-வருஷம் / கால தத்துவத்தின் ஒரு துளி
நித்ய நைமித்திக பிராகிருத பிரளயங்கள் கால அதீனம்–ஜீவன் மரணம் -நித்ய பிரளயம் / லயம் -சேர்த்தால் பிரளயம் நன்கு சேர்த்தால் /
நைமித்திக்க —பிரம்மா பகல் முடிந்து -மூன்று லோகங்கள்
இரவு வரை அழிந்தே இருக்கும்
அடுத்த காலையில் ஸ்ருஷ்டி -தினப்படி காலையில் ஸ்ருஷ்டிக்கும் வேலை –
அவாந்தர பிரளயம் என்றும் இதற்க்கு பெயர்
மூன்று லோகம் இல்லாமல் -மகர் லோகம் குடி பெயர்ந்து மேலே போக -மீண்டும் ஸ்ருஷ்டிக்கு பின்ப திரும்பி வருவார் –
உத்தர உள் திரை வீதி போலே -அங்கும் –
நைமித்திக்க -அக்ருதகம்-அழியாத -/ க்ருதகம் கீழ் மூன்றும் -/ க்ருதாக்ருதாக மகர் -மூவுலகம் என்றும் ஏழையும்
பிராகிருத -பிரளயம் -பிரம்மாவுக்கு -100-வருஷம் கழிந்த பின்பு –
வைகுந்தம் புகுவது மண்ணவர் விதியே -மண் என்றது ஸத்ய லோகம் வரை -பிராகிருத பதார்த்தங்கள் அழிவதால் பிராகிருத பிரளயம்
பிருத்வி –அக்னி -காற்று -ஆகாசம் -பூதாதி தாமச -மஹான் -பிரகிருதி -ப்ரஹ்மம் உடன் ஒன்றி கிடைக்கும் -காலம் தான் தூண்டும்
அனுக்ரஹத்தால் ஸ்ருஷ்ட்டி -மீண்டும் -கால தத்வம் உந்த –
ஆத்யந்த்திக்க பிரளயம் -தனி ஜீவனை பொறுத்து -நித்ய பிரளயம் போலே -இதில் மோக்ஷம் -அதில் திரும்ப பிறப்பான் -ஆத்யந்திகம் –
அகண்ட காலம் காரணம் / ச கண்ட காலம் காரியம் -நிமிஷம் இத்யாதி –
அகண்ட காலம் நித்யம் / ச கண்ட காலம் அநித்தியம் /
கிரீடா -விளையாட்டுக்கு கருவி -லீலா விபூதியில் பகவானும் காலத்துக்கு உட் பட்டே கார்யம்
பெருமாள் -11000-/ கண்ணன் -125-/ நரசிம்மன் -1-முஹூர்த்தம்
நித்ய விபூதியில் காலம் நடமாடாதே
பகவான் காலத்தை மாற்றுவார் அங்கு -இங்கே காலமே பிரபு -/இங்கு நியமிக்காமல் பேசாமல் இருப்பார்
அங்கு இதுக்கு அப்புறம் அது உண்டே -திருவாராதனம் ஆறு ஆசனங்கள் உண்டே -அப்புறம் உண்டா -அத்தை ஒத்து கொள்ள வேண்டும்
-அது எவ்வளவு காலம் என்பது இல்லை -இங்கே காலம் சொல்வதை அங்கே பகவான் -விஷ்வக் சேனர் கை பிரம்பு –
காலத்துக்கு ஸ்வாதந்த்ரம் இல்லை அங்கு -கேசித் சிலர் காலம் இல்லை என்பர் -வேறே சிலர் மஹான் தமோ குணம் தான் காலம் என்பர்
சாஸ்திரம் விரோதிக்கும் -பிரத்யக்ஷம் விரோதிக்கும்
காலம் ஆறு இந்த்ரியங்களால் அறியலாம் -கண்ணால் / காதால் /மனசால் /
அநுமேய வாதி நிராசனம் -இருக்கிறது என்று அறிகிறோம் -தப்பு பிரத்யக்ஷத்தால் அறிவோம்

——————–

அடுத்து நித்ய விபூதி -ஆறாவது -அவதாரம் பார்ப்போம்
த்ரவ்யம் / அசேதனம் / அஜடமாக / பராக்காக இருக்கும் -பிறருக்கு ஒளி விடும்
சுத்த சத்வம்–நித்ய விபூதி /தர்ம பூத ஞானம் -சாதாரண –பொதுவாக லக்ஷணம் -பராக்காகவும் அஜடமாகவும் இருக்கும்
சுத்த சத்வம் –மிஸ்ர சத்வம் இல்லை –தூ மணி மாடம் தோஷமே இல்லை / துவளில் மா மணி -தோஷம் கழிந்த போலே
த்ரிகுண த்ரவ்யத்தில் மாறு பட்டு இருக்கும் -பிராக்ருதிக்கு அப்பால் -அப்ராக்ருதம் -சத்வம் உடையதாய் இருக்கும் –
வேறு பட்ட -தான் தனித்து சுத்த சத்வம் -கர்மங்கள் அடியோடு அழிந்த தேச விசேஷம் –
எல்லை கோடு-சுத்த சத்வ நித்ய விபூதி –உஊர்த்வ பிரதேசம் ஆனந்தம் -மேல் பக்க வாட்டு எல்லை இல்லை -கீழ் எல்லை லீலா விபூதி
அசேதனம் -ஆனந்தமாக -ஹிரண்மய -பரம வ்யோமம் -அந்தமில் பேரின்பம் -தெளி விசும்பு நாடு
ஆனந்தம் பட ஞானம் -இருந்தால் சேதனம் ஆகுமே -ஞானம் இல்லாமல் ஆனந்தம் எப்படி -ஆனந்த கந்தம்-சக்கரை பொங்கல் சாப்பிட்டால் எனக்கு ஆனந்தம் –
ஆனந்தாவாஹத்வாத் என்றபடி
ஐந்து உபநிஷத்துக்களால் செய்யப் பட்டது -அப்ராக்ருதம் -பஞ்ச பூதங்கள் இல்லை -அங்கும் அக்கார அடிசில் வேண்டுமே
சப்த சக்தி ஸ்பர்ச சக்தி உண்டு பிராக்ருதமாக இருக்காது -சுத்த சத்வமாக இருக்குமே -பஞ்ச சக்தி மயமாக இருக்கும்
ஈஸ்வரஸ்ய -நித்யானாம் முக்தானாம் -ச ஈஸ்வர சங்கல்பத்தால் -மூவருக்கும் போக்கிய போக உபகரணம் போக ஸ்தானம்
பாக்யம் -ஈஸ்வர திவ்ய மங்கள விக்கிரகம்
உபகரணம் -சந்தனம் குசுமம் வஸ்திரம் பூஷணம்
ஸ்தானம் கோபுரம் மண்டபம் திரு மா மணி மண்டபம் -தடாகம் –
நித்ய இச்சா சித்தானி -சங்கல்பத்தால் -இங்கு கர்மாதீனத்தால் –
முக்தர் -சரீரம் -பகவத் சங்கல்பத்தால் -பித்ருக்கள் நினைவு ஒரு வேளை வந்தால் -அங்கு வருமோ -அப்படி வந்தாலும் –
ஸ்ருஷ்டித்து வாசலில் பார்க்கலாம் சங்கல்பத்தால் -உபநிஷத் சொல்லுமே –
அதுக்கும் ஈஸ்வர சங்கல்பமே காரணம்
பல சரீரம் கொண்டு கைங்கர்யம் செய்யலாம்
வ்யூஹ -சுத்த சத்வம் /வைபவமும் சுத்த சத்வம் தான் /
அதனால் தான் ஈம சடங்கு இல்லை -வைகுண்ட கமனம் -ஆழி எழ சங்கும் எழ -போலே
லீலா மண்டபத்தில் அப்ராக்ருத தத்வம் -ஜீவனும் ஈஸ்வரனும்
ராம கிருஷ்ண அவதார திருமேனி
ஆகமம் படி பிரதிஷடையும் அப்ராக்ருதம்
அர்ச்சாவதார -அத்ர ஆவிர்பவதி -ஈஸ்வர சங்கல்பத்தால் என்றபடி
பிராகிருத பூமியில் அப்ராக்ருதம் எப்படி பொருந்தும் சங்கை பட வேண்டாம்
முக விகாச கைங்கர்யத்துக்கு சரீரம் கொண்டு -வசந்த உத்சவம் -போலே -வேஷ பரிக்ரஹம் -திரு முகம் மலர –
ஷாட் குன்யா பிரகாசகம் ஞானம் பலம் வீரம் ஐஸ்வர்ய சக்தி தேஜஸ்
திவ்ய மங்கள விக்ரஹ குணம் நித்யம் நிரவத்யம் நிரதிசயம் ஓவ்ஜ்ஜ்வல்யம் ஸுந்தர்யம் ஸுகந்த்யம் ஸுகுமார்யம் லாவண்யம் யவ்வன
-நித்ய யுவ குமாரா -யுவதிச்ய குமாரிணி/மார்த்தவ ஆர்ஜவம்
திவ்யம் -அப்ராக்ருதம் / மங்களம் –
திருமேனியும் வியாபிக்கும் -ஜகம் முழுவதும் –
அஜடம் –ஸூ யம் பிரகாசம் / நித்ய விபூதி -சுத்த சத்வம் -பர்யாயம் –தர்ம பூத ஞானம் –
சுத்த சத்வம் உபாஉபாஸிக்க நமக்கும் மிஸ்ர குணங்களே வரும்
திரு மேனியும் சுத்த சத்வம் –முக்தனுக்கு சரீரம் இல்லை -சுருதி –கர்மம் காரணம் இல்லை -பகவத் சங்கல்பம் அடியாகவே –
நம்மாழ்வார் -கர்மம் கழித்தே பகவத் சங்கல்பத்தாலே இங்கே இருந்தார் –
அப்ராக்ருத சரீரத்திலும் இந்திரியங்களும் நித்யம் -அப்ராக்ருத இந்திரியங்கள் -சுத்த சத்வம் / முக்குணம் அற்று காலம் இருக்கும்
இங்கு இந்திரியங்கள் -சாத்விக அஹங்காரத்தில் இருந்து உண்டான –உருவான நாளும் உண்டு அழியும் நாளும் உண்டு
முக்தர்களுக்கு அங்கு -அப்ராக்ருதம் -பகவத் சங்கல்பத்தாலே -நித்யம் இவை –
உத்பத்தி ஆகாதே -நித்யர்கள் -என்று பிறந்தார் இல்லையே -படைக்கப் பட்டவர்கள் இல்லை என்றால்
பகவத் அதீனம் எப்படி -நித்ய –சங்கல்பத்தால் நித்யர் என்றபடி –
அவஸ்தா பேதம் மூலம் வராமல் -அங்கு -திருமேனி உண்டு -அழியாத இந்திரியங்கள் –
யாதவ பிரகாசர் -பிரகிருதி ஏக தேசம் வைகுண்டம் என்பர் -பிராகிருதம் இல்லையே –சப்த ரூப கந்த -ஆசிரயத்வாத் ஆகாசமும் இல்லை –
பரமாகாசம் -பரம வ்யோமம் -பர்யாய சப்தம் ஞானமாக இருந்தால் -தானே பிரகாசிக்கும் –ஞானம் உடையதாய் இருந்தால் –
ஞானம் தாம் அண்டியவரை தெரிய வைக்கும் தனக்கு தெரியாதே –ஆத்மா ஞானமாக இருப்பதால் ஸூ யம் பிரகாசிக்கும் –ஞான மாயம் -ப்ரத்யக்
அஸ்திர பூஷணாத் அத்யாய யுக்தம் -சர்வ அபாஸ்ரயம் –தாங்கும் –
வனமாலை கௌஸ்துபம் இத்யாதி -24-தத்வங்கள்
புருஷன் கௌஸ்துபம் நீல நாயக கல் -/பிரகிருதி ஸ்ரீ வத்சம் மறு ரூபத்வம் /மஹான் கதை / சாத்விக அஹங்காரம் சங்க ரூபம் /
தாமச அஹங்காரம் சார்ங்கம் / ஞானம் கடக்கம் / அஞ்ஞானம் உறை/
மனஸ் சக்கரம் / ஞான இந்திரியம் கர்மா இந்திரியம் சரங்கள் / ஸூஷ்மங்கள் -5- பூதங்கள் 5 -ஆகிய -10–வைஜயந்தி -வனமாலை /
நித்ய விபூதி நாலாக– ஆமோத-ப்ரமோத – சம்மோத –வைகுண்ட -ஆனந்த நிலை -பார்க்கும் -அடைந்து -அனுபவித்து -தக்க வைத்து
அளவில்லா –த்ரிபாத் விபூதி /பரம பதம் /பரம வ்யோமம் /பரமாகாசம் / அம்ருதம்– / அப்ராக்ருத /ஆனந்த லோகம்
/வைகுண்ட –அயோத்யா -தகர்க்க முடியாத -பர்யாய சப்தங்கள்
துவாதச ஆவரண -மதிள்கள்–/ சப்த மதிள்கள் சப்த ஆவரணம் -ராமானுஜ நூற்றந்தாதி செவி சாய்த்து சித்தரை வீதி புறப்பாடு -ஏழாவது வீதி
-நால் சந்தியில் மட்டும் வாத்யம் –
அநேக கோபுரங்கள் மணி மண்டபம் -திவ்ய ஆலயம் -ஆனந்தம் பெயர் உடன் -உள்ளே ரத்ன மயமான சபா -திரு மா மணி மண்டபம் -நடுவில்
ஆயிரக்கால் மண்டபம் -தேஜோ மயம் -தர்மாதி பீடம் -எட்டுக்கால் -தர்மம் அதர்மம் -ஞானம் அஞ்ஞானம் / வைராக்யம் அவைராக்யம் / ஐஸ்வர்யம் அஐஸ்வர்யம்
அரவரச –அமர்ந்த பெருமாள் -விஜயாசன பெருமாள் போலே -இருந்த திருக் கோலம் -ஆயிரம் பணம் -தேஜோ மயம்
திவ்ய ஸிம்ஹாஸனம் –மடியில் -அஷ்ட தள தாமரை சாமரம் வீச -மீண்டும் ஆதி சேஷம் படுக்கை –அநந்தமான பகவானை தனக்குள் அனந்தப்படுத்தி
வாயால் விளக்க முடியாத தெய்விக திவ்ய மங்கள விக்ரஹம் –

மேலே ஏழாவது தர்ம பூத ஞானம் -ஜீவ பரர்களுக்கும் இருக்கும் -தர்மமாக இருப்பதால் -பூ சத்தாயாம்-என்றபடி
விளக்குக்கு ஓளி தர்மம் போலே தர்மமாக பண்பாக ஞானம் இருப்பதால் -இருக்கு என்பதே பூத சப்தம் தர்மமாக இருக்கும் ஞானம் என்றபடி
கர்மங்களால் சங்கோசம் ஜீவனுக்கு -கல்லு மண் இல்லை என்னும் அளவு / செடி கொடி / மீன் / பக்ஷி / மிருகம் / மனிஷ குரங்கு /
மனுஷன் / ரிஷி / தேவர் / நான்முகன் இத்யாதி -அனைவருக்கும் சங்கோசம் உண்டே -கர்மம் விலக வெளிப்படும் -புதிதாக உண்டாக்க வேண்டாம் —
ஞான விகாசம் -அடைந்து நான் உன்னை அன்றி இலேன் -லக்ஷணம் சொல்லி -புத்தி என்பதே தர்ம பூத ஞானம்
-1-சுயம் பிரகாசத்வம் -ஜீவனுக்கு தானே பிரகாசிக்கும் -ஞானத்துக்கு வேறே உதவி வேண்டாம் –2-அசேதன த்ரவ்யம்–பிரத்யக்-கிடையாது -பராக் -பிறர்க்கு
-/3- ச விஷயத்வம் பொருளை அறிவிக்கும் -பொருளை -கல் மணி புத்தகம் உடையதாக இருக்கும்
த்ரவ்யத்துக்கு குணம் போலே -ஸூ ர்யனுக்கு பிரகாசம் போலே விளக்கு ஓளி போலே ஆத்மாவுக்கு தர்ம பூத ஞானம்
இது -விபுவாக இருக்கும் -ஜீவாத்மா அணுவாக இருந்தாலும் -இதனாலே உடம்பில் எங்கு வலித்தாலும் உணர்கிறோம் -பர காய பிரவேசம் -பர சரீரம் ஸவ்ரி போலே
ஞானம் விபு -தனக்கு ஓளி விடாமல் தானே பிரகாசிக்கும் –
அர்த்த பிரகாசோ புத்தி -பொருளைக் காட்டும் -ச விஷயத்வம் பொருளை கிரஹிக்கும்-
ஸர்வதா நித்யம் -ஈஸ்வரன் -நித்யர்களுக்கு ஸர்வதா நித்தியமாக விபுவாக இருக்கும்
பத்தர்களுக்கு மூடப்பட்டு இருக்கும் -/ முக்தர்களுக்கு மூடப் பட்டது விலகி –
ஞானம் நித்யம் என்றால் ஞானம் வந்தது என்பது என் என்னில் -ஞான சங்கோச விகாச அவஸ்தைகள் என்றபடி
இதுவே ஞானம் நஷ்டம் உத்பத்தி -ஆத்மா பிறப்பு இறப்பு சரீரம் கொள்வதும் விடுவதும் போலே
ஸத்கார்ய வாதம் -இருப்பதில் இருந்தே உருவாகும் -இருக்கும் நிலை மாறி என்றவாறு –
ரத்னம் ஓளி -சேறு மூட -விலக்கி- ஓளி ஊட்ட வேண்டாமே -கிணறு -வெட்ட நீர் கிடைக்குமே -அதே போலே ஆத்மா ஞானம் -கர்மா விலக வெளிப்படும்
பிரகாசத்துக்கு வரும் -நித்யம் -ஞானமும் ஜீவனும் –
ச கர்த்ருக்தம் -ச கர்மகம்–விளக்கு -விளக்கை -பிரகாசிக்கும் -ஞானத்துக்கு கர்மா விளக்கு –ஞானம் ஆஸ்ரயமாக இருப்பர்ர்க்கு காட்டிக் கொடுக்கும் —
ஞானம் உருவாகும் பொழுதே கர்த்தா கர்மம் இரண்டும் இருக்குமே -இவர் இவர் தானே ஏற்படுவதே ஞானம்
யாருக்கு ஞானம் கர்த்தா – எதை பற்றி -கர்மம்
காம் ஞானாமி கடம் -தீபம் -தீபம் விஷயம் கர்த்தா –விஷயம் -அஹம்-கூடியே தான் இருக்கும் இரண்டும் இல்லாமல் இருக்காதே –
நாதமுனிகள் -வேகம் நுண்ணியதாய் லகுவாக இருக்கும் -ஞானம் லக்ஷணம்
பிரயாணம் -ஆத்மா இடம் இருந்து -ஞானம் மனஸ் கண் கடம் -ஊடுருவி போக முடிந்தால் -மேலும் போகும் -கிரஹித்து கண்ணுக்கு மனஸ் ஆத்மாவுக்கு –
தோல் துருத்தி –அழுத்தி -காத்து -நெருப்பு –ஞான பிரசரன த்வாரங்கள் இந்திரியங்கள் -பொருளுக்கு -சம்பந்தம் -சன்னிகர்ஷண இந்திரிய ஞானம் –
சுருக்கம் விரிவு கமனம் உண்டே / சங்கோசம் விகாசம் –
த்ரவ்யம் குணம் –மணம் ஓளி போலே குணம் –ஞானம் ஆத்மாவுக்கு குணம் -/ த்ரவ்யம் -தசா அவஸ்தைகள் உண்டே
மாறுதல் -சுருக்கம் விரிவுகள் -கமனம் -கிரியை -அதனால் த்ரவ்யம் –
விளக்கு தன்னையும் காட்டி மற்றவற்றையும் காட்டுவது போலே -ஞானம் –தனக்கு காட்டாது -சுயம் பிரகாசம் -தனக்கு பிரகாசிக்காது –
குத்து விளக்கு -தன்னை தானே வெளிப்படுத்தும் -பிராட்டி பற்ற வேறே சக காரி வேண்டாம் -அவனை பிரகாசப் படுத்த அவள் வேண்டுமே
தண்ணீர் வெந்நீர் விளாவ வேண்டுவது போலே -நப்பின்னை நங்கை திருவே -துயில் எழாய்-வியாக்யானம்
விளக்கு –என்பதை நீங்கள் அறிவீர்கள் என்று என் ஞானம் சொல்லாது அனுமானத்தால் -சொல்கிறோம்
எனக்கு விளக்கு என்று அறிவிக்கும் ஞானம் அவருக்கு அறிவிக்காது –
சர்வ ஞானம் சுத ஏவ பிரமாணம் -எல்லா ஞானமும் உண்மையான ஞானமே -கானல் நீர் போலே பொய் மாயம் இல்லை
முத்து சிப்பியை வெள்ளி என்று பிரமிப்பதும் உண்மை -கொஞ்சமாவது சாத்ருசம் இருப்பதால் –
இங்கு ஒரு பொருள் உள்ளது -வெளிச்சம் சரியாக இருந்து -எனக்கு நன்றாக உணர்வும் இருந்தால் சரியாக உணர்கிறோம் –
சர்வ ஞானம் பாரமாதிகம் -இதனால் -பிரமம் ஸ்தலம் -/ பிரேமா புத்தி -பிரேமம் அன்பு காதல் / ப்ரஹ்மம் /
விப்ரபத்தி -சூயம் பிரகாசம் -சம்வித் -ஞானம் பர்யாயம் -இத்துடன் இந்த பொருள் என்று காட்டும் ஞானம் -இது தீபம் -தனக்கே அதீனமான செயல் இந்த விவகாரம்
வேறு ஒன்றை எதிர்பார்க்காமல் —
அர்த்தம் பொருள் தீபம் –தீபம் தீபம் அறிய இந்திரியம் எதிர்பார்க்கும் –சஜாதீயம் எதிர்பார்க்காது விஜாதீயம் எதிர்பார்க்கும்
கண் விஷயத்தை எதிர்பார்க்கும் –விஜாதீயம் எதிர்பார்க்கும் -இங்கும்
தீபம் -இருட்டைப் போக்கி –விஷயத்தையும் இந்த்ரியத்தையும் எதிர்பார்க்கும் -குடம் இங்கே உள்ளது அறிய –
சஜாதீயம் எதிர்பார்க்காமல் -விவகாரம் இவை எல்லாம் -மற்று ஒரு ஞானம் எதிர்பார்க்காமல் -காட்டும் தர்ம பூத ஞானம் -தன் அதீன செயலையே எதிர் பார்க்கும்
விஜாதீயத்தை தான் எதிர்பார்க்கும் -முன்பு காட்டியது படி
விஷயமும் கர்த்தாவும் தானே எதிர்பார்க்கும்
கண் -பார்க்க -வெளிச்சம் வேண்டும் இரண்டுமே தேஜஸ் தானே என்னில் -கண் வெளிச்சத்தினால் உண்டானது இல்லை போஷிக்கப் படும்
ஞானம் க்ஷணிகம் புத்த மத நிரசனம் மூன்று ஷணங்கள் நையாயிக நிரசனம் /ஞானமே ஆத்மா / மாயாவதி நிரசனம் / ஜகம் மித்யா -/
மாற்று ஒன்றினால் நையாயிக மதம் நிரசனம்
ஸ்தம்பம் -தாரையாக ஞானம் ஒரே ஞானம் -மயக்கமாக –தூங்கும் பொழுது -ஞானம் என்ன ஆகும் —
நெருப்பு -மூட தஹித்வ சக்தி இல்லாமல் -/ ஞானம் தூங்கும் பொழுதும் உண்டு -தமோ குணம் மூட -வெளிப்புறம் வராமல்
மயக்க மருந்து —நினைவு இல்லாமல் -தமோ குணம் கூடி –
ஞான திரோதானம் -தமஸ்–/பும்ஸவாதி பால்யத்தில் மறைந்து யவ்வனத்தில் வெளி வருவது போலே
ஞானம் -குணம் / த்ரவ்யம் -முன்பே பார்த்தோம் -ஒரு பொருளுக்கே குணம் த்ரவ்யம் -உண்டே
அவஸ்தா -த்ரவ்யம் -சங்கோசம் விகாசம் இருப்பதால் /சார்ந்தே இருப்பதால் குணம்
குண பூதா புத்தி -தர்ம பூத ஞானம் -சம்யோக –
முத்த ஞானம் -யுகபாத் அனந்த தேச சம்யோகம் உண்டு -சங்கல்பத்தாலே பித்ருக்களை உத்பத்தி பார்க்கலாம் –
ஞானம் மதி -பிரஞ்ஞா -சம்வித -தீ -மனீஷா -சேமுஷீ -மீதா – புத்தி பர்யாயம்
உபாதியால் -சுக- துக்க –அனுகூல விஷய ஞானம் சுகம் / பிரதிகூல்ய ஞானம் துக்கம் /
இச்சா துவேஷமும் -ஞான விசேஷங்கள் தானே /பிரயத்தனம் -இதுவும்
ஞானம் தவிர்ந்த வேறு ஓன்று சுகம் இல்லை -ஸ்மரணம்-நினைவும் முன்பு உள்ள ஞானம் –
பார்த்து நினைப்பது / பார்க்காமல் நினைப்பது –ஸ்மரணம் –பிரத்யபிஞ்ஞா -அறிவின் நிலைகள் -ஞானம் விசேஷநிலைகள் ஞானத்துக்கு மேலே சொல்வர்
கர்மா ஞான பக்தி யோகம் பிரபத்தி இவையும் ஞான அவஸ்தைகள் தான் –

பக்திரூபா பன்ன ஞானம் -ஞானத்தால் மோக்ஷம் -ஞானீ-மே ஆத்மா –ஞானீ -பக்தன் வியாக்யானம்
-ஞானம் முதிர்ந்தே பக்தி -மதி நலம் -ஞானம் கனிந்த -மோக்ஷ உபாயம் –
ஞானீ –நித்ய யுக்த -விசிஷ்யதே —
தர்ம பூத ஞானம் -ஜீவன் புத்தி -ஆச்சார்ய உபதேச முகேன கர்மா அனுஷ்டான முகேன முதிர்ந்து பக்தியாக மலர வேண்டுமே
உபதேசம் வர வர ஞானம் பரிஷ்காரம் ஆகும் – -கர்மங்கள் மூடி இருப்பதை -போக்க வர்ணாஸ்ரம அனுஷ்டானங்கள் வேண்டுமே
ஸ்ரோத்வயா –சுருதி விப்ரபன்ன- கேட்டு அறிந்து முதல் படி -இருக்கும் ஞானம் மெருகூட்ட -மேலே – த்ரஷ்டவ்யோ–இத்யாதி –
பிரபத்தியும் ஞானத்தின் பக்குவப்பட்ட -பிரார்த்தனா மதி சரணாகதி -புத்யர்த்தா கத்யார்த்தா
-ஞான விசேஷம் தானே இவை எல்லாம் -இருப்பதை மெருகூட்ட வேண்டும்
உபாதி காரணத்தால் சுகம் துக்கம் -பிரயத்தனம் இத்யாதி –அனுகூல ஞான -தசை தானே சுகம் –/
காமம் -சங்கல்பம் -ஆசை சிரத்தை ஈடுபாடு இல்லாமை த்ருதி உறுதி இன்மை வெட்கம் புத்தி விஷய ஞானம் பயம் எல்லாம் ஞான வெளிப்பாடு தானே
ஞானம் த்ரவ்யம் –அசேதனம் -அஜடம் / மனஸ் பிரகிருதி -ஜடப் பொருள் தான்
உபசாரமாக -மனசால் தான் இவை என்று – ஞான வெளிப்பாடு மனசால் -உபசார வழக்கு என்றபடி
மனஸ் சகாயம் இல்லாமல் நடக்காது என்பதால் —
பிரத்யக்ஷம் அறிவு /அனுமிதி / ஆகம ஞானம் /ஸ்ம்ருதி சம்சயம் /விபர்யயம் /நிர்ணயம் /பிரமம் /விவேகம் / விவசாயம் / மோகம் /
மயக்கம் –ஈடுபாட்டால் தப்பாக நடப்பது -பிரமத்தால் இல்லை
ராகம் த்வேஷம் மதம் –வித்யா தானம் அபிஜாதம் / மாத்சர்யம் -ஸ்தைர்யம் சபலம் /நப்பாசை –டம்பம் லோபம் /படாடோபம் /
க்ரோதம் செருக்கு ஸ்தம்பித்தல் /துரோகம் அபிமானம் நிர்வேதம் ஆனந்தம் -வைராக்யம் கருணை மேன்மை பொறுமை பக்தி பிரபத்தி -எல்லாம் ஞான விசேஷங்கள்
தர்ம பூத அவஸ்தை நிலைகள் இவை எல்லாம்
ஞானாதி –வாத்சல்யத்தி –மாதுர்யாதி -அனந்த கல்யாண குணங்கள் -பர ப்ரஹ்மத்துக்கு -அகில ஹேய ப்ரத்ய நீக -கல்யாண குணைக -உபய லிங்கம்
ஞானம் -சர்வ சாஷாத்காரம் -முக்காலம் -தத் காலம் -சதா ஸர்வதா ப்ரத்யக்ஷமாக காண்பது -சர்வஞ்ஞன் –
சக்தி சேராதவற்றை சேர்க்கும் சக்தன் -ஆலிலை சயனம் இத்யாதி /ஆலிலை நீரில் உள்ளதா —
பிரணய கலகம் பராங்குச நாயகியை சேர்த்தான் -திரு விண்ணகர் பெருமாள் காட்டி -விருத்த ஆகாரம் –6–3-திருவாய் -/
இரட்டை திருப்பதி -கடித கடக விகட நா பாந்தவம் அவ்ஊரிலே த்விகுணம் -வெட்டி விடும் சாமர்த்தியம் -சர்வ வித பந்துத்வம் காட்டி
தாரண சாமர்த்தியம் –பலம் -பிரளயம் / ஐஸ்வர்யம் நியமன சாமர்த்தியம் / வீர்யம் அவிகாரத்வம் -தான் விகாரம் அடையாமல் சம்பந்தித்தவற்றை விகாரம் செய்வான்
தேஜஸ் பற அபிபாவனம் அடக்கி வென்றி / ஸுசீல்யம் –மஹதா-/ வாத்சல்யம் தோஷம் -குணமாக பார்த்து -/
மார்த்தவம் –ஆஸ்ரித விரஹ அஸஹத்வம் –மணி வண்ணன் திரு மேனி வெளுப்பான –வளத்தின் காலத்தே கூடு பூரிக்கும் திரு மூழிக் களத்தில்
ஆர்ஜவம் மனோ வாக் காயம் ஏக ரூபத்வம் / ஸுஹார்த்தம் ஹ்ருதய -நல்ல உள்ளம் -அழிய மாறியும் / -சர்வ ஆஸ்ரயம் சாம்யம் -அனந்த புரத்தில்/
யதிவா ராவணஸ்வயம்-என்பவன் -பக்தர்களுக்குள் வேறுபாடு இல்லை -என்றவாறு –
காருண்யம் -தனக்கு பிரயோஜனம் எதிர்பார்க்காமல் -பிறருக்கு உதவி –பர துக்க அஸஹிஷ்ணுத்வம் —
ஷீரவது உபாய பாவம் -மாதுர்யம் –சம்சார போக்கும் இனிய மருந்து –ப்ராப்யமாக மதுரம் தான் உபாய சமயத்திலும் இனியவன் அன்றோ
காம்பீர்யம் -பக்தர் அனுக்ரஹம் -நினைத்து பார்க்க முடியாத ஆழம் -கொடை வள்ளல் வதான்யம் -குசேலர் -விருத்தாந்தம்
ஜடாயு -கச்ச லோகான் அநுத்தமா -பதினெட்டு நாடார் பெரும் கூட்டம்
உதார குணம் -கொடுத்தாலும் ஒன்றும் செய்யவில்லை ருணம் -கடனாளி போலே -கோவிந்தா –சுமந்து –ஐஸ்வர்யம் –லஜ்ஜை –ஸ்ரீ ரெங்க நாயகி தாயார் –
சாதுர்யம் -ஆஸ்ரித தோஷம் வேறு ஒருவர் கண்ணில் படாமல் இருக்கும் படி மறைத்து -அர்ஜுனன் விபீஷணன் தோஷம் மற்றவர் காண முடியாத படி
ஸ்தைர்யம் -எதிர்ப்பு வந்தாலும் கலங்காமல் -/பழுதாகாதா ப்ரதிஜ்ஜை /சாதுர்யம் -உள்ளே நுழைந்து கலங்காமல் -பராக்ரமம் -இத்யாதி -அதிசய அஸ அசங்யேய —
இவை பரமாத்மாவின் தர்மபூத ஞான விசேஷம் -மேலே பக்தி பிரபத்தி பற்றி கிஞ்சித் –கால ஷேபத்தில் அறிந்து தெளிக–
ஞான விசேஷங்கள் தானே இவை -மோக்ஷ உபாயத்வம் -வியாஜ்ய உபாயமாக கொண்டு ஈஸ்வரனே பிரதான உபாயம் -திரு உள்ளம் உகந்து
பக்தி பிரபத்தி அப்ரதானம் -வியாஜ்ய மாத்திரமே -அவனே பிரதான உபாயம் -கண் துடைப்புக்கு -நொண்டி சாக்கு -சர்வ முக்தி பிரசங்கம் வாராமைக்கு இவை –
–1205-பிள்ளை லோகாச்சார்யார் திரு அவதாரம் –வியாஜ்ய உபாயமும் இல்லை -நிரபேஷமாக–அதிகாரி விசேஷணம் இது என்பர் –1269 /70-தேசிகன் திரு அவதாரம் –
சரணாகதி ரூபம் -அதிகாரி விசேஷணம் / வியாஜ்ய உபாயம் -இதுவே வாசி –நிச்சயமாக பண்ணனும்
நிர்ஹேதுகம் -கிருபா ஜன்யம் -க்ருபாயால் பிறந்தது -கிருபையை பிறப்பிக்கும் -இதுவே வாசி இரண்டுக்கும்
பக்தி –கர்ம ஞானங்களால் -சித்த சுத்தி –ஆத்ம சாஷாத்காரம் –/ கர்மா யோகமே மோக்ஷ உபாயம் என்றும் சொல்லலாம் –
குளித்து –தனித்தனியே இல்லை –
நோற்ற நோன்பு இலேன் நுண் அறிவிலேன் –பக்தி சொல்ல வில்லை –இவை இல்லாமல் அது வாராது
தனித்தனியே மோக்ஷ உபாயம் –பக்தியே உபாயம் -கர்மா ஞானம் பக்திக்கு என்றும் சொல்வர் –
பக்தி ஆரம்ப தடைகளை போக்க கர்ம யோகம் ஞான யோகம் என்றவாறு
கர்ம விசேஷமே கர்மா யோகம் / த்ரிவித -கர்த்ருத்வ பல பல சங்க தியாகம் –பகவத் ஆராதனம் ரூபமாக -வர்ணாஸ்ரம
தீர்த்த யாத்திரை தானம் இத்யாதி -தூறு மண்டி இருக்கும் கர்மங்களை போக்கி -ஞான யோகம் கை வந்து பக்தி வளர –
கண்ணாடி அழுக்கு போக்கி -உடம்பு அழுக்கு போக்க நெற்றி த்தை கொள்வது போலே -தொடங்கலுக்கு உள்ள பிரதிபந்தகங்களை போக்கி -மேலே பக்தி தொடங்கி-
ஞான யோகம் -நிர்மல அந்த கரணம் கொண்டு ஆத்மா சிந்தனை -சேஷ
அதிருஷ்டம்–பலம் அறிவது கஷ்டம் -தானாக பண்ண பண்ண அறிந்து
ஆத்மா சேஷம் -அனைத்தும் சமம் புரியும் -நிர்மலா அந்தக்கரணம் -ஈஸ்வர சேஷ -பிரக்ருதியில் இருந்து விடுபட்ட -பக்தி கிளப்பி –
சாதனாந்தரங்கள்–திரு நாம சங்கீர்த்தனம் –பக்தி மூட்டி -முக்தி -அங்கமாக -சததம் கீர்த்தி -பக்த்யா உபாசாய –கீர்த்தனம் அங்கம் /
திவ்ய தேச வாசத்தாலும் –ஊரிலேன்–சரணாகதி செய்து பக்தி பிறப்பித்து -கிருபையால் -அங்கமாக -கர்ம ஞான யோக ஸ்தானம் —
பக்தி ஆரம்ப பிரதிபந்தகங்கள் -சர்வ பாபேப்யோ மோக்ஷயிஷ்யாமி -அங்க பிரபத்தி
பிரபத்தி –மஹா விசுவாசம் -/ஸ்வதந்த்ர பிரபத்தி –இங்கு சர்வ பாபேப்யோ -மோக்ஷம் அடைய உள்ள எல்லா பிரதிபந்தகங்களையும் –
கத்ய த்ரயம் –ஸ்வதந்த்ர பிரபத்தி –ஸ்ரீ கீதை ஸ்ரீ பாஷ்யம் -அங்க பிரபத்தி -இவை வியாக்யானம் தானே அதில் உள்ள பொருளை விவரிக்க –
ஸ்வாதந்தர்யம் கொண்டு பக்தி வளர்க்க அங்க பிரபத்தி -யாரையும் பிரபத்தி விடாதே -பக்தி யோக நிஷ்டனையும் -விடாதே
யம நியம ஆசனம் சமாதி அஷ்டாங்க யோகம் –தைலதாராவதி -நினைவு பாலம் -த்யானம் -ஞானம் முதிர்ச்சியால் –ஸ்ம்ருதி சந்தான ரூபம் -பக்தி –
விவேக விமோக –சாதன சப்தகம் -செய்து பக்தி –இப்படி -15-பார்த்து பக்தி -வளர்த்து -அது நம்மால் முடியாது -பிரபக்தி –
ஸூ சூகம் கர்த்தும் -பண்ண சுகம் என்பான் பக்தியை -கண் முன்னால் நிறுத்தும் -மன் மனான –இத்யாதி

—————————————-

ஸ்ரீ கோயில் கந்தாடை அப்பன் ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம் –
ஸ்ரீ உ வே வேளுக்குடி ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம் .
ஸ்ரீ ஸ்ரீனிவாச மஹா குரு ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம் .
ஸ்ரீ பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம் .

ஸ்ரீ P.B.A ஸ்வாமிகள் தொகுத்த ஸூ பாஷித ஸ்லோகங்கள் /தேவ – தீவு தாது/பிரபல உபநிஷத் ஸ்ரீ ஸூ க்திகள் —

April 9, 2017

ஸூ பாஷித ஸ்லோகங்கள்

1–ஜீவன க்ரஹண நம்ரா க்ருஹீ த்வா புநருந் நதா -கிம் க நிஷ்டா கிமு ஜ்யேஷ்டா கடீ யந்த்ரஸ்ய துர்ஜநா –

துஷ்டர்கள் ஏற்றச் சாலுக்கு தம்பிகள் -குணத்தில் ஒற்றுமை -ஜீவனம் -தண்ணீருக்கும் ஜீவிக்கைக்கும் வாசகம்
-தாழ்ந்து ஜீவனம் பெற்றவாறே தாழ்ச்சி ஒழிந்து தலை ஏறி நிற்கும்
துர் ஜனங்களும் ஜீவிக்க வேண்டு காளை பிடித்து பெற்றவாறே வணங்கா முடி மன்னராய் செருக்குற்று இருப்பார்கள் -இதுவே நித்ய யாத்திரை யாய் இருக்கும் –

2-கரிஷ்யாமி கரிஷ்யாமி கரிஷ்யாமீதி வாதிபி –மரிஷ்யாமி மரிஷ்யாமி மரிஷ்யா மீதி விஸ்ம்ருதம் —

நல்ல கார்யங்களை கால தாமதம் இல்லாமல் -மரணம் சந்நிஹிதம் என்று நினைத்து செய்து முடிப்பார்கள் –

3-பிரதிதம் பாதகி வர்க்கம் க்ருதக்ந ஏகோஹி க்ருதஸ்நமதி சேதே –தமிமம் க்ரிய மாணாக்ந தமபி துராத்மா கரிஷ்ய மாணாக்ந-

பிறர் செய்த உபகாரங்களை மறுப்பவன் பஞ்ச மகா பாதகிகளுள் சிறந்தவன் –
பிறர் செய்து கொண்டே இருக்கும் உபகாரங்களை மறுப்பவன் அவனிலும் சிறந்த பாபி
இவர் நாளைக்கு நமக்கு பெரிய உபகாரம் செய்யப் போகிறார் என்று தெரிந்து கொண்டு முந்தியே அப் பெரியவருக்கு தீங்கு இழைப்பவன் சர்வ உத்க்ருஷ்ட பாபி –
இது சங்கல்ப ஸூர்ய உதயத்தில் உள்ளது

4-ஆபத்தக்ருத் ரிமசடா ஐடிலாம்சபித்தி –ஆரோபிதோ ம்ருகபதே பதவீம் யதா ஸ்வா
மத்தே பகும்ப தட பாட நலம் படஸ்ய-நாதம் கரிஷ்யதி கதம் ஹரிணாதி பஸ்ய-

சிங்கத்தின் உளை மயிர்களை நாய்க்கு ஏறிட்டு -சிங்ககோலம் இட்டாலும் -சிங்கம் செய்யக் கூடிய கார்யம் நாயால் செய்ய முடியுமோ
மஹா பண்டிதனை தள்ளி ஒரு யதாஜாதனை பண்டித கோலம் செய்து பட்டுப் பீதாம்பரங்கள் போர்த்து உட் கார வைக்க முடியுமானாலும்
கம்பீரமாக வாய் திறந்து ஓன்று பேச முடியுமோ -இது போலே பல விஷயங்களுக்கு அந்யாபதேசம்-

5–ஹேம்க கேதோ ந தாஹேந சேதேக கஷணே ந வா –ஏத தேவ மஹத் துக்கம் யத் குஞ்ஜா சம தோலநம்

பொன்னை தீயில் இட்டாலும் -உளியை இட்டு வெட்டினாலும் -உரை கல்லில் உரைத்தாலும் -வருத்தம் இல்லை என்ற மாத்திரம் இல்லாமல் –
இவை தனக்கு பரம போக்யம் என்று ஓளி மிக்கு காட்டும் -ஆனால் குந்து மணியை தராசில் வைத்து சாம்யம் சொன்னால் சாலை வருந்தும்
தூது / தாம்பினால் கட்டுண்டு -பாண்டவ தூதன் /பார்த்த சாரதி /தாமோதரன் என்று திருநாமம் சாத்திக் கொண்டு மகிழ்வான்
ஒத்தாரை மிக்காரை இலையாய மா மாயனை தேவ தாந்த்ர பஜனம் பண்ணுபவர்கள் –செயலே துக்க ஹேது
ஒட்டுரைத்து இவ் வுலகு உன்னைப் புகழ்வு எல்லாம் பெரும் பாலும் பட்டுரையாய்ப் புற்கென்றே காட்டுமால் பரஞ்சோதி -என்னக் கடவது இ றே

6-ப்ரயத்ன கலு கர்த்தவ்ய மார்ஜாரஸ் தன் நிதர்சனம் –ஜென்ம ப்ரப்ருதி கௌர் நாஸ்தி பய பிபதி நித்யச

முயற்சியுடையார் இகழ்ச்சி யுடையார் -பூனையே உதாரணம்
-விலை கொடுத்து பசு வாங்காமல் புல்லையும் சுமக்காமல் விடா முயற்சியினால் பால் குடிக்காத நாள் இல்லையே-

7–லகுஸ் சம துலா ரூடோ ஹயதரீ குருதே குரும்-அத்ர மத்யஸ்த ஜிஹ் வைவ தாரதம்ய பரீ ஷிணீ

அல்பன் பெரியவர் உடன் சமமாகக் கலந்து பழகின உடனே அவனை கீழே தள்ளி தான் மேல் ஏறி நிற்க ஆசைப் படுவது உலக இயல்பு
தராசு தட்டிலே பார்க்கிறோமே -கனத்த பொருள் தானே கீழே இருக்கும் -உயர்த்தி தாழ்வுகளை உள்ள படி காட்டுவதே மத்யஸ்த ஜிஹ்வா
-நடுவில் உள்ள நாக்கு -நிஷ் பக்ஷபாதிகளாய் மத்யஸ்த புருஷர்கள் -என்ற இரண்டு அர்த்தங்களும் உண்டே –

8–த்ருணாத் லகுதாஸ் தூலஸ் தூலாதபி ச யாசக–வாயு நா கிம் ந நீதோசவ் மாமயம் ப்ரார்த்தயேதிதி –

புல்லைக் காட்டிலும் பஞ்சு லேசு -பஞ்சைக் காட்டிலும் யாசகன் லேசு -ஆனால் காற்று புல்லையும் பஞ்சையும் அடித்துக் கொண்டு போகிறது போலே
யாசகனை அடித்துக் கொண்டு போக வில்லையே -ஏன் என்னில்-அவன் அத்தைக்கு கொடு இத்தை கொடு என்று
பிடுங்கி தின்பவன் ஆகையால் நம்மையும் பிடுங்கித் தின்பன் என்று அஞ்சியே யாசகனை கொண்டு போவது இல்லை –

9–கும்ப பரிமித மம்ப பிபதி பபவ் கும்ப சம்ப வோம் போதிம் –அதி ரிச்யதே ஸூ ஜன்மா கச்சித் ஜநகான் நிஜேந சரிதேந –

தந்தை காட்டிலும் அதிசயித்த செய்கை -த்ருஷ்டாந்தம் -குடம் ஒரு மரக்கால் இரண்டு மரக்கால் ஜலமே கொள்ளும்
-குடத்தில் இருந்து பிறந்த அகஸ்தியரோ கடல் முழுவதும் பருகினார்

10-அதஸீ ஸூம ஸூ குமாராத் அவயவ ஸுந்தர்ய லேச ஜித மாராத்–கோசல ஸூ தா குமாராத் கேந்யோ தேவ கரோது ஸூ க மாராத் –

மாராத் என்கிற நீசப் பிரபு இடம் யாசகம் யாசகம் சென்ற ஸ்ரீ வைஷ்ணவ பண்டிதர் -மானிடம் பாட வந்த கவி அல்லேன்-என்று மாராத் அடி தோறும்
ஸ்ரீ ராமபிரான் விஷயமாகவே -காயம் பூ போலே ஸூ குமாரனாயும் -வடிவு அழகின் ஏக தேசத்தினால் மன்மதனை வென்றவனாயும் இருக்கும்
ஸ்ரீ கௌசல்யை திருக் குமாரனைக் காட்டிலும் வேறு எந்த தெய்வம் விரைவில் நன்மை செய்யும் -என்றவாறு –

———————————
தேவ –
தீவு தாது விளையாட்டு -லௌகிக வைதிக க்ரீடை –
என்னுடைய பந்தும் களாலும் தந்து போகு நம்பீ –
எம் குழறு பூவையொடும் கிளியொடும் குழகேலே –
வன்மமே சொல்லி எம்மை நீ விளையாடுதி-
வீதிவாய் விளையாடும் ஆயர் சிறுமியரோடு விளையாடின படிகள் –
கன்னியரோடு எங்கள் நம்பி கரிய பிரான்
பலதேவர்கோர் கீழ் கன்றாய் விளையாட்டாக கண்டீர்களா –
திட்டமான பசுக்களை இனிது மறித்து நீரூட்டி வீட்டுக் கொண்டு விளையாட விருந்தா வனத்தே கண்டோமே –
நாட்டைப் படை என்று அயன் முத்தலாக் தந்த நளிர் மா மலருந்தி வீட்டைப் பண்ணி விளையாடும் விமலன்
பள பள மாய மயக்குகளால் இன்புறும் இவ்விளையாட்டுடையான்
தென்னரங்கன் பண்டு அவன் செய்த க்ரீடை எல்லாம்
லோகவத்து லீலா கைவல்யம்
அவலீலையாக -ஆச்சார்யர்கள் புருள்களையும் சேர்த்து அன்றோ வழங்கினார்கள்
பொன்னாடை அன்னம் பரந்து விளையாடும் வில்லி புத்தூர் –
நயாசலன் மெய்ந்நாவன் நாத யாமுனர் போல்வாரை அன்னம் என்னும்-
மெய்ந்நாவான் மெய்யடியான் விட்டு சித்தன் -பெரியாழ்வார் -நடை அழகு -நடத்தை அழகு -பரந்து விளையாடி -விஷ்ணு சித்தன் விரித்த –
மின்னிடை மடவார் –வேலினேர் தடம் கண்ணினார் விளையாடு சூழல் -மஹா ஞானாதிகர்கள் சாஸ்த்ரார்த்தங்களை பொழிவதற்கு திரளும் இடம் –

—————————————–

ஓடும் புள்ளேறி–ஆறாயிரப்படி -எம்பெருமானுடைய திவ்ய ஐஸ்வர்யம் -இத்தை பஷாந்தரமாக்கி -ஆர்ஜவம் குணம் சொல்கிறது என்பர்
பன்னீராயிரப்படியிலும் இருபத்து நாலாயிரப்படியிலும்
தேசிகர் -நிருபதிம் ருஜுதாம் நீர வர்ணே ஜகாத என்றும் -ப்ரக்ருதி ருஜு தயா -என்று-திராவிட உபநிஷத் தாத்பர்ய ரத்னாவளியிலும்
ஸூ சீலம் ஸ்வா ராதம் சரஸ பஜனம் ஸ்வ ஆர்ஜவ குணம் திராவிட உபநிஷத் -சாரம்
இதே போலே பொரு மா நீள் படை -1-10-பிள்ளான் -இப்படி எம்பெருமான் தன்னோடு கலந்த கலவியால் தமக்குப் பிறந்த
நிரவதிகமான நிர் வ்ருத்தியால் அக்கலவியைப் பேசுகிறார் -என்பர்
ஓர் எண் தானும் இன்றியே வந்து இயலுமாறு –பாசுரப்படி நிர்ஹேதுக விஷயீகார பரமாக நம்பிள்ளை அருளிச் செய்கிறார்
தேசிகரும் அவ்யாஜோதாரபாவாத் -என்று நிர்ஹேதுக விஷயீகார பரதிதியே கைக் கொண்டார்
ரகஸ்யத்ரய சாராதிகளில் பெரியவாச்சான் பிள்ளை வியாக்கியான ஸ்ரீ ஸூக்திகளை தேசிகர் ஸ்பஷ்டமாகவே உதாஹரித்து அருளுகிறார் –

———————————————————–

தரு துயரம் தடாயேல் -அநந்யார்ஹ சேஷத்வம் –1-தாய் குழவி/ -2-பர்த்தா பதி-/3 – பிரஜை அரசன் / 4 -மருத்துவர் நோயாளி /
-5-கப்பலின் கொடி பறவை / -6-ஸூ ர்யன் தாமரை /-7- மழை பயிர்கள் /-8- நதி கடல் / -9-பிரபன்னன் -செல்வம் /-ஒன்பது முறையில் விளக்குகிறார் –
திரு வித்துக்கோட்டு பெருமாள் துயரம் தருவானா -அவன் உகப்பே புண்ணியம் -நிக்ரஹமே பாபம் -சுக்ருதமே அவன் தானே -புண்ணியம் யாமுடையோம் -என்பார்களே –
குருவி கட்டும் கூட்டையே பிரிக்க முடியாத நம்மால் போக்க முடியாதே –
களைவாய் துன்பம் களையாது ஒழிவாய் களை கண் மற்றிலேன் –
அரிசினத்தால் ஈன்றதாய் அகற்றிடினும் மற்றவள் தன் அருள் நினைந்தே அழும் குழவி அதுவே போன்று இருந்தேனே –
முதலியாண்டான்-திரு மாளிகை வாசலிலே கிடந்தார் -திருவழுதி வளநாடு தாசர் -அன்றோ இத்தை சொல்லி –ஆத்மாவுக்கு சோறிட்ட ஆச்சார்யனை அகலவோ –

—————————————————-

பவா மித்ரோ ந சேவ்யோ க்ருதா ஸூதிர் விபூ தத் யம்ந ஏவயா உச்ச ப்ரதா –அதாதே விஷ்ணோ விதுஷா சிதார்த்தய
-ஸ்தோமோ யஞ்ஞஸ்ச ராத்யோ ஹவிஷ்மதா-எந்த தேவதைக்கு செய்யும் யாகம் அவனுக்கே சென்று சேரும் என்றவாறு –
யா பூர்வ்யாய வேதஸே நவீயஸே ஸூமஜ்ஜா நயே விஷ்ணவே ததா சாதி –யோ ஜாத மஸ்ய மஹதோ மஹி ப்ரவத் சேது
ஸ்ரா வேபிர் யுஜ்யம் சிதப் யசத் –நம்மை அவன் இடம் அர்ப்பணித்து அவன் போலே நம்மை ஆக்கும் படி பண்ணிக் கொள்வோமே –
ததஸ்ய ப்ரியமபி பாதோ அஸ்யாம் -நரோ யத்ர தேவயவோ மதந்தி -உருக்ரமஸ்ய ஸ ஹி பந்து ரித்தா விஷ்ணோ பதே பரமே மத்வ உத்ச
திருவடி தேனைப் பருகி -ஆனந்திப்போம் -அவனே சர்வ வித பந்து –

———————————————–

அர்த்த பஞ்சக தத்வக்யா பஞ்ச ஸம்ஸ்கார ஸம்ஸ்கிருதா
ஆகாரத் த்ரய சம்பன்னா மகா பாகவதா ஸ்மிருதா சிகா
எக்யோபவீதம் ஊர்த்துவ புண்ட்ரம் ததைவச
பத்மாஷா மாலாம் கௌஸேயம் தாரயேத் சததம் திக்விஜ –பராசரர் பாகவதர் பெருமையை பேசுவது –

கீர்த்தி /ஸ்ரீ /விஜய / ஸ்ரத்தா /ஸ்ம்ருதி / மேதா/ த்ருதி/ க்ஷமா
லஷ்மி / புஷ்ட்டி /தயா / நித்ரா /க்ஷமா / காந்தி /சரஸ்வதி / த்ருதி /மைத்ரி / ரதி /துஷ்ட்டி / மதி
இச்சா / கிரியா /சாஷாத் சக்தி
இச்சா / ஞானா / கிரியா –

———————————–

ஏஷ சர்வ பூத அந்தராத்மா அபஹத பாப்மா திவ்யோ தேவ ஏகோ நாராயண –ஸூபால உபநிஷத் -7-
தமேவம் வித்வான் அம்ருத இஹ பவதி ந நான்ய பந்தா அயனாய வித்யதே –புருஷ ஸூ க்தம் -7-
சதேவ சோம்ய இதம் அகிரா ஆஸீத் ஏகமேவ அத்விதீயம் –சாந்தோக்யம்
ததைஷத பஹுஸ் யாம் பிரஜா யேய–சாந்தோக்யம்
அநேந ஜீவே நாத்மா நா அநு ப்ரவிஸ்ய நாம ரூபே வ்யாகரவாணி –சாந்தோக்யம் –
அந்த ப்ரவிஷ்டஸ் சாஸ்தா ஜநநாம் சர்வாத்மா –தைத்ரியம் –
அபிச யேநா ஸ்ருதம் ஸ்ருதம் -சாந்தோக்யம்
யோ ப்ராஹ்மணம் விததாதி பூர்வம் யோவை வேதாம்ஸ்ச ப்ரஹினோதி தஸ்மை–ஸ்வேதாஸ்வர உபநிஷத்
ஏகோ ஹைவே நாராயண ஆஸீத் ந ப்ரஹ்மா நேசாநோ நேமே த்யாவா ப்ருத்வீ –மஹா உபநிஷத்
மநோ மய பிராண சரீரி பாரூப ஸத்ய காம ஸத்ய சங்கல்ப ஆகாசாத்மா சர்வகர்மா சர்வ காம சர்வ கந்த சர்வ ரஸ
சர்வ மிதம் அப்யாத்தோ அவாக்ய அநாதரா –சாந்தோக்யம்
யஸ்மாத் பரம் நாபரமஸ்தி கிஞ்சித் –தே நேதம் பூர்ணம் புருஷேண சர்வம் —ஸ்வேதாஸ்வர உபநிஷத் –
சர்வ கத்வாத நந்தஸ்ய ஸ ஏவாஹ மவஸ்திதா-சர்வம் -சர்மஹம் சர்வம் மயி சர்வம் ஸநாதநே –ஸ்ரீ விஷ்ணு புராணம் —
நாயமாத்மா ப்ரவஸநேந லப்ய நமேதயா நபஹூநா ஸ்ருதேன–யமேவைஷ வ்ருணதே தேன லப்ய தஸ்யைஷ
ஆத்மா விவ்ருணதே தநூம் ஸ்வாம் -முண்டக -கடை உபநிஷத்துக்கள் –
ஏக விஜ்ஞாநேந சர்வ விஜ்ஞாநம் –
வேதாந்த வாக்ய ஜாதம் ப்ரவ்ருத்தம் ஹி –
யதோவா இமானி பூதாநி ஜாயந்தே -யேந ஜாதானி ஜீவந்தி யத் ப்ரயந்த்யநிசம் விசந்தி தத் விஜிஜ்ஞாசஸ்வ –தத் ப்ரஹமேதி –தைத்ரியம்
நாராயண பர ப்ரஹ்ம தத்வம் நாராயண பர நாராயண பரஞ்சோதி ஆத்மா நாராயண பர
யச்ச கிஞ்சித் ஜகத் யஸ்மை த்ருச்யதே ஸ்ரூயதேபி வா அந்தர் பஹிச்ச தத் சர்வம் வ்யாப்யா நாராயண ஸ்தித-தைத்ரியம் –

தர்மம் பரம் நாஸ்தி -ப்ருந்தாரண்யம் -1- 4-14-
தர்மம் விஸ்வஸ்ய ஜகாத் பிரதிஷ்டா –மஹா நாராயண -2–6-

ப்ராப்யஸ்ய ப்ராஹ்மணா ரூபம் ப்ராப்துஸ்ஸ ப்ரத்யக் ஆத்மாநா -ப்ராப்தயுபாவம் பலம் ப்ராப்தே ஸ்ததா பிராப்தி விரோதி ச -அர்த்த பஞ்சக அதிகாரம் –
பஞ்ச ராத்ரம் -நாராயணனே -அனந்த கருட விஷ்வக்சேன ப்ரம்மா ருத்ர ஐவருக்கும் அருளி
-சாங்க்ய யோக பாசுபத புத்த -ஆர்த்த (ஜைன) -ஐந்தையும் இருட்டாக்கின ஆகமம்
சாங்க்ய — யோக -வைசேஷிக -நியாய -பூர்வ -மீமாம்ச -ஐந்தையும் -என்றுமாம்
தத்வ- முக்தி -பக்தி -யோக -விஷய -ஐந்து ஞானம் என்றுமாம்
பர வ்யூஹ விபவ கார்த்த அர்ச்சா விஷய ஞானம் என்றுமாம்
பஞ்ச கால அனுஷ்டானங்கள் -அபிகமனம் -உபாதானம் -இஜ்வா -ஸ்வாத்யாயா -யோகம் — சொல்லும் என்றுமாம்
தப புண்டர நாம மந்த்ர யோகம் என்றுமாம் –

யோ ப்ராஹ்மாணம் விததாதி பூர்வம் யோ வை வேதாம்ச ப்ராஹினோதி தஸ்மை-தம் ஹ தேவம் ஆத்ம புத்தி பிரகாசம்
முமுஷுர் வை சரணம் அஹம் ப்ரபத்யே -ஸ் வேஸ்வதர உபநிஷத்
ச யதாசி சிஷதி யத் பிபசதி யன் ந ரமேத த அஸ்ய திக்க்ஷா -அத யத் அஸ்நாதி யத் பிபதி யத் ரமதே தத் உபசததைர் இதி-
நித்யோ நித்யானாம் சேதனஸ் சேதனானாம் ஏகோ பஹுனாம் யோ விதாதி காமான் -ஸ்வேதர உபநிஷத் –
யதாவோ இமானி பூதாநி ஜாயந்தே யேன ஜாதானி ஜீவந்தி யத் பிரயம் த்யபிக்ஷம் விசந்தி தத் விஜிஜ் நாஸ்சச்வ தத் ப்ரஹமேதி-தைத்ரியம்
நாராயணாத் ப்ரஹ்மோ ஜாயதே நாராயணாத் ருத்ரோ ஜாயதே நாராயணாத் இந்த்ரோ ஜாயதே
நாராயணாத் ப்ரஜாபதயே ப்ரஜாயந்தே -நாராயண தேவதாஸ் ஆதித்ய ருத்ர வாசவஸ் ஸர்வாணி ச சந்தகாம்சி
நாராயண தேவ சமுத்பாதயந்தே நாராயணா பிரளீயந்தே நாராயணா ப்ரவர்த்தந்தே-
நாராயணாத் பிரானோ ஜாயதே மனாஸ் ஸர்வேந்த்ரியானி ச காம்வயுர் ஜ்யோதிர் ஆப ப்ரித்வி விசுவஸ்ய தாரிணி -நாராயண உபநிஷத் –
ய தஸ்மா ஜாயதே பிரானோ மன சர்வ இந்திரியாணி ச காம் வயர் ஜ்யோதிர் ஆப பிருத்வி விசுவஸ்ய தாரிணி –முண்டகம்
தஸ்மாத் தேவதாஸ் மத ஆத்மான ஆகாச ஸம்பூதா -ஆகாஸாஸ் வாயு -வாயுரோர் அக்னி -அக்னேர் ஆப அப்தயா பிருத்வி -தைத்ரியம்
ஏஷ சர்வேஸ்வரஸ்வர ஏஷ சர்வஞ்ஞா ஏஷோன் அந்தர்யாமி ஏஷ யோனி ஸர்வஸ்ய பிரபாவாப்யாயவ் ஹி பூதானாம் -முண்டோக்யம்
சர்வம் கலு இதம் ப்ரஹ்ம தஜ்ஜலான்– சாந்தோக்யம் -3–14–1-
ய தோம நபி ஸ்ருஜாத க்ரிஹ்நாத ச யதா ப்ருதிவ்யாம் ஒஷதயா சம்பவந்தி யதா சதா புருஷாத்
கேஸலோமணி தாதாஷராத் சம்பவதி ஹா விஸ்வம் -முண்டோக்யம் -1-1–7-
அனோர் அணீயான் மஹதோ மஹீயான் ஆத்மஸ்ய ஐந்தோர் நிஹிதோ குஹாயம் தம் அக்ரது பஸ்யதி
வீத சோகோ தது ப்ரஸாதான் மஹிமானம் ஆத்மனா -கதா -1–2–20-
அசன்நேவ ச பவதி அசத் ப்ரஹம்மதி வேத சத் அஸ்தி ப்ரஹமேதி சத் வேத சந்தம் ஏனம் ததோ விது-தைத்ரியம் –2–6–1-
ய பிருத்வியும் திஷ்டம் பிருத்வியும் அந்தர்யோ யாம் ப்ருத்வியம் நவேத யஸ்ய ப்ருத்வியம் சரீரம்
ய ப்ருத்வியம் அந்தரோ யமயதி ச தா ஆத்ம அந்தர்யாம் அம்ருத
ய ஆத்மனி திஷ்டன் ஆத்மனோ அந்தரோ யம் ஆத்ம நவேத யஸ்ய ஆத்ம சரீரம் ய ஆத்ம ந மந்தரோ யமயதி
ச தா ஆத்ம அந்தர்யாம் அம்ருத -ப்ருஹதாரண்யகம் –7–3–7-
ய பிருத்வியும் அந்தரங்க சஞ்சரன் யஸ்ய பிருத்வி சஞ்சரன் யோ அபம் அந்தரங்க சஞ்சரன் யஸ்ய ப சரீரம் –யோ அக்ஷரம் அந்தரங்க சஞ்சரன்
அஸ்ய அக்ஷரம் சரீரம் யம் அக்ஷரம் நவேத ஏஷ சர்வ பூதான் அந்தராத்மா அபஹத பம்பா திவ்யோதேவ ஏகோ நாராயணா -ஸூ பால உபநிஷத் –
இதம் பூர்ணம் அத பூர்ணம் பூர்ணாத் பூர்ணம் உத்ரிச்யதே பூர்ணஸ்ய பூர்ணம் அத்ய பூர்ணம் ச வ அவசிஷ்யதே சர்வம் பூர்ணம் ச ஓம் -கதவல்லி –

சப்த அமிர்த க்ஷேத்ரம் –க்ஷேத்ரம் / தீர்த்தம் /மண்டபம் / விமானம் /நதி / நகரம் /ஆரண்யம்
சப்த / ஸ்பர்ச / ரூப / ரஸ / கந்த
ஆகாச / வாயு -தேஜஸ் /ஜல / பிருத்வி
பிரமாணம் –பிரத்யக்ஷம் / அனுமானம் / சப்தம்
ப்ரமேயம் -த்ரவ்யம் / அத்ரவ்யம் /
ஜட த்ரவ்யம் –ஸ்வ பிரகாச ரஹித -பிரகிருதி / காலம்
அஜட த்ரவ்யம் -ஸ்வ பிரகாச ஸஹித -ஜீவ / ஈஸ்வர / நித்ய விபூதி / தர்ம பூத ஞானம் –
ப்ரத்யக்த்வ ஸஹித ஸ்வயம் பிரகாசத்வம் -ஜீவனுக்கும் பரமாத்வாவுக்கும்
பராக் மட்டும் தர்ம பூத ஞானத்துக்கும் நித்ய விபூதிக்கும் –
அத்ரவ்யம் -சத்வ/ ரஜஸ்/ தமஸ் சப்த / ஸ்பர்ச /ரூப / ரஸ / கந்த / சம்யோக / சக்தி –
விவேக / நிர்வேத / வைராக்ய / பீதி /ப்ரசாதன/ உத்க்ரமன / அர்ச்சிராதி / திவ்ய தேச பிரபவ /பிராப்தி -த்ரிபாதோஸ்ய அமிர்தம் திவி – சோபனம்
சாதன சப்தகம் -விவேக / விமோக / அப்யாஸ / கிரியா / அநவசாத / அநுத் ஹர்ஷ-
ஸ்வாமின் — ஸ்வ சேஷம்– ஸ்வ வசம்– ஸ்வ பாவத்வேன நிர்ப்பரம்
ஸ்வ ததா-ஸ்வ தியா -ஸ்வார்த்தம் –ஸ்வஸ் மின் -ந்யஸ்யஸிமின் ஸ்வயம்
அனுகூலஸ்ய சங்கல்பம் பிரதிகூலஸ்ய வர்ஜனம் ரஷிஷ்யதி விச்வாசோ கோப்த்ருத்வ வரணம் ததா ஆத்ம நிக்க்ஷேப கார்ப்பண்ய ஷட்வித சரணாகதி –

——————————————————————————–

ஸ்ரீ கோயில் கந்தாடை அப்பன் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ P.B.A ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம்
பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம்

ஸ்ரீ பாஷ்யம் சாரம் –சாரீரகத்தில் பேடிகா விபாகம் – ஸ்ரீ வேளுக்குடி ஸ்வாமிகள்

April 8, 2017

வேதாபா ஹாரிணம் தைத்யம் மீநரூபி நிராகரோத்
ததர்த்த அபஹாரிண சர்வான் வ்யாஸ ரூபி மஹேஸ்வர
சம்யங்நியாய கலாபேந மஹதா பாரதேநச
உப ப்ரும்ஹித வேதாய நமோ வியாஸாய விஷ்ணவே —

தஸ்யைஷா ஏவ சாரீர ஆத்மா -சாரீரனை பற்றி கூறும் சாஸ்திரம் சாரீரகம் -சம்ஹிதம் ஏதத் சாரீரகம் -என்பர் பகவத் போதாயனரும் –
சாரீரகம் -ப்ரஹ்ம மீமாம்சை உத்தர மீமாம்சை /சதுஸ் ஸூத்ரி –உபோத்காதம் /
அடுத்து ஈஷத் அதிகரணம் -அசித் விலக்ஷணன் -தன் நிஷ்டஸ்ய மோக்ஷ உபதேசாத் -அவனே உபாய பூதன் -/
ஆனந்தமய அதிகரணத்தில் -சம்சாரி விலக்ஷணன் -பரம ப்ராப்ய பூதன் -முக்த விலக்ஷணன் என்பதை
ஆனந்தமய அப்யாசாத் –காமாச்ச நாநுமா நாபேஷா –நேதரோ அநுபபத்தே –பேத வ்யபதேச்சா -என்று அறுதி இட்டு
மேலே அந்த அதிகரணத்திலே அவன் திவ்ய மங்கள விக்ரஹ விசிஷ்டன் என்று அறுதி இட்டார் -இவற்றின் விவரணம் மேலே -149-அதிகாரணங்கள் ஆகும் –

—————————————————————
முதல் அத்யாயம் –முதல் பாதம் -11- / இரண்டாம் -6- / மூன்றாம் -10-/ -நான்காம் பாதம் -8- ஆக -35-அதிகரணங்கள்
இரண்டாம் அத்யாயம்- முதல் பாதம் -10-/ இரண்டாம் -8-/ மூன்றாம் -7-/ நான்காம் -8- /-ஆக-33-அதிகரணங்கள்
மூன்றாம் அத்யாயம்- முதல் பாதம் -6-/ இரண்டாம் -8-/ மூன்றாம் -26-/ நான்காம் -15- /-ஆக-55-அதிகரணங்கள்
நான்காம் அத்யாயம் -முதல் பாதம் -11-/ இரண்டாம் –11-/ மூன்றாம் -5-/ நான்காம் –6–ஆக-33-அதிகரணங்கள்
-மொத்தம் -156-அஷோர்மி-அதிகாரண சாராவளீ ஸ்லோகம் –

——————-

பூர்வத்விகம்–விஷய த்விகம் –சித்த த்விகம் –/ உத்தர த்விகம் –விஷயி த்விகம் -ஸாத்ய த்விகம்
சமன்வய அத்யாயம் / அவிரோத அத்யாயம் /சாதன அத்யாயம் /பல அத்யாயம் –

பூர்வ த்விகம்
ப்ரேம யத்வ–வ்யாபக –கார்யதா -நிரூபித -காரணத்வம் -ப்ரஹ்ம லக்ஷணம் –
அதி அசம்பவ -அதி வியாப்தி ரூப -தோஷ ரஹிதமாய் -ஸல் லக்ஷணமாய் -இருக்கும்-
அசம்பவ சங்கை -சித் அசித் விலக்ஷண ப்ரஹ்ம வஸ்துவே இல்லை – என்றும்
லஷ்ய அசம்பவ ப்ரயுக்த லக்ஷணா சங்கைகளுக்கு பரிஹாரம் முதல் பாதத்தில் செய்கிறார் –
ஸ்ருதி விப்ரதிபத்தி ப்ரயுக்த அதி வ்யாப்த சங்கை -ப்ரஹ்மம் ஜகத் காரணமாய் இருக்கட்டும் -சேதன அசேதனங்களும் அங்கனம் ஆயிடுக -போல்வன
இதனைப் பரிஹரிக்கிறார் மேல் மூன்று பாதங்களால் –
வாதி விப்ரதிபத்தி ப்ரயுக்த அசம்பவ அதி வியாப்தி சங்கை ஏற்பட -அதனை நிரசிக்கிறார் இரண்டாம் அத்யாயம் பூர்வ பாத த்வயத்தால்
கார்யத்வம் ப்ரேமயத்வ வியாபகம் -எந்த ப்ரமேயமும் ப்ரஹ்ம காரியமே -என்று ஸ்தாபிக்கிறார் உத்தர பாத த்வயத்தால்
இப்படி -சித் அசித் விலக்ஷண ப்ரஹ்மம் ஜகத் ஏக காரணம் என்று அறுதி இட்டார் பூர்வ த்விகத்தாலே –

முதல் அத்யாயம் -சமன்வய அத்யாயம் –
ஜகத் காரண வஸ்து பற்றிய வேதாந்த வாக்கியங்கள் –
-இந்த காரண வாக்ய விசாரம் செய்து அவை சித் அசித் விலக்ஷண ப்ரஹ்மத்தையே கூறும்
-சேதன வஸ்துக்களையோ அசேதன வஸ்துக்களையோ கூறாது என்று அறுதியிடுகிறார் –
முதல் பாதம் -அயோக வியவச்சேத பரம் / மேல் மூன்று பாதங்கள் அந்நிய யோக வியவச்சேத பரங்கள்
யோகம் -சம்பந்தம் -காரணத்வ சம்பந்தம் -/ அயோகம் -காரணத்வ அசம்பந்தம் -அதனை வ்யவச்சேதம் செய்கிறது முதல் பாதம் –
அதாவது ப்ரஹ்மத்துக்கு ஜகத் காரணத்வம் இல்லை என்பது இல்லை என்றபடி -ப்ரஹ்மம் ஜகத் காரணமே என்று முதல் பாதத்தில் ஸ்தாபிக்கப் படுகிறது என்றபடி –
ஜகத் காரணமாக ப்ரஹ்மம் என்ற ஒரு வஸ்து உண்டு என்று ஸ்தாபிக்கப் படுகிறது -என்றவாறு
ப்ரஹ்ம பின்னத்துக்கு காரணத்வம் இல்லை என்ற அர்த்தம் த்ரிபாதீ சாரமாகும் -அந்யத்ர யோகத்தை வ்யவச்சேதம் செய்கிறது த்ரிபாதீ என்றபடி
-ப்ரஹ்மமே ஜகத் காரணம் என்றபடி -இதனால் ஜகத் காரணத்வ ரூப ப்ரஹ்ம லக்ஷணத்துக்கு அதி வ்யாப்தி ரூப தோஷமின்மை கூறப்படுகிறது –
முதல் அத்யாயம் நான்காம் பாதம் முதல் அதிகாணத்தில் ஆனுமாநிகம் அபி -என்று
-ஆனுமாநிகம் -ப்ரக்ருதி ஜகத் காரணமாகட்டும் -என்று ஆஷேபம் விளைய அதனை நிரசிக்கிறார் –
ஜீவாதி லிங்கங்கள் -அஸ்பஷ்ட தரங்களாக உள்ள காரண காரண வாக்கியங்களை முதல் அத்யாயம் முதல் பாதத்தில் விசாரித்து
அஸ்பஷ்டங்களாக உள்ள காரண வாக்கியங்களை -இரண்டாம் பாதத்தில் விசாரித்து –
ஸ்பஷ்டங்களாக உள்ள காரண வாக்கியங்களை மூன்றாம் பாதத்தில் விசாரித்து
ஸ்பஷ்ட தரங்களாக உள்ள காரண வாக்கியங்களை நான்காம் பாதத்தில் விசாரித்து
அவை சித் அசித் பரங்கள் இல்லை -சித் அசித் விலக்ஷண ப்ரஹ்ம பரங்களே -என்று சித்தாந்தீ கரிக்கிறார் –

-35-அதிகாரணங்களில் முதல் -4-அதிகாரணங்கள் உபோத்காதம் -மேல் ப்ரஹ்மம் ஜகத் காரணம் என்ற நிரூபணம்
இரண்டாம் பாதம் -ஜகத் ப்ரஹ்மத்துக்கு சரீரம் என்று கூறும் வாக்கியங்களும்
மூன்றாம் பாதம் -ஜகத்துக்கு ப்ரஹ்மம் ஆத்மா என்று கூறும் வாக்கியங்களும்
நான்காம் பாதத்தில் சாங்க்யாந்தி பக்ஷ பிராந்தி ஜனக வாக்கியங்களும்
விசாரித்து ப்ரஹ்ம பரத்வ ஸ்தாபனம் செய்கிறார் –
முதல் பாதம் -சித் அசித் விலக்ஷண பரம காரண பூத பரம புருஷ நிர்ணயம்
இரண்டாம் பாதம் ஜகத் சரீரகத்வம்
மூன்றாம் பாதம் ஜகத் ஆத்மத்வம்
நான்காம் பாதம் அதத்கார்யமாய் -அதச் சரீரமாய் -அததாத்மகமாய் -ஒரு வஸ்துவும் இல்லை
-ப்ரஹ்ம ஏக காரணத்வம் ஸ்த்திரீ கரணம் செய்யப் படுகிறது
இப்படி பாத -த்ரீபாதீ பேடிகா விபாகம் –

———————-

முதல் அத்யாயம் -முதல் பாதம் -11-அதிகரணங்கள்
-4-+-7-/ என்று பிரித்து –ஜிஞ்ஞாச அதிகரணம் –ஜந்மாதிகரணம் -சாஸ்திர யோநித்வாதி கரணம் –சமன்வயாதி கரணம் நான்கும் உபோத்காதம் –
இந்த நான்கையும் -முதல் -2-வேதாந்தங்கள் ப்ரஹ்ம விஷயக ப்ரதீதியை பிறப்பியாது-என்ற சங்கை பரிஹரித்து
மேல் -2-ப்ரஹ்ம ப்ரதீதி ஏற்பட்டாலும் வேதாந்தங்களுக்கு ப்ரஹ்ம விஷய தாத்பர்யம் இல்லை என்ற சங்கா பரிக்ரஹம்
மேலும் முதல் அதிகரணத்தில் லஷ்ய விசார ப்ரதிஞ்ஞஜை செய்து –
அடுத்ததில் லஷ்யத்துக்கு லக்ஷணத்தை விசாரித்து
மூன்றாவதில் லக்ஷண விஷய சங்கையை பரிஹரித்து
நான்காவதில் லஷ்ய விஷயக சங்கையை பரிஹரித்து
இப்படி லஷ்ய விசார ப்ரதிஞ்ஞஜை செய்த அனந்தரம் லஷ்யமான ப்ரஹ்ம விசாரம் –

மேல் -7-அதிகரணம் ப்ரஹ்மம் ஜகத் காரண ஸ்தாபனம்
இந்த ஏழையும் முதல் இரண்டால் -ஈஷத் -ஆனந்தமய -அதிகரணங்களால் -ப்ரஹ்மம் பிரகிருதி புருஷ விலக்ஷணம் என்று ஸ்தாபித்து
மேல் ஐந்தால் ப்ரஹ்ம வைலக்ஷண்யம் ஸ்தாபிக்கப் படுகிறது –

அன்றிக்கே -முதல் மூன்றால் -ஈஷத்- ஆனந்தமய -அந்தர் -அதிகரணங்களால் -சதாதி சாமான்ய சப்தா கடிதங்களான காரண வாக்கியங்கள்
ப்ரக்ருதி புருஷ விலக்ஷண காரண ப்ரஹ்ம பரங்களாக அறுதியிடப் பட்டு
மேலே ஆகாசாதி அதிகரணம் தொடங்கி -4-ஆகாச ப்ராணாதி விசேஷ சப்த கடித வாக்கியங்கள் சித் அசித் விலக்ஷண ப்ரஹ்ம பரங்கள் –

அதவா-முதல் மூன்றால் காரண வாக்கியங்களில் -சம்சய ஜனக வாக்யங்களுக்கு -அர்த்த நிர்ணயம் செய்து
மேலே நான்கில் காரண வாக்யங்களால் ஏற்படும் விபரீத ஞானம் அதாவது விபர்ய ஜன்ய வாக்யங்களுக்கு –பரிக்ரஹம் -ஸதர்த்த ஸ்தாபனம் –

ஈஷத்தில் -அசித் விலக்ஷண ப்ரஹ்மம் ஜகத் காரணம் என்றும் –
ஆனந்தமயத்தில் சித் விலக்ஷண ப்ரஹ்மம் ஜகத் காரணம் என்றும்
அந்தர் அதிகரணத்தில் திவ்ய மங்கள விக்ரஹ விசிஷ்டம் ப்ரஹ்மம் என்று நிர்ணயம்
ஆனந்தமயத்தில் முதல் ஸூத்ரத்தில்-ப்ரஹ்மம் ஜீவ சாமான்ய விலக்ஷணம் என்றும் –
ஐந்தாவது ஸூத்ரத்தால் ப்ரஹ்மம் முக்த ஜீவ விலக்ஷணம் என்றும்
ஈஷத்தில் -ப்ரஹ்மத்தை தன்னிஷ்டஸ்ய மோக்ஷ உபதேசாத் -என்று மோக்ஷ உபாயமாகவும்
ஆனந்த மயத்தில் ப்ரஹ்மம் முக்த ப்ராப்யம் -பரம ஆனந்த மயம் -என்றும் ஸ்தாபிக்கிறார்
ஈஷத் அதிகரண பூர்வ பஷிகளை -காரணத்வ அதிகரணத்திலும் –1–4–4–
ஆனந்தமய பூர்வ பஷிகளை ஜகத்வாசித்வத்திலும் -1–4–5-நிரசிக்கிறார் –
ஈஷத்தில் ப்ரஹ்மம் சர்வஞ்ஞம் என்றும் / ஆனந்த மயத்தில் பிரசுர ஆனந்த விசிஷ்டம் என்றும் / அந்தரத்தில் அமலம் என்றும் ஸ்தாபித்த வியாசர்
ப்ரஹ்மம் உபய லிங்க விசிஷ்டம் என்று ஸ்தாபித்து அருளுகிறார்
பரமாத்மா அசாதாரணம் -உபய லிங்கம் -அகில ஹேய ப்ரத்ய நீகத்வ கல்யாணைகதா நத்வங்கள் -இவை ப்ரஹ்மத்துக்கு அசாதாரணங்கள்
-சேதன அசேதனங்களுக்கு அசம்பாவிதங்கள் -ஆகை இறே ப்ரஹ்மம் நிகில சேதன அசேதன விலக்ஷணம் எனப் படுகிறது-

மேலே ஆகாச -பிராண -அதிகரணங்களில் -ஆகாச பிராண சப்தங்களுக்கு ரூட் யர்த்தத்தை விட்டு ஓவ்க்கிகார்த்தத்தைக் கொண்டு
தத் தத் சப்தங்கள் விலக்ஷண ப்ரஹ்ம பரங்களாக நிர்ணீதங்கள்
அடுத்து ஜ்யோதிர் இந்த்ரப்ராண அதிகரணங்களில் -தத்தத் சப்தங்களுக்கு ரூடி பங்கம் இல்லாமலே தத்தத் ரூடார்த்த விசிஷ்ட ப்ரஹ்ம பரங்களான நிர்ணீயம் –

அதவா -ஆகாச பிராண -அதிகரணங்களில் -காரண வாக்ய கத ஆகாச பிராண சப்தங்களுக்கு விலக்ஷண ப்ரஹ்ம பரத்வம் ஸ்தாபிதம் –
மேலே ஜ்யோதிர் இந்த்ர -ப்ராண அதிகரணங்ககளில் அப்படி அன்று -சாஷாத் காரண வாக்கியங்கள் இங்கு விசாரிக்கப் படவில்லை –
காரணத்வ வ்யாப்த லிங்கங்கள் நிரதிசய தீப்திமத்வம் முமுஷூ உபாஸ்யத்வம் -இவை உள்ள இடத்தேயே காரணத்வம் உள்ளது –
தாத்ருஸ லிங்க ப்ரதிபாதக வாக்கியங்களில் உள்ள ஜ்யோதிர் இந்திர சப்தங்கள் விலக்ஷண ப்ரஹ்ம பரங்களாக ஸ்தாபிக்கப் படுகின்றன –
இங்கே இந்திர சப்தம் என்றது இந்திரன் தன்னைச் சொன்ன -மாம் -என்ற சப்தம் -என்றபடி –

அதவா -ஆகாசாதிகரணத்தில் வஸ்த்வந்த்ர பிரசித்தமான ஆகாச சப்தத்தைக் கொண்டு -சப்த விசேஷத்தைக் கொண்டு –
அசேதனமே ஜகத் காரணம் என்று ஆஷேபம் விளைய அர்த்த விரோதத்தைக் காட்டி ஆகாச சப்தம் அசித் விலக்ஷண ப்ரஹ்ம பரம் என்கிறார் –
பிராண அதிகரணத்தில் அர்த்த விரோதம் இன்மையைக் காட்டி அசேதனமே ஜகத் காரணம் என்கிறார்கள் பூர்வ பக்ஷிகள்
அதனையும் அர்த்த விரோத ஸத்பாவத்தைக் காட்டி பரிஹரித்தார் –
ஜ்யோதிகரணத்தில் விரோதி லிங்கமின்மை -அல்ப அநு கூல லிங்க ஸத்பாவம் இவற்றைக் கொண்டு ஆஷேபம் விளைந்தது
அதனை ஸ்வ வாக்கியத்தில் விரோதம் இல்லாவிடினும் உபக்ரம வாக்கியத்தில் விரோதம் உள்ளது என்று கூறிப் பரிஹரித்தார்
இந்திர பிராணாதிகரணத்தில் உபக்ரமத்திலேயே விரோதி இல்லாமையைக் கூறும் பூர்வ பஷி ஆக்ஷேபிக்க அதனை அர்த்த விரோதத்தை கூறிப் பரிஹரிக்கிறார்

இப்படி சித் அசித் விலக்ஷண ஸத்பாவத்தை ஸ்தாபித்து முதல் பாவத்தில் லஷ்யா சம்பவ ப்ரயுக்த லக்ஷணா சம்பவ சங்கையைப் பரிஹரித்தார் -என்றதாயிற்று

———————-

முதல் அத்யாயம் -இரண்டாம் பாதம் -6-அதிகரணங்கள் –இவற்றை -3-+-3-என்று கொண்டு
முதல் மூன்றில் உபாஸக ஹிருதய ரூப பரிமித தேச பரிச்சின்ன பரமாத்ம விசாரமும்
மேல் மூன்றில் விபுல தேசஸ்த்தித பரமாத்ம விசாரமும் செய்கிறார்
ஆறு அதிகரணங்களுக்கும் சாதாரண அர்த்தம் -ப்ரஹ்ம ஆத்ம புருஷ சப்தங்கள் சித் அசித் விலக்ஷண பரமாத்ம பரங்கள் -என்று ஸ்தாபிப்பதே யாகும்-

————————

முதல் அத்யாயம் –மூன்றாம் பாதம் —10-/ -7-+-3-/-7-சாஷாத் சங்கதங்கள்
-இடையில் மூன்றும்–/-7-8-9–இவை -தேவத -மத்வ –அப ஸூத்ர -அதிகரணங்கள் ப்ராசங்கிகள்-
ஆறாவதான-பிரமிதாதிகரணத்தில் கூறப்பட்ட சர்வேஸ்வரத்வத்தை உபபாதிக்கிறது -மோக்ஷ பிரதத்வத்தைக் கூறும் முகத்தால்
-10-வதான அர்த்தாந்தரத்வ வ்யபதேச அதிகரணத்தில் -இப்படி ஆறாவதுக்கும் பத்துக்கும் நேராக சங்கதம் –
-10-வதில் மூன்றாவது ஸூத்ரத்தால் பரமாத்மா ஜீவ சாமான்ய விலக்ஷணன் என்றும்
நான்காவது ஸூத்ரத்தில் பரமாத்மா முக்த ஜீவ விலக்ஷணன் என்று கூறப்பட்டுள்ளன
ப்ராசங்கிகளான மூன்றிலும் பகவத் குணங்களே கூறப்பட்டுள்ளன -சாரீரகமே ப்ரஹ்ம மீமாம்சை அன்றோ –
ஆகையால் எவ்விடத்திலும் அவன் குணம் கூறப்பட்டதே யாகும்
தேவதாதிகரணத்தில் -தேவாதீனாம் அபி யுபாஸ்த்வம் / -தேவாதிகளுக்கு உபாஸ்யன் -ஆதி -சாக்தம் ஆதி பத க்ராஹ்யர்கள் /
அசுர ராக்ஷஸ கந்தர்வ பிசாசங்கள் -ஸ்ரீ ப்ரஹ்லாதிகள் அசுரர்கள் -ஸ்ரீ விபீஷணாதிகள் ராக்ஷஸர்கள் -சித்ரசேனாதிகள் கந்தர்வர்கள் /
கண்டாகரணாதிகள் பிசாசங்கள் -இவர்களுக்கும் உபாஸ்யன் என்றபடி
மத்வதிகரணத்தில் -வஸூ முக தேவானாம் அபி ஸ்வாத்மத்வேந உபாஸ்யத்வம் –
அப சூத்ராதி கரணத்தில் -ஸூத்ர அதீனாம் அனுபாஸ்யத்வம்-கூறப்பட்டுள்ளன –

———————————-

முதல் அத்யாயம் -நான்காவது பாதம் –8- அதிகரணங்கள் ஆறும் -இரண்டும் –
முதல் ஆறில் சாங்க்ய பக்ஷ ப்ரதிக்ஷேபமும் / மேல் இரண்டில் யோக பக்ஷ பிரதி ஷேபமும்-என்று பேடிகா விபாகம் –

காரண விஷயத்தில் பரோக்த தோஷங்களை முதல் இரண்டு பாதங்களால் பரிஹரித்து -கார்ய விஷயத்தில் பரோக்த தோஷங்களை பரிஹரிக்கிறார் –

——————————–

இரண்டாம் அத்யாயம் -முதல் இரண்டு பாதங்கள் –
ஸ்வ பக்ஷத்தில் பரர்களால் கூறப்பட்ட தோஷங்களை பரிஹரிக்கிறார் முதல் பாதத்தில் –
பர பக்ஷங்களுக்கு தான் தோஷம் கூறுகிறார் இரண்டாம் பாதத்தில்
ஸ்வ பக்ஷ ஸ்தாபனம் -முதல் பாதம் / பர பக்ஷ நிராகரணம் -இரண்டாம் பாதத்தில் -என்றபடி
முதல் பாதத்தில் ஸ்ம்ருதி யுக்த விரோத பரிஹாரமும் -இரண்டாம் பாதத்தில் -சாஸ்த்ராந்தர விரோத பரிஹாரமும் செய்யப்படுகின்றன –
முதல் பாதத்தில் ஸ்ம்ருதி நியாயங்களால் வேதாந்தங்களுக்கு ஏற்படும் பாதம் தவிர்க்கப் படுகிறது
இரண்டாம் பாதத்தில் சாரீரிக நியாயத்தாலே பர பக்ஷங்களுக்கு பாதம் கூறப்படுகின்றது –

——————

இரண்டாம் அத்யாயம் -முதல் பாதம் -ஸ்ம்ருதி பாதம் -10-அதிகரணங்கள் -இரண்டும் எட்டும் –
முதல் இரண்டில் ஸ்ம்ருதி விசாரம் -மேல் எட்டில் யுக்தி விசாரம் -ஸ்ம்ருதி உபக்ரமம் என்பதால் ஸ்ம்ருதி பாதமானது
ஜகத் உபாதானத்வமும்-ஜகத் நிமித்தத்வமும் பலித்தன
-1-/-2-/-3-/6 -/-7-/-9-அதிகரணங்கள் உபாதாளத்வ ஸ்தாபனம்
–8–/-10-நிமித்தத்வ ஸ்தாபனம்
–4-சிஷ்ட பரிக்ரஹ /-5-போக்த்ராபாத்த்யதிகரணங்கள் உபய ஸ்தாபனம்

அதவா –
முதல் ஆறில் உபாதானத்வத்தில் விரோதி பரிக்ரஹம் என்றும்
மேல் நான்கில் நிமித்தத்வத்தில் விரோதி பரிஹாரம் என்றும் கொள்ளலாம்

———————–

இரண்டாம் அத்யாயம் -இரண்டாம் பாதம் –தர்க்க பாதம் –8-அதிகரணங்கள் -ஓன்று -ஆறு -ஓன்று- பேடிகா விபாகம் -பர பக்ஷ ப்ரதிஷேப பாதம்
முதலில் பிரதான காரண வாதி -சாங்க்யன் நிரஸனம்
மேல் ஆறில் பரமாணு காரண வாதிகள் -வைசேஷிக புத்த -ஜைன -சைவர்கள் நிரஸனம்
எட்டாவதில் -ப்ரஹ்மத்தின் ஜகத் ஏக காரணத்வத்தை ப்ரதிபாதிக்கும் ஸ்ரீ பாஞ்ச ராத்ரம் பிரமாணம் என்று ஸ்தாபனம்
ஏழில் பரமத கண்டனம் -எட்டாவதில் ஸ்ரீ பாஞ்சராத்ர ப்ராமாண்ய ஸ்தாபனம் பண்ணி பூஷணம் –

ஈஸ்வர அநிஷ்டித பிரதான காரண வாதி சாங்க்யர் -த்ரவ்யம் அவஸ்தை இரண்டும் நித்யங்கள் என்பர் -இதன் கண்டனம் முதலில்
த்ரவ்யம் அவஸ்தை இரண்டும் அநித்யங்கள் என்பர் வைசேஷிகர் -நிமித்த மாத்ர ஈஸ்வர அதிஷ்டித பரமாணு காரண வாதி –இரண்டாவது அதிகரணத்தில் கண்டனம் –
புத்தாதிகளும் பரமாணு காரண வாதிகளே யாயினும் அவர்களுக்கு முன் வைசேஷிகர்களை நிர்த்தேசித்து
இவன் வேத குத்ருஷ்ட்டி அவர்கள் வேத பாஹ்யர்கள் என்று கொண்டு
பாசுபதாதிகளில் பரமாணு காரண வாதிகள் பிரதான காரண வாதிகள் என்று விபாகம் இருந்தாலும் அவர்கள் எல்லாருமே வேத பாஹ்யர்களே –
பாசுபத அதிகரணம் முதல் ஸூத்ரத்தால் அந்த மதத்துக்கு ஸ்ருதி மூலம் இல்லை என்றும் -மேல் மூன்று ஸூத்ரங்களால்-
புத்த நிராகரண பிரகரணத்தில் -நா பாவ உப லப்தே –2–2—27 –என்று ஜகத் இல்லை என்பது இல்லை என்று கூறும் முகத்தால்
பிரசன்ன புத்தர்களை -அத்வைதிகளை -யும் நிரசிக்கிறார் –
இதே போன்று -வைதர்ம்யாச்ச ந ஸ்வப்நாதிவத்–2–2-28– என்று ஸ்வப்னார்த்த வைஷம்ய பிரதர்சன முகத்தால்
ஜகத் சத்யத்வத்தை கூறி ம்ருஷாவாதி மத கண்டனம் –

இப்பாதத்தில் சாங்க்யாதி மாதங்களுக்கு வேத ப்ரத்யர்தித்தவம் இல்லை என்கிறார் –
இவை வேத விருத்தார்த்த ப்ரதிபாதங்கள் ஆகையால் வேதத்துக்கு எதிரே நிற்க இயலா என்றும்
ஸ்ரீ பாஞ்ச ராத்ரம் வேத அநு வசனம் ஆகையால் வேத விரோதித்வம் அதுக்கு இல்லை —
இப்படி ப்ரஹ்மம் ஜகத் ஏக காரணம் என்று ஸ்தாபித்த படி –

————————

இரண்டாம் அத்யாயம் – மூன்றாம் பாதம் -வியத்பாதம் –
கீழே ஆறு பாதங்களால் ப்ரஹ்மத்தின் காரணத்வம் உக்தம் -இனி மேல் இரண்டு பாதங்களால் கார்யத்வம் உச்யதே –
-ப்ரஹ்ம கார்யத்வம் இதிலும் அடுத்த பாதத்திலும் ஸ்திரீகரிக்கப் படுகிறது –

சர்வம் நித்யம் என்கிறான் சாங்க்யன் / சர்வம் அநித்தியம் என்கிறான் புத்தன் / சர்வம் நித்யாநித்யம் என்றான் ஜைனம் /
நித்யா நித்யங்களை மாறாடிக் கூறுகிறான் வைசேஷியன் -இந்த நான்கு பக்ஷங்களையும் நிரசித்து ப்ரஹ்மம் காரணமே என்றும்
-ஜகத்து தத் காரியமே என்றும் -ஸ்தாபிக்கிறார் -இதுவே வைதிக மதம் –
அசித்துக்கு ப்ரஹ்ம கார்யத்வம் ஸ்வரூப அந்யதா பாவம்
சித்துக்கு ப்ரஹ்ம கார்யத்வம் ஸ்வபாவ அந்யதா பாவம் என்று கொள்ள வேண்டும் –

இப்பாதத்தில் ஏழு அதிகரணங்கள் -மூன்றும் நான்கும் -முதல் மூன்றால் ஆகாசாதிகளுக்கும் ஜீவர்களுக்கும் ப்ரஹ்ம கார்யத்வம் சொல்லி
-இதுவே பாத -பிரதான அர்த்தம் -மேலே நான்கால் ஜீவ ஸ்வரூப சாதனம் செய்கிறார்
-இந்த நான்கும் பிராசங்கிகம்-இங்கே ஜீவனை ஞாதா என்று கூறும் வியாசர்
அவனுடைய ஞாத்ருத்வத்தை இசையாத மாயாவாதிகளையும் நித்ய ஞாத்ருத்வத்தை இசையாத நையாயிகர்களையும் நிரசித்தார் –

———————————

இரண்டாம் அத்யாயம் –நான்காம் பாதம் –பிராண பாதம் —
இதில் இந்திரியங்கள் ப்ரஹ்ம கார்யங்கள் -என்று அறுதிப்படுகிறது
இதில் எட்டு அதிகரணங்கள் — ஓன்று -ஆறு -எட்டு -/ முதலும் இறுதி அதிகரணங்களும் சாஷாத் சங்கதங்கள் -நடுவில் ஆறும் ப்ரசங்கிகங்கள் –
வியததிகரண நியாயப்படி பிராண உத்பத்தி அதிகரணத்திலும்
தேஜோ அதிகரண நியாயப்படி சம்ஜஞ்ஞா மூர்த்திக்லுப்த் யதிகரணத்திலும் -அர்த்த நிர்ணயம்
வியததிகரணம் தொடங்கி -சமஷ்டி ஸ்ருஷ்ட்டியைக் கூறி -சம்ஜஞ்ஞா மூர்த்தி அதிகரணத்தில் வியஷ்ட்டி ஸ்ருஷ்ட்டி கூறி
இரண்டுக்கும் ஸ்ரீ மன் நாராயணனே காரண பூதன் –

முதல் அத்தியாயத்தில் கூறப்பட்ட சர்வ காரணத்வம்
இரண்டாம் அத்தியாயத்தில் ஸ்த்திரீ கரணம் -என்று தேறிய பொருள்
முதல் அத்யாயம் சமன்வய அத்யாயம் -இரண்டாம் அத்யாயம் -அவிரோதத்யாயம் –

—————————-

உத்தர த்வீகம்
ப்ரஹ்ம உபாசனத்தையும் -அது அடியாக விளையும் மோக்ஷ ஆனந்தத்தையும் இந்த உத்தர த்வீகத்தில் கூறுகிறார் –
மூன்றாம் அத்யாயம் —உபாசனத்தை விசாரிக்கப் புக்கு -முதலில் இதர வைராக்யம் ஏற்பட – ஜீவ தோஷங்களையும் –
பகவத் திருஷ்ணை ஏற்பட- அவன் குணங்களை இரண்டாம் பாதத்தாலும் -ப்ரஹ்ம வித்யைக்கு அங்கமான கர்மத்தை நான்காம் பாதத்திலும் கூறுகிறார் –

———————–

மூன்றாம் அத்யாயம் –முதல் பாதம் -வைராக்ய பாதம் –
ஜாக்ரதாதி தசைகளில் உள்ள தோஷங்களை பூர்ணமாக கூறுகிறார் -தோஷ தர்சனம் ஏற்பட வைராக்யம் பிறக்கும் இறே
ஜீவனுக்கு சம்சார சம்பந்தத்தையும் -சம்சார பாரமார்த்த்யத்தையும் சொல்லி –சாங்க்ய மாயா வாதிகளை நிரசித்தார்
இதில் -6-அதிகரணங்கள் –ஒன்றும் ஐந்தும் -முதலில் ஆரோஹணாவச்சேதன தோஷங்களையும் -மேல் அவரோஹணாவச்சேதன தோஷங்களையும் கூறுகிறார்
இப்பாதம் சம்சாரி ஜீவ தோஷ பரம் –

—————————-

மூன்றாம் அத்யாயம் -இரண்டாம் பாதம் -உபய லிங்க பாதம் -பரமாத்மா குணங்களை பூர்ணமாக கூறுகிறார்
நிர்தோஷம் -கல்யாண குணகரம் -/நிர் தோஷம் நிர்குணம் -நிர் விசேஷம் -கூற்றை அடி அறுக்கிறார்
இதில் -8- அதிகரணங்கள் –நான்கும் நான்கும்
முதல் நான்கில் ஸ்வப்ன ஸூஷூபித்யாதி தசைகளில் தோஷங்களையும் -அடுத்த நான்கில் கல்யாண குணங்களையும்
-தோஷங்கள் கூறுவது பிரதானம் அன்று -முந்தைய நான்கிலும் பரமாத்மாவின் குணங்களையே கூறப்பட்டன என்றும் சொல்வர்
-ஸ்வப்ன பதார்த்த ஸ்ருஷ்ட்ருத்வ அநு குண குணங்களை கூறுவதாக கொள்வதே உக்தம்
இறுதி நான்கையும் இரண்டு இரண்டாக கொண்டு -முதல் இரண்டால் -தத் தத் ஸ்தான சம்பந்தத்தால் தோஷம் தட்டாது
-ஸமஸ்த கல்யாண குண பரிபூர்ணமே என்றும் -ஜகத் ப்ரஹ்ம ஐக்கிய வசன சங்கத்தை தோஷமும் இல்லை -என்றும் கூறுகிறபடி
இறுதி இரண்டால் சர்வ ஸ்மாத் பரத்வத்தையும் பர உதார குணத்தையும் கூறி ஸ்த்த்ரீ கரிக்கிறார் -இவை இருந்தால் தானே உபாயஸ்வ பூர்த்தி –
உபய லிங்க அதிகரணத்தில் முதல் ஸூத்ரத்தால் ப்ரஹ்மம் உபய லிங்க விசிஷ்டம் என்றும் –11-ஸூத்ரத்தால் ப்ரஹ்மம் உபய விபூதி விசிஷ்டம் என்றும் -சொல்லி
இந்த உபய லிங்க -உபய விபூதி விசிஷ்ட- ப்ரஹ்மமே வேதாந்த பக்ஷம் என்று ஸ்தாபிக்கிறார் வேத வியாசர்
பராதிகரணத்தில் பரத்வமும் -பலாதிகரணத்தில் உதார குணமும் கூறப்பட்டது -சகல அதிகாரிகளுக்கும் பிரயோஜனத்தை உத்தேசித்தே பிரவ்ருத்தி யுள்ளது
-பிரயோஜனமும் பல பிரதனை ஒழியப் பெற விரகு இல்லை -பல பிரதனுக்கு பல பிரதத்வம் பரத்வ உதார குணங்கள் இல்லையேல் கூடாதே
-பரத்வமும் உதார குணமும் உபயலிங்க விசிஷ்டனான நாராயணனுக்கே யன்றி மற்று ஒருவருக்கு இல்லை இறே —

கர்ம காண்ட யுக்த சர்வ கர்ம சமாராத்யனாய் –
தேவதா காண்ட யுக்த சர்வ தேவதா அந்தராத்மாவாய் =
ப்ரஹ்ம சப்த வாச்யனான ஸ்ரீ மன் நாராயணன் -சித் அசித் விலக்ஷண
ஜகத் ஏக காரண பூதன்
உபாய பூதன்
உபேய பூதன்
பரன்
என்று இவ்வளவால் ஸ்தாபித்து
பலாதிகரணத்தில்
அவனே சகல பல பிரதன் என்று ஸ்தாபித்து அருளுகிறார் ஸ்ரீ வேத வியாச பகவான் –

—————————–

மூன்றாம் அத்யாயம் –மூன்றாம் பாதம் –குண உப சம்ஹார பாதம் –
கீழே பத்து பாதங்களால் தத்வ நிரூபணம் செய்தார் –
இனி மேலே ஆறு பாதங்களால் அனுஷ்டான நிரூபணம் செய்கிறார் –
தத்வ விவேக ஞானத்தை பிறப்பித்த வியாசர் இனி தத்வ ஞான அநு குண ஹிதா சரணத்தை கூறுகிறார் என்றபடி –
இவ்வாறு -முதல் பத்து பாதங்களுக்கும் மேல் உள்ள ஆறு பாதங்களுக்கும் பேடிகா விபாகம் –
இந்த ஆறிலும் -முதல் இரண்டால் ஹிதத்தையும் -தத் பலத்தை மேல் நான்கு பாதங்களாலும் கூறுகிறார்
அந்த இரண்டில் இந்த பாதத்தில் உபாயத்தையும் -தத் அங்கமான கர்மத்தை அடுத்த பாதத்திலும் அருளிச் செய்கிறார் –

குண உப சம்ஹார பாதம் என்றே இந்த மூன்றாம் பாதத்துக்கு வ்யவஹாரம்
-ப்ரஹ்மம் நிர்குணம் என்று கூறும் குண தஸ்கரர்களுக்கு இப்பாதம் சர்வாத்மநா துர்க் கடம்
-ஸ்ரீ பராசர ஸ்ரீ பராசர்ய ஸ்ரீ பராங்குச ஸ்ரீ ராமாநுஜாதிகள் -குண பக்ஷபாதிகள் இறே
பல உபநிஷத்துக்கள் -கூறப்பட்ட பல ப்ரஹ்ம வித்யைகள் –இவற்றுக்கு ஐக்கியம் தேறுமானால்
-ஓர் இடத்தில் கூறப்படாத -மற்று ஓர் இடத்தில் கூறப்பட்ட குணங்களை உப சம்ஹரிக்க வேணும் என்று ஸ்தாபிக்கிறார் இப்பாதத்தில் –
குண உப சம்ஹார பாதம் அன்றி -குண சம்ஹார பாதம் அன்று இறே இது
இப்பாதத்தில் –26- அதிகரணங்கள் -/ -19-வது அதிகரணத்தில் சர்வ பர வித்யா உபாஸ்யன் நாராயணனே என்று ஸ்தாபிக்கிறார்
ஸ்ரீ வைஷ்ணவ அக்ரேஸரான ஸ்ரீ வேத வியாசர் –

—————————-

மூன்றாம் அத்யாயம் –நான்காம் பாதம் –அங்க பாதம் —
இந்த அத்யாயம் முதல் பாதத்தில் -பல த்வாரா கர்மம் த்யாஜ்யம் -என்றது –
ஸ்வரூபேண கர்மம் உத்தேச்யம் என்று இப்பாதத்தில் கூறப்படுகிறது
இந்த அங்க பாதத்தில் -உபாயமான உபாசனத்துக்கு அங்கமான -கர்மம் விசாரிக்கப் படுகிறது –
கர்ம காண்டத்தில் கர்மம் விசாரிக்கப் பட்டதாயினும் அது பல சங்க யுக்தமாயின் அது கேவல கர்மமாகும்-பகவத் கைங்கர்யத்வ விதுரம் என்றபடி
-அது அநித்ய பலகம்-அது த்யாஜ்யமாம் -இங்கே கூறப்பட்ட கர்மம் உத்தேச்யமானது-உபாசன அங்கமானது
-கர்ம காண்டத்தில் ஸ்வர்க்காதி சாதனமாக கூறப்பட்ட கர்மங்கள் இங்கு உபாசன அங்கமாக கூறப்படுகின்றன -இதுவே விநியோக ப்ருதக்த்வ நியாமமாகும்
இப்பாதத்தில் -15-அதிகரணங்கள் –
முதல் அதிகரணத்தில் -கர்மங்களின் அங்கத்துவ சித்திக்காக வித்யையின் அங்கித்வத்தை ஸ்த்திரீக்கிறார்
—2-/-3- /–11-/ மூன்றும் ப்ராசங்கிகள்
மேல் அங்க விசாரம்
கர்மங்களும் சமதாதிகளும் பாண்டித்ய பால்ய மௌனங்களும் அங்கம் என அறுதியிடுகிறார் இந்த அங்க பாதத்தில்
இப்படி அங்க சிந்தை செய்த வியாசர் -14-/-15-/ அதிகரணங்களில் அங்க நிஷ்பத்தி சமய சிந்தை செய்கிறார் -என்று பேடிகா விபாகம்
ப்ரஹ்ம வித்யைக்கு கர்மம் அங்கம் என்று இப்பாதத்தில் கூறும் வியாசர் -வாக்யார்த்த ஞான மாத்திரம் சாதனம் என்று கூறும் சங்கர மதத்தையும்
ஞான கர்ம சமசமுச்சயவாதி யாதவ பிரகாச மதத்தையும்
ஞானமே கர்மத்துக்கு அங்கம் என்று கூறும் நிரீஸ்வர மீமாம்ச மதத்தையும்
ஜீவர்கள் நித்ய முக்தர் -மோக்ஷம் சாத்தியம் அன்று என்று கூறும் சாங்க்ய மதத்தையும் நிரசித்தார் இறே –

ப்ரஹ்ம வித்யை மோக்ஷ சாதனம் –அங்கி / கர்ம -தத் அங்கம் -என்று சித்தாந்த ஸ்தாபனம் செய்கிறார் வியாசர் –

———————————–

நான்காம் அத்யாயம் –பல அத்யாயம் –
முதல் இரண்டு பாதங்களால் –உத்தர பூர்வாக அஸ்லேஷ விநாசங்கள் –உத்க்ராந்தி-இவை இரண்டினையும் ப்ரஹ்ம வித்யா -இவை இரண்டும்
ஸ்தூல தேக யுக்த காலத்தில் ஏற்படும் பலங்கள்- பலங்களாக–அருளிச் செய்து
மேல் இரு பாதங்களில் அர்ச்சிராதி கமனமம் பகவத் பிராப்தியும் -ஸ்தூல தேகத்தை துரந்தவனுக்கு ஏற்படும் -பலங்களை-அருளிச் செய்கிறார் –

———————————-

சாரீரகத்தில் –156-அதிகரணங்கள்
முதல் நான்கும் உபோத்காதம் –
மேல் -125-அதிகரணங்கள் -ப்ரஹ்மமும் -ப்ரஹ்ம வித்யையும் நிரூபணம்
மேல் –27-ப்ரஹ்ம வித்யா பலம் நிரூபணம்
ஆக சாரீரகம் –156-அதிகாரணங்களும் -உபோத்காதமும் -ப்ரஹ்ம -ப்ரஹ்ம வித்யா -பல ப்ரதிபாதக பாதங்கள் -என்று பேடிகா விபாகம்

———————-

நான்காம் அத்யாயம் -முதல் பாதம் –ஆவ்ருத்தி பாதம்
-11-அதிகரணங்கள் –ஆறும் ஐந்தும் –
முதல் ஆறால்-வித்யா ஸ்வரூப சோதனம் / மேல் ஐந்தால் வித்யா பலத்தை கூறுகிறார் -என்றபடி –
ப்ரஹ்ம வித்யை மோக்ஷ சாதனமே யாயினும் அதனை இந்த பல அத்தியாயத்தில் வியாசர் விசாரிப்பது கொண்டு நாம் அறியலாம் –
அதற்கு சாதனத்வம் இது சிவப்பு -பலத்வமே ஸ்வாபாவிக ஆகாரம் என்று –

—————————

நான்காம் அத்யாயம் -இரண்டாம் பாதம் -உத்க்ராந்தி பாதம் –
ஸ்த்தூல தேக ஸ்திதி காலத்தில் ஏற்படும் பலமான உத்தர பூர்வாக அஸ்லேஷா விநாசங்களை முதல் பாதத்தில் கூறிய வியாசர்
மரண காலத்தில் ஏற்படும் பலத்தை இப்பாதத்தில் கூறுகிறார் –
இப்பாதமே சாங்க்யருக்கும் மாயா வாதிகளுக்கும் அஸங்கதம் -மோக்ஷத்தை அசாத்திய -சித்தமாக -கூறும் சாங்க்யனும்
இங்கேயே மோக்ஷம் என்று கூறும் மாயாவாதியில் இப்பாதத்தில் நிரஸ்தர்கள் –

———————–

நான்காம் அத்யாயம் –மூன்றாம் பாதம் –கதி பாதம் —
அநாதிகாலம் சம்சரித்து கிடக்கும் சம்சாரி ஜீவன் அஞ்ஞாத ஸூஹ்ருதம் அடியாக மோக்ஷ மார்க்க ப்ரவ்ருத்தனாவதும்
கர்ம ஞான பக்தி நிஷ்டையும் -வித்யா பேதங்களும் -தத் தத் அதிகாரங்களும் -பரமாத்மா உபாசனத்தால் விரோதி பாப நிவ்ருத்தியும்
அர்ச்சிராதி மார்க்க கமனமும் -என்று இவை முதலான சகல அர்த்தங்களையும் நிர்விசேஷ ப்ரஹ்ம வாதிகளும் இசைந்துள்ளார்கள் –
இவை இத்தனையும் வ்யாவஹாரிகங்கள் -நிர் விசேஷ ப்ரஹ்ம தாதாதம்ய ப்ராப்தியே பரம மோக்ஷம் என்று கூறும் கூற்று
கேவலம் கோஷம் ஆகலாம் அத்தனை -சாரீரிகத்தில் அது கூறப்பட்டது அன்று -பஞ்சம அத்யாய ம்ருக்யமாம்-உத் ஸூ த்ரம் என்றபடி –
வியாசர் தாத்பர்யம் இவ்வளவே -இதுவே ஸ்ரீ ராமானுஜ மதம் – –

—————————————

நான்காம் அத்யாயம் -நான்காம் பாதம் –முக்தி பாதம் —
முக்தி நிர்ணயம் செய்கிறார் இதில்
ஆறு அதிகரணங்கள் –ஸ்வரூப ஆவிர்பாவ மோக்ஷம் என்பதனை சொல்லி மேல் மூன்றால் தத் அநு குண வ்ருத்தி விசேஷத்தை கூறுகிறார்
கர்ம அங்கமான பக்தி யோகத்தில் பகவானை ஆஸ்ரயித்த ஜீவன் அவன் அருளால்
நிர்த்தூத பாபனாய்-ஸூஷ்ம நாடீ விசேஷத்தால் சரீரத்தின் நின்றும் நிர் கதனாய் அர்ச்சிராதி மார்க்கத்தால் பரமபதத்தை ப்ராபித்து
ஆவிர்பாவ ஸ்வரூபனாய் பரமனை பரி பூர்ணமாக அனுபவித்து அபுநா வ்ருத்தனாய் வாழ்கின்றான் என்று அறுதியிட்டார் ஸ்ரீ வேத வியாசர்

மீமாம்ஸா கண்ட த்ரயத்திலும் மாயாவாத கந்த பிரசங்கம் இல்லை என்பர் பரம வைதிக ஸார்வ பவ்ம்யர்கள்-

———————————

சித்தாந்தத்தில் இசைந்த சங்கதிகள் -8-
சாஸ்திர / காண்ட / த்விக / அத்யாய / பாத / பேடிகா / அதிகரண / ஸூத்ர -சங்கதிகள் —
சங்கதி யாவது -அபிதாந ப்ரயோஜக சம்பந்தம்
அனந்தர அபிதான பிரயோஜக சம்பந்தம் சங்கதி என்பர் தார்கிகர் -அதி சாஸ்திர சங்கதிக்கு சேராது –
சாஸ்த்ரத்திலே சங்கதியே யன்றி சாஸ்திரத்துக்கு பிறகு என்று பொருள் கூடாது இ றே
காண்ட சங்கதி முதலாக அனந்த அபிதானம் கூடும் -அவற்றிலும் காண்டத்தில் சங்கதி ./ த்விகத்தில் சங்கதி /
அத்தியாயத்தில் சங்கதி /என்று சங்கதிகள் இருப்பதால் அனந்தர அபிதானம் என்பதே சங்கதி ஆக மாட்டாதே
ஸூத்ர சங்கதியை ப்ரக்ருதி அதிகரணம் முதலியவற்றில் ஸ்ருத பிரகாசிக ஆச்சார்யர் நிரூபித்து உள்ளார்
ஆகவே அதிகரண சிந்தாமணியில் ஸூத்ர சங்கதி உள்பட எட்டு சங்கதிகள் நிரூபித்து அருளினார் குமார குரு வரதாச்சார்யர் –

மற்று ஒரு வித ஆறுவித சங்கதிகளும் உண்டு
ஆக்ஷேப சங்கதி
த்ருஷ்டாந்த சங்கதி
ப்ரத்யுதாஹரண சங்கதி
உபோத்காத சங்கதி
அபவாத சங்கதி
பிரசங்க சங்கதி –

பூர்வ அதிகரண சித்தாந்தம் அநுபபன்னம் -என்று மேல் அதிகரண பூர்வ பக்ஷம் ஏற்படும் இடத்தில் ஆக்ஷேப சங்கதி
பூர்வ அதிகரண சித்தாந்த நியாயத்தை த்ருஷ்டாந்தம் ஆக்கி உத்தர அதிகரணம் பூர்வ பக்ஷம் ஏற்படும் இடத்தில் த்ருஷ்டாந்த சங்கதி
பூர்வாதி கரண நியாய விஷயம் அன்று இது என்று பூர்வ பக்ஷம் ப்ரவ்ருத்தமாகில் ப்ரத்யுதாஹரண சங்கதி
ப்ரக்ருதி சித்திக்காக முன் அதிகரணம் உபோகாதம்
பூர்வ அதிகரண சித்தாந்தத்தை நியாயத்தை அவலம்பித்து உத்தர அதிகரணம் பூர்வ பக்ஷம் ஆகில் அபவாத சங்கதி
முன் கூறியவற்றை விட வேறுபட்டதாய் உப சதிதமானது பிரசங்கம்
இவ்வாறு சங்கதி நிரூபணம் –

அதிகரணமாவது –
விஷயோ விசயஸ்சைவை பூர்வ பக்ஷஸ் ததோத்தரம்
சங்கதிச் சேதி பஞ்சை தான் ப்ராஞ்சோதி கரணம் விது
பிரயோஜனம் ஸ பஞ்சாங்கம் பிராஞ்சோதி கரணம் விது -பாட பேதம்
சிலர் விஷயம் -சங்கதி -சம்சயம் -சம்சயத்துக்கு காரணம்
அதிகரண சிந்தாமணி ஆரம்பத்தில் இவற்றை சேவிக்கலாம் –

————————————–

முதல் அத்யாயம் –முதல் பாதம் —–11-அதிகரணங்கள் –32-ஸூத்ரங்கள்
முதல் அத்யாயம் -இரண்டாம் பாதம் –6-அதிகரணங்கள் –33–ஸூத்ரங்கள்
முதல் அத்யாயம் -மூன்றாம் பாதம் –10–அதிகரணங்கள் -44–ஸூத்ரங்கள்
முதல் அத்யாயம் -நான்காம் பாதம் —8-அதிகரணங்கள் –29–ஸூத்ரங்கள்
முதல் அத்யாயம் ——————-35-அதிகரணங்கள் -138–ஸூத்ரங்கள்

இரண்டாம் அத்யாயம் -முதல் பாதம் ——10–அதிகரணங்கள் -36–ஸூத்ரங்கள்
இரண்டாம் அத்யாயம் -இரண்டாம் பாதம் —8-அதிகரணங்கள் –42-ஸூத்ரங்கள்
இரண்டாம் அத்யாயம் -மூன்றாம் பாதம் —7-அதிகரணங்கள் –52-ஸூத்ரங்கள்
இரண்டாம் அத்யாயம் -நான்காம் பாதம் —8-அதிகரணங்கள் –19–ஸூத்ரங்கள்
இரண்டாம் அத்யாயம் ————— —33-அதிகரணங்கள் -149–ஸூ த்ரங்கள்

மூன்றாம் அத்யாயம் -முதல் பாதம்——-6-அதிகரணங்கள் -27–ஸூத்ரங்கள்
மூன்றாம் அத்யாயம் இரண்டாம் பாதம் —8-அதிகரணங்கள் -40–ஸூத்ரங்கள்
மூன்றாம் அத்யாயம் -மூன்றாம் பாதம் —26-அதிகரணங்கள்- 64–ஸூத்ரங்கள்
மூன்றாம் அத்யாயம் -நான்காம் பாதம் —15-அதிகரணங்கள்- 51—ஸூத்ரங்கள்
மூன்றாம் அத்யாயம் ——————-55–அதிகரணங்கள் -182–ஸூத்ரங்கள்

நான்காம் அத்யாயம் -முதல் -பாதம் ——11-அதிகரணங்கள் -19–ஸூத்ரங்கள்
நான்காம் அத்யாயம் -இரண்டாம் பாதம் —11–அதிகரணங்கள் -20—ஸூத்ரங்கள்
நான்காம் அத்யாயம் -மூன்றாம் பாதம் —-5-அதிகரணங்கள் –15-ஸூத்ரங்கள்
நான்காம் அத்யாயம் -நான்காம் பாதம் —-6–அதிகரணங்கள் -22—ஸூத்ரங்கள்
நான்காம் அத்யாயம் ——————–33–அதிகரணங்கள் -76–ஸூத்ரங்கள்

ஆக மொத்தம் ————————–156-அதிகரணங்கள் —545-ஸூத்ரங்கள் –

—————————

ஸ்ரீ கோயில் கந்தாடை அப்பன் ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம் .
ஸ்ரீ உ வே வேளுக்குடி ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம் .
ஸ்ரீ பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம் –

ஸ்ரீ பாஷ்யம் சாரம் -இறுதி இரண்டு அத்தியாயங்கள்- ஸ்ரீ வேளுக்குடி ஸ்வாமிகள்

April 7, 2017

முதல் அத்யாயம் –முதல் பாதம் -11- / இரண்டாம் -6- / மூன்றாம் -10-/ -நான்காம் பாதம் -8- ஆக -35-அதிகரணங்கள்
இரண்டாம் அத்யாயம்- முதல் பாதம் -10-/ இரண்டாம் -8-/ மூன்றாம் -7-/ நான்காம் -8- /-ஆக-33-அதிகரணங்கள்
மூன்றாம் அத்யாயம்- முதல் பாதம் -6-/ இரண்டாம் -8-/ மூன்றாம் -26-/ நான்காம் -15- /-ஆக-55-அதிகரணங்கள்
நான்காம் அத்யாயம் -முதல் பாதம் -11-/ இரண்டாம் –11-/ மூன்றாம் -5-/ நான்காம் –6–ஆக-33-அதிகரணங்கள்
-மொத்தம் -156-அஷோர்மி-அதிகாரண சாராவளீ ஸ்லோகம் –

——————————

ஆக இவ்வளவால் பிராணவார்த்தம் -நிரூபிதம்-அசேஷ சித்அசித் வஸ்து சேஷித்வம் –
அகில புவன ஜென்ம -என்று அகாரத்தில் உபக்ரமித்தும்
ஆனுமாநிகாதிகரணத்தில் -உக்தம் -என்று உகாரத்தையும்
இறுதியில் சர்வம் சமஞ்ஜசம் -மகாரத்தையும் கொண்டு பிராணவாகாரமாகவே தோற்றுமே –
முதல் இரண்டு அத்யாயங்களால் ப்ரணவார்த்த நிரூபணம் -மேல் இரண்டு அத்தியாயங்கள் மந்த்ர சேஷார்த்தம்
-மூன்றாம் அத்யாயம்–சாதன அத்யாயம் – நமஸ் சப்தார்த்த நிரூபண பரம்
நான்காம் அத்யாய-பலாத்யாயம் – த்ருதீய பதார்த்த நிரூபண பரம்
நமஸ் சப்தார்த்தம் உபாயம் இ றே -சர்வ சேஷியான நாராயணனே பரம உபாயம் என்று இ றே சம்பிரதாய நிஷ்கர்ஷம்

—————————-

-3-அத்யாயம் –வைராக்ய பாதம் /-உபய லிங்க பாதம் / குண உப சம்ஹார பாதம் / அங்க பாதம்
பக்தியை அனுஷ்ட்டிக்க பரம அவசியக்கம் -ப்ராப்யாந்தர வைராக்கியமும் -ப்ராப்ய திருஷ்ணையும் -இந்த இரண்டும் சித்திக்க இரண்டு பாதங்கள் –
முதல் பாதம் அனுசந்திக்க இதர விஷய வைராக்கியமும் -இரண்டாம் பாதம் அனுபவிக்க பகவத் விஷய திருஷ்ணையும் -பிறக்கும் படி
இதர விஷய தோஷங்களையும் பரமாத்மாவின் கல்யாண குணங்களையும் நிரூபிக்கிறார் –
ப்ரஹ்ம அனுபவ முக்தி -ஞான சங்கோச நிவ்ருத்தி ரூபம் -ஞான சங்கோச த்வம்சம்–த்வம்ச ரூப அபாவம் உண்டாவதானாலும் அனந்தமாகையாலே அழிவற்றது –
இப்படிச் சொல்லுகிறது பர பஷத்தை அனுசரித்ததே யாகும் -வஸ்துதஸ்து ஸ்ரீ ராமானுஜ மதத்தில் பாவாந்தரம் அபாவம் -என்று அங்கீ கரிக்கப் பட்டுள்ளது ஆகையால்
ஞான சங்கோச நிவ்ருத்தி என்கிற அபாவம் ஞான விகாச ரூப பாவமே யாகும் –
அது நித்யம் என்று -நச புனராவர்த்ததே -இத்யாதி ஸ்ருதி சித்தம் -ஞானத்துக்கு விகாசம் ஸ்வாபாவிகம் என்பது வேதாந்த சித்தம் –
அது கர்மம் அடியாக சுருக்கம் -ஞான சங்கோசமே சம்சாரம் -பகவத் அனுக்ரஹ விசேஷத்தால் கர்மம் ஆகிற உபாதிக்கு நிவ்ருத்தி ஏற்பட
ஸ்வாபாவிகமான விகாசமே அமையும் –ச நந்த்யாய கற்பதே ஸ்ருதியாலே ஸ்பஷ்டம் உக்தம்-
ப்ரஹ்ம அனுபவ ரூப பலம் நான்காம் அத்தியாயத்தில் நிரூபிக்க போகிறவராய் -தத் உபாயத்தை மூன்றாம் அத்தியாயத்தில் நிரூபிக்கிறவராய்
விஷயாந்தர வைராக்யம் விளைந்து -பகவத் விஷய திருஷ்ணை விளைய விஷயாந்தர தோஷங்களையும்
பகவத் விஷய குணங்களையும் முதல் இரண்டு பாதங்களால் நிரூபிக்கிறார் –

வைராக்ய பாதம்
விரக்தன் தானே வேதாந்த ஸ்ரவணத்துக்கு அதிகாரி -வேதாந்த ஸ்ரவண காலத்திலேயே வைராக்யம் ஏற்பட்டு இருக்கிறபடியால்
இங்கு வைராக்யம் விளைவிக்கிறது என் என்ற சங்கை வருமே என்னில்
வைராக்யம் இரண்டு வகை -சாஸ்திர ஸ்ரவண உபயுக்த வைராக்யம் -உபாசன அனுஷ்டான உபயுக்த வைராக்யம் –
முதல் வகை வைராக்யம் இவ்வதிகாரிக்கு ஏற்கனவே சித்தமானாலும் இரண்டாவது வைராக்யம் விளையவே இந்த பாதத்தை அருளுகிறார் ஸ்ரீ வியாசர்
சம்சார தோஷங்களைக் காட்டும் இத்தால் -பழகிப் போகும் சம்சார யாத்திரையிலும் ஜூகுப்சை பிறக்கும் படி பகவத் விஷயம் இனியது
-கல்யாண குணாகரம் -நிர்மலம் என்கிற இத்தால் அதனுடைய போக்யதா பிரகர்ஷத்தைச் சொல்லுகிறது
ஜீவனுடைய தோஷங்களை நிரூபிக்கிறார் வைராக்ய பாதத்தில் -இதனால் ஜாக்ரதாதி அவஸ்த்தா தோஷங்கள் பலிதங்கள் என்றபடி
சாந்தோக்ய உபநிஷத் -பாஞ்சாக்கினி வித்யா பிரகரணம் ஸ்பஷ்டமாக வைராக்யம் விளைவதற்காக –
த்யவ் / பர்ஜன்ய / ப்ருத்வீ / புருஷன் / யோஷித் — இவை ஐந்தும் அக்னிகள்
ஸ்ரத்தா / சோமம் / வர்ஷம் / அன்னம் / ரேதஸ் ஸூ /இவை ஐந்தும் ஹோதவ்யங்கள்
பித்ரு தேஹ தாரக மருத்துக்கள் ஹோதாக்கள் என்றபடி
பஞ்சம ஆஹூத்ய பேஷா வசனம் ப்ராயிகம் எனக் கொள்ளாத தக்கது
ஸ்ரத்தை என்கிற ச ஜீவ பூத ஸூஷ்மம் ஸ்வர்க்க ரூபமான அக்னியில் ஹுதமாய் -சோமம் என்கிற அம்ருத தேஹமாய் பரிணமித்து
பர்ஜன்ய ரூப அக்னியில் ஹுதமாகிறது -அந்த சோமம் வருஷமாக பரிணமித்து ப்ருத்வீ ரூப அக்னியில் ஹுதமாகிறது
வர்ஷம் அன்னமாக பரிணமித்து புருஷ அக்னியில் ஹுதமாகிறது -அன்னம் ரேதா ரூபமாகப் பரிணமித்து யோஷித் அக்னியில் ஹுதமாகிறது –
இப்படி க்ரமமாக ரேத பர்யந்தமாக பரிணதமான ஜீவ ஸஹித ஹோதவ்ய வஸ்துக்களை ஹோதாக்களான தேஹ தாரக மருத்துக்கள்
ஹோமம் பண்ணுகிறார்கள் -யோஷித அக்னியில் ஹுதமானதே புருஷன் என்று வழங்க தக்கதாகிறது என்றபடி –
ஜீவர்களுக்கு வ்ரீஹ்யாதி பாவம் ஓதப்பட்டுள்ளது -அந்த தானியத்தை சரீரம் என்று அபிமானித்து அபிமானித்து இருக்கும் ஜீவாத்மா வேறு பட்டவன்
தூமாதி மார்க்கத்தாலே அவரோஹணம் செய்யும் இந்த ஜீவனுக்கு அந்த வ்ரீஹியில் சம்ச்லேஷ மாத்திரமே கொள்ளத் தகும்
அறுவடை காலத்தில் தானியத்தை அறுக்கும் போதே அவனை சரீரமாக அபிமானித்த ஜீவனுக்கு வியோகம் –
இவன் மட்டும் அறுக்கும் காலத்தோடு -உரலில் குத்தும் காலத்தோடு -புடைத்து பிசைந்து தளிகை பண்ணும் காலத்தோடு
வாசி அற ஒட்டிக் கொண்டே புருஷ கர்ப்பத்தை அடைகிறான் என்று கொள்ள வேண்டும்
ஆக வ்ரீஹ்யாதி பாவேந ஜனனம் ஓவ்பசாரிகம் என்றபடி
இப்படி சம்சாரி ஜீவக தோஷங்களை வைராக்ய பாதத்தில் வியாசர் நிரூபிக்கிறார் –
இந்த வைராக்ய பாதம் சாங்க்யர்களுக்கும் மாயாவாதிகளுக்கும் அசங்கதம் என்பர் நம் பெரியோர்
-சாங்யாதிகள் -ஆகாசம் உலக்கை அடியால் எப்படி பாதிக்கப் படாதோ அப்படியே தேஹாதிகளால் ஆத்மா பாதிக்கப் படான்
-இவனுக்கு பல போக்த்ருத்வம் இல்லாதாப் போலே கர்த்ருத்வமும் இல்லை
-ஆகையால் பலம் ஜீவ உபாதியான அஹங்காரத்துக்கே -மோக்ஷமும் பிரக்ருதிக்கே என்பர்
வியாசர் ஜீவனுக்கு சம்சார பந்தத்தையும் தோஷ சாஹித்யத்தையும் சொல்லி அவர்கள் பஷத்தை நிரசித்தார்
சாங்க்யன் பிரகிருதி சத்ய பதார்த்தம் -தத் ப்ரயுக்த ஸூக துக்காதி தோஷங்கள் பொய் என்றான் / மாயாவதி மாயையும் பொய் என்றான் –
வியாசர் பாரமார்த்திக சம்சார சம்பந்தத்தை ஜீவனுக்குச் சொல்லி அவ்விரு பக்ஷங்களையும் நிரசித்தார் என்றபடி
————————
உபய லிங்க பாதம்
அகில ஹேய ப்ரத்ய நீகத்வமும் கல்யாண குணை கதா நத்வமும் -பரமாத்மாவுக்கு அசாதாரணங்கள்
ப்ருஹத்வ பிரும்ஹணத்வங்கள் ஆகிற ப்ரஹ்ம சப் தார்த்தமும் இவ் உபய லிங்கம் எனக் கொள்ளலாம்
உபாயத்வ அனுகுணமான ஹேய ப்ரத்ய நீகத்வமும் -உபேயத்வ அனுகுணமான கல்யாண குணை கதா நத்வமும்
-உபாய உபேயத்வ ஸ்வ பாவமான ப்ரஹ்மத்துக்கு அசாதாரணங்கள் –
சாதன அத்யாயம் ஆதலால் சாதனத்தை நிரூபணம் செய்வது உக்தமே -சாஷாத் சாதனம் ப்ரஹ்மம் இ றே
-சேஷியாக பிரணவத்தில் நிரூபிதம் -பிரப்யமாக த்ருதீய பத்தில் -உபாயம் என்று நமஸ்ஸில் –
ஆகையால் இப்பாதத்தில் பரமாத்மாவை உபாயமாகவும் உபேயமாகவும் சகல பல பிரதனாகவும் அறுதி இடுகிறார் வியாசர்
இவ்விஷயங்களை பராதிகரணத்திலும் பலாதிகரணத்திலும் காணலாம் -ப்ரஹ்மம் ச குணம் நிர்தோஷம் என்று நிரூபிக்கிறார்
அசேஷ விசேஷ ப்ரத்ய நீக சின் மாத்திரமே ப்ரஹ்மம் -அதற்கு பாரமார்த்திக குணங்கள் கிடையாது -ப்ரஹ்மம் உண்மையான நிர்குணமே-என்பற்கு
இப்பாதமும் மேல் பாதமான குண உப சம்ஹார பாதமும் எல்லாப் படியாலும் அசங்கமாகும்
ச குணத்தை இதில் நிரூபித்து உபாஸ்ய குண பேதத்தால் வித்யா பேதத்தை மேல் ஸ்தாபிக்கிறார்
குணங்கள் சைத்யங்கள் என்று சொல்லப் பார்க்கில் தங்கள் ஒப்புக் கொண்டுள்ள ஸ்வயம் பிரகாசத்வம் ஆனந்தத்வம் இவை இல்லையாய் விடுமே
இவையும் இல்லை என்றால் புத்த மத பிரவேச பிரசங்கம் ஏற்படும்
கல்யாண குண விசிஷ்டன் -ச குண வாக்கியம் சொல்லி -அபகுண ரஹிதன் -நிர்குண வாக்யத்துக்கு விஷயம்
கல்யாண குண பிரகரணங்களில் -குணங்களுக்கு ஒரு உபாதி -ஹேது -சொல்ல வில்லை
-ஆகையால் கல்யாண குண யோகம் நிருபாதிகம் ஸ்வா பாவிகம் என்று தேறும்
ப்ரஹ்ம ஸ்வரூபம் போலே கல்யாண குணங்களும் நித்யம் -ப்ரஹ்ம ஸ்வரூபத்தை காட்டிலும்
ப்ரஹ்ம கல்யாண குணங்களில் அத்யாதாரத்தை பூர்வர்கள் காட்டுவார்கள்
உபாஸனார்த்தம் குணம் கல்பிதம் என்ன ஒண்ணாது-
யாவதாத்ம பாவித்வாத் -2–3–30-என்று குண குணிகளுக்கு பேதத்தை ஸ்பஷ்டமாக சொல்லி அபேத வாதம் அயுக்தம்
ப்ரஹ்மம் ஆனந்த ஸ்வரூபமாயும் ஆனந்த குணகமாயும் இருக்குமே
குண குணிகளுக்கு அபேதம் கொள்ளில் அருணாதிகரண விரோதம் பிரசங்கிக்கும்
அவ்வதிகரணத்தில் ஆருண்ய குணத்துக்கு த்ரவ்ய த்வாரா க்ரய சாதனத்வம் சித்தாந்தம் -சாமா நாதி கரண்ய நிர்வாகமும் சம்பவியாது
இதில் -8- அதிகரணங்கள் /முதல் நான்கில் ஜீவ தோஷங்களை மறுபடியும் சொல்லி -ஜீவ ஸ்வப்னாதி தோஷ நிரூபண முகேன
ஸ்வப்னா பதார்த்தங்களை ஸ்ருஷ்டிப்பதாய் இருக்கும் பரமாத்மா மஹாத்ம்ய ப்ரதிபாதமே பலிக்கிற படியால் இவை சங்கதமே
சர்வ அவஸ்தைகளிலும் ஜீவன் பரதந்த்ரனே -ஏகி பூதன் அல்லன்-
விசித்திர பதார்த்த ஸ்ருஷ்ட்டிக்கும் தண்மை ஸூ ஷூ ப்தி ஸ்தானமாய் இருக்கும் தன்மை-ஆகிய இரண்டு ஆகாரங்களை
பரப்ரஹ்மத்துக்கு மஹிமையாக பிரதிபாதிக்கப் படுகிறது இந்த பாதத்தில்

இப்பாதத்தில் முதல் அதிகரணம் -ஸந்த்யாதிகாரணம் -சந்தயே-என்று தொடங்கி
இரண்டு ஸூத்ரங்களாலே -ஜீவனே ஸ்வப்னா பதார்த்த ஸ்ரஷ்டா -பூர்வ பக்ஷம் காட்டி
மேலே -மாயா மாத்திரம் என்று தொடங்கி -நான்கு ஸூ த்ரங்களால் பரமாத்மாவே ஸ்வப்னா விசித்திர பதார்த்த ஸ்ரஷ்டா என்று சித்தாந்தீ கரிக்கிறார்
மாயா -மித்யார்த்தம் இல்லை –சாத்தியமே –ஆச்சர்யத்வமே மாயா சப்த ப்ரவ்ருத்தி நிமித்தம்

இரண்டாம் அதிகரணம் -ததபாவாதி கரணம் -ஸூ ஷூப்தி ஸ்தானம் பகவான் என்று அறுதி இடுகிறார் –
உறங்கும் சம்சாரி ஜீவர்களுக்கு நாடிகள் மாளிகை ஸ்தானத்திலும் -புரீதத் என்னும் நாடி காட்டில் ஸ்தானத்திலும்
-பரமாத்மா படுக்கை ஸ்தானத்திலும் அமைகின்றன என்கிறார் இந்த அதிகாரணத்தில் -இதுவே ப்ரசாத கட்வா பரியங்க நியாயம்
-இம்மூன்றும் கூடியே ஸூ ஷூப்தி ஸ்தானம்
-தூ மணி மாடத்து –கோட்டுக்கு கால் காட்டில் –மெத்தென்ற பஞ்ச சயனம் -என்றால் போலே இங்கே கொள்ளத் தகும்

மூன்றாவது அதிகரணத்தில் ஆத்ம நித்யத்வம் கூறப்படுகிறது -முன்பே ஜீவ நித்யத்வம் -நாத்மா ஸ்ருதே-நித்யத்வாச்ச தாப்ய –என்று முன்னமே கூறப்பட்டு உள்ளதே –
மோக்ஷ காலத்தில் ஜீவன் பாஷாண துல்யன் என்கிற பஷத்தை ப்ராஹ்மணே ஜைமினி என்று வியாசர் நிரசிக்கப் போகிறார் –
பூர்வ மீமாம்சையில் கூறப்பட்டுள்ளது –அநு ஸ்ம் ருதே –2–2–24-என்று க்ஷணிக விஞ்ஞான வாத பங்கை பிரகாணத்தில் ஆத்ம நித்யத்வம் கூறப்பட்டுள்ளது
கல்பாந்தத்திலே -ஏகமேவ என்று ஓதப்படும் ஐக்கியம் ஸ்வரூப ஐக்கியம் அன்று நாம ரூப பிரஹாணமேயாகும் -என்றும் சித்தாந்தம் –
ஆக இப்படி அநேக ஸ்தலங்களில் நித்யத்வம் ஸித்தமாய் இருக்க இங்கே சொல்வது பிரளய சமமான இந்த ஸூஷூப்தி பரம ஹேயம் என்று
இதன் தோஷத்தைக் காட்டவே இந்த பிரசங்கம்
ஸூஷூப்தி தசையில் சர்வ ப்ரவ்ருத்தி ஸூ ந்யதவமும் தர்ம பூத ஞான அத்யந்த சங்கோசமும் அமையும்
மோக்ஷ தசையில் பகவத் கைங்கர்ய ரூப பிரவ்ருத்தியும் தர்ம பூத ஞான அத்யந்த விகாசமும் அமையும் என்று பேதம் காட்டி
அருளிச் செய்கிறார் இவ்வதிகரண பாஷ்யத்தில் எம்பெருமானார்

நான்காவது அதிகரணம் மோர்ச்சா அவஸ்தை விசார பரம் -பூர்வ பாதத்தில் ஜாக்ரத அவஸ்தையும் மரண அவஸ்தையும் விசாரிக்கப் பட்டன
இப்பாதத்தில் ஸ்வப்ன அவஸ்தையும் ஸூஷூப்த அவஸ்தையும் விசாரிக்கப் படுகின்றன
மூர்ச்சை ஸூஷூப்தாதிகளில் ஒன்றே -பூர்வ பக்ஷம் -அது ஸூஷூப்த்யாதி பின்னம் -சித்தாந்தம் –
இந்த அதிகரணம் பகவத் கல்யாண குண அதிசய ஸ்தாபகம் அன்று
மூர்ச்சை ஸூஷூப்தியிலும் சேராது -மரணத்திலும் சேராது -நிமித்த வைரூப்யத்தையும் ஆகார வைரூப்யத்தையும்
இதுக்கு காரணமாக எம்பெருமானார் அருளிச் செய்கிறார்
ஸூஷூப்திக்கு நிமித்தம் இந்திரிய சிரமம் -மூர்ச்சைக்கு நிமித்தம் உலக்கை இவற்றால் அடிபடுதல் –

மேல் நான்கு அதிகரணங்களால் -நிர் தோஷத்வத்தையும் – கல்யாண குணாகாரத்வத்தையும் நிரூபிக்கிறார் -அமலன் -ஆதி போலே
தோஷமுடைய வஸ்துவினுடைய சம்சர்க்கத்தாலே சங்கிக்கப்படும் தோஷங்களை சுருதியில் கூறும் பகவத் ஸ்வ பாவங்களை கொண்டு நிரசித்து
மேலே ஜகத் ப்ரஹ்ம மூல ஐக்கியமாக கூறப்படும் தோஷங்களை பர ப்ரஹ்ம ஸ்வபாவ கதன முகத்தால் நிரசிக்கிறார்
ப்ரஹ்மம் உபாஸ்யம் இல்லை உதாரன் இல்லை என்கிற பக்ஷங்களை -பராதிகரணத்தால் பரத்வ பூர்த்தியையும் –
பலாதி கரணத்தால்- நிரதிசய உதார குணத்தையும் உபபாதிக்கிறார் -பர ப்ரஹ்மமே உபாஸ்யம் -என்று அறுதி இடுகிறார் –
பரசமயிகள் ஜீவ ஈச ஸ்வ பாவங்களை அழிக்கப் பார்க்கிறார்கள் -அத்தை நிரசிக்கவே -ந ஸ்த்தானதோ அபி -என்று
வேத வியாசர் அதிகரண ஆரம்பம் செய்கிறார் -உபய லிங்கத்பவம் —ந ஸ்த்தானதோ அபி -என்கிற ஸூத்ரத்தாலும்-
உபய விபூதித்வம்-ப்ரக்ருத்தை தாவத்த்வம் -என்கிற ஸூ த்ரத்தாலும் அறுதியிடப் படுகிறது
ய ப்ருதிவ்யாம் திஷ்டன் –ய ஆத்மநி திஷ்டன் –சுருதியில் பிரதி பர்யாயம் அந்தர்யாமி அம்ருத
அம்ருத -சப்தம் தத் தத் வஸ்து கத தோஷ விசேஷ சம்பந்தம் இல்லாமையைக் காட்டும்
அதாத ஆதே ஸோ நேதி நேதி -ஸ்ருதி வாக்கியம் விபூதி நிஷேத பரம் அன்று
ப்ரஹ்மத்துக்கு ரூபங்கள் நிஷேதம் -பூர்வ பக்ஷம் -ரூப இயத்தா நிஷேத பரம் -சித்தாந்தம் -முன் சொல்லப் பட்ட அளவே உடையதோ- இல்லை என்கிறது-

பராதிகரணம் –பிரமேயம் பார்ப்போம் -அவைதிக விப்ரபத்தி மூன்று விதம் –
1-ப்ரக்ருதி உபாதான காரணம் ருத்ரன் நிமித்த காரணம் /நாராயணன் ஜகத் காரண பூதன் என்ற ஸ்ருதிகளால் இது கழியும் –
-2-நாராயணன் உபாதான காரணன் -ருத்ரன் நிமித்த காரணம் -நிமித்த உபாதானங்களுக்கு ஐக்யமே பேதம் இல்லை என்ற ஸ்ருதி வாக்யங்களால் கழியும்
-3-நிமித்த உபாதான காரணமாயும் முக்திதமாயும் உள்ள பர ப்ரஹ்மம் நாராயணன் ஆயினும் முக்தர்களுக்கு ப்ராப்ய பூதன் வேறு ஒருவன் என்பர்
இத்தை ஒழித்து பரம காரணமான பர ப்ரஹ்மமே பரம பிராப்யம் என்று அறுதியிடுகிறார் பராதிகரணத்தில்
முதல் ஸூ த்ரம் -பூர்வ பாஷா சங்கா பரம்–நான்கு ஹேத்வ ஆபாசங்களைக் காட்டி – மேல் நான்கு ஸூத்ரங்களால்
இவற்றை நிரசித்து வேதாந்த சித்தாந்த ஸ்தாபனம் செய்கிறார்
ஸ்தான விசேஷாத் -3–2–33-என்ற ஸூ த்ரம் பூர்வ ஸூத்ர சேஷம் -பூர்வ ஸூ த்ரங்களால் அதிக வஸ்து வாதத்தில் தூஷணம் கூறிய வியாசர்
-அநேக சர்வ கதத்வம் -என்கிற அந்திம ஸூ த்ரத்தால் ஸ்வ பக்ஷ பிராமண பிரதர்சனம் -இவ்வாறு -7-ஸூத்ரங்கள்
நான்கு ஹேது ஆபாசங்களில் மூன்றாவது -சம்பந்த வ்யபதேசம் —ப்ரஹ்மம் ஹேதுவாய் -ப்ராபகமாய் -மற்ற ஓன்று இந்த பிராப்பகத்தால்
அடையப்படும் ப்ராப்யம் -அம்ருதஸ்ய ஏஷ சேது -ஸ்ருதி வாக்கியம் -உபபத்தேஸ்ச -என்ற ஸூத்ரத்தால் உபாயத்துக்கே உபேயத்வ சாதன பரம் -இந்த ஸூத்ரம் என்றபடி
அநந்ய உபாயத்வ சிரவணாத்–ப்ராப்யத்துக்கே உபாயத்வம் -ப்ரஹ்மத்தின் ஸ்வரூபமே ப்ராப்யத்வமும் ப்ராபகத்வமும் –
பகவான் சேதனனை வரிப்பது மூன்று வகை -1- நிராங்குச ஸ்வா தந்திரத்தால் உண்டான பாரதந்தர்யத்தால் செய்யப்படும் வரணம்-
-2-கிருபையால் உண்டான பாரதந்தர்யத்தால் செய்யப்படும் வரணம்
புள்ளைக காட்டி அழைத்து புல்லை இடுவாரைப் போலே பல சாதனங்களுக்கு பேதம் இல்லை
பிரசாத விசிஷ்ட ப்ரஹ்மம் உபாயம் -போக்யதா விசிஷ்ட ப்ரஹ்மம் உபேயம்
இத்தையே இரக்கம் உபாயம் இனிமை உபேயம் -ஆக பகவத் உபாயத்வ உபேயத்வங்கள் பராதிகரண சித்தாந்திதங்கள்-
கடைசி அதிகரணம் பலாதிகரணம் பிரமேயம் –பத்து பாதங்களால் காரணத்வ ப்ராப்யத்வ ப்ராபகத்வ விசிஷ்டமாக அறுதியிடப்பட்ட ப்ரஹ்மமே
ஐஹிக ஆமுஷ் மிக போக மோக்ஷ ரூப சகல பல ப்ரதம்-பரம உதாரன் -என்று அறுதியிடுகிறார் –
கீழே ப்ரஹ்மம் ஹேய ரஹிதம் என்றார் –பலத்வம் உக்தம் -அங்கு -இதில் ஹேய நிவர்த்தகம் என்கிறார் -பல தத்வம் உக்தம் இங்கு
தத்வ ஞானம் மித்யா நிவர்த்தகம் என்பதால் மோக்ஷம் ப்ரஹ்ம அதீனம் அல்ல என்கிற மாயாவதி நிரஸனம்
பகவத் அனுக்ரஹத்தை முண்ணிடாதே கேவல தத்வ ஞானத்தால் மோக்ஷம் தார்கிகர் வாதம் நிரஸனம்
ஜைமினி மத அநு யாயி கண்டனம்
மேலே புருஷார்த்ததிகரணத்திலும் –3–4–1-இதே போலே -பூர்வ மீமாம்சையில் அபூர்வாதிகாரணம் அபூர்வம் துவாரம் தேவதா அனுக்ரஹம்
-கர்மமே காலாந்தரபாவி பலத்தை கொடுக்கும் பூர்வ பக்ஷம் -கர்மம் நசித்து பிரத்யக்ஷம் என்பதால் அபூர்வம் கல்பம்
-ச ஏனம் ப்ரீத ப்ரீணாதி -ப்ரீதி அடைந்த தேவதையே இவனை உகப்பிக்கிறது -போக்தா -ஆராத்யன் -பிரபு பல ப்ரதன்-சாஸ்திர விதிகள் அவன் கட்டளைகள் –
வீடு முதல் முழுவதுமாய் –2–2–1-என்றும் வீடு முதலாம் –2–8–1-போலே அகில பல ப்ரதன் என்றவாறு –

————————

இனி மேல் ஆறு பாதங்களால் சாத்தியமான பரமாத்மா உபாசனத்தையும் சாத்தியமான பரிபூர்ண ப்ரஹ்ம அனுபவத்தையும் விவரித்து அருளுகிறார்
-3–3-குண உபஸம்ஹார பாதம் –
அநேக சாகைகளில் ஓதியுள்ள வைஸ்வநராதி வித்யை -அபேதமா பேதமா என்கிற விசாரம் -அபேதமானால் குண உப சம்ஹாரம் -பேதமானால் விகல்பம் –
வேத்ய அநு ரூபமாக வித்யா நியமம் -வேத்ய பேதம் குண பேதத்தால் அல்லது ப்ரஹ்ம பேதத்தால் அல்ல
நிர்விசேஷ வஸ்துவை தெரிவிப்பதில் தாத்பர்யம் சொல்லுபவர்களுக்கு இந்த பாதம் அங்கதமாம் –
குண விசிஷ்ட ப்ரஹ்ம உபாசனமான தஹர வித்யையினால் பரஞ்சோதி பிராப்தியும் -பரஞ்சோதிஸான பர ப்ரஹ்மத்தை அடைந்தவனுக்கு
நிராங்குச ஐச்வர்ய பிராப்தியும் அன்றோ ஸ்ருதி ஓதிற்று -பரம ப்ராப்திக்கு மேற்பட்ட மற்று ஒரு மோக்ஷம் இல்லையே
-ஆகையால் க்ர்ம முக்தி நிரூபணம் அயுக்தம்-ச குண உபாசனத்தாலே நிர் குண வித்யா பிராப்தி -நிர் குண வித்யா ப்ராப்தியால்
மோக்ஷ பிராப்தி -இங்கனே க்ரம முக்தியாகவும் என்ன ஒண்ணாதே
ஆனந்தாதய பிரதானஸ்ய –3- 3–11-என்று பர வித்யா சாமான்யத்துக்கு ச குண விஷய கத்வத்தை அறுதியிட்டு -நிர் குண வித்யை என்பது ஒன்றே கிடையாதே
இப்பாதத்தில் -26-அதிகாரணங்கள்
சில -வித்யா பேத அபேத விசார பரங்கள்
சில பர வித்யைக்கு அநு பந்திகளான அர்த்தங்கள் விசாரம்
சில த்ருஷ்ட்டி உபாசன பாரங்கள்
-19th -அதிகரணம் லிங்க பூயஸ்த்வாதி கரணம் -சகல பர வித்யா உபாஸ்யம் -ஸ்ரீ மன் நாராயணா தேவதா விசேஷம் –
ஆனந்தாதிகரணம் -பகவத் ஸ்வரூப நிரூபக தர்மங்கள் உபாஸ்யங்கள் -ஸ்ரீ யபதித்தவம் அருளிச் செய்யாமல் -அதி பிரசித்தம் என்பதால் -அதி ரகஸ்யம் என்பதாலுமாம்
சத்யம் ஞானம் அநந்தம்–நிர்விகாரத்வ -ஞான ஸ்வரூபத்வம் ஞான குணகத்வம் -தேச கால வஸ்து பரிச்சேத ரஹிதன்
காரணத்வ சங்கித தோஷ பரிஹார்த்தம் சத்யதவாதிகள் -ஸ்ரீ பாஷ்ய சாரம் –
லிங்க பூயஸ்த்வாதி கரணம் -தர்மியான பர ப்ரஹ்மம் நாராயண தத்வம் சகல பர வித்யா உபாஸ்யம்
ஹான்யதிகரணம் தொடக்கமான மூன்று அதிகரணங்கள் வித்யைக்கு அங்கமான சிந்தனை விசேஷ விசார பரங்கள் –
இவற்றுள் முதலில் -ஹான்யதிகரணம்-ஹானி சித்தனமும் -உபாயன சந்தனமும் -/ ஹாநாமாவது கர்ம விமோசனம் -உபாயனம்-அந்யத்ர பிரவேசம்
-அதாவது கர்மாதிகள் மற்றோர் இடத்தில் சம்பந்திப்பது –
இந்த சிந்தனம் அங்கமானாலும் ஞான ஸ்வரூபம் ஆகையால் வித்யா துல்யமாக இங்கே விசாரிக்கப் படுகிறது –
ஆகையால் க்ரியா ஸ்வரூபங்களான அங்கங்களை விசாரிக்கும் நான்காம் பாதம் -அங்க பாதத்தில் -இது விசாரிக்கப் படுவது இல்லை
அமூர்த்தங்களான புண்ய பாபங்களுக்கு கணமும் உபாயனமும் கூடுமோ -மற்றொருவர் கர்மம் மற்றொருவர் பலத்துக்கு ஹேது வாகுமோ என்னில்
வித்யா நிஷ்டன் இடம் உள்ள ப்ரீதியால் சர்வேஸ்வரன் அனுகூலர் பிரதிகூலர் இடம் புண்ய அபுண்ய பல துல்யம் கொடுக்கிறான் –
சாம்பராயாதி காரணத்தில் தேகம் பிரிந்த பின்னை கர்ம ஷயம் என்னப்படுகிறது -தததிகமாதி கரணத்தில்–4–1–13–தேகம் இருக்கும் காலத்தில் கர்ம ஷயம் கூறப்படுகிறது
இரண்டும் பொருந்தும் -உபாசன ஆரம்ப காலத்தில் கர்ம ஷயம் -ஷமிஷ்யாமி -பொறுப்பேன் -என்னும் அவன் சங்கல்பம் /
தேக வியாக சமயத்தில் கூறப்படும் கர்ம ஷயம் -ஷாந்தம் -பொறுத்தேன் -என்கிற அவன் சங்கல்பம் –
இந்த அதிகரணத்தில் முதல் இரண்டு ஸூத்ரங்கள் சித்தாந்தம் -மேலே பூர்வ பக்ஷ அனுவாதம் –கதேரர்த்தவதத்வம்
-அதுக்கு மேலே சித்தாந்தம் -உப பன்ன–வித்யா மஹாத்ம்யத்தாலே ஸூஷ்ம சரீர ஸ்திதி
அக்ஷரத்யதி கரணத்தில் அமலத்வம் சர்வ பர வித்யா உபாஸ்ய குணமாக நிரூபிக்கப் படுகிறது -அமலத்வம் நித்ய ஸூ ரி வியாவர்த்தகம்
லிங்க பூயஸ்த்வாதி கரணத்தில் சகல பர வித்யா உபாஸ்யம் நாராயண தத்துவமே –
அக்ஷர சிவ சம்பு பர ப்ரஹ்ம பரஞ்சோதி பரதத்வ பரமாத்மா சப்தங்கள் நாராயணனே
முதலாம் திரு உருவம் மூன்று என்பர் ஒன்றே முதலாகும் மூன்றுக்கும் என்பர் முதல்வா நிகர் இலகு காருருவா நின்னகத்தன்றே புகர் இலகு தாமரையின் பூ –
சப் தாதி பேதாதி கரணத்தில் சத் வித்யா தஹர வித்யாதிகளுக்கு பேதம் சமர்ப்பிக்கப் படுகிறது -இதிலும் நிர் விசேஷ ஞானவாதி நிரஸனம்
விகல்பாதி கரணத்தில் சகல பர வித்யைகளுக்கும் மோக்ஷ ரூப ஏக பலம்
கூடியே மோக்ஷ ஹேது பூர்வ பக்ஷம் -தனித்தனியே மோக்ஷ ஹேது சித்தாந்தம் -உபாயம் பல விதம் -அவற்றுக்கு விகல்பம் என்று அறுதியிடுகிறார் வியாசர் –
-3–4-அங்க பாதம் –வித்யா அங்கமான கர்மாதிகள் விசாரம் -வர்ணாஸ்ரம தர்மம் -சம தமாதிகள் -பாண்டித்யம் -பால்யம்
-மௌனம்–த்யானம் அர்ச்சனை -பிரணாமாதிகள் போல்வன
-1-ஞான மாத்திரம் உபாயம் இல்லை –அது உபாஸனாத்மகம் –2-அது பக்தி ரூபம் -3-அது நாராயண விஷயகம் -4-அதுவும் கர்மாங்ககம்
மூன்று உபநிஷத் வாக்கியங்கள் உதாகரிக்கப் படுகின்றன -ப்ரஹ்ம விதாப் நோதி பரம் -என்று ப்ரஹ்ம வித்யையினால் புருஷார்த்த பிராப்தி
வேதாஹமேதம் -பிரதி பந்தக நிவ்ருத்தமும் திவ்ய மங்கள விக்ரஹ யோகமும் உபாயாந்தர நிஷேதமும்
யதா நத்ய-வாக்யத்தால் ப்ராப்ய லாபமும் பிரதிபந்தக நிவ்ருத்தியும்
-15-அதிகரணங்கள் இந்த பாதத்தில் /
முதல் அதிகரணம் முதல் ஸூ த்ரம் -வித்யையினாலே ப்ராப்ய லாபம் என்று காட்டி -மேலே ஆறு ஸூ த்ரங்களால் பூர்வ பக்ஷம் –மேலே பல ஸூ த்ரங்களால் சித்தாந்தம் –
ஜைமினி மகரிஷி -இவர் சிஷ்யர் பூர்வ பஷி இங்கு / பர ப்ரஹ்ம அங்கீகாரம் செய்தவர் தானே இவரும்-சரஷாதப்ய விரோதம் ஜைமினி /
பரம் ஜைமினிர் முக்யத்வாத்-இத்யாதி ஸூ த்ரங்களில் ஸ்பஷ்டம் –
அவர் பூர்வ பஷி ஆவாரோ என்னில் வியாசரை ஆச்ரயிப்பதற்கு முன் உபநிஷத் துக்களுக்கு செய்த நிர்வாகங்கள் பூர்வ பக்ஷம் என்றபடி –
சர்வ உபேஷாதி கரணத்தில் -வித்யைக்கு அங்கம் கர்மம் என்னும் விஷயத்தில் அஸ்வத்வத் த்ருஷ்டாந்தம் காட்டப் பட்டு /
அஸிநாஜிகாம்சதி -கத்தி ஹனன சாதனம் அல்லது ஹனன இச்சா சாதனம் இல்லை –
இதே போலே யஜ்ஜேன விவிதி ஷந்தி -சுருதியில் – யஞ்ஞாதிகள் வேதன சாதனம் அல்லது வேதன இச்சா சாதனம் இல்லை என்று சித்தாந்தம்
-ஞான இச்சைக்கு கர்மம் சாதனம் என்னவும் ஒண்ணாது -கர்மம் இச்சையை உண்டாக்காதே இ றே
-விஷய வை லக்ஷண்ய ஞானத்தை பிறப்பிக்கவும் ஒண்ணாதே -ஞானத்துக்காக கர்மம் என்னுமது பர சமயிகளுக்கு அபசித்தாந்தம் இ றே
கமன சாதன பூதமான குதிரை பரிகரங்களை அபேக்ஷிக்குமா போலே மோக்ஷ சாதனமான ப்ரஹ்ம வித்யையும் கர்மங்களை அபேக்ஷித்து இருக்கும் –
பல உத்பத்தியில் கர்ம அபேக்ஷை இன்றிக்கே ஒழிந்தாலும் ப்ரஹ்ம வித்யை உத்பத்தியில் கர்ம அபேக்ஷை உண்டு என்பதை
சர்வ அபேக்ஷை என்று ஸூத்ரகாரர் சொல்லி உள்ளார் –
முன்னமே யஞ்ஞாதிகளை யும் சமாதிகளும் வித்யா அங்கமாக நிரூபித்த வியாசர் -ஸஹ கார்யந்த்ர வித்யதிகரணத்தில்
-பாண்டித்ய பால்ய மௌனங்களை வித்யா அங்கமாக நிரூபிக்கிறார் -இந்த த்ரயமும் வித்யா அங்கம் சித்தாந்தம் -பாண்டித்யம் மட்டுமே பூர்வ பக்ஷம் \
ஸ்ரவண மனன லப்த ஞான விலக்ஷணம் ஞானம் பாண்டித்யம் -வேதாந்திகள் தங்கள் பெருமைகளை மறைத்து கொண்டு இருப்பார்களே -இதுவே பால்யம் –
-இப்படி இருப்பதும் லோகத்தார் செய்யும் சம்மானத்தை இல்லை செய்கைய்க்காகவும்-பரம ஞானிகளுக்கு ஸம்மாஆக மூன்றுமே வித்யா அங்கங்கள் -என்பர் வியாசர்
மேலே வித்யா நிஷ்பத்திக்கு தடையை தெரிவிக்கிறார் அதிமாதி கரணத்தில்
-பிரதிபந்தக அபாயமும் ஸாமக்ரியை அந்தர்பூதம் ஆகையால் -பாகவத அபசாரம் இல்லையாகில் வித்யா நிஷ்பத்தியாம் -பாகவத
பேற்றுக்கு பாகவத சம்பந்தம் போலே இழவுக்கு அபசாரம் அன்றோ
வாக்யார்த்த ஞான மாத்திரம் உபாயம் என்பர் ம்ருஷாவாதிகள் –/ கர்ம ஞான சமுச்சயம் என்பர் யாதவர்கள் -/
கர்ம பிரதான வாதிகள் நிரீஸ்வர மீமாம்சகர்கள் /ஜீவன் நித்ய முதன் ஆகையால் -முக்தி ஸாத்யை அல்ல என்பர் சாங்க்யர்/
இந்த நான்கு பக்ஷங்களையும் கண்டித்து கர்ம அங்கமான உபாசனம் மோக்ஷ ஹேது -சித்தாந்தீ கரிக்கிறார் –

—————————-

பல அத்யாயம் -ப்ரஹ்ம வித்யா பலம் -த்ருதீய நாராயணாய -பதார்த்தம் –
ஆவ்ருத்தி பாதம் –கர்ம நிவ்ருத்தி பலம் / உதக்ராந்தி பாதம் -ஸ்தூல தேஹ நிவ்ருத்தி / கதி பாதம் -ஸூஷ்ம தேஹ நிவ்ருத்தி பலம்
பிராப்தி பாதம் -பர ப்ரஹ்ம பிராப்தி -ஸ்வ ஸ்வரூப ஆவிர்பாவம் -அபு நா வ்ருத்தி -இத்யாதி பலம் –

முதல் பாதம் -11-அதிகரணங்கள் –முதல் -6-வித்யா ஸ்வரூப விசாரம் /மேல் -5-வித்யா பல விசாரம்
உபாசனமும் கர்ம யோகத்துக்கு சாத்தியம் ஆகையால் ஸாத்ய பரமான இந்த அத்தியாயத்தில் உபாசன விசாரம் உக்தமே
புல்கு பற்று அற்றே என்று பக்தியை அங்கநா பரிஷ்வங்கம் போலே ஸ்வயம் பிரயோஜனம் அன்றோ –
ஆவ்ருத்தி -அஸக்ருத் உபதேசாத் –4–1–1-மோக்ஷ சாதனமான ஞானம் அஸக்ருத் ஆவ்ருத்தம் -புன புன சிந்தனம் -ஸ்ம்ருதி சந்ததி ரூபம்
. த்ருவா ஸ்ம்ருதி -நிதித்யாஸிதவ்ய . தைலதாரை போலே அவிச்சின்ன ஸ்ம்ருதி ரூபம் -/ ப்ரீதி ரூபா பன்னம்-
இரண்டாவது அதிகரணம் -ஆத்மத்வ உபாசநாதி கரணம் –ப்ரஹ்மம் நானே என்றே உபாஸிக்க வேணும் -அந்தராத்மாவாக உணர்ந்து -என்றபடி
-ஐக்கிய ஞான பிரமம் கொண்டு அல்ல -பர ப்ரஹ்மத்துக்கு அத்யந்த பரதந்த்ரன் என்ற ஞான லாபத்தால் –ஆக்ருத்யதிகரண நியாயம்
அஹம் க்ரஹ உபாசனம் ஜீவ பர அத்வைத ஞானம் –என்பர் ம்ருஷ வாதிகள் -அது அயுக்தம்
சாஸ்திர த்ருஷ்ட்யா / ஆத்மேதி து / அவிபாகேன/ஸூ த்ர த்ரயத்திலும் சரீராத்மா பாவத்தால் வந்த ஜீவ பர ஆத்மத்தையே
ஆகிருதி நியாயத்தாலே திரு உள்ளம் பற்றி -இதை சர்வம் சமஞ்ஜஸம் -என்பர் நம் ஸ்ரீ பாஷ்யகாரர்
இப்படி வித்யா ஸ்வரூப விசோதனம் செய்து தததிகமாதி கரணம் தொடங்கி -5-அதிகரணங்களால் வித்யா பலத்தை நிரூபிக்கிறார் –

ததிதகமே –சாஷாத்கார தசா பன்ன ப்ரஹ்ம வித்யா பிராப்தி ஏற்படும் போது -உத்தர பூர்வாகயோ –அஸ்லேஷ விநாஸவ் /
நா புக்தம் ஷீயதே -கர்ம பல ஜனக சக்தி பல அனுபவ பர்யந்தம் நிலை நிற்கும் -என்றதே
ப்ரஹ்ம வித்யை கர்மங்களுக்கு பல ஜனன சக்தியை உண்டாகாமல் தடுத்து விடும்
மாதவன் என்று என்று ஓத வல்லீரேல் தீது ஒன்றும் அடையா ஏதம் சாராவே –10–5–7-
ப்ரஹ்ம வித்யா நிஷ்டனுடைய கர்மங்களுக்கு நான்கு அவஸ்தா விசேஷங்கள் –விநாசம் -அஸ்லேஷம் -தூநநம் -உபாயநம் —
க்ரியா சாமான்யம் அழிவது ப்ரத்யக்ஷம் / எனவே இந்த அவஸ்தா விசேஷங்களை கிரியைக்கு சொல்லாமல் கிரியா சக்திக்கு
-அந்த சக்தியும் பகவத் ப்ரீதி அப்ரீதி ரூபையாம் –
புண்யமும் மோக்ஷ விரோதி என்பதால் அவற்றுக்கும் அஸ்லேஷ விநாசங்கள் என்பதை இதராதி கரணத்தில் ஸ்தாபிக்கிறார் –
ஸூபாஹுவுக்கு நாசமும் மாரீசனுக்கு அஸ்லேஷம் போலே /
வித்யா நிஷ்டனுடைய புண்யம் தத் அனுகூலம் இடத்தும் -பாபம் தத் பிரதிகூலன் இடத்தும் சங்க்ரமிக்கும்

உத்தர பூர்வாகயோ –4–1–13-பாப பரம் / இதரஸ்யாபி-4–1–14-புண்ய பரம் / அநாரப்த கார்யே –4–1–15-புண்ய பாப பரம்
ஒடுங்க அவன் கண் ஒடுங்கலும் எல்லாம் விடும் -பிரகார பூதரான நீங்கள் பிரகாரியான அவன் பக்கல் சென்று சேர
-பிராப்தத்தைச் செய்யவே அப்ராப்தம் எல்லாம் விடும்
ஸ்வரூப அனுரூபத்தைச் செய்யவே ஸ்வரூப விரோதிகள் அடங்க விட்டுப் போகும்
ஒடுங்க -என்று வித்யையும் விடும் என்று வித்யா பலமும் கூறப்பட்டது இ றே –

உத்க்ராந்தி பாதம் -ஸ் தூல தேஹ நிவ்ருத்தி -வித்யா பலம் –
ப்ரஹ்ம வித்துக்களை மரணம் ஸூக ரூபம் -மஹாநுபாவர்கள் இருந்தால் மரணம் இல்லை என்னும் பிராந்தியை போக்க
பிராரப்த அவசானத்தில் ப்ரஹ்ம வித்யா நிஷ்டனான உபாசகனுக்கு மரணம் என்று நிரூபிக்கிறார்
ஜீவன் முக்திவாதிகள் சாங்க்யர் -ஜீவன் முக்தி வாதம் அஸங்கதம் -பிரத்யக்ஷ விரோதம் -சாஸ்திர விரோதம் –
ஜீவன் முக்தி வாதத்தை சாஷாத்தாக நிரசிக்கும் ஸூத்ரம்-நோப மர்தே நாத –4–2–10-
ஜீவன் முக்தி மதம் நஜீவதி யத சஸ்த்ரேன சாஸ்திராத்மநா லுநம் லோக விருத்த சித்தி ஸ யதஸ்தேநேத மாதாவபி
ஆபஸ்தம்ப நிரஸ்தம் உபநிஷத பிரஸ்தானமா தஸ்து ஷாம் ஆச்சாரயோ அபி நிராசகார கலு தத்வைபாய நாக்யோ முனி -என்று
ஸ்ரீ வாத்ஸ்ய வரத குரு -ஸ்ரீ நடாதூர் அம்மாள் -அருளிச் செய்த தத்வ சார ஸ்லோகம் –
அத்ர ப்ரஹ்ம சமஸ் நுதே –சுருதியில் வித்யா நிஷ்டனுக்கு இங்கேயே ப்ரஹ்ம அனுபவம் -என்பதால்
உக்ராந்தி இல்லை என்பர் பூர்வ பஷி -வாத நிரஸனம் -ஆஸ்ருத்யதி கரணத்தில்
வித்வான் அவித்வான் வாசி இன்றிக்கே சர்வருக்கும் உதக்ராந்தி சமானை
-மேலே ததோகோ அதிகரணத்தில் ப்ரஹ்ம வித்யா நிஷ்டனுக்கு அசாதாரணமான நாடீ விசேஷ பிராப்தி உண்டு என்பர்
கார்த அனுக்ரஹ லப்த மத்யதம நித்வாரா பஹிர் நிர்கத-என்பர் ஸ்ரீ நடாதூர் அம்மாள்
அத்ர ப்ரஹ்ம சமஸ் நுதே -ஸ்ருதிக்கு வியாசர் -அம்ருதத்வம் ஸ அநு போஷ்ய—4–2–7-என்று
அநு போஷ்ய ஏவ அம்ருதத்வம் -உபாசன காலத்தில் உள்ளதொரு ப்ரஹ்ம அனுபவத்தை சொன்ன படி –
தஷிணாயநாதி கரணத்தில் -தஷிணாயணத்தில் மரித்தவனுக்கு மோக்ஷ பிராப்தி இல்லை என்னும் பக்ஷம் -நிரஸனம்-
நர ராத்திரி -இரவிலும் /பித்ரு ராத்திரி -கிருஷ்ண பக்ஷம் /தேவ ராத்திரி -தஷிணாயம் -மரித்தவராயினும் வித்வான்கள் ப்ரஹ்ம பிராப்தி உள்ளவரே
யோக யுக்த -மார்க்க சிந்தனை -தஸ்மாத் அஹரஹ அர்ச்சிராதிகதி சிந்தனாக்ய யோக யுக்தோ பவ – / பின்னும் ஆகை விடும் பொழுது எண்ணே –

கதி பாதம் –
அர்ச்சிர் அஹஸ் சீதா பாஷாந் உதகய நாப்த மருதர்க் கேந்தூன்
அபி வைத்யுத வருண இந்திர ப்ரஜாபாதீன் ஆதி வாஹிகான் ஆஹூ –ஸ்ரீ வரத குரு ஸ்லோகம் -ஸ்ருதி பிரகாசிகை –

சத் சங்காத் பவநிஸ்ப்ருஹ குரு முகாத் ஸ்ரீ சம் பிரபத்யாத்மவான்
ப்ராரப்தம் பரி புஜ்ய கர்ம சகலம் ப்ரஷீண கர்மாந்தர
ந்யாஸா தேவ நிரங்குசேஸ்வர தயா நிர் லூன மயான்வய-ஸ்ரீ வாத்ஸ்ய வரத குரு ஸ்லோகம்

முக்தோ அர்ச்சிர் தின பூர்வ பக்ஷ ஷடுதங்மாஸாப் தவா தாம் ஸூ மத்
க்லவ் வித்யுத் வருண இந்திர தாத்ரு மஹித சீமாந்த சிந்த்வாப் லுத
ஸ்ரீ வைகுண்டம் உபேத்யே நித்யமஜடம் தஸ்மிந் பர ப்ரஹ்மண
சாயுஜ்யம் சமவாப்ய நந்ததி சமம் தேநைவ தன்ய புமான்–ஸ்ரீ வாத்ஸ்ய வரத குரு ஸ்லோகம் –

அர்ச்சிராதி கதி -விவரணம் -ஸ்ரீ பிள்ளை லோகாச்சார்யார் அருளிச் செய்து உள்ளார் –

—————————–

பிராப்தி பாதம் –
அனைத்து உலகம் யுடைய அரவிந்த லோசனனைத் தினத்தனையும் விடாள்-பரி பூர்ண ப்ரஹ்ம அனுபவம் –பரம ப்ராப்யம் -சர்வோத்தர ஸ்தானம் -பரம பதம் –
சர்வ பிரகார விசிஷ்ட நாராயணன் ப்ராப்யன்
ஜகத் வியாபார வர்ஜம் / போக மாத்ர சாம்ய லிங்காச்ச –/
முகத்தனை ஸ்வ தந்த்ரன் என்கிறது கர்ம வஸ்யம் அல்ல என்றபடி
அத ஏவ ஸ அநந்யா திபதி –4–4–9-
அத்ர அநதிபதி இதை நோக்தம்-கிந்து அநந்யாதி பதிரிதி அத்ராயம் அபிப்ராய ஸ்வாபாவிக சேஷிண
பரம புருஷா தன்யோ நாதிபதி முக்தஸ்ய இதி–ஸ்ருதி பிரகாசர் ஸ்ரீ ஸூக்திகள் –
போக ஸாம்யமே ஐக்கியம் -முதனுக்கு ஸ்வ ஸ்வரூப ஆவிர்பாவம் பலம் என்று முதல் அதிகரணத்திலும்
பரமாத்வா உடன் ஆனந்தத்தில் பரம ஸாம்யாப்பத்தி பலத்தை அந்திம அதிகரணத்திலும் நிரூபிக்கிறார்
அபுநரா வ்ருத்தியை அந்திம ஸூத்ரத்தால் நிரூபிக்கிறார்
மீட்சியின்றி வைகுண்ட மா நகர் / நாரணன் திண் கழல் / அநா வ்ருத்தி சப்தாத் / ஸ கலு ஸ்ருதி / மாம் உபேத்ய ஸ்ம்ருதி வசனம் /
அத்யர்த்த பிரியம் ஞானிநம் லப்த்வா / சேதன லாபம் ஈஸ்வரனுக்கு –

————————————-

ஸ்ரீ கோயில் கந்தாடை அப்பன் ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம் .
ஸ்ரீ உ வே வேளுக்குடி ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம் .
ஸ்ரீ பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம் –