திருவாய்மொழி ஒன்பதினாயிரப்படி -5-7-

அநு கரித்து தரித்து பார்த்த இடத்திலும் அதுவும் மிகவும் ஸ்மாரகமாய்க் கொண்டு வ்யஸன ஹேதுவான திசையிலும்
எம்பெருமான் வந்து தோற்றி அருளா விட்ட வாறே -இவர் தாமே ஞானாத் யுபகரணங்களை யுடையர்-அந்த யுபாயங்கள் தலைக் கட்டினவாறே
நம்மை வந்து பிராபிக்கிறார்-என்று எம்பெருமான் விரைதல் கேட்டு இருக்கிறானாகக் கொண்டு எம்பெருமானுக்கு
நம்முடைய ஸ்திதியை விண்ணப்பம் செய்ய -நம்முடைய அபேக்ஷிதங்களை செய்து அருளும் என்று பார்த்து அருளி
கடற்கரையிலே ஸ்ரீ ஸூக்ரீவ மஹா ராஜர் தொடக்கமான முதலிகளோடும் இளைய பெருமாளோடும் சர்வ ரக்ஷண தீஷிதனாய் கொண்டு
இருந்து அருளின சக்கரவர்த்தி திரு மகனை -ராவனோ நாம துர்வ்ருத்த -என்று தொடங்கி-தன்னுடைய ஸ்வரூபத்தை அறிவித்து
அநந்ய ப்ரயோஜனநாயக் கொண்டு ஸ்ரீ விபீஷண ஆழ்வான் சரணம் புக்கால் போலே
-தன்னுடையார் எல்லாம் சேவை பண்ண பிராட்டிமாரோடு வீற்று இருந்து அருளின ஸ்ரீ வானமா மலையைச் சரணம் புகுகிறார் –

———————————————————————

கர்மாதி உபாய ரஹிதராய் -ரக்ஷக அபேக்ஷரான ஆழ்வார்-பூர்ணனாய் -ரஷ்ய விஷயர்த்தியாய் உள்ள எம்பெருமானைக் கண்டு தம்முடைய அபேக்ஷிதம் பெறுகைக்கு உத்தியோகிக்கிறார்  –

நோற்ற நோன்பிலேன் நுண்ணறிவிலேன் ஆகிலும் இனி உன்னை விட்டொன்று
ஆற்ற கிற்கின்றிலேன் அரவின் அணை அம்மானே!
சேற்றுத் தாமரை செந்நெலூடு மலர் சிரீவர மங்கலநகர்
வீற்றிருந்த எந்தாய்! உனக்கு மிகை அல்லேன் அங்கே.—5-7-1-

நோற்ற நோன்பிலேன் நுண்ணறிவிலேன் ஆகிலும்
பல வ்யாப்தமாம் படி அனுஷ்டிதமான கர்மமாதல் –தாத்ருஸ ஞானமாதல் -உடையேன் அல்லேன்-இவை உண்டானால் உண்டாக்க கடவ பக்தி இல்லை என்னுமிது கிம்புனர் ந்யாய சித்தம் –பக்தியில்லை யாக்கிற்று – அத்தை உபாயமாக நினைத்திராமை
இனி உன்னை விட்டொன்று-ஆற்ற கிற்கின்றிலேன்
அத்யந்த போக்யனான உன்னைவிட்டு இனி ஒரு க்ஷணமும் தரிக்க மாட்டுகிறிலேன்
அரவின் அணை அம்மானே!சேற்றுத் தாமரை செந்நெலூடு மலர் சிரீவர மங்கலநகர்-வீற்றிருந்த எந்தாய்!
அநந்த சாயியான சர்வேஸ்வரனாய் இருந்து வைத்து சேறான நிலங்களில் செந்நெல்கள் நடுவே தாமரை அலரா நின்றுள்ள சிரீவர மங்கல நகரிலே உன் வேண்டற்பாடு தோற்றும் படி இருந்து அருளின இருப்பைக் காட்டி என்னை அடிமை கொண்டவனே –
உனக்கு மிகை அல்லேன் அங்கே.
ரஷ்ய விஷயம் தேட்டமாய் கொண்டு இருக்கிற உன்னுடைய நீர்மைக்கு புறம்பு அல்லேன் -உன்னுடைய திருவடிகளில் அடிமை ஒழிய ஒரு க்ஷணமும் தரிக்கும் பிரகிருதி அல்லேன் -இவ்வாத்மா அடிமை செய்து க்ருதார்த்தம் ஆனால் இத்தால் வந்த ப்ரீதியும் தேவரீருக்கே என்றுமாம் –

——————————————————————-

திருவடிகளை நான் பெறும் இடத்தில் பிரதிபந்தகம் உண்டு எனில் அத்தையும் நீயே போக்கி உன் கிருபையால் ரக்ஷித்து அருள வேணும் என்கிறார் –

அங்குற்றேனலேன் இங்குற்றேனலேன் உன்னைக் காணும் அவாவில் வீழ்ந்து நான்
எங்குற்றேனுமலேன் இலங்கை செற்ற அம்மானே!
திங்கள் சேர் மணி மாட நீடு சிரீவர மங்கல நகருறை
சங்கு சக்கரத்தாய்! தமியேனுக்கு அருளாயே.–5-7-2-

சாதனம் அனுஷ்ட்டித்து முக்தி ப்ராப்தனாய் இருக்கிறேன் அல்லேன்-சாதன அனுஷ்டானம் பண்ணுகிறேன் அல்லேன் -உன்னைக் காண வேணும் ஆசையினால் பல ஹீனனாய் தளர்ந்து இனி உபாய அனுஷ்டானம் ஷமனும் அல்லேன் -அங்கு வர மாட்டேன் -என் அபிநிவேசத்தால்  இங்கு நிற்க மாட்டேன் -பிறரோடு பொருந்துகிறது இல்லை என்றுமாம் -சந்திரனுக்கு தோள் தீண்டியான மணி மாடங்களை யுடைத்தான சிரீ வர மங்கல ம் ஆகிற நகரத்திலே நித்ய சந்நிஹிதனாய் பிரதிபந்தகத்துக்கு ஈடான ஸ்ரீ பாஞ்ச ஜன்யத்தையும் திரு வாழியையும் யுடையையாய் இருக்கிற நீ ராவணனைப் போக்கினால் போலே என் பிரதிபந்தகங்களையும் போக்கி உன்னைப் பெறாதே
தனிப்பட்டு கிடக்கிற எனக்கு –

——————————————————————-

உம்மை விஷயீ கரித்தால் பிரயோஜனம் என் என்னில் -சர்வ பிரகார பரி பூர்ணனான நீ அத்யந்த நிஹீனனான என்னை விஷயீ கரித்துப் பெற்றது ஒரு பிரயோஜனம் கண்டிலேன் -வெறும் உன் க்ருபையாலே செய்து அருளினாய் அத்தனை -அப்படியே மேலும் என் அபேக்ஷிதங்கள் செய்து அருள வேணும் என்கிறார் –

கருளப்  புட்கொடி சக்கரப் படை வானநாட என் கார் முகில் வண்ணா
பொருள் அல்லாத வென்னைப் பொருளாக்கி அடிமை கொண்டாய்
தெருள் கொள் நான் மறை வல்லவர் பலர் வாழ் சிரீவர மங்கல நகர்க்கு
அருள் செய்து அங்கு இருந்தாய் அறியேன் ஒரு கைம்மாறே –5-7-3-

பெரிய திருவடியை த்வஜமாகவும் -திரு வாழி யாழ்வானை ஆயுதமாகவும் -ஸ்ரீ வைகுண்டத்தை ஸ்தானமாகவும் உடையையாய் இருந்து வைத்து என் பக்கலிலே உதார்யத்தை பண்ணி உன்னை அறியாமையாலே அவஸ்துவான என்னை அறிவித்து ஒரு சரக்காக்கி அடிமை கொண்டாய்
அறத் தெரியும் படி நாலு வேதத்தையும் அப்யசித்தார்கள் க்ருதார்த்தராம் படி சிரீவர மங்கல நகரில் உள்ளார்க்கு எல்லாம் உன்னுடைய ஸுந்தரியாதிகளை அனுபவிக்கக் கொடுத்துக் கொண்டு என்னை அடிமை கொள்ளுகைக்கு ஈடாக அங்கே இருந்தாய் -இவ்வுபகாரத்துக்கு பிரதியுபகாரம் நான் செய்தேனாக இருந்திலேன் –

——————————————————————

பிரயோஜன நிரபேஷமாக ரஷிக்கும் என்னும் இடத்துக்கு உதாஹரணங்களைக் காட்டி -இப்படியே ரஷியா விடில் என்னால் செய்யலாவது ஒன்றும் இல்லை என்கிறார் –

மாறு சேர் படை நூற்றுவர் மங்க ஓர் ஐவர்க்காயன்று மாயப் போர் பண்ணி
நீறு செய்த எந்தாய்! நிலம் கீண்ட அம்மானே!
தேறு ஞானத்தர் வேத வேள்வி அறாச் சிரீவர மங்கல நகர்
ஏறி வீற்றிருந்தாய்! உனை எங்கு எய்தக் கூவுவனே?–5-7-4-

பாண்டவர்களுக்கு எதிரியாய் வந்து சேர்ந்த படையை யுடைய துர்யோத நாதிகள் நூற்றுவரும் சஸைன்யமாக நசிக்கும் படி தனியரான ஐவர்க்காக ஆச்சர்யமான யுத்தங்களை பண்ணி பிரதிபக்ஷத்தை எல்லாம் பொடி யாக்கினவனே –
அது செய்தவன் அஸந்நிஹிதன் இ றே என்ன ஒண்ணாத படி தெளிந்த அறிவுடையானவர்கள் உடைய வைதிகமாய் அநந்ய பிரயோஜனமான சமாராதனங்கள் நிரந்தரமாக செல்லா நின்றுள்ள சி ரீ வர மங்கல நகரிலே அவர்களோடே குடி ஏறி பெறாப்   பேறு பெற்று க்ருதார்த்தனாய் இருந்து அருளினாய் -நீயே விஷயீ கரிக்கும் இத்தனை போக்கி நான் உன்னை பெறுகைக்கு ஈடான யத்னம் பண்ணுகை என்று ஒரு பொருள் உண்டோ –

——————————————————————-

சிரீவர மங்கையில் இருந்த இருப்பை உமக்கு காட்டினோம் இ றே -என் செய்ய அக்ருதார்த்தர் ஆகிறீர் என்ன -அத்தால் போராது என்கிறார் –

எய்தக்  கூவுதல் ஆவதே எனக்கு? எவ்வ தெவ்வத் துளாயுமாய் நின்று
கை தவங்கள் செய்யும் கருமேனி அம்மானே!
செய்த வேள்வியர் வையத் தேவர் அறாச் சிரீவர மங்கலநகர்
கைதொழ இருந்தாய் அது நானும் கண்டேனே!–5-7-5-

தம்முடைய நிஸ் சாதனத்தை எம்பெருமான் திரு உள்ளத்தே படுக்கைக்கு மீளவும் சொன்னார் –
மிகவும் துஸ் சாதாரான சத்ருக்கள் நடுவும் புக்கு நின்று வடிவு அழகைக் காட்டி வஞ்சித்து அவர்களுக்கு எட்டாது இருக்குமவனே -நீ வஞ்சகனாய் எட்டாது இருப்பது சத்ருக்களுக்கு அன்றோ என்று கருத்து –
க்ருதக்ருத்யரான ஸ்ரீ வைஷ்ணவர்கள் நிரந்தரமாக வர்த்திக்கும் சி ரீ வர மங்கல நகரிலே அடிமை செய்ய இருந்தாய் -அது நானும் கண்டேன் -அத்தால் நிரபேஷம் அன்று

——————————————————————

வேறு உமக்கு அபேக்ஷிதம் தான் என்  என்ன -நான் ஆசைப்பட்ட படியை அடிமை செய்யலாம் படி வந்து அருள வேணும் என்கிறார் –

ஏனமாய்  நிலம் கீண்ட என் அப்பனே! கண்ணா! என்றும் எனை ஆளுடை
வான நாயகனே! மணி மாணிக்கச் சுடரே!
தேனமாம் பொழில் தண் சிரீவர மங்கலத்தவர் கை தொழ உறை
வான மாமலையே! அடியேன் தொழ வந்தருளே.–5-7-6-

பிரளய ஆபத்தில் நின்றும் பூமியை எடுத்து அருளினால் போலே என்னை சம்சாரத்தில் நின்றும் எடுத்து அருளினை மஹா உபகாரகனான ஸ்ரீ கிருஷ்ணனே -அயர்வறும் அமரர்களோடே ஓக்க என்றும் என்னை விஷயீ கரிக்குமவனே -நிரதிசய போக்யனாய்க் கொண்டு தேன் மிக்கு இருந்துள்ள மாம் பொழிலை யுடைத்தாய் சிரமஹரமான சி ரீ வர மங்கலத்தில் உள்ளார் கை தொழும் படி இருக்கும் வானமா மலையே –

————————————————————–

தாம் அபேக்ஷித்த போதே அபேக்ஷிதத்தை செய்யாது ஒழிந்த வாறே நம்மை கை விடப் பார்த்து அருளினானோ என்று நினைத்து அடியேனை அகற்றாது ஒழிய வேணும் என்கிறார் –

வந்தருளி  என் னெஞ்சிடம் கொண்ட வானவர் கொழுந்தே! உலகுக்கோர்
முந்தைத் தாய் தந்தையே! முழு ஏழுலகும் உண்டாய்!
செந் தொழிலவர் வேத வேள்வி அறாச் சிரீவர மங்கல நகர்
அந்தமில் புகழாய்! அடியேனை அகற்றேலே.–5-7-7-

அயர்வறும் அமரர்களுக்கு தலைவனாய் வைத்து நான் அபேக்ஷியாது இருக்க நீயே வந்து அருளி என் நெஞ்சை உனக்கு ஸ்தானமாகக் கொண்டு எல்லார்க்கும் தாயும் தமப்பனும் போலே பரிவனுமாய் எல்லாரையும் பிரளய ஆர்ணவத்தை நலிவு படாமே திரு வயிற்றிலே வைத்தும் பரிஹரித்து அருளுவதும் செய்து பிரயோஜன நிரபேஷமான ப்ரவ்ருத்திகளை யுடையரானவர்கள் யுடைய வைதிக சமாராதானங்கள் ஒழுக்கு அறாதே செல்லா நின்று இருந்துள்ள சிரீ வர மங்கல நகரிலே முடிவில்லாத புகழை யுடையையாய்க் கொண்டு இருந்த நீ –

——————————————————————-

உம்மை அகற்றினோமோ என்னில்-உன் திருவடிகளில் அடிமைக்கு விரோதியான சப் தாதி விஷயங்கள் பரிமாறுகிற சம்சாரத்திலே வைத்த போதே என்னை யகற்றினாய் யல்லையோ -என்கிறார் –

அகற்ற நீ  வைத்த மாய வல் லைம் புலன்களா மவை நன்கறிந்தனன்
அகற்றி என்னையும் நீ அரும் சேற்றில் வீழ்த்தி கண்டாய்
பகர்க் கதிர் மணிமாட நீடு சிரீவர மங்கை வாணனே! என்றும்
புகற்கரிய எந்தாய்! புள்ளின் வாய் பிளந்தானே!–5-7-8-

அத்யாச்சர்யமாய் ஒருவராலும் தப்ப ஒண்ணாதாய் இருக்கிற ஐந்து இந்திரியங்களும் நீ வேண்டாதாரை அகற்ற வைத்தாய் என்னும் இடம் நான் அழகிதாக அறிந்தேன் –
உமக்கு வந்தது என் என்னில் -அவை அபுருஷார்த்தம் என்று அறிந்து இருக்கிற என்னையும் உன் திருவடிகளில் வராதபடி பண்ணி தப்பித் புறப்பட ஒண்ணாத படி இருக்கிற சப் தாதி விஷயங்களின் உள்ளே தள்ளுகிறாய் என்று அஞ்சா நின்றேன்
மிக்கு இருந்துள்ள ஒளியை யுடைத்தாய் உயர்ந்து இருந்துள்ள மணி மாடங்களை யுடைய சி ரீ வர மங்கைக்கு ராஜாவாய் யுள்ளவனே
சத்ருக்களுக்கு என்றும்-அநபி பவ நீயனாய் அவர்களை முடிக்கும் ஸ்வபாவனானவனை -அப்படியே என்னுடைய பிரதிபந்தகத்தையும் போக்க வேண்டாவோ –

——————————————————————–

உன்னுடைய திவ்ய சேஷ்டிதாதிகளாலே என்னை தோற்பித்து அடிமை கொண்டு என்னுடைய அபேக்ஷிதங்கள் எல்லாம் செய்க்கைக்காக சி ரீ வர மங்கல நகரிலே எழுந்து அருளி இருந்த நீ என்னுடைய அபேக்ஷிதம் குறையும் செய்து அருள வேணும் என்கிறார்

புள்ளின்  வாய் பிளந்தாய்! மருதிடை போயினாய்! எருதேழ் அடர்த்த என்
கள்ள மாயவனே! கருமாணிக்கச் சுடரே!
தெள்ளியார் திரு நான்மறைகள் வல்லார் மலி தண் சிரீவர மங்கை
யுள்ளிருந்த எந்தாய்! அருளாய் உய்யுமாறு எனக்கே.–5-7-9-

புள் தொடக்கமான பிரதி கூலங்கள் எல்லாம் நிரசிப்பதும் செய்து ஒருவருக்கும் இன்னபடி இருக்கிறது என்று அறிய ஒண்ணாத மஹாச்சார்யங்களைக் காட்டி என்னை அகப்படுத்திக் கொண்டு அருளினவனே –
நிரதிசய போக்யனாய்க் கொண்டு வேதாந்த வித்துக்களாய் ஆஸ்ரித விஷயத்தில் நீ வழி தப்பித் போகிலும் உன்னைத் திருத்தும் படி தெள்ளியார் மிக்கு இருந்துள்ள சி ரீ வர மங்கையுள் இருந்து அடிமை கொண்டவனே -என் அபேக்ஷிதம் செய்து அருளி என்னை உஜ்ஜீவிப்பித்து அருள வேணும்-

——————————————————————–

ஏதேனும் துர்த் தசையிலும் உன் திருவடிகளே சரணம் என்று இருக்கும் படி என்னைப் பண்ணி யருளின இம் மஹா யுபகாரத்துக்கு பிரதியுபகாரத்துக்கு இல்லை என்கிறார் –

ஆறெனக்கு  நின் பாதமே சரணாகத் தந்தொழிந்தாய் உனக் கோர் கைம்
மாறு நான் ஒன்றிலேன் என தாவியும் உனதே
சேறு கொள் கரும்பும் பெருஞ் செந்நெலும் மலி தண் சிரீவர மங்கை
நாறு பூந்தண் துழாய் முடியாய்! தெய்வ நாயகனே!–5-7-10-

உம்முடைய ஆத்மாவைத் தந்தாலோ என்னில் -அதுவும் பண்டே உள்ளது -அதி சம்ருத்தமான சிரீ வர மங்கல நகரில் நின்று அருளின நிரதிசய போக்யனுமாய் அயர்வறும் அமரர்கள் அதிபதி யானவனே -பரி பூர்ணனான உனக்கு அகிஞ்சனனான நான் ஒன்றும் தரப் பெற்றிலேன் என்று கருத்து –

———————————————————————

நிகமத்தில் இது திரு வாய் மொழியை சாபிப்ராயமாக இனியராய்க் கொண்டு சொல்ல வல்லார் அயர்வறும் அமரர்களுக்கு என்றும் போக்யராவார்-என்கிறார் –

தெய்வ  நாயகன் நாரணன் திரிவிக்கிரமன் அடியிணை மிசைக்
கொய் கொள் பூம் பொழில் சூழ் குருகூர்ச் சடகோபன்
செய்த ஆயிரத்துள்ளிவை தண் சிரீவர மங்கை மேய பத்துடன்
வைகல் பாடவல்லார் வானோர்க்கு ஆராவமுதே.–5-7-11-

சர்வேஸ்வரனாய் ஆஸ்ரித வத்சலனாய் ஆஸ்ரிதருடைய அபேக்ஷிதங்களை செய்து கொடுக்கும் ஸ்வ பாவனான எம்பெருமானுடைய திருவடிகளில் –
நித்ய வசந்தமான பொழிலொடு கூடின திரு நகரியை யுடைய ஆழ்வார் –


கந்தாடை       அப்பன் திருவடிகளே சரணம்
பெரியவாச்சான் பிள்ளை திருவடிகளே சரணம்
வாதி கேசரி அழகிய மணவாள ஜீயர் திருவடிகளே சரணம்
வடக்கு திருவீதி பிள்ளை திருவடிகளே சரணம்
நம்பிள்ளை திருவடிகளே சரணம்
நம் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம்
திருக் குருகைப் பிரான் பிள்ளான் திருவடிகளே சரணம்
பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம்-

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s


%d bloggers like this: