திரு விருத்தம் -பாசுரங்கள்–10-20–திவ்யார்த்த தீபிகை -ஸ்ரீ காஞ்சி ஸ்வாமிகள் –

அரியன யாமின்று காண்கின்றன கண்ணன் விண்ணனையாய்
பெரியன காதம் பொருட்கோ பிரிவென ஞாலம் எய்தற்
குரியன வொண் முத்தும் பைம் பொன்னுமேந்தி ஒரோ குடங்கைப்
பெரியன கெண்டைக் குலம் இவையோ வந்து பேர்கின்றவே —11-

நாயகன் பிரியாமல் உடனே இருக்கச் செய் தேயும் பிரிந்தானோ என்று அதிசங்கை பண்ணி விருத்தமாகா நிற்கும் நாயகி –
நிலையை தோழியை நோக்கியோ தம் நெஞ்சை நோக்கியோ அருளிச் செய்யும் வார்த்தைகள்
அரியன யாமின்று காண்கின்றன–இது ஒன்ற அதிசயம் முன்பு எங்கும் கண்டேன் இல்லையே -என்கிறான்
-மேல் முழுவதும் இந்த ஆச்சர்யத்தை விவரிக்கின்றான்-
கண்ணன் விண்ணனையாய்–பரமபதத்தை பிரிந்து வருவார் உண்டோ -உன்னை விட்டு பிரிவார் உண்டோ
-பெரியன காதம் பொருட்கோ பிரிவென-பொருள் சம்பாதிக்க லோகத்தார் த்வீபாந்தரங்களுக்கு செல்லுகின்றனர் அன்றோ
ஞாலம் எய்தற்குரியன –-உலகம் முழுவதும் விலை -உலகம் எல்லாம் ஆசைப்படும் –
வொண் முத்தும் பைம் பொன்னுமேந்தி–கண்ணீர் பெருக்கு முத்து -பசலை நிறம் பொன்–ஆகு பெயர் –
பசலை காதலர் தொடு வுழித் வுழி நீங்கு விடு உழி விடு உழிப் பரத்தலானே
கெண்டைக் குலம் இவையோ-கண்கள் சொல்லாமல் முற்று உவமை -நீ பொருட்களுக்கு பிரிந்து போக வேண்டுமோ
இந்த பொன்னும் முத்தும் உனக்காக இங்கே இருக்க –வொண் முத்தும் பைம் பொன்னுமேந்தி-என்று –
ஆழ்வாருடைய ஞான விசேஷத்தையே –அரியன யாமின்று காண்கின்றன-என்றும்
ஆழ்வாருடைய மகிமையும் பேரின்பமும் பிரகிருதி சம்பந்தம் இல்லாமையும் –கண்ணன் விண்ணனையாய்-என்றும்
பரம் பொருளான எம்பெருமானை சேவிக்க நீண்ட தூரம் போவதை –பெரியன காதம் பொருட்கோ பிரிவென-என்றும்
அணைத்து லோகார்த்தார் பெற வேண்டிய புருஷார்த்தங்களும் அனைவரையும் வசப்படுத்தும் திறமையும் ஆழ்வாருக்கு உண்டே -ஞாலம் எய்தற்
குரியன -என்றும்
எம்பருமான் உடைய சுத்த சத்வமயமும் ஒளிமயமான தேஜஸ் கொண்ட ஆழ்வார் –வொண் முத்தும் பைம் பொன்னுமேந்தி –
கைகளால் ஏந்தி பருகும் படி ஸுலபயமும் இங்கே உண்டே -கைக்கு வசப்பட்டவர் – ஒரோ குடங்கைப் பெரியன
எம்பெருமானுடைய மத்ஸ்யாவதாரத்தில் ஈடுபட்டு தன்மயம் ஆனவர் –கெண்டைக் குலம் இவையோ-
ஆழ்வார் உடைய ஞான விசேஷங்கள் பரவி வந்து ஆசையை மூட்டுகின்றன –இவையோ வந்து-பேர்கின்றவேஓ இவை என்ன வியப்பு -ஸ்ரீ வைஷ்ணவர்கள் பிரிவு தமக்கு ஏற்பட்டு விடுமோ என்று
அதிசங்கை பண்ணி ஆழ்வார் உடைய ஆற்றாமை விசேஷம் இருந்தவாறே –

————————————————————————

பேர்கின்றது மணியாமை பிறங்கி யள்ளல் பயலை
ஊர்கின்றது கங்குலூழிகளே இதெல்லா மினவே
ஈர்க்கின்ற சக்கரத் தெம்பெருமான் கண்ணன் தண்ணம் துழாய்
சார்கின்ற நன்னெஞ்சினார் தந்து போன தனி வளமே—12-

கங்குலூழிகளே-நாயகன் உடன் கூடிய காலத்தில் ஒரு நொடிப் பொழுதாக கழியும் இரவு பிரிவு காலத்தில்
கல்ப கோடி காலமாக நீள்கின்றபடியைக் கூறியபடி –
இதெல்லா மினவே-அன்றில் தென்றல் திங்கள் கடல் குயில் முதலியவனா எல்லாம் வருத்துவன
ஈர்க்கின்ற சக்கரத் தெம்பெருமான் -அனுகூல பிரதிகூல விபாகம் இன்றியே ஈர்கின்றபடி-சேதன சமாதியாலே ஈர்கின்றது என்கிறார்
பிரதிகூல ரைப் போய் ஈரும்-அனுகூலரை கையில் சேர்த்தியாலே ஈரும்-பிரதிகூலரை ஆண்மையாலே கொல்லும்-அனுகூலரை அழகாலே கொல்லும்
தண்ணம் துழாய்-சார்கின்ற நன்னெஞ்சினார் -அவன் சம்பந்தம் பெற்ற திருத் துழாய் சம்பந்தம் கிடைத்ததே பெரும் பேறு என்று ஈடுபட்டு
-கிடைக்குமோ கிடையாதோ என்று ஆராயாமல் மேல் விழுந்ததால் –சார்ந்தது –என்கிறார்
என்னை வருந்த விட்டு உடையவன் இடம் சென்ற மிக்க வேட்க்கையுடைய நல்ல நெஞ்சே -மகிழ்ந்து சிறப்பித்து
உயர் திணையாக நெஞ்சினார் -கோபத்தாலும் என்னவுமாம் –
தந்து போன தனி வளமே–மேனி நிறம் மாறப்பெற்றதும் -பசலை நிறம் படர பெற்றதும் இரவு நீடிக்கப் பெற்றதும்
நான் வருத்தப் பெற்றதும் பாக்கியமே –வளமே -எதிர்மறை லக்ஷணை என்றுமாம்
நெஞ்சு இழந்து வருந்தி ஆற்றாமையால் ஒரு பகல் ஆயிரம் ஊழி யாலோ –இழந்தது மாமை நிறமே -என்று வருந்தும்படி –

——————————————————————–

தனி வளர் செங்கோல் நடாவு தழல் வாயரசவிய
பனிவளர் செங்கோல் இருள் வீற்று இருந்தது பார் முழுதும்
துனி வளர் காதல் துளாயை துழாவு தண் வாடை தடிந்து
தினி வளை காப்பவர் ஆர் எனை வூழிகள் ஈர்வனனே-13-

பேரரசர் தலை சாய்ந்தால் சிற்று அரசர்கள் தலை விரித்து ஆடத் தொடங்குவார்கள் –தழல் வாய் -சூர்ய உஷ்ண கிரணமும்-அரசனுடைய பிரதாபமும் –
சூர்யன் மறைய என்னாமல் அவிய -என்றது -மீண்டும் உதயம் ஆகாமல் இரவே நீண்டதை சொல்லுமே
இருள் செங்கோல் நடத்துவது விபரீத லக்ஷணை – பார் முழுதும் வீற்று இருந்தது -நாடு எங்கும் பரவி விராய்களை நலியும்
இதற்கு மேலே துளாயை துழாவு தண் வாடை தடிந்தவிபரீத லக்ஷணை -வெவ்விய வாடை –
வளை காப்பவர் ஆர்-புணர்ச்சியை உண்டாக்கிக் தருவார் யார் –
தனி வளர் செங்கோல் நடாவு தழல் வாயரசவிய-மதாந்தரங்களை ஒழித்து -அதனால் பிரதாபம் மிக்கு
-எம்பெருமான் கட்டளையை தடை அற நடத்தி -அதனால் ஒப்பில்லாத விவேகமும் குலையும் படி –
பனிவளர் செங்கோல் இருள் வீற்று இருந்தது -வருத்தத்தை வளரச் செய்கிற பெருமையை யுடைய மோஹ அந்தகாரம் பரவி விட்டது -இனி மேல்
பார் முழுதும்-துனி வளர் காதல் துளாயை துழாவு தண் வாடை தடிந்து-அன்புக்கு விஷயமான எம்பெருமான் போக்யதை நினைப்பூட்டி -இவ்வுலகப் பொருளை விலக்கி
இனி வளை காப்பவர் –மறந்தும் புறம் தொழா அடிமைத் தனத்தை பாதுகாப்பார் யார் -வளை-அநந்யார்ஹ சேஷத்வம்
ஆர் எனை வூழிகள் ஈர்வனனே--கூவிக் கொள்ளும் காலம் இன்னம் குறுகாதோ -கால விளம்பம் அஸஹ்யம் -என்றவாறு –

————————————————————————

ஈர்வன வேலும் அஞ்சேலும் உயிர் மேல் மிளிர்ந்து இவையோ
பேர்வனவோ அல்ல தைவ நல்ல வேள் கணை பேரொளியே
சோர்வன நீல சுடர் விடு மேனி அம்மான் விசும்பூர்
தேர்வன தைவம் அந் நீர கண்ணோ இச் செழும் கயலே -14-

நாயகியின் கண் அழகில் ஈடுபட்டு -கூர்மையான நோக்கால் வருத்தும் என்பதால் –ஈர்வன வேலும் –
மீன் போலே மடப்பமும் பிறழ்ச்சியும் –அம் சேலும்
உயிரையும் அழியச் செய்யுமே
வேள் கணை பேரொளியே சோர்வன -மன்மதனுடைய பஞ்ச பானங்கள் செய்யும் தொழில்களைச் செய்யுமே
நீல சுடர் விடு மேனி அம்மான் விசும்பூர்-தேர்வன –மீளா ஸ்ரீ வைகுண்டத்தை ஒத்தும் -பரமபதத்தை வசப்படுத்திக் கொள்ள தேடும்
-பரம பதத்தை தேடும் -என்றும் பரமபதத்தினால் தேடப்படுகின்றன -நித்ய முக்தரும் ஆசைப்படும் கண்கள் என்றவாறு –
தைவம் அந் நீர கண்ணோ-தெய்வங்களின்  ஸ்வ பாவங்களை யுடையனவாய் உள்ளன –தெய்வம் அன்னார் -இவர்கள் தங்களுக்கு பேராக்கி அப்ராக்ருத ஸ்வபாவைகளான உங்களுடைய என்னவாய் இருந்தன –
திவ்யம் என்று சொல்லப்பட்ட அப்படிப்பட்ட நீர்மை -தன்மை -என்றபடி

————————————————————————–

கயலோ நும் கண்கள் என்று களிறு வினவி நிற்றீர்
அயலோர் அறியிலும் ஈது என்ன வார்த்தை கடல் கவர்ந்த
புயலோடு உலாம் கொண்டல் வண்ணன் புன வேங்கடதெம்மாடும்
பயலோ இலீர் கொல்லை காக்கின்ற நாளும் பல பலவே–15-

வேட்டை கருதிச் சென்றானாக வினவ -காலை மான் வினாதல் -வழி வினாதல் -பெயர் வினாதல் -தீர்த்தம் கிடைக்குமா -சுண்ணாம்பு கிடைக்குமா –
அபேக்ஷைகளை வியாஜ்யமாகக் கொண்டு புகுந்து வார்த்தை சொல்லவும் கருத்தறிந்து கொள்ளவும் இடம் பெறுதல்
பேசாத தொடங்கினாலும் நாயகியின் கண் அழகில் ஈடுபட்டு இவை கண்களோ கயல்களோ கேட்க
இவன் கருத்தை அறிந்த தோழி அவன் ஆசையை மறுப்பதாக பிறர் அறியவும் தலைவியின் ஆற்றாமையும்
அன்பையும் மிகுத்து இருப்பதையும் உணர்த்துகிறாள்
கயலோ நும் கண்கள் என்று களிறு வினவி நிற்றீர்-அயலோர் அறியிலும் ஈது என்ன வார்த்தை–அசங்கதமான இது என்ன வார்த்தை
-பேச்சை நிறுத்தும் மேல் எழுந்த அபிப்ராயம்
கண் அழகில் எடுப்பட்டீர் ஸந்தோஷம்-களிறு வினவி நிற்பது தகுமோ -நும் அன்பை அயலார் அறியட்டும் குடியா கெட்டுப் போகும்
அயலார் -என்றது நாங்கள் உமக்கு அறியோம் நீர் எங்களுக்கு உரியவர்
புன வேங்கடதெம்மாடும்-பயலோ இலீர் கொல்லை காக்கின்ற நாளும் பல பலவே–எங்களுக்கு உம்மோடு கூட்டுப் பயிர் இல்லையே
-நெடு நாள் கூட்டுப் பழக்கம் உடையவர் போலே நின்று பேசாதீர் மேல் எழுந்த அபிப்ராயம்
உம் வருகையை எதிர் பார்த்து கொல்லை காத்தோம் -இது ஒரு வியாஜ்யமே
பயலோ இலீர்-நெடு நாள் பழகினாலும் கண்டு அறியாதது போலே என்றும் புதியனவாய் உள்ள உமது அழகுடைமை முதலியன -என்றுமாம்
இங்கனம் தலைமைகளின் காதலைத் தலை மகனுக்குத் தெரிவித்தபடி –

————————————————————————-

பல பல ஊழி கள் ஆயிடும் அன்றியோர் நாழிகையை
பல பல கூறு இட்ட கூறாயிடும் கண்ணன் விண் அனையாய்
பல பல நாள் அன்பர் கூடிலும் நீங்கிலும் யாம் மெலிதும்
பல பல சூழல் உடைத்து அம்ம வாழி இப்பாய் இருளே–16-

அன்பர் நீங்கில் ஊழியாய் விடும் -கூடில் நாழிகை கூறாயிடும்
க்ஷணம் அணுவத் ஷிப்த பராதி காலயா -ஸ்தோத்ர ரத்னம் -44-பிரமன் ஆயுள் காலம் பரம் -அதில் பாதி பரார்த்தம்
கோழி கூவும் என்னுமால் தோழி நான் செய்கேன் ஆழி வண்ணர் வரும் பொழுதாயிற்று கோழி கூவும் என்னுமால் -கலியன்
இப்பாய் இருளே பல பல சூழல் உடைத்து அம்ம வாழி-இராப் பொழுதின் சாமர்த்தியம் என்ன
– சூழல் -சூழ்ச்சி விரகு-நிந்திக்க வேண்டும் இடத்தில் வாழி -விபரீத லக்ஷணை -காலத்தின் தன்மையை வியந்து நொந்த படி
இப்பாய் இருளே-மோஹ அந்தகாரம் /
கண்ணன் விண் அனையாய்-கால பரிமாணம் அல்லாத பரம பதம் போலே–உள்ள நீங்கள் என்று கொண்டாடின படி –

————————————————————————–

இருள் விரிந்தால் அன்ன மா நீர் திரை கொண்டு வாழியரோ
இருள் பிரிந்தார் அன்பர் தேர் வழி தூறல் ,அரவணை மேல்
இருள் விரி நீல கரு நாயிறு சுடர் கால்வது போல்
இருள் விரி சோதி பெருமாள் உறையும் ஏறி கடலே–17-

தேர் வழி நோக்கிகே கடலோடு கூரும் துறை -பிரிந்து இரங்கும் இடம் நெய்தல் –
-கடல் கரையில் தேர்க்கால் அடையாளம் கண்டு கொண்டு தரிக்க ஒட்டாமல் –
கடலின் அலை வந்து அழித்திடாமல் இருக்க வேண்டி அதனை வணங்கி வேண்டிக் கொள்ளுமது –
அபூத உவமையால் அவன் திருமேனியை -நீல ரத்னம் போன்று கரிய நிறமுடைய சூ ர்ய மண்டலம்
ஓர் கரு நாயிறு -அந்தமில்லாக் கதிர் பரப்பி வளர்ந்தது ஒக்கும் அம்மான் -திருவாய் -8 -5 -7 –
இருள் விரி -நீலம் -கரு -ஒரு பொருள் பன் மொழி -மிகவும் கரிய சூர்யன் –
திரை கொண்டு வாழியரோஇருள் பிரிந்தார் அன்பர் தேர் வழி தூறல்--நடுவில் வாழியரோ-என்று சரணம் புகுகிறாள்
பகல் பட போனார் ஆகில் ஆற்றாமையாலே கடக்க மாட்டாது ஒழிகிற படியும் அவர் முகத்தில் உண்டான குளிர்த்தியும் ஸ்மிதைதையும் கண்டு
தரித்து இருத்தல் ஆகாது –அவர் தாமும் பகல் போகில்-இவளை கண்டு வைத்து கால் நடை தாராது –என்னும் படியே போனார்
–எங்கேனும் போனாரும் சேரும் காலத்திலேயே போனார் –பதார்த்த தரசனங்களாலே ஆறி இருக்க ஒண்ணாத
காலத்திலேயே போனார் -பெரியவாச்சான் பிள்ளை ஸ்ரீ ஸூ க்திகள்
சம்சாரத்தை அலை வீசும் பெரும் கடல் -பாகவதர்கள் சம்ச்லேஷம் குலையாமல் இருக்க வேண்டி -மோஹ அந்தகார பெருக்கு -உண்டே
-அவற்றால் குலையாமல் இருக்க வேண்டி – கொள்கிறார் –

————————————————————————

கடல் கொண்டு எழுந்தது வானம் அவ் வானத்தை அன்றி சென்று
கடல் கொண்டு ஒழிந்த அதனால் இது கண்ணன் மண்ணும் விண்ணும்
கடல் கொண்டு எழுத்த அக் காலம் கொலோ புயல் காலம் கொலோ
கடல் கொண்ட கண்ணீர் அருவி செய்யா நிற்கும் காரிகையே –18-

கலந்து பிரிந்த தலைமகன் கார் காலத்தைக் குறித்து போனானாய் -முக்காலமும் வந்து இவன் வாராது ஒழிய –
பாத்தாலே ஆற்றாமை மீதூர்ந்து நோவு படுகிற பிராட்டியைக் கண்டு தோழியானவள் அவன் வரும் அளவும்
இவளை ஜீவிப்பைக்காக காலத்தை மயக்கி ஆசிவசிப்பிக்கிறாள் -நம்பிள்ளை
வாதி கேசரி அழகிய மணவாள ஜீயர் -இது காலம் தெளிந்த பாங்கி இரங்கி உரைத்த பாசுரம் என்பர்
மேகம் கடலைத் தரை அளவாகப் பருகி ஜல ஜந்துக்களைத் துடிக்க வைக்க கடலும் வானமும் போர் செய்யும்
காலம் இது கார் காலம் இல்லையோ -சங்கையில் தோழி சொல்வதாக –
பேறு வரும் வரை ஆறி இருக்க வேண்டும் -ஆழ்வாரை அன்பார் ஆற்றுதல் -உள்ளுறை பொருள் –

————————————————————————-

காரிகையார் நிறை காப்பவர் யார் என்று கார் கொண்டு இன்னே
மாரிகை ஏறி அறை இடும் காலத்தும் வாழியரோ
சாரிகை புள் ஆர்ந்து அம் தண் துழாய் இறை கூய் அருளார்
சேரிகை ஏறும் பழியாய் விளைந்தது என் சின் மொழிக்கே –19-

தாய் வார்த்தை இதில் -வீர வாதம் செய்து மேகம் -என் முன் ஸ்த்ரீத்வம் காப்பார் யார்
-கார் மாரி கொண்டு கை ஏறி -படை அணி வகுத்து
சாரிகைப் புள்ளார்-விரைந்த நடையும் வட்டமிட்ட நடையும் –சாரிகை / தண் துழாய் — அருளார்-கலவி தந்து விடா விடிலும்
-சம்பந்தம் கொண்ட திருத் துழாயும் தருகிறாய் இல்லையே -உயிர் தரும் மூலிகை போலே அன்றோ திருத் துழாய் –
கூய் அருளார்-திருத் துழாய் தாரா விடிலும் அன்போடு அழைப்பதும் அரிதாய் இருந்ததே
என் சின் மொழிக்கே – சேரிகை ஏறும் பழியாய் விளைந்தது -இந்நிலையிலும் வந்திலனே என்று பல படியாக
தோன்றினவாறு எல்லாம் பேசுமே சேரி / சின் மொழி-இளம் பருவத்தள்-
ஆழ்வார் படும்பாட்டை அறிவுடையார் கூறுதல் –ஸ்வாபதேசம்
காரிகையார் நிறை காப்பவர் யார் என்று -பாரதந்த்ரமே ஸ்வரூபமான இவர் நிலையை அழியாது காப்பார் உண்டோ –
கார் கொண்டு இன்னே-மாரிகை ஏறி அறை இடும் காலத்தும் -எம்பெருமானுடைய ஸ்வரூபத்தையும் குண மழையையும்-நினைப்பூட்டிக் கொண்டு காலம் நேர்ந்து விரைவை யுண்டாக்கவும்
வாழியரோ-சாரிகை புள் ஆர்ந்து அம் தண் துழாய் இறை கூய் அருளார்-அழகிய வாஹனம் -தவறாத பிரமாணம்
-ஸ்ரீ கஜேந்த்ரனுக்கு அருள் செய்தால் போலே விரைய வந்து திரு மிடற்று ஓசையால் இவளை அழைத்து இவளுக்கு அருளுகின்றிலன்
என் சின் மொழிக்கே -சுருங்கச் சொல்லி விளங்க வைக்கும் சொல் அழகு உடையவர் -எங்கள் விருப்பத்துக்கு உரியரான இவர்க்கு
சேரிகை ஏறும் பழியாய் விளைந்தது -சாத்விக ஜனங்கள் எல்லாம் இரங்கி கை எடுத்துக் கூப்பிடும் படி -இப்போது இவர் பழி என்கிறது
-பகவத் பிராவண்யத்தை இ றே-அத்தை பழி என்பான் என் என்னில்-அத்தலையால் வரக் கண்டு இருக்கும் அத்தனை ஒழிய
இத்தலையால் பெற ப்ரவர்த்திக்குமது பழியாய் இருக்கும் இ றே -ஆனபின்பு பழி என்னத் தட்டில் இ றே -நம்பிள்ளை ஸ்ரீ ஸூ க்திகள் –

————————————————————————–

சின்மொழி நோயோ கழி பெருந்தெய்வம் இன்ன-இந்நோய் இது என்று
இன்மொழி கேட்கும் இளந்தெய்வம் அன்று இது வேல! நில் நீ
என் மொழி கேண்மின் என்னம்மனை மீர் ! உலகு ஏழும் உண்டான்
சொல் மொழி மாலை யம் தண் யம் துழாய் கொண்டு சூட்டுமினே –20–

திசைக்கின்றதே யிவள் நோய் இது மிக்க பெரும் தெய்வம்
இசைப்பின்றி நீர் அணங்காடும் இளந்தெய்வம் அன்றிது
திசைப்பின்றியே சங்கு சக்கரம் என்று இவள் கேட்க நீர்
இசைக்கிற்றிராகில் நன்றேயில் பெறுமிது காண்மினே-4–6-2–
இது காண் மின் அன்னைமீர் இக்கட்டுவிச்சி சொற்கொண்டு நீர்
எதுவானும் செய்து அங்கோர் கள்ளும் இறைச்சியும் தூவேன்மின்
மதுவார் துழாய் முடி மாயப்பிரான் கழல் வாழ்த்தினால்
அதுவே இவளுற்ற நோய்க்கும் அரு மருந்தாகுமே -4–6-3–
சின் மொழி -மித பாஷிணி -மழலைச் சொல் மிழற்றுபவள் -குளிர்ந்த மொழிகள்
-பிறர் நன்மைக்காக பேசுவது அன்றி ஸ்வ கார்யார்த்தமாக மிக்குப் பேச அறியாதவள் –
நோய் கழி பெரும் தெய்வம்
ஒருங்காகவே உலகு எழும் விழுங்கி உமிழ்ந்திட்ட பெரும் தேவன் பேர் சொல்ல கிற்கில் இவளை பெறுதிரே
திரு நாமமே தக்க மருந்தும் -திருத் துழாய் பசு மருந்தால் –சூட்டுமின் -சஞ்சீவி மூலிகை உட் கொள்வது அன்றிக்கே சிரஸா வகிக்க வேண்டுமே
உள் மருந்து -செவி வழிய திரு நாமம் -பூச்சு மருந்து திருத் துழாய் சூடிக் கொள்வது
மொழி -ஏவல் ஒருமை வினை முற்று– உலகு எழும் உண்டானுடைய சொற்களை -திரு நாமங்களை சொல்லு –

————————————————————————–

ஸ்ரீ கந்தாடை அப்பன் திருவடிகளே சரணம்
-ஸ்ரீ காஞ்சி ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ பெரியவாச்சான் பிள்ளை திருவடிகளே சரணம் .
நம் ஆழ்வார் திருவடிகளே சரணம்.
பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம் .

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s


%d bloggers like this: