திருவாய்மொழி இருபத்து நாலாயிரப்படி -2-7-

எம்பெருமான் பண்ணின அபி நிவேச அதிசயம் ஆழ்வார் தம் அளவில் பர்யவசியாதே பரம்பரயா சம்பந்தம் ஆனார் பக்கலிலும் கூட
வெள்ளம் இட்ட படியைக் கண்டு -இது என் பக்கல் பண்ணின விஷயீ கார அதிசயம் இ றே என்று ப்ரீதராய் தம்மை இப்படி
விஷயீ கரிக்கைக்கு ஈடான குண சேஷடி தாதிகளை அனுசந்தித்து தத் பிரதிபாதகமான திருத் துவாதச நாமங்களாலே பேசி அனுபவிக்கிறார்
திரு நாமம் ஆகிறது வைஷ்ணவ சிஹ்னம் ஆகையால் -நான் வைஷ்ணவன் ஆனேன் என்கிறார் என்பர் எம்பார்
மரணாந்தநி வைராணி நிர்வ்ருத்தம் ந பிரயோஜனம் க்ரியதாம் அஸ்ய சம்ஸ்காரோ மாமாப்யேஷ யதா தவ
தர்மே ம நச்ச தே பத்ர -ஸ்ரீ விபீஷண ஆழ்வான்-மஹா ராஜர் ஸ்ரீ கண்டகர்ணன் -இவர்கள் நிதர்சனம் –

—————————————————————————————————

ஸ்வ சம்பந்த சம்பந்திகள் பக்கலிலும் அவன் அபி நிவிஷ்டனாம் படியைக் கண்டு இது எல்லாம்
என் பக்கல் உண்டான விஷயீ கார அதிசயத்தாலே என்று ப்ரீதர் ஆகிறார் –

கேசவன் தமர் கீழ் மேல் எமர் ஏழு பிறப்பும்
மாசரிது பெற்று நம்முடை வாழ்வு வாய்க்கின்ற வா
ஈசன் என் கரு மாணிக்கம் என் செங்கோலக் கண்ணன் விண்ணோர்
நாயகன் எம்பிரான் எம்மான் நாராயணனாலே–2-7-1-

கேசவன் தமர் –
அவனுடைய அவயவ ஸுந்தர்யத்திலே தோற்று இருக்கும் ஸ்ரீ வைஷ்ணவர்கள்
கீழ் மேல் எமர் ஏழு பிறப்பும்
கீழ் ஏழு படிகளிலும் மேலே ஏழு படிகளிலும் என்னோட்டை சம்பந்தமே ஹேதுவாக கேசவன் தமர்கள் ஆனார்கள்
ஆழ்வார் பரிகரம் என்றாயிற்று அவன் விரும்புவது -கேசவன் தமர் என்றாயிற்று இவர் விரும்புகிறது
மாசரிது பெற்று –
கேசவன் தமர் ஆகிற பெரும் சதிரைப் பெற்று என்னுதல் –
மாதவன் என்றதே கொண்டு என்றத்தைச் சொல்லுதல் –
விதி சூழ்ந்ததால் என்று ஆகஸ்மிக பகவத் கிருபையை சொல்லுதல்
மா சதிர் -தம் தலையால் வந்ததாகில் இ றே சாவதியாய் இருப்பது
இது பெற்று
காணக் காண அவன் தலையால் சுமக்கிற படி
நம்முடை வாழ்வு வாய்க்கின்ற வா
வைஷ்ணவ சம்பத்து -ஊற்று மாறாதே மேன் மேல் எனப் பெருகி வருகிறபடி என் –
ஆக ஏழு படி கால் என்று ஓர் அளவு இல்லை – நம் அளவில் வரச் சொல்லுகிறது இ றே
ஈசன் –
சர்வ நியாந்தாவானவன்
என் கரு மாணிக்கம் என் செங்கோலக் கண்ணன்
அந்த சாமான்ய ரக்ஷகம் அன்றிக்கே தன வடிவு அழகை எனக்கு முற்றூட்டாக்கி திருக் கண்களாலே என்னை அநந்யார்ஹன் ஆக்கினவனே –
ஆரைப் போலே என்னில்
விண்ணோர்-நாயகன்- எம்பிரான்
நித்ய ஸூ ரிகளை அனுபவிக்குமா போலே என்னை அனுபவிப்பித்தவன்
எம்மான்-
அவர்களை போலே என்னை அநந்யார்ஹன் ஆக்கியவன் –
நாராயணனாலே-
தன் மேன்மை பாராதே -சர்வ அந்தர்யாமியாய்க் கொண்டு இவற்றின் சத்தையை நோக்கி நிற்கும் வத்சலன் ஆனவனாலே –
நாராயணனாலே- எமர் கீழ் மேல் ஏழு பிறப்பும்-கேசவன் தமர் ஆனார்கள் -மாசரிது பெற்று நம்முடை வாழ்வு வாய்க்கின்ற வா
நாராயணனாலே என்கிற இடம் மா சதிரினுடைய உபபாதனம் –

——————————————————————————————-

ப்ரஸ்துதமான நாராயண சப்தார்த்தைச் சொல்லுகிறார் –

நாரணன் முழு வேழ் உலகுக்கும் நாதன் வேதமயன்
காரணம் கிரிசை கருமமிவை முதல்வன் எந்தை
சீரணங்கு அமரர் பிறர் பலரும் தொழுது ஏத்த நின்று
வாரணத்தை மருப்பொசித்த பிரான் என் மாதவனே –2-7-2-

நாரணன்-
அர்த்தத்தை சொல்லுகைக்காக சப் தத்தை உபாதானம் பண்ணுகிறார் -அதுக்கு பொருள் என் என்னில்
முழு வேழ் உலகுக்கும் நாதன் வேதமயன்-
சர்வ லோகேஸ்வரன்
காரணம் கிரிசை கருமமிவை முதல்வன் எந்தை
கிரியா சாதனம் -அது அடியாக வரும் கிரியை -தத் சாத்தியமான கார்யம் -இவற்றுக்கு நிர்வாஹனாய் இருக்கை -இப்படி வேத ப்ரதிபாத்யன் ஆனவன் –
சீரணங்கு அமரர் பிறர் பலரும் –
குவலயா பீடத்தை நிரசித்தால் போலே என் விரோதியைப் போக்கினை மஹா உபகாரகன் –
சீரியராய் அப்ராக்ருத ஸ்வ பாவரான நித்ய ஸூ ரிகளும்
பிறர் பலரும் -இவ்வருக்கு உண்டான தேவாதி மநுஷ்யர்கள் எல்லாரும்
தொழுது ஏத்த நின்று
சிறியார் பெரியார் என்னாதே முறை தோற்ற நின்று ஏத்தும் படி நின்று
வாரணத்தை மருப்பொசித்த பிரான்
குவலயா பீடத்தின் கொம்பை அநாயாசேன முறித்த மஹா உபகாரகன் –
என் மாதவனே
என் பக்கலிலே ப்ரவணனான ஸ்ரீ யபதி
எந்தை -என்னை அநந்யார்ஹன் ஆக்கினவன்
சீர் அணங்கு -என்று பெரிய பிராட்டியாகவும் சொல்லுவார்
எந்தை -மாதவனான நாராயணன் இவர்க்கு ஸ்வாமி
அதவா –
காரணம் -உபாதானம் / கிரிசை -கட நிர்மாண கிரியை / கருமம் -உதகா ஹரணாதி -என்றுமாம் –

———————————————————————————————————————

மாதவன் என்ற யுக்தி மாத்திரத்தாலே என்னை விஷயீ கரித்து என்னுடைய தோஷங்களையும் போக்கினான் என்கிறார் –

மாதவன் என்றதே கொண்டு என்னை இனி இப்பால் பட்டது
யா தவங்களும் சேர்கொடேன் என்று என்னுள் புகுந்திருந்து
தீதவம் கெடுக்கும் அமுதம் செந்தாமரை கட்குன்றம்
கோதவமிலன் கன்னல்கட்டி எம்மான் என் கோவிந்தனே –2-7-3-

மாதவன் என்றதே கொண்டு –
மாதவன் என்கிற யுக்தி மாத்ரத்தையே கொண்டு -என் பக்கல் அஹ்ருதயமான யுக்தி மாத்திரமே உள்ளது
அத்தை அந்தப்புரத்தில் உள்ளார் வார்த்தை யாகையாலே சஹ்ருதயமாகவும் -அநேக ஆயாச சாத்தியமான ஆச்ரயணமாகவும் கொண்டு
என்னை –
கேவல நாராயண சப்தத்துக்கும் இதுக்கும் வாசி அறியாத என்னை
இனி
போன காலமே போரும் -இனி விடேன் என்னா நின்றான் –
பழுதே பல காலும் போயின -என்று ஈஸ்வரனைக் கிட்டின சேதனர் இருக்கும் இருப்பை தான் இரா நின்றான் –
இப்பால் பட்டது
அணைக்கு கிழக்குப் பட்ட நீரோ பாதி இ றே போன காலம் -இனி மேல் உள்ள காலம் ஆகிலும் ஒரு பொல்லாங்கும் சேர வீட்டுக் கொடேன் என்று –
யா தவங்களும்
அவித்யாதிகளான நரக ஹேதுக்கள் -விரகம் -அயோக்கியன் என்று அகலுகை
சேர்கொடேன் என்று என்னுள் புகுந்திருந்து
அது யுக்தி மாத்திரம் அன்றிக்கே என் பக்கலிலே வந்து புகுந்து
இருந்து –
ராஜாக்கள் ஆசனப் பற்றாலே ஜெயிக்குமா போலே ஸ்தாவர ப்ரதிஷ்டையாக இருந்து
இவரை வர நிறுத்த ஒண்ணாதே புகுந்து இருந்து செய்கிறது என் என்னில்
தீதவம் கெடுக்கும் –
தீதாகிறது -மயர்வற மதி நலம் அருள பெறுவதற்கு முன்பு புத்தி பூர்வகமாகப் பண்ணின கர்மங்கள்
அவமாகிறது -பின்பு பிராமாதிகம் ஆனவை
நிஷ்க்ருதி இல்லாத கர்மங்களும் நிஷ்க்ருதி உள்ளவையும் என்றுமாம் –
அமுதம் –
போக்குவது தன் போக்யதையைக் காட்டி
செந்தாமரை கட்குன்றம்
என்னோட்டை கலவியாலே சிவந்த திருக் கண்களையும் வளர்ந்த திரு மேனியையும் உடையவன் ஆனான் –
சதைக ரூபமான வடிவு விகசிதம் ஆயிற்று –
கோதவமிலன் கன்னல்கட்டி –
கோதும் அவமும் இல்லாத கன்னல் கட்டி போலே எனக்கு நிரதிசய போக்யம் ஆனவனே –
கோதாவது -த்ரவ்யாந்தர சம்பந்தத்தால் வரும் குற்றம்
அவமாவது -பாகுதப்பால் வரும் குற்றம்
எம்மான்-
அந்த போக்யதையைக் காட்டி என்னை அநந்யார்ஹன் ஆக்கியவன் –
என் கோவிந்தனே
அவதரித்ததும் தம்மை விஷயீ கரிக்கைக்காக -பூ பார நிரஹரணாதிகளுக்கு அன்று என்று இருக்கிறார் –

————————————————————————————————————————-

என்னளவு அன்றிக்கே என்னோடே பரம்பரையா சம்பந்தி ஆனாரையும் கூட என்னைப் போலே தன்னைக் கிட்டி
அனுபவிக்கும் படி பண்ணினான் ஒருவனுடைய சாமர்த்யமே என்று விஸ்மிதர் ஆகிறார் –

கோவிந்தன் குடக்கூத்தன் கோவலன் என்று என்றே குனித்து
தேவும் தன்னையும் பாடியாடத் திருத்தி என்னைக் கொண்டு என்
பாவம் தன்னையும் பாறக் கைத்து எமர் ஏழேழு பிறப்பும்
மேவும் தன்மையம் ஆக்கினான் வல்லன் எம்பிரான் விட்டுவே –2-7-4-

கோவிந்தன் –
நித்ய விபூதியில் ஐஸ்வர்யம் போல் அன்றிக்கே பிறந்து படைத்த ஐஸ்வர்யமான கோ ஸம்ருத்தியை உடையவன் –
குடக்கூத்தன் –
ப்ராஹ்மணர் ஐஸ்வர்யம் மிக்கால் யாகாதிகளைப் பண்ணுமா போலே இடையருக்கு கோ ஸ்ம்ருத்தி உண்டானால்
செருக்குக்குக் போக்கு வீடாக ஆடுவது ஒன்றாயிற்று -குடக்கூத்து
கோவலன் –
இவை இரண்டுக்கும் இட்டுப் பிறந்தவன் -பிறந்து படைத்த ஐஸ்வர்யம் இது –
என்று என்றே குனித்து-
வாசகமாகவும் காயிகமாகவும் போக்கு விட்டு
தேவும் –
ஐஸ்வர்யத்தையும்
தன்னையும்-
ஆஸ்ரித பாரதந்தர்யத்தையும் -ஆத்மா நம் நாதி வர்த்ததா -இரண்டையும் சேர்த்து
பாடியாடத் திருத்தி –
தரிசு கிடந்த தரையை செய் கால் ஆகுமா போலே நித்ய சம்சாரியை நித்ய ஸூ ரிகள் யாத்ரையாம் படி பண்ணி
என்னைக் கொண்டு –
என்னை குணங்களோடு விஷயீ கரித்து
என்-பாவம் தன்னையும் பாறக் கைத்து-
என்னுடைய துஸ்ஸாதமான பாபங்களையும் பாறும்படி ஒட்டி -மேரு மந்த்ர மாத்ரோ அபி
எமர் ஏழேழு பிறப்பும்-
என்னுடைய சம்பந்தமே ஹேதுவாக கீழ் ஏழு படி காலும் மேல் ஏழு படி காலும் கர்மத்தைப் போக்கி –
மேவும் தன்மையம் ஆக்கினான் –
மேவும் தன்மையை உடையோமாம் படி பண்ணினான்
தன்னை ஒழி யச் செல்லாத ஸ்வ பாவர் ஆக்கினான்
எம்பிரான் விட்டுவே –
ஒருவனைப் பிடிக்க நினைத்து ஊரை வளையுமா போலே வியாப்திக்கு பிரயோஜனம் தம்மை வசீகரிக்கை என்று இருக்கிறார் –
வல்லன்-
தான் நினைத்த படி செய்ய வல்லன் –

————————————————————————————————————————

சபரிகரரான தம்மை இப்படி ஆக்கிற்று தன் அழகைக் காட்டி என்கிறார்
ஆழ்வாரைப் பெற்ற ஹர்ஷத்தாலே திருமேனி உஜ்ஜ்வலம் ஆனபடி -என்று பட்டர் அருளிச் செய்வார்
விசோதி தஜடஸ்ஸ் நாதச் சித்ரமால்யா நுலேபந -மஹார்ஹ வஸனோ ராமஸ் தஸ்தவ் தத்ர சரியாஜ்வலன்-

விட்டிலங்கு செஞ்சோதித் தாமரை பாதம் கைகள் கண்கள்
விட்டிலங்கு கருஞ்சுடர் மலையே திருவுடம்பு
விட்டிலங்கு மதியம் சீர் சங்கு சக்கரம் பரிதி
விட்டிலங்கு முடி யம்மான் மது சூதனன் தனக்கே –2-7-5-

விட்டிலங்கு செஞ்சோதித் தாமரை பாதம் கைகள் கண்கள்
விட்டு விளங்கா நின்றுள்ள சிவந்த தேஜஸை உடைத்தான தாமரைப் பூ போலே தலையிலே வைக்கப் புகுகிற திருவடிகளும்
அணைக்கப் புகுகிற கைகளும் குளிர நோக்குகிற கண்களும்
விட்டிலங்கு கருஞ்சுடர் மலையே திருவுடம்பு
அத் உஜ்ஜவலமான நீல பர்வதம் போலே யாயிற்று திரு மேனி
விட்டிலங்கு மதியம் சீர் சங்கு சக்கரம் பரிதி
மறு வற்று பிரகாசத்தை உடைத்தான சந்திரனைப் போலே யாயிற்று ஸ்ரீ பாஞ்ச ஜன்யம்
சக்கரம் பரிதி-ஆதித்யன் -கண்டதில் மின்னிற்று ஒன்றை உபமானமாக சொல்லும் அத்தனை இ றே
சீர் சங்கு-பகவத் ப்ரத்யாசத்தியாலே வந்த ஐஸ்வர்யம்
விட்டிலங்கு முடி
உக்த்தமான தேஜஸை எல்லாம் –முட்டாக்கு இடா நின்றுள்ள தேஜஸை உடைய முடி –
யம்மான் மது சூதனன் தனக்கே –
மதுவைப் போக்கினால் போலே என் விரோதி வர்க்கத்தைப் போக்கி என்னை அடிமை கொண்ட சர்வேஸ்வரனுக்கு –

——————————————————————————————————————–

தன் பக்கல் தான் பிரவணன் ஆகைக்கு கிருபா பரதந்த்ரனாய் அநேக காலம் வருந்தினான் அவன் என்கிறார் –

மது சூதனை யன்றி மற்றிலேன் எத்தாலும் கருமமின்றி
துதி சூழ்ந்த பாடல்கள் பாடியாட நின்றூழி யூழி தொறும்
எதிர் சூழல் புக்கு எனைத்தோர் பிறப்பும் எனக்கே யருள்கள் செய்ய
விதி சூழ்ந்ததால் எனக்கேல் யம்மான் திரிவிக்ரமனையே –2-7-6-

மது சூதனை யன்றி மற்றிலேன் –
விரோதி நிரசன சீலனை ஒழிய மற்று ஒரு ப்ராப்யத்தை உடையேன் அல்லேன் என்று அத்யவசித்து
எத்தாலும் கருமமின்றி
வேறு ஒரு பதார்த்தாலும் ஒரு பிரயோஜனமும் இன்றிக்கே ப்ராப்ய ஆபாசங்களாளிலும் ப்ராபக ஆபாசங்களாளிலும் நெகிழ்ந்து
அவனை ஒழிந்த எல்லாவற்றாலும் ஒரு பிரயோஜனம் இன்றிக்கே இருப்பர்
துதி சூழ்ந்த பாடல்கள்-
துதி என்று ஸ்துதிய குணமாய் -குணங்களை விளாக்குலை கொண்டு பேச வற்றான வாசக சப்தம் –
ஸ்தோத்ராத்மகமாய் ஸ்பஷ்டமாக வாசகமான பாடல் என்னவுமாம் –
பாடியாட நின்றூழி
ஹர்ஷத்தாலே பாடி ஆடும் படி நின்று
தேஹி மே என்று பிரயோஜனங்களை பற்றி அகலுகை அன்றிக்கே அதிலே நிலை நின்று
யூழி தொறும்
கல்பம் தோறும் கல்பம் தோறும் இதுவே யாத்ரையாம் படி
உமக்கு இப் பேற்றுக்கு அடி என் என்ன
எதிர் சூழல் புக்கு எனைத்தோர் பிறப்பும்
நான் இழவுக்கு யத்னம் பண்ணிப் போந்த காலம் எல்லாம் என்னைப் பெறுகைக்கு அவன் கிருஷி பண்ணிப் போருகையாலே பெற்றேன்
எதிரான சூழல் -என்னை அகப்படுத்திக் கொள்ளுகைக்கு ஈடான திரு வவதாரங்கள்
எனக்கே யருள்கள் செய்ய-
எனக்கும் பிறருக்குமாக அன்றிக்கே எனக்கே அருள்கள் பண்ணும்படி –
யம்மான் திரிவிக்ரமனையே –
எனக்கு என்னவே விதி சூழ்ந்தது
சர்வேஸ்வரனாய் வைத்து ஸ்ரீ வாமனனாய் சகல லோகங்களையும் திருவடியின் கீழே இட்டுக் கொண்டவனை –
அது பரதசை என்னும்படி எனக்கு என்னவே விதி சூழ்ந்தது
தம்மை விஷயீ கரித்து அல்லது அவனை இருக்க ஒட்டாமையாலே அவனுடைய க்ருபா குணத்தை விதி என்கிறது -ச தம் நிபதிதம் –

——————————————————————————————————————

உன்னை அனுபவிக்கும் இதுவே பிரயோஜனம் என்னும் மனசைத் தந்தாய் என்கிறார் –

திரிவிக்ரமன் செந்தாமரைக் கண் எம்மான் என் செங்கனி வாய்
உருவில் பொலிந்த வெள்ளிப் பளிங்கு நிறத்தனன் என்று என்று உள்ளி
பரவிப் பணிந்து பல்லூழி யூழி நின் பாத பங்கயமே
மருவித் தொழும் மனமே தந்தாய் வல்லை காண் என் வாமனனே –2-7-7-

திரிவிக்ரமன் செந்தாமரைக் கண் எம்மான் என்
சகல லோகங்களையும்-தன் ஸுலப்யத்தாலே கால் கீழே இட்டுக் கொண்டான்
என்னைத் தன் கண் அழகால் தோற்பித்து புறம்புள்ள துவக்கை அறுத்தான்
செங்கனி வாய் -உருவில் பொலிந்த வெள்ளிப் பளிங்கு நிறத்தனன்-
சிவந்து கனிந்த திரு அதரித்தின் நிறத்தில் உஜ்ஜவலமாய் வெள்ளைப் பளிங்கு போலே அதி தவளமான
திரு முத்தின் நிரையின் நிறத்தைக் காட்டி என்னை அநந்யார்ஹன் ஆக்கியவன்
என்று என்று உள்ளி -பரவிப் பணிந்து பல்லூழி யூழி நின் பாத பங்கயமே -மருவித் தொழும் மனமே தந்தாய் –
இப்படி பலகாலும் நினைத்தும் அடைவு கெடப் பேசியும் குண பரவசனாய் வணங்கி இப்படி கால தத்வம் உள்ளதனையும்
போக்யமும் பிராப்தமுமாய் உன் திருவடிகளையே அநந்ய ப்ரயோஜனமாய்க் கொண்டு அடிமை செய்யும் மனசையே தந்தாய்
விஷயாந்தரங்கள் அஸ்திரமுமாய் அபோக்யமும் ஆகையால் சஞ்சலம் ஹி மன-என்னும் படி இ றே இருப்பது –
வல்லை காண் என் வாமனனே —
சுக்கிராதிகள் வார்த்தை செவிப்படாத படி மஹா பலியை வடிவு அழகால் வஞ்சித்தால் போலே என்னை அநந்யார்ஹனாக்கிக் கொள்ள வல்லை காண்
இச் சக்தியை உடையவனுக்கு முடியாதது உண்டோ –

———————————————————————————————————————

என் திறத்தில் நீ பண்ணின உபகாரத்துக்கு பிரதியுபகாரம் இல்லை என்கிறார் –

வாமனன் என் மரகத வண்ணன் தாமரைக் கண்ணினன்
காமனைப் பயந்தாய் என்று என்று உன் கழல் பாடியே பணிந்து
தூ மனத்தனனாய் பிறவித் துழதி நீங்க என்னைத்
தீ மனம் கெடுத்தாய் உனக்கு என் செய்கேன் என் சிரீதரனே –2-7-8-

வாமனன் என் மரகத வண்ணன் தாமரைக் கண்ணினன்
ஸுலப்யத்தையும்-ஸ்ரமஹரமான வடிவு அழகையும் -அதுக்கு பரபாகமாய் தன் பேறாக நோக்கின கண் அழகையும் உடையவன்
காமனைப் பயந்தாய்
லோகத்தை எல்லாம் தன் அழகால் பிச்சேற்றும் காமனுடைய அழகுக்கும் உத்பாதகன் ஆனவனே
மானஸ அனுபவ வைஸத்யத்தாலே முன்னிலையாக பேசுவர் ஒரோ இடங்களிலே அதுக்கு மேலே சில பரிமாற்றங்களை ஆசைப் பட்டு
அது கிடைக்காமையால் படர்கையாகப் பேசுவர் -இவை இரண்டுக்கும் அடி அபி நிவேசம்
என்று என்று உன் கழல் பாடியே பணிந்து
இது திருநாமங்களையே இடை விடாதே ப்ரீதி பிரேரித்னாய் சொல்லி ஆத்தாளும் பர்யாப்தி பிறவாமையாலே உன் திருவடிகளில் விழுந்து –
தூ மனத்தனனாய் –
பந்த ஹேது அன்றிக்கே குண அனுபவமே யாத்ரையாம் படியான நிர்தோஷ அந்தகரணாய்
பிறவித் துழதி நீங்க –
ஜென்மம் ஆகிற துழதி உண்டு -தூர்த்துக்கம் -அது போம்படியாக
என்னைத்-தீ மனம் கெடுத்தாய் –
விஷயாந்தர ஸ்பர்சியான நெஞ்சைப் போக்குவதும் செய்தாய்
உனக்கு என் செய்கேன் என் சிரீதரனே –
ஸ்ரீ யபதியாகையாலே பூர்ணனான எனக்கு உன்னால் ப்ரத்யுபகாரமாக செய்யலாவது ஒன்றும் காண்கிறிலேன்-
பிரதிபகாரம் பண்ணி அல்லது நிற்க மாட்டுகிறிலேன் –

———————————————————————————————————————–

ஆடியாடியில் பிறந்த வியசனம் எல்லாம் போய் ஹ்ருஷ்டானாம் படி என்னுள்ளே வந்து புகுந்து அருளி
என்னுடைய இந்திரியங்களை நீ இட்ட வழக்கு ஆக்கினாய் என்று ப்ரீதர் ஆகிறார் –
பக்தி பூர்வகமாக உன்னை அனுபவியா நிற்க -பிரதி பந்தகங்களும் நீங்கி நிரதிசய ஹர்ஷம் பிறக்கும் படியாக
உன்னை என்னுள்ளே வைத்தாய் என்று ப்ரீதர் ஆகிறார் என்றுமாம் –

சிரீ இதரன் செய்ய தாமரைக் கண்ணன் என்று என்று இராப்பகல் வாய்
வெரீ இ அலமந்து கண்கள் நீர் மல்கி வெவ்வுயிர்த்து உயிர்த்து
மரீ இய தீ வினை மாள இன்பம் வளர வைகல் வைகல்
இரீஇ உன்னை என்னுள் வைத்தனை யென்னிருடீ கேசனே –2-7-9-

சிரீ இதரன்
ச்ரியா சார்த்தம் ஜகத் பத்தி ஆஸ்தே -என்று நித்ய ஸூ ரிகள் ஓலக்கத்திலே-பிராட்டியும் தானும் சேர இருக்கும்
இருப்பில் யாயிற்று இவர் ஊனில் வாழும் உயிரிலே ஆசைப்பட்டது –
செய்ய தாமரைக் கண்ணன்-
நீர் பாய்ந்த பயிர் போலே -அவள் சந்நிதியாலே குளிர்ந்த திருக் கண்களை உடையவன்
வக்ஷஸ்தலேந ச்ரியம் உத்வஹம் விபு -விஸ்தாரி பத்மோத்பல பத்ர லோசன–மைய கண்ணாள் -என்று இ றே அவனை அனுபவிக்கிறவள் கண் இருப்பது
என்று என்று இராப்பகல் வாய்-வெரீ இ அலமந்து கண்கள் நீர் மல்கி வெவ்வுயிர்த்து உயிர்த்து-மரீ இய தீ வினை மாள இன்பம் வளர வைகல் வைகல்-
பக்தி பாரவசயத்தாலே -இவர் தேஹ யாத்திரை இருக்கும் படி இ றே இது என்று பூர்வர்கள் நிர்வாகம்
ஆடியாடியிலே ஆடின ஆர்த்தி சொல்லுகிறது -இன்பம் வளர என்பதற்கு முன்னே -என்பர் பட்டர்
இராப்பகல் வாய்-வெரீ இ -இவள் இராப்பகல் வாய்-வெரீ இ-என்கிற இடம்
வாய் வெருவி அலமந்து -எங்கும் நாடி நாடி -என்கிற இடம் சொல்லுகிறது
கண்கள் நீர் மல்கி-தன குவளை ஒண் கண்ணா நீர் கொண்டாள்-என்கிறதைச் சொல்லுகிறது
வெவ்வுயிர்த்து உயிர்த்து-உள்ளம் மலங்க வெவ்வுயிர்க்கும் என்கிற இடம்
மரீ இய தீ வினை மாள -பொருந்தின துக்கம் சவாசனாமாக போம்படி
மரீ இய -மருவிய ஆயிரம் ஆண்டு முதலையின் கையிலே யானை இடர் பட்டால் போலே இவர் ஆடியாடியில் ஆற்றாமை –
இன்பம் வளர-
அந்தாமத்து அன்பு தொடங்கி இவ்வளவும் வர விளைந்த ப்ரீதியைச் சொல்லுகிறது
வைகல் வைகல்-
நாள் தோறும் நாள் தோறும்
இரீஇ உன்னை என்னுள் வைத்தனை
இருத்தி வைத்தாய் –
துக்க நிவ்ருத்திக்கும் ஸூக சித்திக்குமாக பண்ணின கிருஷி என்னுடைய ஹ்ருதய சந்நிதியே யாயிற்று
யென்னிருடீ கேசனே
என்னுடைய இந்திரியங்களும் எனக்கு பரிகரமாய் விரோதிக்கை தவிர்ந்து -இன்பம் வளருகைக்கு உனக்கு கையாள் ஆயின –

———————————————————————————————————————

எனக்கு மிகவும் உபகாரகன் ஆனவனை ஒரு காலும் விடாதே கிடாய் என்று திரு உள்ளத்தைக் குறித்து அநு சாஸிக்கிறார் –

இருடீகேசன் எம்பிரான் இலங்கை அரக்கர் குலம்
முருடு தீர்த்த பிரான் எம்மான் அமரர் பெம்மான் என்று என்று
தெருடியாகில் நெஞ்சே வணங்கு திண்ணம் அறி அறிந்து
மருடி யேலும் விடேல் கண்டாய் நம்பி பற்ப நாபனையே –2-7-10-

இருடீகேசன் எம்பிரான்-
இந்த்ரியங்களைக் கொண்டு விஷய பிரவணனாய் நசியாத படி தன் அழகாலே அவற்றைத் தன் பக்கலிலே ப்ரவணம் ஆக்கின மஹா உபகாரகன்
இலங்கை அரக்கர் குலம்-முருடு தீர்த்த பிரான் –
இலங்கையில் ராக்ஷஸ சந்தானத்திலே விபீஷணாதிகளை ஒழிய முருடான ராவணாதிகளை நிரசித்தாப் போலே யாயிற்று
என்னுடைய இந்த்ரய வஸ்யத்தை தவிர்த்த படி
எம்மான் அமரர் பெம்மான் –
விஷயாந்தர பிராவண்யத்தை தவிர்த்த மாத்திரமே அன்றிக்கே நித்ய ஸூ ரிகளை அனுபவிக்குமா போலே என்னை அனுபவிப்பித்தவன் –
என்று என்று-
இப்படி நினையா நின்று கொண்டு
தெருடியாகில்
தெருளுதியாகில்-அறிவுடைய யாகில் -ஞான இந்திரியங்களுக்கும் அறிவுக்கும் வாய்த்தலையான ஏற்றம் உண்டாகில்
நெஞ்சே வணங்கு –
உபகாரகனான அவன் திருவடிகளில் விழப் பார்
திண்ணம் அறி
இத்தை ஓலக்க வார்த்தை என்று இராதே த்ருடமாக புத்தி பண்ணு
அறிந்து
அவன் விட அடான் என்று அறிந்து
மருடி யேலும் விடேல் கண்டாய் –
உனக்கு ஒரு போதாக அயோக்யதா அனுசந்தானத்தாலே அகல நினைப்பதொரு அறிவு கேடு உண்டு -அவ்வளவிலும் விடாதே கிடாய்
நம்பி பற்ப நாபனையே –
அவன் குண பூர்த்தி இருந்த படி கண்டாயே
வடிவு அழகு இருந்தபடி கண்டாயே
முன்பு உபகரித்து நின்ற படி கண்டாயே
இவ்விஷயத்தை விட்டால் எத்தைக் கொண்டு உஜ்ஜீவிக்க –

————————————————————————————————————————–

அத்யந்த விலஷணனாய் இருந்து வைத்து அத்யந்த ஸூலபனாய் என்னை அடிமை கொண்டவன் என்னை அல்லது அறியான் என்கிறார் –

பற்பநாபன் உயர்வற உயரும் பெரும் திறலோன்
எற்பரன் என்னை யாக்கிக் கொண்டு எனக்கே தன்னைத் தந்த
கற்பகம் என்னமுதம் கார் முகில் போலும் வேங்கட நல்
வெற்பன் விசும்போர் பிரான் எந்தை தாமோதரனே –2-7-11-

பற்பநாபன்-
ஜகத் உத்பத்தி காரணமான திரு நாபி கமலத்தை உடையவன் –
உயர்வற உயரும் பெரும் திறலோன்
அபரிச்சேதயமான ஸுர்ய வீர்யாதி குண பிரதையை உடையவன் –
திறல்-பர அபிபாவன சாமர்த்தியம் -அது அல்லாத குணங்களுக்கு உப லக்ஷணம்
எற்பரன் –
அம் மேன்மை உடையவன் மத்யேக சித்தன்
என்னை யாக்கிக்
என்னை தனக்கு அர்ஹனாக்கி
கொண்டு
பரிக்ரஹித்து
எனக்கே
அசாதாரணமாக
தன்னைத் தந்த-கற்பகம் –
உதார குணத்தில் பிரசித்தமான கல்பக தருவில் காட்டில் இவனுக்கு வ்யாவ்ருத்தி சொல்லுகிறது –
அர்த்தியை உண்டாக்கிக் கொடுக்க மாட்டாது
சாதன அனுஷ்டானம் பண்ணாதார் பக்கல் தான் மேல் விழுமது இல்லை
ஒருவனுக்கே குறைவற கொடுக்க மாட்டாது
பலன்களைக் கொடுக்குமத்தனை போக்கி தன்னைக் கொடுக்குமது இல்லை
என்னமுதம்-
எனக்கு நிரதிசய போக்யனானவனே –
தானே போக்யமாக இருக்குமது இல்லையே
கார் முகில் போலும் வேங்கட நல்-வெற்பன் –
இவ் உதார குணத்துக்கு அடி திருமலையில் சம்பந்தம் ஆயிற்று
கொடுத்தோம் என்று நினையாதே கொடுக்கும் மேக ஸ்வ பாவமான திருமலை
விசும்போர் பிரான் எந்தை தாமோதரனே –
நித்ய ஸூ ரிகளுக்கு நிர்வாஹகனாய் வைத்து ஆஸ்ரிதைகளான இடைச்சிகளுக்கு கட்டவும் அடிக்கவும் படி இருக்கிற
ஸுலப்யத்தைக் காட்டி என்னை அடிமை கொண்டவன் –

—————————————————————————————————————————-

பன்னிரண்டாம் பாட்டில் எற் பரன்-என்று என் அளவில் செய்தால் போலே தானே கட்டக் காணும் அத்தனை அல்லது
பகவத் ஞானத்திலே அபி மானிகளான ப்ரஹ்மாதிகளுக்கும் ஸ்வ யத்னத்தால் அவனை அறிய ஒண்ணாது -என்கிறார் –

தாமோதரனைத் தனி முதல்வனை ஞாலம் உண்டவனை
ஆமோ தரமறிய ஒருவர்கென்றே தொழுமவர்கள்
தாமோதரன் உருவாகிய சிவற்கும் திசை முகற்கும்
ஆமோ தரமறிய எம்மானை என்னாழி வண்ணனையே –2-7-12-

தாமோதரனைத் தனி முதல்வனை ஞாலம் உண்டவனை
ப்ரஹ்மாதிகள் பாசுரம் இருக்கிற படி -ஆஸ்ரித பாரதந்தர்யம் ஒருவருக்கும் தரை காணப் போமோ –
தனி முதல்வனை
சதேவ என்கிறபடியே -ஜகத்துக்கு த்ரிவித காரணமும் தானே யாய் இருக்கிற படியை தான் அறியப் போமோ –
ஞாலம் உண்டவனை
ஆபத் ஸகத்வத்தைத் தான் அறியப் போமோ
ஆமோ தரமறிய ஒருவர்க்கு -என்றே தொழுமவர்கள்
தாமோதரன் உருவாகிய சிவற்கும் திசை முகற்கும்
ஆமோ தரமறிய-
எங்களை ஒழிய ஒருவருக்குத் தான் அறியப் போமோ என்பர்கள் -இப்படி சொல்லிக் கொண்டு தொழும் ஸ்வ பாவருமாய்
-அவனுக்கு சரீரவத் அந்தரங்கரான ருத்ரனுக்கும் ப்ரஹ்மாவுக்கும் தான் அறியலாமோ
எம்மானை என்னாழி வண்ணனையே-
தன் குண ஆர்ணவத்தை என் பக்கலிலே மடுத்து என்னை அடிமை கொண்டவனை –
எம்மானை என்னாழி வண்ணனையே-தாமோதரனைத் தனி முதல்வனை ஞாலம் உண்டவனை-ஆமோ தரமறிய ஒருவர்கென்றே
தொழுமவர்களாய் -தாமோதரன் உருவாகிய சிவற்கும் திசை முகற்கும்- தரமறிய ஆமோ–என்று அந்வயம்-

—————————————————————————————————————————-

இது திருவாய் மொழி கற்றவர்களை இது திருவாய் மொழி தானே அவன் திருவடிகளில் சேர்க்கும் என்கிறார்-

வண்ண மா மணிச் சோதியை அமரர் தலைமகனை
கண்ணனை நெடுமாலைத் தென் குருகூத்ச் சடகோபன்
பண்ணிய தமிழ் மாலை யாயிரத்துள் இவை பன்னிரண்டும்
பண்ணில் பன்னிரு நாமப் பாட்டு அண்ணல் தாள் அணைவிக்குமே–2-7-13-

வண்ண மா மணிச் சோதியை –
அழகிய நிறத்தை உடைத்தாய் -பெரு விலையனான நீல மணி போலே இருக்கிற வடிவை உடையவனை
அமரர் தலைமகனை
இவ் வழகு நித்ய ஸூ ரிகளாலும் அனுபவித்து முடிக்க ஒண்ணாத படி அவ்வருகாய் இருக்கை
கண்ணனை-
இவ் வழகு விலக்ஷண அதிகாரமாய் அன்றிக்கே அஸ்மாதாதிகளுக்கும் ஸூ லபனாக்கை
நெடுமாலைத்
என் அளவில் பர்யவசியாதே என்னோடே பரம்பரயா சம்பந்தித்தவர்கள் அளவும் செல்லும் வியாமோஹ அதிசயத்தை உடையவனை
தென் குருகூத்ச் சடகோபன்
பண்ணிய தமிழ் மாலை யாயிரத்துள் இவை
வேதம் போலே அடி அன்றிக்கே இருக்கிறது அன்று -அப்வருஷேயம் -என்னுமதில் காட்டிலும் விலக்ஷணமாய் இருக்கிறதாயிற்று வக்த்ரு சுத்தியால்
பன்னிரண்டும் -பண்ணில் பன்னிரு நாமப் பாட்டு –
பண்ணில் -இவை தான் பண்ணிலே புணர்க்கப் பட்டவை
ஸ்ரீ வைஷ்ணவ சிஹ்னமான திரு நாமங்களை வைத்துப் பாடினவை
அண்ணல் தாள் அணைவிக்குமே–
சர்வேஸ்வரன் திருவடிகளை சேர்க்கும்
இப்பத்தோட்டை சம்பந்தம் தானே கேசவன் தமராக்கும் –

———————————————————————————————————————

கந்தாடை அப்பன் திருவடிகளே சரணம்
பெரியவாச்சான் பிள்ளை திருவடிகளே சரணம்
வாதி கேசரி அழகிய மணவாள ஜீயர் திருவடிகளே சரணம்
வடக்கு திருவீதி பிள்ளை திருவடிகளே சரணம்
நம்பிள்ளை திருவடிகளே சரணம்
நம் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம்
திருக் குருகைப் பிரான் பிள்ளான் திருவடிகளே சரணம்
பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம்-

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s


%d bloggers like this: