ஸ்ரீ வேதார்த்த சங்க்ரஹம் -இரண்டாம் பகுதி –

யோ நித்ய அச்யுத பதாம் புஜ யுக்ம ருக்ம வ்யாஹாமோஹதஸ் ததிராணி த்ருணாய மேனே
அஸ்மத் குரோர் பகவதோஸ்ய தயைக சிந்தோ ராமானுஜஸ்ய சரனௌ சரணம் ப்ரபத்யே —

அசேஷ சித் அசித் வஸ்து சேஷினே –சேஷ ஸாயினே-நிர்மல ஆனந்த கல்யாணைதயே -விஷ்ணவே நம –

பரம் ப்ரம்ஹைவாஞம் ப்ரம பரிகதம் ஸம் ஸ ரதி தத்
பரோபாத்ய லீடம் விவசம் அசுபஸ் யாஸ் பதமிதி
சுருதி ந்யாயா பேதம் ஜகதி வித்தம் மோஹனமிதம்
தமோ யே நா பாஸ்தம் சஹி விஜயதே யாமுன முனி —

————————————————-

இனி மேல் ஸூவ பக்ஷ ஸ்தாபனம் பண்ணி அருளுகிறார் -புராதான வைதிக மதம் -வியாசர் போதாயனர் டங்கர் தர்மிதர் குஹதேவர்
தத்ர பிரதம பக்ஷே-சங்கர பக்ஷம் -ஸ்ருத்யர்த்த பர்யாலோசனை பராகா துஷ்பரிஹாரம் தோஷம் உதாஹரந்தி –
முன்பே அபேத ஸ்ருதியை பார்த்து நன்றாக ஆலோசனம் பண்ணி அருளினார் –
அதனால் மேல் பேத சுருதிகள் கடக ஸ்ருதிகள்- விசாரரித்து அருளிச் செய்கிறார் –
கடக சுருதிகள்
1-யப்ப்ருதிவியம் திஷ்டன் ப்ருதிவ்யா அந்தரோ யம் ப்ருதேவீ நவேத யஸ்ய ப்ருத்வீ சரீரம் யப்ருதிவீம் அந்தரோ யமயதி தா ஆத்மா அந்தர்யாமி அம்ருதக –ப்ருஹதாரண்யகம்
2-யா ஆத்மனி திஷ்டன் நாத்மனோ அந்தரோ யம் ஆத்மா நவேத யஸ்ய ஆத்மா சரீரம் யா ஆத்மாநாம் அந்தரோ யமயதி ச தா ஆத்மா அந்தர்யாமி அம்ருதக –
3-யப்ப்ருதிவீம் அந்தரே ஸஞ்சரன் யஸ்ய ப்ருதிவீ சரீரம் யாம் ப்ருதிவீ நவேத –
4-யோ அக்ஷரம் அந்தரே ஸஞ்சரன் யஸ்ய அக்ஷரம் சரீரம் யாம் அக்ஷரம் நிவேதா யோ ம்ருத்யும் அந்தரே ஸஞ்சரன் யஸ்ய ம்ருத்யுஷ் சரீரம்
அக்ஷரம் -அழியாத ஜீவ சமஷ்டி என்றவாறு -ம்ருத்யு -அசித் சமஷ்டி/
5-யம் ம்ருத்யு நவேத ஏஷ சர்வ பூத அந்தராத்மா அபஹத பாப்மா திவ்யோ தேவ ஏகோ நாராயணக
6-த்வவ் ஸூபர்ணா சாயுஜா சஹாயா சமானம் வ்ருக்ஷம் பரிஷஸ் வஜாதே தயோர் அந்நிய பிப்பலம் ஸ்வாத்வத்தி அநஸ்நன் அந்நயோ அஹிஸாக ஷீதி
முக்த தசையில் ஜீவாத்மாவும் திவ்ய அப்கராக்ருத சரீரம் திவ்ய குணங்களில் சாம்யம் உண்டே அதனாலே
-ஸூபர்ணா சாயுஜா சஹாயா சமானம்-அபஹத பாப்மா -விஜரோ விம்ருத்யுஹு விஷோஹக விஜகத்சக அபிபாஷாக சத்யகாமக ஸத்யஸங்கல்பக
சஹாயா-சேஷ சேஷி பாவத்தால் –
7- அந்த ப்ரவிஷ்டாஷ் சாஸ்த்தா ஜனா நாம் சர்வாத்மா
பராயத்த அதிகரணம் -சாஸ்த்தா நியாந்தா என்று கொள்ளாமல் -அனுமந்தா -மாத்திரம் என்றபடி -ஜீவ ஸ்வதந்த்ரமும் உண்டே
அத்யக்ஷஸ்ய அனுமந்தா சா –உப த்ரஷ்டா அனுமந்தா சா –
8-தத் ஸ்ருஷ்ட்வா ததேவ அநு ப்ராவிஷத் தத் அநு ப்ரவிஷ்ய சச்சா த்யச்சா பவத் –சத் ஆத்மா -த்யத்-அசித் -என்றவாறு
9-சத்யஞ்சா நிருத்தஞ்சா சத்யம் அபாவத் –
10-அநேந ஜீவேன ஆத்மனா அநு ப்ரவிஷ்ய நாம ரூபே வ்யாகரவாணி –மேலும் பலவும் உண்டே

பேத ஸ்ருதிகள்
1-ப்ருதக் ஆத்மாநம் ப்ரேரிதாரம் ச மத்வா ஜுஷ்டஸ் ததஸ் தேன அம்ருதத்வமேதி -மத்வா -உபாசனம் –
2-போதா போக்யம் ப்ரேரிதாரம் ச மத்வா சர்வம் ப்ரோக்தம் த்ரிவிதம் ப்ரஹ்ம ஆதேத்
3-நித்யோ நித்யா நாம் சேதனஸ் சேதநாநாம் ஏகோ பஹுநாம் யோ விததாதி காமான்
4-பிரதான க்ஷேத்ரஞ்ஞயா பதிதி குணே ஈஷக
5-ஞான அஞ்ஞான தே த்வவ் அஜவ் ஈஷா அநீஷவ்–மேலும் பலவும் உண்டே –

1-ஜகத் சர்வம் சரீரம் தே ஸ்தைர்யம் தே வசுதாதலம்–ஸ்ரீ ராமாயணம் – ஸ்தைர்யம் -உத்பத்தி தாரணம் -ப்ரவ்ருத்தி நிவ்ருத்தி ஸ்திதி -அனைத்தும்
2-யத் கிஞ்சத் ஸ்ருஜ்யதே யேந சத்வ ஜாதேந வை த்விஜ தஸ்ய ஸ்ருஜ்யஸ்ய ஸம்பூதவ் தத் சர்வம் வை ஹார்ஸ் தனு–ஸ்ரீ விஷ்ணு புராணம் –தனு-சரீரம்
3-அஹம் ஆத்மா குடா கேஷா சர்வ பூதாஷாய ஸ்திதக -ஸ்ரீ கீதை
4-ச்ரவஸ் யச்சஹம் ஹ்ருதிஸ் நிவிஷ்டோ மத்தஸ் ஸ்ம்ருதிர் ஞானம் அபோஹனம் ச –ஸ்ரீ கீதை -நினைவு பிராமண ஞானம் மறப்பு-
ஞானம் துவாரம் ஹிருதயம் -நெஞ்சுக்கு அருளிச் செய்வார்கள் மூளைக்கு இல்லையே –
5-ஈச்வரஸ் சர்வ பூதா நாம் ஹ்ருத்தேஷே அர்ஜுனன் திஷ்டாதி –ஸ்ரீ கீதை —இப்படி பலவும் உண்டே –
தத் த்வம் அஸி –தத் -ஜகத் காரண சர்வ கல்யாண குண -ப்ரஹ்மம் / த்வம் -அந்தர்யாமி ப்ரஹ்மம் / ஏகார்த்த நிஷ்டத்வம் -இரண்டு பிரகாரங்கள் -ஒரே பிரகாரி
லோகத்தில் ஜாதி -குணங்கள் தானே பிரகாரங்கள் -த்ரவ்யங்கள் இல்லையே என்றால்
-தண்டம் குண்டலம் இவை உண்டே -தண்டீ குண்டலீ ப்ரத்யயத்துடன் -பிரியலாம் என்பதால் –
லௌகிக விகாரம் தேவ தத்தன் மனுஷ்யனாக இருக்கிறான் புண்யத்தின் பலனாக -யஜ்ஜதத்தன் மாடாக இருக்கிறான் பாபத்தை பலனாக
இங்கு பூத சங்காத்தங்களை சரீரத்தை த்ரவ்யங்களை சொல்கிறோம் -புண்யம் பாபம் ஜீவாத்மாவுக்கு என்று இருந்தாலும் -சரீரம் பிரகாரம் என்பதால் தானே
அதனால் பிரகாரம் வஸ்து -குணம் -ஜாதி -த்ரவ்யம் ஏதுவாகிலும் அப்ருதக் சித்தமாக இருந்தால் போதுமே
சத்தைக்கு பிரகாரியை எதிர் பார்த்து இருக்கும் -பிரிந்தால் ஸத்பாவம் போகும்
ந ஆத்மா ஸ்ருதேர் நித்யத்வாச்ச தாபியக –ஆத்மா உத்பத்தி இல்லை -சரீரத்தில் புகுவது கர்மா அனுகுணமாக
வைஷம்ய நைர்குண்ய ந சாபேக்ஷத்வாத்-
ந கர்மா விபாகத்வாத் இதி சேத் ந அநாதித்வாத் உபபாத் யதே ச அபி உப லப்யத –
கர்மம் ஸ்ருஷ்ட்டி அநாதி -இதே போலே பிரக்ருதியும் அநாதி –
அஜம் ஏக்கம் லோகித சுக்ல க்ருஷ்ணாம் பஹ்வீம் ப்ரஜாம்
ஜநயந்தீம் ச ரூபம் அஜோ ஏகோ ஜுஷமாநோ னுஷேதே
ஜஹாத் யேனாம் புக்த போகம் அஜோண்யக
பிருத்வி அப் தேஜஸ் பஞ்ச பூதங்களாக இருந்து–வாயு ஆகாசம் பிரத்யக்ஷமாக பார்க்காததால் சுருதி சொல்லவில்லை
– பல வஸ்துக்களாகி ஜீவ அனுவர்தனம் பண்ணி போகங்களை உண்டு மீண்டும் –
அக்னி -சிவந்து -லோகிதம்-தேஜஸ் அம்சம் – / அப் சுக்லம் வெண்மை /கிருஷ்ணம் பிரித்வி கறுமை /
அக்னி சிவந்து தேஜஸ் அம்சம் / வெண்மை ஜல அம்சம் /கறுமை அன்னம் அம்சம் என்றவாறு –த்ரிவித் கரணம் -பஞ்சீ கரணம் –

சுகே ஸூ ஹ்ருத சங்க்க்ஷயாக துக்கே துஷ் கரமானாம் நாசாயஹ -பிரகிருதி சம்பந்தத்தால் சுக துக்கங்கள் -கர்மத்தால் இல்லை
-சுகம் அனுபவிக்க அனுபவிக்க புண்ய கர்மங்கள் குறையும் -துக்கம் அனுபவிக்க அனுபவிக்க பாபா கார்மண்ங்கள் குறையும்
கர்மம் சாமான்ய காரணம் பரமாத்மாவை போலே -கர்மம் தேக பிரகிருதி சம்பந்தத்துக்கு காரணம் என்றதாயிற்று –
அஜம் ஏகம்–லோஹித சுக்ல க்ருஷ்ணாம் பாவீம் ப்ரஜாம் ஜநயந்தீம் ச ரூபாம் அஜோ ஹி ஏகோ ஜுஷமானோ
அநு ஷேதே ஜஹாதி என்னும் புக்த போகம் அஜோ அந்நியஹ-தைத்ரிய -ஸ்வேதாஸ்வதர உப நிஷத்
அஜா -பிரகிருதி / ரஜஸ் சத்வ தமஸ் / மஹத் அஹங்காரம் தன்மாத்திரைகள் பஞ்ச பூதம் அண்டம் /முக்தன் புக்த போகன் /
அஸ்மான் மாயீ ஸ்ருஜதே விஸ்வம் ஏதத் தஸ்மிம்ச்ச அந்யோ மாயயா சன்னி ரோத்தா மாயாம் து ப்ரக்ருதிம்
வித்யாத் மாயினாம் து மகேஸ்வரன் –ஸ்ரீ விஷ்ணு புராணம் -மாயா -பிரகிருதி -மாயீ மகேஸ்வரன் –
கவ்ர் ந ஆதிய ந அந்தம் சா ஜநித்ரீ பூதபாவிநீ–ஸ்ரீ விஷ்ணு புராணம் -பிரக்ருதிக்கு ஆதியும் அந்தமும் இல்லை -ஸ்வரூப விகாரமே-
பிரக்ருதிம் புருஷன் சைவ வித் அநாதி உபாவபி–ஸ்ரீ கீதை —
பூமிர் அப் அனலோ வாயுகு காம் மநோ புத்திர் ஏவ ச அகங்கார இதீயம் மே பின்ன பிரக்ருதிர் அஷ்டத –ஸ்ரீ கீதை -இந்த எட்டும் -24- க்கும் உப லக்ஷணம்
அ பரேயம் இதஸ்த்வன்யம் ப்ரக்ருதிம் வித்தி மே பராம் ஜீவ பூதம் மஹா பாஷா யாயேதம் தாராயதே ஜகாத் -ஸ்ரீ கீதை -அபர -பிரகிருதி
ப்ரக்ருதிம் ஸ்வாம் அவஷ்டப்ய விஸ்ருஜாமி புனப்புனஹ-ஸ்ரீ கீதை –
மயா அத்யக்ஷேன ப்ரக்ருதிஹி சூயாதே ச சர அச்சரம் -ஸ்ரீ கீதை -அத்யக்ஷம் நியமனம் –
பிரக்ருதிக்குள்ளும் ஈஸ்வரன் அந்தர்யாமியாக உள்ளான் -அது ஸ்வரூப விகாரம் அடையும் போதும் –
வியக்தம் விஷ்ணுஹு ததா அவ்யக்தம் புருஷகா கால ஏவ ச -ஸ்ரீ விஷ்ணு புராணம்
ச ஏவ ஷோபகோ ப்ரஹ்மம் ஷோப்யாச்ச பரமேஸ்வரஹ -ஸ்ரீ விஷ்ணு புராணம்
பிரதான பும்சோஹோ அஜயோஹோ காரணம் கார்ய பூதயோஹா –ஸ்ரீ பராசரர் –

ப்ருதக் சித்தி அநர்ஹ ஆதார ஆதேய பாவத்துடனும் -நியந்தரு நியாமிய பாவத்துடனும் -சேஷ சேஸீ பாவத்துடனும் -சரீராத்மா பாவம்
சர்வாத்மனா ஆதாரதயா நியந்தருதயா சேஷித்வயா ச ஆப்நோதி -ஆத்மா
சர்வாத்மனா ஆதேயத்தையா நியாம்யதயா சேஷத்வ தயா ச அப்ருதக் சித்தம் பிரகார பூதம் -சரீரம் –
சர்வே வேதா யத் பதம் ஆமனதி / சர்வே வேதா யத்ர ஏகம் பவந்தி/ ஏகோ தேவோ பஹுதா சந்நிவிஷ்டக /சஹைவ சந்தம் ந விஜாநந்தி தேவாகா/
பேரே வரப் பிதற்ற லல்லால் என் பெம்மானை ஆரே அறிவார் அது நிற்க நேரே கடிக் கமலத்துள் இருந்தும் காண்கிலான்
கண்ணன் அடிக் கமலம் தன்னை அயன் –முதல் திருவந்தாதி -56-
நாதாகா ஸ்ம சர்வ வசசாம் பிரதிஷ்டா யத்ர ஸாஸ்வதீ -ஸ்ரீ விஷ்ணு புராணம்
கார்யாணாம் காரணம் பூர்வம் வசசாம் வாச்யமுத்தமம்-ஜிதந்தே –
ஸர்வஸ்ய சாஹம் ஹ்ருதி சன்னிவிஷ்டோ மத்தஸ் ஸ்ம்ருதிர் ஞானம் அபோஹனம் ச வேதைச்ச சர்வைக அஹம் ஏவ
வேத்யோ வேதாந்த க்ருத் வேத வித்தே ஏவ சாஹம் –ஸ்ரீ கீதை —
கலைப் பல் ஞானத்தை என் கண்ணனைக் கண்டு கொண்டு நிலைப்பெய்து என் நெஞ்சம் பேத்தது என் நீடு உயிரே
அந்த அஹம் இமாஹா திஸ்ரோ தேவதா அநேந ஜீவேன ஆத்மனா அநு ப்ரவிஷ்ய நாம ரூபே வ்யாக்ரவாணி –ஸ்ருதி
ப்ரஷாஸித் தாரம் ஸர்வேஷாம் அணீயாம் சாம் அணீயசாம் ருக்மாபம் ஸ்வப்னா தீ கம்யம் வித்யாத் து புருஷம் பரம் –மனு ஸ்ம்ருதி
மாம் ஏவ பிரபத்யந்தே மாயா மேதாம் தரந்ததி -ஸ்ரீ கீதை –
ஏந மேக வதந்தி அக்னிம் மருதோன்யே ப்ரஜாபதிம் இந்த்ரம் ஏக பரே பிராணாம் அபரே ப்ரஹ்ம ஸாஸ்வதாம்-மனு ஸ்ம்ருதி –
ஏ யஜந்தி பித்ரூன் தேவன் ப்ராஹ்மணான் சாஹூதா ஷானான் சர்வ பூத அந்தராத்மநாம் விஷ்ணும் ஏவ யஜந்தி தே
வம்மின் புலவீர் –நும்மின் கவி கொண்டு நும் நிமித்த தெய்வம் ஏத்தினாள் செம்மின் சுடர் முடி என் திரு மாலுக்கே சேரும் –திருவாய் -3–9–6-
தன முகேந தத் அந்தராத்மா பூதஸ்ய விஷ்ணுர் ஏவ வாசகஹா –
அகில ஹேய ப்ரத்ய நீக கல்யாணைகதானம் சகல இதர விஷஜாதீயத்வம் அனவதிக அதிசய அசங்க்யேய- கல்யாண குணாஸ்ரயம் சகல அந்தராத்மா –
ஸ்வ சங்கல்ப ப்ரவ்ருத்த ஸமஸ்த சித் அசித் வஸ்து ஜாத தாத்ய ஸர்வஸ்ய ஆத்ம பூதம் -அங்குஷ்ட மாத்ர புருஷன் –
நிர்வாண மய ஏவ அயம் ஆத்மா ஞான மயோ அமலக துக்க அஞ்ஞான மலா தர்மகா ப்ரக்ருதேஸ்தே ந ச ஆத்மனாக -ஸ்ரீ விஷ்ணு புராணம் –
அனுகூல ஞானமே ஆனந்தம் –
பிரகிருதி சம்சர்க க்ருத கர்ம மூலத்வாத் ந ஆத்ம ஸ்வரூப ப்ரயுக்தஹா தர்மஹா –ஸ்ரீ விஷ்ணுபுராணம்
வித்யா விநாய சம்பந்தனே ப்ராம்ஹனே கவி ஹஸ்தினி ஸுநி சைவ ஸ்வபாகே ச பண்டிதஹ சம தரிசினாஹா –ஸ்ரீ கீதை
தொண்டாமினமும் இமையோரும் துணை நூல் மார்பில் அந்தணர் –பெரிய திருமொழி -1-5-9-
தொண்டாமினம் -வித்யா விநாய சம்பன்னர் / இமையோர் -நித்ய ஸூ ரிகள்/துணை நூல் மார்பில் அந்தணர்-கேவல ப்ராஹ்மணர் –
இஹைவ தைரிஜிஹஹ சர்கோ யேஷாம் சாம்யே ஸ்திதம் மனஹ நிர்தோஷம் ஹி சமம் ப்ரஹ்ம தஸ்மாத் ப்ரஹ்மநி தே ஸ்திதகா –ஸ்ரீ கீதை
பகவத சேஷ தைக ரஸதா-ஸ்வரூபம் -அடியேன் உள்ளான்
தெய்வீ ஹேஷா குண மயீ மம மாயா துரத்யயா மாமேவ யே பிரபத்யந்தே மாயா மேதாம் தரந்தி தே –ஸ்ரீ கீதை
அழும் நீர் துளும்ப கடலும் மலையும் விசும்பும் துலால் திருமால் என்று எங்கே என்னும் இவர் அலமாப்பு -அவர்களுக்கு
புத்ர வியோகத்திலே -ஆச்சார்ய ஹிருதயம் -61-
நான்யப்பந்தா அயனாய வித்யதே -ஸ்ரீ கீதை –
மயா தத்தம் இதம் சர்வம் ஜகத் அவ்யக்த மூர்த்தினா மத்ஸ்தானி சர்வ பூதாநி ந சாஹம் தேஷ் வவஸ்திதா
ந ச மதஸ்தானி பூதாநி பஸ்ய மே யோகம் ஐஸ்வர்யம் -ஸ்ரீ கீதை
எங்கும் உளன் கண்ணன் என்ற மகனைக் காய்ந்து இங்கு இல்லையால் என்று இரணியன் தூண் புடைப்ப
அங்கு அப்பொழுதே அவன் வீயத் தோன்றிய சிங்கப் பிரான் பெருமாள் ஆராயும் சீர்மைத்தே –திருவாய் -2-8-9-
பள்ளியில் ஓதி வந்த தன் சிறுவன் வாயில் ஓர் ஆயிரம் நாமம் ஒள்ளிய வாகிப் போதை அங்கு அதனுக்கு ஒன்றுமோர் பொறுப்பிலனாகி
பிள்ளையைச் சீறி வெகுண்டு தூண் பிடிப்ப பிறை எயிற்று எழில் விழிப் பேழ்வாய்
தெள்ளிய சிங்கமாகிய திருவல்லிக் கேணிக் கண்டேனே -பெரிய திருமொழி -2-3-8-
உருயாம் அஸ்தி உதகேஷு ச அஸ்தி உதிப்பதாவஸ்தி அஸ்தி ச உஷ்ண த்யதவ் வான்ஹவு திக்ஷு விதிக்க்ஷூ வாயு நபாசோஹோ த்ரியக்க்ஷூ
அதிர்யக்ஷூ ச சாரேஷூ ஆஸாரேஷூ வா கிம் பஹுகிரா த்வைஸ்தி மயாஸ்தி ச –பிரகலாதன்
சத்யம் விதானம் நிஜ ப்ருத்ய பாஷிதம் வியாப்திம் ச பூதேஷூ அகிலேஷூ ச ஆத்மனக -ஸ்ரீ மத பாகவதம் –
விஷ்டப்யாஹம் இதம் க்ருத்ஸ்னம் ஏகாம்ஷேந ஸ்திதா ஜகத் -ஸ்ரீ கீதை –

ஏகத்வே சாதி நானாத்வம் நாநாத்வே சாதி சைகதா-அசிந்த்யம் ப்ரஹ்மணோ ரூபம் கஸ்தத் வேதிது மர்ஹதி -ஸ்ரீ விஷ்ணு புராணம் –
அனவதிக அதிசய அசங்க்யேய கல்யாண குணம் / ஈஸ்வரஸேஸ்வரன் /பர பிரம்மன் / புருஷோத்தமன் /நாராயணன் /
நிரதிசய ஆச்சர்ய பூதன் / நீலதோயத சங்காக்ஷன் / புண்டரீக தள அமலாயதா ஈஷணன்/ சகஸ்ராம்சு / சகஸ்ர கிரண/
பரம வ்யோம்னி/-யோ வேத நிஹிதம் குஹாயம் பரம வ்யோமன் – ததக்க்ஷரே பரம வ்யோமன் /சர்வ ஸ்வபாவத்வம் /சர்வ சக்தி யோகம் /
ஷக்த்யஹ சர்வ பாவனாம் அசிந்த்ய ஞான கோசாரஹ/ யதோதோ ப்ரஹ்ம நாஸ்தாஸ்த்து சர்காத்யா பாவ
ஷாக்தயகா பவந்தி தபதாம் சிரேஷ்ட பாவ கஸ்ய யதோஷ்ணதா –ஸ்ரீ விஷ்ணு புராணம்
சர்வ வஸ்து விசஜாதீயம்–அனந்த விசித்திர சக்தி
ஜெகதேதன் மஹாச்சார்யம் ரூபம் யஸ்ய மஹாத்மனாக தேன ஆச்சர்ய வரே நாஹம் பவத கிருஷ்ண சங்கதக-ஸ்ரீ விஷ்ணு புராணம்
-அக்ரூரர் –வார்த்தை கண்ணன் -ஆனந்த ஆச்சர்ய சக்தன் –
நிரவத்யம்–குறை ஒன்றும் இல்லாத கோவிந்தன் -ஆஸ்ரித பரான்முகத்தவம் இல்லாதவன்
நிரஞ்சனன் -பற்றிலன் ஈசன் / ஞான ஆனந்த மாயன் /நிர்விகாரன் /நிஷ்கலம் -கலா ரஹிதம் -/
நிஷ்க்ரியம் /ஷாந்தம் /அகில ஹேய ப்ரத்ய நீகன்/ கல்யாணைக தானன்/

நாநாவத்வ நிஷேத ஸ்ருதிகள்
1-நேஹ நாநாஸ்தி கிஞ்சன -ம்ருத்யோஸ்ஸ ம்ருத்யும் ஆப்நோதி யா இஹ நாநேவ பஸ்யதி
2-அஞ்ஞானாத் சம்சாரஹ-ஞானான் மோக்ஷ -யத்ர த்வஸ்ய சர்வம் ஆத்மைவா பூத் தத் கேன கம் பஸ்யத் தத் கேன கம் விஜா நீயாத்
3-யஸ் சர்வஞ்ஞ சர்வவித் யஸ்ய ஞானான்மயம் தப
4-சர்வாணி ரூபாணி விசித்திர தீராஹா நாமானி க்ருத்வாபிவதன் யதாஸ்த்தே
5-சர்வே நிமேஷாஜங்யிரே வித்யுதப் புருஷாதாதி
6-அபஹத பாப்மா விஜரோ விம்ருத்யுஹு விஷோகா விஜிகதஸோ அபிபாசா சத்யகாமஹ ஸத்யஸங்கல்பஹ

ஐக்கிய ஸ்ருதிகள் –
1-சர்வம் கல்விதம் ப்ரஹ்மம் தஜ்ஜாலாநிதி –தஜ்ஜா தல்ல ததன்-கார்ய காரண பாவம் ஐக்கியம் -மண்குடம் போலே –
2-ஐகதாத்மயம் இதம் சர்வம் -ப்ரஹ்மாத்மகம் அனைத்தும்
3-ஏகஸ்மின் பஹுதா விசசார-

பேத ஸ்ருதிகள்
1-ப்ருதக் ஆத்மாநம் ப்ரேரிதாரம் ச மத்வா
3-பிரஜாபதி அஹமயத ப்ரஜாகா ஸ்ருஜேயேதி
4-பதிம் விஸ்வஸ்ய ஆதமேஸ்வரம் சாஸ்வதம் சிவம் அச்யுதம்
5-தம் ஈஸ்வராணாம் பரமம் மகேஸ்வரம் தம் தேவதானம் பரமம் ச தைவதம்
6-ஸர்வஸ்ய வஸீ ஸர்வஸ்ய ஈஸாநஹ –

சரீராத்மா பாவ ஸ்ருதிகள் –விசிஷ்டாத்வைதம்- பிரதான பிரதிதந்ரார்த்தம் –
1-அந்தப் ப்ரவிஷ்டா சாஸ்தா ஜனானாம் சர்வாத்மா -நியாந்தா அநு மந்தா
2-ஏஷ தா ஆத்மா அந்தர்யாமி அம்ருதக
3-யஸ்ய பிருத்வி சரீரம் யஸ்ய ஆபஸ் சரீரம் யஸ்ய தேஜஸ் சரீரம் -யஸ்ய அவ்யக்தம் சரீரம் யஸ்ய அக்ஷரம் சரீரம் யஸ்ய ம்ருத்யுஸ் சரீரம்
யஸ்ய ஆத்மா சரீரம் -அவ்யக்தம்-பிரகிருதி தசை மஹா சிருஷ்டிக்கு முன்பு -பிரக்ருதிக்கும் மஹானுக்கும் இதைப் பட்ட அவஸ்தை
– அக்ஷரம் -பிரக்ருதியில் ஒட்டிக் கொண்டு இருக்கும் -ஜீவ சமூகம் / மிருத்யு அசித் சமூகம்
ஓதுவார் ஒத்து எல்லாம் இவ்வுலகத்து எவ்வையும் சாதுவாய் நின் புகழின் தகையல்லால் பிரிது இல்லை
போது வாழ் பூனம் துழாய் முடியினாய் பூவின் மேல் மாது வாழ் மார்பினாய் என் சொல்லி யான் வாழ்த்துவனே -திருவாய் -3-1-6-

அவிகார ஸ்ருதிகள் -ப்ரஹ்மத்துக்கு ஸ்வரூப விகாரம் இல்லை என்றும் / நிர்குண ஸ்ருதிகள் ப்ரக்ருத ஹேய குண நிஷேதம் /
நாநாத்வ நிஷேத ஸ்ருதிகள் -சரீர தயா பிரகார பூதங்கள் என்றும் ஸ்வதந்த்ர வஸ்துக்கள் நிஷேதமும் /
சர்வ விலக்ஷணத்வம் -சர்வ சேஷித்வ -சர்வ கல்யாண குண ஆஸ்ரயத்வ–சத்யகாமத்தவ -சத்யசங்கல்பத்வ-
பேத அபேத கடக ஸ்ம்ருதிகள் சர்வம் சமன்வயம் –
பேத ஸ்ருதிகள் -ஆத்ம பரமாத்மா ஸ்வரூப பேதம் சொல்ல வந்தவை –
அப்ருதக் சித்த பிரகார பிரகாரி சரீராத்மா பாவம் சொல்ல வந்தவை அபேத ஸ்ருதிகள் –
மழுங்காத வைந்நுதிய சக்கர நல் வலத்தையாய் தொழும் காதல் களிறு அளிப்பான் புள்ளூர்ந்து தோன்றினையே
மழுங்காத ஞானமே படையாக மலருலகில் தொழும்பாயார்க்கு அளித்தால் உன் சுடர்ச் சோதி மறையாதே –திருவாய் -3-1-9-
தத் த்வம் அஸி–ஸ்வேதகேது –தஸ்ய தாவதே ஏவ சிரம் -ஐக்கிய ஞானமே பரம புருஷார்த்த லக்ஷண மோக்ஷம் என்பர் அத்வைதிகள் -என்றால் –
ப்ருதக் ஆத்மாநம் ப்ரேரி தாரம் ச மத்வா ஜுஷ்டஸ் ததஸ் தேன அம்ருதத் வாமேதி-என்று பேத ஞானம் வந்து உபாசனமே மோக்ஷ சாதனம் -என்கிறதே –
ஸத்வித்யா பிரகரண ஸ்ருதி -தத் த்வம் அ ஆஸி -சத் ப்ரஹ்மம் -ஜகாத் காரணம் -உபாசனம் -யுக்தம் தத் குணக உபாஸனாத் –
யத்யபி ஸச் சித்தாக ந நிர் புகுண தைவதம் குண கணாம் மனசா அநு தாவேத்–ததாபி அந்தர் குணாம் ஏவ தேவதாம் பஜதே இதி தத்ராபி ச குணைவ தேவதா ப்ராப்யதே —
சத்குண உபாசனனுக்கும் குணங்கள் அந்தர்பூத்தம்/ தரவித்யா நிஷ்டன் கல்யாண குணங்களை அனுசந்தித்து உபாசிக்கிறான்
இருவருக்கும் ஒரே ப்ரஹ்மமே ப்ராப்யம் –
வகையால் மனம் ஒன்றி மாதவனை நாளும் புகையால் விளக்கால் புது மலரால் நீரால் -திசை தோறு அமரர்கள் சென்று இறைஞ்ச நின்ற தொகையான சரணம்
அவ்யவஹித உபாயம் பிரபன்னனுக்கு -பரம்பரையா உபாயம் உபயாந்தர நிஷ்டனுக்கு -இருவருமே சகுன ப்ரஹ்மத்தையே உபாயமாக பற்றுகிறார்கள் –
ப்ரஹ்மாவுக்கு நியந்த்ருத்வம் இருக்குமானால் ஆத்மா ஸ்வ வசம் இல்லாத போது சாஸ்திரங்கள் விதி நிஷேதங்கள் சொல்லுவான் என் என்னில்-
ஏஷ ஏவ ஸத் கர்மா காரயதி தம் யமேப்யோ லோகேப்ய உன் நீஷதி -ஏஷ ஏவ அஸத் கர்மா காரயதி தம் யம் அதோ நி நீஷதி
வைஷம்யம் நைர்க்ருண்யம் -தோஷங்கள் வருமே என்றால்
ப்ரேரிதா சாஸ்தா நியாந்தா என்பது -அனுமந்தா -உபேக்ஷகனானாய் இருந்து -அனுமதி பண்ணுகிறார் என்றவாறு -உதாசீனம் என்றவாறு –
ஸ்வயம் ஏவ அதி மாத்திரம் அநு கூல்ய ப்ரவர்த்தகராய் இருந்தால் மகிழ்கிறான் -கல்யாணகுண புத்தி யோகம் அருள்கிறான் –
தேஷாம் சதத யுக்தானாம் பஜதம் ப்ரீதி பூர்வகம் தாதாமி புத்தி யோகம் தம் யேந மாம் உபாயந்தி தே -ஸ்ரீ கீதை
தேஷாம் ஏவ அநு கம்பார்த்தம் அஹம் அஞ்ஞானம் தமஹ நாஷயாமி ஆத்மா பாவஸ்தோ ஞான தீபேந பாஸ்வதா -ஸ்ரீ கீதை
தானஹம் த்விஷதாக க்ரூரன் ஸம்ஸாரேஷூ நராதமான் ஷிபாம்யஜ சிரமஷுபான் அசுரேஷ் ஏவ யோனிஷு -ஸ்ரீ கீதை –
ஆனயேநம் ஹரி சிரேஷ்ட தத்தம் அஸ்ய அபாயம் மயா விபீஷனோவா சுக்ரீவ யதிவா ராவண ஸ்வயம் -என்று அருளிச் செய்தாரே பெருமாள்
உணர்வில் உம்பர் ஒருவனை அவனது அருளால் உறல் பொருட்டு என் உணர்வின் உள்ளே இறுத்தினேன் அதுவும் அவனது இன்னருள் –திருவாய் -8-8-3-
ஸ்ருஷ்ட்டி அவதாராதி முகத்தால் பண்ணின கிருஷி -சாமான்ய கிருபை -ஆழ்வார் தம்மை பிரகாரமாக சுவீகரித்துக் கொண்டது
அவன் செய்து அருளினை உபகார பரம்பரைகளைப் பார்த்தால்–அந்த ஸுஹார்த்த கடலை பார்த்தால் –
ஒன்றும் இல்லாதது போலே அன்றோ என்பதால் -அதுவும் அவனது இன்னருள் என்கிறார்
சுவீகாரம் தானும் அவனாலே வந்தது ஸ்ருஷ்ட்டி அவதாராதி முகத்தால் பண்ணின கிருஷி -பலன் -ஸ்ரீ வசன பூஷணம் –
மா முனிகள் வியாக்யானம் ஆழ்வார் பிரகாரமாக சுவீகாரம் செய்ததால் பெற்ற பேறு நம் அனைவருக்கும் கிட்டும் என்கிறார் நாமும் சுவீகரித்தால் –
பாபாப் பிரஞ்ஞாயாம் நாஷயதி க்ரியமானம் புநப் புனக
புண்யாப் பிரஞ்ஞாயாம் வர்த்தயதி க்ரியமானம் புனப் புனக
கர்மத்தால் செய்கிறோம் என்ற தப்பான உணர்வு –
விலக்ஷணத்வாதி அதிகாரணம் -2-1-3-ஸ்ரீ பாஷ்யம் -தர்க்கோ ஹி நாம அர்த்த ஸ்வபாவ விஷயேந வா ஸாமக்ரி விஷயேந வா
நிரூபநேந அர்த்த விசேஷ பிரமாணம் வியவஸ்தாபயத் தத் இதி கர்த்தவ்யதா ரூபம் ஊகம் அபர பர்யாயம் ஞானம்
ஆகாசம் அசக்க்ஷூ ஷாம் நிரூபத்வாத் –
கர்த்தா சாஸ்திர அர்த்த வத்வாத் -என்பதால் பர ப்ரஹ்மமோ கர்மாவோ கார்யம் செய்ய தூண்டுவது இல்லை -ஜீவ ஸ்வாதந்திரமே -என்றவாறு
சரீரம் அசாதாரண காரணம் இல்லை என்றால் கர்மம் சரீரம் இல்லாமல் பலன் கொடுத்தால் என் என்னில்
அப்ரம் பூத்வா மேகோ பவதி மேகோ பூத்வா ப்ரவர்ஷதி தைஹா வரீஹீய வா ஒளஷதி வனஸ்பதயக தில மாஷா இதி ஜாயந்தே -சாந்தோக்யம்
அக்ஷரத்தில் இருந்து ஜீவன் -மேகம் இல்லா ஆகாசம் -அப்ரம்-அங்கு இருந்து மேகம் உள்ள ஆகாசம் -மழை-நெல் இத்யாதி உடன்
ஜீவன் கலந்து -முக்கிய ஆத்மாவாக இல்லாமல் -சுக துக்கம் அனுபவிக்காமல் -கர்மா மூட்டைகள் உடன் -இவற்றுள் கலந்து –
அதோ வை கலு துஷ் நிர் ப்ரபதாஸ்-உத்பூத இந்திரிய ஆஸ்ரய சரீரத்துக்குள் புகுவது அரிது என்றவாறு
அப்பொழுது தானே போகம் அனுபவிக்க முடியும் –
இத்தை சாந்தோக்யம் -நஹவை ச சரீரஸ்ய சாதக ப்ரிய அப்ரியோர் அபஹதிரஸ்தி அசரீரம் வா வசந்தம் ந ப்ரிய அப்ரியஸ் ஸ்ப்ருஷாதக-என்று
சரீரம் இருக்கும் வரை சுக துக்கம் அனுபவிப்பான் -சரீரம் தொலைந்தால் சுக துக்கம் தொடாது என்கிறதே –
வர்ணாஸ்ரம -நித்ய நைமித்திக கர்மாக்களை பர ப்ரஹ்ம ஆராதனை ரூபத்தால் செய்ய செய்ய-இதுவே கர்மா யோகம்
-மனஸ் சுத்தி பெற்று–விஷயாந்தர ப்ராவண்யங்களை ஒழித்து – பக்தி ஆரம்ப விரோதிகளை போக்கி -இதற்கும் பிரபத்தி -அங்க பிரபத்தி –
ஆத்மாத்மீயங்களை சமர்ப்பித்து–சீலமில்லா சிறியேன் -எறாளும் இறையோன் -திருவாய்மொழி
அவன் விரும்பின வழியாலே காணும் ஆத்ம வஸ்துவை விரும்ப பிராப்தி உள்ளது -இங்கண் விரும்பாத அன்று பழைய தேஹாத்ம அபிமானத்தவ உபாதியாம் இ றே
நதேகம் நபிராணன் நச சுகம் அசேஷ அபிலஸ்திதம் நச ஆத்மாநம் ந அந்யத் கிமபி த்வ சேஷத்வ விபவாத் பஹிர்பூதம் நாத
க்ஷணம் அபி சஹே யாது ஷததா வி நாசம் தத் சத்யம் மது மதன விஞ்ஞாபனம் இதம் -ஸ்தோத்ர ரத்னம் -அவன் உகந்த சேஷத்வமே பிரதானம் –
உபய பரிகர்மித ஸ்வாந்த்தஸ்ய ஐகாந்திக அத்யந்திக பக்தி யோக லப்ய-ஆளவந்தார்
வித்யாம் ச அவித்யாம் ச யஸ் ததா வேத உபாயம் சக அவித்யா ம்ருத்யம் தீர்த்தவா வித்யா அம்ருதம் அஸ்நுதே-
வித்யாம் -ஞான யோகம்-பக்தி ரூபா பன்ன ஞானம் -த்யானம் / அ வித்யா கர்மா யோகம்–வர்ணாஸ்ரம ஆச்சாரம் /அம்ருதம் -மோக்ஷம்
இயாஜா சோபி சுபஹூன் யஜ்ஜான்–வ்யபாஸ்ராயக ப்ரஹ்ம வித்யாம் அதிஷ்டாயா தரத்தும் ம்ருத்யும் அவித்யா -ஸ்ரீ விஷ்ணு புராணம்
தமேவம் வித்வான் அம்ருத இஹ பவதி நான்யப் பந்தா அயனாய வித்யதே
ய ஏநம் விதுர அம்ருதாஸ்தே/ப்ரஹ்ம விதா ஆப்நோதி பரம் /ப்ரஹ்ம வேத ப்ரஹ்மைவ பவதி /வேதனம்- த்யானம்- நிதித்யாசித்வய -உபாசனம் பக்தி என்றவாறு

நாய மாத்மா ப்ரவசநேந லப்யக ந மேதயா ந பஹுனா ஸ்ருதேன-யமே வைஷ வ்ருணுதே தேந லப்யஹ தஸ்யைஷ ஆத்மா விவ்ருணுதே தநூம் ஸ்வான்
நாயமாத்மா -என்று பரமாத்மாவை -ஆத்மா வாரே த்ரஷ்டவ்யோ ஸ்ரோதவ்யோ மாந்தவ்யோ நிதித்யாசிதவ்யோ
த்ரஷ்டாவ்யோ -தரிசன சாமானாகார சாஷாத்காரம்
நாய மாத்மா ப்ரவசநேந லப்யக -இங்கே பிரவசனம் -மனனம் என்றவாறு -மனனத்தால் கிட்ட முடியாது /
ந மேதயா -கேவல தியானத்தால் கிட்ட முடியாது /ந பஹுனா ஸ்ருதேன-சாஸ்த்ரங்களால் அறிய முடியாது /
-யமே வைஷ வ்ருணுதே தேந லப்யஹ-அவனால் சுவீகரிக்கப் பட்டவன் அறிகிறான் -ப்ரியாத்மா ஏவ ஹி வரனியோ பவதி -யஸ்யாயம் நிரதிசய ப்ரியக தே ஏவ வரனியோ பவதி –
தஸ்யைஷ ஆத்மா விவ்ருணுதே தநூம் ஸ்வான் -தானே தனது திவ்ய மங்கள விக்கிரகத்தை அவனுக்கு காட்டி அருளுகிறார் –
பக்தி ரூபா பன்ன அநு த்யாநேநைவ லப்யத -மயர்வற மதி நலம் அருளுவான் /பர பக்தி / பர ஞானம் /பரம பக்தி –
சுமந்து மா மலர் நீர் சுடர் தூபம் கொண்டு அமர்ந்து வானவர் வானவர் கோனோடும் நமன்று எழும் திருவேங்கடம்
நங்கட்கு சமன் கொள் வீடு தரும் தடம் குன்றமே -சாம்யா பத்தி மோக்ஷம் / ஸ்வரூப அநு ரூப புருஷார்த்தம் –
-திருமலை போலவே நாமும் கைங்கர்யம் செய்யப் பெறுவோம்
பிதேயதே ஹ்ருதய கிரந்தி சித் யந்தே சர்வ சம்ஷயக ஷீயந்தே சாஸ்யா கர்மாணி தஸ்மிந் த்ருஷ்டே பராவரே
பரிபூர்ண ஞானம் -ஸ்ருதேஸ் து சப்த மூலத்வாத் –
வாள் நுதல் இம் மாதராள் உம்மைக் காணும் ஆசையால் நைகின்றாள் விறல் வாணன் ஆயிரம் தோள் துணித்தீர் உம்மைக் காண நீ இரக்கம் இலீரே
இரக்கமே உபாயம் -உனக்கு போக்யதை கொடுக்க வேண்டிய இவள் நெற்றி உனக்கு அனாதர ஹேது ஆகிறதே –என்று நைகிறாள்-

புருஷச பரப் பார்த்தா பக்த்யா லப் யஸ்து அந்யயா பக்த்யாது அநந்யயா ஸக்ய அஹம் ஏவம் விதோ அர்ஜுன
ஞாதும் த்ருஷ்டும் ச தத்வேன பிரவேஷ்டும் ச பரந்தப
பக்த்யா மாம் அபி ஜானாதி யாவான் யச்சாஸ்மி தத்வதக ததோ மாம் தத்வதோ ஞானீத்வா விஷதே ததநனந்தரம்
பக்த்யா -பர பக்தி-சாஷாத்கார அபி நிவேசம் -ஆவல் மூலம் -/-அபி ஜானாதி -பர ஞானம்-சாஷாத்காரம் /மேல் பரம பக்தி –
வர்ணாஸ்ரம ஆச்சாரவதா புருஷேண பரப் புமான் விஷ்ணுர் ஆராத்யதே பந்தா நான்யஸ் தத் தோஷ காரகஹ -பராசரர்
ஞான பூர்வக கர்மா அனுஷ்டானங்கள் -ஸூவ கர்மா நிரதஸ் சித்திம் யதா விந்ததி தாச்ச்ருணு –
யதப் ப்ரவ்ருத்திர் பூதானாம் ஏந சர்வம் இதம் ததம் ஸ்வ கர்மணா தமபியர்ச்ச சித்திம் விந்ததி மானவ-ஸ்ரீ கீதை-
போதாயனர் -விருத்தி கிரந்த கர்த்தா / டங்கர் -ப்ரஹ்ம ஸூ த்ர வாக்யகாரர் -சந்தோக்யம் அருளியவர் /
த்ரமிதர்-வியாக்கியான கர்த்தா ப்ரஹ்ம சூத்ரத்துக்கும் சாந்தோக்யத்துக்கும் / காட்டிய ஸச் சம்ப்ரதாயம் –
யா வேத பாஹ்யாஸ் ஸ்ம்ருத்யஹ யச்ச கச்ச குத்ருஷ்டயக ஸர்வாஸ்தா நிஷ் பலப் ப்ரேத்ய தமோ நிஷ்டா ஹி தாஸ் ஸ்ம்ருதாகா–மனு
பாஹ்யா குத்ருஷ்டய இதி த்வித யேபி அபாரம் கோரம் தாமஸ் சமூபயந்தி நிஹேஸாஸேதான் ஜஃகஸ்ய கானன ம்ருகைர்
ம்ருக திருஷ்ணி கேத் சோஹோ காஸார சத்வ நிஹத்ஸ்ய சா கோ விசேஷக -ஸ்ரீ வைகுண்ட ஸ்தவம் –
பாஹ்ய குத்ருஷ்டிகளை -இரண்டு மான் -ஓன்று கானல் நீருக்கும் ஓன்று முதலை உள்ள குளத்துக்கு போவது போலே அன்றோ –
சங்கீர்ணகா சாத்விகாம் சச்சைவ ரஜஸ் தமஸ் ததா –யஸ்மின் கல்பே து யத் ப்ரோக்தம் புராணம் ப்ராம்ஹணா
புரா தஸ்ய து மஹாத்ம்யம் தத்வ ரூபேண வர்ணயதே — மத்ஸ்ய
அக்னேஷ் சிவசிய மஹாத்ம்யம் தாமசேஷு ப்ரகீர்த்யதே-ராஜசேஷூ ச மஹாத்ம்யம் ப்ராம்மணோ விதுஹு
சாத்விகேஷ் வத கல்பேஷூ மஹாத்ம்யம் அதிகம் ஹரேஹே -தேஷ்வ ஏவ யோக சம்சித்தாஹா கமிஷ்யந்தி பராம் கதிம்
சங்கீரணேஷூ சரஸ்வதியாஹா பித்ரூணாம் –இத்யாதி –
-பிரகிருதி மண்டலத்தில் இருப்பதால் -குண சேர்க்கை -பிரமனுக்கு உண்டே -முதல் ஷேத்ரஞ்ஞன்
ந தத் அஸ்தி ப்ருதிவ்யாம் வா திவி தேவேஷு வா புநக சத்வம் ப்ரக்ருதி ஜைர் முக்தம் யதேபிஸ்யாத் த்ரி பிர் குணைஹி -ஸ்ரீ கீதை
யோ ப்ரம்ஹாணம் விதாதாதி பூர்வம் யோவை வேதாம்ச்ச ப்ரஹிநோதி தஸ்மை தம்ஹ தேவம் ஆத்மபுத்தி பிரசாதம்
முமுஷுக்வை சரணம் அஹம் ப்ரபத்யே -ஸ்ருதி -நான்முகன் முதல் ஜீவாத்மா -பூவில் நான் முகனைப் படைத்த தேவன் –
சாத்விக புராணங்கள் பிரபல பிரமாணம்
சத்வாத் சஞ்சாயதே கிஞ்சித் ரஜசோ லோப ஏவ ச பிரமாத மோஹவ் தாமஸஹ பவதோ அஞ்ஞானம் ஏவ ச -ஸ்ரீ கீதை –
ப்ரவ்ருத்திம் ச நிவ்ருத்திம் ச கார்ய அகார்யே பய அபய பந்தம் மோக்ஷம் ச யா வேத்தி புத்திஸ் ச பார்த்த சாத்விகீ-ஸ்ரீ கீதை =
யாதாஹேவைஷ ஏதேஸ்மின் நிருக்குதே நிலயனே அபயம் ப்ரதிஷ்டாம் விந்ததே அதஸஹ அபயம் கதோ பவதி
யாதாஹேவைஷ ஏதேஸ்மின் உதரமந்த்ரம் குருதே அத தஸ்ய பயம் பவதி -ஸ்ருதி
யயா தர்மம் அதர்மம் ச கார்யம் ச அகார்யம் ஏவ ச அயாதாவத் பிரஜா நாதி புத்திஸ் ச பார்த்த ராஜஸீ
அதர்மம் தர்மம் இதி ய மன்யதே தமஸா வ்ருத்தா சார்வார்த்தம் விபரீதாம் ச்ச புத்திஸ் ச பார்த்தா தாமஸீ
கதயாமி யதா பூர்வம் தக்ஷா தைர் முனி சத்தா மைஹி புருஷப் ப்ரோவாச பகவான் அவ்யயோநிப் பிதா மஹா –பராசர மைத்ரேயருக்கு –
உத்பத்திம் ச வி நாசம் ச பூதா நாம் ஆகதிம் கதிம் வேதி வித்யாம் அவித்யாம் ச ச வாசேயோ பகவான் இதி –

நாராயணனே பர ப்ரஹ்மம் -ஸ்தானம் மேலும் – –
ப்ராணம் மனசி சக கரணைஹி நாதாந்தே பராத்மனி சம் பிரதிஷ்டாப்ய த்யாயீத ஈஸானாம் பிரத்யாயீத ஏவம் சர்வம் இதம்
ப்ரஹ்ம விஷ்ணு ருத்ர இந்த்ரஸ்தே சர்வே சம்ப்ரஸூயந்தே –ந காரணம் –காரணம் து த்யேயஹ-
ஈசானா -நியமிக்கிறவன் -இங்கே விஷ்ணு அவதாரம் நாராயணனே என்கிறது ஒழிய உத்பத்தியை சொல்ல வில்லை –
ந காரணம் காரணானாம் தாதா த்யாதா காரணம் து த்யேக -தாதா-நான்முகன் / த்யாதா-ருத்ரன் /-காரணன் யார் என்கிறது மேல் –

சர்வைஷ்வர்ய சம்பன்னஹ சர்வேஸ்வரஹ சம்பூஹு ஆகாஷா மத்யே தேயகா-
யஸ்மாத் பரம் ந அபரம் அஸ்தி கிஞ்சித் -யஸ்மான் நாநீயோ நஜ்யோஷ்தி கஸ்சித் வ்ருக்ஷ ஏவ ஸ்தப்தோ திவி த்ரிஷ்டதி ஏகக-
சர்வைஷ்வர்ய சம்பன்னஹ சம்புஹு -சம்–ஸூ கம் -மோக்ஷ பிரதன்-சிவனுக்கும் மங்களம் அருளினவன் என்றவாறு –

தேநேதாம் பூர்ணம் புருஷேந சர்வம் -ததா யத் உத்தரார்த்தம் தத் அரூபம் அநாம்யம் ஏதத் விதுர்
அம்ருதாஸ்தே பவந்தி -அதேதரே துக்கம் ஏவாபி யந்தி –கர்மக்ருத சரீரம் இல்லாதவன் என்றவாறு -ததான்ய பிரதிஷேதாத் -ஸ்ரீ ப்ரஹ்ம ஸூ தரம் –(3.2.35).

சர்வானன ஸீரோ க்ரீவஹ சர்வ பூத குஹா ஷயக சர்வ வியாபி ச பகவான் தஸ்மாத் சர்வ கதஸ் சிவ
சிவ -மங்களம் -சர்வாந்தராத்மாவாக இருந்தாலும் வியாப்த கத தோஷம் தட்டாதவன் –

யதா தமஹ தத் ந திவா ந ராத்ரிஹி ந சத் ந ச அஸத் சிவ ஏவ கேவலக தத் அக்ஷரம் தத் ஸவிதுர் வரேண்யம்
பிரஞ்யா ச தஸ்மாத் ப்ரஸ்ருதா புராணே –அவன் ஒருவனே மங்களம் -கர்ம வசியன் இல்லை என்கிறது –

வேத வித் ப்ரவர ப்ரோக்த வாக்ய நியாய உப ப்ரும்ஹி தாகா-வேதாஸ் சாங்கா ஹரிம் ப்ராஹூஹூ ஜகத் ஜென்மாதி காரணம்
ஜன்மாத்யஸ்ய யதாக -2-ஸூ த்ரம்-யதாக அஸ்ய ஜெகதக ஜென்மாதி தத் ப்ரஹ்ம -தைத்ரிய உபநிஷத் படியே
யாதோ வா பூதாநி ஜாயந்தே ஏந ஜாதானி ஜீவந்தி யத் பிரயந்தி அபிஷம்விசந்தி தத் விஞ்ஞன்யஸ்வ தத் ப்ரஹ்ம
பிரகரணம் -பரஸ்பர ஆகாங்ஷயுக்த வாக்ய சமுதாயம் –
சதேவ சோம்ய இதம் அக்ர ஆஸீத் ஏக மேவ அத்விதீயம் -என்று உபாதான நிமித்த அந்தர்யாமி சொன்ன அந்த பர ப்ரஹ்மமே -சத் -சப்தத்தால் சொல்லப் பட்டு
ப்ருஹதாரண்யகம் -ப்ரஹ்ம வா இதம் ஏக ஏவ அக்ரே -என்று ப்ரஹ்ம -சப்தத்தால் சொல்லி
ஐத்ரேய உபநிஷத்தில் -ஆத்மா வா இதம் ஏக ஏவ அக்ரே –என்று ஆத்மா சப்தத்தால் சொல்லி
மஹா உபநிஷத்தில் -ஏகோ ஹா வை நாராயண ஆஸீத் ந ப்ரம்ம ந ஈஸாநக ந இமே த்யாவா ப்ருத்வீ என்று ஆகாசம் பிருத்வி உடன் ப்ரம்ம சிவனை சொல்லிற்றே –
மஹா உபநிஷத் -யம் அந்தக சமுத்ரே கவயக அவயந்தி -அவனே பாற்கடலில் இருப்பதை கவிகள் அறிவார்கள் -என்றும் மேலும்
நாணம் ஊர்த்வம் ந திர்யஞ்சம் ந மத்யே பாரிஜக்ரபத் ந தஸ் ஏஷே கஸ்சன தஸ்ய நாம மஹத்யாஷக ந சந்த்ருஷே த்ருஷ்டதி
ரூபம் அஸ்ய ந சக்ஷுஷக பஸ்யதி கஸ்ச நைனம் ஹ்ருதா மனீஷா மனஸாபிக் லுப்தோ யா ஏநம் விதுர் அம்ருதாஸ்தே பவந்தி -என்று
ந தஸ் ஏஷே கஸ்சன -ஒப்பார் மிக்கார் இல்லாத பராத்பரன்
இவனே -அத்பயஸ் சாம் போதோ ஹிரண்ய கர்பா இதி அஸ்டவ் -இத்தையே புருஷ ஸூ க்தியும்-அத்பயஸ் சாம் பூதாப் பிருதிவியை ரஸாச்சா
–ஹிரண்ய கர்பஸ் சம்வர்த்தத அக்ரே -என்று 8-ரிக்குகளிலே சொல்லிற்று
ஹ்ரீச்ச தே லக்ஷ்மீச் ச பத்நயௌ -என்று ஸ்ரீ யபதித்தவம்-அசாதாரண ஸ்வரூப நிரூபக தர்மம் என்றதே -பூ கார்போ மாதவ -இங்கும் பூமிப் பிராட்டி முதலில் –
ராவனோ நாம துர் வ்ருத்தக ராக்ஷசோ ராஷேஸ்வரஹ தஸ்ய அஹம் அவரோ ப்ராதா விபீஷண இதி ஸ்ருதக-
விபீஷணன் தனது ஆகிஞ்சன்யம் அநந்ய கதித்வம் சொல்லிக் கொண்டானே பெருமாள் இடம்
ந சந்த்ருஷே திஷ்டதி ரூபம் அஸ்ய ந சக்ஷுஷா பஸ்யதி கச்ச நைனம் பக்த்யா ச துருத்யா ச ஸமாஹிதாத்மா ஞான ஸ்வரூபம் பரிபாஷ்யதீக -மஹா பாரதம்
ஞாலத்தூடே நடந்து இருந்தும் கிடந்து இருந்தும் சாலப் பல நாள் உகந்தோர் – யுகம் தோர்- -உயிர்கள் காப்பானே
கோலத் திரு மா மகளோடு உன்னைக் கூடாதே
கட்கிலி உன்னை -ந சந்த்ருஷே திஷ்டதி ரூபம் அஸ்ய ந சக்ஷுஷா பஸ்யதி கச்ச நைனம்-
பார் என்னும் மடந்தையை மால் செய்கின்ற மால் -ஹ்ரீச்ச தே லக்ஷ்மீச் ச பத்நயௌ –
அவனே அவனும் அவனும் அவனும் -ச ப்ரம்ம ச சிவ சேந்த்ரஸ் சோக்ஷராப் பரமஸ் ஸ்வராட்-நாராயண அநுவாகம் -சஹஸ்ர ஷீர்ஷம் தேவம் –
நாராயண பரம் ப்ரஹ்ம தத்வம் நாராயணப் பர நாராயண பரஞ்சோதிர் ஆத்மா நாராயண பர — நாராயண அநுவாகம்
யச்ச கிஞ்சித் ஜகத் யஸ்மின் த்ருஷ்யதே ஸ்ரூயதே பி பா அந்தர் பஹிச்ச தத் சர்வம் வியாப்ய நாராயண ஸ்திதஹ
லிங்க பூயத்வாத் தத் -குண விசிஷ்டா நாராயணனே உபாஸ்யம்
பதிம் விஷ்வஸ்ய ஆதமேஸ்வரம் -மிகு நர் இல்லாதவன் -சகஸ்ர ஷீர்ஷம் தேவம் விஷுவாக்க்ஷம் விஷ்வா சம்புவம்
-சர்வ ஐஸ்வர்ய சம் பன்னஹா சம்புர் ஆகாச மத்யே த்யேயக –
புருஷோத்தமன் –புரு சனோதி இதி புருஷஹ-சத்வ குண யுக்தன் -பூர்வ சத் பாவ யுக்தன் – புரீ ஷேதே இதி புருஷ —
யஸ்மாத் பரம் ந அபரம் அஸ்தி கிஞ்சித் -யஸ்மான் நாநீயோ நஜ்யாயோ அஸ்தி கச்சித் –

அரூபம் -கர்மக்ருத ப்ரக்ருதி சம்பந்த ரஹிதம் / அநாமயம்-தத்க்ருத துக்காதி சம்பந்த ரஹிதம்
அவன் வந்து அவதரிக்கிலும் சோக போகங்களை பண்ணும் இவ்விடம் -பர அபேதஸ்ய ஹி கர்மனோ போகாதாதேவ ஷயக
-ப்ராரப்த கர்மம் குறைய சோக துக்கங்கள் அனுபவிக்க வேண்டுமே
யோ ஏதத் விதுகு அம்ருதாஸ்தே பவந்தி -அத இதர துக்கம் ஏவாபி யாந்தி
சர்வானான ஷிரோ க்ரீவக சர்வ பூத குஹா ஷாயக சர்வ வியாபி ச பகவான் தஸ்மாத் சர்வ கதாஷ் சிவ ப்ராரப்தஸ்ய ஹி
கர்மனோ போகாதாத் ஏவ ஷயக -சிவ -மங்களகரன் என்றவாறு –
புருஷோத்தமன் -சர்வ குண பூர்ணத்வம் /புரீ க்ஷயத்வம் /பூர்வ சத் பாவத்வம் /புரு தானத்வம்-சாஸ்வதம் சிவம் அச்யுதம் –
தீர்த்தன் உலகு அளந்த சேவடி மேல் பூந்தாமம் சேர்த்தி அவையே சிவன் முடி மேல் தான் கண்டு பார்த்தன் தெளிந்து ஒழிந்தான் -2-8-6-
சப்த சக்திம் பங்க்த்வா பங்க்த்வா லோக வியாவாரக க்ரியதே –எல்லா சப்தங்களும் அவன் அளவு போக வேண்டி இருக்க
லோக வியாபாரம் போலே சிவனுக்கே சொல்லுகிறார்களே -வேத அபஹார குரு பாதக தைத்ய பீடாதி ஆபாதி விமோசன மஹிஷ்ட
பல பிரதா நைஹி கோன்யப் பிரஜா பசுபதி பரிபாதி கஸ்ய பாதோத கேன ச சிவஸ் ஸ்வ ஷிரோதுரதேந –
பாவ நார்த்தம் ஜடா மத்யே யோக்யோஸ் மேதி அவதாரநாத்–ஈஸ்வர சம்ஹிதையில் தானே சொல்லிக் கொண்டானே –
அத சப்த அநு ஷாசனம் -ஆஸீகி -நமஸ்க்ரியா -வஸ்து நிர்தேசம் -அ -இதி பகவதோ நாராயணஸ்ய பிரதம அபிதானம் -அகார வாச்யன் -ஸ்ரீ மன் நாராயணன்
அஹம் க்ருத்ஸ்நஸ்ய ஜெகதக ப்ரபாவக ப்ரளயகா ததா மத்தாக பரதரம் நான்யத் கிஞ்சித் அஸ்தி தனஞ்சய -ஸ்ரீ கீதை –
அக்ஷராணாம் ஆகாரோ அஸ்மி –அ இதி ப்ரஹ்ம / அகாரோ வை சர்வ வாக் /
சாஸ்திர த்ருஷ்ட்யா து உபதேஷோ வாமதேவாத் –
திவோதாசன் பிள்ளை பிரசர்தனன் -இந்திரன் -மாம் உபாசவ அந்தர்யாமி -போலே –
சகல வித்யா வேதனமும் அவித்யா பிரவர்த்த கத்வாதிகளும் நான் இட்ட வழக்கு -கற்கும் கல்விகள் எல்லாம் நானே என்னும் -5-6-2-
ஆத்மேதி து உபகச்சாந்தி க்ராஹ்யந்தி ச -ஜன்மாந்தர சகஸ்ரேஷு தபோ ஞான சமாதிபிஹி நாரணம் ஷீணபாபா நாம் கிருஷனே பக்தி ப்ரஜாயதே –
பீஷாஸ்மாத் வாதப் பவதே -பீஷோ தேதி ஸூ ர்யக பீஷாஸ் மாத அக்னி ச்ச இந்த்ரச்ச ம்ருத்யுர் தாவதி பஞ்சம இதி –தைத்ரியம்
நாரதர் -ஸநத்குமாருக்கு உபதேசம் -யத்ர நான்யத் பஸ்யதி நான்யத் ஸ்ருனோதி நான்யத் விஜானாதி ச பூமா
-யத்ர அந்யத் பஸ்யதி அந்யத் ஸ்ருனோதி அந்யத் விஜானாதி தத் அல்பம் –
யுவா ஸாத் சாது யுவா அத்யாயகக–ஆ சிஷ்டோ – த்ராதிஷ்டோ -பலிஷ்டக
ஆ சிஷ்டோ — ஆசீர்வாத யுக்தன் -ஆசூதர க்ரியா -ஆசனசீலன் என்றுமாம் –
த்ராதிஷ்டோ-மநோ பல உக்தன் -/ பலிஷ்டக -தேக பல உக்தன் / தஸ்ய ஏவம் பிருத்வீ சர்வ வித்தஸ்ய பூர்ணாஸ் யாத்- ச ஏகோ மனுஷ்ய ஆனந்தோ –
தே ஏ சதா மனுஷ்யம் கந்தர்வானாம் ஆனந்த / பித்ரு தேவன் /ஆஜானஜான தேவன் /தேவன் /இந்திரன் /ப்ருஹஸ்பதி /பிரஜாபதி / ப்ரம்மா
யாதோ வாசோ நிவர்த்தந்தே/ உபரி உபரி அப்ஜே புவோபி பூருஷான் –தயே ஷதம் இதி அநு க்ரமாத் —
மனுஷ்யற்கு தேவர் போலே தேவர்க்கும் தேவாவோ –

வ்யோம அதீதவாதி –சதாசிவ ப்ரஹ்ம வாதம் —
அத யத் இதம் அஸ்மின் ப்ரஹ்ம புரே தஹாரம் புண்டரீகம்
வேஷ்ம தஹரோஸ்மின் அந்தராகாஷக தஸ்மிந் யத் அந்தக தத் அன்வேஷ தவ்யம் தத்வாவ விஞ்ஞானஸ்தவ்யம் –சாந்தோக்யம் -8-1-1-
ஆகாஷோ வை நாம ரூபயோர் நிர்வாஹித தே யத் அந்தரா தத் ப்ரஹ்ம தத் அம்ருதம் ச ஆத்மா –சாந்தோக்யம் -8–14-1-
சர்வாணி ரூபாணி விசித்ய தீரஹ நாமானி க்ருத்வா அபிவாதன் யதாஸ்த்தே-புருஷ ஸூ க்தம்
டங்கர் -ப்ரஹ்மானந்தி-வியாக்யாகரர் –
தரோஸ்மின் அந்தராகாஷக கிம் தத்ர வித்யதே யதான் வேஷ்டவ்யம் யத்வா விஞ்ஞானஸ்தவ்யம் -8-1-2-என்று கேட்டுக் கொண்டு
யாவான்வா அயம் ஆகாஷஹ தவான் ஏஷோ அந்தர் ஹ்ருதய ஆகாஸஹ -8-1-3-என்று ஸ்தூல அருந்ததி நியாயம்
-அனவதிக மஹாத்மம் –சகல ஜகத் ஆதாரம் என்று காட்ட ஆகாச சப்தம்
தஸ்மிந் காமாஹா ஸமாஹிதஹா -8–1–5-அவனுக்குள் கல்யாண குணங்கள் உண்டே -அவற்றோடு கூடிய விசிஷ்ட ப்ரஹ்மமே உபாஸிக்க தக்கவன் என்றதாயிற்று
தஸ்மிந் யதாந்தக காம வியாபதேஷஹா –காமம் -கல்யாண குணம் -ஸர்வஸ்ய ஜகதஹ ஸ்ரேஷ்டருத்வம் ஆதாரத்வம் நியந்த்ருத்வம் சேஷித்வம் -குண அஷ்டகம் –
யத் அந்தக ஒருமையாக உள்ளதே என்னில் -குணி இல்லாமல் குணங்களை எவ்வாறு உபாஸிக்க முடியும் -என்னில்
தத் உபயம் அபி அன்வேஷ்தவ்யம் விஞ்ஞானஸ்தவ்யம் –உயர்வற உயர்நலம் உடையவன் எவன் அவனை உபாஸிக்க
-தெளியாத மறை நிலங்கள் தெளிய பெற்றோமே -ஆழ்வார் கல்யாண குணங்களில் அன்றோ முதலில் ஈடுபட்டு அருளிச் செய்கிறார்
அத யா இஹ ஆத்மாநாம் அநு வித்யா வ்ரஜந்தி ஏதாம்ச்ச சத்யான் காமம் ஸ்தேஷாம் சர்வேஷு லோகேஷு காம சரோ பவதி
-முக்தர் சாம்யா பத்தி -ப்ரஹ்ம வேத ப்ரஹ்மைவ பவதி -யயாதி இந்திரன் -கதை அறிவோம்
ப்ரஹ்ம விஷ்ணு சிவன் -மத்யே விரிஞ்ச கிரிஷாம் பிரதம அவதாரம் –
சக அந்தராதந்தரம் ப்ராவிஷத் –பரமாத்மா ஸூஷ்ம ஜீவாத்மாவுக்குள்ளும் -ருத்ரன் வார்த்தை –
சாஸ்திர த்ருஷ்ட்யா து உபதேஷூ வாம தேவாத்–
சர்வகத்வாத் அநந்தஸ்ய ச ஏவ அஹம் அவஸ்த்திதக-மத்தஸ் சர்வம் அஹம் சர்வம் மயி சர்வம் ஸநாதனே–பிரகலாதன் வார்த்தை
தேச கால வஸ்து பரிச்சேத்ய ரஹிதன் / சர்வ அந்தர்யாமி / சாஸ்வதன் /அஹம் பிரகாரி என்றவாறு
ஆத்மா இதி ஏவ து குருண் ஹீயாத் ஸர்வஸ்ய தன் நிஷ்பத்தேஹே
ஆவிருத்திஅதிகரணம் -4-1-1-அனவரத சிந்தனம் பண்ண வேண்டும் என்று சொல்லி
ஆத்மத்வ உபாசாதி அதிகரணம் -4-1-2-ஆத்ம இதி து உபக்கச்சாந்தி க்ராஹாயந்தி -வாமதேவர் போல்வாரும் இப்படி
அந்தர்யாமியாய் அப்ருக்தக் சித்த ப்ரஹ்மத்தையே உபாசித்தார்கள் –

தவ அந்தராத்மா மம ச ஏ சா அணியே தேஹ சம்ஞநியதியக -பிரமன் ருத்ரனுக்கு மோக்ஷ தர்மம் உபதேசம்
விஷ்ணுர் ஆத்மா பகவதோ பவஸ்யாமித தேஜஸக தஸ்மாத் தநுர்ஜ்யா சம்ஸ்பர்ஷம் ச விசேஷே மகேஸ்வரஹ –ஸ்ரீ விஷ்ணு புராணம் திரிபுரம் தகனம்
வித்யுன்மாலீ–கமலாக்ஷன் -தாரகாஷன் –நான்முகன் கொடுத்த வரத்தால் / பூமி ரதம் –சூர்யா சந்தர் சக்கரம் –வேதங்கள் நான்கு குதிரைகள்
-ப்ரம்மா சாரதி -மேரு தநுஸ்-ஆதி சேஷன் ஆவேச சக்தி நாண் –அக்னி அம்பின் நுனி -வாயு அம்புக்கு சிறகு -மகா விஷ்ணு அம்பு –
யஸ்ய ஆத்மாதாம் திரிபுர பங்க விதாவதாஸ்த்வம் தவச் சக்தி தேஜித ஷரோ விஜயீ ச யோ பூத் -அதிமானுஷ ஸ்தவம்
கடல் ஞானம் செய்தேனும் யானே என்னும் —5-6-
அஹம் க்ருத்ஸ் நஸ்ய ஜகத் ப்ரபவக –
சங்கல்ப விசிஷ்ட ப்ரஹ்மம் -நிமித்த காரணம் / சர்வஞ்ஞா சர்வ சக்திதவ விசிஷ்ட ப்ரஹ்மம் சஹகாரி /ஸூ ஷ்ம சேதன அசேதன விசிஷ்ட ப்ரஹ்மம் -உபாதான காரணம்
வாசகமும் புத்தகமும் பிண்டமும் -இயலும் பொருளும் வஸ்துவும் அவனே
ஸச் சத் அச்சா பவதி -ப்ரஹ்மமே சித்தாகவும் அசித்தாகவும் -என்றது அநு பிரவேசம் மூலம் -ஸ்வரூப ஐக்கியம் அன்று
யானும் நீ தானே ஆவதும் மெய்யே –எனக்கே -8–1–9–பிரகாரம் -ப்ரஹ்ம சப்த வாஸ்யம்
ஏதவ் த்வவ் விபுதாஸ் ஸ்ரேஷ்டவ் பிரசாத க்ரோதாஜவ் ஸ்ம்ருதவ் ததா தர்ஷிதா பந்தா நவ் ஸ்ருஷ்டி ஸம்ஹாரா காரகவ் –
பாஹ்யர் -நிமித்த உபாதேன பேத வாதிகள்
ஜந்மாத் அஸ்ய யதா –அஸ்ய யதா ஜென்மாதி தத் ப்ரஹ்மம் -ஒரே காரணம்
ப்ரக்ருதிச்ச பிரதிஞ்ஞயா த்ருஷ்டாந்த அநு பரோதாத் —
சதேவ சோம்ய இதம் அக்ர ஆஸீத் ஏகம் ஏவ அத்விதீயம்
ப்ரஹ்ம வனம் ப்ரஹ்ம ச வ்ருக்ஷ ஆஸீத் யாதோ த்யாவா ப்ருத்வீ நிஷ்டாதாக்ஷுஹு ப்ரஹ்ம அத்யதிஷ்டாத் புவனானி தாராயன்
சர்வே நிமேஷா ஜக்னி இரே வித்யுதாப் புருஷாதாதி —
ந இஹ நாநா அஸ்தி கிஞ்சன
புருஷ ஏவ இதம் சர்வம் யத் பூதம் யச்ச பவ்யம் –
உத அம்ருதத்வஸ்யா ஈசானாக
நான்ய பந்தா அயனாய வித்யதே
இந்த ஸ்ருதி வாக்கியங்கள் அவனே சர்வ காரணத்வம் -உபாஸ்யத்துக்கு அர்ஹன் என்கிறதே –
கேன ஸ்ருஷ்டம் இதம் சர்வம் ஜகத் ஸ்தாவர ஜங்கமம் பிரளயே ச கம் அபேயேதி தன்மே ப்ரூஹி பிதாமகா-என்று கேட்டதும்
நாராயணக ஜெகன் மூர்த்தி அநந்தாத்ம சனாதனாக -என்றும்
ருஷ்யப் பிதரோ தேவா மஹா பூதாநி தார்த்தவக ஜங்கமா ஜங்கமம் ச இதம் ஜெகன் நாராயண உத்பவம் -என்றும் பீஷ்மரும் அருளிச் செய்தார் –
சர்வ தர்ம சர்வ தத்வ வியவஸ்தை -ஸ்ரீ விஷ்ணு புராணம்
ஜந்மாத் யஸ்ய யதக –தத் விஞ்ஞானஸ் அஸ்வ தத் ப்ரஹ்ம –விஷ்ணோஹோ சகாஷாத் உத்திபூதம்
ப்ரக்ருதிர்யா மயாக் யாதா வியக்த அவ்யக்த ஸ்வரூபேநீ — புருஷாஸ் சபி உபாவேதவ் லீயதே பரமாத்மனி
பரமாத்மா ச ஸர்வேஷாம் ஆதாரக பரமேஸ்வரக விஷ்ணு நாம ச வதேஷூ வேதாந்தேஷூ ச கீயதே –
பெரியாழ்வார் -4-3-11– வேதாந்த விழுப் பொருளின் மேல் இருந்த விளக்கு –நால் இரு மூர்த்தி தன்னை -அஷ்டாக்ஷரம் ஆதார விஷயம்
-நால் வேத கடல் அமுது- பெருமாளுக்கும் திரு ஷ்டாஷரத்துக்கும் -ஏகார்த்த போதகம் -சாமானாதிகரண்யம் –ப்ரதிபாத்ய பிரதிபாதக சம்பந்தம் –
மேல் இருந்த கற்பகம் -ஸ்வர்க்கத்துக்கு மேல் -என்னை ஆக்கிக் கொண்டு எனக்கே தன்னைத் தந்த கற்பகம்
வேதாந்த விழுப் பொருளின் மேல் இருந்த விளக்கு –
சேதன அசேதனங்கள் இரண்டும் பிரகாரமாய் தான் பிரகாரியாய் -ந தத் சமஸ்ய பியதிகஸ்ய த்ருஷ்யதே -என்னும் படி சர்வஸ்மாத் பரனாய் இருக்கை
பெரியாழ்வார் இந்த பதிகம் பலனை ஸ்பஷ்டமாக அருளிச் செய்யாமல் தத்துவார்த்த ஞானமே பலன் என்றவாறு
ஸோஹம் இச்சாமி தர்மஞ்ஞா ஷ்ரோதும் தத்வத்தோ யதா ஜகத் பபூவ பூயஸ்ச்சா யதா மஹா பாக பவிஷ்யதி -என்றும்
யன் மயம் ச ஜகத் ப்ரஹ்மன் யாதாச்ச ஏதத் சராசரம் லீனமாஸீத் யதா யத்ர லய மேஷ்யதி யத்ர ச -என்றும் மைத்ரேயர் கேட்க -பராசரர்
விஷ்ணோஹோ சாஷாத் உத் பூதம் ஜகத் அத்ரைவ ச ஸ்தி தம் ஸ் தி தி சமயமா கர்த்தாசவ் ஜகதோ அஸ்ய ஜகச் சா சக
பரப் பராணம் பரமஹ பரமாத்மா ஆத்ம சம் சித்தக ரூப வர்ணாதி நிர் தேஷ விஷேஷன விவர்ஜிதக
அபக்ஷய விநாசாப்யாம் பரிணாமர்த்தி ஜென்ம அபிஹி வர்ஜிதஷ் ஷகேயதே வக்தும் யக சதாஸ் தீதி கேவலம் சர்வத் ராசவ் சமஸ்தம்
ச வசத்ய தேரதி வை யதக ததஸ்ஸ வாசுதேவாதி வித்வத் பிப் பரி பதேயதே தத் ப்ரஹ்ம பரம் நித்யம் அஜம்
அக்ஷயம் அவ்யயம் ஏக ஸ்வரூபம் ச சதா ஹேய அபாவாச்ச நிர்மலம் ததேவ சர்வம் ஏவைதாத் வியக்த அவ்யக்த ஸ்வரூபவத்
ததா புருஷா ரூபேண கால ரூபேண ச ஸ்திதம் ச சர்வ பூத ப்ரக்ருதிம் விகாரான் குணாதி தோஷம்ச்ச மூனே
வியாதீதக அதீத சர்வா வரணோ அகிலாத்மா தேனாஸ்திருதம் யத் புவநாத்தராலே –
உப ப்ரஹ்மஹனம் நாம அனாதீத வேதஷாகோக்த அர்த்தஸ் சக அதீத சாகார்த்த கதனம்

சர்வம் கல்விதம் ப்ரஹ்ம தஜ்ஜலான் –தஜ்ஜாவத் தல்லாவத் தாதானாவத் இதம் சர்வம் ப்ரஹ்ம கலு
விஷ்ணோ சகாஷாத் உத்பூதம்-தஜ்ஜாத்வம் /ஜகத் அத்ரைவ ஸ்தி தம் -ததனத்வம் /சம்யம கர்த்தா -லய கர்த்தா -தல்லத்வம்-
ஆழ்வார் கலங்கிய நிலையிலும் இதை –ஏறிய பித்தினோடு -4–4–7–கலக்கம் லௌகிக விஷயத்தில் ஒழிய பகவத் விஷயத்தில் இல்லையே
கிருஷ்ண ஏவ ஹி லோகாநாம் உத் பத்தி அபிச்சாப்யக-
ஸ்ரீ விஷ்ணு புராணம்
ஸமஸ்த கல்யாண குணாத்மகோசவ் ஸ்வ சக்தி லேச ஷோத்ருதா பூத வர்க இச்சா கிருஹீத அபிமதோர் தேஹாஹா சம்ஸாதித அசேஷ ஜகதிதோ அசவ் —
தேஜோ பல ஐஸ்வர்ய மஹாவபோதா ஸ்வ வீர்ய சக்த்யாதி குணைக ராஸிஹி பரப் பரானாம் சகல ந யத்ர கிலேஷாதயஸ் சந்தி பராவரேஷே –
ச ஈஸ்வரோ வியஷ்டி சமஷ்டி ரூபக அவ்யக்த ஸ்வரூபோ பறக்காத ஸ்வரூபக ஸர்வேச்வரஸ் ஸர்வதுக் சர்வே வேதா ஸமஸ்த சக்திப் பரமேஸ்வராக்யக –
சம் ஞானாயதே ஏந ததஸ்த தோஷம் சுத்தம் பரம நிர்மலம் ஏக ரூபம் சந்த்ருஷ்ய தேவாபி அதிகம்யதேவா தாஜ் ஞானம் அஞ்ஞானம் அதோ அயன துக்தம் –
தோஷம் -அசித் வியாவருத்தி / சுத்தம் சித் வியாவருத்தி /-பரம நிர்மலம் –முக்த விருத்தி / ஏக ரூபம் -நித்யர் விருத்தி -ஸ்வ தக நிர்மலம்
சந்த்ருஷ்யதே-உபதேச விவேக ஞானம் ஸ்தோத்ரியம் ப்ரஹ்ம நிஷ்டம் –/அதிகம்யதே -ஆகம ஞானம்
இவை ஸ்ரீ விஷ்ணு புராணம் இறுதி -6-அம்சம் இறுதி ஸ்லோகங்கள் –
ஸ்ருஷ்ட்டி ஸ்திதி அந்த காரிணீம் ப்ரஹ்ம விஷ்ணு சிவாத்மிகம் ச சம் ஞானம் யாதி பகவான் ஏக ஏக ஜனார்தனக -பிரகாரம் சரீரம் இவர்கள்
ஸ்ருஷ்டா ஸ்ருஜாதி ச ஆத்மாநம் விஷ்ணுப் பாலயம் ச பத்தி ச உப சம்ஹரியதே சாந்தே சம்ஹ்ரியதே ச ஸ்வயம் ப்ரபுஹு –
ப்ருதிவ்யாபஸ் ததா தேஜக வாயிற் ஆகாச ஏவ ச சர்வ இந்த்ரியர்த்தாத் கரணம் புருஷாக்யம் ஹி யஜகத்
ச ஏவ சர்வ பூதாத்மா விஸ்வ ரூபோ யாதோ அவ்யயக சர்காதிகம் தாதாஸ் யைவ பூதஸ்தம் உபகாரகம்
ச ஏவ ஸ்ருஜ்யஸ் ச ச சர்க கர்த்தா ச ஏவ பாத்யத்தி ச ப்ரளயதே ச ப்ரம்ஹ அத்யாவஸ்தாபிர் அசேஷ மூர்த்திர் விஷ்ணுர் வரிஷ்டோ வரதோ வரேண்யக –
தேவராய் நிற்கும் அத்தேவும் அத்தேவரில் மூவராய் நிற்கும் முது புணர்ப்பும் யாவராய் நிற்கின்றது எல்லாம்
நெடுமால் என்று ஓராதார் கற்கின்றது எல்லாம் கடை —

குமாரிள பட்டர் -வேத ப்ரமாண்யம்-காட்ட -வார்த்த தீபிகை -ஸ்லோக வார்த்திகம் –பட்டர் மீமாம்சை இவரது –
-அவர் சிஷ்யர் பிரபாகரன் -கொஞ்சம் மாற்றி -பிரபாகர் மீமாம்சை
சபரி ஸ்வாமி -ஜைமினி ஸூ த்ர பாஷ்யம் எழுதினர் -அதில்-தத்ர அபி நோக்தம் அத்ரது நோக்தம் விருக்தம் து தத் -என்பதற்கு
அன்வயம் -தத்ர அபி நா யுக்தம் அத்ர துனா யுக்தம் விருக்தம் து தத் -என்று பிரபாகரர் காட்ட குமாரிள பட்டர் அவரை குரு என்றார் -அதனாலே சிஷ்யன் மதம் குருமதம்
பாட வல்லார் தாமும் சாயை போல பாட வல்லார் ஆவார்கள் என்று எம்பார் காட்டி அருளினை ஐ திக்யம் –
பேயாழ்வார் -துண்டு கயிறுகளாலும்-உடைந்த குடத்தாலும் -தலை கீழாக நட்ட செடிக்கு தண்ணீர் விடுவது போலே -அன்றோ
புற மாதங்கள் -என்று அன்றோ திரு மழிசை ஆழ்வாரை ஆளாக்கினார் –
வியாபகத தோஷம் தட்டாதவன் -சரீராத்மா பாவம் –
வரத யதி நபுக் வியாவாதரிஷியக ஸ்ருதி விஹிதகா த்வத் உபாசனாச் ச நாத்யஹா கரண பத விதூரயே சதி த்வயீ அவிஷயதானி க்ருதாஸ்திலா பவிஷ்யன் —
அவதாரங்கள் கல்யாண குணங்களைக் காட்டி அருளவே -இச்சையால் அப்ராக்ருத திவ்ய மங்கள விகிரகத்துடன் அவதரிக்கின்றான் -இச்சையால்
நபூத சங்க சமஸ்தாநோ தேஹாஸ்ய பரமாத்மனக –என்றும் -அஜாயமானோ பஹுதா விஜாயதே தஸ்ய தீராப் பரஞ்சோதி யோனிம்
பிதா புத்ரேந யோனியோநவ் –தானே தன் புத்ரர்களில் ஒருவரை பிதாவாக வரித்துக் கொண்டு அவதரிக்கின்றான்
ஜந்மாத் யஸ்ய யதக –ப்ரஹ்மம் உபாதானம்
ப்ரக்ருதிஷ்ச்ச பிரதி ஞானயா த்ருஷ்டாந்த அநு பரோதாத் -ப்ரஹ்மம் உபாதானமும் நிமித்தமும்
பரமதஸ் சேது உன்மான சம்பந்த பேத வியாபதேஷேப்யக
-என்பதால்
சேது -இவன் என்றால் ப்ராப்யம் சதாசிவ ப்ரஹ்மம் /பாதோஸ்ய விச்வா பூதாநி என்று அளவு பட்டு /என்ற பூர்வ பஷி சங்கைக்கு பரிகாரங்கள் மேல் -5-ஸூத்ரங்கள்
சாமான்யாத் து -சேது என்பது லோகங்களை கலக்காமல் நியமித்து வைப்பது பற்றி -பாலம் என்ற அர்த்தத்தில் இல்லை
புத்த்யர்த்தப் பாதவாத்-4 -கால்களும் –16- கலைகளும் -சொன்னது உபாசனத்துக்கு
ஸ்தான விசேஷாத் ப்ரகாசாதைவத்-இதுவும் உபாசனனுக்கு எளிதாக -ஆகாசம் குடாகாசமாக காட்டுவது போலே தேஜஸ் ஜன்னல் வழி கொஞ்சம் பார்ப்பது போலே
உபபத்தேச்ச–ப்ராப்யசைவ ப்ராபகத்வ உபபத்தேச்ச-அநந்ய உபாயத்வ ஸ்ரவணாத் -இது சித்தாந்தத்துக்கு நிதியான ஸூ த்ரம் –
-அநேந சர்வகதத்வம் ஆயாம சப்தாதிப்யக -தநேதம் பூர்ணம் புருஷேண சர்வம் –
இவ்வாறு வியாசர் சங்கா பரிகாரம் செய்து பராதி கரணம் தலைக் கட்டுகிறார் –
மனு ஸ்ம்ருதி
ப்ராதுர் யஸீத் தமோனுதாக -தமஸ் -பிரகிருதி -பிரதானம் -அதிஷ்டாதா -அனிருத்ரர்
சிச்ருக்ஷுக்கு விவிதாகா ப்ரஜாகா -பிரஜை -சமஷ்டி வியஷ்ட்டி தத்வங்கள்
அப ஏவ சசராஜா தவ் தாசு வீர்யம் அப்பா ஸ்ருஜத் -ஜாலம் முதலில் -அண்டம் ஈறாக
தஸ்மிந் ஜன்யே ஸ்வயம் ப்ரஹ்ம -சதுர்முக பிரமனை படைத்தான்
ஆபோ நாரா இதி ப்ரோக்தா ஆபோ வை நர ஸூ நவக அயனம் தஸ்ய தாகா பூர்வம் தேன நாராயணக ஸ்ம்ருதக
இப்படி ஸ்பஷ்டமாக மனு ஸ்ம்ருதி நாராயணனே பரமாத்மா என்றும் நான்முகன் போன்றார் ஜீவாத்மா ஸ்ருஷ்ட்டிக்கப் பட்டவர்கள் என்றும் காட்டுகிறதே
அநுஷ்டேய விஷய ஆந்தர பிரயத்தன பாவனா –ஸ்ரீ விஷ்ணு புராணம்
ஸநத்குமாராதிகள்-ப்ரஹ்ம பாவனை மட்டும் /
ப்ராதுராஸீத் தமோபித்தாக சிஷ்ருக்ஷுஹு விவிதாக ப்ரஜாகா –என்பதையே ஆழ்வாரும் -1–4–10-
உடல் ஆழிப் பிறப்பு வீடு உயிர் முதலா முற்றுமால் -கடல் ஆழி நீர் தோற்றி அதன் உள்ளே கண் வளரும்
அடல் ஆழி அம்மானைக் கண்டக்கால் இது சொல்லி விடல் ஆழி மட நெஞ்சே வினை ஓய ஒண்ணாம் அளவே
வேத வாதங்கள் -விதி -அர்த்தவாதம் -மந்த்ரம் -விதி -அநுஷ்டேய அர்த்த நியமனம் -அபூர்வார்த்த போதகம் -அப்ரவர்த்தக பிரவர்த்தக விதி
அர்த்தவாதம் -அர்த்தாய வாதகம்-பிரயோஜனத்துக்காக உத்ஸாகம் -ப்ரேரிதம்
-வாயுர்வை ஷேபிஷ்தா தேவதா வாயும் ஏவ ஸ்வேந பாகாதாயேந உபதாவதி ச ஏவைநாம் பூதம் கமயதி-போலே –
மந்த்ரம் – அநுஷ்டேயார்த்த ப்ரகாசகோ மந்த்ரக -பர்ஹிர்ஸ் தேவதாஸ் தானம் தாமி -சொல்லி – பர் ஹிர்ஸ்-தர்பம் எடுக்கும் பொழுது தேவதா ஆசனத்துக்கு –
இந்த மூன்றும் சொல்வதால் வேதம் த்ரயீ –
நிச்சய ஞானம் செயல் சொல்ல சொல்லும் சப்தம் மட்டுமே என்னில் – நான்கு பேர் இருக்கும் இடத்தில் ஒருவன் உணர ஆசை கொண்டான்
-ஒருவன் முனுமுனுக்க-ஒருவன் அபவர்க்கே தண்டக ஸ்திதக -இங்கே தண்டம் உள்ளது என்று செய்கையால் காட்ட
-அத்தை அவனுக்கு சொல் என்று இரண்டாமவன் சைகைகாட்ட சொல்வது போலே -வஸ்து அறை தண்டம் சித்தமாக இருப்பதால்
கிரியை இல்லாமலே அர்த்த போதம் உண்டே –
இதே போலே ததா அயம் -இயம் அம்பா -அயம் மாதுலக -அயம் மனுஷ்யக -அயம் மிருகக -போன்றவற்றால் வாசக வாஸ்ய சம்பந்தம் அறிகிறோம்
அம்பரீஷ சரித்திரம் மூலம் பாகவத பிரபாவம் ஏகாதசி மஹாத்ம்யம் போன்றவற்றை அறிகிறோம்
வேதாந்தம் -உபாசனை விஷய கார்ய அதிக்ருத விசேஷண பூத பலம் –
விஷயக-அவச்சேதக வியாவர்த்தக
உபாசன விஷயக -உபாசனம் விஷயோ யஸ்ய கார்யஸ்ய தத் கார்யம் உபாசன விஷயக
உபாசன விஷயம் -அபூர்வம்
அதிக்ருதக-அதிகாரி -அபூர்வம் விளைவிக்க ஆசை கொண்டு உபாசனம் பண்ண
அதி க்ருத விசேஷண பூத பலம் -அந்த உபாசனம் மூலம் பெரும் பலம் -ப்ரஹ்ம பிராப்தி –
துக்க அசம்பின்ன தேக விசேஷம் -ஸ்வர்க்கமும் சித்தம் -ஜ்யோதிஷ்டோமேந ஸ்வர்ககாமோ யஜதே —
பரம பிராப்தி காம ப்ரஹ்ம வித்யாத் -பரம பிராப்திக்கு
ருணம் ஹி வை ஜாயதே -தேவர்கள் ஹவிஸை புரோடாசம் பெற்று பலனை கொடுக்கிறார்கள்
யத்யபி அவதான ஸ்துதி பரம் வாக்யம் ததபி ந அசதா ஸ்துதிர் உபபத்யதே -த்ராவிடர்
இது அவதான ஸ்துதி மட்டும் இல்லை தேவதா ப்ரீதியும் உண்மை -குண ஸத்பாவம் சொல்லி பிரசாத புத்தியா யாகம் பண்ணுவதை சொன்னவாறு
-விதி அபேக்ஷித அர்த்த சித்தி நியாயம் -வேத வாக்கியங்கள் பர ப்ரஹ்ம போதனத்துக்காகவும் பர ப்ரஹ்ம பிராப்திக்காகவும் என்றவாறு –
அபூர்வம் கார்யம் -பசுவைக் கொண்டு வா என்றதும் பசு கொண்டு வந்த கார்யம் முடிந்ததும் அபூர்வம் போகும் -என்பர்
-கிரியை முடிந்ததும் -அபூர்வம் கிரியை தானே -மீம்சிக்கர் பசு கொண்டு வரும் அபூர்வம் பாவயேத் என்பர் –அபூர்வம் கிரியா ரூபம் லோகத்தில்
-பலம் வரும் வரை அதிருஷ்ட ரூபம் -அபூர்வம் என்று காரியத்துக்கு கற்பனை செய்தால் அதுக்கு -லக்ஷணம் –அசாதாரண தர்மம் -சாசனாவத்வம் -என்ன என்னில்
மீமாம்சகர் -கார்யத்வம் -க்ருதி பாவ பாவிதா வும் -க்ருதி உத்தேஷ்யதாவும்-இரண்டும் -க்ருதியின் ஸத்பாவமும்
-க்ருதி பாவத்துக்கு பின் -க்ருதி பாவ அனந்தர பாவி -கருத்து பாவ பாவிதா என்றவாறு
அபூர்வம் க்ருதி உத்தேச்யம் -பல பிராதா என்பர் -எஜமான் க்ருதிக்கு பின் வருவதால் க்ருதி பாவ பாவிதம் ஆகும்
க்ருதி உத்தேச்யத்வத்துக்கு லக்ஷணம் என் என்னில்-ஸ்வர்க்கம் வேண்டும் என்றால் ஸ்வர்க்கம் கொடுக்கும் அபூர்வம் உண்டாக்குவது லஷ்யம்
-அபூர்வம் க்ருதி உத்தேச்யம் -இதுவே லக்ஷணம்
உன் பக்ஷம் படி இஷ்டத்வமே லக்ஷணமா -ஜீவாத்மா ஸ்வர்க்கம் வேண்டுவான் ஒழிய அதிருஷ்ட அபூர்வம் வேண்ட மாட்டானே
-நடுவில் உள்ளவை லஷ்யம் இல்லையே -நீ சொல்லும் லக்ஷணம் சாதியத்துக்கு தானே ஒழிய சாதனத்துக்கு இல்லையே என்னில் –
க்ருத்ய உத்தேச்யம் இரண்டு ரூபங்களில் -ஸ்வர்க்கம் -அபூர்வம் -இதுவே புருஷனை ஸ்வர்க்க சுகம் பெற ப்ரேரகம் செய்வதால் இதுவும் உத்தேச்யம் -என்பர்
க்ருதியால் பெறுவதாய் க்ருதி அதீன ஆத்ம லாபத்வம் -யாகம் செய்து பலன் பெறுவதால் அபூர்வம் யாகமா-க்ருதி உத்தேச்யத்வம் என்று
ஆரம்பித்து க்ருதி பிரேரிகம் அபூர்வம் என்கிறீர்கள்
மேலும் புருஷ அநு கூலதா என்பர் -அது சுகத்துக்கு தானே லக்ஷணம் -பிரதி கூலத்வம் துக்கம் -அபூர்வத்தில் சுகம் அனுபவித்தார்கள் உண்டோ
-சிகம் த்ருஷ்டம் இந்த்ரியங்களால் அனுபவிப்பது -அபூர்வம் அதீந்தர்யம் அன்றோ -அசம்பாவ தோஷம் உண்டே உங்கள் வாதத்துக்கு –
சுகம் மட்டும் இல்லை -துக்க நிவ்ருத்தியும் அனுகூல லக்ஷணம் அன்றோ -என்பர் மேலும் –
துக்க நிவ்ருத்தி கொஞ்சம் சுகம் போலே தோன்றினாலும் புதிய சுகம் அனுபவித்தாள் தானே சுகாப் படுவான் -அதனால் அது சுகம் போலே பிரம்மமே
பிரக்ருதியில் -அநு கூல சம்யோகம் / பிரதி கூல சம்யோகம் /ஸ்வரூபேண அவஸ்திதை -மூன்றும் உண்டே
ஆத்மா துக்கம் படும் பொழுது -பிரதி கூல சம்யோகம் / துக்க நிவ்ருத்தி அடைந்ததும் ஸ்வரூபேண அவஸ்திதை /மேலே சுகம் பெற்று அநு கூல சம்யோகம் –
எனவே அபூர்வம் -நியோகம் -அநு கூலதா என்பது பொருந்தாதே
ஓட்டைக்குள் கை விட்டு தேள் கடிக்க -சுகமாக இருக்கிறது புண்யசாலி என்பதால் என்றதும் எல்லாரும் கை விட்டு தேளால் கடி பட்டது போலே
அபூர்வம் என்பது சுகம் என்கை என்பர் ஸ்ரீ உ .வே.அண்ணங்காச்சார்யார் ஸ்வாமிகள் –
பல சாதனம் -யாகம் செய்வது சுக ரூபம் இல்லையே துக்க ரூபம் அன்றோ –
நியாஜ்யதே இதி நியோக -ஜீவாத்மாவை பலத்தோடு சேர்ப்பது என்றவாறு -ஸ்திரமாக இருந்தே பலம் தர முடியும் –
அபூர்வதவமும் -முன்பு இல்லாத -பூர்வம் நாஸ்தி அபூர்வம் -எஜமான் ரித்விக் யோகத்தால் சாதிக்கப் பட்டதாக இருக்க வேணும்
அப்படி நியோகத்தவம் -ஸ்திரத்வம் அபூர்வத்வம்-மூன்றும் இருக்க வேண்டுமே -பல சாதனத்தால் பெற்றதாக இருக்க வேண்டுமே
இவை அசேதனமான அபூர்வத்துக்கு உண்டு என்பர் மீமாம்சிகர்
நியோகம் -பல சாதனம் -சம்யோஜ்யதே பலம் எஜமான் அஸ்ய இதி நியோக -அதற்கு ஸ்திரத்வமும் அபூர்வதவமும் இருக்க வேண்டுமே
ஸ்வர்க்க காமோ யஜதா -ஸ்வர்க்க சாதனம் -அபூர்வம் -யாகம் அஸ்திரம் என்பதால் அது சாதனமாக மாட்டாதே -அபூர்வம் க்ரியா விதரிக்தம் என்றதாயிற்று –
யாக ஜன்ய ஸ்வர்க்க சாதன பூத அபூர்வ ப்ரபத்யே ஸ்வர்க்க காமக யாகம் குர்யாத்
சமபி வியாகாரத்தால்-யஜதே -ஸ்வர்க்க காமக -உடன் சேர்ந்ததால் -இந்த அர்த்தம் என்பதால் யஜதா அபூர்வத்தை குறிக்கும்
யாகமும் ஸ்வர்க்கமும் இந்த அபூர்வத்துக்காக -அபூர்வம் விதி வாக்ய பலன் என்றதாகும்
அர்த்தார்த்தே ராஜ க்ரஹம் கச்சேத்-பொருளுக்காக அரண்மனைக்கு போனான் –
வாச்ய அன்வய யோக்யதை இருக்க வேண்டுமே –
சாதனம் எப்பொழுதுமே துக்க ரூபமே -கார்யம் புருஷ அநு கூலத்வம் -ஸ்வ தந்த்ரதாக இருக்காதே –
எலுமிச்சம் பலம் கொடுத்து ராஜ்ஜியம் பெறுவது போலே -பக்தி மோக்ஷ சத்ருச சாதனம் ஆகாதே
பக்தியின் தோஷங்கள் -துஷ் ஷகத்வம் -பல விசத்ருஷத்வம் -ஸ்வரூப விருத்தத்வம்-அபாயத்வம் -பய ஜனகத்வம் -சோக ஜனகத்வம்
-பகவத் விஸ்லேஷத்வம் -போல பல பல –
அகங்கார கர்பத்தவமும் கூட -மாத்ரா பிந்து மிஸ்ரமான ஷாத கும்ப மாயா கும்ப கத தீர்த்த சைலம் போலே அகங்கார மிஸ்ரமான
உபாயாந்தரம் என்று திரு குருகைப் பிரான் பிள்ளான் பணிக்கும் படி –
மோக்ஷ சாதனமே துக்க மயமானால் ஸ்வர்க்க சாதனமும் லோக சாதனங்களும் துக்க மயங்கள் என்று சொல்ல வேண்டா இறே-

———————————————–

ஸ்ரீ கோயில் கந்தாடை அப்பன் திருவடிகளே சரணம் –
ஸ்ரீ சுருதி பிரகாசிகாச்சார்யார் திருவடிகளே சரணம் –
ஸ்ரீ பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம் –

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s


%d bloggers like this: