திருவாய்மொழி இருபத்து நாலாயிரப்படி –9–7–

அப்ரீதி கர்ப்ப குண ஸ்மரணத்தாலே மிகவும் ப்ரீதர் ஆனவர் -பாக்ய ஹானியாலே அப்ரீதி வம்சமே தலையெடுத்து அவனைப் பெறில்
ஜீவித்தல் -பெறா விடில் முடிதலாம் படியான தம்முடைய தசையை அந்யாபதேசத்தாலே அருளிச் செய்கிறார் –
இயற்கையிலே புணர்ந்து பிரிந்தாள் ஒரு பிராட்டி அவன் அழகிலே ஈடுபட்டு அவசன்னையாய் தன் ஆற்றாமை கை கொடுக்க
உத்யானத்திலே சென்று அங்கு இருக்கிற பக்ஷிகளைக் குறித்து -பின்னானார் வணங்கும் சோதி -திரு மூழிக் களம்-என்கிறபடியே தூது போவார்க்கு
அருமைப் பட்டு அறிவிக்க வேண்டாத படி திரு மூழிக் களத்திலே வந்து நின்று அருளினான் -தனக்கு நல்லாரை விட மாட்டாதவன் ஆகையால்
நம் தசையை அறியாது இருந்தான் அத்தனை -க்ருபாம்புதி யாகையாலே நம் தசையை அறிவிக்க வரும்
-தன் அழகைக் கண்டு பிரிந்தார் தரிப்பாரோ என்று அறிவிக்க வேணும் என்று
அவற்றை சவிநயமாக இரக்கிறாள் ஒரு பிராட்டி பேச்சாலே தம் தசையை அருளிச் செய்கிறார் –
அஞ்சிறைய மட நாரையில்-இத்தலையில் அபராதத்தாலே வாராது ஒழிந்தான் அத்தனை -என்று அவனுடைய அபராத சஹத்வம் பற்றாசாக தூது விட்டார் –
வைகல் பூங்கழி வாயில்-நல்லது கண்டால் கால் தாழுமவன் ஆகையால் மறந்து இருந்தான் அத்தனை
-நம் ஆர்த்தியை அறிவித்தால் தன்னிமையிலே நெஞ்சு வைப்பான் ஒருவன் அல்லன் என்று அது பற்றாசாகத் தூது விட்டார்
பொன்னுலகாளியில்-ஐஸ்வர்ய பரப்பாலே மறந்து இருந்தான் அத்தனை -ஆஸ்ரிதரோடு ஏகரசன் என்று அறிவிக்கவே வரும்
-என்று ஐக ரஸ்யம் பற்றாசாக தூது விட்டார்
இதில் தனக்கு நல்லாரை விட மாட்டாமையாலே வாராது இருந்தானாம் அத்தனை –
தன் வடிவு அழகு அது -குணங்கள் அவை -ஆனபின்பு பிரிந்தார்க்கு ஜீவித்து இருக்கப் போமோ என்று
அவ் வடிவு அழகும் குணங்களும் பற்றாசாகத் தூது விடுகிறது –

—————————————————————–

சில நாரைகளைக் குறித்து எம்பெருமான் தன்னுடைய அழகாலும் குணங்களாலும் தன்னைத் தோற்பித்த படியைச் சொல்லி -அவனுக்கு என் தசையை அறிவித்து வந்து உங்களுடைய திருவடிகளை என் தலை மேலே வைக்க வேணும் என்கிறாள் –

எம் கானல்  அகம் கழிவாய் இரை தேர்ந்து இங்கு இனிது அமரும்
செங்கால மட நாராய் திரு மூழிக் களத்து உறையும்
கொங்கார் பூம் துழாய் முடி எம் குடக் கூத்தர்க்கு என் தூதாய்
நும் கால்கள் என் தலை மேல் கெழுமீரோ நுமரோடே—9-7-1-

எம் கானல் -பகவத் விஷயத்தில் உபகாரகரோடு ஐக ரஸ்யம் ப்ராப்தமாய் இருக்க –எம் -என்கிறது -உபகார ஸ்ம்ருதியில் ஒன்றைத் தன்னதாக்கி கொடுத்து அல்லது தரிக்க மாட்டாத படியால் சொல்லுகிறது -பிறருக்கு உபகரிக்கைக்கு உறுப்பாக வரும் மமகாரம் உத்தேச்யமாய் இருக்கும் இ றே -பகவத் விஷயத்துக்கு ஆக்கின வன்றே தன்னது அடங்க கடகர்க்கு சேஷமாய் இருக்க உபகார ஸ்ம்ருதி ஆறி இருக்க ஒட்டாமையாலே வருமது இ றே -ஆத்ம சமர்ப்பணத்திற்கும் அடி இது வி றே –கானல் என்று கடற்கரை சோலை யாதல் -நெய்தல் நிலமாதல் –
அகம் கழிவாய் -உள்ளான கழி இடத்திலே -அந்தர் க்ருஹ ப்ரவேசத்துக்கு அனுமதி வேண்டாத படி இ றே இவை அந்தரங்கமாய் இருக்கிற படி -கதிதா நி ரஹஸ்யா நி -என்கிறபடியே வர்த்தியா நின்றன –
இரை தேர்ந்து -இரை தேடி –க்ருஹே புக்தம சங்கிதம்-என்கிறபடியே -பண்டு தனக்கு உபகரித்த படியைச் சொல்லுகிறாள் —இப்போது உபகரிக்கைக்காக
இங்கு -இத்தலையை அழித்து தூது விட வேண்டும் படி அகல இருந்தவனைப் போல் அன்றியே ஸந்நிஹிதராகப் பெற்றேன் என்கிறாள் –
இனிது அமரும்-இனிதாக நம்மோடே ஸஹவாசம் பண்ணப் பெறுகை -விலக்ஷண போகங்களை புஜித்து வர்த்திக்கும் என்றுமாம் –
செங்கால மட நாராய் –சிவந்த காலை யுடைய -என் மடியிலே இருக்கும் கால் போலே இருந்ததீ -நான் தலையிலே வைத்துக் கொள்ளப் புகுகிற காலும் –மட நாராய் -பவ்யமான நாராய் –
திரு மூழிக் களத்து உறையும்-தூது போவார்க்கு அடுத்து அணித்தாக நிற்கையாலே பரம பதத்தில் காட்டில் ஏற்றம் இருக்கிற படி –
கொங்கார் பூம் துழாய் முடி எம் குடக் கூத்தர்க்கு –ஒப்பனையையும் மநோ ஹாரி சேஷ்டிதங்களையும் எனக்காக்கி வைத்தவர் —எம் என்கிறது ஒப்பனையிலும் சேஷ்டிதத்திலும் இரண்டிலும் ஆகிறது –எம் என்று ஆத்ம நி பஹு வசனம் –
என் தூதாய்-ஒப்பனையிலும் செயலிலும் தோற்று வெறும் தாரையாய் இருக்கிற என்னுடைய தூத க்ருத்யத்திலே அதிகரித்து
நும் கால்கள் என் தலை மேல் -உபகாரகரான உங்களுடைய காலை உபக்ருதையாய் உஜ்ஜீவிக்க இருக்கிற என் தலையிலே -இவளுடைய தலையிலே வைக்க கண்டதாய்த்து இவற்றின் கால் -இவற்றினுடைய காலை வைக்க கண்டதாய்த்து இவள் தலை -இரண்டும் பரார்த்தமாகக் கண்டதாய்த்து
கெழுமீரோ -அவனுக்கு சேஷமாக்கின போதே கடகர்க்கு சேஷமாகையாலே என் விதி கொண்டு வைக்க வேண்டா வி றே -என் தலை மேலே சேரி கோளே
நுமரோடே—ச புத்ரஸ் பவ்த்ரஸ் ச கண-என்கிறபடியே சபரிகரமாக –ஆச்சார்ய வாதாச்சார்ய புத்தரே வ்ருத்தி -என்னக் கடவது இ றே –

——————————————————————–

சில குருகுகளைக் குறித்து திரு மூழிக் களத்து எம்பெருமானுக்கு தாமும் தமக்கு நல்லாருமாய் இருந்த இருப்பை நான் இழந்தே போம் அத்தனையோ -என்று அறிவியுங்கோள் -என்கிறாள் –

நுமரோடும்  பிரியாதே நீரும் நும் சேவலுமாய்
அமர் காதல் குருகினங்காள் அணி மூழிக் களத்து உறையும்
எமராலும் பழிப்புண்டு இங்கு என் தம்மா விழிப்புண்டு
தமரோடு அங்கு உறைவார்கு தக்கிலமே கேளீரே –9-7-2-

நுமரோடும் பிரியாதே--தமரோடு அங்கு உறைவார்-என்றாய்த்து ப்ராப்ய வஸ்துவைச் சொல்ல நினைக்கிறது -அதுக்கு ஈடாக இவையும் குறை யற்று இருக்கிறபடி -குறைவாளர் கார்யம் குறைவற்றார்க்கு தீர்க்க வேண்டாவோ –
நீரும் நும் சேவலுமாய்-சேவலின் நினைவு அறிந்து பரிமாறும் நீரும் உம்முடைய கருத்து அறிந்து பரிமாறும் சேவலுமாய் -சம்ச்லேஷ ரசம் அறியும் நீங்கள் பிரிந்தாருடைய செல்லாமையும் அறிய வேண்டாவோ -உண்டார்க்கு உண்ணாதார் பசி தீர்க்க வேண்டாவோ –
அமர் காதல் குருகினங்காள் -பரஸ்பரம் பொருந்தின காதல் -ஆசையில் விஸ்லேஷத்தை பலிப்பியாத ஆசை யுண்டாகாதே-ஆசையிலும் குறைவற்று -விஸ்லேஷமும் இன்றியிலே கருத்து அறிந்து பரிமாறவும் கடவதாய் இருக்கப் பெறுவதே நீங்கள் -குருகினங்காள்-என்று தொடங்கின சம்போதித்து வைத்து தொடங்கின வார்த்தை முடியச் சொல்ல மாட்டாத பல ஹானியாலே அர்த்த உக்தியாலே அத்தை முடித்து தான் இருக்கிற இருப்பில் விஷணை யாகிறாள் –
அணி மூழிக் களத்து உறையும்எமராலும் பழிப்புண்டு இங்கு என் தம்மா விழிப்புண்டு–காதாசித்க சம்ச்லேஷமே ஹேதுவாக பந்துக்கள் கை விட்டார்கள் –காதாசித்கமாக சம்ச்லேஷித்த அளவிலே தாமும் உபேக்ஷித்தார் –பந்துக்கள் கை விட்டதே ஹேதுவாக கைக்கொள்ள வேணும் -பிற்பட்டார்க்கும் காட்டிக் கொடுக்க வந்து நிற்கிற நிலையாகையாலும் கைக் கொள்ள வேணும் -இரண்டும் என்னளவில் உபேஷா ஹேது வாவதே –இங்கு என்-இவ்விருப்புக்கு என்ன பிரயோஜனம் உண்டு -சரீர சமனந்தரத்திலே ஒரு தேச விசேஷத்தில் பெற வேண்டித்தான் ஆறி இருக்கிறேனோ -என்று தன்னில் விஷணை யாய் -பின்னையும் தன் செல்லாமையாலே அவற்றைக் குறித்து வார்த்தை சொல்லுகிறாள்
தமரோடு அங்கு உறைவார்கு தக்கிலமே கேளீரே –தம் பரிஜனங்களோடே அங்கே நித்ய வாஸம் பண்ணுகிற தமக்கு நாங்கள் ஆகோமோ என்று கேளுங்கோள்–தாமும் தமக்கு நல்லாருமாய் இருக்கிற இருப்புக்கு -அடியார்கள் –குழாங்களை –உடன் கூடுவது என்று கொலோ-என்று இருப்பார் ஆகாரோ -என்று கேளுங்கோள் —

——————————————————————

சில கொக்கினங்களையும் குருகினங்களையும் நோக்கி தன் அழகைக் காண் கைக்கு நாங்கள் யோக்யதை யுடையோம் அல்லோமோ -என்று கேளீர் -என்கிறாள் –

தக்கிலமே  கேளீர்கள் தடம் புனல் வாய் இரை தேரும்
கொக்கினங்காள் குருகினங்காள் குளிர் மூழிக் களத்து உறையும்
செக்கமலத்து அலர்போலும் கண் கை கால் செங்கனி வாய்
அக்கமலத்து இலைபோலும் திரு மேனி அடிகளுக்கே–9-7-3-

தக்கிலமே கேளீர்கள்-என்கிறாள் -தக்கிலமே கேளீர்கள்-ஓர் அறுதி பெறக் கேட்டுப் போருங்கோள் -அவர் வேணும் என்னில் -நாமும் நம் பிராணனை நோக்கவும் -அவர் வேண்டா -என்றாகில் -நாமும் ஒன்றிலே துணியும்படியும் நிச்சிதமாகக் கேட்டுப் போருங்கோள்
தடம் புனல் வாய் இரை தேரும்-பொய்கையின் நீரிலே இரை தேருகிற–உபவாச க்ருசையான என்னைப் போல் அன்றியே இரை மிடற்றுக்கு கீழே இழியும் படி இ றே உங்கள் புஷ்கல்யம்
கொக்கினங்காள் குருகினங்காள்--யாம் கபீ நாம் சஹஸ்ராணி -என்கிறபடியே கண்ணால் கண்ட வற்றை அடைய ஏவுகிறாள் -சிலவற்றைப் போக விட்டோம் -அத்தாலே நம் கார்யம் தலை க் கட்டும் -என்று ஆறி இருக்கும் விஷயம் அன்றே –
குளிர் மூழிக் களத்து உறையும்–விரஹ தாப தப்த்தையாய் இருக்கிற எனக்கு அந்த ஸ்ரமஹரமான தேசத்தில் பிராப்தி அரிதாவதே –
செக்கமலத்து அலர்போலும் கண் கை கால் செங்கனி வாய்-–இக் குளிர்த்திக்கு அடியான அகவாயில் வாசத்தடம் இருக்கிற படி -சிவந்து அலர்ந்த தாமரை போலே இருக்கிற கண் முதலான திவ்ய அவயவங்களை யுடையவன் –முதல் உறவு பண்ணும் கண் -அந்நோக்குக்குத் தோற்றாரை அணைக்கும் கை -ஸ்பர்சத்துக்கு தோற்றார் விழும் திருவடிகள் -திருவடிகளில் விழுந்தாரை சாந்த்வனம் பண்ணி தரிப்பிக்கும் முறுவல் –
அக்கமலத்து இலைபோலும் திரு மேனி அடிகளுக்கே––அவர்களுக்கு உஜ்ஜீவனமான வடிவு -அவயவங்களை பரபாகமான செந்தாமரை இலைபோலே யாய்த்து திரு மேனி -வெண்டாமரை என்னில் விஜாதீயம் என்று –அக்கமலம் -என்கிறது —அடிகளுக்கு –வடிவு அழகையும் அவயவ சோபையையும் காட்டி எழுதிக் கொண்டவர்க்கு இவ் வடிவுக்குத் தோற்று வைவர்ணயத்தை தரித்து இருப்பார் யோக்யர் அல்லரோ என்று கேட்ட ப் பாருங்கோள் –

——————————————————————

சில மேகங்களை நோக்கி -என் வார்த்தையை அவனுக்குச் சொன்னால் -உங்களைத் தண்டிக்குமோ -என்கிறாள் –

திருமேனி  அடிகளுக்குத் தீ வினையேன் விடு தூதாய்
திரு மூழிக் களம் என்னும் செழு நகர் வாய் அணி முகில்காள்
திரு மேனி அவட்கு அருளீர் என்றக்கால் உம்மைத்தன்
திருமேனி ஒளி அகற்றித் தெளி விசும்பு கடியுமே–9-7-4-

திருமேனி அடிகளுக்குத் -ஸ்வரூப குண விபூதிகளை ஒழிய -வடிவு அழகாலே -சர்வ ஸ்வாமி என்று தோற்றும் படி இருக்கிறவர்க்கு –வடிவு அழகாலே ஜகத்தை அடைய தோற்பித்து அடிமை கொண்டு இருக்கிறவர்க்கு என்றுமாம் -அவசர பிரதிபேதிரே –என்கிறபடியே ப்ரதி கூலர்க்கும் ஆகர்ஷகமாய் இ றே வடிவு இருப்பது –
தீ வினையேன் விடு தூதாய்-சர்வ சாதாரணமான வடிவை இழந்து உங்கள் காலிலே விழ வேண்டும்படியான என்னுடைய தூத க்ருத்யத்திலே அதிகரித்து –
திரு மூழிக் களம் என்னும்-ஆர்த்த ரக்ஷணத்துக்கு வந்து நிற்கிற இடம் என்று பிரசித்தமான தேசம் –
செழு நகர் வாய் அணி முகில்காள்-பரம பதத்தில் காட்டில் உண்டான ஏற்றம் -செழு நகர் வாய் வர்த்திக்கிற அழகிய முகில்காள் -என்னுதல் -செழு நீர் வாய் யடிகளுக்கு செப்புங்கோள் என்னுதல் -செழு நீர் வாய்ச் சென்று செப்புங்கோள் என்னுதல்
திரு மேனி அவட்கு அருளீர் -பரார்த்தமான திரு உடம்பை ஆசைப்பட்டவர்களுக்கு கொடுத்தால் ஆகாதோ -இவ் உடம்பு உமக்கு கண்டது என்று இருக்கிறாரோ -என்று சொல்லுங்கோள் -பக்தாநாம் என்கிற படியே இவ்விடம்பு ஆசைப்பட்டாரதன்றோ என்று சொல்லுங்கோள் –காமினிக்கு ஸ்வரூபாதிகளில் காட்டில் வடிவிலே இ றே அபேக்ஷை –அருளீர் -பிரணயித்தவம் குடி போனால் கிருபையும் மறுத்தது –
என்றக்கால் -வாசா தர்ம நவாப்நுஹி -என்று உங்களுக்கு ஒரு வார்த்தை யன்றோ நேரே வேண்டுவது –
உம்மை-இப்படி உபகாரராய் இருக்கிற உங்களை –
தன்-திருமேனி ஒளி அகற்றித் தெளி விசும்பு கடியுமே–-உங்கள் வடிவில் யுண்டான புகரையும் போக்கி நிர்மலமான ஆகாசத்தில் நின்றும் உங்களையும் ஒட்டுமோ -உங்களுக்கு இல்லாதவற்றை உண்டாக்குமது ஒழிய பண்டு உள்ளவற்றையும் தவிர்த்து உங்களைத் தண்டிக்குமோ -அல்ப சாத்ருஸ்யத்தை தவிர்த்து -பரமம் சாம்யம் உபைதி -என்கிறபடியே ஸர்வதா சாத்ருஸ்யத்தையும் தந்து ஆகாச மாத்ர ஸ்திதி அளவன்றிக்கே -பரம ஆகாசத்தையும் தாரானோ–உங்களுடைய யுக்தி மாத்திரத்திலே எனக்கும் உங்களுக்கும் பிரயோஜனம் கனத்து இருக்க ஆறி இருக்கக் கடவி கோளோ-

நீயே பய சங்கையை பிறப்பித்தாய் -திரு மேனி ஒளி அகற்றி -என்று -ஆன பின்பு –
நாங்கள் உன் வார்த்தையை விண்ணப்பம் செய்தால் -அவன் அங்கீ கரிக்குமோ என்று கேட்பி கோள் ஆகில் -பரமபதத்தில் பண்ணும் அபி நிவேசத்தை என் பக்கலிலே பண்ணினவன் அங்கீ கரிக்கும் –ஆனபின்பு அவனுக்கு எனக்காக ஒரு வார்த்தை விண்ணப்பம் செய்ய வேணும் -என்கிறாள்-

தெளி  விசும்பு கடித்து ஓடித் தீ வளைத்து மின் இலகும்
ஒளி முகில்காள் திரு மூழிக் களத்து உறையும் ஒண் சுடர்குத்
தெளிவிசும்பு திரு நாடாத் தீ வினையேன் மனத்து உறையும்
துளிவார்கள் குழலார்க்கு என் தூதுரைத்தல் செப்புமினே–9-7-5-

தெளி விசும்பு கடித்து ஓடித் –நிர்மலமாய் -நிராலம்பமான ஆகாசத்தில் பூமியிலே சஞ்சரிப்பாரைப் போலே கடு நடையிலே சஞ்சரித்து -இவற்றின் த்வரை எல்லாம் தன் காரியத்துக்கு உடல் என்று இருக்கிறாள் –
தீ வளைத்து மின் இலகும்-கொள்ளி வட்டம் போலே மின் விளங்கா நிற்கிற -தன் வடிவில் இருட்சிக்கு கை விளக்குக் கொண்டு திரிவாரைப் போலே யாய்த்து மின்னிக் கொண்டு சஞ்சரிக்கிற படி –
ஒளி முகில்காள்-பர பாகத்தால் அழகிதான வடிவை யுடைய முகில் காள்
திரு மூழிக் களத்து உறையும் ஒண் சுடர்குத்—திரு மூழிக் களத்திலே நித்ய வாஸம் பண்ணுகையாலே புகர் மிக்கு இருந்தவர்க்கு-அவன் வடிவுக்கு போலியாய் இ றே உங்கள் வடிவு இருப்பது –
தெளிவிசும்பு திரு நாடாத் தீ வினையேன் மனத்து உறையும் -பரமபதம் தேசமாய் இருக்க அத்தை காற்கடைக் கொண்டு என் நெஞ்சிலே நித்ய வாஸம் பண்ணுகிறவன் -என்று சிற்றாட் கொண்டான் பணிக்கும் –பரம பதத்தில் பண்ணும் வ்யாமோஹத்தை என் நெஞ்சிலே பண்ணி வர்த்தியா நின்றான் -என்று எம்பெருமானார் / தீ வினையேன் -நெஞ்சிலே பிரகாசியா நிற்க காண ஒண்ணாத படி பாபத்தைப் பண்ணினேன்
துளிவார்கள் குழலார்க்கு–துளி ஒழுகும் மதுவை யுடைத்தான திருக் குழலை யுடையவர்க்கு -வல்லார் பூ முடித்தால் பூ தோற்றக் கடவது அன்றிக்கே மது ஒழுகக் காணும் அத்தனை இ றே
என் தூதுரைத்தல் செப்புமினே–-தலையில் பூ சருகா இருக்கிற என்னுடைய தூத வாக்கியத்தை அவர்க்குச் சொல்லுங்கோள் -அபி நிவிஷ்டராய் தாமே வரக் கடவராகச் சொல்லி வைத்து -தூது விட இருக்கிற படியை அறிவியுங்கோள் –

சில வண்டுகளைக் குறித்து உங்கள் வார்த்தை விலை செல்லும் படி பிராட்டி சந்நிதியில் வைத்துச் சொல்லுங்கோள் -என்று சொல்கிறாள் –

தூதுரைத்தல்  செப்புமின்கள்-தூ மொழி வாய் வண்டினங்காள்
போதிரைத்து மது நுகரும்-பொழில் மூழிக் களத்து உறையும்
மாதரைத் தம் மார்பகத்தே-வைத்தார்க்கு என் வாய் மாற்றம்
தூதுரைத்தல் செப்புதிரேல்-சுடர் வளையும் கலையுமே–9-7-6-

தூதுரைத்தல் செப்புமின்கள்-என்னுடைய தூத வாக்கியத்தை அறிவிக்க அமையும் -நீங்கள் கொண்டு வர வேண்டா –
தூ மொழி வாய் வண்டினங்காள்-இனிய பேச்சை யுடைய வண்டு காள் -அவன் அநாதரிக்கிலும் உங்கள் பேச்சின் இனிமையாலே வர வேண்டும் படி இ றே உங்கள் பேச்சு இருப்பது –மஹா ராஜர்க்கும் பெருமாளுக்கும் ஏகம் துக்கம் ஸூ கஞ்ச நவ் -என்று விஜாதீயமான இரண்டு தலையும் பொருந்தும் படி திருவடி வார்த்தை சொன்னால் போலே -அத ஸம்ஸ்கார சம்பன்ன —
போதிரைத்து மது நுகரும்-பொழில்-பூக்களில் இரைத்துக் கொண்டு மதுபானம் பண்ணும் பொழில் என்னுதல் -போதிலே -காலத்திலே என்னுதல் -எதிரிகளோடு அம்பு ஏற்கவும் வேண்டா -மீட்சியிலே ஆகவும் வேண்டா -ததிமுகாதிகள் காத்து இருப்பாரும் இல்லை -மதுபானம் பண்ணுவார்கள் உடன் கூட மது பானம் பண்ண அமையும் –
மூழிக் களத்து உறையும்-மாதரைத் தம் மார்பகத்தே-வைத்தார்க்கு-நீங்கள் சொல்லும் அத்தனையே வேண்டுவது -உங்கள் வார்த்தை கொண்டாடி க் கேட்ப்பிக்கும் புருஷகாரமும் உண்டு என்கை –
என் வாய் மாற்றம்-தூதுரைத்தல் செப்புதிரேல்-சுடர் வளையும் கலையுமே–என் பாசுரமான தூத வாக்யத்தைச் சொல்லப் பார்த்தி கோளாகில் -என்னுடைய அழகிய வளையும் கலையும் சிதிலமான படியைச் சொல்லுங்கோள் -செப்புவுதி கோளாகில் அது தானே எனக்குச் சுடர் வளையும் களையுமே -அறிவிக்குமதுவே குறை -வரவு தப்பாது -என்கை –

———————————————————-

பின்னையும் சில குருகினங்களைக் குறித்து -சிலரோடு கலந்து -அவர்களைத் துறந்து-அதுவே புகழாக இருக்கும் இருப்புப்  போருமோ -என்று அவர்க்கு அறிவியுங்கோள்  -என்கிறாள் –

சுடர்  வளையும் கலையும் கொண்டு-அரு வினையேன் தோள் துறந்த
படர் புகழான் திரு மூழிக்-களத்து உறையும் பங்கயக் கண்
சுடர் பவள வாயனைக் கண்டு-ஒரு நாள் ஒரு தூய் மாற்றம்
படர் பொழில் வாய்க்  குருகினங்காள்-எனக்கு ஓன்று பணியீரே–9-7-7-

சுடர் வளையும் கலையும் கொண்டு-இத்தலையில் தனக்கு பிரயோஜனமாக அம்சத்தைக் கொண்டு என்னைப் பொகட்டுப் போனான்
அரு வினையேன்-அநாதரித்து பொகட்டுப் போக -அவனை இழந்து உங்கள் காலிலே விழும்படியான பாபத்தைப் பண்ணினேன் –
தோள் துறந்த-கலந்த போதை தன் வ்யாமோஹம் எல்லாம் கொண்டு தோளுக்கு அவ்வருகு போக மாட்டாதானாய் இருந்த படி
படர் புகழான்-தன்னை அல்லது அறியாதாரை பொகட வல்லவன் என்று அதுவே புகழாக புகழ்வித்துக் கொண்டு இருக்கிறவன்
திரு மூழிக்-களத்து உறையும்-தூரஸ்தன் என்று ஆறி இருக்க ஒண்ணாத படி திரு மூழிக் களத்திலே நித்ய வாஸம் பண்ணுகிறவனை
பங்கயக் கண்-சுடர் பவள வாயனைக் கண்டு-பொகட்டுப் போனாலும் விட ஒண்ணாத படியான அவயவ சோபையை யுடையவனை –என்னோட்டை விஸ்லேஷத்தால் புதுக் கணித்த அவயவ சோபையை யுடையவனை என்றுமாம் –
கண்டு -அந்நோக்கையும் முறுவலையும் காண் கையாலே உங்களுக்கு என்னில் காட்டில் பேறு முற்பட இருக்கிறது இ றே -அவ் வடிவு அழகைக் காட்டி உங்களையும் போன காரியத்தையும் விஸ் மரிப்பிக்க வல்லவன்
-ஒரு நாள் -ஒரு நாளே அமையும் பிற்றை நாள் சொல்ல வேண்டியது இல்லை –
ஒரு தூய் மாற்றம்-அத்விதீயமான நல்ல வார்த்தை –முடிகிறாள் ஒரு அபலை உஜ்ஜீவிக்க சொல்லுகிற வார்த்தை இ றே
படர் பொழில் வாய்க் குருகினங்காள்-பரந்த பொழில் இடத்திலே வர்த்திக்கிற குருகினங்காள்-நான் உபவாச க்ருசையாய் இருக்க நீங்கள் ஜீவித்து களித்து இருக்கப் போமோ -நான் முடிந்தால் உங்களுக்கு இந்த சோலை பரப்பு எல்லாம் நோக்குவார் யார்
எனக்கு -என் வடிவு இருக்கிற படி கண்டி கோள் இ றே
ஓன்று பணியீரே–எனக்கு உஜ்ஜீவனமாய் இருபத்தொரு வார்த்தை சொல்லுங்கோள்– இரண்டாம் வார்த்தை வேண்டா –
பணியீரே-தான் ஜனக குலத்தில் பிறக்கவுமாம் -எதிர்த்தலை திர்யக்குகள் ஆகவுமாம் -பகவத் விஷயத்தில் உபகாரகரை சொல்லக் கடவது இங்கனமே இ றே –

—————————————————————

சில வண்டுகளையும் தும்பிகளையும் குறித்து அங்குத்தை அழகுக்கு என் புகுருகிறதோஎன்று பயப்பட வேண்டாத படி ஸூ ரஷிதமாய் இருபத்தொரு தேசத்திலே எழுந்து அருளி இருந்தான் -இனி நம்முடைய ஆர்த்தி தீர்க்கும் இத்தனையே அபேக்ஷிதம் -ஆனபின்பு என்னுடைய ஆர்த்தியை அறிவியுங்கோள் என்கிறாள் –

எனக்கு  ஓன்று பணியீர்காள்-இரும் பொழில் வாய் இரை தேர்ந்து
மனக்கு இன்பம் பட மேவும்-வண்டினங்காள் தும்பிகாள்
கனக்கொள் திண் மதிள் புடை சூழ்-திரு மூழிக் களத்து உறையும்
புனக்கொள் காயாமேனிப்-பூந்துழாய் முடியார்க்கே-9-7-8-

எனக்கு ஓன்று பணியீர்காள்-நீங்கள் ஒரு வார்த்தை சொல்லா விடில் முடியும் அளவாய் அன்றோ என் தசை இருக்கிறது –
இரும் பொழில் வாய் இரை தேர்ந்து-பரப்பான சோலை எங்கும் புக்கு இரை தேடி
மனக்கு இன்பம் பட மேவும்-மனசிலே இனிமை பிறக்கும் படி அன்றோ நீங்கள் கலக்கிற படி -பிரிவால் வந்த கிலேசம் இ றே எனக்குப் பலித்தது
கனக்கொள் திண் மதிள் புடை சூழ்-திரு மூழிக் களத்து உறையும்-கனத்து திண்ணியதான மதிள் சுற்றும் சூழ்ந்து இருந்துள்ள திரு மூழிக் களத்திலே நித்ய வாஸம் பண்ணுகிறவர்க்கு –அத்தலையில் அழகை அநுஸந்தித்தால் ரக்ஷை தேட்டமாய் இ றே இருப்பது –
புனக்கொள் காயாமேனிப்-பூந்துழாய் முடியார்க்கே—தன்னிலத்திலே நிற்கும் காயாவின் நிறம் போலே யாய்த்து நிறம் இருப்பது -அவ் வடிவு அழகுக்கு மேலே ஒப்பனை அழகு யுடையவர்க்கு -போக்யமான திருத் துழாயாலே அலங்க்ருதமான திரு முடியை யுடையவர்க்கு -அவ்வடிவையும் ஒப்பனையையும் அனுபவித்துப் பிரிந்த எனக்கு  -வண்டினங்காள் தும்பிகாள்-ஓன்று பணியீர்கள்-

————————————————————————

நினைத்தது செய்து முடிக்க நல்லதொரு குருகைக் குறித்து நிரதிசய போக்யரான தாம் போகும் போது தம்மை வைத்து போக வேண்டாவோ என்று விண்ணப்பம் செய்யுங்கோள் என்கிறாள் –

பூந்துழாய்  முடியார்க்கு பொன் ஆழிக் கையார்க்கு
ஏந்து நீர் இளங்குருகே திரு மூழிக் களத்தார்க்கு
ஏந்து பூண் முலை பயந்து என் இணை மலர்க் கண் நீர் ததும்ப
தாம் தம்மைக்  தம்மைக் கொன்டு அகல்தல் தகவன்று என்று உரையீரே–9-7-9-

பூந்துழாய் முடியார்க்கு –திருமுடிக்கு ஒப்பனையான வளையம் இருக்கிற படி
பொன் ஆழிக் கையார்க்கு-திரு முடிக்கு வளையம் போலே யாய்த்து திருக்கைக்கு திரு வாழி –
ஏந்து நீர் இளங்குருகே-தறையிலே நடப்பாரைப் போலே -நீரிலே நடக்க வல்ல இளம் குருகே -உன் கமன சாமர்த்த்யத்தால் யுண்டான பலம் நான் பெற வேண்டாவோ – நடுவே நீர் இடைச் சுவரானாலும் தென்க வேண்டா வி றே உனக்கு –திரு மூழிக் களத்தார்க்கு–வளையம் போலேயும் ஆபரணம் போலேயும் அவ் வூரில் நிலையும் அழகுக்கு உடல் என்று இருக்கிறாள் -அவை விக்ரஹத்துக்கு ஆபரணம் ஆனால் போலே -சீலம் ஸ்வரூபத்துக்கு ஆபரணம் இ றே -அழகும் குணமும் ஒரு தலைத்த விஷயம் இ றே
ஏந்து பூண் முலை பயந்து -ஆபரணங்களைத் தரிக்கக் கடவ முலை வை வர்ணயத்தைத் தரித்து -ஆபரணங்கள் சம்ச்லேஷ அர்த்தமாக கழற்றுமவை -இது சம்ச்லேஷத்தால் அல்லது கழலாது இ றே -வ்யதிரேகத்தில் இப்படி இராத போது பிம்ஸ்த்வ வ்யாவ்ருத்தி கிடையாது இ றே -ஆசையும் ஸ்த்ரீத்வத்வமே இதுக்கு அடி -ஆபரணம் அழகுக்கு நிறம் கொடுக்குமா போலே இ றே ஸ்த்ரீத்வத்துக்கும் ஆசைக்கும் வை வர்ணயம்
என் இணை மலர்க் கண் -இணை மலர் போலே இருக்கிற என் கண் –தம் அழகையே இலக்காக யுடைத்தான கண் -அவன் சொல்லும் படி அறிந்து இருக்கிறார்கள் ஆகையால் சொல்லுகிறாள் இத்தனை போக்கி -அல்லாத போது தன் கண்ணில் அழகை தான் சொல்லுகிறாள் அல்லள் இ றே
நீர் ததும்ப-ஆனந்தாஸ்ருவுக்கு இட்டுப் பிறந்த கண் சோகா ஸ் ருவுக்கு இலக்காம் படி
தாம்-கீழ் சொன்ன அழகையும் சீலத்தையும் யுடைய தாம் –
தம்மைக் கொன்டு அகல்தல்-தமக்கு அகல வேண்டினால் -இவ்வடிவைப் பிரிந்தார் பிழையார்-என்று தம்மை வைத்து அன்றோ போவது -தம்மைக் கண்ணாடி புறத்திலே கண்டு அறிவரே-தம்மைப் பிரிந்த தசைக்கு உதவுகைக்கு அன்றோ தம்மைக் கண்டது -இமாம் அவஸ்தாம் ஆபன்னோ நேஹ பச்யாமி ராகவும் –
தகவன்று என்று உரையீரே–மென்மையும் பிரணயித்தவமும் போனால் தாயையும் குடி போக வேணுமோ –நிர்த்தயர் செய்யுமத்தை செய்தார் என்று சொல்லுங்கோள் -ஸ்த்ரீவதம் என்றால் அஞ்சாதார் செய்யுமத்தை செய்தார் என்று சொல்லுங்கோள்–என்கிறாள் –

——————————————————————

சில அன்னங்களைக் குறித்து எம்பெருமானுக்கு என் தசையை நான் முடிவதற்கு முன்பே அறிவியுங்கோள் -என்கிறாள் –

தகவன்று  என்று உரையீர்கள் தடம் புனல் வாய் இரை தேர்ந்து
மிக வின்பம் பட மேவும் மெல் நடைய அன்னங்காள்
மிக மேனி மெலிவு எய்தி மேகலையும் ஈடு அழிந்து என்
அகமேனி ஒழியாமே திரு மூழிக் களத்தார்க்கே–9-7-10-

தகவன்று என்று உரையீர்கள் -அவனை அழிக்கை யாவது -நிர்த்தயன் என்கை -அவனுக்கு நிரூபகம் தயை யாகையாலே அவனுடைய மர்மயம் அறியுமவள் ஆகையால் அத்தலை இல்லை -என்கிறாள் –
தடம் புனல் வாய் இரை தேர்ந்து-மிக்க நீர் வெள்ளத்தை யுடைத்தான பொய்கை களிலே இரை தேடி -கலவிக்கு உறுப்பான வியாபாரமேயாய் இருந்த படி –
மிக வின்பம் பட மேவும் -இன்பம் கரை புரளும் படி அன்றோ நீங்கள் சம்ச்லேஷிக்கிறது-பிரிவு தேட்டமாம் படி உன்மஸ்தக ரசமாய் சொல்லுகிறபடி -விஸ்லேஷியா விடில் இரண்டு ஆஸ்ரயமும் அலியும் படி யாய்த்து இவை பரிமாறுகிற படி –
மெல் நடைய அன்னங்காள்-கலவியின் மிகுதி நடையிலே தொடை கொள்ளலாம் படி சர சஞ்சாரம் இருக்கிற படி –
மிக மேனி மெலிவு எய்தி -நான் இவ்விருப்பு இருக்க -உங்களுடைய கலவியும் சர சஞ்சாரமும் ப்ரீதி ஹேதுவாக பிராப்தி யுண்டோ –உங்கள் கலவியின் மிகுதியோபாதி போரும் -என் வடிவில் மெலிவின் மிகுதியும்
மேகலையும் ஈடு அழிந்து-பரியட்டமும் கட்டு அழிந்து -மேகலை தொங்கும் போது ஆஸ்ரயம் வேணுமே –
என்-அகமேனி ஒழியாமே–புறம்பு கழலுமவை கழன்றது -அகவாயில் ஸ்வரூபம் கழலுவதற்கு முன்பே -நான் முடிவதற்கு முன்னே -என்கை –
திரு மூழிக் களத்தார்க்கே–தம்மை ஒழியச் செல்லாதார் சத்தையை நோக்குகைக்கு எடுத்து வந்து இருக்கிறவர்க்கு / திரு மூழிக் களத்தார்க்கே-தகவு அன்று என்று உரையீரே -பொரி புறம் தடவி அத்தலையைப் பேணிப் போந்தது அமையும் -இனி அவர் படியைச் சொல்லிப் போருங்கோள் –

———————————————————————

நிகமத்தில் இத்திருவாய் மொழி தன்னை அப்யசித்தார்க்கு எம்பெருமானை பிரிகைக்கு ஈடான சம்சார துரிதத்தை அறுக்கும் என்கிறார் –

ஒழிவின்றித் திரு மூழிக் களத்து உறையும் ஒண் சுடரை
ஒழிவில்லா அணி மழலைக் கிளி மொழியாள் அலற்றிய சொல்
வழு வில்லா வண் குருகூர்ச் சடகோபன் வாய்ந்து உரைத்த
அழிவு இல்லா ஆயிரத்து இப்பத்தும் நோய் அறுக்குமே–9-7-11-

ஒழிவின்றித் திரு மூழிக் களத்து உறையும் -ஒரு நாளும் விட நினையாதே அவ்வூரிலே நித்ய வாஸம் பண்ணுகிறவர்க்கு
ஒண் சுடரை-பின்னானார் வணங்கும் சோதி என்கிற படியே அவ்வூரில் நிலையால் வந்த புகர் இருக்கும் படி -அவ்வூரில் போக்யதையால் வந்த புகர் -பிற்பாடார்க்கு முகம் கொடுக்கும் நீர்மையால் வந்த புகர் –
ஒழிவில்லா -அவன் அவ்வூரில் ஒழியில் தரிக்க மாட்டாதாப் போலே -அவனை ஒழிய தரிக்க மாட்டாதவள் -என்கை –
அணி மழலைக் கிளி மொழியாள் -அழகியதாய் முக்தமான கிளியின் பேச்சுப் போலே இருக்கிற பேச்சை யுடையவள் –
அலற்றிய சொல்-தன் ஆற்றாமையால் அக்ரமமாகச் சொன்ன பாசுரத்தை
வழு வில்லா வண் குருகூர்ச் சடகோபன்-அப்பிராட்டி படியில் ஒன்றும் குறைவின்றிக்கே இருக்கிற ஆழ்வார்
வாய்ந்து உரைத்த-கிட்டி யுரைத்த -பாவ பந்தத்தாலே நோவு பட்டு யுரைத்த
அழிவு இல்லா ஆயிரத்து இப்பத்தும் -கேட்டார்கள் நெஞ்சை ஒரு நாளும் விடாதே வர்த்திக்கிற இப்பத்து –இப்பாசுரத்தை கேட்டார்க்கு சம காலத்தில் போலே சர்வ காலமும் ரசம் பிறக்கும் படி யாய்த்து இருப்பது
நோய் அறுக்குமே–பகவத் விஸ்லேஷம் ஆகிற நோய் அறுக்கும் -கலந்து பிரிந்து திர்யக்குகளின் காலிலே விழுந்து க்லேஸிக்க வேண்டா -விஸ்லேஷ கந்தம் இல்லாத தேசத்திலே புகப் பெறுவார் –

——————————————————————–

கந்தாடை   அப்பன் திருவடிகளே சரணம்
பெரியவாச்சான் பிள்ளை திருவடிகளே சரணம்
வாதி கேசரி அழகிய மணவாள ஜீயர் திருவடிகளே சரணம்
வடக்கு திருவீதி பிள்ளை திருவடிகளே சரணம்
நம்பிள்ளை திருவடிகளே சரணம்
நம் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம்
திருக் குருகைப் பிரான் பிள்ளான் திருவடிகளே சரணம்
பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம்-

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s


%d bloggers like this: