Archive for December, 2016

ஸ்ரீ த்ரமிட உபநிஷத் தாத்பர்ய ரத்னாவளி -த்வதீய சதகம் –ஸ்ரீ உ வே .மன்னார்குடி ராஜ கோபால ஸ்வாமிகள்–

December 12, 2016

ஸ்ரீ மான் வேங்கட நாதார்ய கவி தார்க்கிக கேசரி
வேதாந்த சார்ய வர்யோ மே சந்நிதத்தாம் சதா ஹ்ருதி –

நித்ரா விச்சேத கத்வாத் அரதிஜ நனதோ அஜஸ்ர ஸங் ஷோ பகத்வாத்
அன்வேஷ்டும் பிரேரகத்வாத் விலய விதரணாத் கார்ஸய தைனயாதி க்ருத்தத்வாத்
சித்தா ஷேபாத் வி ஸஞ்சீ கரணத உபசம் ஸோக்ஷணா வர்ஜ நாப்யாம்
த்ருஷ்டாஸ் வா தஸ்ய ஸுரே க்ஷண விரஹ தசா துஸ் சஹத்வம் ஜகாத —1-

க்ஷண விரஹ தசா துஸ்சஸஹத்வம் -நிரதிசய போக்யதம்–நெய்தல் நிலம் பிரிவுக்கு -பொருள் வீயும் பிரிவு -மாரி காலம் திரும்பி வருவேன் —
பாண் குன்ற நாடன் -பயில்கின்றன -திரு விருத்தம் -6-வேங்கடத்து –சேண் குன்றம் சென்று பொருள் படைப்பான் –
-தேர் வழி பிரிவு -அன்பார் இருள் பிரிந்தார் –கடல் அலை அழிக்க -பரத்தையில் பிரிவு –
1-நித்ரா விச்சேத கத்வாத்-நித்திரையை விச்சேதிகம்- -நித்ராதி சேதகத்வாத் -பாட பேதம் -துஞ்சிலும் நீ துஞ்சாயேல்-
2-அரதி ஜந னதோ -கூர்வாயா அன்றில் -கிரௌஞ்சம் -நெஞ்சை கிழிக்கும் படி கூவும் வாய் –ஆடி ஆடி -நியதி இல்லாமல்
-அரதி -ஸ்திதி கமன சயனம் ஆசனாதிகளில் நியமம் இல்லாமல் —தாட் பட்ட தண் துழாய் காமுற்று எம்மே போலே
3-அஜஸ்ர ஸங்ஷோபகத்வாத்-இடை விடாமல் -முற்றாக கண் துயிலாய் -இராப்பகல்–நெஞ்சு உருகி ஏங்கு தியால் –
ஷோபம் கலக்கம் துக்கம் உண்டு பண்ணிக் கொண்டே இருக்கும் –அநித்ரம் சததம் ராமம் -தீ முற்ற
-தென்னிலங்கை முற்ற தீ இல்லை -விபீஷணன் உண்டே -அக்னி நுழையாத இலங்கையில் முற்றவும் இப்பொழுது தீ முற்ற
-முழு வயிறு உண்ட என்ற படி –வாழி கனை கடலே –
4-அன்வேஷ்டும் பிரேரகத்வாத் –அன்வேஷ்டும் தேடுவது –வாடாய் -கடலும் மலையும் விசும்பும் -துளாவி தேடுகிறாய் -எம்மே போலே –
-இருக்கும் பிரசக்தி உள்ள இடத்தில் -ஷீராப்தி திரு மலை ஸ்ரீ வைகுண்டம் -சுடர் ஒளி இராப்பகல் -சந்திரன் சூரியன் வெளிச்சமாக கொண்டு
-தென்றல் -தெற்கு திசை காற்று சேர்த்தியில் மகிழவைக்கும் –/வடக்கே -வாடாய் -பிரிவில் துன்பம் கொடுக்கும் —
5-விலய விதரணாத் -விலயம்-கரைதல் -நிலை குலவை ஏற்படுத்தும் -வானமே -மேகம் -லக்ஷணையால்-நீராய் நெகிழ்கின்ற தோழியரும் யாமும் போலே
-வாழி வானமே -மது சூதன் பாழிமை -திருமேனி அழகில் ஆட்பட்டு –
6-கார்ஸய தைனயாதி க்ருத்தத்வாத்-க்ருசமாக மெலிந்து தேய்ந்து -உபவாச க்ருசா தீநாம் பிராட்டி –தைன்யம் ஒளி இழந்து போம் படி
-சந்திரன் -நாள் மதியே -நீ இந்நாள் -முன்பே பூர்ண சந்திரனை பார்த்தவள் -நைவாய எம்மே போலே– -மாழாந்து தேங்குதி –
-மைவான் இருள் அகற்றாமல் –மெய் வாசகம் -விபரீத லக்ஷணை -பிரியேன் பிரிவில் தரியேன் என்றானே –
ஐ வாய அரவணை மேல் -திரு ஆழி பெருமானார் -சம்பந்தம் கொண்டு –நம்பி ஏமாந்தேன் -மெய் நீர்மை தோற்றேன் –
7-சித்தா ஷேபாத் -தோற்றோம் மட நெஞ்சம் -எம்பெருமான் நாரணற்கு -எம் ஆற்றாமை சொல்லி -அழுவோம் –
-இருள் மறைக்க -வேற்று ஓர் வகையால் கொடிதாய் -இராவணன் விட வேறு பட்டு கொடியதாய்-வாழிய -வசவு சொல் இங்கு கனை இருளே –
8-வி ஸஞ்சீகரணத -மா நீர் கழி-கடல் உள் வாங்கி உப்பங்கழி -துஞ்சிலும் நீ துஞ்சாயால் -இருளின் திணி வண்ணம்
-மருள் உற்று —சம்ஞ்ஞா– ஞான ரூபங்களை அறிவது -அதற்கு எதிர்மறை இது -ஆழாந்து நொந்தாயே
9-உபசம் ஸோக்ஷணா -மெல்லாவி உள்ளுலர்த்த -நந்தா விளக்கமே -ஆசையால் வேவாயே -நொந்து ஆராத காதல் நோவ தொடங்கினால்-
-செந்தாமரை தடங்கண் –துழாய் ஆசையினால் -உப சம்சோஷணம் உள் தொடங்கி -உலர்த்த -உள் உலர்த்த –
10-ஆவர்ஜ நாப்யாம்-இறுக்கி பிடித்து கொள்ளும் -பிரேம வியாதி –உன் பாடே வீழ்த்தி -ஆவர்ஜனம் பண்ணி -ஒழிந்தாய்-ஓவாது இராப் பகல் –
த்ருஷ்டாஸ் வா தஸ்ய-த்ருஷ்டா ஆஸ்வா தம்-அனுபூதமான போக்யதை இழந்து –
ஸுரே -ஸுரே-பரத்வ ஸுலப்யம் -அசாதாரண திரு நாமம் –
க்ஷண விரஹ தசா -துஸ் சஹத்வம் ஜகாத-அருளிச் செய்கிறார் -இதனால் அத்யந்த போக்யத்வம் -வ்யதிரேகத்தில் ஆற்றாமை சொல்லி

——————————————————————————–

பூர்ணைஸ் வர்யாவதாரம் பவதுரித ஹரம் வாம நத்வே மஹாந்தம்
நாபீ பத்தமோத்த விஸ்வம் ததநுகுண த்ருசம் கலபதல் பீக்ருதாப்திம்
ஸூப்தம் ந்யக்ரோத பத்ரே ஜகதவ நிதியம் ரக்ஷணா யாவ தீர்ணம்
ருத்ராதிஸ்துத்ய லீலம் வ்ய வ்ருணத லலிதோத் துங்க பாவேந நாதம் -2-

போக்யதையை அந்வயத்தில் நிரூபித்து -பரத்வம் கொண்ட ஸுலப்யம் -அவதார சேஷ்டிதங்களில் காட்டி அருளி -ஏஷ ஸ்ரீ மான் நாராயண -இத்யாதி –
விபத்துவத்தில் பரத்வம் -கண்கள் சிவந்து -அந்தர்யாமி பரத்வம் -உயர்வற -பரத்வவே பரத்வம் /அரவணை -ஷீராப்தி / ஒன்றும் -தேவும் -அர்ச்சையில் பரத்வம் –
லலித உத்துங்க பாவங்கள் -கொண்ட ஸ்வாமி -நாதன் சேஷி ரக்ஷகன் மம நாத –
இதிஹாச புராண சாயையால் இதில் பரத்வம் -உயர்வற சுருதி சாயை
இதில் பர உபதேசம் -கீழே ஸ்வய அனுபவம் -இதில் அந்வயம் மட்டும் -வ்யதிரேகம் இரண்டாலும் –
1-பூர்ணைஸ் வர்யாவதாரம் -பூர்ண ஐஸ்வர்யம் அவதரித்த இடத்தில் -திண்ணன் வீடு முதல் முழுதுமாய்
த்ருடமாக -நசபுநாவ்ருத்தி
முதல் -காரணன் -எண்ணின் மீதியன் -எண்ணில் -கல்யாண குணங்களில் எல்லை நிலம் மோக்ஷ பிரதத்வம் –
-கணக்கற்ற விபூதி உடையவன் -எண்ணின் மீதியன் —
திண்ணன் வீடு -உபய விபூதி ஐஸ்வர்யம் எண்ணில் மீதியன் -கல்யாண குணாத்மகன் -என்றுமாம்
விபூதியும் யோகமும் –பரத்வம் சொல்லி மேலே ஸுலப்யம் -மண்ணும் விண்ணும் உடன் உண்ட -நம் கண்ணன் -இவற்றை காட்டி
–ஸுலப்யம் பர காஷ்டை-உடன் உண்டான் -ஒரே சமயத்தில் -ஜகத் உபஸம்ஹாரம் -ஸ்ருஷ்ட்டி ஸ்திதி சம்ஹாரம் -மூன்றும் இவனே
-யதோ வா விமானி பூதாநி –தத் ப்ரஹ்ம –விஞ்ஞாசத்வ தெரிந்து கொள்-சுருதி –
உண்ட -ரஷித்தல்-சரீரம் தரிக்க -அவனுக்கு -ஆபத் ரக்ஷணம் -தேக தாரணம் –நாராயணன் ஏட்டு புறத்தில் சொல்லி
-நம் கண்ணன் நிரூபித்தமான விஷயம் -வையம் ஏழும் கண்டால் பிள்ளை வாயுளே-
நம் கண்ணன் கண் -நிர்வாஹகன் -மற்றவை மாலைக்கண் பீலிக்கன் –
2-பவதுரித ஹரம்-பவ -துரிதம் -துக்கம் பாபம் -காரண காரியங்கள் -ருத்ரனுக்கு துக்கம் போக்கி -அதிகாரி புருஷனுக்கு மனுஷ்யத்தே வந்து -போக்கி அருளி –
இவனே பரன் என்பதை நான் சொல்ல வேண்டும் படி -ஏ பாவமே -பரனே -ஸ்வரூப ரூப குணங்களை பத்தும் பத்துமாக அனுபவிக்க இருக்க –
அருளால் அளிப்பார் ஆர் –அரற்கு மா பாவம் -பிச்சை பேய் கோபால கோளரி –கோபால ஸிம்ஹம் –பத்ரி -திருக் கண்டியூர்
-கல்ப பேதம் –லலித உத்துங்க பாவம் இதிலும் காட்டி அருளி –
3- வாம நத்வே மஹாந்தம் -நிமிர்ந்து மண் கொண்ட –மால் தனில் மிக்கு ஒரு உளதோ –தன்னை மீதிட -மஹத்தாக திருவிக்ரமனாக வளர்த்து
–விண் தொழும் படி -நித்ய ஸூ ரிகள் -ஏறனை பூவனை பூ மகள் தன்னை வேறு இன்றி
-பூ மகளுக்கு மட்டும் ஆழ்வார் பூ மகள் தன்னை –வாசி காட்டி அருளுகிறார் —
4-நாபீ பத்தமோத்த விஸ்வம்-நாபீ பத்மத்தில் இருந்து -தேவும் எப்பொருளும் படைக்க -பூவில் நான்முகனை படைக்க –
-எம்பெருமானுக்கு அல்லால் பூவும் பூசனையும் தகுமோ -எம்பார் தகாது தகாது என்றாரே –
சிக்குத் தலைவனுக்கு பூ தகாது -பிச்சி உண்ணிக்கு பூசனை தகாதே –
5- ததநுகுண த்ருசம்-மிகும் தேவும் எப்பொருளும் படைக்க -கீழே தேவு–மசகு பரல் என்னலாம் படி -பரதத்வ நிர்ணயம் –
சர்வ ஸ்மாத் பரன் -விஷ்ணு தநுஸ் -பரசுராமன் –தகும் கோலத்து தாமரைக் கண்ணன் எம்மான் –புண்டரீகாக்ஷத்வம்
–வேங்கை மரத்தால் உரலும் உலக்கையும் பண்ணுவார்கள் -த்ருசம் -திருக் கண்கள் -தத் -சகல ஜகத் ஸ்ரஷ்டும் -குறிக்கும் –
6- கலபதல் பீக்ருதாப்திம் –கவர்வின்றி–சங்கோசம் இல்லாமல் -யாவையும் யாவரும் -எல்லாம் -தன்னுள் ஒடுங்க நின்ற –எம் ஆழி அம் பள்ளியாரே —
பிரளய ஆர்ணவம் கல்ப பிரளய –தல்பீக்ருதம்-படுக்கை –அப்தி -சமுத்திரம் –
பூர்வ பாவம் இல்லாதவற்றை உத்தரத்தில் இருந்தால் — -படம் சுகலீ கருதி -ஸுக்லம் கருதி இல்லை
-அஹமீ காரம் -இல்லாத வாஸ்துவில் அஹம் புத்தி பண்ணுவது -சுக்லம் படம் கருதி வெள்ளை வேஷ்ட்டி பண்ணுகிறான்
-வேஷ்ட்டியை வெள்ளையாக பண்ணுவது வண்ணான் சுகலீ-
7-ஸூப்தம் ந்யக்ரோத பத்ரே–வள்ளல் வல் வயிற்று பெருமான் -கள்ள மாய மனக் கருத்து -ஆலிலை -பள்ளி கொண்ட
-ஏழ் உலகும் கொள்ளும் –அவன் உள் உள் ஆர் அறிவார் -சங்கல்பம் யாரே அறிவார் -ந்யக்ரோதம் -ஆலமரம் -பத்ரே இலை
8- ஜகதவ நிதியம்–தன்னுள்ளே இருத்திக் காக்கும் இயல்வினன் –கருத்தில் -சங்கல்பத்தில் -தேவும் எல்லா பொருளும்
வருத்தித்த -வரும்படி பண்ணி அருளி -மாயப்பிரான் அவனை அன்றி –மூ உலகும் திருத்தி -ரக்ஷணத்துக்கு யோக்யதை யாகும் படி
அனுபிரவேசித்து நாம ரூபங்களை கொடுத்து–இருத்தி காக்கும் இயல்பினன் -ஜகத் -அவனம் அவ ரஷனே–
9- ரக்ஷணா யாவ தீர்ணம் -ரக்ஷணத்து சித்யர்த்தமாக அவதரித்து -காக்கும் இயல்வினன் கண்ண பிரான்
-உந்தியுள்ளே சேர்க்கை செய்து -ஆக்கினான் -ஸ்திதி -சம்ஹாரம் ஸ்ருஷ்டித்து -ஸத்கார வாதம் -ரக்ஷணம் பூர்த்தி கண்ணனாக அவதரித்து பெற்றான்
10-ருத்ராதிஸ்துத்ய லீலம் -ஆதி சப்தத்தால் ப்ரஹ்ம இந்திரன் முதலியார் –அநவரதம் ஸ்தோத்ரம் பண்ணும் படி -கள்வா –புள்ளூர்தி கழல் பணிந்து ஏத்துவாரே –
எம்மையும் ஏழ் உலகையும் –தோற்றிய இறைவா -கண்டா கர்ணனுக்கு மோக்ஷ பிரதானம் பண்ணி கைலாசம் சென்று
-ஸ்தோத்ரம் பண்ணி அறியாமல் -நமோ கண்டாயா கர்ணாயா -நமோ கட கடாயா –
புள்ளூர்தி -பெரிய திருவடி வாஹனம் -அவன் அளவு போகாமல் பெரிய திருவடியை போற்றி என்றுமாம்
-அப்புள்ளின் பின் போன தனி நெஞ்சமே –இல்லாத வஸ்துவை நலியும் படி வாடைக் காற்று –

வ்ய வ்ருணத -நன்கு விவரித்து அருளிச் செய்கிறார்
லலிதோத் துங்க பாவேந நாதம்–லலித உத்துங்க பாவங்கள் -கொண்ட ஸ்வாமி

——————————————————————————–

சித்ராஸ் வாதா நு பூதிம் பிரியா முபக்த்ருபி தாஸ்ய சாரஸ்ய ஹேதும்
ஸ்வாத் மன்யா சார்ஹக்ருத்யம் பஜ தம்ருத ரசம் பக்த சித்தைக போக்யம்
ஸர்வாஷப்ரீண நார்ஹம் சபதி பஹு பல ஸ்நேஹ மாஸ்வாத்ய சீலம்
சப்யை சாத்யைஸ் ஸமேதம் நிரவிசத நகா ஸ்லேஷை நிர்வேச மீசம்-3-

நிரதிசய போக்யத்வம்-உபேயத்வம் இரண்டாம் பத்தில் – -சேவா யோக்யத்வம் உபாயத்வம் முதல் பத்தில் அருளி
-வாயும் -வ்யதிரேகத்தில் போக்யத்வம் அருளி -திண்ணன் வீட்டில் -அந்வயம் -பரத்வ ஸுலப்ய லலித உத்துங்க பாவம் –
நிர்வேஸம்-அநேக அசேஷ -ஈசம்-சடாரி -உள் புகுந்து கலந்து -இதிலும் அந்தாமத்து அன்பு செய்து -இதில் ஆழ்வார் பேறாக -அங்கு பெருமாள் பேறாக —

1-சித்ராஸ் வாதா நு பூதிம்-சித்ரா -விசித்திரம் பல பிரகாரமாக -ஆச்வாத-போக்யத்தை -அத்யந்த -பூர்ணம் -அநு பூதிம்–தேன் பால் நெய் கன்னல் அமுது -ஓத்தே –
யானும் தானும் எல்லாம் தன்னுள்ளே கலந்து ஒழிந்தோம்-ஊனில் வாழ் உயிரே -மனஸ் லக்ஷணையாலே -நல்லை போ-தோற்று வாயும் இருப்பும் பிரக்ருதியாய் இருந்தும் –
சர்வ கந்த சர்வ ரஸா -ஸ்வரூபத்துக்கு இல்லை திவ்ய மங்கள விக்கிரகத்துக்கு அசாதாரணம் –
2-பிரியா முபக்த்ருபி -பிரியம் -உபக்த்ரூபி-உபகாரங்களாலும் பிரியம் -உபகார விசேஷங்கள் –
ஓத்தார் மிக்கார் இலையாயா மா மாயா -ஸ்வரூப ஸ்வபாவ சேஷ்டிதங்கள் -மாலே மாய பெருமான் மா மா மாயன் — –
ஓத்தாய் எப் பொருட்க்கும் -உயிராய் -என்ன பெற்ற தாயாய் தந்தையாய் அத்தா -நீ செய்தவை அடியேன் அறியேனே-அத்தா -ஆப்தன் என்றுமாம் –
3-தாஸ்ய சாரஸ்ய ஹேதும் -தாஸ்யத்தில் சாரஸ்யம் -கைங்கர்யத்தில் ரசம் அறிய ஹேதுவாக
அடிமைக்கு கண் அன்பு செய்வித்தது -அறியா காலத்துள்ளே–இன்னாப்பு தோன்ற ஆளவந்தார் நிர்வாஹம் -ரியா மா மாய்த்து அடியேனை வைத்தாய் –
எம்பெருமானார் -நிரவதிக ப்ரீதியும் க்ருதஞ்ஞதையுமாக போக முன்பும் பின்பும் -பிரகாரணம்
இதுவும் உபகாரம் -அறியா மா மாயத்துள் அடியேனை -அறியாக் காலத்திலே அடிமைக்கு கண் அன்பு செய்வித்தாயே –
நிலம் மாவலி மூவடி -அந்வயம் இல்லாமல் பேசி –அறியாமை குறளாய்-
4-ஸ்வாத் மன்யா சார்ஹக்ருத்யம் -ஆத்மா ந்யாஸம் அர்ஹமாக -க்ருத்யம் ஆ த்ம சமர்ப்பணம் செய்யும் படி -அருளி-எனது
-ஆத்மா உள் கலந்த உதவிக்கு கைம்மாறு -ஆழ்வார் அத்யந்த நீச தன்மை சொல்ல எனது என்பார் -அவனது சொல்ல யோக்யதை இல்லையே –
உதவி /நல் உதவி /பெரு நல் உதவி -தனது பேறாக -பிரதியுபகார அபேஷ்யம் -செய்யாமல் –ஞான ஸ்வரூபம் ஸ்வயம் பிரகாசம்
உத்பத்தி விநாசம் இல்லை என்பர் -எனது ஆவி தந்து ஒழிந்தேன் -எத்தனை குளிக்கு என்றால் –இனி மீட்பது ஒன்றும் இல்லாமல்
–மனு ஸ்ம்ருதி -10 நாள்கள் -மீட்கலாம் கிரயம் இத்யாதி -அது போல் இல்லாமல் -என்றவாறு
எனது ஆவி யார் நான் யார் -தந்த நீ கொண்டு ஆக்கினாயே –
5-பஜ தம்ருத ரசம்–பஜ அம்ருத ரசம் -கனிவார் வீட்டு இன்பமே -என் கடல் படா அமுதே -மனம் கனிவதே ப்ரீதியால் -அம்ருத ரசம் -வீட்டு இன்பம்
முக்தா அவஸ்த்தை துல்யம் இங்கேயே அருளுவான் –
யாதும் ஒரு நிலைமையன அறிவு அரிய எம்பெருமான்-யாதும் ஒரு நிலைமையனை அறிவு எளிய எம்பெருமான்
-நிர்மூல பகவத் விஷயம் -மூலம் இல்லாமல் கால ஷேபம் கேட்பது -அநியயா ஸ்ரீ பாஷ்யம் -நியாய சாஸ்திரம் கற்காமல் ஸ்ரீ பாஷ்யம் கே
எங்கு உற்றேனும் அல்லேன் -வாழ் முதலே ஜீவனம் -பொழில் ஏழும் ஏனம் ஒன்றாய் -உன பாதம் சேர்ந்தேன் -இன்றே தான் உணர்ந்தேன் -என்றுமே இருந்தாலும்
6- பக்த சித்தைக போக்யம் –அவனுக்கே அற்று தீர்ந்த அடியார்கள் சித்தத்தில் இருந்து போக்யமாய் -அடியேன் அடைந்தேன் முதல் முன்னமே
–சேர்ந்தார் தீ வினைகள் -அரு நஞ்சு -திண் மதி -திடமான விசுவாசம் -தீர்ந்தார் -தம் மனஸை பிரியாதே –அரக்கியை மூக்கு ஈர்த்தாயை அடைந்தேன் –
பக்தர் சித்தத்துக்கு ஏக போக்யம் -இவனும் அத்தையே ஏக போக்யமாக கொள்பவன்
7-ஸர்வாஷப்ரீண நார்ஹம்-எல்லா இந்த்ரியங்களுக்கும் ப்ரீதி ஜனகன் -அக்ஷம் இந்திரியம் -பிரத்யக்ஷம் —
முன் நல் யாழ் -ஸ்ரோத்ரிய இந்திரியம் -பயில் நூல் -அப்யசிக்கும் சாஸ்திரம் – நல்ல /முன் -இரண்டும் விசேஷங்கள் இதுக்கு –
நரம்பின் முதிர் சுவை -போன்றவன் -கன்னலே அமுதே -ரஸ இந்திரிய போக்யத்வம் கார் முகிலே -சஷூர்/ என் கண்ணனே சர்வ இந்திரியங்களுக்கும் ப்ரீதி ஜனகத்வம் –
8-சபதி பஹு பல ஸ்நேஹம்–பக்தி விசேஷம் -பஹு பிரயத்னத்தால் பலிக்கும் பக்தி –பஹு நா காலேனா-சபதி – உடனடியாக –
குறிக் கொள் ஞானங்களால் –பஹு பிரயத்தனம் -எனை ஊழி செய் தவமும் -பஹு காலேனே -இப்பிறப்பே சில நாள் எய்தினேன் நான்
கிறி கொண்டு -ஸூலப உபாயம் / அவனே என்றுமாம் கிறியான் கிறி அம்மான் -என்பர் -நெறி எல்லாம் எடுத்து
-உரைத்த -கிறி அம்மான் கவராத கிளர் ஓளி- 4-8-6-
திரு விருத்தம் -90–சுருங்கு உரு வெண்ணெய் தொடு உண்ட கள்வன் -பெறும் கிறியான் -அல்லால் அடியேன் நெஞ்சம் பேணாதே
சரம ஸ்லோகம் கேட்டு -களவு காண புக்க இடம் எங்கும் பின்னே திரிந்து படல் கழற்றி –
9-ஆஸ்வாத்ய சீலம்-படிந்தது குடைந்து ஆடி பருகி களித்தேன் -ஆசவாதம் பண்ண தக்க சீலம் நிரவாதிக போக்யதை
-கடிவார் தண் அம் துழாய் கண்ணன் விண்ணவர் கோன் -படி வானம் இரந்த-ஓத்தார் மிக்கார் இல்லாத -பரமன் -பவித்ரன்
-ஸ்வ அனுபவ யோக யத்யராக பண்ணி அருளி –ஆஸ்வதாய -போக்யம் –
10-சப்யை சாத்யைஸ் ஸமேதம் -நித்ய ஸூ ரிகளை குறிக்கும் சப்தங்கள் -சப் யை -சாத்யாக-அவனோடே ஓக்க ப்ராப்ய புதர்கள் இவர்களும்
-யத்ர பூர்வே ஸாத்யா சந்தி தேவா -பிரமாணம் –அநாதி கால ஆவிர்பூத ஸ்வரூபம் -அடியார் குழாங்கள்-உடன் கூடுவது என்று கொலோ -சப்யை -குழாங்கள்
நிரவிசத-உள் புகுந்து –ஓளி கொண்ட சோதி -ஆவிர் பூத ஸ்வரூபம் –போக்யதையின் பரா காஷடை
அநகா ஸ்லேஷை நிர்வேச மீசம்- அனக அசேஷ நிர்வேஸம் -தோஷம் அற்ற –இதை காட்டிலும் வேறு ஒன்றை தோற்றாத படி எல்லாம் அடங்கி –

——————————————————————————-

ப்ரஹ்லாதார்த்தே ந்ருஸிம்ஹம் பித விபதுஷா வல்லபம் ஷிப்த லங்கம்
ஷ் வேல ப்ரத்யர்த்தி கேதும் ஸ்ரம ஹர துலஸீ மாலிநம் தைர்ய ஹேதும்
த்ராணே தத்தா வதாநம் ஸ்வ நிபு ஹதிக்ருதா ஸ்வாசனம் தீப்த ஹேதிம்
ஸத் ப்ரேஷா ரஷி தாரம் வ்யஸன நிரசன வ்யக்த கீர்த்திம் ஜகாத–4-

போக்யவாத் ஹேது -பிராப்ய பிராபக ஐக்கியம் -அதுக்கு ஹேது -நான்காவது ஹேது -வியசன நிராசன வ்யக்த கீர்த்தி
–வாட்டமில் புகழ் வாமனன் -வியசன் நிரசன வியக்த கீர்த்தி
1-ப்ரஹ்லாதார்த்தே ந்ருஸிம்ஹம் -ஆபத்தே செப்பேடாக ப்ரதிஞ்ஞா சம காலத்திலே -தோன்றி வியசன்நிரசனம் வ்யக்தி கீர்த்தி ஜெகாதா
-எங்கும் நாடி நாடி -நரசிங்கா என்று வாடி வாடும் இவ் வான் நுதலே
2-ஷபித விபதுஷா வல்லபம் -ஷபீத -போக்கப்பட்ட -ஆபத்து -உஷா வல்லபன் -அநிருத்த பகவான் –விறல் வாணன் ஆயிரம் தோள் துணிந்தார் –
3-ஷிப்த லங்கம்-இலங்கை ராவணன் -நிரசித்து -பிராட்டி -சம்ச்லேஷ விரோதி நிரசித்து -அத்தால் வ்யக்த கீர்த்தி -இலங்கை செற்றீர் -இது தாயார் வார்த்தை –
4-ஷ்வேல ப்ரத்யர்த்தி கேதும்-ஷ்வேல -விஷம் -பரிகரித்து –கருத்மான் -கேது -கொடி -எட்ட வருபவருக்கு காட்டி கொடுத்து
-வலம் கொள் புள் உயர்த்தாய் -தாயார் மகள் வார்த்தை அனுவர்த்தித்து -சொல்லி -உயர்த்தீர் சொல்ல வில்லையே -இதில்
இலங்கை செற்றவனே என்னும் –நதி ஜலம் கேசவ நாரி கேது -விநாயகர் எழுத வியாசர் -அந்வயம் யோசனை பண்ணி
-கதிஜா லங்கேச வானம் அசோகா வானம் அழித்த –பீஷ்மரை -கங்கை பிள்ளை கொடியில் கொண்ட அர்ஜுனன் -கேது கொடி
5- ஸ்ரம ஹர துலஸீ மாலிநம்-தாபம் போக்கும் -வெருவாதாள் – வாய் வெருவி வேங்கடமே வேங்கடமே என்கின்றாள் —
அஞ்சி ஒதுங்கி வெருவி வர்த்திக்க அமையும் பிரதிகூலர்களை கண்டால் மனஸ் பூர்வ வாக் உத்தர -வாய் வெருவுதல் -மனஸ் சஹகாரம் இல்லாமல்
-பூர்வ வாசனை பேசுவிக்க -உபாத்யாயராக பேசுகிறாள் -இங்கும் வாய் வெருவி-இராப்பகல் –கண்ண நீர் கொண்டாள்-வண்டுகள் அனுபவிக்க
இவள் பொறாமல் தவள வண்ணர் தகவு -என்ன –சுத்த ஸ் வ பாவம் -இப்படி நாள் பேர் இருந்தால் அபலைகள் குடி என்ன ஆகும் -பட்டர்
-திருத் தாயார் கொந்தளித்து பேசுகிறாள் -என்பர் –
6- தைர்ய ஹேதும் -உள்ளம் மிக உருகி -தகவு உடையவனே என்னும் -தாயார் சொன்னது பொறுக்க மாட்டாமல் -நிர்த்தயன்
-நான் தானே சொல்ல வேண்டும் -பின்னும் மிக விரும்பும் பிரான் என்னும் –
அக உயிருக்கு அமுதே என்னும் -பிராணன் தரிக்கைக்கு ஹேது -தைர்யம் -தாரண ஹேது –உண்ணும் சோறு எல்லாம் கண்ணன் —
7-த்ராணே தத்தா வதாநம் -லோக ரக்ஷிப்பதில் அவதானம் கவனம் கொண்டான் -நெடும் கை நீட்டாக இருக்கலாகாது -வெள்ள நீர் கிடந்தான்
–குழந்தை பக்கல் தாயார் -மஞ்சம் விட்டு சயனித்தால் போலே –
8-ஸ்வ நிபு ஹதி க்ருதா ஆசுவாசனம் -ஹதி-விநாசம் -கம்சனை நிரசித்து -அடியார் ஆசுவாசம் படும் படி – அடியார் பிராணன்
இவன் அதற்கு வந்த -ஆபத்தை போக்கி -விறல் கஞ்சனை வஞ்சனை செய்த –3-8-9-கஞ்சனை வஞ்சித்து
-மாதூலன் -தானும் சோகப்பட்டு வஞ்சனை -அவன் நினைத்த வஞ்சனை அவனோடே போம்படி பண்ணி அருளி
-வாணனை -கொள்வன் மா வலி மூவடி -தா ஸ்தோத்ரம் பண்ணி அறியாத குழைந்தை பருவம் -அநாதரிக்காமல் தா என்றான் அடுத்து
-அந்நிய பரத்தை பண்ணி அவன் இருக்க –
மலையாள வளைப்பு போலே -மலை தேச திருடன் போலே கொண்டு அல்லது போகேன் –நீச வேஷம் பார்த்து கொள்வானோ ஐயம் வேண்டாம் –

9- தீப்த ஹேதிம் -ஹேதி ராஜன் -சுடர் வட்டவாய் நேமி –
10-ஸத் ப்ரேஷா ரஷி தாரம் –மாழை நோக்கு-
ஸ்வ பாவம் -மாழை நோக்கு -சத்துக்கள் -ரக்ஷணத்துக்கு தான் ஒன்றும் செய்யாமல் -அவன் இடம் சமர்ப்பித்து
-தண்ட காரண்யம் -மஹா ரிஷிகள் -மற்றவர்கள் வெறும் ரிஷிகள் -ரஷா பலம் பெருமாள் இடம் விட்டவர்கள் –
தம் த்ருஷ்ட்வா –சத்ரு ஹந்தாராம் மஹரிஷீணாம் –ஆ வா என்னாது உலகத்தை அலைக்கும் –
-அஸுரர் வாணாள் மேல் தீ வாய் வாளி மழை பொழிந்த சிலையா -திரு மா மகள் கேள்வா தேவாசுரர்கள்
முனிக் கணங்கள் விரும்பும் திரு வேங்கடத்தானே பூவார் கழல்கள் அரு வினையேன் பொருந்துமாறு புணராயே -6-10-4—
மேல் உள்ள வியாபாரங்கள் அடங்கலும் கண்டாள் பிராட்டி -தம் த்ருஷ்ட்வா
தங்கள் தபோ பலத்தால் ரக்ஷிக்காமல்-கர்ப்ப பூதானாம்-பபூவ–
மாழை நோக்கையும் இழக்காமல் கை கொள் -ஸத் ப்ரேஷா ரஷி தாரம் –
உபாயமாக செய்யாமல் இப்பாடு படுவது இவள் ஸ் வ பாவம் -சதாம் பிரேஷா –மாழை -ஸ்வாபாவிகம்-என்றவாறு —

வ்யஸன நிரசன -வ்யசனங்களை நிரசிக்கும் -வாட்டமில் புகழ் வாமனன்
-தனது புகழுக்கு வாட்டம் இல்லாதபடி -ஆஸ்ரிதர் வியஸனம் போக்குபவன் வாமனன் –
வ்யக்த கீர்த்திம் ஜகாத–ஸ்பஷ்டமான கீர்த்தி அருளிச் செய்கிறார் –
மேலே அந்தமத்து அன்பு -கீழே -ஊனில் வாழ் உயிரே -பரி பூர்ணமான அனுபவம் இரண்டும் –2-3 /2-5/ நடுவில் அழகு கடந்த ஆற்றாமை –

——————————————————————————
அஜாமித்வாய -ஆடி ஆடி -சாத்திமிக்க -மேலும் அபேக்ஷை பிறக்க -நடுவில் இத்தை ஏற்படுத்தி —
ஆழ்வார் போக்தா ஊனில் வாழ் —இழந்தால் என்ன ஆகும் துக்கம் ஆடி ஆடி —
-நின்னலால் இலேன் காண் என்னை குறிக் கொள் -உன்னைப் பிரிந்தால் இலேன் -ஜலான் மத்ஸ்யம் போலே
–பரி பூர்ண அனுபவம் இருக்க சம்சயம் -கன்னலே அமுதே கார் முகிலே கண்ணா -நான்கும் -நாய் வயிற்றில் நெய் தாங்குமா –சம்சயம்-
–அதனால் ஆடி ஆடி ஆற்றாமை –அந்தாமத்து -இதில் – எம்பெருமான் போக்தா –
இதில் இவன் அஞ்ச -மேலே 2-6–வைகுந்த -ஆழ்வார் -உன்னை நான் பிடித்தேன் கொள் சிக்கெனவே -மா ஸூ ச அருளிச் செய்கிறார்

ஸ்வ ப்ராப்த்யா சித்த காந்திம் ஸூகடி ததயிதம் விஸ்புரத் துங்க மூர்த்திம்
ப்ரீத் யுன்மேஷாதி போக்யம் நவகன ஸூரஸம் நைகபூஷாதி த்ருஷ்யம்
ப்ரக்யாத ப்ரீதி லீலம் துர பில பரசம் ஸத் குணா மோத ஹ்ருதயம்
விஸ்வ வ்யாவ்ருத்த சித்ரம் வ்ரஜ யுவதி கண க்யாத ரீத்யா அன்வ புங்க்த–5-

1-ஸ்வ ப்ராப்த்யா சித்த காந்திம்–தன்னை அடைந்து சித்த காந்திம் தேஜஸ் அடைந்தான் —
2- ஸூகடி ததயிதம் –அகடிதம் /கடிதம் /ஸூ கடிதம் -தயிதா -பிரிவின்றி பொருந்தி வர்த்தித்து –திருவிடமே மார்பம்
–ஒரு விடம் ஓன்று இன்றி என்னுள் கலந்தானுக்கே–
3-விஸ்புரத் துங்க மூர்த்திம்–பர்வதம் போலே பிரகாசிக்கும் -திரு மேனி -மலையும் சுடரும் -இரண்டும் -திரு மேனிக்கு விசேஷணங்கள் –
என்னுள் கலந்தவன் செங்கனிவாய் செங்கமலம் -மின்னும் சுடர் மலை –க்கு கண் பாதம் கை கமலம்
மன்னு முழு வேழுலகும் வயிற்றினுல –தன்னுள் கலவாதது எப்பொருளும் தானிலையே
4-ப்ரீத் யுன்மேஷாதி போக்யம்—அதி போக்யம் -ஆராவமுதமே –ப்ரீதி மட்டுப் படாமல் உன்மேஷம் -மேலே ஓங்கி போகுமே –
எப் பொருளும் தானாய் மரகத்தக் குன்றம் ஒக்கும் –அப்பொழுதைத் தாமரைப் பூக் கண் பாதம் கை கமலம்
எப்பொழுதும் நாள் திங்கள் ஆண்டூழி யூழி தொறும் அப் பொழுதைக்கு அப் பொழுது என்னாரா வமுதமே –
எத்தனை சிறிதியதான காலம் -எப்பொழுதும் -க்ஷணம் அணு காலம் -என்றவாறு –
ஒருகால் சொன்னதையே மீண்டும் சொல்லி –இவ்வஸ்துவும் இவ்வனுபவமும் வேவ்வேறாக ஆக்கிக் காட்டும் தவிர்க்கிறேன் -என்பார்
5- நவகன ஸூரஸம் –ஸரஸம்-பாட பேதம் –நீருண்ட பெறு மேகங்கள் -நவகனம்–கனஸ் யாம் –
காரார் கரு முகில் போல் –ஸூ ரசம் -சோபனம் -ஸரஸம் கூடி -ரஸ பதார்த்தம் –
ஆராவமுதமாய் அல்லாவியுள் கலந்த காரார் கரு முகில் போல் என்னம்மான் கண்ணனுக்கு
நேரா வாய் செம்பவள கண் பாதம் கை கமலம் பேரார நீள் முடி நாண் பின்னும் இலை பலவே –
6-நைக பூஷாதி த்ருஷ்யம் –நைகம் -அநேகம் -ந யேகம் இதி -பூஷணங்கள் -ஆதி சப்தம் –
பலபலவே யாபரணம் பேரும் பல பலவே -பல பலவே சோதி வடிவு பண்பு எண்ணில்
பல பல கண்டுண்டு கேட்டு உற்று மோந்தின்பம் பல பலவே ஞானமும் பாம்பணை மேலாற்கேயோ —
வ்யக்தி க்ருத – ஜாதி க்ருத பஹூத்த்வம் -பல பல -கழுத்தில் சாத்திப்பவற்றிலே பல வடங்கள் -கையில் -ஜாதி பேதம்
நரசிம்மன் -நவ வித நரசிம்மன் -ப்ரத்யக்ஷமாக யுக பத் சர்வம் காண்பான் -சர்வ சாஷாத்காரம் —தனி தனி ஆனந்தம் கிட்டும் இவற்றால்
7-ப்ரக்யாத ப்ரீதி லீலம் —உலகு அறிய செய்யும் ப்ரீதிகள் லீலைகள் -அதிசயங்கள் –
பிராட்டிமாரும் முலைத் தடங்களால் அழுத்தத்தினாலும் பிரிக்க ஒண்ணாத -சேஷத்வ பூர்ணன் -இருவருக்கும் நிரதிசய போக்யத்வம்
பாம்பணை மேல் பாற் கடலுள் பள்ளி யமர்ந்ததுவும் காம்பணை தோள் பின்னைக்கா ஏறுடன் ஏழ் செற்றதுவும் –
தேம்பணைய சோலை மராமரம் ஏழ் எய்ததுவும் பூம் பிணைய தண் துழாய்ப் பொன் முடியம் போரேறே –
8-துர பில பரசம் —துர் அபிலாபம் ரசம் -வாயால் சொல்ல முடியாத -சொல் முடிவு காணேன்–அனுபூதம் அம்சம் வர்ணிக்க முடியாதவன்
பொன் முடி யாம் போரேற்றை எம்மானை நால் தடம் தோள் தன் முடிவு ஓன்று இல்லாத தா ண் துழாய் மாலையினை
என் முடிவு காணாதே என்னுள் கலந்தானை சொல் முடிவு காணேன் நான் சொல்லுவது என் சொல்லீரே-
எல்லை அற்ற நீசன் -உயர்வுக்கு எல்லை இல்லாதவன் அவன் —
9-ஸத் குணா மோத ஹ்ருதயம் –ஸத் குண ஆமோத ஹ்ருதயம் -மோக்ஷ பிரதன் -ஸத் குணம் –
-நல்ல அமுதம் பெறற்கு அரிய வீடுமாய் -ஆமோதம் பரிமளம் -அல்லி மலர் விரை ஒத்து ஆண் அல்லன் பெண் அல்லனே
சொல்லீர் என் அம்மானை -என் ஆவி ஆவி தனை எல்லை இல் சீர் என் கரு மாணிக்கச் சுடரை
நல்ல அமுதம் பெயர்க்கு அரிய வீடும் ஆய் அல்லி மலர் விரை ஒத்து ஆண் அல்லன் பெண் அல்லனே
இவற்றால் ஹ்ருத்யனாய் உள்ளவன் –முக்த போக்யத்வம்- மோக்ஷ பிரதத்வம் -புருஷோத்தமத்வம் –
10-விஸ்வ வ்யாவ்ருத்த சித்ரம்–விஸ்மயம்-விசித்ரம்–விஸ்வம் -விஷ்ணு -சேதன அசேதன பிரபஞ்சம் ஜகம் –
அவற்றுள் வியாவருத்தன் இதர ஸமஸ்த பதார்த்தங்களில் -மாறு பட்ட புருஷோத்தமன்
ஆண் அல்லன் பெண் அல்லன் அல்லா அலியும் அல்லன் காணலும் ஆகான் உளன் அல்லன் இல்லை அல்லன்
பேணுங்கால் பேணும் உரு ஆகும் அல்லனும் ஆம் கோணை பெரிது உடைத்து எம் பெம்மானைக் கூறுதலே –
வ்ரஜ யுவதி கண க்யாத ரீத்யா அன்வ புங்க்த–ஆயர் பெண்கள் உடன் கலந்த -தன் பேறாக அனுபவித்தான் -க்யாத -பிரசித்தம் பிரகாரம் —

—————————————————————————–

ஸ்வாஸ் தக்யா பகத்வாத் ஸ்ரித நியதத் ருசே நைக போக ப்ரதா நாத்
த்யாகா நர்ஹ ப்ரகாசாத் ஸ்திர பரி சரண ஸ்தாபனாத் பாப பங்காத்
துஸ் சாதார்த்தஸ்ய ஸித்தேர் விரஹ பயக்ருதே துர்வி பேதாத்ம யோகாத்
நித்யா நே கோ பகாராத் ஸ்வ விரஹ சகிதம் ப்ரை ஷதாம் போரு ஹாஷம்–6-

1-ஸ்வாஸ் தக்யா பகத்வாத் -ஸ்வா ஆஸ்தக்யா-பகத் வாத் — தன்னுடைய அளவற்ற போக்யத்வத்தை அறிவித்து
வைகுந்தா-மணி வண்ணனே -என் பொல்லாத திருக் குறளா -என்னுள் மன்னி வைக்கும் வைகல் தோறும் அமுது ஆய வான் ஏறே
செய் குந்தா அரும் தீமை உன் அடியார்க்குத் தீர்த்து செய் குந்தா உன்னை நான் பிடித்தேன் கொள் சிக்கனவே —
2-ஸ்ரித நியதத் ருசே–ஆஸ்ரயித்தவர்கள் -நியதமான-கடாக்ஷம் கொண்டு -எங்கும் பக்க நோக்கு அறியான் என் பைந்தாமரைக் கண்ணனே –
தனக்கு இந்த பக்கம் அந்த பக்கம் அறியான் -என்றவாறு -அப்பன் ஸ்ரீ பாத விஷயம் -மணக்கால் நம்பி அருளிச் செய்ய
-சமாதி பங்கம் பண்ண ஒண்ணாது -சொட்டை குலம் –குடியில் வந்தார் உண்டே -என்றாரே –
தன் அடியார் திறத்தகத்தே தாமரையாள் ஆகிலும் —என்னடி -யார் அது செய்யார் -பெருமாளுடைய நா கச்சின் நபராத்யதி
-செய்தாரேலும் நன்று செய்தார் -பிராமாதிகமாக செய்த அபராதங்களுக்கு நாம் உண்டே
பிராட்டி ஸ்ரீ விபீஷண ஆழ்வான் உள்ள பெருமாள் திரு உள்ளம் தன் பக்கல் இழுக்க பார்த்தாலும் -எங்கும் பக்கம் நோக்கு அறியான் –
3- நைக போக ப்ரதா நாத் –அநேக போகம் -முன்னை விட -அருளினான் -பாசுரங்களுக்கு விஷயம் ஆக்கி —
ஏத்தி உள்ளி வணங்கி வாக்குக்கும் மனசுக்கும் சரீரத்துக்கு -இது காறும் கண்களுக்கு விஷயமான போக்யத்தை
தாமரைக் கண்ணனை விண்ணோர் பரவும் தலை மகனை துழாய் விரைப் பூ மருவி கண்ணி எம் பிரானை பொன் மலையை
நா மருவி நன்கு ஏத்தி உள்ளி வணங்கி நாம் மகிழ்ந்து ஆட நாவு அலர் பா மருவி நிற்கத் தந்த பான்மையே வள்ளலே
-பான்மை ஏய்ந்த -ஸ்வ பாவம் உடைய வள்ளலே -பான்மையே வள்ளலே –
திருக்கண் அழகில் சில துளிகள் திரு மேனி அழகு எல்லாம் –அநந்ய பிரயோஜனனாக
-கரண த்ரய போகம் -நாவில் இருந்து அலரும் படி மலர்ந்த பாசுரம் –
4-த்யாகா நர்ஹ ப்ரகாசாத் –த்யானம் -விடுதல் -அநர்ஹம் விட ஒண்ணாத -பிரகாசம் –உன்னை எங்கனம் விடுகேன்
வள்ளலே மது சூதனா என் மரகத மலையே உனை நினைந்து எள்கல் தந்த எந்தாய் உன்னை எங்கனம் விடுகேன் –
வெள்ளமே புரை நின் புகழ் குடைந்து ஆடிப் பாடிக் களித்து உகந்து உகந்து உள்ள நோய்கள் எல்லாம் துரந்து உய்ந்து போந்து இருந்ததே –
தன்னைத் தந்த கற்பகம் -கோதில் வள்ளல் -எள்கல்-வேற இதர வஸ்துக்களை -இகழ்ந்து –
கொள்கை கொளாமை இலாதான் –எள்கல் ராகம் இலாதான் –1-6-5—ராகம் -எள்கல்-ஏளனம் —
இவை ஹேதுக்கள் கொள்வதற்கும் கொள்ளாமைக்கும் -குண அனுசந்தானம் ராகம் -தோஷம் கண்டு குறை சொல்லி கழித்தல் -எள்கல்-
5-ஸ்திர பரி சரண ஸ்தாபனாத் –நித்தியமான நிரந்தரமான உன் கைங்கர்யத்தில் நிலை படுத்தி -ஸ்தாபனம்
-உனது அந்தமில் அடிமை அடைந்தேன் -பரிசரணம் -அடிமை -இனி விடுவேனோ -திருவனந்த ஆழ்வான் உடன் ஓக்க -நிலை நாட்டின பின்பு -விடப் போமோ –
6-பாப பங்காத்–முன்னை தீ வினைகள் -முழு வேர் அரிந்தனன் –முன்னை கோளரியே முடியாதது எது எனக்கே
-கீழே வெம் தீ வினைகள் நாசம் செய்து -என்றார் -இதில் அநாதி -முழு வேர் அறிந்து -வாசனைகள் உடன் போக்கி –
7-துஸ் சாதார்த்தஸ்ய ஸித்தேர்–சாதிக்க முடியாத -அர்த்தஸ்ய -முடியாதது என் எனக்கேல் இனி –
முழு ஏழ் உலகும் உண்டான் உகந்து வந்து அடியேன் யூடிபுகுந்தான் அகழ்வானும் அல்லன் இனி
செடி ஆர் நோய்கள் எல்லாம் துரந்து எமர் கீழ் மேல் ஏழு பிறப்பும் விடியா வெம் நரகத்து என்றும் சேர்த்தால் மாறினர்–
தம் சம்பந்தி சம்பந்திகள் அனைவரும் ப்ராப்ய வஸ்து பெற்ற பின்பு -சம்சாரம் அற்று -பெற்றனர் -பிரபன்ன கூடஸ்தர்
எம்பெருமான் –நான் -சப்தம் ஸமஸ்த பதார்த்தங்கள் போலே ஆழ்வார் நான் -ஸமஸ்த பிரபன்னர்களும்
8–விரஹ பயக்ருதே –உன்னை என்னுள் நீக்கேல் எந்தாய் -விரஹ பயம் உண்டாக்கி –மாறி மாறி பல பிறப்பும் பிறந்து -பூர்வ ஹேய் திசை
உள்ளம் தேறி ஈறு இல் இன்பத்து இரு வெள்ளம் யான் மூழ்கினேன் -இப்பொழுது தசை -நடுவில் அடியை அடைந்து –
9-துர்வி பேதாத்ம யோகாத்-துர் விபேத ஆத்மயோகாத்-பிரிக்க ஒண்ணாத படி இணைத்து கொண்டதால்
-உன்னை என்னுள்ளே குழைத்த எம் மைந்தா -வான் ஏறே இனி எனக்குப் போகின்றதே –
எந்தாய் தண் திரு வேங்கடத்துள் நின்றாய் இலங்கை செற்றாய் மராமரம் -மைந்தா -மிடுக்கன்
10–நித்யா நே கோ பகாராத் –நித்ய அநேக உபகாராத்
போகின்ற காலங்கள் போய காலங்கள் போகு காலங்கள் தாய் தந்தை உயிர் ஆகின்றாய் -உன்னை நான் அடைந்தேன் விடுவேனோ
பாகின்ற தொல் புகழ் மூ உலகுக்கும் நாதனே பரமா தண் வேங்கடம் மேகின்றாய் தண் துழாய் விரை நாறு கண்ணியனே
உயிர்– தான் -தான் -தன்னை கை விடான் -இவர் அதி சங்கை போக்கினவாறே திருத் துழாய் பரிமளம் பெற்று -முடி நன்றாக தரித்தது
ஸ்வ விரஹ சகிதம் ப்ரை ஷதாம் போரு ஹாஷம்–ஸ்வ விரஹம் சகிதம் -ஆழ்வார் விட்டால் என் செய்வோம்
-அம்போருஹாக்ஷம்–தாமரை -அம்பதி ரோஹதீ -தாமரை கண்ணன் -ப்ரைஷத –தாபம் போகும் படியாக அபய பிரதானம் -மாஸூ ச அருளினார் ஆழ்வார் –

——————————————————————————-
-சர்வா திஸ் சர்வ நாதஸ் த்ரி புவன ஜநநீ வல்லப ஸ்வாஸ்ரிதார்த்தீ
விஷ்வக் வ்யாப்த்யா அதி தீப்தோ விமத நிரசன ஸ்வாங்ரி சத்பக்தி தாயீ
விஷ்வாப்த்யை வாம நாங்க ஸ்வ விபவரதச ஸ்வாந்த நிர்வாஹ யோக்ய
ஸ்வார்த்தேஹோ பந்த மோக்தா ஸ்வ ஜன ஹித தயா த்வாத சாக்யா புரூசே–7-

1-சர்வா திஸ் –சர்வ ஆதி -சர்வ காரணம் -ப்ரஹ்ம ருத்ரர்களுக்கும் -கேசவ -தன் ஒழிந்த அனைவருக்கும்
-ஏ கோகைவ நாராயண ஆஸீத் –நப்ரஹ்ம நஈசாநாத்-இதனால் சர்வ சப்தம் -சரீரத்தில் இருந்தே ஸ்ருஷ்டித்தவன் –
2-சர்வ நாதஸ் –சர்வ சேஷி -சர்வ சரீரி -நாராயண -மூக்கு ஏழுஉலகுக்கும் நாதன்–நாதன் – -நாராயணன் பர்யாயம் –
-மம நாத —வேத மயன் -ஸ்ருதி சித்தம் -வேதம் சப்தம் தான் பொருள் என்றவாறு –
காரணம் -கிரியை கிரிசை -கருமம் -இவை முதலா –செயலும் செய்யப் படும் பொருள்களும் –அனைத்துக்கும் முதல்வன் –
ஆனு கூல்ய சங்கல்பம் நாராயண /பிரதிகூல்ய வர்ஜனம் ஸ்ரீ மத் /சரீரி -நாராயண -ஸ்ரீமத் சர்வ ஸ்வாமி -த்வயதிகாரம் —
சீர் அணங்கு -பெரிய பிராட்டியார் ஸ்ரீ பூமி நீளா தேவி தொழுது ஏத்த நின்ற பிரான் -அமரர்கள் முனிவர் பிறரும் பலரும் தொழுது நின்ற பிரான்
வாரணத்தை –குவலயா பீடம் மருப்பு ஒசித்த பிரான் -கிருஷ்ணாவதாரம் -சொல்லியே அமரர்கள் தங்கள் அதிபதியை கொண்டாடுவார்கள் –
-வீற்று இருந்து –ஏழ் உலகும் தனிக் கோல் செய்யும் -ஆளும் –வீவில் சீர் ஆற்றல் மிக்கு ஆளும் அம்மான் –அம்மான்
–வெம்மா பிளந்தான் தன்னை -4-5- -அவர்களுக்கு இதில் நாட்டம் -நமக்கு அதில் நாட்டம் -அக்கரைக்கு இக்கரை பச்சை –
3-த்ரி புவன ஜநநீ வல்லப -தாய் -பெரிய பிராட்டிக்கு வல்லபன் –ஆகார த்ரய –வந்தே வரத வல்லபா
மா தவன்–இப்பால் பட்டது -இனி -மாதவன் என்றதே கொண்டு –யுக்தி மாத்திரத்தாலே -யாது அவங்களும் சேர் கொடேன் என்று என்னுள் புகுந்து -இருந்து –
எப்படிப்பட்ட தவங்களும் -எல்லா அவங்களும் என்றுமாம் -உபாயாந்தர அபேக்ஷை இல்லாமல் –
தீது அவம் கெடுக்கும் அமுதம் –செந்தாமரைக் கண் குன்றம் கொத்து அவம் இல் யென் கன்னல் கட்டி எம்மான் யென் கோவிந்தன்
தீது -செய்கையால் -அவம் -ஸ்வபாவ சித்தம் -கோது-குறை அவம் -சண்டாளன் பிறப்பு அவம் செய்கையை தீது போலே
4-ஸ்வாஸ்ரிதார்த்தீ –தன்னை ஆஸ்ரிக்கவர்களை தானே அர்த்திக்கிறவன் –
கோவிந்தன் –தன்னையும் பாடி ஆடத் திருத்தி என்னைக் கொண்டு என் பாவம் தன்னையும் பாறக் கைத்து
-எமர் ஏழ் ஏழு பிறப்பும் மேவும் தன்மையும் ஆக்கினான் வல்லன் எம்பிரான் வீட்டுவே
வஸ்திரம் அபஹரித்து அஞ்சலி பண்ண யாசித்தானே கோவிந்தன் -தேவும் தன்னையும் -பரத்வ ஸுலப்யம்
கூடஸ்தர் -இவர் அதனால் திருத்தி -இவரைக் கொண்டு எமர் –
குறை ஒன்றும் இல்லா கோவிந்தா -ரஷ்ய வர்க்கத்தில் குறை இல்லாதவன் -ஸூ வ ஆஸ்ரித ஆர்த்தி அன்றோ கோவிந்தன் –
5-விஷ்வக் வ்யாப்த்யா -அதி தீப்தோ -ஸமஸ்த பதார்த்தங்களையும் வியாப்பியமாக கொண்டு -அதனாலே வந்த தேஜஸ்
விட்டிலங்கு -விஷ்ணு -இலங்கு செஞ்சோதித் தாமரை பாதம் கைகள் கண்கள் -விட்டு இலங்கு கருஞ்சுடர் மலையே திரு உடம்பு
–விட்டு இலங்கு-மேலே விளங்கும் -திரு உடம்பு என்றவாறு –
விட்டு இலங்கு மதியம் சீர் சங்கு சக்கரம் பரிதி விட்டு இலங்கு முடி அம்மான் மதுசூதனன் தனக்கே –
விட்டுவிட்டு என்றவாறே அடுத்த அடுத்த விட்டுக்கு அர்த்தம்
விட்டுனு-சந்தஸ் ஸூ க்கு ஏற்ப விட்டு -பஞ்ச தந்திரம் எழுதியவர் விஷ்ணு சித்தன் விட்டு சித்தன் என்றார் ராஜாஜி -காஞ்சி ஸ்வாமி -விட்டுனு –
வைணவத்துறை -வைணவம் -மூங்கில் அர்த்தம் -வைட்டிணவம்-அறியக் கற்று வல்லார் வைட்டிணவர்-வைஷ்ணவ துறை
6-விமத நிரசன–விரோதிகள் நிரசனம் -மது சூதனன்
விதி -பகவத் கிருபை என்றவாறு – எனைத்தோர் பிறப்பும் -எனக்கே அருள்கள் செய்ய எதிர் சூழல் புக்கு —
7- -ஸ்வாங்ரி சத்பக்தி தாயீ -த்ரி விக்ரமன்
செந்தாமரைக் கண் எம்மான் என் செங்கனி வாய் உருவில் பொலிந்த வெள்ளைப் பளிங்கு நிறத்தனன் என்று என்று உள்ளிப்
பரவிபி பணிந்து பல் ஊழி ஊழி நின் பாத பங்கயமே மருவித் தொழும் மனமே தந்தாய் வல்லை காண் என் வாமனனே
ஹயக்ரீவர் /நரசிம்மர் /வாமனன் /த்ரிவிக்ரமன் நால்வரும் வெள்ளை திரு உருவம்
ப்ரீதி யுடன் பொருந்தி அநந்ய பிரயோஜனராக பொருந்து தொழுவதே பக்தி
ஞானி பக்தி -ஸத் பக்தி -அநந்ய பிரயோஜனர் –தாயீ கொடுப்பவன்
8-விஷ்வாப்த்யை வாம நாங்க–விஸ்வம் வியாபிக்க வாமனனாக திருவவதரித்து -என்றவாறு –
வாமனன் என் மரகத வண்ணன் தாமரைக் கண்ணினான் –காமனைப் பயந்தாய் என்று என்று உன் கழல் பாடியே பணிந்து
தூ மனத்தனனாய்ப் பிறவித துழதி நீங்க என்னைத் தீ மனம் கெடுத்தாய் உனக்கு என் செய்கேன் என் ஸ்ரீதரன் –
சாஷாத் மன்மத மன்மதன் –என்னை -மஹா பலிக்கு உபகரித்தது தனக்கு செய்தால் போலே
9- ஸ்வ விபவரதச –சிரீதரன் செய்ய தாமரைக் கண்ணன் -என்று என்றே இராப்பகல் வாய் வெரீஇ —
அலமந்து கண்கள் நீர் மல்கி வெவ்வுயிர்த்து உயிர்த்து மரீஇய தீ வினை மாள இன்பம் வளர வைகல் வைகல்
இரீஇ உன்னை என்னுள் வைத்தனை என் இருடீ கேசனே -அனுபவ பிரகாரங்களை காலங்களும் அருளிச் செய்கிறார்
ஸ்வரூபாதி சேஷ்டிதங்களை பூர்ணமாக அனுபவிக்க உன்னை என்னுள் வைத்தனை –
ரசம் பூர்ண நுபவம் தத கொடுப்பவன் -வைபவம் ஐஸ்வர்யம் -ஸ்ரீ தானே முதல் ஐஸ்வர்யம் –
10-ஸ்வாந்த நிர்வாஹ யோக்ய -ஸ்வாந்தம் -மனஸ் -பிரபன்னர் மனஸ் ஸூ -இந்திரியங்களுக்கும் உப லக்ஷணம் -ருஷீ கேசன் -இருடீகேசன் –
எம் பிரான் இலங்கை அரக்கர் குலம் குருடு தீர்த்த பிரான் எம்மான் அமரர் பெம்மான் என்று என்று
11-ஸ்வார்த்தேஹோ –பற்ப நாதன் –சுவார்த்த ஈஹா -இச்சை -ஆழ்வாரை அடைவதே அவனுக்கு ப்ராப்யம் –
என்னை ஆக்கிக் கொண்டு எனக்கே தன்னைத் தந்த கற்பகம் என் அமுதம் கார் முகில் போலும் வேங்கட வல் வெற்பன் விசும்போர் பிரான் எந்தை தாமோதரனே
திருவாறன் விளை எம்பெருமான் இவருக்கு -முன்னே வந்து திருவாய் மொழி கேட்டு அருளினான் -அவன் திருநகரியே பிராப்யம் என்று வாரா நிற்கும் —
12- பந்த மோக்தா -தாமோதரனை –கட்டுப் பட்டவன் -கட்டுண்ணப் பண்ணிய பெரிய மாயன் –
தாமோதரனை தனி முதல்வனை ஞாலம் உண்டவனை ஆமோ தரம் அறிய ஒருவர்க்கு என்றே தொழும் அவர்கள்
தாமோதரன் உருவாகிய சிவற்கும் திசை முகற்கும் ஆமோ தரம் அறிய எம்மானை என் ஆழி வண்ணனையே
ஸ்வ ஜன ஹித தயா –ஸ் வ ஜன ஹிதமாக–
த்வாதசாக்யா புரூசே-த்வாதச ஆக்யா புரூசே—ஆக்யா அபிக்யா -திரு நாமங்கள் –
-பொருளீட்டு பொருள்கள் மட்டும் இல்லாமல் காரணப் பெயர்கள் –அவயவ சக்தியால் -அபி உசே-அருளிச் செய்தார்

——————————————————————————

ப்ராப்யாகாரோ பாபத்த்யா ஜநிபரி ஹரணாத் விஸ்வ ஸ்ருஷ்ட்யாதி சக்தே
நிஸ் ஸீமா நந்ததே சான்வயதே உபஜகௌ ரக்ஷணார்த்தா வதாராத்
ஸூ ப்ரக்யாதாநுபாவாத் விவித விஹரணா த்வ்யாப்தி வைசித்த்ரய வத்த்வாத்
பக்தைர்த் ராக்த்ருஸ்ய பாவாத் அகில பல க்ருதேர் முக்தி ஸுக்யம் முகுந்தே –8-

1-ப்ராப்யாகாரோ -ப்ராப்ய ஆகாரம் -அணைவது அரவணை மேல் -முக்த பிராப்தி யோகம் —
பூம் பாவை ஆக்கம் புணர்வது -அல்லி மாதர் புல்க நின்று -இருவர் அவர் முதலும் தானே -இணைவனாம்
-அவதரித்து -எப் பொருட்க்கும்–ஸ்தவராத்தி சஜாதீயனாகியும் – வீடு முதலாம் புணை வன் பிறவிக்கு கடல் நீந்துவார்க்கே –மோக்ஷ ப்ரதன்
விஷ்ணு போதம் /வைகுந்தன் என்னும் தோனி-
உபாபத்த்யா -உபபாத்யா -கண்டு —
2-ஜநிபரி ஹரணாத்–வீடு முதலாம் -விவரணம் –
நீந்தும் துயர்ப்பிறவி உட்பட்ட மற்று எவையும் நீந்தும் துயர் இல்லா வீடு முதலாய் -பூந்தண் புனல் பொய்கை யானை
இடர் கடிந்த பூந்தண் துழாய் என் தனி நாயகன் புணர்ப்பே –
நீந்தும் -வர்த்தமானம் -போய்க் கொண்டே இருக்கும் பிறவிச் சக்கரம் -நீந்துவிக்கும்
ஜெனி -சம்சாரம் -பரி ஹரணாத் -பரிஹரித்து கொடுக்கும் மோக்ஷ சாதனம் -என்றவாறு
3- விஸ்வ ஸ்ருஷ்ட்யாதி சக்தே -காரண பூதன் -இருவர் அவர் முதலும் தானே -விவரணம் –
புணர்க்கும் அயனாம் அழிக்கும் அரனாம் புணர்த்த தன் உந்தியோடு ஆகத்து மன்னி புணர்த்த
திருவாகித் தன் மார்வில் தான் சேர் புணரப்பன் பெரும் புணர்ப்பு எங்கும் புலனை-
4-நிஸ் ஸீமா நந்ததே சான்வயதே உபஜகௌ—நிஸ் சீமா ஆனந்த தேச அன்வயதே -வீடு முதலாம் புணை வன்
-முடிவற்ற ஆனந்தம் -நிரூபகம் அந்தமில் இன்ப பெரு வீடு -அன்வயன் நித்ய சம்பந்தம் -நலம் அந்தம் இல்லாதோர் நாடு -புகுவீர் –
-புலன் ஐந்து மேயும் பொறி ஐந்தும் நீங்கி நலம் அந்தம் இல்லது ஓர் நாடு புகுவீர்
அலமந்து வீய அசுரரைச் செற்றான் பலம் முந்து சீரில் படிமின் ஓவாதே –அஸஹ்யமாய் இருக்கும் அவை நீங்கும் –
-புலன் -விஷயங்கள் இந்திரியங்கள் இரண்டுக்கும் -பொறி -இந்திரியங்கள் மட்டும் -அதனால் புலன் விஷயங்கள் -அவற்றிலே தானே இந்திரியங்கள் மேயும் –
தஸ்ய ப்ராப்ய ப்ராபக தயா நித்ய சம்பந்தம் -அவனுக்கே -கல்யாண குணங்களில் ஈடுபட்ட -பெறுவோம்
5-ரக்ஷணார்த்தா வதாராத்–ரக்ஷிப்பதற்காவே திருவவதாரம் –மாவாக்கி ஆமையாய் மீனாகி மானிடமாகி தேவாதி தேவ பெருமான் -என் தீர்த்தனே
ஞான பிரதானம் பண்ணும் திருவவதாரங்கள் -மா -ஹயக்ரீவர்–வேதங்கள் அளித்து -ஆமை இதிஹாச புராணங்கள் அளிக்க-
மத்ஸ்ய ரூபியாய் தர்ம சாஸ்திரம் /ராம கிருஷ்ணாதி அனுஷ்டான உபதேச பரமாக –
தீர்த்தான் அஞ்ஞானம் போக்கி தன்னைக் கொடுப்பவன் -ரக்ஷணமாவது ஞான பிரதானம்
6-ஸூ ப்ரக்யாதாநுபாவாத் –அநுபாவம்-மஹிமை -ஸூ ப்ரக்யதா அநுபாவம் -பைந்துழாயான் பெருமை —
தீர்த்தான் உலகு அளந்த சேவடி மேல் பூந்தாமம் சேர்த்தி அவையே சிவன் முடி மேல் தான் கண்டு
பார்த்தன் தெளிந்து ஒழிந்த பைந்துழாயான் பெருமை பேர்த்தும் ஒருவரால் பேசக் கிடந்ததே —
க்யாதம் -அனைவரும் அறிந்தவை க்யாதி /ப்ரக்யாதம் ஸூ ப்ரக்யாதம் -ஆதரித்தும் நிரசித்தும் பேச முடியாதே –
சதுமுகன் கையில் சதுர் புஜன் தாளில் சடை முடியன் தலையில் -சம்சயம் இல்லாத ஸூ ப்ரக்யாத விஷயம் அன்றோ –
அடியை அடைந்து உள்ளம் தேறி -தாரை உபமானம் -பெருமாளைக் கண்டு ஸ்தோத்ரம் பண்ணினாள்
-உள்ளம் தேறி தான் அடியை அடைய வேண்டும் என்பது இல்லையே -நின்ற நிலையிலே -செய்து அருளினார் பெருமாள் –
7-விவித விஹரணாத் –லீலா ரூபமான வியாபாரம் -விஹாரணம் -பருத்தி பட்ட 18 பார் பட்டதே இவனால்
கிடந்து இருந்து நின்று அளந்து கேழலாய் கீழ்ப் புக்கு இடந்திடும் தன்னுள் கரக்கும் உமிழும்
தடம் பெரும் தோள் ஆரத் தழுவும் பார் என்னும் மடந்தையை மால் செய்கின்ற மால் ஆர் காண்பாரோ –
8- த்வ்யாப்தி வைசித்த்ரய வத்த்வாத் –
வியாப்தி -சொல்லி வியாப்தி வைச்சித்ரம் சொல்லி -இத்தால் முக்தி ஸூ க்யம் முகுந்தே –
சேண் பால வீடோ உயிரோ மற்று எப்பொருட்க்கும் ஏண் பாலும் சோரான் பரந்து உளன் ஆம் எங்குமே
காண்பார் ஆர் எம் ஈசன் கண்ணனை என் காணுமாறு ஊண் பேசில் எல்லா உலகும் ஓர் துற்று ஆற்றா
த்ரிபாத் விபூதி -மூன்று மடங்கு என்று இல்லை -அஸந்கயேயமான -பாதம் -திருவடி என்றவாறு –
-சோராத எப்பொருட்க்கும் ஆவியாம் சோதி –இதுவே விசித்ரம் –அர்த்தம் வேறே அந்தர்யாமித்வம் வேற
-எல்லாவற்றிலும் சத்தை கொடுக்க அந்தர்யாமித்வம் –ஐந்து லக்ஷணங்கள் -நியமித்து -சரீரமாக –அறிய முடியாதபடி
-ஹார்த்தன் யோகிகளால் காணப்படுபவன் –அங்குஷ்ட மாத்திரம் –அடியேன் உள்ளானே உடல் உள்ளானே –
-அசேதனங்களும் அறியாதவை சொல்லுவான் என்னில் -அது நிச்சயம் போலே சேதனர்களும் அறிய முடியாது என்று காட்டவே
-ஒருத்தி மகனாய் பிறந்து –ஒளித்து–விபவமும் அந்தர்யாமி படுவது படுவதே —இவ்வளவிலும் இருந்தும் காண முடியாத விசித்ரம்
-தானும் இருந்து தனக்குள் எல்லாம் -இவனுக்கு ஆகாரம் பேசில் -உலகம் எல்லாம் ஒரு கவளத்துக்கும் ஆற்றாதே
9-பக்தைர்த் ராக்த்ருஸ்ய பாவாத் –த்ராக் -விளம்பம் இல்லாமல் -பக்தர்களால் ஆசைப்பட்ட அந்த க்ஷணத்தில் -அங்கு அப்பொழுதே
–தோன்றிய என் சிங்கப் பிரான் பெருமை –
எங்கும் உளன் கண்ணன் -பக்தன் -என்ற மகனைக் காய்ந்து இங்கு இல்லையாம் என்று இரணியன் தூண் புடைப்பை
அங்கு அப்பொழுதே அவன் வீயத் தோன்றிய என் சிங்கப் பிரான் பெருமை ஆராயும் சீர்மைத்தே –
ஏகாந்த பக்தி -ஸர்வத்ரம் சர்வம் அவனே என்று இருக்கும் பக்தர் –வா ஸூ தேவன் கிருஷ்ணன் -வ்யாப்தி -சொல்லும் திரு நாமம் –
-அவதாரத்துக்கு பின்பு வந்த திரு நாமம் இல்லை — எங்கும் உளன் கண்ணன் -என்ற மகன் இவன்
10-அகில பல க்ருதேர் -கர்ம பல ப்ரதன்/ஞான பல ப்ரதன்-
சீர்மை கோள் வீடு சுவர்க்கம் நரகு ஈறா –ஈர்மை கொள் தேவர் நடுவா மற்று எப்பொருட்க்கும் வேர் முதல் ஆய் வித்து ஆய்
பரந்து தனி நின்ற கார் முகில் போல் வண்ணன் என் கண்ணனை நான் கண்டேனே –
ஈர்மை -வேத அபஹாரா குரு பாதக இத்யாதி –
வேர் உபாதான காரணம் வித்து நிமித்த காரணம் –
முக்தி ஸுக்யம் முகுந்தே–மோக்ஷ ப்ரதன் / முக்த போக்யன் -இரண்டும் சேர்ந்தே —

——————————————————————————-

ஸ்ரத்வேய ஸ்வாங்க்ரி யோகம் ஸூபமதிகரதம் ஸ்தோத்ர சாமர்த்தய ஹேதும்
ஸ் வார்த்தீ காரோபகாரம் ஸ்ம்ருதி ரஸ ஸமிதா ந்யாதரம் ப்ரீதி வஸ்யம்
ப்ராப்தவ் கால ஷமத்வ ப்ரதமம் ருதரச த்யான மாத்மார் பணார்ஹம்
வைமுக்யாத் வார யந்தம் வ்ருத பரிசரணம் சக்ர பாணிம் ஜகாதா –9-

புருஷார்த்த நிஸ்கர்ஷம் -கைங்கர்யம் வேதம் உபநிஷத் ஸ்ரீ பாஷ்யம் சொல்லாதவற்றை கத்ய த்ரயத்தில் அருளிச் செய்து –
தத்வ ஹிதம் விவரணம் வேதங்கள் -புருஷார்த்தம் கொஞ்சம் சொல்லும் -பரி பூர்ண பகவத் அனுபவம் என்று மட்டுமே சொல்லும் –
திருவாய் மொழி புருஷார்த்த பிரதானம் -எம்மா வீட்டில் எம்மா வீடு -தனக்கே யாக எனைக் கொள்ளுமீதே -எனக்கே கண்ணனை யான் கொள்ளும் சிறப்பே –
காயிகம் /மாசம் /வாசகம் -மூன்று பாசுரங்கள்
1-ஸ்ரத்வேய ஸ்வாங்க்ரி யோகம்–திருவடி சம்பந்தம் -ஸ்ரத்தா -த்வரித்து பெற -ஒல்லை –
பாதுகை சிரசில் தரிப்பதே -பாதுகா சகஸ்ரம் -பிரபாவை –திருமுடி திருவடி சம்பந்த ஏற்றம் குரு பரம்பரை
–சம்பந்த கோலாகலம் -விஷ்வக்சேனர் பிரம்பு சுழற்றி –
-எம்மா வீட்டுத் திறமும் செப்பம் -நின் செம்மா பாத பற்புத் தலை சேர்த்து ஒல்லை -கைம்மா துன்பம் கடிந்த பிரானே அம்மா அடியேன் வேண்டுவது ஈதே —
2- ஸூபமதிகரதம்–மதி -ஞானம் -பர அபார தத்வ ஞானம் -எய்தா நின் கழல் யான் எய்த ஞானக் கை தா-
சம்சார ஆர்ணவம் உத்தரிக்க கை தந்து -இதுவே ஸூபம் –போக்யத்தை பிராப்தி சொல்லி –
ஈதே யான் உன்னைக் கொள்வது எஞ்ஞான்றும் என் மை தோய் சோதி மணி வண்ணா எந்தாய்
எய்தா நின் கழல் யான் எய்த ஞானக் கை தா காலக் கழிவு செய்யேல் –
ஒல்லை சொன்னதையே விஸ்தரிக்கிறார் –
3- ஸ்தோத்ர சாமர்த்தய ஹேதும் -வாசக கைங்கர்யம் -யானாய் தன்னை தான் பாடி -என் நா முதல் அப்பன் –
முக்தர்கள் நான்கு வியாபாரங்கள் -சதா பஸ்யந்தி /விப்ராஸா விபன்யாச -கத்யம் பத்யம் ஸ்தோத்ரம் /
3-9-4-மின்னார் மணி முடி விண்ணவர் தாதையை பாடினால் தன்னாகவே கொண்டு சன்மம் செய்யாமையும் கொள்ளுமே —
பாடி பெற்ற மணி முடி -விபன்யவ-/ பாடுபவர்க்கு தருவதற்கே மணி முடி தரித்தவன்-/சமிந்ததே –
செய்யேல் தீவினை என்று அருள் செய்யும் என் கையார் சக்கரக் கண்ண பிரானே
ஐ ஆர் கண்டம் அடைக்கிலும் நின் கழல் எய்யாது ஏத்த அருள் செய் எனக்கே -இதுவே ஸ்தோத்ர சாமர்த்திய ஹேது –
இவர் போன்ற வ்யக்தி இல்லையே -நித்ய ஸூ ரிகள் பள்ள மடை /சம்சாரிகள் கூட்டு இல்லை /
4-ஸ்வார்த்தீ காரோபகாரம்–ஸ் வார்த்தீ கார உபகாரம் -தன் வஸ்துவை தனக்கே யாக கொள்ளுகை -எம்மா வீட்டில் எம்மா வீடு –
எனக்கே ஆடச்செய் எக்காலத்தும் என்று என் மனக்கே வந்து இடைவீடு இன்றி மன்னி
தனக்கேயாக எனைக் கொள்ளும் ஈதே எனக்கே கண்ணனை யான் கொள் சிறப்பே –
ஆடச்செய் / எனக்கு ஆடச்செய் /எனக்கே ஆடச்செய் /ஸ்வரூபம் -ஸ்வாதந்திரம் வ்யாவர்த்திக்க /
அபிராப்த விஷயம் கழித்து / ஸூவ ஸ்வாதந்த்ரம் கழித்து -கைங்கர்ய உகப்பும் அவனுக்கே -எக்காலத்தும் –
மனஸில் வந்து -இடைவீடு இன்றி மன்னி ஸ்தாவர ப்ரதிஷ்டையாக–
எனைக் கொள்ளும் /தனக்கு எனைக் கொள்ளும் /தனக்கேயாக கொள்ள வேணும் /
உமக்கு அற்பமான நான் -எனக்கு கண்ணன் –எனக்கே கண்ணன் -பேராசை -துராசை –தனக்கு மட்டுமே -கிடைக்காததை பேராசை பட்டு –
5- ஸ்ம்ருதி ரஸ ஸமிதா ந்யாதரம்–ஸ்ம்ருதி ரஸ சமித அந்நிய ஆதரம் –ஷமிதம் போக்கடிக்கப்பட்ட —
-த்யானம் விஷயம் -திவ்ய மங்கள விக்கிரகம் ரூபம் ஸ்வரூபம் குணம் -இத்யாதி மட்டுமே சிந்தித்து மற்ற அனைத்திலும் -தன்னிடத்திலும் உதாசீனம் –
சிறப்பில் வீடு சுவர்க்கம் நரகம் இறப்பில் எய்துக எய்தற்க யானும் -சிறந்த நிலைத்த ஆஸ்ரயமான வீடு -மோக்ஷம் –
தேக விநாசத்தில் இவை கிட்டினாலும் -தேகமே ஆத்மாவாகட்டும் -இது பற்றி எனக்கு ஒன்றும் இல்லை
இது தான் ஸூ விஷய உதாசீனம்
பிறப்பில் பல் பிறவிப் பெருமானை மறப்பு ஒன்றி இன்றி என்றும் மகிழ்வனே–இதனால் தோற்கடிக்கப் பட்ட அந்நிய விஷய ஆதரம் –
அஜாயமானா பஹுதா விஜாயதே -கர்ம வஸ்யர் போலே இல்லாமல் சங்கல்பம் இச்சையால் அவதரித்து
ஆழ்வாருக்கு விபவ ரூப அழகில் ஆழ்ந்து -க்ருஷ்ண த்ருஷ்ணா தத்வம் அன்றோ -ஸ்ம்ருதி ரசம் –
6- ப்ரீதி வஸ்யம் –ப்ரீதிக்கு வசப்படுபவன் -மகிழ் ஆனந்தம் ப்ரீதி
மகிழ் கொள் தெய்வம் உலோகம் அலோகம் மகிழ் கொள் சோதி மலர்ந்த அம்மானே –
ஞான ஆனந்தங்கள் நிறைந்த தேவதைகள் –ஸூ க்ருஹ பலன் -அவன் அருளி –உலோகம் -உலகம் என்றவாறு
-மனுஷ்யர் ஜங்கமம் ஸ்தாவரங்கள் -கர்ம பலம் அனுபவிக்க -அலோகம் மூல பிரகிருதி மஹான் -இத்யாதி –
ப்ரஹ்மாண்டத்துக்கு உள்ளேயே –காரண அவஸ்தை –லோகாலோக பர்வதம் -ஸ்ரீ மத் பாகவதம் பஞ்சம பர்வதம் –
ஞானானந்த மயமான சங்கல்ப ஞானமே மகிழ் கொள் சோதி -இது தானே இவையாக மலர்ந்தன
–சரீர பூதம் விகாசம் -ஸ்தூலம் / -சூஷ்மம் சங்கோசம் -குவிதல்/
இது அவனது பரத்வ ஆகாரம் –அழைத்தால் ப்ரீதி உடன் -வசப்பட்டு வருபவன் –
மகிழ் கொள் சிந்தை சொல் செய்கையை கொண்டு என்றும் மகிழ்வுற்று உன்னை வணங்க வாராயே-
அளவற்ற ப்ரீதி உடன் கரண த்ரயத்தாலும் –சர்வ ஸ்மாத் பரன் -அழைக்க வசப்பட்டு வருவானே
-வணங்கும் படி -வருவானே -பரம ஸூ லபன் அன்றோ –
7-ப்ராப்தவ் கால ஷமத்வ ப்ரதமம்-விளம்ப அஷமத்வம்-க்ஷண காலமும் பொறுக்காமல் – ப்ராப்தியிலே கால கழிவை பொறாத தன்மை –
வாராய் உன் திருப்பாத மலர்க கீழ்ப் பேராதே யான் வந்து அடையும் படி
வராது இருக்கிறாயே -கீழே கூப்பிட்டும் –பேராமல் -பிரியாமல்
தாராதாய் உன்னை என்னுள் வைப்பில் என்றும் ஆராதாய் எனக்கு என்றும் எக்காலே —இருந்தும் உன்னை என்னுள் வைத்துக் கொண்டு ஆராது உள்ளாய்
த்வரை மிக்கு -விளம்பித்து வந்ததால் பிரணாய ரோஷம் பின்பு வந்ததே மின்னிடை மடவாரில் -6-2—ஆ மேய்க்க போகேல்-என்பாள் –
கஜேந்திர ஆழ்வான் ப்ரஹ்லாத ஆழ்வான் ஆர்த்தி அளவு பட்டு இருந்தது -பரகால நாயகி ஆற்றாமைக்கு அவன் விரைவு போக வில்லையே
அதனாலே வருகிறவனையும் தருகிறவனையும் வாராதாய் தாராதாய் என்கிறார் –
8-அம்ருதரசம் -த்யான
எக்காலத்து எந்தையாய் என்னுள் மன்னில் -முறை தப்பாமல் -சேஷியாய் ஸ்வாமியாய் அடிமை கொண்டு
மற்று எக்காலத்திலும் யாதொன்றும் வேண்டேன் -இதுவே பரம புருஷார்த்தம் –
மிக்கார் வேத விமலர் விழுங்கும் என் அக்காரக் கனியே உன்னை யானே -வேத ப்ரதிபாத்யமான விமலர் பிரதமஜ-
மிக்கார் -சம்சாரம் கடந்து -சம்சார கந்தம் இல்லாத நித்ய ஸூ ரிகள் –
வாரிக் கொண்டு உன்னை விழுங்க –ஆர்வுற்ற என்னை என்னில் முன்னம் பாரித்து -தான் என்னை முற்றப் பருகினான் -திருக் காட்கரை அப்பன்
9- மாத்மார் பணார்ஹம்–ஆத்மாத்மீயங்களை சமர்ப்பிக்க அர்ஹன் -உடையவனுக்கே சமர்ப்பணம் –
யானே என்னை அறிகிலாதே யானே என் தனதே என்று இருந்தேன் -யானே அஹம் -என் தனதே மமகாரம்
யானே நீ என் உடைமையும் நீயே வானே ஏத்தும் எம் வானவர் ஏறே –நிருபாதிக சேஷி -வானவர் பரிசரம் பண்ணும் ஆகாரம் காட்டி அருளினாய் –
10-வைமுக்யாத் வார யந்தம்–வைமுகனாக விலகி போனால் -தடுத்து -வாராயந்தம் -சேர்த்து கொள்பவன்
ஏறேல் ஏழும் வென்று ஏர் கொள் இலங்கையை நீறே செய்த நெடும் சுடர்ச் சோதி
தேறேல் என்னை உன் பொன் அடி சேர்த்து ஒல்லை வேறே போக எஞ்ஞான்றும் விடலே-
பொன்னடி சேர்த்து அந்வயம் -வேறே போக விடேல் வ்யதிரேகம் –பிராட்டிமார் சாம்யம் உண்டே
–திருமகள் மண் மகள் ஆயர் மட மகள் போலே அன்றோ பரகால நாயகியும் –
என்னை விசுவாசிக்காதே -மயர்வற மதி நலம் அருளினோம் -என்று இராமல் -வேறே போக விமுகனாக போக விடாமல் கொள்ள வேண்டும் –
கிளர்வார் -பரம புருஷார்த்த நிஷ்கர்ஷம் அறிந்து கிளர்ந்து இருப்பவர்கள் -திரு வாழி போலே மேவி பொருந்திய சடகோபர்

வ்ருத பரிசரணம் சக்ர பாணிம் ஜகாதா–அருளிச் செய்தார் -வ்ருத பரிசரணம்-கைங்கர்யம் சுவீகரிப்பவன்
-திரு வாழி ஆழ்வானுக்கு -விடல் சக்கரத்து அண்ணல் -கைங்கர்யம் கொடுத்து கை விடாமல் கொள்ளுவான் போலே நம்மையும் பணி கொள்ளுபவன்
வரித்தல் -சுவீகரித்தல் -நாயமாத்மா —விவ்ருணுதே -தேன லப்ய –வினையர்-கர்ம வஸ்யர்
-உரைக்கின்ற நன்னெறி -ஓர்ந்து உலகம் தரிக்கின்ற தாரகனாய் -தகவால்-பிரபத்யே வியாஜ்ய மாத்திரம் –

———————————————————————————

தீப்தாஸ் சர்ய ஸ்வபாவம் முகரித ஜல ஜம் வர் ஷூ காம்போதி வர்ணம்
சைலஸ்ஸத்ரா பி குப்தாஸ் ரிதமதி விலஸத் ஹேதி மா பீத கவ்யம்
சம்ரம் போத் ஷிப்த பூதிம் ப்ரணமத நு குணம் பூதநா சேதநான்தம்
பூர்வாசார்யம் ஸ்ருதி நாம் ஸூப சவித சிரி ஸ்தாநதோ நிர் விவேச -10-

முதல் பத்தால்-ஸேவ்யத்வம்-சேவா யோக்கியன் -பிராபகத்வம் பர்யவசாயம் -நம்பியை -எம்பிரானை என் சொல்லி
மறப்பேனோ-அதி போக்யத்வமே பரம ப்ராப்யத்வம் -என்று இதிலும் -அருளிச் செய்கிறார் –

1-தீப்தாஸ் சர்ய ஸ்வபாவம்-நிர்விவேச –தீப்த -ஆச்சர்ய ஸ்வபாவம் -வளர் ஒளி மாயோன்
கிளர் ஒளி இளமை கெடுவதன் முன்னம் வளர் ஒளி மாயோன் மருவிய கோயில் -வளர் இளம் பொழில் சூழ்
மால் இரும் சோலை தளர்விலர் ஆகிச் சார்வது சதிரே –
இதுவே பிராப்யமான புருஷார்த்தம் –பர உபதேசம் -ஸூய அனுபவம் சேர்ந்து
2- முகரித ஜல ஜம் –ஜல ஜம் -சங்கு –முகரனம் -வாயில் வைத்து ஒலி எழுப்புவது / வாதனம் நரம்பு வாத்யம் -தாடனம் அடிப்பது /அதிர் குரல் சங்கத்து —
சதிர் இள மடவார் தாழ்ச்சியை மதியாது அதிர் குரல் சங்கத்து அழகர் தம் கோயில் மதி தவழ் குடுமி மாலிரும் சோலை பதியது ஏத்தி எழுவது பயனே —
குடுமி -சிகரம் சேகரம் –சந்திரசேகரன் -ருத்ரன் -ஜடையில் –இந்து சேகரன் –/ பதி -ஸ்தானம் -திருப்பதி
அயன் மலை / திருமலை / புற மலை -சகிதம் -அடுத்து அடுத்து -அருளுவார்
3-வர்ஷூ காம்போதி வர்ணம் -அம்போத வர்ணம் -புயல் மழை வண்ணர் –
பயன் அல்ல செய்து பயன் இல்லை நெஞ்சே புயல் மழை வண்ணர் புரிந்து உறை கோயில் –
மயல் மிகு பொழில் சூழ் மாலிரும் சோலை அயல் மலை அடைவது கருமமே –
நெஞ்சுக்கு உபதேசம் இதில் -உபாயம் அல்லாத வற்றை செய்து புருஷார்த்தம் கிட்டாது -அயல் மலை அடைவதே கர்த்தவ்யம் –
குழகட்டைக்குள் உள்ளே பூர்ணம் போலே உபதேசத்துக்கு உள்ளே அனுபவம் –
4-சைலஸ்ஸத்ராபி குப்தாஸ் ரிதம் —சைலம் -மலை -சத்ரம் குடை -அபி குப்தன் -ஆபி முக்யேனே –
-காரணமாக குடை என்னும் படியான மலை -சைல சத்ரம்
-தான் அறிந்த ஆபத்தும் சம்பந்தமும் கொண்டு ரஷித்தவன் -ஆஸ்ரிதர்களை -பெரு மலை எடுத்தான் பீடு உறை கோயில்
வரு மழை தவழும் மாலிரும் சோலை –முக்காலத்திலும் வரும் மழை–திருமலை அதுவே அடைவது திறமே –
கரும வன் பாசம் கழித்து உழன்று உய்யவே –பெருமாளை எடுத்தான் பீடு உறை கோயில்
வரு மழை தவழும் மாலிரும் சோலை -திருமலை அதுவே அடைவது திறமே
கழித்து -அஸ்லேஷ விநாசங்கள் –அனுபவித்து உழன்று–பிராரப்த கர்மங்கள் கழிந்த பின்பே உய்யவே
-ஐந்து அதிகரணங்கள் -ஆழ்வாருக்கு சாரீர சாஸ்திரம் ஆழ்வாருக்கு கடை வாய்க்கு காணாதே –
5-அதி விலஸத் ஹேதி—ஹேதி ராஜன் –அபி குப்தா ஆஸ்ரிதம் -அறம்-முயல் ஆழிப் படையவன் கோயில்
திறமுடை வலத்தால் தீ வினை பெருக்காது அறம் முயல் ஆழிப் படையவன் கோயில்
மறு இல் வண் சுனை சூழ் மால் இரும் சோலைப் புற மலை சாராப் போவது கிறியே- -களங்கம் அற்ற தெளிந்த நீர் பிரவஹிக்கும் சுனைகள் –
சரணா கதி ரஷணத்தால் ஒளி மிக்க ஆழி –அபி குப்தா ஆஸ்ரிதம் -மேலுக்கு கீழுக்கும் -அந்வயம்-
பலமும் சாமர்த்தியமும் -திறமுடை வலத்தால் –இத்தை கொண்டு தீ வினை பெருக்காது -புற மலை அதுவே அடைவது திறமே –
கிறிக் கொண்டு —வெண்ணெய் உண்டவன் பின்னே சென்று –கிறி அம்மான் கவராத கிளர் ஒளியால் குறைவிலமே
-பெரும் கிறியான் -திரு விருத்தம் –லகு உபாயம் –
6 ஆ பீத கவ்யம் –பஞ்ச கவ்யம் –பீத -குடிக்க -ஆ பீத-அளவில்லாமல் குடிப்பது -உறி அமர் வெண்ணெய் உண்டவன்
கிறி என நினைமின் கீழ்மை செய்யாதே உறி அமர் வெண்ணெய் உண்டவன் கோயில்
மறியோடு பிணை சேர் மால் இரும் சோலை நெறி பட அதுவே நினைவது நலமே
தெய்வம் தான் கொண்டதோ -என்னும் படி உறியில் அமர்ந்த வெண்ணெய் -யந்த்ரம் வைத்து ஸ்திரமாக அமர்த்திய வெண்ணெய்
பிணை -பெண் இனம் மறி ஆண் இனம் -எல்லாமே மிதுனம் அங்கு திருமால் இரும் சோலை அன்றோ
நெறி -புகும் வழியோடு-எல்லாமே உத்தேச்யம் -தத் சம்பத்தாலே –
7-சம்ரம் போத் ஷிப்த பூதிம் –ஸம்ப்ரமம் உத் க்ஷிப்தம் பூமி -அனாயாசமாக பூமியை இடந்து
-நிலம் முன்னம் இடந்தான் -தொடக்கத்தில் ஆரம்பம் ஸம்ப்ரமம் -ஸ்ருஷ்டியாதிக்கு முன்னமே -நிலம் முன்னம் கிடந்தான்
நலம் என நினைமின் நரகு அழுந்தாதே நிலம் முன்னம் கிடந்தான் நீடு உறை கோயில்
மலம் அறு மதி சேர் மாலிரும் சோலை வலம் முறை எய்து மருவுதல் வலமே
ப்ரதக்ஷிணம் செய்வதும் உத்தேச்யம் -வலம் முறை எய்து மருவுதல் வலமே –
8-ப்ரணமத நு குணம் -ப்ரதக்ஷிணம் நமஸ்காரம் செய்ய அனுகுணமாக -ஆகி நிற்பவன் -இவன் தரும்
ஞான சக்தாதிகள் கொண்டு அநந்ய பிரயோஜனர்களுக்கு –
ஆன வஸ்து -அனுகூல வஸ்து /-ஆகாத வஸ்து பிரதிகூலம்
வலம் செய்து வைகல் வலம் கழியாதே வலம் செய்யும்
ஆய மாயவன் கோயில் -ஆகிய மாயன்
வலம் செய்யும் வானோர் மால் இரும் சோலை வலம் செய்து நாளும் மருவுதல் வழக்கே –
அல்லாதார் கடும் குதிரைகள் போலே வாரா நிற்க பட்டர் திரு நறையூர் அறையர்
கர்ப்பிணி பெண்கள் போலே பருகிக் கொண்டே ப்ரதக்ஷிணம் செய்தார்கள்-
9-பூதநா சேதநான்தம்–பூதநா என்கிற சேதநா அந்தம்-
வழக்கு என நினைமின் வல்வினை மூழ்காது அழக் கொடி அட்டான் அமர் பெரும் கோயில்
மழக் களிற்று இனம் சேர் மால் இரும் சோலை தொழக் கருதுவதே துணிவது சூதே
கொடி -உவமை ஆகு பெயர் -அழக் கொடி -பேய் பெண் –
பூதநா என்கிற சேதநா அந்தம் -ஞான ஆஸ்ரயம் சேதன நபும்ச லிங்கம் –சேதநா பேய் என்றவாறு –
ரேவதி -அஷ்ட பேய்களில் கடைசி பூதநா முதல் பேய் -என்பர் –
10-பூர்வாசார்யம் ஸ்ருதி நாம் -வேதம் முன் விரித்தான் விரும்பிய கோயில் -ஆச்சார்யர் பொருள் விரித்து உறைபவர்
-முன் -பூர்வம் -பூர்வாச்சார்யர் -ஆழ்வார் சாதித்த சப்தங்களையே கொண்டு அருளிச் செய்கிறார்
சூது என்று களவும் சுத்தம் செய்யாதே வேதம் முன் விரித்தான் விரும்பிய கோயில்
மாது உறு மயில் சேர் மால் இரும் சோலை போது அவிழ் மலையே புகுவது பொருளே –
ஸூப சவிதசிரி ஸ்தாநதோ நிர் விவேச–ஸூபகிரி -சவிதம் -அருகில் –நிர்விவேச -புகுந்து அனுபவிக்கிறார் -அனுபவ ஜெனித ப்ரீதி காரித்த கைங்கர்யம் –
உத்க்ருஷ்ட ஸ்தானத்துக்கு அருகில் -சவிதம் -திருமால் இரும் சோலை மிதுனமாக நித்ய வாஸம் -ஸூபகிரி

——————————————————————————https://www.youtube.com/watch?v=Q2JoO_9Pfqc–41

இத்யப்ரூதாத் யஸஹ்ய க்ஷண விரஹ தயா மானுஷ்த்வே பரத்வாத்
சர்வாஸ் வாதத்வ பூம்நா வ்யஸன ஹரதயா ஸ்வாப்தி சம்ப்ரீதி மத்த்வாத்
வைமுக்ய த்ராச யோகான் நிஜ ஸூ ஹ்ருதய நா நமுக்தி சாரஸ்ய தானாத்
கைங்கர்யோத்த்ஸ் யபாவாச்சுப நிலய தயா சாதி போக்யம் த்விதீயே——11-

இத்யப்ரூதாத் -அப்ரவீத் -அப்ரூத -அருளிச் செய்தார் -இதி இந்த பிரகாரங்களில்
1-யஸஹ்ய க்ஷண விரஹ தயா -பொறுக்க முடியாத க்ஷண கால விரஹம் -அதி போக்யம் –க்ஷண விரஹம் -துஸ் சஹத்வம்
2-மானுஷ்த்வே பரத்வாத் -அஹம் வோ பாந்தவோ ஐந்தவா -அவதரித்து -சஜாதீயன் -ஸுலப்யம் பரத்வம் -குன்றாமல்
-இத்தால் அதி போக்யத்வம் -லலித உத்துங்க பாவாத் –
3-சர்வாஸ் வாதத்வ பூம்நா-பூமா அளவற்ற தன்மை
சர்வ ஆஸ்வாதம் -போக்ய பதார்த்தங்கள் -ரசவாத பதார்த்தங்கள் –தேனும் பாலும் நெய்யும் கன்னலும் அமுதும் ஓத்தே கலந்து ஒழிந்தோம் –
4- வ்யஸன ஹரதயா-துக்கம் -ஹரித்து -அபஹரித்து போக்கி -ஆற்றாமையை போக்கி அருளி -ஹரி ஹரதி பாபாநி –
காசு பொன் மணி இழந்த ஆற்றாமைகள் -மேலும் மேலும் -அஞ்சிறைய -வாயும் திரை யுகளும்- ஆடி ஆடி மூன்றும்
–முகம் காட்டி அருளி -வாட்டமில் புகழ் வாமனன் -தன் புகழ் வாட்டம் அடையாத படி முகம் காட்டினான் –
5- ஸ்வாப்தி சம்ப்ரீதி மத்த்வாத்-ஸ்வாம் ஆப்தி -பெறுகை -சம்ச்லேஷித்து சம்ப்ரீதி மத்த்வாத் -நிரதிசய ப்ரீதி -தன் பேறாக
-அந்தாமத்து அன்பு செய்து என்னாவி சேர் அம்மானுக்கு –பிராட்டிமார் நித்ய முக்தர் பண்ணும் ப்ரீதிகள் இவர் இடம் செய்து அருளி –
அனுபவ ஜெனித ப்ரீதி எம்பெருமானுக்கு இதில் -ஊனில் வாழ் உயிரிலே ஆழ்வாருக்கு –
6-வைமுக்ய த்ராச யோகான் –விமுகராகும் தன்மை -ஆபி முக்கியம் -எதிர் மறை வைமுக்யம் –த்ராஸம் பயம்
அச்சம் -ஆழ்வாரை பிரிவோமோ என்ற பயம்
தன் பக்கல் ஆழ்வாருக்கு உண்டாகுமோ என்ற அதிசங்கை -அயோக்யதா அனுசந்தானம் பண்ணி அகல்வாரோ-
-உன்னை நான் பிடித்தேன் கொள் சிக்கெனவே -மா ஸூ ச அருளிச் செய்கிறார் ஆழ்வார்
ப்ராப்யமாக ப்ராபகமாக பற்றிக் கொண்டு விடமாட்டாமல் நிரந்தமாக பற்றினேன் —
அனன்ய பரனாக கூடாது என்று-ராஜ கார்யம் முடித்து அந்தப்புரம் புகும் ராஜாவை போலே -புகுந்து எங்கும் பக்க நோக்கு அறியான்
–மிக்க ஞான வெள்ள சுடர் விளக்கு -தர்மி ஸ்வரூபம் -தர்மபூத ஞானம் வெளிப்பட்டு பிரவாஹா ரூபமாக பரவி
–அவனுக்கு சங்கோசம் இல்லை -இப்பொழுது பட்டது கண்டால் அதி சங்கை பண்ண வேண்டி இருக்குமே அக்ரமாக புகுந்து அனுபவிக்கிறான்
7-நிஜ ஸூ ஹ்ருதயநாத் –நிஜ ஸூஹ்ருத் அவநாத்-அவ ரஷணே –மோக்ஷ பிரதானம் ரக்ஷணம் -இதுவே மா சதிர் –
-கேசவன் தமர் -நித்ய ஸூ ரிகள் அளவும் ஆழ்வார் ப்ரீதி சென்றதே -அடியார் கூட்டம் -அதேபோல்
இவன் ப்ரீதி ஆழ்வார் அடியார் -அளவும் சென்றதே -இது பெருமாள் உடைய நெடுமாற்க்கு அடிமை —
அந்தாமத்து அன்பு ஸ்திர பட்ட பின்பு சம்பந்திகள் அளவும் -நிஜ -தன்னுடைய ஸூ ஹ்ருத் –
திருவடி -ஆழ்வார் எமர்கள் -கீழ் மேல் ஏழ் ஏழ் பிறப்பும் எமர் கேசவன் தமர்கள் ஆனார்கள் —
இவ்வளவும் லீலா விபூதி போக்யதை -மேலே முக்த சாரஸ்யம் -காட்டி அருளி -அனுபாவ்யம் ஆகாரம் காட்டி
8–முக்தி சாரஸ்ய தானாத் -முக்த ப்ராப்ய போகம் -அணைவது அரவணை மேல் -பரியங்க வித்யைதாயும் தமப்பனும் -சேர்ந்து இருக்க –
9-கைங்கர்யோத்த்ஸ் யபாவாத்
10-ஸூ ப நிலய தயா
அதி போக்யம் -த்விதீயே-இரண்டாம் பத்தில் –

————————————————————————————-

ஸ்ரீ கோயில் கந்தாடை   அப்பன் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ உ வே .மன்னார்குடி ராஜ கோபால ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ வேதாந்த தேசிகன் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ பெரியவாச்சான் பிள்ளை திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ வாதி கேசரி அழகிய மணவாள ஜீயர் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ வடக்கு திருவீதி பிள்ளை திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ நம்பிள்ளை திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ நம் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ திருக் குருகைப் பிரான் பிள்ளான் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம்-

ஸ்ரீ த்ரமிட உபநிஷத் தாத்பர்ய ரத்னாவளி -பிரதம சதகம் –ஸ்ரீ உ வே .மன்னார்குடி ராஜ கோபால ஸ்வாமிகள்–

December 12, 2016

ஸ்ரீ மான் வேங்கட நாதார்ய கவி தார்க்கிக கேசரி
வேதாந்த சார்ய வர்யோ மே சந்நிதத்தாம் சதா ஹ்ருதி –

அத பிரதம சதகம்

நிஸ் ஸீ மோத்யத் குணத்வாத் அமிதரஸதயா அநந்த லீலாஸ் பதத்வாத்
ஸ்வாயத்தா சேஷ சத்தாஸ் திதி யத நபிதா வைபவாத் வைஸ்வ ரூப்யாத்
வ்யஷ ப்ரஹமாத்ம பாவாத் சத சத வகதே சர்வ தத்வேஷூ பூர்த்தே
பஸ்யன் யோகீ பரம் தத்பத கமல-நதவ் வன்வ ஸாதாத் ம சித்தம் -1-

-பரன் அடி மேல் பரத்வம் சர்வ ஸ்மாத் பரத்வம் -முதல் திருவாய்மொழி -இதுக்கு பத்து ஹேதுக்கள்- நிர பேஷ ஹேதுக்கள்
-சேவ்யத்வம் முதல் பத்துக்கு –

1-நிஸ் ஸீ மோத்யத் குணத்வாத் -முதல் பாசுரம் -பரம் பஸ்யன் -அளவற்ற -அனவதிக-உத்யத் குணம் -கல்யாண குணகணம் –
-உயர் நலம் –உயர்வற -ஹேய -ப்ரத்ய நீகம் -தாழ்ந்து இருந்தால் தானே உயர -மற்றவர் உயர்வு அறும் படி என்றுமாம்
-புருஷோத்தம லக்ஷணம் -உயர்வற உயர் நலம் விரித்தவை 1000 பாசுரங்கள் -உடையவன் ஆஸ்ரயம் -தனம் உடையவன் போலே
-குணம் ஸ்வரூபம் இரண்டையும் சொல்லி –ப்ருஹத்வாத் முதல் அடி -ப்ருஹ்மயத்தி -தன்னைப் போலே ஆக்குபவன் –
மயர்வற மதி நலம் அருளி -ப்ருஹ்மத்வாத்-ப்ராபகத்வாத் சொல்லி மேலே -ப்ராப்யத்வம் அடுத்து மூன்றாம் அடி அயர்வறும் அமரர்கள் அதிபதி –
2-அமிதரஸதயா பரம் பஸ்யன் -மிதம்-அளவற்ற அமுதம் -அளவற்ற ரசம் ஆனந்தம் -ஞான விசேஷம் அனுகூல
-ஞானமே ஆனந்தம்-விசேஷ சப்தம் சாமான்யத்தையும் சொல்லுமே ரசம் – -ஞானானந்த ஸ்வரூபன் -அபரிமிதம்
உணர் முழு நலம் –முழு உணர்வு முழு நலம் -ரத்னம் சாணி உருண்டை இரண்டையும் பார்க்கலாம்
-அது போலே பார்க்கவும் முடியாதே -கால த்ரயத்திலும் ஓத்தார் மிக்கார் இலன் –
ஹேய ப்ரத்ய நீக கல்யாணைக்க அநந்த ஞானானந்த -விபு -ஸ்வரூபம் -ஜீவன் அணு
3-அநந்த லீலாஸ் பதத்வாத் பரம் பஸ்யன் -ஸ்ருஷ்ட்டி ஸ்திதி சம்ஹார அனுபிரவேசா நியமனாதிகள் -சங்கல்பத்தாலே-
-அகில புவன ஜென்ம –ஆஸ்பதம் -விஷயம் -இலனது உடையன் இது-நிலன் இடை விசும்பு இடை -உருவினன் அருவினன்
– அசேதனங்கள் சேதனங்கள் -உபய விபூதி -நாதத்வம் -அந் நலன் உடை ஒருவன்
-4/5/6/ஸ்வாயத்தா சேஷ சத்தாஸ் திதி யத நபிதா வைபவாத் பரம் பஸ்யன் –லீலா விஷயம் – — ஸ்திதி –யத்னம் -பிரவ்ருத்தி நிவ்ருத்தி வைபவங்கள்
ஸ்வ யத்தா அசேஷ சத்தா வைபவம் -அகில நிகில-சப்தங்கள் -சர்வ ஸமஸ்த -எல்லாம் சொன்னால் சுருதி பகவான் சர்வ சப்தம் சொல்ல வேண்டும்
-நம் புத்திக்கு எட்டும் அளவு -இல்லையே -வேதமும் ப்ரஹ்மமும் -அதனாலே அசேஷ -அகில நிகில சப்தங்கள் -இவற்றுக்கு
இதே போலே ஸ்திதி –யதன -பிரவ்ருத்தி நிவ்ருத்திகள் –
ஆயத்தா -அதீனம் -என்றபடி -ஸ்வ ஆதீன த்ரிவித இத்யாதி –
பிதா- பேதம் -பின்ன –நாம் -மனுஷ்யாதி -அவன் இவன் யுவன் -அவள் இவள் அவள் -இத்யாதி -அது இது உது -எது அசேதனத்துக்குள் உள்ள ஆத்மா
-ஸ்வரூபத்தில் வாசி இல்லை -அஃறிணை இல்லை -நாம் என்பதை விவரித்து இவை –
வீம்-அசித் -அழியக்கூடியவை -வீயுமாறு செய்யும் திருவேங்கடத்தான் -அவை இவை உவை எவை அது இத்யாதி –
அவை நலம் -அனுகூல்ய அவை தீயவை பிரதிகூல /ஆமவை ஆயவை காலத்ரய பேதம் –
சத்தா பிதா /ஸ்திதி பிதா /ஸ்திதி -உத்பத்தி தொடங்கி விநாசம் வரை -ரக்ஷணம் என்றவாறு -அவரவர் -தமது தமது அறிவகை
கர்ம அனுகுணமான ஞானம் –அலக்ஷிய யுக்தி அவர் -அவரவர் இறையவர்-குறைவிலர் -நிருபாதிக இறையவர் இவன் ஒருவனே
-இவனே அவரவர் விதி வழி அடைய நின்றனர் -நாட்டினான் தெய்வம் எங்கும் –சர்வம் கேசவன் கச்சதி –சரீர பூதர் –இவை அசேஷ ஸ்திதி விபா வைபவம்
நின்றனர் நின்றிலர் பிரவ்ருத்தி பேதம் –எல்லாம் இவன் அதீனம் -அசேஷ யத்ன பிதா வைபவம் –
7-வைஸ்வ ரூப்யாத்-விஸ்வ ரூபம் -சர்வ ஜகத் சரீரத்வாத் -உயிர் என கரந்து எங்கும் பரந்துளன் -உடல் மிசை உயிர் என -ஆதேயம் நியாம்யம்
-படர் பொருள் -வியாபித்து பிறர் நன் பொருள் -அந்நிய பரமாத்மா சப்தம் உத்தம புருஷ ஸூ அந்நிய –நான் சப்தம் பரமாத்மா பர்யந்தம் -போகுமே
-நிஷ்கர்ஷ-அடியேன் -என்பது அவன் வரை போகாதே -அபர்யவசானம் மற்றவை எல்லாம் -யஹா வாயு திஷ்டன் –அந்தர்யாமி
படர் -வியாபித்து -ஜீவன் அணு -ஸ்வரூபத்தால் பரமாத்மா வியாபித்து -ஜீவன் சிவா பாத்தாள் வியாபித்து -தர்ம பூத ஞானம்
-தேக இந்திரிய வியாவ்ருத்தி-அவை அவை தோறும் -ஓன்று விடாமல் எல்லா வற்றிலும்
-சுடர் மிகு சுருதி பிரமாணம் -யாராலும் பாதிக்க முடியாமல் தான் மற்றவை பாதிக்கும் சாமர்த்தியம் தேஜஸ் –
-பூர்வ உத்தர வாக்கியம் பிரபலம் -பூர்வ பக்ஷம் பார்த்தோம் ஸ்ரீ பாஷ்யத்தில்
8-த்ரி அஷ ப்ரஹமாத்ம பாவாத்-அந்தராத்மா -தனித்து ப்ரம்மா சிவன் -த்ரி அஷ-அரன் என உலகு அழித்து உளன் -அயன் என உலகு அமைத்து உளன் –
9- சதசத வகதே-சத் அஸத்-அஸ்தி நாஸ்தி சப்த வாச்யன் -உளன் எனில் உளன் -உளன் அலன் எனில் அவன் அருவும் இவ்வருவுகள்
-ஆழ்வான் த்ரியுக பக்ஷம் பட்டர் சதுர்முக பக்ஷம் -வ்யூஹம் நான்கு மூன்று -பர வாஸூ தேவனை சேர்த்து -வ்யூஹ வா ஸூ தேவனை சேர்த்து –
சத்ய அவகதி அசத்திய அவகதி-இல்லை சப்தம் அர்த்தமே இல்லை -அபாவம் பிரத்தியோக நிமித்தம் கடம் இல்லை என்றால்
-கடம் சித்தித்து தானே இல்லை -இன்ன பிரகாரம் இல்லை -அப்ராக்ருதத்தை பூஷணாதி ஸ்தான விசிஷ்ட ப்ரஹ்மம் -இல்லை
/ சொன்னால் விரோதம் —என் அப்பன் உளன் -உங்களுக்கு விரோதம் –எனக்கும் விரோதம் -என் ஸ்வரூபம் நீங்கள் சொன்னதை
அனுவாதம் பண்ணி சொல்ல வேண்டி இருக்கிறதே -நிஷேதிக்க அனுவாதம் பண்ண வேண்டுமே -உளன் இரு தகமை உடன் –
10- சர்வ தத்வேஷூ பூர்த்தே-சர்வ தத்வங்களிலும் பூர்ணன் -நீர் தோறும் பறந்து உளன் -பெரிய சிறிய பதார்த்தங்களில் அந்தராத்மா -பூர்ணமாக உள்ளான் –
பரந்த தண் பறவை / நீர் தோறும் பரந்து உளன் –
இந்த பத்து ஹேதுக்களாலும்-
பஸ்யன் யோகீ பரம் -யோக நிஷ்டர் -அநவரதம்-சர்வ ஸ்மாத் பரனை சாஷாத்காரித்து -கொண்டு
தத்பத கமல–நதவ் -திருவடிகளை தொழுதும் –
வன்வ ஸாதாத் ம சித்தம் -அந்வசாத் ஆத்ம சித்தம் தொழுது எழு என் மனனே-நதி -சேவிக்க -மனசை ஈடுபடுத்தினார் –

——————————————————————————————————-

ஸ்வாமித்வாத் ஸூ ஸ்திரத்வாத் நிகில நிருபதி ஸ்வாத்ம-வித்க்ராஹ்ய பாவாத்
தாத்ருக் சார்வநு கூல்யாத் ஸ்யவனவதிதர ப்ராப்ய வைஷம்ய வத்வாத்
ஸர்வத்ரா பக்ஷபாதாத் ஸூ பவி பவ தயா மானஸாத் யர்ச்ச பாவாத்
சங்கோ சோ ந் மோச கத்வாத் ஜகத வந தயோ பாதிசத் சர்வ யோக்யம் –2-

பரத்வம் -1-1-1- சாதித்த பின்பு –
சர்வ ஆஸ்ரயண யோக்யத்வம் குணம் -1-1-2-
ஆசிரயணீய சர்வ சமம் -சர்வ யோக்யம் -சமோஹம் சர்வ பூதேஷூ -ஆச்ரயிக்கப் படுவர்களுக்கு எல்லாம் சமம்
-த்வேஷம் ப்ரீதி விஷயம் இல்லை -ந் த்வேஷீ ந் பிரிய –
ரூப குண ஜாதி உதகர்ஷமோ அபகர்ஷம் பார்க்காமல் ஆச்ரயிக்கப் படுபவன் –
1-ஸ்வாமித்வாத் -உடைமைகளை -உடையவன் -சக்தன் ரக்ஷிக்க பிராப்தம் இ றே -கர்ம வஸ்யனை-உபாயங்களிலே மூட்டி
-வீடுடையானிடை –முற்றவும் விடுமின் –த்யஜித்து –முதலில் -இங்கே வீடு செய்மின் -சமர்ப்பிக்க -அது வீடு செய்தல் –
உடையான் -ஸ்வாமி ஆத்ம சமர்ப்பணம் யோக்கியன் –சர்வ அர்த்தம் பஹு வசனத்தால் அருளிச் செய்வதால் –
சரம ஸ்லோகம் அர்ஜுனனுக்கு -சர்வாதிகாரமோ -பூர்வ பக்ஷம் -ஆழ்வார் பஹு வசனத்தால் சர்வருக்கு யோக்யம்
தனது பேறாக -அபராதங்களை கணிசியாதே-வாத்சல்யம் -கொண்டு ரஷிப்பான்
2-ஸூஸ்திரத்வாத் -மற்றவை அஸ்திரம் -மின்னின் நிலை இலை மன்னுயிர் ஆக்கைகள் –அல்பம் அஸ்திரம்
-ஸ்திரம் -ஆத்மா -அது ஸூ ஸ்திரம் பரமாத்மா இடம் சமர்ப்பிக்க வேண்டுமே -மன் உயிர் ஆக்கைகள் -பஹு வசனம் –
3-நிகில நிருபதி ஸ்வாத்ம-வித்க்ராஹ்ய பாவாத் -ஆத்ம ஸ்வரூபத்தை உள்ளபடி உணர்ந்து -நீர் நுமது வேர் முதல் மாய்த்து
நிருபதி ஸ்வாத்ம வித்துக்கள் -கிரஹிக்கும் படி இருப்பவன் –
4-தாத்ருக் சார்வநு கூல்யாத் -அத்தகையான -சர்வ அனுகூல்யம் -எல்லையில் அந் நலம் -நலம் -அனுகூல்யம் தீங்கு -பிராதி கூல்யம்
-அந்த -சர்வரும் ஆஸ்ரயிக்க தக்க படி அநு கூல்யம் உடையவன் -எல்லையில் -அந் நலம் புல்கு பற்று அற்றே -அத்யந்த ப்ரீதி உடன்
-அல்லி மாதர் புல்க நின்ற ஆயிரம் தோளுடையான்-
5-ஸ்யவனவதிதர ப்ராப்ய வைஷம்ய வத்வாத் -ஸ் யவனம் -நழுவுதல் இதர புருஷார்த்தங்கள் -புனராவ்ருத்தி-கைவல்யம் -ஐஸ்வர்யம்
-அற்றது பற்று எனில் உற்றது வீடு உயிர் -ஆத்மபிராப்தி -சம்சார நிவ்ருத்தி மாத்திரம் -அவனை தவிர இதர –இறை பற்றுதல்
-ஆஸ்ரயிக்கும் பொழுது மற்றவர்களில் அற்று தீர்ந்து இறை பற்ற வேண்டும் -அன்றிக்கே இறை பற்று மற்றவை அறுக்க வேண்டும்
-இதற்கும் பிரபத்தி பண்ணலாமே -மால் பால் மனம் சுழிப்ப மங்கையர் தோள் கை விட்டு –
6-ஸர்வத்ராபக்ஷபாதாத்-ஸர்வத்ர அபஷ பாதாத்-பற்று இலன் ஈசன் – முற்றவும் நின்றனன் -பற்றிலையாய் -விடக் கூடாததை கூட விட்டு அவன் இருக்க
-நீ ஒரு தலையாக விடக் கூடியதை விட மாட்டாயோ -பட்டர் –
7-ஸூ பவி பவ தயா –ஸூ ப விபவம் ஐஸ்வர்யம் அடங்கு எழில் சம்பத்து -அடங்கக் கண்டு அடங்குக உள்ளே –
துரும்பு -திமிங்கலம் -கடல் -சம்பந்த ஞானம் வேண்டுமே -ஆஸ்ரயிக்க ஒழிக்க ஒண்ணாத சம்பந்தம் மறுக்க ஒண்ணாத புருஷகாரம் உண்டே
-ஸூ பம்-அஞ்சாமல் புகுர வேண்டியவை
8-மானஸாத் யர்ச்ச பாவாத் -ஆராதிக்கப் படும் தன்மை-உள்ளம் உரை செயல் -ஏற்கனவே கொடுத்து உள்ளான் -உள்ள இம் மூன்றையும்
9-சங்கோ சோ ந் மோச கத்வாத் -புண்ய பாப ரூப கர்மா -சங்கோசம் உண்டு பண்ணும் -ஒடுங்க அவன் கண்
-ஓடுங்கல் எல்லாம் விடும் சங்கோசம் சுருங்கிய ஞானம் பிரக்ருதியால் வந்தவை விடுமே -பின்னை ஆக்கை விடும் பொழுது எண்ணி
-கதி சிந்தனை பண்ணி கொண்டே இருக்க வேண்டும் -சங்கோசம் உன் மோதகத்வாத்
10-ஜகத வந தயோ-நாராயணன் -வண் புகழ் நாராயணன் -ஜெகதே நாரம்-தாரகன் வியாபகம் –
உபாதிசத் சர்வ யோக்யம் -உபதேசத்து அருளினார் -சர்வ யோக்யனை-

—————————————————————————————————————

பந்தார் ஹத்வாத் ஸ்வ பக்தை ரதி கத ரகுணா நந்த திவ்யா வதாராத்
சர்வேஷ் வா சக்தி மத்வாத் நத ஸூக மதயா ஸ்வ ப்ரபோத ப்ரதத்வாத்
க்யாதாபி க்யாதி சிஹ் நாத் ஸ்வ ருசிவி தரணாத் சர்வ காலாஸ் ரயத்வாத்
சர்வா தேஸ் ஸ் வாங்க தா நாத் ப்ரஹித பத தயா அநந்த ஸுலப்ய மாஹ–3-

ஸுலப்ய குணம் -ஆஸ்ரயிக்க எளியவன் -என்கிறார் -சர்வ ஸ்மாத் பரன் ஆஸ்ரயணீயன் –
இரு கை முடவன் யானை ஏறப் போமோ -ஆசை ஒன்றே போதும் -எளியனாக்கி கொடுக்கும் -என்கிறார் -இதில்
ஒவ் ஒன்றும் அடுத்த குணத்துக்கு இடம் கொடுக்கும்
1-பந்தார் ஹத்வாத் ஸ்வ பக்தைர் -தன்னிடம் ப்ரீதி ரூபமான பக்தர்களால் கட்டுப் பட்டவன் –பத்துடை அடியவர்க்கு எளியவன்
-சேவிக்கவும் புருஷார்த்தங்களை கொடுப்பது மட்டும் இல்லை –அடிக்கவும் கட்டுப் படுத்தவும் -உரவிடை ஆப்புண்டு
-உரலினோடு இணைந்து இருந்து ஏங்கிய எளிவே -அவிழ்த்துக் கொள்ள பிரயத்தனம் பண்ணாத உரலும் இவனும் -ஏங்குவது ஒன்றே வாசி – பரம சேதனன் என்பதால் –
2-அதிகதரகுணா நந்த திவ்யா வதாராத்-அதிக தர குண அநந்த திவ்ய அவதார -எளிவரும் இயல்வினன் -எளிமை ஏறிட்டுக் கொள்ள வில்லை
-சகல மனுஜ நயன விஷயம் -நிலை இல்லாத பிறப்பு வரம்பு இல்லாத பல பிறப்பு – எந்நின்ற யோனியுமாய்
-பகல் நடுவே இரவு அழைக்க வந்தார் ஆழி கொண்டு -பல பிறப்பாய் ஓளி வரும் முழு நலம் -முதல் இலை கேடு இல்லை உத்பத்தி விநாசம் இல்லாமல்
-வீடாம் தெளி தரும் இயல்வினன் — மோக்ஷ பிரதத்வ பர்யந்தம் -18 நாடான் பெரு கூட்டம் -சஹஜ ஸுலப்யம் –
3-சர்வேஷ் வாசக்தி மத்வாத் -ஆஸக்தி -விட்டு ஒழிக்க மாட்டாத பற்று -சங்கம் -அனைவர் இடமும் -சர்வேஷ-அவன் பற்று உண்டே
-யதி தர்மம் யார் இடமும் ப்ரீதி கூடாது -அனைவர் இடமும் ப்ரீதி கொண்ட யதி தர்மம் போலே
-த்வேஷ பிரதி யோகி அல்லாத ராகம் உண்டே அவன் இடம் -அமைவுடை அமரரரும் யாவையும் யாவரும் தானாய் அமைவுடை நாரணன்
-ப்ரஹ்மாதிகள் தொடக்கமான அசேதனம் சேதனங்கள் -அவனது அஹம் அர்த்தத்தில் அடங்கும் படி -சரீரமாக -பிரிக்க ஒண்ணாத ஆசக்தன்
-நியதமான சம்பந்தம் -நாராயண -சப் தார்த்தம் -அபரிச்சின்னமான அஹம் அர்த்தம் அவனது –
-ஜீவனம் நாம் நமக்கும் நம்மை சேர்ந்தவர்களுக்கும் கேட்க்கிறோம்-அவனுக்கு ஜீவனம் ஸர்வேஷாம் –
4-நத ஸூக மதயா–நதர்கள்-பக்தர்கள் பிரபன்னர்கள் -வனக்குடை தவ நெறி நமஸ்காரார்த்தம் ஆத்ம சமர்ப்பணம் –
ஸூ பகம்-எளிதில் அறிந்து பற்ற கூடியவன் -யாதும் ஓர் நிலைமையன் என அறிவு எளிய எம்பெருமான் –பத்துடை அடியவர்க்கு எளியவன்
ப்ரதிஜ்ஜா வாக்கியம் –உளது இல்லை இது இல்லை பிணக்கே -கல்யாண குணங்களும் திரு நாமங்களை -இல்லை பிணக்கு –
பேறும் உருவும் உளது -என்றுமாம் -குண விக்ரஹங்களில் விச்வாஸம் உள்ளவர்க்கு அறிய எளியவன் –
5- ஸ்வ ப்ரபோத ப்ரதத்வாத் -ப்ரபோதம் ஞானம் பிரக்ருஷ்ட போதம் உத்க்ருஷ்ட ஞானம் -ஞானம் பிரமம் அபிரமம் -யதார்த்த ஞானமும் பிரம ஞானமும்
-போதம் அப்படி இல்லாதது -விஷய விஷய சம்பந்தம் ஞானம் -பிரதிபத்தி தோஷம் கர்ம அனுகுணமாக -தோற்றமே ஞானம் –
ஞானம் த்ரஷ்டும்-அநந்ய பக்தி உள்ளவனுக்கு அருளுகிறார் -யதார்த்த ஞானம் நிரூபணம் -த்வி சந்திரன் -பிரதி பிம்பம் –
-வணக்குடை தவ நெறி -பக்தி பிரபத்தி வழி நின்று -புற நெறி களை கெட்டு- பசை அற உணர்த்துமின் -எதைக் கொண்டு
-அவனுடை உணர்வு கொண்டு உணர்ந்தே -கீதா உபதேசம் படி -அவனே ஞான ப்ரதன்-அவனை அறிய என்றவாறு -திருமேனி தொட்டு காட்டி மாம் பற்று என்கிறான்
6-க்யாதாபி க்யாதி சிஹ் நாத்-க்யாத-அபிக்யா -பெயர்கள் அறியப்பட்ட -ஸ்வரூபம் ஸ்வ பாவம் -உணர்ந்து உணர்ந்து இழிந்து அகன்று –
ஜீவாத்மா ஸ்வரூபம் -தர்மம் -ஞான த்வாத்மகம்-தர்ம பூத ஞானம் வியாபிக்கும் -உயர்ந்து -உரு இயந்து-இந்த ஸ்வரூபத்தை உணர்ந்து -உணர்ந்து
-சாஸ்த்ர ஜன்ய யோக ஞானத்தால் -உணரினும் -இறை நிலை உணர்வு அரிது -உயிர்காள்-அரி அயன் அரன் என்னும் இவரை
-பாபங்கள் அபஹரிக்கும் ஹரி – சின்னங்களை கொண்டு -இறைஞ்சுமின் உம் மனப் பட்ட ஒன்றை -எந்த இரண்டு மேலே அருளிச் செய்வார் –
7- ஸ்வ ருசிவி தரணாத் -ருசிஜனகனும் அவனே -உண்டாக்கின பின்பு தர்ம ஸ்தாபனம் சாஸ்த்ராதிகள் -இதிகாசம் புராணங்கள் இத்யாதி
-ஓன்று என பல என -பிரேம பக்தி -சததம் கீர்த்த -ப்ரீதி -இல்லாதவர் ஞான யஜ்ஜம் -அஹம் மாதா பிதா -சர்வருக்கும்
-நன்று எழில் நாரணன் -நான் முகன்-அரன் -அவர்கள் -ஒன்ற வைத்து பொருந்த வைத்து -உள்ளி -ஆராய்ந்து இரு பசை அறுத்து
-நன்று என நலம் செய்வது -நன்று எழில் -நாரணன் கல்யாண குணங்கள் விக்ரகங்களால் ருசி ஜனகன் -என்றவாறு
8-சர்வ காலாஸ் ரயத்வாத் -சர்வ கால ஆஸ்ரயத்வாத் -எப்பொழுதும் என்றவாறு -நாளும் நின்று அடும் பழ வினை மாளும்-
-தேஹ வியதிரிக்த ஆத்மா என்று உணர்ந்து -விசுவாசத்துக்கு தன்னுடைய நிகர்ஷம் அறிந்தால் போதும் -ருசி வளர அவன்உத்கர்ஷம் அறிய வேண்டும்
-பக்தி க்கு தாழ்வு உணர்ந்து பிரபத்திக்கு அவன் உயர்வு அறிய வேண்டும்
திரு உடை அடிகள் –நாளும் வணங்கி –ஒரு வணக்கோடு -ஸக்ருத் -போதுமே இதுவே வலம்-மாளும் இடத்திலும்
ஒரு -க்ஷணத்தில் பண்ணினாலும் போதும் -அல்லாத தேவதைகளை ஆயுசு முழுவதும் பற்றினாலும் பலன் இல்லை -இவனை அந்திம ஸ்ம்ருதி மட்டும் போதும்
9-சர்வா தேஸ் ஸ் வாங்க தா நாத் -அங்கத்தில் இடம் கொடுத்து -த்ரி புரம் எரித்தவன் வலத்தவன் —துந்தி தலத்து –
10-ப்ரஹித பத தயா -ஹிதம் அருள நீண்ட திருவடிகள் -பெரும் நிலம் -நல்லடிப் போது -குணாகுணம் நிரூபணம் பண்ணாமல்
அநந்த ஸுலப்ய மாஹ—அநந்த ஸுலப்யம் –அனந்தமான ஸூ லப்யம் -அனந்தன் சௌலப்யன் என்றுமாம் –
அநந்த ஸுலப்ய மாஹ—அநந்த ஸுலப்யம் -ஒவ் ஒன்றும் அடுத்த குணத்துக்கு இடம் கொடுக்கும் -அனந்தன் சௌலப்யன் என்றுமாம் –

———————————————————————————————-

த்ராணே பத்தத்வ ஜத்வாத் ஸூ ப நயா நதயா சார்த்த லாபே அர்த்தி பாவாத்
திம்யன் மேக ஸ்வ பாவாத் ஜகதுபஜநந ஸ்தாபநாதி ப்ரியத்வாத்
காருண்யாப் தத்வயோகாத நுகத மஹிஷீ ஸந்நிதே சங்க தைர்க்கியாத்
நாநா பந்தை ஸ்வ ரஷா வஹி தத மதயா ஷாம்யதீத் யாஹ க்ருஷ்ணம்–4-

சர்வ ஸ்மாத் பரன் /சர்வ ஆஸ்ரயணீயன் /ஆஸ்ரித ஸூலபன் /இதில் அபராத சஹத்வம் –
1–த்ராணே பத்தத்வ ஜத்வாத் -த்ராணம் ரக்ஷணம் -பத்த த்வஜன் -கொடி கட்டி -ரஷித்தால் அல்லாது தரியான்
-வெஞ்சிறைப் புள்ளுயர்த்தார்க்கு-என் விடு தூதாய்ச் சென்றக்கால் -ரிஷப வாஹனம் ரிஷப கொடி -ஹம்ச வாஹனம் ஹம்ச கொடி
-ஓன்று ஏறி ஓன்று உயர்த்தார் -ருத்ர பிரம்மன்-ரஷக ஆபாச வாசலில் சென்று காகம் மீண்டதே –
பாய் பறவை மேல் ஏறி -பாரி பாரி அசுரர் குழாங்கள் நீர் எழ– -பாற்றுதல் -நிரந்தமாக சவாசனமாக -அழித்தல்-பண்டை வல்வினை பற்றி அருளினான் –
அபாய பிரதான சாரத்தில் அருளி –
2–ஸூ ப நயா நதயா-என் செய்ய தாமரைக்கு கண் -பெருமானார்க்கு என் தூதாய் -அபராத சஹத்வத்துக்கு பரிகரம் உண்டே
–முன் செய்த முழு வினையால் திருவடிக்கு கீழ் குற்றேவல் முன் செய்ய முயலாதேன் அகல்வதுவோ விதியினமே -நீர் இலீரே-
3- சார்த்த லாபே அர்த்தி பாவாத் -உலகு இரந்த கள்வர்க்கு -தனது சொத்தை தான் அடைய தானே ஆர்த்தியாக -தன் பேறாக-
இருக்க மதியிலேன் வல் வினையே மாளாதோ
குறள் மாணாய்-அழிய மாற்றிக் கொண்டு -மீமிசை -ப்ரஹ்மச்சாரி -பெரிய பிராட்டியாரை மறைத்து கொண்டு –
4-திம்யன் மேக ஸ்வ பாவாத் -என் நீல முகில் வண்ணற்கு -நன்நீர்மை இனி இவர் கண் தாங்காது என்று ஒரு வாய்ச சொல் –
வாமனன் வேண்டப்பட்டவருக்கு -ப்ரஹ்லாதாதான் பேரன் அன்றோ மஹா பலி –வசிஷ்டர் சண்டாளர் விபாகம் இல்லாமல் -வண்ணம் — நிறம் பிரகாரம் ஸ்வ பாவம் –
5-ஜகதுபஜநந ஸ்தாபநாதி ப்ரியத்வாத்-ஜனனம் உப ஜனனம் திரும்ப திரும்ப ஸ்தானம் ரக்ஷணம் -வேண்டா வெறுப்பாக இல்லாமல் –
அதி -பிரியத்துடன் -சோம்பாது -நல்கித்தான் காத்து அளிக்கும் -பொழில் ஏழும் நாரணனைக் கண்டக்கால்
-ஒன்றி ஒன்றி உலகம் படைத்தான் -3-9-10-நல்கி -படைத்து -தானே –நம்முடைய நாராயணன் சப்தம் குறையாக கூடாதே –
6-காருண்யாப் தத்வயோகாத் -அருளாழி புள் கடவீர் -அருளாழி அம்மானை கண்டக்கால் -காருண்யத்தால் ஆப்தன் -ஆப்தி – சமுத்திரம் -ஷீராப்தி பாட பேதம் –
அருளாத நீர் -திரு நாமம் சாத்துகிறாரே ஆழ்வார் -கிம் கோப மனு சே ந்தர புத்ர –தயைக்கு கூடாத பிழை உண்டோ
-குனிந்து பூமி பார்த்து இளைய பெருமாள் கோபம் தீர்ந்தாரே -யாம் என் பிழைத்தோம்
7- அநுகத மஹிஷீ ஸந்நிதே -பிரிவில்லாத பிராட்டி -அநு கத -தொடர்ந்து -சேர்த்தியிலே -திரு மகளோடு ஒரு காலும் பிரியாமல்
-அருளாத திருமாலார்க்கு -என் பிழைத்தாள் திருவடியின் தகவினுக்கு —
8-சங்க தைர்க்கியாத் -பற்று -நெடும் பற்று -நெடுமாலார்க்கு என் தூதாய் -தீர்க்கமான வ்யாமோஹம் -தீர்க்க சங்காத்
9-நாநா பந்தை -அனந்தமான சம்பந்தத்தால் -நாரணன் -நிருபாதிக சம்பந்தம் -சரீரம் -பிரகாரம் -சேஷத்வம் பிரதானம்
–நவ வித சம்பந்தம் -வகுத்த சேஷி -நாடாத மலர் நாடி -வெளியிலே நாட முடியாதே அஹம்சாதி -வாடாத மலர் அடி -அப்ராக்ருதம் திருவடி
-கீழ் வைக்கவே வகுக்கின்று -அற்று தீர்ந்து அநந்யார்ஹ சம்பந்தம் -வகுத்த சேஷி –
10-ஸ்வ ரஷா வஹி தத மதயா-அவசித தமம்-ஸ்வ ரக்ஷணம் -அவதானம் கவனம் அவதான விசிஷ்டன் -கடலாழி நீர் தோற்றி
அதனுள்ளே கண் வளரும் -அடலாழி அம்மான் –உறங்குவான் போலே யோகு செய்யும் -அப்பொழுதும் அடலாழி —
ஷாம்யதீத் யாஹ க்ருஷ்ணம்–ஷமிக்கிறான் -அபராத சஹத்வம் –

—————————————————————————————-

ஸத்த்ரீ பவ்யான் ஸூவாஸ் ஸூ சரித ஸூ பகான் க்ருஷ்ண ஸாரூப்ய ஸும்யான்
ஸ்வாஹாரோதா ஸீலான் தநுக்ருத பகவ ல் லஷ்மனோ பால்ய குப்தான்
சாத்ரஸ் வச்சந்த வ்ருத்தான்-அபி கதசிசிர அநந்தரங்கோ க்தி யோகான்
ஆச்சார்யான் க்ருஷ்ண லப்தா வவ்ருணத சடஜித் ப் ரேய ஸீ தூத நீத்யா –5-

நான்கு தூது -என்னை அறிந்து அவனை அறியாமல் இருக்கிறான் -அபராத சஹத்வம் –அறிவிப்பே அமையும் —
ஆச்சார்ய குணங்கள் -உத்க்ருஷ்ட ஆத்ம குணங்களை பக்ஷிகள் மேலே ஏற்றி —
1-ஸத்த்ரீ பவ்யான்-மிதுனம் -மட நாராய் -நீயும் நின் அஞ்சிறைய சேவலுமாய் -பேடையை முன்னிட்டு -அஞ்சிறைய மட நாராய் அளியத்தாய்
-சேர்ப்பாரை பக்ஷிகள் ஆக்கி -ஞானம் அனுஷ்டானம் சிறகுகள் -மடப்பம் -பவ்யத்தை -ஏவிப் பணி கொள்ளலாம் படியான ஆச்சார்யர்–
ஸத்த்ரீ-சத் க்ருஹீ -வெட்கம் -லஜ்ஜை -ஸத்த்ரீ பவ்யான் -நல்ல வெட்கம் –அசத்க்ருஹீ -சாஸ்திரம் மீறி நடந்து –
இங்கு ஒன்றும் இல்லாதானாக பாவித்து -மஹிமையை காட்டாமல் -ஸதக்ருஹீ – ஸத்த்ரீ-நல் நாணம் என்றவாறு -கமன சாதனம் சிறகுகளும் உண்டே
2- ஸூவாஸ் -சோபனா -வாக்கை உடையவர்கள் -ஆத்ம ஷேமத்துக்கு தத்வ ஹித புருஷார்த்தம் இனிமையாக -அந்தகாரம் போக்கி
-சாப்தம் அர்த்தம் -இன குயில் காள்-
நாரையை தூது விட்டு குயில்கள் இடம் விஷயம் சொல்லி -கலக்கம் மிக்கு -அருளிச் செய்கிறார் —
இத்தனையும் கலக்கம் இல்லை யாகில் குணாதிக்ய வஸ்துவுக்கு ஒரு நமஸ்காரம் இ றே-
3-ஸூ சரித ஸூ பகான்–நல் நடத்தை உடைய அழகு ஸுபாக்யம்-மென்னடைய அன்னங்காள்–சோபனமான அனுஷ்டானங்கள்
-ஸுபாக்யங்கள்-உடையவர்கள் -சாஸ்திர அனுகுணம் -விதியினால் பெடை மணக்கும் -சாஸ்திர படி கலந்து பிரிவு இல்லாமல் –
நானோ சாஸ்திரம் மீறி கலந்து பிரிந்து உள்ளேன் -அடைவு கெட -கலந்தேன் பிரிந்தேன் -பெடை மணத்தல் கிருஹஸ்தா ஆஸ்ரமம்
-சாராசார விவேகம் -ஞானம் -அன்னம் —
4-க்ருஷ்ண ஸாரூப்ய ஸும்யான்-சமான ரூபம் -எந்நீல முகில் வண்ணன் -நன்னீல மகன்றில் காள் –அப்ராக்ருத திருமேனி ஆச்சார்யர்களுக்கும்
-சாஷாத் ஞான தீப பிரகாசம் –பிராகிருத மேனி போலே அபிநயிக்கிறார் நமக்கு விசுவாசம் உண்டாக்க -விபவம் போலே –
-அர்ச்சையில் லோக புத்தி பாகவத சஜாதீய புத்தி -அஸஹ்யா அபசாரம் போலே –வாசா தர்மம் போலே ஒரு வாய் சொல் நல்குதிரோ நல்கீரோ
-நூறு தடவை சொன்னால் போலே -காரணம் அவனைப் போலவே உள்ளனவே -விஸ்வஸித்து சொல்கிறாள் –
5-ஸ்வாஹாரோதா ஸீலான் -ஸ்வ ஆஹார உதார ஸீலான் -மல்கு நீர் புனல் படைப்பை இரை தேர் வண் சிறு குருகே -குஞ்சுகளுக்கு ஏற்ற –
புள்ளு பிள்ளைக்கு இரை தேடும் போலே –பாஷ்யகாரர் போலே -நமக்கு வாய் புகும் படி -அருளியது போலே –
6-தநுக்ருத பகவல் -லஷ்மனோ -லஷ்மண லக்ஷணம் சின்னம் அடையாளம் -தன் திரு மேனியில் தரிக்கப் பட்ட
-சிஷ்யருக்கு சங்கு சக்கரம் அளித்தவர் என்றுமாம் -கர்த்தரு கர்மணி பிரத்யயம் — -ஆழி வரி வண்டே- ஆழி சக்கரம் –
-வரி சங்கம் -தற்கும் வந்து என்றவாறே– புரி வரி வலம் புரி சங்கு –
7-பால்ய குப்தான்-பாலன் தன்மை -இளங்கிளியே –ஆத்ம குணங்களால் உண்டான பால்யத்தனம் மஹிமை மறைத்து கபடம் இல்லாமல்
-ஸூ மஹிமா ஆவிஷகார அதிகரணம் -பாண்டித்ய நிரவித்யா பால்யே த்ருஷ்டாந்தம் —
8-சாத்ரஸ் வச்சந்த வ்ருத்தான் -சாத்ர -சிஷ்யர் -சந்தம் விருப்பம் இச்சைக்கு -அதீனமான வ்ருத்தி ஜீவனம் கொண்டவர்கள்
-தேஹ யாத்திரை சிஷ்யர் அதீனம்-சிறு பூவாய் -இனி உனது வாய் அலகில் இன்னடிசில் வைப்பாரை நாடாயே -பூவை பக்ஷி தானே இரை தேடி போகாதே
–பெரிய நம்பி அந்திம தசையில் வெண்ணெய்க்கு ஆடும் பிள்ளை -திரு வாராதன பெருமாளை ஸ்ரீ பாஷ்யகாரர்
இடம் கொடுத்து அருளி இப்பாசுரம் அனுசந்தானம் செய்து அருளினாராம் –
9-அபி கதசிசிரா-அபிகத சிசிரான் -சிசிர் குளிர்ந்த -திரு உள்ளம் கொண்டவர்கள் -படி வாடாய் -ஊடாடு -எங்கும் புகுந்து இடைவீடு இன்றி
-வாடை காற்று -அசேதனம் தூது -திரியக்குகளில் வாசி இல்லை -குளிர்ந்த ஸ்வ பாவம் கண்டே தூது -ஆச்சார்யர் ஹிருதயம் போலே –
அபிகத -சிஷ்யர்களால் ஆஸ்ரயிக்கப் பட்டவர்கள் -என்றுமாம் –
10-அநந்தரங்கோ க்தி யோகான் -அந்தரங்கமான வார்த்தை சொல்லும் தகுதி -விடல் ஆழி மட நெஞ்சே –
ஆச்சார்யான்
க்ருஷ்ண லப்தா -கிருஷ்ணனை -அடைவதற்கு -பலத்துக்காக
வவ்ருணத சடஜித் — சடகோபர் -பிரார்த்தித்தார் -விரித்தார் -கோத்ருத்வ வர்ணம் போலே ஆச்சார்யராக வரிக்கிறார் –
ப்ரேயஸீ தூத நீத்யா-நெடும் காலம் கலந்து பிரிந்த பிராட்டி தசையில் தூது -ப்ரேயஸீ -ப்ரேமம் மிக்க பிராட்டி -ஆற்றாமை மேலிட்டு தூது விடுவது போலே

————————————————————————————https://www.youtube.com/watch?v=yo0ssmw_lG4–13–

ஷூத்ராஹ்வாநாபி முக்யாத் நிஜ மஹி மதிர ஸ் கார கார்ச்சா ப்ரியத்வாத்
ஸர்வத்ரா ப்யங்க்ரிதா நாத் ஸவிதா ச யநத ஸ்வாங்க்ரி சக்தை கரஸ்யாத்
கோபாத்யாப் தேரஸே ஷேஷண விஷயதா பக்த வஸ்து ப்ரசக்தே
ஸ்விஷ்யன் நாசவ்ய போஹாத் ததஹி தசம நாத் ப்ராஹ நாதம் ஸூ சீலம்–6-

ஸுசீல்யம் -ஒரு நீராக — மஹதாம் மந்தைக ஸஹ-கலந்து பரிமாறுகிறான் -சர்வ ஸ்மாத் பரன் -சர்வ -ஆஸ்ரயணீயன்
-ஸுலப்யம் -எளிதாக்கிக் கொடுப்பான் -அபராத – சஹத்வம் -முன்பு சொல்லி -பூர்ண அனுபவம் பெற ஆஸ்ரயிக்கிறோம்
-நித்ய ஸூ ரிகளுக்கு நாயகன் -சம்சாரிகளுக்கும் இவ்வருகே நாம் -சேவா யோக்கியன் -ஸுசீல்ய குணத்தால்
-ஒரு நீராக கலந்து பரிமாறிபவன் -வள வேழ் உலகில் நிஷ்டை -மீண்டும் மீண்டும் ஆழ்வாருக்கு வருமே –
சர்வாதிகாரத்வம் சாஸ்திரம் சொல்வது பொய்யாக்கப் போக கூடாதே –வெண்ணெய் களவு நேராக சொன்னால் ஆழ்வார் மோஹிப்பாரே-
த்ரிவிக்ரமன் -முதலில் அருளிச் செய்து ஆழ்வாரை நிறுத்தி திரும்ப பார்க்க -பின்பு அவன் திருவாயால் சொல்ல கேட்க –
-உண்டாய் உலகு ஏழ் முன்னமே உமிழ்ந்து மாயையால் புக்கு உண்டாய் வெண்ணெய் சிறு மனுஷர் உவலை யாக்கை நிலை எய்தி
மண் தான் சோர்ந்து உண்டேலும் மனிசர்க்காகும் பீர் சிறிதும் அண்டா வண்ணம் மண் கரைய நெய்யூண் மருந்தோ மாயோனே
-பீர் -சோகை -நோய்க்கு மருந்து வெண்ணெய் –அதன் சத்தைக்காக மண்ணை உண்டாய் -உன் சத்தைக்காக வெண்ணெய் உண்டாய்
-ஆஸ்ரித வ்யாமோஹத்தால் செய்தாய் அத்தனை –
அவர்கள் ஸ்நேஹஉக்தர்கள் -நானே நஞ்சு -விடப்பால் -அமுது -தீய வலவலைப் பெரு மா வஞ்சப் பேய் வீய –
தூய குழவியாய் -பரத்வம் கலசாமல் -விஷம் தன் கார்யம் செய்ய வேண்டாமோ என்னால் -விஷப்பால் அமுதமாயிற்றே
-விடப்பால் அமுதா அமுது -ஜெயந்தி சம்பவம் பிறந்த வேளை -விஷத்தையும் அமுதாக்கும் முஹூர்த்தம் -அன்றிக்கே-
இது கண்ணனுக்கே என்றதால் அமுதமானதே -கையிலே அமுதம் கொண்டு எனக்கு என்றால் விஷமாகும் –அநந்யார்ஹம் ஆக்கினதால் அமுதமாயிற்றே –
1-ஷூத்ராஹ்வாநாபி முக்யாத்-ஷூத்ரம் ஆஹ்வானம் ஆபி முக்யாத் -முகம் கொடுத்து -இதற்கும் -வை முக்கியம் -மாற்றி ஆபி முக்கியம்
-சிறு பேரை இட்டாவது அழைக்க மாட்டானா -ஆஹ்வானம் அழைத்தல் -வெண்ணெய் தொடுவுண்ட கள்வா பின்னைக்காய்
-ஆயர் தலைவன் -திருட்டுப் பயலே -யசோதை சொல்லும் வார்த்தையை நானும் சொன்னேன் –
வார்த்தை மட்டும் இல்லை -நினைந்து -நைந்து -கரண த்ரயத்தாலும் அபசாரம் செய்தாலும் -நாதம் ஸூ சீல்யம் –
2- நிஜ மஹி மதிர ஸ் கார கார்ச்சா ப்ரியத்வாத்-அர்ச்சா -ஆராதனம் -திரோதிகதமாக ஆனாலும் -பிரம்மா ருத்ராதிகள் கூட ஆராதித்தாலும்
-தப்பச் செயதேன் என்ற இடம் தப்பச் செயதேன் -என்கிறார் இதில் –அகல நானும் அதிகாரி இல்லை –இமையோர் பலரும் முனிவரும்
–நினைந்து நைந்து உருகி மேலும் -ஏந்தி வணங்கினால் வணங்கினால் -பெருமை மாசூணுமே-அனைவரும் காணும் படி அன்றோ
இவர்கள் வணங்குகிறார்கள் -சங்கல்ப மாத்திரத்தாலே செய்யும் சக்தன் அன்றோ நீ -ஸூ மஹிமை திரஸ்கரிக்கப் படும் -இருந்தாலும்
-அவர்கள் ஸ்வரூப லாபத்துக்காக வணங்குவதை நீ பிரியமாக ஏற்றுக் கொள்கிறாய் —
3-ஸர்வத்ரா ப்யங்க்ரிதா நாத் –அங்க்ரி தாநாத் திருவடி சம்பந்தம் வழங்கி அருளி -ஸர்வத்ர –வஸிஸிஷ்டர் சண்டாள பேதம் பாராமல்
-திசைகள் எல்லாம் -திருவடியால் தாயோன் –நீ யோனியை படை என்று -நிறை நான் முகனைப் படைத்தவன் –
ஹே மஹா மதே பிரஜா ஸ்ரஷ்ய –தேன யுக்த -வராஹ புராணம் -இந்த பாசுரத்தில் மொழி பெயர்ப்பு -மஹா மதே -நிறை நான்முகன் —
4-ஸவிதா ச யநத -சவிதே -மிக அருகில் -சயனம் கூப்பீடு கேட்க்கும் இடம் -ஸ்ரீ வைகுண்டம் நெடும் கை நீட்டாக்குமே
-பெரு நீர் தன்னுள்ளே தோற்றி அதனுள் கண் வளரும் வானோர் பெருமான் -மா மாயன் வைகுந்தன் எம்பெருமானே
–ஷீராப்தி -பிரகிருதி மண்டலத்தில் இருந்தாலும் அப்ராக்ருதம் –
5-ஸ்வாங்க்ரி சக்தை கரஸ்யாத் -தேனே மலரும் திருப்பாதம் -ஐக ரஸ்யாத் -ஏக ரஸ்ய பாபம் -மடவாளை மார்வில் கொண்டாய் -மாதவா
-அதற்குத் தோற்று -சக்தை -அடியார் -அத்யந்த போக்யத்தை உடைய திருவடி சேருமாறு அருளாய் -விரோதிகளை நிரசித்து பொருந்த விடுபவன் மது சூதனா
6-கோபாத்யாப் தேரஸே -வினையேன் வினை தீர் மருந்தானாய் -விண்ணோர் தலைவா -கேசவா -மனை சேர் ஆயர் குல முதலே -மா மாயவன் -மாதவா –
நீ சென்று சேர்ந்து குல முதலாய் ஆனாய் -தேடி –அவர்களோ மனை சேர் -புல் உள்ள உடம் சென்று சேரும் ஆயர்
-மஹாராஜருக்கு விசுவாசம்-மாறா மரங்கள் ஏழும் எய்தாய் சிரீதரா -இணையாய் -கோபாத் -ஆய கோபிகள் மாடுகள் வத்சாதிகள் -ஆப்தே
7-அஷேஷண விஷயதா-அசேஷ க்ஷணம் -காலம் முழுவதும் -பிரயத்தனம் செய்தாலும் விஷயம் ஆகாதவன் -அடியேன் சிறிய ஞானத்தன்
–அசேதனம் இல்லாததால் ஞானத்தன் என்கிறார் –சம்சாரிகளில் அறிவு கேடார் சர்வஞ்ஞர் போலே என்னுடைய அல்ப ஞானம் பார்த்தால்
-அடியேன் சேஷத்வ அனுசந்தானம் செய்கிறீர் -வாசனையால் வந்தது அத்தனை போக்கி -இசைந்து சொல்ல வில்லை
-அஞ்ஞானத்துக்கு த்ருஷ்டாந்தம் திருமாலை அடியேன் காண்பான் அலற்றுகிறேனே-
கடிசேர் தண்ணம் துழாய் கண்ணி புனைந்தான் தன்னை கண்ணனை செடியார் ஆக்கை அடியாரைச் சேர்த்தால் தீர்க்கும்
திருமாலை அன்றோ -அலற்றுகிறேன்-கேவலர்க்கும் உதவி அருளுபவர் -கேவலரை அடியார் என்னலாமோ என்னில் -நானோ அடியார்
-அவனுக்கு கைங்கர்யம் செய்து அவத்யம் செய்ய நினைக்கிறன் அவர்களோ வாங்கி கொண்டு விலகி போகிறார்களே அவர்கள் அன்றோ அடியார்கள்
-சேஷிக்கு அதிசயம் பார்ப்பவர்கள் அடியார்கள் –
8-பக்த வஸ்து ப்ரசக்தே -உண்டாய் வெண்ணெய் –மாயோனே -தத் ஸ்ருஷ்ட்வா ததேவ அநு பிரவேசத் -உண்டாய் உலகு ஏழும் முன்னமே
உமிழ்ந்து மாயையால் புக்கு -ஸுசீல்யம் எல்லை நிலம் பக்த வஸ்து -கர ஸ்பர்சம் -பட்ட வஸ்து அல்லாமல் தரியாமல் -அழகிலே மயங்கி
-மோக்ஷ பிரதன் இத்யாதி அறியாத -அதனாலே -இடையர்கள் -ரஷ்ய வஸ்து என்றே பார்ப்பார்கள் -அநந்ய பிரயோஜனர்கள் –
-அதனால் ப்ரசக்தே -அளவு கடந்த ப்ரீதி கொண்டவன்
9-ஸ்விஷ்யன் நாசவ்ய போஹாத்-தன்னிடம் சேர்ந்த -அஸ்லேஷம் விஸ்லேஷம் விலகுதல் -சம்ச்லேஷம் சேர்ந்து சார்ந்து இருப்பவர்கள் ஸ்விஷ்யன்
-நாசம் -விநாசம் அடையாமல் -அருளுபவர் –தூய குழவியாய் -விடப்பால் அமுதா அமுது செய்திட்ட மாயன் -தம்மான் -என் அம்மான்
–அம்மா மூர்த்தியை சார்ந்து மாயோம்–
10-ததஹி தசம நாத் -தத் அஹித–சமநாத் -ஹிதம் -சாதனம் -அஹிதம் அதுக்கு விரோதி -புண்ய பாபா கர்மங்கள் மோக்ஷ விரோதிகள்
-சார்ந்த இரு வல் வினைகள் -சரித்து -மாய பற்று அறுத்து -வாசனை ருசிகள் கழித்து – -தீர்ந்து -தனக்கே அற்று தீர்க்க வைக்க திருத்தி
வீடு திருத்துவான்–உயிராம் -நெடுமாலே –அஹிதங்களை சமனம்செய்து அருளி –
ப்ராஹ நாதம் ஸூ சீலம்–ஸுசீல்ய குணம் உடைய ஸ்வாமி -ப்ராஹ பிராரகேஷ -அருளிச் செய்தார்

———————————————————————————–

அக்ரீ ரைரச்ச்ய பாவாத் அ நியத விவிதா ப் யர்ச்சநாத் அல்ப துஷ்டே
ப்ரஹ்வா வர்ஜ்யே சாபவாத் ஸ்வ விஷய நியதே ஷ்வாதராத் ஸ் வாது பூம் நா
பாதா சக்தே ப்ரசக்தே சக்ருது பசதநே மோக்ஷ ணாத் தர்ம ஸுஸ்த்யாத்
ஷிப்ரஷி ப்தாஹிதத்வாத் ஸூகர பஜ நதாம் மாதவஸ் யாப்யதத்த–7-

ஸ்வாரத்யன்–ஆராதனத்துக்கு எளியவன் -த்ரவ்யம் நியமனங்கள் -எளிமை -அவாப்த ஸமஸ்த காமன் -ஆகையால்- பரிபூர்ணன்
-இவற்றுக்கு நிதானம் – -ஸ்ரீ யபதித்தவம் -இடுவது ஸ்வரூப லாபத்துக்காக –இடும் மனசில் ஈரம் ஒன்றே பார்ப்பவன் —
1-அக்ரீ ரைரச்ச்ய பாவாத் -கிரயம் வாங்க -விக்ரயம் விற்க -எம் தம்மை விற்கவும் பெறுவார் -அக்ரீர்த்த -விலை கொடுத்து வாங்க வேண்டாம் -அர்ச்சனைக்கு
-புகை பூவே -அநந்ய பிரயோஜனமாக செய்ய வேண்டுவதே வேண்டும் -பரிவதில் ஈசனை -பாடி விரிவு அது -அத்யந்த ஞான விகாசம் மேவல் உறுவீர்
-பரமபதம் போக இச்சை கொண்டால் – -பரிவு பாஷபாதம் இல்லாத ஈஸ்வரனை -புரிவது தாக்கம் -துக்கம் அற்ற ஈஸ்வரன் –
ஹேய ப்ரத்ய நீக்ம் முன்பே சொல்லி -ஆராதிக்க முடியாமல் த்ரவ்யங்கள் இல்லா துக்கம் படுவார் துக்கம் போக்குபவன் என்றே இங்கு
-வருந்து ஒதுங்க வேண்டாம் -பாடி -ஆராதனம் வாக்கால் மட்டுமே போதுமே -மனஸ் நம் வசம் இல்லா விடிலும் -பாடினால் போதும்
-பிரிவதற்கு வழி இல்லாமல் -தேவதாந்த்ர பிரயோஜனாந்தர சம்பந்தம் இல்லாமல் -பிரிவகை இன்றி –நன்னீர் தூய -தூவி
-பரிமள வஸ்துக்கள் இல்லாமல் வெறும் நீராகிலும் -பூ புகை இன்னது என்னாமல்-ஒரு செதுகை இட அமையும்
-அந்நிய –ஜனார்த்தன –உத்யோக பர்வ ஸ்லோகம் —
2-அ நியத விவிதா ப் யர்ச்சநாத் -மதுவார் தண்ணம் –எது என் பணி-நித்யர் செய்வதை நானோ செய்வது
-யாரானும் பற்று விலக-அவாப்த ஸமஸ்த காமனுக்கு நான் என்ன செய்ய -இல்லாமல்
நியத -அதிகாரி நியமம் இல்லையே -சடக்கென புகுந்து கைங்கர்யம் செய்ய வேண்டுமே -தகுதிக்கு தக்க படி
-ஆராதனம் கைங்கர்யம் -ஆபி முக்கியம் கொண்டு சர்வ பிரகார கைங்கர்யங்களும் –
3-அல்ப துஷ்டே-ஈடும் எடுப்பும் இலாதான்-அதி சொற்பம் கைங்கர்யத்தாலும் மகிழ்ப்பவன் -ஒன்றை நிராகரித்து
ஒன்றை சுவீகரிக்கும் இயல்பு இல்லாதவன் -நிதானம் ஈசன் –
4-ப்ரஹ்வா வர்ஜ்யே சாபவாத் -ப்ரஹ்வா ஆவர்ஜ்யே ஈஸா பாவாத் -அளவு கடந்த ப்ரீதி -ப்ரஹ்வா -ஆவர்ஜ்யம் -விட ஒண்ணாத -இரண்டும்
ஈசனுக்குமுக்கியம் -ப்ரீதி உடன் வணங்குவதும் விட ஒண்ணாத -க்ஷணம் விரஹ அஸஹத்வம் —
அணங்கு என ஆடும் -என் அங்கம் -காரணம் வணங்கி வழி படும் ஈசன்
பிணங்கி அமரர் பிதற்றும் குணம் -நித்ய ஸூ ரிகளும் அவன் சங்கல்பத்தால் குணங்கள் ஒவ் ஒன்றிலே ஈடுபட்டு –
5-ஸ்வ விஷய நியதே ஷ்வாதராத் -கொள்கை கொளாமை இலாதான் -அந்தரங்க கைங்கர்யங்களையும் குணம்
கொண்டு கொள்வதும் விலக்குவதும் இல்லை -முன்பு ஈடும் எடுப்பும் -பொதுவான கைங்கர்யங்கள் –
எள்கல் இராகம் இலாதான் –விள்கை – விள்ளாமை -ஆராய்ந்து -விள்ளாமை விரும்பி அநந்ய பிரயோஜனராக
பிரியாமல் உள் கலந்தார்க்கு ஓர் அமுதே –பூரணமான ஒப்பற்ற அமுதம் -ஸ்வ விஷயத்தில் நியதமாக இருப்பார்க்கு -ஸூ கர பஜநதாம்
6-ஸ் வாது பூம் நா -நிரதிசய போக்யத்வத்த -இருவருக்கும் –
அமுதம் அமரர்கட்க்கு ஈந்த-விள் கை உள்ளார்க்கு -மதிலும் ஆற்ற இனியன் -விள்ளாமை உள்ளாருக்கு -தன்னையே கொடுப்பவன்
7-பாதா சக்தே ப்ரசக்தே -பாத ஆசக்தே ப்ரசக்தே -இலங்கை கோன் –தலை துணி செய்தான் தாள்கள் தலையில் வணங்கி –
நாள் கடலைக் கழிமின்–பிரபத்திக்கு பின்பு பிராப்தம் உறுதி -எண்ணி இருப்பதே க்ருத்யம் -அயனம் -கழிந்து -ஸ்ரீ பாஷ்யகாரர் மகிழ்ந்து
-1-2-9-ஆக்கை விடும் பொழுது எண்ணே-பாசுர ஈட்டில் ஐதிக்யம் -விரோதி ஓர் ஆண்டு கழிய பெற்றதே நடுவிலே
விரோதியாய் கிடைக்கும் சம்சாரத்தில் -இது ஒன்றாய் நினைக்காயோ –
8-சக்ருது பசதநே மோக்ஷ ணாத் -உபசதனம் -ஆஸ்ரயணம்- தொழுமின் -அவனைத் தொழுதால் வழி நின்ற வல்வினை மாள்வித்து
அழிவின்றி ஆக்கம் தருமே -சரம ஸ்லோகார்த்தம் –
9-தர்ம ஸு ஸ்த்யாத்–தரும அரும் பயன் –திருமகளார் தனிக் கேள்வன் -சர்வ தர்ம பலனாக நிற்கும் ஸ்ரீ யபதி
-பெருமை யுடைய பிரானார் இருமை வினை கடிவார் -புண்ய பாப கர்மங்கள் கழித்து-தரும் அவ்வரும்பயனாக என்றுமாம் –
பரம பிரயோஜனம் தரும் திரு மகளார் -அவள் கொடுக்க வல்லவள் அதற்கு சஹகாரி அவன் -பெரியவாச்சான் பிள்ளை -மிதுனம் பிராப்யம்
10-ஷிப்ரஷி ப்தாஹிதத்வாத்-கடிவார் தீய வினைகள் நொடியாரும் அளவைக் கண் இமை நொடிக்கும் க்ஷணத்தில் -போக்கி அருளும்
-கொடியா -அடுபுள் உயர்த்த வடிவார் மாதவனார்
அஹிதம் -தீ வினைகள் -க்ஷிப்ரம் உடனே -ஷிப்த போக்கடிக்க -விளம்பம் இல்லாமல்
ஸூ கர பஜ நதாம் மாதவஸ் யாப்யதத்த –ஸூ கரமாக இருக்குமே -மாதவனுடைய -அப்யதத்த -தெளிவாக அருளிச் செய்தார்
-ஸூ கர பஜ நதாம் -கல்யாண குணம்

————————————————————————————————
சச்சித்தாகர்ஷ ஹேதோர கச மன நிதேர் நித்ய போக்யாம்ருதஸ்ய
த்யாகே ஹேதூஜ்ஜிதஸ்ய ப்ரவஹ து பக்ருதேர்துஸ் த்யஜ ஸ்வாநுபூதே
த்யாகா காங்ஷா நிரோத்து ஸ் ரித ஹ்ருதய ப்ருத க்கார நித்யா ஷமஸ்ய
ஸ்வாத்மஸ் லிஷ் டஸ்ய காயச்சர மஹரய சச சேவநம் ஸ் வாத் வசோ சத் –8-

சாதனமே போக்யமாக இருக்குமே இதில் –முக்தாவஸ்தை துல்யமாக இருக்குமே –இஹ -இங்கேயே -பிறவித்துயர் அற ஞானத்தால் நின்று –
1-சச்சித்தாகர்ஷ ஹேதோர் -சத்துக்கள் சித்தம் ஆகர்ஷகம்-அறவனை ஆழிப்படை அந்தணனை -சாஷாத் தர்ம ஸ்வரூபன்
-திவ்ய மங்கள விக்ரஹன் -அந்தணன் சர்வ பூத ஹிதம் -ஸமஸ்த கல்யாண குணாத்மகன் -ரவியை இன்றி மனத்து வைப்பார்
இதற்கு ஹேது மூன்றும் –
2-அகச மன நிதேர்–அக சமனம் பாபங்களை அழித்து -பிராபகத்வம் /நிதி -ப்ராபகத்வம் -வைப்பாம் மருந்தாம்-/
அனுபவ விரோதி போக்கும் மருந்தும் -வல் வினைத் துப்பாம் புலன் ஐந்தும் துஞ்சாக் கொடான் அவன் –
துப்பு -சாமர்த்தியம் -மேலே வைப்பு-
எப்பால் யாவர்க்கும் நலத்தால் உயர்ந்து உயர்ந்து -ஆனந்த வல்லி -அப்பால் அவன்– எங்கள் ஆயர் கொழுந்தே -யதோ வாசோ நிவர்த்தந்தே
-பரத்வத்திலும் ஸுலப்யத்திலும் சரம நிலை சொல்லிற்றே –
3- நித்ய போக்யாம்ருதஸ்ய -நித்ய போக்யம் அம்ருதம்
ஆயர் கொழுந்தாய் /அவரால் புடை யுண்ணும் /மாய பிரான் /என் மாணிக்க சோதியை /தூய அமுதை /பருகிப் பருகி -என் மாய பிறவி மயர்வறுத்தேனே –
உப்புச்சாறு ஒரு தடவை -த்ருஷ்டா ஏவ திருப்தி அடைய வேண்டும் -ந பிபந்தி -சர்வாதிகாரம் –அது தேவர்கள் அதிகாரிகள்
-ப்ராக்ஹ்மாச்சார்யா நியமனம் -ஸக்ருத் அது -இது சதா சேவ்யம்
4-த்யாகே ஹேதூஜ்ஜி தஸ்ய-விடுவதற்கு ஹேது -உஜ்ஜிதம் ஹேது இல்லை -த்யஜிக்க ஹேது அபாவாத்-
என் சொல்லி யான் விடுவேனோ -கல்பித்து சொல்ல கூடிய தோஷமே இல்லையே -மாமனார் மாப்பிள்ளை கதை பட்டர் –
மயர்வற என் மனத்தே மன்னினான் தன்னை /உயர்வினையே தரும் ஒண் சுடர்க் கற்றையை /அயர்வில் அமரர்கள் ஆதிக் கொழுந்தை
-என் இசைவினை என் சொல்லி யான் விடுவேனோ –
உபகாரகன் செய்ய வில்லை என்று விடுவேனோ /மோக்ஷ பிரதான அல்லன் இல்லை என்று விடுவேனோ /வடிவு அழகு இல்லை என்று விடுவேனோ
/ உயர்வு இல்லாதவன் என்று விடுவேனோ /இசைவை மட்டும் எதிர்பார்த்து எனக்காக எளிமை பாராதவன் என்று விடுவேனோ -ஆறு ஹேதுக்கள்
5-ப்ரவஹ து பக்ருதேர் -பிரவாஹா ரூபமான உபகாரகங்கள் -விடுவேனோ
என் விளக்கை –தத்வ ஹித புருஷார்த்தங்கள் சாஸ்திரம் ப்ரதீபம் அருளி /என்னாவியை நடுவே வந்து உய்யக் கொள்கின்ற நாதனை
-மீண்டும் மீண்டும் என் என்கிறார் -/தொடுவே செய்து இள வாய்ச்சியார் கண்ணினுள் விடவே செய்து விழிக்கும் பிரான் /
6-துஸ்த்யஜ ஸ்வாநுபூதே-விட முடியாமை -துஸ் த்யஜ்யம் -அநு பூதே -அனுபவம் -விட ஒண்ணாத்தாதே –
பிரான் -பெரு நிலம் கீண்டவன் –பிரளய ஆபத்தில் உபகரித்தவன் -இல்லை என்னிலும் விட ஒண்ணாத -பின்னும்
விராய் மலர்த் துழாய் வேய்ந்த முடியன்–ஒப்பனை அழகு -அதிசங்கை பண்ணின மஹாராஜருக்கு விசுவாசம் மூட்டிய பெருமாள்
-மராமரம் எய்த மாயவன் –என்னுள் இரான் எனில் பின்னை யான் ஒட்டுவேனோ —
7-த்யாகா காங்ஷா நிரோத்து-தியாக ஆகாங்காஷை விரோதம் -விடும் எண்ணமே வராமல் -புனராவ்ருத்தி–கர்ம பந்தம் ஒழிந்து
ஞான மலர்ந்த பின்பு தன் இச்சையால் வர மாட்டான் -பேற்றுக்கு கிருஷி பண்ணினவன் அவன் -அத்யந்த ப்ரீதம் ஞானி -ஆதம்மேமைவ மே மதம்
–தன் இச்சை -அஞ்ஞானம் -அவன் இச்சை மூன்று ஹேதுக்கள் –
யான் ஒட்டு என்னுள் இருத்துவம் என்றிலன் தான் ஒட்டி வந்து என் தனி நெஞ்சை வஞ்சித்து ஊன் ஒட்டி நின்று என் உயிரில் கலந்து இயல்வான்
ஒட்டுமோ இனி என்னை நெகிழ்க்கவே -கிருஷிகன் அவன் அன்றோ –
விலக்காமல் இருக்க ஜட வஸ்து சரீரம் மாமிசம் ஊன் -அப்புறம் பிராணன்-எத்தனை கல்ப காலம் இப்படி இருந்து பின்பு -அப்புறம் மனஸ்
-தனதாக்கிக் கொள்ள -திருவாறன் விளை-பரமபதத்தை விமுகராக்கும் அர்ச்சாவதார ஸுலப்யம் -சிந்தை மற்று ஒன்றின் திறத்து அல்லா
தன்மை தேவ பிரான் அறியும் –மற்று -பரமபதம்-இதற்கு சாக்ஷி -தேவ பிரான் அறியும் –
8-ஸ் ரித ஹ்ருதய ப்ருத க்கார நித்யா ஷமஸ்ய–ஆஸ்ரயித்தவர்கள்-ஹ்ருதயம் -ப்ருதக்காரம் பிரிக்க -நித்ய அஷமயம் -அசக்தன் –
தனி நெஞ்சம் -இதில் ஒப்பற்ற -முந்திய பாடலிலும் வ்யாவ்ருத்தி -என்னை நெகிழக்கிலும் -சர்வசக்தனுக்கும் ஒரு அசக்தி
-என்னுடைய நல் நெஞ்சம் தன்னை அகல்விக்க தானும் கில்லான்-
இனி பின்னை நெடும் பனைத் தோள் மகிழ் பீடுடை முன்னை அமரர் முழு முதலானே-
கிற்பன் கில்லேன் என்று இலன் முனை நாள் எல்லாம் க்ருத்ய அகரணம் –அக்ருத்ய கரணம் -அல்ப சாரங்கள் அவை சுவைத்து உன்னை விட்டு அகன்று ஒழிந்தேன்
பரமா –இல்லாதவற்றை ஸ்ருஷ்டித்தாயே –
அக்ஷமஸ்ய கில்லான் –அகலகில்லேன் போலே -பிரிக்க -முடியாதே அவனாலும் -ஈடுபட்ட நல்ல நெஞ்சை –
9-ஸ்வாத்மஸ் லிஷ் டஸ்ய -அடியார்கள் உடன் ஏக த்ரவ்யமாக ஸம்ஸலேஷித்து -விடுவது என்ற பேச்சே இல்லை -ஒரே த்ரவ்யம் -குழைத்து –
அமரர் முழு முதல் ஆகிய ஆதியை -அமரர்க்கு அமுது ஈந்த ஆயர் கொழுந்தை அமர அழும்பத் துழாவி என்னாவி அமர்த்த தழுவிற்று இனி யகலுமோ
-உன்னை என்னுள்ளே குழைத்த என் மைந்தா -இல்லாத வஸ்துவை -பிரிக்க முடியாது என்றால் அவன் சக்தித்வத்துக்கு குறை இல்லையே
-ஏக த்ரவ்யம் அன்றோ -பிரிக்க பிரசக்தியே இல்லையே –
10-காயச்சர மஹரய சச -காய சிரமம் -போக்குமவன் -புகழை பாடினால் சம்சாரிக இளைப்பு போக்குபவன்
சிரம ஹர யசஸ் உடையவன் -பாடி இளைப்பிலம் –
நிகரில் அவன் புகழ் பாடி இளைப்பிலம்-
அகலில் அகலும் -நாம் அகன்றாலும் அகலாதவன் கண்ண நீர் உடன் கை வாங்கி -மரணாந்தி வைராக்யம் இராவணனும் இராமானுஜன் –
விஷயீகாரம் தம்பி அளவும் -போகுமே விஷயீ காரம் —அணுகில் அணுகும் -ஓர் அடி போனால் 100 அடி கிட்டே வருவான்
புகலும் அரியன் குண சேஷ்டிதங்களை சொல்லி முடியாதே -பொருவல் என்னம்மான் நிகரில் அவன் புகழ் பாடி இளைப்பிலம் பகலும் இரவும் படிந்து குடைந்தே –
சேவநம் ஸ் வாத் வசோ சத்–அவசத் அருளிச் செய்தார் -சேவகம் ஆஸ்ரயணம் -ஸ்வாது -மோக்ஷ துல்யம் -நிரதிசய போக்ய ரூபம்

———————————————————————————————–
ஸூரீணாம் ஸ் வைர சேவ்யே ஸ்வ யம வத ரதி ஷூ த்ர திவ்யைக நேத்ரே
கோபாத்யார்த்தம் த்ருதாத்ரவ் ஸ்ரி தத நு ரஸிகே வாம நீ பாவத்ருஸ்யே
சச்சித்தா நன்ய வ்ருத்தவ் விபவ சமத நவ் ஸ்வாயுதா ரூடஹஸ்தே
நீ சோச்சக்ராஹ்யபாதே நிருபதி ம் ருஜுதாம் நீர வர்ணே ஜகாதா –9-

ஆர்ஜவம் -குணம் சொல்கிறது -ஸுலப்யம் ஸுசீல்யம் ஆர்ஜவம் வேறே -சம்சாரிகளுக்கு தாழ விட்டுக் கொண்டு சஜாதீயனாக அவதரித்து
-ஸுலப்யம் காட்டியது பத்துடை அடியவர்களின் – /இறங்கி வந்த இடத்தில் -அவர்களுக்காக இறங்கி வந்தோம் என்று இல்லாமல்
ஒரு நீராக -கலந்து பழகுவது ஸுசீல்யம் -வழ வே ழ் உலகில் –
அவர்கள் வழியில் தானே சென்று – ஆர்ஜவம் -மேட்டில் விரகால் நீர் ஏற்றுவாரை போலே தானே சென்று அனுபவிப்பிப்பது ஆர்ஜவம்
–ஓடும் புள்ளேறி -நித்ய ஸூ ரிகள் பரிமாற்றம் -அத்தையே நித்ய சம்சாரிகளுக்கும் கொடுக்கிறான் -சேஷத்வ சித்திக்காக
-இத்தை மேலே 9 பாட்டுக்களால் காட்டி -ருஜுவ்த்வம்
1-ஸூரீணாம் ஸ் வைர சேவ்யே-நித்ய ஸூ ரிகள் தங்கள் விருப்பம் போலே கைங்கர்யம் -ஏற்று கொள்கிறான் -ஓடும் புள் ஏறி-
-அம்மான் -ஸ்வாமி -சேஷ பூதன் லக்ஷணம் -பரக்கத் அதிசய ஆதேய -அதுக்கு பிரதி சம்பந்தி சேஷி -நீ குற்றேவல் எங்களை கொள்ளாமல் போகாது
-ஓடும் -சஞ்சரிக்கும் -அழகு செண்டேற- ஆனைக்கு அருள் செய்ய -அருள் ஆழி புள் கடவீர் -ஸ்வ ஸ்பரிசத்தால் மயங்கி இருக்க கடவ வேண்டுமே
-தண் துழாய் சூடும் -அவர்கள் சேஷத்வம் நிறம் பெற –நித்தியமாக நீடு நின்று -அநாதி காலம் -அநந்தம் -ஆடும் -அம்மான்
-பெரு விடாய் பொய்கையில் அமிழ்ந்து -தனது தாபம் போக்கி கொள்ளுவது போலே
2-ஸ்வ யம வத ரதி -ஸ் வயம் அவதரதி-நியமிப்பார் யாரும் இல்லாமல் தனது இச்சையால் -வந்தார் தானே –
சம்சாரிகள் பிரார்த்திக்காமல் -அம்மானாய் பின்னும் எம் மாண்புமானான் -வெம்மா வாய் கீண்ட செம்மா கண்ணனே
-லோகோ பின்ன ருசி -சர்வ பிரகார அனுபவம் –தமர் உகந்த இவ்வுருவம் –எந்நின்ற யோனியுமாய் –
3–ஷூ த்ர -திவ்யைக நேத்ரே –ஷூத்ர திவ்ய ஏக நேத்ரே –நித்ய ஸூ ரிகள் நித்ய சம்சாரிகள் சேர்ந்து அனுபவிக்க திரு வேங்கடம்
-கண்ணாவான் என்றும் மண்ணோர் விண்ணோர்க்கு தண்ணார் வேங்கட விண்ணோர் வெற்பனே -அர்ச்சாவதாரம் –
கண் -நிர்வாஹகன் -ப்ரீதி உடன் -என்றும் -நித்தியமாக-சஷூர் தேவானாம் உத மனுஷ்யானாம் சுருதி வாக்கியம் –
4-கோபாத்யார்த்தம் த்ருதாத்ரவ் -கோப -ஆதி -இடையர் இடைச்சிகள் பசு கன்றுகள் -த்ருத அத்ரி –
வெற்பை ஓன்று எடுத்து ஒற்கம் இன்றியே நிற்கும் அம்மான் சீர் கற்பன் வைகலே
அத்யந்த பரதந்த்ரர்கள் -அநந்ய பிரயோஜனர் -காக்கும் இயல்வினன் கண்ண பிரான் –சுருதி – விஸ்ர ம்பம் திருவாய் மொழி வந்த பின்பு ஒய்வு
-பாரம் இதில் சமர்ப்பித்த பின்பு -ரக்ஷணம் பகிர்ந்து கொள்ள ஆள் இல்லை அதனால் ஒற்கம் இன்றி நிற்கும் அம்மான் –
5-ஸ்ரி தத நு ரஸிகே -ஆஸ்ரிதர் -சரீரம் -அப்ராக்ருதம் போலே அனுபவிப்பான் -வஞ்சக கள்வன் மா மாயன் -வைகலும் வெண்ணெய்
கை கலந்து உண்டான் பொய் கலவாது என் மெய் கலந்தானே –ஆழ்வார் திருமேனி அனுபவத்துக்காக இங்கே வைத்து
-திருவடி பெருமாள் விஷயத்தில் பட்டது எல்லாம் -ஆழ்வார் விஷயத்தில் -மங்க ஒட்டு உன் மா மாயை –அவனுக்கும் அறிவிக்கிறார் –
6-வாம நீ பாவத்ருஸ்யே -நெடியவன் -வாமநீ பாவம் கொண்டான் -அபூதம் தத் பாவம் -சித் பிரத்யயம் –
கலந்து என்னாவி நலம் கொள் நாதன் புலன் கொள் மாணாய் நிலம் கொண்டானே –நலம் கொள்வது -சர்வ ஸ்வாபஹரணம்
–நிரூபகமான குணங்களை கொண்டான் –ஆசூரா பிரக்ருதிகள் சாத்விக பிரக்ருதிகள் வாசி இல்லாமல் ஆர்ஜவம்
7-சச்சித்தா நன்ய வ்ருத்தவ்-சதா சித்தம் சத் சித்தம் -அநந்ய வ்ருத்தி -மாறு படாமல் –த்வதீய கம்பீர மநோ வ்ருத்தி
-கடாரம் கொண்டான் யாழ்ப்பாணம் வென்று -கங்கை கொண்டான் –
கொண்டான் ஏழ் விடை உண்டான் ஏழ் வையம் தண் தாமம் செய்து -அவன் தீர செயல்களை சொல்லி ஸ்வ தந்த்ரனாக இருந்தும் மேலே –
என் எண் தான் ஆனானே–அவன் கை புகுரா நான் மநோ ரதிக்க-அவன் என் கை புக வந்தானே –
8-விபவ சமத நவ் -விபவங்கள் அனைத்திலும் சமமாக -ஸ் வாதீன -ஏற்றம் தாழ்வு இல்லாமல்
ஆனான் ஆனாயன் மீனோடு ஏனமும் தானானான் என்னில் தானாய் சங்கே -ரக்ஷணத்தில் உள்ள பற்றின் காரணமாக -தான் =ரக்ஷகன் -சங்கு -பற்று -ஊற்றம்
9-ஸ்வாயுதா ரூடஹஸ்தே -ஸ்வ அசாதாரண ஆயுதம் –
சங்கு சக்கரம் அங்கையில் கொண்டான் எங்கும் தானாய் நங்கள் நாதனே -பெருமாளுக்கும் சங்கு சக்கரங்கள் உண்டே –
ராஜா கறுப்புடை உடுத்தி சென்றால் அந்தரங்கர் -மாற்று உடை உடுத்தி இருப்பார்களே
10-நீ சோச்சக்ராஹ்யபாதே-நீச -உச்சர -வாசி இல்லாமல் -வசிஷ்டர் சண்டாள விபாகம் இல்லாமல் க்ராஹ்ய பாதம்
நாதன் ஞாலம் கொள் பாதன் என்னம்மான் ஓதம் கிளர் வேத நீரனே -வேதமே பிரமாணம் -கடல் போலே கிளர்ந்து இவனே நாதன் என்னும்
-விஷ்ணு -த்ரேதா பதம் நியதே -மூன்று அடி -சேர்ந்தே சொல்லும் -சுருதிகள்
நிருபதி ம் ருஜுதாம் நீர வர்ணே ஜகாதா -நிருபாதிக ஆர்ஜவ குணம் -நீரின் ஸ் வ பாவம் போலே
-மேட்டில் இருந்து பள்ளம் -நீர் புரை வண்ணன் -ஜகாதா -அருளிச் செய்தார் –

————————————————————————————————–

பர்யந்தேஸ் த் கே ச த்ருஷ்டும் ஸ்வ விரஹ விதுரம் டிம்பவத் பார்ஸ்வ லீ நம்
சிதே க்லுப்தே பிரவேசம் புஜ சிகரகதம் தாலு சிம்ஹா ச நஸ்தம்
சஷூர் மத்யே நிவிஷ்டம் ஸ்திதே மலிகதடே மஸ்தகே தஸ்தி வாம்சம்
பிரத்யா ஹாரோக் தரீத்யா விபு மனு புபஜே சாத்ம போக பிரதாநாத்–10-

சாத்ம்ய போக பிரதத்வம் –
1-பர்யந்தே த்ருஷ்டும்-என்னுடைச் -சூழல் உளானே -ஆகி ஆக்கி தன்னுள்ளே -த்ரி வித காரணம் -தனி முதல் -அனுபிரவேசம் நியமித்து
-கண்ண பிரான் என் அமுதம் சுவையன்-திருவின் மணாளன் -போயமும் போக்த்ருத்வம் இரண்டும் உண்டே -சாத்திமித்தவாறே
2-அத்யேக த்ருஷ்டம் -அருகில் -சூழல் -அவதாரம் -ஒன்றை சொல்லும் என்றதும் அம்மான் பொடி-கேழல் ஒன்றாகி இடந்த கேசவன்
என்னுடை அம்மான் –தானே வேண்டும் என்றாலும் கொள்ள முடியாத கொண்ட கோல வராஹம் –ஆழ நெடும் கடல் சேர்ந்தான் அவன் என்னருகில் இலானே-
3- ஸ்வ விரஹ விதுரம் -என்னோடு உடனே ஒழிவிலன்-அருகில் வந்தவன் பிரியாமல் இணைந்தானே -அருகல் இலாய பெரும் சீர்
-அமரர்கள் ஆதி முதல்வன் -ஆராவமுதன் -போக்தாக்கள் அளவு இல்லாத போக்யன் அன்றோ –ஒரு குணத்தையே அனைவராலும் அனைத்து
காலத்திலும் அனுபவித்தாலும் அனுபவிக்க முடியாத -பெருமை உண்டே -அருகல்- தட்டுப் பாடு –
பொரு சிறைப் புள் உவந்து ஏறுபவன் போலே -பூ மகளார் தனிக் கேள்வன் போலே –
ஒரு கதியின் சுவை தந்திட்டு ஒழிவிலான் என்னோடே உடனே -பிராப்யம் பிராபகம்-ஒரு கதி –
4-டிம்பவத் பார்ஸ்வ லீ நம்-ஒக்கலை யானே
ஸ்தம்ப டிம்பன் -நரசிம்மன் -தூணின் குழந்தை
ஆலிலை சேர்ந்தவன் என் அம்மான் –கண்ணன் என் ஓக்கலையானே –
விழுங்கி-அவை விழுங்கி -உடன் விழுங்கி -ஓக்க விழுங்கி -பிரயத்தன பேதம் இல்லாமல் ஒரே சமயத்தில்
-கடல் மலி மாய பெருமான் -கறை காண ஒண்ணாத குணார்ணவம் -குணக்கடல் /
5-சிதே க்லுப்தே பிரவேசம்-சித்தே பிரவேசம் -என் நெஞ்சின் உள்ளானே–தாபம் தீர பெருமாள் காலை பிடிக்கிறார்
-வாகி வாத கால் காற்று -சீதா பிராட்டியை ஸ்பரிசித்து தன்னிடம் வர -பிரார்த்திக்கிறார் -காலும் எரியும் அவனே
6-புஜ சிகரகதம் -தோளிணை யானே -தூயன் துயக்கன் மயக்கன்-
7-தாலு சிம்ஹா ச நஸ்தம்-தாலேலோ -தாலு -ஜிஹ்வா லக்ஷணை -நாவில் உள்ளானே -நாவில் ஸிம்ஹாஸனம் -இட்டு அமர்ந்து உள்ளான்
-தண் அம் துழாய் யுடை அம்மான் -நாள் அணைந்து ஒன்றும் ஆகலான் -மதுவார் தண் அம் துழாயான் முது வேத முதல்வன்
-தோள் வலிமை ப்ரஹ்மாதிகள் -/முமுஷுக்களுக்கு நல் மார்பு பிராட்டி மூலம் அநந்ய பிரயோஜனர் -தாளிணை /
நாற்றத் துழாய் முடி நாரணன் -தானே அனுபவிக்கும் -அவ்வருகே யாரும் போவார் இல்லாத காரணத்தால்
-கேளிணை-ஒப்பார் மிக்கார் இல்லாத -சுட்டு உரைத்த நன் பொன் உன் திரு மேனி ஒளி ஒவ்வா –
-ரிஷி கரி பூசி -பெருமாள் சுக்ரீவன் பட்டாபிஷேகம் ஒரே ஸ்லோகம் -வசுக்கள் சேர்ந்து இந்திரனுக்கு சூடுவது போலே
-நர வ்யாக்ரம் பெருமாளுக்கு -ஸூ க்ரீவம் -ஒரே வாசி
8–சஷூர் மத்யே நிவிஷ்டம் -கண்ணுக்கு -உள்ளே பிரவேசித்து -கமலக் கண்ணன் என் கண்ணினுள் உளானே
-சாஸ்திரம் சரீரம் சப்தம் ஆத்மா அர்த்தம் -பெரிய பிராட்டி சப்தம் பெருமாள் அர்த்தம் –வாக் அர்த்த
-இவ சம்ஸ்க்ருதம் பார்வதி பரமேஸ்வரன் வந்தே -காளி தாசன் -வகுத்த விஷயத்தில் சொல்லாமல் விட்டானே என்பர் ஆளவந்தார்
-திரு உரையாய் தாம் பொருளாய் நிற்பான் -தேசிகன் -அதிகார பூர்த்தி இல்லை என்றால் சாஸ்திரம் அழிப்பவனும் தகுந்த அதிகாரி வந்ததும்
பிரவர்த்திப்பித்து அளிப்பவனும் அவனே -மணி வண்ணா என்றால் மரங்களும் இரங்கும் வகை பரகால நாயகி சொன்னதும் –
-சுக்கான் பரல் போலே நம்முடைய ஹிருதயமும் இரங்கும் படி அன்றோ திருவாய் மொழி –
பூவில் நால் தடம் தோளன் வீர வாசி கண்டு பர்த்தாரம் பரிஷ்வஜே–
காவி நன் மேனி -கறு நெய்தல் பூ போலே காயம் பூ– நீலோத்பலம் மேனிக்கு /கமலம் கண்ணுக்கு
9-ஸ்திதே மலிகதடே -அலிகம் -நெற்றி -பாலம் நெற்றி -பால சந்திரன் விநாயகன் – தடம் -பரந்த பிரதேசம் –
என் நெற்றி உளானே –கமலத்தயன் நம்பி தன்னை கண் நுதலானோடும் தோற்றி -அமலத் தெய்வத்தோடு உலகமாக்கி –
10-மஸ்தகே தஸ்தி வாம்சம் — வந்து என் உச்சி உளானே -மஸ்தகம் -உச்சி -ஒற்றை பிறை அணிந்தவனும் நான் முகனும்
இந்திரனும் மற்றை அமரரும் எல்லாம் வந்து தொழும் கண்ண பிரான் –நெற்றியில் இருந்து உச்சிக்கு போகும் வழியில் /
நேரத்தில் /இடைக்காலத்தில் ./அந்தப்புரம் போகா மாட்டார்களே அதிகாரி புருஷர்கள் -ஒரு காட்டில் இருந்து அடுத்த கட்டுக்கு போகும் பொழுது
வந்து அடுத்த கார்யம் செய்ய உத்தரவு பெற்று போவார்கள் / உச்சி உள்ளே நிற்கும் -கால தத்வம் உள்ளதனையும் -மஸ்தகே தஸ்தி வாம்சம் –
இதனாலே தேவ தேவன் ஆனான் -ஸ்ரத்தாயா தேவ -அதேவகா தேவஸ்தாம் அஸ்துதே போலே -ரத்னம் பிரபை போலே –
பிரபை ரத்னத்துக்கு சேஷம் ஆனாலும் இத்தால் தேஜஸ் மிக்கு இருக்குமே –
பிரத்யா ஹாரோக் தரீத்யா -ப்ரத்யாஹாரம் -அஷ்டாங்க யோகத்தில் ஒரு அங்கம்
-யமம் -பொதுவான தர்மம் வர்ணஆஸ்ரம -அஹிம்சாதிகள் சத்யம் சுத்தி -இந்திரிய நிக்ரஹம்
-2- நியமம் -அந்த வர்ணம் அந்த ஆஸ்ரமம் நியந்த தர்மம் -ஸூ தர்ம அனுஷ்டானம் ஸ்ரேஷ்டம் பர தர்மம் பயாவஹம்
-3- ஆசனம் -சஞ்சலம் அற்ற 4-பிராணா யாமம் -ஆயாமம் நீட்டி -பூரகம் கும்பகம் ரேசகம் மூன்றையும் -பிராணன் அபாநன்நிறுத்தி -மனஸ் ஆத்மாவை திடமாக பற்ற -இது தேவை –
5–ப்ரத்யாஹாரம் -படிப்படியாக நிவர்த்தி இந்திரியங்களை மனசில் இருந்து அப்புறப்படுத்தி -சாத்ம்ய போக பிரதானம் பண்ண ஆழ்வார் அனுபவித்தார் –
8–சமாதி சேர்த்து அஷ்டாங்கம்
விபு மனு புபஜே -அனுபவித்து அருளினார் -அபரிமித அநந்த அஸந்கயேயமான சர்வேஸ்வரனை -ஸ்வரூப ரூப குண சேஷ்டிதங்களை -தேச கால வஸ்து அபரிச்சேத்யன் விபு –
சாத்ம போக பிரதாநாத்-அவன் படிப்படியாக அனுபவிப்பித்த காரணத்தால் —குளப்படியில் கடலை மடுத்தால் போலே

————————————————————————————————
விஷ்வக் விக்ராந்தி த்ருஸ்யம் விகண ந ஸூலபம் வ்யக்த பூர்வோபகாரம்
ஸ்வாந்தஸ்யை காக்ர்ய ஹேதும் ஸ்வய முதய ஜுஷம் பந்த மாத்ரோ பாயாதம்
சிந்தா ஸ்துத்யாதி லஷ்யம் நதஜ சதத ஸ்லேஷிணம் தர்சி தார்ச்சம்
ஸ்ம்ருத்யை சித்தே மிஷந்தம் ஸ்வ விதரண மஹவ்தார்ய துஷ்டோ அப்யசஷ்ட-11-

உதார குணங்கள் நிருபாதிகம்-வியாஜம் பிரதிபந்தக நிவ்ருத்தி –திருவடியின் தகவினுக்கு என் பிழைத்தாள்-தயைக்கு அபசாரம் பட முடியாதே
-தண்ணீர் துரும்பாக நமஸ்காரம் இத்யாதிகள் பண்ணினேனோ -பக்தி பிரபத்திகள் இத்யாதி பிரதிபந்தக நிவ்ருத்தி -அவனே மோக்ஷ ப்ரதன்-
ஸ்வ விதரண மஹிமா -அவனுக்கு -அடியார்க்கு தன்னை அளிப்பவன் –
1-விஷ்வக் விக்ராந்தி த்ருஸ்யம் -விக்ரமணம் காலாலே அளப்பது -விசக்ரமே -திரிவிக்ரமன் -ஒரு மாணிக் குறளாகி நிமிர்ந்த அக் கரு மாணிக்கம்
-த்ருஸ்யம்-ஸுந்தர்யம்-பொரு மா நீள் படை –ஆழி எழ –இத்யாதி -அஸ்தானே பய சங்கை -இளைய பெருமாள் குகன் குகை பரிக்ரகம்
-ஒரு நாள் முகத்தில் விளித்தாரை படுத்தும் பாடு -அஞ்சும் குடிக்கே உரித்தானது –உதார குணம் சத்தை பெற அர்த்திக்க வேண்டுமே
-வியாஜ்யத்தால் திருவடி சம்பந்தம் அருளி -உபகாரத்தாலும் அழகாலும் –
2-விகண ந ஸூலபம்-ஸுலப்யம் பர காஷடை -எண்ணிலும் வரும் -காதன்மையால் தொழுதால் -அளவற்ற பரம பக்தியால் தொழுதால்
கண்ணுள்ளே நிற்கும் -விரியும் எம்பிரான் -26 யதேச்சையாக -கடப்படாதிகளோடே இசைந்து -எண்ணில் வரும் -காதன்மையால் தொழுதால் நிற்கும் –
ஸுலப்யத்தால் தன்னை அர்த்திக்க வைக்கிறான்
3- வ்யக்த பூர்வோபகாரம் -எம்பிரானை -எந்தை தந்தை தந்தைக்கும் தம்பிரானை -குல முதல் -தண் தாமரைக் கண்ணனை
-கொம்பராவு நுண்ணேரிடை மார்வனை -உபகாரத்வ ஹேது -எம்பிரானை -தொழாய் மட நெஞ்சமே
4-ஸ்வாந்தஸ்யை காக்ர்ய ஹேதும் –நெஞ்சமே நல்லை நல்லை –மைந்தனை மலராள் மணவாளனை -துஞ்சும் போதும் விடாது தொடர் கண்டாய்
அவன் இடம் ஈடு பட்ட நெஞ்சு -அவனுக்கு போல தூது விட -என்னை மறந்து காண் -அதனால் இரண்டு நல்லை நெஞ்சுக்கு
-துஞ்சுதல் -மரண காலத்திலும் விடாதே என்ற வாறு -ஸ்வாந்தம் -மனஸ் /ஐ காக்ர்ய -ஏக விஷயம் /
5- ஸ்வய முதய ஜுஷம் -கண்டாயே நெஞ்சே -ஓர் எண் தானும் இன்றியே வந்து இயலுமாறு –உண்டானை உலகு ஏழும்
ஓர் மூவடி கொண்டானை –கண்டு கொண்டனை நீயும் -கருமங்கள் வாய்க்கின்று -ஸ்வயம் உதயம் –
6-பந்த மாத்ரோ பாயாதம் -சம்பந்தம் இத்யர்த்தம் -தாயும் தந்தையாய் இவ் உலகினில் வாயும்-1 ஈசன் 2-மணி வண்ணன்3- எந்தையே
-மாத்ர -சாமான்யம் -உபாயாதாம் -வாயும் -பிராப்தம் -நியாந்தா அழகன் உத்பாதகன் –
7-சிந்தா ஸ்துத்யாதி லஷ்யம்–சிந்தைக்கும் வாக்குக்கும் இலக்கு –எந்தையே என்றும் எம்பெருமான் என்றும் சிந்தையுள் வைப்பன்
-சொல்லுவன் பாவியேன் —எந்தை எம்பெருமான் என்று வானவர் சிந்தையுள் வைத்து சொல்லும் செல்வனையே
-நித்ய ஸூ ரிகள் போலே அருளினான் -அபராதங்களே மலிந்த பாவியேனையும்
8-நதஜ சதத ஸ்லேஷிணம்
செல்வன் நாரணன் என்ற சொல் கேட்டாலும் மல்கும் கண் பணி நாடுவன் மாயமே –
அல்லும் பகலும் இடை வீடு இன்றி நல்கி என்னை விடான் நம்பி நம்பியே -திவா ராத்திரி விபாகம் இல்லாமல் –
என்னை நம்பி பரி பூர்ணன் விடான் -அநந்ய பிரயோஜனம் என்று பிரயோஜனாந்த பரனான என்னையும்
நத ஜன சதத ஸ்லேஷம் -சதா -விஸ்லேஷத்துக்கு எதிர்படை ஸ்லேஷம்
9-தர்சி தார்ச்சம் -அழகு பரத்வம் ஸுலப்யம் அர்ச்சையில் காட்டி -நம்பியை -தென் குறுங்குடி நின்ற அச் செம் பொனே திகழும் திரு மூர்த்தியை
உம்பர் வானவர் ஆதி யாம் சோதியை
எம்பிரானை என் சொல்லி மறப்பேனோ
மூன்றும் சேர்ந்த பசும் கூட்டம் -மணியை வானவர் கண்ணனை தன்னதோர் அணி -என்பர் இறுதியில்
பூர்ணன் -சந்நிஹிதன் -அழகன் -பராத் பரன் -உபகாரகன் –
10-ஸ்ம்ருத்யை சித்தே மிஷந்தம்-ஸ்மரிக்கும் பொருட்டு சிந்தையில் இருந்து செந்தாமரைக் கண் கொண்டு கடாக்ஷித்து அருளினான்
மறுப்பும் ஞானமும் நான் ஒன்றும் உணர்ந்திலன் மறக்கும் என்று செந்தாமரைக் கண்ணோடு மறப்பற என்னுள்ளே மன்னினான் தன்னை
மறப்பனோ இனி யான் மணியையே-
ஸ்வ விதரண மஹவ்தார்ய துஷ்டோ அப்யசஷ்ட-அளவிட முடியாத உதாரம் -தன்னையே அளிப்பவன்
-இந்த அதிகாரம் அவன் ஒருவனுக்கே உண்டு -ஸ்வா தந்தர்யம் ஒருவனுக்கே -துஷ்டோ-மகிழ்ந்து – அப்யசஷ்ட-ஸ்தோத்ரம் பண்ணுகிறார்

————————————————————————————

ஆதாவித்தம் பரத்வாத் அகிலசமதயா பக்த ஸுலப்ய பூம் நா
நிஸ் சேஷா கஸ் சஹத்வாத் க்ருபண ஸூகடநா ச்சக்ய சம்சார நத்வாத்
ஸ் வாதுஸ் வோபாச நத்வாத் ப்ரக்ருதி ரு ஜுதயா சாத்மா போக ப்ரதத்வாத்
அவ்யா ஜோ தாரபாவா தம நுத சதகே மாதவம் சேவா நீயம்–12-

ஆதாவித்தம் -ஆதவ் –சித்தம் –
1-பரத்வாத்-பரத்வம் -பரன் அடி மேல் குருகூர் சடகோபன் சொல் -சர்வ ஸ்மாத் பரன்
2-அகிலசமதயா-சர்வருக்கு சம ஆஸ்ரய ணீயன்-வீடுமின் -பஹு வசனம் -சரம ஸ்லோகம் அர்ஜுனனுக்கு -ஒரு அதிகாரி
-அனைவருக்கும் விதி வாக்கியம் ஆகுமோ -பூர்வ பக்ஷம் -ஸ்வாமி நிரசித்து ஸ்ரீ பாஷ்யம் -அந்த சங்கைக்கு இடம் இல்லை ஆழ்வார் அருளிச் செயலில்
3-பக்த ஸுலப்ய பூம் நா-எல்லை கடந்த -எளிவரும் இயல்வினன் -பக்தி ஸுலப்ய பூம் நா -பாட பேதம் -நிலை இல வரம்பில
-இரு கை முடவன் யானை ஏற தாழ்ந்து கொடுக்கும் யானை போலே
4-நிஸ் சேஷா கஸ் சஹத்வாத் -அகம் -பாபம் -பூர்ணமாக -ருசி வாசனை -இல்லாமல் –ஆச்ரயண விரோதிகளை போக்கி
-ஆசை மட்டுமே அதிகாரிக்கு வேண்டியது -நிஸ் சேஷ அகஸ் சஹத்வாத் –
5-க்ருபண ஸூகடநா -பொருந்தும் தன்மை -ஸுசீல்யம் -மஹாதா மந்தைஸ் ஸஹ நீரைஸ் –
6-ச்சக்ய சம்சார நத்வாத் -செய்ய எளியதான -அசக்யம் இல்லாமல் அதிகாரி த்ரவ்ய தேச கால நியதி இல்லாமல் –
7-ஸ்வாதுஸ் வோபாச நத்வாத்-சாதன அவஸ்தையிலும் நிரதிசய போக்யன் -ஸூ உவாசனமே ஸ்வாது –
8- ப்ரக்ருதி ரு ஜுதயா-ஸ் வா போகமான -விக்ருதி உபாதி -அது இல்லாமல் ப்ரக்ருதி -ஆர்ஜவம் -கரணத்ரயமும் –
9-சாத்மா போக ப்ரதத்வாத் -சாத்திமிக்க சாத்திமிக்க -போகம் அளிப்பவன் -சூழல் தொடங்கி உச்சி உளானே –
10-அவ்யா ஜோ தாரபாவா-ஸ்வாபாக உதார பாவாத் -நம்பியை -எம்பிரானை என் சொல்லி மறப்பேனோ -மறப்பற என்னுள்ளே மன்னினான் தன்னை –
தம நுத – சதகே மாதவம் சேவா நீயம்-அமனுத -அனுசந்தானம் -சேவா நீயம் -சேவா யோக்யம் -பஜிக்க தக்கவன்

————————————————————————————————

ஸ்ரீ கோயில் கந்தாடை   அப்பன் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ உ வே .மன்னார்குடி ராஜ கோபால ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ வேதாந்த தேசிகன் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ பெரியவாச்சான் பிள்ளை திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ வாதி கேசரி அழகிய மணவாள ஜீயர் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ வடக்கு திருவீதி பிள்ளை திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ நம்பிள்ளை திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ நம் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ திருக் குருகைப் பிரான் பிள்ளான் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம்-

ஸ்ரீ ஸுதர்ஷன அஷ்டகம் —

December 12, 2016

ஸ்ரீ மான் வேங்கட நாதார்ய கவி தார்க்கிக கேசரி
வேதாந்த சார்ய வர்யோ மே சந்நிதத்தாம் சதா ஹ்ருதி –

திருக் கை கழலா நேமியான் -பிரணய ரக்ஷணத்தில் கால விளம்பம் அஸஹ்யன் –
ஹேதி ராஜன் -ஹன்யதி -திவ்யாயுதங்களுக்கு ராஜா /ரதாங்கம் –
1268—/69—1368/69–28 ஸ்தோத்திரங்கள் -பரமத பங்கம் ஸ்தோத்ரம் -நிறைவேற –
ஸ்ரீ ஸூ தர்சன ஆழ்வாரை பிரார்த்தித்து
ஷோடச திவ்யாயுதங்களுக்கு 16 ஸ்லோகங்கள்
திருவாய் மொழி பெரிய திருமொழி -நிலை நிற்க -எங்கள் கதியே ராமானுஜ முனியே தங்கும் மனம் நீ எனக்கு தா –
வளர்த்த இதத்தாய் ராமானுசனை பிரார்த்திப்பது போலே -திருவயிந்திர புரத்திலே சாதித்தார் என்பர் –
திருப்புட் குழி -விஷ ஜுரம் போக்கி–ஆராயம் ஆயுஸ் ஸூ ஐஸ்வர்யம் -பெற்று–
கைங்கர்ய நிஷ்டர் ஆக்குவதற்காக -அருளிச் செய்தார்
நாம் மங்களாசாசன பரராவதற்காக சொல்ல வேண்டிய ஸ்லோகங்கள் –
விருத்தங்கள் பல —-க்ரஸ்த்வம்– குறில் குறில் குறில் /நெடில் நெடில் குறில் /நெடில் குறில் குறில் —
எல்லா பாதங்களும் -இப்படியே இருக்கும்
ஸூ தர்சனம் -சோபனம் தர்சனம் அஸியேத்தி-மங்களமான தர்சனம் இருப்பதால் /
கையார் சக்கரத்து –என்று என்று -வெறும் புறத்தில் ஆலத்தி வழிக்கும் படி -சேர்த்திக்கும் பல்லாண்டு பாடுவார்கள் –
வடிவார் சோதி வலத்து உறையும் சுடர் ஆழி
திரு மால் உரு ஒக்கும் -மேரு –நீல மலை இரண்டு பிறை –கோல வராஹம் –செஞ்சுடரோன் உதித்தால் போலே –
திரு மால் திருச் சக்கரம் ஒக்கும் –
ஸூ கேன த்ருச்யதே -ஸூ கமாக கடாக்ஷம் -ஸூ மார்க்கம் காட்டிக் கொடுப்பவர் -மோக்ஷமார்க்கம் -காட்டிக் கொடுப்பவர் –
சக்ர -க்ரியதே அநேக -அநேகம் கார்யங்கள் கிரியா –
ஹேதி ஹன்யாதே விரோதி நிரசனம்
ரதாங்கம் -வட்ட வடிவு –ஆழி -சமுத்திரம் போலே சுழன்று
ஜ்வாலை மேலே /-கூர்மை யான நுனி நேமி/ அரம்/நாபி -அக்ஷம் -குழி -ஐந்து அங்கங்கள் —
ஹேதி ராஜ ஸ்தவம் ஹேதி புங்கவ ஸ்தவம் ஸ்தோத்ரம் நடாதூர் அம்மாள் அருளிச் செய்தது
திருவரங்க பெருமாள் அரையர் நோய் சாத்திக் கொண்டு இருக்க அத்தை தீர்க்க -101 ஸ்லோகங்கள் கொண்ட
ஸூ ர்சன சதகம் -கூர நாராயண ஜீயர் -ராமானுஜர் திரு மடம் -ஆண்டாள் முயன்று ஏற்படுத்தி –

எண் தல அம்புயத்துள் இலங்கும் அறு கோண மிசை
வண் பணிலம் திகிரி வளைவில் வளைவாய் முசலம்
திண் கையில் அங்குசம் சீர் திகழும் கதை செங்கமலம்
எண் படை ஏந்தி நின்றான் எழில் ஆழி இறையவனே–பரமத பங்கம் பாசுரம் –

அறு கோண மிசை–ஷட் கணம் / பணிலம் -சங்கம்/திகிரி -சக்கரம் /வில்-சார்ங்கம் / முசலம் -உலக்கை /
அங்குசம் /-பாசக்கயிறு /கதை /செங்கமலம்
எண் படை ஏந்தி நின்றான் எழில் ஆழி இறையவனே

சங்கம் / சக்கரம் / உலக்கை / சார்ங்கம் / செந்தாமரை மலர் /கதை /அங்குசம் /பாசக்கயிறு -ஆக அஷ்ட ஸ்லோகங்கள்

அஷ்ட திவ்யாயுதங்கள் ஏந்தியும் ஸூ தர்சன ஆழ்வார் -ஷோடச -ஆயுதங்கள் சேர்த் தும் ஸூதர்சன ஆழ்வார் –
சங்கம் / கோதண்டம் / பாச கயிறு /ஹாலா -கலப்பை /முசல -உலக்கை /கதை / வஜ்ரம் -இடது திருக்கை
சக்கரம் /குந்தம் /கிருபானம்/ பத்து பரசு /கோடரி / சதமுக அக்னி /அங்குசம் -/சக்தி வேல் -வலது திருக்கை –

தொட்ட படை எட்டும் தோலாத வென்றியான் அஷ்ட புஜத்தான்-ஜய ஜய ஸூ தர்சன -தோலாத வென்றியான்
ஆனி சித்திரை -இவர் திரு நக்ஷத்ரம் -ஆனி-ஸ்வாதி ஸ்ரீ நரசிம்மர் – –
உக்ரம் -இத்யாதி -சகஸ்ரா ஹூம் பட் இத்யாதி -மந்த்ரம் தொடர்பு
நான்கு கைகளிலும் சக்கரம் -பாஞ்ச ராத்ரம் -ஸ்ரீ நரசிம்மர் -சக்கரத் ஆழ்வார் பின் பக்கம் –
திருப் ப்ரீதி -கால சக்கரம் சுழற்றி சேவை -பிரயோக சக்கரம் திரும்பி சில இடங்களில் சேவை –
ஜ்வாலா கேசம் த்ரி நேத்ரம் -ஹாரா கேயூர பூஷம் -சகல ரிபுண–பஞ்ச சம்ஸ்காரம் -பாஞ்ச ராத்ர ஆகமத்தில் உண்டு –
துவாதச ஆரம்-12-ஆரங்கள் -6 கோணங்கள் -சக்கர பொறி -தீயில் பொலிகின்ற செஞ்சுடர் ஆழி –
என்னையும் என் உடைமையையும் உன் சக்கர பொறி ஒற்றிக் கொண்டு -பர சம்பந்த வேதனம் -வளையாதி விபூஷணம் –

——————————-

பிரதிபட ஸ்ரேணி பீஷண-வர குண ஸ்தோம பூஷண
ஜனி பய ஸ்தான தாரண ஜகதவ ஸ்தான காரண
நிகில துஷ் கர்ம கர்சன நிகம சத்தர்ம தர்சன
ஜய ஜய ஸ்ரீ ஸூ தர்சன ஜய ஜய ஸ்ரீ ஸூ தர்சன –1-

பிரதிபந்தகங்களின் ஸமூஹத்துக்கு அச்சத்தை அளிப்பவனே
ஸமஸ்த கல்யாண குண ஸமூஹங்களை ஆபரணமாக உடையவனே
பயத்துக்கு இருப்பிடமான பிறப்பை ஒழிப்பவனே
உலகத்தை நிலை நிறுத்த காரணம் ஆனவனே
எல்லா பாபங்களையும் அழிப்பவனே
நல்ல தர்ம மார்க்கங்களைக் காட்டுபவனே
ஸ்ரீ ஸூதர்சன ஆழ்வானே உமக்கு ஜெயம்-

திருச் சங்குக்கு ஜய கோஷம் முதல் ஸ்லோகம்
பிரதிபட ஸ்ரேணி பீஷண-யஸ்ய நாதம் -த்ருஷ்ட்ரர்கள் நெஞ்சு உளுக்கும் படி
வர குண ஸ்தோம பூஷண -கல்யாண குணாத்ம கோஸவ் –
ஜனி பய ஸ்தான தாரண-சம்சாரம் தாண்டுவிக்கும்
ஜகதவ ஸ்தான காரண -ஸ்திதிக்கு காரணம்
நிகில துஷ் கர்ம கர்சன
நிகம சத்தர்ம தர்சன
ஜய ஜய ஸ்ரீ ஸூ தர்சன-ஸ்ரீ விஷய லஷ்மி சமேத
ஜய ஜய ஸ்ரீ ஸூ தர்சன
அடியேன் நாவில் இருந்து ஜெயித்து அருள வேணும் –

————————————————————————-

ஸூ ப ஜகத்ரூப மண்டன ஸூர கண த்ராச கண்டன
சதமக ப்ரஹ்ம வந்தித -சத பத ப்ரஹ்ம நந்தித
பிரதித வித்வத் சபஷித-பஜத ஹிர்ப்புந்த்ய லஷித
ஜய ஜய ஸ்ரீ ஸூ தர்சன ஜய ஜய ஸ்ரீ ஸூ தர்சன–2-

மங்களமான ஜெகதாகாரமான ஸ்ரீ மஹா விஷ்ணுவுக்கு அலங்காரமாய் இருப்பவரே
தேவ சமூகங்களுக்கு பயத்தை ஒழிப்பவரே
நூறு யாகங்கள் செய்த இந்த்ரனாலும் ப்ரஹ்மாவாலும் ஆராதிக்கப்படுபவரே
சத பதம் என்னும் ப்ராஹ்மணத்தால் போற்றப்படுபவர்
பிரபலமான வித்வான்களுக்கு அனுகூலமாய் இருப்பவரே
உம்மை ஆஸ்ரயிக்கும் சிவனுக்கு உம்மைக் காட்டி அருளுபவரே
ஸ்ரீ ஸூதர்சன ஆழ்வானே உமக்கு ஜெயம்-

ஸூப ஜகத்ரூப மண்டன -ஸூபாஸ்ரயம் விராட் ரூபம் -ஆழி எழ அணி அத்திகிரி -பூஷணம் –
ஸூர கண த்ராச கண்டன -தேவ ஜனங்கள் பயம் போக்கும் –
சதமக ப்ரஹ்ம வந்தித–ப்ரஹ்மாதிகள் வணங்கும் -அம்பரீஷ உபாக்யானம் –
அத்திகிரி பத்தர் வினை தீர்க்கும் -தொற்று அற அறுக்கும் –
சத பத ப்ரஹ்ம நந்தித -வேதங்களால் கொண்டாடப்பட்ட
பிரதித வித்வத் ச பஷித- வித்வான்களால் போற்றப்பட்ட
பஜத ஹிர்ப்புந்த்ய லஷித-பாஞ்ச ராத்ரம் -மஹிமை
ஜய ஜய ஸ்ரீ ஸூ தர்சன ஜய ஜய ஸ்ரீ ஸூ தர்சன.
பர மதங்களை நிரசித்து விஜய வல்லி சமேத ஸூ தர்சன ஆழ்வார் ரஷிப்பார்

——————————————————–

ஸ்புட தடிஜ்ஜால பிஞ்ஜர-ப்ருததர ஜ்வலா பஞ்ஜர
பரிகத ப்ரத்ன விக்ரஹ -படுதர ப்ரஞ்ஜ துர்க்ரஹ
ப்ரஹரண க்ராம மண்டித -பரி ஜன த்ராண பண்டித
ஜய ஜய ஸ்ரீ ஸூ தர்சன ஜய ஜய ஸ்ரீ ஸூதர்சன–3-

பிரகாசிக்கும் மின்னல் கூட்டம் போலே சிவந்த பொன் வண்ணம் உள்ளவரே
மிகப் பெரிய அக்னி கொழுந்துகளாலான ஸமூஹத்தை உடையவரே
யந்த்ரத்திலும் சுற்றிலும் சிறந்த திரு மேனியை உடையவனே
மிகக் கூர்மையான அறிவு உடையாராலும் அரிய முடியாதவரே
திவ்ய ஆயுத ஸமூஹங்களால் அழகு படுத்தப் படுபவரே
ஆஸ்ரித ரக்ஷணத்திலே பண்டிதரே
ஸ்ரீ ஸூதர்சன ஆழ்வானே உமக்கு ஜெயம்-

ஸ்புட தடிஜ்ஜால பிஞ்ஜர-
உலக்கை -நிலை நின்ற மின்னல் கூட்டம் போலே -அபூத உவமை
ப்ருததர ஜ்வலா பஞ்ஜர
அக்னி ஜ்வாலை கூட்டம் போலே -குமார சம்பவம் அக்னி மத்யம் தபஸ் –
பரிகத ப்ரத்ன விக்ரஹ –
யந்த்ரம் -ஸ்ரேஷ்டமான ரூபம் -வ்யூஹவதாரங்கள்
படுதர ப்ரஞ்ஜ துர்க்ரஹ
வித்வான்களாலும் அறிய முடியாத படி
ப்ரஹரண க்ராம மண்டித –
பல திவ்யாயுத சேர்க்கை போலே
பரி ஜன த்ராண பண்டித
ஆஸ்ரிதர் பரிபாலன சாமர்த்தியம்
ஜய ஜய ஸ்ரீ ஸூ தர்சன ஜய ஜய ஸ்ரீ ஸூ தர்சன

———————————————————–

நிஜ பத ப்ரீத சத் கண நிரு பதி ஸ்பீத ஷட்குண
நிகம நிர் வ்யூட வைபவ நிஜ பர வ்யூஹ வைபவ
ஹரி ஹய த்வேஷி தாரண ஹர புர ப்லோஷ காரண
ஜய ஜய ஸ்ரீ ஸூ தர்சன ஜய ஜய ஸ்ரீ ஸூ தர்சன–4-

தனது திருவடிகளில் பக்தி உடைய நல்லவர்களின் ஸமூஹங்களை உடையவரே
ஸ்வாபாவிக பரி பூர்ண ஞானாதி ஷட் குணங்களை உடையவரே
வேதங்களால் ஸ்தாபிக்கப் பட்ட பெருமையை உடையவரே
தனது பரம் வ்யூஹம் ஆகிய திரு மேனியின் பெருமையை உடையவரே
இந்திரனது விரோதிகளை ஒழித்தவரே
சிவனது பட்டணம் வெந்து எரிவதற்கு காரணம் ஆனவர்
ஸ்ரீ ஸூதர்சன ஆழ்வானே உமக்கு ஜெயம்-

நிஜ பத ப்ரீத சத் கண-ஸ்தானங்கள் -அடைந்து ஸந்துஷ்டர் கூட்டங்கள்
சார்ங்கம் -வளை வில் -சிலை வளவாய் முஸலம்-இதில் –
சரணாரவிந்தம் ப்ரீதி உடன் சேரும் சாதுக்கள்
நிரு பதி ஸ்பீத ஷட்குண இயல்பாகவே ஷட் குண பூர்ணர் –
ஞானம் பலம் ஐஸ்வர்யம் வீர்யம் சக்தி தேஜஸ் -ஷட் ஏவ பிரதம குணங்கள் —
பர வா ஸூ தேவன் -போலே தேஜோ மயமான திரு ஆழி ஆழ்வானுக்கும் –சாரங்கத்துக்கும்
நிகம நிர் வ்யூட வைபவ-வேதங்கள் போற்றும் வைபவம் –
நிஜ பர வ்யூஹ வைபவ -எல்லா அவஸ்தைகளும் உண்டே -இயல்பாகவே –
ஹரி ஹய த்வேஷி தாரண-இந்திராதி –சத்ரு கண்டன -குதிரை முகன்
ஹர புர ப்லோஷ காரண -சிவன் புரம் காசி அழிவுக்கு காரணம் -பவ்ண்டரகன்-
கிருத்யா -துணை உடன் வர -அழித்து-
புரம் ஒரு மூன்று –அழித்து –ஓர் மாத்திரை போதில் பொங்கு அக்னிக்கு இரை யாக்கி –
ஜய ஜய ஸ்ரீ ஸூ தர்சன ஜய ஜய ஸ்ரீ ஸூ தர்சன

————————————————————

தநுஜ விஸ்தார கர்த்தன ஜநி தமிஸ்ரா விகர்த்தன
தநுஜ வித்யா நிகர்த்தன பஜத வித்யா நிவர்த்தன
அமர த்ருஷ்ட ஸ்வ விக்ரம சமர ஜுஷ்ட ப்ரமி க்ரம
ஜய ஜய ஸ்ரீ ஸூ தர்சன ஜய ஜய ஸ்ரீ ஸூ தர்சன–5-

அசுரர்களின் வளர்ச்சியை அறுப்பவரே
சம்சாரமாகிய இருண்ட இரவுக்கு ஸூர்யன் போன்றவரே
அசுரர்களின் மாயையை ஒழிப்பவரே
பக்தர்களின் அறியாமையைப் போக்குபவரே
தேவர்களால் காணப்பட்ட தமது வீர்யத்தை உடையவரே
போரில் கையாளும் சுழற்சி முறைகளை உடையவரே
ஸ்ரீ ஸூதர்சன ஆழ்வானே உமக்கு ஜெயம்-

தநுஜ விஸ்தார கர்த்தன–செங்கமலம் -அருணாரவிந்த திவ்ய ஆயுதம் -எல்லாமே திவ்ய ஆயுத அம்சம் –
மெல்லிய இதழ் மொட்டு கூட ஆயுதம் –
ஜநி தமிஸ்ரா விகர்த்தன–இருள் தரும் சம்சாரம் போக்கி / வேரோடு ருசி வாசனைகள் இல்லாமல் /
தநுஜ வித்யா நிகர்த்தன-தானவர் அசுரர் ராக்ஷசர் ஜாதிகள் குலங்களோடே போக்கி அருளும் பராக்ரமம் –
பாஸ்கர கோடி துல்யம்
பஜத வித்யா நிவர்த்தன
அமர த்ருஷ்ட ஸ்வ விக்ரம-தேவாதிகள் கண்டு அனுபவிக்கும் படி –விக்ரமங்கள் மிக்கவன் –
சமர ஜுஷ்ட ப்ரமி க்ரம –தேஜஸ் பிரபாவம் மிக்கு
ஜய ஜய ஸ்ரீ ஸூ தர்சன ஜய ஜய ஸ்ரீ ஸூ தர்சன

————————————————————-

ப்ரதி முகா லீட பந்துர ப்ருது மஹா ஹேதி தந்துர
விகட மாயா பஹிஸ்க்ருத விவித மாலா பரிஷ்க்ருத
ஸ்திர மஹா யந்த்ர தந்த்ரித த்ருட தயா தந்த்ர யந்த்ரித
ஜய ஜய ஸ்ரீ ஸூ தர்சன ஜய ஜய ஸ்ரீ ஸூ தர்சன–6-

திருவடிகளை முன்னும் பின்னும் வைத்து அழகாக இருப்பவரே
மிகப் பெரிய திவ்ய ஆயுதங்களால் சூழப் பட்டு இருப்பவரே
கொடிய மாயைகளுக்கு அப்பால் பட்டவரே
பல மாலைகளால் அலங்கரிக்கப் படுபவரே
நிலையான பெரிய யந்திரத்தில் இருப்பவரே
உறுதியான கருணை என்னும் கட்டுத் தறியில் கட்டுப் பட்டவரே
ஸ்ரீ ஸூதர்சன ஆழ்வானே உமக்கு ஜெயம்-

ப்ரதி முகா லீட பந்துர–கதா திவ்ய ஆயுத ஸ்தோத்ரம் -சீர் திகழும் கதை –நிற்கும் நிலை -மநோ ஞானம் உடையவர்
இடது திருப் பாதம் முன் புறம் குனிந்து வலது திருப் பாதம் பின் புறம் -கோபால விம்சதி -ஜல க்ரீடை பண்ணும் போது நின்ற நிலை
இதே நிலையில் நின்று அருளி -பக்தர்கள் சேவிக்கும் படி
ப்ருது மஹா ஹேதி தந்துர -திவ்ய ஆயுதங்கள் சூழ்ந்து/ நெருக்கத்தில் எழுந்து அருளி
விகட மாயா பஹிஸ்க்ருத
விவித மாலா பரிஷ்க்ருத–கண்டா மாலைகளால் அலங்க்ருதம் /-24-தத்வங்கள் மாலையாக /
ரக்ஷித்தத்தில் தீஷித்து -விசாலமான / விகசிதமான சுத்த ஞான ஸ்வரூபன்
ஸ்திர மஹா யந்த்ர தந்த்ரித–சாஸ்வதம் -பெரிய யந்த்ர -சரணாகதி மட்டுமே ஸ்திரம் —
ஞான சக்தி பலம் வீர்யம் தேஜஸ் ஐஸ்வர்யம் –ஷட் குணங்கள் உடன் கூடிய யந்த்ரம்
த்ருட தயா தந்த்ர யந்த்ரித–கட்டப்பட்டவர்/ கதா பாணி பெருமாள் ஸ்ரீ ராமாயணம் –
கதா ஸ்வரூபம் என்று அறிந்து ஸ்ரீ விபீஷண ஆழ்வான்-
கட்டுண்ணப் பண்ணிய பெரு மாயம் -சம் ரக்ஷணத்துக்காக நிலை கொண்டு அருளி -என்றவாறு –
ஜய ஜய ஸ்ரீ ஸூ தர்சன ஜய ஜய ஸ்ரீ ஸூ தர்சன

————————————————————

மஹித சம்பத் சத ஷர விஹித சம்பத் ஷட ஷர
ஷடர சக்ர ப்ரதிஷ்டித சகல தத்வ ப்ரதிஷ்டித
விவித சங்கல்ப கல்பக விபுத சங்கல்ப கல்பக
ஜய ஜய ஸ்ரீ ஸூ தர்சன ஜய ஜய ஸ்ரீ ஸூ தர்சன–7-

மிக உயர்ந்த செல்வமான ஞானத்தை உடைய சாதுக்களுக்கு அழியாத மோக்ஷம் அளிப்பவரே
அளிக்கப்பட்ட செல்வங்களை உடைய ஆறு எழுத்து மந்த்ரத்தை உடையவரே
ஆறு கோணங்களை உடைய சக்கரத்தில் நிலையாக இருப்பவரே
எல்லா தத்துவங்களின் உள்ளே நிற்பவர் ஸமஸ்த அபேக்ஷைகளையும் அளிப்பவரே
கற்பக வ்ருஷம் போன்றவரே
ஸ்ரீ ஸூதர்சன ஆழ்வானே உமக்கு ஜெயம்-

மஹித சம்பத் சத ஷர –அங்குசம் திவ்ய ஆயுத மஹிமை -பிரசித்த ஞானம் உடைய –
ஞானவான்களுக்கு -மோக்ஷ பூதர்-
விஹித சம்பத் ஷட ஷர -உபாசகர்களுக்கு -ஷட் அக்ஷரம் -இதுவே சம்பத் இவர்களுக்கு –
மந்த்ர சாஸ்த்ர சித்தாந்தம் /சத அஷர மந்த்ர ரூபி
ஷடர சக்ர ப்ரதிஷ்டித–சக்கரத்தில் ஆறு அரங்கங்கள் நிலைத்து நிற்பவர் –
சகல தத்வ ப்ரதிஷ்டித –தத்துவங்களில் சன்னிஹிதம் உடையவர்
யா பிருதிவ்யாம் திஷ்டன் இத்யாதி -அந்தராமி ப்ராஹ்மணம் –
விவித சங்கல்ப கல்பக–எல்லா விதங்களிலும் நினைத்தவற்றை -செய்து முடிப்பவர் -சங்கல்ப மாத்திரத்திலே –
விபுத சங்கல்ப கல்பக -கற்பக வருஷம் போலே அனைத்தையும் அளிப்பவர்
உபாசகர்கள் ப்ரஹ்ம ஞானிகளுக்கு -சர்வ பல பிரதத்வம் –
ஜய ஜய ஸ்ரீ ஸூ தர்சன ஜய ஜய ஸ்ரீ ஸூ தர்சன–
எம்பெருமான் அந்தர்யாமியாக உபாசானம் செய்து மோக்ஷ பலன் -பெறுவோம் –

————————————————————-

புவன நேத்ர த்ரயீ மய சவன தேஜஸ் த்ரயீ மய
நிரவதி ஸ்வாது சின்மய நிகில சக்தே ஜகன் மய
அமித விஸ்வ க்ரியா மய சமித விஷ்வக் பயாமயா
ஜய ஜய ஸ்ரீ ஸூ தர்சன ஜய ஜய ஸ்ரீ ஸூ தர்சன–8-

உலகங்களுக்கு கண் போன்றவரே –
மூன்று வேதங்களின் வடிவம் ஆனவரே-
யாகங்களில் மூன்று அக்னிகளின் வடிவம் ஆனவரே
அபரிமித ஞான ஆனந்த திவ்ய வடிவம் ஆனவரே
சர்வ சக்தியும் ஆனவரே
உலக வடிவம் ஆனவரே
அளவற்ற சர்வ கர்மங்களாலும் ஆராதிக்கப் படுபவரே
எங்கும் பரந்த நோயையும் அச்சத்தையும் ஒழித்தவரே
ஸ்ரீ ஸூதர்சன ஆழ்வானே உமக்கு ஜெயம்-

புவன நேத்ர த்ரயீ மய–பாசரூபம்-நேத்ரம் போலே வேத ஸ்வரூபன் -கண்ணாவான் –காக்கும் இயல்பினன் –
வேதம் ஸ்ரீ ராமாயணம் -அவன் பெருமாள் -பிரியாமல் –
சவன தேஜஸ் த்ரயீ மய -மூன்று யாக அக்னி -சாஸ்திரம் -சாஷாத் ஸூ தர்சன ஆள்வான் எல்லை இல்லா பவித்ரன்
நிரவதி ஸ்வாது சின்மய -ஞான ஆத்மாக ஸ்வரூபம் -அளவில்லா ஞானம்
நிகில சக்தே ஜகன் மய -சர்வமும் இவர் அங்கம் -ஜெகதாகாரம் சர்வ சக்தன்
அமித விஸ்வ க்ரியா மய – அனைத்து பிரவ்ருத்திகளும் உம் அதீனம் -நித்ய நைமித்திக கிரியைகள் ஆஜ்ஜை படி
சமித விஷ்வக் பயாமயா -போக்கடிக்கப்பட்ட வியாதி இத்யாதி –பயங்களை போக்கி –
பஹு வரீஹீ சமாசம் -அடங்கி போகுமே இவர் முன்னே
ஜய ஜய ஸ்ரீ ஸூ தர்சன ஜய ஜய ஸ்ரீ ஸூ தர்சன–

————————————————————–

த்வி சதுஷ்கமிதம் ப்ரபூத சாரம் படதாம் வேங்கட நாயக ப்ரணீதம்
விஷமே அபி மநோ ரத ப்ரதாவன் ந விஹன் யேத ரதாங்க துர்ய குப்த -9-

த்வி சதுஷ்கமிதம் ப்ரபூத சாரம் படதாம் -சிறந்த ரசம் -உடைய இந்த இரு நான்கை உடைய அஷ்ட ஸ்லோகங்கள் –
ப்ரதிதினம் அனுசந்தித்தால் /
அப்படியே பருகலாம் இனிமையானவை அன்றோ -வேதம் உபநிஷத் சாஸ்திரங்கள் அவதார வைபவங்களில் சாரம் இவை என்றபடி –
வேங்கட நாயக ப்ரணீதம்—ஸ்ரீ வேதாந்தாசார்யர் அருளிச் செய்த /நன்கு பரீஷை பண்ணி -அருளிச் செய்தவை –
விஷமே அபி மநோ ரத ப்ரதாவன்-எண்ணாத பலன்களையும் அளிக்க வல்லவை /
ந விஹன் யேத ரதாங்க துர்ய குப்த —ஸ்ரீ சக்கரத் தாழ்வார் அருளால் -பெற்று இன்புறுவர் –
வசந்த மாலிகை வ்ருத்தம்-இந்த பல சுருதி ஸ்லோகம் /
பஞ்சாயுதம் -சர்வ பிரகாரணாயுத –சாஷாத் சக்கரத் தாழ்வான் அம்சம் -செந்தாமரை மொட்டும் கூட
மனசையும் இந்திரியங்களை வசப்படுத்தி பகவான் இடம் நம்மை செலுத்த வல்ல
ஸ்ரீ ஸூதர்சன ஆழ்வார் அருளுக்கு ஆளாகுவோம்

——————————————

இதி ஸூ தர்சன அஷ்டகம் சம்பூர்ணம் –

கவி தார்க்கிக ஸிம்ஹாய கல்யாணகுண சாலிநே –
ஸ்ரீ மாதே வேங்கடேசாய வேதாந்த குரவே நம –

———————————————–

ஸ்ரீ கோயில் கந்தாடை அப்பன் ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ வேதாந்த தேசிகன் ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம் –

ஸ்ரீ தேசிகன் அருளிச் செய்த ஸ்ரீ கோதா ஸ்துதி —

December 12, 2016

ஸ்ரீ மான் வேங்கட நாதார்ய கவி தார்க்கிக கேஸரீ
வேதாந்த சார்ய வர்யோ மே சந்நி தத்தாம் சதா ஹ்ருதி —

———-

ஸ்ரீ விஷ்ணு சித்த குல நந்தன கல்ப வல்லீம்
ஸ்ரீ ரெங்க ராஜ ஹரி சந்தன யோக த்ருச்யாம்
சாஷாத் ஷமாம் கருணயா கமலாமிவான்யாம்
கோதாம் அநந்ய சரண சரணம் ப்ரபத்யே –1-

ஸ்ரீ விஷ்ணு சித்த குல நந்தன கல்ப வல்லீம்
நந்த வனத்தில் கல்ப கொடி -பெரியாழ்வார் தோட்டம் -மிக்க நல் தொண்டர் அன்றோ –

ஸ்ரீ ரெங்க ராஜ ஹரி சந்தன யோக த்ருச்யாம்
ஸ்ரீ ரெங்க நாதன் ஆகிய சந்தன மரத்துடன் சேர்ந்த ஆண்டாளை பார்த்து –

சாஷாத் ஷமாம் கருணயா கமலாமிவான்யாம்
பொறுமை -பெரிய பிராட்டி போலே -கைங்கர்யம் -அண்ட சராசரங்களையும் -சேர்த்து வைக்க -கருணை உடனும் –
பொறுமையால் பூமா தேவி வடிவும் -கருணையால் ஸ்ரீ தேவி வடிவும் கொண்டவளாய் –

கோதாம் அநந்ய சரண சரணம் ப்ரபத்யே
அநந்ய கதித்வம் -சரணம் அடைகிறார் –
காம் ததாதி கோதா -வாக்கு –மாலை -என்றுமாம் -சூடிக் கொடுத்த நாச்சியார் –
நாம சங்கீர்த்தனம் -அர்ச்சனை -ஆத்ம சமர்ப்பணம் –மூன்றையும் -நமக்கு காட்டி அருள ஸ்ரீ பூமா தேவி
பேர் பாடி -முதல் பத்தால்-சர்வ தேவ நமஸ்காரம் கேசவன் கச்சதி —
அர்ச்சனை அடுத்த பத்தால் -திருப் பாதங்களில்
ஆத்ம நிவேதனம் அடுத்த பத்தால் -அருளிச் செய்து –

ஸ்ரீ ஆண்டாளுடைய திரு அவதாரமும் திருக்கல்யாணமும் அருளிச் செய்யப்படுகிறது –
நந்த இதி நந்தனம்
ஆனந்தோ நந்தனோ நந்தி -ஸ்ரீ விஷ்ணு சஹஸ்ரநாமம்
கோல் தேடி ஓடும் கொழுந்தே போலே மால் தேடி ஓடும் மனம்
சந்தன யோக -ஸம்ஸ்லேஷம்-ஸ்ரீ ஆண்டாளுக்கு ஸ்ரீ அரங்கனுக்கு –
அவனது விரஹ தாபம் இவள் சேர்த்தியாலே கழிந்து தண்மை அடைந்தது –
த்ருஸ்யம்- மிதுனத்தை நமக்கும் காட்டி அருளுகிறாள் –
சர்வம் சஹா-ஷமையே உரு எடுத்தவள்
லகு உபாயம் வத ப்ரபோ -என்று நமக்காகவே பிரார்த்தி அவனை ஸ்ரீ வராஹ சரம ஸ்லோகம் அருளச் செய்தவள்
உனக்கே நாம் ஆள் செய்வோம் என்று சென்று நாம் சேவித்தால் ஆ ஆ என்று ஆராய்ப்பித்து அருள்வான்
சாஷாத் ஸ்ரீ -கமலா -இவ -அந்யாம் -திருமகள் போல் வளர்த்தேன் -தூய திருமகளாய் வந்து -பிரபந்த சாரம் –
அநந்ய சரண -அசரண்ய சரணம் அநந்ய சரண சரணம் ப்ரபத்யே
ஸ்ரீ யம் அசரண த்வம் சரண்யம் ப்ரபத்யே ஸ்ரீ ஸ்துதி –
விஸ்வம்பராம் அசரண சரணம் ப்ரபத்யே –ஸ்ரீ பூ ஸ்துதி
கோதாம் அநந்ய சரண சரணம் ப்ரபத்யே –ஸ்ரீ கோதா ஸ்துதி
ஸ்ரேயோ மூர்த்தி -சர்வ மங்கள விக்ரஹ மூர்த்தி -ஸ்ரீ தேவி -/ விஸ்வம் பரா- ஸ்ரீ பூமா தேவி /
வாக் அருளுபவள் ஸ்ரீ கோதா தேவி
ஸ்ரீ ஆண்டாள் திருவடிகளில் சரண் புகுந்து அவளது கல்யாண குணங்களே தன்னை ஸ்தோத்ரம் செய்யத்
தூண்டியதை அருளிச் செய்கிறார் மேல்

—————————————————-

வாத்சல்யாதி குணங்களே என்னை பாட வைக்கும் –

வைதேசிக ஸ்ருதி சிராமபி பூயஸீ நாம்
வர்ணேஷூ மாதி மஹிமா ந ஹி மாத்ருஸாம் தே
இத்தம் விதந்தமபி மாம் சஹசைவ கோதே
மவ்ந த்ருஹோ முகர யந்தி குணாஸ் த்வதீயா –2–

வைதேசிக ஸ்ருதி சிராமபி பூயஸீ நாம்
அநேக வேத வாக்குக்களும் அறிய முடியாமல் -ஆனந்த வல்லி -ஒன்றையே பிடிக்க முடியாமல் –
யாதோ வாசோ நிவர்த்தந்தே -அவன் விஷயத்திலே –
விதேச பாவ வைதேசிக -ஸூவ தேசம் இல்லாமல் விதேச தேசமாக வேதங்கள் கூட -அபி சப்தம் –குணங்களைப் பேச முடியாமல் திரும்பினவே –

வர்ணேஷூ மாதி மஹிமா ந ஹி மாத்ருஸாம் தே
ஸ்தோத்ரம் பண்ணி அடைக்க முடியாத மஹிமை -எழுத்துக்களில் அடங்காமல் -கர்த்தும் ததீய மஹிமா -ஆளவந்தார் –

இத்தம் விதந்தமபி மாம் சஹசைவ கோதே
காம் ததாதி கோதா -கோதையை சரணம் அடைந்தார் -பரோஷமாக த்வயம் மந்த்ரம் போலே –
இதில் சாஷாதாகாவே கேட்க்கிறார்-விரைவாக நீயே அருளி

மவ்ந த்ருஹோ முகர யந்தி குணாஸ் த்வதீயா
மௌனமாக இருக்க ஒட்டாமல் குணங்கள் வாயை திறக்க வைக்கும் -சஹஜ காருண்யாதி குணங்களே பாட வைக்கும்

ரெங்கன் கொடுத்த கவி தார்க்கிக ஸிம்ஹம் -அன்றோ தேசிகர் -வேதாந்தமே நிரூபகமாக இருக்க –
குணங்கள் குழந்தை என்னை பாட வைத்த சாஹசம் அன்றோ -கோதை ஊமைத் தனத்தை அழித்து
முகம் -வாக்கு வாய் பேச்சு -முகம் கொடுப்பது மௌனத்தை தகர்த்து -வாக்கை பிடுங்கி அன்றோ பாட வைத்து அருளுகிறாய் –

—————————————————–

த்வத் ப்ரேயஸ ஸ்ரவணயோர் அம்ருதாயமா நாம்
துல்யாம் த்வதீய மணி நூபுர சிஞ்ஜிதாநாம்
கோதே த்வமேவ ஜநநி த்வத் அபிஷ்ட வார்ஹாம்
வாசம் பிரசன்ன மதுராம் மம சம்விதேஹி –3–

த்வத் ப்ரேயஸ ஸ்ரவணயோர் அம்ருதாயமா நாம்
ஸ்ரீ ரெங்கனுக்கு அமிர்தம் ஆக்கும் வாக்குகளை நீயே தந்து அருள –

ப்ரேயஸ ஸ்ரவணயோர்
பக்தஸ்தே அதீவ மே ப்ரியா -அவனும்
அஹம் சிஷ்ய ச ச பிரேஷ்யா ச த்வயி மாதவ -என்று பிரார்த்தித்து ஸ்ரீ வராஹ ஸ்லோகம்

துல்யாம் த்வதீய மணி நூபுர சிஞ்ஜிதாநாம்
சிலம்பு -ஓசை நாயகனுக்கு இருப்பது போலே -சிறந்த கவியை அருள வேணும் –

கர்ணயோர் -என்று இல்லாமல் -ஸ்ரவணயோர்-என்றது ஸ்ரவணம் இத்யாதி நவவித பக்தி
ஆண்டாள் ஸ்தோத்ரம் கேட்டு மகிழ்வான் அரங்கன் -புண்யம் அஸ்ய உபஸ்ருனோமி வாசாம்-ஸ்ருதி
ஸ்ரீ கோதாவின் கொலுசு சப்தம் பொன்ற ஒலி தமது ஸ்தோத்ரத்துக்கும் தரும் படி அருள பிரார்திக்கிறார் –

கோதே த்வமேவ ஜநநி த்வத் அபிஷ்ட வார்ஹாம்
தாயே –ப்ரீதி மிக்கு -நீயே கொடுத்து அருள வேணும் –

ஜனனி தவமேவ வாசம் சம்விதேஹி -நீ தான் உனது குழந்தைக்கு வேண்டியதை பார்த்து அருளுவாய்
அபீஷ்டவ்மி நிரஞ்சனம் -தயா சதகம் –
அபீத ஸ்தவம் -பல வழிகளில் அர்த்தங்கள் உள்ள ஸ்தோத்ரம்

வாசம் பிரசன்ன மதுராம் மம சம்விதேஹி —
வெளிப்படை -மதுரம் -நீயே கொடுத்து அருள வேணும் -மஹிமை -பாட அசக்தன் –

சரணம் புகுந்து குணங்கள் தூண்ட —
வார்த்தைகளை -கோதா கொடுப்பாய் -ஸ்வயமாக தாய் குழந்தைக்கு சொல்வது போலே –
வாக் பிக்ஷை கேட்க வெட்கம் இல்லை –
கோதா கர்ணாம்ருதம் கேட்க ஸ்ரீ ரெங்கன் –உனக்கு அபீஷ்டன் கேட்டால் போதும் -நீ கேட்க வேண்டாம் –
மதுரமான பா அஞ்சாலி -வைதர்பி -ஸ்தோத்ரம் பண்ண -பிரார்த்திக்கிறார்

—————————————————————————

க்ருஷ்ண அந்வயேந தததீம் யமுன அநு பாவம்
தீர்த்தைர் யதாவதவ காஹ்ய சரஸ்வதீம் தே
கோதே விகஸ்வர தியாம் பவதீ கடாஷாத்
வாச ஸ்புரந்தி மகரந்த முச கவீ நாம் –4–

க்ருஷ்ண அந்வயேந தததீம் யமுன அநு பாவம்
யமுனை போன்ற பரிசுத்தி –எம்பெருமான் சேர்க்கையால் –

தீர்த்தைர் யதாவதவ காஹ்ய சரஸ்வதீம் தே
சரஸ்வதி தீர்த்தம் போலே -மூழ்கி -நீராடி -வாக்கு -திருப்பாவை நாச்சியார் திருமொழி -ஆச்சார்யர் மூலம் அறிந்து
யதாவதவ காஹ்ய-குள்ளக் குடைந்து நீராட -சரஸ்வதி யமுனை சங்கமம் போலே
ஸ்ரீ கோதாதேவி அருளிய பிரபந்த ஆழ்பொருள்களை ஆச்சார்யர்கள் மூலமே அறிந்து அனுபவிக்கிறோம்

ஸ்ரீ கிருஷ்ணன் -யமுனைத்துறைவன் -ஸ்ரீ கிருஷ்ண சம்பந்தத்தால் பெருமை பெற்ற யமுனையும் ஸ்ரீ ஆண்டாள் உடைய
இரண்டு திவ்ய பிரபந்தங்களும்
ஸ்ரீ கோதா வாக்குக்கள் -சரஸ்வதி நதிக்கு படிக்கட்டுக்கள் இல்லையே அந்தர்வாஹினியாய் இருப்பதால் –
ஆச்சார்யர்களாகிற படித்துறைகள் -யமுனைத் துறைகள் போலே -கொண்டே நமக்கு அனுபவம் –

கோதே விகஸ்வர தியாம் பவதீ கடாஷாத்
கோதாவரி -கோதா –இங்கே நீராடி மேலே சரஸ்வதி யமுனா -தென் தேச கவி
உன் கடாக்ஷம் பெற -நீ பாடி அருளிய மாலைகளில் மணம் ஆச்சார்யர் மூலம் அறுந்து யாதாவாக அவஹாகித்து -புத்தி விகசித்து

வாச ஸ்புரந்தி மகரந்த முச கவீ நாம்
பரிபூர்ண கருணையால் வாக் பிரவஹிக்க –மலர்களில் தேன் பிரவஹிக்குமா போலே –

கடாக்ஷம் மூலம் அனுக்ரஹத்தாலே பெற்ற விசேஷ ஞானம் -ஸ்புரந்தி-ஸ்ம்ருதி போலே இல்லாமல் -மின்னல் போலே ஸ்புரிக்கும் படி அருளி –
அந்தர்வாஹினியான சரஸ்வதி வாக் பஹிர்வாஹினியாக-யமுனையாக -ஸ்ரீ கோதா தேவி பிரபந்தங்கள் போலே –
ஆகவே தானே யமுனைத்துறைக்கு என்னை உய்த்திடுமின் என்று விரஹ தாபம் தணிக்க பிரார்த்தனை –

ஹயக்ரீவரே நல்ல வாக்கு சாமர்த்தியம் கொடுத்த பின்பு -என்னிடம் பிரார்த்திப்பது என்–
லோகத்தாருக்கு இனிமையாக -அங்கு பிரார்த்தனை
சிலம்பு ஓசை போலே -முக ஸ்துதியாக -கேட்க வேணுமோ –அரங்கனுக்கு அமிருதமாக இங்கு பிரார்த்தனை -என்கிறார்
சாஷாத் ஹயக்ரீவனுக்கும் இனிமையாக வேணுமே -இதற்கு உன்னுடைய -ஒரே கடாக்ஷம் போதும் –
உன் பா மாலைகள் கண்ணனை அனுபவித்து பிரவாகமாக வந்த அமிருதம் அன்றோ –
கிருஷ்ணா யமுனா சரஸ்வதி கோதாவரி -பெயர்களும் நீர்த்திரைகள் நீராடி -தீர்த்தம் -சொற்களும் இருப்பது அழகு

——————————————————–

அஸ்மாத் ருசாம பக்ருதவ் சிர தீக்ஷிதா நாம்
அஹ்நாய தேவி தயதே யதசவ் முகுந்த
தன் நிஸ்திதம் நியமிதஸ்தவ மௌலி தாம்நா
தந்த்ரீ நிநாத மதுரைஸ்ஸ கிராம் நிகும்பை–5-

அஸ்மாத் ருசாம பக்ருதவ் சிர தீக்ஷிதா நாம்
நீசன் நிறை ஒன்றும் இல்லா அடியேன் இடம் –நான் தீக்ஷிதன் -அபகருதிகளை அநாதி காலம் செய்து –
என்னைப் போல்வாருக்கும்

அஹ்நாய தேவி தயதே யதசவ் முகுந்த
முகுந்தன் தயை பள்ள மடையாக விழுந்ததே –கோதா தேவி -மோக்ஷம் பிராப்தி பிராபாம்-உன்னுடைய ஸ்தோத்ரம்
கேட்க அன்றோ கடாஷிக்கிறான் -முகுந்தன் அன்றோ -தாமதிக்காமல் -உடனே அளிக்கிறான்

தன் நிஸ்திதம் நியமிதஸ்தவ மௌலி தாம்நா
சூடிக் கொடுத்த -பாடிக் கொடுத்த –வேதங்கள் அனைத்துக்கும் வித்து –

தந்த்ரீ நிநாத மதுரைஸ்ஸ கிராம் நிகும்பை
வீணை நரம்பு ஒலி இனிமை போலே -ஸ்ரீ ஸூக்திகள் -சூடிக் கொடுத்த மாலை இனிமையால் தான் அவன் இப்படி
எங்கள் குற்றங்களை புறக்கணித்து கருணை மழை பொழிந்து
மேல் விழுந்து என்னை உங்கள் இடம் சேர்த்துக் கொள்கிறான் –

ஸாஸ்த்ர உல்லங்கனம் செய்வதிலும் -க்ருத்ய அகரணங்களும் அக்ருத்ய கரணங்களும் -செய்வதில் -சிர தீக்ஷிதர்களாக இருந்தாலும்
சூடிக் கொடுத்த மாலையாலும் பாடிக்கொடுத்த மாலையாலும் அவனை வசீகரித்து அவனுடைய நிக்ரஹங்களை மாற்றி
அனுக்ரஹங்களை பொழிய வைக்கிறாய் –
சர்வ லோக நியந்தாவையே பலாத்கரித்து -கிராம் நிகும்பை-நியாம்யன் ஆக்குகிறாய்-

—————————————————————

சோணாஸ் தரே அபி குசயோரபி துங்க பத்ரா
வாஸாம் ப்ரவாஹ நிவேஹ அபி சரஸ்வதீ த்வம்
அப்ராக்ருதைர் அபி ரஸைர் விரஜா ஸ்வபாவாத்
கோதாபி தேவி கமி துர் தநு நர்மதா அஸி–6-

சோணாஸ் தரே அபி குசயோரபி துங்க பத்ரா
நதிகளை சொல்லி -பெயர் பொருத்தம் சொல்லி -உதடு செந்நிறம் -சோணாஸ் -சிவந்த நதி என்பர்
ஸ்தனங்கள் துங்க பத்ரா -இரண்டும் –அங்க அசைவுகள் மேல் எழுந்து துங்க பத்ரா நதி போலே –

வாஸாம் ப்ரவாஹ நிவேஹ அபி சரஸ்வதீ த்வம்
வாக்குகள் -செல்வம் -ப்ரத்யக்முகமாக –காருண்யம் இருந்தால் தான் கவி பாட முடியும்

அப்ராக்ருதைர் அபி ரஸைர் விரஜா ஸ்வபாவாத்
பிரகிருதி சம்பந்தம் இல்லா சுத்த சத்வம் -அன்றோ உம்முடைய ஸ்ரீ ஸூக்திகள் தேவி —
எம்பெருமானுக்கு உகந்தவை அன்றோ

கோதாபி தேவி கமி துர் தநு நர்மதா அஸி
இருந்தாலும் -விளையாட்டாக -உன்னுடைய கடைக் கண் பார்வையால் —

கடாக்ஷம் உன் அருளால் நம் போல்வாரை ராஷிக்கிறான் அன்றோ
அந்த நதியோ இதுவோ -முதல் -/ ஒரே நதி மற்ற நதியாக ஆகும் / எல்லாம் உன்னிடம் -கோதாவரி /
கோதா காருண்ய ரசம் –
அதரே -வாக்கில் உச்சரிக்கும் -ஸூக்திகள் தாண்டி போக மாட்டான் –
புண்ய நதிகள் பாவானத்வம் உன்னாலே அன்றோ -வாக் பிரவாகம் போலே இவை –
உன் ஸ்தோத்ரங்களாலும் பரிஹாஸ சொற்களாலும் உன் நாயகனுக்கு இனிய சுவையைப் பெருக்குகிறாய்-

சோனா துங்க பத்ரா சரஸ்வதி விரஜை கோதாவரி நர்மதா -ஆறு நதிகளின் பெயர்களையும் சமத்காரமாக கோதாவுக்கு சாம்யம்
சோனா நதி -சிவந்த தண்ணீர் -கோண்டவனம் தொடங்கி பாடலிபுத்ராவில் கங்கையுடன் கலக்கும்
சிகப்பு -நாச்சியார் திருமொழி -காதல் அபி நிவேசம் காட்டும் –
துங்க பத்ரா -துங்க -உயர்ந்து சிறந்த /பத்ரம் -கர்ணேபி ஸ்ருணாயாம -செழிப்பு ஆனந்தம் மங்களம்
பத்ரம் பத்ரம் பகவான் பூயஸே மங்களாயா
இதுவே ஞான பாலாறு -நமக்கு
சரஸ்வதி -அந்தர்வாஹினி -வேகவதி -வெக்கா –
சரஸ்வதி என்று ஆயுர்வேத ஜோதிஷ்மதி செடிக்கும் பெயர்
விரஜா-ராஜஸாதிகள் தூசிகள் இல்லாமை -சுத்த சத்வ மயம் -ஸ்வேந ரூபேண அபி நிஷ் பத்யதே-அகர்ம வஸ்யர்-வாசனா ருசிகளையும் போக்கி அருளும்
கோதாவரி -வரிவாஸ் வரிமான்-ஐஸ்வர்யம் ஆனந்தம் மூலம் நம்மை ஐஸ்வர்யவான்களாகவும் ஆனந்திப்பவர்களாகவும் ஆக்கி அருளும்
நர்மதா நதி -நர்மதா வாக் பரிகாச சொல்
திரு உதடுகள் -திரு மார்பகம் -வாக் -முதல் மூன்றும் -பிராகிருத ரசம் அடுத்த மூன்றும் அப்ராக்ருதம்

————————————————–

வல்மீ கத ஸ்ரவணதோ வஸூ தாத்மநஸ்தே
ஜாதோ பபூவ ஸ முனி கவி ஸார்வ பவ்ம
கோதே கிமத்புதம் இதம் யதமீ ஸ்வ தந்தே
வக்த்தாரவிந்த மகரந்த நிபா ப்ரபந்தா –7-

வல்மீ கத ஸ்ரவணதோ வஸூ தாத்மநஸ்தே–ஜாதோ பபூவ ஸ முனி கவி ஸார்வ பவ்ம –
வால்மீகி உத்தம கவி -வாக்குக்காக பிரார்த்திப்பார்கள் -தேவ நாயாக ஸ்துதி -பாதுகா சகஸ்ரம் -நீரும் -பிரார்த்தித்தீரே
கவி பிரதம -கவிநாம் ஆதாரண காளி தாசரும் புகழ்ந்து —
என்னிடம் வாக் பிக்ஷை கேட்டு –அப்பொழுதும் எல்லாம் கூப்பிட வில்லையே –

கோதே கிமத்புதம் இதம் யதமீ ஸ்வ தந்தே
வல் மீகம் உன் செவி தானே -பூமா தேவி உன் ஒரு அம்சம் தானே -ஸ்ரோத்ரம் பிறந்தவர் என்றே முன்பு கொண்டாடினேன்
அதனாலே பெருமாள் இன்புற்று கேட்டு அருளினார் -ராமாயணம் காவ்யம் மூலம் -அம்சத்துக்குள் அம்சி அடங்குமா
பெரிய பிராட்டி -நிரதிசய ப்ரீதியால் உன் இடம் பிறந்து -இச்சா வசத்தால் அம்சம் அம்சி பாவம் மாறினதே –
ஆண் பிள்ளை தாய் ஸ்வபாவம் என்பதாலே வால்மீகி -சிரேஷ்டர் -இதனாலே ஆனார் -இதில் என்ன அத்புதம் இருக்க முடியும்

வக்த்தாரவிந்த மகரந்த நிபா ப்ரபந்தா
தாமரையில் பிறந்த தேன் போன்ற இனிமை உள்ள இந்த கோதா ஸ்துதி -இதில் என்ன அத்புதம் இருக்க முடியும் -என்றவாறு –

—————————————————

போக்தும் தவ ப்ரிய தர்மம் பவதீய கோதே
பக்திம் நிஜாம் ப்ரணய பாவநயா க்ருணந்தா
உச்சாவ சைர் விரஹ சங்க மஜை ருதந்தை
சிருங்கார யந்தி ஹ்ருதயம் குரவஸ் த்வதீயா –8–

போக்தும் தவ ப்ரிய தர்மம் பவதீய கோதே –பக்திம் நிஜாம் ப்ரணய பாவநயா க்ருணந்தா
சம்வாதம் தொடருகிறது -காதல் மிகுந்த நாயகனை
எங்கள் பிரணய ரசம் -ரகுவரன் பக்தி -பும்ஸாம் த்ருஷ்ட்டி சித்தா அபஹாரிணாம் –
பெண் உடை உடுத்து அவாவும் -அத்யர்த்தம் பிரியதமம் –

உச்சாவ சைர் விரஹ சங்க மஜை ருதந்தை-சிருங்கார யந்தி ஹ்ருதயம் குரவஸ் த்வதீயா
அபிநவச தசாவதாரம் ஆழ்வார்கள் இடம் பெற்ற பாவனை -பகு பிரகாரங்களால் -சம்ச்லேஷம் விஸ்லேஷம்
ப்ரத்யக்ஷமாக வர்ணித்தார்

தூது விடுதல் மடல் ஊர்தல் -தாய் தோழீ தலைமகள் போன்ற பல அவஸ்தைகளில் அனுபவித்தார்கள்
பெரியாழ்வார் பெற்று எடுத்த பெண் பிள்ளை –
அவரே எப்படி பிரணய ரசம் பாடி அருளுகிறார் –
வந்து மண்ணும் மணமும் மணமும் கொண்மின் எங்களையும் கூப்பிட்டார் -ஸ பத்தினிகளாக வரச் சொல்லி –
அதே வழியிலே நானும்

—————————————————-

மாத சமுத்தித வதீ மதி விஷ்ணு சித்தம்
விஸ்வோ பஜீவ்ய மம்ருதம் வசசா துஹா நாம்
தாபச்சிதம் ஹிம ருசேரிவ மூர்த்தி மன்யாம்
சந்த பயோதி துஹிது சஹஜாம் விதுஸ்த்வாம் –9–

மாத சமுத்தித வதீ மதி விஷ்ணு சித்தம் -விஸ்வோ பஜீவ்ய மம்ருதம் வசசா துஹா நாம்
தாயே சம்போதிக்கிறார் –விஷ்ணு சித்தர் -மூலம் -சகல ஜகத்தும் உய்ய -தாப த்ரயம் போக்க -அன்றோ -பட்டர்பிரான் கோதை –
அபிமானத்தால் எங்கள் குலப் பெண் -நீயோ தாய் -அனைவருக்கும் -உன் அபிமானத்தால் பிதா –

தாபச்சிதம் ஹிம ருசேரிவ மூர்த்தி மன்யாம்-சந்த பயோதி துஹிது சஹஜாம் விதுஸ்த்வாம்
சந்திரன் -போலவே -பெரிய பிராட்டியார் உடன் பிறந்தவள் -மதி முக மடந்தை –
தேன் போன்ற பாசுரங்கள் –அத்யந்த சகோதரி
நிழல் போல அன்றோ -ஸ்ரேஷ்டங்கள் எல்லாம் சேர்ந்து அன்றோ தேவரீர் திருவவதாரம் –
சந்த்ரமா மனசோ ஜாதா -மனசில் இருந்து வந்தது போலே
அவன் திரு உள்ளம் படி ஆவிர்பவித்து -அவன் உகந்த உருவம் அன்றோ நீர் –
விஷ்ணு சித்தம் -அவன் திரு உள்ளம் படி அன்றோ நீர் அவதரித்தீர்

விஷ்ணு சித்தர் மூலம் நீர் – சந்திரன் கூடப் பிறந்த பெரிய பிராட்டியார் உடன் கூடப் பிறந்தவள் அன்றோ நீயும் –
உப்புச் சாரான அமுதம் -தேவ உப ஜீவியம் -வசசா துஹா நாம்-உமது பிரபந்த மதமோ லோக உப ஜீவியம் –
அமிருத சஹஜை-மஹா லஷ்மீ சஹஜை –

——————————————————-

தாதஸ்து தே மது பித ஸ்துதி லேச வஸ்யாத்
கர்ணாம்ருதை ஸ்துதி சதைர நவாப்த பூர்வம்
த்வன் மௌலி கந்த ஸூபகா முபஹருத்ய மாலாம்
லேபே மஹத்தர பதாநுகுணம் பிரசாதம் –10-

தாதஸ்து தே மது பித ஸ்துதி லேச வஸ்யாத் -கர்ணாம்ருதை ஸ்துதி சதைர நவாப்த பூர்வம்
உன்னுடைய தகப்பனாரோ என்னில் -செவிக்கு இனிய பாசுரங்கள் பாடும் படி –
அபிமான தாதைகள் எல்லா ஆழ்வார்களும்
இவர் மட்டுமே பெரியாழ்வார் -அபிநவ தசாவதாரங்கள் -தமிழ் வேத த்ருஷ்டாக்கள் –
மஹா பதம் அனைவருக்கும் இருந்தாலும் -இவருக்கு மஹத்தர பதம் –

த்வன் மௌலி கந்த ஸூபகா முபஹருத்ய மாலாம் -லேபே மஹத்தர பதாநுகுணம் பிரசாதம்
அதி மேன்மைக்கு ஒத்த அனுக்ரஹம் பெற்றார் -கேஸ நறு மனம் –சூடிக் கொடுத்த மாலை சமர்ப்பித்து அன்றோ அடைந்தார்
வேதம் தமிழ் செய்த மஹாதிகள் மற்றவர்கள் -இவர் அன்றோ உத்தர மஹத் –
ஐஞ்சு குடிக்கு சந்ததி நீ -பொங்கும் பரிவினில் பல்லாண்டு பாடும் படி அன்றோ நீர் அனுக்ரஹித்தீர்
சூடிக் கொடுத்த மாலையின் மகிமையால் அன்றோ -கந்தத்வாராம் -பெரிய பிராட்டி அம்சம் அன்றோ இவளும் –

—————————————————–

திக் தக்ஷிணா அபி பதி பக்த்ரிம புண்ய லப்யாத்
சர்வோத்தரா பவதி தேவி தவாவதாராத்
யத்ரைவ ரங்க பதிநா பஹு மாந பூர்வம்
நித்ராளுநா அபி நியதம் நிஹிதா கடாஷா–11-

திக் தக்ஷிணா அபி பதி பக்த்ரிம புண்ய லப்யாத்-சர்வோத்தரா பவதி தேவி தவாவதாராத்
தெற்கு திக்கே -உன் அவதாரத்தால் -உத்தர திக்கு போலே மென்மையாக ஆனதே -மேலும்
கீழே பெரியாழ்வார் -சூடிக் கொடுத்த மாலை சமர்ப்பித்ததால் நம்மாழ்வாரை விட சிரேஷ்டர் என்றார்
இங்கு திக்கும் சர்வோத்தரம் ஆனது என்கிறார் -உன் சம்பந்தத்தால் –

யத்ரைவ ரங்க பதிநா பஹு மாந பூர்வம் -நித்ராளுநா அபி நியதம் நிஹிதா கடாஷா
யோக நித்திரை செய்து அருளும் ஸ்ரீ ரெங்க நாதனும் -பிரேம ரூபியான உன்னையே கடாக்ஷித்து
தெற்கு நோக்கி அன்றோ உள்ளான் —
உத்தர என்ற சொல் வட திசையையும் மேம் பட்டதையும் குறிக்கும் –
தென் திசை வட திசை யாயிற்று என்ற முரண் பாட்டையும் தென் திசை மேம்பட்டது என்று
முரண்பாடு ஒழி தலையையும் அறியலாம்

—————————————————–

ப்ராயேண தேவி பவதீ வ்யபதேச யோகாத்
கோதா வரீ ஜகதிதம் பயசா பு நீதே
யஸ்யாம் சமேத்ய ஸமயேஷூ சிரம் நிவாஸாத்
பாகீரதீ ப்ரப்ருத யோ அபி பவந்தி புண்யா –12–

ப்ராயேண தேவி பவதீ வ்யபதேச யோகாத்–கோதா வரீ ஜகதிதம் பயசா பு நீதே
தேவி உம்முடைய திரு நாம வைபவத்தாலே -கோதா -பெயரைக் கொண்டதாலேயே -பாவனத்வம்-இந்த உலகில்
தென் திக்கால் பெருமை முன்பு சொல்லி
இதில் திரு நாமம் -வைபவம் -முன்பு சீதா பிராட்டிக்கு உதவாமல் பெற்ற பாவம் தீர்ந்ததே

யஸ்யாம் சமேத்ய ஸமயேஷூ சிரம் நிவாஸாத் -பாகீரதீ ப்ரப்ருத யோ அபி பவந்தி புண்யா
புண்ய காலங்களில் கலந்து புண்யம் ஆகும் மற்ற நதிகள் -கங்கை போல்வன கூட–

ஒருவர் பெயரை மற்று ஒருவர் சூட்டிக் கொள்வது சேஷ பூதன் ஆனதற்கு சிஹ்னம் அன்றோ
உன் திரு நாமம் சூட்டிக் கொண்டதால் பெற்ற பெருமை அன்றோ கோதாவரிக்கு என்றவாறு

——————————————————

நாகே சய ஸூதநு பஷிரத கதம் தே
ஜாத ஸ்வயம் வர பதி புருஷ புராண
ஏவம் விதா சமுசிதம் ப்ரணயம் பவத்யா
சந்தரசயந்தி பரிஹாஸ கிர சகீ நாம் –13–

நாகே சய ஸூதநு பஷிரத கதம் தே
ஸூ தது –லாவண்யம் -திரு அநந்த ஆழ்வான் படுக்கை -பெரிய திருவடி வாஹனம் –
விஷ பாம்பு –பறக்கும் பறவை -மெத்தென்ற பஞ்ச சயனம் நீ எதிர் பார்க்க –

ஜாத ஸ்வயம் வர பதி புருஷ புராண
தானே விரும்பி கைப் பிடித்த கணவன் -புராண புருஷன் -யுவதி நீ -இவனுக்கு வயசே தெரியாதே
ஸ்ரவணமா ஹஸ்தமா புனர்வஸுவா ரேவதியா ரோஹிணியா-ஜாதகமே இல்லையே -முந்தைக்கும் முந்தை

ஏவம் விதா சமுசிதம் ப்ரணயம் பவத்யா-சந்தரசயந்தி பரிஹாஸ கிர சகீ நாம்
இப்படி கேலி பேச -விருப்பம் காட்டி -நிந்தா ஸ்துதி அணி —ஆர்க்கும் என் நோய் அறியலாகாது
கார்க் கடல் வண்ணன் கை பிடித்தால் போகும் -கண்ணன் என்னும் கரும் தெய்வம் —
வீசுமினே –வ்யாஜ ஸ்துதி -என்றுமாம் –
பரிஹாஸப் பேச்சா பெருமைப் பேச்சா -தோழிகளின் பேச்சுக்கள் நாயக நாயகிகளின் பிரணய ரசத்தை வெளிக் காட்டும்
பிறர் அஞ்சும் கொடிய பாம்பில் அன்றோ படுபவர் –
பறவை மேல் உன்னையும் தூக்கிக் கொண்டு ஆகாசத்தில் பறப்பவர் அன்றோ –
மிக பழைமையான மூத்தவர் அன்றோ -என்று பரிகாசம்
சர்வ தேச சர்வ கால சர்வ அவஸ்தைகளிலும் சர்வ வித கைங்கர்யங்களையும் செய்பவனாய்
நறு மணம் அழகு குளிர்ச்சி விகாசம் உயர்வு மென்மை போன்ற சிறப்புக்களை கொண்ட
ஆதி சேஷன் மேல் அன்றோ பள்ளி கொண்டவர்
வேத ஸ்வரூபனாய் சகல சக்திமானான பெரிய திருவடி அன்றோ வாஹனம்
ப்ரஹ்மாதி தேவர்களாலும் அரிய முடியாத பர ப்ரஹ்மம் அன்றோ உன் மணாளன் -இப்படியுமாம்

———————————————————-

த்வத் புக்த மால்ய ஸூரபீக்ருத சாரு மௌளே
ஹித்வா புஜாந்தர கதாமபி வைஜயந்தீம்
பத் யுஸ்த வேஸ்வரி மித பிரதி காத லோலா
பர்ஹாத பத்ர ருசிமாரஸ யந்தி ப்ருங்கா–14-

த்வத் புக்த மால்ய ஸூரபீக்ருத சாரு மௌளே–ஹித்வா புஜாந்தர கதாமபி வைஜயந்தீம்
கரு வண்டுகள் குடையாம்-சென்றால் குடையாம் -பிரதம சேஷி -அவன் இல்லை –
திரு மார்பில் -திருத் துழாய் -வண்டுகள் -சூடிக் கொடுத்த மாலை -சூடினான் பின்பு

பத் யுஸ்த வேஸ்வரி மித பிரதி காத லோலா –பர்ஹாத பத்ர ருசிமாரஸ யந்தி ப்ருங்கா
விட்டு வண்டுகள் கிளம்ப -சிரசில் கூடி வட்டம் இட்டு -ஈஸ்வரி -இதில் -விஷ்ணு பத்னி அன்றோ –
மயில் தோகை காந்தி தேஜஸ் போலே அன்றோ வண்டுகள் உள்ளன -ஆசைப் பட்டுக் குடையாக இருந்தனவே
கூடவே இவையும் போனதாம் என்றுமாம் -மகரந்தம் சேர்க்கை அதிகம் அன்றோ இவள் சூடின பின்பு –
ஆரவாரம் உடன் கலந்து -தேனை பருகி மயங்கி -சிரசில் கூட்டமாக குடை போலே —
மணமகன் – குடை -மாலை -விரதம் அனுஷ்ட்டிக்கும் முறை -இவற்றை அறிவிக்கும் ஸ்லோகம்

———————————————————

ஆமோத வத்யபி சதா ஹ்ருதயம் கமா அபி
ராகான்விதா அபி லலிதா அபி குணோத்தரா அபி
மௌலி ஸ்ரஜா தவ முகுந்த கிரீட பாஜா
கோதே பவத்யதரிதா கலு வைஜயந்தீ –15–

ஆமோத வத்யபி சதா ஹ்ருதயம் கமா அபி
பெண் ஆனவள் -சந்தோஷமாக இருந்தாலும் -ஹிருதயம் விட்டு பிரியாமல் இருந்தாலும் கூட

ராகான்விதா அபி லலிதா அபி குணோத்தரா அபி
ஆசை -வனமாலை பெண்ணுக்கும் இருந்தாலும் -இனிமையாக -மெம்னப்பட்ட குணங்கள் இருந்தாலும்

மௌலி ஸ்ரஜா தவ முகுந்த கிரீட பாஜா
நீ சூடிக் கொடுத்த மாலையால்

கோதே பவத்யதரிதா கலு வைஜயந்தீ —
சூடிக் களைந்த மாலை பெருமை -மீண்டும் -அருளி –
வனமாலை நித்யம் -சூடி –தள்ளி -முன்னே வந்ததே –
திரு மார்பில் -மிருத -மார்த்வம் இருந்தாலும் கூட -நல்ல கயிற்றால் புனைந்த திருத் துழாய் மாலை -இருந்தாலும் கூட
திரு முடியை நீ அடைந்த பின்பு -சூடிக் கொடுத்த மாலையை சென்னியில் தாங்கி-
துளசி மாலை கோதா நீயே -என்றுமாம் -ப்ரீதிக்கு இருவரும் பாத்திரம்

திருமணத்துக்கு பூர்வ அங்கமான மாலை மாற்றுதல் பற்றிய ஸ்லோகம்
ஐந்து அபி சப்தங்கள் வைஜயந்தி மாலையின் ஸ்ரேஷ்டம் பற்றி –
வைஜயந்தி வனமாலை -நறு மணம் -செம்மை -மென்மை -ஆகர்ஷகம் -இவை இருந்தாலும் திரு மார்பிலே தானே உள்ளது –
தேவரீர் சூடிக் கொடுத்த மாலையைப் போலே திரு முடியில் சிரஸா வஹிக்கப் பட வில்லையே
இத்தால் பிரணயி-மெல்லியளாய் -நல் குணங்களை யுடைய -மனதுக்கு உகந்த நாயகியால்
செல்வம் இத்யாதியால் செருக்கு கொண்ட மற்றொரு பெண் தாழ்த்தப் படுவதை அருளிச் செய்தவாறு –

——————————————————

த்வன் மௌலி தாமநி விபோ சிரஸா க்ருஹீதே
ஸ்வச் சந்த கல்பித சபீதி ரஸா ப்ரமோதா
மஜ்ஜூ ஸ்வநா மது லிஹோ விதது ஸ்வயம் தே
ஸ்வாயம்வரம் கமபி மங்கள தூர்ய கோஷம் –16-

த்வன் மௌலி தாமநி விபோ சிரஸா க்ருஹீதே -ஸ்வச் சந்த கல்பித சபீதி ரஸா ப்ரமோதா
திரு முடியில் உள்ள சூடி கொடுத்த மாலையை சூடி -சேர்த்தி -தேனை பருகும் வண்டுகள் ரீங்காரம் -கருடன் போலே வீசியும்
திரு அனந்தாழ்வான் போலே குடையாகவும் முன் பார்த்தோம் –
அவற்றால் திருப்தி அடையாத வண்டுகள் இதில் மங்கள வாத்யம் –

மஜ்ஜூ ஸ்வநா மது லிஹோ விதது ஸ்வயம் தே -ஸ்வாயம்வரம் கமபி மங்கள தூர்ய கோஷம்
மங்கள ஒலி –இனிய குரல் -பேரிகை கோஷம் -இதுவே -ஒன்றுடன் ஓன்று களித்து பேசிக் கொண்டு –
நாம் பெற்ற பாக்யம் என்று
தேனை பருகினால் கைங்கர்யத்தில் குறியாக -இருந்தனவே –
விதது –
மற்றவர்களுக்காக செய்த கைங்கர்யம் என்றபடி –

திருமணத்தில் விருந்தும் வாத்ய கோஷமும் சொன்னவாறு –
யமேவை ஏஷ விவ்ருணுதே -வேதம் பிரியதம ஏவ ஹி வரணியோ பபதி
யஸ்யாம் நிரதிசய பிரிய -ஸ்ரீ எம்பெருமானார்
பிரமரங்கள் பிரமம் இல்லாமல் ஸம்ப்ரம்மத்தோடு செய்த சேவை அன்றோ இது
மஞ்சுஸ்வனா -மதுலிஹோ -என்று மங்கள துரிய கோஷங்கள் அருளிச் செய்த ஸ்ரீ நம்மாழ்வாரையும் மற்றைய ஆழ்வார்களும் சொன்னபடி –

———————————————-

விஸ்வாயமான ரஜசா கமலேந நாபவ்
வஷஸ் தலே ஸ கமலா ஸ்தன சந்தநேந
ஆமோதி தோ அபி நிகமைர்வி புரங்க்ரி யுக்மே
தத்தே நதேந சிரஸா தவ மௌலி மாலாம் –17–

விஸ்வாயமான ரஜசா கமலேந நாபவ்
நாபிக் கமலம் –பரிமளம் மிக்கு

வஷஸ் தலே ஸ கமலா ஸ்தன சந்தநேந
பெரிய பிராட்டியார் -சந்தன நறு மணம் -நித்ய வாசம் -அதனால் வந்த பரிமளம் –
மஹிமை தன்னாலும் சொல்ல முடியாத –

ஆமோதி தோ அபி நிகமைர்வி புரங்க்ரி யுக்மே
வேதங்களில் -திருவடியில் சேர்ந்த கந்தம் –

தத்தே நதேந சிரஸா தவ மௌலி மாலாம்
சூடிக் கொடுத்த மாலை கந்தம் பெருமை — உகந்து – திரு முடியில் தரித்து –
அந்தர்பகிஸ்த-சர்வ வியாபி -இப்படி படுவதே –ஏகாந்த பக்தி ஸ்ரத்தைக்கு ஈடு இல்லையே —
சிரஸாக அன்றோ தங்குவான் –

உந்திக் கமலத்தின் ஒவ் ஒரு துகளும் உலகமாய் மாறும் தன்மை –
திரு மார்பில் பெரிய பிராட்டியார் திரு முலைத் தடங்களில் உள்ள சந்தன நறுமணம் வீச
வேதங்கள் அருளிச் செயல்கள் திருவடிகளின் பெருமை பேசி அவற்றின் பரிமளம் நிறைந்து இருக்க
இவற்றாலும் கூட திருப்தி அடையாத அரங்கன் உமது சூடிக் கொடுத்த மாலையை சிரஸா வஹித்து மகிழ்கிறான் –

—————————————————–

சூடா பதேன பரிக்ருஹ்ய தவோ த்தரீயம்
மாலா மபி த்வ தள கைரதி வாஸ்ய தத்தாம்
ப்ராயேண ரங்கபதிரேஷ பிபர்த்தி கோதே
ஸுபாக்ய சம்பதபிஷேக மஹாதிகாரம் –18–

சூடா பதேன பரிக்ருஹ்ய தவோ த்தரீயம் -மாலா மபி த்வ தள கைரதி வாஸ்ய தத்தாம்
உத்தரீயம் -கச்சு -குழலில் சூடி மணம் வூட்டி

ப்ராயேண ரங்கபதிரேஷ பிபர்த்தி கோதே -ஸுபாக்ய சம்பதபிஷேக மஹாதிகாரம் —
ஸ்ரீ ரெங்க நாதன் சூடிக் கொடுத்த மாலைக்கு ஏங்கி –
மங்களம் -ஐஸ்வர்யம் -முடி சூடும் படி -இதனாலேயே –
அரங்கம் தன்னுள் துயிலும் எங்கள் மாலே –
பரிவட்டம் -ஆண்டாள் கச்சம் மாலை சாத்தி -ஸர்வேச்வரத்வம் -இதனாலே -தான்
திரு அபிஷேகம் கழற்றி இவற்றை சாத்திக் கொள்கிறான் –

——————————————————

துங்கைர க்ருத்ரிம சிர ஸ்வய முத்த மாங்கை
யம் சர்வ கந்த இதி சாதர முத்வ ஹந்தி
ஆமோத மன்ய மதி கச்சதி மாலி காபி
ஸோ அபி த்வ தீய குடி லாளக வாஸி தாபி –19-

துங்கைர க்ருத்ரிம க்ருஹ ஸ்வய முத்த மாங்கை
யாராலும் உருவாக்காத வேதம் -உபநிஷத் -ஸ்வயம் -சிரஸ்-வைத்து

யம் சர்வ கந்த இதி சாதர முத்வ ஹந்தி
சர்வ கந்த சர்வ ரஸ –அன்போடு கொண்டாடும் -வேத பெண்மணி -மீண்டும் மீண்டும் சொல்லி –

ஆமோத மன்ய மதி கச்சதி மாலி காபி
வாசனை அடைந்து -இத்தை எதிர்பார்த்து -வேறே வாசனைக்கு எதிர் பார்த்து –எதனால்

ஸோ அபி த்வ தீய குடி லாளக வாஸி தாபி
அலை அலையாக சுருண்ட கேசங்கள் -மணமூட்டப் பட்ட -மாலைகள் -ஆசைப்பட்டு -அவாப்த ஸமஸ்த காமன்
ஸ்வரூபம் அழிய மாறியும் -எதிர் பார்த்து உள்ளான் —
உன் சூடிக் கொடுத்த மாலையை பெற்றதும் சர்வ கந்தன் ஆனதாக உள்ளான் –

——————————————————

தந்யே ஸமஸ்த ஜகதாம் பிதுருத்த மாங்கே
த்வன் மௌலி மால்ய பர சம்பரணேந பூய
இந்தீவர ஸ்ரஜமிவா தததி த்வதீயாநி
ஆகே கராணி பஹூமான விலோசிதாநி –20-

மாலை சூடிய மாலையைப் பார்ப்பதும் மற்றொரு மாலை
உன்னுடைய திரு முடியில் உள்ள மாலைகளை சிரஸா வகிப்பதால் பாக்யம் பெற்ற சர்வ லோக பிதா –
உன்னுடைய அரைக்கண் கடாக்ஷத்தால் மீண்டும் கரு நெய்தல் மாலையைச் சூடிக் கொள்கிறான்

——————————————————-

ரெங்கேஸ்வ ரஸ்ய தவ ஸ ப்ரணாயநு பந்தாத்
அந்யோன்ய மால்ய பரிவ்ருத்தி மபிஷ்டு வந்த
வாசால யந்தி வஸூதே ரஸி காஸ்த்ரி லோகீம்
ந்யூநாதி கத்வ சமதா விஷயைர்விவாதை –21-

ரெங்கேஸ்வ ரஸ்ய தவ ஸ ப்ரணாயநு பந்தாத்
ஸ்னேக தொடர்பு

அந்யோன்ய மால்ய பரிவ்ருத்தி மபிஷ்டு வந்த
மாலை மாற்றும் உத்சவம் இன்றும் மகிழ்கிறோம் -பெருமை –

வாசால யந்தி வஸூதே ரஸி காஸ்த்ரி லோகீம்
பூமா தேவி -சாஸ்திரஞ்ஞார் -மூன்று லோகங்களிலும்

ந்யூநாதி கத்வ சமதா விஷயைர்விவாதை —
சாம்யம் பற்றி விவாதிக்கும் —
14 -தொடங்கி -7 – மாலை பற்றி பேசி –அரங்கனையும் ஆண்டாளையும் –பக்ஷ பாதிகள் –
நங்கையை காணும் தோறும் நம்பிக்கு ஆயிரம் கண்கள் வேணுமே
திரு வுக்கும் திருவாகிய செல்வா -ஆண்டவனை ஆட்க்கொண்டதால் ஆண்டாள் என்பர்
மத்தியஸ்தர் -அந்யோன்ய பிரணயித்தவம் பேசி -சூடிக் கொடுத்த மாலை காட்டுமே –
ஒண் டொடியாள் மலர் மகளும் -நீயும் நிலா நிற்க
கடகர்-தேசிகர் -அன்யோன்யம் பேசி -ஸ்ரீ விசிஷ்டம் நம் சித்தாந்தம் –
பாஸ்கரன் பிரபாயதா-அன்றோ -பரஸ்பரம் ஈடுபாடு அன்யோன்யம் –

மாலை மாற்றினாள் கோதை மாலை மாற்றினாள் -திருமாலை மாற்றி பாப பூயிஷ்டமான நம்மையும் அங்கீகரிக்கச் செய்கிறாள் –
பிரணயித்வ அதிசயம் -உன்பால் கௌரவத்தைக் கண்டு அவனிலும் மேம்பட்டவளாகவும்
பத்னீ ஸ்தானத்தால் அவனுக்கு வசப்பட்டு இருப்பவளாயும் -மத்யஸ்தர் சாம்யம் என்றும் ஆர்வம் மிக்கு வாதம் செய்கிறார்கள்

——————————————————–

தூர்வா தள ப்ரதிமயா தவ தேஹ காந்த்யா
கோரோசநா ருசிரயா ஸ ருசேந்திராயா
ஆஸீத நுஜ் ஜித சிகாவள கண்ட சோபம்
மாங்கள்யதம் ப்ரணமதாம் மதுவைரி காத்ரம் –22–

தூர்வா தள ப்ரதிமயா தவ தேஹ காந்த்யா–கோரோசநா ருசிரயா ஸ ருசேந்திராயா
திரு மேனி -வர்ண விசேஷம் –பெரிய பிராட்டியார் -பொன்னிறம் -பச்சை மா மலை மேனி
கோதா சேர்ந்து இருப்பதால் மயில் கழுத்து போலே

ஆஸீத நுஜ் ஜித சிகாவள கண்ட சோபம்–மாங்கள்யதம் ப்ரணமதாம் மதுவைரி காத்ரம் —
மங்களம் வழங்கி -விரோதி நிரசனம் -நீங்காத சோபை -சிகா வளம் -மயில் -கரிய திருமேனியில் இந்த வர்ணங்கள் பரவி –
சேர்த்தி அழகில் மயங்கி அருளிச் செய்கிறார் –
மஹேஸ்வரம் பர்வத ராஜ புத்ரி -அனுஜித -விட்டு பிரியாத சேர்த்தி
நீல கண்டருக்கு கழுத்து மட்டும் நீலம் -மயிலுக்கு இப்படி கழுத்தில் மட்டும்
இங்கு ஸர்வதா நீலம் -சரீரம் முழுவதும் -சிவ -சப்தம் மங்களம் -நித்யம் அஞ்ஞானம் நிக்ரஹம் பிராட்டி

—————————————————–

அர்ச்சயம் சமர்ச்சய நியமைர் நிகம ப்ரஸூநை
நாதம் த்வயா கமலயா ஸ மேயி வாம்சம்
மாதஸ் சிரம் நிரவிசன் நிஜமாதி ராஜ்யம்
மான்யா மநு ப்ரப்ருதயோ அபி மஹீஷி தஸ்தே –23-

ஸூர்ய குலத்தில் மனு மாந்தாதா – மன்னர்கள் கூட தேவரீரும் பெரிய பிராட்டியாரும் சேர்ந்து இருந்த உன் நாயகனை
ஆகமங்கள் படி புஷ்பாதி உபகரணங்களால் ஆராதித்து தங்கள் ஆட்சியை நன்கு நடத்த உங்கள் பிரசாதம் பெற்றார்கள்
அஹிம்சை -சத்யம் -ப்ரஹ்மசர்யம் -சவ்சம் -தவம் -போன்ற புஷ்பங்கள் என்றுமாம் –

அர்ச்சயம் சமர்ச்சய நியமை-
அர்ச்சயம் -அர்ச்சிதோ தேவ பிரியதாம் மே ஜனார்தனா -அர்ச்சா பெருமாளுக்கு பக்தி பூர்வகமாக அர்ச்சனை
செய்ய வேண்டும் நிகம ப்ரஸூமை – அஹிம்சா பிரதம புஷபம் இத்யாதி
நாதம் த்வயா கமலயா ஸ மேயி வாம்சம்-ப்ரிய பதி முதலில் ஸ்ரீ யபதி பின்பு –
ஹ்ரீச்ச தே லஷ்மீச் சா பத்ந்யோ –ஸ்ருதி போலே –
ஆதி ராஜ்யம்-உனது அனுக்ரஹத்தாலே அரசர்களும் சக்ரவர்திகளும் -ஸர்வேஸ்வரத்வமும்
அநிதர சரணானாம் ஆதி ராஜ்ய அபி ஷிஞ்சேத் சமித விமத பக்ஷ சார்ங்க தனு வானுகம்ப –தயா சதக ஸ்லோகம்

—————————————————-

ஆர்த்ரா பரா திறி ஜநே அப்ய பிரஷணார்த்தம்
ரங்கேஸ்வரஸ்ய ரமயா விநிவேத்யமாநே
பார்ஸ்வே பரத்ர பவதீ யதி தத்ர நாஸீத்
ப்ராயேண தேவி வதனம் பரி வர்த்திதம் ஸ்யாத் –24–

தவறுகள் பல செய்து வருந்தினாலும் -ந கச்சின் ந அபராத்யதி என்று அருளிச் செய்யும் பெரிய பிராட்டியாரும்
தேவரீருக்கு இரண்டு பக்கமும் பரிந்து அருளிச் செய்யா விட்டால் எங்களுக்கு உஜ்ஜீவிக்க வழி இல்லையே

—————————————————-

கோதே குணைரப நயன் ப்ரணதா பராதாந்
ப்ரூஷேப ஏவ தவ போக ரஸாநு கூல
கர்மாநுபந்தி பல தான ரதஸ்ய பர்த்து
ஸ்வாதந்தர்ய துர்வ்யசன மர்ம பிதா நிதானம் –25–

உனது குணங்களால் ஆஸ்ரிதர் குற்றங்களைக் காணாக் கண் இட்டு இருக்க உசித உக்திகளாலும்
போக ரசத்துக்கு சேஷ்டிதங்கள்-புருவ நெறிப்பு இத்யாதி மூலம் அரங்கனை
உன் வசத்துக்கு வைத்து ரக்ஷித்து அருளுகிறாய்

————————————————–

ரங்கே தடித்குண வதோ ரமயைவ கோதே
க்ருஷ்ணாம் புதஸ்ய கடிதாம் க்ருபயா ஸூ வ்ருஷ்ட்யா
தவ்ர்கத்தய துர்விஷ வி நாச ஸூ தா நதீம் த்வாம்
சந்த பிரபத்ய சமயந்த்ய சிரேண தாபன்–26–

பெரிய பிராட்டியாரான மின்னல் கொடி உள்ள அரங்கனாகிற காள மேகத்தை
கருணா வர்ஷம் மூலம் ஸ்ருஷ்டிக்கப்பட்ட ஸமஸ்த உலகோரும் சம்சாரம் ஆகிய விஷத்தை நிரசிக்க
அமிருத நதியான தேவரீரை ஆஸ்ரயித்து உஜ்ஜீவிக்கிறார்கள்
அமுத ஆற்றின் வெள்ளம் ஆகிய உன் பாசுரங்களில் ஆழ்ந்து அனுபவித்து
தாப த்ரயங்களைப் போக்கிக் கொள்கிறார்கள்

—————————————————–

ஜாதா பராதமபி மா மநுகம்ப்ய கோதே
கோப்த்ரீ யதி த்வமஸி யுக்தமிதம் பவத்யா
வாத்சல்ய நிர்ப்பரதயா ஜநநீ குமாரம்
ஸ்தந்யேந வர்த்தயதி தஷ்ட பயோதரா அபி –27–

அகில ஜெகன் மாதா -அஸ்மாத் மாதா -ஸ்தந்தயா பிரஜை பால் குடிக்கும் பொழுது முலையைக் கடித்தாலும்
கடிந்து கொள்ளாமல் போஷிக்கும் தாய் போலே அடியோங்களின் குற்றங்களை க்ஷமித்து அருள்கிறாய் –

——————————————————

சதமக மணி நீலா சாரு கல்ஹார ஹஸ்தா
ஸ்தன பர நமிதாங்கீ சாந்த்ர வாத்சல்ய சிந்து
அளக விநிஹிதாபி ஸ்ரக் பிராக்ருஷ்ட நாதா
விலசது ஹ்ருதி கோதா விஷ்ணு சித்தாத் மஜா ந–28-

இந்திர நீல மணி போன்ற திவ்ய மங்கள விக்ரஹம் -செங்கழுநீர் பூவைத் திருக் கையில் ஏந்தி
திருக் கொங்கைகள் நிறைந்த திரு மேனி -அன்புக்கடலான -பெரியாழ்வார் திருமகளான
சூடிக் கொடுத்த நாச்சியார் நம் உள்ளத்தில் அரங்கனுடன் நித்தியமாக சேவை சாதித்து அருளட்டும்

கரு முகில் வண்ணம் -அவனது ஸம்ஸ்லேஷம் அடியாகவே –
ஸ்வ உச்சிஷ்டாயாம் ஸ்ரஜி நிகளிதம் யா பலாத்க்ருத்யா புங்க்தே கோதா தஸ்யை நாம இதம் இதம் பூய ஏவாஸ்து பூய –
கட்டுண்ணப் பண்ணியவள் அன்றோ
சேர்த்தியுடன் நம் ஹ்ருதயத்தில் எழுந்து அருள பிரார்த்தனை –

ஸ்ரீ கோதா தேவியின் த்யான ஸ்லோகம்
ஸ்ரீ தேசிகன் தனது ஸ்தோத்திரங்கள் எல்லாம் நமக்கு உஜ்ஜீவன அர்த்தமாக அனுசந்திக்க த்யான ஸ்லோகம் அமைத்து அருளுவார்
ஸ்ரீ ஸ்துதி -கல்யாணாம் அவிகல நிதி
ஸ்ரீ ஹயக்ரீவ ஸ்தோத்ரம் -வியாகிய முத்ராம்
ஸ்ரீ வரதராஜ பஞ்சாஸ்யாத் -வ்யாதந்வனா
ஸ்ரீ தசாவதார ஸ்தோத்ரம் -இச்சா மீனா விஹார கச்சப-போல்வன உண்டே

——————————————————–

இதி விகசித பக்தே ருத்திதாம் வேங்கடேசாத்
பஹு குண ரமணீயாம் வக்தி கோதா ஸ்துதிம் ய
ஸ பவதி பஹு மான்ய ஸ்ரீ மதோ ரங்க பர்த்து
சரண கமல சேவாம் ஸாஸ்வதீ மப்யு பைஷ்யன் –29-

விகசிகத பக்தியை உடைய ஸ்ரீ வேங்கடேச கவி அருளிச் செய்த இந்த ஸ்ரீ கோதா ஸ்துதியை அப்யசிப்பார்
பெரிய பிராட்டியார் உடன் கூடிய பெரிய பெருமாள் திருவடித் தாமரைகளில்
நித்ய கைங்கர்யம் செய்யப் பெற்று பெரிய பெருமாளால் உகக்கப் படுவர்

ஸ்ரீ கோதா திருக்கரத்தில் உள்ள செங்கழு நீர் புஷ்பம் போலே விகசித பக்தி உடைய ஸ்வாமி
வக்தி கோதா ஸ்துதிம்-இங்கு இப்பரிசு உரைப்பார் அங்கு அப்பறை பெற்றவாறு பெறுவாரே-

கிம் சாஸ்திரம் கிம் காவ்யா ரத்னம் அதவ பக்தி பிரதான ஸ்துதி
கிம் வா நாடகம் அந்ய தேவா ரசனம் பவ்ராணிகி கிம் கதா ஆச்சர்ய மாலா சேமுஷி விலஸிதம்
கிம் வா ரஹஸ்ய த்ரயம் கோதா கீதம் இதம் படந்தி புவி யே தே தன்யதன்யா ஜனா
இது கொண்டே செல்வத் திருமாலால் எங்கும் திருவருள் பெற்று இன்புறுவர் –

——————————————–

ஸ்ரீ கோதாஸ்துதியின் சொற்சுவையும் பொருட்சுவையும் அறிந்து அநுபவித்தவர் களுக்கே பூரணமாகத் தெரியும்.
ஸ்ரீ ஆண்டாளுடைய வ்ருத்தாந்தம் எவ்வாறு மனத்தைக் கவர வல்லதோ அவ்வாறு ரம்யமாய்
வஸந்த திலக வ்ருத்தத்தில் படனஞ்செய்வதற்கும் பாடுவதற்கும் இன்பமாய் கோதையினுடைய மணிச்சிலம்பின் மிழற்றல் போல்
பரந்தாமனுக்கும் நமக்கும் வெகு மனோஜ்ஞமாய் அமைந்துள்ளது இத் தோத்திரப் பாமாலை.

பகவத் பக்தியில் ஆழ்வார்களில் ஒருவராயும் அவனுடைய தேவிமார்களில் ஒருவராயும் இருக்கும் இருப்பு ஆண்டாளுக்கு அஸாதாரணம்.
ஆழ்வாராய்க் கொண்டு பாமாலை சூட்டியும் தேவியாய் நின்று பூமாலை சூட்டியும் அநுபவம் ஆண்டாளுக்கே உரியது.
பாமாலை சூட்டிய தேவியும் இல்லை. பூமாலையைத் தாம் சூடிப் பெருமாளுக்குச் சூட்டிய ஆழ்வாரும் இல்லை.
ஸ்வாமி தேசிகனுடைய பக்தி விகசித்து (மலர்ந்து) அருளிச் செய்யப் பெற்ற பிரபந்தமே கோதாஸ்துதி.
அது அவருடைய மனத்தையே கவர்ந்தது என்பது “பஹுகுணரமணீயாம்” என்பதாலே அறியலாம்.

இத்துதி இருபத் தொன்பது சுலோகங்கள் கொண்டது.
அசேதனத் தத்துவங்கள் 24, இருபத்தைந்தாவது தத்துவம் ஜீவாத்மா, 26ஆவது தத்துவமாகிய பெருமாள் 1,
அவருடைய தேவிமார் 3, ஆக தத்துவக்கணக்கில் மொத்தம் 29-ஐ அநுசரித்த தாயிருக்கலாம் இந்த எண்ணிக்கை.
திருப்பாவைப் பாசுரங்கள் முப்பதில் இறுதிப் பாசுரத்தைச் சேர்க்காமல் ’சிற்றஞ்சிறு காலை’யோடு பூர்த்தி செய்து 29 கணக்காக
ஸ்வாமியின் திருவுள்ளம் இருக்கலாம்.
29-ஆம் சுலோகத்தில் ’சரணகமலஸேவாம் சாச்வதீமப்யுபைஷ்யந்’ என்றுள்ளது.
’உன்னைச் சேவித்து உன் பொற்றாமரையடியே போற்றும் பொருள்’ ,
’நீ குற்றேவல் எங்களைக் கொள்ளாமற் போகாது இற்றைப்பறை கொள்வான் அன்று காண் கோவிந்தா
எற்றைக்கும் ஏழேழ்பிறவிக்கும் உன் தன்னோடுற்றோமே யாவோம் உனக்கே நாம் ஆட்செய்வோம்’ என்று 29ஆம் பாசுரத்திலுள்ளதை அநுஸரித்ததே.
’இதி பஹுகுண ரமணீயாம் வக்தி கோதாஸ்துதிம்ய:’ என்று இருபத்தொன்பதாம் சுலோகத்தில் உள்ளது

“கோதை சொன்ன சங்கத்தமிழ் மாலை முப்பதுந் தப்பாமே இங்கிப் பரிசுரைப்பார்’ (திருப்பாவை 30)என்பதை முற்றிலும் அநுஸரித்தே.
’ இதி வக்தி ’ என்பதற்கு மலர்ந்த பக்தியோடு தேசிகன் (வேங்கடேசன்) மனத்திலிருந்து உருகி (வாக்காக) வெளிவரும்
ப்ரகாரமாக இப்படியே யார் தப்பாமே உச்சரிக் கிறாரோ’ என்பது பொருள்.
’இப்பரிசுரைப்பார்’ என்பதற்கும் ’கோதை எப்படி பக்தி வெள்ளமாக மனமகிழ்ந்து உரைத்தாளோ அப்படியே ஓதுபவர்’ என்பது பொருள்.
ஸ்ரீரங்கராஜனிடம் கோதையின் பக்தியை யொக்கும் கோதையிடம் ஸ்ரீ தேசிகன் பக்தி.
’சங்கத்தமிழ் மாலை’ என்பதற்குச் சிறந்த தமிழாகிய சங்கத் தமிழால் இயற்றிய பாமாலை என்றும் சொல்லலாம்.
’ பஹுகுண ரமணீயாம்’ என்பது சங்கத் தமிழ் போல உயர்ந்த ஸம்ஸ்கிருதமான வைதர்ப்பீ பாஞ்சாலிரீதிகளில் அமைந்தது
கோதையின் னருளால் இத்துதி என்று பேசுவதாகச் சொல்லலாம்.

———

இதி ஸ்ரீ கோதா ஸ்துதி சம்பூர்ணம் –

கவி தார்க்கிக ஸிம்ஹாய கல்யாண குண சாலிநே
ஸ்ரீ மதே வேங்கடேசாய வேதாந்த குரவே நம —

—————————————————

ஸ்ரீ கோயில் கந்தாடை அப்பன் ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ வேதாந்த தேசிகன் ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம் –

ஸ்ரீ தேசிகன் அருளிச் செய்த ஸ்ரீ காமாக்ஷி காஷ்டகம் —

December 12, 2016

ஸ்ரீ மான் வேங்கட நாதார்ய கவி தார்க்கிக கேஸரீ
வேதாந்த சார்ய வர்யோ மே சந்நி தத்தாம் சதா ஹ்ருதி —

திரு வேளுக்கை –திரு வேள் இருக்கை –காமாஸிக -யோகாசனம் –ஸிம்ஹம் தான் பயங்கரம் அல்லன்
-வேட்க்கை பிறப்பிக்கும் திரு உருவம் -அசுரர்களுக்கு பயங்கரம் -அத்திகிரி நாதனே இங்கு
அஷ்ட புஜ அஷ்டகம் -ஹரினா–மூலம் அருகில் -உள்ள -திரு வேளுக்கை நினைவால் -அங்கேயே -அருளி –
யஞ்ஞம் சம்ரக்ஷணர்த்தம் திருவவதாரம் -ஸ்தோத்ர பாடம் பிரசித்தம் –

———————————

ஸ்ருதீ நா முத்தரம் பாகம் வேகவத் யாஸ்ஸ தக்ஷிணம்
காமாததி வசன் ஜீயாத் கஸ்ஸி தத்புத கேஸரீ –1-

வேதங்களின் மேல் -வடக்கு -பக்கத்திலும் -வேகவதி ஆற்றின் தென் பக்கத்திலும்
தனது அபி நிவேசத்தால் உகந்து எழுந்து அருளி இருக்கும் அத்விதீயமான அத்புத
ஸிம்ஹ ரூபனே உனக்குப் பல்லாண்டு

ஸ்ருதீ நா முத்தரம் பாகம் வேகவத் யாஸ்ஸ தக்ஷிணம் –காமாததி வசன் ஜீயாத் கஸ்ஸி தத்புத கேஸரீ —
வேத சிரஸ் உபநிஷத் -வேகவதி தெற்கு ஸ்தானம் -உகந்து அருளின –
ஸிம்ஹம் -ந்பீமா அனுகூலருக்கு -அத்புத கேஸரீ –கச்சித்–விலக்ஷணம் –
லஷ்மி யா ஆலிங்கனம் –அத்புதம் -அழகியான ஹானி அரி யுருவம் தானே -காமாஸிகா அரி -நர ஹரி -கேஸரீ
காமம் -இச்சை சங்கல்பம் -ஆஸிகா -தானே ஆசைப்பட்ட ஆசனம் –
ஸ்ருதி ஸ்ரசால் பிரகாசிக்கும் பர ப்ரஹ்மமே வேகவதி நதிக்கரையில் -வராத ராஜ பெருமாளே நரஸிம்ஹம் இங்கே –
வைகுண்டம் ஆஸக்தி -வி முக்த வைகுண்ட -ஸ்ரீ வைகுண்ட விரக்த்தாயா-
ஸ்ருதி பல பெண்கள் -வேகவதி பெண்–முதலில் பன்மை அடுத்து -ஒருமை -வ்யாமோஹம் -இரண்டையும் காட்டி –

——————————————–

தப நேந்த்வக்நி நயன தாபா நபஸி நோது ந
தாப நீய ரகஸ்யா நாம் சார காமாஸிகா ஹரி –2-

சூர்யன் -சந்திரன் -அக்னி -ஆகிய மூன்று கண்களை உடைய ஸ்ரீ நரஸிம்ஹ –
தாப நீய உபநிஷத்துக்கள் சாரமாக உள்ள திரு வேள் இருக்கை நரஸிம்ஹன்
நம் தாபத்ரயங்களையும் ஒழித்து அருள வேண்டும் –

தப நேந்த்வக்நி நயன தாபா நபஸி நோது ந-தாப நீய ரகஸ்யா நாம் சார காமாஸிகா ஹரி-
தாபங்களை போக்கட்டடிக்கட்டும் -இந்து அக்னி -மூன்று திருக் கண்கள் கடாக்ஷத்தால் பயம்-
விரோதி தாரதம்யம் ஏற்ப சூரியன் அக்னி தேஜஸ் –
ஆஸ்ரிதர்களுக்கு ப்ரீதி அள்ளி வழங்கி -சந்திரன்
அத்யந்த ஆஸ்ரிதர் -மூன்றுமே அளவில்லா ஆனந்தம் –
தாபன் அபசிநோதுனா-அடியோடு நீங்க வேண்டுமே –
தாப உபநிஷத் -மந்த்ர ராஜ ஸ்தோத்ரம் -சிவ பெருமான் அருளி –
யாவது காலம் எழுந்து அருளி இருக்க ப்ரஹ்மா பிரார்த்தித்த உடன் -அருள் வரதர் –
வேகவதி தக்ஷிண கரையில் -காமாஸிகா ஹரி
சங்கல்ப மாத்ரத்தால் அவதரித்து -ஷேத்ரவாசி ஹரி –

———————————-

ஆகண்ட மாதி புருஷம் கண்டீ ரவ முபரி குண்டி தாராதிம்
வேகோ பகண்ட சங்காத் விமுக்த வைகுண்ட பஹூ மதி முபாஸே–3–

திருக் கழுத்து வரையில் புராண புருஷ வடிவும் -மேலே ஸிம்ஹ வடிவும் கொண்டவனும்
ஆஸ்ரித விரோதியை நிரசித்தவனும் -வேகவதி நதியின் அருகில் உள்ள திவ்ய தேசத்தில் அபிநிவேசத்தால்
பெருமை மிக்க ஸ்ரீ வைகுண்டத்தில் விரக்தி குண்டவனுமான ஸ்ரீ நரஸிம்ஹனை ஆஸ்ரயிப்போம்

ஆகண்ட மாதி புருஷம் கண்டீ ரவ முபரி குண்டி தாராதிம்-
வேகோ பகண்ட சங்காத் விமுக்த வைகுண்ட பஹூ மதி முபாஸே-
உபாசிக்கிறேன் -யாரை –ஆகண்டம் ஆதி புருஷன் -உவரி கழுத்து மேலே ஸிம்ஹம்
வேகவதி நதியில் -விமுக்த வைகுண்டம் விட்டு அன்றோ வந்து அருளினார்
நரம் கலந்த சிம்ம உருவாய் -ஜகத் சர்வம் நரசிம்ஹ மாகவே —ஸ்தான பேதம் வைத்து —
கண்டீரவம் கர்ஜனை பிரசித்தம்
தோற்றத்தால் சத்ருக்கள் மாயும் படி -வேகவதி -கர்ஜனை பண்ணி ஓடி -சரஸ்வதி நதி -பிரிந்து -அடக்கி ஆள
இவர் கர்ஜனையால் அந்தர்வாஹினி ஆனாள்-இங்குள்ள ஆசையால் ஸ்ரீ வைகுண்டம் மறந்து –
குண்டித -வெல்லப்பட்ட திரு முகம் –

——————————————-

பந்து மகி லஸ்ய ஐந்தோ பந்துர பர்யங்க பந்த ரமணீயம்
விஷம விலோசன மீடே வேகவதீ புளின கேளி நரஸிம்ஹம்–4-

ஸமஸ்த பிராணிகளுக்கும் ஸர்வவித பந்து ஆனவனும் -திடமான பரியங்க பந்தம் என்னும் ஆசனத்தால்
அழகு அடைந்தவனும் -மூன்று திருக் கண்களை உடையவனும் –
வேகவதீ நதியின் மணல் திட்டில் விளையாடுபவனுமான ஸ்ரீ நரஸிம்ஹனை ஆஸ்ரயிப்போம் –

பந்து மகி லஸ்ய ஐந்தோ பந்துர பர்யங்க பந்த ரமணீயம் –விஷம விலோசன மீடே வேகவதீ புளின கேளி நரஸிம்ஹம்
ஸமஸ்த லோக ஜந்துக்கள் -அனைவருக்கும் சர்வ வித பந்து -அகிலஸ்ய பந்து –சமோஹம் சர்வம் அன்றோ
தேவானாம் தானவானாம் –அகில –பிதா மாதா மாதவ -த்வமேவ தேவ சர்வம் –யதிவா ராவணஸ்யம் –
பரியங்க பந்தம் -ஆசன விசேஷம் கிடைத்தாலே போதும் -அவன் அழகு வேண்டாம் -பரியங்க அழகே காலை கட்டிப் போடும்
விஷம விலோசனம் –முக்கண் –ஆஸ்ரிதர் -தண்ணளி -விரோதி பக்கல் குரூரம் விஷமம் இதுவே –
வேகவதி நதி மணல் குன்றில் விளையாடும் நரசிம்மனை ஸ்துதிப்போம்
ப்ரஹதாரண்ய உபநிஷத் பாடப்படும் -கீரி குகைக்குள் -மணல் குன்றில் நம் கண் காண விளையாடுகிறதே –

———————————————–

ஸ்வ ஸ்தாநேஷூ மருத் கணான் நியமயன் ஸ்வாதீன ஸர்வேந்த்ரிய
பர்யங்க ஸ்திர தாரணா ப்ரகடித ப்ரத் யங்முகா வஸ்தித
ப்ராயேண ப்ரணி பேதுஷாம் ப்ரபுரசவ் யோகம் நிஜம் சிக்ஷயன்
காமா நாத நுதாத் அசேஷ ஜகதாம் காமாஸிகா கேஸரீ –5-

வாயு இத்யாதி தேவர் கூட்டங்களை தம் தம் இடங்களிலே நிறுத்தி வைத்தவனும்
நம் சகல இந்திரியங்களை தன் வசப்படுத்தி இருப்பவனும் -பரியங்க பங்கம் என்னும் ஆசனத்தில் உறுதியாக பற்றினவனும் –
வெளிப்படுத்தப் பட்ட மேற்கு உள் நோக்கிய நிலையில் திரு முகத்தை உடையவனும் –
பக்தர்களுக்கு தனது தியானத்தை கற்ப்பிப்பவன் போல் உள்ளவனும் பிரபுவுமான இந்த காமாஸிகா நரஸிம்ஹன்
ஸமஸ்த ஜன ஸமஸ்த அபேக்ஷிதங்களையும் அளித்து அருள வேண்டும் –

ஸ்வ ஸ்தாநேஷூ மருத் கணான் நியமயன் ஸ்வாதீன ஸர்வேந்த்ரிய -பர்யங்க ஸ்திர தாரணா ப்ரகடித ப்ரத் யங்முகா வஸ்தித
மருத் கணங்களை ஸ்வ ஸ்வ ஸ்தானங்களில் நியமித்து -ஹிரண்யாசுரன் நலிவால் முன்பு -இல்லையே –
யோக அனுஷ்டானம்-ஹிரண்ய வதம் அனந்தரம் -இரண்டையும் குறிக்கும் -இத்தால்
பிராண அபான பஞ்ச பிராண -அடக்கி -ஒரே ஸ்தானத்தில் ஆத்மஞானம் யோகிகள் பெறுவார்கள் –
இந்திரியங்களை அடக்கி -யோக சித்த விரோதி -மனம்வியாபாரம் அடக்கி –
ப்ராயேண ப்ரணி பேதுஷாம் ப்ரபுரசவ் யோகம் நிஜம் சிக்ஷயன் -காமா நாத நுதாத் அசேஷ ஜகதாம் காமாஸிகா கேஸரீ
மேற்கு முகமாக எழுந்து அருளி -சகல ஜகத்துக்கும் காமங்களை அள்ளிக் கொடுக்க -ஷேமங்களை அருளி
சர்வ பல ப்ரதன்-நாராயணனே நமக்கே பறை தருவான் -உதாரா சர்வம் -என்பவன் அன்றோ
யோகேஸ்வரன் -யத்ர யோகேஸ்வர கிருஷ்ண -சர்வ வித ஷேமமும் கிட்டும் –

——————————————–

விகஸ்வர நக ஸ்வரு ஷத ஹிரண்ய வஷ ஸ்தலீ
நிரர்க்கள விநிர் க்களத்ருதிர சிந்து ஸந்த்யாயிதா
அவந்து மத நாசிகா மனுஜ பஞ்ச வக்த்ரஸ்ய மாம்
அஹம் பிரதமிகா மித ப்ரகடி தாஹவா பகாவா–6-

விரிந்த திரு நகங்கள் ஆகிற வஜ்ராயுதத்தால் பிளக்கப்பட்ட ஹிரண்யனது மார்பில் இருந்து தடை இல்லாமல் பெறுகிற
இரத்த வெள்ளத்தால் அந்திப் பொழுது போலே சிகப்பாக ஆனவைகளும் -நான் முன்னே என்று போட்டி போடுவதில்
ஒன்றை ஓன்று மிஞ்சிப் போரிடுவதை வெளிக்காட்டுபையுமான காமாஸிகாவில் இருக்கும்
ஸ்ரீ நரஸிம்ஹனுடைய திருக் கைகள் அடியேனை ரக்ஷிக்கட்டும்

விகஸ்வர நக ஸ்வரு ஷத ஹிரண்ய வஷ ஸ்தலீ -நிரர்க்கள விநிர் க்களத்ருதிர சிந்து ஸந்த்யாயிதா
திரு உகிர் ஸ்துதி -இது -வஜ்ராயுதத்துக்கும் மேல் மஹிமை –
பிரகாசிக்கும் -திரு உகிர்கள் -தங்கு தடை இல்லாமல் ரத்தம் பெறுக -சந்த்யா காலம் சூர்யன் சிகப்பு ஒளி போல்
அவந்து மத நாசிகா மனுஜ பஞ்ச வக்த்ரஸ்ய மாம் -அஹம் பிரதமிகா மித ப்ரகடி தாஹவா பகாவா
நான்கு திருக்கரங்கள் -இருபதும் அஹம் அஹம் என்று முந்தி -பக்த ரக்ஷண த்வரை
திருக்கரங்கள் -மாம் அவந்து -நம்மை ரக்ஷிக்கட்டும்
கீழே யோகிகளுக்கு -அஹம் ஸ்மராமி மத் பக்திம் என்றவர் தானே –
பக்தஸ்ய பரிபாலனாய –திருவவதாரம் –பஞ்சாயுதங்களுக்கு வேலை இல்லாமல் –
திரு உகிர்களே –ரக்ஷணத்தில் முற்பாடராகி –

——————————————-

சடா படல பீஷணே சரபஸா ட்டஹா ஸோத் படே
ஸ் புரத் க்ருதி பரிஸ் புடத் ப்ருகுடி கேஅபி வக்த்ரே க்ருதே
க்ருபா கபட கேஸரின் தநுஜ டிம்ப தத்த ஸ்தநா
சரோஜா சத்ருஸா த்ருஸா வ்யதிபிஷஜ்ய தே வ்யஜ்யதே–7-

கபடமான ஸிம்ஹ உரு கொண்டவனே -திரு முகத்தில் பிடரி மயிர்க் கற்றைகளால் பயங்கரமாய்
வேகத்துடன் பெரும் சிரிப்பால்-மிடுக்கு உடையவனாய் -துடிக்கும் புருவங்களுடன்
கோபம் மூண்டவனாக உன்னால் செய்யப் பட்டாலும்
உன் கருணை போன்ற உன் திருக் கண்களால் அஸுரக் குழந்தை ப்ரஹ்லாதனுக்கு
முலைப்பால் மூட்டி மாறுபட்ட சிகிச்சை செய்தது வெளிப்படுகிறது

சடா படல பீஷணே சரபஸா ட்டஹா ஸோத் படே -ஸ் புரத் க்ருதி பரிஸ் புடத் ப்ருகுடி கேஅபி வக்த்ரே க்ருதே
திரு முகத்தில் பிடரி மயிர் கூட்டங்கள்
அட்டகாசமான ரூபம்
கர்ஜனை மிக்கு -க்ரோதம் மிக்கு -தெளிந்த கோபம் -புருவம் துடித்து -இருந்தாலும் கூட
ரத்த மயம் எங்கும் -இருக்க -மாற்று மருந்து -அருகில்
சீரிய ஸிம்ஹம் -பூவைப் பூ வண்ணன் அன்றோ -சகஜம் இரண்டும்
க்ருபா கபட கேஸரின் தநுஜ டிம்ப தத்த ஸ்தநா -சரோஜா சத்ருஸா த்ருஸா வ்யதிபிஷஜ்ய தே வ்யஜ்யதே-
கபடத்தால் கேஸரீ -அசுரன் சிசு பிரகலாதன் -தாய் பாசம் -முலை தருமா போலே சாந்த ஸ்வரூபம் கடாக்ஷம் –
தயை எங்கு இருந்து வந்தது
தாமரை மலர் போலே -பிரகாசம் படுத்தும் கடாக்ஷம் –
சர்வ லோகமும் வாழும் படி –சிகிச்சை -operation success
பிரகலாதனுக்கு -விரோதி நிவ்ருத்தி -என்றபடி
சீற்றத்தோடு அருள் கொடுத்த என் சிங்க பிரான் யாரால் அறிய முடியும் –

—————————————-

த்வயி ரஷதி ரஷகை கிமன்யை-த்வயி சாரஷதி ரஷகை கிமன்யை
இதி நிஸ்ஸித தீ ஸ்ரயாமி நித்யம் ந்ருஹரே வேகவதீ தடாஸ்ரயம் த்வாம் –8-

ஸ்ரீ நரசிம்ஹர் நீ அடியேனை ரஷித்த பின்பு மற்ற ரக்ஷகர்களால் என்ன பயன் –
நீ என்னை ரக்ஷிக்கா விட்டால் கூட மற்ற ரக்ஷகர்களால் என்ன பயன் என்ற உறுதியான எண்ணத்துடன்
வேகவதீ நதிக் கரையிலே நித்ய வாசம் செய்து அருளும் உன்னை அடியேன் எப்பொழுதும் சரண் அடைகிறேன்

த்வயி ரஷதி ரஷகை கிமன்யை-த்வயி சாரஷதி ரஷகை கிமன்யை –
அவன் ஒருவனே ரக்ஷகன் -நீ ரக்ஷிக்க முடிவு பண்ணினால் –வேறே யார் வேண்டும் –
நீ ரக்ஷிக்கா விடிலும் வேறு யாருக்கும் வேலை இல்லை
கோரமான -உருவம் -பிரகலாதன் முன் பாசம் மிக்க தாய் -பார்த்தோம் –
வேறே எங்கேயும் போக வேண்டாம் –மத்யே விரிஞ்சி –பிரஜை ரக்ஷணத்துக்காக -சர்வ பூதானாம் ரக்ஷணார்த்தம்-
ப்ரஹ்மா ஸ்வயம்பு –பெருமாள் பற்றி வால்மீகி -இதே போலே -அத்தை ஒற்றியே ஸ்வாமி இங்கே அருளிச் செய்கிறார்
இதி நிஸ்ஸித தீ ஸ்ரயாமி நித்யம் ந்ருஹரே வேகவதீ தடாஸ்ரயம் த்வாம்
நரசிம்மனே –திரு வேளுக்கை எழுந்து அருளி -உன்னை அண்டி சேர்ந்து அடைக்கலம் அடைந்து நிம்மதியாக இருப்போம் –
நிச்சயித்த தீ -புத்தி அத்யாவசியம் உடன் -இருப்போம் –

——————————————————————-

இத்தம் ஸ்துத ஸக்ருதி ஹாஷ்ட பிரேஷ பத்யை
ஸ்ரீ வேங்கடேச ரசிதை ஸ்திரித சேந்த்ர வந்த்ய
துர்த்தாந்த கோர துரித த்விர தேந்த்ர பேதீ
காமாஸிகா நர ஹரிர் வித நோது காமான் –9-

அடக்க முடியாத கொடிய பாபங்கள் ஆகிய பெரிய யானைகளைப் பிளப்பவனும்
உயர்ந்த தேவர்களாலும் ஆஸ்ரயிக்கப் படுபவனான இந்த காமாஸிகா நரஸிம்ஹன்
ஸ்ரீ வேங்கடேச கவியால் இயற்றப்பட்ட இந்த எட்டு ஸ்லோகங்களும் இவ்வாறு இவ்வுலகில்
ஒருமுறை ஸ்துதிக்கப் பட்டு சர்வ அபேக்ஷிதங்களையும் அளித்து அருளுவானாக –

இத்தம் ஸ்துத ஸக்ருதி ஹாஷ்ட பிரேஷ பத்யை -ஸ்ரீ வேங்கடேச ரசிதை ஸ்திரித சேந்த்ர வந்த்ய
ஸ்வாமி தேசிகன் -8-ஸ்லோகங்கள் -ஒரு தடவை அனுசந்தித்து -கர்த்தா -ஞான அனுஷ்டான சம்பன்னர் அன்றோ –
இத்தம் இஹ ஸக்ருத் -இந்த இடத்தில் ஒரு தடவை –அஷ்ட பி -திரு அஷ்டாக்ஷரம் போலே இந்த ஸ்லோகம் –
துர்த்தாந்த கோர துரித த்விர தேந்த்ர பேதீ-காமாஸிகா நர ஹரிர் வித நோது காமான் —
அவனே அனைவராலும் ஆச்ரயிக்கப் பட வேண்டும் -அனுசந்திப்பார்களுக்கு சகல பலன்கள்
யானை போன்ற பாபங்கள் செய்து இருந்தாலும் -ஹரியாலும் சகிக்க முடியாதபடி இருந்தாலும் –
அவற்றைப் போக்கி அபேக்ஷிதங்கள்
அனைத்தையும் அருளுவான் -காமான் வித நோது -சர்வ சக்தன் –
மற்ற அவதாரங்கள் விட ஸ்ரேஷ்டம் -பக்த ரக்ஷணம் -அவதரித்த அன்றே –வ்யாபரித்தான் அன்றோ —

——————————

இதி காமாஸி காஷ்டகம் சம்பூர்ணம்

கவி தார்க்கிக ஸிம்ஹாய கல்யாண குண சாலி நே
ஸ்ரீ மதே வேங்கடேசாய வேதாந்த குரவே நம –

——————————————————————————————-

ஸ்ரீ கோயில் கந்தாடை அப்பன் ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ வேதாந்த தேசிகன் ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம் –

ஸ்ரீ வைராக்ய பஞ்சகம் —

December 10, 2016

ஸ்ரீ மான் வேங்கட நாதார்ய கவி தார்க்கிக கேசரி
வேதாந்த சார்ய வர்யோ மே சந்நிதத்தாம் சதா ஹ்ருதி –

———————————————————-

1268 /-1269- புரட்டாசி ஸ்ரவணம் -ஸ்வாமி திருவவதாரம் -/-28-ஸ்தோத்திர நூல்கள் அருளிச் செய்துள்ளார் /
1-சரணாகதி விஷயம் -நான்கு–/
A-நியாஸ தசகம் /B-நியாஸ விம்சதி/C -நியாஸ திலகம் -நம் பெருமாள் -விஷயம் -/D- சரணாகதி தீபிகை –
2-விபவ விஷய ஸ்தோத்திரங்கள் நான்கு /
-A-ஹயக்ரீவ ஸ்தோத்ரம் /–B- கோபால விம்சதி/C- ரகுவீர கத்யம் /D–தசாவதார ஸ்தோத்ரம்
3-திவ்ய பரிச்சயம் -திவ்ய ஆயுதங்கள் -நான்கு –
-/A-கருட பஞ்சாயத்-/B-கருட தண்டகம் -/ Cசுதர்ஸன அஷ்டகம்– /D- ஷோடச ஆயுத ஸ்தோத்ரம் –
4-பிராட்டி -வைபவம்– மூன்று -/13-ஸ்ரீ ஸ்துதி / 14-பூ ஸ்துதி/15- கோதா ஸ்துதி /
5-அர்ச்சாவதார -வைபவம் —11-ஸ்தோத்திரங்கள் –/
A- வரதஜ பஞசாசத் /B-தேவ நாத பஞ்சாசத் /C-அச்யுத சதகம் -பெண் பாவம் -பிராகிருத பாஷை -/
-D-தயா சதகம் /E- அபீத ஸ்தவம் -கோயில்-திருவரங்கம் வாழ -பயம் நீங்க – /
-F-காமாஸீகா அஷ்டகம்/G-வேளுக்கை ஸ்தோத்ரம் /H-பரமார்த்த ஸ்துதி திருப் புட் குழி /I-தேகழிலேச ஸ்தோத்ரம் /
J- பகவத் த்யான சோபனம் -/K- அஷ்டபுஜ அஷ்டகம் /
6-ஆச்சார்யர் -27–யதி ராஜ சப்ததி
-வைராக்ய பஞ்சகம் –ஆக -28-

————————————————————-

வித்யாரண்யர் -விஜய நகர சாம்ராஜ்யம் -ஸ்வாமி நண்பர் -/
ஆறு ஸ்லோகங்கள் –ஒன்றும் ஐந்துமாக / ஸ்வர்ண கற்களை வீசி -வைராக்யம் -கூரத் தாழ்வான் வட்டிலை எறிந்தால் போலே /
பட்டார் குறடு -வீர சுந்தர ராஜ பிரம்மராயன் –
முதல் ஸ்லோகம் தனியாக வித்யாரண்யர் இடம் அனுப்பி / மீண்டும் தூதுவரை விட்டு அழைக்க அதுக்கு தனியாக ஐந்து ஸ்லோகங்கள் /
-மாற்ற முடியாது என்று புரிந்து கொண்டார் –
-ராகம் இல்லாதவன் தன்மை வைராக்யம் -பரமாத்மாவை தவிர -/நிர்வேதம் முக்தி அடைய முக்கியமாக வேண்டுமே -/
அபய ஹஸ்தம் -ஸ்ரீ வரத ராஜர் – கதி த்ரய மூலஸ்தம் -எதற்கும் அவனே மூலம் -பரமைகாந்தி ஏகாந்தியாக இருக்க வேண்டுமே –
ஸூ தர்ம ஞான வைராக்ய ஸாத்ய பக்தி ஏக கோசர -வர்ணாஸ்ரம தர்மங்கள் -கர்ம யோகம் -ஞான பாகத்துடன் -செய்து வைராக்ய புத்தி
-த்ரிவித தியாகம்-சாஸ்த்ர சம்மதம் -அஸ்வ மரம் -மேலே வேர் கீழே கிளைகள் -சம்சாரம் மரம் -/ அசங்க ஸஸ்த்ரேண திடென சித்தா
-பற்று அற்ற -திடமான வைராக்யம் -கோடாலி கொண்டே வெட்ட முடியும் –
அப்யாஸம் -கொண்டே -அழுக்கு போக்கி விராகம் வளர்த்து கொள்ள வேண்டும் –

1 -ஆத்ம ஆதம்மீயம் வைராக்யம் -ஸூ கைங்கர்யம் -கருவியாக -யானே நீ என் உடைமையும் நீ – ஏறாளும் இறையோனும் திருவாய் மொழி
2–ஐஸ்வர்யம் கைவல்யம் த்யாஜ்யம் -ஒரு நாயகமாய் -திருவாய் மொழி
3–லோக யாத்திரை வைராக்யம் -கொண்ட பெண்டிர் மக்கள் -திருவாய் மொழி / தாயே தந்தை –நோயே பட்டு ஒழிந்தேன் -/
நண்ணாதார் முறுவலிப்ப நாள் உற்றார் கரைந்து என்க இது என்ன உலகு இயற்க்கை
4—அஸேவ்ய சேவையில் வைராக்யம் -சொன்னால் விரோதம் இது –திருவாய்மொழி –

அஸேவ்ய சேவை விளக்கவே இந்த வைராக்ய பஞ்சகம் –

——————————————-

ஷோணீ கோண சதாம்ச பாலன கலா துர்வாரா கர்வா நல
ஷூப்யத் ஷூத்ர நரேந்திர சாடு ரஸாநா தன்யான் நமன்யாமஹே
தேவம் சேவிதுமேவ நிஸ்சி நு மஹே யோ அசவ் தயாளு புரா
தாநா முஷ்டி முஸே குசேல முனயை தத்தே ஸ்ம வித்தே சதாம் –1-

ஷோணீ கோண-பூமியில் சிறு பாகம் –இமையோர் வாழ் தனி முட்டை -ஒரு அண்டம் -14-லோகங்கள் -சப்த ஆவரணம் —
சப்த பிரகார மத்யே ஸ்ரீ ரெங்கம் -/
ஒவ் ஒன்றும் கீழே விட பத்து மடங்கு / இதுவே -500-கோடி மைல் விஸ்தீரம் -ஒரு அண்டம் ஒரு நான் முகன்-
த்வதீய பரார்த்த ஸ்வேத வராஹ கல்பம் நாம் இருப்பது
-கோடி அண்டங்கள் உண்டே /வான் இளவரசு வைகுண்ட குட்டன் -உதார வீக்ஷணையால் அனுமதி –
சூழ்ந்து -அகன்று ஆழ்ந்து —முடிவில் பெரும் பாழ்
-திரிபாதி விபூதி -உபய விபூதி நாயகன் -சகல மனுஷ நயன விஷயம் -சர்வ அவதானம் -ஈர வாடை -சத்ய பிரமாணம்-த்வம் மே -அஹம் மே –
சதாம்ச பாலன கலா–நூற்றில் ஒரு பாகம் -சிறு நிலத்தை ஆண்டு -பாலனம் நஹி சாமர்த்தியம் இவர்களுக்கு –
ஈஸ்வரனை ஒழிந்தவர் ரக்ஷகன் அல்ல
-கலா -பாலனம்-தெரியும் என்று அபிமானித்து /-ஒரு நாயகமாய் — /வைத்த மா நிதி இவன் ஒருவனே /
துர்வாரா கர்வா நல—ஆண்டு அத்தால் மிக்க —கர்வம் கொண்டு –நெருப்பு போன்ற அஹங்காரம் கொண்டு –
தூர்வாரா -கர்வா அடக்க முடியாத கர்வம் -அபிமானம் –
ஷூப்யத் ஷூத்ர நரேந்திர–குழப்பம் கொண்ட –அல்ப ராஜாக்கள் -/
தேவ பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஒரே வெண் கொற்றக் குடை கீழே –
காண் தகு தோள் அண்ணல் -கண்டவாற்றால் தனதே உலகு என்று நின்றான் –
இவர்களோ -அங்கண் மா ஞாலத்து அரசர் –அர்த்தம் இந்த ஸ்லோகம் —
சாடு ரஸாநா -இனிய ஸ்தோத்திரங்கள் கொண்டு /
-மாரி அனைய கை / மால் வரையை ஒக்கும் திண் தோள் / போர் முகத்து அறியானை புலியே என்றேன்-
-கல்லாத ஒருவனை கற்றான் என்றேன் —பச்சை பசும் பொய் பேசித் திரிவர்-மொட்டை தலையணை குழல் அழகன் -ஸ்தோத்ரம் வசப்படுவர் –
தன்யான் நமன்யா மஹே-தன சம்ருத்தி –நானே தன்யன் -என் புலமையை கலையை அவர்களால் விலை பேசி வாங்க முடியாதே –
இவர்கள் மேன்மை கொண்டவர்களாக நான் மதிக்க மாட்டேன் –
தேவம் சே விதுமேவ நிஸ்சி நு ம ஹே-எம்பெருமானை சகல பிரகாரங்களால் -சகல வித ஸ்தோத்ரங்களாலே –
மனிசர்க்கு தேவர் போலே தேவர்களுக்கும் தேவன் -முக்கரணங்களால் -பல்லாண்டு போற்றி நாம ஜிதந்தே -சேவை -கைங்கர்யம்
-காயிக மானஸ வாசகமான சேவை -உறுதி கொண்டேன் -ஒருவனையே -அநந்யார்ஹத்வம் –
யோ அசவ் தயாளு புரா-அந்த தயாளு முன் ஒரு காலத்தில் -இந்த ஈஸ்வரன் –
தயை இல்லாமல் போனால் கல்யாண குணங்களுக்கு தோஷம் வருமே –
கொடுப்பதை எங்கே கண்டீர் என்ன-
-கர்ப்பத்தில் இருக்கும் குழந்தைக்கு -ஜீவனம் -அருளினவன் ரஷிக்காமல் போவானோ —
பரதந்த்ரன் அறிந்த பின்பு -மற்று ஒன்றினை காணா -ச பூமா —
அவன் இடம் ராகம் -மற்ற எல்லா இடங்களிலும் விராகம் வேண்டுமே –
தாநா முஷ்டி முஸே குசேல முனயை-குசேல முனிவருக்கு -பகவத் த்யான பரர்-துளி அவலை ஆசையுடன் சுவீகரித்தானே
-குசேலர் குபேரன் ஆனார் -சேவிக்க ஒருப்பட்ட போதே -/ ஸூதாமர் -குசேலர் -சீலை கிழிந்ததை ஒட்டி /
முனி மனனம் -செய்து -போகும் பொழுதும் வரும் பொழுதும் -பேட் த்வாராகா -நிச்சிதம் பண்ணும் க்ஷணமே அருளுவான் —
தத்தே ஸ்ம வித்தே சதாம்-எப்பொழுதும் இவனையே பாடிக் கொண்டே இருப்பேன் –
கருவில் உள்ள சிசுவுக்கே உணவு உண்ண வழி ஏற்படுத்தி அருளும் சர்வேஸ்வரன் -விஷ்ணு தர்ம ஸ்லோகம்
-கர்மத்துக்கு அனுரூபமான வாழ்வு கொடுப்பவன் -மார்கண்டேயனும் கரியே–
மோக்ஷம் இச்சேத் ஜனார்த்தன -ஆரோக்யம் தனம் ஞானம் -மோக்ஷம் –
ஸ்ரேயஸ் பிரேயஸ் -இரண்டையுமே அருளுவான் இவனே -அஸேவ்ய சேவை கூடாதே -/
புருஷோத்தமன் இருக்க -அதமன் -மத்யமன் -உத்தமன் -இடம் செல்வதா –
பரம தயாளு – அன்றோ –

————————————————————–

சிலம் கிம நலம் பவேத நல மௌதரம் பாதிதும்
பய ப்ரஸ்ருதி பூரகம் கிமு ந தாரகம் ஸாரஸம்
அயத்ன மல மல்லகம் பதி படச்சரம் கச்சரம்
பஜந்தி விபுதா முதா ஹ்யஹஹ குஷித குஷித –2-

சிலம்-சொல்ப தான்யம் –திரட்டப் பட்ட தானியம்
கிம நலம் பவேத நல -மௌதரம் பாதிதும்–ஜாடராகினி பசியை தணிக்க / அனலம் -நெருப்பு போதாதே என்றே சொல்லும் -அதனால் அனலம்
அலம் புத்தி இல்லாமல் –உதரம் வயிறு -/அலம்-போதும் -/பாதிகம்-பாதிக்கும் முன்பு -/
கிம் -திரட்டப் பட்ட தானியம் போதாதா -போஷகம் -வாழ் முதல் /
பய ப்ரஸ்ருதி பூரகம் -கிமு ந தாரகம் ஸாரஸம்–தடாகத்தில் கை நீர் சுவீகரித்தால் தாகம் தணிக்கும் /
விரல்களை குவித்து தடாகத்தில் உள்ள நீரே தாரகம் தானே -போதாதா –
அயத்ன மல மல்லகம் –பதி படச்சரம் கச்சரம் –அழுக்கு துணி வஸ்திரம் -கௌரவம் காப்பாற்றும்
அயத்னம்-மல மல்லாகம் -மலத்தை கட்டுப் படுத்த கோவணம் -பிரயோஜனப் படாமல் பெற்ற துணி
அயத்னம் அலம் -போதாதா -என்றும் /
பஜந்தி விபுதா முதா ஹ்யஹஹ–வித்வான்கள் வயிற்று பிழைப்புக்கு பிரயோஜனம் இல்லாமல் அல்ப அரசர்களை பாடி பிழைக்க வேண்டுமோ –
ஹா ஹா -அந்தோ அந்தோ
குஷித குஷித –வயிற்றின் நிமித்தம் /பூமி ஆளும் அரசர்களை -ஆளுவதாக பிரமித்து இருப்பார்களே –
உன்னித்து மற்றவரை தொழாமல் –அவனுக்கே அற்று தீர வேண்டுமே –
ஆகாரம் /நீர் / வஸ்திரம் -மூன்றுமே சொல்லி / அம்பரம் தண்ணீர் சோறு -/ அடிப்படைத்தேவைகள் -இவற்றுக்கு பாட வேண்டாமே –
சரீரம் தர்ம சாதனம் -/ கோவிந்த புண்டரீகாஷா ரக்ஷமாம் சரணம் கதாம் -பிரார்த்தித்து -ஆபத்தில் புடவை சுரந்தது திரு நாமம் வைபவம் இறே
கண்ணன் வஸ்திர அபஹரணம் -லீலா -/
பாதி அன்னம் கால் பங்கு நீர் -கால் பங்கு வாயு -இருந்தால் -மிதம் புத்வா –கொஞ்சமாக உண்டு –சதம் குத்வா -நூறு அடி நடந்து
-கொஞ்சம் பேசி -இடது பக்கம் திரும்பி படுத்து -ஆரோக்யம் -கிட்டும் –

—————————————————————————————–

ஜ்வலது ஜலதி க்ரோட க்ரீடத் க்ருபீட பவ ப்ரபா
ப்ரதி பட படு ஜ்வாலா மாலா குலோ ஜடரா நல
த்ருணமபி வயம் சாயம் ஸம்புல்ல மல்லி மதல்லிகா
பரி மள முசா வாசா யாசா மஹே ந மஹீஸ் வரான்–3-

ஜ்வலது ஜலதி க்ரோட -க்ரீடத் க்ருபீட பவ ப்ரபா –பிரகாசத்துக்கு –பாடவாகினி -சமுத்ரத்துக்கு உள்ளே இருக்கும் அக்னி –
பாடபாகநி பெண் குதிரை ரூபத்தில் சமுத்ரத்துக்குள் -முந்நீர் -உபரி நீரை உறிஞ்சி எல்லை தாண்டாமல் இருக்குமே –
கிரீட -விளையாடும் -குதிரை அன்றோ -கடலுக்குள் எரிமலை வெடிக்கும் –பிரபா -பிரகாசத்துக்கு -அது அத்விதீயம்
ப்ரதி பட படு ஜ்வாலா-ஒப்பான சமர்த்தமான ஜ்வாலை -மிகவும் சாமர்த்தியம் -ஜ்வாலா மிக்கு
மாலா குலோ ஜடரா நல –உணவை உணவாக கொள்ளும் ஜாடராக்கினி-ஜீரணத்துக்கு உதவுமே — இந்த ஜாடராக்கினிக்கு உணவுக்காக —
இந்த அக்னியையையும் படைத்த பிரபு உண்டே -/
த்ருணமபி வயம் சாயம் –புல்லை போன்ற அல்ப செல்வத்துக்காக — -யார் இடமும் கேட்க்காமல்–யாசாம் மஹே
சாயம் ஸம்புல்ல மல்லி மதல்லிகா-பரிமளம் மிக்க மல்லிகை போன்ற வாக்கால் –அவனை பாட கொடுத்து அவனை பாடுவதால் -இதை புகழலாமே –
சாயம்காலம் மலரும் – தானே மலர்ந்து இருக்கும் மல்லிகை –/
பூசும் சாந்து என் நெஞ்சமே -புனையும் கண்ணி என் வாசகம் செய்யும் மாலையே -வான் பட்டாடையும் அஃதே /
வாயினால் பாடி –தூயோமாய் வந்து தூ மலர் தூவி – சூட்டு நன் மாலைகள் தூயன ஏந்தி -தேஹி மே தாதாமி தே வியாபாரம் இல்லாமல்
சுருள் நாறாத பூ -மாடி தடவா சோறு –இத்யாதி /முக்குறும்பு அறுத்த நம்பி ஐதீகம் /
யயாதி சரித்திரம் -காமம்- தூறாக் குழி -காம க்ரோத பராயணர் —
யாசா மஹே ந மஹீஸ் வரான்—யாசிக்க மாட்டேன் -மற்ற அரசர்களை —
அந்தப்புர ஸ்த்ரீகள் -போன்ற பரதந்த்ரம் -அவனுக்கே அற்று தீர்ந்து -பரி பூர்ண பரப்ரஹ்ம அனுபவத்துக்கே
ஆழிப் பிரான் எனக்கே உளான் –வாய் கொண்டு மானிடம் பாட வந்த கவியேன் அல்லேன்-
-அன்னம் ப்ரஹம்மேதி திவ்ய ஞானாதி -ஸ்தூலா அருந்ததி நியாயம் -அன்னம் ப்ரஹ்மம் என்று தெரிந்து கொள் –
ஸூ ஷ்மம் -அனோர் அணியான்–தெரிந்த அன்னம் தொடங்கி ஆரம்பித்து -மநோ -பிராணன் -விஞ்ஞானம் -ப்ரஹ்ம – த்ருஷ்ட்டி விதி –
-பஞ்சாக்கினி வித்யா பிரகரணம் -பருத்தி பட்ட பன்னிரண்டு பாடு ஜீவாத்மா -பட்டு அன்றோ மனுஷ்ய யோனி –
ஆஹாரோ சுத்தி சத்வ சுத்தி–அஹம் அன்னம் -அந்நாத —
ப்ரஹ்மமே அன்னம் என்று தெரிந்து கொள் முடிக்கும் -அன்னம் ப்ரஹ்மமே என்று ஆரம்பித்து –
அன்னதுக்காக வாழாமல் -வாழ்வதற்கு உண்ண வேண்டும் –
உண்டிட்டாய் இனி உண்டு ஒழியாய் -வாரிக் கொண்டு விழுங்குவான் -என்னில் முன்னம் பாரித்து -/
உண்ணா நாள் பசியாவது ஓன்று இல்லை -உன பாதம் நண்ணா நாள் அன்று எனக்கு பட்டினி நாளே /
பாதேயம் புண்டரீகாக்ஷன் திரு நாம சங்கீர்த்தனம் /
பரமன் அடி பாடி நெய் உண்ணோம் -உண்டார்க்கு உண்ண வேண்டாமே /-
ஹரி கட்றஹாம்ருதம் பெருகின நமக்கே வேறே வேண்டாமே /
உண்ணும் சோறு பருகும் நீர் தின்னும் வெற்றிலை –
பொன்னடிக்கு உள்ளாதார் உள்ளத்தை உள்ளமாக கொள்ளோமே -பொய்கையார் தொடக்கமாக –
வயம் -ந யாசாமஹே -பிரபன்னர்களை தம் கோஷ்ட்டியுள் சேர்த்து அருளுகிறார் /
கேசவன் தமர் -பின் நாங்கள் -கோஷ்ட்டி சேர்ந்த பின்பு –
கணி கண்ணன் -போகின்றான் –போக்கு ஒழிந்தான் —
சொன்ன வண்ணம் செய்த எம்பெருமான் -பைந்நாகப் பாயை சுருட்டி கொண்டு/
விரித்து கொள் -ஓர் இரவு இருக்கை-/ காலை மாலை கமல மலர் இட்டு -/
உண்மை -தெளிவு- எளிமை -பிரியம்- ஹிதம்- பிரமாணிகம் -கம்பீர வாக்கு -அவிஸ்திருத ஸூகம்பீர– /
ப்ரஹ்ம ஸூத்ரம் –சுருங்க இருக்கும் –
ஸூ கம்பீர -படிக்க படிக்க புது அர்த்தங்கள் -ஸ்வாமி உடைய ஸ்ரீ ஸூக்திகள் /
வாக்மீ ஸ்ரீ மான் -வால்மீகி பெருமாளுக்கும் -பெருமாள் திருவடிக்கு -கொடுத்த பட்டம் –
தயை இல்லாமல் ஞான பலாதிகள் தோஷம் அடையும் –தயா சதகம் /தோஷம் பார்க்க-சர்வஞ்ஞன் உடைய சக்தியை மறைத்து -/
ந வேதாந்தாதாரம் சாஸ்திரம் -ந மது மதனாதி தத்வம் -த்வய வசனம் ஷேம கரம் -ஹிதம் அருளி –
உபநிஷத் சித்தாந்தம்–கிருஷ்ணன் ஞானிகளுக்கு ஆத்மா -ஹிதம் -கிருஷ்ண சித்தானம் -ஞானிகள் தன் ஆத்மா -பிரியம் –
வேதைகமேத அஹம் ஏவ வேத்தி -வேதத்தினாலே நான் அறிய படுகிறேன் –
அனுமானம் பிரத்யக்ஷம் பிரமாணம் ஆகாது / அஹமேவ வேத்ய -அரவிந்தலோசனையே சொல்லும் /
வேதங்கள் என்னை சொல்லி அல்லால் நில்லாது -இதுவே பிரயோஜனம் -கம்பீரம் ஒரு சொல்லை வைத்து மூன்று அர்த்தங்களும்

—————————————————————–

துரீஸ்வர த்வார பஹிர் விதார்த்திகா
துராஸி காயை ரசீதோயம் அஞ்சலி
யதஞ்சநாபம் நிரபாய மஸ்தி மே
தனஞ்சய ஸ் யந்தன பூஷணம் தனம் –4-

வயிற்று பசிக்காக கேட்க வேண்டாம் -நான்கு புருஷார்த்தங்கள் உண்டே –நான்கும் திரு காவேரி கரைகள் காட்டும் /
வட- தென் திரு காவேரி -/ வடக்கு வடக்கு தெற்கு தென்–விலகி உள்ளவை -அர்த்தம் காமம் / அருகில் தர்மம் மோக்ஷம் /
இவற்றுக்காக போனால் என்ன -என்ற கேள்வி பிறக்க /
மேலும் – வித்யா ததாயாதி விநயம் –பாத்ரதாம் –பணிவு -தனம் -தர்மம் -கைங்கர்யம் செய்ய -அதனால் ஸூ கம் -தார்மிகர் வார்த்தை
குலம் தரும் இத்யாதி -பொருந்திய தேசம் –செல்வமும் சேரும் -உண்டே /
ரதி மதி –தாயார் கடாக்ஷம் /தனம் இருக்க வேண்டாமா கேள்வி என்ன
என்னிடம் தனம் இருக்கே -அப்யவிகம வாதம் -கேட்டதை ஒத்தை கொண்டு-மாயன் அன்று –
தேரின் செப்பிய கீதையின் செம்மை பொருள் – தனம் உள்ளதே –
துரீஸ்வர த்வார பஹிர் விதார்த்திகா –கெட்ட பிரபுக்கள் வாசல் திண்ணையில் காத்து யாசித்து –
துராஸி காயை ரசீதோயம் அஞ்சலி —-இந்த யாசகத்துக்கு ஒரு கும்பீடு –திமிர் கொண்ட பிரபுக்கள் / துரீஸ்வர –அஹங்கரிக்கும் பிரபுக்கள் –
பொல்லாத தேவர் -தேவர் அல்லாதவர்களை-திரு வில்லா தேவரை – துரீஸ்வரர் -எம்பெருமான் உண்டு உமிழாத எச்சில் தேவர்கள் உண்டோ –
கல்லாதவர் இலங்கை கட்டு அளித்த காகுத்தன் -அல்லால் ஒரு தெய்வம் நான் இலேன் –சர்வேஸ்வரஸ்வரன்- சப்தம் -எம்பெருமானார் -ஸ்ரீ ஸூ க்தி
அவல நிலைக்கு கும்பீடு -அயம்- நான் -சமர்ப்பிக்கிறேன் –
ப்ராப்த பந்து -வாசலில் நிற்கலாம் -தான் ஒட்டி வந்து என் தனி நெஞ்சை வஞ்சித்து –
-பேர் அமர் காதல் பின் நின்ற காதல் கழிய மிக்கதொரு காதல் வளர்க்க அன்றோ
நிற்க வைக்கிறான் -சரணாகதி மீண்டும் மீண்டும் –நம்மாழ்வார் -5-/ திருமங்கை ஆழ்வார் -10-தடவை -/பேற்றுக்கு த்வரிக்க வேண்டுமே —
கடை பற்றி -உன்னை கூவுவான் வந்து நின்றோம் –பகவத் பாகவதர் வாசலில் நிற்கலாம்
-இந்த துரீஸ்வரர் துவாரங்களில்–பஹிர் -விதார்த்திகா வெளித் -திண்ணையில் – நிற்கவோ –
நாசமான பாசம் விட்டு நமன் தமர் நணுகா முன் -வாசம் மல்கும் தன் துழாயான் பதறி வணங்குவோம் –
பண்ணின் மொழியாள் பைய நடமின் என்னா முன் –வாசல் அடைத்து இகழா முன் —
அஞ்சலி -அம் ஜலயத்தி -நம என்னலாம் கடமை அது சுமந்தார்கட்கே –அவன் அன்றோ சுமக்கிறேன் —
உன்னை அர்த்தித்து வந்தோம் -நாம் அவனுக்கு சொல்லும் மா ஸூ ச –எனக்கே தன்னை தந்த கற்பகம் –
சர்வாயுதம் உடன் விபீஷணன் -சுக்ரீவன் அஞ்சும்படி அன்றி கை கூப்பி அன்றோ வந்தான் /ஐஸ்வர்யம் அக்ஷரம் கதி பரமம் பதிம் வா
–அஞ்சலி –கொடுக்க ஒன்றும் இல்லை என்று தலை குனிந்து -பெரிய பிராட்டியார் –
யதஞ்சநாபம் நிரபாய மஸ்தி மே –மை போன்ற -அழகுடன் –பயம் தீர்க்கும் –பிரிவில்லாமல் நித்யம் -/காந்தி உடன் கூடிய மை –
கண்ணன் என்னும் கரும் தெய்வம் காட்சி பழகி கிடப்பேனை – –கரியான் ஒரு காளை வந்து -கள்வன் கொல் யான் அறியேன் —
யமுனை ஆற்றின் கருப்பு கிருஷ்ண துளசி கருப்பு மையார் கரும் கண்ணி சததம் பார்த்தே இருப்பதால் /
மைப்படி மேனியான் -மை வண்ண நறும் குஞ்சி —
இக ஹ்ருத் த்யான க்ருத -பக்தி சித்தாஞ்சனம் -/மையார் கடலும் -மணி வரை -மா முகில் -கொய்யார் குவளையும் காயாவும் –போன்ற
மெய்யான -மெய்ய மலையான் -திருமெய்யம் /மையோ –மழை முகிலோ பொய்யோ எனும் இடையாளொடும் இளையானுடன் போனான்
மே அஸ்தி என்னிடம் உள்ளதே -வேறே எங்கேயாவது போவேனோ -/
வெட்கம் இல்லாத எனக்கு நமஸ்து -ஆளவந்தார்-ஸ்தோத்ரம் பண்ணாமல் -விலக நினைத்து
தனஞ்சய ஸ்யந்தன பூஷணம் தனம் –அர்ஜுனன் ரததுக்கு சாரதியாக–பூஷணமாக – இருந்த அவன் திருவடிகளே எனக்கு பூஷணம் –
பிரயத்னமே பண்ணாமல் —எனக்காகவே ஸ்ரீ பார்த்த சாரதி இருக்கவே -இந்த தனம் இருக்க -/ உன்னது அல்பம் -இது நிரந்தர அனவதிக –
மைப்படும் மேனியான தனம் -தேரில் உள்ள தனம்-புத்தி சாரதி -ஸ்தானத்தில் இருந்து நம்மை செலுத்துகிறான் –
மாய போர் தேர் பாகன் –அன்று தேர் கடாவிய பெருமான் கழல் காண்பது –பிராணவாகாரம் தேர் -அன்றோ –
ஆக்நேயாஸ்திரம் –ரதி -நீ இரங்கி கை லாகு கொடு என்றானே —
விஸ்வ ரூபம் சேவித்தும் அறியாமல் –தேர் எரிய-அக்னிக்கும் அக்னி பிரபுவாக
இருந்ததால் எரிய வில்லை முண்டு -காத்து கொடுத்தானே தேர் தட்டை -பூஷணமாக – இருந்த அவன் திருவடிகளே எனக்கு பூஷணம் –

———————————————————————-

சரீர பத நாவதி ப்ரபு நிஷேவணா பாதநாத்
அபிந்தன தனஞ்சய ப்ரசமதம் தனம் தந்தனம்
தனஞ்சய விவர்த்தனம் தன முதூட கோவர்த்தனம்
ஸூசாதநம் அபாதநம் ஸூமநஸாம் சமாராதனம் –5-

-11-தடவை தனம் –உள்ள தனத்தை பலவகைகளாக /
சரீர பதநாவதி ப்ரபு நிஷேவணா பாதநாத் –சரீரம் அழியும் வரை பிரபு சேவையை அருளி –
அடி வருடி —அவதி அது வரை -ஆபாதநாத் -கொடுக்கிற படியால்
யாவச் சரீரபாதம் த்வயம் சொல்லி கொண்டே இருக்க அரங்கன் ஸ்ரீ பாஷ்யகாரருக்கு நியமனம் —
பிராப்த பந்து -இவனே
துஷ்கரம் க்ருதவான் ராம –பிரபு -திருவடி -உண்ணாது உறங்காது ஒலி கடலை ஊடறுத்து –
ஓங்காரத்துக்கு விரோதியாக -ஆகார வாச்யனுக்கு கைங்கர்யமா -அகாரம் -ஆகாரம் -பசுக்கள் போலே அன்றோ சம்சாரி சேதனர் –
அபிந்தன தனஞ்சய ப்ரசமதம் தனம் தந்தனம்–ஜலத்தை உணவாக சுவீகரிக்கும் மின்னல் ஆகிய நெருப்பு –
தந்தனம்-வீண் – /சமணம் பண்ணும் சொத்து -தனஞ்சம் –அக்னி பகவான் -ஐந்தாம் -விறகு -தண்ணீரை எரி பொருளாக கொண்ட ஜாடராக்னி-/
பிரசமதம் -அணைக்க -சமனம் பண்ண –
ஜாடராக்கினி -பிரயோஜனம் அற்ற தனம் -தாழ்ந்த பயன்பாடு -கண்ட பேருக்கு தொண்டு செய்து -வழியும் தாழ்ந்தது -அதனால் வீண் –
தனஞ்சய விவர்த்தனம் தன முதூட கோவர்த்தனம் –அர்ஜுனனை மேம் படுத்து -கோவர்த்தனம் தங்கி –
என்னுடைய தனமோ யுக்தமான தனம் -கண்ணன் -தனஞ்சயனை வளர்த்துவிட்ட தனம் -அர்ஜுனனை வளர்த்து–வர்த்தனம்-நன்கு வளர்த்த விவர்த்தனம்
/தூக்கப்பட்ட கோவர்த்தனம் இவனே /
ஸூசாதநம் அபாதநம் ஸூமநஸாம் சமாராதனம்–நல்ல சாதனம் -ஆசிரித்து வருபவர்களுக்கு நீங்கி நீக்கி -நல்லோர்கள் சமாராதனம் பண்ணும் படி —
பசி தாகம் தீர்க்கும் அல்ப தனம் -மின்னல் போலே —ஐஸ்வர்யம் ஒழிந்து–நிரவதிக சாஸ்வத தனம் -பற்றியே வாழ வேண்டுமே –
குன்றம் ஏந்தி குளிர் மலை காத்த கோவிந்தன் பொற்றாமரை அடியே போற்றி -வாழுவோம் –
எளிய சாதனம் -சித்தம் அன்றோ -ஏற்ற சாதனம் சோபனம் சாதனம் -/பாதகம் இல்லாத சாதனம் -/
யார் என்று சொல்லாமல் -விசேஷணங்களை மட்டும் சொல்லி -பிரசித்தம் அன்றோ -/

சரீர பத நாவதி ப்ரபு நிஷேவணா பாதநாத் -அபிந்தன தனஞ்சய ப்ரசமதம் தனம் தந்தனம்-
அக்னியை வளர்க்குமோ உம் தனம் -கேள்வி -குளித்து மூன்று அனலை ஓம்பும் -அக்னி காரியத்துக்கு தனம் வேண்டுமே -/
அக்னி பகவானே என்னை நல்ல வழியில் கூட்டி போ ஈசாவாசா உபநிஷத் -ரூடி யவ்வ்கிக்க அர்த்தங்கள் உண்டே –
சேற்றில் பிறந்தது பங்கஜம் நாய்க்குடை தாமரை -இரண்டும் -/ சிவ -மங்களமாக /அக்ரே நயதி-முன்னேற்றப் பாதையில் நடத்தி செல்லும் அக்னி /
வைதிக கர்மாக்களுக்கு அக்னி சாக்ஷி -ரூடி அர்த்தம் நெருப்பு -யவ்வ்கிக்க பகவான் -சாஷாத் -சாஷாத் அபி ந விரோதம் ஜைமினி /
சரீராத்மா பாவத்தாலும் பரமாத்மா வரை பர்யவசிக்கும் -வேத வியாசர் இப்படி சொல்லி – ஜைமினியோ நேராகவே சொல்லலாம் என்பர் –
அகர முதல் எழுத்து எல்லாம் –ஆதி பகவன் முதற்றே உலகு – -அகாரம் அக்ஷரம் காரணம் போலே – /
தனஞ்சய விவர்த்தனம் தன முதூட கோவர்த்தனம்
தனஞ்சய -அக்னியை வளர்க்கும் பர ப்ரஹ்மம் என்றுமாம் -இங்கு -அந்தராத்மா -சரீராத்மா -பாவம் உண்டே -/ சக்தி கொடுத்ததே இவன் தானே
பூநிலாய ஐந்துமாய் இத்யாதி -/-வாயுர் அக்னி வாயு குமரன் -கொழுந்து விட்டு எரிய ஆரம்பித்ததே / மாதலி தேர் முன்பு கோல் கொள்ள /
தனஞ்சய விவர்த்தனம்-அர்ஜுனன் உள்ளத்தில் சந்தேகம் நெருப்பு அணைத்ததே-
ஆக இரண்டையும் இந்த தனம் பண்ணிற்றே –ஸ்திதோஸ்மி கத சந்தேக என்றானே –
திவத்திலும் பசு நிரை மேய்ப்பு உவாத்தி -கோ வர்த்தனன் –வளர்த்து போஷித்து / உன் தனம் ஒரு சரீரம் போஷிக்கும்
-என் தனமோ பசுக் கூட்டங்களையே போஷித்ததே -கோவிந்த பட்டாபிஷேகம் நடந்ததே –
ஸூசாதநம் அபாதநம் ஸூமநஸாம் சமாராதனம்-
ஸூ மனஸாம் -தேவதைகள் என்றுமாம் -/ யாகங்கள் தனம் மிஞ்ச செய்வார்கள் -நாங்கள் சொல்லும் தனம் தானே -என்னில்
பகவத் ஆராதனத்தில் தேவதைகள் திருப்தி அடையும் -ஒண் தாமரையாள் கேள்வன் அவனையே நோக்கும் உணர்வு –
சாதனம் -தனம் கொண்டு எத்தையும் வாங்கலாம் -சாத்தியம் இல்லை -இதுவோ ஸூ சாதனம் –
அபாதநம் –உங்கள் தனமோ அஹங்காரம் விளைவிக்கும்–பய ஹேது -இதுவோ ஆனந்தம் -அன்றோ –
மதம் இல்லாமல் ஸ்வாதந்த்ர லேசம் இல்லாமை / வித்யா தனம் குடிப்பிறப்பு தனம் -இத்யாதி மூக் குறும்புகள் -போலே இல்லையே –

——————————————————

நாஸ்தி பித்ரார்ஜிதம் கிஞ்சித் ந மயா கிஞ்சி தார்ஜிதம்
அஸ்தி மே ஹஸ்தி சைலாக்ரே வஸ்து பைதாமஹம் தனம் –6-

நாஸ்தி பித்ரார்ஜிதம் கிஞ்சித்–தமப்பனார் /பாட்டனார் சம்பாதித்தவை இல்லை
ந மயா கிஞ்சி தார்ஜிதம் -என்னாலும் சம்பாதித்தவை இல்லை
அஸ்தி மே ஹஸ்தி சைலாக்ரே –ஹஸ்தி கிரி நாதன் –
-வேழ மலைக்கு மேலே என்னுடைய சொத்து -என்னுடைய வஸ்து தனம் –இதுவே –
வஸ்து பைதாமஹம் தனம் -சதுர் முக ப்ரஹ்மானால் பெற்ற தனம் உண்டே / பிதாமகன் -அன்றோ நான் முகன்-உலக பாட்டனார் —
தூண் பிதா மஹீ –நாராயணனை பிரசவித்ததே -/
-அஸ்வமேத யாகத்தில் –ஹஸ்தி கிரி மஹாத்ம்யம் -/ ஸ்ரீ நிதிம் –சர்வ பூத நிதிம் தயா நிதிம்/
பிரத்யக்ஷம் -இது -உன்னிடமும் உண்டே -வித்யாதரண்யர் இடமும் உண்டே / முக்தி தரும் காஞ்சி க்ஷேத்ரம் –
உத்தமம் -ஸ்வார்ஜிதம்/ மத்யமம் பிதுரார்ஜிதம்/ அதமம்-சகோதரர் சொத்து / ஸ்த்ரீ ஆர்ஜிதம் அதம அதமம் /
யாருக்கும் எதையும் கொடுக்கும் தனம் -வேகவதியில் திருமங்கை ஆழ்வாருக்கு சொத்து காட்டிக் கொடுத்து /
ஆளவந்தாருக்கு இளையாழ்வார்
சொத்தை கொடுத்தாரே -ஆ முதல்வன் -கடாக்ஷிக்கப் பண்ணி /தேவதேவம் வரதம் –
சித்தி த்ரயம் காட்டிக் கொடுத்து -உடையவர்க்கு உதவி –அருளாள பெருமாள் எம்பருமானார் -/
திருவரங்க பெருமாள் அரையர் ஸ்தோத்ரத்துக்கு மயங்கி நம் ராமானுஜரை தந்து அருளி –
தசரதர் பெருமாளை விச்வாமித்ரருக்கு தட்டில் வைத்து கொடுத்தது போலே
ஸ்ரீ வசன பூஷணம் –/ ஈடு அருள -சம்பிரதாயத்துக்கு உதவிய பேர் அருளாளன் -உண்டே -காண் தகு தோள் அண்ணல் –

————————————————————-

ஸ்ரீ கந்தாடை அப்பன் ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம் –
ஸ்ரீ வேதாந்த தேசிகன் திருவடிகளே சரணம் .
ஸ்ரீ பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம் –

திவ்ய பிரபந்த திருமகள் திருநாமங்கள் -ஸ்ரீ காஞ்சி ஸ்வாமிகள் தொகுத்தவை –

December 10, 2016

1-அந்தாமரைப் பேதை வாழி
2-அம்புருவ வரி நெடுங்கண் அலர் மகள் வாழி
3-அரவிந்தப்பாவை வாழி
4-அலர் மகள் வாழி –
5-அலர் மேல் மங்கை வாழி
6-அலர் வாய் மழைக் கண் மடந்தை வாழி
8-அல்லி மலர் மகள் வாழி
9-அல்லி மாதர் வாழி
10-அல்லி மா மலர் மங்கை வாழி
11-அல்லியம் பூ மலர்க் கோதை வாழி
12-அணி மா மலர் மங்கை வாழி

13-இன் துணை பதுமத்து அலர் மகள் வாழி
14-எழில் மலர் மாதர் வாழி
15-ஒண் தாமரையாள் வாழி
16-ஒண் டொடியாள் திரு மகள் வாழி
17-ஒரு மதி முகத்து மங்கை வாழி
18-கடி மா மலர்ப்பாவை வாழி
19-கறை தங்கு வேல் தடங்கண் திரு வாழி
20-குல மா மகள் வாழி
21-கூந்தல் மலர் மங்கை வாழி
22-கொங்காம் இலைப் புண்டரீகத்தவள் வாழி

23-கொம்பராவு நுண்ணேரிடை வாழி
24-கோதை நறு மலர் மங்கை வாழி
25-கோலா மலர்ப் பாவை வாழி
26-கோலத் திரு மா மகள் வாழி
27-சங்கு தங்கு முன்கை நங்கை வாழி
28-சந்தணி மென் முலை மலராள் வாழி
29-ஸ்ரீ -சிரீ -வாழி
30-சீதை வாழி

31-சுரும்புறு கோதை வாழி
32-செங்கமலத் திருமகள் வாழி
33-செய்ய நெடு மலராள் வாழி
34-செய்ய போதில் மாது வாழி
35-செய்யவள் வாழி
36-தாமரை மலர் மேல் மங்கை வாழி
37-தாமரை மேல் மின்னிடையாள் வாழி
38-தாமரையாள் வாழியே
39-திரு வாழி
40-திரு மகள் வாழி

41-திரு மங்கை வாழி
42-திரு மா மகள் வாழி
43-திரு மாது வாழி
44-திரு மார்வத்து மாலை நங்கை வாழி
45-திருவுடையாள் வாழி
46-தூ மலராள் வாழி
47-தூவி யம்பேடை யன்னாள் வாழி
48-தெய்வத் திரு மா மலர் மங்கை வாழி
49-தேனார் மலர் மேல் திரு மங்கை வாழி
50-தேனுலாவு மென் மலர் மங்கை வாழி

51-தேரணிந்த அயோத்தியார் கோன் பெரும் தேவி வாழி
52-தோடுலா மலர் மங்கை வாழி
53-நல் விரை மலர் கோதிய மதுகரம் குலவிய மலர்மகள் வாழி
54-நாண் மலராள் வாழி
55-நித்திலத் தொத்து வாழி
57-நெறிந்த கருங்குழல் மடவாள் வாழி
58-நேரிழை மாது வாழி
60-பங்கய மா மலர்ப் பாவை வாழி

61-பண்ணை வென்ற இன் சொல் மங்கை வாழி
62-பதுமத்து அலர் மகள் வாழி
63-பனி மலராள் வாழி
64-பனி மலர் மேல் பாவை வாழி
65-பாவை வாழி
66-பால் மொழியாள் வாழி
67-பிறையுடை வாள் நுதல் பின்னை வாழி
68-புண்டரீகத்தவள் வாழி
69-புண்டரீகப் பாவை வாழி
70-புல மனு மலர் மிசை மலர் மகள் வாழி

71-பூங்கோதையாள் வாழி
72-பூ மகள் வாழி
73-பூ மங்கை வாழி
74-பூம் பாவை வாழி
75-பூ மேய செம்மாது வாழி
76-பூ மேல் மாது வாழி
77-பூ வளரும் திரு மகள் வாழி
78-பூவார் திரு மா மகள் வாழி
79-பூவின் மிசை நங்கை வாழி
80-பூவின் மேல் மாது வாழி

81-பூவினை மேவிய தேவி வாழி
82-பெரும் பணைத் தோள் மொய்ம்மலராள் வாழி
83-பேதை மங்கை வாழி
84-பொற்றாமரையாள் வாழி
85-பொலிந்து இருண்ட கார் வானில் மின்னே போல் தோன்றி மலிந்த திரு வாழி
86-போதார் தாமரையாள் வாழி
87-போதில் மங்கை வாழி
88-பவ்வத்து ஆராவமுதனைய பாவை வாழி
89-மங்கை வாழி
90-மடப்பாவை வாழி –

91-மட மகள் வாழி
92-மடவரல் மங்கை வாழி
93-மதுகரம் குலவிய மலர் மகள் வாழி
94-மது மலராள் வாழி
95-மலர்க்கிழத்தி வாழி
96-மலர்க் குழலாள் வாழி
97-மலர்மகள் வாழி
98-மலர் மங்கை வாழி
99-மலர் மாது வாழி
100-மலர் மேல் மங்கை வாழி

101-மலர் மேல் மலி மட மங்கை வாழி
102-மலர் மேல் உறைவாள் வாழி
103-மலர் வைகு கொடி வாழி
104-மலராள் வாழி
105-மன்னு மலர் மங்கை வாழி
106-மாது வாழி
107-மா மலர் மங்கை வாழி
108-மழை மென்னோக்கி வாழி
109-மானமரு மென்னோக்கி வாழி
110-மானேய் நோக்கின் மடவாள் வாழியே

111-மின்னொத்த நுண் மருங்குல் மெல்லியல் வாழி
112-மின்னொத்த நுண் இடையாள் வாழி
113-மிதிலைச் செல்வி வாழி
114-மைதிலி வாழி
115-மைத்தகு மா மலர்க் குழலாள் வாழி
116-மைய கண்ணாள் வாழி
117-மையார் கருங்கண்ணி வாழி
118-வல மார்பினில் வாழ்கின்ற மங்கை வாழி
119-வடிவிணையில்லா மலர் மகள் வாழி
120-வடித் தடங்கண் மலரவன் வாழி

121-வண்டார் பூ மலர் மங்கை வாழி
122-வரை யாகத்துள் இருப்பாய் வாழி
123-வல்லி நாண் மலர்க் கிழத்தி வாழி
124-வாசம் செய் பூங்குழலாள் வாழி
125-வாள் நெடுங்கண் வாழி
126-வாரணிந்த முலை மடவாள் வாழி
127-வில்லேர் நுதல் வேல் நெடுங்கண்ணி வாழி
128-வில்லைத் துலைத்த புருவத்தாள் வாழி
129-வெறியார்ந்த மலர் மகள் வாழி
130-வேங்கடம் சேர் தூவி யம்பேடை யன்னாள் வாழி

131-வேரி மாறாத பூ மேல் இருப்பாள் வாழி
132-வைதேவி வாழி —

——————————————————————–

ஸ்ரீ கந்தாடை அப்பன் திருவடிகளே சரணம் –
ஸ்ரீ காஞ்சி ஸ்வாமிகள் சரணம் .
பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம்

ஸ்ரீ பெரிய திருமடல் -திவ்யார்த்த தீபிகை –

December 6, 2016

ஸ்ரீ மன் நாத முனிகள் வகுத்து அருளினை அடைவில் மூன்றாவது ஆயிரம் –இயற்ப்பாவில் பத்தாவது திவ்ய பிரபந்தம் –
சிறிய அஸ்திரம் விட்டதில் கார்யம் கை கூட வில்லை என்று பெரிய ப்ரஹ்மாஸ்திரம் விடுகிறாள் பரகால நாயகி இதில் –
இதிலும் மடலூர்வேன் என்று பகட்டின அளவே அன்றி -மெய்யே மடலூர்ந்தமை இல்லை -கீழே வாசவத்தையை எடுத்துக் காட்டினால் போலே இதில் -சீதை -வேகவதி -உலூபிகை -உஷை- பார்வதி -போன்றோர்-
பேறு பெற ஸ்வ பிரவ்ருத்தி கூடாது என்று இல்லாமல் பேற்றுக்கு த்வரித்து இருந்த இந்த பெண்ணரிசிகளை எடுத்துக் காட்டி அருளிச் செய்கிறார் –

——————————————-

ஸ்ரீ பிள்ளை திரு நறையூர் அரையர் அருளிச் செய்த தனியன்

பொன்னுலகில் வானவரும் பூ மகளும் போற்றி செயும்
நன்னுதலீர் நம்பி நறையூரர் -மன்னுலகில்
என்நிலைமை கண்டும் இரங்காரே யாமாகில்
மன்னு மடலூர்வன் வந்து –

ஆழ்வார் தியானம் முற்றி பாவனா பிரகரக்ஷத்தாலே தன்மயத்வம் -ஆழ்வார் திவ்ய பிரபந்த பாவனையில் அமைந்த தனியன் –
நன்னுதலீர் -தோழிகளை நோக்கி அருளிச் செய்தார் –
பூ மகனும் -பாட பேதம் / வந்து மன்னு மடலூர்வேன்–திருப்பதிகள் தோறும் வந்து -நித்யம் மடலூர்ந்தே கொண்டு இருப்பேன் -என்றபடி-

———————————————

மன்னிய பல் பொறி சேர் ஆயிர வாய் வாள் அரவின்
சென்னி மணிக் குடுமித் தெய்வச் சுடர் நடுவுள்———-1
மன்னிய நாகத்தணை மேலோர் மா மலை போல்
மின்னு மணி மகர குண்டலங்கள் வில் வீசத்————-2
துன்னிய தாரகையின் பேர் ஒளி சேர் ஆகாசம்
என்னும் விதானத்தின் கீழால் -இரு சுடரை————-3
மன்னும் விளக்காக வேற்றி மறி கடலும்
பன்னு திரைக் கவரி வீச நில மங்கை———————4
தன்னை முன நாள் அளவிட்ட தாமரை போல்
மன்னிய சேவடியை வானியங்கு தாரகை மீன்———-5
என்னும் மலர்ப் பிணைய லேய்ந்த மழைக் கூந்தல்
தென்னன் உயர் பொருப்பும் தெய்வ வடமலையும்———6
என்னும் இவையே முலையா வடிவமைந்த
அன்ன நடைய வணங்கேய் அடி இணையைத்—————7
தன்னுடைய அம் கைகளால் தான் தடவத் தான் கிடந்ததோர்
உன்னிய யோகத் துறக்கம் தலைக் கொண்ட—————8
பின்னைத் தன்னாபி வலயத்துப் பேரொளி சேர்
மன்னிய தாமரை மா மலர்ப் பூ பூத்தம் மலர் மேல் —–9
முன்னம் திசை முகனைத் தான் படைக்க -மற்றவனும்
முன்னம் படைத்தனன் நான்மறைகள்-

மன்னிய -வாழ்ந்திடுக -மங்களாசாசனம் -நாடு வாழ்க -எம்பெருமான் வாழ்க –இத் திரு மடல் வாழ்க -என்றபடி –
பகவத் காமமே சிறந்தது என்று அருளிச் செய்ய உபக்ரமித்து -நான்கு புருஷார்த்தங்கள் –அவற்றை வெளியிட்ட வேதங்கள் –
-அவற்றையும் வெளியிட்ட நான் முகனையும் -அவன் தோன்றிய திரு நாபி கமலம் -உறங்குவான் போலே
யோகு செய்து அருளிய எம்பருமான் –அவன் கண் வளர்ந்து அருளிய திரு வனந்த ஆழ்வான் –
திருமேனி நிறைய புள்ளிகளைக் கொண்டவனும் -ஆயிரம் பைந்தலைகளைக் கொண்டும் -மஹா தேஜஸ்வியுமாகவும் இருந்து கொண்டு
அவன் படங்களில் உள்ள மாணிக்க மணிகளின் சிகைகளில் இருந்து கிளம்பிய தேஜோ ராசிகளால் முட்டாக்கு இடப்பெற்ற
அந்த சேஷ சயனத்தில் திரு மகரக் குழைகள் பள பள வென்று ஜ்வலிக்க கரிய மால்வரை போல் துயில்கின்ற பரஞ்சோதி
முத்துக்கள் என்னத்தக்க நக்ஷத்திரங்கள் நிறைந்த ஆகாச மண்டலம் மேல் கட்டியாக அமைய -நிகரின்றி ஜ்வலிக்கும்
திருவாழி திருச் சங்குகள் திரு விளக்குகள் ஆயின –
அன்று இவ் உலகம் அளந்து அருளின திருவடிகளின் விடாய் தீர பாற் கடல் அலைகள் சாமரமாக வீச பூமிப் பிராட்டி திருவடி வருடா நின்றாள் –
உறங்குவான் போல் யோகு செய்து அருளும் திரு நாபியில் திவ்ய தாமரைப் பூவைத்து தோன்றுவித்து
-உய்ய உலகு படைக்க வேண்டி உந்தியில் நான்முகனைத் தோற்றினான்-
அஃகொப்பூழ் செந்தாமரை மேல் நான்முகனைத் தோன்றுவிக்க -அவன் நான்கு வேதங்களையும் வெளியிட்டு அருளினான் –

எம்பெருமான் ஓதுவிக்க அவ்வேதங்கள் காட்டிய வழியே முன்னிருந்த வண்ணமே ஜகத் ஸ்ருஷ்ட்டி படைத்தான் என்றபடி –
சென்னி மணிக் குடுமித் தெய்வச் சுடர் நடுவுள்--இத்தையே ஆளவந்தார் -பணா மணி வ்ராத மயூக மண்டல பிரகாச மநோ தர திவ்ய தாமநி
மன்னிய நாகத்தணை-எப்போதும் சித்தமாக கண் வளர்ந்து ஈடாக -என்றபடி –
நாகத்தணை மேல் ஓர் மா மலை போல் தான் கிடந்து –என்று அந்வயம்
இரு சுடரை –திருவாழி திருச் சக்கரம் / சந்த்ர சூரியர்கள் என்றுமாம்
ஒன்றும் தேவும் உலகும் உயிரும் மற்றும் யாதும் இல்லா அன்று –பன்மைப் படர் பொருள் ஆதுமில் பாழ் நெடும் காலத்து –
ஸூர்ய சந்த்ரர்களைக் கொண்டு வர்ணிப்பது எவ்வாறு பொருந்தும் -என்னில்-சத் சம்ப்ரதாயம் -இல்லாத வஸ்துவே இல்லையே –
ஸூஷ்ம ரூபமாய் இருக்குமே -அத்தையே ஆழ்வார் அருளிச் செய்கிறார்
நில மங்கை-தன்னை முன நாள் அளவிட்ட தாமரை போல்–மன்னிய சேவடியை–நோக்கி -மறி கடலும்-பன்னு திரைக் கவரி வீச -என்று அந்வயம் – உலகு அளந்த ஸ்ரமம் தீர என்றவாறு –
நக்ஷத்ரங்களை சிரம் மீது அணிந்த புஷபங்கள் -என்றும் –தாரகா -மீன் -இரண்டும் நஸ்த்ரங்களை —
அஸ்வினி முதல் 27–மற்றும் பல்லாயிரங்கள் உண்டே -நக்ஷத்ர தாரா கணங்கள் –
தென்னன் உயர் பொருப்பும் -தென்னன் கொண்டாடும் தென் திரு மாலிருஞ்சோலையே -மலயத்வஜன்-அகஸ்தியர் வாசம் செய்யும்
மலய மலையிலே த்வஜம் நாட்டி -அவர் முன்னிலையில் -தர்மமே நடத்தக் கட வேன்-என்று கொடு நாட்டினான்
-சிலம்பாறு – தென் நன் என்றும் பிரிக்கலாம் -உன்னிய யோகத்துறக்கம் -தூங்குபவன் போலே யோகு புணர்ந்து –
மற்றவனும்-முன்னம் படைத்தனன் நான்மறைகள்–அநாதி நித நாஹ்யேஷா வாகுத் ஸ்ருஷ்டா ஸ்வயம்புவா-
-நான்முகன் வாக்கில் நின்றும் ஆவிர்பவித்தது என்றவாறு -நான்கு வேதங்களையும் சந்தை சொல்லி வைத்தான் என்றவாறு –

அம்மறை தான் –10
மன்னு மறம் பொருள் இன்பம் வீடு என்று உலகில்
நன்னெறி மேம்பட்டன நான்கு என்றே நான்கினிலும் –11
பின்னையது பின்னைப் பெயர் தரும் என்பதோர்
தொன்னெறியை வேண்டுவார் வீழ் கனியும் ஊழிலையும் –12
என்னும் இவையே நுகர்ந்து உடலம் தாம் வருந்தித்
துன்னும் இலைக் குரம்பைத் துஞ்சியும் வெஞ்சுடரோன் —-13
மன்னு மழல் நுகர்ந்தும் வண் தடத்தினுள் கிடந்தும்-
இன்னதோர் தன்மையராய் ஈங்குடலம் விட்டு எழுந்து —-14
தொன்னெறிக் கண் சென்றார் எனப் படும் சொல் அல்லால்
இன்னதோர் காலத்து இனையார் இது பெற்றார் —-15
என்னவும் கேட்டு அறிவதில்லை-

பின்னையது பின்னைப் பெயர் தரும் என்பதோர்-இறுதியில் சொல்லப்பட்ட மோக்ஷம் சரீரம் தொலைந்த பின் -சாஸ்திரம் சொல்லும்
பரம பதம் அர்ச்சிராதி கதி தொன்னெறி
வேதங்கள் முழுவதும் இந்த நான்கு புருஷார்த்தங்களையே சொல்லும் -நான்கும் வேத பிரதிபாத்யம் என்று சொல்லி பின்பு
தம் அபிமதம் பகவத் காமமே சிறந்தது-என்கிறார் இதில்
-தேசாந்தரம் தேகாந்தரம் காலாந்தரம் அனுபவம் இல்லாமல் -இங்கேயே இவ்வுடலோடு இக்காலமே அர்ச்சானுபவமே –
கொம்மை முலைகள் இடர் தீர கோவிந்தர்கோர் குற்றேவல் இம்மைப் பிறவி செய்யாதே இனிப்பு போய் செய்யும் தவம் தான் என்-ஆண்டாள் போலே –
ஊன் வாட உண்ணாது உயிர் காவலிட்டு உடலில் பிரியா புலன் ஐந்தும் நொந்து தான் வாட வாட தவம் செய்ய வேண்டா —
காயோடு நீடு கனியுண்டு வீசு கடும் கால் நுகர்ந்து நெடும் காலம் ஐந்து தீயோடு நின்று தவம் செய்ய வேண்டா –
பொருப்பிடையே நின்றும் புனல் குளித்தும் ஐந்து நெருப்பிடையே நிற்கவும் நீர் வேண்டா -அர்ச்சாவதாரத்தில் எளிதாக அனுபவித்து ஆனந்திக்கலாய் இருக்க இப்படி காய கிலேசங்கள் பட வேண்டாவே என்பார்கள் ஆழ்வார்கள் –
ஈங்குடலம் விட்டு எழுந்து ––துர்லபோ மானுஷோ தேஹ –இந்த அருமையான மனுஷ்ய தேஹம் கொண்டு இங்கேயே அனுபவிக்கலாய் இருக்க இழக்கிறார்கள் –

உளது என்னில்
மன்னும் கடும் கதிரோன் மண்டலத்தின் நன்னடுவுள் —16
அன்னதோர் இல்லியினூடு போய் வீடு என்னும்
தொன்னெறிக் கண் சென்றாரைச் சொல்லுமின்கள் சொல்லாதே —-17
அன்னதே பேசும் அறிவில் சிறு மனத்து ஆங்கு
அன்னவரைக் கற்ப்பிப்போம் யாமே அது நிற்க ——18-

அன்னதோர் இல்லியினூடு போய் –வாய் கொண்டு சொல்ல முடியாத ஸூ ஷ்மமான ரேந்த்ரத்தின் வழியே சென்று –
சுகோ முக்த -வாம தேவ முக்த –முதலானோர் அடைந்தார்கள் என்னில்-போய் வந்தார் சொல்லக் கேட்டதில்லையே –
கற்ப்பிப்போம் யாமே-எனக்கு பிடித்த புருஷார்த்தை இனிதாக பேசுவதை விடுத்து அறிவிலிகள் உடன் வாதம் செய்யவோ –
அவர்கள் ஏதேனும் சொல்லிக் கொண்டு இருக்கட்டும் -என்று கை ஒழிகிறார்-
ஆரானும் யாதானும் செய்ய அகலிடத்தை ஆராய்ந்து அது திருத்தலாவதே -என்ற நம்மாழ்வார் ஒரு புடை ஒப்பர் இவர் அன்றோ –

முன்ன நான் சொன்ன அறத்தின் வழி முயன்ற
அன்னவர் தாம் கண்டீர்கள் ஆயிரக் கண் வானவர் கோன்——–19
பொன்னகரம் புக்கு அமரர் போற்றி செய்யப் பொங்கொளி சேர்
கொன்னவிலும் கோளரி மாத் தான் சுமந்த கோலஞ்சேர் ——–20
மன்னிய சிங்காசனத்தின் மேல் வாணெடுங்கண்
கன்னியரால் இட்ட கவரிப் பொதிய விழ்ந்தாங்கு——-21
இன்னிளம் பூந்தென்றல் இயங்க மருங்கிருந்த
மின்னனைய நுண் மருங்குல் மெல்லியலார் வெண் முறுவல் —-22
முன்னம் முகிழ்த்த முகிழ் நிலா வந்தரும்ப
அன்னவர் தம் மானோக்கம் உண்டாங்கு அணிமலர் சேர் ——-23
பொன்னியல் கற்பத்தின் காடுடுத்த மாடெல்லாம்
மன்னிய மந்தாராம் பூத்த மதுத் திவலை —————–24
இன்னிசை வண்டு அமரும் சோலை வாய் மாலை சேர்
மன்னிய மா மயில் போல் கூந்தல் மழைத் தடம் கண் ——25
மின்னிடை யாரோடும் விளையாடி வேண்டிடத்து
மன்னு மணித்தலத்து மாணிக்க மஞ்சரியின் ———-26
மின்னொளி சேர் பளிங்கு விளிம்பிடத்த
மன்னும் பவளக்கால் செம்பொன் செய் மண்டபத்துள் ——27
அன்ன நடைய வரம்பையர் தங்கை வளர்த்த
இன்னிசை யாழ் பாடல் கேட்டு இன்புற்று இரு விசும்பில் ——28
மன்னு மழை தவழும் வாணிலா நீண் மதி தோய்
மின்னொளி சேர் விசும்பூரும் மாளிகை மேல் ——-29
மன்னு மணி விளக்கை மாட்டி மழைக் கண்ணார்
பன்னு விசித்ரமாப் பாப்படுத்த பள்ளி மேல் ———30
துன்னிய சாலேகஞ் சூழ் கதவத் தாள் திறப்ப
அன்ன முழக்க நெரிந்துக்க வாணீலச்——31
சின்ன நறுந்தாது சூடியோர் மந்தாரம்
துன்னு நறு மலரால் தோள் கொட்டிக் கற்பகத்தின் ——32
மன்னு மலர்வாய் மணி வண்டு பின் தொடர
இன்னிளம் பூந்தென்றல் புகுந்தீங்கு இள முலைமேல் ——33
நன்னறும் சந்தனச் சேறுள் புலர்த்தத் தாங்க அருஞ்சீர்
மின்னிடை மேல் கை வைத்து இருந்து ஏந்து இள முலை மேல் ——-34
பொன்னரும் பாரம் புலம்ப வகம் குழைந்து ஆங்கு
இன்ன வுருவின் இமையாத் தடம் கண்ணார் ——-35
அன்னவர் தம் மாநோக்கம் உண்டு ஆங்கு அணி முறுவல்
இன்னமுதம் மாந்தி இருப்பர் இது வன்றே ——36
அன்ன வறத்தின் பயனாவது ஒண் பொருளும்
அன்ன திறத்தே யாதலால் காமத்தின் ———-37
மன்னும் வழி முறையே நிற்று நாம் –

கொன்னவிலும் கோளரி மாத் தான் சுமந்த–சிங்கம் தானே சுமந்து நிற்கிறதோ என்று சங்கிக்கும் படி சிற்ப வேலைப்பாடு என்றபடி –
முன்னம் முகிழ்த்த முகிழ் நிலா வந்தரும்ப-அன்னவர்-நெஞ்சில் கருத்தை ஸூ சிப்பித்துக் கொண்டே புன்னகை செய்வார்களாம்
-பூ கொய்து விளையாட அழைப்பவர்கள் போலே
கவரிப் பொதிய விழ்ந்து ——-சாமரத் திரள்கள் தம் மேல் வந்து மலரப் பெற்று /
பொன்னியல் கற்பத்தின் காடுடுத்த மாடெல்லாம்-மன்னிய மந்தாராம் பூத்த மதுத் திவலை –கற்பகக் காடுகள் நிறைந்த பிரதேசங்கள்
எல்லா வற்றிலும் நிலை பெற்று இருக்கிற பாரிஜாத பூக்களில் உள்ள மகரந்த பிந்துக்களில்
மழைத் தடம் கண் —–குளிர்ந்த விசாலமான கண்களை யுடைய வர்களாயும்
விசும்பூரும் மாளிகை மேல் ——ஆகாசத்தில் சஞ்சரிக்கும் விமானத்தில்
மழைக் கண்ணார்-குளிர்ந்த கண்களை யுடைய மாதர்கள்
துன்னிய சாலேகஞ் சூழ் கதவத் தாள் திறப்ப-நெருங்கிய சன்னல்களைச் சுற்றி உள்ள கதவுகள் திறந்து கொள்ள
அன்ன வறத்தின் பயனாவது ஒண் பொருளும்-அன்ன திறத்தே–தர்ம புருஷார்த்துக்கு பலமாக பெரும் பெரு இதுவே –சிறந்த அர்த்த புருஷார்த்தத்தின் பலனும் அப்படிக்கு ஒத்ததே யாம் –

ஸ்வர்க்க லோகத்தில் கிடைக்கும் விஷய போகங்களை விரித்து அருளிச் செய்கிறார் –
மோக்ஷம் முதலிலே தள்ளி அறம் பொருள் இரண்டும் காம சித்தியே பலனாக கொண்டவை என்று அருளிச் செய்து
பகவத் காமமே தமது துறை -என்று ஆழ்வார் தமது உறுதியை அருளிச் செய்து தலைக் கட்டுகிறார்
சேம நல் வீடும் பொருளும் தர்மமும் சீரிய நல் காமமும் என்று இவை நான்கு என்பர் -நான்கினும் கண்ணனுக்கே
ஆமது காமம் அறம் பொருள் வீடு இதற்கு என்று உரைத்தான் வாமனன் சீலன் இராமானுசன் இந்த மண் மிசையே -என்றார் இறே அமுதனாரும் –
யாதலால் காமத்தின் –மன்னும் வழி முறையே நிற்று நாம் -என்பதை —
யாதலால் காமத்தின் – வழி முறையே நாம் நிற்றும் -என்றும் – யாதலால் -காமத்தின் மன்னும் வழி முறையே நாம் நிற்றும் -என்றும்
அல்ப அஸ்திரம் இல்லாத பகவத் காமத்தில் நிற்போம் என்றவாறு

மானோக்கின்
அன்ன நடையார் அலரேச ஆடவர் மேல் —–38
மன்னு மடலூரார் என்பதோர் வாசகமும்
தென்னுரையில் கேட்டு அறிவது உண்டு அதனை யாம் தெளியோம் ——39
மன்னும் வட நெறியே வேண்டினோம் –

கடல் அன்ன காமத்தர் ஆயினும் மாதர் மடலூரார் மற்றையோர் மேல் —

வேண்டாதார்
தென்னன் பொதியில் செழும் சந்தனக் குழம்பின் ——–40
அன்னதோர் தன்மை யறியாதார் ஆயன் வேய்
இன்னிசை யோசைக் கிரங்கா தார் மால் விடையின் —–41
மன்னு மணி புலம்ப வாடாதார் பெண்ணை மேல்
பின்னு மவ் வன்றில் பேடை வாய்ச் சிறு குரலுக்கு —–42
உன்னி யுடலுருகி நையாதார் உம்பர்வாயத்
துன்னு மதி யுகுத்த தூ நிலா நீள் நெருப்பில் ———43
தம்முடலம் வேவத் தளராதார் காம வேள்
மன்னும் சிலை வாய் மலர் வாளி கோத்து எய்யப் ——-44
பொன்னேடு வீதி புகாதார்

அரசிகர்களில் கடை கெட்டவர்கள் -விரஹத்தில் சந்தனத்துக்கு உண்டான தாஹத்வம் அறியாதவர்கள்
இடையர்கள் ஜாதிக்கு இயல்பான வேய் குழல் ஓசைக்கும் உருகி சுருண்டு விழாமல் இருப்பார்கள் –
கார் மணியின் நாவாடல் தினையேனும் நில்லாது தீயில் கொடிதாலோ-என்று உணராமல்
மேவு தண் மதியம் வெம் மதியமாலோ -நெருப்பை வாரி எறிந்தால் போலே அன்றோ இருக்கும் –
நவ யவ்வன ஸ்த்ரீகளாய் இருந்து வைத்து நாணம் காக்க வேணும் என்று இருந்து
தெருவில் புறப்படாமல் தத்வம் பேசி இருக்கும் அரசிக சிகாமணிகள் –

தம் பூவணை மேல்
சின்ன மலர்க் குழலும் அல்குலும் மென் முலையும் ——-45
இன்னிள வாடை தடவத் தாம் கண் துயிலும்
பொன்னனையார் பின்னும் திரு வுறுக

தம் பூவணை மேல்-சின்ன மலர்க் குழலும் அல்குலும் மென் முலையும் ——தங்களுடைய புஷப சயனத்தின் மீது
துகள்களை யுடைய புஷபங்கள் அணிந்த கூந்தலையும் நிதம்பத்தையும் மெல்லிய முலையையும்
இன்னிள வாடை தடவத் தாம் கண் துயிலும்- பொன்னனையார் பின்னும் திரு வுறுக —இனிதாய் இளையதாய் உள்ள வாடைக் காற்று வந்து தடவ -ஆனந்தமாக தூங்கும் ஸ்த்ரீகள் மேன்மேலும் மேனி அழகு மேலிட்டு விளங்கட்டும்
விரஹமே விளை நீராக -ஒழிந்த பாவி அப்படியே ஒழிந்தே போகட்டும் என்று சுகமாக வாழ்பவர்கள் கோஷ்ட்டியில் நான் இல்லை என்றவாறு –
பொன் நெருப்பிலே இட உரு அழியாமல் அழுக்கு அற்று நிறம் பெறுமா போலே விரக அக்னியால் வாடாதவர்கள் என்பதால் பொன்னனையாள் என்கிறார்
திரு உறுக -உறுதல்-அதிகப்படுதல்-அதிகமான சோபை அடையட்டும் என்று ஷேபிக்கிறார்-

போர் வேந்தன் ——46
தன்னுடைய தாதை பணியாலர சொழிந்து
பொன்னகரம் பின்னே புலம்ப வலம் கொண்டு ——-47
மன்னும் வள நாடு கை விட்டு மாதிரங்கள்
மின்னுருவில் வெண் தேர் திரிந்து வெளிப்பட்டுக் ——48
கன்னிரைந்து தீய்ந்து கழை யுடைந்து கால் சுழன்று
பின்னும் திரை வயிற்ருப் பேயே திரிந்து உலாவக்———-49
கொன்னவிலும் வெங்கானத்தூடு கொடும் கதிரோன்
துன்னு வெயில் வறுத்த வெம் பரல் மேல் பஞ்சடியால் —–50
மன்னன் இராமன் பின் வைதேவி என்றுரைக்கும்
அன்ன நடைய வணங்கு நடந்திலளே——–

போர் வேந்தன் -ரண ஸூரன் —பெருமாள் -/-தன்னுடைய தாதை பணியால் அரசு ஒழிந்து —
பொன்னகரம் பின்னே புலம்ப –அயோத்யா வாசிகள் அனைவரும் பின்னே அலுத்து கொண்டே வந்த போதிலும்
வலம் கொண்டு ——-தான் கொண்ட நிலையில் உறுதியாக கொண்டு
மாதிரங்கள் மின்னுருவில் வெண் தேர் திரிந்து –திக்குகள் தோறும் மின் போன்ற கானல் பரவி இருக்கப் பெற்றதும்
வெளிப்பட்டுக் ——எல்லாம் சூன்ய ஸ்தலமாக இருக்கப் பெற்றதும் -பார்த்த இடங்கள் எல்லாம் வெளி நிலமாகவே என்றவாறு
கன்னிரைந்து தீய்ந்து கழை யுடைந்து கால் சுழன்று
கற்கள் நிறைந்தும் –புல்லுகள் தீஞ்சு மூங்கில்கள் வெடித்து சூழல் காற்று அடித்து இருக்கப் பெற்றதும்
பின்னும் திரை வயிற்ருப் பேயே திரிந்து உலாவக்———-அதற்கு மேலே ஆகாரம் இல்லாமல் மடிந்த வயிற்றையுடைய பேய்களே
திரிந்து கொண்டு இருக்கப் பெற்றதும்
கொன்னவிலும் வெங்கானத்தூடு கொடும் கதிரோன்-கொலை பற்றியே சப்தமே இருக்கும் வெவ்விய காட்டில்
—காம சித்தியே -பெருமாள் கூடி இருப்பதே சுவர்க்கம் பிரிந்தால் நரகம் -கூட்டிப் போகா விடில்
ஆண் உடை உடுத்திய பெண் என்று ஜனகர் நினைப்பார் என்றாளே – –

பின்னும் கரு நெடும் கண் செவ்வாய்ப் பிணை நோக்கின்
மின்னனைய நுண் மருங்குல் வேகவதி என்றுரைக்கும் ———52
கன்னி தன் இன்னுயிராம் காதலனைக் காணாது
தன்னுடைய முன் தோன்றல் கொண்டேகத் தான் சென்று அங்கு ——53
அன்னவனை நோக்கா தழித் துரப்பி வாளமருள்
கன்னவில் தோள் காளையைக் கைப் பிடித்து மீண்டும் போய்ப் ——–54
பொன்னவிலும் மாகம் புணர்ந்திலளே –

வேகவதி என்னும் தேவ கன்னிகை -தமையன் தடை செய்தாலும் உதரித் தள்ளி போர் களம் சென்று பலரும் அறிய அவன் காதலனை
கைப் பிடித்து இழுத்து தன்னூர்க்குக் கொண்டு போய் இஷ்டமான போகங்களை அனுபவித்தாள்
-இவள் கதையும் வாசவத்தை கதையும் இன்ன புராணம் என்று அறியோம் –

பூம் கங்கை
முன்னம் புனல் பரக்கும் நன்னாடன் மின்னாடும்
கொன்னவிலும் நீள் வேல் குருக்கள் குலமதலை
தன்னிகர் ஒன்றில்லாத வென்றித் தனஞ்சயனைப் —-56
பன்னாக ராயன் மடப்பாவை பாவை தன்
மன்னிய நாண் அச்சம் மடம் என்றிவை அகலத் ———57
தன்னுடைய கொங்கை முக நெரியத் தானவன் தன்
பொன்வரை யாகம் தழீ இக் கொண்டு போய்த் தனது ——58
நன்னகரம் புக்கு நயந்து இனிது வாழ்ந்ததுவும்
முன்னுரையில் கேட்டு அறிவது இல்லையே –

அர்ஜுனன் தீர்த்த யாத்திரைக்கு சென்ற பொழுது -உலூபி என்னும் -கௌரயான் என்னும் ஐராவத குல சர்ப்ப ராஜன் பெண்
-கண்டு காம மோஹம் அடைந்து –
அப்பொழுது சம்வத்சர ப்ரஹ்மசர்ய விரதத்தில் நின்றாலும் சரண் அடைந்து விரதம் குலைக்கப் பட்டு
-இராவான் என்னும் புத்ரனை பெற்றதாக -மஹா பாரதம் ஆதி பர்வம் -234-அத்யாயம் –

சூழ் கடலுள் —-59
பொன்னகரம் செற்ற புரந்தரனோடு ஒக்கும்
மன்னவன் வாணன் அவுணர்க்கு வாள் வேந்தன் ——-60
தன்னுடைய பாவை யுலகத்துத் தன் ஒக்கும்
கன்னியரை இல்லாத காட்சியால் தன்னுடைய ——–61
இன்னுயிர்த் தோழியால் எம்பெருமான் ஈன் துழாய்
மன்னு மணி வரைத் தோள் மாயவன் பாவியேன் ——-62
என்னை யிது விளைத்த ஈரிரண்டு மால் வரைத் தோள்
மன்னவன் தன் காதலனை மாயத்தால் கொண்டு போய் ——63
கன்னி தன் பால் வைக்க மற்று அவனோடு எத்தனையோர்
மன்னிய பேரின்பம் எய்தினாள் –

பலி சக்ரவர்த்தி வம்சத்தில் -பாணாசுரன் -மக்கள் உஷை -அநிருத்தன் -அவள் தோழி -சித்ரலேகை –
எம்பெருமான் ஈன் துழாய்-மன்னு மணி வரைத் தோள் மாயவன் பாவியேன் -என்னை அனுபவிக்க ஒட்டாமல் மடல் எடுக்கும் படி
பண்ணின மஹாநுபாவன் எம்பெருமான் என்றபடி
மன்னிய பேரின்பம் எய்தினாள்-உஷை அனுபவித்தது சிற்றின்பம் என்றாலும்
உஷை அத்தை பேரின்பம் என்று நினைத்து இருந்தாள் என்றவாறு –

மற்றிவை தான் ———-64
என்னாலே கேட்டீரே ஏழைகாள் என்னுரைக்கேன்
மன்னு மலை யரையன் பொற்பாவை வாணிலா ———65
மின்னு மணி முறுவல் செவ்வாய் யுமை என்னும்
அன்ன நடைய வணங்கு நுடங்கிடை சேர் —————66
பொன்னுடம்பு வாடப் புலன் ஐந்தும் நொந்த அகலத்
தன்னுடைய கூழைச் சடாமாரம் தான் தரித்து ஆங்கு ——-67
அன்ன வரும் தவத்தினூடு போய் ஆயிரம் தோள்
மன்னு கர தலங்கள் மட்டிடித்து மாதிரங்கள் ———68
மின்னி யெரி வீச மேல் எடுத்த சூழ கழற்கால்
பொன்னுலகம் எழும் கடந்து உம்பர் மேல் சிலும்ப ——–69
மன்னு குலவரையும் மாருதமும் தாரகையும்
தன்னினுடனே சுழலச் சுழன்று ஆடும் ———–70
கொன்னவிலும் மூவிலைக் வேற்கூத்தன் பொடியாடி
அன்னவன் தன் பொன்னகலம் சென்று ஆங்கு அணைந்து இலளே —–71
பன்னி யுரைக்கும் கால் பாரதமாம்-

பர்வத ராஜன் ஹிமாவான் உடைய சிறந்த பெண் -உண்மை -தக்ஷன் சாபத்தால் -பார்வதி யோகத்தால் அக்னி உண்டாக்கி முடிந்து
மீண்டும் ஹிமாவான் புத்ரியாக பிறந்து தபஸ் -காவலில் புலனை வைத்து -கூழை கூந்தல் -தபஸுக்கு சேர சடையாக்கிக் கொண்டதால் சடாபாரம்
-கோரமான தபஸ் -செய்து -மூவிலை வேல் -த்ரி சூலம் –
வரும் தவத்தினூடு போய்–அன்னவன் தன் பொன்னகலம் சென்று ஆங்கு அணைந்து இலளே –என்று அந்வயம்
சூழ் கழல் கால் -கழல் சூழ்ந்த கால் -வீரத் தண்டை அணிந்த கால் -கூத்தாடி சூல பாணி பஸ்மதாரி சிவன் உடன் அனைய பெற்றாளே

பாவியேற்கு
என்னுறு நோய் யானுரைப்பக் கேண்மின் -இரும் பொழில் சூழ் —72
மன்னு மறையோர் திரு நறையூர் மா மலை போல்
பொன்னியலும் மாடக் கவாடம் கடந்து புக்கு ——–73
என்னுடைய கண் களிப்ப நோக்கினேன் நோக்குதலும்
மன்னன் திரு மார்பும் வாயும் அடி இணையும் ————74
பன்னு கரதலமும் கண்களும் பங்கயத்தின்
பொன்னியல் காடார் மணி வரை மேல் பூத்தது போல் —-75
மின்னி யொளி படைப்ப வீணாணும் தோள் வளையும்
மன்னிய குண்டலமும் ஆரமும் நீண் முடியும் ——-76
துன்னு வெயில் விரித்த சூளா மணி யிமைப்ப
மன்னு மரகதக் குன்றின் மருங்கே யோர் ————77
இன்னிள வஞ்சிக் கொடி யொன்று நின்றது தான்
அன்னமாய் மானாய் அணி மயிலாய் ஆங்கிடையே ——–78
மின்னாய் இளவேய் இரண்டாய் இணைச் செப்பாய்
முன்னாய தொண்டையாய்க் கெண்டைக் குலம் இரண்டாய் ——79
அன்ன திருவுருவம் நின்றது அறியாதே
என்னுடைய நெஞ்சும் அறிவும் இன வளையும் ———–80
பொன்னியலும் மேகலையும் ஆங்கு ஒழியப் போந்தேற்கு
மன்னு மறி கடலும் ஆர்க்கும் மதி யுகுத்த ———–81
இந்நிலாவின் கதிரும் என்தனக்கே வெய்தாகும்
தன்னுடைய தன்மை தவிரத் தான் என்கொலோ ——–82

திரு நறையூர் எம்பெருமான் சேவிக்கப் புகுந்த தான் பட்ட பாட்டை பேசாத தொடங்குகிறாள் பரகால நாயகி
திரு நறையூர் பொன்னியலும் மாடம் –திரு நறையூர் மணி மாடம் அன்றோ நாச்சியார் கோயில்
திரு நறையூர் மணி மாடம் சேர்மின்களே -தென்னறையூர் மன்னு மணி மாடக் கோயில் மணாளனை –
பன்னு கருதலம் -கொண்டாடத் தக்க திருக் கைகளும் –
பங்கயத்தின்-பொன்னியல் காடார் மணி வரை மேல் பூத்தது போல்--ஓர் மணி வரை மேல் பங்கயத்தின் காடு பூத்தது போலே என்று
திரு மேனி நீல ரத்ன பர்வதம் -திருக் கண் முதலியன தாமரைக் காடு என்று காட்டி அருளி
அகலகில்லேன் இறையும் பிராட்டி குறைவதால் திரு மார்பும் தாமரை என்ன குறை இல்லையே –
மன்னு மரகதக் குன்றின் மருங்கே யோர் —-மரகத பர்வம் முற்று உவமை –
இன்னிள வஞ்சிக் கொடி யொன்று நின்றது தான்-இதுவும் முற்று உவமை -ரூபக அதிசய யுக்தி –
நெஞ்சு போயிற்று அறிவு போயிற்று வளை கழன்றது மேகலை நெகிழ்ந்து ஒழிந்தது இப்படிப்பட்ட பரிதாப நிலையிலும் அவளும் இருந்தும் இழந்தேன்
கடல் கோஷம் நலிய -சீதோ பாவ ஹநூமதே என்றால் போலே நிலா சுடுக என்று நினைப்பிட்டானோ –

தென்னன் பொதியில் செழும் சந்தின் தாது அலைந்து
மன்னி இவ் யுலகை மனம் களிப்ப வந்து இயங்கும் ——-83
இந்நிலம் பூம் தென்றலும் வீசும் எரி எனக்கே
முன்னிய பெண்ணை மேல் முள் முளரிக் கூட்டகத்துப் ———84
பின்னும் அவ்வன்றில் பெடைவாய்ச் சிறு குரலும்
என்னுடைய நெஞ்சுக்கோர் ஈர் வாளாம் என் செய்கேன் ——–85

கடல் ஓசையும் நிலாவும் மட்டும் அல்ல -தென்றல் -அன்றில் போல் வனவும் நலிய -இவற்றால் நலிவு படும் பெண்ணாகப் பிறந்தேன் -என் செய்கேன்-

கன்னவில் தோள் காமன் கறுப்புச் சிலை வளையக்
கொன்னவிலும் பூம் கணைகள் கோத்துப் பொத வணைந்து ——86
தன்னுடைய தோள் கழிய வாங்கித் தமியேன் மேல்
என்னுடைய நெஞ்சே இலக்காக வெய்கின்றான் ———–87
பின்னிதனைக் காப்பீர் தான் இல்லையே-

அதற்கு மேலே மன்மத பாணங்களால் படும் வருத்தம் வாசா மகோசரம் -அநங்கன் என்ற பேர் பெற்றவனும்
கன்னவில் தோள் காமன்-என்றும் –தன்னுடைய தோள் கழிய வாங்கி-என்றும் சொல்லும் படி திண்ணிய உடம்பு உடையவன் போல அன்றோ வதைக்கிறான் –
கருப்புச் சிலை / முல்லை அசோகம் நீலம் மா முளரி -ஐந்து புஷபங்கள்
அன்றிக்கே-மத்தம் தீரம் சந்தாபம் வசீகரணம் – மோகனம் என்றும் சொல்வர்
உன்மா தனஸ் தாப நச்ச சோஷண ஸ்தம்ப நஸ்ததா சம்மோஹ நச்ச காமஸ்ய பஞ்ச ப்ரகீர்த்திதா என்றும் சொல்வர் –

பேதையேன்
கன்னவிலும் காட்டகத்தோர் வல்லிக் கடி மலரின் ———-88
நன்னறு வாஸம் மற்று ஆரானும் எய்தாமே
மன்னும் வறு நிலத்து வாளாங்கு உகுத்தது போல் ———-89
என்னுடைய பெண்மையும் என் நலனும் என் முலையும்
மன்னு மலர் மங்கை மைந்தன் கணபுரத்துப் ————90
பொன்மலை போல் நின்றவன் தன் பொன்னகலம் தோயாவேல்
என்னிவைதான் வாளா வெனக்கே பொறையாகி———–91
முன்னிருந்து மூக்கின்று மூவாமைக் காப்பதோர்
மன்னு மருந்து அறிவீர் இல்லையே –

காமன் செய்யும் ஹிம்சை இருக்கட்டும் -என் உடனே இருந்து என்னை ஹிம்ஸிக்கும் முலைகள் -தண்டிப்பார் யாரும் இல்லையே
ஒருவரும் புக்க கூடாத காட்டிலே சிறந்த கொடி தன்னிலே பரிமளோத்தரமான புஷ்ப்பம் புஷ்பித்து கமலா நின்றாள் யாருக்கு என்ன பலன் –
கோங்கு அலரும் பொழில் மாலிருஞ்சோலையில் கொன்றைகள் மேல் தூங்கு பொன் மாலைகளோடு உடனாய் நின்று தூங்குகின்றேன்
பேதையேன் -முடிந்து பிழைக்காமல் சாபல்யத்தால் பிராணனைப் பிடித்து கொண்டு நிற்கிறேன்
எனக்கே பொறையாகி -இருவர் சுமக்கக் கடவ முலையை ஒருவர் சுமக்கப் போமோ –
முன்னிருந்து -பெண்மைக்கு அவசியம் என்றால் முதுகில் முளைத்தால் ஆகாதோ –கண் எதிரே முளைத்து வாங்கவும் வேணுமோ
கொள்ளும் பயன் ஓன்று இல்லாத கொங்கை தன்னை கிழங்கோடும் அள்ளிப் பறித்திட்டு அவன் மார்வில் எறிந்து என் அழலைத் திரிவேன் –
பெண்ணாக இருப்பதால் வருத்தம் உணர்ந்து அருளிச் செய்ய பரகால நாயகி ஏறிட்டுக் கொண்டு
முலைகள் உள்ளே அடங்கிப் போக மருந்து கொடுப்பார் உண்டோ என்கிறாள் –

-மால் விடையின் ———92
துன்னு பிடர் எருத்துத் தூக்குண்டு வன்தொடரால்
கன்னியர் கண் மிளிரக் கட்டுண்டு மாலை வாய்த் ————93
தன்னுடைய நா வொழியாதுஆடும் தனி மணியின்
இன்னிசை ஓசையும் வந்து என் செவி தனக்கே ———–94
கொன்னவிலும் எக்கில் கொடிதே நெடிதாகும்
என்னிதனைக் காக்குமா சொல்லீர்-

மன்னு மருந்து அறிவீர் இல்லையே -என்றதும் நல்ல மருந்து உண்டு -என்று சொல்லும் வார்த்தைக்கு பாரித்து இருந்த பரகால நாயகி
காதிலே ஊரா மாடுகளின் மணியோசை வந்து விழ-செவியில் சூலத்தைப் பாச்சினால் போலே
நெடுக்கச் சென்று ஹிம்சை பண்ணா நின்றதே -எக்கு -சூலம் ஈட்டி என்றவாறு –

இது விளைத்த ——–95
மன்னன் நறுந்துழாய் வாழ் மார்பன் மா மதி கோள்
முன்னம் விடுத்த முகில் வண்ணன் காயாவின் ——–96
சின்ன நறும் பூந்திகழ் வண்ணன் வண்ணம் போல்
அன்ன கடலை மலையிட்டணை கட்டி ——-97
மன்னன் இராவணனை மா மண்டு வெஞ்சமத்துப்
பொன் முடிகள் பத்தும் புரளச் சரந்துரந்து——-98
தென்னுலக மேற்றுவித்த சேவகனை –

இக்கஷ்டங்களை விளைவித்த மஹாநுபாவன் இன்னான் என்று அறிவாள் பரகால நாயகி
அதி மானுஷ சேஷ்டிதங்களை செய்பவன் என்று அபிநயித்து அனைவரையும் அகப்படுத்திக் கொண்டு மேனாணித்து இருப்பவன் –
என் வாய்க்கு இரையாகி அவன் படப் போகும் பாடுகளை பாருங்கோள் என்கிறாள் மேல் -முன்னம் மா மதி கோள்- விடுத்த -இப்போது கிடீர் அவன் ஆபன் நரானரை நோக்கத் தவிர்ந்து -என்பர் நாயனார்
மதி யுகத்த இந்நிலாவின் கதிரும் என் தனக்கே வெய்தாகும்-சந்திரனுக்கு நேர்ந்த ஆபத்தைப் போக்கி என்னை நன்றாக தப்பிக்க நிர்வஹித்தான்-
இதை விளைவித்த மன்னன் –மார்பன் -முகில் வண்ணன் -சேவகனை -வீரனை -கூத்தனை –விசேஷணங்கள்–எல்லாம் கன்னவில் தோள் காளை-என்ற இடத்தில் அந்வயிக்கும் –

ஆயிரக்கண்
மன்னவன் வானமும் வானவர் தம் பொன்னுலகும் ——99
தன்னுடைய தோள் வலியால் கைக்கொண்ட தானவனைப்
பின்னோர் அரியுருவமாகி யெரி விழித்துக் ——100
கொன்னவிலும் வெஞ்சமத்துக் கொல்லாதே வல்லாளன்
மன்னு மணிக்குஞ்சி பற்றி வர வீரத்துத் ——-101
தன்னுடைய தாள் மேல் கிடாத்தி அவனுடைய
பொன்னகலம் வள்ளுகிரால் போழ்ந்து புகழ் படைத்த —–102
மின்னிலங்கு மாழிப் படைத் தடக்கை வீரனை

கொன்னவிலும் வெஞ்சமத்துக் கொல்லாதே–தூணில் நின்றும் தோன்றி திருக் கண்களால் கொளுத்தி விடலாம் என்றாலும் –
ஆஸ்ரித ப்ரஹ்லாதன் விஷயத்தில் பல்லாயிரம் கொடுமைகள் புரிந்த பாவியை ஒரு நொடிப் பொழுதில் கொன்று முடிக்காமல்
சித்திர வதை பண்ணி விட வேண்டும் என்றும் தாள் மேல் கிடாத்தி போழ்ந்தான் யாயிற்று-அந்திப் பொழுதில் திருக்கை யுகிர்களால் பிளந்து அருளினான்

மன்னிவ் வகலிடத்தை மாமுது நீர் தான் விழுங்கப் ——-103
பின்னுமோர் ஏனமாய்ப் புக்கு வளை மருப்பின்
கொன்னவிலும் கூர் நுதி மேல் வைத்தெடுத்த கூத்தனை ——-104

மஹா வராஹ ரூபாயாய் -புண்ணியம் தெய்வதமும் சேர் பூ லோகத்தை புல் பாய் போலே சுருட்டிக் கொண்டே பாதாளம்
நண்ணி இரண்யாட்ச்சனை பின் தொடர்ந்தே ஏகி நலமுடனே யாதி வராகத் தேவாகி-மண்ணுலகம் அனைத்தும்
இடந்து எடுத்தோர் கோட்டில் வைத்து வர வவன் மறிக்க வதைத்துத் தேவர் எண்ண உலகீர் எழும் படியப் பண்ணா
இறைவா நாராயணனே எம்பிரானே-என்பர் பின்னோரும்
இப்பொழுது நடக்கும் ஸ்வேத வராஹ கல்பத்துக்கு முந்திய பாத்ம கல்பம்
வகலிடத்தை மாமுது நீர் தான் விழுங்க–முது நீர் -சகல பதார்த்தங்களும் முற்பட்டு புராதானமாய் யுள்ள நீர்
-அப ஏவ சசர்ஜாதவ்–நன்மைப் புனல் பண்ணி நான் முகனைப் பண்ணி –
வைத்து எடுத்த கூத்தனை -அக்காலத்தில்  மகிழ்ச்சி தோற்ற கூத்தாடினான் -என்பதை கண்டார்கள் ஆழ்வார்கள்

மன்னும் வடமலையை மத்தாக மாசுணத்தால்
மின்னு மிருசுடரும் விண்ணும் பிறங்கொளியும் ——-105
தன்னினுடனே சுழல மலைத் திரிந்தாங்கு
இன்னமுதம் வானவரை யூட்டி அவருடைய ———106
மன்னும் துயர் கடிந்த வள்ளலை –

மந்த்ர மலை சுழன்ற பொழுது அந்த சுழற்சியின் விசையின் மிகுதியால் சகல பதார்த்தங்களும் சுழல்வன
போலத் தோன்றினமை–மின்னு மிருசுடரும் – -தன்னினுடனே சுழல மலைத் திரித்து
அவருடைய –மன்னும் துயர் கடிந்த வள்ளலை–துர்வாச முனிவர் சாபத்தால் தேவர்களுக்கு நேர்ந்து இருந்த வறுமையைப் போக்கின-என்றவாறு –

மற்றன்றியும்
தன்னுருவ மாரும் அறியாமல் தான் அங்கோர் ——–107
மன்னும் குறளுருவின் மாணியாய் மாவலி தன்
பொன்னியலும் வேள்விக் கண் புக்கிருந்து போர் வேந்தர் —–108
மன்னை மனம் கொள்ள வஞ்சித்து நெஞ்சுருக்கி
என்னுடைய பாதத்தால் யான் அளப்ப மூவடி மண் ——–109
மன்னா தருக என்று வாய் திறப்ப மற்றவனும்
என்னால் தரப்பட்ட தென்றலுமே அத்துணைக் கண் ——–110
மின்னார் மணி முடி போய் விண் தடவ மேலேடுத்த
பொன்னார் கனை கழற்கால் ஏழ் உலகும் போய்க் கடந்தங்கு —–111
ஒன்னா வசுரர் துளங்கச் செல நீட்டி
மன்னிவ் வகலிடத்தை மாவலியை வஞ்சித்துத் ———112
தன்னுலக மாக்குவித்த தாளானை –

அத்துனைக் கண் —அவ்வளவில் -அந்த ஷணத்திலேயே –

-தாமரை மேல்
மின்னிடையாள் நாயகனை விண்ணகருள் பொன் மலையைப் ——-113
பொன்னி மணி கொழிக்கும் பூங்குடந்தைப் போர்விடையைத்
தென்னன் குறுங்குடியுள் செம்பவளக் குன்றினை —–114
மன்னிய தண் சேறை வள்ளலை மா மலர் மேல்
அன்னம் துயிலும் அணி நீர் வயலாலி ——–115
என்னுடைய வின்னமுதை எவ்வுள் பெரு மலையைக்
கன்னி மதில் சூழ் கணமங்கைக் கற்பகத்தை ——116
மின்னை யிரு சுடரை வெள்ளறையுள் கல்லறை மேல்
பொன்னை மரகதத்தைப் புட்குழி எம் போரேற்றை ——117
மன்னு மரங்கத் தெம் மா மணியை-

கோயில் திருமலை பெருமாள் கோயில் —மன்னும் அரங்கத்து எம் மா மணியை —மின்னி மழை தவழும் வேங்கடத்து எம் வித்தகனை –வெஃகாவில் உன்னிய யோகத்துறக்கத்தை
மின்னை இரு சுடரை –மின்னல் போலவும் சந்த்ர ஸூரியர்கள் போலவும் பள பள வென்று விளங்குபவன் -என்பர் பெரியவாச்சான் பிள்ளை
மின் என்று மின்னல் கொடி போன்ற பெரிய பிராட்டியார் -இரு சுடர் -ஸூர்ய சந்த்ரர்களுக்கு ஒப்பான திரு வாழி திருச் சங்குகள் சொல்லிற்றாய்
–இம்மூவரின் சேர்த்தி சொல்வதாக நாயனார் திரு உள்ளம் –
அங்கு நிற்கிற படி எங்கனே என்னில் -பெரிய பிராட்டியாரோடும் இரண்டு அருகும் சேர்ந்த ஆழ்வார்கள் உடன் ஆயிற்று நிற்பது –

வல்ல வாழ்
பின்னை மணாளனைப் பேரில் பிறப்பிலியைத் ——–118
தொன்னீர்க் கடல் கிடந்த தோளா மணிச் சுடரை
என் மனத்து மாலை யிடவெந்தை ஈசனை ——–119
மன்னும் கடன்மலை மாயவனை வானவர்தம்
சென்னி மணிச் சுடரைத் தண் கால் திறல் வலியைத் ——–120
தன்னைப் பிறர் அறியாத் தத்துவத்தை முத்தினை
அன்னத்தை மீனை யரியை யருமறையை——-121
முன்னிவ் வுலகுண்ட மூர்த்தியைக் கோவலூர்
மன்னு மிடை கழி எம்மாயவனைப் பேயலறப் ——-122
பின்னும் முலையுண்ட பிள்ளையை அள்ளல் வாய்
அன்னம் இரை தேரழுந்தூர் எழுஞ்சுடரைத்——-123
தென் தில்லைச் சித்திர கூடத்தென் செல்வனை
மின்னி மழை தவழும் வேங்கடத் தெம் வித்தகனை —–124

ஹம்சம் மத்ஸ்யம் ஹயக்ரீவர் வித்யா ப்ரத அவதாரங்கள்
பாவரும் தமிழால் பேர் பெறு பனுவல் பாவலர் பாதி நாள் இரவின் மூவரு நெருக்கி மொழி விளக்கு ஏற்றி முகுந்தனைத் தொழுத நன்னாடு –
வாசல் கடை கழியா யுள் புகா காமரு பூங்கோவல் இடை கழியே பற்றி இனி –நீயும் திரு மகளும் நின்றாயால் -பொய்கையார் –
அள்ளல் வாய்–அன்னம் இரை தேரழுந்தூர் –சேறு கண்டு இறாய்க்கக் கடவ அன்னங்களும் சேற்றைக் கண்டு இறாயாதே மேல் விழுந்து
சஞ்சரிக்கும் படியான போக்யதை யுடைய திரு அழுந்தூரிலே நித்ய வாசம் பண்ணுகிற நிரவாதிக தேஜோ ரூபனை -நாயனார்
அத்திருமலைக்கு சீரார் வேங்கடாசலம் என்னும் பேர் வைத்தனர் அது ஏது என்னில் வேம் என வழங்கு எழுத்தே கொத்துறு பாவத்தைக் கூறும்
கடம் என கூறு இரண்டாம் சுத்த வக்கரம் கொளுத்தப்படும் எனச் சொல்வர் மேலோர் -என்றும்
வெம் கொடும் பவங்கள் எல்லாம் வெந்திடச் செய்வதால் நல் மங்களம் பொருந்தும் சீர் வேங்கட மலை யானது என்றும் புராணத் செய்யுள்
வேம்-அழிவின்மை / கடம் -ஐஸ்வர்யம் / வேங்கடம் என்னும் பெயரில் தென்றலும் உண்டு –

மன்னனை மாலிருஞ்சோலை மணாளனைக்
கொன்னவிலும் ஆழிப் படையானைக் கோட்டியூர் —-125
அன்ன வுருவில் அரியைத் திரு மெய்யத்து
இன்னமுத வெள்ளத்தை இந்தளூர் அந்தணனை —-126
மன்னு மதிட் கச்சி வேளுக்கை யாளரியை
மன்னிய பாடகத் தெம் மைந்தனை -வெக்காவில்—127
உன்னிய யோகத் துறக்கத்தை-

ஆயிரம் பூம் பொழிலையும் யுடைய மாலிருஞ்சோலை யதுவே –வன கிரி அன்றோ –
அன்ன வுருவில் அரியை-வண் கையினார்கள் வாழ் திருக் கோட்டியூர் நாதனை நரசிங்கனை -தெற்காழ்வாரை குறித்த படி
அந்தணனை -அந்தணர் என்போர் அறவோர் மற்று எவ்வுயிர்க்கும் செந்தண்மை பூண்டு ஒழுகலான்
-பரம காருண்யன் -அறவனை ஆழிப் படை அந்தணனை
வேளுக்கை –வேள் இருக்கை -உகந்து அருளினை தேசம் அன்றோ
-காமஸிகாஷ்டகம்–காமத் அதி வசன் ஜீயாத் கச்சித அத்புத கேஸரீ–காமேந ஆஸிகா-என்றபடி
பாடகம் -பாடு பெருமை -அரவு நீள் கொடியோன் அவையுள் ஆசனத்தை அஞ்சிடாதே இட அதற்குப் பெரிய மா மேனி
அண்டமூடுருவ பெரும் திசை அடங்கிட நிமிர்ந்தோன்

ஊரகத்துள்
அன்னவனை அட்ட புயகரத் தெம் மானேற்றை ——128
என்னை மனம் கவர்ந்த வீசனை வானவர் தம்
முன்னவனை மூழிக் களத்து விளக்கினை ———-129
அன்னவனை யாதனூர் ஆண்டளக்கும் ஐயனை
நென்னலை இன்றினை நாளையை நீர்மலை மேல் ——130
மன்னு நான் மறை நான்கும் ஆனானைப் புல்லாணித்
தென்னன் தமிழை வடமொழியை நாங்கூரில் ———131
மன்னு மணி மாடக் கோயில் மணாளனை
நன்னீர்த் தலைச் சங்க நாண் மதியை நான் வணங்கும் ——–132
கண்ணனைக் கண்ணபுரத் தானைத் தென்னறையூர்
மன்னு மணிமாடக் கோயில் மணாளனைக் ——–133
கன்னவில் தோள் காளையைக் கண்டாங்குக் கைதொழுது
என்னிலைமை எல்லாம் அறிவித்தால் எம்பெருமான் ——–134
தன்னருளும் ஆகமும் தாரானேல் தன்னை நான்
மின்னிடையார் சேரியிலும் வேதியர்கள் வாழ்விடத்தும்——135
தன்னடியார் முன்பும் தரணி முழுதாளும்
கொன்னவிலும் வேல் வேந்தர் கூட்டகத்தும் நாட்டகத்தும்—–136
தன்னிலை எல்லாம் அறிவிப்பன்

என்னை மனம் கவர்ந்த வீசனை வானவர் தம்-முன்னவனை–தேவாதி ராஜன் இவர் மனம் கவர்ந்த ஈசன் அன்றோ -வேகவதி நிதி காட்டி அருளிய சரித்திரம் –
மூழிகே காலத்து விளக்கினை -வளக்கினை —பாட பேதம் –சம்பத் ஸ்வரூபன் என்றுமாம்
ஆ தன் ஊர் –காமதேனுவுக்கு பிரத்யக்ஷம் / ஆண்டு அளக்கும் ஐயன் –ஆண்டு -சகல காலங்களுக்கும் உப லக்ஷணம் -கால சக்ர நிர்வாஹகன் என்றபடி
ஆண்டளக்கும் ஐயனை-நென்னலை இன்றினை நாளையை-மூன்று விசேஷணங்கள் -நென்னலை-இறந்த காலங்கள் அனைத்துக்கும் உப லக்ஷணம்
இது விளைத்த காளையை –என்று தொடங்கி-கன்னவில் தோள் காளை-ஸ்வரூப ரூப குண விபூதியை அருளிச் செய்தார்
விரஹம் தின்ற உடம்பைப் பாரீர் -திரு உள்ளம் இரங்கா விடில் -ஆண்டாள் பெரியாழ்வார் வியாசர் வால்மீகி ப்ரஹ்லாதன்
குலசேகர பெருமாள் தொண்டைமான் சக்கரவர்த்தி போன்றோர் -கூடி இவன் மேன்மையில் பிரமித்து இருப்பார்களே –
அங்கு எல்லாம் சென்று அவனைப் போலே நிர் குணன் எங்கும் இல்லை என்று பறை அடித்து சொல்வேன்
லோகம் அடங்க திரண்ட இடங்களில் சென்று -சேஸ்வரம் ஜகத்து என்று பிரமித்து இருக்கிறவர்களை நிரீஸ்வரம் ஜகத்து
என்று இருக்கும் படி பண்ணுகிறேன் -என்றவாறு –

தான் முன நாள்
மின்னிடை யாய்ச்சியர் தம் சேரிக் களவின் கண்——-137
துன்னு படல் திறந்து புக்குத் தயிர் வெண்ணெய்
தன் வயிறார விழுங்கக் கொழும் கயற்கண்———138
மன்னு மடவோர்கள் பற்றியோர் வான் கையிற்றால்
பின்னு முரலோடு கட்டுண்ட பெற்றிமையும்——–139

கீழே ப்ரதிஜ்ஜை செய்த படி சில சமாசாரங்களை எடுத்து விடத் தொடங்குகிறாள் பரகால நாயகி –
ஏசத் தொடங்குவது ப்ராணாய ரோஷத்தின் பரம காஷ்டை யாகும்
ஏசியே யாயினும் ஈன் துழாய் மாயனையே பேசியே போக்காய் பிழை -குண கீர்த்தனங்களிலே இதுவும் ஒரு பிரகாரமே யாகும்
மானமரும் மென்னோக்கி-இரண்டு பிராட்டிகள் பேச்சாலே ஏக காலத்திலே முன்னடிகளால் இகழ்ந்தும் பின்னடிகளால் புகழ்ந்தும் அனுபவித்தாரே –
பெற்றிமையும் -தெற்றனவும்-சென்றதுவும் –என்ற இவை எல்லாம்- மற்றிவை தான் உன்னி உலாவ– என்ற இடத்தில் அன்வயித்து முடிவு பெறும்
இவனுடைய இழி தொழில்கள் சொல்லி முடிக்கப் போகாதவை -என்ற வாறு –
தன் வயிறார –திருமங்கை ஆழ்வாரைப் போலே பரார்த்தமாக களவு காண்கிறது அன்று -ஸ்ரீ பெரியவாச்சான் பிள்ளை ஸ்ரீ ஸூ க்திகள்-
வான் கயிறு –எதிர் மறை இலக்கணையால் குறுங்கயிறு -கண்ணி நுண் சிறுத் தாம்பாலே இ றே கட்டுண்ணப் பண்ணிக் கொண்டது –

அன்னதோர் பூதமாய் ஆயர் விழவின் கண்
துன்னு சகடத்தால் புக்க பெரும் சோற்றை——–140
முன்னிருந்து முற்றத் தான் துற்றிய தெற்றனவும்

ஆயிரம் கண்ணுடை இந்திரனார்க்கு என்று ஆயர் விழ எடுப்ப பாசன நல்லன பண்டிகளால் புகப் பெய்த அதனை எல்லாம்
போயிருந்தது அங்கொரு பூத வடிவு கொண்டு உன் மகன் இன்று நங்காய் மாயன் அதனை எல்லாம் முற்ற வாரி
வளைத்து உண்டு இருந்தான் போலும் -பெரிய திரு மொழி –10-7-7-
அட்டுக் குவி சோற்றுப் பருப்பதமும் தயிர் வாவியும் நெய்யளரும் அடங்கப் பொட்டத்துற்று-பெரியாழ்வார்
திரை போட்டு உண்டானா -பிறருக்கு கொடுத்து உண்டானா முற்றவும் தானே யன்றோ துற்றினான்-வெட்கமாவது பட்டானா -என்பேன்
தெற்றனவு-தெளிவு வெட்கம் இல்லாமை என்றவாறு

மன்னர் பெரும் சவையுள் வாழ வேந்தர் தூதனாய்—–141
தன்னை இகழ்ந்துரைப்பத் தான் முன நாள் சென்றதுவும்

கோதை வேள் ஐவர்க்காய் மன்னிக்கலாம் கூறிடுவான் தூதவனாய் மன்னவனால் சொல்லுண்டான்-இழி தொழில் நாடு அறியச் சொல்லி நாடு எல்லாம் அவமதிக்கும் படி செய்வேன் –

மன்னு பறை கறங்க மங்கையர் தம் கண் களிப்ப—-142
கொன்னவிலும் கூத்தனாய்ப் பேர்த்தும் குடமாடி
என்னிவன் என்னப் படுகின்ற ஈடறவும்————–143

செருக்குக்குப் போக்குவீடாக -குடங்கள் ஏற விட்டு கூத்தாட வல்ல எம் கோவே —
ஈடறவு–சீர் கேடு –-ஈடு பெருமை -அஃது இல்லாமை -அல்பத்தனம் என்றவாறு /
வீடறவும்-என்றும் கொண்டு கூத்தின் நின்றும் மீளாமை என்றுமாம்

தென்னிலங்கை யாட்டி யரக்கர் குலப்பாவை
மன்னன் இராவணன் தன நல் தங்கை வாள் எயிற்றுத்——144
துன்னு சுடு சினத்துச் சூர்பணகாச் சோர்வெய்திப்
பொன்னிறம் கொண்டு புலர்ந்து எழுந்த காமத்தால்—-145
தன்னை நயந்தாளைத் தான் முனிந்து மூக்கரிந்து
மன்னிய திண் எனவும் –

சூர்பணாகாவை செவியோடு மூக்கு அவள் ஆர்க்க அறிந்தானை பாடிப் பற அயோத்திக்கு அரசனைப் பாடிப் பற -பெரியாழ்வார்
மலை போல் உருவத் தோர் இராக்கதி மூக்கு அரிந்திட்டவன் காண்மின் இன்று ஆய்ச்சியரால் அளை வெண்ணெய் யுண்டு ஆப்புண்டு இருந்தவனே
ராமஸ்ய தஷினோ பா ஹூ
பொன்னிறம் கொண்டு -அபிமதம் பெறாமையாலே விவரணமான உடம்பை யுடையவள்
புலர்ந்து எழுந்த காமத்தால் -புலர்தல் -விடுதல் -உதயமாகி வளர்ந்த காமத்தினால் என்றபடி –
மன்னிய திண் எனவும் -ஸ்த்ரீ வதம் பண்ணினால்-அனுதாபமும் இன்றிக்கே பெரிய ஆண் பிள்ளைத் தானம் செய்ததாக
நினைத்து இருந்த நிலை நின்ற திருடத்வம் -என்று வியாக்யானம்

வாய்த்த மலை போலும்—–146
தன்னிகர் ஓன்று இல்லாத தாடகையை மா முனிக்காத்
தென்னுலகம் ஏற்றுவித்த திண் திறலும் மற்றிவை தான்—–147
உன்னி யுலவா யுலகறிய ஊர்வன் நான்
முன்னி முளைத்து எழுந்து ஓங்கி யொளி பரந்த—–148
மன்னிய பூம் பெண்ணை மடல் –

தாடகை -ஸூ கேது -என்னும் யக்ஷன் மகள்-ஸூந்தன் என்பவனின் மனைவி -கணவன் அகஸ்தியர் சாபத்தால் நீறாய் ஒழிந்ததை அறிந்து தன்
பிள்ளைகள் ஸூ பாஹு மாரீசர்கள் உடன் எதிர்த்துச் சென்ற பொழுது சாபத்தால் ராக்ஷஸி ஆனால்
ஸ்த்ரீ ஹத்தி பண்ணுவதே இந்த மஹாநுபரின் தொழில் என்பேன்
திண் திறல்-ஒரு பெண்ணைக் கொலை செய்து விடுவது பராக்ரமோ என்று ஏசினபடி
மற்றிவை தான்—உன்னி யுலவா –-சொல்லி முடிக்கப் போகாதவை அன்றோ -உதாரணத்துக்கு சிலவற்றை சொன்னேன் என்றபடி
முன்னி முளைத்து எழுந்து ஓங்கி யொளி பரந்த—–மன்னிய பூம் பெண்ணை மடல் –சிறப்பித்து பனை மடலைச் சொல்லி
இந்த ப்ரஹ்மாஸ்திரம் இருக்க இனி எனக்கு எண்ண குறை -என் கார்யம் கை புகுந்ததேயாம் -என்று
தான் பரிக்ரஹித்த சாதனத்தின் உறைப்பைக் காட்டி அருளுகிறார்

————————————————————————–

கம்பர்பாடல்

என்னிலைமை எல்லாம் அறிவித்தால் எம்பெருமான்
தன்னருளும் ஆகமும் தாரானேல் -பின்னைப் போய்
ஒண்டுறை நீர் வேலை யுலகறிய யூர்வன் நான்
வண்டறை பூம் பெண்ணை மடல்-பரகாலன் பாவனையில் அருளிச் செய்த பாடல் –

————————————————————-

ஸ்ரீ கோயில் கந்தாடை அப்பன் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ காஞ்சி ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ பெரியவாச்சான் பிள்ளை திருவடிகளே சரணம் .
ஸ்ரீ அழகிய மணவாள பெருமாள் நாயனார் திருவடிகளே சரணம் .
ஸ்ரீ திருமங்கை ஆழ்வார் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம் .-

சிறிய திருமடல் -திவ்யார்த்த தீபிகை சாரம் –

December 5, 2016

ஸ்ரீ மன் நாத முனிகள் வகுத்து அருளினை அடைவில் மூன்றாவது ஆயிரமான இயற்பாவில் ஒன்பதாவது திவ்ய பிரபந்தம் -சிறிய திருமடல்
திருக் குறும் தாண்டகத்திலே அனுபவித்த அனுபவம் பழைய அபி நிவேசத்தைக் கிளப்பிப் பெரிய ஆர்த்தியை யுண்டாக்கவே
நின்னடியிணை பணிவன் வரும் இடர் அகல மாற்றோ வினையோ என்று ஆர்த்தராய் சரணம் புகுந்தார் திரு எழு கூற்று இருக்கையில்
சமுத்திர ராஜனை சரணம் அடைந்தும் கால்ஷியம் செய்து கிடைக்க -சீறிச் சிவந்த கண்ணினராய் –
சாகரம் சோக்ஷயிஷ்யாமி சாபமானாய ஸுமித்ரே பத்ப்யாம் யந்து ப்லவாங்கமா -போலே
அவன் ஸ்வரூப ரூப குண விபூதிகளையும் உகந்து அருளினை தேசங்களையும் அழிக்கப் புகுகிறார் –
மடலூர்வன் -என்று சொல்லி அச்சம் உறுத்தி -மாசறு சோதீ -தோழீ உலகு தோறு அலர் தூற்றி ஆம் கோணைகள் செய்து குதிரியாய் மடலூர்துமே –
யாம் மடம் இன்றி தெருவு தோறு அயல் தையலார் நா மடங்கப் பழி தூற்றி நாடும் இரைக்கவே-
யாம் மடலூர்ந்தும் எம் ஆழி யங்கைப் பிரானுடைத் தூ மடல் தண்ணம் துழாய் மலர் கொண்டு சூடுவோம் -அச்சமூட்டி -பெற்றார்கள் -மடலூர வில்லை
ஆசையை யாராலும் வரம்பு அறுக்க முடியாதே -அரசர் ஆணைக்கு கடப்படுமோ -வேலி யடைத்தால் நிற்குமோ வேட்க்கை
ஞானம் கனிந்த நலம் -விவேக விரஹத்தால் வரும் பிரவ்ருத்தி விசேஷங்கள் எல்லாம் ஆதரித்திக்க தக்கனவே
பேரமர் காதல் கடல் புரைய விளைவித்த காரமர் மேனி நம் கண்ணன் –மடலூர்வதும் இவனது உபாய கிருஷி பலம் –
அவனது முக மலர்த்திக்கு உறுப்பாக பண்ணும் பிரவ்ருத்திகளில் இதுவும் அந்தரகதம்-
இலக்கணப்படி ஒரே பாசுரம் -கலி வெண்பா -ஒரே எதுகை யாக அமைந்தும் ஈற்றடி முச்சீராக முடிந்தும் –
தேசிகன் -40-பாடல்களாகவும் சிறிய திரு மடலையும் -78-பாடல்களாக பெரிய திருமடலையும்
-ராமானுஜ நூற்றந்தாதி சேர்த்து நாலாயிரம் வரவும்
அப்புள்ளார் -ராமானுஜ நூற்றந்தாதி சேர்க்காமல் வர -77 .5 -பாடல்களாக சிறிய திருமடலையும் —
-148 .5 -பாடல்களாகவும் -பிரித்து அருளிச் செய்துள்ளார்கள் –
155–அடிகள் கொண்ட பிரபந்தம் இது-
———————————————————————–

தனியன் -பிள்ளை திரு நறையூர் அரையர் அருளிச் செய்தது –

முள்ளிச் செழு மலரோர் தாரான் முளை மதியம்
கொள்ளிக் கென்னுள்ளம் கொதியாமே –வள்ளல்
திருவாளன் சீர்க்கலியன் கார்க்கலியை வெட்டி
மருவாளன் தந்தான் மடல் –

விரஹ தாப ஹரமான பிரபந்தம் -என்றவாறு -போந்த வெண் திங்கள் கதிர் சுட மெலியும் -மேவு தண் மதியம் வெம் மதியமாலோ —
முளை மதியம் -மல்லிகை கமல் தென்றல் அனைத்துக்கும் உப லக்ஷணம்
இந்த பிரபந்தத்தை ஒரு கால் அனுசந்தித்தவாறே அரை குலைய தலை குலைய ஓடி வந்து முகம் காட்டி
நம் விரஹ தாபம் தவிர்த்து அணைத்து அருள்வான் என்றவாறு
கலியனுக்கு முள்ளிப்பூ மாலை -ஜாதிக்கு ஏற்ற மாலை -இன்றும் திரு நகரியில் முள்ளிச் செழு மலர்த் தார் வடிவமான-ஸ்வர்ண திவ்ய ஆபரணம் சேவிக்கலாம்
-தாமரை என்னும் பொருளதான முளரி என்பதே முள்ளி என மருவி -தாமரை மாலையை அணிந்தவர் என்றும் சொல்வர்
மலரோ தாரான் –மலரோர் தாரான் –மலரான தாரான் -பாட பேதங்கள் –

————————————————–

ஸ்ரீ பூமிப்பிராட்டி உத்தம ஸ்த்ரீகள் லக்ஷணம் -நுனியில் கறுத்த இரண்டு கொங்கைகள் -திருமாலிருஞ்சோலை திருவேங்கடம் –
கடல் தன்னையே வஸ்திரமாக கொண்டு –ஸூ ர்யனைச் சுட்டியாக கொண்டு -மணிகளைக் கொழித்து வரும் நதிகளை ஹாரம் பூண்ட மார்பிலே கொண்டு
நீர் கொண்டு எழுந்த கார் மேகங்களை கூந்தலாகக் கொண்டு ஆவரண ஜலத்தை கட்டும் காவலுமாக கொண்டு இருக்க
இதில் வாழும் மனுஷர்கள் -தர்மம் அர்த்தம் காமம் மூன்றுமே புருஷார்த்தம் என்றாலும் காமமே பிரதானம்-மற்றவை இத்தை பெற்றார் எளிதில் அடைவார் என்றபடி
மோக்ஷம் பரோக்ஷ புருஷார்த்தம் இருப்பதாக சொல்ல மாட்டார்கள் -என்று நீங்கள் அறிய -அத்தை சொல்பவர்கள் விவேகம் அற்ற கூற்றை பார்ப்போம்
ஸூ ர்ய மண்டலத்தை பிளந்து கொண்டு அதனூடு போவதாம்-அந்த ஸூ ர்யன் ஒற்றைச் சக்கர தேரில் இருப்பானாம்
-அத்தேருக்கு ஏழு குதிரைகள் பூட்டி இருக்குமாம் -அக்குதிரைகள் மேக மண்டலத்தில் சஞ்சரிக்குமாம் –
நம்மால் கண் கூசும் படி காணவே ஒண்ணாத அத்தை பிளந்து போவதாக சொல்வது பொருந்துமோ
அப்படிப் போவார்க்கு மீள வைகுந்தம் கிட்டுமாம் -அதிலே ஆராவமுதம் அனுபவிக்கப்படுமாம் –
அப்படியே இருந்தாலும் இருட்டறையில் விளக்குபோலே சகல குணங்களும் விளங்கும் அர்ச்சாவதாரம் இருக்க
-உண்டோ இல்லையோ -சங்கை -உள்ள அத்தை பற்றுவது கையில் உள்ள முயலை விட்டு பறந்து போகும் காக்கை பின் போவது போன்றது அன்றோ
இது வரையிலே தாமான தன்மையில் அருளி மேலே குடக் கூத்தில் ஈடுபட்டு அனுபவிக்கப் பெறாத இடைச்சி பாவத்தில் அருளுகிறார்
முற்றும் நாயகி பாவனை -என்பதே பூர்வர்கள் நிர்வாகம் –
—————————————-

நான் சம்சார வாழ்வில் பெண்கள் போலே தலை முடியை எடுத்துக் கட்டி கச்சு அணிந்து கொண்டு -அரையிலே மேகலையை தரித்து
கண்ணிலே மையிட்டு அலங்கரித்து பந்தடித்து விளையாடிக் கொண்டு இருக்க -தாமரைக்கு கண்ணன் என்ற பேர் கொண்டவன்
அனைவரும் மகிழ பறை அறைந்து கொண்டு இக் கூத்துக்குத் தப்பி பிழைக்க வல்லார் உண்டோ என்று சொல்லிக் கொண்டு
குடக் கூத்தாடா நிற்க -பெண்டிர் என்னையும் அழைக்க போராத காலத்தால் நானும் சடக்கென எழுந்து அங்கே சென்றேன் –
சென்றதும் மேனி நிறம் இழந்தேன் -கை வளைகள் கழன்றன -அறிவு அழிந்தது -ஹித ப்ரியங்கள் கேட்க முடியாமல் ஒழிந்தேன்
சரீரம் ஒழியாமல் பேதைமை மிகுத்து இருக்க என் தாய் ஸ்ரீ பாகவத ஸ்ரீ பாத தூளி இட்டு செங்குறிஞ்சி மாலையை யுடைய
சாஸ்தாவுக்கு அஞ்சலியும் செய்தாலும் மீள வில்லை -பழங்கதை பேசும் பாட்டிமார்கள் குறத்தியை கேட்டு குறி கேட்கலாமே என்ன
ஒரு குறத்தி தானாகவே வர -தைவாவிஷடையாகி-சிறு முறத்தில் நெற்களை எடுத்து குறி பார்த்து சொன்னதாகச் செல்கிறது மேலே –

காரார் வரைக் கொங்கை கண்ணார் கடலுடுக்கை
சீரார் சுடர்ச் சுட்டிச் செங்கலுழிப் பேராற்று -பேரார மார்வில்
பெரு மா மழைக் கூந்தல் -நீரார வேலி நிலமங்கை என்னும்
இப் பாரோர் சொல்லப் பட்ட மூன்றன்றே
அம் மூன்றும் ஆராயில் தானே -அறம் பொருள் இன்பம் என்று –

தான் வை வர்ணியம் அடைந்து வருந்த பூமிப பிராட்டி சந்நிவேசம் இப்படி இருப்பதே –ஆறு விசேஷணங்கள்
தென்னன் உயர் பொருப்பும் தெய்வ வடமலையும் என்னும் இவையே முலையா வடிவமைத்த –பெரிய திருமடல்
-நாயகன் விரும்பிப் படுகாடு கிடக்கும் இடம் -முதல் விசேஷணம்
சமுத்ராம்பரா -கடலே வஸ்திரம் -இரண்டாவது விசேஷணம்
நெற்றிச் சுட்டி ஸ்தானத்தில் ஸூ ர்யன் -மூன்றாவது விசேஷணம்
மார்பின் ஸ்தானத்தில் பெரிய ஆறுகளும் -அதில் அணியும் ரத்னமயமான ஆபரணங்ககள் ஸ்தானத்தில்
அதில் கலங்கிய செந்நீர்ப் பெருக்கும்-நான்காவது விசேஷணம்
நீர் கொண்டு எழுந்த காளமேகம் -கூந்தல் -என்றும் ஐந்தாவது -விசேஷணம்
-ஆவரண ஜலம் சூழ்ந்த கட்டுக் காப்பு -ஆறாவது விசேஷணம் -நீர் ஆரம் வேலி -ஆவரணம் –

ஆரார் இவற்றினிடை அதனை எய்துவார் –
சீரார் இரு கலையும் எய்துவர் –
ஆரானும்உண்டு என்பார் எனபது தான் அதுவும் ஒராமை யன்றே –
அது ஒராமை ஆம் ஆறு உரைக்கேன் -கேள் ஆமே
கார் ஆர் புரவி ஏழ் பூண்ட தனி ஆழித் தேரார் –
நிறை கதிரோன் -மண்டலத்தைக் கீண்டு புக்கு –
ஆராவமுதம் அங்கு எய்தி -அதில் நின்றும் வாராது ஒழிவது ஓன்று உண்டே -அது நிற்க
-ஏரார் முயல் விட்டுக் காக்கைப் பின் போவதே –

ஆரார் இவற்றினிடை -இம்மூன்று புருஷார்த்தங்களுக்குள்
அதனை எய்துவார் -தமக்கு உத்தேசியமான காம புருஷார்த்தைச் சுட்டிக் காண்பிக்கிறார்
சீரார் இரு கலையும் எய்துவர் –காமமே -சாத்தியம் -அறமும் பொருளும் சாதனம் என்றபடி
காமமே பிரதானம் -அதின் கலா மாத்திரமே இவை -ஏக தேசம் என்றபடி -பகவத் விஷய காமமே வேதாந்த சித்தம் –
மேலே நஹி நிந்தா நியாயம் -நீள் விசும்பு அருளும் -இறந்தால் தங்குமூர் அண்டமே கண்டு கொண்மின் –என்பவர் அன்றோ
-அர்ச்சாவதார ப்ராவண்யத்தை சிறப்பித்துச் சொல்வதில் நோக்கு இங்கு இவருக்கு
அன்வாருஹ்ய வாதம் -தமக்கு அபிமதம் இல்லாத பொருளை ஒரு கார்யார்த்தமாக ஏற்றுக் கொண்டு சொல்லுகை —
ஓராமை –ஆராய்ச்சி இல்லாமை / கேளாமே –கேளுங்கோள் என்றபடி –

ஏரார் இள முலையீர் –என் தனக்கு உற்றது காண் –
காரார் குழல் எடுத்துக் கட்டி -கதிர் முலையை -வாரார வீக்கி -மணி மேகலை திருத்தி –
ஆராயில் வேற்கண் –
அஞ்சனத்தின் நீர் அணிந்து –
சீரார் செழும் பந்து -கொண்டு அடியா நின்றேன் நான் –
நீரார் கமலம் போல் செங்கண் மால் -என்று ஒருவன் –
பாரோர்கள் எல்லாம் மகிழ பறை கறங்க –
-சீரார் குடம் இரண்டு -ஏந்தி -செழும் தெருவே –
ஆராரெனச் சொல்லி -ஆடுமது கண்டு
எராரிள முலையார் என்னையரும் எல்லாரும் –
வாராயோ என்றார்க்குச் சென்றேன் என் வல் வினையால் –
காரார் மணி நிறமும் கை வளையும் காணேன் நான் –
ஆரானும் சொல்லிற்றும் கொள்ளேன் –

எனது அலங்காரம் கண்டு ஈடுபட்டு அவன் மடல் எடுக்க வேண்டி இருக்க நான் அன்றோ மடல் எடுக்க நேர்ந்தது –
ஆராயில் வேற்கண் –அயில் -கூர்மை
சீரார் செழும் பந்து -கொண்டு அடியா நின்றேன் நான் –பிராகிருத பதார்த்தங்களிலே மண்டிப் போது போக்கு கொண்டு இருந்த –
அஜாமேகாம் லோஹித சுக்ல கிருஷ்ணம் -செந்நூல் வெண்ணூல் கருநூல்களாலே கடாபி பட்டு கீழ் விழுவது மேல் எழுவது சுழன்றும் போகும்
அந்நிய பரையாய்க் கிடந்த என்னை வீதியார வருகின்ற விமலன் தன்னை காண வாராய் என்றதும் வல் வினையால் போனேன்
இங்கு வல் வினை என்றது பகவத் பக்தியால் என்றவாறு
சென்ற க்ஷணத்தில் நிறம் இழந்தேன் வளையல்கள் கழலப் பெற்றேன்

அறிவழிந்து –
தீரா வுடம்போடுபேதுறுவேன்கண்டிரங்கி
ஏரார் கிளிக் கிளவி-எம்மனைதான் வந்து என்னை –
சீரார் செழும் புழுதிக் காப்பிட்டு –
செங்குறிஞ்சித் தாரார் நறு மாலைச் சாத்தற்கு
தான் பின்னும் நேராதன ஓன்று நேர்ந்தாள்
அதனாலும் தீராது என் சிந்தை நோய்
தீராது என் பேதுறவு வாராது மாமை
அது கண்டு மற்று ஆங்கே
ஆரானும் மூதறியும் அம்மனைமார் சொல்லுவார்
பாரோர் சொல்லப்படும் கட்டுப் படுத்திரேல்
ஆரானும் மெய்ப்படுவான் என்றார்

சீரார் செழும் புழுதிக் காப்பிட்டு –ஸ்ரீ பாகவத ஸ்ரீ பாத தூளி யைக் கொண்டு ரக்ஷை இட்டு
மாயன் தமர் அடி நீறு கொண்டு அணிய முயலில் மாற்று இல்லை கண்டீர் இவ்வணங்குக்கே–தவள பொடி கொண்டு நீர் இட்டுடுமின் தணியுமே
செங்குறிஞ்சித் தாரார் நறு மாலைச் சாத்தற்கு-சாஸ்தா என்னும் தேவதாந்தரத்துக்கு –சாத்திக் கொள்கிறவன் அர்த்தம் இல்லை -சாஸ்தா -என்றவாறு
தான் பின்னும் நேராதன ஓன்று நேர்ந்தாள்-இது காணும் செய்து அறியாத அஞ்சலியையும் செய்து -மறந்தும் புறம் தொழா மாந்தர் –
வகுத்த விஷயத்தில் ஒரு அஞ்சலி பண்ணினால்-அது சாதனத்தில் அந்வயிக்கில் செய்வது என் -என்று இருக்கக் கடவ
தான் திருத் துழாய் பரிமாறாத ஒரு தேவதைக்கு ஒரு அஞ்சலியும் அகப்படப் பண்ணினாள் காணும் –
மூதறியும் அம்மனைமார் சொல்லுவார் –
இந்திரன் படிகள் இருக்கும் படி என் என்று ஒருத்தி ஒருத்தியைக் கேட்க 98–இந்த்ராதிகளை சேவித்தேன் -இந்திரன் படி கேட்க்கிறாய் –
வேணுமாகில் சொல்லுகிறேன் என்றாள் இ றே-அப்படியே பழையராய் நோய்களும் அறிந்து நோய்க்கு நிதானமும் அறிந்து
பரிகாரமும் பண்ணுவித்துப் போரும் மூதறிவாட்டிகள் சொல்லுகிறார்கள் –
பாரோர் சொல்லப்படும் கட்டுப் படுத்திரேல் –கட்டுப் படுத்துதலாவது குறி கேட்பது

அது கேட்டு-காரார் குழல் கொண்டைகட்டுவிச்சி கட்டேறி
சீரார் சுளகில் சில நெல் பிடித்து எறியா
வேரா விதிர் விதிரா மெய் சிலிரா
அங்கு ஆரலங்கல் ஆனமையால் ஆய்ந்து கை மோவா
பேர் ஆயிரம் உடையான் என்றாள்
பேர்த்தேயும் -காரார் திருமேனி காட்டினாள் –
கையதுவும் சீரார் வலம் புரியே என்றாள்
திருத் துழாய்த் தாரார் நறு மாலை கட்டுரைத்தாள் -கட்டுரையா

கட்டேறி--தெய்வ ஆவேசம் கொண்டு –
சுளகு -முறம் -பதரையும் மணியையும் பிரித்து புதரை நீக்கி -மணியே -மணி மாணிக்கமே -மதுசூதா
-நன் மணியாகிய எம்பெருமானை பிரகாசிப்பதால் சீரார் சுளகு –
கடல் வண்ணர் இது செய்தார் என்று நேராக சொல்லக் கூடிய விஷயம் இல்லையே –
மொய்த்துக் கண் பனி சோர மெய்கள் சிலிர்ப்ப ஏங்கி இளைத்து நின்ற என்றபடி -வேர்வை அடைந்தாள் -உடல் நடுங்கினாள் மயிர்க்கூச்சு எறிந்தாள்
பேர் ஆயிரம் உடையான் என்றாள்–ஆயிரம் திருநாமங்களை யுடைய எம்பெருமானே இந்நோய் செய்தவன் என்று எண்ணினாள்
பேர்த்தேயும் -காரார் திருமேனி காட்டினாள் -அதற்கு மேலே திரு மேனியைப் படி எடுத்துக் காட்டினாள்
கையதுவும் சீரார் வலம் புரியே என்றாள்–திருத் துழாய்த் தாரார் நறு மாலை கட்டுரைத்தாள் –விரை குழவு நறும் துளவம்
மெய்ந்நின்று கமழும்-அதுக்கும் மேலே அபிநயித்துக் காட்டினாள் –
கையதுவும் சீரார் வலம் புரியே என்றாள்-திருச் சக்கரத்துக்கும் உப லக்ஷணம் -தோளிணை மேலும் நன் மார்பின் மேலும் சுடர் முடி
மேலும் தாளிணை மேலும் புனைந்த-தண்ணம் துழாய் யுடை எம்மான் -என்று அபிநயித்துக் காட்டினாள்
கட்டுரையா -ஆக இவ்வளவும் அங்க சேஷ்டிதங்களாலே காட்டிய பின்பு வாய் விட்டுச் சொன்னதாவது
ஸூஸ் பஷ்டமாக நீங்கள் தெரிந்து கொள்ளுமாறு மேலே சொல்லாத தொடங்குகிறாள் –
கீழே என்றாள் கட்டுரைத்தாள் – என்றது ஸ்வகதமாக சொன்னவை –
எறியா-வேரா -விதிர் விதிரா-சிலிரா-மோவா –வினை எச்சங்கள்
எறிந்து-வேர்த்து -விதிர் விதிர்த்து -சிலிர்த்து -மோந்து என்றபடி
கட்டுரையா -இதுவும் வினை எச்சம் -உரையா -உரைத்து என்றபடி –

நும் மகளை நோய் செய்தான் ஆரானும் அல்லன்
அறிந்தேன் அவனை நான்
கூரார் வேல் கண்ணீர் உமக்கு அறியக் கூறுகேனோ –
ஆரால் இவ்வையம் அடியளப்புண்டது காண் –
ஆரால் இலங்கை பொடி பொடியா வீழ்ந்தது –
மற்று ஆராலே கல்மாரி காத்தது தான்
ஆழி நீர் ஆரால் கடைந்திடப் பட்டது -அவன் காண்மின்
ஊராநிரை மேய்த்து உலகம் எல்லாம் உண்டும் உமிழ்ந்தும்
ஆராத தன்மையனாய்-ஆங்கு ஒரு நாள் ஆய்ப்பாடி
சீரார் கலையல்குல் சீரடி செந்துவர் வாய்
வாரார் வனமுலையாள் மத்தாரப் பற்றிக் கொண்டு
ஏரார் இடை நோவ எத்தனையோர் போதுமாய்
சீரார் தயிர் கடைந்து வெண்ணெய் திரண்டதனை
வேரார் நுதல் மடவாள் வேரோர் கலத்திட்டு
நாரார் உறி ஏற்றி நன்கமைய வைத்ததனை
போரார் வேல் கண் மடவாள் போந்தனையும் பொய்யுறக்கம்
ஒராதவன் போல் உறங்கிஅறிவுற்று
தாரார் தடம் தோள்கள் உள்ளளவும் கை நீட்டி
ஆராத வெண்ணெய் விழுங்கி அருகிருந்த
மோரார் குடமுருட்டிமுன் கிடந்த தானத்தே
ஒராதவன் போல் கிடந்தானை கண்டவளும்
வராத் தான் வைத்தது காணாள் வயிறு அடித்து
இங்கு ஆரார் புகுதுவார் ஐயர் இவர் அல்லால்
நீராம் இது செய்தீ தென்று ஓர் நெடும் கயிற்றால்
ஊரார்கள் எல்லாரும் காண உரலோடே
தீரா வெகுளியாய் சிக்கென ஆர்த்தடிப்ப
ஆரா வயிற்றினோடு ஆற்றாதான் –

1-எம்பெருமான் உலகு அளந்தது / 2-இலங்கையை பாழ் படுத்தி -/ 3-கோவர்த்தன மலை எடுத்து கல் மழை காத்து
/ 4-கடல் கடைந்து /5-பசு மேய்த்து / 6-உலகம் உண்டு உமிழ்ந்து –
-இவ்வளவும் பரத்வம் காட்டி -ஆராத தன்மையனாய் -ரஷ்ய வர்க்கத்தை எல்லாம் ரஷித்தாலும்-
தான் ஒன்றும் செய்யா தானாய் இருக்கிற படி
7-வெண்ணெய் களவு கண்டு கட்டுப்பட்டு /8- காளியன் நிரசனம்/ 9-சூர்ப்பணகை அங்க பங்கம் /
10-கரன் இராவணன் நிரசனம்  / 11- இரணியன் நிரசனம் / 12-கஜேந்திர ஆழ்வான் ரக்ஷணம் —

சீரார் கலையல்குல் சீரடி செந்துவர் வாய்-வாரார் வனமுலையாள் மத்தாரப் பற்றிக் கொண்டு-யசோதை பிராட்டி பெயரைச் சொல்லாமல்
விசேஷணங்களை மட்டும் இட்டு அருளிச் செய்தது -ஞாலத்துப் புத்ரனைப் பெற்றார் நங்கை மீர் நானே மாற்று ஆரும் இல்லை -என்றும்
என்ன நோன்பு நோற்றாள் கொலோ இவரைப் பெற்ற வயிறு உடையாள் -என்று விலக்ஷணம் ஆனவள் என்பதால் –
தாரார் தடம் தோள்கள் உள்ளளவும் கை நீட்டி-ஆழ வமிக்கு முகக்கினும் ஆழ் கடல் நீர் நாழி முகவாது நானாழி -என்னும் அறிவில்லா சிறு பிள்ளைத் தனம் –
கோயில் சாந்தைக் குடத்தின் விளிம்பில் கண்டாள் கொலோ -என்று ரஸோக்தியாக பட்டர் நஞ்சீயர் இடம் அருளிச் செய்தாராம் –
நெடும் கயிற்றால் -விபரீத லக்ஷணை-பெரு மேன்மை -திரு மேனி தீண்டப் பெற்றதால் -நீண்ட கயிற்றை துண்டு துண்டாக வெட்டி விடுவானாம்
ஊரார்கள் எல்லாரும் காண-பரிபவத்தை காண -என்பது அல்ல -அவதார பிரயோஜனம் அறிந்து -யசோதை பிராட்டிக்கு
இது தெரியும் போலும் -கட்டுண்ணப் பண்ணிய பெரு மாயன் அன்றோ
தீரா வெகுளியாய்-இது வெறும் அபிநயம் –அஞ்ச யுரைப்பாள் யசோதை ஆணாட விட்டிட்டு இருக்கும் -கோபம் மெய்யே உண்டாக மாட்டாது இ றே
ஆரா வயிற்றினோடு ஆற்றாதான் -உரலோடு கட்டுண்டதுக்கும் தாம்பால் அடித்ததற்கு இல்லை -வெண்ணெயையும் பெண்களையும்
களவு காண ஒட்டாமல் போயிற்றே என்றே ஆரா வயிற்று -வெண்ணெய் குழந்தைக்கு -ஜீரணம் ஆகாது என்றுமாம் –

அன்றியும்
நீரார் நெடும் கயத்தை சென்று அலைக்க நின்று உரப்பி
ஓராயிரம் பண வெங்கோ வியல் நாகத்தை
வாராய் எனக்கென்று மற்றதன் மத்தகத்து
சீரார் திருவடியால் பாய்ந்தான்

அலைக்க நின்று உரப்பி-நாலு பக்கங்களிலும் கரைக்கு மேலே நீர் வழியும் படி கலக்கி -என்றபடி
ஓராயிரம் பண வெங்கோ வியல் நாகத்தை-காளியின் பொய்கை கலங்கப் பாய்ந்திட்டு அவன் நீண் முடி ஐந்திலும் நின்று நடம் செய்து -பெரியாழ்வார்
பயங்கரத்தின் மிகுதியால் இங்கு ஆயிரம் -அதிசய யுக்தி -கல்ப பேதத்தாலும் என்றுமாம் –
வெங்கோ வியல் –கொடுமையே ஸ்வபாவமாகக் கொண்ட பிரபு யமன் -என்றவாறு
மற்றதன் மத்தகத்து–மற்று அதன் -மஸ்தகம் –
சீரார் திருவடியால் பாய்ந்தான்-மேலைத்த தலை மறையோர்களுக்கு சென்னிக்கு அணியாக வேண்டிய-திருவடி இவனுக்கு வாய்த்ததே -வயிறு எரிந்து அருளிச் செய்கிறார்

தன் சீதைக்கு நேராவன் என்று ஓர் நிசாசரி தான்வந்தாளை
கூரார்ந்த வாளால் கொடி மூக்கும் காது இரண்டும்
ஈரா விடுத்து அவட்கு மூத்தோனை வெந்நரகம்
சேரா வகையே சிலை குனித்தான் செந்துவர்வாய்
வாரார் வனமுலையாள் வைதேவி காரணமா
ஏரார் தடம் தோளி ராவணனை ஈரைந்து
சீரார் சிரம் அறுத்து செற்று உகந்த செங்கண் மால்-

சூர்பணாகாவைச் செவியோடு மூக்கு அவளார்க்க அரிந்தானைப் பாடிப் பற அயோத்தியைக்கு அரசனைப் பாடிப் பற -பெரியாழ்வார்
மலை போல் உருவ தோர் இராக்கத்தி மூக்கு அரிந்திட்டவன் காண்மின் இன்று ஆய்ச்சியரால் அளை வெண்ணெய் யுண்டு ஆப்புண்டு இருந்தவன் -கலியன்
ராமஸ்ய தாஷினோ பாஹூ —
அவட்கு மூத்தோனை–கரனை-என்றவாறு -ஸூ மாலி அரக்கன் உடைய மகள் –இராவணன் தாய் கேகேசி யுடைய தங்கை
-இராவணன் தந்தை விஸ்வரன் முனியை கொழுநனாக அடைந்தவள் –இராவணனுக்கு சிறிய தாய் கும்பீ நசி யுடைய குமாரன்
– இராவணனுக்கு தம்பி கரன் என்றவாறு –
இராவணன் கும்ப கர்ணனுக்கு பின் விபீஷணனுக்கு முன் பிறந்தவள் சூர்ப்பணகை-ஜனஸ்தான அரக்கர் தலைவன் கரன் –
கரன் அறுபது லக்ஷம் படை வீரர்கள் உடனும் -சேனைத் தலைவர் பதினால்வரோடும்-தூஷணன் த்ரி சிரஸ் -முக்கிய சேனாதிபதிகளோடும் புறப்பட்டு
அகம்பனன்-அரிவாளால் சொல்லி தடுத்தும் கெடுக்காமல் -வர பெருமாள் இளைய பெருமாளை சீதா பிராட்டிக்கு காவல் வைத்து தானே நிரசித்த வரலாறு
வெந்நரகம்-சேரா வகையே சிலை குனித்தான் -கண்ட காட்சியில் எல்லா நன்றாக வேதனையும் இங்கேயே அனுபவித்தான்
-குடல் மறுக்கும் படி இங்கேயே பட்டானே -நஞ்சீயர் இத்தை பட்டர் அருளிச் செய்வார் என்று கேட்டு விஸ்மயப் பட்டார் என்பார் -முந்திய ஆஸ்ரமத்தில்
சிலை குனித்தான்–கொன்றான் என்ற படி -மங்கள வழக்கு

போரார் நெடு வேலோன் பொன் பெயரோன் ஆகத்தை
கூரார்ந்த வள்ளுகிரால் கீண்டு குடல் மாலை
சீரார் திரு மார்வின் மேற்கட்டிசெங்குருதி
சோராக் கிடந்தானைக் குங்குமத் தோள் கொட்டி
ஆரா எழுந்தான் அரி யுருவாய் அன்றியும்
பேர் வாமனாகிய காலத்து மூவடி மண்
தாராய் எனக்கு என்று வேண்டிச் சலத்தினால்
நீர் ஏற்று உலகு எல்லாம் நின்று அளந்தான் மாவலியை-

பேர் வாமனன் ஆகிய காலத்து -வெண்டளை பிறழும் –வாமனாகிய -என்பதே சரியான பாடம் –
சீரால் பிறந்து சிறப்பால் வளராது பேர் வாமனாகாக் கால் பேராளா-பெரிய திருவந்தாதி பாசுரம் போலெ
பேர் வாமன் -வாமனர்களுக்குள் பெருமை பெற்றவன் -மிகச் சிறிய வாமனன் என்றதாயிற்று
சலத்தினால் -கிரித்திரிமத்தினால்-கபடத்தால் என்றபடி –

ஆராத போரில் அசுரர்களும் தானுமாய்
காரார் வரை நட்டு நாகம் கயிறாக
பேராமல் தாங்கிக் கடைந்தான் திருத் துழாய்
தாரார்ந்த மார்வன்

கடல் கடைந்த போது தோளும் தோள் மாலையாக இருக்கும் இருப்பில் ஆழங்கால் பட்டு -தேவர்கள் -திவ்ய அலங்காரத்தில் கண் வைக்காமல் –
கவிழ்ந்து உப்புச் சாறு வருவது எப்போதோ என்று கவிழ்ந்து பார்த்து இருந்தார்கள் –

தடமால் வரை போலும்
போரானை பொய்கை வாய் கோட்பாட்டு நின்று
நீரார் மலர்க் கமலம் கொண்டு ஓர் நெடும் கையால்
நாராயணா ஒ மணி வண்ணா நாகணையாய்
வாராய் என் ஆர் இடரை நீக்காய் என வெகுண்டு
தீராத சீற்றத்தாலே சென்று இரண்டு கூறாக
ஈராஅதனை இடர் கடிந்தான் எம்பெருமான்–

இந்த்ரத்யும்னன் -அரசன் -அகஸ்தியர் சாபத்தால் -கஜேந்திரன் –ஹூ ஹூ கந்தர்வன் -தேவலன் முனி சாபத்தால் முதலை –
போரானை -யுத்த உன்முகனாய் திரிகிறான் அல்லன்-செருக்கால் மலைகளோடு பொருது திரிகிற படி
நாராயணா ஒ மணி வண்ணா நாகணையாய்
வாராய் –பதக முதலை வாய்ப்பட்ட களிறு கதறி கை கூப்பி என் கண்ணா கண்ணா –இதற்கு மா முனிகள் வியாக்யானம்
நாராயணா ஒ மணி வண்ணா நாகணையாய்
வாராய் -என்று கூப்பிட்டானாக அருளிச் செய்தார் திரு மங்கை ஆழ்வார் -இவர் கண்ணா கண்ணா என்று கூப்பிட்டானாக அருளிச் செய்கிறார்
மூலேதி முக்தபத மாலபதி த்வி பேந்த்ரே-என்று கொண்டு மூலமே என்று கூப்பிட்டானாக பவ்ராணிகர் சொன்னார்கள்
இவை தன்னில் சேரும்படி என் என்னில் மூலம் என்கிற இடத்தில் அசாதாரண விக்ரஹ விசிஷ்டன் ஆகிற ஆகாரத்தை நினைத்து கூப்பிட்டானாகையாலே
அதற்கு பர்யாய சப்தங்களை இட்டு ஆழ்வார்கள் அருளிச் செய்தார்கள் ஆகையால் எல்லாம் தன்னில் சேரக் குறை இல்லை –
என் ஆர் இடரை நீக்காய்-நாஹம் களே பரஸ்ய யாஸ்ய த்ராணார்த்தம் மது ஸூ தனா-கரஸ்த கமலான் ஏவ பாதயோர் அர்ப்பித்தும் ஹரே –
தாமரைப் பூக்களை திருவடிகளில் ஏற்றுக் கொண்டே இடரைக் களைந்தான் என்றபடி –

பேர் ஆயிரம் உடையான் பேய்ப்பெண்டிர் நும் மகளை
தீரா நோய் செய்தான் என வுரைத்தாள்-

சர்வேஸ்வரன் அடியாக வந்த நோய் அன்றோ -நித்தியமாக செல்ல வேண்டும் என்பதால் தீரா நோய் என்கிறாள் –
கட்டுவிச்சி பேச்சு முற்றிற்று -மேல் பரகால நாயகியின் நிர்வேதம் –

சிக்கென மற்று
ஆரானும் அல்லாமை கேட்டு எங்கள் அம்மனையும்
போரார் வேல் கண்ணீர் அவனாகில் பூம் துழாய் தாராது ஒழியுமே மற்று
ஆரானும் அல்லனே என்று ஒழிந்தாள்-

தாய்மார் இத்தை திடமாக தெரிந்து கொண்டு -புவனி எல்லாம் நீர் ஏற்று அளந்த நெடிய பிரான் அருளா விடுமே
தாஸ பூதையான இவளுக்கு -தம் மன்னு நீள் கழல் மேல் தண் துழாய் நமக்கு அன்றி நல்கான் -இனி என்ன கவலை என்று
விசாரம் அற்று -போரார் வேல் கண்ணீர்-என்று அசல் பெண்டிர்களைப் பார்த்து சம்போதிக்கிறாள் –

நான் அவனை
காரார் திருமேனி கண்டதுவே காரணமா
பேராபிதற்றா திரி தருவான் பின்னையும்
ஈராப் புகுதலும் இவ்வுடலைதண் வாடை
சோரா மறுக்கும் வகை யறியேன்சூழ் குழலார்
ஆரானும் ஏசுவர் என்னும் அதன் பழியை
வாராமல் காப்பதற்குவாளா விருந்து ஒழிந்தேன்

ஆனால் நான் கவலை தீர பெற்றிலேன் -சகல தாபங்களையும் தீர்க்கும் அவன் திரு மேனியைக் கண்டா அன்றுமுதலாக அன்றோ
நிலை குலைந்து பிதற்றி -மேலே வாடைக்கு காற்றும் சித்ரவதை பண்ணா நின்றது –அன்றே மடலூராமல்-லோக அபவாதத்துக்கு அஞ்சி இது வரை வீணாக காலம் கழித்தேனே-

வாராய் மட நெஞ்சே வந்து மணி வண்ணன்
சீரார் திருத் துழாய் மாலை நமக்கு அருளி
தாரான் -தரும் -என்று இரண்டத்தில் ஒன்ற்றதனை
ஆரானும் ஒன்னாதார் கேளாமே சொன்னக்கால்
ஆராயுமேலும் பணி கேட்டுஅது அன்று எனிலும்
போராது ஒழியாதே போந்திடு நீ என்றேற்கு
காரார் கடல் வண்ணன் பின் போன நெஞ்சமும்
வாராதே என்னை மறந்தது வல்வினையேன்
ஊரார் உகப்பதே யாயினேன்-

சக்கரைப் பந்தலில் தேன் மழை பொழிந்தது என்று மகிழ்ந்து போன என் நெஞ்சம் -கடல் புக்கது திரும்பாது என்று-அறியாமல் கடல் வண்ணனுக்கு தூது அனுப்பி தனியேன் ஆனேனே -அந்த கடல் வண்ணனே சிந்தா விஷயம் ஆனான் என்றபடி –
ஆரானும் ஒன்னாதார் கேளாமே சொன்னக்கால்-சத்ருக்களுக்கு தெரியாமல் —ஒன்றாதார் -மனம் பொருந்தாதார்
-அவன் வாராமல் இருக்க அவனை தூஷிப்பார்களே -அவனது தயா வாத்சல்யாதி குணங்களை அழிப்பார்களே என்று
ஆராயுமேலும் பணி கேட்டுஅது அன்று எனிலும்–உன்னைக் கண்ட போதே அவள் என் பட்டாள்-அவள் உளாளோ -அவ்வாஸ்ரயம் நமக்கு இன்னம் கிடைக்குமோ –
என்று திரு உள்ளம் ஆனானேயாகிலும் -அன்றிக்கே துஷ்யந்தனைப் போலே-அங்கணம் ஒப்பாள் ஒருத்தியை அறிகிறிலோம்-என்றான் ஆகிலும்
ஊரார் உகப்பதே யாயினேன்–சாதனம் இல்லாமல் பலம் கிட்டாது என்பர் ஊரார் -சாதன அனுஷ்டானம் கால் கட்டு
-அவனாலே தான் பேறு-என்று சொல்லிக் கொண்டு இருந்த நானே
மடலூரும் படி நேர்ந்த படியால் எனது அத்யவசாயம் குலைந்து ஊரார் கொள்கையே பலித்ததே
-மடலூர்வேன் என்ற போதே சித்த உபாய நிஷ்டை குலைந்ததாம் இ றே-

மற்று எனக்கு இங்கு
ஆராய்வார் இல்லை அழல்வாய் மெழுகு போல்
நீராய் யுருகும் என்னாவிநெடும் கண்கள்
ஊரார் உறங்கிலும் தான் உறங்கா உத்தமன்
பேராயினவே பிதற்றுவன் பின்னையும்
காரார் கடல் போலும் காமத்தர் ஆயினார்
ஆரே பொல்லாமை அறிவார் –

உசாவ யாருமே இல்லையே -உண்டியே உடையே உகந்தோடும் இம்மண்டலத்துக்கும் -உண்ணும் சோறு –எல்லாம் கண்ணன் -என்று
இருக்கும் எனக்கும் என்ன சேர்த்தி யுண்டு -நெஞ்சமும் இழந்த பின்பு உசாத் துணை யாவார் உண்டோ
ஆத்மவஸ்துவும் சிதிலமாகா நிற்க -உறக்கமும் இல்லாமல் -முகம் காட்டி உதாவாதவனை மறக்காமல் வாய் மட்டும் அவன் திரு நாமங்களை வெருவா நிற்கிறதே
ஸ்வரூப ஹானியை நினைந்து ஆறி இருக்கும் ஸ்ரீ ஜனகராஜன் திருமகள் போலே ஆறி இருக்க வல்லேன் அல்லேன் –
காரார்ந்த திருமேனியை காண ஆசை கரை புரண்டு இருக்க எவ்வாறு ஆறி இருப்பேன் –

அது நிற்க
ஆரானும் ஆதானும் அல்லள் அவள் காணீர்
வாரார் வனமுலை வாசவத்தை என்று
ஆரானும் சொல்லப் படுவாள் அவளும்பெரும் தெருவே
தாரார் தடம் தோள் தளைக் காலன் பின் போனாள்
ஊரார் இகழ்ந்திடப் பட்டாளே மற்று எனக்கு இங்கு
ஆரானும் கற்பிப்பார் நாயகரே –

ஸூ பந்து மஹா கவியால் புகழப் பட்ட வாஸவதத்தை-அர்வாசீனம் என்கிற நூலில் கற்பிக்கப் பட்ட கதா நாயகி –
இவள் சாபத்தால் கல்லாகி தன காதலன் கந்தர்ப்ப கேதுவின் கர ஸ்பர்சத்தால் சாபம் நீங்கி பெண் உறுப்பு பெற்று கலந்து மகிழ்ந்தாள் –
இவளை அல்ல பரகால நாயகி காட்டுகிறாள் -இவள் தோழிமார் பெரும் திரளை கடுக விட்டு விலங்கிட்டு இருக்கும் வத்ஸ ராஜன் பின்னே போனாள்
திரௌபதி ஸ்வயம் வரத்தில் வந்த அரசர்களில் -வத்ஸாராஜச மதிமான் -இவனையே -தாரார் தடம் தோள் தளைக் காலன்-என்கிறாள்
அரும் பதத்தில் -வாசவத்தையான ராஜ புத்ரி வத்ஸாராஜன் என்பான் உடன் சங்கதையாக -அவனை ராஜா சிறையில் வைக்க
அவனைக் கூட்டிக் கொண்டு அவன் பின்னே போனாள் –
ஆரானும் கற்பிப்பார் நாயகரே -எனக்கு எதிர்த்தட்டாக வார்த்தை சொல்லி என்னை சிஷிப்பார் எனக்கு நியாமகர் அல்லர்
மேலே தன் உறுதியை வெளிப்படையாக அருளிச் செய்கிறாள் –

நான் அவனை-
காரார் திருமேனி காணும் அளவும் போய்
சீரார் திருவேங்கடமே பேரகமே
பேரா மருது இறுத்தான் வெள்ளறையே வெக்காவே
பேராலி தண் கால் நறையூர் திருப் புலியூர்
ஆராமம் சூழ்ந்த வரங்கம் கண மங்கை
காரார் மணி நிறக் கண்ணனூர் விண்ணகரம்
சீரார் கணபுரம் சேறை திருவழுந்தூர்
காரார் குடந்தை கடிகை கடல் மலை
ஏரார் பொழில் சூழ் இட வெந்தை நீர் மலை
சீராரும் மால் இரும் சோலை திரு மோகூர்
பாரோர் புகழும் வதரி வட மதுரை
ஊராய வெல்லாம் ஒழியாமே நான் அவனை
ஓரானை கொம்பு ஒசித்து ஓர் ஆனை கோள் விடுத்த
சீரானை செங்கண் நெடியானை தேன் துழாய்த்
தாரானை தாமரை போல் கண்ணானை எண்ணரும் சீர்ப்
பேராயிரமும் பிதற்றி பெரும் தெருவே
ஊரார் இகழிலும் ஊராது ஒழியேன் நான்
வாரார் பூம் பெண்ணை மடல்-

காரார்ந்த திரு மேனியைக் கண்டு களிக்கப் பெரும் அளவும் அவன் குணங்கள் கொண்டாடி இருக்கும் தேசம் எங்கும் நுழைந்து
விரஹம் தின்ற என் வடிவைக் காட்டி அவன் குணங்களை அளித்து வழி எல்லா வழி யாகிலும் அவனைப் பெறக் கடவேன் என்கிறாள்
பேரா மருது இறுத்தான்-அஸூராவேசத்தாலே ஸ்திரமாக நின்ற யாமளார்ஜுனங்களை -தான் பேருந்து -தளர் நடை இட்டு மருந்துகளை இறுத்தானே
ஒருங்கொத்த இணை மருதம் உன்னிய வந்தவரை –பொய்ம்மாய மருதான வசுரரை
எண்ணரும் சீர்ப்-பேராயிரமும் பிதற்றி –குண கதனம் பண்ணுகைக்கு சகஸ்ர நாமம் போலே குண ஹானிக்கும் ஒரு சகஸ்ர நாமம் பண்ணுகிறேன்
நாட்டாரும் நகரத்தாரும் நன்கு அறிய நெடு வீதி ஏறிப் புறப்பட்டு -அவர்கள் இகழ்ந்தார்களே யாகிலும் மடலூர்வேன் –
வாரார் பூம் பெண்ணை மடல்–பெண்ணை பனை மரத்துக்கு பெயர் -என் கையிலே சிறந்த ப்ரஹ்மாஸ்திரம் இருக்கிறபடி பாருங்கோள்-
இனி எனக்கு என்ன குறை -என் கார்யம் கை புகுந்ததேயாம் – என்று பரிக்ரஹித்த சாதனத்தின் உறைப்பைக் காட்டின படி –

—————————————————-

திரு கம்ப நாட்டு ஆழ்வார் அருளிச் செய்த தனிப் பாடல்-

ஊராது ஒழியேன் உலகு அறிய ஒண் நுதலீர்
சீரார் முலைத் தடங்கள் சேரளவும் –பாரெல்லாம்
அன்று ஓங்கி நின்று அளந்தான் நின்ற திரு நறையூர்
மன்று ஓங்க வஊர்வன் மடல்-

——————————————————–

மேல் பெரிய திருமடலில் மடலூரும் திருப்பதியை சொல்லும் இடத்து இறுதியாக நறையூரை அருளிச் செய்து
இரும் பொழில் சூழ் மன்னு மறையோர் திரு நறையூர் மா மலை போல் -என்று தொடங்கி
திரு நறையூரில் தளர்ச்சி உண்டானதாக அருளிச் செய்த படியாலும்
பொன்னுலகில் வானவரும் பூ மகளும் போற்றி செய்யும் நல் நுதலீர் நம்பி நறையூரார் மன்னுலகில்
என்னிலைமை கண்டும் இரங்காரே யாமாகில் மன்னு மடலூர்வன் வந்து -பெரிய திருமடல் தனியன் -படியாலும்
திரு நறையூர் பிரதான லஷ்ய ஸ்தலம் என்றதாயிற்று

—————————————————————

ஸ்ரீ கந்தாடை அப்பன் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ காஞ்சி ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ பெரிய வாச்சான் பிள்ளை திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ திருமங்கை ஆழ்வார் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம்

ஸ்ரீ பெரிய திருவந்தாதி -பாசுர அவதாரிகைகள் தொகுப்பு —

December 2, 2016

முன் உறைத்த திரு விருத்தம் நூறு பாட்டும் -முறையில் வரும் ஆசிரியம் ஏழு பாட்டும் –
மன்னிய நற்பொருள் பெரிய திருவந்தாதி மறவாத படி எண்பத்து ஏழு பாட்டும்
தம் பேரும் ஊரும்-சொல்லாத பிரபந்தங்கள் திருவாசிரியமும் பெரிய திருவந்தாதியும் –
அர்ச்சா மூர்த்தி மங்களாசானமும் இவை இரண்டிலும் இல்லை
கல்லும் கனை கடலும் -கல் திருவேங்கடம் என்று பெரியவாச்சான் பிள்ளை காட்டி அருளினாலும்
-திருவேங்கடத்து மங்களாசாசன பாசுரங்கள் –202–கணக்கில் இது இல்லை என்பர்
உட்கண்ணால் காணும் உணர்வு -அந்தர்யாமித்வமே -பிரதானம் இதில் –
உய்த்து உணர்வு என்னும் ஒளி கொள் விளக்கு ஏற்றி -பேயாழ்வார் -94-என்றும்
-உணர்வு என்னும் பெரும் பதம் தெரிந்து -பெரிய திருமொழி -1 -1–1-
பெரிய திரு மடல் -பெரிய திருமொழி -பெரிய திருவந்தாதி
-மூன்று பிரபந்தங்கள் -பெரிய -விசேஷணம்

தம் திரு உள்ளத்துக்கு -36 –பாசுரங்களில் -இதில் -23–நேராகவும் -13 –மறைமுகமாகவும் அருளிச் செய்கிறார் –
பாலாழி நீ கிடக்கும் பண்பை யாம் கேட்டேயும் காலாழும் நெஞ்சு அழியும் கண் சுழலும் -34-யாம் என்று-ஏக கண்டம் கொண்ட ஆழ்வார்களை சேர்த்து அருளுகிறார் -உள் புகுந்து நீங்கான் அடியேனது உள்ளத்தகம்-68-  -73-
ஆழ்வார் -யாமும் என் உடைமையும் -நீ கொண்ட பின் பூரிக்க கேட்க வேண்டுமோ
திரு உள்ளத்துக்கு சொல்வது போலே நமக்கும் உபதேசித்து அருளுகிறார் –எங்குற்றாய் என்றவனை ஏத்தாது என் நெஞ்சமே -84-என்றும்
தொல் மாலைக் கேசவனை நாரணனை மாதவனைச் சொல் மாலை எப்பொழுதும் சூட்டு -65-என்றும் -கண்ணன் தாள் வாழ்த்துவதே கல் -67-

பரத்வ ஸுலப்யங்கள்-இரண்டும் உள்ளவன்-இவனே சர்வ ஸ்மாத் பரன்– என்பதை
உணரத் தனக்கு எளியவர் எவ்வளவர் அவ்வளவரானால் எனக்கு எளியவன் எம்பெருமான் இங்கு -29-என்றும்
தொல்லை மா வெந்நரகில் சேராமல் காப்பதற்கு இல்லை காண் மற்றோர் இறை -60-என்றும்
மேலால் பிறப்பின்மை பெற்று அடிக் கீழ் குற்றேவல் அன்று மறப்பின்மை யான் வேண்டும் மாடு -58-என்றும்
இதே போலவே திருமழிசைப் பிரானும் -பரந்த சிந்தை ஒன்றி நின்று நின்ன பாத பங்கயம் நிரந்தரம்
நினைப்பதாக நீ நினைக்க வேண்டுமே –திருச்சந்த விருத்தம் -101-என்பர் –

Dark Energy -என்று சொல்வதையே -13-பாசுரங்களில் அருளிச் செய்கிறார் -4-14-21–26-34-46-49-63-68-72-73-85-86-
கூர் இருள் தான் -49-என்பர் –
நிகரில் இலகு கார் உருவா நின்னகத்தன்றே புகாரிலகு தாமரையின் பூ -72-என்றும் –கார் கலந்த மேனியான் -86-

திருக் குருகூரில் இன்றும் நம் பெரியவர் -என்றே நம்மாழ்வாரையும் –
அன்பன் தன்னை அடைந்தவர்கட்க்கு எல்லாம் அன்பன் -என்றும் நம்மாழ்வாரை சொல்லுவார்கள் –
ஆழ்வாருடைய மிகப்பெரிய அவா- த்வரையை– வெளிப்படுத்தியதால் -பெரிய திருவந்தாதி -என்றுமாம் –
த்வரை வளர்ந்து பரிபூர்ண அனுபவ பிரகாசத்துக்கு தயார் பண்ணும் திவ்ய பிரபந்தம் -என்றவாறு –

———————————————————————

தனியன் -எம்பெருமானார் அருளிச் செய்தது –

முந்துற்ற நெஞ்சே முயற்றி தரித்து உரைத்து
வந்தித்து வாயார வாழ்த்திச் -சந்த
முருகூரும் சோலை சூழ் மொய்பூம் பொருநல்
குருகூரன் மாறன் பேர் கூறு –

முயற்றி சுமந்து எழுந்து முந்துற்ற நெஞ்சே -ஆழ்வார் பாசுரம் போலே எம்பெருமானாரும் -முந்துற்ற நெஞ்சே -முயற்றி -என்று அருளிச் செய்கிறார் –
என் நெஞ்சு என்னை நின்னிடையேன் அல்லேன் என்று நீங்கி நாண் மலர் பாதம் அடைந்தது –திருவாய்மொழி -7-3-10-என்றும்
என் நெஞ்சினாரும் அங்கே  ஒழிந்தார் –திருவாய்மொழி -7-3-10-என்றும்
என் நெஞ்சினாரைக் கண்டால் என்னைச் சொல்லி -திருவிருத்தம் -30-என்றும்
என் கார் உருவம் காண் தோறும் கண்ணனார் பேர் உரு என்று எம்மைப் பிரிந்து -பெரிய திருவந்தாதி -49-என்றும்
என் நெஞ்சினார் தாமே அணுக்கராய் சார்ந்து ஒழிந்தார் –பெரிய திருவந்தாதி -7-
முயற்றி –என்றது -முயல்கின்றேன் உன் தன் மொய் கழற்கு அன்பையே -போலே
தரித்து உரைத்து -என்றது -என் நிலைமை உரைத்து -திருவாய்மொழி -6–8-1-
வந்தித்து -என்றது –இறங்கி நீர் தொழுது பணியீர்-திருவாய் -6-1-3-என்றும் –கண்ணன் தாள் வாழ்த்துவதாய் கண்டாய் வழக்கு —பெரிய திருவந்தாதி -12-
குருகூரன் மாறன் பேர் கூறு -என்றது எண் திசையும் அறிய இயம்புகேன் -போலே –

—————————————————

திருவிருத்தத்தில் –பொய் நின்ற ஞானமும் பொல்லா ஒழுக்கும் அழுக்கு உடம்பும் இந்நின்ற நீர்மை இனி யாம் உறாமை -என்று தொடங்கி
அழுந்தார் பிறப்பாம் பொல்லா வருவினை மாய வன் சேற்று அள்ளல் பொய்ந்நிலத்தே -என்று நிகமத்தில்-
அடியேன் செய்யும் விண்ணப்பம் என்று தொடங்கி –மாறன் விண்ணப்பம் செய்த –என்று நிகமித்தார்
பாகவத நிஷ்டை -பேராளன் பேரோதும் பெரியோரை ஒரு காலும் பிரிகிலேன் -பெரிய திருமொழி -7-4-4-
மச்சித்தா மத்கத பிராணா போதயந்த பரஸ்பரம் -கதயன் தஸ்ய மாம் நித்யம் துஷ்யந்தி ச ரமேந்தி ச –ஸ்ரீ கீதை -10–9-

திருவாசிரியத்தில் அவன் தன் ஸ்வரூபம் ரூபம் குணம் விபூதி சேஷ்டிதங்களைக் காட்டக் கண்டு அவற்றை அருளிச் செய்து மகிழ்கிறார் –

பெரிய திருவந்தாதி —முயற்றி சுமந்து -தொடங்கி —மொய் கழலே ஏத்த முயல் -என்று நிகமிக்கிறார் –

—————————————————-

முயற்றி சுமந்து எழுந்து முந்துற்ற நெஞ்சே
இயற்றுவாய் எம்மோடி நீ கூடி –நயப்புடைய
நாவீன் தொடை கிளவி யுள் பொதிவோம் நற்பூவைப்
பூ வீன்ற வண்ணன் புகழ் –1-

முயற்றி சுமந்து -இளைய பெருமாள் தண்டகாரண்யத்துக்கு பெருமாளுக்கு கைங்கர்யம் செய்ய முந்துற்று விரைந்தது போலே
ஸுமித்ரிர் பூர்வஜஸ்ய அநு யாத்ரார்த்தே –பவாமஸ்து ஸஹ வைதேஹ்யா கிரி சானுஷூரம்ஸ்யதே அஹம் சர்வம் கரிஷ்யாமி ஜாக்ரத ஸ்பதஸ் ச தே —
ஸ்ருஷ்டஸ்த்வம் வன வாசாய –அக்ரஸ்தே கமிஷ்யாமி ம்ருத் நதீ குச கண்டகான் —அடி சூடும் அரசு
நாவீன்–என்னால் தன்னைப் பதவிய இன் கவி பாடி
நற்பூவைப்-பூ வீன்ற வண்ணன் புகழ்–பூவைப் பூவை சிஷிக்க வேண்டுமே –

—————————————————-

புகழ்வோம் பழிப்போம் புகழோம் பழியோம்
இகழ்வோம் மதிப்போம் மதியோம் -இகழோம் மற்று
எங்கள் மால் செங்கண் மால் சீறல் நீ தீ வினையோம்
எங்கள் மால் கண்டாய் இவை —2-

இத்தை ஒட்டியே ஆளவந்தார் –தத்வேன யஸ்ய மஹி மார்ணவ ஸீகராணு–சக்யோ ந மாதுமபி சர்வ பிதா மஹாத்யை
கர்த்தும் ததீய மஹி மஸ்துதி முத்யதாய மஹ்யம் நமோஸ்து கவயே நிரபத்ரயாய –ஸ்தோத்ர ரத்னம் -7-

யஸ்ய மதம் தஸ்ய மதம் மதம் யஸ்ய ந வேதச -அவிஞ்ஞாதம் விஜானதாம் விஞாதம் அவிஜா நதாம்-கேனோ உபநிஷத் -2–3

அமதம் மதம் -மத மதா மதம் ஸ்துதம் பரி நிந்திதம் பவதி நிந்திதம ஸ்துதம் -இதி ரங்கராஜ முத ஜு குஷத் த்ரயீ
-ஸ்துமஹே வயம் கிமதி தம ந சக்நும–ரங்கராஜஸ்த்வம் -1-13-

எங்கள் மால் செங்கண் மால்-தஸ்ய யதா கப்யாசம் புண்டரீக மேவ மஷிணீ-சாந்தோக்யம் -1-6-7–இரண்டு மால் ஸுலப்ய பரத்வங்கள்
சீறல் நீ தீ வினையோம்–சீறி அருளாதே -அறியாத பிள்ளைகளோம் அன்பினால் சிறு பேர் அழைத்தனம் போலே
எங்கள் மால் கண்டாய் இவை -நீயே எங்கள் புகழ்வோம் புகழோம் கண்டு கொள் –

——————————————

இவை அன்றே நல்ல இவை அன்றே தீய
இவை என்று இவை அறிவனேலும் -இவை எல்லாம்
என்னால் அடைப்பு நீக்க ஒண்ணா நிறையவனே
என்னால் செயற்பாலது என் —3-

அடியேன் பரதந்த்ரன் அன்றோ
கர்மண்யே வாதிகாரஸ தே மா பலேஷூ கதாசந –ஸ்ரீ கீதை -2-47-
மன்மனாபவ மதபக்தோ மத்யாஜீ மாம் நமஸ் குரு மாமேவைஷ்யசி சத்யம் தே ப்ரதிஜா நே ப் ரியோ அஸி மே–ஸ்ரீ கீதை -18-65-

——————————————————–

என்னின் மிகு புகழார் யாவரே பின்னையும் மற்று
எண்ணில் மிகு புகழேன் யான் அல்லால் –என்ன
கருஞ்சோதிக் கண்ணன் கடல் புரையும் சீலப்
பெருஞ்சோதிக் கென்னஞ்சாள் பெற்று –4-

என்னின் மிகு புகழார் யாவரே-என் தன் அளவன்றால் யானுடைய அன்பு -பின்னையும் மற்று
எண்ணில் மிகு புகழேன் யான் அல்லால் -என்கிறார் -அவனை பார்க்கும் பொழுது எல்லாம் -மேலும்
சீலமில்லா சிறியேனேலும் செய் வினையோ பெரிதால் -என்பர் -தம்மை பார்க்கும் பொழுது எல்லாம் –
என்ன-கருஞ்சோதிக் கண்ணன்-அவனே காட்டக் கண்டவர் அன்றோ
கடல் புரையும் சீலப்-பெருஞ்சோதிக் -அவன் சீல குணத்துக்கு -கடல் கொஞ்சம் ஒப்புமை-
-அவனோ பெறும் சோதி -நாமோ நீசன் நிறை ஒன்றும் இல்லாதவன்
கென்னஞ்சாள் பெற்று-என் நெஞ்சு அன்றோ அவனுக்கு ஆட்பட்டது-
ஈசன் வானவர்க்கு என்பன் என்றால் அது தேசமோ திரு வேங்கடத்தானுக்கு -நீசனேன் நிறை ஒன்றும் இலேன்
-என் கண் பாசம் வைத்த பரஞ்சுடர் சோதிக்கே -திருவாய் -3-3-4-

————————————————————-

பெற்ற தாய் நீயே பிறப்பித்த தந்தை நீ
மற்றையார் யாவாரும் நீ -பேசில் -எற்றேயோ
மாய மா மாயவளை மாய முலை வாய்வைத்த
நீ யம்மா காட்டும் நெறி —-5-

அஸந் நேவ ஸ பவதி அஸத் ப்ரஹ் மேதி வேத சேத்
அஸ்தி ப்ரஹ்மேதி சேத் வேத சந்த மேநம் ததோ விது -தைத்திரயம் ஆனந்த வல்லி -6-

மாதா பஸ்த் ரா பிது புத்ர –சரீரமேவ மாதாபிதரவ் ஜெநயத-ச ஹி வித்யாதஸ் தம ஜெநயதி தத் ஸ்ரேஷ்டம் ஜென்மம் –ஆபஸ்தம்ப ஸூ தரம் -1-1-6-
மற்றையார்-ஆச்சார்யர் என்றபடி / பேசில்எற்றேயோ-மாய-நீ செய்த உபகாரகங்கள் சொல்லி முடிக்கவோ –
அந்த மாயத்தில் ஒன்றை –மாய மா மாயவளை மாய முலை வாய்வைத்த-அதே போலே என் பிரதிபந்தகங்கள்
-நைச்ய பாவம் போக்கி -பிரபந்தம் தொடர அருளினாய் –நீ யம்மா காட்டும் நெறி-

———————————————————————-

நெறி காட்டி நீக்குதியோ நின்பால் கருமா
முறி மேனி காட்டுதியோ மேனாள் அறியோமை
என் செய்வான் எண்ணினாய் கண்ணனே ஈதுரையாய்
என் செய்தால் என்படோம் யாம் —6-

நெறி காட்டி நீக்குதியோ-நளன் தமயந்திக்கு -ஏஷ பந்தா விதர்பாணாம் ஏஷ யாத ஹி கோசலான் -என்று
விதர்ப தேசம் கோசல தேசம் போக வழி காட்டினால் போலே

நாயாத்மா ப்ரவசனே லப்யோ ந மேதயா ந பஹுநா ஸ்ருதேந -யமேவைஷ வ்ருணேத தேந லப்ய-
தஸ்யைஷ ஆத்மா விவ்ருணதே தநூம் ஸ்வாம் -கதோ உபநிஷத் -1-2-23-

கருமா-முறி மேனி -கதிர் பொருக்கி சிஷித்து -மாந்தளிர் -கருமை கூட்டி /
மேனாள் அறியோமை-அநாதியாக ஸ்வரூப ஞானம் சம்பந்தம் ஞானம் இல்லாமல்
அவிவேகக நாந்த திங்முகே பஹுதா சந்தத துக்க வர்ஷிணி–பகவன் பவதுர்த்தி நே பத ஸ்கலிதம் மாம் அவலோகயச்யுத–ஸ்தோத்ர ரத்னம் -49-

——————————————————————–

யாமே அருவினையோம் சேயோம் என் நெஞ்சினார்
தாமே அணுக்கராய்ச் சார்ந்து ஒழிந்தார் -பூ மேய
செம்மாதை நின் மார்வில் சேர்வித்து -பாரிடந்த
அம்மா நின் பாதத்தருகு –7-

ஆழ்வார் தம் இச்சையை வெளியிட்ட அநந்தரம் –அவனே காட்டக் கண்டு ஆழ்வார் திரு உள்ளம் முந்துற்று அவனை அடைந்தது
-என் நெஞ்சினார்-தாமே அணுக்கராய்ச் சார்ந்து ஒழிந்தார்
அணைக்கப் பெறாமல் –தம்மை -யாமே அருவினையோம் சேயோம்-
ஸ்ரீ தேவி அகலகில்லேன் இறையும் என்று இருந்தாலும் – அதற்கு மேலே பூ தேவியும் இருக்க இழக்கவோ –

—————————————————————

அருகும் சுவடும் தெரி யுணரோம் அன்பே
பெருகும் மிக இது என் பேசீர் -பருகலாம்
பண்புடையீர் பாரளந்தீர் பாவியேம் கண் காண்பரிய
நுண்புடையீர் நும்மை நுமக்கு –8-

பருகலாம்-பண்புடையீர்பண்பு -ஸுலப் யாதி கல்யாண குணங்கள்
-தேனும் பாலும் நெய்யும் கன்னலும்  அமுதும் ஓத்தே -திருவாய் -2-3–1-அன்றோ
திரு உலகு அளந்து அனைவரையும் தீண்டினீர் –பாரளந்தீர்
இருந்தாலும் ஸூ ஷ்மமாய்–பாவியேம் கண் காண்பரிய-நுண்புடையீர்
நும்மை அருகும் சுவடும் தெரி யுணரோம் –நுமக்கு அன்பே-பெருகும் மிக இது என் பேசீர்-என்று
அன்வயித்து பிள்ளை திரு நறையூர் அரையர் நஞ்சீயருக்கு அருளிச் செய்தார் –

————————————————————————–

நுமக்கு அடியோம் என்று என்று நொந்து உரைத்தென் மாலார்
தமக்கு அவர் தாம் சார்வரியரானால் -எமக்கினி
யாதானும் ஆகிடு காண் நெஞ்சே அவர் திறத்தே
யாதானும் சிந்தித்து இரு –9-

நுமக்கு அடியோம் என்று என்று நொந்து உரைத்தென்
சேஷ பூதன்-சேஷி இடம் மீண்டும் மீண்டும் சம்பந்தம் உணர்த்துவது பிள்ளை அப்பா இடம் நான் உன் பிள்ளை என்று என்று சொல்வது போல் அன்றோ
மாலார்-வ்யாமோஹமே வடிவானவர் அன்றோ –
ஆர்த்தோ வா யதி வா திருப்த பரேஷாம் சரணாகத -அரி ப்ராணான் பரித்யஜ்ய ரஷிதவ்ய க்ருதாத்மநா-யுத்த -18–28-
தமக்கு அவர் தாம் சார்வரியரானால் –எமக்கினி-யாதானும் ஆகிடு காண் –
கொம்மை முலைகள் இடர் தீர கோவிந்தற்கு ஓர் குற்றேவல் இம்மைப் பிறவி செய்யாதே இனிப் போய் செய்யும் தவம் தான் என் -நாச் திரு -13–9-
ஈர்ஷ்யா ரோஷவ் பஹிஷ்க்ருத்ய புக்த சேஷ மிவோ தகம்–நய மாம் வீர விஸ் ரப்தே பாபம் மயி ந வித்யதே –அயோத்யா -27-8-
அவர் திறத்தே-யாதானும் சிந்தித்து இரு
-ப்ரஹ்மாத்மகமான வஸ்துவே இல்லையே -அவன் உபேக்ஷித்து நமக்கு அவனைக் காட்டாவிடிலும்–இத்தையே சிந்தித்து கால ஷேபம் பண்ணலாமே –
பாவி நீ என்று ஓன்று சொல்லாய் பாவியேன் காண வந்தே –திருவாய் -4-1-3-
ஒரு ஞான்று மெய்ம்மை சொல்லி முகம் நோக்கி விடை தான் தருமேல் மிக நன்றே –-நாச் திரு -13-9-

——————————————————————

இரு நால்வர் ஈரைந்தின் மேல் ஒருவர் எட்டோ
டொரு நால்வர் ஓர் இருவர் அல்லால் திரு மாற்கு
யாமார் வணக்கமார் ஏ பாவம் நன்னெஞ்சே
நாமா மிகவுடையோம் நாழ்–10-

ஏ பாவம்வள வேழ் உலகம் தலையெடுத்து அணுக ஒட்டாமல் பண்ணுவதே
எண்மர் பதினொருவர் ஈரருவர் ஓரிருவர் -முப்பத்து மூவர் –த்ரயஸ் த்ரிம் ஸத்வை தேவா —

—————————————————————-

நாழால் அமர் முயன்ற வல்லரக்கன் இன்னுயிரை
வாழா வகை வலிதல் நின் வலியே -ஆழாத
பாரு நீ வானு நீ காலு நீ தீயு நீ
நீரும் நீயாய் நின்ற நீ—11-

ஜெகதாகாரன் -சர்வ நியாம்யன் –விரோதி நிரசன சீலன் -தன்னையும் மீள வைத்து பாட அருளினதில் வியப்பு இல்லையே –
இதை -பார்த்தால் – வல்லரக்கன் இன்னுயிரை-வாழா வகை வலிதல் நின் வலியே –அது ஒரு விஷயமோ –

—————————————————————-

நீ யன்றே ஆழ் துயரில் வீழ்விப்பான் நின்று உழன்றாய்
போ என்று சொல்லி என் போ நெஞ்சே -நீ என்றும்
காழ்ந்து உபதேசம் தரினும் கைக் கொள்ளாய் கண்ணன் தாள்
வாழ்த்துவதே கண்டாய் வழக்கு–12-

நீ யன்றே ஆழ் துயரில் வீழ்விப்பான் நின்று உழன்றாய்-வள வேழ் உலகம் நிலை உன்னால் அன்றோ என்ன
-நெஞ்சு -முந்துற்ற நெஞ்சே –யாமே சேயோம் என் நெஞ்சினார் சார்ந்து ஒழிந்தார் -என்றீரே -என்ன
-யார் குற்றம் என்று பார்க்க வேண்டாம் -மேல் உள்ள காலம் எல்லாம் –கண்ணன் தாள்-வாழ்த்துவதே கண்டாய் வழக்கு-

————————————————————————–

வழக்கொடு மாறுகொள் அன்று அடியார் வேண்ட
இழக்கவும் காண்டு இறைவ -இழப்புண்டே
எம்மாட் கொண்டாகிலும் யான் வேண்ட என் கண்கள்
தம்மாற் காட்டுன் மேனிச்சாய்–13-

ஓடு வழக்கு அன்று மாறுகொள் வழக்கு அன்று -நீ அவதரித்து அனுஷ்டித்துக் காட்டினாலும் சம்சாரிகள் திருந்த மாட்டார்கள்
-தங்கள் பழக்க வழக்கங்களை மாற்றி கொள்ளார்கள்-
அடியார் வேண்ட-இழக்கவும் காண்டு இறைவ -உன்னை அழிய மாறியும் அடியார்கள் அபேக்ஷித்ங்களை நிறைவேற்றி அருளுகிறாய் –
இறைவா -நீ ஸ்வாமி என்றவாறு -ஆகிலும் —யான் வேண்ட-எம்மை ஆட் கொண்டுஎன் கண்கள்-தம்மாற் உன் மேனிச்சாய்–காட்டாய் –
யதா தம் புருஷ வ்யாக்ரம் காத்ரை சோகாபி கர்சிதை ஸம்ஸ்ப்ருசேயம் சகாமாஹம் ததா குரு தயாம் மயி –சுந்தர -40-3-
கொம்மை முலைகள் இடர் தீர கோவிந்தற்கு ஓர் குற்றேவல் இம்மைப் பிறவி செய்யாதே இனிப் போய் செய்யும் தவம் தான் என் -நாச் திரு -13–9
இவ்வுலகில் இவ்வுடம்போடு இப்பொழுதே இவ்வுலக கைங்கர்யம் கொடுத்து அருள வேண்டும் என்கிறார் –

———————————————————————

சாயல் கரியானை உள்ளறியாராய் நெஞ்சே
பேயார் முலை கொடுத்தார் பேயராய் -நீ யார் போய்த்
தேம் பூண் சுவைத்த ஊன் அறிந்து அறிந்தும் தீ வினையாம்
பாம்பார் வாய்க் கை நீட்டல் பார்த்தி–14-

நீ யார் -பூதனை பேயாகி இருந்து செய்த செயலை விட மனுஷ்ய ஜென்மத்தில் இருந்து -அவன் நீல மேக ஸ்யாமளமான
வடிவைக் காட்ட -மீண்டும் வள வேழ் உலகு தடையெடுத்து விலகுவது -அவளிலும் கீழ்ப் பட்டவன் அன்றோ –
தேம் பூண் சுவைத்த ஊன் அறிந்து அறிந்தும் தீ வினையாம்பாம்பார் வாய்க் கை நீட்டல் பார்த்தி–சப்தாதி விஷயங்களை சுவைப்பார் போலே -இழக்கவோ –

———————————————————-

பார்த்தோர் எதிரிதா நெஞ்சே படு துயரம்
பேர்த்து ஓதப் பீடு அழிவாம் பேச்சில்லை –ஆர்த்தோதம்
தம்மேனி தாள் தடவத் தாம் கிடந்து தம்முடைய
செம்மேனிக் கண் வளர்வார் சீர்–15-

உறங்குவான் போல் யோகம் செய்து அருளி –ஓதம் ஆர்த்து -தம் திரு மேனி தாள் தடவ -நாம் பாடுவதால் அவத்யம் வராதே –

—————————————————————

சீரால் பிறந்து சிறப்பால் வளராது
பேர் வாமன் ஆக்காக்கால் பேராளா -மார்பாரப்
புல்கி நீ யுண்டு உமிழ்ந்த பூமி நீர் ஏற்பு அரிதே
சொல்லு நீ யாம் அறியச் சூழ்ந்து –16-

மஹதா தபஸா ராம மஹதா சாபி கர்மணா ராஜ்ஞ்ஞா தசரதே நாசி லப்தோ அம்ருதமிவாமரை -ஆரண்ய -66-3-போலே அல்லவே ஸ்ரீ வாமநவதாரம் –
தன்னை அழிய மாறி ரஷித்த ஸ்ரீ வராஹ ஸ்ரீ வாமன அவதாரம் அனுபவித்து- எத்திறம் -மோகித்து -தெளிந்து அவனையே சொல்லக் சொல்கிறார் –
ஜென்ம கர்ம ச மே திவ்யம் ஏவம் வேத்தி தத்வத-த்யக்த்வா தேஹம் புனர் ஜென்ம நைதி மாமேதி சோர் ஜு ந –ஸ்ரீ கீதா -4–9 –
அவனே திவ்யம் என்பான் -அவதார ரகஸ்யம் –அஜாய மாநோ பஹூ தா விஜாயதே தஸ்ய தீரா பாரிஜாநந்தி யோநிம்-புருஷ ஸூ க்தம்–27-

———————————————————

சூழ்ந்து அடியார் வேண்டினக்கால் தோன்றாது விட்டாலும்
வாழ்ந்திடுவர் பின்னும் தாம் வாய் திறவாதார் -சூழ்ந்து எங்கும்
வாள்வரைகள் போலரக்கன் வன்தலைகள் தாமிடிய
தாள்வரை வில்லேந்தினார் தாம்–17-

சூழ்ந்து அடியார் வேண்டினக்கால் தோன்றாது விட்டாலும்-வாழ்ந்திடுவர்--எதிர் சூழல் புக்கு -பல அவதாரங்கள் எடுத்து
வந்தாலும் அவஜாநந்தி மாம் மூடா -என்று சம்சாரிகள் அலட்சியம் செய்தாலும் -கவலைப்படாமல் முயன்றோம் என்றே இருப்பவன் அன்றோ
பின்னும் தாம் வாய் திறவாதார் –
ஸ்ரீ வசன பூஷனத்தில் மூன்றாம் பிரகரணத்தில்
பிராட்டி ராஷசிகள் குற்றம் பெருமாளுக்கும் திருவடிக்கும் அறிவியாதது போலே தனக்கு பிறர் செய்யும் குற்றங்களை
-பகவத் பாகவத் விஷயங்களில் அறிவிக்கக் கடவன் அல்லன் -என்று அருளிச் செய்த பின்-அறிவிக்க உரியவன் அகப்பட
வாய் திறவாதே-சர்வஜஞன்- விஷயங்களுக்கும் மறைக்கும் என்னா நின்றது இ றே -என்று அருளிச் செய்தது இப்பாசுரத்தைக் கொண்டேயாம்
மா முனிகள் வியாக்யானம்
எதிர் சூழல் புக்கு என்றபடியே-தன்னுடைய சீல சௌலப் யாதிகளைக் காட்டி
சம்சாரி சேதனர்களை தப்பாமல் அகப்படுத்திக் கொள்வதாக-வந்து அவதரித்து
தமக்கு அடியார் வேணும் என்று அபேஷித்தால்-இவர்கள் இப்படிச் செய்கிறார்கள்
நாம் இதற்க்கு உறுப்பாக பெற்றோமே இ றே என்று-அது தானே போக்யமாக விரும்புவர்
அதற்கு மேல்
அவர்கள் வைமுக்கியம் பண்ணினார்கள் என்று-அவர்கள் குற்றத்தை பிராட்டிமார்க்கும் தனி இருப்பிலே அருளிச் செய்யார் என்கிற
-சூழ்ந்து அடியார் -என்கிற பாட்டிலே-சேதனர் செய்த குற்றங்களை தன திரு உள்ளத்தில் உகந்தவர்களுடன் அறிவிக்கைக்கு
பிராப்தனான சர்வேஸ்வரனும் உட்பட-தன் திருப்பவளம் திறந்து அருளிச் செய்யாதே
தான் அருளிச் செய்யாது ஒழிந்தாலும் அறிய வல்ல சர்வஜ்ஞன் விஷயங்களுக்கும் மறைக்கும் என்று சொல்லா நின்றது இ றே-
அன்றிக்கே–
சூழ்ந்து எங்கும்-வாள்வரைகள் போலரக்கன் வன்தலைகள் தாமிடிய-தாள்வரை வில்லேந்தினார் தாம்-அடியார்-சூழ்ந்து
வேண்டினக்கால் தோன்றாது -விட்டாலும்-வாழ்ந்திடுவர்-அநந்ய பிரயோஜனர்கள் -பெருமாள் சேவை சாதிக்கா விடிலும்
-நாம் சொத்து -அவன் ஸ்வாமி -முறை உணர்ந்து அவன் ஆஜ்ஜை படியே வாழ்ந்திடுவார் -என்றவாறு –

———————————————————————-

தாம்பால் ஆப்புண்டாலும் அத்தழும்பு தான் இளக
பாம்பால் ஆப்புண்டு பாடுற்றாலும் -சோம்பாது இப்
பல்லுருவை எல்லாம் படர்வித்த வித்தா உன்
தொல்லுருவை யார் அறிவார் சொல்லு–18-

தாம்பால் ஆப்புண்டாலும் அத்தழும்பு தான் இளக-பாம்பால் ஆப்புண்டு பாடுற்றாலும் —யசோதை காட்டியதால் வந்த தழும்பு ஒன்றும் இல்லை என்னும் படி அன்றோ காளியன் படுத்திய பாடு
உன் தொல்லுருவை யார் அறிவார் சொல்லு–நானும் உனக்கு பழ வடிமை -சேஷி சேஷ -சம்பந்தம் அநாதி அன்றோ –

————————————————————————–

சொல்லில் குறையில்லை சூதறியா நெஞ்சமே
எல்லிப் பகல் என்னாது எப்போதும் –தொல்லைக் கண்
மா தானைக்கு எல்லாம் ஓர் ஐவரையே மாறாக
காத்தானைக் காண்டு நீ காண் –19-

குழந்தை பருவ ரக்ஷணம் கீழே சொல்லி வளர்ந்த பின்பு பாண்டவ ரக்ஷணம் -ஸ்ரீ கீதை அருளும் பொழுது ஸ்ரீ கிருஷ்ணன் -64-வயசு என்பர்

————————————————————————–

காணப் புகில் அறிவு கைக்கொண்ட நன்னெஞ்சம்
நாணப்படும் அன்றே நாம் பேசில் -மாணி
யுருவாகிக் கொண்டுலகம் நீரேற்ற சீரான்
திருவாகம் தீண்டிற்றுச் சென்று–20-

நம்மில் அவன் அவா–குளப்படியும் கடல் போன்றதும் அன்றோ –நாணப்படும் அளவு அன்றோ –

————————————————————————–

சென்று அங்கு வெந்நரகில் சேராமல் காப்பதற்கு
இன்று இங்கு யென்னெஞ்சால் இடுக்குண்ட -அன்று அங்குப்
பாருருவும் பார் வளைத்த நீருருவும் கண் புதைய
காருருவன் தான் நிமிர்த்த கால்–21-

வெந்நரகம் -சம்சாரம் / -வள வேழ் உலகு தலை எடுத்து கூடாமல் இருப்பதுவும் –

————————————————————————–

காலே பொதத்திரிந்து கத்துவராம் இன நாள்
மாலார் குடி புகுந்தார் என் மனத்தே -மேலால்
தருக்கும் இடம் பாட்டினொடும் வல்வினையார் தாம் வீற்று
இருக்குமிடம் காணாது இளைத்து –22-

மாலார் குடி புகுந்தார் என் மனத்தே-அரவத்தமளியினோடும் அழகிய பாற் கடலோடும் அரவிந்தப் பாவையும் தானும் அகம்படி வந்து புகுந்து

————————————————————————-

இளைப்பாய் இளையாப்பாய் நெஞ்சமே சொன்னேன்
இளைக்க நமன் தமர்கள் பற்றி -இளைப்பெய்த
நாய் தந்து மோதாமல் நல்குவான் நல்காப்பான்
தாய் தந்தை எவ்வுயிர்க்கும் தான் –23-

களைவாய் துன்பம் களையாது ஒழிவாய் களை கண் மற்றிலேன் –

————————————————————————-

தானே தனித் தோன்றல் தன் அளப்பு ஓன்று இல்லாதான்
தானே பிறர்கட்கும் தற்தோற்றல் -தானே
இளைக்கில் பார் கீழ் மேலாம் மீண்டு அமைப்பான் ஆனால்
அளக்கிற்பார் பாரின் மேலார்–24-

தானே தனித் தோன்றல் -அஜாயமானோ பஹுதா விஜாயதே -இச்சையால் பல அவதாரங்கள்
தன் அளப்பு ஓன்று இல்லாதான்-ஓத்தார் மிக்கார் இலையாய மா மாயன் –
தானே பிறர்கட்கும் தற்தோற்றல் –ஏஷ தை ஆத்மா அந்தர்யாம் யம்ருத-ப்ருந்தாரண்யாகம் -5-7-

————————————————————————–

ஆரானும் ஆதானும் செய்ய அகலிடத்தை
ஆராய்ந்து அது திருத்தல் ஆவதே -சீரார்
மனத்தலை வன்துன்பத்தை மாற்றினேன் வானோர்
இனத்தலைவன் கண்ணனால் யான் —25-

வணங்கும் துறைகள் -நின் கண் வேட்கை எழுவிப்பேனே–திருவிருத்தம் -96-
ஓ ஓ உலகீனது இயல்வே –திருவாசிரியம் -6-
நாம் தப்பித் பிழைத்தோம் -என்கிறார் இதில் –

————————————————————————–

யானும் என்நெஞ்சமும் இசைந்து ஒழிந்தோம் வல்வினையைக்
கானும் மலையும் புகக் கடிவான் தானோர்
இருளன்ன மா மேனி எம்மிறையார் தந்த
அருள் என்னும் தண்டால் அடித்து —26-

இசைவே நம் கர்தவ்யம் -அவன் கிருபை அருள் –இரக்கமே உபாயம் –

————————————————————————–

அடியால் படிகடந்த முத்தோ -அது அன்றேல்
முடியால் விசும்பு அளந்த முத்தோ -நெடியாய்
நெறி கழல் கோள் தாள் நிமிர்த்திச் சென்று உலகம் எல்லாம்
அறிகிலமால் நீ யளந்த யன்று —27-

இசைந்து ஒழிந்தோம் என்றதும் அருள் என்னும் தண்டால் பெற்ற அனுபவம் –உடைமையை பெற்ற ஸ்வாமி
– திருமுகம் தேஜஸ் கண்டு அருளிச் செய்கிறார் –அடியால் படி கடந்த முக்தன் –மாணிக் குறள்-முத்து என்றுமாம் –
செறி கழல் -நீண் முடி வெண் முத்த வாசிகைத்தாய் –திருவிருத்தம் -50-திருவடியில் திரு முடியிலும் முத்துக்கள்
உண்டே / சிலம்பும் செறி கழலும் –பேயார்-90-

————————————————————————–

அன்றே நம் கண் காணும் ஆழியான் காருருவம்
இன்றே நாம் காணாது இருப்பதுவும் -என்றேனும்
கட் கண்ணால் காணாத வவ் வுருவை நெஞ்சு என்னும்
உட் கண்ணால் காணும் உணர்ந்து –28-

பக்தி பரம பக்தியாக பரிணமித்தால் அன்றி ஆழியான் கார் உருவம் காண இயலாதே -மயில்கண் பீலி போலே தானே புறக்கண்-

————————————————————————–

உணர ஒருவர்க்கு எளியனே செவ்வே
இணரும் துழாய் அலங்கல் எந்தை -உணரத்
தனக்கு எளியர் எவ்வளவர் அவ்வளவர் ஆனால்
எனக்கு எளியன் எம்பெருமான் இங்கு –29-

நாறு இணர்த் துழாயோன் நல்கின் அல்லதை ஏறுதல் எளிதோ வீறுபெறுதுறக்கம் -பரிபாடல்
தேஷாம் ஜ்ஞ்ஞாநீ நித்ய யுக்த ஏக பக்திர் விசிஷ்யதே ப்ரியோ ஹி ஜ்ஞானிநோ அத்யர்த்தம் அஹம் ச ச மம ப்ரிய -ஸ்ரீ கீதா -7-17-
தம்மை உகப்பாரைத் தாம் உகப்பார் –நாச் திரு -11-10-

————————————————————————–

இங்கு இல்லை பண்டு போல் வீற்று இருத்தல் என்னுடைய
செங்கண் மால் சீர்க்கும் சிறிது உள்ளம் -அங்கே
மடி யடக்கி நிற்பதனில் வல்வினையார் தாம் ஈண்டு
அடி எடுப்பதன்றோ அழகு–30-

————————————————————————–

அழகும் அறிவோமாய் வல்வினையைத் தீர்ப்பான்
நிழலும் அடிதாறும் ஆனோம் சுழலக்
குடங்கள் தலை மீது எடுத்துக் கொண்டாடி அன்று அத்
தடங்கடலை மேயார் தமக்கு–31-

————————————————————————–

தமக்கு அடிமை வேண்டுவார் தாமோதரனார்
தமக்கு அடிமை செய் என்றால் செய்யாது எமக்கென்று
தாம் செய்யும் தீ வினைக்கே தாழ்வுறுவர் நெஞ்சினார்
யாம் செய்வது இவ்விடத்து இங்கி யாது–32-

தமக்கு அடிமை வேண்டுவார்–ஆச்ரித பாரதந்தர்யம் -காட்டுவானே-கைத்தது உகப்பார் -புளித்தது உகப்பார் என்னுமா போலே
-இத்தை அன்றோ தாமோதரன் வெளிப்படுத்தி அருளினான் –
இப்படி இருந்தும் -எமக்கென்று-தாம் செய்யும் தீ வினைக்கே தாழ்வுறுவர்ஏவகாரம்-இவற்றையே என்றவாறு –

————————————————————————–

யாதானும் ஓன்று அறியில் தன் உகக்கில் என் கொலோ
யாதானும் நேர்ந்து அணுகா வாறு தான் -யாதானும்
தேறுமா செய்யா வசுரர்களை நேமியால்
பாறு பாறாக்கினான் பால்–33-

யாதானும் ஓன்று அறியில் -அனைத்துக்கும் அந்தர்யாமி அன்றோ –ஒண் தாமரையாள் கேள்வன் ஒருவனையே நோக்கும் உணர்வு
தன் உகக்கில் என் கொலோ –-தன்னை உகக்கில் அவன் நம்முள்ளும் இருப்பதால் அவனை உகப்பது ஆகும் அன்றோ
இப்படி இருந்தும் -யாதானும் நேர்ந்து அணுகா வாறு தான்-அனைத்தும் அவனதாக இருந்தும்
இப்படி யாதானும் அவனுக்கு என்று நேர்ந்தால் -போதுமே
தாள்களை எனக்கே தலைத் தலைச் சிறப்பத் தந்த பேர் உதவிக் கைம்மாறா தோள்களை ஆரத் தழுவி
என்னுயிரை அறவிலை செய்தனன் சோதீ –என்றதுமே
தோள்கள் ஆயிரத்தாய் முடிகள் ஆயிரத்தாய் துணை மலர்க கண்கள் ஆயிரத்தாய் –-என்றாரே –

————————————————————————–

பாலாழி நீ கிடக்கும் பண்பை யாம் கேட்டேயும்
காலாழும் நெஞ்சழியும் கண் சுழலும் -நீலாழிச்
சோதியாய் ஆதியாய் தொல்வினை எம்பால் கடியும்
நீதியாய் நின் சார்ந்து நின்று —34-

கிடந்தோர் கிடக்கை -என்றே இறே ஆழங்கால் படுவார்கள் -/ காலாழும்கால் -கர்ம இந்திரியங்களுக்கு உப லக்ஷணம் /
கண் சுழலும் -கண் ஞான இந்திரியங்களுக்கு உப லக்ஷணம்
காலும் எழா கண்ணா நீரும் நில்லா உடல் சோர்ந்து நடுங்கிக் குரல் மேலும் எழா மயிர்க் கூச்சம் அறா என் தோள்களும் வீழ் ஒழியா
மால் உகளா நிற்கும் என் மனனே –பெரியாழ்வார் -5-3-5-
அரவணைத் துயிலுமா கண்டு உடல் எனக்கு உருகுமாலோ —திருமாலை -19-
கண்ணனைக் கண்ட கண்கள் பனி  யரும்புதிருமாலோ -திருமாலை -18-

————————————————————————-

நின்றும் இருந்தும் கிடந்தும் திரி தந்தும்
ஒன்றுமோ வாற்றான் என்நெஞ்சு அகலான் -அன்று அம்கை
வன்புடையால் பொன் பெயரோன் வாய் தகர்த்து மார்விடந்தான்
ஆன்புடையன் அன்றே அவன்–35-

——————————————————————–

அவனாம் இவனாம் உவனாம் மற்று உம்பர்
அவனாம் அவன் என்று இராதே -அவனாம்
அவனே எனத் தெளிந்து கண்ணனுக்கே தீர்ந்தால்
அவனே எவனேலுமாம் —36-

பரதஸ்ய வச குர்வன் யாசமா நஸ்ய ராகவ ஆத்மாநம்நாதி வர்த்தேதா ஸத்ய தர்ம பராக்ரம–அயோத்யா -111-7-
யஸ்ய மந்த்ரீ ச கோப்தா ச ஸூ ஹ்ருசஸைவ ஜனார்த்தன -ஹரிஸ் த்ரை லோக்ய நாதஸ் ச கின்னு தஸ்ய ந நிர்ஜிதம்-வனபர்வம் -49–20-

————————————————————————–

ஆமாறு அறிவுடையார் ஆவது அரிதன்றே
நாமே யதுவுடையோம் நன்னெஞ்சே –பூ மேய
மதுகரமே தண் துழாய் மாலாரை வாழ்த்தாம்
அது கரமே அன்பால் அமை —37-

மன ஏவ மனுஷ்யாணாம் காரணம் பந்த மோக்ஷயோ -பந்தாய விஷய சங்கி முக்த்யை நிர்விஷயம் மன -ஸ்ரீ விஷ்ணு புராணம் -6-7-28-
ஸ்திரமாக மங்களா சாசனம் பண்ணுவதே கர்த்தவ்யம் என்றவாறு –

————————————————————————–

அமைக்கும் பொழுது உண்டே ஆராயில் நெஞ்சே
இமைக்கும் பொழுதும் இடைச்சி குமைத் திறங்கள்
ஏசியே யாயினும் ஈன் துழாய் மாயனையே
பேசியே போக்காய் பிழை –38-

————————————————————————–

பிழைக்க முயன்றோமோ நெஞ்சமே பேசாய்
தழைக்கும் துழாய் மார்வன் தன்னை -அழைத்து ஒரு கால்
போய் யுபகாரம் பொலியக் கொள்ளாது அவன் புகழே
வாயுபகாரம் கொண்ட வாய்ப்பு –39–

————————————————————————–

வாய்ப்போ இது ஒப்ப மற்றில்லை வா நெஞ்சே
போய்ப் போய் வெந்நரகில் பூவியேல்-தீப்பால
பேய்த்தாய் உயிர் கலாய் பாலுண்டு அவள் உயிரை
மாய்த்தானை வாழ்த்தே வலி –40-

யஸ் த்வயா ஸஹ ஸ்வர்க்கோ நிரயோ யஸ் த்வயா விநா-இதி ஜானன் பராம் ப்ரீதிம் கச்ச ராம மயா ஸஹ –அயோத்யா -30-18-
வாழ்த்தே வலி-அவன் திருக் கல்யாண குணங்களை வாழ்த்துதலில் ஸ்திரமாக இரு –

————————————————————————–

வலியம் என நினைந்து வந்து எதிர்ந்த மல்லர்
வலிய முடியிடிய வாங்கி -வலிய நின்
பொன்னாழிக் கையால் புடைதிடுதி கீளாதே
பல் நாளும் நிற்குமிப்பார்–41-

வில் விழா -சாணூர முஷ்டிக மல்லர் நிரசனம் –
பூமவ் ஸ்திதஸ்ய ராமஸ்ய ரதஸ் தஸ்ய ச ராக்ஷஸ -ந சமம் யுத்தம் இத்யாஹூர் தேவ கந்தர்வ கின்னரா–யுத்த -102–5-

—————————————————————-

பாருண்டான் பாருமிழ்ந்தான் பாரிடந்தான் பாரளந்தான்
பாரிடம் முன் படைத்தான் என்பரால் -பாரிடம்
ஆவானும் தானானால் ஆரிடமே மற்று ஒருவர்க்கு
ஆவான் புகவாலவை–42-

ரஷ்ய ரக்ஷக பாவம் / கார்ய காரண பாவம் / சரீர சரீரீ பாவம் –
சர்வம் கல்விதம் ப்ரஹ்ம தஜ்ஜலா நிதி சாந்த உபாஸீத –சாந்தோக்யம் -3-14–1-

——————————————————————-

அவயம் என நினைந்து வந்த சுரர்பாலே
நவையை நளிர்விப்பான் தன்னை -கவையில்
மனத்துயர வைத்திருந்து வாழ்த்தார்க்கு உண்டோ
மனத்துயரை மாய்க்கும் வகை–43-

யதாவத் கதிதோ தேவைர் ப்ரஹ்மா ப்ராஹா தத ஸூரான்-பரா வரேசம் சரணம் வ்ரஜத் வம ஸூ ரார்த்தனம் –ஸ்ரீ விஷ்ணு புராணம் -1-9–35-
அவயம் -அபயம் என்றவாறு / கவை -சங்கை / மனத்து உயர வைத்து இருந்து –அவனே ப்ராப்யம் -ப்ராபகம் -தாரகம் -போஷகம் -போக்யம்-
பரிபூர்ணமாகக் கொண்டு மங்களாசாசனம் பண்ணுகை –

——————————————————————–

வகை சேர்ந்த நல் நெஞ்சம் நாவுடைய வாயும்
மிக வாய்ந்து வீழா வெனிலும்-மிக வாய்ந்து
மாலைத் தாம் வாழ்த்தாது இருப்பார் இதுவன்றே
மேலைத் தாம் செய்த வினை–44-

சத்வாத் சஞ்சாயதே ஞானம் ரஜஸோ லோப ஏவ ச -பிரமாத மோஹவ் தமஸோ பவதோ அஞ்ஞான மேவ ச –ஸ்ரீ கீதை -14-17-
மேலைத் தாம் செய்த வினை-முன் செய்த கர்மம் என்றும் -மேலே செய்யப் போகும் கர்மம் -பிரக்ருதியிலே இருப்பதால் -என்றுமாம் –

————————————————————————–

வினையார் தர முயலும் வெம்மையை அஞ்சி
தினையாம் சிறிது அளவும் செல்ல -நினையாது
வாசகத்தால் ஏத்தினேன் வானோர் தொழுது இறைஞ்சும்
நாயகத்தான் பொன்னடிகள் நான் –45-

வினையார் தர முயலும் வெம்மையை அஞ்சி-முன்னமே –இங்கு இல்லை -30-என்றும் வானோ மறி கடலே -54-
-இங்கே வினையார் முன் செய்த கர்ம வினைகள்
தொழுது -மனம் காயம் –இறைஞ்சி -வாக்கால் -/ பொன்னடிக்கள் -ப்ராப்யம் -ப்ராபகம் இரண்டும்

————————————————————————–

நான் கூறும் கூற்றாவது இத்தனையே நாள் நாளும்
தேங்கோத நீருருவம் செங்கண் மால் -நீங்காத
மாகதியாம் வெந்நரகில் சேராமல் காப்பதற்கு
நீ கதியாம் நெஞ்சே நினை –46-

————————————————————————–

நினைத்து இறைஞ்சி மானிடவர் ஓன்று இரப்பர் என்றே
நினைத்திடவும் வேண்டா நீ நேரே -நினைத்து இறைஞ்ச
எவ்வளவர் எவ்விடத்தோர் மாலே அது தானும்
எவ்வளவும் உண்டோ எமக்கு –47-

————————————————————————–

எமக்கி யாம் விண்ணாட்டுக்கு உச்சமதாம் வீட்டை
அமைத்து இருந்தோம் அஃது அன்றே யாம் ஆறு அமைப்பொலிந்த
மென்தோளி காரணமா வெம்கோடு ஏறு ஏழுடனே
கொன்றானையே மனத்துக் கொண்டு –48-

————————————————————————

கொண்டல் தான் மால்வரை தான் மா கடல் தான் கூரிருள் தான்
வண்டு அறாப் பூவை தான் மற்றுத்தான் -கண்ட நாள்
காருருவம் காண்டோரும் நெஞ்சோடும் கண்ணனார்
பேருரு என்று எம்மைப் பிரிந்து –49-

————————————————————————–

பிரிந்து ஓன்று நோக்காது தம்முடைய பின்னே
திரிந்து உழலும் சிந்தனையார் தம்மை புரிந்து ஒரு கால்
ஆவா வென இரங்கார் அந்தோ வலிதே கொல்
மாவாய் பிளந்தார் மனம்–50-

————————————————————————–

மனமாளும் ஓர் ஐவர் வன் குறும்பர் தம்மை
சினமாள்வித்து ஓர் இடத்தே சேர்த்து -புனமேய
தண் துழாயான் அடியைத் தான் காணும் அஃது அன்றே
வண்டு ழாஞ்சீரார்கு மாண்பு –51-

மனமாளும் ஓர் ஐவர் வன் குறும்பர்–ஆத்மா மனசை ஆண்டு இந்திரியங்களை ஆளாமல் –இவை மனசை ஆள -மனாஸ் ஆத்மாவை ஆளுவது போலே
இன்னதனை த்ரவ்யத்தை அரசு செய்வாரைக் கிடைக்கும் என்னும் வன்னியரைப் போலே -லஞ்சம் கொடுத்து ஆட்சியாளரை ஆளும் கயவர் போலே -என்றவாறு
த்யாயதோ விஷயான் பும்ஸஸ் சங்க ஸ் தேஷூ பஜாயதே -சங்காத் சஞ்சாயதே காம காமத் க்ரோதோ பிஜாயதே –ஸ்ரீ கீதை -2–62-
இன்னம் கெடுப்பாயோ –பாவியேனைப் பல நீ காட்டிப் படுப்பாயோ –சிற்றின்பம்

————————————————————————

மாண் பாவித்து அந்நான்று மண்ணிரந்தான் மாயவள் நஞ்சு
ஊண் பாவித்துண்டானதோ ருருவம் காண்பான் நம்
கண்ணவா மற்று ஓன்று காணுறா சீர் பரவாது
உண்ண வாய் தானும் உறுமோ ஓன்று –52–

பேய் முலை நஞ்சு ஊணாக உண்டான் -பொய்கையார் -11-

———————————————————————

ஓன்று உண்டு செங்கண் மால் யான் உரைப்பது உன் அடியார்க்கு
என் செய்வன் என்றே இருத்தி நீ நின் புகழில்
வைகும் தம் சிந்தையிலும் மற்று இனிதோ நீ யவர்க்கு
வைகுந்தம் என்று அருளும் வான்–53-

ஆரேனுமாகத் தெளிந்தார் கலங்கினார்க்குச் சொல்லக் கடவது இ றே –வ்யாமோஹத்தால் கலங்கின அவனுக்கு அறிவிக்கிறார்
கோவிந்தேதி யதா க்ரந்தத் கிருஷ்ணா மாம் தூர வாஸினம் -ருணம் ப்ரவர்த்தமிவ மே ஹ்ருதயான் நாப சர்ப்பதே-உத்யோக பர்வதம் -47-22–
வைகும் தம் சிந்தையிலும் மற்று இனிதோ நீ யவர்க்கு
வைகுந்தம் என்று அருளும் வான்-சித்தத்துக்கு இடை நிற்குமோ சாத்தியம் -என்றார்
காரார் புரவி யேழ் பூண்ட தனி யாழி தேரர் நிறை கதிரோன் மண்டலத்தைக் கீண்டு புக்கு ஆராவமுதம் அங்கு எய்தி
அதின் நின்றும் வாராது ஒழிவது ஓன்று உண்டே -அது நிற்க – முயல் விட்டுக் காக்கைப் பின் போவதே –சிறிய திரு மடல்

————————————————————————

வானோ மறி கடலோ மாருதமோ தீயகமோ
கானோ ஒருங்கிற்றும் – கண்டிலமால் -ஆ ஈன்ற
கன்று உயரத் தாம் எறிந்து காய் உதிர்த்தார் தாள் பணிந்தோம்
வன் துயரை ஆ ஆ மருங்கு –54

வன் துயரை மருங்கும் கண்டிலமால் -உம்மை தொகை –ஒருங்கிற்றும்

————————————————————————–

மருங்கோத மோதும் மணி நாகணையார்
மருங்கே வர அரியரேலும் ஒருங்கே
எமக்கு அவரைக் காணலாம் எப்பொழுதும் உள்ளால்
மனக்கவலை தீர்ப்பார் வரவு –55

ப்ரஜாபதிஸ் த்வம் வேத ப்ரஜாபதிம் த்வோ வேதயம் ப்ரஜாபதிர் வேத ச புண்யோ பவதி —அவனாலே காட்டக் காண வேண்டுமே

————————————————————————–

வரவாறு ஓன்று இல்லையால் வாழ்வு இனிதால் எல்லே
ஒருவாறு ஒருவன் புகாவாறு -உருமாறும்
ஆயவர் தாம் சேயவர் தாம் அன்று உலகம் தாயவர் தாம்
மாயவர் தாம் காட்டும் வழி–56—

————————————————————————–

வழித்தங்கு வல்வினையை மாற்றானோ நெஞ்சே
தழீ இ க்கொண்டு பேராவுணன் தன்னை சுழித்து எங்கும்
தாழ்விடங்கள் பற்றி புலால் வெள்ளம் தானுகள
வாழ்வடங்க மார்விடந்த மால் –57-

வளை யுகிராளி மொய்ம்பின் மறவோனதாகம் மதியாது சென்று ஓர் உகிரால் பிளவெழ விட்ட குட்டமது
வையமூடு பெரு நீரின் மும்மை பெரிதே -கலியன் -11–4–4-

————————————————————————–

மாலே படிச் சோதி மாற்றேல் இனி உனது
பாலே போல் சீரில் பழுத்து ஒழிந்தேன் -மேலால்
பிறப்பின்மை பெற்று அடிக்கீழ் குற்றேவல் அன்று
மறப்பின்மை யான் வேண்டும் மாடு –58-

சாவித்ரி சத்யவான் விருத்தாந்தம் போலே –மறப்பின்மை யான் வேண்டும் மாடு -என்று கேட்க்கிறார்
உண்ணும் சோறு பருகும் நீர் தின்னும் வெற்றிலை எல்லாம் கண்ணன் என்று இருப்பவருக்கு மறப்புத் தான் உண்டோ என்னில்
பிரகிருதி சம்பந்தம் உடையோருக்கு வருவது நமக்கும் வாராதோ என்று பயப்படுகிறார் -ஊரடைய வெந்து கொண்டு வாரா நின்றால்-
நம் அகம் ஒன்றும் பிழைக்கும் என்று பயம் கெட்டு இருப்பார் உண்டோ –

————————————————————————–

மாடே வரப் பெறுவாராம் என்றே வல்வினையார்
காடானும் ஆதானும் கைக் கொள்ளார் -ஊடே போய்
பேரோதம் சிந்து திரைக் கண் வளரும் பேராளன்
பேரோதச் சிந்திக்கப் பேர்ந்து –59-

———————————————————————–

பேர்ந்து ஓன்று நோக்காது பின்னிற்பாய் நில்லாப்பாய்
ஈன் துழாய் மாயனையே என்னெஞ்சே-பேர்ந்து எங்கும்
தொல்லை மா வெந்நரகில் சேராமல் காப்பதற்கு
இல்லை காண் மற்றோர் இறை–60-

————————————————————————

இறை முறையான் சேவடி மேல் மண்ணளந்த வந்நாள்
மறை முறையால் வானாடர் கூடி –முறை முறையின்
தாது இலகு பூத் தெளித்தால் ஒவ்வாதே தாழ் விசும்பின்
மீதிலகித் தான் கிடக்கும் மீன்–61-

சிறியாச்சான் நம்பிள்ளை இடம் -சப்தாதி விஷயங்களில் நின்றும் நாம் மீள மாட்டாதாப் போலே
ஆழ்வார்கள் பகவத் விஷயத்தில் நின்றும் மீள மாட்டார்கள் என்று பணித்தானாம் –

————————————————————————–

மீன் என்னும் கம்பில் வெறி என்னும் வெள்ளி வேய்
வான் என்னும் கேடிலா வான்குடைக்கு தானோர்
மணிக் காம்பு போல் நிமிர்ந்து மண்ணளந்தான் நாங்கள்
பிணிக்காம் பெரு மருந்து பின் –62-

————————————————————————–

பின் துரக்கும் காற்று இலோந்த சூல் கொண்டல் பேர்ந்தும் போய்
வன்திரைக்கண் சந்து அணைக்கும் வாய்மைத்தே அன்று
திருச் செய்ய நேமியான் தீ அரக்கி மூக்கும்
பருச் செவியும் ஈர்ந்த பரன்–63-

வாய்மைத்து –என்பதை வாய்மையின் -என்றோ வாய்மைத்து படி என்றோ கொண்டு -பெருமாள் ராவண வத அநந்தரம்
திருப் பாற் கடல் சென்று சயனித்த படி -அன்றிக்கே இருந்த படி உபமேயம் சொல்லி உவமானம் பின்பு என்றுமாம் –

————————————————————————-

பரனாம் அவனாதல் பாவிப்பராகில்
உரனாய் ஒரு மூன்று போதும் மரம் ஏழு அன்று
எய்தானைப் புள்ளின் வாய் கீண்டானையே அமரர்
கை தான் தொழவே கலந்து–64-

————————————————————————–

கலந்து நலியும் கடும் துயரை நெஞ்சே
மலங்க வடித்து மடிப்பான் விலங்கல் போல்
தொல்மாலைக் கேசவனை நாரணனை மாதவனை
சொல்மாலை எப்பொழுதும் சூட்டு–65-

———————————————————————–

சூட்டாய நேமியான் தொல்லரக்கன் இன்னுயிரை
மாட்டே துயர் இழைத்த மாயவனை -ஈட்ட
வெறி கொண்ட தண் துழாய் வேதியனை நெஞ்சே
அறி கண்டாய் சொன்னேன் அது–66-

ப்ரஹ்ம தண்ட ப்ரகாசானாம் வித்யுத் சத்ருச வர்ச்சஸாம் ஸ்மரன் ராகவ பாணானாம் விவ்யதே ராக்ஷஸேஸ்வர –யுத்த -60-3-

———————————————————————–

அதுவோ நன்று என்று அங்கு அமருலகோ வேண்டில்
அதுவோர் பொருள் இல்லை அன்றே அது ஒழிந்து
மண்ணின் நின்று ஆள்வேன் எனினும் கூடும் மட நெஞ்சே
கண்ணன் தாள் வாழ்த்துவதே கல்–67-

——————————————————

கல்லும் கனைகடலும் வைகுந்த வானாடும்
புல்லென்று ஒழிந்தன கொல் ஏ பாவம் வெல்ல
நெடியான் நிறம் கரியான் உள் புகுந்து நீங்கான்
அடியேனது உள்ளத்தகம்–68-

கல் திரு வேங்கடம் –தம் பாம்பு -நாச் திரு -10-3-ஆதி சேஷன் –
சவ்பரி   ஐம்பது பெண்களோடு கலந்து பொருந்த இடத்தில் தம் மக்களை தனித் தனியே உனக்கு குறை இல்லையே என்று கேட்க
என்னுடன் பிறந்தாரை ஒருத்தரையும் அறியாதே எப்போதும் என்னுடனே இருக்கும் இதுவே வெறுப்பு -வேறு ஒரு குறை இல்லை என்று சொன்னால் போலே –
ஆழ்வார் திரு உள்ளம் மற்று வேறு ஓன்று அறியாதாப் போலே ஸ்தாவர பிரதிஷ்டையாக இருந்தான் –

————————————————————————

அகம் சிவந்த கண்ணினராய் வல்வினையாராவார்
முகம் சிதைவராம் அன்றே முக்கி மிகும் திரு மால்
சீர்க்கடலை யுள் பொதிந்த சிந்தனையேன் தன்னை
ஆர்க்கு அடலாம் செவ்வே யடர்த்து –69-

தாதூனாம் இவ சைலேந்தரோ குணா நாமா கரோ மஹான் –கிஷ்கிந்தா -15–21-தாரை பெருமாளை சொன்னால் போலே –

——————————————————————

அடர் பொன் முடியானை ஆயிரம் பேரானை
சுடர் கொள் சுடர்ஆழியானை இடர் கடியும்
மாதா பிதுவாக வைத்தேன் எனதுள்ளே
யாதாகில் யாதேயினி–70-

—————————————————————–

இனி நின்று நின் பெருமை யான் உரைப்பது என்னே
தனி நின்ற சார்விலா மூர்த்தி -பனி நீர்
அகத்துலவு செஞ்சடையான் ஆகத்தான் நான்கு
முகத்தான் நின்னுந்தி முதல்–71-

பதிம் விஸ்வஸ் யாத்மேஸ்வரம் சாஸ்வதம் சிவம் அச்யுதம்-என்றும் –
ருத்ரம் ஸமாச்ரிதா தேவா ருத்ரோ ப்ராஹ்மணம் ஆஸ்ரித-ப்ரஹ்ம மம ஆஸ்ரிதோ ராஜன் -நாஹம் சஞ்சிது பாச்ரித-
வலத்தனன் த்ரி புரம் எரித்தனன் –

—————————————————————–

முதலாம் திருவுருவம் மூன்று என்பர் ஒன்றே
முதலாகும் மூன்றுக்கும் என்பர் முதல்வா
நிகரிலகு காருருவா நின்னகத்தன்றே
புகரிலகு தாமரையின் பூ –72-

த்ரி மூர்த்தி சாம்யவாதிகள் / த்ரி மூர்த்தி உத்தீர்ண வாதிகள் / த்ரி மூர்த்தி ஐக்கிய வாதிகள் /
ஓர் உருவம் பொன்னுருவம் ஓன்று செந்தீ ஓன்று மா கடல் உருவம் ஒத்து நின்ற மூ உருவம் கண்ட போது ஒன்றாம் சோதி
முகில் உருவம் எம்மடிகள் உருவம் தானே -திரு நெடும் தாண்டகம் -2-
ஸ்ருஷ்டி ஸ்திதி அந்தகரணீம் ப்ரஹ்ம விஷ்ணு சிவாத்மகம் ச சம்ஜ்ஞாம் யாதி பகவான் ஏக ஏவ ஜனார்த்தன –ஸ்ரீ விஷ்ணு புராணம் -1-2-66-
ப்ரஹ்ம விஷ்ணு ருத்ர இந்த்ராஸ் தே சர்வே சம்ப்ரஸூயந்தே –
மத்யே விரிஞ்ச கிரிசம் பிரதமாவதார -தத் சாம்யத ஸ்தகயிதம் தவ சேத் ஸ்வரூபம் -கிம் தே பரத்வ பி ஸூ நைரிஹ ரங்க தாமன்
-சத்வ ப்ரவர்த்த நக்ருபா பரிபால நாத்யை -ஸ்ரீ ரெங்கராஜ ஸ்த்வம் -2–51-
த்ரயோ தேவாஸ் துலயா -த்ரி தயமித மத் வைதம் அதிகம் -த்ரி காதைஸ் மாத் தத்த்வம் பரமிதி விதர்க்கான் விகடயன்
விபோர் நாபீ பத்மோ விதி சிவ நிதானம் பகவத -ததன்யத் ப்ரூபங்கீ பரவதிதி சித்தான் தயதி ந –ஸ்ரீ ரெங்கராஜ ஸ்த்வம்-1-16-

————————————————————————–

பூவையும் காயாவும் நீலமும் பூக்கின்ற
காவி மலர் என்றும் காண் தோறும் -பாவியேன்
மெல்லாவி மெய் மிகவே பூரிக்கும் அவ்வவை
எல்லாம் பிரான் உருவே என்று –73-

————————————————————————–

என்றும் ஒரு நாள் ஒழியாமை யான் இரந்தால்
ஒன்றும் இரங்கார் உருக்காட்டார் -குன்று
குடையாக ஆ காத்த கோவலனார் நெஞ்சே
புடை தான் பெரிதே புவி –74-

அவருக்கு நீர்மை இல்லை என்னப் போகாது இ றே -அவர் நீர்மை ஏறிப் பாயாத தோர் இடம் தேடி எங்கே கிடந்தோம் –

————————————————————————–

புவியும் இருவிசும்பும் நின்னகத்த நீ என்
செவியின் வழி புகுந்து என்னுள்ளே -அவிவின்றி
யான் பெரியன் நீ பெரியை என்பதனை யார் அறிவார்
ஊன் பருகு நேமியாய் உள்ளு–75-

————————————————————–

உள்ளிலும் உள்ளம் தடிக்கும் வினைப்படலம்
விள்ள விழித்து உன்னை மெய்யுற்றால் உள்ள
உலகளவும் யானும் உளனாவன் என்கொலோ
உலகளந்த மூர்த்தி உரை –76-

கீழே செவியின் வழி புகுந்து —ஸ்ரவணம்–இதில் அந்த ஞானம் சிந்தனை த்யானம் –
அவன் ஸ்வரூபமே விபு -ஆத்மாவின் தர்ம பூத ஞானம் தானே விபு

——————————————————————-

உரைக்கிலோர் சுற்றத்தார் உற்றார் என்று ஆரே
இரைக்கும் கடல் கிடந்த எந்தாய் உரைப்பெல்லாம்
நின்னன்றி மற்றிலேன் கண்டாய் எனது உயிர்க்கு ஓர்
சொல் நன்றி யாகும் துணை–77-

————————————————————————–

துணை நாள் பெருங்கிளையும் தொல்குலமும் சுற்றத்
திணை நாளும் இன்புடைத்தா மேலும் -கணை நாணில்
ஓவாத் தொழில் சார்ங்கன் தொல்சீரை நல் நெஞ்சே
ஓவாத ஊணாக வுண்–78

————————————————————————-

உண்ணாட்டுத் தேசன்றே ஊழ் வினையை யஞ்சுமே
விண்ணாட்டை யொன்றாக மெச்சுமே-மண்ணாட்டில்
ஆராகி எவ்விழி விற்றானாலும் ஆழியங்கைப்
பேராயற்கு ஆளாம் பிறப்பு –79-

பண்டை நாளில் பிறவி உண்ணாட்டுத் தேசு இ றே –ஆச்சார்ய ஹிருதயம் –சூர்ணிகை -81-இதற்கு மா முனிகள் வியாக்யானம்
ஆழியங்கைப்-பேராயற்கு ஆளாம் பிறப்பு -உண்ணாட்டுத் தேசன்றே-என்கிறபடியே பகவத் விமுக பிரசுரமாகையாலே
புற நாடான லீலா விபூதி போல் அன்றிக்கே -பகவத் ஆநு கூல்ய ஏக போக ரசத்தில் நெருங்கி போக விபூதியாய் –
அவனுக்கு அந்தரங்கமாய் இருக்கிற பரமபதத்தில் வர்த்திக்கிற தேஜஸை யுடையது இ றே என்கை
பரம பதத்தில் பகவத் கைங்கர்ய அனுகுணமாக பரிக்ரஹிக்கும் தேஹத்தோபாதி
சேஷ வஸ்துவான ஆத்மாவுக்கு இதுவும் தேஜஸ் கரம் என்று கருத்து –
யத்தூரே மனசோ யதேவ தமச பாரேயதத் யத்புதம் -யத் காலாத் அபசேளிமம் ஸூ ரபுரீ யத் கச்சதோ துர்கதி ஸாயுஜ் யஸ்ய யதேவ
ஸூ திரதவா யத் துர்க்ரஹம் மத்கிராம்-தத் விஷ்ணோ பரமம் பதம் தவ க்ருதேமாத சமாம் நாசி ஷூ -ஸ்ரீ குண ரத்ன கோசம் -21-
ந தேவ லோகா க்ரமணம் நாமரத்வ மஹம் வ்ருணே ஐஸ்வர்யம் வா அபி லோகாநாம் காமயே ந த்வயா விநா–அயோத்யா -3-5-
வாஸூதேவ மநோ யஸ்ய ஜபஹோமார்ச்ச நாதி ஷூ தஸ்யாந்தராயோ மைத்ரேய தேவேந்த்ரத்வாதிகம் பதலம்-ஸ்ரீ விஷ்ணு புராணம் -2-6–41-

——————————————————————

பிறப்பு இறப்பு மூப்புப் பிணி துறந்து பின்னும்
இறக்கவும் இன்பு உடைத்தாமேலும் -மறப்பெல்லாம்
ஏதமே என்றல்லால் எண்ணுவனே மண்ணளந்தான்
பாதமே ஏத்தாப் பகல்–80-

ஜரா மரண மோஷாயா –ஸ்ரீ கீதை -7-29-/ பிறவித் துயர் அற மரணம் தோற்றம் வான் பிணி மூப்பு என்று இவை மாயத்தோம் -திருவாய் -8-3-2-
குறுகா நீளா இறுதி கூடா எனையூழி சிறுகா பெருகா அளவில் இன்பம் சேர்ந்தாலும் -மறுகால் இன்றி மாயோன் உனக்கே யாளாகும்
சிறு காலத்தை யுறுமோ அந்தோ தெரியிலே –திருவாய் -6-9-10—கைவல்ய பரம் –

——————————————————————–

பகலிரா வென்பதுவும் பாவியாது எம்மை
இகல் செய்து இரு பொழுது மாள்வர்-தகவாத்
தொழும் பரிவர் சீர்க்கும் துணியில ரென்றேரார்
செழும் பரவைமே யார் தெரிந்து–81-

———————————————————————–

தெரிந்த உணர்வு ஓன்று இன்மையால் தீ வினையேன் வாளா
இருந்து ஒழிந்தேன் கீழ் நாள்கள் எல்லாம் கரந்த உருவின்
அம்மானை அந்நான்று பின் தொடர்ந்த ஆழியங்கை
அம்மானை ஏத்தாது அயர்த்து–82-

தெரிந்த உணர்வு ஓன்று இன்மையால்
சம்ஜ் ஞாயதே யேந ததஸ்த தோஷம் ஸூத்தம் பரம நிர்மல மேக ரூபம் சந்த்ருச்யதே வாயபதி கம்யதே வா
தத் ஞானம் அஞ்ஞானம் அதோ அந்நிய துக்கம் –ஸ்ரீ விஷ்ணு புராணம் -6-5-87-
தத் கர்ம யன்ன பந்தாய சா வித்யா யா விமுகத்தயே ஆயாசாயா பரம் கர்ம வித்யா அந்நிய சில்பநை புணம்–ஸ்ரீ விஷ்ணு புராணம் -1-9–41-
வாளா-இருந்து ஒழிந்தேன் கீழ் நாள்கள் எல்லாம் –குனியாக் குறுணி பற்றும் காலம் எல்லாம் வியர்த்தமே இருந்தேன்
கரந்த உருவின்-அம்மானை அந்நான்று பின் தொடர்ந்த ஆழியங்கை-அம்மானை ஏத்தாது அயர்த்து-அன்று மாயமானை பின் தொடர்ந்த
பெருமாளுக்கு -இளைய பெருமாளும் இல்லாமல் தனியான இருப்பில் கைங்கர்யம் செய்யாது ஒழிந்தேனே-
ஆழியங்கை -இது ஒன்றே கைகேயி வாங்காமல் இருந்த ஆபரணம் –
பெருமாள் மாய மானை எய்து மீண்டு எழுந்து அருளுகிற போது அடிக் கொதித்து நடக்க மாட்டாமை தளிர்களை முறித்திட்டு
அதின் மேலே எழுந்து அருளினார் என்று ஒருவன் கவி பாடவும் எம்பெருமானார் கேட்டு அருளி மாறியிடுகிற திருவடிகளில்
என் தலையை வைக்கப் பெற்றிலேன் என்று எம்பெருமான் அருளிச் செய்தார் என்பர் –

———————————————————————

அயர்ப்பாய் அயயர்ப்பாய் நெஞ்சமே சொன்னேன்
உயப்போம் நெறியிதுவே கண்டாய் -செயற்பால
வல்லவே செய்கிறுதி நெஞ்சமே யஞ்சினேன்
மல்லர் நாள் வல்வினனை வாழ்த்து –83-

———————————————————————

வாழ்த்தி யவனடியைப் பூ புனைந்து நின்தலையைத்
தாழ்த்தி இரு கை கூப்பு என்றால்கூப்பாத -பாழ்த்த விதி
எங்குற்றான் என்றவனை ஏத்தாத என்னெஞ்சமே
தங்க தான் ஆம் ஏலும்தங்கு–84-

வாழ்த்தி யவனடியைப் பூ புனைந்து நின்தலையைத்-தாழ்த்தி இரு கை கூப்பு என்றால்  கூப்பாத–மநோ வாக் காயங்கள் -ஆகிய – முக்கரணங்களாலும்
எங்குற்றான் என்றவனை ஏத்தாத என்னெஞ்சமே–எங்கு சென்றாகிலும் கண்டு -திருவாய் -6-8-5-/ பாழ்த்த விதி-அயோக்கியன் என்று அகலுகை-

——————————————————————

தங்கா முயற்றியவாய்த் தாழ் விசும்பின் மீது பாய்ந்து
எங்கே புக்கு எத்தவம் செய்திட்டன கொல் -பொங்கோதத்
தண்ணம்பால் வேலை வாய்க் கண் வளரும் என்னுடைய
கண்ணன் பால் நல் திறம் கொள் கார்–85-

மேகங்களோ உரையீர் -திருமால் திருமேனி ஒக்கும் யோகங்கள் உங்களுக்கு எவ்வாறு பெற்றீர் -திருவிருத்தம் -32-
உயிர் அளிப்பான் மாகங்கள்எல்லாம் திரிந்து நன்னீர்கள் சுமந்து நுந்தம் ஆகங்கள் நோவ வருந்தும் தவமாம் அருள் பெற்றதே –

—————————————————————–

கார் கலந்த மேனியான் கை கலந்த வாழியான்
பார்களந்த வல்வயிற்றான் பாம்பணையான் -சீர் கலந்த
சொல் நினைந்து போக்காரேல் சூழ் வினையின் ஆழ் துயரை
என்னினைந்து போக்குவார் இப்போது –86-

கார் கலந்த மேனியான் சொல் -ஸ்ரீ மத் ராமாயணம் -மேஹா ஸ்யாமம் மஹா பாஹும்
கை கலந்த வாழியான் சொல் -ஸ்ரீ மஹாபாரதம் -ஸ்ரீ விஷ்ணு புராணம் -ஸ்ரீ மத் பாகவதம்
பார் கலந்த  வல்வயிற்றான் சீர் கலந்த சொல் -புராணங்கள்
பாம்பணையான் -சீர் கலந்த சொல் -ஆழ்வார்கள் அருளிச் செயல்கள் -முகில் வண்ணன் –
சொல் நினைந்து போக்காரேல்--திரு நாமங்களை

——————————————————————

இப்போதும் இன்னும் இனிச் சிறிது நின்றாலும்
எப்போதும் ஈதே சொல் என்நெஞ்சே -எப்போதும்
கை கழலா நேமியான் நம் மேல் வினை கடிவான்
மொய் கழலே ஏத்த முயல்–87-

திண்ணியதாக இருக்கும் திருவடிகள் என்றவாறு -ரக்ஷணத்திலே தீக்ஷை கொண்டு –

———————————————————————–

ஸ்ரீ கோயில் கந்தாடை அப்பன் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ உ . வே .P.B.A.ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம் .
ஸ்ரீ பெரிய வாச்சான் பிள்ளை திருவடிகளே சரணம் .
ஸ்ரீ பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம்-