மூன்றாம் திருவந்தாதி– பாசுரங்கள்–51-60— -ஸ்ரீ பெரியவாச்சான் பிள்ளை வியாக்யானம் -ஸ்ரீ அப்பிள்ளை ஸ்வாமிகள் உரையுடன் –

இப்படி ஸ்ரீ கஜேந்திர ஆழ்வானுடைய ஆபன் நிவாரணம் பண்ணினவன் கிடீர் நமக்கு எல்லாம் உபய பூதன் ஆவான் -என்கிறார்

அவனே அருவரையால் ஆநிரைகள் காத்தான்
அவனே அணி மருதம் சாய்த்தான் -அவனே
கலங்கா  பெரு நகரம் காட்டுவான் கண்டீர்
இலங்கா புரம் எரித்தான் எய்து ——51-

அவனே அருவரையால் ஆநிரைகள் காத்தான்–வர்ஷத்தாலே நோவுபட்ட பசுக்கள் தம்முடைய ரக்ஷணத்துக்குத்தா
ம் ப்ரவர்த்தித்தது யுண்டோ -அவனே யன்றோ -என்று சஹஹாரி நைரபேஷயத்தைச் சொல்கிறது
அவனே அணி மருதம் சாய்த்தான் –நிரபேஷ மாக மருதத்தைச் சாய்த்தானும் அவனே
-அவனே-கலங்கா  பெரு நகரம் காட்டுவான் -பரம பதம் அவனே காட்டக் காணும் அத்தனை –
ஸ்வ யத்னத்தாலே காண்பார்க்குக் காணப் போகாது –
கண்டீர்-இலங்கா புரம் எரித்தான் எய்து ——லங்கையை அழித்து பிராட்டியைப் பெறுகைக்கு யத்னம் பண்ணினானும் தானே –

———————————————————–

ஒருவராலும் சலிப்பிக்க அரிதான கோவர்த்தன பர்வதத்தாலே -வர்ஷத்திலே அகப்பட்டு அழிப்புக்க பசுக்களை
ஒரு நோவு வாராமல் குறைவற ரக்ஷித்து அருளி தான் சஹாயாந்தர நிரபேஷமாக ரக்ஷிக்க வல்ல சக்திமானாவான் அவனே கிடீர்
-தன்னிலே இடை வெளி யறச் சேர்ந்து நின்ற யமளார்ஜுனங்களை யசோதாதிகள் சஹகாரியாது
இருக்க தள்ளி விழ விட்டான் அவனே தானே கிடீர்
-பிராட்டியைப் பெறுகைக்காக திருச் சரங்களை ப்ரேரித்து விட்டு ப்ரஹ்மாதிகளுக்கும் கணிச்சிக்க ஒண்ணாத
லங்கா புரத்தை அவர்கள் ஏக தேசமும் சஹகரியாது இருக்க தக்தமாக்கி விழ விட்டான் அவன் தானே கிடீர்
-அப்படியே ஒருவர் கூறை எழுவர் குடுக்கிற சம்சாரத்தில் உள்ள கலக்கம் ஒன்றும் இன்றிக்கே இருக்கிற
பெரிய ராஜ தானியான பரம பதத்தை நீ கண்டு கொள் என்கிறபடியே அகிஞ்சனரான நமக்கு காட்டித்தருவானும்
நிரபேஷ உபாய பூதனான அவனே கிடீர்
-அறிவில்லாத பசுக்களோடு அறிவில் தலை நின்ற பிராட்டியோடு ஒரு வாசி இல்லை
–அறிவுக்கு பிரயோஜனம் தத் தஸ்ய சத்ருசம் பவேத் -என்று இருக்கை
அறியாமைக்கு பிரயோஜனம் -பண்ணுகிற ரக்ஷணத்தை விலக்காமை என்றபடி –

——————————————————————————————————–

கீழ் ப்ரஸ்துதமான ராம வ்ருத்தாந்தம் தன்னிலே தெரியவும் ஆழம் கால் பட்டு அத்தைப் பேசுகிறார் –

எய்தான் மராமரம் ஏழும் இராமனாய்
எய்தான் அம்மான் மறிய  ஏந்திழைக்காய் -எய்ததுவும்
தென்னிலங்கைக் கோன் வீழச் சென்று குறளுருவாய்
முன்னிலம் கைக் கொண்டான் முயன்று   ——-52-

எய்தான் மராமரம் ஏழும் இராமனாய்-இராமனாய் ஆஸ்ரிதர்க்காக மராமரம் ஏழையும் எய்தான் –
எய்தான் அம்மான் மறிய  ஏந்திழைக்காய் -மான் குட்டி என்று பாராதே பிராட்டி சொன்னால் என்று எய்தான் –
எய்ததுவும்-தென்னிலங்கைக் கோன் வீழச் -எய்ததும் ராவணனைக் கொல்லுகைக்காக
சென்று குறளுருவாய்-முன்னிலம் கைக் கொண்டான் முயன்று — குறளுருவாய் சென்று மூன்று லோகத்தையும் அடங்கலும் கைக் கொண்டான் –

————————————————————–

சக்கரவர்த்தி திருமகனாய் வந்து அவதரித்து அருளி மஹா ராஜரை வீஸ்வசிப்பைக்காக மராமரங்கள் ஏழையும் பட்டுருவ எய்து விட்டான்
-தரிக்கப்பட்ட ஆபரணங்களை யுடைய பிராட்டிக்காக –அவ் வாபரண சேர்த்தி அழகிலே ஆழம் கால் பட்டு மேல் விளைவது அறியாமல்
–அந்த மாயாமிருகம் புரண்டு விழும்படியாக எய்து பொகட்டான்-அவள் சிறை இருப்பு மாற்றுகைக்காக தெற்குத் திக்கில் யுண்டான
லங்கைக்கு நிர்வாஹகனான ராவணன் குட்டிச் சுவர் போலே உருண்டு விழும்படியாக எய்ததும் –
-முன்பு ஒரு காலத்திலே ஸ்ரீ வாமனனாயக் கொண்டு மஹா பலி பக்கலிலே சென்று வடிவு அழகைக் காட்டுவது-
-முக்த ஜலப்பிதங்களைப் பண்ணுவதாய்க் கொண்டு மிகவும் உத்தியோகித்து பூமியை வாங்கிக் கொண்டான்
-இது ஒரு செயல்கள் இருக்கும் படியே என்று வித்தகராய் அனுபவிக்கிறார்
-அம் மான் மறியை என்ற பாடமான போது-அந்த மான் குட்டியை எய்தான் -என்றாகக் கடவது –

———————————————————————————————————

ப்ரஸ்துதமான ஸ்ரீ வாமனனோடு போலியான வட தள சாயியை ஆஸ்ரயி என்று தம் உள்ளத்தைத் தூண்டுகிறார் –

முயன்று தொழு நெஞ்சே மூரி நீர் வேலை
இயன்ற மரத்தாலிலையின் மேலால் -பயின்று அங்கோர்
மண்ணலம்  கொள் வெள்ளத்து மாயக் குழவியாய்த்
தண்  அலங்கல் மாலையான் தாள்  —–53-

முயன்று தொழு நெஞ்சே-யத்னம் பண்ணி ஆஸ்ரயிக்கப் பார் –
மூரி நீர் வேலை-இயன்ற மரத்தாலிலையின் மேலால் -பயின்று -உலவா நின்ற நீரை யுடைத்தான கடலிலே
யுண்டான மரத்தினுடைய பல்லவமான இருபத்தொரு ஆலிலை மேலே பயின்று
அங்கோர்-மண்ணலம்  கொள் வெள்ளத்து மாயக் குழவியாய்த்-சேதனர்க்கு போக உபகரண -போக ஸ்தான போக்யமான பூமியை
அழியா நின்ற வெள்ளத்திலே ஆச்சர்யமான பிள்ளை யானவன்
தண்  அலங்கல் மாலையான் தாள்  —–ஆலின் இலை மேலே கண் வளர்ந்து அருளுகிற போது பொகட்ட மாலையும்
தாணுமாய்க் கிடந்த படி -அவனுடைய திருவடிகளை முயன்று தொழு நெஞ்சே –

————————————————————————–

சஞ்சரியா நின்றுள்ள நீரை யுடைத்தான சமுத்ரத்திலே பொருந்தி இருக்கிற ஆல மரத்தின் யுடைய பவனாய் இருபத்தொரு
ஆலின் இலை மேலே சிர காலம் சாய்ந்து அருளி -அங்கே பூமியினுடைய –சேதனர்க்கு போக்யாதிகளாய்
விநியோகிக்கப் படுகிற சாராம்சத்தை க்ரஸியா நின்றுள்ள பிரளயத்தில் அக்கடிகடனா சாமர்த்தியம் ஆகிற
ஆச்சர்ய சேஷ்டிதத்தை யுடைய முக்த சி ஸூ வானவன் ஸ்ரமஹரமாய அசைந்து வாரா நின்றுள்ள திருமாலையாலே
அலங்க்ருதனானவன் திருவடிகளை -நெஞ்சே -வரில் பொ கடேன்-கெடில் தேடேன் -என்று இருக்கை அன்றிக்கே
உத்ஸாஹித்துக் கொண்டு ஆஸ்ரயிக்கப் பார் -அலங்கல் -அசைவு –

————————————————————————————————————–

வட தள சாயி விருத்தாந்தத்தோடு ஒக்கச் சொல்லலாம் படியான கிருஷ்ண விருத்தாந்தத்தை அனுபவிக்கிறார் –

தாளால் சகட்முதைத்துப் பகடுந்தி
கீளா மருதிடை  போய்க் கேழலாய் -மீளாது
மண்ணகலம் கீண்டு அங்கோர் மாதுகந்த மார்வற்குப்
பெண்ணகலம்   காதல் பெரிது —–54-

தாளால் சகட்முதைத்துப்–திருவடிகளாலே சகடாசூர நிரசனம் பண்ணி
பகடுந்தி–குவலயா பீடத்தைத் தள்ளி
கீளா மருதிடை  போய்க்-இரண்டாய் அருகே நின்ற மருதூடே போய் -கீளா -பிளவா மருதிடை போய் என்றுமாம் –
கேழலாய் -மீளாது-மண்ணகலம் கீண்டு –அங்கோர் மாதுகந்த மார்வற்குப்-ஸ்ரீ வராஹ ரூபியாய் மீளாத படிக்கு ஈடாக
பூமியைக் கீண்டு ஸ்ரீ பூமிப பிராடையை உகந்த மார்பர்க்கு
பெண்ணகலம்   காதல் பெரிது —–பிராட்டி பக்கலிலே ஸ் நே ஹம் பெரிது –

—————————————————————–

அஸூரா விஷ்டமாய் மேல் விழுகிற சகடத்தை முலை வரவு தாழ்த்துச் சீறி நிமிர்த்த திருவடிகளாலே உத்தைத்து விழ விட்டு
-புகுவாய் நின்ற போதகம் என்னும் படி வழியிலே நின்று நலிய புக்க குவலயா பீடத்தைத் திருக் கையாலே உருண்டு விழும் படி
தள்ளிப் பொகட்டு இடை வெளி யறப் பொருந்தி நின்ற மருதுகளின் நடுவே அவை அடி அற்று விழும் படி தவழ்ந்து கொண்டு போய்
-ஸ்ரீ யபதியான தன் பெருமை பாராதே வராஹ வேஷத்தை யுடையனாய்க் கொண்டு வடிவை அழிய மாறின அளவிலே மீளுகை இன்றிக்கே
அந்த பிரளயத்தில் முழுகி அண்ட பித்தியிலே ஒட்டிக் கிடக்கிற அத்விதீயமான பரப்பை யுடைத்தான பூமியை இடந்து எடுத்துக் கொண்டு ஏறி-
நாரீணாம் உத்தமையான பெரிய பிராட்டியார் இறையும் அகலகில்லேன் என்று விரும்பும் படியான திரு மார்வை யுடையவனுடையவனுக்கு
ஸ்ரீ பூமிப பிராட்டியுடைய அபரிச்சின்ன்ன போக்யமான திரு மேனியில் பிரேமம் கரை புரண்டு இருந்தது
பகடு -யானை -/ கீளா மருதிடைபோய் –கிழித்துக் கொண்டு மருதுகளின் நடுவே போய் என்னவுமாம் –
காதல் பெரிது -அவள் பக்கல் பிரேமத்தின் கனத்தாலே இ றே அவள் அபிமானித்த பூமியை எடுத்தது என்கை

———————————————————————————————————

இப்படி ஸ்ரீ பூமிப பிராட்டி பக்கல் பெரும் பிச்சானாவான் அழகை அனுபவிக்கிறார் –

பெரிய வரை மார்வில் பேராரம் பூண்டு
கரிய முகிலிடை மின் போல் -திரியுங்கால்
பாண் ஒடுங்க வண்டறையும் பங்கயமே மற்றவன் தன்
நீண் நெடுங்கண் காட்டும் நிறம் ———-55-

பெரிய வரை மார்வில் பேராரம் பூண்டு–ஆராதித்தால் பரிச்சேதிக்கப் போகாத மார்பிலே —
-பேராரம் பூண்டு-மடித்துப் பூண வேண்டும் பெரிய ஹாரத்தைப் பூண்டு
கரிய முகிலிடை மின் போல் -மார்புக்கும் ஹாரத்துக்கும் த்ருஷ்டாந்தம் -மேகத்திலே மின்னினால் போலே
ஸ்யமமான திரு மார்பிலே ஹாரம் கிடந்த படி
திரியுங்கால்–தெரியுங்கால் -பாட பேதம் -அநுஸந்திக்கும் போது -சஞ்சரிக்கும் காலத்தில் என்றுமாம் –
பாண் ஒடுங்க வண்டறையும் பங்கயமே மற்றவன் தன்
நீண் நெடுங்கண் காட்டும் நிறம் ——-பாண் சாதியாக ஒடுங்கும் படி பாடா நின்ற வண்மை யுடைத்தான பங்கயமே
-அவனுடைய பரிச்சதிக்கப் போகாத கண்ணினுடைய நிறத்தைக் காட்டா நின்றது –

————————————————————————-

ஹாரத்தால் பரிச்சேதிக்க ஒண்ணாத படி பெரிய மலை போலே பரந்து இருக்கிற திரு மார்பிலே இரு மடி
இட்டுச் சாத்த வேண்டும் படி பெருத்து இருக்கிற திரு வாரத்தைச் சாத்தி மநோ ஹராமாம் படி சஞ்சரிக்கப் புக்கால்
-காளமேகத்திலே மின் கொடி பரந்தால் போல் அத்தியாநுபாவ்யமாய் -அதுக்கு மேலே அவனுடைய மிக்க அழகை
யுடைத்தான திருக் கண்களுடைய நிறத்தை பாட்டு என்று பேர் பெற்றவை அடக்க லும் லஜ்ஜித்து ஒடுக்கும் படிக்கு
ஈடாக வண்டுகளானவை சப்தியா நின்றுள்ள தாமரைப் பூவே காட்டா நிற்கும்
-தெரியுங்கால் -என்று பாடமாகில் -அவ் வழகை அநுஸந்திக்கும் போது -என்று பொருளாகக் கடவது –

——————————————————————————————————

என்னுடைய ஸ்வாமியினுடைய ரூபத்தை இன்னபடி இருக்கும் என்று சொல்லப் போகாது -பிரயோஜகத்தை சொல்லும் அத்தனை என்கிறார் –

இவனுடைய அழகை அனுபவித்துக் குமிழ் நீர் உண்ணும் அத்தனை ஒழிய நம்மால் அளவிட்டுப் பேச ஒண்ணாது கிடீர் என்கிறார் –

நிறம் வெளிது செய்து பசிது கரிது என்று
இறையுருவம் யாம் அறியோம் எண்ணில் -நிறைவுடைய
நா மங்கை தானும் நலம் புகழ் வல்லளே
பூ மங்கை கேள்வன் பொலிவு ——-56-

நிறம் வெளிது செய்து பசிது கரிது என்று-இறையுருவம் —யாம் அறியோம் எண்ணில் –இறையினுடைய வடிவானது
வெளுப்பு சிவப்பு பசுமை கருமை என்று எண்ணில் நாம் அறியோம் –
-நிறைவுடைய-நா மங்கை தானும் நலம் புகழ் வல்லளே
—–நாமே மாட்டாதோமானால் மதிப்புடையளான சரஸ்வதி அங்குத்தைக்குத் தரமாகப் புகழ வல்லளோ-
பூ மங்கை கேள்வன் பொலிவு -புகழப் போகாமை என் என்னில் ஸ்ரீ யப்பதியுடைய ஸம்ருத்தியை சிலவரால் பேசப் போமோ –

—————————————————————————–

சர்வ ஸ்வாமியான சர்வேஸ்வரனுடைய திவ்ய மங்கள விக்ரஹமானது -நிறத்தால் வெளுத்து இருக்கும் சிவந்திருக்கும்
பச்சென்று இருக்கும் கறுத்து இருக்கும் என்று ஆராயும் இடத்தில் ஏக தேசமும் அறிய மாட்டுகிறிலோம் –
-இது கிடக்க எல்லாரும் அவனைப் பேசும் இடத்தில் தன்னைப் பற்ற வேணும் படியுமாய் -தான் உள்ளபடி அறிந்து
பேசுகைக்கு ஈடான ஞான சக்த்யாதி பூர்த்தியை யுடையளான சரஸ்வதி யானவளும் புஷப நிவாசியான
பெரிய பிராட்டியார்க்கு வல்லபனானவனுடைய ஸ்வரூப ரூப குணாதிகளால் யுண்டான ஸம்ருத்தியை
அங்குத்தைக்குத் தகுதியாம் படி நன்றாகக் புகழ வல்லளோ-ஸ்ரீ யப்பதியினுடைய ஸம்ருத்தி யைச் சிலரால் சொல்லாய் இருந்ததோ என்றபடி –

——————————————————————————————————————

கருட வாஹனனுடைய திருவடிகளை ஆஸ்ரயி என்கிறது –

ஏவம்விதமான வைபவத்தை யுடையவனை அநுஸந்திக்குமதுவே நமக்கும் உத்கர்ஷ ஹேது என்கிறார் –

பொலிந்து இருண்ட கார் வானில் மின்னே போல் தோன்றி
மலிந்து திருவிருந்த மார்வன் -பொலிந்த
கருடன் மேல் கண்ட கரியான் கழலே
தெருடன் மேல் கண்டாய் தெளி ——–57-

பொலிந்து இருண்ட கார் வானில் மின்னே போல் தோன்றி–மலிந்து திருவிருந்த மார்வன்–சம்ருத்தமாய் இருண்ட கார்காலத்தில்
மேகத்தில் மின் போலே தோற்றித் தண்ணீர் தண்ணீர் என்று ஆசைப்படா நின்ற பெரிய பிராட்டியார் உகந்த திரு மார்வை யுடையவன் –
-பொலிந்த-கருடன் மேல் கண்ட கரியான் கழலே
——-மஹா மேருவில் ஒரு அஞ்சன கிரி இருந்தால் போலே சம்ருத்தனான பெரிய திருவடி மேலே இருந்தவனுடைய திருவடிகளில் யுண்டான –
தெருடன் மேல் கண்டாய் தெளி -ஞான விபாகையான பக்தியை எல்லா வற்றுக்கும் மேலாகக் கொண்டு அநுஸந்தி
-ஓலக்க வார்த்தை என்று இராதே கொள்

————————————————————————-

செறிந்து இருளை யுடைத்தான கார்காலத்தில் மேகத்தில் யுண்டான மின் போலே பிரகாசித்துப் பெரிய பிராட்டியார் ஆனவள்
ஸ்வரூப ரூப குணாதிகளாலே வந்த வைபவத்தை யுடையளாய்க் கொண்டு எழுந்து அருளி இருக்கிற திரு மார்வை யுடையனாய்
-அதுக்கு மேலே மிக்க வைபவத்தை
யுடையனாய்க் கொண்டு -மஹா மேருவில் ஒரு அஞ்சன கிரி இருந்தால் போலே பொற்க்கென்று இருக்கிற நிறத்தை யுடைத்தாய் –
-பெரிய திருவடி மேல் கொண்டு நடத்தா நின்றுள்ள கறுத்த நிறத்தையுடைய சர்வேஸ்வரனுடைய திருவடிகளே கிடாய்
உத்கர்ஷ ஹேதுவாக அனுசந்திக்கப்படும் ஸ்வ பாவம் எல்லா வற்றிலும் மேலான உத்கர்ஷம்-
-நெஞ்சே நீ இத்தை நன்றாக புத்தி பண்ணு -சேஷ பூதனுக்கு ஸ்வரூப அனுகுணமான உத்கர்ஷம் சேஷி திருவடிகளை அறிகை இ றே /
பொலிந்த கருடன் என்ற பாடமான போது -சம்ருத்தமான திருவடி என்ற பொருளாகக் கடவது
-தெருடன் மேல் கண்டாய் –தெருடல் தெருடப்படுமது-அனுசந்திக்கப் படுமவற்றில் இதுவே கிடாய் மேலானது என்றபடி
-அன்றிக்கே தெருள் -என்று ஞானமாய் ஞானத்தில் மேலாய் இருக்கிற பக்தியைச் சொல்லுகிறதாய் -ஞான விபாக ரூபையான
பக்தியால் கரியான் கழலைக் கண்டு அனுபவிக்கப் பெற்றாயே என்றுமாம் –
– முயன்று தொழு நெஞ்சே என்கிற பாட்டில் சொன்ன நெஞ்சே இங்கும் முன்னிலை –

——————————————————————————————————————-

அஸ்மின் மயா சார்த்தம் -என்று பிராட்டி செய்த செயலைத் திருமலையில் திர்யக்குகளும் அனுவர்த்தியா நின்றது என்கிறார் –

இப்படிப்பட்ட ஐஸ்வர்யத்தை யுடையவன் கண்ணாலே காணலாம் படி திருமலையிலே வந்து நின்றான் என்கிறார் –

தெளிந்த சிலா தலத்தின் மேலிருந்த மந்தி
அளிந்த கடுவனையே நோக்கி -விளங்கிய
வெண் மதியம் தா வென்னும் வேங்கடமே மேலோருநாள்
மண் மதியில் கொண்டுகந்தான் வாழ்வு ——-58-

தெளிந்த சிலா தலத்தின் மேலிருந்த மந்தி-ஸ் படிகப் பாறையில் இருந்த பெண் குரங்கு
அளிந்த கடுவனையே நோக்கி -தன் பக்கல் ஸ்நேஹித்த
ஆண் குரங்கை நோக்கி –
விளங்கிய வெண் மதியம் தா வென்னும் வேங்கடமே –ஊடினால் ஒரு கடகர் பொருந்த விட வேண்டாதே தானே
சந்திரனுடைய மேல் புறம் ஆகையால் களங்கம் அற்று உஜ்ஜவலமாய் இருந்துள்ள சந்த்ர மண்டலத்தை தா என்னா நின்றது
-இழிந்து வாங்க வேண்டும் காண் திருமலையினுடைய உயர்த்தி –
மே லோருநாள்-மண் மதியில் கொண்டுகந்தான் வாழ்வு ——-பண்டு ஒரு நாள் பூமியை மதியால் கொண்டு
அலாப்யா லாபம் பெற்றானாய் உகந்தவனுடைய ஐஸ்வர்யம் –

——————————————————————-

ஸ்படிகமான சிலா தலத்திலே தன் வேண்டல் பாடு தோற்ற இருந்த பெண் குரங்கானது -நம்மை ஏவிக் கார்யம் கொள்வது
எப்போதோ என்று அவசர பிரதீஷமாய்-ஸ்நேஹமே ஒரு வடிவு கொண்டால் போலே இருக்கிற ஆண் குரங்கை ப்ரணய ரோஷம்
மாறி சாதரமாகப் குளிரப் பார்த்து பார்க்கைக்குக் கண்ணாடி கொண்டு வந்து தா என்பாரைப் போலே மேல் புறம் ஆகையால்
களங்கம் அற்று ஒளி விடுகிற பூர்ண சந்த்ர மண்டலத்தைத் தா என்று சொல்லும் படி இருக்கிற திருவேங்கடமே பண்டு
ஒரு காலத்திலே பூமியைத் தன் புத்தி யோகத்தாலே மஹா பலி இருப்புக்குப் பொருந்தும்படி அர்த்தித்து வாங்கிக் கொண்டு
அலாப்ய லாபம் பெற்றால் போலே உகந்த சர்வேஸ்வரன் தனக்கு சர்வ சம்பத்துமாக நினைத்து இருக்கும் தேசம் –

—————————————————————————————————————

சர்வேஸ்வரனைப் பற்றி ஆத்மாவுக்கு வகுத்த சம்பத் என்று வ்யுத்புத்தி பண்ணினேன் –

கரியான் கழலே தெருடன் மேல் கண்டாய் -என்று திரு உள்ளத்தைக் குறித்து அனுபவிக்கச் சொல்லி-
-திருவடிகளைத் தாம் கிட்டி அனுபவித்த படியை அருளிச் செய்கிறார் –

வாழும் வகை யறிந்தேன் மை போல் நெடு வரை வாய்த்
தாழும் அருவி போல் தார் கிடப்ப -சூழும்
திரு மா மணி வண்ணன் செங்கண் மால் எங்கள்
பெருமான் அடி சேரப் பெற்று ——59-

வாழும் வகை யறிந்தேன் மை போல் நெடு வரை வாய்த்–தாழும் அருவி போல் தார் கிடப்ப–அஞ்சன கிரியில் பாயா நின்ற
அருவி போலே திரு மார்பிலே சாத்தின தோள் மாலை கிடப்ப
-சூழும்-திரு மா மணி வண்ணன் –அதிலே ஆசைப்படா நின்ற பெரிய பிராட்டியாரை யுடையனாய் -ஸ்ரமஹராமான வடிவை யுடையவன் –
செங்கண் மால்–ஈஸ்வரத்வத்தை ஸூசிப்பியா நின்ற திருக் கண்களை யுடையவன் –
எங்கள்-பெருமான் அடி சேரப் பெற்று —–போக்ய பூதனாய் -என்னை யுடையவனாய் -வகுத்தவனுடைய திருவடிகளைக் கிட்டப் பெற்று
-புத்தி நாஸாத் பிரணஸ்யதி-என்று சப்தாதிகளைப் பற்றாதே வாழும் பிரகாரம் அறிந்தேன் –

——————————————————————-

அஞ்சனம் போலே இருண்ட நிறத்தை யுடைத்தான பெரிய மலையிடத்திலே இரண்டு அருகும் தாழ விழுந்து பாயா நின்ற
அருவி போலே திருத் தோள்களில் சாத்தின திருமாலையானது அனுபாவ்யமாய்க் கிடந்தது பிரகாசியா நிற்க-
-இவ் ஓப்பனை அழகைக் கண்டு -இறையும் அகலகில்லேன் -என்று சூழ்ந்து போந்து அங்கே நித்ய வாசம் பண்ணுகிற
பெரிய பிராட்டியாரை யுடையனாய் -பெரு விலையனான நீல ரத்னம் போலே ஸ்ரமஹரமான திருமேனியை யுடையனுமாய்-
-இவ் வைச்வர்ய ஸூ சகமான சிவந்த திருக் கண்களை யுடையனாய் -சர்வாதிகனாய் -ஆஸ்ரிதரான எங்களுக்கு
வகுத்த சேஷியுமான சர்வேஸ்வரனுடைய திருவடிகளைக் கிட்டப் பெற்று ஸ்வரூப அனுரூபமாக வாழும் பிரகாரத்தை அறிந்தேன் –

————————————————————————————————————

பிரதிபந்தகங்கள் போனால் அன்றோ வாழும் படி யாவது என்னில் -அவன் தானே பிரதிபந்தகங்களைப் போக்கும் என்கிறது –

உமக்கு வாழ்விலே அந்வயமாகில் அதுக்கு பிரதிபந்தகமானவை செய்தது என் என்ன-
-அது போக்குகை அவனுக்கு பாரமாய் விட்டது -என்கிறார் –

பெற்றம் பிணை மருதம் பேய் முலை மாச் சகடம்
முற்றக் காத்தூடு போய் உண்டுதைத்து -கற்றுக் குணிலை
விளங்கனிக்குக்  கொண்டு எறிந்தான் வெற்றிப்
பணிலம் வாய் வைத்துகந்தான் பண்டு —–60-

பெற்றம் பிணை மருதம் பேய் முலை மாச் சகடம்
முற்றக் காத்தூடு போய் உண்டுதைத்து —இது நிரல் நிறை–
பெற்றம் முற்றாக காத்து / பிணை மருதமூடு போய் / பேய் முலை யுண்டு / மாச்சகடம் உதைத்து -என்றபடி –
கற்றுக் குணிலை-விளங்கனிக்குக்  கொண்டு எறிந்தான்
-கன்றாகிய எறி கருவியைக் கொண்டு விளங்கனிக்கு கொண்டு எறிந்தவன் –
வெற்றிப்-பணிலம் வாய் வைத்துகந்தான் பண்டு — வெற்றியை விளைப்பதான ஸ்ரீ பாஞ்ச ஜன்யத்தை வாயிலே
வைத்து உகந்தவன் -பண்டு உண்டான பிரதிபந்தகங்களை எல்லாம் போக்கும் –

———————————————————————

பசுக்களை ஓன்று ஒழியாமல் ரக்ஷித்து –ஒன்றோடு ஓன்று பிணைந்து நிர்விவரமாய் நின்ற மருந்துகளை ஊடறுத்துக் கொண்டு
போய் விழ விட்டு –பூதனையுடைய முலையை அவள் பிணமாக விழும் படி உண்டு -பயாவஹமான பெரிய சகடத்தை
முறிந்து விழும் படி உதைத்துப் பொகட்டு -கன்றாகிய எறி கருவியைக் கொண்டு விளவினுடைய பழத்துக்கு எறிந்து-
-இரண்டையும் முடித்துப் பொகட்டவன்-முன்பு ஒரு நாளிலே விஜயத்தை யுண்டாக்குமதான ஸ்ரீ பாஞ்ச ஜன்யத்தை
பிரதி பக்ஷம் நசிக்கும் படி திருப் பவளத்திலே மடுத்தூதி -விரோதி போகப் பெற்றோம் என்று உகந்து அருளினவன் கிடீர் –

——————————————————————————————————

கந்தாடை அப்பன் திருவடிகளே சரணம் –
ஸ்ரீ அப்புள்ளார் ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ பெரியவாச்சான் பிள்ளை ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ முதலியாண்டான் ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ பேயாழ்வார் திருவடிகளே சரணம்
ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம்-

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s


%d bloggers like this: