திருவாய்மொழி இருபத்து நாலாயிரப்படி –9–6–

கீழில் திருவாய் மொழியிலே –நாமும் நம் வான நாடனொடு ஒன்றினோம் -என்று விரஹம் ஆற்ற மாட்டாமையாலே
முடிகையிலே வியவசிதராய் நின்றாராய் இருந்தது -இத்திரு வாய்மொழியிலே-அவன் குணங்களை அனுபவித்து
அத்தால் வந்த ப்ரீதி பிரகர்ஷத்தாலே சிதிலர் ஆகிறாராய் இரா நின்றது –
குண அனுபவம் பண்ணுகைக்கு அவன் முகம் காட்ட வேணும் -இப்போது இங்கு ஒரு சம்ச்லேஷம் இல்லை
-சம்ச்லேஷம் இல்லாமையே யன்றிக்கே துக்க அனுபவம் பண்ணுகைக்கும் ஆஸ்ரயம் இல்லாத படியான வியஸனம் செல்லுகிறது
-ஆனபின்பு இது சங்கதம் ஆனபடி என் என்னில் -பெறில் தரித்தல் அல்லாத போது முடிதல் செய்யுமளவான இவர் தசையைப் பார்த்து
-இவர் ஜீவானத்ருஷ்டத்தால்-இருந்தும் வியந்தில் -தம்மோடு தலை தடுமாறாக பரிமாறின பரிமாற்றத்தை அவன் ஸ்மரிப்பிக்க –
அத்தாலே உணர்ந்து பிராட்டி -சமா த்வாதச தத்ராஹம் -ராக வஸ்ய நிவேசனே புஜ்ஞ்ஞா நாமா நுஷான் போகான் சர்வகாம ஸம்ருத்தி நீ -என்று
ராம குணத்தை ஸ்மரிப்பித்து அதி ப்ரீதை யானால் போலே சம்ச்லேஷ தசையில் தாழ நின்று பரிமாறின அவனுடைய
வியாமோஹ அதிசயத்தை தத் காலத்தில் போலே விசதமாக ஸ்மரித்து அத்தால் வந்த ப்ரீதி பிரகர்ஷத்தாலே
அத்யந்த சிதிலராகிறார் -ஆளவந்தார் அப்ரீதி கர்ப்ப குண அனுசந்தானம் என்று அருளிச் செய்கிறார் –

——————————————————————–

திருக் காட்கரையிலே  எம்பெருமானுடைய ஆச்சர்யமான பரிமாற்றங்களை நினைத்த தோறும் என் நெஞ்சு மிகவும் சிதிலம் ஆகா நின்றது -என்கிறார் –

உருகுமால்  நெஞ்சம் உயிரின் பரம் அன்றி
பெருகுமால் வேட்கையும் என் செய்கேன் தொண்டனேன்
தெருவு எல்லாம் காவி கமழ் திருக் காட்கரை
மருவிய மாயன் தன் மாயம் நினைதொறே–9-6-1-

உருகுமால் நெஞ்சம் -அனுபவத்துக்கு பிரதம உபகரணமான மனஸ் தத்வம் சிதிலமாகா நின்றது -அனுபவிக்கைக்கும் அனுபவத்தி நிர் வ்ருத்தராகைக்கும் நெஞ்சு வேணுமே -தொழுது எழு என்கைக்கும் -நீயும் நானும் இந்நேர் நிற்கில் மேல் மற்றோர் நோயும் சார் கொடான் என்கைக்கும் நெஞ்சு வேணும் இ றே -நீஞ்சப் புக்கவனுக்கு வாய் கரையிலே தெப்பம் ஒழுகுமா போலே பரிகரமாக நெஞ்சு சிதிலமாகா நின்றது -எதிர்தலையும் யுண்டாம் படி பரிமாற அறியான் -அனுபவத்துக்கு இருவர் வேண்டும் என்று இரான் –
உயிரின் பரம் அன்றி-பெருகுமால் வேட்கையும் –ஆத்மாவுக்கு பொறுக்க ஒண்ணாத படி அபி நிவேசம் பெருகா நின்றது -அணு பரிமாணமாக இவ்வஸ்துவின் அளவன்றிக்கே ஆறு பெருகுமா போலே மேன்மேல் என பெருகா நின்றது –ஆலும் ஓவும் விஷாத அதிசய ஸூ சகம் —நெஞ்சம் உருகுமால் –வேட்க்கையும் பெருகுமால்-என்று தம்மால் நியமிக்க ஒண்ணாத விஷாதம் தோற்றச் சொல்லுகிறார்
என் செய்கேன் -நெஞ்சு உருகாத படி தரிப்பேனோ -பெருகுகிற அபி நிவேசத்தை அமைப்பேனோ -இதுக்கு அடியான அவன் குணங்களை தவிர்ப்பேனோ
தொண்டனேன்-அதுக்கு அடியான என் சாபல்யத்தை தவிர்ப்பேனோ -சாபலம் அபூமி என்று கை வாங்க ஓட்டுகிறது இல்லை -மறந்து தரிக்க வொட்டுகிறது இல்லை –
தெருவு எல்லாம் காவி கமழ் திருக் காட்கரை-
வேட்க்கைக்கு ஹேது சொல்கிறது மேல் முடிய -குறும் தெருவோடு பெரும் தெருவோடு வாசி அற செங்கழு நீரின் பரிமளம் பரக்கிற படி -ஊரோடே சேர்ந்த பொய்கைகள் ஆகையால் உள்ளொடு புறம்போடு வாசி அற பரிமளம் அலைகிற படி –தெருவெல்லாம் ஒரு பரிமளம் -உள்ளு சர்வ கந்த –
திருக் காட்கரை- மருவிய--பரத்வத்தில் காட்டிலும் அவதாரத்தில் காட்டிலும் ஏற்றம் சொல்லுகிறது –பரத்வம் நெடும் கை நீட்டு -அவதாரம் காலாவதியை யுடைத்தது
மாயன் -ஆச்சர்யமான ஸுந்தரியாதிகளை யுடையவன் –
தன் மாயம் -கிட்டின போது தாழ நின்று பரிமாறின படி
நினைதொறே–ஊரை நினை தோறும் / ஸுந்தர்யத்தை நினைதொறும் / ஒரு ஊரும் ஒரு வடிவும் இல்லாதாரைப் போலே தாழ நின்ற சீலத்தை நினைத்த தோறும் /
பஹு பிரகாரத்தாலே அனுபவிப்பிக்க வல்லவன் அவன் -ஒன்றிலே கால தத்வம் உள்ளதனையும் கால் தாழ்ந்து புதியராய் அனுபவிக்க வல்லார் இவர் -அப்பொழுதைக்கு அப் பொழுது என்னாரா வமுதம் -என்றவர் இ றே –

—————————————————————

திருக் காட்கரையில் எம்பெருமானைக் குறித்து உன்னோடு நான் பரிமாறின பரிமாற்றத்தை நினைக்க ஷமன் ஆகிறிலேன் என்கிறார் –

நினைதொறும்  சொல்லும் தொறும் நெஞ்சு இடிந்து உகும்
வினை கொள் சீர் பாடிலும் வேம் எனது ஆர் உயிர்
சுனை கொள் பூஞ்சோலைத் தென் காட்கரை என் அப்பா
நினைகிலேன் நான் உனக்கு ஆள் செய்யும் நீர்மையே –9-6-2-

நினைதொறும்-நினைக்க உபக்ரமிப்பர் -அந்நினைவேயாய்ச் செல்ல ஒண்ணாத படி பலஹானி மிகும் -மறக்க மாட்டார் -திரியட்டும் நினைக்க என்று இழிவார் -இப்படி பல காலும் நினைக்க உபக்ரமித்து தலைக் கட்ட மாட்டாதே செல்லுகிற படி –
சொல்லும் தொறும் -நினைக்க அரிய விஷயம் சொல்ல ஒண்ணாது என்னும் இடம் சொல்ல வேண்டாது இருக்க சொல்லும் தொறும் -என்கிறது -என்னும் எப்போதும் என் வாசகம் -என்கிற படியே மனஸ் சஹகாரம் ஒழிய வாசனையால் வாக்கு பேசாத தொடங்கும் -செவி வன்மையாக புக்கு நெஞ்சை அழிக்கும்
நெஞ்சு இடிந்து உகும்-நெஞ்சு கட்டு அழிந்து நீராகா நின்றது -பெருக்காற்றில் கறை இடிந்து விழுந்து பின்பு நீராய் கரைந்து போமா போலே சிதிலம் ஆகா நின்றது
வினை கொள் சீர் -பாப ஹரமான கல்யாண குணம் –சர்வருக்கும் துக்க நிவர்த்தகமான குணங்கள் -என்னை ஒருவனையும் அழியா நின்றது –
அன்றியே –சீர் -என்று சீலமாய் –வினையாவது சேஷ்டிதம் -அதாவது சீல கார்யமான தாழ நின்று பரிமாறும் பரிமாற்றம் -ஸூ க்ரீவம் நாதம் இச்சதி -என்ன கடவது இ றே -என்றுமாம் –
பாடிலும் -அடைவு கெடப் பேசுமது ஒழிய ப்ரேமத்தால் பாடுவது ஓன்று உண்டு -அத்தைச் செய்யிலும்
வேம் எனது ஆர் உயிர்-மனஸை அன்றியே அதாஹ்யமான ஆத்மவஸ்துவும் தஹியா நின்றது -வயிரத்தைப் பற்ற வேவா நின்றது -அதாஹ்யம் என்கிறது அக்னிக்கு -பகவத் குணம் அழிக்க மாட்டாதது இல்லை -புறம்புள்ளார்க்கு ஆச்வாஸ ஹேதுவான குணங்கள் என்னை ஒருவனையும் முடியா நின்றது -எல்லாருக்கும் குளிர்த்தியைப் பண்ணும் பனி தாமரையை அழிக்குமா போலே
சுனை கொள் பூஞ்சோலைத் -சுனைகளோடு கூடின தர்ச நீயமான சோலை –
தென் காட்கரை என் அப்பா-நிருபாதிக பாந்தவம் தோற்ற சந்நிஹிதனாய் நின்றவனே -இவை யாயத்து இவரை அழித்தது–சுனைகள் சீலத்துக்கு ஸ்மாரகம் /சோலை-வடிவுக்கு ஸ்மாரகம் / சன்னதி -பந்தத்துக்கு ஸ்மாரகம்
நினைகிலேன் நான் உனக்கு ஆள் செய்யும் நீர்மையே –நான் உனக்கு அடிமை செய்யும் பிரகாரம் நினைக்க மாட்டு கிறி லேன் -வழு விலா வடிமை செய்ய வேண்டும் என்று பாரித்த நான் –
உனக்கு -வகுத்த சேஷியான உனக்கு -/ ஆள் செய்யும் நீர்மையே-அவன் தாழ நின்று பரிமாறின படியை -விநயத்தாலே -ஆள் செய்யும் நீர்மையே-என்கிறார் /நினைகிலேன்–நினைப்பனாகில் நெஞ்சு அழியா நின்றது –

——————————————————————

அடிமை கொள்ளுகிறோம் என்று க்ருத்ரிமத்தாலே என்னை விஸ்வசிப்பித்து என்னுள்ளே புகுந்து தன் குணங்களாலும் அக்ரம ப்ரவ்ருத்திகளாலும் அவன் என்னை சர்வ ஸ்வாபஹரம் பண்ணின படிகள் அனுசந்திக்க ஷமன் ஆகிறிலேன் என்கிறார் –

நீர்மையால்  நெஞ்சம் வஞ்சித்துப் புகுந்து என்னை
ஈர்மை செய்து என் உயிராய் என் உயிர் உண்டான்
சீர் மல்கு சோலைத் தென் காட் கரை என் அப்பன்
கார் முகில் வண்ணன் தன் கள்வம் அறிகிலன்–9-6-3-

நீர்மையால் நெஞ்சம் வஞ்சித்துப் புகுந்து என்னை-ஈர்மை செய்து –நெஞ்சம் வஞ்சித்து புகுந்து -என்னை நீர்மையால் ஈர்மை செய்து -தான் சேஷியாய் நான் சேஷமாய் முறையிலே -பரிமாற வாரும் -என்று நெஞ்சை இசையப் பண்ணி க்ரித்ரிமித்து புகுந்தான் -முறை கெடப் புகுர வென்னில் இசையார் இ றே -க்ருத்ரிமிக்கை யாகிறது -ஒன்றைச் சொல்லி மற்று ஒன்றைச் செய்கை இ றே -அது எது என்னில் –
நீர்மையால் என்னை – ஈர்மை செய்து–நீர்மை யாகிறது தாழ நின்று பரிமாறுகையும் -அதுக்கு அடியான சீலமும் -என்னை -முறையிலே பரிமாற வாரும் -என்றதை மெய் என்று இருந்த என்னை –ஈர்மை செய்து -ஈரும் தன்மைகளை செய்து -தான் தாழ்ந்த செயலில் ஈடுபடுத்தி -என்னுதல் -ஈரப்பாட்டை விளைத்து என்னுதல் -என்னை நீராம்படி பண்ணி -என்கை –
என் உயிராய் என் உயிர் உண்டான்-எனக்கு தாரகராவாரை போலே புகுந்து என்னை அழித்தான் –பாதகனாய் புகுரில் இவர் இசையார் இ றே -இருவரும் கூட புஜிக்க இழிந்து -போக்தா தானே யானான் –
அன்றியே –என் உயிராய் என் உயிர் உண்டான்–எனக்கு தன்னால் அல்லது செல்லாத படி பண்ணி -என்னை புஜிப்பதும் செய்தான் என்றுமாம் –
சீர் மல்கு சோலைத்-அழகு மிக்க சோலை –என்னோடு கலந்த இத்தால் தனக்குப் பிறந்த புஷ்கல்யம் அவ்வூர் சோலையே கோள் சொல்லித் தரா நின்றது
தென் காட் கரை என் அப்பன்–ஸூ லபனுமாய் நிருபாதிக பந்துவுமானவன் -என் காரியத்துக்கு தானே கடவனாய் இருக்கிற பந்தம் தோற்ற சந்நிஹிதன் ஆனவன்
கார் முகில் வண்ணன் -என்னோட்டை கலவியாலே கடலை முழுகப் பருகின காள மேகம் போலே யாயத்து அவன் வடிவில் செவ்வி இருப்பது -தூ நீர் முகில் போல் தோன்றாயே -என்று இவர் ஆசைப் பட்ட படியே தோற்றி -அனுபவிப்பித்து பேர நின்ற பின்பு அத்தலையில் செவ்வி இருந்த படி –
தன் கள்வம் அறிகிலன்–முகப்பிலே ஒன்றாய் -முடிவிலே ஒன்றான செயல்கள் தெரிகிறதில்லை -அடிமை கொள்ள வென்று புகுந்து அச் செயலை தானே செய்கிற நிலை எனக்கு ஒன்றும் தெரிகிறதில்லை
அறிகிறிலேன் -சர்வாதிகன் இப்படித் தாழ பரிமாறுகை கூடாது -நான் பிரமித்தேனோ –சம்ச்லேஷத்திலும் மருள் தானீதோ-என்றவர் இ றே –

———————————————————————–

தான் சேஷியாகவும் -ஜகத் எல்லாம் சேஷமாயும் முறையே தப்பாமே எல்லோரோடும் கலக்கிறவன் -அவ்வளவு அன்றிக்கே அதி ஷூத்ரனான என் பக்கலில்  பண்ணின வ்யாமோஹம் எனக்கு அறிய நிலம் அன்று என்கிறார்-

அறிகிலேன் தன்னுள் அனைத்து உலகும் நிற்க
நெறிமையால் தானும் அவற்றுள் நிற்கும் பிரான்
வெறி கமழ் சோலைத் தென் காட்கரை என் அப்பன்
சிறிய என் ஆர் உயிர் உண்ட திரு வருளே–9-6-4-

அறிகிலேன்-உகப்பாலே செய்தானோ -இவ்வஸ்துவை அழிக்கச் செய்தானோ -அறிகிறி லேன் –
தன்னுள் அனைத்து உலகும் நிற்க-தன் சங்கல்பத்தைப் பற்றி -சகல லோகங்களும் நிற்க -சகல அபாஸ்ரயவன் கிடீர் என்னைத் தனக்கு அபாஸ்ரயமாக நினைத்தான் –
நெறிமையால் தானும் அவற்றுள் நிற்கும் -சேஷியான முறை -தப்பாமே அவற்றின் நடுவே நிற்கும் தானும் -என் ஒருவன் பக்கலிலும் கிடீர் முறை கெடப் பரிமாறுகிறது –
பிரான்-என்னை ஒழிந்தார் விஷயத்தில் உபகாரகன் கிடீர் என்னை அளிக்கிறான் -எதிரிகளை அம்பால் அழிக்கும் -என்னை குணத்தால் அழித்தான் -மத்தியஸ்தராக வேணுமாகாதே ரக்ஷிக்கும் போதைக்கு -அம்பு பட்ட புண்ணுக்கு மருந்து இட்டு ஆற்றலாம் -குணத்தால் வந்த புண்ணுக்கு பரிஹாரம் இல்லை –
வெறி கமழ் சோலைத் தென் காட்கரை -அவ்வூரை யுடையவனுக்கு ஒரு வஸ்து உத்தேச்யமாவதே -பரிமளம் அலை எறியா நின்றுள்ள சோலை –
என் அப்பன்-உத்பாதகன் கிடீர் என்னை அழித்தான் –
சிறிய என் ஆர் உயிர் உண்ட திரு வருளே--அதி ஷூத்ரனான என் ஆத்மாவை அழித்த வ்யாமோஹம் அறிகிறிலேன் -பெருமைக்கு அவனுக்கு அவ்வருகு இல்லாதாப் போலே சிறுமைக்கும் தமக்கு அவ்வருகு இல்லை என்று இருக்கிறார் -நித்ய சம்சாரிகள் நித்ய ஸூ ரிகள் கோடியிலே என்னும் படி யாயத்து -இவர் தம்மை நினைத்து இருப்பது -நித்ய ஸூ ரிகளுக்கும் அவ்வருகாவேயாயத்து அவன் இவரை விரும்புவது -ஸ்வரூப ஞானத்தால் விரும்பில் இ றே ஸ்வரூபத்து அளவில் நிற்பது -வியாமோஹம் முறையை அழிக்கும் இ றே -மூ உலகும் தன்னெறியா வயிற்றிலே கொண்டு சிறியேனுடைச் சிந்தையுள் –நின்று ஒழிந்தார் -என்கிறத்தை இ றே இவர் சொல்லுகிறது –

——————————————————————

என்னை அடிமை கொள்வாரைப் போலே புகுந்து என்னுடைய சரீரத்தையும் ஆத்மாவையும் ஓக்க புஜித்தான் ஒருவன் படியே -என்று விஸ்மிதர் ஆகிறார் –

திருவருள்  செய்பவன் போல என் உள் புகுந்து
உருவமும் ஓர் ஆர் உயிரும் உடனே உண்டான்
திருவளர் சோலைத் தென் காட்கரை என் அப்பன்
கருவளர் மேனி நம் கண்ணன் கள்வங்களே–9-6-5-

திருவருள் செய்பவன் போல -என்னை அடிமை கொள்வாரைப் போலே -துயரறு சுடரடி தொழுது எழுகைக்கு மயர்வற மதிநலம் அருளினாப் போலே புகுந்தான் -போலே என்கிறது -செய்தது அங்கன் அன்று -தான் திருவருள் பெற்றானாய் இரா நின்றான் –சேஷ பூதனாய் புகுரில் இவர் இசையாரே –
என் உள் புகுந்து-வழு விலா அடிமை செய்யப் பாரித்த என் பக்கலிலே புகுந்து
உருவமும் -இவர் முதலிலேயே அழுக்கு உடம்பு என்றத்தை விரும்பா நின்றான் –இவர் த்யாஜ்யம் என்று இருக்கிறத்தை உத்தேச்யம் என்று இரா நின்றான் -இவர் தாம் அன்றி இவர் அபிமானித்தது அமையாதோ -என்று இரா நின்றான்
ஓர் ஆர் உயிரும் -அபர்யவஸான வ்ருத்தியாலே தாத்பர்யந்தமாய் இல்லாதாது இராமையாலே ஆத்மவஸ்துவையும் விரும்புகிறான் அத்தனை –
உடனே உண்டான்-புஜிக்கும் இடத்தில் வாசி வைத்து புஜித்தால் ஆகாதோ -உண்டான் -போக்தா தானே யானான் -எனக்கு அவகாசம் வைத்திலன்-
திருவளர் சோலைத் தென் காட்கரை என் அப்பன்–தான் போக்தாவாய் புஜித்தமை அவ்வூர் சோலையும் வடிவும் கோள் சொல்லித் தரும் –அழகு வளரா நின்றுள்ள சோலை -கருவளர் மேனி -கறுப்பு வளரா நின்றுள்ள வடிவு -சதைகரூபம் என்று சொல்லுமது கண்டிலோமீ
நம் கண்ணன் –ஆஸ்ரித பவ்யனான கிருஷ்ணன் –
கள்வங்களே–முகப்பில் ஒன்றாய் -முடிவில் ஒன்றாய் இருக்கும் ப்ரவ்ருத்திகள் –அடிமை கொள்வாரைப் போலே புகுந்து -தான் நியாம்யனாய் தாழ நிற்கையும் -விரோதியான சரீரத்தை கழித்து தர வேணும் என்று புகுந்து தேஹாத்ம விபாகம் பண்ண மாட்டாது ஒழிகையும் -போக்யமாய்ப் புகுந்து தான் போக்தாவாகையும் -எனக்கு உபகரிப்பானாய் புகுந்து தன் பேறாகத் தலைக் கட்டுகையும் -இது அடங்க வடிவிலே வேறுபாடடாலே தோற்றி இருக்கையும் -இத்தலையில் ஆத்மபஹாரத்தை தவிர்த்தது தன்னாத்ம அபஹாரத்தாலே யாயத்து –

——————————————————————–

அவன் க்ரித்ரிமன் என்று அறிந்தால் அதிலே இருந்து நெஞ்சாறால் படாதே நீர் அகன்றாலோ என்ன  அவனைக் கண்டவாறே அந்த வஞ்சகங்களை  மெய்யென்று இருப்பன் -என்கிறார் –

எம்  கண்ணன் கள்வம் எனக்குச் செம்மாய் நிற்கும்
அம் கண்ணன் உண்ட என் ஆர் உயிர்க்கோது இது
புன் கண்மை எய்திப் புலம்பி இராப்பகல்
என் கண்ணன் என்று அவன் காட் கரை ஏத்துமே-9-6-6-

எம் கண்ணன் கள்வம் எனக்குச் செம்மாய் நிற்கும்-எனக்கு பவ்யரைப் போலே இருக்கிற கிருஷ்ணனுடைய வஞ்சனங்கள் எனக்கு செவ்வையாய்த் தோற்றும் -அவன் களவிலே அகப்பட்டாலும் மீள மாட்டாதே -அவன் முகத்தே விழித்த வாறே அது எல்லாம் எனக்கு மெய்யாய் இருக்கும்
அவன் நமக்கு பவ்யன் அன்றோ -என் பக்கல் களவு பரிமாறுமோ -அவன் செய்தது எல்லாம் எனக்கு மெய் -என்றுமாம் –சேமம் போலே இருக்கும் என்றுமாம் –
நம் கண்ணன் கள்வங்கள் -என்று கீழ் முடிய –எம் கண்ணன் -என்று தொடங்குவான் என் -நாம் என்றும் யாம் என்றும் பர்யாயம் ஆகையால் பொருளிசை அந்தாதியாகக் கிடக்கிறது –எம் கண்ணன் கள்வங்கள்-என்ற பாடமாகில் நேரே கிடக்கும் –
அம் கண்ணன் உண்ட -அதி சபலனானவன் அனுபவித்த -அதி பிரவணனானவனை -அம் கண்ணன்-என்ன கடவது இ றே –
என் ஆர் உயிர்க்கோது இது–கோதான என் ஆத்மாவான இது -ஆத்மாவை கோதாம் படியாய்த்து பரிமாறிற்று –
புன் கண்மை எய்தி-பேகணிப்பு -பொல்லா நோக்கை யுடைத்தாய் -என்கை –மீளவும் உயிர்ப்பு பெய்து -என்றும் சொல்லிப் போரும் -ஸ்ருதமும் சப்தார்த்தமும் சேரும் படி என் என்று விசாரித்து -கோதான வாருயிர் பேகணிக்கும் போது மீளவும் உயிர்ப் பெய்ய வேணும் இ றே -என்று பிள்ளை அவிவிரோதேன அன்வயித்து அருளிச் செய்வர்
புலம்பி இராப்பகல்-என் கண்ணன் -என்று அவன் காட் கரை ஏத்துமே-முன்பு எனக்கு பவ்யனான கிருஷ்ணன் என்று அஹோராத்ர விபாகம் இன்றியே கூப்பிட்டு -அவன் வர்த்திக்கிற திருக் காட்கரையையே ஏத்தா நின்றது -ராகவஸ்ய நிவேசனே -என்னுமா போலே –

எம்பெருமான் என்னை அடிமை கொள்வாரைப் போலே வந்து புகுந்து என்னுயிரை மாள நேரே  புஜித்து பின்னையும் புஜியாதானாய் இருக்கும் –

காட்கரை  ஏத்தும் அதனுள் கண்ணா என்னும்
வேட்கை நோய் கூர நினைந்து கரைந்து உகும்
ஆட் கொள்வான் ஒத்து என் உயிர் உண்ட மாயனால்
கோட் குறை பட்டது என் ஆர் உயிர் கோள் உண்டே–9-6-7-

காட்கரை ஏத்தும் –அவனிலும் அவன் இருந்த வூரை ஏத்தும் –அதனுள் கண்ணா என்னும்-பரத்வத்தில் காட்டில் அவ்வூரில் புகுந்த பின்பு யுண்டான ஏற்றம் -என் கண்ணன் -என்னா காட்கரை ஏத்தும் -அவ்வூரை ஏத்தா அவன் தன்னை ஏத்தும் -இரண்டுக்கும் புறம்பு போகிறதில்லை –
வேட்கை நோய் கூர நினைந்து–அபி நிவேசம் மிகும் படி அனுசந்தித்து
கரைந்து உகும்--சிதிலமாய் -ஓர் அவயவி பிரதிபத்தி பண்ண ஒண்ணாத படி உகும் –
ஆட் கொள்வான் ஒத்து-அடிமை கொள்வாரைப் போலே புகுந்து – என் உயிர் உண்ட மாயனால்-என்னை வெறும் தரை யாக்கின ஆச்சர்ய பூதனாலே -கீழே திருவருள் என்று மறைத்துச் சொன்ன வார்த்தையை வெளியிடுகிறார் -கிட்டின போது தாழ நின்று மின்மினி பரக்க பரிமாறும் ஆச்சர்யம்
கோட் குறை பட்டது என் ஆர் உயிர் கோள் உண்டே–என்னாத்மாவை நிச்சேஷமாக புஜிக்க செய் தேயும் இத்தலையிலே சிறிது சேஷித்தது –அவன் சாபேஷனாய்ப் போகையாலே இத்தலையிலே சிறிது சேஷித்தது என்று இருக்கிறார் -இப்போது இருந்து கிலேசப்படக் காண்கையாலே சிறிது தொடங்கிற்று உண்டு என்கிறார் -ஒரு சர்வஞ்ஞான் இல்லாத ஒன்றிலே இத்தனை வியாமோஹம் பண்ணக் கூடாது என்று இருக்கிறார் –

——————————————————————-

நாள் தோறும் என்னை அனுபவித்து – புஜியா நின்றாலும் பெறாப்   பேறு பெற்றால் போலே வந்து புஜியா நிற்கிற இவனுடைய குணவத்தை ஒன்றும் பொறுக்க மாட்டு கிறிலேன் என்கிறார் –

கோள்  உண்டான் அன்றி வந்து என் உயிர் தான் உண்டான்
நாளும் நாள் வந்து என்னை முற்றவும் தானுண்டான்
காள நீர் மேகம் தென் காட் கரை என் அப்பற்கு
ஆள் அன்றே பட்டது என் ஆர் உயிர் பட்டதே–9-6-8-

கோள் உண்டான் அன்றி வந்து என் உயிர் தான் உண்டான்–என் பக்கல் ஒரு உபகாரம் கொண்டான் அன்றிக்கே நிர்ஹேதுகமாக வந்து என் ஆத்ம வஸ்துவை அனுபவித்தான் -இதுக்கு முன்பு இப்படி இருபத்தொரு நற் சரக்கு பெற்று அறியாதானாய் என் பக்கலிலே அபி நிஷ்டன் ஆனான் என்றுமாம் -தான் என்னால் கொள்ளப் படாதே என்னை புஜித்தான் என்றுமாம் –
நாளும் நாள் வந்து -ஒரு நாள் அனுபவித்து நம்மது அன்றோ என்று கை வாங்கி இருக்கை அன்றிக்கே நாள் தோறும் நாள் தோறும் அபூர்வமாக அனுபவியா நின்றான் –
என்னை முற்றவும் தானுண்டான்-சம்சாரத்திலே அணு பரிமாணமான இவ்வஸ்துவை விபுவான தான் விளாக்குலை கொண்டு அனுபவித்தான் என்கிற இது தனக்கு ஏற்றமாம் படி கௌரவியா நின்றான் -சிறிய என்னாருயிர் என்றது -தான் தம்மைப் பார்த்து -அவனுடைய ஆதரத்தைக் கொண்டு சொல்லுகிறார் இது –
காள நீர் மேகம் தென் காட் கரை என் அப்பற்கு-கறுத்த நீர் கொண்டு எழுந்த மேகம் போலே இருந்துள்ள வடிவை யுடையனாய் -வர்ஷிக்கைக்கு அம்மேகம் படிந்த ஸ்தலம் போலே இருக்கிற திருக் காட்கரையிலே வந்து நின்று அருளின என் ஸ்வாமிக்கு -வடிவது -வூரது -தனக்கு என்ன குறை யுண்டாய் இப்படி ஈடுபடுகிறான் –
ஆள் அன்றே பட்டது-அடிமை புக்க அத்தனை அல்லது ராவணாதிகளைப் போலே எதிர் அம்பு கோத்தேனோ
என் ஆர் உயிர் பட்டதே–-ஓர் ஆத்மவஸ்து படும்பாடு இது -எதிர்த்தார் உடம்பு இழத்தல் புண் பட்டத்துக்கு மருந்து இட்டு ஆற்றுதல் செய்யும் அளவின்றி பட்டது -குணத்தால் வரும் நோவு ஸ்வரூப கதமாய் பரிஹாரம் இல்லை இ றே –

———————————————————————

நீரேயோ இப்பாடு பட்டீர் -குண அனுபவமே யாத்ரையான நித்ய ஸூ ரிகளும் படும்பாடு இது அன்றோ -என்ன -அவர்கள் தான் நான் பட்டது பட்டார்களோ -என்கிறார் –

ஆர்  உயிர் பட்டது எனது உயிர் பட்டது
பேர் இதழ்த் தாமரைக் கண் கனிவாயது ஓர்
கார் எழில் மேகம் தென் காட் கரை கோயில் கொள்
சீர் எழில் நால் தடம் தோள் தெய்வ வாரிக்கே–9-6-9-

ஆர் உயிர் பட்டது எனது உயிர் பட்டது--நான் பட்ட பாட்டை நித்ய ஸூ ரிகளில் சிலர் பட்டார் யுண்டோ -பகவத் குணங்களுக்கு அபூமியாய் இருக்கிற சம்சாரத்தில் நான் பட்ட பாடு நித்ய விபூதியில் உள்ளார் பட்டார்களோ –இங்கு எனது உயிர் பட்டதுஅங்கே ஆருயிர் பட்டது –என்று அருளிச் செய்வர் எம்பெருமானார் -நவோடையான ஸ்த்ரீக்கு அனுபவத்தில் புதுமையாலே ஆர்த்தி மிக்கு இருக்கும் இ றே -என்று நம்பிள்ளைக்கு நஞ்சீயர் அருளிச் செய்வர் –
பேர் இதழ்த் தாமரைக் கண் கனிவாயது ஓர்--தம்மை நோவு படுத்தின வற்றை சொல்லுகிறார் -பெரிய இதழை யுடைய தாமரை போலே இருந்துள்ள கண்ணையையும் சிவந்த வாயையும் யுடையனாய் –
கார் எழில் மேகம் தென் காட் கரை கோயில் கொள்--கறுத்த எழிலை யுடைத்தான மேகம் போலே வடிவை யுடையனாய் -திருக் காட்கரையை கோயிலாக யுடையனாய்
சீர் எழில் நால் தடம் தோள் –வீர ஸ்ரீ யையும் யுடைத்தாய் எழிலையும் யுடையதாய் கற்பக தரு பணைத்தால் போலே நாலாய் சுற்று யுடைத்தான தோள்களையும் யுடைய –
தெய்வ வாரிக்கே–தெய்வங்கள் படும் கடலுக்கு -தெய்வங்களுக்கு உத்பாதகனானவனுக்கு -ஸ்வ தந்திரர்க்கு உத்பாதகனானவன் கிடீர் பர தந்த்ரனான என்னை அழிக்கிறான் -வடிவு அழகையும் அவ்வூரில் இருப்பையும் காட்டி யாய்த்து இவரை அழித்தது –

——————————————————————-

தம்மோடு கலந்த எம்பெருமானுக்கு தம்மிலும் அபி நிவேசம் மிக்கு இருந்த படியையும் அத்தாலே மிகவும் நோவு பட்ட படியையும் அருளிச் செய்கிறார் –

வாரிக்  கொண்டு உன்னை விழுங்குவன் காணில் என்று
ஆர்வுற்ற என்னை ஒழிய என்னில் முன்னம்
பாரித்துத் தான் என்னை முற்றப் பருகினான்
கார் ஒக்கும் காட் கரை அப்பன் கடியனே–9-6-10-

வாரிக் கொண்டு -அஹம் சர்வம் கரிஷ்யாமி -என்று நித்ய ஸூ ரிகளுக்கும் அவகாசம் கொடேன் என்று ஆய்த்து-இவர் பாரித்தது -வழு விலா வடிமை செய்ய வேண்டும் -என்றார் இ றே –
உன்னை –சர்வ சேஷியாய் விபுவான உன்னை /விழுங்குவன் -சேஷ பூதனுக்கு கைங்கர்யம் இ றே தாரகம் -/காணில் –உன்னைக் காணப் பெறில் /
என்று-ஆர்வுற்ற -இப்படி அபி நிவேசித்த ஆர்வத்தை யுற்ற / என்னை ஒழிய–என்னளவு பாராதே / என்னில் முன்னம்-பாரித்துத்--நான் பாரித்த அளவும் அன்றிக்கே நான் பாரித்த காலத்துக்கு முன்பே பாரித்து –ஆச்சார்ய விஷயீ காரத்துக்கு பின்பு இ றே இவருடைய பாரிப்பு -/ சம்பந்தத்துக்கு திரஸ்கார ஹேது இல்லாமையால் -அவனுடைய பாரிப்பு சத்தா ப்ரயுக்தம் இ றே
தான் என்னை–விபுவாய் ஸ்வதந்த்ரனான தான் -அணு பரிமாணனாய் பரதந்த்ரனான என்னை –
முற்றப் பருகினான்-தன் குண சேஷ்டிதாதிகளைக் காட்டி -என்னை நீராக்கி -நிச்சேஷமாகப் பருகினான் -வஸசா சாந்வயித்வைநம் லோச நாப்யாம் பிபன்நிவ -என்கிறபடியே -இத்தலையை அழித்துப் பரிமாறினான் -என்கிறபடியே –விழுங்குமவன் காணில் -என்று இ றே இவர் பாரித்தது
கார் ஒக்கும் காட் கரை அப்பன் கடியனே–பரம உதாரனாய் சந்நிஹிதன் ஆனவன் –கடியனே-போக தசையில் விரைந்து இருக்கும் -எதிர்த்தலைக்கு ஒன்றும் விட்டுக் கொடான் -என்கை –

——————————————————————

நிகமத்தில் ஆழ்வார் அருளிச் செய்த ஆயிரம் திருவாய் மொழியிலும் இத்திருவாய் மொழி வல்லார்க்கு ஜென்மம் முடித்து அதுக்கு அடியான சம்சாரமும் நசிக்கும் -என்கிறார் –

கடியனாய்க்  கஞ்சனைக் கொன்ற பிரான் தன்னைக்
கொடி மதிள் தென் குருகூர்ச் சடகோபன் சொல்
வடிவு அமை ஆயிரத்து இப்பத்தினால் சன்மம்
முடிவு எய்தி நாசம் கண்டீர்கள் எம் கானலே–9-6-11-

கடியனாய்க் கஞ்சனைக் கொன்ற-கம்சன் தான் நினைத்த நினைவை அவன் தன்னோடே போம்படி பண்ணினான் / கடியனாய்க் -தன் பக்கலில் இன்றிக்கே வந்தேறி -என்கை –
பிரான் தன்னைக்-முன்பு உபகாரகன் ஆனவன் கிடீர் நம்மை அழித்தான் -உகந்தாரை அழிக்கை இ றே பாதகம் ஆவது -விரோதிகளை அழிக்குமது உபகாரம் இ றே
கொடி மதிள் தென் குருகூர்ச் சடகோபன் சொல்-கம்ச விஜயத்துக்கு கொடி கட்டிற்று திரு நகரி யாய்த்து -ஸ்வாமி விஜயத்துக்கு உரிய அடியார் இருந்த இடத்தே இ றே கொடி கட்டுவது –
வடிவு அமை ஆயிரத்து இப்பத்தினால் -சமுதாய சோபையை யுடைத்தாய் இருக்கை -கட்டடங்க அழகியதாய் இருக்கை -விஜயம் யுண்டானவாறே பிரசஸ்தி மாலைகளும் செல்லா நிற்கும் இ றே
சன்மம்-முடிவு எய்தி –ஜென்ம பரம்பரைகளுக்கு வசனத்தை லபித்து / நாசம் கண்டீர்கள் எம் கானலே–ஜன்மத்துக்கு அடியான சம்சாரமும் நசிக்கும் /கானல் -ம்ருகத்ருஷ்ணிகை-இன்னம் பிறக்க இராதே பகவத் குண அனுபவம் சாத்மிக்கும் தேசத்திலே புகுவர்கள் –

———————————————————————

கந்தாடை    அப்பன் திருவடிகளே சரணம்
பெரியவாச்சான் பிள்ளை திருவடிகளே சரணம்
வாதி கேசரி அழகிய மணவாள ஜீயர் திருவடிகளே சரணம்
வடக்கு திருவீதி பிள்ளை திருவடிகளே சரணம்
நம்பிள்ளை திருவடிகளே சரணம்
நம் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம்
திருக் குருகைப் பிரான் பிள்ளான் திருவடிகளே சரணம்
பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம்-

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s


%d bloggers like this: