திருவாய்மொழி இருபத்து நாலாயிரப்படி -2-2-

கீழ் தமக்கு பிறந்த ஆற்றாமையை மறக்கும் படி முகம் கொடுக்கையால் வந்த ப்ரீதி பிரகர்ஷத்தை அனுபவித்து
இதுக்கு அடி-அவனுடைய நிரதிசய போக்யதை-என்றும் அதுக்கு அடி ஸ்ருஷ்ட்ருத்வ வாத்சல்ய ப்ரமுக ஸமஸ்த கல்யாண குணாத்மகனாகை –
அதுக்கு அடி ஸர்வேச்வரத்வம் என்றும் இம் முகத்தால் ப்ராசங்கிகமாக பரத்வத்தை அனுசந்தித்து அத்தை உபபாதிக்கிறார் –
கீழே சோராத எப்பொருட்க்கும் ஆதியாம் சோதிக்கு -என்று ப்ரஸ்துதமான ஈச்வரத்வத்தை தெரிய பிறர்க்கு உபதேசிக்கிறார் ஆகவுமாம்-
இப்பரத்வம் முதல் திருவாய் மொழியிலே சொல்லிற்று அன்றோ என்னில்-
இவர் தாம் ஒரு கால் அனுபவித்த குணத்தையே அபூர்வமாக அனுபவிக்க வல்ல அபி நிவேசத்தை உடையவர் –
அவனும் அநுபூத குணங்களையே அபூர்வமாக அனுபவிப்பிக்க வல்லவன் –
அதுவே யன்று-அங்கு தாம் அனுபவித்தார் -இங்கு பிறர்க்கு உபதேசிக்கிறார்
அங்கு அன்வயத்தாலே உபபாதித்தார் -இங்கு -அன்வய வ்யதிரேகங்கள் இரண்டாலும் உபபாதிக்கிறார்
அங்கு சுருதி பிரகிரியையாலே -இங்கு இதிகாச புராண ப்ரக்ரியையாலே –
அங்கு பரத்வத்திலே பரத்வம் இங்கு அவதாரத்தில் பரத்வம் –

—————————————————————————————————

இது திருவாய் மொழியில் சொல்லுகிற பரத்வத்தை சங்க்ரஹேண சொல்லுகிறார்
-ஸமஸ்த கல்யாண குணாத்மகனாய் பிரளய ஆபத் சகனான கிருஷ்ணனே ஈஸ்வரன் என்கிறார் –

திண்ணன் வீடு முதல் முழுதுமாய்
எண்ணின் மீதியன் எம்பெருமான்
மண்ணும் விண்ணும் எல்லாம் உடன் உண்ட நம்
கண்ணன் கண் அல்லது இல்லையோர் கண்ணே –2-2-1-

திண்ணன்
த்ருடம் –
வீடு முதல் முழுதுமாய்
மோக்ஷ ப்ரப்ருத்ய அசேஷ புருஷார்த்த ப்ரதனாய்
திண்ணன் வீடு முதல் முழுதுமாய்-
ஒரு நாளும் அழியாத பரமபதம் தொடக்கமான சகல லோகங்களையும் உடையனாம் என்றுமாம்
எண்ணின் மீதியன் –
எண்ணுக்கு மேற்பட்டான் –
அசங்க்யேயமான கல்யாண குண கணன்-
கீழ் புருஷார்த்த பிரதத்வம் ஆகிற உதார குண பரமான போது அநுக்த குணங்களை சொல்லிற்றாகக் கடவது
எம்பெருமான்-
குண விபூதிகளைக் காட்டி என்னை எழுதிக் கொண்டவன் –
மண்ணும் விண்ணும் எல்லாம் உடன் உண்ட-
பூம் அந்தரிஷாதிகளை பிரிகதிர் படாமே தரம் பாராதே ஒரு காலே திரு வயிற்றிலே வைத்து ரஷித்த
நம்-கண்ணன்-
என்று -க்ருஷ்ண ஏவ ஹி லோகா நாம் உத்பத்திரபிசாப்ய -க்ருஷ்ண ஸ்யஹிக்ரு தேபூத மிதம் விஸ்வம் சராசரம் -என்கிற பிராமண ப்ரஸித்தியைச் சொல்லுகிறது
நம் -என்று அத்தை நமக்கு பிரகாசிப்பித்தவன்
கண் –
த்ருஷ்ட்டி -நிர்வாஹகன் –
களை கண் -என்று நிர்வாஹகரை சொல்லக் கடவது இ றே
அல்லது இல்லையோர் கண்ணே-
வேறு ஒரு த்ருஷ்ட்டி இல்லை -அர்த்தம் இன்றிக்கே -பீலிக் கண் -மாலைக் கண் -என்னுமா போலே-யுக்தி மாத்ரமாக இருப்பது ஓன்று இல்லை
கண்ணன் கண் -என்றது அன்வயத்தாலே
அல்லது இல்லையோர் கண் – என்றது வியதி ரேகத்தாலே
இல்லையோர் கண் -இது திண்ணம் –

—————————————————————————————————–

அல்லது இல்லை -என்கிறது என்-ருத்ராதிகளும் ஈஸ்வரர்களாய் அன்றோ இருக்கிறது என்ன
அவர்கள் அநீஸ்வரத்வம் இன்றாக பிரதிபாதிக்க வேண்டும் படி அப்ரஸித்தமாய் இருக்கிறதோ என்கிறார் –

ஏ பாவம் பரமே யேழு லகும்
ஈ பாவம் செய்து அருளால் அளிப்பாரார்
மா பாவம் விட அரற்குப் பிச்சை பெய்
கோபால கோளரி யேறன்றியே –2-2-2-

ஏ பாவம் பரமே –
இவனுடைய பரத்வம் சாத்யமாய் -சாதிக்க வேண்டுவதே -என்ன பாபமோ என்கிறார் -ஏ என்றது ஓ என்றபடி -விஷயத்தை அதிசய ஸூ சகம் –
பரமே
ஞானம் பிறந்தால் குண அனுபவம் பண்ணுகை அன்றிக்கே-சிலருடைய விப்ரதிபத்தியை பரிஹரிக்கை பரமாவதே
யேழு லகும்-ஈ பாவம் செய்து அருளால் அளிப்பாரார்-
சகல சேதனருடைய பாபங்களையும் தன் கிருபையால்
போக்கி ரக்ஷிப்பார் யார் –
ஈ பாவம் செய்து
பாவங்களை ஈயும்படி பண்ணி
ரக்ஷிப்பார் இன்னார் என்னாதே ஆர் என்கிறது பிரதிவாதிகளும் இசையை வேண்டும்படியான பிராமண சித்தி
பாவநஸ் சர்வ லோகாநாம் த்வமேவ
நஹி பாலான சாமர்த்தியம் ருதே சர்வேஸ்வரம் ஹரிம்
மா பாவம் விட அரற்குப் பிச்சை பெய்-கோபால கோளரி யேறன்றியே-
அதில் ஈஸ்வர அபிமானிகளை ரக்ஷிக்கும் படி சொல்லுகிறது –
லோக குருவுமாய் -பிதாவுமாய் இருக்கிறவன் தலையை அறுத்த பாபம் விட்டுப் போம் படி
வாம் அங்குஷ்ட நாகாக்ரேண ச் சின்னம் தஸ்ய சிரோமய
தன்னுடைய ஜென்ம ஆதிக்யமும் ஞான ஆதிக்யமும் செருக்கு உடலாய் பாபார்ஜன ஹேதுவான படி
அரற்கு
அரனுக்கு
பிச்சை பெய்-
தன் திரு உடம்பில் ஸ்வேத ஜலத்தாலே அவன் கபாலத்தை நிறைத்தவன்
தத்ர நாராயண ஸ்ரீ மான் மாயா பிஷாம் ப்ரியாசிதாம்-என்று அவன் அபேக்ஷிக்க
ததஸ் தேனஸ்வகம் பார்ஸ்வம் நகாக்ரேண விதாரிதம் விஷ்ணோ பிரஸாதாத் ஸூஸ்ரோணி கபாலந்தத் சகஸ்ரதா
ஸ்புடிதத் பஹு தாயாதாம் ஸ்வப்வப்தத நம்யதா -என்னக் கடவது இறே-
கோபால கோளரி யேறன்றியே-
சிறியாரை ரக்ஷிக்கும் படி சொல்லுகிறது -ஸ்ரீ நந்தகோபர் திரு மகனாய் வந்து திருவவதரித்து –
அவர் சீராட்டி வளர்க்க -அத்தாலே மேனானித்து இருக்குமவன்
கோள்-என்று மிடுக்காதல் -பிரதிபக்ஷத்தை கிரஹிக்கும் என்னுதல்
இடையர்கள் உடைய சத்ருக்களை கொள்ளும் என்கை
கோளரி ஏறு –
நித்ய ஸூ ரிகளுக்கு நிர்வாஹகன் ஆனவன்
இடையருக்கு நியாம்யகனாய்ப் பெற்ற மேனாணிப்பு-
அரற்குப் பிச்சை பெய்-கோபால கோளரி யேறன்றியே-
ருத்ரன் பாதகி யாயிற்று
தன் நிலை குலையாத ஏற்றத்தோடே ஆயிற்று
இவன் ரக்ஷிப்பது தாழ நின்ற இடத்தே யாயிற்று
ஹிமவானிலே யாதல் -திருப் பாற் கடலிலே யாதல்
யேறன்றியே-அளிப்பார் யார் –
தலை அறுப்புண்டும்
தலையை அறுத்து பாதகியாயும்
நின்ற இவர்களை ஈஸ்வரன் என்னவோ
கர்ம வஸ்யரை ஈஸ்வரராக சொல்ல ஒண்ணாது இறே

—————————————————————————————————–

சீலப் பிராஸுர்யத்தாலும் த்ரைவிக்ரமான அதி மானுஷ சேஷ்டிதத்தாலும் இவனே ஈஸ்வரன் என்கிறார் –

ஏறனைப் பூவனைப் பூ மகள் தன்னை
வேறின்றி விண் தொழத் தன்னுள் வைத்து
மேறன்னை மீதிட நிமிர்ந்து மண் கொண்ட
மாறனில் மிக்குமோர் தேவுமுளதே–2-2-3-

ஏறனைப் பூவனைப் பூ மகள் தன்னை-
த்ரயீ மயனான பெரிய திருவடியை வாகனமாக உடைய ஈஸ்வரனோடு ஓக்க தானும் ருஷப வாஹனன் என்று அபிமானித்து இருக்கும் ருத்ரனையும்
பத்ம யோனித்வத்தாலே-அஜன் -என்று அபிமானித்து இருக்கும் ப்ரஹ்மாவையும்
பரிமளம் ஒரு வடிவு கொண்டால் போலே நிரதிசய போக்யையான பிராட்டியையும்
தன்னை -என்று அவளுக்கு உண்டான ப்ராதான்யம் இருக்கிற படி
ஏறனைப் பூவனைப்-என்று சாத்தனை கூத்தனை என்றால் போலே அநாதர உக்தியாலும் இவள் பிரதான்யம் தோற்றுகிறது-
வேறின்றி விண் தொழத் தன்னுள் வைத்து-
அந்நிய பரரான அவர்களையும் -அநந்ய பரையான பிராட்டியையும் தரம் பாராதே ஓக்க உடம்பு கொடுத்த நீர்மைக்கு தோற்று நித்ய சூ ரிகள் தொழா நிற்பர்கள் ஆயிற்று
கூறாளும் தனி உடம்பன் -என்கிறபடியே வ்யவஸ்திதமாக உடம்பு கொடுக்கை
விண் தொழ-
மஞ்சா க்ரோசந்தி -இத்யாதி
இங்கு உள்ளார் ஐஸ்வர்யம் என்று இருப்பார்கள்
அங்கு உள்ளார் சீலம் என்று தோற்று இருப்பார்கள்
தாழ தாமரையான் -இத்யாதி
மேறன்னை –
மேல் தன்னை என்றபடி -அப்பால் மிக்கு -என்கிறபடியே உபரிதன லோகங்களையும் விஞ்சும் படி அநாயாசேன வளர்ந்து
எல்லாவற்றையும் தன் திருவடிகளின் கீழே இட்டுக் கொண்ட
மீதிட நிமிர்ந்து மண் கொண்ட
மாறனில் –
மால் தனில்
இவ்வதி மானுஷ சேஷ்டிதத்தை உடைய சர்வேஸ்வரனில் காட்டில்
மிக்குமோர் தேவுமுளதே-
மாற்று ஈஸ்வரன் என்று எடுத்து -கட்டக்குடி -என்று கழிக்கலாவாரும் இல்லை –
எல்லார் தலையிலும் காலை வைத்தவனை ஈஸ்வரன் என்னவோ
இவன் காலிலே துகை உண்டவர்களை ஈஸ்வரன் என்னவோ –

——————————————————————————————————

பூவுக்கு ஈடான ஸுகுமார்யமும் பூஜைக்கு ஈடான ப்ராதான்யமும் அவனை ஒழிய வேறு ஒரு வியக்தியிலே
இல்லாமையால் இவனே ஈஸ்வரன் என்கிறார் –

தேவும் எப்பொருளும் படைக்க
பூவில் நான்முகனைப் படைத்த
தேவன் எம்பெருமானுக்கு அல்லால்
பூவும் பூசனையும் தகுமே –2–2-4–

தேவும் எப்பொருளும் படைக்க-பூவில் நான்முகனைப் படைத்த-
தேவ ஜாதி முதலான சகல பதார்த்தங்களையும் உண்டாக்குகைக்காக திரு நாபீ கமலத்தில் தன்னையும் மிகும்படியான சதுர்முகனை ஸ்ருஷ்டித்த –
தேவன் –
ஸ்ருஷ்ட்ருதவத்தால் வந்த த்யுதி என்னுதல்-
ஸ்ருஷ்ட்டி அவனுக்கு நிலை என்னுதல்
ஸுந்தர்யாதிகளால் வந்த விளக்கம் என்னுதல் –
எம்பெருமானுக்கு அல்லால்-
ஸ்ருஷ்ட் யுபகாரத்தாலும் அழகாலும் என்னை எழுதிக் கொண்டவனுக்கு அல்லது
பூவும் பூசனையும் தகுமே –
பூத்தகுவது ஸூ குமாரனுக்கு –
பூஜை தகுவது பிறப்புக்கு –
சிக்குத் தலைவனுக்கு பூ தகாது
பிச்சை உண்ணிக்கு பூசனை தகாது
ஆவியோர்காத்ர சத்ருசம்
தமிமம் சர்வ சம்பன்னம் அர்ச்சயம் அர்ச்சித்தும் இச்சாம்ஸ் சர்வே சம்மந்து மர்ஹத –

———————————————————————————————————-

புண்டரீகாக்ஷன் ஆகையால் அவனே ஈஸ்வரன் என்கிறார் –

தகும் சீர்த் தனி முதலினுள்ளே
மிகும் தேவும் எப்பொருளும் படைக்க
தகும் கோலத் தாமரைக் கண்ணன் எம்மான்
மிகும் சோதி மேலறிவார் யவரே –2-2-5-

தகும் சீர்த் தனி முதலினுள்ளே-
தனக்கு தகுதியான ஸ்ருஷ்ட்ருத்வ சக்த்யாதி குணங்களை உடையனாய் -தனக்கு ஸ்வம்மாய் –
ஏக காரணமான மூல பிரக்ருதியினுள்ளே
ஏக காரணம் என்று -பரமாணு காரண வாந்தியை வ்யாவர்த்திக்கிறது –
அதுக்கும் அடியான-பஹுஸ்யாம் -என்கிற சங்கல்ப ஞானத்தின் உள்ளே என்னவுமாம்
மிகும் தேவும் –
தன்னோடே விகல்பிக்கலாம் படி கொள் கொம்பு மூடப் படர்ந்த தேவ ஜாதியையும்
வில்லை வளைத்த போதாக அதிகம் மேநிரே விஷ்ணும் -என்னும் படி இ றே அவர்கள் மிகை
எப்பொருளும் படைக்க-
மற்று உள்ள பதார்த்தங்களை எல்லாம் உண்டாக்க
தகும் கோலத் தாமரைக் கண்ணன் எம்மான்-
தகும் என்னும் இடத்தை ஸ்பஷ்டம் ஆக்குவதாய் -ரக்ஷகத்வம் இல்லையே யானாலும் விடப் போகாதபடி தர்ச நீயமான
அக் கண் அழகாலே என்னை ஜிதம் என்னப் பண்ணினவன் –
யதா கப்யாசம் புண்டரீக ஏவம் அஷிணி-ராம கமல பத்ராஷ
மிகும் சோதி –
பரஞ்சோதி ரூபசம்பத்த்ய–நாராயண பரஞ்சோதி -என்று நாராயண அனுவாக ஸித்தமான பரதத்வம்
மேலறிவார் யவரே-
இவனை ஒழிய வேறே சிலர் உண்டு என்று சொன்னால் வைதிகராய் இருப்பாரில் இசைவார் உண்டோ -என்கை
இவ் உபநிஷத் பிரசித்தி வேறு ஒருவர்க்கு உண்டோ என்கை
வைதிக –க — தஸ் யோத்பத்திர் நிரூப்யதாம்-

——————————————————————————————————-

பிரளய ஆபத்தில் சகல பதார்த்தங்களையும் திரு வயிற்றிலே வைத்து ரஷிக்கையாலும் இவனே ஈஸ்வரன் என்கிறார் –

யவரும் யாவையும் எல்லாப் பொருளும்
கவர்வின்றித் தன்னுள் ஒடுங்க நின்ற
பவர்கொள் ஞான வெள்ளச் சுடர் மூர்த்தி
அவர் எம் ஆழியம் பள்ளியாரே –2-2-6-

யவரும் யாவையும் எல்லாப் பொருளும்-
சேதன அசேதன வர்க்கமும் ஒன்றும் குறையாத படி எல்லா வற்றையும்
கவர்வின்றித் –
கவராத படி -பரஸ்பரம் நெருங்காத படி
தன்னுள் ஒடுங்க நின்ற-
தன் திரு வயிற்றிலே ஒதுங்கும் படி நின்ற –
தன் சங்கல்ப ஏக தேசத்திலே என்னவுமாம்
தத் பஸ்ய அஹம் சர்வம் தஸ்ய குஷவ் மஹாத்மன-என்னக் கடவது இ றே
பவர்கொள் ஞான வெள்ளம் –
பரம்பா நின்றுள்ள ஞான வெள்ளத்தையும்
சுடர் மூர்த்தி யவர் –
நிரவதிக தேஜோ ரூபமான திரு மேனியையும் உடையவர்
எம் ஆழியம் பள்ளியாரே –
பிரளய ஆர்ணவத்திலே ரக்ஷண அர்த்தமாக வந்து கண் வளர்ந்து அருளியவர் –
பிரளய ஆபத்சகாரானவர் ஸ்ருஷ்டமான ஜகத்தின் உடைய ரக்ஷண அர்த்தமாக வந்து திருப் பாற் கடலிலே கண் வளர்ந்து அருளியவர் என்றுமாம் –
ஆழியம் பள்ளியாரே –-
கடலைப் படுக்கையாகக் கொண்டார்
பாயலும் பள்ளியும் பாழியும் படுக்கை
எம் –
என்று தாம் இருக்கிற சம்சாரத்திலே வந்து கண் வளர்ந்து அருளிற்று -தம்மை உஜ்ஜீவிப்பைக்கு என்று –

——————————————————————————————————-

அகடிதகடமான சாமர்த்யத்தாலும் இவனே ஈஸ்வரன் என்கிறார் –

பள்ளி யாலிலை யேழுலகும் கொள்ளும்
வள்ளல் வல் வயிற்றுப் பெருமான்
உள்ளுள்ளார் அறிவார் அவன் தன்
கள்ள மாய மனக் கருத்தே –2-2-7-

பள்ளி யாலிலை –
படுக்கை -ஆலம் தளிர்
யேழுலகும் கொள்ளும்-
அதில் கண் வளர்ந்து அருளுகிற சிறு பிள்ளை வயிறு ஜகத் எல்லாம் கொள்ளுகிறது
வள்ளல் வல் வயிற்றுப் பெருமான்-
வள்ளல் தனமாவது -புக்கார்க்கம் எல்லாம் இடம் உண்டாய் இருக்காய்
வலிமை யாவது -பிரளயத்துக்கு அஞ்ச வேண்டாத படி நிர்ப்பயமாய் இருக்கை
பெருமான் -இப்படி ரக்ஷிக்க வேண்டிற்று உடையவன் ஆகையால்
உள்ளுள்ளார் அறிவார் அவன் தன்-கள்ள மாய மனக் கருத்தே –
–அத்யகாதமாய் ஒருவருக்கும் தெரியாதே
அறிந்த தோற்றம் -ஆச்சர்யமான மானஸ வ்யாபாரமானது ஒருவருக்கும் அறிய ஒண்ணாது
அவனுடைய பாஹ்யமான வியாபாரமும் நிலம் அன்று
மானஸ வியாபாரமும் ஒருவருக்கும் அறிய நிலம் அன்று என்கிறது –

———————————————————————————————————

சங்கல்பத்தாலே ஸ்ருஷ்ட்டி ரக்ஷணங்களைப் பண்ணுகையாலும் இவனே ஈஸ்வரன் என்கிறார் –

கருத்தில் தேவும் எல்லாப் பொருளும்
வருத்தித்த மாயப்பிரானை யன்றி யாரே
திருத்தித் திண்ணிலை மூவுலகும் தன்னுள்
இருத்திக் காக்கும் இயல்வினரே –2-2-8-

கருத்தில் தேவும் எல்லாப் பொருளும்-வருத்தித்த –
தன் சங்கல்பத்திலே தேவ ஜாதி முதலாக சகல பதார்த்தங்களையும் -நிவர்த்திப்பித்த -உண்டாக்கின -ஸ்ருஷ்டித்த
மாயப்பிரானை யன்றி யாரே-
ஆச்சர்ய பூதனான சர்வேஸ்வரனை ஒழிய மற்று யார்
திருத்தித் திண்ணிலை மூவுலகும் தன்னுள்-இருத்திக் காக்கும் இயல்வினரே
மூவுலகும் திண்ணியதாம் படியாக திருத்தி தன் சங்கல்பத்திலே வைத்து
ஒரு நோவு வராதபடி அவதானம் பண்ணி நோக்குகையை இயல்பாக உடையவர் -ஸ்வ பாவமாக உடையவர் மற்று யார்
ததை ஷத பஹுஸ்யாம்
நஹி பாலன சாமர்த்தியம் ருதே சர்வேஸ்வரம் ஹரிம் –

————————————————————————————————————

ஸ்ருஷ்ட்டி ஸ்திதி சம்ஹாரங்கள் மூன்றும் இவன் இட்ட வழக்கு ஆகையால் இவனே ஈஸ்வரன் என்கிறார் –

காக்கும் இயல்வினன் கண்ண பெருமான்
சேர்க்கை செய்து தன்னுந்தி யுள்ளே
வாய்த்த திசைமுகன் இந்திரன் வானவர்
ஆக்கினான் தெய்வ வுலகுகளே –2-2-9-

காக்கும் இயல்வினன் கண்ண பெருமான்-
ரக்ஷணத்தை ஸ்வ பாவமாக உடையவன்
ந சம்பதாம் சமாஹாரே-இத்யாதி
ரக்ஷண அர்த்தமாக கிருஷ்ணனாய் வந்து அவதரித்த சர்வேஸ்வரன்
சேர்க்கை செய்து –
சம்ஹார காலம் வந்த வாறே -தம ஏகி பவதி-என்கிறபடியே தன் பக்கலிலே சேர்க்கையை செய்து
தன்னுந்தி யுள்ளே-வாய்த்த திசைமுகன் இந்திரன் வானவர்
ஆக்கினான் தெய்வ வுலகுகளே –
தன்னுடைய திரு நாபீ கமலத்தில் ஸ்ருஷ்ட்ருத்வத்தில் விலக்ஷணமான ப்ரஹ்மா இந்திரன் அல்லாத தேவதைகள் தேவ லோகங்கள் இவற்றை உண்டாக்கினான் –

—————————————————————————————————————

இவனே ஈஸ்வரன் என்கிற இப் பொருளுக்கு அவர்கள்ஸ்து தி வாக்யமே பிரமாணம் -என்கிறார் –

கள்வா எம்மையும் ஏழுலகும் நின்
னுள்ளே தோற்றிய இறைவ என்று
வெள்ளேறன் நான்முகன் இந்திரன் வானவர்
புள்ளூர்தி கழல் பணிந்து ஏத்துவரே–2-2-10-

உன் ஐஸ்வர்யத்தை மறைத்து எங்களுக்குத் தெரியாதபடி வந்து நிற்கிறவனே
பரதந்த்ரனாய் தன் ஸ்வா தந்தர்யத்தை அபலிக்கை இ றே-களவாவது –
கைலாச யாத்திரையில் இது பிரகாசிக்கிறது
நமோ கண்டாய கர்ணாய நம கட கடாயச -என்று இவன் ஸ்தோத்ரம் பண்ணின படியை வாசிக்கக் கேட்ட ப்ராஹ்மணன்
ஸ்தோத்ரம் பண்ணி அறியாத வாயாகையாலே மீன் துடிக்கிறபடி பாராய் -என்றான்
நாத்தழும்ப நான்முகனும் ஈசனுமாய் முறையால் ஏத்த -என்கிறபடியே வாய் தழும்பு ஏறிக் கிடக்கிறது அன்றோ
நீ மறைத்து நிற்கிற நிலையை நாங்கள் அறிந்திலோம் ஆகில் செய்வது என்-என்கிறார்கள் –
எம்மையும் ஏழுலகும் நின்-னுள்ளே தோற்றிய இறைவ என்று-
அது களவு என்னும் இடத்தை உபபாதிக்கிறார்கள் –
எங்களையும் நாங்கள் இருக்கிற லோகங்களையும் உன் சங்கல்ப ஏக தேசத்தில் தோற்றுவித்த ஸ்வாமி
இது ஸ்வரூபமாய் இருக்க எங்களை ஸ்தோத்ரம் பண்ணக் கடவையோ –
வெள்ளேறன் நான்முகன் இந்திரன் வானவர்-
ராஜ பரிகரம் ஆனவர்கள் சட்டையும் பிரம்பும் மயில் கட்டுமாய் கொண்டு தம் தம் தரத்தோடு
ஸேவிக்குமா போலே-தாமதம் வரிசையோடே யாயிற்று ஸேவிப்பது
இரவியர் மணி நெடும் தேரோடும் -இத்யாதி –
புள்ளூர்தி கழல் பணிந்து ஏத்துவரே-
அந்தப்புரத்தில் செல்லுகைக்கு அந்தரங்கதை போராமையாலே ஆட்டத்து வெளியிலே யானைக் காலிலே விழுந்து
கூப்பிடுவாரைப் போலே பெரிய திருவடியின் மேலே ஏறிப் புறப்பட்ட இடத்தே யாயிற்றுப் புகழ்வது –

—————————————————————————————————————-

நிகமத்தில் இப்பத்தும் சாபிப்ராயமாக வல்லார்க்கு -இவனுடைய அநீஸ்வர புத்தி என்ன –
இதர தேவதைகள் உடைய ஈஸ்வரத்ய புத்தி என்ன இவ்வனர்த்தங்கள் பிறவாது என்கிறார் –

ஏத்த வேழுலகும் கொண்ட கோலக்
கூத்தனை குருகூர்ச் சடகோபன் சொல்
வாய்ந்த வாயிரத்துள் இவை பத்துடன்
ஏத்த வல்லார்க்கு இல்லையோ ரூனமே –2-2-11-

ஏத்த வேழுலகும் கொண்ட –
சங்கைஸ் ஸூ ராணாம் -என்கிறபடியே தேவ ஜாதி ஏத்த -அதுவே விளை நீராக வளர்ந்து சகல லோகங்களையும் அளந்து கொண்ட
கோலக்-கூத்தனை –
திரு உலகு அளந்து அருளுகிற போது-வல்லார் ஆடினால் போலே தர்ச நீயமாய் இருந்தபடி
அப்போதை வடிவு அழகு ஒழிய இந்திரனைப் போலே ராஜ ஸ்ரத்தை இல்லையே இவர்க்கு
குருகூர்ச் சடகோபன் சொல்-
வேதத்தில் காட்டில் ஆழ்வார் அடியாகப் பிறந்த ஆபி ஜாத்யம்
வாய்ந்த வாயிரத்துள் இவை பத்துடன்
வாய்ந்த வாயிரம் – ஈஸ்வரனுக்கு இதுவும் ஓர் ஐஸ்வர்யம் ஆயிற்று நேர் பட்டது
சொல் வாய்ந்த வாயிரம் – வாஸ்யத்தில் காட்டில் வாசகம் நேர் பட்டது என்றுமாம் -அதாவது விஷயத்தை உள்ள அளவும் பேச வற்றாய் இருக்கை
உடனே ஏத்த வல்லார்க்கு –
சாபிப்ராயமாக சொல்லுமவர்க்கு –
அல்லாதாருடைய அநீஸ்வரத்தையும் இவனுடைய பரத்வத்தையும் சொல்லுகிறது ஆகையால் அபிப்ராயத்தோடே கற்க வேணும் என்றதாயிற்று
இல்லையோ ரூனமே-
தேவதைகளோடு ஓக்க நினைத்தால் -அவர்களுக்கு உத்கர்ஷத்தை நினைத்தல் -இவனுக்கு அபகர்ஷத்தை நினைத்தல் -இவை யாயிற்று ஊனம்
அவை இவர்களுக்கு இல்லை -தேவதாந்த்ர ஸ்பர்சம் ஆயிற்று சம்சார பீஜம் –

————————————————————————————————————–

கந்தாடை அப்பன் திருவடிகளே சரணம்
பெரியவாச்சான் பிள்ளை திருவடிகளே சரணம்
வாதி கேசரி அழகிய மணவாள ஜீயர் திருவடிகளே சரணம்
வடக்கு திருவீதி பிள்ளை திருவடிகளே சரணம்
நம்பிள்ளை திருவடிகளே சரணம்
நம் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம்
திருக் குருகைப் பிரான் பிள்ளான் திருவடிகளே சரணம்
பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம்-

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s


%d bloggers like this: