திருவாய்மொழி ஒன்பதினாயிரப்படி –9-7–

இப்படி அப்ராப்தி கர்ப்ப ஸ்மரணத்தாலே மிகவும் ப்ரீதரான வர்க்கு இப்போது பகவத் சாஷாத்காரம் இல்லாமையால்
ஸ்மரணத்தால் வந்த ப்ரீதியும் மாறி அப்ராப்தியே தலை எடுத்து அத்யந்தம் அவசன்னரான ஆழ்வார் தம்முடைய தசையை
ஒரு பிராட்டியுடைய தூத வாக்யத்தாலே எம்பெருமானுக்கு அறிவிக்கிறார் -எம்பெருமானுடைய அழகிலே ஈடுபட்டு அவனோடே
சம்ச்லேஷித்தாள் ஒரு பிராட்டி அவன் வரவு காணாதே அவனால் அல்லது செல்லாதே ப்ரக்ருதி யாகையாலே தன் ஆற்றாமையாலே
க்ருஹத்தில் நின்றும் உத்யான பிரதேசத்தில் சென்று -அங்கே இருந்தன சில பக்ஷிகளைக் குறித்து நிரதிசய போக்யமான
வடிவை யுடையனாய் க்ருபாம்புதியானவன் தான் தனக்கு ஸ்நேஹிகளானாரோட்டை பரிமாற்றத்தாலே என் தசையை யுணராதே மறந்து இருந்தான் அத்தனை –
ஆதலால் தன் அழகைக் கண்டு பிரிந்தார் தரிப்பாரோ என்று அவனுக்கு அறிவிக்க வேணும் என்று அவற்றை சவிநயமாக இரக்கிறாள் –

—————————————————————–

சில நாரைகளைக் குறித்து எம்பெருமான் தன்னுடைய அழகாலும் குணங்களாலும் தன்னைத் தோற்பித்த படியைச் சொல்லி -அவனுக்கு என் தசையை அறிவித்து வந்து உங்களுடைய திருவடிகளை என் தலை மேலே வைக்க வேணும் என்கிறாள் –

எம் கானல்  அகம் கழிவாய் இரை தேர்ந்து இங்கு இனிது அமரும்
செங்கால மட நாராய் திரு மூழிக் களத்து உறையும்
கொங்கார் பூம் துழாய் முடி எம் குடக் கூத்தர்க்கு என் தூதாய்
நும் கால்கள் என் தலை மேல் கெழுமீரோ நுமரோடே—9-7-1-

எம் கானல்  அகம் கழிவாய் இரை தேர்ந்து இங்கு இனிது அமரும்
செங்கால மட நாராய்-எங்கள் உத்யானத்தில் உள்ளிற்கழியிலே இரை தேடி இங்கே இனிதாக வர்த்திக்கிற சிவந்த காலையுடைய பவ்யமான நாராய் -/ எம் குடக் கூத்தர்க்கு-ஆத்மநி பஹு வசனம் –குடகு கூத்தாடின அழகைக் காட்டி என்னை அகப்படுத்திக் கொண்டவனுக்கு / நும் கால்கள் என் தலை மேல் கெழுமீரோ நுமரோடே–சபரிகரமாக உங்கள் திருவடிகளை என் தலை மேலே வைக்க வேணும் –

—————————————————————–

சில குருகுகளைக் குறித்து திரு மூழிக் களத்து எம்பெருமானுக்கு தாமும் தமக்கு நல்லாருமாய் இருந்த இருப்பை நான் இழந்தே போம் அத்தனையோ -என்று அறிவியுங்கோள் -என்கிறாள் –

நுமரோடும்  பிரியாதே நீரும் நும் சேவலுமாய்
அமர் காதல் குருகினங்காள் அணி மூழிக் களத்து உறையும்
எமராலும் பழிப்புண்டு இங்கு என் தம்மா விழிப்புண்டு
தமரோடு அங்கு உறைவார்கு தக்கிலமே கேளீரே –9-7-2-

உங்களுடைய பந்துக்களோடும் பிரியாதே நீங்களும் உங்களுடைய சேவல்களும் சம்ஸ்லேஷியா நிற்பதும் செய்து பரஸ்பரம் காதலை யுடைய குருகினங்காள் -குருகினங்களைக் குறித்து வார்த்தை சொல்லுகிறவள்-அர்த்த உக்தியிலே அத்தைத் தவிர்ந்து -பந்துக்களாலும் இகழப் பட்டு திரு மூழிக் களத்திலே உறைகிற தம்மாலும் உபேக்ஷிக்கப் பட்டு இருக்கும் இவ்விருப்பில் முடிகையே நன்று என்று தன்னிலே விஷணையாய் மீளவும் அவற்றைக் குறித்து -தாம் தம் பரிஜனங்களோடே அங்கே நித்ய ஸம்ஸ்லிஷ்டர் ஆனவர்க்கு நாங்கள் ஆகோமோ என்று கேளுங்கோள் என்று தொடங்கின வார்த்தையை முடியச் சொல்லுகிறாள் –

——————————————————————-

சில கொக்கினங்களையும் குருகினங்களையும் நோக்கி தன் அழகைக் காண் கைக்கு நாங்கள் யோக்யதை யுடையோம் அல்லோமோ -என்று கேளீர் -என்கிறாள் –

தக்கிலமே  கேளீர்கள் தடம் புனல் வாய் இரை தேரும்
கொக்கினங்காள் குருகினங்காள் குளிர் மூழிக் களத்து உறையும்
செக்கமலத்து அலர்போலும் கண் கை கால் செங்கனி வாய்
அக்கமலத்து இலைபோலும் திரு மேனி அடிகளுக்கே–9-7-3-

 தடம் புனல் வாய் இரை தேரும்–பொய்கை களுடைய நீரிலே இரை தேடுகிற  / செக்கமலம் -செந்தாமரை / அடிகள் -ஸ்வாமி –

—————————————————————–

சில மேகங்களை நோக்கி -என் வார்த்தையை அவனுக்குச் சொன்னால் -உங்களைத் தண்டிக்குமோ -என்கிறாள் –

திருமேனி  அடிகளுக்குத் தீ வினையேன் விடு தூதாய்
திரு மூழிக் களம் என்னும் செழு நகர் வாய் அணி முகில்காள்
திரு மேனி அவட்கு அருளீர் என்றக்கால் உம்மைத்தன்
திருமேனி ஒளி அகற்றித் தெளி விசும்பு கடியுமே–9-7-4-

தன் வடிவு அழகாலே ஜகத்தை அடைய அடிமை கொண்டு இருக்கிறவர்க்கு -அவ் வழகை   இழந்து நோவு படுகைக்கு ஈடான பாபத்தைப் பண்ணின என்னுடைய தூதாய் -திரு மூழிக் களம் என்று பிரசித்தமாய் இருக்கிற திரு நகரியிலே -அழகிய முகில்காள்–அவளுக்கு உம்முடைய  திருமேனியை அருளீர் என்று சொன்னக்கால் -உங்களைத் தன் திருமேனியில் ஒளியை மாற்றி -உங்கள் அழகு எல்லாம்  தெரியும் படி நீங்கள் நிற்கும் -நிர்மலமான ஆகாசத்தில் நின்றும் உங்களை போக்குமோ–திரு மூழிக் களம் என்னும் செழு நகரில் -திருமேனி யடிகளுக்கு -என்றுமாம் –

————————————————————————

நாங்கள் உன் வார்த்தையை விண்ணப்பம் செய்தால் -அவன் அங்கீ கரிக்குமோ என்று கேட்பி  கோள் ஆகில் -பரமபதத்தில் பண்ணும் அபி நிவேசத்தை என் பக்கலிலே பண்ணினவன் அங்கீ கரிக்கும் –ஆனபின்பு அவனுக்கு எனக்காக ஒரு வார்த்தை விண்ணப்பம் செய்ய வேணும் -என்கிறாள்-

தெளி  விசும்பு கடித்து ஓடித் தீ வளைத்து மின் இலகும்
ஒளி முகில்காள் திரு மூழிக் களத்து உறையும் ஒண் சுடர்குத்
தெளிவிசும்பு திரு நாடாத் தீ வினையேன் மனத்து உறையும்
துளிவார்கள் குழலார்க்கு என் தூதுரைத்தல் செப்புமினே–9-7-5-

நிர்மலமான ஆகாசத்தில் கடிதாக ஓடிக் கொள்ளி வட்டம் போலே மின் விளங்குகிற அழகிய முகில்காள் –கண்ணால் காண ஒண்ணாத படி பாபத்தைப் பண்ணின என்னுடைய ஹிருதயத்திலே பரம பதத்தில் பண்ணும் வியாமோஹத்தை பண்ணி வர்த்திப்பதும் செய்து -துளி ஒழுகும் மதுவை யுடைத்தான திருக் குழலையும்  விலக்ஷணமான ஒளியையும் யுடையனாய்க் கொண்டு திரு மூழிக் களத்திலே வர்த்தித்து அருளினவனுக்கு என்னுடைய தூத வாக்கியத்தை சொல்லுங்கோள்–

எம்பெருமானுக்கு என் இடையாட்டம் விண்ணப்பம் செய்யுமிடத்து உங்கள் வார்த்தை விலை செல்லும் படி பிராட்டி சந்நிதியில் வைத்துச் சொல்லுங்கோள் -என்று சில வண்டுகளைக் குறித்துச் சொல்லுகிறாள் –

தூதுரைத்தல்  செப்புமின்கள்-தூ மொழி வாய் வண்டினங்காள்
போதிரைத்து மது நுகரும்-பொழில் மூழிக் களத்து உறையும்
மாதரைத் தம் மார்பகத்தே-வைத்தார்க்கு என் வாய் மாற்றம்
தூதுரைத்தல் செப்புதிரேல்-சுடர் வளையும் கலையுமே–9-7-6-

தூ மொழி வாய் வண்டினங்காள்-வருவோம் அல்லோம் என்று இருக்கிலும் உங்கள் பேச்சாலே அவனுக்கும் வர வேண்டும்படியான இனிய பேச்சையுடைய வண்டினங்காள் / போதிரைத்து மது நுகரும்-பொழில்–பூக்களில் இரைத்துக் கொண்டு மது பானம் பண்ணும் பொழில் / என் வாய் மாற்றம்-தூதுரைத்தல் செப்புதிரேல்-சுடர் வளையும் கலையுமே–என் பாசுரமான தூத வாக்கியத்தை சொல்லுவுதி கோளாகில்-என்னுடைய அழகிய வளையும் கலையும் சிதிலமான படியைச் சொல்லுங்கோள் –

———————————————————

பின்னையும் சில குருகினங்களைக் குறித்து -சிலரோடு கலந்து -அவர்களைத் துறந்து-அதுவே புகழாக இருக்கும் இருப்புப்  போருமோ -என்று எம்பெருமானுக்கு விண்ணப்பம் செய்யுங்கோள் -என்கிறாள் –

சுடர்  வளையும் கலையும் கொண்டு-அரு வினையேன் தோள் துறந்த
படர் புகழான் திரு மூழிக்-களத்து உறையும் பங்கயக் கண்
சுடர் பவள வாயனைக் கண்டு-ஒரு நாள் ஒரு தூய் மாற்றம்
படர் பொழில் வாய்க்  குருகினங்காள்-எனக்கு ஓன்று பணியீரே–9-7-7-

என்னுடைய வளையை யும்  கலையையும் -அபஹரித்து தான் இழக்கைக்கு ஈடான பாபத்தைப் பண்ணின என்னை விஸ்லே ஷித்து-அதுவே பெரும் புகழாக யுடையானாகக் கொண்டு -திரு மூழிக் களத்திலே நிறைந்த வாஸம் நிறப்பதுவும் செய்து -என்னோட்டை விஸ்லேஷத்தால் புதுக் கணித்த திருக் கண்களையும் திருப் பவளத்தையும் உடையவனாய் இருக்கிறவனைக் கண்டு -பெருத்து இருந்துள்ள பொழிலிலே இருக்கிற குருகினங்காள்எனக்காக ஒரு நாள் ஒரு வார்த்தை அவனுக்கு  பணிக்க வேணும் –

————————————————————-

சில வண்டுகளையும் தும்பிகளையும் குறித்து அங்குத்தை அழகுக்கு என் புகுருகிறதோஎன்று பயப்பட வேண்டாத படி ஸூ ரஷிதமாய் இருபத்தொரு தேசத்திலே எழுந்து அருளி இருந்தான் -இனி நம்முடைய ஆர்த்தி தீர்க்கும் இத்தனையே அபேக்ஷிதம் -ஆனபின்பு என்னுடைய ஆர்த்தியை அறிவியுங்கோள் என்கிறாள் –

எனக்கு  ஓன்று பணியீர்காள்-இரும் பொழில் வாய் இரை தேர்ந்து
மனக்கு இன்பம் பட மேவும்-வண்டினங்காள் தும்பிகாள்
கனக்கொள் திண் மதிள் புடை சூழ்-திரு மூழிக் களத்து உறையும்
புனக்கொள் காயாமேனிப்-பூந்துழாய் முடியார்க்கே-9-7-8-

பெரிய பொழிலிலே இரை தேடி மனசிலே இனிமை பிறக்கும் படி சம்ச்லேஷிக்கிற வண்டினங்காள் தும்பிகாள் -கனத்தை யுடைத்தாய் திண்ணிதான மதிள் சுற்றும் சூழ்ந்து இருந்துள்ள  திரு மூழிக் களத்த்திலே வர்த்தியா நிற்பதும் செய்து தன்னிலத்திலே நின்ற காயம் பூ போலே இருக்கிற திரு மேனியையும் போக்யமான திருத் துழாயாலே அலங்க்ருதமான திரு முடியையும் யுடையவனானவனுக்கு –

—————————————————————-

நினைத்தது செய்து முடிக்க நல்லதொரு குருகைக் குறித்து நிரதிசய போக்யரான தாம் போகும் போது தம்மை வைத்து போக வேண்டாவோ என்று விண்ணப்பம் செய்யுங்கோள் என்கிறாள் –

பூந்துழாய்  முடியார்க்கு பொன் ஆழிக் கையார்க்கு
ஏந்து நீர் இளங்குருகே திரு மூழிக் களத்தார்க்கு
ஏந்து பூண் முலை பயந்து என் இணை மலர்க் கண் நீர் ததும்ப
தாம் தம்மைக்  தம்மைக் கொன்டு அகல்தல் தகவன்று என்று உரையீரே–9-7-9-

தறையிலே நடக்குமா போலே நீரிலே நடக்க இளம் குருகே –தரிக்கப் பட்டு இருந்துள்ள ஆபரணங்களை யுடைய முலை விவர்ணமாய் -இணை மலர் போலே இருக்கிற கண் நீர் மல்கும் படி நிரதிசய போக்யரான தாம் போம் போது தம்மைக் கொண்டு போகை -தம்முடைய கிருபைக்கு போராது என்று ப்ரணயகதையை விட்டு தம்முடைய ஆர்த்தியாலே சொல்லுகிறாள் –

————————————————————————-

சில அன்னங்களைக் குறித்து எம்பெருமானுக்கு என் தசையை நான் முடிவதற்கு முன்பே அறிவியுங்கோள் -என்கிறாள் –

தகவன்று  என்று உரையீர்கள் தடம் புனல் வாய் இரை தேர்ந்து
மிக வின்பம் பட மேவும் மெல் நடைய அன்னங்காள்
மிக மேனி மெலிவு எய்தி மேகலையும் ஈடு அழிந்து என்
அகமேனி ஒழியாமே திரு மூழிக் களத்தார்க்கே–9-7-10-

பெரிய நீர் வெள்ளங்களிலே இரையைத் தேடி   மிகவும் இனிமை பிறக்கும் படி சம்ஸலேஷியா நிற்பதும் செய்து அத்தாலே சரசமான சஞ்சாரத்தை யுடைய அன்னங்காள் –உடம்பு மிக மெலிந்து -மேகலையும் கட்டு அழிந்து நான் முடிவத்துக்கு முன்பே –

——————————————————————–

நிகமத்தில் இத்திருவாய் மொழி தன்னை அப்யசித்தார்க்கு எம்பெருமானை பிரிகைக்கு ஈடான சம்சார துரிதத்தை அறுக்கும் என்கிறார் –

ஒழிவின்றித் திரு மூழிக் களத்து உறையும் ஒண் சுடரை
ஒழிவில்லா அணி மழலைக் கிளி மொழியாள் அலற்றிய சொல்
வழு வில்லா வண் குருகூர்ச் சடகோபன் வாய்ந்து உரைத்த
அழிவு இல்லா ஆயிரத்து இப்பத்தும் நோய் அறுக்குமே–9-7-11-

திரு மூழிக் களத்தில் போக்யதையால் நிரந்தர வாஸம் பண்ணி அங்கே நிரதிசய தீப்தி உக்தனானவனை -எம்பெருமானுக்கு திரு மூழிக் களத்தை பிரிந்து தரிக்க சம்பாவனை யுண்டே யாகிலும் -அவனைப் பிரிவில் தரியாத தன்மையை யுடையளாய் -அழகிதாய் -முக்தமான -கிளியின் பேச்சுப் போலே இருக்கிற பேச்சை யுடையளான பிராட்டி தன் ஆற்றாமையாலே பிரலாபித்த பாசுரத்தில் ஒன்றும் குறையாத படி இருக்கிற ஆழ்வார் நோவு பட்டு உரைத்த –

————————————————————————

கந்தாடை   அப்பன் திருவடிகளே சரணம்
பெரியவாச்சான் பிள்ளை திருவடிகளே சரணம்
வாதி கேசரி அழகிய மணவாள ஜீயர் திருவடிகளே சரணம்
வடக்கு திருவீதி பிள்ளை திருவடிகளே சரணம்
நம்பிள்ளை திருவடிகளே சரணம்
நம் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம்
திருக் குருகைப் பிரான் பிள்ளான் திருவடிகளே சரணம்
பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம்-

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s


%d bloggers like this: