திருவாய்மொழி இருபத்து நாலாயிரப்படி –9-9–

அறுக்கும் வினையில் -எம்பெருமானைக் காண வேணும் என்று மநோ ராத்தித்து மிகவும் பதறி அப்போதே காணப் பெறாதே
வியசனத்தாலே மிகவும் நோவு பட்ட ஆழ்வார் -தம்முடைய தசையை அந்யாபதேசத்தாலே பேசுகிறார் –
திருவாய்ப்பாடியிலே பெண் பிள்ளைகள் கிருஷ்ணனோடு கலந்து -அவன் பசு மேய்க்கப் போகையாலே
பகல் எல்லாம் அவன் வரவு பார்த்து இருக்க -விசேஷஞ்ஞரோடு அவிசேஷஞ்ஞரோடு வாசி இன்றிக்கே
எல்லாரையும் போக பிராவண்யத்தாலே சபலராக்கா நின்றுள்ள ஸந்த்யை வர கிருஷ்ணனும் வாரா நின்றான் என்று நிச்சிதமாய் இருக்க –
முற் கொழுந்தில் காணப் பெறாமையாலே
-ஒரு க்ஷணம் காணப் பெறாமையாலே அநேக காலம் விஸ்லேஷத்தால் படும் வியசனத்தைப் படா நிற்க –
அதுக்கு மேலே மல்லிகையின் பரிமளத்தை யுடைய தென்றல் தொடக்கமான ஸந்த்யா காலத்தில் பதார்த்தங்களும்
-அக்காலத்தில் யுண்டான குழல் ஓசைகளும் -அவற்றால் சம்ருத்தமான கிருஷ்ணனுடைய குண சேஷ்டிதாதிகளும்
-துஸ் ஸஹமான நிலாவும் சமுத்திர கோஷம் தொடக்கமான பதார்த்தங்கள் எல்லாம் தனித் தனியாகவும் திரளாவும் நலிய
மிகவும் நோவு பட்டு -கேட்டார்க்கு தரிப்பு அரிதாம் படி ஆர்த்தி மிகுதியாலே கூப்பிட்ட பாசுரத்தை ஒருத்தி சொல்கிறாள் –
திருவாய்ப்பாடியிலே பெண்கள் எல்லாம் ஒரு ராத்திரியில் கிருஷ்ண விரஹத்தால் பட்ட நோவை
இவர் ஒருவருமே படுகிறார் -என்று ஆளவந்தார் அருளிச் செய்வார்
முன்பே ஆற்றாமையாலே தற்பு அற்று இருக்கிறவர் ஆகையால் அத்தனை ஆடல் கொடுக்கைக்கு ஆஸ்ரயம் இல்லை
-ஒரு ஸந்த்யையில் அவர்கள் பட்ட நோவை படுகிறார் என்று அருளிச் செய்வர் எம்பெருமானார் –
ஸந்த்யையாவது எம்பெருமான் தம்மை விஷயீ கரிப்பதற்கு முன்பு உண்டான அல்ப காலம் –
தஸ்ய தாவ தேவ சிரம் யாவத் நவி மோக்ஷயே -என்ன கடவது இ றே –
அக்காலத்தில் பாதக பதார்த்தங்கள் ஆகின்றன -பகவான் லாப ஸூ சகங்களான பதார்த்தங்கள் –மல்லிகை கமழ் தென்றல் –
-இவை பாதம் ஆகைக்கு காரணம் பகவல் லாப ஸூ சகமாய் இருக்கச் செய்தே அப்போதே லபிக்கப் பெறாமை -மாலைப் பூசல்அன்றோ  இது —

——————————————————————–

ஸந்த்யா காலத்தில் தென்றல் தொடக்கமான பதார்த்தங்கள் தனித் தனியே தனக்கு பாதகம் ஆகிற படியை அருளிச் செய்கிறார் –

மல்லிகை  கமழ் தென்றல் ஈருமாலோ
வண் குறிஞ்சி இசை தவரும் ஆலோ
செல்கதிர் மாலையும் மயக்கும் ஆலோ
செக்கர் நன் மேகங்கள் சிதைக்கும் ஆலோ
அல்லி அம் தாமரைக் கண்ணன் எம்மான்
ஆயர்கள் ஏறு அரி ஏறு எம் மாயோன்
புல்லிய முலைகளும் தோளும் கொண்டு
புகலிடம் அறிகிலம் தமியம் ஆலோ –9-9-1-

மல்லிகை கமழ் தென்றல் ஈருமாலோ-இவள் ஆர் கேட்க கூப்பிடுகின்றாள் -வெறும் புறத்தில் நலிய வற்றான தென்றல் மல்லிகையினுடைய பரிமளத்தை ஏறட்டுக் கொண்டு வாரா நின்றது –வத பரிகரமான பத்ரத்திலே நஞ்சு ஊட்டினால் போலே யாய்த்து தென்றல் பரிமளத்தைக் கொண்டு வருகிறபடி -க்ராண இந்திரிய முகத்தாலும் நலியா நின்றது -கண்ணுக்கு விஷயமாய் இறாய்க்க ஒண்ணாத படி இராப்படை ஏறுவாரைப் போலே உடம்பிலே படக் காண்கிற இத்தனை -இத் தென்றலுக்கு கண்ட இடம் எங்கும் வாயாய் இரா நின்றது –
ஈருமாலோ-பண்டே பிரிவால் செற்று அற்று இருக்கிற உடம்பை பலகை பலகையாய் ஈரா நின்றது -பத்ம ஸுகந்திகம் வஹம் சிவம் சோக விநாசனம் தான்யா லஷ்மண சேவந்தே பாம்போ பவன மாருதம் –இருவராய் இருப்பார் காற்றைத் தேடி படுக்கை படா நிற்க இவள் ஒருத்திக்கும் யாய்த்து பாதகமாய் இருக்கிறது -யாநிஸ் மரமணீ யாநி ஜீவ தோமே தயாவி நா –
வண் குறிஞ்சி இசை தவரும் ஆலோ-அழகிய குறிஞ்சி இசையானது-துளையா  நின்றது –காற்று ஈர்ந்து பொகட்ட புண்ணின் மேலே துளைத்து பொகடா நின்றது -தென்றல் புறம்பே நலிகிறது அத்தனை –இசை செவி வழியே உள்ளே புக்கு நலியா நின்றது -இசைக்கு எவ்வளவு செவிப்பாடு உண்டு -அவ்வளவு பாதகமாம் இத்தனை இ றே -அவன் கூட இருந்த போது எவ்வளவு போக்யமாய் இருக்கும் -வ்யதிரேகத்தில் அவ்வளவும் நலியும் இ றே -குறிஞ்சியும் தென்றலும் க்ருத சங்கேதிகளாய் வந்து ஓன்று அதிகரித்த காரியத்தின் சேஷத்தை ஓன்று செய்யா நின்றது –நற்கொலையாக ஒண்ணாது -உயிர்க் கொலையாக வேணும் -நீ இவ்வளவு செய் நான் அவ்வளவு செய்கிறேன் -என்பாரைப் போலே
செல்கதிர் மாலையும் மயக்கும் ஆலோ-செல்லப்பட்டு இருந்துள்ள கதிரை  யுடைத்தான மலையானது மயங்கப் பண்ணா நின்றது -அஸ்தமியா நின்றுள்ள ஆதித்யனை யுடைய ஸந்த்யையானது மோஹிப்பியா நின்றது -புடைவையை வாயிலே கொடுத்து நலிவாரைப் போலே ஓடுகிற வியசனத்துக்கு போக்கு விட்டு கூப்பிட ஒண்ணாத படி உணர்த்தி அழியும் படி மோஹிப்பியா நின்றது
செக்கர் நன் மேகங்கள் சிதைக்கும் ஆலோ-சிவந்து அழகிதான மேகங்கள் சோதித்த பொகடா நின்றது -அவனுடைய ஸந்த்யா ராகத்தையும்-ஸ்யாமமான நிறத்தையும் யுடைய மேகங்கள் அவயவ சோபைக்கும் நிறத்துக்கும் போலியாய் நலியா நின்றன –கீழ்ச் சொன்ன பாதகார்த்தங்கள் ஆஸ்ரயம் கிடக்கவோ நலிவது என்று சரீரத்தை செற்று பொகடா நின்றன
அல்லி அம் தாமரைக் கண்ணன் எம்மான்-இவற்றை இன்னாது ஆகிறது என் -அவன் தான் முன்னே நாம் மூடிகைக்கு அன்றோ கலந்து போகின்றது சர்வமும் பாதகமாம் படி முன்னே புகல் அறுத்தான் அவன் அன்றோ –அல்லி யம் தாமரைக் கண்ணன் -அல்லியை யுடைத்தான அழகிதான தாமரை போலே இருந்த திருக் கண்களை யுடையவன் -முதல் உறவு பண்ணுவது கண்ணாலே இ றே -த்ருஷ்ட்டி பந்தம் பிறந்தால் இ றே சம்ச்லேஷம் யுண்டாவது -எம்மான் -அவ் வழகாலே என்னை அநன்யார்ஹை யாக்கினவன்
ஆயர்கள் ஏறு -அவ் வழ காலே இடையரைத் தோற்பித்தால் போலே -தன்னோடு ஒத்த ஆண்களை தோற்பிக்குமவன் -பெண் பிறந்தாரை நோவு படுத்தச் சொல்ல வேண்டாம் இ றே -பும்ஸாம் த்ருஷ்ட்டி சித்த அபஹாரிணம்-என்கிறபடியே
அரி ஏறு எம் மாயோன்-என்னை அநன்யார்ஹை யாக்கி -என்னோடே கலந்து அத்தாலே பெறாப் பேறு பெற்றானாய் மேநாணிப்பு தோற்ற இருக்கிற படி -ஸிம்ஹ ஸ்ரேஷ்டம்
எம் மாயோன் -சம்ச்லேஷ தசையில் காலைக் கையைப் பிடித்து தாழ நின்று பரிமாறினவன் -பேர நின்ற அநந்தரம் தரிப்பு அரிதாம் படி யாயிற்று பரிமாறிற்று –
புல்லிய முலைகளும் தோளும் கொண்டு-அவன் வந்து சம்ச்லேஷிக்கிற போது சர்வாங்க சம்ச்லேஷத்துக்கு ஷமன் இன்றிக்கே ஒழிந்தான் யாய்த்து – அனுபவிக்க இழிந்த துறையும் -இளைப்பாறின இடமும் இருக்கிற படி –புல்லிய வென்று கலக்கிற போது அவனுக்கு முலைகளிலும் தோள்களிலும் யுண்டான அலமாப்பைச் சொல்லுகிறது
புகலிடம் அறிகிலம் -வ்யதிரேகத்தில் தென்றல் முதலான பதார்த்தங்களைத் தப்பிச் சென்று புகுகைக்கு இடம் காண்கிறி லோம் -ஷாம காலத்தில் பஹு பிரஜராய் இருப்பார் தங்கள் பசி கிடக்க பிரஜைகள் அலைப்புக்கு அலைந்து புகலிடம் அறியாதா போலே -நான் ஜீவித்த படி ஜீவிக்கின்றேன் -இவற்றைக் கொண்டு புகுமிடம் காண்கிறிலேன் -என்கிறார் –
தமியம் ஆலோ –இத்தசையில் ரக்ஷகனானவனும் வாராமையாலே தனிமைப் படா நின்றோம் -ஆச்வாஸ காரமான தென்றல் முதலான பதார்த்தங்களும் பாதகமாகா நின்றால் -அர்ஜுனனை நோக்கி பகதத்தன் விட்ட சக்தியை மார்விலே ஏற்றால் போலே இத்தசைக்கு உதவ வேண்டாவோ -ராமஸ் ஸுமித்ரி சஹிதோ விலலாப -என்று தம் தனிமையில் தம்பியாராகிலும் உண்டாய்த்து-அதுவும் இல்லையே இங்கு –

———————————————————————

பாதக பதார்த்தங்கள் தனித் தனியே நலிந்து -அவை பல ஹானி மிக மிக பல கூடி வந்து  நலியா நின்றன -என்கிறாள் –

புகலிடம்  அறிகிலம் தமியம் ஆலோ
புலம்புறு மணி தென்ற லாம்ப லாலோ
பகலடு மாலை வண் சாந்த மாலோ
பஞ்சமம் முல்லை தண் வாடை யாலோ
அகலிடம் படைத்து இடந்து உண்டு உழிந்து அளந்து
எங்கும் அளிக்கின்ற வாயன் மாயோன்
இகலிடத் தசுரர்கள் கூற்றம் வாரான்
இனி இருந்து என்னுயிர் காக்குமாறு என்–9-9-2-

புகலிடம் அறிகிலம் –மேல் வர புகு கிற பாதக வர்க்கத்தை நினைத்து சொல்லுகிற வார்த்தை யாதல் -கீழ் நலிந்த வற்றுக்கு அஞ்சி அவ்வச்சம் பின்னாட்டுகிற அனு பாஷாணம் ஆதல் -/ தமியம் ஆலோ-புகல் அற்றார்க்கு துணையாமவன் இவ்வளவில் உதவாமையாலே தனிமைப் படா நின்றோம் –
புலம்புறு மணி -நாகுகளைத் தொடருகிற சேக்களின் கழுத்தின் மணி -அந்நாகுகள் கிட்டாமையாலே கூப்பிடுகிறால் போலே யாய்த்து த்வநிக்கிற படி -அது தமக்கு ஸ்மாரகமாய் நலியா நின்றது –
தென்ற லாம்ப லாலோ-மல்லிகை கமழ் தென்றல் -என்று துணை கொண்டு வருகை அன்றிக்கே வெறும் புறத்தில் வந்து நலியா நின்றது –ஆரை மதித்து உடம்புக்கு ஈடிட்டு வருவது -என்று வெறும் புறத்தில் வந்து நலியா நின்றது –ஆம்பல் -இலைக் குழல் ஆதல் -/ ஆய்க் குழல் ஆதல் -/ ஆலோ -ஈருமாலோ-தவருமாலோ-என்று நலிகிற படியை சொல்ல ஒண்ணாத படி -புலி என்பாரைப் போலே -இவற்றின் பேர் சொல்ல அஞ்ச வேண்டும்படியைச் சொல்லுதல் -இவற்றால் படுகிற நலிவு பேச்சுக்கு நிலம் இல்லாத படியால் சொல்லாது ஒழிதல்
பகலடு மாலை-பதார்த்த தர்சனம் பண்ணி தரிக்கலாம் பகலையும் முடித்துக் கொண்டு மலையானது தோற்றா நின்றது –பிராட்டி தனிமையில் ஐயோ என்னும் பெரிய யுடையாரை முடித்துக் கொண்டு ராவணன் நலிந்தால் போலே / வண் சாந்தம் – அழகிய சாந்தம் / பஞ்சமம் -பஞ்சமம் ஆகிற பண் / முல்லை -முல்லை யாழ் என்கிற பண் ஆதல் -இடையாருக்கு தார் முல்லை யாகையாலே அத்தைச் சொல்லுதல்
தண் வாடை யாலோ-தென்றல் காலமும் வாடைக் காலமும் தன்னிலே தூரமாய் இருக்க இப்படிச் சொல்லுகிறது பிரிவொடு காலம் நெடுகிச் சென்ற படி என்னுதல் -தென்றலுக்கு அஞ்சி வாடையின் கீழ் ஒதுங்க வந்து நிற்கிற இடத்திலே வாடை நலிகிற படியைச் சொல்லுதல் -அநர்த்த ஸூ சகமாக எல்லாக் காற்றும் ஒருகாலே அடித்தது என்னுதல் –
அகலிடம் படைத்து இடந்து உண்டு உழிந்து அளந்து–எங்கும் அளிக்கின்ற –பரப்பை யுடைத்தான பூமி உரு மாய்ந்து போக -அத்தை யுண்டாக்கி பிரளய ஆபத்தில் அகப்படாதே வயிற்றிலே வைத்து நோக்கி -வெளிநாடு காண உமிழ்ந்து -பிரபலர் அபகரித்த அளவிலே எல்லை நடந்து மீட்டுக் கொண்டு இப்படி வரையாதே ரஷிக்கையே ஸ்வ பாவமாக இருக்குமவன் –இருந்ததே குடியாக ரக்ஷிக்குமவன் கிடீர் மஹிஷி நோவு பட உதவாது இருக்கிறவன் –
வாயன்--கிருஷ்ண ஏவஹி லோகா நாம் -என்கிறபடியே -ஜகத் காரண பூதன் -/ மாயோன்–ரக்ஷண அர்த்தமான ஆச்சர்ய சக்தி உக்தன் –
இகலிடத் தசுரர்கள் கூற்றம் – யுத்த பூமியிலே எதிரிட்ட அஸூரர்க்கு மிருத்யு வானவன் –எதிர் அம்பு கோத்த அ ஸூ ரர்க்கு யாய்த்து மிருத்யு யாவது –சரணம் என்ற அஸூரர்க்கு ரக்ஷகனாம் அத்தனை -ப்ரஹலாதி விபீஷணாதி களை ரஷித்தான் இ றே
வாரான்-என்னை நலிகிற பதார்த்தங்களை சிஷித்துக் கொண்டு வருகிறிலன்
இனி இருந்து என்னுயிர் காக்குமாறு என்––வரையாதே ரக்ஷிக்குமவனாய் -ப்ராப்தனுமாய் -விரோதி நிரசன ஸ்வபாவனுமானவன் -வாராது இருக்க -ஸ்வ ரக்ஷணத்தில் பிராப்தி இல்லாத எனக்கு ஆறி இருக்கப் போமோ —இனி இருந்து –நமாம்சம் ராகவோ புங்க்தே நசாபி மது சேவதே வன்யம் ஸூ விஹிதம் நித்யம் பக்தமச் நாதி பஞ்சமம் -என்கிறபடியே அத்தலையிலே ஆற்றாமையும் –வாலி மாட்டான் படை கூடிற்று -என்றால் போலே ரக்ஷணத்தில் உத்யோகத்தையும் -சிலர் வந்து சொல்லக் கெட்டு தான் ஆறி இருக்கிறேனோ -/ இனி இருந்து-அவனுடைய சரக்கு என்று ஆந்தனையும் கை நோக்கிக் கொண்டு இருந்தேன் -இவற்றின் சந்நிதியில் -அவன் வாராது ஒழிந்த பின்பு முடியும் அத்தனை போக்கி இருக்க க்ஷமை அல்லேன்
என்னுயிர் காக்குமாறு என்–பிறர் உயிராகில் காக்கலாம் இ றே -சம்ச்லேஷ அர்த்தமாக பாரித்து கொண்டு இருக்குமது ஒழிய பிராணனை நோக்கிக் கொண்டு இருக்கப் போமோ –

————————————————————————–

கண்ணால் கண்டவை பாதகமாய் புக்கவாறே அவற்றுக்கு அஞ்சி கண்ணை செம்பளித்தாள்-அகவாயிலே அவன் அழகுகள் ஸ்மாரகமாய் நின்று  நலியா நின்றன என்கிறாள் –

இனி  இருந்து என் உயிர் காக்குமாறு என்
இணை முலை நமுக நுண்ணிடை நுடங்க
துனியிரும் கலவி செய்து ஆகம் தோய்ந்து
துறந்து எம்மை விட்டு அகல் கண்ணன் கள்வன்
தனி இளம் சிங்கம் எம்மாயன் வாரான்
தாமரைக் கண்ணும் செவ்வாயும் நீலப்
பணி இரும் குழல்களும் நான்கு தோளும்
பாவியேன் மனத்தே நின்று ஈருமாலோ–9-9-3-

இனி இருந்து என் உயிர் காக்குமாறு என்-எனக்கு தாரகமான அழகு பாதகமானால் எனக்கு பிராணனை நோக்க விரகு உண்டோ
இணை முலை -அவன் சேர்த்தி அழகு கொண்டாடும் முலை –
நமுக -குழைய-கடின ஸ்தலம் வர்ஷித்தால் நெகிழுமா போலே சம்ச்லேஷ தசையில் ஸ்பர்சத்தாலே குழைந்த படி
நுண்ணிடை நுடங்க-வெறும் புறத்தில் அருங்குலைக் கீழ் விலை நிலம் போல் நோக்க வரிதான இடை நுடங்கும் படியாகவும் –கலக்கும் போது எதிர்தலையைப் பேண அறிந்திலன் -தன் அபி நிவேசம் தீர்ந்தான் அத்தனை –
துனியிரும் கலவி செய்து -துக்க பலமான கலவி செய்து -இரும் கலவி -கலக்கிற போது பரிமாறின வகைகள் -ஆஸ்ரயித்து அளவு இன்றிக்கே இருக்கை -சம்ச்லேஷம் விஸ்லேஷ யந்தமாய் அல்லது இராமையாலே துக்கத்தை விளைக்கும் என்னுதல் -அத்தசையில் பொறுக்க போகாத படி இருக்கையாலே துக்க ரூபம் என்னுதல் —
ஆகம் தோய்ந்து-என்னை நீராக்கி என்னுடம்பிலே தோய்ந்து -க்ரீஷ்மே சீதமிவ ஹ்ரதம்-என்னுமா போலே -தன் விடாய் கெட்டானாய் இருந்தான் -என் உடம்போடு அணைந்தது தனக்கு பெறாப் பேறாக நினைத்து இரா நின்றான் –
துறந்து எம்மை விட்டு -இப்படி விருப்பத்துக்கு விஷய பூதையான என்னைக்  கை விட்டு அசேதனத்தை பொகட்டால் போலே -பொகட்டோம் என்னும் நினைவும் இல்லாத படி பொகட்டு -இப்படி அவகாஹித்தது எல்லாம் கை விடுகைக்கு உடலாய்த்து என்கை –
அகல் கண்ணன் -அகலுகையே ஸ்வபாவமான கிருஷ்ணன் -அவனுக்கு கலவி காதாசித்கம் -அகலுகையே நிரூபகம் -கலவியால் அல்லது பிரிவு யுண்டாகாமையாலே கலந்தான் அத்தனை –
கள்வன்-தனி இளம் சிங்கம் -கலக்கிற போது நோக்கும் -பேச்சும் பண்ணின வியாபாரங்களும் சர்வ ஸ்வ அபஹாரிகளாய் இருக்கை –அப்போது தன் ஆற்றாமையால் கழிக்கிறான் என்று தோற்றும் படி -யாய் -பலத்தில் பிரிந்து நோவு படுத்தச் செய்தானாய் இருக்கை என்றுமாம் –தனி -தன்னோட்டை கலவியாலே அத்விதீயன் என்று தோற்றும்படி இருக்கிறவன் –இளஞ்சிங்கம் -என்னோட்டை கலவியாலே இளகிப் பதித்து மேனாணித்து இருக்கிறவன் –
எம்மாயன் வாரான்-பிரிவை நினைத்து கலங்கிப் போக மாட்டாதே என் பக்கல் அதி சாபலத்தாலே அத்தசையில் தடுமாறினவன் இப்போது வருகிறிலன் -அத்தசையில் சாபலத்தோபாதி போரும் இப்போதை விரக்தியும்
தாமரைக் கண்ணும் செவ்வாயும் நீலப்-பணி இரும் குழல்களும் நான்கு தோளும்--அவன் கண்ணுக்கு விஷயம் ஆகாது ஒழிந்தால் -இவை நெஞ்சுக்கு விஷயம் ஆகாது ஒழிந்தால் ஆகாதோ -தான் போகா நின்றால் -இவற்றை வைத்து போக வேணுமோ -கலந்த போது தன் பேறு என்று தோற்றும் படியான ஹர்ஷம் அடங்க கண்ணிலே தோற்றும் படியான திருக் கண்களை யுடையவன் என்னுதல் –பிரிவை நினைத்து வாய் விட மாட்டாதே ஆற்றாமை அடங்கலும் நோக்கிலே நின்ற நிலை என்னுதல் -/ செவ்வாயும் -பிரிவை பிரசங்கித்து முடியச் சொல்ல மாட்டாதே போதைச் சிவந்த அதரமும் -/ நீலப்-பணி இரும் குழல்களும்–கலவியாலே குலைந்து பிரிவை நினைத்து பேண மாட்டாதே போதை -கறுத்துக் குளிர்ந்த பெரிய திருக் குழல்களும் –
நான்கு தோளும்–இவள் தடுமாற்றத்தைக் கண்டு குழலைப் பேணி வரும் தனையும் தரிப்பு அரிதாக நான் எதிரே அணைத்த நாலு தோளும்–உசபம் ஹர -என்றது கம்சாதிகளுக்கு இ றே -பெண்களுக்கு நாலாய் தோற்றும் இ றே
பாவியேன் -இவ் வழகுகளை யநுபவிக்க இழிந்தால் -அறிவு அழிந்து இருக்கப் பெறாதே நினைக்கைக்கு அடியான பாபத்தை பண்ணின என்னுடைய –
மனத்தே நின்று ஈருமாலோ–மனசிலே நிரந்தரமாக நின்று -நலியா நின்றது -அணைக்க எட்டுதல் -நெஞ்சுக்கு எட்டாது ஒழி தல் செய்யப் பெற்றிலேன் -அறிவு அழிந்து மறந்து பிழைக்கவும் பெற்றிலேன் –

———————————————————————

அகவாயிலே நின்று நலிகிறவை ஒழிய ஸ்வரூபேண வந்து ஸ்பர்சாதிகளாலே ஸ்மாரகமாய் நின்று நலிகிற பதார்த்தங்களை சொல்லுகிறாள் –

பாவியேன்  மனத்தே நின்று ஈருமாலோ
வாடை தண் வாடை வெவ்வாடை யாலோ
மேவு தண் மதியம் வெம் மதியமாலோ
மென் மலர்ப் பள்ளி வெம் பள்ளி யாலோ
தூவியம் புள்ளுடைத் தெய்வ வண்டுதைத்த
எம் பெண்மை யம் பூவி தாலோ
ஆவியின் பரமல்ல வகைகளாலோ
யாமுடை நெஞ்சமும் துணை யன்றாலோ–9-9-4-

பாவியேன் மனத்தே நின்று ஈருமாலோ–நாட்டார் இவ் வழகை வலிய நெஞ்சிலே வைத்து பாபத்தைப் போக்கிக் கொள்ளா நிற்பர்கள் கிடீர் -இவ்வடிவை இ றே சுபாஸ்ரயமாகப் பாவித்து அபிமதங்களைப் பெறுவது –
வாடை தண் வாடை வெவ்வாடை யாலோ-உட்பகையேயாய் -புறப் பகை அற்று இருக்கப் பெற்றேனோ -குளிர்த்தியே ஸ்வபாவமாக யுடைத்தான வாடையும் அக்னி கல்பமாய் நலியா நின்றது -தண் வாடை என்று தாய்மார் வார்த்தை சொல்லக் கேட்டுச் சொல்கிறாள் -அனுபவம் விபரீதமாய்த்து இருக்கிறது –
மேவு தண் மதியம் வெம் மதியமாலோ–நாட்டார் தாபத்துக்கு அஞ்சி நிலாவில் ஒதுங்கக் காண்கையாலே தானும் அதிலே ஒதுங்கப் பார்த்தாள்-அவனும் அக்னிமய சந்திரன் ஆகா நின்றான் –
மென் மலர்ப் பள்ளி வெம் பள்ளி யாலோ–புறம்புள்ளவை பாதகமாய் புக்கவாறே அவற்றுக்கு அஞ்சி படுக்கையிலே சென்று விழுந்தாள்—மிருதுவான மலரால் செய்த படுக்கை தாப ஹேதுவாய் நலியா நின்றது -பழைய நிலாவும் வாடையும் நன்றாம்படி யாய்த்து –இருவருக்குப் படுத்த படுக்கை ஒருவருக்கு பாதகமாம் இ றே –
தூவியம் புள்ளுடைத் தெய்வ வண்டுதைத்தஎம் பெண்மை யம் பூவி தாலோ–பெரிய திருவடியை யுடைய-தெய்வ மாகிற வண்டாலே ஆத்தசாரமான என்னுடைய பெண்மையாகிற பூ -ஏவம் விதமாய் ஏவம்விதமாய் நலிவு படா நின்றது –படுக்கை பாதகம் ஆனவாறே புறம்பே புறப்பட்டாள் -ஸ்வரூப அனுபந்தியான ஸ்த்ரீத்வம் சிதிலமாகத் தொடங்கிற்று / தூவி -சிறகு /அழகிய சிறகை யுடையனாய் தர்ச நீய வேஷமான பெரிய திருவடியுடைய முதுகிலே வந்தாயத்து ஸ்த்ரீத்வத்தை அழித்தது -கருட வாஹனன் இ றே பரதேவதை யாவான் –இது என்கிறது -ஸ்த்ரீத்வம் அழிந்த படி பேச்சுக்கு நிலம் அல்ல என்கிறது
ஆவியின் பரமல்ல வகைகளாலோ–கலக்கிற போது அவன் பரிமாறின வகைகள் ஆஸ்ரயத்தின் அளவன்று என்னுதல் -பாதக பதார்த்தங்களினுடைய பாதிப்பு ஆத்ம வஸ்துவின் அளவன்று என்னுதல்
யாமுடை நெஞ்சமும் துணை யன்றாலோ–புறம்புண்டானவை பாதகம் ஆகில் நெஞ்சு உண்டாகில் உசாவித் தரிக்கலாம் இ றே -அதுவும் துணை யாகிறது இல்லை –

——————————————————————–

சகல பதார்த்தங்களும் ஸ்வ ஸ்வபாவங்களை விட்டு அந்யதாவாய் -அவ்வளவிலும் அவனுடைய பிரசாதம் அரிதானால் தரிக்க விரகுண்டோ என்கிறாள் –

யாமுடை  நெஞ்சமும் துணையன்றாலோ
ஆ புகு மாலையும் ஆகின்றாலோ
யாமுடை ஆயன் தன் மனம் கல்லாலோ
அவுனுடைத் தீங்குழல் ஈருமாலோ
யாமுடைத் துணை என்னும் தோழி மாரும்
எம்மின் முன்னவனுக்குமாய் வராலோ
யாமுடை யார் உயிர் காக்குமாறு என்
அவனுடை யருள் பெறும் போதரிதே–9-9-5-

யாமுடை நெஞ்சமும் துணையன்றாலோ-என்னது என்ன அமையும் ஆகாதே துணை யாகாது ஒழிய –என்னுடையவன் என்னும் படி கை புகுந்தவன் துணை யாகா விட்டால் -நெஞ்சமும் துணை யாகாது ஒழிய வேணுமோ –
ஆ புகு மாலையும் ஆகின்றாலோ-ஒரு துணை யற்று இருக்கிற அளவிலே பசுக்கள் புகுரும் ஸந்த்யையும் ஆகா நின்றது –எனக்குத் துணை இல்லை என்று அறிந்தால் மாலைக்கு பிற்காலிக்க வேண்டாவோ -ஆச்வாஸ கரமான பகல் போய்-பிரிந்தார் வெருவும் ஸந்தயையும் ஆகா நின்றது
யாமுடை ஆயன் தன் மனம் கல்லாலோ–பதார்த்தங்கள் எல்லா வற்றுக்கும் ஸ்வபாவ பேதம் பிறந்து இருக்கிறாப் போலே -ம்ருது ஸ்வ பாவனானவன் நெஞ்சம் கல்லாய்த்து -நெஞ்சும் துணை யன்று மாலையும் வந்தது -என்னும் இடம் அவன் நெஞ்சில் படுகிறது இல்லை -கல்லை பெண்ணாக்கும் நெஞ்சு யுடையவன் -நெஞ்சு கல்லானால் நெகிழ்க்க வல்லார் யுண்டோ –என் நெஞ்சு வலித்தல் அவன் நெஞ்சு நீராலாகப் பெற்றிலோம் –
அவுனுடைத் தீங்குழல் ஈருமாலோ-அவனுடைய அழகிய குழல் ஓசை ஸ்ம்ருதமாய் ஈரா நின்றது -அவன் நெஞ்சு கல் என்று கை வாங்க ஓட்டுகிறது இல்லை -குழல் ஓசை -பரதந்த்ரனாகையாலே பசு மேய்க்க வேண்டிற்று என்றும் ஆற்றாமை தன்னது என்றும் -தாழ்ந்த சொற்களை வைத்தூதுகிற குழல் ஓசை –அவன் நெஞ்சு நீர் கிடாய் -என்னா நின்றது –
யாமுடைத் துணை என்னும் தோழி மாரும்-நெஞ்சு துணை யாகாத அளவிலும் உதவக் கடவ தோழிமாரும்
எம்மின் முன்னவனுக்குமாய்வராலோ-என் வியசனத்தைக் கண்டு எனக்கு முன்னே -இவளுக்கு அவன் வல்லபனாக வேண்டும் -என்று நோவு படா நின்றார்கள் -துணை என்னும்-மாம்பழ யுண்ணி போலே இ றே நீங்கள் தோழிமார் ஆனபடி -ஏகம் துக்கம் ஸூகஞ்ச நவ் -என்று இருக்குமவர்கள் ஆகையால் இவள் ஆற்றாமை பொறுக்க மாட்டாமை நோவு படுகிறாள் இ றே -இச்சேர்த்தியை இ றே தங்களுக்கு உத்தேச்யமாக நினைத்து இருப்பர் -இவர்களுக்கு அவனோடு சம்பந்தம் இவள் வழியாக இ றே
யாமுடை யார் உயிர் காக்குமாறு என்-இத்தனிமையில் ஆத்ம தாரணம் பண்ணும் விரகு என் -பிறர் உயிர் ஆகில் நோக்கவுமாம் இ றே
அவனுடை யருள் பெறும் போதரிதே–அவனுடைய பிரசாதம் பெறுகை அரிதாய்த்து -அது பெறில் நம் உயிர் தன்னையும் நோக்கவுமாம் இ றே-

———————————————————————

அநந்ய பரையான பெரிய பிராட்டியாரோடு அந்நிய பரரான ருத்ராதிகளோடே வாசி இன்றிக்கே எல்லார்க்கும் உடன் கொடுக்கும் ஸூ லபன் ஆனவனுடைய ஸுசீல்யம் என்னாத்மாவை ஈரா நின்றது என்கிறாள் –

அவனுடை  யருள் பெறும் போதரிதால்
அவ்வருள் அல்லன வருளும் அல்ல
அவன் அருள் பெருமள வாவி நில்லாது
அடு பகல் மாலையும் நெஞ்சும் காணேன்
சிவனோடு பிரமன் வண் திரு மடந்தை
சேர் திரு வாகம் எம்மாவி ஈரும்
எவன் இனிப் புகுமிடம் எவன் செய்கேனோ
ஆருக்கு என் சொல்லுகேன் அன்னைமீர்காள்–9-9-6-

அவனுடை யருள் பெறும் போதரிதால்-அவனுடைய பிரசாதம் பெறுகை அரிதாகா நின்றது –கொள்வார் தேட்டமான அருள் நமக்குத் தேட்டமாவதே -சர்வ சாதாரணமான ஜலம் அது ஒழியச் செல்லாத தத்துவங்களுக்கு அரிதாப் போலே அவன் அருள் கிடைக்கும் அளவும் பந்துக்களுடைய இன் சொல்லாலே தரித்தாலோ என்ன –
அவ்வருள் அல்லன வருளும் அல்ல–தாபார்த்தர் அக்னியைக் கொண்டு விடாய் தீருமா போலே தாயமாருடைய ஹித வசனத்தாலே தரிக்கவோ –விடாய் தீராத அளவல்ல –விடாயை விளைப்பதும் செய்யும் -அவன் அருள் தப்பாத பின்பு கிட்டும் தனையும் ஆறி இருந்தாலோ என்னில் –
அவன் அருள் பெருமள வாவி நில்லாது-அவன் பிரசாதம் கிட்டும் அளவும் பிராணன் தரிக்கிறது-இல்லை – க்ரம ப்ராப்தியை சஹிப்பதொரு பிராணனை பெற்றோம் ஆகில் ஆறி இருக்கலாம் இ றே
அடு பகல் மாலையும் நெஞ்சும் காணேன்-ஆச்வாஸ ஹேதுவான பகலையும் முடித்துக் கொண்டு -மாலையும் ஆகா நின்றது –சர்வ காலத்துக்கும் துணையான நெஞ்சையும் காண்கிறிலேன் என்னுதல் /மாலையையும் காண்கிறிலேன் -என்னுதல் / மேல் வருகிற வியசன பரம்பரைகளைப் பற்ற மாழை தான் ஸூ க கரம் -என்னலாம் படி இருந்தது என்கை –
சிவனோடு பிரமன் வண் திரு மடந்தை-சேர் திரு வாகம் எம்மாவி ஈரும்--பிராட்டியோடு -அந்நிய பரரான ருத்ராதிகளோடு வாசி அற உடம்பு கொடுக்கும் சீலம் ஸ்மாரகமாய் நித்தியமான ஆத்மாவை முடியா நின்றது -அந்நிய பரர்க்கு எளிதான உடம்பு கிடீர் எனக்கு அரிதாய்த்து –
எவன் இனிப் புகுமிடம் -சர்வ சாதாரணமான உடம்பை இழந்தால் இனி எங்கே போய் தரிப்பது –அவன் உடம்பு கிட்டிற்று இல்லை என்னா ஹிதம் சொல்லுகிற உங்கள் உடம்பைப் பற்றித் தரிக்கவோ -ஆனாள் லோக யாத்ரையைப் பற்றி தரித்தாலோ என்ன
எவன் செய்கேனோ-அவ் அளவில் தரிக்கலாம் விஷயம் அன்றே -தோழிமார் உடன் வ்ருத்த கீர்த்தனம் பண்ணி தரித்தாலோ என்ன –
ஆருக்கு-வடுகருக்கு தமிழர் வார்த்தை போலே சொல்லும் வார்த்தைக்கு அதிகாரிகள் யார் -வ்ருத்த கீர்த்தனம் பண்ணும் தோழிமார் எனக்கு முன்னே அழிந்தார்கள்
என் சொல்லுகேன் -கேட்ப்பாரைப் பெற்றால் சொல்லுகைக்கு பாசுரம் தான் உண்டோ
அன்னைமீர்காள்–தோழிமார் அழிந்தார்கள் –நாட்டார் அந்நிய பரர் — சேஷித்து கோள் நீங்களாய் இருத்தி கோள் -உங்களுக்குச் சொல்லவோ –

————————————————————————–

கீழ்ச் சொன்ன பதார்த்தங்கள் எல்லாம் திரள வந்து கண் பாராதே நலிகிற படியைச் சொல்லுகிறாள் –

ஆருக்கு  என் சொல்லுகேன் அன்னைமீர்காள்
ஆர் உயிரவள் அன்றிக் கூர் தண் வாடை
காரொக்கும் மேனி நம் கண்ணன் கள்வம்
கவர்ந்தவத் தனி நெஞ்சம் அவன் கண் அக்தே
சீருற்ற அகில் புகை யாழ் நரம்பு
பஞ்சமா அம் தண் பசுஞ்சாந்து அணைந்து
போருற்ற வாடை தண் மல்லிகைப் பூப்
புது மணம் முகந்து கொண்டு எறியுமாலோ–9-9-7-

ஆருக்கு என் சொல்லுகேன் அன்னைமீர்காள்–நெஞ்சும் உங்களதாய்-பாதக பதார்த்தங்களை போக்ய வஸ்துக்கள் என்று அவற்றைத் தேடித் திரிகிற உங்களுக்குச் சொல்லவோ -நெஞ்சு தம் தாமதன்றோ -அனுகூல பதார்த்தங்கள் தேட்டம் அன்றோ -என்ன உங்களுக்குச் சொல்லுவோம் –
ஆர் உயிரவள் அன்றிக் கூர் தண் வாடை–மிக்கு இருந்துள்ள குளிர்ந்த வாடை இவ்வாத்மாவோடு போம் அளவன்று –பாதக வர்க்கம் மிகைத்தாலும் நெஞ்சு உண்டாகில் தரிக்கலாம் இ றே -அது மீளாத இடத்தே புக்கது –
காரொக்கும் மேனி நம் கண்ணன் கள்வம்-கவர்ந்தவத் தனி நெஞ்சம் அவன் கண் அக்தே–மேகம் போலே ஸ்ரமஹரமான நிறத்தாலே அந்நிய பரமாக்கி நமக்கு பவ்யனான கிருஷ்ணனுடைய கள்வம் உண்டு -சம்ச்லேஷ தசையில் சொன்ன தாழ்வுகளும் செயல்களும் -அவற்றால் அபஹ்ருதமாய் -அத்விதீயமான என் நெஞ்சானது அவன் பக்கலது
சீருற்ற அகில் புகை யாழ் நரம்பு-பஞ்சமா அம் தண் பசுஞ்சாந்து -பிரதானமான வாடையை ஒழியவே பாதக பதார்த்தங்கள் அஹம் அஹமிகயா மேல் விழுந்து நலிகிற படியைச் சொல்கிறது –சீர் உறுகையாவது-அழகு மிக்கு இருக்கை –அதாகிறது பரிமளிதமாய் க்ராண இந்திரியத்தை நலியும் அளவன்றிக்கே -கண்ணையும் நலியும் படியான -தர்ச நீயமான அகில் புகை –யாழ் நரம்பு -பண் பட்டு இருந்துள்ள யாழ் -பஞ்சமம் ஆகிற பண் –தண் பசுஞ்சாந்து –ஆறிக் குளிர்ந்து செவ்வி அழியாத சாந்து –அணைந்து-இவற்றைக் கூட்டிக் கொண்டு –
போருற்ற வாடை -கூடின பரிகரங்கள் பங்களம் என்னும் படி தனி வீரம் செய்கிற வாடை –பொருகையிலே சமைந்த வாடையானது –
தண் மல்லிகைப் பூப்-புது மணம் முகந்து கொண்டு– ஸ்ரமஹரமான மல்லிகைப் பூவின் செவ்விதான பரிமளத்தை முகந்து கொண்டு –முகப்பார் தாழ்வாம் படி -குறைவற்று இருக்கிறபடி –
எறியுமாலோ–இவளுடைய விரஹ அக்னி தன் மேல் தட்டாத படி கடக்க நின்று வீசா நின்றது —ஆர் உயிரவள் அன்றிக் கூர் தண் வாடை-என்று அந்வயம் –

——————————————————————

கீழே தனித் தனியும் திரளவும் பாதகமானவை ஒன்றுக்கு ஓன்று முற்கோலி வந்து மேல் விழுந்து நலியா நின்றன -என்கிறாள் –

புது  மணம் முகந்து கொண்டு எறியுமாலோ
பொங்கிள வாடை புன் செக்கராலோ
அது மணந்து அகன்ற நம் கண்ணன் கள்வம்
கண்ணனில் கொடுத்தினியதனிலும்பர்
மது மண மல்லிகை மந்தக் கோவை
வண் பசும் சாந்தினில் பஞ்சமம் வைத்து
அது மணம் தின்ன அருள் ஆய்ச்சியர்க்கே
ஊதும் அத் தீம் குழற்கே உய்யேன் நான்-9-9-8-

புது மணம் முகந்து கொண்டு எறியுமாலோ-பொங்கிள வாடை –என்னை நலியக் கிளர்ந்து இளகிப் பதிக்கிற வாடையானது மல்லிகையின் செவ்விப் பரிமளத்தை முகந்து கொண்டு எறியா நின்றது -இவ்வாடைக்கு ஸ்த்ரீ வதம் பண்ணப் பண்ண நூறே பிராயமாகச் சொல்லுகிறபடி –
புன் செக்கராலோ-செவ்வானமும் மறையா நிற்கிற தசையாய்த்து -ஸந்த்யை தானும் பகல் என்னும் படி இ றே மேல் வருகிற மலை–
அது மணந்து அகன்ற-அப்படி சம்ச்லேஷித்து பிரிந்த வாக்குக்கு அவிஷயமாம் படியாய்த்து யாய்த்து கலந்து பிரிந்த படி -இப்படி அவகாஹித்த இவர் பாசுரம் இன்றிக்கே பாடா நிற்க தூரஸ்தரான நாம் இதுக்கு என்ன பாசுரம் இட்டுச் சொல்வது -மோரு உள்ளதனையும் சோறேயோ என்று எம்பெருமானார் அருளிச் செய்வர் –
நம் கண்ணன் கள்வம்-கண்ணனில் கொடியது -கலக்கிற போது நமக்கு ஸ்வம் என்னும் படி இருந்த கிருஷ்ணனுடைய தற்காலத்து பரிமாற்றம் -அவன் தன்னில் காட்டிலும் பாதகமாகா நின்றது -கலக்கிற போது தாழ்வுகள் தோற்ற பரிமாறின பரிமாற்றத்தில் காட்டிலும் அவன் தானே நல்லன் என்கை –
இனியதனிலும்பர்-பின்னையும் அதுக்கு மேலே
மது மண மல்லிகை மந்தக் கோவை-மதுவையும் மணத்தையும் யுடைத்தான மல்லிகையாலே செறியத் தொடுத்த மலை -/-வண் பசும் சாந்தினில்–அழகிய பசுஞ்சாந்து இவை நலியா நின்றன -/ சாந்தினில்–பஞ்சமம் வைத்து–அதுக்கு மேலே பஞ்சமம் ஆகிற பண்ணையும் கூட்டிக் கொண்டு இக் குழல் ஓசை பாதகமாகா நின்றது என்னுதல் –இவற்றிலே பஞ்சமம் ஆகிற பண்ணையும் கூட்டிக் கொண்டு குழல் ஓசை பாதகமாகா நின்றது என்னுதல்
அது மணந்து -அப்படியே கலந்து -பரிமாறுகைக்காக ஊதுகிற குழல் ஓசைக்கே தரிக்க மாட்டுகிறிலேன்
– இன்ன அருள் ஆய்ச்சியர்க்கே–அப்படிக் கலந்த இன்னருள் ஆய்ச்சியர்க்கே -என்னவுமாம் –தன் பிரசாத்துக்கு விஷய பூதைகளான இடைப் பெண்களுக்கே
ஊதும் அத் தீம் குழற்கேதீம் குழல் -இனிய குழல் /ஆகள் போக விட்டு குழல் ஊதுமவன் இ றே –
உய்யேன் நான்–கீழில் அவற்றுக்குப் பிழைத்தாலும் குழல் ஓசைக்கு பிழைக்க மாட்டேன் -குழல் ஓசை தான் காத்துக் கிடக்கிறாரை தொடை குத்தி உறக்கி -உறங்குகிற பெண்களை யாய்த்து எழுப்புவது —

————————————————————————–

இடைப்பெண்கள் நடுவு இவன் திருக் குழல் ஊதி அருளுகிற போது நடுவே நடுவே தன் ஆற்றாமையாலே சிலஉக்தி சேஷ்டிதங்களைப் பண்ணா நின்று கொண்டு -பாடுகிற பாட்டை நினைத்து ஒன்றும் தரிக்க மாட்டுகிறிலேன் -என்கிறாள் –

ஊதும்  அத் தீம் குழற்கே உய்யேன் நான்
அது மொழிந்து இடை இடைத் தன் செய் கோலம்
தூது செய் கண்கள் கொண்டு ஓன்று பேசித்
தூ மொழி இசைகள் கொண்டு ஓன்று நோக்கிப்
பேதுறு முகம் செய்து நொந்து நொந்து
பேதை நெஞ்சு அறவு அறப் பாடும் பாட்டை
யாதும் ஒன்றும் அறிகிலம் அம்ம அம்ம
மாலையும் வந்தது மாயன் வாரான்–9-9-9-

ஊதும் அத் தீம் குழற்கே உய்யேன் நான்-அது மொழிந்து–கீழில் அவை மிகை என்னும் படி குழல் ஓசை பாதகம் ஆகிற படி –
இடை இடை -அது மொழிந்து -குழலூதும் போது பிரிந்தேன் -ஆற்றேன் -என்னுமா போலே நீச பாஷணங்களை வைத்தாய்த்து குழலூதுவது -அவற்றைத் தன் வாயால் சொல்ல ஒண்ணாமை யாலே –அது -என்கிறாள் -/ அது ஒழிந்து -பாட பேதம் -அத்தை தவிர்ந்து என்றுமாம் –
தன் செய் கோலம்-தூது செய் கண்கள் கொண்டு–தனக்குத் தானே ஆபரணமாய் தன் கருத்தை அவளுக்கு அறிவிக்க வல்ல திருக் கண்கள் -நெஞ்சில் மறத்தாலே-கிட்டக் கடவோம் அல்லோம் என்று இருக்கிற பெண்களுடைய காளை சென்று பிடியா நிற்கும் கண்கள் என்கை –சந்தே சைஸ் சாம மதுரை ப்ரேம கர்ப்பை ரகர் விதை -ராமே ணாச்வா சிதா கோப்யோ ஹரிணா ஹ்ருத சேதச –நம்பி மூத்தபிரான் செய்யுமத்தை செய்யா நிற்கும் –
ஓன்று பேசித்-கண்ணானது வாக் விருத்தியை அதிகரித்தது -பேச்சால் பிறக்கும் ஸ்பஷ்டத்தை நோக்காலே பிறக்கை-
தூ மொழி இசைகள் கொண்டு ஓன்று நோக்கிப்–அழகிய பேச்சோடு கூடின இசைகளாலே கண்ணாலே நோக்கி ஈடுபடுத்துமா போலே ஈடுபடுத்தி -இசையோடு கூடச் செய்தேயும் இயலும் தெரிந்து இருக்கை -வாக்யவஹாரமும் நேத்ர விருத்தியும் மாறாடின படி
பேதுறு முகம் செய்து நொந்து நொந்து-கேட்க்கிறவர்களிலும் தன் செவி அணித்து ஆகையால் -நாம் ஈடுபடுகிற படி கண்டால் அபலைகள் ஆனவர்கள் என் படுவார்கள் -என்று மிகவும் நொந்து -வன் நெஞ்சரான நம்மை வருந்தின படி கண்டால் அபலைகள் என் படுகிறார்களோ -என்று மிகவும் நோவு பட்டான் –
பேதை நெஞ்சு அறவு அறப் பாடும் பாட்டை-பெண்களுடைய நெஞ்சும் ஊடலை அற மறந்து பொருந்தும்படி படுகிற பாட்டை -ஒரு மிடற்று ஓசையிலே அழிகிற நெஞ்சு கொண்டு இ றே மறம் கொண்டாடுவது
யாதும் ஒன்றும் அறிகிலம் -அது பாதகம் ஆகிறபடி எனக்கு ஒன்றும் தெரிகிறதில்லை
அம்ம அம்ம-மாலையும் வந்தது -மிகவும் பயாவஹமாம் படி ராத்திரியும் வந்தது -இனி இருந்து கிலே ஸிக்க வேண்டாத படி இது முடித்தே விடும் போலே இருந்தது –
மாயன் வாரான்–தன்னைப் பிரிந்தார் லஜ்ஜிக்கும் படி தானே இழவாளனாய் வந்து கால் பிடிக்கும் ஆச்சர்ய பூதன் வருகிறிலன் –

——————————————————————-

வருவதாக  சொன்ன காலமான  ராத்திரியும் வந்து மஹா அவசாதம் வர்த்தியா நிற்க அவனைக் காண்கிறிலோம் -இனி பாதகங்களினுடைய சந்நிதியில்  அவனை ஒழியத் தரிப்பது அரிது என்கிறாள்-

மாலையும்  வந்தது மாயன் வாரான்
மா மணி புலம்ப வல்லேறு அணைந்த
கோல நன் நாகுகள் உகளுமாலோ
கொடியன குழல்களும் குழறுமாலோ
வாலொளி வளர் முல்லை கரு முகைகள்
மல்லிகை யலம்பி வண்டாலுமாலோ
வேலையும் விசும்பில் விண்டு அலறுமாலோ
என் சொல்லி உய்வன் இங்கு அவனை விட்டே–9-9-10-

மாலையும் வந்தது மாயன் வாரான்–மாலையையும் அவனையும் கூடப் பிணைத்து விட்டாள் போலே காணும் -அவன் வருவதாக குறித்துப் போன காலமும் வந்தது -தான் வருகிறிலன் – மாயன் –தன்னைக் காணவே பிரதி கூலங்கள் எல்லாம் அனுகூலமாம் படி தோற்றும் ஆச்சர்ய பூதன் வரக் காண்கிறிலன்
மா மணி புலம்ப வல்லேறு அணைந்த கோல நன் நாகுகள் உகளுமாலோ–பெரிய மணி த்வனிக்கும் படி வலிய ஏறு அணைகையாலே தர்ச நீயமான வடிவை யுடைத்தாய் -துல்ய சீல வயோவிருத்தாம்-என்கிறபடியே ருஷபத்துக்கு சத்ருசமான பருவத்தையும் யுடைய நாகுகள் களியா நின்றன -வல்லேறு-நாகு பிடி கொடுத்தது இல்லை என்று மீளாதே தொடங்கினது முடிய நடத்த வல்ல ருஷபம் –
உகளுகை -கலவிக்கு போக்குவிட்டு சாசம்ப்ரம வ்ருத்திகளை பண்ணுகை –
கொடியன குழல்களும் குழறுமாலோ-கேட்பவருக்கு தரிப்பு அரிதாமவை –தூரப் போன பசுக்களை மீடகைக்காக அங்கும் இங்கும் சிதறின இடையர் எல்லாம் திரண்டு ஊரை வந்து கிட்டி ஊதுகிற குழல்களும் —குழலும் -எழுத்தும் சொல்லும் பொருளும் தெரியாதபடி விரவிக் கொண்டு எழா நின்றது -நாகுகளால் வந்த நலிவுக்கு மேலே குழல்களும் நலியா நின்றன –
வாலொளி வளர் முல்லை கரு முகைகள்-மல்லிகை யலம்பி வண்டாலுமாலோ-மிக்க ஒளியை யுடைத்தாய் கொள் கொம்பு மூட வளருகிற முல்லை -அப்படி இருந்துள்ளன கருமுகை -அது போலே இருந்துள்ள மல்லிகை -இவற்றினுள்ளே முழுகி வண்டுகள் ஆலியா நின்றன –
வேலையும் விசும்பில் விண்டு அலறுமாலோ-கடலும் ஆகாசத்தில் கிளர்ந்து கூப்பிடா நின்றது -சம்யோக மத்யத்திலே தைர்ய பங்கம் பிறந்து கூப்பிடும்படிக்கு ஸ்மாரகமாய் நலியா நின்றது –
என் சொல்லி உய்வன் இங்கு அவனை விட்டே–பாதக பதார்த்தங்கள் நடுவு அவனை ஒழிய எத்தை சொல்லி உஜ்ஜீவிப்பது -இவை மேல் விழுந்து நலியா நின்றன -அவனோ வந்திலன் -நான் உஜ்ஜீவிக்க என்பது ஓன்று உண்டோ -முடிந்தேன் -என்றபடி –

——————————————————————-

நிகமத்தில் அவன் பக்கல் சாபலமுடையார் இத்திருவாய் மொழியைச் சொல்லி அவனைப் பெறுங்கோள் என்கிறாள் –

அவனை  விட்டு அகன்று உயிர் ஆற்ற கில்லா
அணி யிழையாய்ச்சியர் மாலைப் பூசல்
அவனை விட்டகல்வதற்கே யிரங்கி
அணி குருகூர்ச் சடகோபன் மாறன்
அவனியுண்டு உமிழ்ந்தவன் மேல் உரைத்த
ஆயிரத்துள் இவை பத்தும் கொண்டு
அவனியுள் அலற்றி நின்று உய்ம்மின் தொண்டீர்
அச் சொன்ன மாலை நண்ணித் தொழுதே–9-9-11-

அவனை விட்டு அகன்று உயிர் ஆற்ற கில்லா--அவனை விஸ்லேஷித்து பிராண தாரண ஷமைகள் இன்றிக்கே இருக்குமவர்கள் –
அணி யிழையாய்ச்சியர் மாலைப் பூசல்-ஒப்பிக்கப் பட்ட ஆபரணங்களை யுடைய இடைப் பெண்கள் -கொங்கை மேல் குங்குமத்தின் குழம்பு அழிய புகுந்து -என்கிறபடியே அவன் வரவுக்கு உடலாக தங்களை அலங்கரித்து வரும் காலத்திலே வரக் காணாமையாலே கூப்பிட்ட கூப்பீட்டை –
அவனை விட்டகல்வதற்கே யிரங்கி--அணி குருகூர்ச் சடகோபன் மாறன்-அவனுடைய பிரிவால் நோவு பட்டு அருளிச் செய்த ஆழ்வார் -அவர்கள் எல்லாரும் பட்ட கிலேசத்தை இவர் ஒருவருமே பட்டார் என்கை –
அவனியுண்டு உமிழ்ந்தவன் மேல் உரைத்த–ஆயிரத்துள் இவை பத்தும் கொண்டு--சர்வரையும் பிரளய ஆபத்தில் ரக்ஷித்து -அழிந்தவற்றை அடங்க உண்டாக்கின சர்வேஸ்வரன் திருவடிகளிலே யாய்த்து சொல்லிற்று -விரஹ பிரளயத்தில் நின்றும் தம்மை எடுக்க வேணும் என்று சொன்ன வார்த்தை யாய்த்து
அவனியுள் அலற்றி நின்று உய்ம்மின் தொண்டீர்அச் சொன்ன மாலை நண்ணித் தொழுதே–அப்படி வியாமோஹத்தை யுடையவனைக் கிட்டி தொழுது சாபலமுடையார் பூமியிலே நின்று அடைவு கெடக் கூப்பிட்டு உஜ்ஜீவியுங்கோள் -இத்திருவாய்மொழியை அப்யசித்தார்க்கு என்னைப் போல் என் சொல்லி உய்வன்-என்று கூப்பிட வேண்டா -பேற்றிலே அந்வயம் என்கை –

—————————————————————

கந்தாடை அப்பன் திருவடிகளே சரணம்
பெரியவாச்சான் பிள்ளை திருவடிகளே சரணம்
வாதி கேசரி அழகிய மணவாள ஜீயர் திருவடிகளே சரணம்
வடக்கு திருவீதி பிள்ளை திருவடிகளே சரணம்
நம்பிள்ளை திருவடிகளே சரணம்
நம் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம்
திருக் குருகைப் பிரான் பிள்ளான் திருவடிகளே சரணம்
பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம்-

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s


%d bloggers like this: