திருவாய்மொழி இருபத்து நாலாயிரப்படி –9–5–

கீழில் திருவாய் மொழியில் அவனை சாஷாத்கரித்து ப்ரீதராய் பாஹ்ய சம்ச்லேஷத்தில் பிரவ்ருத்தராய் அப்போதே
கண்ணாலே காணுதல் அணைத்தல் வார்த்தை சொல்லக் கேட்டல் செய்யப் பெறாமையாலே அவசன்னராய்
-லௌகிக பதார்த்த அனுசந்தானத்தாலே ஹிருதயத்தை அந்நிய பரமாக்கித் தரிக்க வேணும் என்று அவற்றை அனுசந்திக்கப் புக
-அவையும் அவனுக்கு ஸ்மாரகமாக-அவற்றால் நோவு பட்டவர் தம்முடைய தசையை அந்யாபதேசத்தாலே அருளிச் செய்கிறார் –
தொண்டர்க்கு அமுது உண்ணச் சொல் மாலைகள் சொன்னேன் என்றவர் தம் பிராண ரக்ஷணத்துக்கு ஒரு திர்யக்க்கின் காலிலே விழுகிறார் இ றே
அடியேன் உய்ந்தவாறே என்றவர் ஸ்மாரகங்கள் கையிலே நோவு படுவாராய் விழுந்தது இ றே –
கலந்து பிரிந்து நோவு படுவாள் ஒரு பிராட்டி அவன் வரக் காணாமையாலே லௌகிக பதார்த்த தர்சனத்தாலே
போது போக்கைக்காக தன்னுடைய உத்யாநவநத்திலே புக்கு போக ப்ரவணமாய் மிதுனமாய் இருக்கிற பக்ஷிகளினுடைய
வடிவுகளையும் ப்ரவ்ருத்திகளையும் பேச்சுக்களையும் கண்டு இவை அவனோட்டை கலவிக்கும் வடிவுக்கும் பேச்சுக்கும் ஸ்மாரகமாய் நலிய
இவற்றோடு நம்மோடு பகை பெரிதன்று -அவன் வரவிட்டவை யாக வேணும் -அவன் தான் நம்மை முடிக்கைக்கு உபாயம்
விஸ்லேஷம் என்று பார்த்து -அது தான் சம்ச்லேஷம் ஒழிய க் கூடாமையாலே அதுக்காக கலந்து பிரிந்தான்
நாம் அவ்வளவிலும் முடியாமையாலே சென்றற்ற சமயத்திலே ஸ்மாரகங்களை முன்னிட இவள் முடியும் என்று பார்த்து
அவன் வரக் காட்ட வந்தன என்று கொண்டு -என்னை முடிக்கைக்கு -முசல் வேட்டைக்கு அரணைப் பண்ணினால் போலே
இத்தனை பாரிப்பு வேணுமோ என்று நொந்து –
கத் யந்தரம் இல்லாமையால் அவன் குணங்களையே அனுசந்தித்து தரித்தாளாய் தலைக் கட்டுகிறது –
நம்மைப் பார்த்தாலே இழவேயாய் இருந்ததே யாகிலும் அவனைப் பார்த்தால் இழக்க வேண்டாத படி இறே அவன் குணங்கள் இருப்பது -எம்பெருமானார் உகந்த திருவாய்மொழி என்பர் –

————————————————————–

சில குயில் பேடைகளைக் குறித்து என்னை முடிக்கைக்கு இத்தனை பாரிப்பு வேணுமோ என்கிறாள் –

இன்னுயிர்ச்  சேவலும் நீரும் கூவிக் கொண்டு
இங்கு எத்தனை
என்னுயிர் நோவ மிழற்றேன்மின்
குயில் பேடைகாள்
என்னுயிர்க் கண்ணபிரானை
நீர் வரக் கூவகிலீர்
என்னுயிர் கூவிக் கொடுப்பார்க்கும்
இத்தனை வேண்டுமோ–9-5-1-

இன்னுயிர்ச் சேவலும் -நற்சீவனான சேவலும் பஹிச்சர பிராணனைப் போலே கண் வட்டத்தில் வர்த்தியா நிற்கை -பிரிந்து படுகொலை யடிக்கும் சேவலைப் போல் அன்றிக்கே -பேடைக்கு தாரகமாய் இருக்கும் சேவலும் உண்டாவதே –
நீரும்-சேவலுக்கு இன்னுயிரான நீரும் –
கூவிக் கொண்டு-சேர்த்தியைக் காட்டி நலிகிறதுக்கு மேலே பேச்சாலும் நலிய வேணுமோ –சம்ச்லேஷ அர்த்தமாக பரஸ்பரம் பேரைச் சொல்லி அழைத்துக் கொண்டு –
இங்கு எத்தனை-இங்கு அத்தனைக்கு விஷயம் உண்டோ -பிரிவால் சென்றற்ற இதில் உங்கள் பாரிப்பு விஷயம் உண்டோ -அன்றிக்கே –
எத்தனை-என்னுயிர் நோவ மிழற்றேன்மின்–பிரிவால் தளர்ந்து இருக்கிற என்னுயிர் நோவ மிகவும் பிரணய கூஜத்தை பண்ணாதே கொள்ளுங்கோள் –உயிர் நோவ என்கையாலே உடல் சென்றற்றது என்கை -ராமசரம் போலே உயிரிலே புக்கு வியாபாரிக்கு வற்றாயிற்று இந்த த்வனி -என்னுயிர்-என்கையாலே இவற்றின் பேச்சுக்கு கேட்டு தளிர்க்கும் அவனில் தனக்கு உண்டான வ்யாவ்ருத்தி –மிழற்றுகை யாவது -நிரம்பா மென் சொல் -சம்ச்லேஷ தசையில் சொல்லத் தொடங்கி தலைக் காட்டாத பேச்சுக்கள் –
நோவ மிழற்றேன் மின் -இப்பேச்சைக் கேட்க்கில் இவள் முடியும் என்று அறிந்து பேசாது இருக்க வேண்டாவோ -ஸ்த்ரீ வதம் என்று அறிந்தால் மீள வேண்டாவோ –
குயில் பேடைகாள்-விஸாஜீதியர் செய்யுமத்தை நீங்களும் செய்ய வேணுமோ -சேவலைக் கொண்டு கார்யம் கொள்ள நினைத்தாலும் பேடையின் காலை அன்றோ பிடிப்பது –
என்னுயிர்க் கண்ணபிரானை-நீர் வரக் கூவகிலீர்-எங்களை  காதுகரைச்  சொல்லுமா போலே சொல்லுகிறது என் என்று சொல்லுகிறனவாகக் கொண்டு -எனக்கு தாரகனான கிருஷ்ணனை வரக் கூவு கிறிலி கோள் -தாரகங்கள் வ்யக்தி தோறும் வ்யவஸ்திதமாய் இ றே இருப்பது -திர்யக்குகளுக்கு த்ருணம் -மநுஷ்யர்களுக்குச் சோறு -தேவர்களுக்கு அமிர்தம் -இவளுக்கு கிருஷ்ணன் –
கண்ண பிரான் -பரார்த்தமாக தன்னை யாக்கி வைக்குமவன் –
நீர் -அந்வயத்தில் ரசம் அறியும் நீங்கள் வ்யாதிரேகத்தில் நோவு அறிய வேண்டாவோ –
வரக் கூவு கிறி லீர் -நீங்கள் அவன் முன்னே சென்று த்வனித்திகோள் ஆகில் அத்தாலே என் செல்லாமையை நினைத்து வாரானோ -அது செய்கிறிலிகோள் -என்னை நலிகைக்கு வேண்டுவது செய்கிறிகோள் அத்தனை -நானும் அவனும் சேருகைக்கு வேண்டுவது செய்கிறிலிகோள் -அழிக்க வல்லவை சேர்க்கவும் வற்று என்று இருக்கிறாள் -அவன் கார்யம் இவற்றின் இவற்றின் கையது என்று இருக்கிறாள் -கடகரானவர்கள் காதுகரே யாகிலும் ரக்ஷகர் தென்று இ றே இருப்பது –
என்னுயிர் கூவிக் கொடுப்பார்க்கும்-இத்தனை வேண்டுமோ–என்னையும் அவனையும் சேர்க்கிறிலி கோள் -அல்லாத பின்பு இனி என்னை முடிக்கையாய் இருந்ததே இ றே உங்களுக்கு கருத்து -அதுக்கு இப்பாரிப்பு எல்லாம் வேணுமோ -பண்டே சென்றற்ற என்னுயிரை வாங்கி அவன் கையிலே கொடுக்கையில் கருத்து -அதுக்கு இது எல்லாம் வேணுமோ -நீங்கள் சேர இருக்கையும் -கணக்கையும் அந்யோன்யம் நாம கிரஹணம் பண்ணுகையும் -ப்ரணயக்கத்தவ த்வனியும் இது எல்லாம் வேணுமோ -நொந்தாரை ஜீவிப்ப்பிக்கை யன்றோ அரியது-முடிக்கையில் பணி யுண்டோ –

————————————————————————-

உங்கள் சேவலும் நீங்களுமாய் கொண்டு ப்ரணய கூஜிதங்களாலே என்னை நலியாதே கொள்ளுங்கோள்-என்று சில அன்றில் பேடைகளை தய நீயமாக இரக்கிறாள்  –

இத்தனை  வேண்டுவது அன்று அந்தோ
அன்றில் பேடைகாள்
எத்தனை நீரும் உன் சேவலும்
கரைந்து ஏங்குதீர்
வித்தகன் கோவிந்தன் மெய்யன்
அல்லன் ஒருவர்க்கும்
அத்தனை ஆம் இனி என் உயிர்
அவன் கையதே–9-5-2-

இத்தனை வேண்டுவது அன்று-என்னை முடிக்கைக்கு இத்தனை வேண்டுவது இல்லை -குயில்களைப் பார்த்து -இத்தனை வேண்டுமோ என்னா நிற்க -இடையிலே அன்றில்களின் உடைய த்வனி நலிய -இத்தனை வேண்டா -என்ன வேண்டும்படி இ றே இவள் தசை -குயில்களினுடைய த்வனியிலே பணி போந்து செல்லா நிற்க நடுவே ஒளி யம்பு விடுவாரைப் போலே அன்றில்கள் தவனிக்க -புரிந்து பார்த்து –இவை யமையாதோ -நீங்களும் வேணுமோ -என்கிறாள் இ றே -இப்படி சொன்ன இடத்திலும் மேன்மேல் என தவனிக்க தொடங்கிற்று —அந்தோ—அதிலே தான் சோர்ந்து பரவச காத்ரையாய்– ஐயோ என்கிறாள் –
அன்றில் பேடைகாள்–குயில் பேடைகளில் காட்டில் உங்கள் பக்கல் ஒரு வாசி கண்டிலோம் -அவற்றில் காட்டில் வ்யதிரேகத்தில் ஆற்றாமை மிக்கு இ றே இவற்றுக்கு இருப்பது –உங்கள் சேவலில் காட்டிலும் ஒரு வாசி கண்டிலோம் -குயில் பேடைகளில் காட்டிலும் ஒரு வாசி கண்டிலோம் -நலிவுக்கு விஸாஜாதீயரிலும் அவ்வருகாய் சஜாதீயரிலும் அவ்வருகாய் இருந்தி கோள் -நாங்கள் என் செய் தோம் என்ன
எத்தனை நீரும் உன் சேவலும்–கரைந்து ஏங்குதீர்–நீரும் -சேவலினுடைய கருத்து அறிந்து பரிமாறுகிற நீரும் –
நும் சேவலும் – உங்கள்  கருத்து அறிந்து பரிமாறுகிற உங்கள் சேவலும்
எத்தனை கரைந்து ஏங்குதிர் -ப்ரணயத்தில் இழுந்தமை தோற்ற பரிமாறா நின்றி கோள் -இருவர் கூடக் கலக்கும் சமயமோ இது -என்னை நலிகைக்கு அன்றோ கலந்தி கோள் அத்தனை – கலந்தால் தான் உங்கள் தசை வாய் தோற்ற விட வேணுமோ –உங்களை அழிய மாறி அன்றோ என்னை நலிகிறது –
வித்தகன் கோவிந்தன்-அவன் ஒரு க்ஷண காலம் தாழ்க்கும் அளவில் எங்களை இட்டு அவன் நலிவிக்கிறவனாகச் சொல்ல வேணுமோ -என்ன அவன் படிகளை என் வாயிலே கேளுங்கோள் என்கிறாள் –வித்தகன் -விஸ்மயநீயன்-இப்போது அனுகூலர்க்கு அரிய வித்தகனாய் இருந்தவன் —கோவிந்தன் -சர்வ ரக்ஷகன் -இத்தால் ரக்ஷகராவாரைப் போலே இருந்து பாதகனாவன் -ரக்ஷகன் என்று பற்றப் போகாது -பாதகன் என்று விடப் போகாது
மெய்யன்-அல்லன் ஒருவர்க்கும்   -பரம பிரணயி -சர்வ ரக்ஷகன் என்று இருக்கிற உங்களுக்கும் பொய்யே பலிப்பது –ராமோ த்விர் நபி பாஷதே –நத்யஜேயம்–ஏதம் விரதம் மம -என்னும் ராமாவதாரத்தை போலே இ றே நீங்கள் நினைத்து இருப்பது –கபந்தனுக்கும் மெய் சொல்லி -திருவடிக்கு மெய் சொல்லுமவன் அல்லனே -ஆயுதம் எடேன் என்று சொல்லி ஆயுதம் எடுக்கையும் பகலை இரவாக்குகையும் இ றே இவ்வாதாரத்தில் க்ருத்யம் –
இப்படிச் சொல்லவும் அவை விடாதே கூவிற்றன -முடிந்தேன் ஆகாதே -என்கிறாள் –
அத்தனை ஆம் இனி-இனி அத்தனை யாகாதே என்கிறாள் –
என் உயிர்-அவன் கையதே–என்னுடைய பிராணன் அவன் கைப் பட்டது -அவன் நினைவேயாய்த் தலைக் கட்டின பின்பு என்னுடைய பிராண ரக்ஷணத்துக்கு உங்கள் கால் பிடிக்க வேண்டா வாகாதே –

————————————————————————

அற நோவு பட்ட என்னை நலியாதே கொள்ளுங்கோள்என்று அன்றில் பேடைகளை திரியவும் மீளவும் இரக்கிறாள்-

அவன்  கையதே என் ஆர் உயிர் அன்றில் பேடைகாள்
எவன் சொல்லி நீர் குடைந்து ஆடுதிர் புடை சூழவே
தவம் செய்தில்லா வினையாட்டியேன் உயிர் இங்கு உண்டோ
எவன் சொல்லி நிற்றும் நும் ஏங்கு கூக்குரல் கேட்டுமே–9-5-3-

அவன் கையதே என் ஆர் உயிர் -என்னுடைய பிராணன் அவன் கையதே -மிதுனமானால் பிராணன்கள் மாறாடி அன்றோ இருப்பது -உங்களுக்கு இது அவ்யுத்பன்னமோ -அஸ்யா தேவ்யா-
அன்றில் பேடைகாள்-வியதிரேகத்தில் ஆற்றாமையை அறியும் நீங்கள் இதில் இழியாது ஒழிய வேண்டாவோ -உன்னை நலிகிறோமோ -எங்களுக்கு கலவி ஸ்வபாவம் அன்றோ
எவன் சொல்லி -ப்ரணய தசையில் உள்ளனவாய் எனக்கு துஸ் ஸஹமான சில யுக்திகளைப் பண்ணி -அவை சொன்ன பாசுரம் தன் வாயால் சொல்ல மாட்டுகிறிலள்
நீர் குடைந்து -ஒன்றிலே ஓன்று அவகாஹித்து
ஆடுதிர் -பரிமாறா நின்றி கோள்-ஆட்டம் -நடை யாட்டம்
புடை சூழவே-சுற்றியே சஞ்சரியா நின்றி கோளே -அடை மதிள் படுத்துகைக்கு சுற்றிலே விட்டுக் கொண்டு இருப்பாரைப் போலே -செவியைப் புதைத்து பிழைப்பேனோ -கண்ணைப் புதைத்து பிழைப்பேனோ –
தவம் செய்தில்லா வினையாட்டியேன் -என்னை முடிக்க நினைத்து வந்த உங்களுக்கு -என் பிராணனை இங்கே வைத்து தருகைக்கு ஈடான பாக்யத்தை பண்ணப் பெற்றிலேன் -கபோதம் போலே உங்களுக்கு உபகரித்து உங்கள் பிரியம் காணப் பெறாத பாப கர்மா ஆனேன் -அவனைப் போலே பிரிவுக்கு இளையாத படி பாக்யத்தை பண்ணப் பெற்றிலேன் -என்று பிள்ளான் நிர்வாஹம் –
உயிர் இங்கு உண்டோ-என் உயிர் நோவ மிழற்றின அன்றே அங்கே போய்த்தே என் பிராணன் -என் பக்கல் உண்டோ என்று விளக்கு ஏற்றி காட்டுவரைப் போலே இருக்கிறது –
எவன் சொல்லி நிற்றும் -எத்தைச் சொல்லி தரிப்போம் -உங்கள் ஒருப்பாடு இதுவான பின்பு தரிக்க விரகு உண்டோ
நும் ஏங்கு கூக்குரல் கேட்டுமே–பிரணய பரவசமான உங்களுடைய த்வனியைக் கேட்டும் -பிரிவாற்றாமை தரிக்கிலும் உங்கள் த்வனிக்கு பிழைக்க வல்லோமோ -உங்கள் த்வனி கேட்டாரை முடிக்குமதன்றோ -உங்கள் செவியைப் புதைத்தோ நீங்கள் கூப்பிடுவது -நிஸ் வனம் சக்ர வாகாநாம் நிஸம்ய ஸஹ சாரிணாம் புண்டரீக விசாலாஷீ கதமேஷா பவிஷ்யதி –

——————————————————————-

சில  மயில்களைக்  குறித்து நீங்கள் உச்சமாக கூவி என்னை நலியாதே கொள்ளுங்கோள் என்கிறாள் –

கூக்குரல்  கேட்டும் நம் கண்ணன் மாயன் வெளிப்படான்
மேற் கிளை கொள்ளேன் மின் நீரும் சேவலும் கோழி காள்
வாக்கும் மனமும் கருமமும் நமக்கு ஆங்கு அதே
ஆக்கையும் ஆவியும் அந்தரம் நின்று உழலுமே–9-5-4-

கூக்குரல் கேட்டும் –நீங்கள் கூவுகிற த்வனியைக் கேட்டு வைத்தும் -இவற்றினுடைய த்வனி செல்லாத இடம் இல்லை என்று இருக்கிறாள் –
நம் கண்ணன்-வட யஷி பிரசித்தி போலே இது ஒரு யுண்டாக்கி வைப்பதே –
மாயன் -ஆச்சர்ய சீலன் -பிரிந்தால் தரிக்க ஒண்ணாத படி கிட்டின போது கையைக் காலைப் பிடித்து தாழ நின்று பரிமாறுமவன் –
வெளிப்படான்-இவள் பிழையாள் -என்று தோற்றுகிறிலன் -தாஸாம் ஆவீரபூத் -என்னுமவன் கிடீர் -ருஷியும் ஆவீரபூத் -என்றான் -இவளும் வெளிப்பாடான என்றாள்-கை கழிய போகான் -மறைந்து நின்று தோற்றும் என்று இருக்கிறாள் –
மேற் கிளை கொள்ளேன் மின்-மேலான கிளை உச்சைஸ்ஸான த்வனி -ஜாதி உசிதமாய் ப்ரணய ப்ரவ்ருத்தமான உச்ச சப்தத்தை பண்ணாதே கொள்ளுங்கோள் -இவள் பிரிவால் நோவு பட்ட தசையில் உயர்ந்த தானத்தில் தவனிக்கத் தொடங்கிற்று –
நீரும் சேவலும்-ஓன்று தொடங்கின தானத்தில் ஸஹ சரமும் தொடங்கி குறையும் கூட முடியா நின்றது –
கோழி காள்-மயில்களை சொல்கிறது –
வாக்கும் மனமும் கருமமும் நமக்கு ஆங்கு அதே-உன்னுடைய சர்வ கரணங்களையும் அபஹரிக்க வந்த நாங்கள் நீ நிஷேதித்தவாறே தவிருவுதுமோ-என்ன அதுவாகில் -அவையும் அவன் பக்கலின-அதுக்கும் அங்கே செல்லுங்கோள் -அங்கே போய் இவை த்வனிக்க அவனுக்குத் தரிப்பரிதாய் வந்த முகம் காட்டும் என்னும் நினைவாலே சொல்லுகிறாள் -ஆகில் இப்பேச்சும் சேஷ்டிதமும் கூடின படி என் என்ன
ஆக்கையும் ஆவியும் அந்தரம் நின்று உழலுமே–வியசன வாசனையால் தேஹமும் பிராணனும் நடுவே நின்று க்லேசப்படுகிற இத்தனை -பிடித்து விட்ட கொம்பு போலே வாசனையே உள்ளது -நோவு பட வேண்டுவது யுண்டு -உங்களுக்கு நலிகைக்கு ஆஸ்ரயம் இல்லை –

————————————————————————

தன்னினவாய் இருந்து நலிகிற பூவைகளைக் குறித்து -அவன் தான் என்னை முடிக்கைக்கு அழகிதான நல்  விரகு பார்த்தான் -உங்களுக்கு இங்கே விஷயம் இல்லை -என்கிறாள் –

அந்தரம்  நின்று உழல்கின்ற யானுடைப் பூவைகாள்
நும் திறத்து ஏதும் இடை இல்லை குழறேன்மினோ
இந்திர ஞாலங்கள் காட்டி இவ் ஏழ் உலகும் கொண்ட
நம் திரு மார்வன் நம் ஆவி உண்ண நன்கு எண்ணினான்–9-5-5-

அந்தரம் நின்று உழல்கின்ற--உங்களுக்கு இங்கு நலிகைக்கு விஷயம் இன்றிக்கே இருக்க நடுவே நின்று வியர்த்தமே க்லேசப் படிகிறி கோள் -இத்தனை –
யானுடைப் பூவைகாள்-என்னுடைய பூவை காள்-சர்வ சாதாரணராய் இருப்பார் செய்யுமத்தை -சிலருக்கு ஸ்வம்மாய்ப் இருப்பார் செய்யக் கடவதோ -ஸ்வ தந்த்ரன் செய்யுமத்தை பரதந்த்ரமான நீங்களும் செய்யக் கடவதோ -நான் எனக்கு என்ன யமையும் ஆகாதே பாதகம் ஆகைக்கு -அவனும் என்னுடையவனாகை இ றே நலிந்து -கலந்தார் செய்யக் கடவத்தை வயிற்றில் பிறந்தார் செய்யக் கடவதோ –
நும் திறத்து ஏதும் இடை இல்லை-உங்கள் இடையாட்டாத்தில் என்னை நலிகைக்கு ஓர் அவகாசம் இல்லை -உங்கள் பாரிப்புக்கு என் பக்கல் ஓர் அவகாசம் இல்லை என்றுமாம் –
குழறேன்மினோ-அநஷரரசமான பேச்சை காட்டி முடியாதே கொள்ளுங்கோள் –உருவின வாள் உறையில் விடுங்கோள் -என்னுமா போலே -கெடுவிகோள் உங்கள் வாயைப் புதையுங்கோள் -என்கிறாள் –
இந்திர ஞாலங்கள் காட்டி-கண்டார்க்கு விட ஒண்ணாத வடிவையும் -சீலத்தையும் -சேஷ்டிதத்தையும் காட்டி -இவை நிலை நில்லாமையாலே பொய் காண் -என்கிறாள் –
இவ் ஏழ் உலகும் கொண்ட-பிறர் உடைமை கொள்ளும் இடத்தில் சேஷியாத படி கொள்ளுமவன் –
நம் திரு மார்வன் -பிரணயித்தவத்தால் வந்த ப்ரஸித்தியை எனக்கு காட்டி -பிராட்டியோடு பழகிற்றும் பிரணயியாய் அன்று -அத்தைக் காட்டி கண்டாரை அகப்படுத்திக் கொள்ளுகைக்காக -சில பொய்களைக் காட்டி மஹா பலி பக்கலிலே நின்றும் பூமியைக் கொண்டால் போலே கலந்து பரிமாறுகிறான் என்று தோற்றும் படி சில பொய்களைச் செய்து விஸ்லேஷிக்கை -என்னை முடிக்கைக்கு உபாயம் என்றுமாம் -நம் ஆவி உண்ண நன்கு எண்ணினான்–நம்மை முடிக்கைக்கு நல் விரகு தானே பார்த்தான் -உங்களுக்கு இங்கு அவகாசம் இல்லை -சர்வ சக்தியானவன் -உத்தியோகித்த கார்யத்திலே குறை கிடப்பதாய் அதிலே நீங்கள் சஹகரிக்கிறி கோளோ-நம்மை முடிக்க பார்த்த பார்வை அழகிதாக பார்த்தான் என்று தன்னிலே நொந்து சொல்லுகிறாள் -என்றுமாம் –

———————————————————————-

-தன் தசையை அறியாதே திரு நாமத்தை சொல்லுகிற கிளியைக்  குறித்து எனக்கு அஸஹ்யமான தசையில் சொல்லவோ உன்னை வளர்த்தது –  என்று அத்தை  நிவர்த்திப்பிக்கிறாள் –

நன்கு எண்ணி நான் வளர்த்த சிறு கிளிப் பைதலே
இன் குரல் நீ மிழற்றேல் என் ஆர் உயிர்க் காகுத்தன்
நின் செய்ய வாய் ஒக்கும் வாயன் கண்ணன் கை காலினன்
நின் பசுஞ்சாம நிறத்தன் கூட்டு உண்டு நீங்கினான்–9-5-6-

நன்கு எண்ணி -திரு நாமம் சாத்மிக்கும் தசையை அறிந்து சொல்லவும் -அஸஹ்யமான தசையில் தவிரவும் அன்றோ உன்னை வளர்த்தது –
நான் வளர்த்த-ஏக புத்ரைகளைப் போலே யாயத்து வளர்த்தது -நான் ஒன்றை ஆதரிக்க வமையாகாதே அந்யதாவாகைக்கு–அவனும் கிளியோபாதி பவ்யனாய் இ றே இருப்பது -சிறு கிளிப் பைதலே-சிறுமை -பருவம் -பைதல் -வயஸூ க்குத்தக்க பாகமும் இன்றிக்கே இருக்கை -உன் பசற்றனம் இ றே நலிகைக்கு அடி –
இன் குரல்–கூரிய வேல் -என்னுமா போலே –
நீ மிழற்றேல் -நிரம்பா மென் சொல்லாலே என்னை முடியாதே கொள் -மாத்ரு வதத்திலேயும் ப்ரவர்த்திப்பார் உண்டோ –
என் ஆர் உயிர்க் காகுத்தன்-வ்யதிரேகத்தில் தரிக்க அரிதாம் படி இ றே கிட்டின போது பரிமாறின படி -தயரதற்கு மகன் தன்னை அன்றி மற்றிலேன் தஞ்சமாக -என்று இ றே இவர் இருப்பது –
நின் செய்ய வாய் ஒக்கும் வாயன் -உன்னுடைய சிவந்த வாய் போலே இருக்கும் வாயை யுடையவன் -உபமானத்தைச் சொல்லி சேர்த்து விடுமது ஒழிய உபமேயம் தன்னை பேச முடியாது
கண்ணன் கை காலினன்-உன்னைப் போலே சிவந்த கண்ணையும் கையையும் திருவடிகளையும் உடையவனே –
நின் பசுஞ்சாம நிறத்தன்–உன்னுடைய குளிர்ந்த ஸ்யாமமான நிறத்தை யுடையவன் –பசுஞ்சாமம் -ஸ்யாமமாய் -எரித்து இருக்கை யன்றிக்கே குளிர்ந்து இருக்கை -பச்சை நிறம் என்னவுமாம் -ஓர் உடம்பில் இத்தனை பகை தேடி வைக்கலாமோ
கூட்டு உண்டு நீங்கினான்–கலந்து என் பிரக்ருதியை அறிந்து வைத்து பிரிந்தான் -அவன் கூட இருந்தால் அன்றோ உன் படிகள் அனுகூலமாய் இருப்பது -தனி இருப்பில் நலிவார் ராவணாதிகள் அன்றோ -அனுகூலர் நலிவாரோ-

———————————————————————–

அவன் வடிவுக்கு போலியான மேக மாலையைக் கண்டு உங்கள் வடிவைக் காட்டி என்னை முடியாதே கொள்ளுங்கோள் -என்கிறாள் –

கூட்டுண்டு  நீங்கிய கோலத் தாமரைக் கண் செவ்வாய்
வாட்டமில் என் கரு மாணிக்கம் கண்ணன் மாயன் போல்
கோட்டிய வில்லோடு மின்னும் மேகக் குழாங்கள் காள்
காட்டேன்மின் நும் உரு என் உயிர்க்கு அது காலனே–9-5-7-

கூட்டுண்டு நீங்கிய-ஏக தத்வம் என்னும் படி கலந்து பிரிந்த பின்பு அவனுடைய அவயவ சோபை இருந்த படி என்னுதல் -இவளோடு கலக்கையால் வந்த சோபை என்னுதல் –
கோலத் தாமரைக் கண் செவ்வாய்–தர்ச நீயமான தாமரை போலே இருக்கிற கண்ணையும் சிவந்த வாயையும் உடையவனாய் –
வாட்டமில் என் கரு மாணிக்கம்-பிரிந்த பின்பும் மறக்க ஒண்ணாத படி ஸ்மாரகமாய் நலிகிற நீல ரத்னம் போலே இருக்கிற நிறத்தை யுடையனாய் –கலந்த போதை வடிவில் பிரிந்த செவ்வி பிரிந்த பின்பும் அப்படியே இருக்கிற படியைச் சொல்லிற்று ஆகவுமாம் –
இத்தலையை வெறும் தரை ஆக்கின பின்பு நிறம் இரட்டித்த படி -நைவ தம்சான் ந மசகான்-என்று அவன் இருக்க அரை க்ஷணம் தாழ்த்தான் என்னா இவ்வார்த்தையைச் சொல்லுகிறாள் இ றே
கண்ணன் மாயன் போல்-ஆச்சர்ய பூதனான கிருஷ்ணனைப் போலே -கலந்த போது காலைக் கையைப் பிடித்து பரிமாறி பவ்யனாய் இருந்த படி
கோட்டிய வில்லோடு மின்னும் மேகக் குழாங்காள்-வளைத்த வில்லோடு கூடி மின்னா நின்றுள்ள மேக சமூகங்காள் -கௌஸ்துப ஸ்தானீயமாய் இ றே மின் –
காட்டேன்மின் நும் உரு என் உயிர்க்கு அது காலனே–ம்ருத்யு சத்ருசமான உங்கள் வடிவைக் காட்டாதே கொள்ளுங்கோ-அவ்வடிவைக்ள் கொண்டு அகல இருந்தவனோடு உங்களோடு வாசி யற்று இருந்ததீ -அது என் என்னில்
என் உயிர்க்கு அது காலனே–-பண்டே விரகம் தின்ற என்னுடைய ப்ராணனுக்கு ம்ருத்யு –-குழாங்கள் -என்று வைத்து -அது -என்கிறது -காண மாட்டாமையாலே முகம் மாறிச் சொல்லுகிறாள் –

—————————————————————

சில குயில்களைக் குறித்து -வேண்டா என்று இரந்து பிரார்த்திக்க மேன்மேல் திரு நாமத்தைச் சொல்லி நலிந்து கோள்-உங்களை வளர்த்த பிரயோஜனம் பெற்றேன் இ றே என்று இன்னாதாகிறாள் –

உயிர்க்கு  அது காலன் என்று உம்மை யான் இரந்தேற்கு நீர்
குயிற் பைதல் காள் கண்ணன் நாமமே குழறிக் கொன்றீர்
தயிர் பழம் சோற்றோடு பால் அடிசிலும் தந்து சொல்
பயிற்றிய நல் வளம் ஊட்டினீர் பண்பு உடையீரே –9-5-8-

உயிர்க்கு அது காலன் என்று-தோல் புரையே போமது யன்று –அது -என்கிறாள் -தன் வாயால் சொல்ல மாட்டாமையாலே -காலன் என்று-நலிகை அன்றிக்கே முடிக்கும் என்று -உம்மை -நீங்களே இரந்து என் கார்யம் செய்யும் உங்களை
யான் -உங்களுக்கு ஜனனியாய் மறக்க ஒண்ணாத நான் –
இரந்தேற்கு-உங்களை நியமித்தேனோ –என் செல்லாமையாலே சரணம் புகுந்த எனக்கு
நீர்-நியாமரான நீங்கள் -சரணாகத காதுகள் ஆனிர் கோள்
குயிற் பைதல் காள்-உங்கள் பால்யம் என் பிராணனோடு போய்த்திறே -பருவம் நிரம்பாமையிலும் தாய் வாசி அறிய வேண்டாவோ -நாங்கள் செய்தது என் என்ன –
கண்ணன் நாமமே குழறிக் கொன்றீர்-தீரா மாற்றாலே நெஞ்சைப் புண் படுத்தி வைக்கும் கிருஷ்ணன் திரு நாமங்களையே அவ்யக்தமாகச் சொல்லி முடித்தி கோள் -ம்ருத சஞ்சீவனமான ராம குணங்களை ஒரு காள் சொல்லலாகாதோ
தயிர் பழம் சோற்றோடு பால் அடிசிலும் தந்து சொல்-பயிற்றிய -தயிரும் பழம் சோறும் -பாலும் வெஞ்சோறும் அவ்வவ காலங்களுக்கு உசிதமாகத் தந்து திரு நாமங்களை கற்பித்ததற்கு பிரதியுபகாரம் பண்ணினி கோள்
நல் வளம் ஊட்டினீர் -நல்ல சம்பத்தை புஜிப்பித்தி கோள் -நான் காலம் தோறும் உங்களுடைய ரக்ஷணம் பண்ணிப் போந்தேன் -நீங்களும் இவ்விடங்களில் நலிந்து போந்தி கோளே
பண்பு உடையீரே –பிராப்தியும் பவ்யத்தையும் கிடக்க சால நீர்மை யுடையீராய் இருந்தி கோள் -ரக்ஷக விஷயத்தில் நிர்த்தயராய் இருந்தி கோள் -பண்பு -குணம்

——————————————————————

மதுபான மத்தமாய்க் கொண்டு பாடுகின்றன சில வண்டுகளையும் தும்பிகளையும் குறித்து உங்களுடைய த்வனிகள் துஸ் சஹமாய் இருந்தன -நீங்கள் பாடாதே கொள்ளுங்கோள் என்கிறாள் – –

பண்புடை  வண்டொடு தும்பிகாள் பண் மிழற்றேன்மின்
புண்புரை வேல்கொடு குத்தால் ஒக்கும் நும் இன்குரல்
தண் பெரு நீர்த் தடம் தாமரை மலர்ந்தால் ஒக்கும்
கண் பெரும் கண்ணன் நம் ஆவி உண்டு எழ நண்ணினான்-9-5-9-

பண்புடை வண்டொடு தும்பிகாள் பண் மிழற்றேன்மின்
நீர்மையை யுடைய வண்டோடே கூடின தும்பிகாள் -பண் மிக்க ஆளத்தி வையாதே கொள்ளுங்கோள் –பண்புரை என்ற பாடமான போது பண்பான உரையாய் முரலுகையைச் சொல்லுகிறது -பண்ணை முரலா நின்ற -என்றுமாம்
புண்புரை வேல்கொடு குத்தால் ஒக்கும் நும் இன்குரல்
புண்ணின் விவரத்திலே வேலைக் கொண்டு குத்தாப் போலே இரா நின்றது உங்கள் இனிய த்வனி -கீழில் பதார்த்தங்கள் எல்லாம் கூடப் புண் படுத்தின -அதிலே நலிகின்றன இவை
தண் பெரு நீர்த் தடம் தாமரை மலர்ந்தால் ஒக்கும்-கண் பெரும் கண்ணன்
குளிர்ந்த பெரிய நீரை யுடைய பொய்கையிலே தாமரைப் பூ அலர்ந்தால் போலே யாய் அவ்வளவு இன்றிக்கே பெரிய கண்களை யுடைய கிருஷ்ணன்
நம் ஆவி உண்டு எழ நண்ணினான்–அவ் அழகைக் காட்டி என்னை முடித்துப் பிரிந்து போனான் –

—————————————————————–

திரள இருக்கிற நாரைக் குழாங்கள் தன்னை முடிக்க மந்திரிக்கின்றனவாகக் கொண்டு -நான் முடிந்தேன் -இனி நீங்கள் திரண்டு பிரயோஜனம் என் -என்கிறாள்

எழ  நண்ணி நாமும் நம் வான நாடனோடு ஒன்றினோம்
பழன நல் நாரைக் குழாங்கள் காள் பயின்று என் இனி
இழை நல்ல ஆக்கையும் பையவே புயக்கு அற்றது
தழை நல்ல இன்பம் தலைப் பெய்து எங்கும் தழைக்கவே-9-5-10-

எழ நண்ணி நாமும் நம் வான நாடனோடு ஒன்றினோம்
போக்கிலே ஒருப்பட்டு நாமும் நம் வான நாடனொடு ஒன்றினோம் -கடலைக் குளப்படியிலே மடுத்தால் போலே தன்னை இலக்காக்கி இத்தலையை வெறும் தறையாக்கி தன்னைக் கொண்டு அகன்றான் -நாமும் அயர்வறும் அமரர்கள் அதிபதியோடே ஒரு மிடறு ஆனோம் -நித்ய ஸூ ரிகளும் அவனுமாய் இருந்து நம்மை முடிக்க எண்ணின் படியே நாமும் இசைந்தோம் -அவன் முடிக்க நினைக்க நாம் ஜீவிக்க எண்ணி இடக்கைப் புரி முறுக்குகை தவிர்ந்து நாமும் முடிகையிலே துணிந்தோம் -நித்ய ஸூரிகளும் ச்சந்தா அனுவர்த்திகள் ஆகையால் அவன் கருத்தே கருத்தாய் இருப்பார்கள் இ றே –
பழன நல் நாரைக் குழாங்கள் காள்-நீர் நிலங்களிலே வர்த்திப்பதாய் -தொடங்கின கார்யம் முடிக்க வல்ல சாமர்த்தியத்தை யுடைத்தான நாரைக் குழாங்கள்
பயின்று என் இனி-திரண்டு பிரயோஜனம் என் -நான் அவன் கருத்தை பின் செல்ல நினையாத அன்று அன்றோ உங்கள் மந்திரத்துக்கு பிரயோஜனம் உள்ளது -முதலிகள் திரள் திரளாக இருந்து பெருமாளையும் பிராட்டியையும் சேர்க்கைக்கு விரகு பார்த்தால் போலே -இவை திரள் திரளாக இருந்து தன்னையும் அவனையும் பிரிக்கைக்கு விசாரிக்கிறன என்று இருக்கிறாள் -அவன் வேண்டுவரைச் சேர்க்கையும் வேண்டாதாரை முடிக்கையும் திர்யக்குகள் பணி என்று இருக்கும் இ றே -ராமாவதார வாசனையால் –
வான நாடன் -நாரைக் குழாங்கள்-என்கையாலே உபய விபூதியும் வேணுமோ ஒரு அபலையை முடிக்கைக்கு
இழை நல்ல ஆக்கையும் -ஆபரணத்தாலே அழகிதான சரீரம் என்னுதல் -ஆபரணம் பூண்டால் போலே இருக்கிற வி லக்ஷண சரீரம் என்னுதல்
பையவே புயக்கு அற்றது-க்ரமேண பசை அற்றது என்னுதல் –க்ரமத்தில் போகத் தொடங்கிற்று என்னுதல் –புயத்தல் என்று போதல் ஆதல் –புயக்கு-என்று ஆகர்ஷகம் ஆதல் –
தழை நல்ல இன்பம் தலைப் பெய்து எங்கும் தழைக்கவே—ஈஸ்வர விபூதி சம்ருத்தமாக வேணும் என்கிறாள் -நல்கித்தான் காத்தளிக்கும் பொழில் -இ றே -தாம் தாம் முடிய நினைப்பார் நாடு வாழ்க என்பாரைப் போலே -சொல்லுகிறாள் என்று ஆளவந்தார் நிர்வாஹம் -நான் பட்ட பாடு நாடு படாது ஒழிய வேணும் -என்று எம்பெருமானார் –
நான் முடிய என்னார்த்தி காணாதே லோகம் அடைய பிழைக்கும் -என்று பட்டர் –

———————————————————

நிகமத்தில் இத்திருவாய் மொழியினுடைய நீர்மை ஹ்ருதயத்தில் படில் ஆரேனுமாகில் தரியார் -என்கிறார்

இன்பம்  தலைப் பெய்து எங்கும் தழைத்த பல் ஊழிக்குத்
தன் புகழ் ஏத்தத் தனக்கு அருள் செய்த மாயனைத்
தென் குருகூர் சடகோபன் சொல் ஆயிரத்துள் இவை
ஒன்பதோடு ஒன்றுக்கும் மூ வுலகும் உருகுமே-9-5-11-

இன்பம் – எங்கும் தழைத்த-எங்கும் தழைத்த இன்பம் -/ தலைப் பெய்து-லோகம் எல்லாம் வெள்ளமிட்ட நிரதிசய ப்ரீதியை யுடையராய்க் கொண்டு
பல் ஊழிக்குத்-தன் புகழ் ஏத்தத் –கால தத்வம் உள்ளதனையும் தன் குணங்களை ஏத்தும் படி
தனக்கு அருள் செய்த-சம்சாரிகளில் அந்நிய தமரானவர்க்கு மயர்வற மதிநலம் அருள் செய்த படி –
மாயனைத்-சம்சாரிகள் நடுவே என்னை ஒருவனையும் விசேஷ கடாக்ஷம் பண்ணின ஆச்சர்ய பூதனை -அங்கனம் அன்றிக்கே –இன்பம் தலைப் பெய்து எங்கும் தழைத்த –தன் புகழை -பல் ஊழிக்குத்- தனக்கு அருள் செய்த மாயனைத்-அனுபவிப்பார்க்கு நிரதிசய ஆனந்தத்தை விளைப்பதாய் -எங்கும் ஒக்கப் பரம்பின தன் கல்யாண குணங்களை கால தத்வம் உள்ளதனையும் நான் அனுபவிக்கும் படி பண்ணினான் -என்றுமாம் -இவர் குண ஞானத்தால் தரித்தார் -என்கிறது –தன் புகழ் ஏத்த தனக்கு அருள் செய்த –என்றத்தைக் கொண்டு இ றே -நித்ய ஸூ ரிகள் அனுபவத்தையும் தமக்கு அவர்களோபாதி பிராப்தியை யும் அனுசந்தித்து நோவு பட்டார் -என்றும் ஓக்க இழந்து இருக்கிற சம்சாரிகள் படியைப் பார்த்த வாறே அவர்களில் அவ்விருப்பு தானே பேறாய்த் தோற்றிற்று-உபாயரில் வ்யாவ்ருத்தி யுண்டு இ றே இவர்க்கு
தென் குருகூர் சடகோபன் சொல் ஆயிரத்துள் இவை-சடகோபன் சொல் -என்று பரோக்ஷ நிர்த்தேசம் ஆகையால் தனக்கு அருள் செய்த என்னலாய் இ றே -வால்மீகீர் பகவான் ருஷி -என்னுமா போலே
ஒன்பதோடு ஒன்றுக்கும்- மூ வுலகும் உருகுமே–கீழ் ஒன்பது பாட்டிலும் உண்டான வியஸனம் ஸூ கம் என்னலாம் படி வியஸனம் மிக்கு இருந்த பத்தாம் பாட்டு -இவற்றை யுடைய இத்திருவாய் மொழி
-ஸ்மாரக பதார்த்தங்களாலே ஜீவனத்தில் நசையோடே நோவு பட்ட ஒன்பது பாட்டோடு ஜீவனத்தில் நசை அற்ற ஒரு பாட்டுக்கும் விசேஷஞ்ஞரோடு அவிசேஷஞ்ஞரோடு வாசி இன்றிக்கே சிதிலராவார் –
கீழே நம் ஆர்த்த த்வனி கேட்டு நாட்டுக்கு நோவு பட வேண்டா -என்றார் -பின்னையும் நாட்டுக்கு ஸைதில்யமே சேஷித்து விட்டது –

—————————————————————-

கந்தாடை     அப்பன் திருவடிகளே சரணம்
பெரியவாச்சான் பிள்ளை திருவடிகளே சரணம்
வாதி கேசரி அழகிய மணவாள ஜீயர் திருவடிகளே சரணம்
வடக்கு திருவீதி பிள்ளை திருவடிகளே சரணம்
நம்பிள்ளை திருவடிகளே சரணம்
நம் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம்
திருக் குருகைப் பிரான் பிள்ளான் திருவடிகளே சரணம்
பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம்-

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s


%d bloggers like this: