ஸ்ரீ ராமானுஜ நூற்றந்தாதி -சாரம்/

பூ மன்னு/ மூ வகை பூ -வண்டுகளோ வம்மின் –நீர்ப்பூ நிலப்பூ மரத்தில் ஒண் பூ உண்டு களித்து உழல்வீர்க்கு –/
மற்றும் மூவகை -எம்பெருமான் திருமேனியில் –
தோளிணை மேலும் நன் மார்பின் மேலும் / கள்ளார் துழாயும் கண்வலரும் கூவிளையும் முள்ளார் முளரியும் ஆம்பலும் முன் கண்டக்கால் -போல்வன
/வானவர் வானவர் கோனுடன் சிந்து பூ மகிழும் -போல்வனவும்
மன்னு –புன்னை மேலுறை பூம் குயில்கள் — குயில் நின்றார் பொழில் சூழ் குருகூர் நம்பி பாவின் இன்னிசை
பாடிக் களிக்கும் குயில்கள் -மதுரகவி ஆழ்வார் போல்வார் –

————————————-

ஸ்ரீ பரமான பாசுரங்கள்
1–பூ மன்னு மாது பொருந்திய மார்பன்
2–கோவலுள் மா மலராள் தன்னோடு மாயனைக் கண்டமை காட்டும் தமிழ்த் தலைவன்
3–அரங்கன் மௌலி சூழ்கின்ற மாலையைச் சூடிக் கொடுத்தவள் தொல் அருளால்
4—பூ மகள் நாதனும் மாறன் விளங்கிய சீர்
5–நங்கள் பஞ்சித் திருவடிப் பின்னை தன் காதலன்
6–அடையார் கமலத்து அலர் மகள் கேள்வன்
7–மண்மிசை யோனிகள் தோறும் பிறந்து எங்கள் மாதவன் கண்ணுற நிற்கிலும் காணகில்லா
8—மா மலராள் நாயகன் எல்லா உயிர்கட்க்கும் நாதன் அரங்கன்
9—மா மலராள் புணர்ந்த பொன் மார்வன் பொருந்தும் பதி
10–ஞானம் கனிந்த நலம் கொண்டு நாள் தோறும் நைபவர்க்கு வானம் கொடுப்பது மாதவன்
11—-நீ இந்த மண்ணகத்தே திருத்தித் திருமகள் கேள்வனுக்கு ஆக்கிய பின் என் நெஞ்சில் பொருத்தப் படாது எம்மிராமாநுச மற்றோர் பொய்ப் பொருளே
12—அணியாகம் மன்னும் பங்கய மா மலர்ப் பாவையைப் போற்றுதும் –

——————————-

இராமானுச நூற்றந்தாதியில்-12- திவ்ய தேச மங்களா சாசனம் –

1-திருவரங்கம் –14-பாசுரங்களில் / கள்ளார்-2-/தாழ்வு -16-/ நயவேன் -35-/ஆயிழை -42-/இறைஞ்சப்படும் -47-/ஆனது -49-/பார்த்தான் -52-/
கண்டவர் -55-/மற்றொரு -57-/சிந்தையினோடு -69-/ செய்த்தலை -75-/சோர்வின்றி -81-/மருள் சுரந்து -91-/அங்கயல் -108-
2-திருவேங்கடம் -2-பாசுரங்கள் /நின்ற வண் -76-/இருப்பிடம் -106-
3-திருக்கச்சி -1-பாசுரம் –ஆண்டுகள் -31-
4—திருக் கோவலூர் -1-/ மன்னிய -10-
5—திருக் குறையலூர் -1-/ கலி மிக்க -88-
6—திரு மழிசை -1-/ இடம் கொண்ட -12-
7–கொல்லி நகர் -1-/ கதிக்கு -14-
8—திருமால் இரும் சோலை -1-/ இருப்பிடம் -106-
9—திருக்கண்ண மங்கை -1-/ முனியார் –17-
10—திருக் குருகூர் –3-பாசுரங்கள் /ஆரப் பொழில் -20-/காட்டும் /நாட்டிய -54-
11—திருப்பாற் கடல் -2-பாசுரங்கள் / நின்ற வண் -76-/ செழும் திரை -105-
12—திரு பரம பதம் -2-பாசுரங்கள் / நின்ற வண் -76-/ இருப்பிடம் -106-

மா மலராள் புணர்ந்த பொன் மார்பன் பொருந்தும் பதி-60-திவ்ய தேச சாமான்ய பாசுரம் /தானுகந்த ஊர் –திரு நெடும் தாண் -6-போலே –

——————————-

இதத்தாய் ராமானுஜன் -மறை யாதனின் பொருள் அனைத்தும் வாய் மொழிந்தான் வாழியே –மாறன் உரை செய்த தமிழ் மறை வளர்த்தோன் வாழியே –
மா முனிகளாக புனர் அவதாரத்தில் செய்து அருளினாரே
சடகோபன் செந்தமிழ் வேதம் தரிக்கும் பேராத உள்ளம் பெற -ஏய்ந்த பெரும் கீர்த்தி ராமானுஜ முனி தன்
வாய்ந்த மலர்ப்பாதம் அன்றோ அனந்தாழ்வான் வணங்குகிறார்
இராமானுச முனியே –மங்கையர் கோன் ஈந்த மறை யாயிரம் அனைத்தும் தங்கும் மனம் நீ எனக்குத் தா -எம்பார் பிரார்திக்கிறார்
இராமானுச நூற்றந்தாதியில் -25-பாசுரங்களில் ஆழ்வார் திருவடிகளில்– அருளிச் செயலில்
திருவாய் மொழியின் மணம் தரும் இன்னிசை மன்னும் இடம் தோறும் புக்கும் இராமானுசன் –

——————————–

சொல்லுவோம் அவன் நாமங்கள் -குணங்களை சொல்வதே திரு நாமம் -அருளிச் செய்த குணங்கள்

1-மிக்க சீலம் /
2-பொருவரும் சீர் /
3-மன்னிய சீர் /
4-பெரும் கீர்த்தி
5-பிறங்கிய சீர் /
6-வள்ளல் தனம் /
7-நயப் புகழ் /
8-தன் ஈறில் பெரும் புகழ்
9-வாமனன் சீலன் இராமானுசன் /
10-தூயவன் தீதில் இராமானுசன் /
11-திசை அனைத்தும் ஏறும் குணனை
12-தொல் சீர் எதித்தலை நாதன் /
13-அற்புதன் -என்னை ஆள வந்த கற்பகம் /மண்ணுலகில் ஈட்டிய சீலத்து
14-பார்த்து அருளும் கொண்டல் /
15-உத்தமன்
16-புவனம் எங்கும் ஆக்கிய கீர்த்தி
17-சுடர் மிக்கு எழுந்த தொல் புகழ்
18-உன் பெரும் கருணை
19-வண்மை இராமானுசர்
20-மிக்க வண்மை
21-வண்மை –மா தகவு /மதி புரையும் தண்மை/
22-கொண்டல் அனைய வண்மை
23-மொய்த்து அலைக்கும் நின் புகழே
24-சீர் ஒன்றிய கருணை
25-தெரிவுற்ற கீர்த்தி
26-கார் கொண்ட வண்மை
27-சீர் வெள்ள வாரி
28-உணர்வின் மிக்கோர் தெரியும் வண் கீர்த்தி
29-போற்ற யரும் சீலம்
30-ஈண்டிய சீர்
32-அனைத்தும் தரும் அவன் சீர்
33-கடல் புடை சூழ் வையம் இதனில் உன் வண்மை என்பால் என் வளர்ந்ததுவே
34-மெய்யில் பிறங்கிய சீர்
35-இன்புற்ற சீலம்
36-பொங்கிய கீர்த்தி

———————-

சௌகர்ய ஆபாத குண சதுஷ்டயமும்
கார்ய ஆபாதக குண சாதகமும்
இங்கே அனுசந்தேயம் -அது எங்கனே என்னில்
இப்படியைத் தொடரும் இராமானுசன் -என்னும்படி அவர் பின் படரும் குணனாய்
தீம்பன் இவன் என்று நினைத்து என்னை இகழார் எதிராசர் அன்று அறிந்து அங்கீ கரிக்கையால் -என்கிற வாத்சல்யமும்
அண்ணல் இராமானுசன் -என்னும்படி உடையவர் ஆகையால்
பல்லுயிர்க்கும் வீடு அளிப்பானாய் விண்ணின் தலை நின்றும் மண்ணின் தலத்து உதித்த படியாலே-
வைத்து இருந்த இடத்தே வந்து வந்து நோக்கும் படியான ஸ்வாமித்வமும்
என்னருவினையின் திறம் செற்று இரவும் பகலும் விடாது என் தன் சிந்தை யுள்ளே நிறைந்து ஒப்பற இருந்தான் -என்னும்படி
ஒரு நீராக கலந்த சௌசீல்யமும்
என் கண்ணுள்ளும் நெஞ்சுள்ளும் நின்ற -தென்று சொல்லும்படி சௌலப்யமும்
மெய்ஞானத்து இராமானுசன் -கதி இராமானுசன் -உண்மை நன்ஞானம் உரைத்த இராமானுசன் -என்று
அறியாதன அறிவிக்கைக்கும் அவர்களுக்கு செய்ய வேண்டுமதுவும் தவிர்க்க வேண்டுமதுவும் அறிக்கைக்கும் ஈடான ஜ்ஞானமும்
நிலத்தை செறுத்து யுண்ணும் நீசக்கலியை நினைப்பரிய பலத்தைச் செறுத்தும் என் பெய்வினை தென் புலத்தில்
பொறித்தவப் புத்தகச் செம்மை பொறுக்கியும் போருகிற பாப விமோசகத்வ சக்தியும் –
சலியாப் பிறவிப் பவம் தரும் தீவினை பாற்றித் தரும் பரம் தாமம் என்னும் திவம் தரும் -என்னும்படி
விரோதி நிவ்ருத்தி பூர்வகமாக பகவத் பிராப்தியை உண்டாக்கிக் கொடுக்கும்தான சக்தியும்
பகவத் விஷயத்தை அண்டை கொண்ட பூர்த்தியும்
எந்தை இராமானுசன் வந்து யெடுத்தனன் இன்று என்னை -என்கிற பிராப்தியும்
காரேய் கருணை என்கிற காருணிகத்வமும்-
கொண்டலனைய வண்மை–உன்னுடைய கார் கொண்ட வண்மை–உன் வண்மை என் பால் என் வளர்ந்ததுவே -என்று
அபேஷா நிரபேஷமாக உபகரிக்கும் ஔதார்ய ஸ்வ பாவமும் ஆகிற
ப்ரபத்ய அபேஷித குணங்கள் எல்லாம் -குணம் திகழ் கொண்டல் இராமானுசன் இடத்திலே கண்டு அனுபவிக்கலாம் படி இருக்கும் இ றே –

கையில் கனி என்னக் கண்ணனைக் காட்டித் தரிலும் உன் தன் மெய்யில் பிறங்கிய சீர் அன்றி வேண்டிலன் யான் -யென்னும்படியாய் இருக்கும்
சரனௌ சரணம் -இராமானுசன் நம்மை நம் வசத்தே விடுமே சரணம் என்றால் -என்கிற உபாயத்வ அத்யாவச்யத்தை சொல்லுகிறது
ப்ரபத்யே -என்று உபாய ச்வீகாரம் சொல்லுகிறது
நையும் மனம் யுன் குணங்களை யுன்னி என்னாவிருந்து எம்மையன் இராமானுசன் என்று அழைக்கும் அருவினையேன் கையும் தொழும்-
வாசா யதீந்திர மனசா வபுஷாச யுஷ்மத் பாதாரவிந்த யுகளம் பஜதாம் குருணாம் கூராதி நாத -என்னும்படி
த்ரிவித கரணத்தாலும் பற்றுகிறார்
இராமானுசனை உன்னும் திண்மை -என்று எல்லார்க்கும் மானஸ அத்யாவசாயம் ஆகலாம்
இவர் பூர்ண அதிகாரி ஆகையாலே த்ரிவித கரணத்தாலும் பூர்ண பிரபத்தி பண்ணுகிறார்
இந்த ச்வீகாரம் பிராப்யம் ஆகையாலே
ஏய்ந்த பெரும் கீர்த்தி இராமானுச முனி தன் வாய்ந்த மலர்ப்பாதம் வணங்குகின்றேன் -என்று வர்த்தமானமாய் நடக்கின்றது-

-மிக்க சீலமல்லால் உள்ளாதென்நெஞ்சு- 2- என்று முதலில் சீல குணத்தில் ஈடுபட்டவர்–இன்புற்ற சீலத்து இராமானுச -என்று முடிவிலும் ஈடுபடுகிறார் .

————————————————

ஸ்வாமியை விளித்து அருளும் ஸ்ரீ ஸூக்திகள் –

1-எம் இறையவனே/
2-மா முனியே /
3-உறு துணையே /
4-எனக்கு ஆரமுதே /
5-மா நிதியே /
6-சேம வைப்பே
7-கார் தன்னையே /
8-விளங்கிய மேகத்தை /
9-அன்பன் அனகன் /
10-பூண்ட அன்பா
11-குடி கொண்ட கோயில் /
12-மெய்ம்மதிக் கடலே
13-குணம் திகழ் கொண்டல்
14-குலக் கொழுந்து
15-அரு முனிவர் தொழும் தவத்தோன்
16-மிக்க பண்டிதனே
17-ராமானுஜ முனி வேழம்
18-ஆர் உயிர்க்கு அரண்
19-கீதையின் செம்மைப் பொருள் தெரிய பாரினில் சொன்ன இராமானுசன்
20-எந்தை இராமானுசன்
21-இராமானுசர் எம் பெரும் தகையே
22-சீர் முகில்
23-புண்ணியனே
24-வலி மிக்க சீயம்
25-மிக்க புண்ணியனே
26-அருள் என்னும் ஒள் வாள் உருவி வெட்டிக் களைந்த மெய்த்தவன்
27-நீணிலத்தே பொற் கற்பகம்
28-செழும் கொண்டல் –

————————–

ஸ்வாமியை புகழும் பெரியோர்களை விளித்து அருளும் ஸ்ரீ ஸூக்திகள் –

1-புகழோதும் நல்லோர்/
2-திருவுடையார் என்றும் சீரியரே /
3-சார்ந்தவர் தம் காரிய வண்மை /
4-இறைஞ்சும் திரு முனிவர் /
5-கவி பாடும் பெரியவர் /
6-நல்லன்பர் மனத்தகத்தே எப்போதும்மேவு நல்லோர்/
7-பெரியவர் சீரை /
8-இனியவர் தம் சீர் /
9-மெய்யுணர்ந்தோர் ஈட்டங்கள்
10-புண்ணியர் தம் வாக்கில் பிரியா இராமானுசர் /
11-குணம் கூறும் அன்பர் /
12-எண்ணரும் சீர் நல்லார் பரவும் இராமானுசன்
13-புன்மையிலோர் பகரும் பெருமை இராமானுச /
14-முழுது உணர்ந்த அடியவர்க்கு அமுதம் /
15-கற்றவர் காமுறு சீலன்
16-தென்னரங்கன் தொண்டர் குலாவும் இராமானுசன் /
17-உதிப்பன உத்தமர் சிந்தையுள் –இணை யடியே /
18-கொண்டலை மேவித் தொழும் குடி
19-நற்றவர் போற்றும் ராமானுஜன்
20-பெரும் தேவரைப் பரவும் பெரியோர்
21-இராமாநுசனைப் பணியும் நல்லோர்
22-இராமானுசர் யுன்னைச் சார்ந்தவர்
23-உள்ளம் நைந்து அன்போடு இருந்து ஏத்தும் நிறை புகழோர்
24-நல்லார் பரவும் இராமானுசன்
25-இராமானுசனைத் தொழும் பெரியோர்
26-ஒள்ளிய நூல் கற்றார் பரவும் இராமாநுசனைக் கருதும் உள்ளம் பெற்றார் —
27-எம்மை நின்று ஆளும் பெரியவரே
28-இரும்கவிகள் புனையும் பெரியவர்
29-இராமாநுசனை உற்றவர் எம் இறைவரே
30-இராமானுசனைத் தொழும் பெரியோர் –

—————————

ஸ்வாமி -அருளிய -அநிஷ்ட நிவ்ருத்திகள் பற்றி -ஸ்ரீ ஸூக்திகள் –

1-புலைச்சமயங்கள் நிலைத்தவியக் கைத்த மெய்ஞ்ஞானத்து இராமானுசன்
2-கூறும் சமயங்கள் ஆறும் குலைய குவலயத்தே மாறன் பணித்த மறை யுணர்ந்தோன்
3-பொய்ம்மை அறு சமயம் போனது
4-பொன்றி இறந்தது வெங்கலி
5-ஒன்னலர் நெஞ்சம் அஞ்சிக் கொதித்திட மாறி நடப்பன –இணை யடியே
6-பார்த்தான் அறு சமயங்கள் பதைப்ப
7-நாட்டிய நீசச் சமயங்கள் மாண்டன
8-மருள் சேர்ந்தோர் சிதைந்து ஓட வந்த
9-வாதியார்கள் உங்கள் வாழ்வற்றதே /
10- வாழ்வற்றது தொல்லை வாதியர்க்கு
11-தீய சமயக் கலகரைக் கைத்தனன்
12-கீர்த்தியினால் என் வினைகளை வேர் பறியக் காய்ந்தனன்
13-நாதன் என்று அறியாது உழல்கின்ற தொண்டர் பேதைமை தீர்த்த இராமானுசன்
14-பிறவியை நீக்கும் பிரான்

———————————-

ஸ்வாமி -அருளிய -இஷ்ட ப்ராப்திகள் பற்றி -ஸ்ரீ ஸூக்திகள் –

1-தன் பத்தி என்னும் வீட்டின் கண் வைத்த இராமானுசன்
2-ஆனது செம்மை அற நெறி
3-நாரணனைக் காட்டிய வேதம் களிப்புற்றது–வண் தமிழ் மறை வாழ்ந்தது
4-பண்டரு வேதங்கள் பார் மேல் நிலவிடப் பார்த்து அருளும்
5-மிக்க நான்மறையின் சுடர் ஒளியால் அவ்விருளைத் துரந்தான்
6-மறையவர் தம் தாழ்வற்றது
7-தாரணி தவம் பெற்றது
8-தத்துவ நூல் கூழற்றது
9-அத் தானம் கொடுக்கும் தன் தகவு என்னும் சரண்
10-தூய மறை நெறி தன்னை காசினிக்கே உய்த்தனன்
11-உண்மை நல் ஞானம் உரைத்த இராமானுசன்
12-ஈயாத இன்னருள் ஈந்தனன்
13-கீர்த்தியினால் அனைத்தும் ஈந்தனன்

————————————–

பாசுர வகைகள் –

1-தான் பெற்ற பேறு பற்றி -அருளிச் செய்யும் ஸ்ரீ ஸூக்திகள்
2–தன் நெஞ்சுடன் சம்வாதம் -நெஞ்சு -பற்றி -அருளிச் செய்யும் ஸ்ரீ ஸூக்திகள்
3-சம்சாரிகள் பெறாமல் இழந்து போகிறார்களே என்று பரிதபித்து -அருளிச் செய்யும் ஸ்ரீ ஸூக்திகள்
4-சம்சாரிகள் பெறாமல் இழந்து போகிறார்களே என்று -அவர்களுக்கு உபதேசித்து அருளிச் செய்யும் ஸ்ரீ ஸூக்திகள்–
5-இராமானுசர் அருளிச் செய்ததாக அருளிச் செய்யும் ஸ்ரீ ஸூக்திகள்
6-இராமானுஜர் இடம் நேராக சம்போதானம் -இப்படி ஆறு வித பாசுரங்கள் உண்டே –

———————————————

1-தான் பெற்ற பேறு -விவரணம் –

1–ராமானுஜ முனிக்கு அன்பு செய்யும் சீரிய பேறுடையார் அடிக்க கீழ் என்னை சேர்த்தான் –
2–என்னை புவியில் ஒரு பொருள் ஆக்கி —
3– மருள் சுரந்த முன்னைப் பழ வினை வேர் அறுத்து –
4–ஊழி முதல்வனையே பன்னப் பணித்த இராமானுசன் பரன் பாதமும் என் சென்னித் தரிக்க வைத்தான்
5–என் செய்வினையால் மெய்க்குற்றம் நீக்கி விளங்கிய மேகம்
6–கொழுந்து விட்டு ஓங்கிய யுன் வள்ளல் தனத்தினால் வல்வினையேன் மனம் நீ புகுந்தாய்
7–என் பெய்வினை தேன் புலத்தில் பொரித்த வைப்புத்தகச் சும்மாய் பொறுக்கிய பின் இராமானுசன் தன் நாயக் புகழ் நலத்தைப் பொறுத்தது
8–என்னை ஆக்கி யடிமை நிலைப்பித்தனை இன்று
9–இருள் கொண்ட வெந்துயர் மாற்றித் தண்ணீரில் பெரும் புகழே தெருளும் தெருள் தந்து செய்த சேமங்கள்
10—ஆயிழையார் கொங்கை தங்கும் அக்காதல் அளற்றில் அழுந்தி மாயும் என்நாவியை இன்று வந்து எடுத்தான்
11– மதியிலேன் தெரியும்படி என் மனம் புகுந்தான்
12–என் அருவினையின் திறம் செற்றான்
13–இரவும் பகலும் விடாது என் தன் சிந்தையுள்ளே நிறைந்து ஒப்பற்ற விருந்தான்
14–இராமானுசன் தன் இணை அடியே – கொள்ளை வன் குற்றம் எல்லாம் பதித்த வென் புன் கவிப் பாவினம் பூண்டன
15– ராமானுஜன் என்னை ஆழ வந்து இப்படியில் பிறந்தது -மாற்று இல்லை காரணம் பார்த்திடிலே
16—புன்மையினேன் இடைத் தான் புகுந்தான்
17–இரு வினை தீர்த்து அரங்கன் செய்ய தாளிணை யோடு ஆர்த்தான்
18— என்னை ஆள வந்த கற்பகம் –
19–ராமானுசனை இந்நாணிலத்தே பெற்றனர் -பெற்ற பின் மற்று அறியேன் ஒரு பேதமையே
20–கொழுந்து விட்டு ஓடிப் படரும் வெங்கோள் வினையால் நிரயத்து அழுந்தியிட்டேனை வந்து ஆட்க்கொண்டான்
21—வல்வினையேன் மனத்தில் ஈனம் கடிந்த இராமானுசன்
22–அரங்கனுக்கு தன் சரண் தந்திலன் தானது தந்து எந்தை இராமானுசன் வந்து எடுத்தனன் இன்று என்னையே
23–உன்னி உள்ளம் நைந்து அன்போடு இருந்து ஏத்தும் நிரை புகழோருடனே வைத்தனன் என்னை மிக்க வண்மை செய்தே
24– ஈயாத இன்னருள் ஈந்தனன்
25—என் வினைகளை வேர் பறியக் காய்ந்தனன்
26–கருத்தில் புகுந்து -உள்ளில் கள்ளம் கழற்றினாய்
27 -கருத்தரிய வருத்தத்தினால் மிக வஞ்சித்து நீ இந்த மண்ணகத்தே திருத்தி திருமகள் கேள்வனுக்கு ஆக்கினாய்
28–தொண்டு பட்டவர்பால் சார்வின்றி நின்ற எனக்கு அரங்கன் செய்ய தாள் இணைகள் பேர்வின்றி இன்று பெருத்தினாய்
29—வெந்தீ வினையால் உருவற்ற ஞானத்து உழல்கின்ற என்னை ஒரு பொலித்தீன் பொருவற்ற கேள்வியனாக்கி -நின்றான்
30–உன்னுடைய கார் கொண்ட வண்மையால் உன் பாத யுகமாம் ஏர் கொண்ட வீட்டை எளிதினில் எய்துவன்
31–உன்னை கண்டு கொண்டேன் காண்டலுமே தொண்டர் பொற்றாளில் தொண்டு கொண்டேன் –
32–காண்டலுமே என் தொல்லை வெந்நோய் விண்டு கொண்டேன்
33—காண்டலுமே அவன் சீர் வெள்ள வாரியை வாய் மடுத்து இன்று உண்டு கொண்டேன்
34—இந்நீணிலத்தே எனை ஆள வந்த ராமானுசன்
35– இன்று நீ புகுந்து என் கண்ணுள்ளும் நெஞ்சுள்ளும் நின்ற இக்காரணம் கட்டுரையே
36—என் பெரு வினையைக் கிட்டிக் கிழங்கோடு தன்னருள் என்னும் ஒள் வாள் உருவி வெட்டிக் களைந்த இராமானுசன்
37–மதி மயங்கித் துயக்கும் பிறவியில் தோன்றிய வென்னை-துயர் அகற்றி -உயக் கொண்டு நல்கினான்
38—என் மெய் வினை நோய் களைந்து நல் ஞானம் அளித்தனர் கையில் கனி என்னவே –
39–இருப்பிடம் வைகுந்தம் வேங்கடம் மாலிருஞ்சோலை என்னும் பொருப்பிடம் மாயனுக்கு என்பர் நல்லோர் அவை தன்னோடும் வந்து
-இருப்பிடம் மாயன் இராமானுசன் மனத்து இன்று அவன் வந்து இருப்பிடம் என் தன் இதயத்துள்ளே தனக்கு இன்புறவே –
40–இன்புற்ற சீலத்து இராமானுச என்றும் எவ்விடத்தும் இன்புற்ற நோயுடன் தோறும் பிறந்து இறந்து எண்ணரிய துன்புற்று வீயினும்
சொல்லுவது ஓன்று உண்டு உன் தொண்டர்கட்கே அன்புற்று இருக்கும் படி என்னை யாக்கி அங்கு ஆட்படுத்தே -என்று அருளி தலைக் காட்டுகிறார் –

——————————–

2–தன் நெஞ்சுடன் சம்வாதம் -நெஞ்சு -பற்றி -அருளிச் செய்யும் ஸ்ரீ ஸூக்திகள்-

1–பூ மன்னு –மாறன் அடி பணிந்து உய்ந்தவன் -ராமானுசன் சரணாரவிந்தம் தாம் மன்னி வாழ நெஞ்சே சொல்லுவோம் அவன் நாமங்களே-
2—குறையல் பிரான் அடிக் கீழ் விள்ளாத வன்பன் ராமானுசன் மிக்க சீலம் அல்லால் உள்ளது என்னெஞ்சு
3–பேரியல் நெஞ்சே அடி பணிந்தேன் உன்னை
4–பத்தியில்லாத வென் பாவி நெஞ்சால் முயல்கின்றனன் அவன் தன் பெரும் கீர்த்தி மொழிந்திடவே
5–ஒப்பார் இல்லாத உறு வினையேன் வஞ்ச நெஞ்சில் வைத்து முப்போதும் வாழ்த்துவன் என்னாம் இது வவன் மொய் புகழ்க்கே
6— மனம் நீ புகுந்தாய் வெள்ளைச் சுடர் விடு முன் பெரு மேன்மைக்கு இழுக்கு இது என்று தள்ளுற்று இரங்கும் இராமானுசா என் தனி நெஞ்சமே
7–மருள் கொண்டு இளைக்கும் நமக்கு நெஞ்சே மாற்றுளார் தரமோ
8–இராமானுசனை அடைந்த பின் என் வாக்கு உரையாது என் மனம் நினையாது இனி மற்று ஒன்றையே
9—இராமானுசனைப் பணியும் நல்லோர் நல்லோர் சீரினில் சென்று பணிந்தது என்னாவியும் சிந்தையுமே
10–சார்ந்தது என் சிந்தை யுன் தாளிணைக் கீழ்
11–திருத்தித் திருமகள் கேள்வனுக்கு ஆக்கிய பின் என்நெஞ்சில் பொருத்தப் படாது எம்மிராமானுசா மற்றோர் பொய்ப் பொருளே –
12–அவருக்கே எல்லாவிதத்திலும் என்றும் எப்போதிலும் எத்தொழும்பும் சொல்லால் மனத்தால் கருமத்தினால் செய்வன் சோர்வின்றியே
13–என் மனம் ஏத்தி யன்றி ஆற்ற கில்லாது
14–இன்று நீ புகுந்து என் கண்ணுள்ளும் நெஞ்சுள்ளும் நின்ற விக்காரணம் கட்டுரையே
15–இராமானுசன் தன்னைச் சார்ந்தவர்கட்க்கு உவந்து இருந்தேன் அவன் சீர் அன்றி யான் ஒன்றும் உள் மகிழ்ந்தே
16–இனி நம்மிராமாநுசன் நம்மை நம் வசத்தே விடுமே சரணம் என்றால் மனமே நையல் மேவுதற்கே
17–போந்து என் நெஞ்சம் என்னும் பொன் வண்டு உனது அடிப் போதில் ஒண் சீராம் தெளி தேன் உண்டு அமர்ந்திட வேண்டி
18—நையும் மனம் உன் குணங்களை யுன்னி
19–மாயன் இராமானுசன் – இன்று வவன் வந்து இருப்பிடம் என் தன் இதயத்துள்ளே தனக்கு இன்புறவே
20—பங்கய மா மலர்ப் பாவையைப் போற்றுதும் பத்தி எல்லாம் தங்கிய தென்னத் தழைத்து நெஞ்சே –

————————————

3-சம்சாரிகள் பெறாமல் இழந்து போகிறார்களே என்று பரிதபித்து அருளிச் செய்யும் ஸ்ரீ ஸூக்திகள் -விவரணம் –

1–கள்ளார் பொழில் தென்னரங்கன் கமலப் பதங்கள் நெஞ்சில் கொள்ளா மனிசர்-
2–பேய்ப் பிறவிப் பூரியர்
3–எனக்குற்ற செல்வம் இராமானுசன் என்று இசையகில்லா மனக்குற்ற மாந்தர்
4–பொய்த் தவம் போற்றும் புலைச் சமயங்கள்
5—பின்னை தன் காதலன் பாதம் நண்ணா வஞ்சர்
6–பொருளும் புதல்வரும் பூமியும் பூம் குழலாரும் என்றே மருள் கொண்டு இளைக்கும்
7—நல்லார் பரவும் இராமானுசன் திரு நாமம் நம்பிக் கல்லார் அகல் இடத்தே எது பேறு என்று காமிப்பரே
8–ஒன்னலர் நெஞ்சம் அஞ்சிக் கொதித்திட இராமானுசன் தன் இணை அடியே மாறி நடப்பன
9–பேதையர் வேதப் பொருள் இது என்று உன்னிப் பிரமம் நன்று என்று ஓதி மற்று எல்லா யுயிரும் அஃது என்று
உயிர்கள் மெய் விட்டு ஆதி பரனோடு ஒன்றாம் என்று சொல்லும் அல்லல்
10–எம்மிராமாநுசன் மன்னு மா மலர்த்தாள் பொருந்தா நிலையுடைப் புன்மையினோர்
11—ராமானுசன் நிற்க வேறு நம்மை உய்யக் கொல்ல வல்ல தெய்வம் இங்கு யாது என்று அலர்ந்து அவமே ஐயப்படா நிற்பர் வையத்து உள்ளோர் நல்லறிவு இழந்தே
12–ஓதிய வேதத்தின் உட் பொருளாய் அதனுச்சி மிக்க சோதியை நாதன் என அறியாது உழல்கின்ற தொண்டர்
13—-பிறவியை நீக்கும் பிரானை நினையார்
14–ராமானுசனை இரும் கவிகள் புனையார்
15–பெரியவர் தாள்களில் பூந்தொடையல் வனையார் –

——————————-

4-சம்சாரிகள் பெறாமல் இழந்து போகிறார்களே என்று -அவர்களுக்கு உபதேசித்து அருளிச் செய்யும் ஸ்ரீ ஸூக்திகள்–விவரணம் –

1—பொருந்திய தேசம் போரையும் திரளும் புகழும் நல்ல திருந்திய ஞானமும் செல்வமும் சேரும் –எங்கள் ராமானுசனை யடைபவர்க்கே
2–காசினியோர் இடரின் கண் வீழ்ந்திடத் தானும் அவ் வொண் பொருள் கொண்டு அவர் பின் படரும் குணம் எம்மிராமாநுசன்
3–சுரக்கும் திருவும் உணர்வும் சொலப்புகில் வாயமுதம் பரக்கும் இரு வினை பற்றற வோடும் படியில் உள்ளீர் உரைக்கின்றனன் உமக்கு யான்
4–அறம் சீறும் கலியைத் துரக்கும் பெருமை இராமானுசன் என்று சொல்லுமினே
5–எண்ணரும் சீர் நல்லார் பரவும் ராமானுசன் திரு நாமம் நம்புமின்
6–என்றார் குணத்து எம்மிராமாநுசன் அவ்வெழில் மறையில் சேராதவரைச் சிதைப்பது அப்போது ஒரு சிந்தை செய்தே
7–இராமானுசன் மறை தேர்ந்து உலகில் புரியும் நல் ஞானம் பொருந்தாதவரைப் பொரும் கலியே
8— தவம் தரும் செல்வம் தரும் தகவும் தரும் சலியாப் பிறவிப் பவம் தரும் தீ வினை பாற்றித் தரும் பரம் தாமம் என்னும் திவம் தரும் தீதில் இராமானுசன் தன்னைச் சார்ந்தவர்கட்க்கு
9–பல்லுயிர்க்கும் விண்ணின் தலை நின்று வீடு அளிப்பான் எம்மிராமாநுசன் மண்ணின் தலத்து உதித்து மறை நாலும் வளர்த்தனனே

—————————————

5-இராமானுசர் அருளிச் செய்ததாக அருளிச் செய்யும் ஸ்ரீ ஸூக்திகள் -விவரணம் –

1—தொல் உலகில் மன் பல்லுயிர்கட்க்கு இறைவன் மாயன் என மொழிந்தான் அன்பன் அனகன் இராமானுசன்
2—நான்கினும் கண்ணனுக்கே ஆமது காமம் ஆறாம் பொருள் வீடு இதற்கு என்று உரைத்தான் வாமனன் சீலன் இராமானுசன்
3—மா மலராள் நாயகன் எல்லா யுயிர்கட்க்கும் நாதன் அரங்கன் என்னும் தூயவன் தீதில் இராமானுசன்
4—இறைஞ்சப்படும் பரன் ஈசன் அரங்கன் என்று இவ்வுலகத்து அறம் செப்பும் அண்ணல் இராமானுசன்
5—கருதரிய பல் பல் உயிர்களும் பல் உலகி யாவும் பரனது என்னும் நற்பொருள் தன்னை இந்நாநிலத்தே வந்து நாட்டினான்
6—மாயவன் தன்னை வணங்க வைத்த கரணம் இவை உமக்கு அன்று என்று இராமானுசன் உயிர்கட்க்கு அரண் அங்கு அமைத்தான்
7—தெய்வத் தெரிநிலை செப்பிய கீதையின் செம்மைப் பொருள் தெரியப் பாரினில் சொன்ன இராமானுசன்
8—மதி புரையும் தண்மையினாலும் இத்தாரணி யோர்கட்க்குத் தான் சரணாய் உண்மை நல் ஞானம் உரைத்த இராமானுசன்
9—எண்ணில் மறைக் குறும்பைப் பாய்ந்தனன் அம்மறைப் பல் பொருளால் –
10–இந்தப் பூதலத்தே மெய்யைப் புரக்கும் இராமானுசன்
11– ஓதிய வேதத்தின் உட்ப்பொருளாய் அதனுச்சி மிக்க சோதியை நாதன் என வறியாது உழல்கின்ற தொண்டர் பேதைமை தீர்த்த இராமானுசன்
12—உலகிருள் நீங்க தன் ஈண்டிய சீர் அருள் சுரந்து எல்லா யுயிர்கட்க்கும் நாதன் அரங்கன் என்னும் பொருள் சுரந்தான்
13—என் தன் மெய்வினை நோய் களைந்து நல் ஞானம் அளித்தனன் கையில் கனி என்னவே

————————————

6-இராமானுஜர் இடம் நேராக சம்போதானமாக -அருளிச் செய்யும் ஸ்ரீ ஸூக்திகள் -விவரணம் –

1–காரேய் கருணை இராமானுச –25-
2–வல்வினையேன் மனம் நீ புகுந்தாய் –சுடர் விடும் உன் பெரு மேன்மைக்கு இழுக்கு இது என்று தள்ளுற்று இரங்கும் இராமானுசா என் தனி நெஞ்சமே –27-
3–இராமானுச நின்னருள் வண்ணம் நோக்கில் தெரிவரிதால் உரையாய் இந்த நுண் பொருளே –38-
4–உன்னைத் தந்த செம்மை சொல்லால் கூறும் பரம் அன்று இராமானுச மெய்ம்மை கூறிடுலே –45-
5–இராமானுச இனி நாம் பழுதே அகலும் பொருள் என் பயன் இருவோருக்கும் ஆனபின்னே –48-
6–யான் உன் பிறங்கிய சீர் அடியைத் தொடரும் படி நல்க வேண்டும் –இராமானுச மிக்க பண்டிதனே –63-
7–சார்ந்தது என் சிந்தை உன் தாளிணைக் கீழ் –வண்மை இராமானுசா வெம் பெரும் தகையே –71-
8–நின் புகழே மொய்த்து அலைக்கும் வந்து இராமானுசா வென்னை முற்று நின்றே –75-
9–நின்ற வண் கீர்த்தியும் நீள் புனலும் நிறை வேங்கடப் பொற் குன்றமும் வைகுந்த நாடும் குலவிய பாற் கடலும் உன் தனக்கு
எத்தனை இன்பம் தரும் உன் இணை மலர்த்தாள் என் தனக்கும் அது இராமானுசா இவை ஈந்தருளே –76-
9–திருமகள் கேள்வனுக்கு ஆக்கிய பின் என்நெஞ்சில் பொருத்தப் படாது எம்மிராமானுசா மற்றோர் பொய்ப் பொருளே -78-
10–அரங்கன் செய்ய தாளிணைகள் பேர்வின்றி இன்று பெறுத்தும் இராமானுச இனி யுன் சீர் ஒன்றிய கருணைக்கு இல்லை மாறு தெரிவுறிலே -81-
11–உன் பதயுகமாம் ஏர் கொண்ட வீட்டை எளிதினில் எய்துவன் உன்னுடைய கார் கொண்ட வண்மை இராமானுசா இது கண்டு கொள்ளே -83-
12–போற்ற அரும் சீலத்து இராமானுச நின் புகழ் தெரிந்து சாற்றுவனேல் அது தாழ்வு -89-
13—எண்ணரும் கீர்த்தி இராமானுச இன்று நீ புகுந்து என் கண்ணுள்ளும் நெஞ்சுள்ளும் நின்ற விக்காரணம் கட்டுரையே -92-
14–உனது அடிப் போதில் ஒண் சீராம் தெளி தேன் உண்டு அமர்ந்திட வேண்டி நின்பால் அதுவே ஈந்திட வேண்டும் இராமானுச இது வன்றி ஒன்றும் மாந்தகில்லாது-100-
15–துயர் அகற்றி உயக் கொண்டு நல்கும் இராமானுச வென்றது உன்னை யுன்னி பயக்கும் அவர்க்கு இது இழுக்கு என்பர் நல்லார் -101-
16–இராமானுச –உன் வண்மை என்பால் என் வளர்ந்ததுவே -102-
17–உன் தன் மெய்யில் பிறங்கிய சீர் அன்றி வேண்டிலன் யான் –இராமானுச என் செழும் கொண்டலே -104-
18–இன்புற்ற சீலத்து இராமானுச –உன் தொண்டர்கட்கே அன்புற்று இருக்கும் படி என்னை யாக்கி யங்கு ஆட்படுத்தே -107-

———————————————

ஆழ்வார்கள் சம்பந்த கிரமம்-காரணம் 

பெயர் ஊர் பலன் சொல்லா ஐவரையும் முதலில் சொல்லி –முதல் ஆழ்வார்கள் -திருப் பாண் ஆழ்வார் -திரு மழிசை ஆழ்வார் –
திருமழிசை -சம்பந்தம் சொல்வதற்கு முன் திருப் பாண் ஆழ்வார் –பெயர் பலன் சம்பந்தம் இல்லாத இவர்கள் பிரசித்தம் என்பதால் –
-பின்பு –தொண்டர் அடிப்பொடி – குலசேகரர் -பெரியாழ்வார் ஆண்டாள் சம்பந்தம் சொல்லி -மீண்டும் கலியன் / மதுரகவி /நம்மாழ்வார் -அருளிச் செயல்களின் சம்பந்தம் சொல்லி பிரபந்தம் ஆரம்பம் என்றபடி –

ஓடித் திரியும் யோகிகள் முதல் ஆழ்வார் -இடை கழி இருந்த இடத்தில் சேவை-
தான் இருப்பிடம் அழைக்கப்பட்டு -அடுத்து சேவை சாதிக்க-திருப் பாண் ஆழ்வார்
ஆழ்வார் சொன்ன படி இருந்ததை காட்டி -அர்ச்சாவதார சமாதி கடந்து-திரு மழிசை ஆழ்வார்
அதிலே இருந்து அழகை காட்டி ஆள் கொண்ட தொண்டர் அடி பொடி ஆழ்வார்-
கர்ம ஆராதனம் பொய்கை நீர் வேண்டுமே பொய்கை ஆழ்வார் முதலில் சொல்லி –
அடுத்து -இதயத்து இருள் கெட இறை -உடையவன் காட்டி -அடுத்து சொல்லி -நாராயணன் -பர்யந்தம்-பூதத்தாழ்வார் சம்பந்தம் –
அடுத்து மா மலராள் தன்னோடு மாயன்-திருமால் காண்பித்த –பேயாழ்வார் சம்பந்தம் –
சாஸ்திரம் தான் -அனுபவித்து அருளி செயல்-சீரிய நான் மறை செம்பொருளை செம் தமிழால் அளித்த பாண் பெருமாள்-
இடம் கொண்ட கீர்த்தி -உலகு வைத்து எடுத்த பக்கம்-புலவர் புகழ் கோலால் அளக்க -கற்று தெளிந்து
இனி அறிந்தேன் -காரணம் நீ கற்றவை நீ-தேறின பொருள் பரமத நிரசன பூர்வகமாக அருளியவர் –
சரீரம் ஆத்மா உடன் அவனை அணைந்து இருக்க வேண்டுமே அவன் என்று அறிந்த பின் –
தோளில் மாலை சரீர பிரத்யுக்தம் செம் தமிழ் மாலை ஆத்மா -விட்டு பிரியாமல் –
உற்றமும் உன் அடியார்க்கு அடிமை கொல்லி காவலன் -ஆழ்வாருக்கு விசேஷணம் இங்கே சொல்ல வில்லை –
உயிர் கொல்லி அஹங்காரதிகள் கொன்று பாகவத நிஷ்டை அருளியவர் -அவர்களுக்கு வரம் கொடுத்த
கங்கை நீர் குடைந்தாடும் வேட்கை என் ஆவதே –
கர்ம நிஷ்டையுடன் பல்லாண்டு காப்பு -இடுவது -பெரியாழ்வார் நிஷ்டை சொல்லி/ஆண்டாள்– சம்பந்தம் /
விசிஷ்ட அத்வைதம் காட்டிய கண்ண மங்கை நின்றான் நீலன்
மிக்க வேதத்தின் உள் பொருள் நிறுத்தினான்-‘திருவாய் மொழியே தாரக போஷாக போக்யங்கள் –

————————————————

 

1–மாறன் அடி பணிந்து உயந்த இராமானுசன்
2–குறையல் பிரான் அடிக் கீழ் விள்ளாத வன்பன்
3–ஷரம் பிரதான அம்ருத அஷரம் ஹா -இத்யாதி பேத ஸ்ருதிகளின் உண்மை பொருளை உணர்ந்த இராமானுசன்
4- என்னைப் புவியில் ஒரு பொருள் ஆக்கி -மருள் சுரந்த முன்னை பழ வினை வேர் அறுத்த ராமானுசன்
5–எனக்குற்ற செல்வம் இராமானுசன்
6—பெரிய பிராட்டியாரால் கடாக்ஷிக்கப் பெற்ற -அஸ்து தே -சதைவ சம்பத்யே -பெறும் கீர்த்தி யுடைய இராமானுசன்
7—பழியைக் கடத்தும் இராமானுசன் –திருவடி சம்பந்திகளுக்கு மோக்ஷம் நிச்சயம்
8—பொய்கைப்பிரான் அன்று எரித்த திரு விளக்கைத் தன் திரு உள்ளத்தே இருத்தும் பரமன் இராமானுசன் எம் இறைவனே
9–பூதத் திருவடி தாள்கள் நெஞ்சத்து உறைய வைத்தாளும் இராமானுசன்
10—தமிழ்த் தலைவன் பொன்னடி போற்றும் இராமானுசன்
11–பாண் பெருமாள் சரணம் பதுமத்தாரியல் சென்னி இராமானுசன்
12—மழிசைக்கிறைவன் இணையடிப் போது அடங்கும் இதயத்து இராமானுசன்
13–சீர் அரங்கத்து ஐயன் கழற்கு அணியும் பரன் தாள் அன்றி ஆதரியா மெய்யன் இராமானுசன்
14—கொல்லி காவலன் சொல் பாதிக்கும் கலைக் கவி பாடும் பெரியவர் பாதங்களே துதிக்கும் பரமன் இராமானுசன்
15—பல்லாண்டு என்று காப்பிடும் பான்மையன் தாள் பேராத யுள்ளத்து இராமானுசன்
16–சூடிக் கொடுத்தவள் தொல்லருளால் வாழ்கின்ற வள்ளல் இராமானுசன்
17–நீலன் தனக்கு இனியான் எங்கள் இராமானுசன்
18–சடகோபனைச் சிந்தையுள்ளே பெய்தற்கு இசையும் பெரியவர் சீரை யுயிர்கள் எல்லாம் உய்வதற்கு உதவும் இராமானுசன்
19–உறு பெறும் செல்வமும் –மாறன் விளங்கிய சீர் –செந்தமிழ் ஆரணமே என்று –அறிதர நின்ற இராமானுசன்
20–நாத முனியை நெஞ்சால் வாரிப் பருகும் இராமானுசன்
21–யமுனைத்துறைவன் இணையடியாம் கதி பெற்றுடைய இராமானுசன்
22–வாணன் பிழை பொறுத்த தீர்த்தனை ஏத்தும் இராமானுசன்
23–வைப்பாய் வான் பொருள் என்று நல்லன்பர் மனத்தகத்தே எப்போதும் வைக்கும் இராமானுசன்
24—புலச் சமயங்கள் நிலைத்தவியக் காய்த்த மெய்ஞ்ஞானத்து இராமானுசன்
25—காரேய் கருணை இராமானுச
26–திக்குற்ற கீர்த்தி இராமானுசன்
27–வள்ளல் தனத்தினால் வல் வினையேன் மனம் புகுந்த இராமானுசன்
28—பின்னை தன் காதலன் பாதம் நண்ணா வஞ்சர்க்கு அறிய இராமானுசன்
29–தென் குருகைப் பிரான் பாட்டு என்னும் வேதப் பசும் தமிழ் தன்னைத் தன் பத்தி என்னும் வீட்டின் கண் வைத்த இராமானுசன்
30—பல்லுயிர்கட்க்கு இறையவன் மாயன் என மொழிந்த அன்பன் அனகன் இராமானுசன்
31–காண் தகு தோள் அண்ணல் தென்னத்தியூரர் கழலிணைக் கீழ்ப் பூண்ட அன்பாளன் இராமானுசன்
32— செறு கலியால் வருந்திய ஞாலத்தை வண்மையினால் வந்து எடுத்து அளித்த அரும் தவன் எங்கள் இராமானுசன்
33—இந்த பூதலம் காப்பதற்கு என்று –கை யாழி – நாந்தகமும் தண்டும்- வில்லும் – சங்கமும் -இடையே யான இராமானுச முனி
34–என் பெய்வினை தென் புலத்தில் பொறித்த வப்புத்தகச் சும்மை பொறுக்கிய புகழ் யுடைய இராமானுசன்
35–பொன்னரங்கம் என்னில் மயிலே பெருகும் இராமானுசன்
36–ஒண் பொருள் கொண்டு –படரும் குணம் இராமானுசன்
37–படி கொண்ட கீர்த்தி இராமாயணம் என்னும் பத்தி வெள்ளம் குடி கொண்ட கோயில் இராமானுசன்
38–புண்ணியர் தம் வாக்கில் பிரியா இராமானுச
39–வெந்துயர் மாற்றித் தண்ணீரில் பெறும் புகழே தெருளும் தெருள் தந்த இராமானுசன்
40—கண்ணனுக்கே ஆமது காமம் அறம் பொருள் வீடு இதற்கு என்று உரைத்தான் வாமனன் சீலன் இராமானுசன்
41–உலகோர்கள் எல்லாம் அண்ணல் இராமானுசன் வந்து தோன்றிய அப்பொழுதே நண்ணரு ஞானம் தலைக் கொண்டு நாரணற்கு ஆயினரே
42–அழுந்தி மாயும் என்னாவியை வந்து எடுத்து -மா மலராள் நாயகன் எல்லா யுயிர்கட்க்கும் நாதன் அரங்கன் என்னும் தூயவன் தீதில் இராமானுசன்
43–அறம் சீறும் உறு கலியைத் துரைக்கும் பெருமை இராமானுசன்
44–சொல்லார் தமிழ் ஒரு மூன்றும் சுருதிகள் நான்கும் எல்லை இல்லா அற நெறி யாவும் தெரிந்தவன் எண்ணரும் சீர் நல்லார் பரவும் ராமானுசன்
45—நின் சரண் அன்றி பேறு ஓன்று மற்று இல்லை ஆறும் ஒன்றும் இல்லை என்று இப்பொருளை தேறும் அவர்க்கும் எனக்கும் உன்னைத் தந்த செம்மை –இராமானுசன்
46–மாறன் பணித்த மறை யுணர்ந்தோன் –மதியிலேன் தேறும்படி என் மனம் புகுந்தான் -திசையனைத்தும் ஏறும் குணம் இராமானுசன்
47–பரன் ஈசன் அரங்கன் என்று இவ்வுலகத்து அறம் செப்பும் அண்ணல் இராமானுசன்
48—இராமானுசா என் நீசதைக்கு நின் அருளின் கண் அன்றிப் புகழ் ஒன்றும் இல்லை -அருட்க்கும் அஃதே புகல்
49–தென்னரங்கன் கழல் சென்னி வைத்து– மன்னும் இராமானுசன்
50—இராமானுசன் தன் இணை யடியே உதிப்பது யுத்தமர் சிந்தையுள் -ஒன்னலர் நெஞ்சம் அஞ்சிக் கொதித்திட மாறி நடப்பன
51–தேர் விடும் கோனை முழு உணர்ந்த அடியார்க்கு அமுதம் இராமானுசன்
52–இரு வினை தீர்த்து அரங்கன் செய்ய தாளிணையோடு ஆர்த்தான் இராமானுசன்
53–பற்பல உயிர்களும் பல்லுலகியாவும் பரனது என்னும் நற்பொருள் தன்னை இந்நாநிலத்தே வந்து நாட்டின இராமானுசன்
54—மறை வாழ்ந்தது மண்ணுலகில் ஈட்டிய சீலத்து இராமானுசன் தன் இயல்வு கண்டே
55–தென்னரங்கன் தொண்டர் குலாவும் இராமானுசன்
56–மழுவால் போக்கிய தேவனைப் போற்றும் புனிதன் இராமானுசன்
57—நல் தவர் போற்றும் இராமானுசன் -அரங்கன் மலர் அடிக்கு ஆளுற்றவராக் தனக்கு உற்றவராகக் கொள்ளும் உத்தமன்
58—உயிர்கள் மெய் விட்டு ஆதிப் பரனோடு ஒன்றாம் என்று சொல்லும் அவ்வல்லல் எல்லாம் வாதில் வென்றான் எம்மிராமாநுசன்
59–நான்மறையின் சுடர் ஒளியால் –கலி இருளை துரந்த இராமானுசன் -உயிரை யுடையவன் நாரணன் என்று உற்று உணர வைத்தான்
60—மா மலராள் புணர்ந்த பொன் மார்பன் பொருந்தும் பதி தோறும் புக்கு நிற்கும் குணம் திகழ் கொண்டல் இராமானுசன்
61—அரு முனிவர் தொழும் தவத்தோன் இராமானுசன்
62–இராமானுசன் மன்னு மலர்த்தாள் பரவும் பெரியோர் கழல் பிடித்து இரு வினை பாசம் கழற்றி இருந்தேன்
63–மருள் செறிந்தோர் சிதைந்து ஒட வந்து இப்படியைத் தொடரும் இராமானுசன்
64–பண்டாரு மாறன் பசும் தமிழ் ஆனந்தம் பாய் மதமாய் விண்டிட எங்கள் இராமானுச முனி வேழம்
65–இராமானுசன் தந்த ஞானத்திலே தொல்லை வாத்தியார் வாழ்வு அற்றது -மறையவர் தாழ்வு அற்றது -தாரணி தவம் பெற்றது
66–தன்னை எய்தினார்க்கு – தன் தகவு என்னும் சரண் கொடுத்து -அத்தானும் கொடுக்கும் இராமானுசன்
67–மாயவன் தன்னை வணங்க வைத்த கரணம் இவை யுமக்கு அன்று என்று உயிர்கட்க்கு அரண் அமைத்த இராமானுசன்
68–கீதையின் செம்மைப் பொருள் தெரியப் பாரினில் சொன்ன இராமானுசன்
69–அரங்கனும் தன் சரண் தந்திலன் தானது தந்து இன்று என்னை வந்து எடுத்த எந்தை இராமானுசன்
70– -எண்ணில் பல் குணத்த இராமானுசா
71–இராமானுசா நீ செய்வினை யதனால் முன் செய்வினை பேர்ந்தது
72–தூய மறை நெறி தன்னை காசினிக்கே உய்த்தனன் இராமானுசன்
73—தான் சரணாய் உண்மை ணங்கினானாம் உரைத்த இராமானுசன்
74–கொண்டல் அனைய வண்மை ஏரார் குணத்து எம்மிராமாநுசன்
75–இராமானுசா நின் புகழே என்னை முற்று நின்று மொய்த்தலைக்கும்
76–நின்ற வண் கீர்த்தியும் நீள் புனலும் நிறை வேங்கடப் பொற் குன்றமும் வைகுந்த நாடும் உன் தனக்கு எத்தனை இன்பம் தரும் இராமானுசா
77–ஈந்தனன் ஈயாத இன்னருள் வண்மை இராமானுசன்
78–இராமானுசா நீ இந்த மண்ணகத்தே திருத்தி திருமகள் கேள்வனுக்கு ஆக்கினாயே
79-இந்த பூதலத்தே – மெய்யைப் புரக்கும் இராமானுசன்
80–நல்லார் பரவும் இராமானுசன்
81–அரங்கன் செய்ய தாளிணைகள் பேர்வின்றி பெறுத்தும் இராமானுசன்
82–பொருவற்ற கேள்வியனாக்கி நின்ற சீர் முகில் இராமானுசன்
83–கார் கொண்ட வண்மை இராமானுச
84–எம் இராமானுசனை கண்டு கொண்டேன் -காண்டலுமே அவன் தொண்டர் பொற்றாளில் தொண்டு கொண்டேன்
85–வேதத்தின் உச்சி மிக்க சோதியை நாதன் என்று அறியாது உழல்கின்ற தொண்டர் பேதைமை தீர்த்த இராமானுசன்
86–ஒள்ளிய நூல் கற்றார் பரவும் இராமானுசன்
87—உணர்வின் மிக்கோர் தெரியும் வண் கீர்த்தி இராமானுசன்
88–கலைப் பெருமான் ஒளி மிக்க பாடலையுண்டு தன்னுள்ளம் தடித்து அதனால் வலி மிக்க சீயம் இராமானுசன்
89–போற்ற அரும் சீலத்து இராமானுச
90–இன் நீணிலத்தே எனையாள வந்த இராமானுசன்
91–அருள் சுரந்து எல்லா உயிர்கட்க்கும் நாதன் அரங்கன் என்னும் பொருள் சுரந்தான் எம்மிராமாநுசன்
92—செம்மை நூல் புலவர்க்கு எண்ணரும் கீர்த்தி இராமானுச
93–என் பெரு வினையைக் கிட்டிக் கிழங்கோடு தன்னருள் என்னும் ஒள் வாள் யுருவி வெட்டிக் களைந்த இராமானுசன்
94–பரம் தாமம் என்னும் திவம் தரும் தீதில் இராமானுசன்
95–பரனும் பரிவிலானாம் படி பல்லுயிர்க்கும் வீடளிப்பான் விண்ணின் தலை நின்று வீடளிப்பான் மண்ணின் தலத்து உதித்த இராமானுசன்
96—எம் இறைவர் இராமானுசன் தன்னை யுற்றவரே
97–இராமானுசன் தன்னை உற்றாரை உற்று ஆட் செய்ய என்னை உற்றான் இன்று
98–நம் இராமானுசன் நம்மை நம் வசத்தே விடான்
99–நீசர்கள் மாண்டனர் நீணிலத்தே பொற் கற்பகம் எம்மிராமாநுச முனி போந்த பின்னே
100–இராமானுசா உனது அடிப் போதில் ஒண் சீராம் தெளி தேன் உண்டு அமர்ந்திட வேண்டி என் நெஞ்சு என்னும் பொன் வண்டு போந்தது
101–துயர் அகற்றி உயக் கொண்டு நல்கும் இராமானுசன் என்றது உன்னை யுன்னி நயக்கும் அவர்க்கு இது இழுக்கு என்பர் நல்லார்வர் என்று நைந்தே
102 —இராமானுச உன் வண்மை என்பால் என் வளர்ந்ததுவே
103–வாள் அவுணன் கிளர்ந்த பொன்னாகம் கிழித்தவன் கீர்த்திப் பயிர் எழுந்து விளைந்திடும் சிந்தை இராமானுசன்
104—இராமானுச என் செழும் கொண்டலே
105–நல் வேதியர்கள் தொழும் திருப் பாத்தான் இராமானுசன்
106—மாயன் வைகுந்தம் வேங்கடம் மாலிரும் சோலை அவை தன்னோடும் வந்து இருப்பிடம் இராமானுசன் மனத்து -இன்று அவன் வந்து என் தன் இதயத்துள்ளே தனக்கு இன்புறவே இருப்பிடம்
107—இன்புற்ற சீலத்து இராமானுச
108—பொங்கிய கீர்த்தி இராமானுசன் அடிப் பூ நம் தலை மிசையே மன்னவே பங்கய மா மலர்ப் பாவையைப் போற்றுதும் –

—————————————–

பாவனம்-32/42/52 பாசுரங்களால்/தந்த அரங்கனும் தந்திலன் தான் அது தந்து-வள்ளல் தனம்/போக்கியம் -பொன் வண்டு தேன் உண்டு அமர்ந்து/காமமே -கண்ணனுக்கு புருஷார்த்தம்-/பர மத கண்டனம் பல பாசுரங்கள்/திருவிலே தொடங்கி திருவிலே முடிக்கிறார்/திரு கண்டேன்- தேன் அமரும் பூ மேல் திரு -நமக்கு என்றும் சார்வு – திரு பேய் ஆழ்வார் போல

அடியில் பூ மன்னு மாது – 1-என்றார் –இங்கே பங்கய மா மலர் பாவை -108- என்றார்
அங்கே பொருந்திய – – என்றார் –இங்கு -அணி யாகமன்னும் — – என்றார்
அங்கு -இராமானுசன் உன் சரணாரவிந்தம் நாம் மன்னி வாழ -1- – என்றார்

இங்கு -தலை மிசையே இராமானுசனடிப் பூ மன்ன – 108- என்றார் .
அங்கு நெஞ்சே – 1- என்று திரு உள்ளத்தையும் கூட்டிக் கொண்டு உபக்ரமித்தார் –
இங்கு –நெஞ்சே – 108- என்று திரு உள்ளத்தோடு கூட அனுசந்தித்து தலைக் கட்டினார் .

நெஞ்சே -பேற்றினைப் பெற அவாவுகின்ற நெஞ்சே
போந்தது என் நெஞ்சு என்னும் பொன் வண்டு உனதடிப் போதில்
ஒண் சீராம் தெளிதேன் உண்டு அமர்ந்திட வேண்டி -100 – என்று இப் பேற்றின்
சுவையைத் துய்ப்பதற்கு -தம் நெஞ்சு முற்பட்டதை முன்னரே கூறினார் அன்றோ –
நெஞ்சே சரணாரவிந்தம் நாம் மன்னி வாழ -என்று தொடங்கினவர்
நெஞ்சே நம் தலை மிசை அடிப்பூ மன்ன -என்று முடிக்கிறார் .
நம் தலை மிசை –அடிப்பூ மன்ன
நம் தலை மிசை -தலை குளித்து பூசூட விரும்புவர் போன்று
சரணாரவிந்தம் எப்போதோ என்று ஆசைப் பட்டுக் கொண்டு இருக்கிற
நம் தலையிலே -என்றபடி ..பொங்கிய கீர்த்தி -பரந்த புகழ் -திக்குற்ற கீர்த்தி -என்றார் முன்னம் –

அடிப்பூ நம் தலைமிசை மன்ன –மன்னும் பாவையைப் போற்றுதும் -என்கிறார் –
தான் அணி யாகத்தில் மன்னி இருப்பது போலே நம் தலை மிசை அடிப்பூ மன்னி இருக்கும்படி
செய்வதற்காக பாவையை ஆஸ்ரயிப்போம் என்கிறார் .
———————————————-

ஸ்ரீ கோயில் கந்தாடை அப்பன் ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம் –
ஸ்ரீ திருமலை நல்லான் சக்கரவர்த்தி ஸ்ரீ ராம கிருஷ்ண ஐயங்கார் திருவடிகளே சரணம் .
ஸ்ரீ பிள்ளை லோகம் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ திருவரங்கத் தமுதனார் திருவடிகளே சரணம் .
ஸ்ரீ பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம்-

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s


%d bloggers like this: