Archive for July, 2016

பகவத் விஷயம் காலஷேபம் -176- திருவாய்மொழி – -9-7-1….9-7-11–ஸ்ரீ உ. வே. வேளுக்குடி ஸ்வாமிகள்–

July 17, 2016

எங்கானல் -பிரவேசம் –

மேல் திருவாய் மொழியிலே அப்ரீதியை உட்கொண்ட குணங்களின் நினைவாலே-மிகவும் ப்ரீதியை அடைந்தவர்-
நல்வினைக் குறையாலே-அப்ரீதி இன்மையே தலையெடுத்து-அவனைப் பெற்றால் பிழைத்தல் -பெறா விடில் முடிதல்
ஆம்படி தனக்கு உண்டான தம்முடைய நிலையினை-அன்யாபதேசத்தால் அருளிச் செய்கிறார் –
இயற்கைப் புணர்ச்சி புணர்ந்து பிரிந்தால் ஒரு பிராட்டி-அவன் வடிவு அழகில் ஈடுபட்டு-துயரம் உற்றவளாய் –
தன் ஆற்றாமை கை கொடுக்க -தன் உபவனத்திலே சென்று-அங்கு இருக்கிற பறவைகளைக் குறித்து
பின்னானார் வணங்கும் சோதி திரு மூழிக் களம் -திரு நெடும் தாண்டகம் -10-என்கிறபடியே
தூது போவார்க்கு வருந்தி அறிவிக்க வேண்டாத படி-திரு மூழிக் களத்திலே வந்து நின்று அருளினான்
தனக்கு நல்லாரை விட மாட்டாதவன் ஆகையாலே நம் நிலை அறியாது இருந்தான் அத்தனை –
அருள் உடையவன் ஆகையாலே-நம் நிலையை அறிவிக்க வரும்-என்று அவற்றை வினயத்தோடு
இரக்கிறாள்-ஒரு பிராட்டி பேச்சாலே தம் நிலையை-அருளிச் செய்கிறார் –

தம் பிழையும் -சிறந்த செல்வமும் -படைத்த பரப்பும் – தமரோட்டை வாசமும்
மறப்பித்த
ஷமா – தீஷா – சாரஸ்ய – ஸுந்தர்யங்களை
உணர்த்தும்
வ்யூஹ விபவ பரதவ த்வய அர்ச்சைகள் தூது நாலுக்கும் விஷயம் –சூர்ணிகை -156-

அஞ்சிறைய மட நாராய் -என்ற திருவாய் மொழியிலே
நம் பக்கல் உள்ள குற்றத்தால் வராது ஒழிந்தான் இத்தனை –என் பிழையே நினைந்து அருளி –
குற்றங்களைப் பொறுக்கும் அவனுடைய பொறை உடைமையை அறிவிக்க வருவான் –என் பிழைத்தாள் திருவடியின் தகவினுக்கே -என்று
பொறை உடைமையை பற்றாசாகக் கொண்டு தூது விட்டாள்-

வைகல் பூம் கழிவாய் -என்ற திரு வாய் மொழியிலே
நல்லது கண்டால்-சிறந்த செல்வம் – கால் தாழுமவன் ஆகையாலே-திரு வண் வண்டூரில் நிறைவினைக் கண்டு கால் தாழ்ந்தான் இத்தனை-
தம் துயரை அறிவித்தால் -என்னையும் உளள் என்மின்கள் –
தன் இனிமையில் நெஞ்சு வைப்பான் ஒருவன் அல்லன் –என்று அது பற்றாசாக தூது விட்டாள் –

பொன்னுலகு ஆளீரோ-என்ற திரு வாய் மொழியிலே
திருக் கோளூர் ஏறப் போக -என்று
தன்னுடைய உபவனத்து அளவும் சென்று மேலும் செல்லுவதற்கு வலி இல்லாமையாலே போக மாட்டாதே
இருக்கிற பிராட்டி -பின்னையும் வரக் காணாமையாலே –
யாவையும் யாவருமாய் – முன் உலகங்கள் எல்லாம் படைத்த –செல்வப் பரப்பாலே வாராது ஒழிந்தான் –
தண் துழாய் நமக்கு அல்லது நல்கான் -அடியார்களோடு-ஓன்று பட்ட இன்பத்தை உடையவன் ஆகையால் வரும் –
என்று ஓன்று பட்ட இன்பத்தை உடையவனாய் இருத்தலையே-பற்றாசாக தூது விட்டாள் –

இதில் தனக்கு நல்லராய் இருப்பாரை விட மாட்டாமையாலே-வாராது இருந்தான் அத்தனை
தன் வடிவு அழகு அது -அக்கமலத்து இலை போலும் திரு மேனி அடிகளுக்கு –குணங்கள் அவை -தமரோடு அங்கு உறைவார்க்கு –
ஆன பின்பு பிரிந்தார்க்குப் பிழைத்து இருக்கப் போமோ -என்று-அவன் வடிவு அழகையும் குணங்களையும்
பற்றாசாக தூது விடுகிறாள் –

அங்க மாலி அருகில் -திரு மூழிக் களம் –எர்ணா குளம் -திருக் காட்கரைக்கு -கிழக்கே உள்ள திவ்ய தேசம் –
மகாத்மாக்கள் விரகம் சஹியாத மார்த்த்வம் வளத்தின் களத்தே கூடு பூரிக்கும் -சூர்ணிகை -179
திரு மூழிக் களத்து விளக்கு -பின்னானார் வணங்கும் சோதி –
கல்லும் கனை கடலும் -திரு வேங்கடம் அர்ச்சா ஸ்தலங்களுக்கு பிரதி நிதி போலே
திரு மூழிக்களம் -அர்ச்சைக்கு தூது இதில் -பிரதி நிதி தானே இந்த திவ்ய தேசம்
அப்பன் -ஸ்ரீ ஸூக்தி நாதன்-ஸ்ரீ மதுரை வேணி நாச்சியார்– பாரத புழா நதி அருகில்
ஹரிதா மகா ரிஷி தவம் -பக்தி ஸூ த்ரங்களை பிரார்த்தித்து -ஸ்ரீ ஸூக்தி -திரு மொழி –
களத்து மேடு -பயிர் செழிக்கும் -மொழி மருவி மூழிக் களம்
லஷ்மணன் தபம் -பரத அபசாரம் போக்கிக் கொள்ள -இங்கே வந்து –லஷ்மண ஸ்வாமி என்றே இந்த பெருமாள் இன்றும் –

————————————————————————

எம் கானல் அகம் கழிவாய் இரை தேர்ந்து இங்கு இனிது அமரும்
செங்கால மட நாராய் திரு மூழிக் களத்து உறையும்
கொங்கார் பூம் துழாய் முடி எம் குடக் கூத்தர்க்கு என் தூதாய்
நும் கால்கள் என் தலை மேல் கெழுமீரோ நுமரோடே—9-7-1-

வாசா தர்மம் -ஆச்சார்யர் ஸ்தானம் பக்ஷிகள் -மார்த்வம் -ஆழ்வாரை விட்டுப் பிரியாமல் -பாசுரம் தோறும் –
கயா குண்டம் -பிருந்தாவனம் -அருகில் -பால்குனி நதி தீர்த்தம் ஆடி -பிள்ளைகளை கூட்டிப் போக -இங்கேயே பண்ண
-அங்குள்ளவற்றை இங்கே கூட்டி வர -குழந்தைகளை பிரிய மாட்டாமல் –
கோப கோபி ஜனங்கள் -ஆஸ்தானம் பண்ணிய கிருஷ்ண த்ருஷ்ணா தத்வம் -பிரிந்து விடுவானோ பயத்தால் தூது விடுகிறார் –
செங்கால மட நாராய் திருக் கண்ணை புரம் திரு மங்கை ஆழ்வார்
கமன சாதனம் பக்ஷம் இறகுகள் தானே -தலையில் தாங்க திருவடிகளை கொண்டாடி –
அதிசயித்தமான போக்யதா பிரகர்ஷ பிரகாரம் உடைய கிருஷ்ணனுக்கு நாரைகளை அபேக்ஷிக்கிறாள் -உபகாரத்துக்காக
தலை மேல் உங்கள் திருவடி வைக்க வேண்டும்
எம் கானல் அகம் கழிவாய் இரை தேர்ந்து இங்கு இனிது அமரும்-உங்களுக்கு விநியோக அர்ஹம் -பந்த அதிசயம் -இங்குத்தை இறை தேடி –
எங்கள் மமதையில் வர்த்திக்கும்-கடல் கரையில் சோலையில் -வாசல் கழியில்-சந்நிதியில் பிரணவ ப்ரீதி உடன்
செங்கால மட நாராய் திரு மூழிக் களத்து உறையும்-பவ்யத்தை -மடப்பம் -நியமித்து கார்யம் கொள்ளலாம் படி -ஆஸ்ரிதற்கு நித்ய வாசம் -சுலபம்
கொங்கார் பூம் துழாய் முடி எம் குடக் கூத்தர்க்கு என் தூதாய்-தேன் விஞ்சி தர்ச நீதியமான -திரு முடி -மநோ ஹாரி சேஷ்டிதங்கள்
-அழகும் சேஷ்டிதங்களும் -என்னுடைய தூத க்ருத்யத்தில்
நும் கால்கள் என் தலை மேல் கெழுமீரோ நுமரோடே-ஆச்சார்யர் பத்னி புத்திரர்கள் திருவடிகள் தலையில் தரிக்க -ஆறுகால சிறு வண்டே-
குருவைப் போலே நுமர்கள் -தாரை பிள்ளைகள் -இவர்களையும் நடத்த வேண்டும் –
எனக்காக தூது சென்ற -உத்தம அங்கத்தில் சேர்த்து கிருபை பண்ணி -பாத்ர பூதன்-என்று
உபகார ஸ்ம்ருதி தத் சம்பந்தி அளவும் செல்ல வேண்டுமே
நாராய் -ஒருமை ஜாதி ஏக வசனம்

சில நாரைகளைக் குறித்து
அவன் தன் அழகாலும் குணங்களாலும்-தன்னைத் தோற்பித்த படியைச் சொல்லி
என் நிலையை அவனுக்கு அறிவித்து வந்து-உங்கள் திருவடிகளை என்தலை மேலே வைக்க வேண்டும்-என்கிறாள் —

எம் கானல் –
பகவத் விஷயத்தில் உபகாரம் செய்கின்றவர்களோடு-வேறுபாடு அறக் கலந்து
ஒக்க இன்பத்தினை உடையாராய்ச் செல்லுதல் தக்கதாக இருக்க
எம் கானல் -என்று-செருக்குத் தோன்ற கூறுதல் என் -என்ன –
ஒன்றனைத் தம்மது ஆக்கிக் கொடுத்தல்லது தரிக்க மாட்டாத-உபகாரத்தின் நினைவாலே –
எம் -என்று சொல்லுகிறது –
இந்நிலையில் வந்து முகம் காட்டித் தரிப்பித்த உபகாரகம் –
பிறருக்கு கொடுப்பதாக வரும் எனது என்னும் செருக்கு உத்தேச்யமாய் இருக்கும் அன்றோ –
தன்னை பகவானுக்கு உறுப்பு ஆக்கினவன்றே-தன்னது அடங்கலும் அங்குத்தைக்கு உரிய பொருளாய் இருக்க-
உபகாரத்தின் நினைவு அன்றோ இப்படி சொல்ல வைத்தது
ஆத்துமாவை அவன் திருவடியில் இடுவதற்கும் அடி இதுவே வன்றோ –
எனது ஆவி தந்து ஒழிந்தேன் -2-3-4-
கானல் –
கடல் கரை சோலை –
அன்றிக்கே
நெய்தல் நிலம்-என்னுதல் –

அகம் கழிவாய் –
உள்ளான கழி யிடத்து-
ஸ்தலஸ்த்தார்கள் போல அன்றோ இவைகள் அந்தரங்கர்கள் –
உன்னிடத்தில் புகுவதற்கு அனுமதி வேண்டாத படி அன்றோ-இவை அந்தரங்கமாய் இருக்கிறபடி –
இரகசியமான சமாசாரங்கள் சொல்லப் பட்டன –
கதிதானி ரஹச்யானி க்ருஹெ புக்தம் அசங்கிதம்-தர்சிதானி களத்ராணி சௌஹார்த்தம் கிமத பரம்-பாரதம் -உத்தியோக பர்வம் –
என்கிறபடியே -வசிக்கின்றன -என்றபடி –

இரை தேர்ந்து –
இரை தேடி –-க்ருஹெ புக்தம் அசங்கிதம்-கூசுதல் இல்லாமல்-வீட்டில் உணவு உண்ணப் பட்டது -என்கிறபடியே-
பண்டு தனக்கு உதவி செய்த படியைச் சொல்லுகிறாள் இப்போது உதவி செய்வதற்காக –

இங்கு-
இத்தலையை அழித்து தூது விட வேண்டும்படி-அகல இருந்த அவனைப் போலே அன்றியே
அண்மையிலே இருப்பவராகப் பெற்றேன் -என்கிறாள் –

இனிது அமரும் –
இனிதாக தம்மோடு சேர்ந்து வசிக்கின்ற –
அன்றிக்கே –
தர்சிதானி களத்ராணி-சேவலோடு சிறந்த இன்பங்களை அனுபவித்து வசிக்கிற -என்னுதல் –

செங்கால –
சிவந்த கால்களை உடைய -என்றது
என் மடியிலே இருக்கும் -நாயகன் கால் போலே இருந்ததே-நான் தலையில் வைத்துக் கொள்ளப் புகுகிற காலும் -என்றபடி –

மட நாராய் –
அடக்கத்தோடு இருக்கிற நாரையே –

திரு மூழிக் களத்து உறையும் –
தூது செல்வார்க்கு அடுத்து அணித்ததாக-திரு மூழிக் களத்திலே நிற்கையாலே
பரம பதத்தில் காட்டிலும் ஏற்றம் இருக்கிறபடி –

கொங்கார் பூம் துழாய் முடி எம் குடக் கூத்தர்க்கு-
ஒப்பனையும்
மனத்தை கவர்கின்ற செயல்களும்
ஆகிற இந்த இரண்டினையும்-எனக்கு ஆக்கி வைத்தவர்க்கு
எம் -என்பதனை -கொங்கார் பூம் துழாய் முடி-என்பதனோடும் கூட்டுக
எம் -எனபது தனித்தன்மை பன்மை –

என் தூதாய் –-
அவ் ஒப்பனையிலும் செயலிலும் தோற்று-அவனைப் பெற்று உய்தல் –
இல்லையாகில் முடிதலாய் இருக்கிற எனக்கு-தூது செல்லுகிற தொழிலை மேற்கொண்டு –

நும் கால்கள் என் தலை மேல் –
உதவி செய்கின்றவர்களான உங்கள் கால்களை
நீங்கள் உதவி செய்ய -அதனால் உய்வான் இருக்கிற -என் தலை மேலே
மயிர் கழுவிப் பூ சூட இருப்பாரைப் போலே-அவற்றின் காலாகில் -இவள் தலையிலே
இருக்கப் படைக்கப் பட்டன –
இவள் தலையாகில் அவற்றின் கால்கள் வைக்கப் படைக்கப் பட்டு இருந்தது-இரண்டும் பிறர் பொருட்டு இருந்தபடி –

கெழு மீரோ –
ஏதத் ஆக்யானம் ஆயுஷ்யம் படன் ராமாயணம் நர-சபுத்ர பௌத்ர சகன ப்ரேத்ய ச்வர்க்கே மஹீயதே -பால – 1-99-
ஒரு விதி கொண்டு செய்ய வேண்டா ஆயிற்று இங்கு
அவனுக்கு ஆக்கினவாறே உங்களதாக இருக்கும் அன்றோ-கொடு வந்து சேர்த்தீரோ –
கண்டு அருளி உங்களுக்கு அன்றோ இந்த அன்னம் புஜிக்க அருளுவான் –
நுமரோடே –
புத்ரர்களோடும் பௌத்ரர்களோடும் எனை உறவினர்களோடும் -என்னுமா போலே-உங்கள் கூட்டத்தோடு
ஆச்சார்யவத் ஆச்சார்ய தாரே வ்ருத்தி ததா சமாதிஷ்டே
அத்யாபயதி வ்ருத்ததரே ச சப்ரமசாரிணி உச்சிஷ்டாசக
வர்ஜம் ஆச்சார்யவத் ஆச்சார்யபுத்ரே வ்ருத்தி -ஆபஸ்தம்ப தர்மம் –
ஆசார்யனைப் போன்று அவனுடைய மகன் இடமும் நடந்து கொள்க -என்னக் கடவது அன்றோ-

முயல்கிறேன் உம் தம் மொய் கழற்கு அன்பையே என்று முயலத் தானே முடியும்
ஆச்சார்யர் செய்த உபகாரத்துக்கு சத்ருசமான -பிரதியுபகாரத்துக்கு

———————————————————————————————————-

நுமரோடும் பிரியாதே நீரும் நும் சேவலுமாய்
அமர் காதல் குருகினங்காள் அணி மூழிக் களத்து உறையும்
எமராலும் பழிப்புண்டு இங்கு என் தம்மா விழிப்புண்டு
தமரோடு அங்கு உறைவார்கு தக்கிலமே கேளீரே –9-7-2-

அடியார்களுக்கு -உடன் கூடுவது என்று கொலோ என்று அன்றோ பிரார்த்தனை –
அசாதாரண பரிஜனங்கள் உடன் -கூட சேர அர்ஹதை இல்லோமோ
நுமரோடும் பிரியாதே நீரும் நும் சேவலுமாய்–சந்தான வர்த்திகள் -திரு உள்ளபடி -உங்களை அநு விதானம் பண்ணும் -சேவல் –
அமர் காதல் குருகினங்காள் அணி மூழிக் களத்து உறையும்-அமர்ந்த காதல் நித்தியமான காதல் -ஸம்ஸலேஷித்து –
கூடி அமர்ந்த காதல் -தர்ச நியாமான திவ்ய தேசம்
எமராலும் பழிப்புண்டு இங்கு என் தம்மா விழிப்புண்டு–எமர்கள் கை விட்ட பின்பும் -பழித்து விலகிய பின்பும்
-தம்மால் இழிப்புண்டு-காதா சித்க சம்ச்லேஷம் பண்ணி உபேக்ஷித்த பின்பு
தமரோடு அங்கு உறைவார்கு தக்கிலமே கேளீரே–தமரோட்டை சகவாசம் -நாங்கள் ஆகாமோ -கேளீர் –

சில குருகு இனங்களைக் குறித்து
தாமும்தமக்கு நல்லாருமாய் இருக்கும் இருப்பை –தமரோடு அங்கு உறைவார்கு தக்கிலமே – கேளீர் –
நான் இழந்தே போம் இத்தனையோ –என்று அறிவியுங்கோள்-என்கிறாள் –

நுமரோடும் பிரியாதே –
தமரொடும் அங்கு உறைவார் -என்று ஆயிற்று –அடையத் தக்கவனான இறைவனைப் பற்றி சொல்ல நினைக்கிறது –
அப்படியே இவையும் குறைவற்று இருக்கிறபடி –
குறைவாளர் கார்யத்தை குறைவற்றவர் தீர்க்க வேண்டாவோ –உண்டார்க்கு பட்டினி கிடந்தார் பசியினை நீக்குதல் செய்யத் தக்க கார்யம் அன்றோ –

நீரும் நும் சேவலுமாய் –
சேவல் நினைவு அறிந்து கலக்கும் நீரும்
உம்முடைய கருத்து அறிந்து கலக்கிற சேவலும் -என்றது
கலவியின் இன்பத்தை அறியும் நீங்கள்-பிரிந்தார் உடைய செல்லாமையும் அறிய வேண்டாவோ -என்றபடி –

அமர் காதல் குருகினங்காள் –
ஒன்றுக்கு ஓன்று பொருந்தின காதலை உடைய குருகு இனங்களே -என்றது
ஆசையிலே பிரிவினை உண்டாக்காத ஆசை உண்டே -அன்றோ
ஆசையிலும் குறைவு அற்று-பிரிவு இன்றிக்கே-கருத்து அறிந்து கலக்கவும் கூடியவர்களாய்
இருப்பதே-நீங்கள் என் முன்னம் –என்கிறாள் –
குருகு இனங்காள் -என்று விளித்து வைத்து-தொடங்கின வார்த்தையை முடியச் சொல்ல மாட்டாத
பலக் குறைவாலே பாதி வார்த்தையில் அதை முடித்து –தான் இருக்கிற இருப்பிலே துக்கிக்கிறாள் –

எமராலும் பழிப்புண்டு -அணி மூழிக் களத்து உறையும் -இங்கு என் தம்மாலும் விழிப்புண்டு –
ஒரு காலத்தில் உண்டான கலவியின் காரணமாக-உறவினர்கள் கை விட்டார்கள் –
ஒரு காலத்திலேயே உண்டான கலவி அளவிலே தாமும் விரும்ப வில்லை -என்றது –
உறவினர்கள் கை விட்டதே காரணமாக தாம் கைக் கொள்ள வேண்டும்-
பிற்பாடர்க்கு காட்சி கொடுக்க வந்து நிற்கிற நிலையில் ஆகிலும் தாம் கைக் கொள்ள வேண்டும் –
இவ்விரண்டும் என் அளவில் விரும்பாமைக்கு காரணம் ஆவதே -என்கிறார் -என்றபடி –

இங்கு என் –
இவ்விருப்புக்கு என்ன பிரயோஜனம் -என்றது –தம்மைப் பெற்று இருக்கிறேனோ
பந்துக்களைப் பெற்று இருக்கிறேனோ -என்றபடி –
இங்கு உள்ளார் கை விட்டால் பின்பு தம் எல்லைக்குள்-ஆக்கிக் கொள்ள வேண்டாவோ –
சர்வேஸ்வரன் இடத்தில் உட்புக உட்புக -அன்று தொடங்கி-கை விடுவார்கள் அன்றோ இவ் உலகத்தார் –

அவ்வளவில் அதனை விட்டு
பின்னையும் தன செல்லாமையாலே-அவற்றைக் குறித்து வார்த்தை சொல்லுகிறாள் -மேல்

தமரோடு அங்கு உறைவார்கு –
தம் பரிஜனங்களோடு நித்யவாசம் செய்கிற தமக்கு –

தக்கிலமே கேளீரே –
நாங்கள் ஆகேமோ -என்று கேளுங்கோள் -என்றது-தாமும் தமக்கு நல்லாருமாய் இருக்கிற இருப்புக்கு
அடியார்கள் குழாங்களை உடன் கூடுவது என்று கொலோ -2-3-10-என்று-இருப்பார் ஆகாதோ என்று கேளுங்கோள் -என்றபடி –-

————————————————————————————————-

தக்கிலமே கேளீர்கள் தடம் புனல் வாய் இரை தேரும்
கொக்கினங்காள் குருகினங்காள் குளிர் மூழிக் களத்து உறையும்
செக்கமலத்து அலர்போலும் கண் கை கால் செங்கனி வாய்
அக்கமலத்து இலைபோலும் திரு மேனி அடிகளுக்கே–9-7-3-

அழகன் -அவயவ சமுதாய அதிசயித போக்யதை-வடிவு கொண்டவனுக்கு நாங்கள் அயோக்கியரோ –
தக்கிலமே கேளீர்கள் தடம் புனல் வாய் இரை தேரும்-பெரிய தடாகத்தில் -மீனைத் தேடும் –
கொக்கினங்காள் குருகினங்காள் குளிர் மூழிக் களத்து உறையும்-அபி நிவேசத்துக்கு அனுரூபமாக தனித்த தனியே திரள் திரளாக கொக்குகள் குருகுகள்-
செக்கமலத்து அலர்போலும் கண் கை கால் செங்கனி வாய்-தாமரை மலர் அலர் போலே -ஜிதேந்த்தே என்னப் பண்ணும் திரு கண்கள்
ஹஸ்த பத்மம் அபேஷ்ய -சரண த்வந்தம் ஆஸ்ரயிக்கும் -மா ஸூ ச சாந்தனவாம் பண்ணும் திருப்பி பவளம்
அக்கமலத்து இலைபோலும் திரு மேனி அடிகளுக்கே-இளம் சிவப்பாய் திரு மேனி ஸ்யாமளம் -அழகைக் காட்டி ஸ்வாமி யானவன்

சில கொக்கு இனங்களையும்-குருகு இனங்களையும் நோக்கி
-திரு மேனி அடிகளுக்கு தக்கிலமே கேளீர்கள் –
தன் அழகு காண்கைக்கு -நாங்கள் தகுதியேம் அல்லோமோ –என்று கேளீர் –என்கிறாள் –

தக்கிலமே கேளீர்கள் –
நாம் ஒன்றிலே துணியும் படி அறுதி இட்டு கேட்டு போருங்கோள் -என்றது
அவன் -இன்னம் இவள் வேண்டும் -என்று இருந்தானாகில்-உயிரை வருந்தி யாகிலும் நோக்கிக் கொண்டு கிடக்கவும் –
வேண்டா -என்று இருந்தானாகில் நாமும் ஒன்றிலே துணியும்படியும்-அறுதியாக கேட்டு விடுங்கோள் -என்றபடி –

தடம் புனல் வாய் இரை தேரும்-
மிகுதியாக தண்ணீர் நிறைந்து இருக்கின்ற-பொய்கையிலே நீரில் இரை தேடுகிற அளவாய் இருந்தது உங்களுக்கு -என்றது
தத மலின சம்வீதாம் ராஷ ஸீபி சமாவ்ருதாம்-உபவாச க்ருசாம் தீநாம் நிஸ்வசந்தீம் புன புன -சுந்தர -15-19-
உபவாசத்தாலே இளைத்தவள் -என்கிறபடியே
உபவாசத்தால் இளைத்தவலாய் இருக்கிற என்னைப் போல் அன்றியே-
இரை மிடற்றுக்கு கீழ் இழியும்படி அன்றோ நீங்கள் கூடி குறைவு அற்று இருக்கும் தன்மை –என்கிறாள் -என்றபடி –

கொக்கினங்காள் குருகினங்காள் –
யாம் கபீநாம் சஹஸ்ராணி சூஹூநி அயுதானி ச-திஷூ சர்வாசூ மார்க்கந்தே ஸா இயம் ஆஸாதிதா மயா-சுந்தர -30-3-
எந்தப் பிராட்டியை ஆயிரக் கணக்கான குரங்குகள் தேடுகின்றனவோ -என்கிறபடியே –
கண்ணால் கண்டவற்றை அடைய ஏவுகிறாள் –
சிலவற்றைப் போக விட்டோம்-அவை நம் கார்யம் தலைக் கட்டும்-என்று ஆறி இருக்கும் விஷயம் அன்றே –
கொக்கு -கொய்யடி நாரை –

குளிர் மூழிக் களத்து உறையும் –
விரகத்தால் தபிக்கப் பட்டு இருக்கின்ற எனக்கு-சிரமத்தை போக்க கூடியதான அந்த தேசத்தை அடைதல்-அரிது ஆவதே –

செக்கமலத்து அலர்போலும் கண் கை கால் செங்கனி வாய் –
அந்த குளிர்த்திக்கு அடியான உள்ளில்-வாசத்தடம் -8-5-1- இருக்கிறபடி –
நயந புரஸ்தே புண்டரீக -பொற்றாமரைத் தடாகம் அவனே -தயரதன் பெற்ற மரகத மணித்தடாகம் –
சிவந்து அலர்ந்த தாமரை போல் இருக்கிற-கண் முதலிய திவ்ய அவயவங்களை உடையவன் –
முதல் உறவு செய்யும் கண் –அந்நோக்குக்குத் தோற்றாரை அணைக்கும் கை –
ஊற்று இன்பத்துக்கு தோற்றார் விழும் திருவடிகள் –திருவடிகளில் விழுந்தாரை நல் வார்த்தை சொல்லித் தரிப்பிக்கும் முறுவல் –

அக்கமலத்து இலைபோலும் திரு மேனி –
அவயவங்களுக்கு பரபாகமான-செந்தாமரை இலை போலே ஆயிற்று-திரு மேனி இருப்பது –
வெண் தாமரை என்னில் வேறு பட்ட இனமாகும் என்று கருதி-அக்கமலம் -என்கிறது –
இதனால் அனுபவிப்பவர்களுக்கு உஜ்ஜீவனமான வடிவைக் கூறிய படி –

அடிகளுக்கு –
அந்த அவயவங்களின் அழகையும் வடிவு அழகையும் காட்டி-அடிமை கொண்டவர்க்கு –
இவ் வடிவு அழகுக்கு தோற்று பசலையைத் தரித்து இருப்பார்-அங்குத்தைக்கு தகாதவரோ –
என்று கேட்டுப் போருங்கோள்
அவன் புருடோத்தமன் ஆனால்-இவள் பெண்களுக்குள் உயர்ந்தவள் ஆகும் போது-இப்படியே இருக்க வேண்டும் அன்றோ-

—————————————————————————————————–

திருமேனி அடிகளுக்குத் தீ வினையேன் விடு தூதாய்
திரு மூழிக் களம் என்னும் செழு நகர் வாய் அணி முகில்காள்
திரு மேனி அவட்கு அருளீர் என்றக்கால் உம்மைத்தன்
திருமேனி ஒளி அகற்றித் தெளி விசும்பு கடியுமே–9-7-4-

அழகால் அடிமை கொண்ட சுத்தர மூர்த்திக்கு -தூதாக சென்று -வார்த்தை சொன்னால் -உங்கள் ஸாரூப்யம் தேச வாசம் தவிர்க்குமோ
-சாமீப்யம் சாம்யாபத்தி சாலோக்யம் சாயுஜ்யம் தவிரான் –
மேக வண்ணம் -வெளுப்பு ஆக்குவானோ என்றுமாம் –
திருமேனி அடிகளுக்குத் தீ வினையேன் விடு தூதாய்
திரு மூழிக் களம் என்னும் செழு நகர் வாய் அணி முகில்காள்–தர்ச நீயமான மேகங்கள் – -பிரசித்தமான வி லக்ஷண திவ்ய தேசம்
திரு மேனி அவட்கு அருளீர் என்றக்கால் உம்மைத்தன்–திரு மேனி அழகால் -கண்டவாற்றால் தனதே உலகு என்று இருப்பானே
-சொல்வது சுலபம் இல்லை -என்றக்கால் –
நிரதிசய போக்யமான திருமேனியை பராங்குச நாயகிக்கு அருள -என்ற யுக்தி மாத்ரத்தால்
பரார்த்தமாக வார்த்தை சொல்லிய உங்களுக்கு –
திருமேனி ஒளி அகற்றித் தெளி விசும்பு கடியுமே-செய்ய மாட்டார் -கடகர்கள் அன்றோ நீர் -அடியிலே -நீல தோயத மத்யஸ்தா
-ஒளியை அகற்றி -அந்தமில் பேரின்பம் -இந்த லோகத்தில் ஆகாசம் போக விடாமல் பண்ணுவாரோ -என்றுமாம் –
சுவார்த்தமாக அபேக்ஷித்தார்க்கு கொடுப்பவன் -விஷ்ணு பதம் -தவிர்ப்பானோ -ஆகாசம் ஸ்ரீ வைகுண்டம் இரண்டுமே
-விஷ்ணு பதம் ஆஸ்ரயமும் சாரூப்யம் தவிர்க்கை அசம்பாவிதம் –

சில மேகங்களை நோக்கி
என் வார்த்தையை அவனுக்கு சொன்னால்-உங்களைத் தண்டிக்குமோ –என்கிறாள் –
வன் சிறையில் அவன் வைக்கில் வைப்புண்டால் என் செய்யுமோ -1-4- அங்கு அப்படி அனுபவம் -இங்கு இப்படி அனுபவம் –

திருமேனி அடிகளுக்குத்-
ஸ்வரூபம் ரூபம் குணம் விபூதி என்னும் இவைகளால் அன்றி-வடிவு அழகாலே எல்லாருக்கும் ஸ்வாமி-என்று-தோற்றும்படி இருக்கிறவருக்கு-
அன்றிக்கே
வடிவு அழகாலே உலகம் முழுவதையும்-தோற்பித்து அடிமை கொண்டவர்க்கு – என்றுமாம் –
த்ருஷ்ட்வா கிருஷ்ணம் ததாயாந்தம் பிரதபந்தம் இவ ஒஜசா-யதார்ஹம் கேசவே வ்ருத்திம் அவசா பிரதிபேதரே-பாரதம் சபா பர்வம்
கண்ண பிரானைக் கண்டதும் பரவசப் பட்டு -வந்தனை முதலிய-கார்யங்களைச் செய்தார்கள் -என்கிறபடியே
பகைவர்களுக்கும் மனக் கவர்ச்சியாக அன்றோ வடிவு அழகு இருப்பது –
போயினித் தெரிவது என்னே பொறையினால் உலகம் போலும்
வேயெனத் தகைய தோளி இராகவன் மேனி நோக்கி
தீ எனக் கொடிய வீர சேவகச் செய்கை கண்டால்
நாய் எனத் தகுதும் அன்றே காமனும் நாமும் எல்லாம் -கம்பர் -கும்ப கர்ண வதை படலம் -30-
தீ வினையேன் விடு தூதாய் –
எல்லார்க்கும் பொதுவான உடம்பை இழந்து-உங்கள் காலிலே விழ வேண்டும்படியான பாபத்தை

தீ வினையேன் விடு தூதாய் –
எல்லார்க்கும் பொதுவான உடம்பை இழந்து
உங்கள் காலிலே விழ வேண்டும்படியான பாபத்தை செய்த நான்-அனுப்புகிற தூதாகச் சென்று –

திரு மூழிக் களம் என்னும் –
துயர் உற்றவர்களை பாது காப்பதற்காக-வந்து நிற்கிற இடம் என்ற-பிரசித்தமான தேசம் –

செழு நகர் –
பரம பதத்தைக் காட்டிலும் உண்டான ஏற்றம் –

வாய் அணி முகில்காள்-
வளப்பம் பொருந்திய நகரத்திலே செல்லுகிற-அழகிய முகில்காள்
அன்றிக்கே
செழு நகரிலே எழுந்து அருளி இருக்கின்ற அடிகள் -என்று-
செழுநகர் வாய் -என்பதனை-அடிகளுக்கு அடை மொழி ஆக்கலுமாம்-

திரு மேனி அவட்கு அருளீர் –
பிறர் பொருட்டே இருக்கிற உடம்பை-ஆசைப் பட்டார்க்கு கொடுக்க லாகாதோ -என்றது
பக்தாநாம் -என்கிறபடியே-மேகம் பேசுமோ -ஆண்டாள் ஆழ்வார் -இவற்றை தூதாக விட –
இவ் உடம்பு ஆசைப் பட்டார்க்கு உரியது அன்றோ என்று சொல்லுங்கோள் -என்றபடி
காதலிகட்கு ஸ்வரூபம் முதலான வற்றைக் காட்டிலும்-வடிவிலோ அன்றோ விருப்பம் –அருளீர் –
அருளீர் காதலே அன்றோ குடி போயிற்று-திரு அருளும் மறுத்ததோ –

என்றக்கால்-
வாசாதர்மம் அவாப்நுஹிசுதரம் -39-10 –
வாக்கால் தருமத்தை அடைவாய் -என்றபடி-உங்களுக்கு ஒரு வார்த்தை அன்றோ நேர வேண்டுவது –

உம்மை-
இப்படி உதவி செய்தவரான உங்களை-

தன்திருமேனி ஒளி அகற்றித் தெளி விசும்பு கடியுமே-
உங்கள் வடிவில் புகரையும் போக்கிக்-களங்கம் இல்லாத ஆகாசத்தின் நின்றும்-உங்களை ஒட்டுவானோ
உங்களுக்கு இதற்கு முன்பு இல்லாதவற்றையும்-உண்டாக்கும் அது ஒழிய
பண்டு உள்ளவற்றதை தவிர்த்து உங்களைத் தண்டிக்குமோ -என்றது –சிறிது ஒப்புமையைத் தவிர்த்து
மேலான ஒப்புமையை அடைகிறான் -பரமம் சாம்யம் உபைதி –என்கிறபடியே
எல்லாவகையிலும் ஒத்து இருக்கும் தன்மையையும் தந்து-ஆகாசத்தில் மாத்ரம் இருத்தலோடு அன்றி
பரம ஆகாசத்தையும் தாரானோ -என்றபடி
உங்களுடைய வார்த்தை மாத்ரத்திலே-எனக்கும் உங்களுக்கும் பிரயோஜனமாக இருக்க –ஆறி இருக்கக் கடவீர்களோ –

பூண்ட நாள் -சீர்க்கடலை உட்க்கொண்டு திருமேனி நன்நிறம் ஒத்து உயிர் அளிப்பான் தீர்த்தகரராய் எங்கும் திரிந்து
ஞான ஹ்ரதரத்தைப் பூரித்துத் தீங்கு இன்றி வாழ நிதி சொரிந்து கொடுத்தது நினையாதே லஜ்ஜித்து வெளுத்து
ஒளித்துக் கண்டு உகந்து பர ஸம்ருத்தியே பேறான அன்பு கூறும் அடியவர் உறையில் இடாதவர் புயல் கை
அருள் மாரி குணம் திகழ் கொண்டால் போல்வாரை மேகம் என்னும் –சூர்ணிகை -155-
குணக் கடலில் புகுந்து -ஆழ்வார்களும் திருமேனி கறுப்பாகத் தான் -மா முனிகள் -அயோனிஜர்கள் ஆனாலும் –
-காரார் திருமேனி காணும் அளவும் போய் -தீர்த்தங்கரார் -மகா வீர சரித்திரம் -உபன்யாசம் வடக்கே ஸ்வாமி அருளி –

———————————————————-

தெளி விசும்பு கடித்து ஓடித் தீ வளைத்து மின் இலகும்
ஒளி முகில்காள் திரு மூழிக் களத்து உறையும் ஒண் சுடர்குத்
தெளிவிசும்பு திரு நாடாத் தீ வினையேன் மனத்து உறையும்
துளிவார்கள் குழலார்க்கு என் தூதுரைத்தல் செப்புமினே–9-7-5-

பர வ்யோம சப்த வாஸ்யமான நிரதிசய விபூதியில் இருக்குமா போலே -அவன் என் உள்ளத்தில் -வந்து நித்ய வாசம் செய்து –
என் தூதாதாக சென்று சொல்லக் குறை இல்லை -மேகம் தன்னையே சொல்கிறாள்
தெளி விசும்பு கடித்து ஓடித் தீ வளைத்து மின் இலகும்-ஸ்ரீ வைகுந்தம் -நிர்மலமான ஆகாசம் – த்வரித்து-நிலத்தில் ஓடுவது போலே –
ஒளி முகில்காள் திரு மூழிக் களத்து உறையும் ஒண் சுடர்குத்-
அலாக சக்ரம் போலே -அழகிய மின் தோன்றா நிற்கிற -ஸாரூப்யம் உபக்ரம தசையில்
பக்தி ஆரம்ப தசையில் பாகமாய் இருப்பது போலே –
நித்ய வாசத்தால் வி லக்ஷண குணங்கள் உடைய -தெளிவிசும்பு திரு நாடாத் தீ வினையேன் மனத்து உறையும்-
பரிதாப ஹேதுவான என் நெஞ்சில் முகம் தொற்றாமல் இருந்து கொண்டு
துளிவார்கள் குழலார்க்கு என் தூதுரைத்தல் செப்புமினே-துளி -வார்-கள் –தேன் துளி துளியாகக் கொட்டும்
-மயிர் முடி அழகை பிரகாசிப்பித்து -கேசவ பெருமாள் –
கிலேச நாசன் ஆக வேண்டாமோ -வாசக சப்தத்துக்கு தக்க நடக்க வேண்டாமோ -தூத வாக்கியத்தை செப்புமின்

எங்கள் வார்த்தையை அவன் அங்கீ கரிக்குமோ -என்று-இருந்தனவாக
பரம பதத்திலே செய்கின்ற ஆதரத்தை-என் பக்கலிலே செய்தவன்-அங்கீ காரியாது ஒழியான் –
ஆனபின்பு எனக்கு ஒரு வார்த்தை விண்ணப்பம்-செய்ய வேண்டும் –என்கிறாள் –

தெளி விசும்பு கடித்து ஓடித் –
குற்றம் இல்லாததாய்-பற்றுக் கோடு இல்லாததான ஆகாசத்திலே-
பூமியிலே சஞ்சரிப்பது போன்று கடு நடையிலே சஞ்சரித்து-
இவற்றின் விரைவு எல்லாம் தன் கார்யத்துக்கு-காரணம் என்று இருக்கிறாள் –

தீ வளைத்து மின் இலகும் –
கொள்ளி வட்டம் போலே மின் விளங்குகின்ற-தன் வடிவில் இருட்சிக்கு கை விளக்கினை கொண்டு-
திரிவாரைப் போலே ஆயிற்று –மின்னிக் கொண்டு சஞ்சரிக்கிற படி –

ஒளி முகில்காள் –
பரபாகத்தாலே அழகிதான வடிவை உடைய மேகங்காள் –

திரு மூழிக் களத்து உறையும் ஒண் சுடர்குத்-
திரு மூழிக் களத்தில் நித்ய வாசம் செய்கையாலே-புகர் மிக்கு இருக்கிறவனுக்கு –
அவன் வடிவிற்கு போலியாக அன்றோ உங்கள் வடிவு இருப்பது –

தெளிவிசும்பு திரு நாடாத் தீ வினையேன் மனத்து உறையும்
பரம பதத்தில் செய்யும் ஆசையை-என் நெஞ்சில் செய்து வசிக்கின்றான் –
அந்தாமத்து அன்பு செய்து என்னாவி சேர் அம்மான் அன்றோ –
தீ வினையேன் –
மனத்தில் பிரகாசித்துக் கொண்டு இருக்க-காண ஒண்ணாத படி பாவத்தை செய்தவன் நான் -என்பாள்
தன்னை தீ வினையேன் -என்கிறாள் –
இதற்கு
கொம்பது பருத்தியாக அங்காடி பாரித்து -பாரித்தால் போலே –தனக்கு பரம பதம் கலவிருக்கையாக இருக்க
அதனைக் காற் கடைக் கொண்டு-அண்மையில் இருப்பாரைப் போல் இருக்க-
என் நெஞ்சில் பிரகாசியா நின்றான் -என்று-சிற்றான் கொண்டான் பணிப்பர் –
இது தான் -பருத்து கொம்பிலே இருக்கச் செய்தெ -கடை விரித்து புடவைக்கு விலை பேசுமா போலே
-தூத பிரகரணத்தில் வெறுப்பாக சொல்லுவது பொருத்தமோ -கண்ணால் பார்க்க ஆசை கொண்டே சொல்கிறார் என்றபடி –
இத் திரு வாய் மொழிக்குச் சொன்ன வாக்ய அர்த்தத்தோடு சேராது-
ஒவ்வொரு சமயங்களில் சொல்லிப் போம் வார்த்தை அன்றோ-
எம்பெருமானார் -நிர்வாஹம்
அங்கு உள்ள ஈடுபாடு என் நெஞ்சில் உண்டு-நெஞ்சில் வசிக்கிறான் -சிற்றாற்று கொண்டான் -சொன்னதில் கொஞ்சம் மாற்றி
இதுக்கு சேர-உடனே பெற பாரித்து தூது விடுகிறார் –
மது உடைய திருக் குழல் உடையார்க்கு
துளி வாருகின்ற மது -தேன் சொட்டும் திருத் துழாய் -புஷ்பமாக சொல்வார்கள் -அணிந்த திருக் குழல்
வல்லார் பூ முடித்தால் பூ தோற்ற காணாமல் மது வாசனை மட்டுமே தெரியுமே –அதனால் பூ சொல்ல வில்லை

————————————————————————————————————–

தூதுரைத்தல் செப்புமின்கள்-தூ மொழி வாய் வண்டினங்காள்
போதிரைத்து மது நுகரும்-பொழில் மூழிக் களத்து உறையும்
மாதரைத் தம் மார்பகத்தே-வைத்தார்க்கு என் வாய் மாற்றம்
தூதுரைத்தல் செப்புதிரேல்-சுடர் வளையும் கலையுமே–9-7-6-

நித்ய அநபாயினி -பிராட்டியை திரு மார்பில் உடையவருக்கு உங்கள் வார்த்தை -கேட்ப்பிக்கவும் அவள் உண்டே-கேட்கவும் அவன் இருக்க
-சொன்னால் போதுமே -சேர்த்தியிலே சொல்லுமின் –
தூதுரைத்தல் செப்புமின்கள்-தூ மொழி வாய் வண்டினங்காள்–கந்தல் அற்ற பேச்சுக்கள் –
போதிரைத்து மது நுகரும்-புஷப விகாச தசையில் சப்தம் இட்டு மது கொட்ட -வந்து ரீங்காரம்
பொழில் மூழிக் களத்து உறையும்-சோலை வளம் -திவ்ய தேசம் வர்த்திக்கும்
மாதரைத் தம் மார்பகத்தே-அகலகில்லேன் இறையும் என்று
வைத்தார்க்கு என் வாய் மாற்றம்-பரம போக்யமான திரு மார்பில் வைத்தவர்க்கு -தூத வார்த்தை
தூதுரைத்தல் செப்புதிரேல்-சுடர் வளையும் கலையுமே-வளையல்கள் இடை ஆடை -உஜ்வலமான –
இவற்றை நீர் கொண்டு போனீர் என்று சொல்லுமின் -அறிவிப்பே அமையும் –

சில வண்டுகளைக் குறித்து –உங்கள் வார்த்தை விலை செல்லும்படி-
பிராட்டி சந்நிதியிலே சொல்லுங்கோள்-என் தூது வார்த்தையை -என்கிறாள் –

தூதுரைத்தல் செப்புமின்கள்-
என் தூது வார்த்தையை அறிவிக்க அமையும் –கொண்டு வர வேண்டா –

தூ மொழி வாய் வண்டினங்காள்-
இனிய பேச்சை உடைய வண்டுகாள் –
அவன் விரும்பானாகிலும் உங்கள் பேச்சு இனிமையாலே-வர வேண்டும்படி அன்றோ பேச்சு இருப்பது –
பெருமாளும் இளைய பெருமாளும்-கையும் வில்லுமாய் வருகிறபடியைக் கண்டு
இவர்கள் வாலி வரவிட வருகின்றார்களோ -என்று அஞ்சி-மகாராஜர் நாலு மூன்று யோசனை அவ்வருகே ஓட மீண்டு வந்து –
த்வயம் வயச்ய அஸி ஹ்ருதயா மேஹி ஏகம் துக்கம் சுகம்ச நௌ-சுக்ரீவம் ராகவோ வாக்யம் இதி உவாச பிரக்ருஷ்ட வத் -கிஷ்கிந்தா -5-18-
இன்பமும் துன்பமும் நம் இருவருக்கும் ஒன்றே -என்று-
அத சம்ஸ்கார சம்பன்ன ஹனுமான் சசிவோத்தமா-உவாச வசனம் ச லஷ்மணம் அர்த்ததவத் மதுரம் லகு -யுத்தம் -148
பின்பு சாஸ்திர பயிற்ச்சியால் உண்டான பழக்கத்தாலே-நிறைந்தவரும் அமைச்சர்களில் சிறந்தவருமான அனுமான்
வந்து அழகாயும்-பொருளோடு கூடினதாயும்-இனிமையாகவும்-சுருக்கமாயும்
உள்ள வார்த்தைகளைச் சொன்னார் -என்கிறபடியே-வார்த்தை சொன்னான் அன்றோ –

மாற்றம் அது உரைதலோடு வரிசிலை குரிசில் மைந்தன்
தேற்றம் உற்று இனி இவன் அங்கு செவ்வியோர் இன்மை தேறி
ஆற்றலும் நிறைவும் கல்வியும் அமைதியும் அறிவும் என்னும்
வேற்றுமை இவனோடு இல்லை யாம் என விளம்பலுற்றான் -கம்பர் கிஷ்கிந்தா மராமர படலம் 19-22-

போதிரைத்து மது நுகரும் பொழில்-
பூக்களிலே இரைத்துக் கொண்டு-தேனைக் குடிக்கும் பொழில்
அன்றிக்கே
மலர்கிற காலத்தில் சென்று தேனைக் குடிக்கும் சோலை-என்னுதல்-
போது அறிந்து வானரங்கள் -ஆங்கு அலர்ந்த போது அரிந்து கொண்டு -போது -காலம் புஷபம் —
உங்களுக்கு மீட்சியில் ஆகவும் வேண்டா-ததிமுகன் முதலானோர் காவலும் இல்லை-
முன்பு தேனைக் குடிக்கிறவர் களோடு தேனைக் குடிக்க அமையும் –
நித்ய சூ ரிகள்-திருவடித் தாமரைகளில் இருந்து பெருகும் மது பானம் பண்ணிக் கொண்டு அன்றோ இருப்பார்கள் –

மூழிக் களத்து உறையும் மாதரைத் தம் மார்பகத்தே வைத்தார்க்கு –
நீங்கள் சொல்லும் அத்தனையே வேண்டுவது
உங்கள் வார்த்தை கேட்டிருக்கவும்-கேட்டுக் கொண்டாடுகைக்கும்-புருஷகாரம் உண்டு -என்கை-

என் வாய் மாற்றம் தூதுரைத்தல் செப்புதிரேல் சுடர் வளையும் கலையுமே-
என் வார்த்தையான தூது வார்த்தையைச் சொல்லப் பார்த்தீர் கோள் ஆகில்
என்னுடைய அழகிய வளையும் கலையும் சீர்கேடு-அடைந்தபடியைச் சொல்லும் கோள்
அன்றிக்கே
செப்புதிரே யாகில் -அது தானே எனக்கு சுடர் வளையும் கலையும் ஆம் -என்னுதல்
அறிவிக்கும் அதுவே குறை-அவன் வரவு தப்பாது –

——————————————————————————————-

சுடர் வளையும் கலையும் கொண்டு-அரு வினையேன் தோள் துறந்த
படர் புகழான் திரு மூழிக்-களத்து உறையும் பங்கயக் கண்
சுடர் பவள வாயனைக் கண்டு-ஒரு நாள் ஒரு தூய் மாற்றம்
படர் பொழில் வாய்க் குருகினங்காள்-எனக்கு ஓன்று பணியீரே–9-7-7-

அதி உஜ்வலமான அவயவ சோபை –
சுடர் வளையும் கலையும் கொண்டு-அரு வினையேன் தோள் துறந்த-படர் புகழான் திரு மூழிக்-களத்து உறையும்
பங்கயக் கண்–படர் புகழான் -வளையல்களையும் கலையையும் கொண்டு தோளையும் விட்டு விலகிப் போனவன்
-எண் திசையும் அறிய இயம்புகேன் -ஸ்ரீ ஸூ க்தி நாதன் பெயர் கொண்டவன் ஆழ்வாரை இப்படி பண்ணினான் என்ற பெயரே நிலை நிற்கும் படி பெற்றான்
லோக பிரசித்தம் -பிரதம தம விபூஷணம் -வலி த்ரயம் தாமோதரன் -போலே –
கலந்த போதும் பிரிந்த போதும் வாசி இல்லாமல் -புண்டரீகாக்ஷன் -கூடினால் ஆழ்வாரை பெற்ற -பிரிந்தால் இவர் பாடல் கொண்டு லோகம் திருந்த
சுடர் பவள வாயனைக் கண்டு-ஒரு நாள் ஒரு தூய் மாற்றம்
படர் பொழில் வாய்க் குறுகினங்காள்-எனக்கு ஓன்று பணியீரே-ஒரே நாள் -ஒரே வார்த்தை ஒரு சொல் -ஒன்றே மருந்து ஒரே தடவை பிரபத்தி
நித்ய அக்னி கோத்த்ரம் போலே இல்லை -ஓர் ஆர்த்த ரக்ஷணம் அத்விதீயம் நிகர் அற்ற சொல் -துடிப்பைப் போக்கி -தெளிவான –
பரப்பு அற்று ஒன்றான வார்த்தை -பணியீரே -கௌரவத்துடன் சொல்கிறாள்

சில குருகு இனங்களைக் குறித்து-சிலரோடு கலந்து-அவர்களைத் துறந்து
அதுவே புகழாக இருக்கப் போருமோ-என்று அறிவியுங்கோள் –என்கிறாள்

சுடர் வளையும் கலையும் கொண்டுஅரு வினையேன் தோள் துறந்த-
இத்தலையில் தனக்கு பிரயோஜனமான பாகத்தை கொண்டு-என்னைப் பொகட்டுப் போனான் -என்றது
தனக்கு தாரகமானவற்றைக் கொண்டு-அல்லாதவற்றை பொகட்டுப் போனான் -என்றபடி –
சங்கம் சரிந்தன -என்ற திருப் பாசுரத்தில் கூறிய படியே-
எல்லாப் பொருள்களும் உருக்குலைந்து கிடக்க –சுடர் வளையும் கலையும் -என்று விசேடித்து கூறியது என் என்ன –
கைக்கு அடங்கியதையும் கொண்டு-மடிச் சரக்கையும் கொண்டு போனான் என்றது-
முக்கிய பொருள்களை மாத்ரம் கொண்டு போனான் என்றபடி –
ஆதரித்து வந்து கலந்தவன்-பொகட்டுப் போம்படியான-பாபத்தை செய்துள்ளேன் -என்பான் -அரு வினையேன் -என்கிறாள்
தோள் துறந்த -என்றதனால்-அவன் தான் அந்தக் காதல் எல்லாம் கொண்டும்-
தோளுக்கு அவ்வருகு போக மாட்டிலன் போலே காணும் -என்பதனை தெரிவித்த படி –

படர் புகழான் –
தன்னால் அல்லது செல்லாதவரை இங்கனம் விட வல்லார் இல்லை –என்ற இதுவே புகழாக
கொடியும் காள வாத்யமும் எடுத்து புகழ் வித்துக் கொண்டு இருக்கிறான் ஆயிற்று –

திரு மூழிக்களத்து உறையும் –
சேயன் -என்று ஆறி இருக்க ஒண்ணாதபடி-திரு மூழிக் களத்திலே நித்ய வாசம் செய்கிறவனை –

பங்கயக் கண் சுடர் பவள வாயனைக் –
பொகட்டுப் போனான் என்று பொகட்டு இருக்க ஒண்ணாத-அவயவ சோபையை உடையவனை –
அன்றிக்கே
என்னை இப்பாடு படுத்துகையாலே-புதுக் கணித்த அவயவ சோபையை உடையவனை –என்னலுமாம் –

கண்டு-
அந்நோக்கையும் முறுவலையும் காண்கையாலே-உங்களுக்கு என்னைக் காட்டிலும்-பேறு முற்பட்டே அன்றோ இருக்கிறது –

ஒரு நாள் –
ஒரு நாளே அமையும்-பிற்றை நாள் சொல்ல வேண்டுவது இல்லை
இரண்டாம் நாள் சொல்லுமது பழி என்று இருக்குமவள் அன்றோ –

ஒரு தூய் மாற்றம்-
ஒப்பற்றதான நல்ல வார்த்தை –முடிகிறாள் ஒரு பெண் பிழைக்கச் சொல்லுகிற வார்த்தை அன்றோ –

படர் பொழில் வாய்க் குருகினங்காள்-
படர்ந்த சோலை இடத்திலே வசிக்கின்ற குருகு இனங்காள்-
நான் பட்டினியால் மெலிந்து கிடக்க-நீங்கள் உண்டு களித்து இருக்கப் போருமோ-
நான் முடிந்தால் இந்த சோலைப் பரப்பு எல்லாம் நோக்கித் தருவார் யார் –

எனக்கு-
என் வடிவு இருக்கிறபடி கண்டீர் கோளே-

ஓன்று பணியீரே –
இரண்டு வார்த்தை சொல்ல வேண்டா-
பணியீர் -என்றதனால்-
தான் ஜனக குலத்தில் பிறக்கவுமாம்-எதிர்த்தலை பறவைகள் ஆகவுமாம்
பகவத் விஷயத்தில் சேர்ப்பாரை சொல்லும்படி இது-என்று தெரிவிக்கிறார்கள் –

—————————————————————————————————

எனக்கு ஓன்று பணியீர்காள்-இரும் பொழில் வாய் இரை தேர்ந்து
மனக்கு இன்பம் பட மேவும்-வண்டினங்காள் தும்பிகாள்
கனக்கொள் திண் மதிள் புடை சூழ்-திரு மூழிக் களத்து உறையும்
புனக்கொள் காயாமேனிப்-பூந்துழாய் முடியார்க்கே-9-7-8-

வடிவு அழகு ஒப்பனை உடையவர்க்கு வார்த்தை –
எனக்கு ஓன்று பணியீர்காள்-இரும் பொழில் வாய் இரை தேர்ந்து-இரு பெருமை -பொழில் இடத்தில் போக்யமான மதுவை தேடா நின்று
மனக்கு இன்பம் பட மேவும்-வண்டினங்காள் தும்பிகாள்-ஸம்ஸலேஷித்து வர்த்திக்கும்
கனக்கொள் திண் மதிள் புடை சூழ்-திரு மூழிக் களத்து உறையும்-சூழ்ந்த -கனத்த மதிள்கள்-பரிவர்-அன்றோ -விட்டாலும் பரிவது ஸ்வரூபம்
புனக்கொள் காயாமேனிப்-பூந்துழாய் முடியார்க்கே-தன்னிலும் -புனம்-காயாம் பூ நிறம் -தர்ச நீயமான -பணியீர் -சொல்லி அருள வேண்டும்

சில வண்டுகளையும்-தும்பிகளையும் குறித்து-அங்கு உள்ளவனுக்கு என்ன தீங்கு வருமோ -என்று
அஞ்ச வேண்டாதபடி காவல் உள்ள இடத்தில்-அவன் இருக்கப் பெற்றோம்-
இனி எனது துன்பத்தை அறிவியுங்கோள் -என்கிறாள் –

எனக்கு ஓன்று பணியீர்காள் –
நீங்கள் ஒரு வார்த்தை சொல்லாவிடில்-முடியும் நிலையாய் அன்றோ என் நிலை இருக்கிறது –
ஒன்றுக்கு மேல் சொன்னால் அவனுக்கு ஸ்வரூப நாசம் –

இரும் பொழில் வாய் இரை தேர்ந்து –
பரந்த சோலை இடம் எங்கும் புக்கு இரை தேடி –

மனக்கு இன்பம் பட மேவும் -வண்டினங்காள் தும்பிகாள்
மனத்திலே இன்பம் பிறக்கும்படி அன்றோ-நீங்கள் கலக்கிறபடி –
விரகத்தால் வரும் கிலேசம் வாராத படியாக-கலவா நின்றதாயிற்று -என்றது
பிரிவிலும் வற்றாத ஆனந்தம் உண்டாம்படி-கலவா நின்றதாயிற்று -என்றபடி –

கனக்கொள் திண் மதிள் புடை சூழ் திரு மூழிக் களத்து உறையும் –
கனத்து திண்ணியதான மதிள் சுற்றும் சூழ்ந்து உள்ள-திரு மூழிக் களத்தில் நித்ய வாசம் செய்கிறவருக்கு
அத்தலையில் அழகினை நினைத்தால்-பாதுகாவல் தேட்டமாய் அன்றோ இருப்பது –
அவனோடு கிட்டிக் கலக்க பெறாமையால் வருவதும்-ஓர் ஆற்றாமை உண்டு
அவனுக்கு எங்கே என்ன தீங்கு வருகிறதோ என்றும் ஒரு ஆற்றாமை உண்டு
அவற்றிலே ஓன்று தீரப் பெற்றது முந்துற முன்னம் –
ஸ்ரீ பரத ஆழ்வான் சந்தோஷமாக ஸ்ரீ பாதுகை பெற்று மகிழ்ந்து திரும்பினால் போலே

புனக்கொள் காயாமேனிப் பூந்துழாய் முடியார்க்கே –
தன் நிலத்தில் காயாவின் நிறம் போலே ஆயிற்று நிலம் இருப்பது –
அவ் வடிவு அழகுக்கு மேலே ஒப்பனை அழகினையும் உடையவருக்கு-
வடிவு அழகு அது
ஒப்பனை அழகு அது
அவ் வடிவு அழகினையும் ஒப்பனை அழகினையும்-அனுபவித்துப் பிரிந்த எனக்கு
ஒரு வார்த்தை சொல்லுங்கோள் –

——————————————————————————————–

பூந்துழாய் முடியார்க்கு பொன் ஆழிக் கையார்க்கு
ஏந்து நீர் இளங்குருகே திரு மூழிக் களத்தார்க்கு
ஏந்து பூண் முலை பயந்து என் இணை மலர்க் கண் நீர் ததும்ப
தாம் தம்மைக் தம்மைக் கொன்டு அகல்தல் தகவன்று என்று உரையீரே–9-7-9-

அசாதாரண சேஷித்வ சிஹ்னம் -திருத் துழாய் முடியான் -தம்மைக் கொண்டு தாம் போவது குற்றம் –
பிறர் வஸ்துவை அபகரிப்பது திருட்டு -பக்தானாம் -என்று அன்றோ இருப்பது –
உனது சொத்தை கொண்டு போகாமல் -இரண்டு தப்பும் செய்தாயே -பராங்குச நாயகி உன் சொத்து
-சேஷமானதை விட்டு -ஆழ்வார் உடைய சேஷம் உம் திருமேனி அன்றோ –
பூந்துழாய் முடியார்க்கு பொன் ஆழிக் கையார்க்கு-சர்வ சேஷித்வ ஸூ சகம் -ஸ்ப்ருஹ நீயமான ஸூ தர்சனம் -மதிப்புடன்
-அப்ராக்ருதமான -திருக்கையில் கொண்டு
ஏந்து நீர் இளங்குருகே திரு மூழிக் களத்தார்க்கு–நீருக்கு அஞ்ச வேண்டாத படி -கமான சாதனம் இளமை –
ஐந்தில் ஒன்று பெற்றான் -அவன் நம்மை அளித்துக் காப்பான் -வாயு குமாரன் -ஆகாசம் வழி -கடலை தாவி பூமா தேவி
கண்டு நெருப்பை வைத்தான் -பஞ்ச பூதங்களும் தடங்கல் பண்ண வில்லையே அதே போலே உங்களுக்கும் –
ராம தூதன் -மூன்று தடங்கல் வர சீதா தூதனுக்கு தடங்கல் ஒன்றும் இல்லையே –
பரத்வ ஸூ சகம் -அழகு -சந்நிஹிதன் ஸூ லபன் மூன்றும் சொல்லி -மாலே மணி வண்ணா ஆலின் இலையாய் –
வண் துவராபதி மன்னன் -மணி வண்ணன் -வா ஸூ தேவன் வலை உள்ளே அகப்பட்டேன்
பிராட்டிக்கு இரு பிறப்பு இரும் பொறை கற்பு -மூன்றும் -களி நடம் புரியக் கண்டேன் -திருவடி
ஏந்து பூண் முலை பயந்து என் இணை மலர்க் கண் நீர் ததும்ப-வை வர்ணயம் -வெளுத்து -பார்த்ததும் மலரும் கண்கள் நீர் விரஹத்தால் சோக அஸ்ரு-
தாம் தம்மைக் கொண்டதனால் தகவன்று என்று உரையீரே-தகவு -தயா கிருபா -தத்துவம் அன்று தகவு அன்று
-புருஷகாரம் ஸ்வரூபம் -கருணை ஸ்வபாவம் இரண்டுக்கும் சேராது –
சேஷித்வம் போக்யத்வம் சீலத்தவம் -மூன்றும் உள்ள தாம் -தயைக்கு போராது என்று உரையீர் -உபசரித்து வார்த்தை சொல்கிறாள்
திரு மேனியை விட்டுப் போகக் கூடாதோ
உண்ணும் சோறு -கள்வன் கொல்-பதிகங்களில் இதே -கரியான் ஒரு காளை வந்து -வெள்ளி வளைக் கைப் பற்ற பெற்ற தாயாரை விட்டு அகன்று –
கண்ணனுக்கு வெள்ளி தான் பிடிக்கும் -வெண்ணெய் பால் -போலே -அணி ஆலி புகுவர் கொலோ –
தான் ஜீவனம் தேடித் போனவள் என் ஜீவனம் கொண்டு போக வேண்டுமோ -பரம பாகவதர் முகம் பார்த்து -அழுத முகம் கழற்றி வைத்து போகக் கூடாதோ
இதே -திண்ணம் இள மான் புகுமூர் திருக் கோளூரே-சரீரம் படைத்த பயன் -இப்படி அழும் பாகவதர்களை பார்த்துக் கொண்டே இருப்பதே ஜீவனம்
-பெண்ணாகவுமாம் சிஷ்யர்களாகவும் பகவத் சம்பந்தம் உடையவள் அன்றோ -பெருமாள் திரு முகம் பரம பாகவதருக்கு உத்தேச்யம்

ஒரு குருகைக் குறித்து
எல்லை இல்லாத இனியரான தாம் போம் போது-தம்மைக் கொண்டு போகை
தம்முடைய தகவுக்கு போருமோ -என்று-விண்ணப்பம் செய் -என்கிறாள் –

பூந்துழாய் முடியார்க்கு –
திரு முடிக்கு ஒப்பனையான வளையம் இருக்கிறபடி –
பாண்டியன் கொண்டை -வளையம் திருத் துழாய் மேலே சாத்தி –

பொன் ஆழிக் கையார்க்கு –
திருக் கைக்கு வளையம் இருக்கிறபடி –

ஏந்து நீர் இளங்குருகே –
நிறைந்த புனலிலே தரையிலே நடப்பாரைப் போலே-நடக்க வல்ல இளங்குருகே
நீ பறந்து செல்லும் ஆற்றலால் உண்டாகும் பயன் நான் பெற அன்றோ புகுகிறது -என்றது-
நடுவே தண்ணீர் இடைச் சுவராய் இருந்தாலும் தேங்க வேண்டா அன்றோ உனக்கு -என்றபடி –

திரு மூழிக் களத்தார்க்கு-
வளையம் போலேயும்-ஆபரணம் போலேயும்-அவ் ஊரில் நிலையும்-அழகுக்கு உடலாய் இருக்கிறபடி –
அவை விக்கிரகத்துக்கு ஆபரணமாம் போலே-
சீலம் ஸ்வரூபத்துக்கு ஆபரணம் அன்றோ –அழகும் குணங்களும் ஒரு தலைத்த விஷயம் அன்றோ –

ஏந்து பூண் முலை பயந்து –
பூண் ஏந்து முலை பயந்து –
ஆபரணங்களைத் தரிக்கக் கூடிய முலைகள் பசலை நிறத்தை தரித்து –ஆபரணங்கள் கலவியின் பொருட்டு கழற்றுமவை-
பசலை நிறம் கல்வியால் அல்லாது கழலாதே அன்றோ –பிரிவில் இப்படி இருக்கை அன்றோ பெண் தன்மை யாவது –
இங்கனம் இராத அன்று ஆண் தன்மை யோடு வேறுபாடு கூடாதே அன்றோ –
புல்லிக் கிடந்தேன் புடை பெயர்ந்தேன் அவ்வளவில்-அள்ளிக் கொள் வற்றே பசப்பு –

என் இணை மலர்க் கண் நீர் ததும்ப –
இணை மலர் போலே இருக்கிற என் கண் –சோகக் கண்ணீருக்கு இலக்காகும்படி –
அவன் சொல்லும்படி அறிந்து இருக்கையாலே சொல்லுகிறாள் இத்தனை போக்கி-அல்லாத போது தன் கண்ணை இப்படி சொல்லக் கூடாது அன்றோ –
ததும்ப -என்கிறாள்-
ஆனந்த கண்ணீருக்கு தகுதியான கண்-சோகக் கண்ணீராலே நிறைந்து இருத்தலின் –
கண்களுக்கு இலக்கு நீராக –இருக்க வேண்டி இருக்க நீர் தண்ணீர் ஆவதே —
கடாக்ஷித்து உஜ்கஜீவனம் அளிக்க வேண்டிய கண்கள் இப்படி ஆவதே –

தாம்-
பூந்துழாய் முடியார்-பொன் ஆழிக் கையார்-திரு மூழிக் களத்தார் –என்று வைத்து தாம் என்கிறாள் அன்றோ –
பூந்துழாய் முடியார்க்கு பொன் ஆழிக் கையார்க்கு -என்கையாலே-வடிவு அழகினைச் சொல்லிற்று
திரு மூழிக் களத்தாற்கு – என்கையாலே குணம் சொல்லிற்று-
ஆக
இப்படிப் பட்ட வடிவு அழகையும்-குணங்களையும் உடைய தாம் -என்றபடி –
இவற்றையே பற்றாசாக கொண்டு அன்றோ தூது விடுகிறாள் -வெறுப்பு -தீ வினையேன் -சொல்லக் கூடாது பார்த்தோம் —

தம்மைக் கொண்டு அகல்தல் –
தாம் அகல வேண்டினால்-இவ் வடிவை பிரிந்தார் பிழையார்-என்று அதனை வைத்தே அன்றே போவது –
தம்மைக் கண்ணாடி புறத்தில் கண்டு அறிவரே-தம்மைப் பிரிந்த நிலைக்கு உதவுகைக்கு அன்றோ தம்மைக் கண்டது –
அத நு கிம் துக்கதாம் ச அஹம் இஷ்வாகு நந்தனம்-இமாம் அவஸ்தாம்ஆபன்ன ந இஹ பஸ்யாமி ராகவம் -அயோத்யா -59-26-தசரதன் புலம்பல்-
இந்நிலையை அடைந்த நான் இஷ்வாகு வம்சத்தில் பிறந்த இராமனை-இங்கு காண்கிறேன் இல்லை -என்கிறபடியே-
ஆற்றாமை எல்லாம் சொல்லுவிக்கும் அன்றோ -என்றது-
வா போகு-வந்து ஒரு கால் கண்டு போ முன் அழகும் பின் அழகும் கண்டு சக்கரவர்த்தி –
எனக்கு ஓர் ஆற்றாமை உண்டான அளவிலே கிட்டி நின்று முகம் காட்டி-ஈரக் கையாலே தடவி நோக்குகைக்கு அன்றோ தம்மைப் பெற்றது –
தம்மைப் பிரிந்து நோவு படுகிற இற்றைக்கு மேற்பட ஆற்றாமை இல்லை அன்றோ எனக்கு-
இவ்வளவில் பெருமாளை நான் காண்கின்றிலேன் -என்கிறாள் -என்றபடி –
அன்றிக்கே
தாம் தம்மைக் கொண்டு அகல்தல்-தாம் என்னைக் கொண்டு அகலுமது ஒழிய தம்மைக் கொண்டு அகலக் கடவரோ-
தம்மைக் கொண்டு அகல வேண்டினால்-தமக்கு உரிமைப் பட்ட பொருளைப் -ஆழ்வார் ஆகிய நாயகியை -பொகட்டு-
பிறர்க்கு உரிமைப் பட்ட பொருளையோ -இறைவனது திரு மேனியை -கொடு போவது -என்னுதல்-
பக்தர்களுக்காக அன்றோ அவன் உடம்பு இருப்பது -என்றபடி-
தனக்கே யாக எனைக் கொள்ள வேண்டும் -என்றே அன்றோ இத்தலை இருப்பது -என்றவாறு –
உனக்கே என்று சொல்லாமல் -ஆழ்வார் அருளிச் செய்ய -அழகில் மயங்காமல் கைங்கர்யம் செய்ய -படர்க்கையில் சொல்ல
பக்தானாம் -உமக்கே யாக என்னைக் கொள்ளும் இதே -சொல்லாமல் தனக்கே யாக -சத்ய ஸங்கல்பன் அன்றோ –

தாம் தம்மை -ஸ்வரூபம் ரூபம் -சதைக ரூப ரூபாயா –
ஆதமைவ பந்து -மனசே பந்த மோக்ஷ ஹேது -ஆத்மாவால் ஆத்மாவை உசற்ற -ஆத்மாவால் ஆத்மாவை தள்ளி விடாதே –
நல்ல நெஞ்சே நாம் தொழுதும் -முந்துற்ற நெஞ்சே —

தகவன்று என்று உரையீரே –
காதலுக்கும் மிருத தன்மைக்கு சேராத மாத்ரமே அன்றிக்கே
இது அருளே இல்லாதவர் செயல் என்று சொல்லுங்கோள்
பெண் கொலைக்கு அஞ்சாதவர் செய்ய்மவற்றைச் செய்தீர் -என்று சொல்லுகோள்-

———————————————————————————————————

தகவன்று என்று உரையீர்கள் தடம் புனல் வாய் இரை தேர்ந்து
மிக வின்பம் பட மேவும் மெல் நடைய அன்னங்காள்
மிக மேனி மெலிவு எய்தி மேகலையும் ஈடு அழிந்து என்
அகமேனி ஒழியாமே திரு மூழிக் களத்தார்க்கே–9-7-10-

ஆஸக்தியால் நிரவதிக தயாவான் -தகவு இல்லை என்று அருளிச் செய்த உடனே -இப்படி -சந்நிஹிதன் ஆனபின்பு –
எனது சத்தை அழிவதற்கு முன்பு சொல்லுமின் – தடம் புனல் வாய் இரை தேர்ந்து-பெரிய பொழில் –
மிக வின்பம் பட மேவும் மெல் நடைய அன்னங்காள்-மிக ஆனந்தம் -உண்டாம் படி சேர்ந்து வர்த்திக்கும் –
மிக மேனி மெலிவு எய்தி மேகலையும் ஈடு அழிந்து என்-திருப்பி பரிவட்டம் -கட்டுக் குலைந்து
அகமேனி ஒழியாமே திரு மூழிக் களத்தார்க்கே-ஸ்வரூபம் குலைந்து போகும் முன்பு -ஆஸ்ரித அனுக்ரகம் செய்ய சந்நிஹிதன் ஆனபின்பு
தகவன்று என்று உரையீர்கள்-பிரயோஜனம் இல்லாமல் போகுமே –
அவர் ஆவி துவரா முன் -அருளாத நீர் -அருளாழி புட் கடவீர்-1-4-போலே இதிலும் –

சில அன்னம் களைக் குறித்து
நான் முடிவதற்கு முன்னே-அவனுக்கு என் நிலையை-அறிவியுங்கோள்

தகவன்று என்று உரையீர்கள் –
அவனுடைய உண்மையினை அழிக்கைக்கு -தகவு இல்லை என்னுங்கோள் -என்றது
அருள் இல்லாதவன் என்று உரையுங்கோள் -என்கிறாள் -என்கிறபடி –
அவனுக்கு நிரூபகம் அருள் ஆகையாலும்-ஸ்வரூப நிரூபக தர்மமே தயை தானே –
அவனுடைய மர்மத்தை அறிந்தவள் ஆகையாலும்-ஆன்ரு சம்சயம் கிருபை தான் தர்மம் சீதை பெருமாள் இடம் -சொல்லி
-அதனால் இவள் அறிந்த மர்மம் -அதனை இல்லை -என்கிறாள் –

தடம் புனல் வாய் இரை தேர்ந்து –
மிக்க நீர் வளத்தை உடைய பொய்கைகளிலே இரை தேடி –
இதனால் கலவிக்கு உறுப்பான செய்கையேயாய் இருப்பதனை-தெரிவிக்கிறாள் –

மிக வின்பம் பட மேவும்
இன்பம் மிகப் பட மேவும் –
இன்பம் கரை புரளும்படி அன்றோ நீங்கள் கலக்கிறபடி –பிரிவு தேட்டமாய் தலைக்கே மேலே ஏறிய இன்பமாய்-
செல்லுகிறபடியைத் தெரிவிக்கிறார்கள் -இதனால் என்றது –பிரியா விடில் இருவரும் அழியும்படி ஆயிற்று இவை கலக்கிற படி -என்றவாறு –

மெல் நடைய அன்னங்காள் –
கலவியின் மிகுதி நடையிலே தொடை கொள்ளலாம் படி-காணலாம் படி-திரிகின்றன ஆயிற்று –

மிக மேனி மெலிவு எய்தி –
மேனி மிக மெலிவு எய்தி –
சரசமாக திரிவது எல்லாம் குலைந்ததே அன்றோ உங்களுக்கு –கண்டீர் கோளே நான் இருக்கிற படி –
என் நிலையைக் கண்டால் தரித்து இருக்கலாய் இருந்ததோ-
உங்கள் கலவியின் மிகுதியை போன்றதாகும்-என் உடம்பின் மெலிவும் –

மேகலையும் ஈடு அழிந்து –
மேவுகின்ற கலை-புடைவையும் கட்டுக் குலைந்து –மேகலை தொங்கும் போது உடல் நல்ல நிலையில் இருக்க வேண்டுமே –

என் அகமேனி ஒழியாமே –
புறம்புள்ளன அடையக் கழன்றன-
இனி அகவாயில் உள்ள ஆத்மாவும் நீங்குவதற்கு முன்னே -என்றது-நான் முடிவதற்கு முன்னே -என்றபடி –

திரு மூழிக் களத்தார்க்கே –
தன்னை ஒழிய செல்லாதார் உடைய உயிர் களைக் காப்பாற்றுவதற்காக-வந்து கிடக்கிறவருக்கு-
திரு மூழிக் களத்தார்க்கு தகவு அன்று என்று உரையீர்கள் –
பின்னானார் வணங்கும் சோதி -சத்தை கொடுக்க அன்றோ இங்கே சந்நிஹிதன் ஆனது –
பொரி புறம் தடவி அத்தலையைப் பேணி வந்தது அமையும்-
இனி அவர் படியை நேராக சொல்லிப் போருங்கோள் -இவள் முன்பு அப்படி பேணினாளோ -என்ன
என் தவள வண்ணர் தகவுகளே -2-4-5-என்று திருத் தாயார் சொல்லிற்று பொறாமல்-தகவுடையவனே -என்று
கெடுவாய் ஆகரத்தில் தகவு மறுக்குமோ -என்றாலே அன்றோ-
ஆகரம் -கனி -பொன் முதலியன விளையும் இடம் –அதனைச் சொல்லுகிறாள் இங்கு –
குணாதிகன் சொல்லி -ரசம் இல்லாத பொருள்களுக்கு சக்கரை போன்றவற்றை மேலே தடவி –
பிரணியித்தவம் இல்லாதவனுக்கு பிரணயித்தவம் ஆரோபித்து –
முன்பு -தகவுடையவனே பரிந்து பேசி -கண்ட பலன் எல்லாம் போதும் இனி சொல்ல மாட்டேன் -என்றபடி –

———————————————————————————–

ஒழிவின்றித் திரு மூழிக் களத்து உறையும் ஒண் சுடரை
ஒழிவில்லா அணி மழலைக் கிளி மொழியாள் அலற்றிய சொல்
வழு வில்லா வண் குருகூர்ச் சடகோபன் வாய்ந்து உரைத்த
அழிவு இல்லா ஆயிரத்து இப்பத்தும் நோய் அறுக்குமே–9-7-11-

சம்சாரம் நிவர்த்திக்கும் -விஸ்லேஷ ரூபம் வியாதி வராது
ஒழிவின்றித் திரு மூழிக் களத்து உறையும் ஒண் சுடரை-விஸ்லேஷம் ஒரு காலம் வாராத படி -விலக்ஷணம் தேஜஸ் உடைய
-நித்ய சந்நிஹிதன் ஆனபடியால் வந்த தேஜஸ்
ஒழிவில்லா அணி மழலைக் கிளி மொழியாள் அலற்றிய சொல்-பிரிந்தால் தரியாத படி -அழகிய முக்த யுக்தியை உடைய
மணி வல்லிப் பேச்சு வந்தேறி இல்லை கிளி மொழியாள்-சொன்னத்தை சொல்லுபவள் -ஆர்த்தியால் அக்ரமமாகச் சொன்ன
வழு வில்லா வண் குருகூர்ச் சடகோபன் வாய்ந்து உரைத்த-பிரேமத்தில் குறை இல்லாமல் -ஆழ்வார் அனுபவித்து உரைத்த
அழிவு இல்லா ஆயிரத்து இப்பத்தும் நோய் அறுக்குமே-போக்தாக்கள் நெஞ்சில் நின்றும் போகாமல்
-பகவத் விஸ்லேஷ ஹேது சம்சார வியாதி தீர்த்துக் கொடுக்கும்

நிகமத்தில் –
இத் திருவாய் மொழியை கற்பார்க்கு-பிரிவுக்கு அடியான பிறப்பாகிய நோயினை
இது தானே அறுத்துக் கொடுக்கும் –என்கிறார் –

ஒழிவின்றித் திரு மூழிக் களத்து உறையும்-
ஒரு நாளும் விட நினையாமல்-அவ் ஊரில் நித்ய வாசம் செய்யுமவனை –

ஒண் சுடரை –
பின்னானார் வணங்கும் சோதி -திரு நெடும் தாண்டகம் -10-என்கிறபடியே-அவ் ஊரில் நிலையால் வந்த புகர் இருக்கிறபடி –
அன்றிக்கே
அவ் ஊரில் இனிமையால் வந்த புகர் என்னுதல் –பிற் பாடர்க்கு முகம் கொடுக்கும் நீர்மையால் வந்த புகர் -என்றபடி –

ஒழிவில்லா –
அவன் அவ் ஊரை நீங்கில் தரிக்க-மாட்டாதவாறு போன்று-அவனை ஒழியில் தரிக்க மாட்டாதவள் -என்கை-
நச சீதா த்வயா ஹீநா நசாஹம் அபி ராகவ-முகூர்த்தம் அபி ஜீவாவ ஜலாத் மச்த்யாவிவோத்த்ருதௌ-அயோத்யா -33-31-
எனப்ப்படுமவள் அன்றோ இவளும் –

அணி மழலைக் கிளி மொழியாள் –
அழகிய இளமையான கிளியின் பேச்சுப் போல் இருக்கிற பேச்சினை உடையவள் –

அலற்றிய சொல் –
தன் ஆற்றாமையாலே-முறை பிறழச் சொல்லிய சொல் –

வழு வில்லா வண் குருகூர்ச் சடகோபன்-
பிராட்டி படியில் ஒன்றும் குறைவு அற்று இருக்கிற ஆழ்வார் –

வாய்ந்து உரைத்த –
கிட்டி உரைத்த -என்றது-பாவ பந்தத்தால் சொன்ன -என்றபடி –

அழிவு இல்லா ஆயிரத்து இப்பத்தும் –
கேட்டவர்கள் நெஞ்சினை ஒரு நாளும் விடாமல் தங்கி இருக்கிற இப்பத்து -என்றது-
இப்பாசுரத்தை கேட்டார்க்கு-அக்காலத்தில் போலே-எல்லாக் காலங்களிலும் இன்பம் பிறக்கும்படி ஆயிற்று இருப்பது -என்றபடி –

நோய் அறுக்குமே –
பகவானைப் பிரிதல் ஆகிற நோயை அறுக்கும் -என்றது-கலந்து பிரிந்து துக்கம் பட வேண்டா
பிரிவு இல்லாத தேசத்தில் புகப் பெறுவார் -என்றபடி –

————————————————————————————–

திராவிட உபநிஷத் சங்கதி -ஸ்ரீ வாதி அழகிய மணவாள ஜீயர் –

ஸ்ரீயம் வியோகி ஜனம் ஹந்த்ரு நிஜ ஆபீ ரூப்யம்
விஸ்ம்ருத்ய ஸம்ஸ்ருதியா ஜனகி
அர்ச்சா ஹரே கொசன தத் பிரதி போதனாயா
தூதி சக்கர விகதான்

————————————————————————————–

திராவிட உபநிஷத் தாத்பர்ய ரத்னாவளி -ஸ்ரீ தேசிகன் –

ரம்யத்வாத் ஸ்ரீ துளஸ்யா ஆஸ்ரித ஜன சரித்ரத்த வேன
பத்மாஷரா தாயா ஸ்வாமித்வத்த சத் பரஞ்சோதி கர்த்தநதகா
ஸ்ரீ தரத்வ அதி கீர்த்தயா அசதி புஷப சியாமளா
ரத சரண முககா ஸுரே ஸ்ரீ மான் சடாரி கடக முக

1–ரம்யத்வாத் -ஸ்ரீ துளஸ்யா–கொங்கார் பூம் துழாய் முடி எம் குடக் கூத்தர்க்கு என் தூதாய்

2–ஆஸ்ரித ஜன சரித்ரத்த வேன–நுமரோடும் பிரியாதே நீரும் நும் சேவலுமாய்
அமர் காதல் குருகினங்காள் அணி மூழிக் களத்து உறையும்

3-பத்மாஷரா தாயா–செக்கமலத்து அலர்போலும் கண் கை கால் செங்கனி வாய்
அக்கமலத்து இலைபோலும் திரு மேனி அடிகளுக்கே

4-ஸ்வாமித்வத்த–திருமேனி அடிகளுக்குத் தீ வினையேன் விடு தூதாய்

5-சத் பரஞ்சோதி கர்த்தநதகா–திரு மூழிக் களத்து உறையும் ஒண் சுடர்குத் தெளிவிசும்பு திரு நாடாத்
தீ வினையேன் மனத்து உறையும் துளிவார்கள் குழலார்க்கு என் தூதுரைத்தல் செப்புமினே

6–ஸ்ரீ தரத்வ–மூழிக் களத்து உறையும் மாதரைத் தம் மார்பகத்தே-வைத்தார்க்கு

7–அதி கீர்த்தயா–படர் புகழான் திரு மூழிக்-களத்து உறையும் பங்கயக் கண் சுடர் பவள வாயனைக் கண்டு

8-அசதி புஷப சியாமளா–திரு மூழிக் களத்து உறையும் புனக்கொள் காயாமேனிப்-பூந்துழாய் முடியார்க்கே

9-10–ரத சரண முககா–பூந்துழாய் முடியார்க்கு பொன் ஆழிக் கையார்க்கு ஏந்து நீர் இளங்குருகே திரு மூழிக் களத்தார்க்கு
ஒழிவின்றித் திரு மூழிக் களத்து உறையும் ஒண் சுடரை ஒழிவில்லா அணி மழலைக் கிளி மொழியாள் அலற்றிய சொல்

ஸுரே ஸ்ரீ மான் சடாரி கடக முக

———————————————————————————

திருவாய் மொழி நூற்றந்தாதி -பாசுரம் 87-பிள்ளை லோகம் ஜீயர் வியாக்யானம்-

அவதாரிகை –

இதில் வடிவு அழகு பற்றாசாக தூது விட்டு அருளின திவ்ய ஸூக்தியை அனுவதித்து அருளிச் செய்கிறார்
அது எங்கனே என்னில்
அப்ரீதி கர்ப்ப குண அனுசந்தானமாக மாத்ரமாக சென்ற இடத்தில் பாக்ய வைகல்யத்தாலே
குண அனுபவத்தால் வந்த ப்ரீதி கீழ்ப்பட்டு
அப்ரீதி அம்சமே தலை எடுத்து அவனுடைய சௌந்தர்யத்தாலே அபஹ்ருத சித்தராய்
அவ் வழகைக் கண்ணாலே கண்டு அனுபவிக்க வேணும் -என்று கண்ணால் கண்ட பஷிகளை தூது விடுகிற
எங்கானலில் அர்த்தத்தை-அருளிச் செய்கிறார் எம் காதலுக்கு அடி-இத்யாதியாலே -என்கை –

———————————————–

எம் காதலுக்கு அடி மால் ஏய்ந்த வடிவு அழகு என்று
அங்காது பற்றாசா ஆங்கு அவன் பால் -எங்கும் உள்ள
புள்ளினத்தைத் தூதாகப் போக விடும் மாறன் தாள்
உள்ளினர்க்குத் தீங்கை யறுக்கும்–87-

——————————————–

வியாக்யானம்–

எம் காதலுக்கு அடி –
என்னுடைய பிரேமத்துக்கு ஹேது –

மால் ஏய்ந்த வடிவு அழகு என்று –
ஸ்ரீ சர்வேஸ்வரன் உடைய ஸ்வரூப அனுபந்தியாய் அனுரூபமான விக்ரஹ சௌந்தர்யம்-என்று –

அங்காது பற்றாசா ஆங்கு அவன் பால் –
அத்தசையில் அவன் சௌந்தர்யமே பற்றாசாக -ஆலம்பனமாக – அவ்விடத்தில்
அவன் விஷயமாக ஸ்ரீ திரு மூழிக் களத்து உறையும் அவன் விஷயமாக

எங்கும் உள்ள புள்ளினத்தைத் தூதாகப் போக விடும் மாறன்-
யாம் கபீ நாம் சஹஸ்ராணி -என்னும்படி சர்வ திக்குகளிலும் உண்டான பஷி சமூஹத்தை
தம்முடைய பிராண ரஷக அர்த்தமாக தூத பரேஷணம் பண்ணும் ஸ்ரீ ஆழ்வார் –

அதாவது –
செங்கால மட நாராய் -என்று தொடங்கி –
என் குடக் கூத்தர்க்கு என் தூதாய் -என்றும் அமர் காதல் குருகினங்காள் -என்று தொடங்கி
தமரோடு அங்கு உறைவாருக்கு தக்கிலமே கேளீரே -என்றும் –
தக்கிலமே கேளீர்கள் -என்று தொடங்கி-கொக்கினங்காள் குருகினங்காள் செக்கமலத் தலர் போலும்
கண் கை கால் செங்கனிவாய்-அக்கமலத்திலை போலும் திருமேனி யடிகளுக்கு -என்றும் –
திருமேனி யடிகளுக்கு என்று தொடங்கி -மாதரைத் தன மார்பகத்தே வைத்தார்க்கு -என்றும்
திரு மூழிக் களத்து உறையும் பங்கயச் சுடர் பவள வாயனைக் கண்டு -என்றும்
புனம் கொள் காயா மேனி பூம் துழாய் முடியார்க்கு -என்றும் –
பூம் துழாய் முடியார்க்கு -என்று தொடங்கி-தாம் தம்மைக் கொண்டு அகல்தல் தகவன்று என்று உரையீர் -என்றும்
என் அகமேனி ஒழியாமே திரு மூழிக் களத்தார்க்கு -என்றும்
இப்படி
பூம் துழாய் முடியார்க்கு-என்னும் அளவும்
வடிவு அழகு பற்றாசாக பல பஷிகளைத் தூது விட்டார் -என்கை-

நம் பிழையும்-சிறந்த செல்வமும்-படைத்த பரப்பும்-தமரோட்டை வாசமும்
மறப்ப்பித்த
ஷமா-தீஷா-ஸாரஸ்ய சௌந்தர்யங்களை-யுணர்த்தும்
வ்யூஹ-விபவ-பரத்வத்வய-அர்ச்சைகள்
தூது நாலுக்கும் விஷயம் -என்று இறே-ஸ்ரீ ஆச்சார்ய ஹிருதயத்தில் ஸ்ரீ நாயனாரும் அருளிச் செய்தது –

அபராத சஹத்வாச்ச விபோஸ் சம்பந்த வைபவாத் ஐகரச்யாச்ச சௌந்தர்யாத் கடக அனயாதசே முனி -என்று
இறே ஸ்ரீ வாதி கேசரி அழகிய மணவாள ஜீயரும் அருளிச் செய்தது

மாறன் தாள் உள்ளினர்க்குத் தீங்கை யறுக்கும்-
ஸ்ரீ ஆழ்வார் திருவடிகள் ஆனவை தன்னை மனசாலே அனுசந்தித்தவர்களுக்கு
பிரதிபந்தங்களை தானே சேதித்துப் போகடும் –
துடர் அறு சுடர் அடி -போலே –

————————————————————————–

ஸ்ரீ கந்தாடை அப்பன் ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம் .
ஸ்ரீ பிள்ளை லோகம் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ வாதிகேசரி அழகிய மணவாள ஜீயர் திருவடிகளே சரணம் –
ஸ்ரீ அழகிய மணவாளப் பெருமாள் நாயனார் திருவடிகளே சரணம் –
ஸ்ரீ பெரிய வாச்சான் பிள்ளை திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ நம் பிள்ளை திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ நஞ்சீயர் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ திருக் குருகைப் பிரான் பிள்ளான் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ மதுரகவி ஆழ்வார் திருவடிகளே சரணம் –
ஸ்ரீ பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம்-

பகவத் விஷயம் காலஷேபம் -175- திருவாய்மொழி – -9-6-1….9-6-11–ஸ்ரீ உ. வே. வேளுக்குடி ஸ்வாமிகள்–

July 16, 2016

உருகுமால் -பிரவேசம் –

எழ நண்ணி நாமும் நம் வான நாடனோடு ஒன்றினோம் -என்று-தம் இருப்பில் நசை அற்றுச் சொன்ன வார்த்தை அன்றோ -மேல்
இவ்வளவில் வந்து முகம் காட்டி இவரைப் பெறுதல் –இல்லையாகில் இழத்தல் –செய்ய வேண்டும்படி யான நிலை ஆயிற்று –
இந்நிலையிலே திருவடி சென்று கிட்டின போது-முன்பு பல நாள் பட்ட துக்கமும் கிடக்கச் செய்தே-பெருமாளும் வாராது இருக்க
சமா த்வாதச தத்ர அஹம் ராகவச்ய நிவேசனே-புஜ்ஞானா மானுஷான் போகான் சர்வகாம சம்ருத்தி நீ -சுந்தர -36-11-
பன்னிரண்டு ஆண்டு பெருமாளும் தானும் ஒருபடிப்பட கலந்த கலவி வந்து
பிராட்டியின் நினைவுக்கு விஷயம் ஆனால் போலே –
இருத்தும் வியந்து -என்ற 8-6-திருவாய் மொழியிலே -தலைதடுமாறாக பிறந்த கலவி வந்து-நினைவுக்கு விஷயம் ஆயிற்று
இங்கு திருவடி போல்வார் வர வில்லை -ஸத்ருச அத்ருஷ்ட-ஸத்ருச -சம்பந்த பதார்த்தம் –அத்ருஷ்ட வசத்தால் என்றுமாம் –

அதற்கடி-
இவர் மேற்கொண்ட கைங்கர்யத்தை முடியச் செய்து-தலைக் கட்டுகைக்கு தகுதியான ஜீவன அதிர்ஷ்டமாவது –
அன்றிக்கே –-
இவர் சொல்லக் கேட்கையிலே பாரித்துக் கொண்டு இருக்கின்ற ஈஸ்வரனுடைய பாக்யமாவது –
அன்றிக்கே –
பகவானை அனுபவிக்கிற அனுபவத்தால் உண்டான ப்ரீதி-உள் அடங்காமை வழிந்து புறப்பட
இவர் சொற்களைக் கேட்டு பகவத் விஷயத்திலே ருசி பிறக்க இருக்கிற மக்கள் உடைய பாக்கியமாவது –
நின் கண் வேடிக்கை எழுவிப்பேன் -இது அன்றோ ஆழ்வார் செய்த கைங்கர்யம் —
இராமர் பாக்யம் சீதை பாக்யம் -தரணி செய்த பாக்யம் -தவம் உடைத்து தரணி -கம்பர் –
சேர்த்தி சேவை இன்றும் நமக்கு அதிருஷ்டம் -நாம் தான் பாக்கியவான்கள் -மூன்றும் என்றால் போலே –

இப்படி -இருத்தும் வியந்து -திருவாய் மொழியில் பேசப்பட்ட கலவி வந்து நினைவுக்கு விஷயம் ஆயிற்று-
சமாத்வாதச -பிள்ளாய் -இன்று இங்கு வெறும் தரையாய் இருக்கிற நான்-
எங்கள் மாமனார் மாளிகையிலே பன்னிரண்டு ஆண்டு ஒருபடிப்பட இராம குணங்களை விளை நீர் அடைத்துக் கொண்டேன் காண்
என்றாள் அன்றோ –

வீற்று இருந்து ஏழு உலகம் -கலவி என்றாலும் இருந்தும் வியந்து -என்பதில் தான் நெறி மாறி அனுபவம் –
இங்கு -இருத்தும் வியந்து -என்கிற திருவாய் மொழியிலே-மூ வுலகும் தன் நெறியா வயிற்றில் கொண்ட
சிறியேனுடைச் சிந்தையுள் நின்று ஒழிந்தான் -என்கிறபடியே
புறம்பு எங்கும் முறையிலே கார்யம் செய்தவன்-இவர் ஒருவர் அளவிலும் அன்றே -முறை கெடக் கார்யம் செய்தது
–8-7/9-6 ஏகார்த்தம் -இரண்டிலும் -சிறிய என் ஆருயிர் உண்ட -இங்கும்
அப்படிப் பட்ட அக்கலவி தான் இப்பொழுது-ஒரு நினைவின் அளவில் இருக்கை அன்றிக்கே-நினைதொறும் -ஸ்ம்ருதி விஷயம் –
அப்பொழுது உண்டான அக்கலவி இன்பத்தை-இப்பொழுதும் அனுபவிப்பதாக ஒரு புத்தி பிறந்தது -என்றது
அப்படியே மேன்மை உடையவன்-அம்மேன்மையும் கிடக்கச் செய்தே-
தாழ நின்று கலந்த குணத்தையும்-வடிவு அழகையும் சொல்லி-அது தான் இப்பொழுதைய அனுபவமே யென்னும்படியாய்
இருப்பது ஒரு புத்தி பிறந்து –
அவனுடைய சீல குணத்தை நினைக்கும் நினைவாலே-உருகுகிறார் -என்றபடி –

விஸ்வரூபம் ரூபம் அத்புதம் ஹரே -நினைத்து -இன்பம் இல்லை -கண் முன்னால் சஞ்சயன் -இன்றும் கண்டால் போலே –
ஆச்சார்ய அனுக்கிரகத்தால் – -நினைவு மாத்திரம் அன்றிக்கே –
நேராக காண்பது போன்ற இன்பம்
மேன்மை -இருத்தும் வியந்த -வாமனன் த்ரிவிக்ரமன் -சொன்னபடி -கார் முகில் வண்ணன் -அழகையும் -சொல்லி –

கடலைத் தரை காண்பாரைப் போலே-இருத்தும் வியந்து -என்கிற திருவாய் மொழியின் அனுபவத்தை-
இதிலே கொண்ட வந்து சேர்ப்பதே நம் முதலிகள் -என்று ஈடுபட்டு அருளிச் செய்வர் நஞ்சீயர்–
அப்ராப்தியும் கிடக்கச் செய்தே-சீல குணத்தை நினைக்கும் நினைவாலே உருகுகிறார் ஆயிற்று
ப்ரீதி இன்மையை உட்கொண்ட குண அனுசந்தானம் காண்-என்று இதற்கு ஆளவந்தார் அருளிச் செய்யும் சந்தை-
ஸ்ம்ருதி மாத்ர வியசனம் இருக்கச் செய்தெ -பிரத்யக்ஷ சாமானாகாரம் தர்சனம் இல்லையே -அதனால் அப்ரீதி கர்ப்ப குண அனுசந்தானம் –

குணங்கள் பல ஈடுபடுத்தும் -என்பதற்கு பிரமாணங்கள் மேலே காட்டி அருளுகிறார்-
தே தம் ஊசு மகாத்மானாம் பௌர ஜானபதை சஹ-பகவோ ந்ருப கல்யாணா குணா புத்ரஷ்ய சந்தி தே -அயோத்யா -2-26-
சக்கரவர்த்தி பெருமாளுக்கு திருமுடி சூட வேண்டும் என்று கோலி-
நாம் அறுபதினாயிரம் ஆண்டு ஒரு தலை மிதிக்க ஒரு தலை கிளற இப்படி வருந்தி அடிப்படுதின-
இராச்சியத்தை-இனிதரு சிறியவன் தலையில் வைத்தால் இது பொறுக்குமோ-என்று பார்த்து
இதை நாட்டோடு சேர விசாரித்து செய்வோம் என்று அரசர்கள் கூட்டத்தை கூட்டின இடத்து
சநிக்தோ நுநாத சஞ்ஜஞ்ஞே நேத்ர ஹர்ஷ சமீரித-ஜனௌ கோத்குஷ்ட சந்நாதோ விமாநம் கம்பயந்நிவ-அயோத்யா -2-18-
மக்கள் ஆரவாரித்த ஆரவாரமானது அரண்மனையை கிடு கிடுக்கச் செய்தது -என்கிறபடியே-
சகரவர்த்தி மாளிகையை அளித்து செய்யும்படி ஆரவாரிக்க அதனைக் கேட்டு
நாம் நினைத்த கார்யம் பலித்தது -ஆயினும் இவர்கள் நினைவை இவர்கள் வாயால் சொல்லக் கேட்டால் ஆகாதோ என்று நினைத்து –
கதம் நு மயி தர்மேன பிருதிவீம் அனுசாசதி-பவந்தோ த்ருஷ்டும் இச்சந்தி யுவராஜம் மமாத்மாஜம் –அயோத்யா -2-25-
வாரீர் கோள் -நான் அற நெறியில் தேசத்தை ஆண்டு வரும் போது இளவரசனைப் பார்க்க வேண்டும் என்று
எவ்வாறு விரும்புகிறீர்கள் -என்கிறபடியே
அறுபதினாயிரம் ஆண்டு சிறியது பெரியதை நலியாதபடியாக-பூமிப் பரப்பை அடைய நோக்கிக் கொண்டு
இதம் சரீரம் க்ருத்ச்னச்ய லோகஸ்ய சரதா ஹிதம்-பாண்டரஷ்ய ஆத்பத்ரஷ்ய சாயாயாம் சரிதம் மா -அயோத்யா -2-7-
எல்லா உலகங்கட்கும் நன்மையைச் செய்கிற என்னால் இந்த உடல் வெண் கொற்றக் குடையின் நிழலில்
கிலம் ஆக்கப் பட்டது -என்கிறபடியே
முத்தின் குடை நிழலிலே திரிந்து -எனக்கு என்று ஒரு சுகம் கோலாதே
உங்களைப் பாதுகாக்கும் தர்மத்தையே செய்து கொண்டு போந்தேன்-
நான் ஒரு வார்த்தை கேட்ட இடத்து –இப்போது நீ இருக்கச் செய்ய வேண்டாமோ
செய்ய வேண்டிய காலத்தில் செய்து கொள்ளுகிறோம் -என்னுதல்-அன்றியே
கார்யம் ஆகில் செய்ய லாகாதோ -என்று வார்த்தை சொல்லுதல் அன்றிக்கே –
படுகுலை அடித்தவனை தப்ப ஒரு அறவன் கீழே ஒதுங்க நினைப்பாரைப் போலே
என்னை விட்டு என் மகனே அமையும் என்று நீங்கள் விரும்புகைக்கு நான்-உங்களுக்கு செய்த தீங்கு என் என்ன –
ஜ்ஞான விஞ்ஞான சம்பன்ன நிதசே நிரத பிது-தாதுநாமிவ சைலேந்த்ரோ குணாநாம்
ஆக்ரோ மகான் – கிஷ்கிந்தா -13-20-தாரை வாலி இடம் பேசியது
நீ எங்களுக்கு செய்த தீங்கு ஒன்றும் இல்லை-உன் மகனுடைய குண அபராதங்கள் கான் இதற்கு அடி –
நீ நோக்கிக் கொண்டு போந்த படிகளில் ஒரு குறை இல்லை-
குணவானாய் இருப்பான் ஒரு புத்ரினைப் பெற்று நாட்டினை படுகுலை அடித்தாய் காண் –
பஹவ -உன் அளவு அன்று காண்-காக்கும் தர்மத்தில் அவர்க்கு உண்டான பாரிப்பு
விராஜயன் ராஜ ஸூதா ராஜமார்க்கம் நரை வ்ருதம்-ஹ்ருதயானி ஆமமந்தேவ ஜனச்ய குண வத்தையா -அயோத்யா -26-2-
பொன் முதலிய தாதுக்கள் இமய மலையைப் போன்று
சௌலப்யம் முதலிய குணங்களுக்கு எல்லாம் இருப்பிடமாய் இருப்பவன் -என்கிறபடியே
நாட்டிலே சிலரை குணம் இல்லாதவர் என்று பழித்தும்-சிலரை குணவான்கள் என்று கொண்டாடுகிறதும்
இன்ன ஆகாரத்தின் பொன் -என்று விலை பெறுமா போலே-
இன்னார் இடத்திலே இருக்கிற குணம் -என்று ஆயிற்று புறம்பு விலை போவது
சிறந்த குணம் உள்ளவர் ஆகையாலே மக்களின் மனத்தினைக் கடைந்தவர் போல் ஆனார் -எனபது ஸ்ரீ ராமாயணம் –

எர்ணா குளம் பக்கம் திருக் காட்கரை -பெரிய கோயில் –
போகத்திலே தட்டு மாறும் சீலம் காட்கரையிலே -கரை அழிக்கும் –
ஞானம் -தர்சன் பிராப்தி -ப்ரீதி காரித கைங்கர்யம் வரை -மூன்று தசைகள் உண்டு –
மயர்வறமதி நலம் அருள பெற்று அந்தாமத்து அன்பத்து-அனுபவம் கலந்து –
ஒளியில் காலம் எல்லாம் உடனாய் மன்னி வழு விலா அடிமை செய்ய பாரித்து -உகந்து பெற்றார் ஆழ்வார்

—————————————————————————————————

உருகுமால் நெஞ்சம் உயிரின் பரம் அன்றி
பெருகுமால் வேட்கையும் என் செய்கேன் தொண்டனேன்
தெருவு எல்லாம் காவி கமழ் திருக் காட்கரை
மருவிய மாயன் தன் மாயம் நினைதொறே–9-6-1-

ஆச்சர்ய பிரகாரம் அனுபவித்து -அபி நிவேசத்தால் -என் நெஞ்சு சிதிலம் ஆகா நின்றது –
தெருவு எல்லாம் காவி கமழ் திருக் காட்கரை-மருவிய மாயன் தன் மாயம் நினைதொறே–நினைக்கும் -பொருந்தி வர்த்திக்கும்
-ஆச்சர்ய ஸுந்தர்யம் ஸுசீல்யம் -அனுபவ பிரதம உபகரணம் -நெஞ்சு -த்ரவியா நிற்க -ஆல் -விஷாதம் –
உருகுமால் நெஞ்சம் உயிரின் பரம் அன்றி-பெருகுமால் வேட்கையும் என் செய்கேன் தொண்டனேன்-வேட்க்கை –
அணு போலே இல்லாமல் பெருகி -ஆல்-விஷாதம்
அனுபவ சாரஸ்யம் -பொறுக்க முடியாமல் அபி நிவேசம் -அதி பிரவ்ருத்தம் ஆகா நின்றது -அத்யந்த சபலன் -தொண்டனேன்
-மனசு ஸைதில்யாம் மாற்றவோ -அபி நிவேசம் அகம் சுரிப்படுத்தவோ -அனுபாவ்ய குணாதிகனை விலக்கவோ-ஆஸ்ரய கரமான
சாபல்யத்தை தவிர்க்கவோ –

திருக் காட்கரையிலே எம்பெருமானுடைய-ஆச்சர்யமான செயல்களை நினைதொறும்
என் மனம் உருகா நின்றது –என்கிறார்-

உருகுமால் நெஞ்சம் –
அனுபவத்துக்கு முதல் கருவியான-மனம் உருகா நின்றது –
அனுபவத்துக்கும்-அனுபவித்து சுகம் பெறுதற்கும்-மனம் வேண்டும் அன்றோ -என்றது –
நீந்தப் புக்கவனுக்கு வாய்க்கரையிலே -ஆற்றின் அருகிலேயே -தெப்பம் ஒழுகுமாறு போலே-கருவியான மனம் உருகா நின்றது -என்றபடி –
தொழுது எழு-1-1-1-என்கைக்கும்-
நீயும் நானும் இந்நேர் நிற்கில் -1-10-6-என்கைக்கும் மனம் வேண்டுமே –
எதிர் தலையை உண்டாக்கி கலக்க அறியான் காணும்-கலப்பதற்கு இரண்டு தலையும் வேண்டும் என்று இரான் –

உயிரின் பரம் அன்றி பெருகுமால் வேட்கையும் –
உயிரால் பொறுக்க ஒண்ணாதபடி ஆசை பெருகா நின்றது –
பிள்ளாய் -அணு அளவிதான இவ் உயிரின் அளவு அன்று-
ஆற்றுப் பெருக்கு போன்று மென்மேலும் என -பெருகா நின்றது -என்பார் -பெருகும் -என்று நிழல் காலத்தில் அருளுகிறார்
ஆல் –
எனபது துக்கத்தின் மிகுதியைக் காட்டுகிறது -என்றது
நெஞ்சம் உருகாமல்
வேட்கையும் பெருகாமல்
என்று தம்மால் அடக்க ஒண்ணாத துக்கம் தோற்றச் சொல்லுகிறார் -என்றபடி –

என் செய்கேன் –
மனத்தினை உருகாமல்கரை கட்டுவேனோ-
வேட்கை பெருகாமல் தகைவேனோ-
இவற்றுக்கு அடியான அவன் குணங்களைத் தவிர்ப்பேனோ –

தொண்டனேன் –
அதற்கு அடியான என் ஆசையைத் தவிர்ப்பேனோ –
ஆசை எட்டாதது -என்று கை வாங்க ஒட்டுகிறது இல்லை –
அவன் அழகு முதலிய மிக உயர்ந்த குணங்கள்-மறந்தும் தரித்து இருக்க ஒட்டுகிறது இல்லை –

தெருவு எல்லாம் காவி கமழ் –
நெஞ்சு உருகுவதற்கும்-வேட்கை பெருகுவதற்கும் காரணம் சொல்லுகிறது மேல்
குறுந்தெரு என்று அணை கட்ட ஒண்ணாதபடி-குறுந்தெரு வோடு வாசி அற-செங்கழு நீர் மலர்களின் வாசனை பரக்கிறபடி
அன்றிக்கே
ஊரொடு சேர்ந்த பொய்கைகள் ஆகையாலே-உள்ளோடு புறம்போடு வாசி அற -வாசனை அலை எறிகிறபடி என்னுதல் –
தெருவில் ஒரு வாசனை-உள்ளே -சர்வ கந்த –கந்தம் -வாசனை-
தெருவு எல்லாம் -குறும் தெரு பெரும் தெரு -உள்ளும் புறமும் என்றுமாம்

திருக் காட்கரை மருவிய –
இதனால்
பரத்வத்திலும்
அவதாரத்திலும்
ஏற்றம் சொல்லுகிறது –
பரத்வம் -நெடுங்கை நீட்டு-அவதாரம் -காலாவதி உடைத்து –

மாயன் –
அழகு சீலம் முதலியவைகளால்-பிறரை பிச்சேற்ற வல்லவன் –

தன் மாயம் –
கிட்டின போது தாழ நின்று செயல்களை செய்தபடி -என்றது-
குறைவாளர் நிறைவாளரைப் பற்றி பின் தொடருமா போலே-ஆயிற்று தான் செயல்களைச் செய்த படி -என்றவாறு –

நினைதொறே
ஊரை நினையும் தோறும்
அழகினை நினையும் தோறும்
ஒரு ஊரும் வடிவும் இல்லாதாரைப் போலே தாழ நின்ற சீலத் தன்மையை நினையும் தோறும் –
அன்றிக்கே –
நினைதொறே –
எத்தனை காலம் நினைக்கப் புக்கார்
எத்தனை காலம் மீண்டார்
ஒன்றோடு ஓன்று சேராதன நூறாயிரத்தை அனுபவிக்க வல்லவன் அவன்
ஒரு குணத்தையே காலம் என்னும் ஒரு பொருள் உள்ளவரையிலும் கால் தாழ்ந்து
கணம் தோறும் புதுமை பிறந்து-அனுபவிக்க வல்லவர் இவர்
அப்பொழுதைக்கு அப்பொழுது என் ஆரா அமுதமே -என்னுமவர் அன்றோ-

திருவோணம் பிரசித்தம் -வாமன மூர்த்தியாகவே சேவை –
பூ லோகம் வந்து பிரஜைகளை ஆசீர்வாதம்
பொன்னாலான நேந்திரம் பழம்-தனிகன்-நித்யம் வாழைக் குலை சமர்ப்பித்து -காணாமல் போக
-பொன்னால் -அதுவும் காணாமல் போக -எல்லாம் கர்ப்ப க்ரஹத்தில் இருக்க –
போகம் -தட்டு மாறும் சீலம் -சேஷி சேஷ பாவம் -ஆராவமுத ஆழ்வான் -திரு மழிசைப்பிரான் -ஏதோத்த காரி போலவும் –
பிரணயி பிரகர்ஷம் -நீக்கமற நிறைந்து அந்தர் பஹிஸ்த்ய தத் சர்வம் -வஸ்து ஸத்பாவம் -ப்ரஹ்மாத்மகம் அனைத்தும் –
உபாய உபேய பாவம் -கண் காண நிற்கில் ஆணை இட்டு விலக்குவான்-இரா மடம் -ஹார்த்த ரூபன் -மார்க்கம் காட்டும் வழித்துணை ஆப்தன் –
திருத்த நாள் பார்த்து இருக்கும் -வந்த அளவிலே -லஷ்மீ விசிஷ்டன் விக்ரக விசிஷ்டன் குண விசிஷ்டன் -யோகி ஹிருதயத்துக்குள்
-ஞானம் மாற மாற வெளிப்படுவார் -உண்ணும் சோறு -சிதிலமாகி உருகி -மீண்டும் மீண்டும் –
மேல் நிலை -அபி நிவேசம் மிக்கு -பொங்கி -இந்த ஜீவன் தனக்கு அந்தராத்மா -காரகம் என்று மாற்றி நினைக்கும் நிலை
-கரை அழிந்து -தட்டு மாறும் சீலம் –வெள்ளைப் பெருக்கு -புகுந்து தனித் தன்மை அன்றோ –
ஆற்று அருகே அனுபவிக்கைக்கும் நிர்வ்ருத்தர் ஆகைக்கும் நெஞ்சு வேணும் –ஓட்ட ஓடமானால் -அனுபவிக்க முடியாதே –

———————————————————————————————–

நினைதொறும் சொல்லும் தொறும் நெஞ்சு இடிந்து உகும்
வினை கொள் சீர் பாடிலும் வேம் எனது ஆர் உயிர்
சுனை கொள் பூஞ்சோலைத் தென் காட்கரை என் அப்பா
நினைகிலேன் நான் உனக்கு ஆள் செய்யும் நீர்மையே –9-6-2-

நிருபாதிக பந்து -உன்னுடைய சம்ச்லேஷக பிரகாரம் அனுசந்திக்க ஷமர் அல்லேன்
நினைதொறும் சொல்லும் தொறும் நெஞ்சு இடிந்து உகும்-
நினைக்கும் பொழுதும் சிதிலமாகி -நெஞ்சு இல்லாமல் அனுபவிக்க முடிய வில்லை -அனுபவிக்க ஆரம்பிக்க நெஞ்சு உடைய
-அனுசந்தானம் அபி நிவேச வாசனையால் -வாக் விசேஷமாகக் கொண்டு –
மநோ பூர்வ வாக் உத்தர -மனசு சகாயம் இல்லாமல் ஆழ்வார் வாக்கு பேசும் -கரணங்கள் -ஒவ் ஒன்றும் தனியே வியாபாரிக்குமே –
சொன்னது வாய் வழியே புகுந்து நெஞ்சுக்கு உள்ளே சென்று மேலே உருக வைக்கும் –
அப்பொழுதைக்கு அப்பொழுதைக்கு ஆராவமுதம் அதே போலே சிதிலம் -தோறும் சப்த அர்த்தம்
அபி நிவேசம் ஒரு அளவு மட்டுப் படாமல் -இளைப்பிலம் -குணங்களை பாடி பாடி -பயக்ருத் பய நாசனன் -அன்றோ அவன் ஆபத் பாந்தவன் அன்றோ –
வினை கொள் சீர் பாடிலும் வேம் எனது ஆர் உயிர்
கல்யாண குணங்கள் நினைக்க ஆத்மா -அதாஹ்யேயாம் என்றாலும் -குணங்கள் எரிக்காது சொல்ல வில்லையே –
அதனால் தான் நெருப்பால் வெந்து போகாது என்று விசேஷித்து அருளிச் செய்தான்
சம்ச்லேஷ அதிசய பிரகாரம் -சீலம் –
சுனை கொள் பூஞ்சோலைத் தென் காட்கரை என் அப்பா-
தடாகங்கள் -தர்ச நீய மான -தெற்கு -அழகு -எனக்கு நிருபாதிக ஸ்வாமி –
நினைகிலேன் நான் உனக்கு ஆள் செய்யும் நீர்மையே-ஒழி வில் காலம் -வேண்டி -இப்பொழுது
-உனக்கு நான் ஆள் செய்யும் நீர்மை -நினைக்க -உருகி விட்டால் முடியாதே -முதல் அர்த்தம்
பகவானுக்கு ஆள் செய்கை நீர்மை இல்லையே -ஸ்வ பாவம் தானே -இங்கே அவன் ஆழ்வாரை மேலே இருத்தி
கைங்கர்யம் செய்யும் நீர்மை -என்றவாறு –
நான் எனது -என்பதை நீர் நுமது வேர் முதல் -சொன்னால் போலே வார்த்தைப் பாட்டில் ஆவது இப்படி
நான் உனக்கு ஆள் செய்வது சொல்லி வைப்போம் -பரம பிரமாதா அன்றோ ஆழ்வார்
-புரிந்த அந்தரங்கள் ஈடு மூலம் அறிவார்கள் -எம்பார் நிர்வாகம்
கைங்கர்யம் பண்ணும் பிரகாரம் நினைக்க ஷமன் அல்லேன்

திருக் காட்கரையிலே எம்பெருமானைக் குறித்து-உன்னோடு நான் கலந்த கலவியை
நினைக்க முடியாதவனாய் இருக்கிறேன் –என்கிறார் –

நினைதொறும்-
நினைக்க என்று தொடங்குவர் –
அந்நினைவு மாறாதே செல்ல ஒண்ணாத படி-பலக்குறைவு மிகும் –
ஆனாலும் மறக்க மாட்டார் –
மீண்டும் நினைக்க -என்று தொடங்குவார் –தலைக் கட்ட மாட்டார் –
நினைவின் வைவித்யம் விவிதமான -முதல் நினைவின் படி அன்று அல்லவே அடுத்த க்ஷணம் இருப்பது
-புதுசாக புதுசாக அனுபவம் அன்றோ க்ஷணம் தோறும்

எத்தனை காலம் நினைக்கப் புக்கார் -எத்தனை காலம் மீண்டார் –
சொல்லும் தொறும் நெஞ்சு இடிந்து உகும் –
நினைக்கவே முடியாத பொருளை சொல்ல ஒண்ணாது என்னும் இடம்-சொல்ல வேண்டா அன்றோ –
பின்னிச் சொல்லும்படி என் என்னில்
மனம் முன்னே வார்த்தை பின்னே –மன பூர்வோ வாக் உத்தர -பிரமாணம் -என்னும் கணக்கு இன்றிக்கே
குறளாகிய வஞ்சனே என்னும் எப்போதும் என் வாசகம் -திருவாய்மொழி -3-8-2-என்கிறபடியே
இவருடைய நாவானது எப்பொழுதும் பேசா நிற்குமே –அந்த வாசனையாலே மனத்தோடு படாமலே சொல்லா நிற்பார் –
நினைவு இருந்தாலும் இல்லா விடிலும் குறளாகிய வஞ்சனை -தூங்கும் பொழுதும் உண்ணும் பொழுதும் இதே வாய் வார்த்தை –
அது தான் செவி வழியாலே உள்ளே புக்கு ஊற்று இருந்தது –
குணங்களாலே மேம்பட்ட இறைவனுடைய விஷயம் ஆகையாலே மனத்தினை அழிக்கும் –
நெஞ்சு இடிந்து உகும் –
மனம் கட்டழிந்து நீர் ஆகா நின்றது -என்றது
பெருக்காற்றின் கரை இடிந்து பின்-நீராய்க் கரைந்து போமாறு போலே
ஓர் உருவம் ஆக்கிக் காண ஒண்ணாதபடி-உக்குப் போகா நின்றது -என்றபடி –

வினை கொள் சீர் பாடிலும் வேம் எனது ஆர் உயிர்-
வினை கொள் சீர் பாடிலும்-எனது ஆர் உயிர்–வேம்-
பாபங்களை விழுங்கும் -அபகரிக்கும் –பாவங்களைப் போக்குகின்ற கல்யாண குணங்கள்-என் ஒருவனையும் அழியா நின்றன –
அன்றியே
சீர் -என்று சீலமாய்-வினை -என்று செயலாய் –அதாவது சீலத்தின் கார்யமாய் தாழ நின்ற செயல்கள் -என்னுதல்
ஏஷ தத்வா ச வித்தானி ப்ராப்யச அநுத்தமம் யச-லோகநாத புரா பூத்வா சூக்ரீவம் நாதம் இச்சதி -கிஷ்கிந்தா -4-18-
சுக்ரீவனை நாதனாக விரும்புகிறார் -என்னக் கடவது அன்றோ –
இச்சித்து -விரும்பி -நாதன் ஆகவுமாம் இல்லையாகவுமாம் -இச்சிக்கலாமே -ஸ்வரூப கர்மாதீன பாரதந்தர்யம் இல்லை -ஸ்வதந்த்ரம் அடியாக அன்றோ –
தாத்தா பேரன் பஞ்சு திருவடியால் கன்னத்தில் அடித்துக் கொள்வது போலே
பாடிலும் –
அடைவுபடப் பேசுமது ஒழிய -அன்பினாலே பாடுவதும் ஓன்று உண்டு-அதனைச் செய்யிலும் –
வேம் எனது ஆர் உயிர் –
மனத்தினை அன்றிக்கே-எரிக்க முடியாத உயிரினையும் எரிக்கின்றது –
அச்சேத்ய அயம் அதாஹ்ய அயம் அக்லேத்ய அசோஷ்ய ஏவச-நித்ய சர்வகத ஸ்தாணு அசல அயம் சனாதன -ஸ்ரீ கீதை -2-24-
எல்லாவற்றுக்கும் குளிர்த்தியைப் பண்ணக் கடவதான பனி-தாமரை ஒன்றினையும் கருகப் பண்ணுமாறு போலே
எல்லா துக்கங்களையும் போக்கக் கூடியனவான குணங்கள்-என் ஒருவனையும் அழிக்கின்றன –
எரிக்கப் படாதது -என்றது நெருப்புக்கு-பகவானுடைய குணங்கள் புக்கு அழிக்க மாட்டாதான இல்லை –

சுனை கொள் பூஞ்சோலைத் தென் காட்கரை என் அப்பா –
தம்மை குமிழி நீர் ஊட்டின இடங்கள்
சுனைகளையும் காட்சிக்கு இனிய சோலைகளையும் உடைத்தாய் இருக்கிற-திருக் காட்கரையிலே
காரணம் பற்றி வாராத நிர்துஹேக உறவினனாய்-அண்மையில் இருப்பவனே –

நினைகிலேன் நான் உனக்கு ஆள் செய்யும் நீர்மையே –
நான் உனக்கு அடிமை செய்யும் வகை-நினைக்க மாட்டு கின்றிலேன்
வழுவிலா அடிமை செய்ய வேண்டும் நாம் -3-3-1- என்று இருந்தமையைத் தெரிவிப்பார் -நான் -என்கிறார்
வகுத்த சேஷி யானவன் இறைவன் ஆதலின் -உனக்கு -என்கிறார் –
அவன் தாழ நின்று புரிந்த செயல்களை விநயத்தாலே-ஆள் செய்யும் நீர்மை -என்கிறார்-
அவன் தமக்கு ஆள் செய்யும் நீர்மையை –தாம் ஆள் செய்யும் நீர்மை நினைகிலேன் -என்கிறார் –
இச் சொலவையும் இழக்க ஒண்ணாது என்று-நான் உனக்கு ஆள் செய்யும் நீர்மை என்பான் என்-
நீ எனக்கு ஆள் செய்யும் நீர்மை என்னாமல்-என்ன-இச் சொலவையும் இழப்பரோ பாவியார் -என்று பணிப்பர் எம்பார்-
நம் விதி வகையே வாட்டாற்றான் -ஆழ்வார் ஆசைப் பட்டதையே தனது விதி ஆக்கி வைத்தான் அவனும்

——————————————————————————————————

நீர்மையால் நெஞ்சம் வஞ்சித்துப் புகுந்து என்னை
ஈர்மை செய்து என் உயிராய் என் உயிர் உண்டான்
சீர் மல்கு சோலைத் தென் காட் கரை என் அப்பன்
கார் முகில் வண்ணன் தன் கள்வம் அறிகிலன்–9-6-3-

கிரிதரும சேஷ்டிதங்கள் -வாமனன் கிருஷ்ணன் அவதார -ஸூ ஸ்வாமி சம்பந்தம் -தட்டு மாறும் -சீலம் -ஈரமாய் செய்து
-சொல்லாமல் உள்ளே புகுந்து -அதுக்கு மேலே சேஷ்டிதங்கள்
நீர்மையால் நெஞ்சம் வஞ்சித்துப் புகுந்து என்னை ஈர்மை செய்து என் உயிராய் என் உயிர் உண்டான்-
ஈரமாய் செய்து -உயிராகி உயர் உண்டான்
தாரகன் -புகுந்ததால் -ஈர்த்து -இரண்டு ஆகாரங்களால் உயிர் –
வாங்கிக் கொண்டு பறித்து உண்டு -புஜிக்கும் அவன் -தனது விருப்பப்படி அனுபவித்து –இவர் விருப்பம் பார்க்காமல் -அழித்து-
சீர் மல்கு சோலைத் தென் காட் கரை என் அப்பன்-மது புஷப சம்பத் -அழகிய -திவ்ய தேசம்
கார் முகில் வண்ணன் தன் கள்வம் அறிகிலன்-கார் முகில் நமக்கு தானே பொழியும் -தன்னைக் காட்டி ஆசைப்பட்ட படி வந்து
-ஸ்வரூபம் -உதாரண -முகப்பும் முடிவும் மாறி
இன்னபடி என்று ஆகாரம் அறியாமல் -நீர்மை சீலாதிகள் –

அடிமை கொள்ள என்று புகுந்து-தன் படிகளைக் காட்டி-எல்லா வற்றையும் கொள்ளை கொண்ட தன்மைகளை
நினைக்க முடியாதவனாக இருக்கிறேன் –என்கிறார் –

நீர்மையால் நெஞ்சம் வஞ்சித்துப் புகுந்து என்னை ஈர்மை செய்து –
அவன் தலைவனும் நான் அடிமையும் ஆன முறையிலே
கார்யங்களைச் செய்ய வேண்டும் என்று மனத்தினை இசையச் செய்து -வஞ்சித்துப் புகுந்தான் –
முறை கெடப் புகுர என்னில் இசையார் – அன்றோ-
வஞ்சித்தல் ஆவது -ஒன்றைச் சொல்லி மற்று ஒன்றை செய்தாலே அன்றோ –
நன்று –
மற்று ஒன்றைச் செய்தல் யான் இங்கு யாது என்னில் –
நீர்மையால் என்னை ஈர்மை செய்து –
நீர்மையாவது-தாழ நின்று கலத்தலும்-அதற்கு அடியான சீலமும் –
என்னை –
முறையிலே செயல் புரிவோம் வாரும் -என்றதனை மெய் -என்று இருந்த என்னை –
ஈர்மை செய்து –
ஈரும் தன்மைகளைச் செய்து-தன் தாழ்ந்த செயல்களிலே ஈடுபடுத்தி -என்னுதல் –
அன்றிக்கே
ஈரப் பாட்டினை விளைத்து -என்னுதல் -என்றது-என்னை நீராகும்படி செய்து -என்றபடி –

என் உயிராய் என் உயிர் உண்டான் –
போக்தாச்ச பிரபுரேவச -எனக்குத் தாரகன் போலே புகுந்து என்னை அழித்தான் –அழிக்குமவனாகப் புகுரில் இவர் இசையாரே –
இருவரும் கூட உண்ணப் புகுந்து உண்பவன் தானே ஆனான் –
அன்றிக்கே
என் உயிராய் என் உயிர் உண்டான் -என்பதற்கு-தன்னால் அல்லது சொல்லலாதபடி என்னைச் செய்து
என்னை உண்பதும் செய்தான் -என்றுமாம் –

சீர் மல்கு சோலைத்-
அழகு மிக சோலை –
என்னோடு கலந்த கல்வியால் அவனுக்கு உண்டான அழகின் நிறைவினை
அவ் ஊரில் சோலையே கோள் சொல்லித் தரா நின்றது –
மதுவனம் அழித்ததால் கண்டார் சீதையே என்றால் போலே –

தென் காட் கரை என் அப்பன் –
சுலபனாய்
நிர்ஹேதுகமான உறவினன் ஆனவன் –
என் கார்யத்துக்குத் தானே கடவனாய் இருக்கிற உறவு தோற்ற
அண்மையில் இருக்கிறவன் –

கார் முகில் வண்ணன்-
என்னுடைய சேர்க்கையாலே–பக்தி பூமா அன்றோ இவர் -கடலை முழுக்கப் பருகின காளமேகம் போலே ஆயிற்று
அவன் வடிவில் செவ்வி இருப்பது –
தூ நீர் முகில் போலே தோன்றாயே-8-5-3-என்று இவர்
ஆசைப்பட்ட படியே தோற்றி அனுபவிப்பித்து பேர நின்ற பின்பு-அத் தலையில் செவ்வி இருந்த படி –

தன் கள்வம் அறிகிலன் –
முகப்பில் ஒன்றாய்-முடிவில் ஒன்றான செயல்கள் தெரிகிறது இல்லை –என்றது
அடிமை கொள்ள என்று புகுந்து-அச் செயலை தானே செய்து நின்ற நிலை-
எனக்கு ஒன்றும் தெரிந்து இருக்கிறது இல்லை -என்றபடி –
அறப் பெரியவன் இப்படி தாழ நின்று செயல்களைச் செய்ய கூடாது-நான் மயங்கினேனோ-
கலவியில் -மருள் தான் ஈதோ -8-7-3-என்றதனைச் சொல்லுகிறார் -அறிகிலேன் -என்று –

——————————————————————————————————-

அறிகிலேன் தன்னுள் அனைத்து உலகும் நிற்க
நெறிமையால் தானும் அவற்றுள் நிற்கும் பிரான்
வெறி கமழ் சோலைத் தென் காட்கரை என் அப்பன்
சிறிய என் ஆர் உயிர் உண்ட திரு வருளே–9-6-4-

முறை தவறாமல் சர்வ ஆதார பூதன் -சர்வாந்தராத்மா -ஆனவன் -அதி ஸூத்ரனான என்னுடன் கலந்து அனுபவித்த
சீல அதிசயத்தை அளவிட்டு சொல்ல அறியேன்
அறிகிலேன் தன்னுள் அனைத்து உலகும் நிற்க-நாராயண சப்தார்த்தம்-தத் புருஷ சமாசம் -தன்னுடைய சங்கல்ப ஏக தேசத்திலே
அனைத்து உலகும் தங்கப் பட்டு தரித்து நிற்க
நெறிமையால் தானும் அவற்றுள் நிற்கும் பிரான்-இதுவும் நாராயண சப்தார்த்தம்-பஹு வரீஹீ சமாசம் –
சரீராத்மா பாவம் நெறிமை -சேஷி -சேஷ பாவம் -அறிவார் ஆத்மா அவன் மதம் -வாசு தேவ சர்வம் சொல்பவன் ஆத்மா என்று
சொன்னது இதற்காக தான் என்று அறியாமல் இருந்தேனே -என்னதுன்னதாவியில் அவன் மதம் தோற்றும்-உபகாரகன் பிரான் –
வெறி கமழ் சோலைத் தென் காட்கரை என் அப்பன்-வி லக்ஷணமான பரிமளம் –
சிறிய என் ஆர் உயிர் உண்ட திரு வருளே-இது என்ன முறைமை என்னிடம் மட்டும் -அதி ஸூத்ரனான -இன்ன படி என்று அறிய மாட்டாமல் உள்ளேன் –

தான் தலைவனான முறை தப்பாமல் எல்லாரோடும் கலக்கிறவன்-
மிகச் சிறியேனான என் பக்கல் செய்த காதல்-எனக்கு அறிய நிலம் அன்று –என்கிறார்

அறிகிலேன் –
உகப்பால் செய்தேனோ –
இவ் உயிரை அழிக்கைக்கு செய்தானோ –அறிகிலேன் –

தன்னுள் அனைத்து உலகும் நிற்க –
என்னை ஒழிந்தவர்கள் விஷயத்தில்-அவன் உபகாரமே அன்றோ செய்து போருவது -என்றது
எல்லா உலகங்களும் தன் நினைவினைப் பற்றிக் கிடக்க-தான் அவற்றின் உள்ளே தன் சேஷியாம் தன்மையின்-முறையாலே நிற்குமவன்
இவர் ஒருவர் விஷயத்திலும் அன்றோ இப்படி-முறை கெடச் செயல்களைச் செய்தது -என்றபடி –

மூ உலகும் தன் நெறியா வயிற்றில் கொண்டு
சிறியேனுடைச் சிந்தையுள் நின்று ஒழிந்தார் -8-7-8- என்றதனைச் சொல்லுகிறார் –
பிரளய ஆபத்தில் உலகங்கள் முழுதுதினையும் காத்தவன்-என்னை ஒருவனையும் அழித்தான் –
பகைவர்களை அம்பாலே அழிக்கும் –அடியார்களை குணத்தாலே அழிக்கும்-
நடு நிலையரைப் போலே அன்றோ அவன் பாதுகாப்பது
அம்பு பட்ட புண் மருந்து இட்டு ஆற்றலாம்-குணத்தால் வந்த புண்ணுக்கு மாற்று இல்லை -அன்றோ –

வெறி கமழ் சோலைத்-தென் காட்கரை-
அவ் ஊரை உடையவனுக்கு-ஒரு பொருள் உத்தேச்யம் ஆவதே –வாசனை அலை எறியா நிற்பதான சோலை –

என் அப்பன் –
தமப்பன் அன்றோ அழித்தான் –

சிறிய என் ஆர் உயிர் உண்ட-
சிறியேனுடை நல் உயிரை -என்றது-மிக்க அற்பனான என்னுடைய ஆத்துமாவை -என்றபடி –
அவனுடைய மேன்மைக்கு எல்லை காண ஒண்ணாததைப் போன்று-
தம்முடைய சிறுமைக்கும் எல்லை இல்லையாக நினைத்து இருக்கிறார் –
ஆர் உயிர் –
இவர் தம்மை சிறுக நினைத்திரா நின்றார்-அவன் இவரை நித்ய சூரிகட்கும் அவ்வருகாக நினைத்திரா நின்றான்-
இவர் தம்மை சிறுக நினைத்தால் பயன் என் –இவர் தம்மைத் தாம் அறிந்தாரோ -என்று-மேல் விழா நின்றான் –
யானே என்னை அறிய கிலாத என்று அன்றோ இவர் இருந்தார் –
திரு வருளே அறிகிலேன் –
இது முன்னம் ஸ்வரூப ஞானத்தால் செய்தது ஓன்று அன்றே –
ஸ்வரூப ஞானத்தால் விரும்பினால் அன்றோ ஸ்வரூபத்து அளவு நிற்பது –கழி பெரும் காதல் -முறையை அழிக்கும் அன்றோ –

—————————————————————————————

திருவருள் செய்பவன் போல என் உள் புகுந்து
உருவமும் ஓர் ஆர் உயிரும் உடனே உண்டான்
திருவளர் சோலைத் தென் காட்கரை என் அப்பன்
கருவளர் மேனி நம் கண்ணன் கள்வங்களே–9-6-5-

ஆஸ்ரித பவ்யன் கிருஷ்ணன் -வ்யாமோஹம் திருவருள் -உபகரிப்பான் போலே சரீர ஆத்ம விபாகம் இல்லாமல் -தான் தனக்கு போக்யமாம் படி அபகரித்து –
திருவருள் செய்பவன் போல என் உள் புகுந்து-உபகரிப்பவன் போலே -அடிமை கொள்ளுகை க்காக -நிரவதிக மகா உபகாரம் செய்வான் போலே -வந்து –
நெஞ்சிலே புகுந்து –
உருவமும் ஓர் ஆர் உயிரும் உடனே உண்டான்-எனக்கும் ஹேயமான சரீரமும் –அத்துடன் வியாப்தமான ஆத்மாவையும் –
ஹேய உபாதேய விபாகம் அற -உடனே சடக்கென -நிரதிசய போக்யமாம் படி
திருவளர் சோலைத் தென் காட்கரை என் அப்பன்-என் நாதனாய்
கருவளர் மேனி நம் கண்ணன் கள்வங்களே-என் கண்ணன் -பாட பேதம் -இயல் இசை அந்தாதிக்கு சேர -இல்லை என்னில் பொருள் இசை அந்தாதி –
ஸ்யாமளத்தை விஞ்சி -ஆழ்வார் உடைய சம்ச்லேஷத்தால் -இயற்க்கை நிறம் வளர்ந்து -எனக்கு அத்யந்த பவ்யன் -கிருஷ்ணன் உடைய
கள்வங்கள் இருக்கிற படி –
உபகரிப்பான் போலே போக்கிய பூதனாய் வந்து தான் போக்தாவாகக் கொண்டு உபகிருதன் ஆகியும்
தேஹாத்ம விபாகம் பிரகாசிப்பது போலே வந்து -மயர்வு அறுக்க வந்து -உத்தவர் -கோகுலம் சென்று ஞான மார்க்கம் உபதேசிக்க வந்து -பட்டு
-பக்தியில் ஆழ்ந்ததை -கண்ணன் இருப்பதாகவே அனைவரும் இருக்க -பக்தி மார்க்கம் கற்று வந்தார் -போலே
-பார்த்து தெரிந்து வந்தேன் -சொல்லி கற்பிக்க போனவர் என்றார்
பெருமாள் தேகாத்ம அபிமானம் கற்று -வாசி இல்லாமல் உண்டார் –
ரூப உஜ்வலம் அத்தாலே பிறந்து -கரு வளர் மேனி -இவை சில பிரவருத்தங்கள் –

என்னை அடிமை கொள்பவனைப் போல் புகுந்து-என் உடலையும்-உயிரையும் கொண்டான் –
ஒருவனுடைய-கழி பெரும் காதல் -இருந்தபடி என் –என்று ஆச்சர்யப் படுகிறார்

திருவருள் செய்பவன் போல –
எல்லாவற்றையும் கொடுத்து அடிமை கொள்வாரைப் போலே ஆயிற்று புகுந்தது -என்றது
துயரறு சுடரடி தொழுது எழுகைக்கு-மயர்வற மதிநலம் அருளுவாரைப் போலே புகுந்தான் -என்றபடி
ஆயின் -தம் திறத்தில் செய்தது அங்கன் அன்று –திருவருள் தான் பெற்றானாய் இரா நின்றான்-
ஆதலின் -போலே -என்கிறார் –

என் உள் புகுந்து –
வழுவிலா அடிமை செய்யப் பாரித்த என் பக்கலிலு புகுந்து –

உருவமும்-
முதலிலேயே அழுக்கு உடம்பு -திரு விருத்தம் -1-
ஆத்மாவுக்கு முதலிலே என்னுதலுமாம் -என்றதனையே-விரும்பா நின்றான் –
அவன் அங்கீ காரத்துக்கு முன்பு இவர் சரீரத்தையே விரும்பிப் போந்தார்-சிறப்பு உம்மை
அவன் இவரை அங்கீ கரித பின்பு இவர் சரீரத்தை அவன் விரும்பிப் புக்கான் –
இவருக்கு அவன் உடைய சேர்க்கை ஸ்வரூப ஞானத்துக்கு உடல் ஆயிற்று-
அவனுக்கு இவருடைய சேர்க்கை உடலை உயிராக விரும்புவதற்கு உடல் ஆயிற்று-இவர் தாம் வேண்டுமோ
இவர் என்னது என்று ஆசைப் பட்ட ஓன்று அமையாதோ என்று இரா நின்றான்-
ஆதலின் -உருவமும் -என்று சிறப்பு உம்மை கொடுத்து ஓதுகிறார் –

ஓர் ஆர் உயிரும் –
அபர்ய வாசன வ்ருத்தியால் ஆத்மா அளவும் செல்லுதல் –
உம்மை அமுக்கிய பொருள் காட்டுகிறது-சர்வ சப்த வாஸ்யம் அவன் அளவிலே பர்யவசிக்குமே –
விசேஷணத்தை காட்டும் சொல் விசேடியம் அளவும் சென்று விசேடியத்தை காட்டுவது அபர்ய வாசனை –
இச் சரீரம் தான் உயிரை விட்டு தனித்து இராமையாலே-அவ் வாதமா வளவும் செல்ல-
அவ் வாத்மாவையும் விரும்பினான் -என்றபடி –
பிரதான்ய சமுச்சயம் சிறப்பு உம்மைத் தொகை -உருவமும் -ஆர் உயிரும் –
சகாரம் -திரு மேனியில் பிராவண்யம் ஆத்மா அளவுக்கும் போகுமே -விசேஷயமும் காட்டும் விசேஷணம் சொல்ல வந்த – சொல் –

உடனே உண்டான் –
அங்கனம் உண்ணும் போது வாசி வைத்து உண்டிலன் –
தமக்கு இடம் வையாமல் அவனே உண்டான் –
ஆதலின் -உண்டான் -என அவன் தொழிலாக அருளிச் செய்கிறார் –

திருவளர் சோலைத் தென் காட்கரை என் அப்பன் –
தானே உண்பானாக உண்டமை-
அவ் ஊரில் சோலையும் வடிவும் கோள் சொல்லித் தரும் –
அழகு வளரா நின்றுள்ள சோலை –

கருவளர் மேனி –
கருமை வளரா நின்றுள்ள வடிவு –
சதைக ரூபம் -என்றது இவ்வளவில் கண்டிலோம் —

நம் கண்ணன் –
அடியார்கட்கு எளியனான கண்ணன் –

கள்வங்களே-
முகப்பில் ஒன்றாய்-முடிவில் ஒன்றாய் -இருக்கும் செயல்கள் –
அடிமை கொள்வாரைப் போலே புகுந்து-தான் ஏவப் படுகிறவனாய் -தாழ நிற்கையும் –
விரோதியான சரீரத்தை -கழித்து தர என்று புகுந்து-
உடலையும் உயிரையும் வேறு படுத்து உணர்தலை-செய்யாது ஒழிகையும்-
இனிய பொருளாக புகுந்து தான் அனுபவிக்கின்றவன் ஆகையும்
என் பேறாகப் புகுவானாகப் புகுந்து தன் பேறாகத் தலைக் கட்டுகையும்
இவை முழுதும் வடிவில் வேறுபாட்டால் தோற்றி இருக்கையும் ஆம் –
இத்தலையில் ஆத்தும அபகாரத்தை தவிர்த்தது-தன் ஆத்தும அபகாரத்தாலே ஆயிற்று –

——————————————————————————————

எம் கண்ணன் கள்வம் எனக்குச் செம்மாய் நிற்கும்
அம் கண்ணன் உண்ட என் ஆர் உயிர்க்கோது இது
புன் கண்மை எய்திப் புலம்பி இராப்பகல்
என் கண்ணன் என்று அவன் காட் கரை ஏத்துமே-9-6-6-

அதி வியாமுக்தன் -ருஜுவாய் நேர்மையாய் இருக்கும் –
எம் கண்ணன் கள்வம் எனக்குச் செம்மாய் நிற்கும்-அத்யந்த வியாமுக்தன் -கிருத்ரிம வியாபாரங்கள்
-எனக்கு நேர்மையாக இருக்கின்றன -எதனால் என்னில்
அம் கண்ணன் உண்ட என் ஆர் உயிர்க்கோது இது–மீதி உள்ள ஆத்ம தத்வம் -காதலன் உண்ட பின்பு மீதி உள்ள கோது-
அழகிய கண்ணன் -பெரிய காதலன் -உண்ட மிச்சம் -சாரம் உண்ட பின்பு – இது தானே உபகாரம்
-பரமாத்மா சம்பந்தம் ஏற்படுத்திய உபகாரம் -சாரம் அபகரித்ததால் –
புன் கண்மை எய்திப் புலம்பி இராப்பகல்-புல்லிய தீணா தன்மை -பவ்யன் என்று சொல்லி
புன் கண்மை எய்தி-அல்பம் அறிவு பெற்றது -என்றுமாம் –
என் கண்ணன் என்று அவன் காட் கரை ஏத்துமே-ஸ்துதிக்கும் –

அவன் வஞ்சகன் என்று அறிந்தால்-அதிலே கிடந்தது நெஞ்சாறல் படாமல்-நீர் அகன்றாலோ -என்ன
அவனைக் கண்டவாறே-அவ்வஞ்சகனை மெய் என்று இருப்பன் -என்கிறார் –

எம் கண்ணன் கள்வம் எனக்குச் செம்மாய் நிற்கும் –
எனக்கு அடங்கினவனைப் போல் இருக்கிற-கிருஷ்ணன் உடைய வஞ்சனைகள்-எனக்குச் செவ்விதாகத் தோற்றும்
ஒரு நாள் அவன் களவிலே அகப்பட்டால் பின்னை மீள மாட்டேன் –
காணுங்கால் காணேன் தவறாய காணாக்கால்-காணேன் தவறல்லவை-திருக் குறள் –
அவன் முகத்திலே விழித்தவாறே அவன் செய்யுமவை அடைய-மெய்யாக இருக்கும் எனக்கு –
எனக்குச் செம்மாய் இருக்கும் -என்றதற்கு-எனக்கு சேமமாய் இருக்கும் என்று ஒரு தமிழ் புலவர் பொருள் கூறினார் –
நன்று –
நம் கண்ணன் கள்வங்கள் என்று மேல் திருப் பாசுரத்தில் முடிய-எம் கண்ணன் -என்று தொடங்குவான் என் எனில் –
நாம் என்பதும் யாம் என்பதும் ஒரு பொருள் சொற்கள் ஆகையாலே
பொருளிசை அந்தாதி ஆக இருக்கிறது
மேல் பாசுரத்தில் ஈற்றடியில்-எம் கண்ணன் கள்வங்கள் -என்ற பாடமாகில் நேரே கிடக்கும்

அம் கண்ணன் உண்ட –
மிக்க காதலை உடையனான கிருஷ்ணன் நுகர்ந்த –மிக்க காதலரை -அங்கண்ணர் -என்னக் கடவது அன்றோ –

என் ஆர் உயிர்க்கோது இது –
கோது என் ஆர் உயிர் இது-கோதான என் ஆத்துமாவான இது-ஆத்துமா கோதாம்படி காணும் செயல் புரிந்தது –

புன் கண்மை –
பேகணிப்பு-தீனம் -சிறிய ஞானம் இரண்டு அர்த்தங்கள் –
பொல்லா நோக்கை உடைத்தாய் என்கை-
புன் கண் -புல்லிய அறிவு-கண் -அறிவு-
பட்டர் -இதற்கு -மீளவும் அறிவை அடைந்து-மீள உயிர்ப் பெய்து -என்று ஆயிற்று நிர்வஹித்து போவது
இது தானே சொல்லோடு சேர்ந்து இருக்கிறது இல்லை-
கேட்கப்பட்ட இந்த பொருளோடு -சொல்லும் சேரப் பொருந்தி வழக்காறாம் படி எங்கனே-
என்று ஆராயா நிற்கச் செய்தே -நஞ்சீயர் நம்பிள்ளை உடன் ஆராயா நிற்கச் செய்தே –
கோதான இது மீளவும் புன் கண்மை எய்தும் போது மீளவும்-உயிர்ப் பெய்தது ஆக வேண்டும் அன்றோ –
பொருளின் தன்மையாலே தன்னடையே வரும் என்று-நான் -நம்பிள்ளை -சொன்னேன்-
சீயர் போர உகந்து அருளினார் -என்று அருளிச் செய்வர் –

புலம்பி இராப்பகல் என் கண்ணன் -என்று-
என் கண்ணன் -என்று -இராப் பகல் புலம்பி –
முன்பு எனக்கு அடங்கி இருந்தவனான கிருஷ்ணன் என்று-இரவு பகல் என்ற வேறுபாடு இன்றிக்கே கூப்பிட்டு –

அவன் காட் கரை ஏத்துமே –
அவன் எழுந்து அருளி இருக்கிற திருக் காட் கரையை ஏத்தா நின்றது-
சமா த்வாதச தத்ர அஹம் ராகவச்ய நிவேசனே-புஜ்ஞானா மானுஷான் போகான் சர்வகாம சம்ருத்தி நீ -சுந்தர -33-17-
இராகவனுடைய திரு மாளிகையிலே -என்னுமாறு போலே –

—————————————————————————————————

காட்கரை ஏத்தும் அதனுள் கண்ணா என்னும்
வேட்கை நோய் கூர நினைந்து கரைந்து உகும்
ஆட் கொள்வான் ஒத்து என் உயிர் உண்ட மாயனால்
கோட் குறை பட்டது என் ஆர் உயிர் கோள் உண்டே–9-6-7-

உயிரான பாசுரங்கள் இது முதல் மூன்றும் –
-திவ்ய தேசம் -பிரதானம் -இங்கே நித்ய வாசம் செய்வதால் அவனுக்கும் கும்பீடு –
ஈஸ்வரன் தனக்கேயாய் இருக்கும் -அசித்துப் பிறக்கேயாய் இருக்கும் -ஆத்மா தனக்கும் பிறர்க்கும் பொதுவாய் இருக்கும் —
என்ற முற்பட்ட நினைவு -அங்கண் இன்றிக்கே அசித்தைப் போலே தனக்கே யாக எனைக் கொள்ள வேணும் என்கிறது நமசாலே
அதாவது போக தசையில் ஈஸ்வரன் அழிக்கும் போது நோக்க வேணும் என்று அழியாது ஒழிகை –
அழிக்கைக்கு ஹேது கீழே சொல்லிற்று -மேலும் சொல்லும் -பிரணவத்திலும் -நாராயணாயா என்றத்திலும் —சூர்ணிகை -91-93-
அகாரம் இல்லாத பிரணவம் இல்லையே -அவன் விருப்பம் செய்வதே அடிமைத் தன்மை -திரு உள்ளம் படியே வேதம் சொல்லும் –
எதிர் விழி கொடுக்கும் பார தந்தர்யம் -அவனுக்கு பிடித்ததே செய்ய வேண்டும் –
அசித்து போலே பாரதந்தர்யம் -அவனுக்கே என்ற நினைவால் -அவன் அனுபவம் வளர்க்க -இதுவும் வேண்டுமே -அவன் போகம் அழிக்க கூடாதே –
அவனுடைய அதி வியாமோகத்தின் -ஆத்மா உண்டாய் பட்டாலும் மீதி உள்ளது என்னும் படி
காட்கரை ஏத்தும் அதனுள் கண்ணா என்னும்-திவ்ய தேசம் ஏத்தும் -பவ்யன் கண்ணா என்று கூப்பிடும்
வேட்கை நோய் கூர நினைந்து கரைந்து உகும்-அபி நிவேசம் -பறி மாற்றம் நினைத்து -மங்கா நிற்கும்
ஆட் கொள்வான் ஒத்து என் உயிர் உண்ட மாயனால்-ஆச்சர்ய பூதன்
எதிர் விழி இருக்கும் பார தந்தர்யம்
கோட் குறை பட்டது என் ஆர் உயிர் கோள் உண்டே–கோள் உண்டே உண்ணப் பட்டாலும் -மீதி உள்ளதே –

அடிமை கொள்வாரைப் போலே புகுந்து-என் உயிரை நேராக உண்டு-
பின்னையும் உண்ணாதாரைப் போலே-இருக்கும் -என்கிறார் –

காட்கரை ஏத்தும் –
அவனிலும் அவன் இருந்த ஊரை ஏத்தும் –

அதனுள் கண்ணா என்னும் –
பரத்துவத்தைக் காட்டிலும்-அவ் ஊரில் புகுந்த பின்பு உண்டான ஏற்றம் –
என் கண்ணா என்ன -மேல் பாசுரத்தில் சொல்லி-இதில் -காட் கரை ஏத்தும்-
அவ் ஊரை ஏத்தா அவனை ஏத்தும் –இவ்விரண்டுக்கும் புறம்பே போகிறது இல்லை –

வேட்கை நோய் கூர நினைந்து –
ஆசை மிகும்படி நினைந்து –

கரைந்து உகும் –
உருக் குலைந்து-ஒரு அவயவி என்று நினைக்க ஒண்ணாத படி உகும் –

ஆட் கொள்வான் ஒத்து என் உயிர் உண்ட மாயனால் –
அடிமை கொள்வாரைப் போலே புகுந்து-என்னை வெறுந்தரை ஆக்கின-ஆச்சர்யத்தை உடையவனாலே
மேலே -திருவருள் -என்று மறைத்துக் கூறியதை-வெளியிடுகிறார் –
கிட்டின போது தாழ நின்று மின்மினி பறக்க-செயல் புரிந்த ஆச்சர்யத்தை நினைந்து -மாயனால் -என்கிறார் –

கோட் குறை பட்டது என் ஆர் உயிர் கோள் உண்டே –
என் ஆர் உயிர் கோள் உண்டே -கோட் குறை பட்டது-
என் உயிரைக் குறை இல்லாதபடி உண்ணச் செய்தேயும்-அவன் குறைவாளனாய்-விருப்பம் உள்ளவனாய்
போகையாலே-இத்தலையில் இன்னம் சிறிது குறைந்தது உள்ளது-என்று இருக்கிறார் –
அன்றிக்கே
இப்போது இருந்து துக்கப் பட்டு காண்கையாலே-சிறிது தொங்கிற்று உண்டு -என்று இருக்கிறார் -என்னுதல்
ஒரு முற்றறிவினன்-சர்வஞ்ஞன் –இல்லாதது ஒன்றிலே இத்தனை காதல் செய்யக் கூடாது-என்று இருக்கிறார் –

————————————————————————————————–

கோள் உண்டான் அன்றி வந்து என் உயிர் தான் உண்டான்
நாளும் நாள் வந்து என்னை முற்றவும் தானுண்டான்
காள நீர் மேகம் தென் காட் கரை என் அப்பற்கு
ஆள் அன்றே பட்டது என் ஆர் உயிர் பட்டதே–9-6-8-

அபேஷா நிரபேஷமாக -இவருக்கு என் ஆத்மா பட்ட பாடே -ஹர்ஷத்தாலே -இதில் -ஈடுபட்டு அருளிச் செய்கிறார் –
தரைப் பட்டு முன்பு பேசினார்
கோள் உண்டான் அன்றி வந்து என் உயிர் தான் உண்டான்-நான் சுவீ கரிக்காமல் நீர் ஹேதுக்கமாக தானே வந்து அபி நிவேசத்துடன் புஜித்தான்
நாளும் நாள் வந்து என்னை முற்றவும் தானுண்டான்-அவ்வளவும் இன்றிக்கே நாள் தோறும் -பக்ஷம் தோறும் -மீண்டு மீண்டு
வருவதால் சேஷம் இருக்க வேண்டுமே -அபூர்வமாக வந்து -ஸ்வரூபம் குணங்கள் சரீரம் இத்துடன் என்னை அத்யாதரம் பண்ணி உண்டான்
காள நீர் மேகம் தென் காட் கரை என் அப்பற்கு-ஸ்யாமள வர்ணன் -திவ்ய தேசம் நித்ய வாசம் செய்யும் என் அப்பனுக்கு
ஆள் அன்றே பட்டது என் ஆர் உயிர் பட்டதே–அன்றோ -என்றபடி -அடிமை பட்டது அன்றோ –ஹர்ஷத்தால் –
-நானும் உனக்கு பழ அடியேன் -தொன்மை அன்றோ சம்பந்தமும் கைங்கர்யமும் -இது அன்றோ நான் பெற்ற பாக்யம்

நாள் தொறும் என்னை அனுபவியா நின்றாலும்-பெறாப் பேறு பெற்றால் போலே
அனுபவிக்கிற இவனுடைய-குணத்தின் தன்மையை-பொறுக்க ஒண்ணுகிறது இல்லை-என்கிறார்

கோள் உண்டான் அன்றி வந்து என் உயிர் தான் உண்டான் –
இதற்குப் பலபடியாக அருளிச் செய்வர் –
என் பக்கல் ஒரு உபகாரம் கொள்ளாமலே -ஒரு காரணமும் இன்றிக்கே –என் உயிரை அனுபவித்தான் –நிர்ஹேதுகமாக –
வெறிதே அருள் செய்வர் -8-7-5-
எந்நன்றி செய்தேனோ -4-5-9-
அன்றிக்கே –
இதற்கு முன்பு இப்படி பட்டது ஒரு சரக்கினைப் பெற்று அறியாதானாய் -பக்கம் நோக்கு அறியான் -2-5-2- போலேயும்
அனந்தன் பாலும் -பெரியாழ்வார் திருமொழி -5-4-8- போலேயும்
என் பக்கல் காதலை உடையவன் ஆனான் -என்னுதல் –
அன்றிக்கே –
என்னால் தான் கொள்ளப் படாது இருக்க-தான் யென்னைக் கைக் கொண்டான் -என்னுதல் –

உபகாரம் கொள்ளாமல் -சாதன பக்தி பண்ணாமல் -முதலில் -சொல்லி –
இத்தனை போக்கிய வாஸ்து முன்பு பெற்றது இல்லையே -அடுத்து சொல்லி –
பிரதிபத்தி பண்ணாமல் வெட்டிப் போகவே -விலகிப் போகவே -நான் இருக்க -வந்து உண்டானே

நாளும் நாள் வந்து என்னை முற்றவும் தானுண்டான் –
ஒரு நாள் அனுபவித்து-இனி இது நாம் அனுபவித்தது அன்றோ -என்று-கை வாங்கி இருந்தானோ
நாள் தோறும் நாள் தோறும் வந்து –
அவனுடைய அப்பொழுதைக்கு அப்பொழுது என் ஆராவமுதம் இருக்கிறபடியைத் தெரிவித்தபடி –முற்றவும் தானுண்டான் –
அணு அளவிதான இவ் உயிரை-எங்கும் பரந்து இருக்கிற தான்-
விளாக்குலை கொண்டு அனுபவித்தான் என்கிற இது-தனக்கு ஏற்றமாம் படி ஆதரியா நின்றான் –
சிறிய என் ஆர் உயிரை -என்ற அது தம்மை பார்த்து-இது அவனுடைய அனுபவத்தைக் கொண்டு சொல்கிறார் –

காள நீர் மேகம் தென் காட் கரை என் அப்பற்கு –
கறுத்த நீர் கொண்டு எழுந்த-காளமேகம் போலே இருக்கிற வடிவை உடையவனாய்
அம்மேகம் தான் மழை பெய்யும் இடத்திலே படிந்தாப் போலே
திருக் காட் கரையிலே வந்து-அண்மையிலே எழுந்து அருளி இருக்கிற-நிருபாதிக பந்துக்கு –
வடிவழகு அது
ஊர் அது
தனக்கு என்ன குறை உண்டாய் இப்படி படுகிறான் –

ஆள் அன்றே பட்டது –
அடிமை அன்றோ புக்கது -என்றது
இராவணன் முதலியோர்களை போன்று-எதிர் அம்பு கோத்தேனோ-என்றபடி –

என் ஆர் உயிர் பட்டதே –
ஓர் உயிர் படும் பாடே இது –எதிர்த்தார் உடம்பு இழத்தல்-
புண் பட்டதற்கு மருந்து வைத்து ஆற்றுதல் -செய்யும் அத்தனை அன்றோ-
இங்கு ஆர் உயிர் அன்றோ நோவு பட்டது
குணத்தால் வரும் நோவு ச்வரூபத்தோடு சேர்ந்ததாய்-அதற்கு மாற்று இல்லை அன்றோ –

——————————————————————————————

ஆர் உயிர் பட்டது எனது உயிர் பட்டது
பேர் இதழ்த் தாமரைக் கண் கனிவாயது ஓர்
கார் எழில் மேகம் தென் காட் கரை கோயில் கொள்
சீர் எழில் நால் தடம் தோள் தெய்வ வாரிக்கே–9-6-9-

அனவதிக ஸுந்தர்ய உக்தன் —
ஆர் உயிர் பட்டது எனது உயிர் பட்டது-நித்ய சூரிகளும் இப்படி பட வில்லையே -போக்யமாக -அபி நவ விஷய ஈடுபாடு
-அன்றோ ஆழ்வாரது -மூத்தவர் நித்ய சூரிகள் -யத்ர பூர்வே சாத்யா சந்தி தேவா –
பேர் இதழ்த் தாமரைக் கண் கனிவாயது ஓர்-கார் எழில் மேகம் தென் காட் கரை கோயில் கொள்–
மேகம் -தாமரை கண்கள் வாய் ஒட்டி -அழகிய திவ்ய தேசம்
சீர் எழில் நால் தடம் தோள் தெய்வ வாரிக்கே-வீர ஸ்ரீ அழகு -வாரி கடல் -உத்பாத ஸ்தானம் –

நீரேயோ இப்படிப் பட்டீர்-குண அனுபவத்தையே பொழுது போக்காக உடைய
நித்ய சூரிகளும் படும் பாடு இது அன்றோ -என்ன-அவர்களும் தான் நான் பட்டது பட்டார்களோ –என்கிறார் –

ஆர் உயிர் பட்டது எனது உயிர் பட்டது –
எனது உயிர் பட்டது –ஆர் உயிர் பட்டது-
நான் பட்ட பாட்டினை நித்ய சூரிகளிலே தாம் பட்டார் உளரோ –பகவான் உடைய குணங்களுக்கு நிலம் அல்லாததாய் இருக்கிற
இவ் உலகத்திலே நான் பட்ட பாட்டினை-நித்ய விபூதியில் உள்ளவர்கள் தான் பட்டார்களோ -என்கிறார் –
இங்கு எனது உயிர் பட்டது-அங்கு ஆர் உயிர் பட்டது –என்று அருளிச் செய்வர் எம்பெருமானார்
எல்லார் செய்வதும் குண அனுபவம் தானே –
அங்கனம் இருக்க இவர்க்கு இவ்வாசி கூறினபடி என் -என்று நான் -நம்பிள்ளை -கேட்க
திருமணம் ஆன புதுப் பெண்ணுக்கு கணவனுடைய கைகள்-அவள் மேலே பட்டவாறே வேர்ப்பது விடுவது ஆமாறு போலே
இவர் அனுபவத்தில் புதியர் ஆகையாலே வருகிறது காணும் -என்று ஜீயர் அருளிச் செய்வர் –

உயிரை அழித்த காரணங்களை சொல்லுகிறபடி மேல் –

பேர் இதழ்த் தாமரைக் கண் கனிவாயது –
பெரிய இதழை உடைய தாமரை போல் இருந்துள்ள கண்ணையும்-சிவந்த வாயையும் உடையவனாய் –

ஓர் கார் எழில் மேகம் தென் காட் கரை கோயில் கொள்-
கறுத்த எழிலை உடைத்தான மேகம் போன்ற வடிவை உடையனாய்-திருக் காட் கரையைக் கோயிலாக உடையவனாய் –

சீர் எழில் நால் தடம் தோள் –
வீர ஸ்ரீயையும் எழிலையும் உடைத்தாய்-கற்பகத் தரு பணைத்தால் போலே-நாலாய் சுற்று உடைத்தான தோள்களை உடைய –

தெய்வ வாரிக்கே –
தெய்வங்களைப் படும் கடலுக்கு-வாரி -கடல் –
தெய்வங்களை எல்லாம் படைத்தவனுக்கு -என்றபடி –தம்மைத் தாமே மதித்து இருக்கிற தெய்வங்களைப்-படைத்தவன் கண்டீர்
யான் எனது என்ற செருக்கை அற்ற என்னை அழித்தான் –
வடிவு அழகையும்-அவ் ஊரில் இருப்பையும் காட்டி-ஆயிற்று இவரை அழித்தது –

———————————————————————————

வாரிக் கொண்டு உன்னை விழுங்குவன் காணில் என்று
ஆர்வுற்ற என்னை ஒழிய என்னில் முன்னம்
பாரித்துத் தான் என்னை முற்றப் பருகினான்
கார் ஒக்கும் காட் கரை அப்பன் கடியனே–9-6-10-

ஆச்சார்ய சம்பந்தம் ஹேது எனக்கு வேணுமே -அவனுக்கு அது தேவை இல்லை -அநாதி காலமாக அன்றோ -சொத்தை அடைய ஸ்வாமி –
அபி நிவேசத்தில் என்னிலும் முற்பாடானாய்க் கொண்டு சீக்ர காரியாகி –
காற்றில் கடியனாகி ஓடி அகம் புக்கு போலே கடியேன்
வாரிக் கொண்டு உன்னை விழுங்குவன் காணில் என்று-ஸ்வரூப ரூப குணங்கள் விபூதிகள் ஒன்றும் சேஷியாமல்-அனுபவிக்க பாரித்து
–காண வேண்டுமே -கண்ட பின்பே -கபளீ கரித்து புஜிக்க
ஆர்வுற்ற என்னை ஒழிய என்னில் முன்னம்-அபி நிவேசம் பாரிப்புடன் இருந்தேன் -சத் என்று இருந்த முதல் நாளே தொடங்கி
-என்றுமே சத் தானே ஜீவாத்மா -நித்யம் அன்றோ -பாரிப்பும் அநாதி
நமக்கு ஆச்சார்ய சம்பந்தம் ஆதியாகக் கொண்டதே –
பாரித்துத் தான் என்னை முற்றப் பருகினான்-விழுங்கி முடித்து தண்ணீர் குடிப்பது போலே முடித்தே விட்டான் –
அத்யந்த அல்பன் -அவன் அபரிச்சின்ன ஸ்வ பாவன்-கோனாரை அடியேன் -அஹம் த்வா-தான் என்னை
-சர்வஞ்ஞன் சர்வ சக்தன் -அஞ்ஞான அசக்தன் -என்னை
பசித்தவன் சோறு கண்டால் போல என்னை போல் அன்றிக்கே தாஹித்தவன் தண்ணீர் கண்டால் போலே
-அன்றோ அவன் -பூர்ணமாக பருகினான்
கார் ஒக்கும் காட் கரை அப்பன் கடியனே-வேகமாக வியாபாரிக்குமவன்
கடலை பருகிய ஸ்யாமளன் -ஆழ்வார் திரு மேனி உட்க்கொண்ட -கரு வளர் -ஸ்வாமி பெற்ற புகராலே திவ்ய தேசமும் சோலைகளும்
சோலை திருவளர் சோலை ஆயிற்றே -தானே முதல் -சீக்ரகாரியாகா நின்றானே
அனுபவத்தில் ஒருவருக்கும்-முற்பட மாட்டாத படி –

தம்மோடு கலந்த எம்பெருமானுக்கு-தம்மிலும் காதல் மிக்கு இருந்த படியை-சொல்லுகிறார்-

வாரிக் கொண்டு –
இந்தப் பொருளில் சிறிதும் பிறர்க்கு இல்லாதவாறு-உண்ணக் கடவோம் -என்று இருந்தார் ஆயிற்று -என்றது
வழுவிலா அடிமை செய்ய வேண்டும் என்று பாரித்ததனை –
இதனால் திரு வநந்த வாழ்வான் திருவடி முதலிய நித்ய சூரிகட்கும்-அடிமை செய்ய இடம் கொடேன் -என்று இருந்தார் ஆயிற்று
என்பதனை தெரிவித்த படி
பவாம்ஸ்து சஹ வைதேஹ்யா கிரிசாநுஷூ ரம்ச்யதே-அஹம் சர்வம் கரிஷ்யாமி ஜாக்ரத ச்வபத சச தே-அயோத்யா -31-25
எல்லா அடிமைகளையும் நான் செய்வேன் -என்கிறபடியே –உன்னை –எல்லார்க்கும் தலைவனான உன்னை –

விழுங்குவன் –
அடியவனுக்கு கைங்கர்யம் அன்றோ தாரகம்-

காணில்-
உன்னைக் காணப் பெறில்-

என்று ஆர்வுற்ற –
இப்படி ஆசையை அடைந்த –

என்னை ஒழிய –
என் அளவு பாராதே –

என்னில் முன்னம் பாரித்துத் –
நான் பாரித்த அளவும் அன்றிக்கே-நான் பாரித்த காலத்துக்கு முன்பே பாரித்து –
ஆசார்யன் உடைய அங்கீ காரத்துக்கு பின்பே அன்றோ இவருடைய பாரிப்பு-சம்பந்தத்தை மறைப்பதற்கு காரணம் இல்லாமையாலே
அவனுடைய பாரிப்பு உயிர் உடன் கூடியே உள்ளது அன்றோ –
சம்பந்தம் நித்யம் சம்பந்த ஞானம் இழந்து -அன்றோ இருந்தோம் –

தான்-
எங்கும் பரந்து இருப்பவனாய்-தனக்குத் தானே உரியவனான-தான் –

என்னை –
அணு அளவினனாய்-பர தந்த்ரனான-என்னை –

முற்றப் பருகினான் –
தன் குணங்களையும்-செயல்களையும்-காட்டி-என்னை நீராக்கி-குறை சிறிதும் இல்லாதபடி பருகினான் –
தஸ்ய தத் வசனம் ஸ்ருத்வா ராமோ வசனம் அப்ரவீத்-வசஸா சாந்த்வயித்வா ஏனம் லோசநாப்யம் பிபந்நிவ-யுத்தம் -16-65-
ஸ்ரீ ராமர் -அந்த விபீஷணன் உடைய அந்த வார்த்தையைக் கேட்டு
அவனை வார்த்தையால் சமாதானம் பண்ணி-கண்களால் பருகுவார் போலே
நின்று வார்த்தையைச் சொன்னார் -என்கிறபடியே
இத்தலையை அழித்துச் செயல் புரிந்தான் -என்றபடி
இருந்த குலக்குமரர் தமை இரு கண்ணின் முகந்து அழகு பருக நோக்கி
அருந்தவனை அடி வணங்கி யாரை இவர் உரைதிடுமின் அடிகள் என்ன -கம்பர் -மிதிலைக் காட்சி படலம் –

உண்டபடி சொன்னார் மேல்
உண்டவனுக்கு தண்ணீரும் வேண்டும் அன்றோ –
ஆகையால் தண்ணீர் குடித்த படி சொல்கிறார் மேல் -பருகினான் -என்று
அவனுடைய உண்ணும் சோறு பருகும் நீர் தின்னும் வெற்றிலை இருக்கிறபடி அன்றோ இது –

கார் ஒக்கும் காட் கரை அப்பன் –
பரம உதாரனாய்-அண்மையில் இருப்பவன் –

கடியனே –
இன்ப நிலையிலே விரைந்து இருக்கும்-
இருவராய் செயல் புகப் புக்கால்-எதிர் தலைக்கு இடம் வையான் –

இராப்பத்து உத்சவம் -பூச்சாத்து மண்டபம் -ஆழ்வார் முன்னோக்கி வர -நம்பெருமாள் புலிப் பாய்ச்சலில் வர
முன் வைத்த காலை பின்னே வைத்து -இன்றும் சேவிக்கிறோம் –

—————————————————————————————

கடியனாய்க் கஞ்சனைக் கொன்ற பிரான் தன்னைக்
கொடி மதிள் தென் குருகூர்ச் சடகோபன் சொல்
வடிவு அமை ஆயிரத்து இப்பத்தினால் சன்மம்
முடிவு எய்தி நாசம் கண்டீர்கள் எம் கானலே–9-6-11-

ஜென்ம விநாச பலன்
கடியனாய்க் கஞ்சனைக் கொன்ற பிரான் தன்னைக்-அவன் நினைவுக்கும் தான் முற்பாடானாய்க் கொண்டு
-கம்சனைக் கொன்ற -ஜராசந்தன் பெண்கள் கம்சன் மனைவிகள் நிஜமாகவே கண்ணை நீர் மல்கும் படி அன்றோ
கொடி மதிள் தென் குருகூர்ச் சடகோபன் சொல்-கொடியை உடைத்தான் மதிள்-கம்சனைக் கொன்றதும் இங்கே கொடி கட்டி –
தொண்டர் தலைவர் ஜெயத்தை கொண்டாடுவார்கள்
வடிவு அமை ஆயிரத்து இப்பத்தினால் சன்மம்-பகவத் குணங்களை வடிவு பட பிரதிபாதிக்கப் பட்ட -கட்டு அடங்க –
ஞானம் வர மட்டும் -இல்லாமல் -அனுபவத்துக்காக அன்றோ -இங்கே –
முடிவு எய்தி நாசம் கண்டீர்கள் எம் கானலே-கானல் நீர் போன்ற சம்சாரம் நசிக்கும்-ஜன்ம பரம்பரை முடிவு அடைந்து
மிருக த்ருஷ்டிகையும் நாசம் அடையும் –
அத்வைத பாஷாணம் -கானல் நீர் போலே மாயையா -இல்லை -சம்சாரம் நித்யம் -உண்மையான இது இவர்களுக்கு
தொலைந்து போகும் என்று பலம் சொல்லி அருளுகிறார் –

நிகமத்தில்-
இத் திருவாய் மொழியைக் கற்பார்க்கு-பிறவி முடிந்து-அதற்கு அடியான சம்சாரமும் நசிக்கும் –என்கிறார் –

கடியனாய்க் கஞ்சனைக் கொன்ற பிரான் தன்னைக் –
கம்சன் தான் நினைத்த நினைவினை-அவன் தன்னோடு போம்படி செய்தான்-
தன் பக்கல் இல்லாதது-வந்தேறி-ஆதலால் கடியன் ஆய் -என்கிறார்-
கொண்ட சீற்றம் -5-8-3- என்னக் கடவது அன்றோ –
சினத்தினால் தென் இலங்கை கோமானைச் செற்ற மனத்துக்கு இனியான் –

பிரான் தன்னை –
முன்பு உபகாரகன் ஆனவன் கண்டீர் நம்மை அழித்தான் –

உகந்தாரை அழித்தல் அன்றோ தீமை யாவது
விரோதிகளை அழிக்குமது உபகாரகம் அன்றோ –

கொடி மதிள் தென் குருகூர்ச் –
கம்சனை வென்ற வெற்றிக்கு கொடி கட்டிற்று-திரு நகரியிலே ஆயிற்று-
ஸ்வாமியின் வெற்றிக்கு உரிய அடியார் இருந்த இடத்தே-அன்றோ கொடி கட்டுவது –
சடகோபன் சொல்-
வடிவு அமை ஆயிரத்து –முழுவதும் அழகினை உடைத்தாய் இருக்கை-என்றது-
கட்டடங்க அழகியதாய் இருக்கையைத் தெரிவித்த படி-
வெற்றி உண்டாகையாலே வெற்றி மாலைகளும் செல்லா நிற்கும் அன்றோ –

இப்பத்தினால் சன்மம் முடிவு எய்தி-
பிறவிகளின் தொடர்ச்சிக்கு முடிவினைப் பெற்று –ஜாதி ஏக வசனம் -ஜென்மம் —

நாசம் கண்டீர்கள் எம் கானலே –
பிறவிகட்கு அடியான சம்சாரமும் நசிக்கும்-எம் -சுவ சம்பந்திகளை சேர்த்து –
கானல் -பேய்த்தேர்
இங்கும் இங்கே பிறக்க இருக்காமல்-பகவான் உடைய குணங்களை அனுசந்திக்கும்-
அனுசந்தானம் பொறுக்கக் கூடிய தேசத்திலே-புகுவார்கள் -என்றபடி –

————————————————————————————————–

திராவிட உபநிஷத் சங்கதி -ஸ்ரீ வாதி அழகிய மணவாள ஜீயர் –

சுவஸ்தி யாத்மா ஸ்வயம் அர்த்தயித்வா
ஸ்வம் ப்ராப்யா ஹர்ஷ விவஸ்த்யா
ஹரி அதஸ்தாத் எச் சீலம் அன்வயம் ததேவ தேவாதி
அநு ஸ்ம்ருதியா திருத்த மனகா வியாஸனே ஷஷ்ட்யயே

ஹரி அதஸ்தாத் -தாழ விட்டுக் கொண்டு

————————————————————————————–

திராவிட உபநிஷத் தாத்பர்ய ரத்னாவளி -ஸ்ரீ தேசிகன் –

கம்ச ஜேதா-சடஜித் ஆச்சர்ய ஏகான் அகில பதிதயா
அந்தராத்மத்வ பூம்னா சக்தத்த்வ பூம்னா ஜலதய தனுதயா
பவ்யதா ஆகர்ஷத்வாத் உதார தேகியே-பாவ ப்ருதாம்
ரக்ஷசனாம் தீவ்ர சங்த்காத் விஸ்மர்த்தும் –

கம்ச ஜேதா-சடஜித் -கம்சனை வென்றவரை சடத்தை வென்றவர் –
1-ஆச்சர்ய ஏகான்—திருக் காட்கரை மருவிய மாயன் தன் மாயம் நினைதொறே

2-அகில பதிதயா—நினைதொறும் சொல்லும் தொறும் நெஞ்சு இடிந்து உகும் வினை கொள் சீர் பாடிலும் வேம் எனது ஆர் உயிர்

3-அந்தராத்மத்வ பூம்னா–நீர்மையால் நெஞ்சம் வஞ்சித்துப் புகுந்து என்னை ஈர்மை செய்து என் உயிராய் என் உயிர் உண்டான்

4-சக்தத்த்வ பூம்னா–அறிகிலேன் தன்னுள் அனைத்து உலகும் நிற்க நெறிமையால் தானும் அவற்றுள் நிற்கும் பிரான்

5-ஜலதய தனுதயா–திருவருள் செய்பவன் போல என் உள் புகுந்து உருவமும் ஓர் ஆர் உயிரும் உடனே உண்டான்

6-பவ்யதா ஆகர்ஷத்வாத்–எம் கண்ணன் கள்வம் எனக்குச் செம்மாய் நிற்கும் அம் கண்ணன் உண்ட என் ஆர் உயிர்க்கோது இது

7/8/9/-உதார தேகியே-பாவ ப்ருதாம் ரக்ஷசனாம் –ஆட் கொள்வான் ஒத்து என் உயிர் உண்ட மாயனால்
கோட் குறை பட்டது என் ஆர் உயிர் கோள் உண்டே–என்றும்
காள நீர் மேகம் தென் காட் கரை என் அப்பற்குஆள் அன்றே பட்டது என் ஆர் உயிர் பட்டதே–என்றும்
ஆர் உயிர் பட்டது எனது உயிர் பட்டது பேர் இதழ்த் தாமரைக் கண் கனிவாயது ஓர் கார் எழில் மேகம்-என்றும்

தீவ்ர சங்த்காத் விஸ்மர்த்தும் –ஆர்வுற்ற என்னை ஒழிய என்னில் முன்னம் பாரித்துத் தான் என்னை முற்றப் பருகினான்
கார் ஒக்கும் காட் கரை அப்பன் கடியனே

———————————————————————————

திருவாய் மொழி நூற்றந்தாதி -பாசுரம் 86-பிள்ளை லோகம் ஜீயர் வியாக்யானம்-

அவதாரிகை –

இதில் ஸ்ரீ ஆழ்வார் உடைய அப்ரீதி கர்ப்ப குண அனுசந்தான வித்தராம் ஸ்ரீ ஸூக்தியை அனுவதித்து
அருளிச் செய்கிறார் – அது எங்கனே என்னில் –
ஸ்மாரக பதார்த்தங்களைக் கண்டு நோவு பட்டு செல்லா நிற்கச் செய்தே
இருந்ததும் வியந்தில் தடுமாறாகக் கலந்த கலவி ஸ்ம்ருதி விஷயம்மாக தரிக்க
அத்தாலே
பூர்வ சம்ச்லேஷ பிரகாரத்தை அனுசந்தித்து ப்ரீதராய்ச் செல்லுகிற -உருகுமால் நெஞ்சத்தில் -அர்த்தத்தை
உருகுமால் என் நெஞ்சம் -இத்யாதியாலே அருளிச் செய்கிறார் -என்கை –

———————————————–

உருகுமால் என்நெஞ்சம் உன் செயல்கள் எண்ணி
பெருகுமால் வேட்கை எனப்பேசி -மருவுகின்ற
இன்னாப்புடன் அவன் சீர் ஏய்ந்து உரைத்த மாறன் சொல்
என் நாச் சொல்லாது இருப்பது எங்கு—86-

என்னால் -என் நா என்றுமாம்

———————————————-

வியாக்யானம்–

உருகுமால் என்நெஞ்சம் உன் செயல்கள் எண்ணி –
ஹ்ருதயா ந்யாமமன் தேவ ஜனச்ய குணவத்தயா-என்னும்படி உன்னுடைய தாழ்ந்த செயல்களை அனுசந்தித்து
என்னுடைய மனசானது த்ரவ்ய த்ரவ்யம் போல் உருகா நின்றது –

பெருகு மால் வேட்கை எனப் பேசி –
அதுக்கு மேலே-அபி நிவேசமும் மிக்குவாரா நின்றது என்று அருளிச் செய்து —

மருவுகின்ற இன்னாப்புடன் –
கீழே-ஸ்மாரக பதார்த்தங்களாலே நோவு பட்டு அந்த அனுவ்ருதமான வெறுப்போடு-

அவன் சீர் ஏய்ந்து உரைத்த மாறன் சொல் –
அவனுடைய-இருத்தும் வியந்திலே-அறியேன் மற்று அருள் -இத்யாதியாலே
அருளிச் செய்த பிரணயித்வ குணங்களை-திரு உள்ளத்திலே பொருந்த அருளிச் செய்த-

அதாவது –
உருகுமால் நெஞ்சம் -உயிர் பாட்டாய்
அத்தைப் பின் சென்று
நினை தொறும்-என்று தொடங்கி – நினைகிலேன் உனக்கு ஆட்செய்யும் நீர்மையே -என்றும்
நீர்மையால் கார் முகில் வண்ணன் தன் கலவம் அறிகிலேன் -என்றும்
அறிகிலேன் –சிறிய என் ஆர் உயிர் உண்ட திருவருளே -என்றும்
திருவருள் செய்பவன் போலே –கரு வளர் மேனி நம் கண்ணன் கள்வங்களே -என்றும்
என் கண்ணன் கள்வம் எனக்கு செம்மாய் நிற்கும் –என் கண்ணன் என்றவன் காட்கரை யேத்துமே -என்றும்
என் ஆர் உயிர் கோள் உண்டே –காட்கரை ஏத்தும் அதனுள் கண்ணா என்னும் -என்றும்
கோள் உண்டான் அன்றி ஆளன்றே பட்டது என் ஆர் உயிர் பட்டதே -என்றும்
தெய்வ வாரிக்கு இங்கு எனது உயிர் பட்டது அங்கு ஆர் உயிர் பட்டது -என்றும்
வாரிக் கொண்டு பருகினான் -கார் ஒக்கும் காட்கரை அப்பன் கடியனே -என்றும்
இப்படி
அவன் தாழ நின்று பரிமாறின சீலாதி குணங்களிலே சிதில அந்த கரணராய் அருளிச் செய்த ஸ்ரீ ஸூக்தி -என்கை –

இப்படி ஈடுபாட்டை யுடையராய் அருளிச் செய்த இச் சொல்லை –
என் நாச் சொல்லாது இருப்பது எங்கு –
என்னுடைய நா வானது-எவ்விடத்து-சொல்லாது இருப்பது –

எல்லா விடத்திலும்-நாவினால் நவிற்று –ஸ்ரீ குருகூர் நம்பி பாவின் இன்னிசை பாடித் திரிவன் -என்னுதல் –

அன்றியே
என் நா சொல்லாது இருப்பது எங்கு -என்று பாடமாய் –
இதில்-ரசஞ்ஞனான என்னாலே-சொல்லப் படாது இருப்பது எத்தசையிலே எங்கனே-என்றது ஆகவுமாம் –
எல்லா தசையிலும் அனுசந்தியாது இருக்க ஒண்ணாது-என்றபடி –

———————————————————————————–

ஸ்ரீ கந்தாடை அப்பன் ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம் .
ஸ்ரீ பிள்ளை லோகம் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ வாதிகேசரி அழகிய மணவாள ஜீயர் திருவடிகளே சரணம் –
ஸ்ரீ அழகிய மணவாளப் பெருமாள் நாயனார் திருவடிகளே சரணம் –
ஸ்ரீ பெரிய வாச்சான் பிள்ளை திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ நம் பிள்ளை திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ நஞ்சீயர் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ திருக் குருகைப் பிரான் பிள்ளான் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ மதுரகவி ஆழ்வார் திருவடிகளே சரணம் –
ஸ்ரீ பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம்-

பகவத் விஷயம் காலஷேபம் -174- திருவாய்மொழி – -9-5-1….9-5-11–ஸ்ரீ உ. வே. வேளுக்குடி ஸ்வாமிகள்–

July 15, 2016

இன்னுயிர் -பிரவேசம் –

தொண்டர்க்கு அமுது உண்ண சொன்மாலைகள் சொன்னேன் -என்று களித்தவர்
தம்முடைய உயிரைப் பாது காப்பதற்காக-பறவைகளின் காலிலே விழும்படி ஆயிற்று –
தேவர்கட்கு எல்லாம் கருவாகிய கண்ணனைக் கண்டு கொண்டேனே -என்னும்படி தெளிவு பிறந்த போதே-
புறத்திலே காண வேண்டும் என்னும் ஆசை பிறந்தது-
இவர்க்கு இன்னம் விடாயைப் பிறப்பித்து முகம் காட்ட வேண்டும் -என்று-இவர் விருப்பத்தை சடக்கென முடித்திலன் -இறைவன் –
நினைத்த போதே விரும்பியது பெறாமையாலே தளர்ந்தார்-
தளர்ந்தவர் உலகப் பொருள்களில் கண் வைத்தார் –
பரம விரக்தராய் இருக்கிற இவர் உலகப் பொருள்களில் கண் வைப்பான் -என் என்னில் –
உலகப் பொருள்களை நினைக்கும் நினைவாலே மனத்தினை வேறு ஒன்றினில்-செலுத்து தரிப்போம் -என்று கண் வைத்தார் –
அன்றிக்கே
அவனுக்கு போலியான பொருள்களைக் கண்டாகிலும் தரிப்போம் என்று கண் வைத்தார் -என்னுதல்
அவை தரிப்புக்கு காரணம் ஆகாமல்-அவனுடைய நினைவினை ஊட்டுவனவாய் துன்பினைத் தரப் புக்கன –
யாதானும் ஒரு பொருள் தோற்றிலும்-அப்பொருளின் உளதாம் தன்மை-
அவனை ஒழிய இல்லாமையாலே-அவனைக் காட்டிக் கொண்டே அன்றோ தோற்றுவது –
ஆக
உலகப் பொருள்கள் அவனை நினைப்பு ஊட்டுவனவாய் நலிய
அவற்றால் நோவு படுகிறபடியை-அன்யாபதேசத்தால் பேசுகிறார் –
அவனுக்கு போலியான பொருள்களைக் கண்டாகிலும் தரிப்போம் என்று-அவ்வாற்றாமை கை கொடுக்க-
உபவனமாகிய பூம் சோலைக்கு புறப்பட –
அங்கு உண்டான குயில் மயில் தொடக்கமானவை-அவனுடைய பேச்சினையும் வடிவினையும் நினைப்பு ஊட்டுவனவாய் நலிய
இவை நலிகைக்கு இவற்றோடு நமக்கு ஒரு பகை இல்லை-
இவை நலிகைக்கு ஒரு காரணம் உண்டாக வேண்டும்-
அது -அவன் -நம்மை முடிக்க வேண்டும் என்று பார்த்தான் –அதற்கு தக்க வழி நம்மை பிரிவதே -என்று நினைந்து
பிரிவு கலவியை ஒழியக் கூடாமையாலே நம்மோடு கலந்தான் –
கலந்து நம்மைப் பிரிந்தான் –பிரிந்த இடத்திலும் நாம் முடியாது இருந்தோம் –
பிரிந்து நோவு பட்டு இருக்கும் சமயத்தில்-நம்மோடு போலியாக இருக்கிற பொருளைக் காட்டி முடிப்போம் -என்று
பார்த்து வர விட்டான் இத்தனையே யாம் என்று கொண்டு
உங்களுக்கு நினைவு இதுவாகில் இப்பாரிப்பு எல்லாம் வேண்டுமோ-என்று அவற்றைப் பார்த்து கூறி
நம்மைப் பார்த்தால் அன்றோ இப்படி நோவு பட வேண்டுவது
தாயாதி குண விசிஷ்டனான -அவனைப் பார்த்தால் நோவு பட வேண்டா அன்றோ -என்று
அவனுடைய கல்யாண குணங்களை ஏத்துகையாலே-வருந்தி தரித்து தலைக் கட்டுகிறதாய்-இருக்கிறது –

இது எம்பெருமானார் உகந்த திருவாய் மொழி என்று-ஆழ்வார் திருவரங்க பெருமாள் அரையர்-அருளிச் செய்வர்

—————————————————————————–

இன்னுயிர்ச் சேவலும் நீரும் கூவிக் கொண்டு
இங்கு எத்தனை
என்னுயிர் நோவ மிழற்றேன்மின்
குயில் பேடைகாள்
என்னுயிர்க் கண்ணபிரானை
நீர் வரக் கூவகிலீர்
என்னுயிர் கூவிக் கொடுப்பார்க்கும்
இத்தனை வேண்டுமோ–9-5-1-

ஆஸ்ரித சுலபன் -கிருஷ்ணன் -கிட்ட முடியாமல் இல்லையே -ச்வா பாவிகம்-தானே ஆஸ்ரித சுலபன் என்பது –
புண்டரீகாக்ஷன் –வரும்படிக்கு நீங்கள் கூவ வில்லையே –
இன்னுயிர்ச் சேவலும் நீரும் கூவிக் கொண்டு-உங்களை நீங்களே அழைத்து -இதுவே பொழுது போக்காக
இங்கு எத்தனை-சேவல் உடன் சேர்ந்த குயில் பேடைகளை-
பிராணன் போலே பெண் குயிலுக்கு இன்னுயிர் போலே -இந்த சேவல்கள் –
பிரிந்தவர் கூடினால் பேசவும் வேண்டுமோ -பெருமாள் சீதை -உயிர் ஆவி வருவது போவது
-அவரவர்கள் ஆவி அவரவர் இடம் -கம்பர் -தாரகம் -போக்யம்-இன்னுயிர் –
ஸ்த்ரீத்வ சஜாதீயர் -நீங்கள் -எனக்கு இன்னுயிர் ஆகாமல் –
சம்ச்லேஷ அர்த்தமாக -என்னுயிர் நோவ மிழற்றேன்மின்-நொந்து போகும் படி அர்த்தம் இல்லாமல்
-என் சந்நிதியில் அக்ஷரம் இல்லா காம பாஷைகள் பேசி -குயில் பேடைகாள்-இன்பத்தில் ஈடுபட்டு –
என்னுயிர்க் கண்ணபிரானை-அவனை அன்றோ நீங்கள் -உலகு அளந்தானை வரக் கூவாய் —
நீர் வரக் கூவகிலீர்-அவனை கூவி வர வழைக்காமல் –
என்னுயிர் கூவிக் கொடுப்பார்க்கும்-மிச்சம் இருப்பதை கூவி எம்பெருமானுக்கு கொடுக்க -வேண்டுமோ –
இத்தனை வேண்டுமோ–படாடோபம் வேணுமோ -என்னை முடிக்க

சில குயில் பேடைகளைக் குறித்து-என்னை முடிகைக்கு இத்தனை பாரிப்பு வேண்டுமோ-என்கிறாள்

இன்னுயிர்ச் சேவலும் –
நல் உயிரான சேவலும் -என்றது-புறத்தே உலாவு கின்ற உயிரைப் போலே
கண் வட்டத்திலே திரிந்து கொண்டு இருக்கிற சேவலும் -என்றபடி –
பிரிந்து படு கொலை அடிக்கும் சேவலைப் போல் அன்றிக்கே-பேடைக்கு தாரகமாய் இருக்கும் சேவலும் உண்டாய் இருப்பதே
என்பது அவளுடைய உட்கோள்-
அன்றிக்கே –
பேடைக்கு இனியதுமாய் உயிருமாய -சேவலே -என்றலுமாம் –

நீரும் –
சேவலுக்கு இனிய உயிரான நீரும் –

கூவிக் கொண்டு –
சேர்த்தியை காட்டி -நலிவதற்கு மேலே –
கலவி காரணமாக ஒன்றுக்கு ஓன்று அழைத்துக் கொண்டு-பேச்சாலும் நலிய வேண்டுமோ –

இங்கு எத்தனை –
இங்கு அத்தனைக்கு விஷயம் உண்டோ -என்றது –இங்கு பிரிவாலே என் உயிர் சென்று அற்றது-
உங்கள் பாரிப்பு விஷயம் உண்டோ -என்றபடி-
அத்தனை -சேர்த்திக்கும்-கலவி காரணமாக கூவுவதற்கும்-எத்தனை – -சிறிதும் – என்னிடம் விஷம் இல்லையே –
அதிகம் சோபதேபம்பா விகூஜத்பி விஹங்கமை-தீபயந்தீவ மே காமம் விவிதா முதித த்விஜா -கிஷ்கிந்தா –
பம்பா நதியானது இனிமையாய் பாடுகின்ற பறவைகளால் மிகவும் அழகாக விளங்குகின்றது –
பலவிதமான பறவைகளும் களிப்புடன் இருந்துகொண்டு
என்னுடைய காமத்தை அதிகப் படுத்துகின்றன போலும் –என்னுமாறு போலே நலியா நின்றது –
அன்றிக்கே
எத்தனை -என்பதனை -மிழற்றேல் மின் -என்பதனோடு கூட்டி
என் உயிர் நோவ எத்தனை மிழற்றேல் மின்-என்று கொண்டு-பிரிவினால் தளர்ந்து இருக்கிற என் உயிர் நோவ
காதலைத் தெரிவிக்கிற ஒலியை பண்ணாதே யுங்கள் –என்று பொருள் கூறலுமாம் –
உயிர் நோவ -என்கையாலே-உயிர் பண்டே சென்று அற்றது -என்கை –
அன்றிக்கே –
இராம பாணம் போலே உயிரிலே புக்கு வருத்தவும் வற்றாயிற்று இந்த ஒழி -என்னுதல்
இவற்றின் பேச்சைக் கேட்டு தளிர்க்கும் அவனின் நின்றும் வேறு படுத்து-என் உயிர் -என்கிறாள் –
மிழற்றுதல் ஆவது -நிரம்பா மென்சொல் -என்றது
புணர்ச்சிக் காலத்தில் சொல்லத் தொடக்கி தலைக் கட்டாத பேச்சுக்கள் -என்றபடி –

இப்பேச்சு இவள் செவிப்படில் முடியும் -என்று அறிந்து-பேசாது இருக்க வேண்டாவோ –
நோவ மிழற்றேல்மின் -என்கிறாள் -என்றது
பெண் கொலை என்று அறிந்தால் மீள வேண்டாவோ -என்றபடி –

குயில் பேடைகாள் –
ஆண்கள் செய்வதை நீங்களும் செய்ய வேண்டுமோ –
சேவலைக் கொண்டு கார்யம் கொள்ள நினைத்தாலும்-பேடையின் காலை அன்றோ பிடிப்பது –

என்னுயிர்க் கண்ணபிரானை நீர் வரக் கூவகிலீர்-
எங்களை கொலைஞரைச் சொல்லுமாறு போலே சொல்லுகிறது என் -என்றனவாகக் கொண்டு-
எனக்குத் தாரகனான கண்ணபிரானை வரக் கூவு கின்றி லீர்கோள்-என்கிறாள் –
தாரகங்கள் பொருள்கள் தோறும் வேறு பட்டவைகளாய் அன்றோ இருப்பன –
விலங்கினங்களுக்கு தாரகம் புல் பூண்டு முதலானவைகள் –
மனிதர்களுக்கு தாரகம் சோறு
தேவர்களுக்கு தாரகம் அமுதம்
இவளுக்கு தாரகம் கிருஷ்ணன்
இவளுக்கு உண்ணும் சோறு பருகும் நீர் தின்னும் வெற்றிலை எல்லாம் கண்ணன் –
எம்பெருமான் என்றே தளரும் -6-7-1-
பிறர் நலத்துக்காக தன்னை ஓக்கி வைப்பவன் ஆதலால் -பிரான் -என்கிறார் –
நீர் –
கலவியின் சுகத்தை அறியும் நீங்கள்-பிரிவின் நோவும் அறிய வேண்டாவோ –
வரக் கூவகிலீர்–
நீங்கள் அவன்முன்னே சென்று கூவினீர்கள் ஆகில்
தானே செல்லாமையை நினைத்து வாரானோ-அது செய்கின்றி லீர்கோள்-என்றது
என்னை நலிய வேண்டுவன செய்கின்றீர் கோள் இத்தனை
நானும் அவனும் சேருகைக்கு வேண்டுவன செய்திலீர் கோள்
-என்றபடி
அழிக்க வல்லவை சேர்க்கவும் வல்லவை -என்று இருக்கிறாள் -என்றது –
இவற்றின் வாயது வாணாள் என்று இருக்கிறாள் -என்றபடி –

என்னுயிர் கூவிக் கொடுப்பார்க்கும் இத்தனை வேண்டுமோ –
என்னையும் அவனையும் சேர்க்கின்றிலீர் கோள்
அல்லாத பின்பு இனி என்னை முடிக்கையாய் இருந்ததே அன்றோ உங்கள் கருத்து-
அதற்க்கு இப்பாரிப்பு எல்லாம் வேண்டுமோ
பண்டே செண்டற்ற என் உயிரை வாங்கி அவன் கையிலே கொடுக்கை அன்றோ கருத்து
அதற்கு இவை எல்லாம் வேண்டுமோ என்றது
நீங்கள் சேர இருக்கையும் -கலக்கையும் -ஒன்றை ஓன்று அழைத்தலும்-
காதலை புலப்படுத்துகிற மழலை ஒலியும் –இவை எல்லாம் வேண்டுமோ -என்றபடி-
நொந்தாரை பிழைப்பிப்பது அன்றோ அரிது –முடிக்கையில் பணி உண்டோ –

—————————————————————————————————

இத்தனை வேண்டுவது அன்று அந்தோ
அன்றில் பேடைகாள்
எத்தனை நீரும் உன் சேவலும்
கரைந்து ஏங்குதீர்
வித்தகன் கோவிந்தன் மெய்யன்
அல்லன் ஒருவர்க்கும்
அத்தனை ஆம் இனி என் உயிர்
அவன் கையதே–9-5-2-

பசுக்களுக்கும் ரக்ஷகன் -கோவிந்தன் -ஸூ சீலன் -மெய்யனாக நினைத்து -என் படுகிறீர்கள் –
இத்தனை வேண்டுவது அன்று அந்தோ-அதிபிரவ்ருத்தி வேண்டுமோ
அன்றில் பேடைகாள்-பிரிவில் தரிக்க மாட்டாத -நினைவின் படி பரிமாறும் இருவரும் –
எத்தனை நீரும் உன் சேவலும்-கரைந்து ஏங்குதீர்-பிரணய ரசத்தால் -தொனி கிளப்பி -இவ்வளவும் வேண்டுமே என்னை அழிக்க
வித்தகன் கோவிந்தன் மெய்யன்–விஷமய நீலன் -பசுக்களை கோபாலர்களை ரக்ஷகன் என்று பேர் -வைத்துக் கொண்டு –
நம்மை ஏமாற்ற -லோகத்தை வசீகரிப்பான் -அல்லன் ஒருவர்க்கும்-வெண்ணெய் மட்டிலும் தான் உண்மையானவன் –
அத்தனை ஆம் இனி என் உயிர்-அவன் கையதே-அவனது கையதேயாம் -அத்தனை-

சில அன்றில் பேடைகளைக் குறித்து-உங்கள் சேவல்களும் நீங்களுமாய்
காதல் குரலாலே நலிகிறது என் –என்கிறாள்

இத்தனை வேண்டுவது அன்று-
என்னை முடிப்பதற்கு இத்தனை வேண்டுவது இல்லை –
குயில்களைப் பார்த்து -இத்தனை வேண்டுமோ -என்னா நிற்கச் செய்தே-இடையில் அன்றிலின் உடைய ஒலி நலிய
அப்பாசுரமே இவற்றுக்கும் சொல்ல வேண்டும்படி அன்றோ பிறந்த நிலை -என்றது
மகா ராஜரும் வாலியும் பொரா நிற்க -நடுவே ஒளி அம்பாக-பெருமாள் விட்டால் போலே
குயிலுகளும் இவளுமாக -கூவாதே கொள்ளும் கோள் -என்பது
அவை உயரக் கூவுவது ஆகா நிற்கச் செய்தே
நடுவே அன்றில் ஆனது -செவி வழியே நெருப்பை உருக்கி வார்த்தைப் போலே ஒலி செய்ய
புரிந்து பார்த்து-இவையே அமையாவோ நீங்களும் வேண்டுமோ -என்கிறாள் -என்றபடி
இவள் இப்படி சொல்லச் செய்தேயும் கூவத் தொடங்கிற்று –

அந்தோ –
அடைக்கலம் -என்ற வாயினை அம்பாலே நிறைப்பாரைப் போலே-உங்கள் படி இருந்தபடி -என் -ஐயகோ -என்கிறாள் –

அன்றில் பேடைகாள் –
குயில் பேடைகளைக் காட்டில் உங்கள் இடத்தில்-ஒரு வேற்றுமை கண்டிலோம் –
உங்கள் சேவலைக் காட்டில் ஒரு வேற்றுமையும் கண்டிலோம் –
நலிகைக்கு -சஜாதீயரிலும் விஜாதீயரிலும் அவ்வருகாய் இருந்தீர் கோள் –
விஸ்லேஷ அஸஹிஷ்ணுத்வம் உண்டே -அன்றில் –

நாங்கள் என்ன செய்தோம் -என்ன –
எத்தனை –மிகவும்

நீரும் உன் சேவலும் –
சேவலின் கருத்து அறிந்து நடத்துகிற நீரும்-உங்கள் கருத்து அறிந்து கார்யங்களைச் செய்கிற சேவலும்
தஸ்யா ச ராமோ த்விகுணம் ஹ்ருதயே பரிவர்த்ததே-அந்தர் ஜாதம் அபிவ்யந்தம் ஆக்யாதி ஹ்ருதயம் ஹ்ருதா -பால -77-2-
அந்த பிராட்டி உடைய மனத்தில் ஸ்ரீ ராம பிரான் விருப்பத்தோடு வீற்று இருக்கிறார்-
ஆதாலால் பிராட்டியின் மனத்தின் எண்ணங்களை எல்லாம் நன்றாக அறிகிறார்-என்னுமா போலே
பேடையின் கருத்து அறிந்து கார்யங்களைச் செய்யா நின்றது ஆயிற்று சேவலும் –

கரைந்து ஏங்குதீர் –
பிறரை நலிகைக்கா தம் தாமை அழித்துக் கொள்வார் உளரே அன்றோ –
கலவியிலே தாம் அழிந்தமை தோற்ற பேசுகின்றன -என்றது-இருவர் கூடக் கலக்கும் சமயமோ இது –
கலந்தால் தான் உங்கள் நிலை தோற்ற வாய் விட வேண்டுமோ -என்றபடி –

வித்தகன் –
பரம காதலனாய் -எல்லாரையும் காக்கின்றவனான அவன்-ஒரு கணம் தாழ்க்கும் அளவில்
எங்களை விட்டு நலிகிறானாகச் சொல்ல வேண்டுமோ -என்ன
அவன் படிகளை உட்புக என் பக்கலிலே கேளும் கோள்
ஆச்சர்யப் படத் தக்கவன்-இப்போது அனுகூலருக்கு அரிய வித்தகன் –பிறர்கட்கு அரிய வித்தகன் -1-3-1-முன்பு-

கோவிந்தன்-
எல்லாப் பொருள்களையும் காப்பவன் –இதனால்-எல்லாப் பொருள்களையும் காப்பவன் போலே இருந்து
தீங்கு இழைப்பவன் -என்ற படி-பாதுகாப்பவன் -என்று பற்றப் போகாது-தீங்கு இழைப்பவன் -என்று விடப் போகாது –

மெய்யன் அல்லன் ஒருவர்க்கும் –
பரம காதலன் எல்லாரையும் காப்பவன் -என்று நினைத்து அவன் கார்யம் செய்யப் போந்த-உங்களுக்கும் பொய்யே பலித்தது –
தத் ப்ருஹீ வசனம் தேவி ராஜ்ஞ்ஞோ யதபி காங்ஷிதம்-கரிஷ்யே பிரதிஜானசே ராமோ த்வி நாபி பாஷதே -அயோத்யா -18-30
ஸ்ரீ ராமபிரான் கைகேயியைப் பார்த்து அருளியது
இராமன் இரண்டு விதமாக பேசுகிறவன் அல்லன் என்றும் –
மித்ர பாவேன சம்ப்ராப்த்தம் நத்யஜேயம் கதஞ்சன-தோஷோ யத்யபி தஸ்ய ஸ்யாத் சதாமேதத் அகர்ஹிதம் -யுத்தம்-18-3-
அவனை நான் விட மாட்டேன் -என்றும்
சக்ருதேவ பிரபன்னாய தவாஸ் மீதி ச யாசதே-அபயம் சர்வ பூதேப்யோ ததாமி ஏதத் வரதம் மம -அயோத்யா -18-38-
அவ்வாறு செய்தல் எனக்கு விரதம் -என்றும்-கூறிய இராமாவதாரம் போலே அன்றோ
நீங்கள் நினைத்து இருப்பது –பகலை இரவு ஆக்குவது –
ஆயுதம் எடேன் என்று ஆயுதம் எடுப்பது -என்பவை போன்ற அன்றோ இவ்வவதாரத்தின் செயல் –

இராமாவதாரத்தில் மெய்யும்-
கிருஷ்ணாவதாரத்தில் பொய்யும்
அன்றோ அடியார்கட்கு தஞ்சம் –
ஆகையாலே அவன் பொய்யன் ஆகில் என் -மெய்யன் ஆகில் என் –
இருந்தபடியே உகப்போம் இத்தனை அன்றோ நாங்கள்-என்று தொடர்ந்த கார்யத்தில் முதிர நின்றன –

அத்தனை ஆம் -இனி என் உயிர் அவன் கையதே –
இனி அவ்வளவே அன்றோ –
இவற்றின் ஒருப்பாடு இருந்தபடியால் அவன் நினைவே தலைக் கட்டி விட்டதே அன்றோ -என்கிறாள் –
என் உயிர் அவன் கைப்பட்ட பின்பு-என்னைப் பாது காப்பதற்கு உங்கள் கால் பிடிக்க வேண்டாவே –

———————————————————————————————-

அவன் கையதே என் ஆர் உயிர் அன்றில் பேடைகாள்
எவன் சொல்லி நீர் குடைந்து ஆடுதிர் புடை சூழவே
தவம் செய்தில்லா வினையாட்டியேன் உயிர் இங்கு உண்டோ
எவன் சொல்லி நிற்றும் நும் ஏங்கு கூக்குரல் கேட்டுமே–9-5-3-

ஸுசீல்ய அதிசயத்தாலே -ஆக்ருஷட பிராணை -உடையவள் -மனத்தை பறி கொடுத்த பின்பு எத்தை சொல்லி தரிப்பேன்
அவன் கையதே என் ஆர் உயிர் அன்றில் பேடைகாள்–பிராணன் அவன் இடம் -பசுக்கள் ரக்ஷணம் செய்த சுலபன்
எவன் சொல்லி நீர் குடைந்து ஆடுதிர் புடை சூழவே-ஸம்ஸலேஷித்து -எல்லா பக்கமும் சூழ்ந்து பரிசாரத்தில் சஞ்சரித்து
தவம் செய்தில்லா வினையாட்டியேன் உயிர் இங்கு உண்டோ-அவன் போலே தபஸ் செய்து -பிரிந்தாலும் அவிகாரம்
இல்லாமல் அவன் போலே இல்லாமல் -போலி கண்டு ஈடுபடும் படி பாபங்கள் செய்து
எவன் சொல்லி நிற்றும் நும் ஏங்கு கூக்குரல் கேட்டுமே-சம்ச்லேஷத்தால் தீன குரல் கொடுக்கும் -உங்களுக்கு எத்தை சொல்ல

அவ் அன்றில் பேடைகளைப் பார்த்து-மீண்டும்-தன் செயல் அறுதியாலே-இரக்கிறாள்

அவன் கையதே என் ஆர் உயிர் –
என் உயிர் அவன் கையதே –
நாயகன் நாயகி இருவரும் கூடி இருந்தால் உயிர்கள் மாறாடி அன்றோ இருப்பது –உங்களுக்கு இது அறியப் படாததோ-

அன்றில் பேடைகாள் –
கலவியின் ரசம் அறிவார்-பிரிந்தும் படுவதும் அறிய வேண்டாவோ –

எவன் சொல்லி –
எவையேனும் சிலவற்றைச் சொல்லி-அவை சொல்லுகிற வார்த்தைகளைச் சொல்லில்
தம் வாய் வேம் போலே காணும் –ஆதலின் -எவன் சொல்லி -என்கிறாள் –

நீர் குடைந்து –
ஒன்றிலே ஓன்று மூழ்கி –

ஆடுதிர் –
கலந்து விளையாடு கின்றீர் கோள் –

புடை சூழவே –
சுற்றிலும் திரியா நின்றீர் கோள்
அடை மதிள் படுத்துவார் -முற்றுகை இடுவார் -சுற்றிலே விட்டுக் கொண்டு இருக்குமாறு போலே
செவியைப் புதைத்துப் பிழைப்பேனோ-கண்களைப் புதைத்துப் பிழைப்பேனோ
பெருமாளும் சேனைகளும் இலங்கையை அழிக்கைக்கு-சூழப் போந்தாப் போலே காணும்
இவளுக்கு இவை இருக்கின்றன –பாவியேன் உங்கள் பாரிப்புக்கு இங்கு விஷயம் உண்டாகப் பெற்றது இல்லை

தவம் செய்தில்லா வினையாட்டியேன்-
உயிரை இங்கே வைத்து உங்களுக்கு உதவி செய்ய புண்ணியம் செய்யப் பற்றிலேன்-
அன்றிக்கே -அவனைப் போலே பிரிவுக்கு சிளையாதபடி புண்ணியம் செய்யப் பற்றிலேன் -என்று பிள்ளான் பணிக்கும்-

உயிர் இங்கு உண்டோ –
வல்லடிக்காரர்க்கு விளக்கு ஏற்றிக் காட்டுமாறு போலே காணும்-இங்கு உண்டோ -என்று என்று காட்டுகிறபடி –

எவன் சொல்லி நிற்றும் –
எதனைச் சொல்லித் தரிப்பது

நும் ஏங்கு கூக்குரல் கேட்டுமே
காதல் வசப்பட்டு இருக்கிற உங்களுடைய கூக்குரலைக் கேட்டும்-பிரிவுக்கு தரித்து இருக்கலும்
உங்கள் கூக்குரலுக்கு பிழைத்து இருக்க வல்லோமோ-உங்கள் கூக்குரல் கேட்டாரை முடிக்குமது அன்றோ ‘
உங்கள் செவியை புதைத்தோ நீங்கள் கூப்பிடுகிறது
ஆண்களோடு கூடத் திரிகின்ற சக்கரவாகப் பேடுகளின்-இனிய குரலைக் கேட்டு நீண்ட கண்களை உடைய இந்த சீதை
எப்படி இருப்பாளோ -என்றார் இறே பெருமாள்
நிஸ்வனம் சக்கரவாகானாம் நிசம்ய சஹாசாரினாம்-புண்டரீக விசாலாஷி கதம் ஏஷா பூவிஷ்யதி -கிஷ்கிந்தா -80-10

————————————————————————————-

கூக்குரல் கேட்டும் நம் கண்ணன் மாயன் வெளிப்படான்
மேற் கிளை கொள்ளேன் மின் நீரும் சேவலும் கோழி காள்
வாக்கும் மனமும் கருமமும் நமக்கு ஆங்கு அதே
ஆக்கையும் ஆவியும் அந்தரம் நின்று உழலுமே–9-5-4-

ஆச்சர்ய குண சேஷ்டிதங்கள் –
கூக்குரல் கேட்டும் நம் கண்ணன் மாயன் வெளிப்படான்-அவன் இருக்கும் இடம் -ஸ்ரீ வைகுந்தம் வரைக்கும் -கேட்க்கும் படி
-ஆஸ்ரித பவ்யன் -கிட்டினாரை குண சேஷ்டிதங்களால் ஈடுபடுத்தும் -வெளியே வராமல்
மேற் கிளை கொள்ளேன் மின் நீரும் சேவலும் கோழி காள்–திரளாக கூப்பிடாமல் –
வாக்கும் மனமும் கருமமும் நமக்கு ஆங்கு அதே-த்ரிவித கரணங்களும் அவன் இடம் சேர்ந்த பின்பு -எங்கள் கூக்குரல் எப்படி கேட்க்கிறது
ஆக்கையும் ஆவியும் அந்தரம் நின்று உழலுமே-த்ரி சங்கு சுவர்க்கம் போலே இவை மட்டும் இங்கே –

சில மயில்களைப் பார்த்து-நீங்கள் உச்சக் குரலிலே கூவி
என்னை நலியா நின்றீர் கோள்-என்கிறாள் –

கூக்குரல் கேட்டும்-
நீங்கள் கூவுகிற கூக்குரலைக் கேட்டு வைத்தும்-இவற்றின் ஒலி செல்லாத இடம் இல்லை -என்று இருக்கிறான் –
– நம் கண்ணன் –
ஆல மரத்தில் பேய் உண்டு என்னும் பிரசித்தி போலே காணும்-அடியார்க்கு -எளியவன் -என்னும் இது –

மாயன் –
ஆச்சர்யமான குணத்தை உடையவன் -என்றது
கலக்கும் சமயத்தில் மெய் போலே கார்யங்களைச் செய்ய வல்லவன் -என்றபடி –

வெளிப்படான் –
இவள் பிழையாள் -இந்த ஒலி துன்பம் தரும் என்று ஓடி வர வேண்டி இருக்க -தோற்றுகின்றிலன் –
அந்த ஆயர் பெண்களுக்கு மத்தியில் வந்து தோன்றினான் -என்னப் படுமவன் காண் –
ருஷியும் தோன்றினான் -என்றான் –இவளும் வெளிப்படான் -என்கிறாள் –அண்மையில் இருந்தும் –
ஆவீர பூத்-மறைந்தவன் வெளிப்பட்டான் என்றார் ருஷி -இவர் வெளிப்படான் என்கிறார் -கோபிகா கீதா சமனந்தரம்
சமீபஸ்தனாய் தோற்றா நின்றான் -என்றால் போலே இவரும் சந்நிஹிதனாய் இருந்தும் வெளிப்படான் என்கிறார் –

மேற் கிளை கொள்ளேன் மின்-
மேல் கிளை -உச்சமான குரல்-உங்கள் இனத்துக்கு பொருத்தமாய்
காதலால் உண்டாகின்ற உச்சமான ஒலியை செய்யாதீர்கள்
இவள் ஈடுபட பட-ஒரு தானம் எழ வைத்து கூவா நின்றன
ஆதலின் -மேல் -என்கிறாள் –

நீரும் சேவலும் –
ஓன்று தொடங்கின கார்யத்தை துணையானதும் தொடக்கி-குறையும் கூட முடியா நின்றது –

கோழி காள்-
பெண் கொலை புரிதற்கு ஒரு கூட்டமாக-ஒருப்பட வேண்டுமோ
கோழி -என்கிறது மயிலை
நீங்கள் நலியாதே கொள்ளும் கோள் -என்னும் அளவும்-பார்த்து அன்றே நாங்கள் இருக்கிறது
எல்லா உறுப்புகளையும் கொள்ளை கொள்ள வந்த நாங்கள் தவிருவோமோ
தொடங்கின கார்யம் தலைக் கட்ட வேண்டுமே எங்களுக்கு-என்பது கருத்தாக –

அங்கனமாயின் பின்னே அங்கே சொல்லும் கோள் என்கிறாள் -மேல்
நமக்கு வாக்கும் மனமும் கருமமும் நமக்கு ஆங்கு அதே –என்னுடைய எல்லா உறுப்புகளும் அவன் பக்கலின-
அங்கே சென்று இவை கூவ –அவனுக்கு தரிப்பு அரியதாய்
வந்து முகம் காட்டும் -என்னும் நினைவாலே சொல்லுகிறாள் –

அங்கே ஆகில் இப்பேச்சும் செயல்களும் கூடின படி என் -என்ன
ஆக்கையும் ஆவியும் அந்தரம் நின்று உழலுமே –துக்கத்தின் வாசனையாலே
ஆக்கையும் ஆவியும் நடுவே நின்று கிலேசப் படுகின்றன -இத்தனை
பிடித்து விட்ட கொம்பு போலே வாசனையே உள்ளது-நோவு பட வேண்டுவதற்கு உண்டு
நலியப் படுவதற்கு பொருள் இல்லை-

——————————————————————————

அந்தரம் நின்று உழல்கின்ற யானுடைப் பூவைகாள்
நும் திறத்து ஏதும் இடை இல்லை குழறேன்மினோ
இந்திர ஞாலங்கள் காட்டி இவ் ஏழ் உலகும் கொண்ட
நம் திரு மார்வன் நம் ஆவி உண்ண நன்கு எண்ணினான்–9-5-5-

முயல்கிறேன் –அன்பையே -அன்பு தானே ருசி -கைங்கர்யத்துக்கு உபயோகி -இதனாலே மதுரகவி அன்பை வளர்க்க முயல்கின்றேன் என்கிறார்
ருசி மார்க்கத்தாலே பேறு -ஆழ்வார் ருசி வளர்க்கத் தானே அருளிச் செயல்கள் –
இத்தை வளர்க்க வளர்க்க மற்றவை தன்னடையே கிட்டும் –
அழுது அலற்றி -ஆழ்வார் -ருசி வளர்க்க -கர்மம் கைங்கர்யத்தில் புகும் -ஞானம் -ஸ்வரூப ஞானம் வளர்க்க –
பக்தி கைங்கர்யத்தில் புகும் -பகவத் ஏக பிரயோஜனம் ஜீவாத்மா என்ற ஞானம் வளர பக்தி ருசி வளர்க்கும் –
கிருத்ரிம சேஷ்டிதங்களைக் காட்டி -சர்வ லோகத்தையும் பிறர்க்கு ஆகாதபடி -உள்ளாள் கையாள இட்டு நலிய விட்டான்
அந்தரம் நின்று உழல்கின்ற யானுடைப் பூவைகாள்-அலமருகும்-வெறுமனே உழன்று -என்னுடையப்பூவை இல்லை அவனது –
தசரதன் -மே அனுகதா த்ருஷ்ட்டி – போலே இந்த பூவைகளும் அவனது ஆனதே -கண் நடந்து போனதே -கால் முளைத்து போனதே-
– கடல் கண்ட வஸ்துவை மீட்க ஒண்ணாதே
நும் திறத்து ஏதும் இடை இல்லை குழறேன்மினோ-உங்கள் இடையாட்டத்தில் -என்னை நலிய ஏதும் இல்லையே
இந்திர ஞாலங்கள் காட்டி இவ் ஏழ் உலகும் கொண்ட-குண விக்ரக சேஷ்டிதங்கள் காட்டை -சப்த லோகத்தையும்
பர அபிமானம் -சுவை அவமானம் இரண்டையும் அறுத்து தன்னிடம் சேர்த்துக் கொண்டான்
நம் திரு மார்வன் நம் ஆவி உண்ண நன்கு எண்ணினான்-
பிரணயித்தவம் காட்டி அகப்படுத்தி -ஆவி மீது இருந்ததையும் முடிக்க சங்கல்பித்தான் போலும் –

தன் உடைமையாய் இருந்து-நலிகிற பூவைகளைக் குறித்து-அவன் தான் முடிக்கைக்கு நல்ல விரகு பார்த்தான் –
இனி உங்களுக்கு இங்கு விஷயம் இல்லை –என்கிறாள் –

அந்தரம் நின்று உழல்கின்ற –
உங்களுக்கு இங்கு நலிய பொருள் இன்றிக்கே இருக்க-நடுவே நின்று பயன் இல்லாமலே வருந்து கின்றீர்கள் -அத்தனை –

யானுடைப் பூவைகாள் –
என்னுடைய பூவைகாள் –
எல்லாருக்கும் பொதுவாய் இருப்பார் செய்வனவற்றை -குயில் அன்றில் – மயில் -நம் கண்ணன் -போல்வார்
சிலருக்கு உடைமையாய் இருப்பார் செய்யலாமோ –
நான் என் உடைமை என்று நினைக்க அமையுமே அன்றோ துன்புறுத்துகைக்கு -நம் திரு மார்பன் –
அவனும் என் உடையவன் ஆதலால் அன்றோ நலிந்தான் –இது அன்றோ ஆழ்வார் -நான் கண்ட நல்லது —

நும் திறத்து ஏதும் இடை இல்லை –
உங்களுக்கு என்னை நலிகைக்கு ஓர் இடம் இல்லை –
அன்றிக்கே
உங்கள் பாரிப்புக்கு என் பக்கல் ஓர் இடம் இல்லை -என்றுமாம்

குழறேன்மினோ –
எழுத்துக்கள் இன்றிக்கே இருக்கும் ரசமான சொற்களைக் காட்டி முடியாதே கொள்ளுங்கோள் –

அவன் தான் செய்வதற்கு ஒருப்பட்ட கார்யத்தில் நெகிழ நின்றான் ஆகில் அன்றோ
நீங்கள் இப்படி முதிர நிற்க வேண்டுவது –அதற்கு உங்களுக்கு இடம் வைத்தானோ அவன் -என்கிறாள் மேல் –

இந்திர ஞாலங்கள் காட்டி –
கண்டார்க்கு விட ஒண்ணாத வடிவையும்-சீலத்தையும்-செயலையும் –காட்டி
அன்றிக்கே –
இவை நிலை நில்லாமையாலே -பொய்கள் என்கிறாள் -என்னுதல் –
இந்திர ஞாலம் என்பதும் -பொய் -என்பதும் ஒரு பொருள் சொற்கள் –

இவ் ஏழ் உலகும் கொண்ட –
பிறர் உடைய பொருளைக் கவரப் புக்கால்
அவர்கட்கு ஒன்றும் இல்லாதபடி கவர்கின்றவன் –

நம் திரு மார்வன் –
காதலை உடையவன் என்பதால்-வந்த ஒரு பிரசித்தியை எனக்குக் காட்டி -என்பார் -நம் -என்கிறார் –
பிராட்டியோடு பழகிற்றும் காதலை உடையவனாய் அன்று-அதனைக் காட்டி கண்டாரை அகப்படுத்திக் கொள்ளுகைக்காக
என்பார் -திரு மார்வன் -என்கிறார் –

நம் ஆவி உண்ண நன்கு எண்ணினான் –
சில பொய்களைப் பேசி பூமியைக் கொண்டால் போலே-நம்மோடு கலவியைச் செய்கிறான் என்று தோற்றும்படி
சில பொய்யான கார்யங்களை செய்து-பிரிதல் இவளை முடிக்கைக்கு உபாயம் என்று
நம்மை முடித்தற்கு நல் விரகு பார்த்தான் -என்னுதல் –
அன்றிக்கே –
உங்களுக்கு இங்கு இடம் இல்லை-நம்மை முடிக்கப் பார்த்த பார்வை அழகிதாகப் பார்த்தான்
என்று தன்னிலே நொந்து கொள்ளுகிறாள் -என்னுதல்
சர்வ சக்தி செய்வதாக ஒருப்பட்ட கார்யத்தில்-குறை கிடப்பதாய்-அதிலே நீங்களும் துணை புரிகின்றீர்களோ-

———————————————————————————————–

நன்கு எண்ணி நான் வளர்த்த சிறு கிளிப் பைதலே
இன் குரல் நீ மிழற்றேல் என் ஆர் உயிர்க் காகுத்தன்
நின் செய்ய வாய் ஒக்கும் வாயன் கண்ணன் கை காலினன்
நின் பசுஞ்சாம நிறத்தன் கூட்டு உண்டு நீங்கினான்–9-5-6-

தர்ச நீயமான அவயவ சோபை உடைய சக்கரவர்த்தி திருமகன் -கலந்து பிரிந்தான் -அவனுடைய ஸ்மாரக-வர்ணம் -கொண்ட –
நன்கு எண்ணி நான் வளர்த்த சிறு கிளிப் பைதலே-ஆபத்துக்கு உதவ வளர்த்த -நன்மையை எண்ணி -முக்தமான இளைமை –
இன் குரல் நீ மிழற்றேல் என் ஆர் உயிர்க் காகுத்தன்–பிரிந்தால் தரிக்க முடியாத பிராணன் –
அர்த்த யுக்தி -இனிமையான குரலை வைத்து துன்பம் படுத்தாதீர்
நின் செய்ய வாய் ஒக்கும் வாயன் கண்ணன் கை காலினன்–சிவந்த வாயன் -அத்துடன் ஓக்க
கண்ணன் -பாசுரம் காகுத்தனுக்கு -கண்ணை கை கால்கள் உடையவன்
நின் பசுஞ்சாம நிறத்தன் கூட்டு உண்டு நீங்கினான்-சியாமள நிறம் –

தனது நிலையை அறியாதே-திருப் பெயரைச் சொல்லுகிற-கிளிப் பிள்ளையை குறித்து
என்னால் பொறுக்கக் கூடாத நிலையில் சொல்லவோ-உன்னை வளர்த்தது -என்று
திருப் பெயரை இப்பொழுது சொல்ல வேண்டா –என்கிறாள் –

நன்கு எண்ணி –
திருப் பெயரைச் சொன்னால் பொறுக்கும் நிலை அறிந்து சொல்வதற்கும்
பொறுக்க முடியாத நிலையில் திருப் பெயரைச் சொல்லாது-இருத்தற்கும் அன்றோ உன்னை வளர்த்தது —
முளைக் கதிரை –அரங்கமேய அந்தணனை -திரும்பி சொல்ல வாய் துடிக்க —வருக என்று மடக் கிளியை–
–கை நுனியில் இருக்காமல் அருகில் வர – கை கூப்பி வணங்கி -மிருத சஞ்சீவினி -வயர்த்ததனால் பயன் பெற்றேன்-அங்கே வேறே திசை

நான் வளர்த்த –
ஒரே மகளை உடையவளைப் போலே ஆயிற்று வளர்த்தது -கிளிப் பைதலே -என்கையாலே
நான் ஒன்றனை ஆதரித்தாலே போதியதாம் அன்றோ வேறுபடுகைக்கு-அவனும் கிளியைப் போன்று பவ்யனாய் அன்றோ இருந்தது –

சிறு கிளிப் பைதலே –
சிறுமை -பருவம்
பைதல் -வயதுக்கு தக்க பாகவும் அன்றிக்கே இருத்தல்-உன் இளமைப் பருவம் அன்றோ நலிகைக்கு அடி –

இன் குரல்-
கூரிய வேல் -என்னுமா போலே கொடுமையிலே நோக்கு –

நீ மிழற்றேல் –
நிரம்பா மென் சொற்களால் என்னை முடிக்காதே-தாயைக் கொலை செய்வதற்கும் முயல்வார் உளரோ –

என் ஆர் உயிர்க் காகுத்தன் –
பிரிவில் தரித்து இருத்தல் அரிதாம் படி அன்றோ-கிட்டின போது கலந்தது
தயரதற்கு மகன் தன்னை அன்றி மற்றிலேன் தஞ்சமாகவே -என்றே அன்றோ இவர் இருப்பது –

நின் செய்ய வாய் ஒக்கும் வாயன் –
உன்னுடைய வாய் போலே இருக்கும் திரு வாயினை உடையவன் –
உபமானத்தை சொல்லி சேர்த்து விடும் அத்தனை ஒழிய-உபமேயத்தை பேச முடியாது –
கண்ணன் கை காலினன் –
உன் வாயினைப் போலே சிவந்த திருக் கண்களையும்-திருக் கைகளையும் திருவடிகளையும் -உடையவன் –

நின் பசுஞ்சாம நிறத்தன் –
உன்னுடைய குளிர்ந்த நீல நிறத்தை உடையவன் –நீல நிறத்தை உடையதாய்-எரித்து இருக்கை அன்றிக்கே
குளிர்ந்து இருத்தலின் -பசுஞ்சாமம் -என்கிறாள் –ஓர் உடம்பில் இத்தனை பகை தேடி வைக்கலாமா –

கூட்டு உண்டு நீங்கினான்-
கலந்து -என் தன்மையை அறிந்து வைத்து பிரிந்தான் –
அவன் கூட இருந்தால் அன்றோ உடன்படிகள் அனுகூலமாக இருப்பன –தனி இருப்பில் நலிவார் -இராவணன் -முதலியோர் அல்லரோ –
அனுகூலரும் நலிவாரோ –

———————————————————————————————–

கூட்டுண்டு நீங்கிய கோலத் தாமரைக் கண் செவ்வாய்
வாட்டமில் என் கரு மாணிக்கம் கண்ணன் மாயன் போல்
கோட்டிய வில்லோடு மின்னும் மேகக் குழாங்கள் காள்
காட்டேன்மின் நும் உரு என் உயிர்க்கு அது காலனே–9-5-7-

ஈடு படுத்தினமேகக் கூட்டங்கள் -போலி -உங்கள் ரூபம் காட்டாமல் -மேகம் வந்தால் வேங்கடவன் பின்னே வருவான் -ஆண்டாள்
கூட்டுண்டு நீங்கிய கோலத் தாமரைக் கண் செவ்வாய்-ஏக ரசமாக ஸம்ஸலேஷித்து –நீங்கிய பின்பு பெருமாள் ஊர்வது அணிவது தெரியாமல்
-இங்கு நன்றாக -அழகு கூடி -பிரிந்த திசையிலும்
வாட்டமில் என் கரு மாணிக்கம் கண்ணன் மாயன் போல்-இடைவிடாமல் ஸ்ம்ருதி விஷயம் -நீல ரத்னா வடிவு -பவ்யனான கண்ணன் போலே இருக்கும்
கோட்டிய வில்லோடு மின்னும் மேகக் குழாங்கள் காள்–வளைத்த வில் போன்ற மின்னல் -உடன் கூடும் மேக்க கூட்டங்கள் –
காட்டேன்மின் நும் உரு என் உயிர்க்கு அது காலனே-மிருத்யு தேவதை -பிராணனுக்கு -கண் முன்னே வர வேண்டாம் –

அவன் வடிவிற்கு போலியான-மேகங்களின் வரிசையைக் கண்டு
உங்கள் வடிவினைக் காட்டி -என்னை முடிக்காதீர்கள் –என்கிறாள்

கூட்டுண்டு நீங்கிய கோலத் தாமரைக் கண் செவ்வாய் கண்ணன் —
ஒரே பொருள் என்னும்படி கலந்து-பிரிந்த பின்பு அவனுடைய உறுப்புக்களின் வனப்பு இருந்தபடி –
அன்றிக்கே
இவளுடைய கல்வியால் வந்த வனப்பு -என்னுதல் –
கோலத் தாமரைக் கண் செவ்வாய் –
அழகிய தாமரை போலே இருக்கிற திருக் கண்களையும்-சிவந்த அதரத்தையும் உடையவனாய் –

வாட்டமில் என் கரு மாணிக்கம்-
கலந்த பொழுது உண்டான செவ்வி-பிரிந்த காலத்திலும் தலைச் சாவி வெட்டி விடப் போகிறது-இல்லை காணும் –
அன்றிக்கே
இத்தலையை வெறும் தரை ஆக்கின பின்பு இரட்டித்த படி என்னுதல் –
பிரிந்த பின்பும் மறக்க ஒண்ணாதபடி-நலிகிற நீல ரத்னம் போலே இருக்கிற திரு நிறத்தை உடையவனாய்

நைவதம் சரன் நமசகரன் ந கீடான் ந சரீச்ரூபான் -சுந்தர -36-12-
மேலே தங்கி இருக்கிற காட்டு ஈக்கள் கொசுக்கள் முதலான வற்றையும் ஓட்ட மாட்டார் -என்கிறபடியே
அவன் இருக்க-அரைக்கணம் தாழ்த்தான் என்று இவ்வார்த்தையைச் சொல்லுகிறாளே ஐயகோ –

கண்ணன் மாயன் போல்-
ஆச்சர்யத்தை உடையனான கிருஷ்ணனைப் போலே –
கலக்கிற போது காலைக் கையைப் பிடித்து-கலந்து பவ்யனாய் இருந்தான் -ஆதலின் -மாயன் கண்ணன் -என்கிறாள் –

கோட்டிய வில்லோடு மின்னும் மேகக் குழாங்கள் –
வளைத்த வில்லோடு கூடி மின்னுகின்ற மேகக் கூட்டங்காள்-
கௌஸ்துபம் திரு மேனிக்கு ஒளியை உண்டாக்குமாறு போலே இரா நின்றது -மின்னல்

காட்டேன்மின் நும் உரு –
கூற்றுவனை ஒத்ததான உங்கள் வடிவைக் காட்டாதீர்கள் –
அவ்வடிவைக் கொண்டு அகல இருந்தவனோடே-உங்களோட்டு வேற்றுமை இல்லாது இருந்தது –

அது ஏன் என்னில்
என் உயிர்க்கு அது காலனே-
விரஹம் தின்று பண்டே-தற்பு -வலி -அற்ற என் உயிர்க்கு அது கூற்றுவனாக இருக்கின்றது –
குழாங்கள்காள் நும் உரு -என்று முன்னிலை ஆக்கினவள்-பின் அது என்று படர்க்கையிலே கூறுவது என் என்னில்-
காண மாட்டாமையாலே-முகத்தை மாற வைத்து சொல்லுகிறாள்-

—————————————————————————————————–

உயிர்க்கு அது காலன் என்று உம்மை யான் இரந்தேற்கு நீர்
குயிற் பைதல் காள் கண்ணன் நாமமே குழறிக் கொன்றீர்
தயிர் பழம் சோற்றோடு பால் அடிசிலும் தந்து சொல்
பயிற்றிய நல் வளம் ஊட்டினீர் பண்பு உடையீரே –9-5-8-

மிருத சஞ்சீவனம் ஸ்ரீ ராம நாமம் -ஹே கிருஷ்ணா -குழம்பி -அவசாதகரமான-
உயிர்க்கு அது காலன் என்று உம்மை யான் இரந்தேற்கு நீர்-எது சொல்லாமல் -அது -பிரார்த்தித்து இத்தை சொல்லாதீர் சொல்லி இருந்தும்
குயிற் பைதல் காள் கண்ணன் நாமமே குழறிக் கொன்றீர்-சிறு பிள்ளைத்தனம் பாளையத்துக்கு ஈடாக
தயிர் பழம் சோற்றோடு பால் அடிசிலும் தந்து சொல்-இளம் போதைக்கு -பழம் சோற்றுடன் -திதியோதனம் பழம் சேர்ப்பார்கள்
-தந்து திரு நாமம் பயிற்றி அப்யஸித்து -பயிற்றிய நல் வளம் ஊட்டினீர் பண்பு உடையீரே-நல்ல நீர்மை -பண்பு அற்ற -விபரீத லக்ஷணை-

சில குயில்களைக் குறித்து
திருப் பெயர்களைச் சொல்ல வேண்டா -என்று நான் இரக்க-அதனையே சொல்லி நலிந்தீர் கோள்-
உங்களை வளர்த்த தனால் வந்த பயன் பெற்றேன் –என்கிறாள் –
வளர்த்த தனால் பயன் பெற்றேன் -பரகாலனும் பராங்குசனும் தொனியில் தானே வாசி

உயிர்க்கு அது –
தோல் புரையே போமது அன்று -அது -என்கிறாள் –தன் வாயாலே சொல்ல மாட்டாமையாலே –

காலன் என்று –
நாழிகை அன்றிக்கே முடிக்கும் என்று –

உம்மை –
என் கார்யத்தை இரந்து செய்கின்ற உங்களை –

யான் –
மறுக்க ஒண்ணா தவாறு –உங்களுக்கு தாயான நான் –

இரந்தேற்கு-
என் செல்லாமையாலே புகல் புகுந்த எனக்கு –தாயாக இருந்தும் உங்களை நியமிக்க வில்லை -என்கிறாள் –

நீர் –
என்னால் ஏவப்படுகின்ற நீங்கள் –புகல் புகுந்தவர்களை கொன்றவர்கள் ஆனீர் கோள் –

குயிற் பைதல் காள் –
உங்கள் இளமைப் பருவம் என் உயிரோடே போயிற்று
அன்றிக்கே
பருவம் நிரம்பா விட்டாலும் தாய் என்ற வேறுபாட்டை அறிய வேண்டாவோ -என்னுதல்

நாங்கள் செய்தது என் -என்ன –
கண்ணன் நாமமே குழறிக் கொன்றீர் –
மாற்றாலே தீராதபடி நெஞ்சினைப் புண் படுத்தி வைக்கும்-கிருஷ்ணன் திருப் பெயர்களையே-விளங்காதவாறு சொல்லி முடித்தீர் கோள்
மிருத சஞ்சீவனமான இராம குணங்களையும் ஒரு கால்-சொன்னால் ஆகாதோ என்பாள் -கண்ணன் நாமமே -என்கிறாள் –

தயிர் பழம் சோற்றோடு பால் அடிசிலும் தந்து சொல் பயிற்றிய நல் வளம் ஊட்டினீர்-
தயிரும் பழம் சோறும்
பாலும் சுடு சோறும்
அவ்வவ காலங்களிலே தந்து –
திருப் பெயர்களைக் கற்ப்பித்த அதற்கு-கைம்மாறு செய்தீர் கோள் –நல் வளம் ஊட்டினீர் –
நல்ல சம்பத்தை அனுபவித்தீர் கோள் -என்றது
நான் காலம் தோறும் உங்களுக்கு வேண்டிய உணவு வகைகளைக் கொடுத்துப் போந்தேன்-
நீங்களும் இவ்விடங்களிலே வந்து நலிந்து போந்தீர்கள் -என்றபடி –
இக் குயில் களுக்கு அன்ன தோஷம் பலித்து விட்டதோ -என்கிறாள் –

பண்பு உடையீரே –
சம்பந்தமும் அடக்கமும் கிடக்க-சால நீர்மை உடையீராய் இருந்தீர் கோள்-
காப்பாற்றுவார்கள் விஷயத்தில்-அருள் இல்லாதவர்களாய் இருந்தீர் கோள்-

——————————————————————————————

பண்புடை வண்டொடு தும்பிகாள் பண் மிழற்றேன்மின்
புண்புரை வேல்கொடு குத்தால் ஒக்கும் நும் இன்குரல்
தண் பெரு நீர்த் தடம் தாமரை மலர்ந்தால் ஒக்கும்
கண் பெரும் கண்ணன் நம் ஆவி உண்டு எழ நண்ணினான்-9-5-9-

முன்னும் ராமனாய் தானாய் பின்னும் ராமனாய் -ஜென்ம சம்சார பந்தனம் விடுதலைக்கு -அன்று சாராராசரங்களை வைகுந்தத்து ஏற்றினான் –
தாருகனும் பார்க்காமல் -தானே அன்றோ -தன்னுடைச் சோதி எழுந்து அருளினான் -கிருஷ்ணன் –
நிரதிசய போக்யமான -கண் அழகன் -பிராண அபகாரம் பண்ணிப் போனான் -வண்டுகள் தும்பிகள் –
பண்புடை வண்டொடு தும்பிகாள் பண் மிழற்றேன்மின்-புண்புரை பாட பேதம் -பாட்டோடு நீர்மை அறிந்து -வண்டுகள் தும்பிகள் இனிய குரல்
பண்ணை மதுரமாக சபதிக்காமல் போமின் -கண் பெரும் கண்ணன் நம் ஆவி உண்டு எழ நண்ணினான்
பிராணனை அபகரித்து அகலப் போனான் பண்புரை -ஸ்வ பாவிக சப்தம் –
புண்புரை வேல்கொடு குத்தால் ஒக்கும் நும் இன்குரல்-பாடாதே போமின் -புண் வேதனைக்கு மேலே அன்றோ உங்கள் குரல் நலியும்
–குளிர்ந்த நிரம்பிய தடாகம் -தஸ்யாதா காப்பியசா புண்டரீக -சுமிருஷ்ட நாள ரவிகர விகசித்த புண்டரீக தள

தேனைக் குடித்து மயங்கிப் பாடுகின்ற-சில வண்டுகளையும் தும்பிகளையும் குறித்து
உங்கள் இசை எனக்கு பொறுக்க ஒண்ணாததாய் இருந்தது-நீங்கள் பாடாதே கொள்ளுங்கோள் –என்கிறாள்

பண்புடை வண்டொடு தும்பிகாள்-
நீர்மை உடைய -கான அனுகுணமாக -வண்டொடு கூடின தும்பிகாள் –ப்ருங்க ஜாதியில் அவாந்தர பேதம் -எல்லாம் ஒரே கூட்டு இவரை அழிக்க

பண் மிழற்றேன்மின் –
பண் மிக்க -ஆளத்தி வையாதே கொள்ளுங்கோள் -ஆளத்தி -ஆலாபம்
பண்புரை -என்ற பாடமான போது-பண்பான உரையாய் -முரலுதலைச் சொல்லுகிறது –
-பண்பு அழகு உரை சப்தம் -பண் கானம் புரை நெருக்கமாக –
அன்றிக்கே-பண்ணை முரலா நின்ற -என்றுமாம் –

புண்புரை வேல்கொடு குத்தால் ஒக்கும் நும் இன்குரல் –
முன்னரே மற்றயவற்றின் குரல்களாலே புண் பட்டு அன்றோ இருக்கிறது
அதிலே வேலைக் கொடு குத்தினாப் போலே இரா நின்றது உங்கள் குரல் –
எண்ணிலா அரும் தவத்தோன் இயம்பிய சொல் மருமத்தில் எறி வேல் பாய்ந்த
புண்ணிலாம் பெரும் புழையில் கனல் நுழைந்தால் எனச் செவியில் புகுதலோடும் -கம்பர் -பால -கையடைப் படலம்
தண் பெரு நீர்த் தடம் தாமரை மலர்ந்தால் ஒக்கும் கண் பெரும் கண்ணன் –
குளிர்ந்து பெரிய நீரை உடைய பொய்கையிலே-தாமரைப் பூ மலர்ந்தால் போலேயாய்
அவ்வளவு அன்றிக்கே-பெரிய கண்களை உடைய கிருஷ்ணன் –
இன் குரல் -பிரிவில் வேலாகக் குத்துமே

நம் ஆவி உண்டு எழ நண்ணினான் –
அவ்வடிவு அழகைக் காட்டி-என்னை முடித்து-பிரிந்து போனான் –
பிரஹரித்து –அடித்து -ஆவியை அடிக்க முடியாதே அபகரித்து என்றவாறு-

———————————————————————————-

எழ நண்ணி நாமும் நம் வான நாடனோடு ஒன்றினோம்
பழன நல் நாரைக் குழாங்கள் காள் பயின்று என் இனி
இழை நல்ல ஆக்கையும் பையவே புயக்கு அற்றது
தழை நல்ல இன்பம் தலைப் பெய்து எங்கும் தழைக்கவே-9-5-10-

ஒன்பது பாசுரம் துக்கம் -இதில் மகா துக்கம் –
பரமபத நிலையன் உடன் ஒன்றினோம் -இனி உங்கள் திரட்சிக்கு பலன் என்ன -நாரைகளைக் கூப்பிட்டு
எழ நண்ணி நாமும் நம் வான நாடனோடு ஒன்றினோம்-ஒன்றி -திருப்தி தோன்றும் -எண்ணத்துடன் ஒத்துப் போனோம்
அவன் திரு உள்ளம் இவரை அழிக்கவே-அடித்து அபகரித்து –
போக்கிலே ஒருப்பட்டு ஏக ஹ்ருதயராய் -நம் -நமக்கு ஸ்வாமி பிராப்யன்-
பழன நல் நாரைக் குழாங்கள் காள் பயின்று என் இனி-
நீர் வாய்ப்பு -தர்ச நீயம்-ஆழ்வார் எங்கு நலிய வந்து
இழை நல்ல ஆக்கையும் பையவே புயக்கு அற்றது-ஆபரணம் போலே ஸ்ப்ருஹ நீயமான சரீரம் -க்ரமத்தில்-கை விட்டுப் போனது
-பூத்தல் அற்றது வாங்குதல் இல்லாமல் நழுவி என்றவாறு –
தழை நல்ல இன்பம் தலைப் பெய்து எங்கும் தழைக்கவே-இன்பமாக தோன்றும் இதுவும் -அழுது கொண்டே இருந்த
ஆழ்வார் துக்கம் இல்லாமல் ஜகம் விஸ்தீர்ணமாக சம்ருத்யம் பெற்றது

திரள இருக்கிற நாரைக் குழாங்கள்-தன்னை முடிப்பதற்கு-ஆலோசிக்கின்றனவாய்க் கொண்டு
நான் முடிந்தேன் –இனி நீங்கள் திரண்டு பயன் என் –என்கிறாள் –

எழ நண்ணி-
போக்கிலே ஒருப்பட்டு –

நாமும் நம் வான நாடனோடு ஒன்றினோம் –
கடலைக் குளப் படியிலே மடுத்தால் போலே-தன்னை இலக்காக்கி –இத்தலையை வெறும் தரை ஆக்கி
தன்னைக் கொண்டு அகன்றான் –
நாமும் அயர்வறும் அமரர்கள் அதிபதியோடே ஒரு மிடறு ஆனோம் –
நித்ய சூரிகளும் அவனுமாய் இருந்து நம்மை முடிக்க எண்ணின படியே-
நாமும் இசைந்தும் –அவன் முடிக்க நினைக்க-நாம் பிழைக்க எண்ணி
இடக்கைப்புரி முறுக்குகை தவிர்ந்து -மாறுபட்ட கார்யத்தை செய்யாமல் –நாமும் முடிகையிலே துணிந்தோம்
நித்ய சூரிகளும் அவன் நினைவினையே பின் பற்றுமவர்கள் ஆகையால்-அவன் கருத்தே தங்கட்குமாக இருப்பார்கள் அன்றோ –
போக்கிலே ஒருப்பட்டு -திருவடி சார்ந்து -நினைவின் வழி-சென்று –

பழன நல் நாரைக் குழாங்கள் காள் –
நீர் நிலங்களில் வாழ்வனவாய்-
தொடங்கின கார்யம் முடிக்க வல்ல ஆற்றலை உடையவையான நாரைக் குழாங்கள் காள் –

பயின்று என் இனி –
இனி நீங்கள் திரண்டு என்ன பயன் –
நான் அவன் கருத்தை பின் செல்லாத அன்று அன்றோ-உங்கள் ஆலோசனைக்கு பயன் உள்ளது-
முதலிகள் திரள் திரளாய் இருந்து-பெருமாளையும் பிராட்டியையும் சேர்ப்பதற்கு-விரகு பார்த்தாப் போலே
இவை திரள் திரளாய் இருந்து அவனையும் தன்னையும் பிரிப்பதற்கு-விரகு பார்கின்றன -என்று இருக்கிறாள் –
அவன் வேண்டுவாரைச் சேர்க்கையும்-வேண்டாத்தாரை முடிக்கையும்
திர்யக்குகளுக்கு பணி என்று இருக்கும் அன்றோ-இராமாவதாரத்தில் வாசனையாலே-

வான நாடன் -நாரைக் குழாங்கள் காள் -என்கையாலே
உபய விபூதியும் வேண்டுமோ -ஓர் அபலையை முடிக்கைக்கு-என்பது தோற்றுகிறது-

இழை நல்ல ஆக்கையும் –
ஆபரணத்தாலே அழகிதான சரீரம் -என்னுதல் –
ஆபரணம் பூண்டால் போலே இருக்கிற சிறந்த சரீரம் -என்னுதல் –

பையவே புயக்கு அற்றது –
முறையாக பசை அற்றது -என்னுதல்
முறையாகவே போகத் தொடங்கிற்று -என்னுதல்
புயத்தால் -போதல் ஆதல்
புயக்கு -என்று கவர்ச்சி ஆதல் –

தழை நல்ல இன்பம் தலைப் பெய்து எங்கும் தழைக்கவே –
ஈஸ்வர விபூதி நிறை வுற்று இருக்க வேண்டும் -என்கிறாள் -இதற்கு
தாம் தாம் முடிய நினைப்பார் -நாடு வாழ்க -என்பாரைப் போலே சொல்லுகிறாள் -என்று-ஆளவந்தார் அருளிச் செய்வர்-வீரம் விவேகம் வெறுப்பு
நான் பட்ட பாடு நாடு படாது ஒழிய வேண்டும் -என்று எம்பெருமானார் அருளிச் செய்வர்- விவேகம்
நான் முடிய என் துக்கம் கண்டு நோவு படாதே உலகம் அடங்க-பிழைக்கும் அன்றோ -என்று பட்டர் அருளிச் செய்வர்- வெறுப்பு

———————————————————————————————

இன்பம் தலைப் பெய்து எங்கும் தழைத்த பல் ஊழிக்குத்
தன் புகழ் ஏத்தத் தனக்கு அருள் செய்த மாயனைத்
தென் குருகூர் சடகோபன் சொல் ஆயிரத்துள் இவை
ஒன்பதோடு ஒன்றுக்கும் மூ வுலகும் உருகுமே-9-5-11-

கேட்ட சர்வ லோகமும் மநோ விகாரம் அடையும் –ஈடுபட்டு –
இன்பம் தலைப் பெய்து எங்கும் தழைத்த பல் ஊழிக்குத்-
அவன் புகழுக்கு விசேஷணம் -இவை -தென் குருகூர்ச் சட கோபனுக்கும் விசேஷணம்
இன்பம் உண்டாக்கா நின்று கொண்டு எங்கும் வியாப்தமான
தன் புகழ் ஏத்தத் தனக்கு அருள் செய்த மாயனைத்–ஆச்சர்ய பூதன்-பல காலம் புகழை பாடும் படி
தென் குருகூர் சடகோபன் சொல் ஆயிரத்துள் இவை-நிர்வாகர் –
ஒன்பதோடு ஒன்றுக்கும் மூ வுலகும் உருகுமே-இந்த திருவாயமொழி -ஒன்பதில் கிலேசம் ஒரு தட்டு கூறு
-பத்தாம் பாட்டில் மகா துக்கம் ஒரு தட்டு –த்ரவீ பவிக்கும்

நிகமத்தில்
இத் திருவாய்மொழி பாசுரங்கள் நெஞ்சில் படில்-ஆரேனுமாகிலும் தரியார்-என்கிறார்

இன்பம் தலைப் பெய்து எங்கும் தழைத்த –
எங்கும் தழைத்த -இன்பம் தலைப் பெய்து-உலகம் எல்லாம் வெள்ளம் இட்ட எல்லை இல்லாத ப்ரீதியை
உடையராய்க் கொண்டு –

பல் ஊழிக்குத்தன் புகழ் ஏத்தத் –
காலம் உள்ளதனையும் குணங்களை ஏத்தும்படி –

தனக்கு அருள் செய்த-
உலக மக்களில் வேறு பட்டவரான தமக்கு-மயர்வற மதிநலம் அருளிச் செய்தபடி –

மாயனைத் –
இவ் உலக மக்கள் நடுவே என்னை ஒருவனையும்-விசேட கடாஷம் செய்த-ஆச்சர்யத்தை உடையவனை –
அங்கன் அன்றிக்கே –-
இன்பம் தலைப் பெய்து எங்கும் தழைத்த
தன் புகழ் ஏத்த பல ஊழிக்கு தன்னை அருள் செய்த மாறனை-என்று கொண்டு கூட்டி
அனுபவிப்பார்க்கு எல்லை இல்லாத ஆனந்தத்தை விளைப்பதாய்-எங்கும் ஒக்க பரம்பின தன் கல்யாண குணங்களை
காலம் என்னும் ஒரு பொருள் உள்ள வரையிலும்-நான் அனுபவிக்கும்படி செய்த மாயன் –
என்று பொருள் கூறலுமாம் –
இவர் குணங்களை அனுபவிக்கும் அனுபவத்தால் தரித்தார் என்கிறது-
தன் புகழ் ஏத்தத் தனக்கு அருள் செய்த -என்ற இதனைக் கொண்டே அன்றோ –
நித்ய சூரிகள் அனுபவத்தையும்-தமக்கு அவர்களோடு ஒத்த சம்பந்தத்தையும்
நினைத்து நோவு பட்டார் என்றும்
ஒக்க இழந்து இருக்கிற இவ் உலக மக்கள் படியைப் பார்த்தவாறே-இன் நோவு தான் பேறாய்த் தோற்றிற்று –

தென் குருகூர் சடகோபன் சொல் -ஆயிரத்துள் இவை –
சடகோபன் சொல் என்று படர்க்கையில் கூறுகையாலே-தனக்கு அருள் செய்த -என்று படர்க்கையில் கூறலாம் அன்றோ
பகவானாகிய வால்மீகி ருஷி -என்னுமாறு போலே –
தமேவ சரணம் கத -அந்த புருஷோத்தமனைப் பற்று என்றதும் -வேறே எங்கோ பார்த்தான் அர்ஜுனன் – மாம் ஏகம் என்றானே –
இங்கே சடகோபன் -தனக்கு அருள் செய்யும் என்கிறார்

ஒன்பதோடு ஒன்றுக்கும்-
மேல் ஒன்பது பாசுரங்களில் உண்டான துக்கம் சுகம் என்னும்படி-துக்கம் மிக்க பத்தாம் பாசுரத்தை உடைய இவை —
நினைப்பு ஊட்டுகிற பொருள்களாலே
பிழைப்பில் நசை யோடு நோவு பட்ட ஒன்பது பாசுரங்களோடு-பிழைப்பில் நசை அற்ற ஒரு பாசுரத்துக்கும் –

மூ வுலகும் உருகுமே –
ஆரேனும் ஆகிலும் தரியார்-என்னுடைய துக்க ஒலியைக் கேட்டு நாடு அழியலாகாது-
என்றவர்க்கு-பின்னையும் நாட்டில் உள்ளார்க்கு நலிந்து வருந்துவதே பலித்து விட்டது-
எங்கும் தழைத்த இன்பம் தலைப் பெய்து-பல் ஊழிக்கு தன் புகழ் ஏத்த
தென் குருகூர் சடகோபன்-தனக்கு அருள் செய்த மாயனை-சொல் ஆயிரத்துள் இவை
ஒன்பதோடு ஒன்றுக்கும்-மூ வுலகும் உருகும் –பட்டர் நிர்வாகப்படி வெறுப்பில் அருளிச் செய்த படி –

———————————————————————————-

திராவிட உபநிஷத் சங்கதி -ஸ்ரீ வாதி அழகிய மணவாள ஜீயர் –

துக்கேன துஸ்ஸஹ தமம் ஆஸன்ன ஹானி கதயா
ஆலோக நஞ்ச -தத் அசாஸுஷம் இதை யதார்த்தம்
தத் சரண ஹிந்து பதார்த்த ஜாதம்
ஆஸன்ன ஹானி கதயா அவசித்தா ஸூ கத்யா-

————————————————————————————–

திராவிட உபநிஷத் தாத்பர்ய ரத்னாவளி -ஸ்ரீ தேசிகன் –

பிராணத்வாத் அத்புதத்வாதி ஸூ விதித்வேன
பவ்யத்ய யோகாத் லஷ்மீ வஷஸ்த்தஸ்ய யோகாத் ரகு குல ஜனநாத்
நீல ரத்நாபி மூர்த்தியாத் கிருஷ்ணத்வாத் பரம பதி தயா
ச ஈஸ்வரீம் ஸம்ஸராயத்தயாம் குண சுமாராகம் சர்வ தர்சி –

1–பிராணத்வாத்–என்னுயிர் கூவிக் கொடுப்பார்க்கும் இத்தனை வேண்டுமோ

2-அத்புதத்வாதி–வித்தகன் கோவிந்தன் மெய்யன் அல்லன் ஒருவர்க்கும் அத்தனை ஆம் இனி என் உயிர் அவன் கையதே

3–ஸூ விதித்வேன-தவம் செய்தில்லா வினையாட்டியேன் உயிர் இங்கு உண்டோ எவன் சொல்லி நிற்றும் நும் ஏங்கு கூக்குரல் கேட்டுமே

4-பவ்யத்ய யோகாத்–வாக்கும் மனமும் கருமமும் நமக்கு ஆங்கு அதே ஆக்கையும் ஆவியும் அந்தரம் நின்று உழலுமே

5–லஷ்மீ வஷஸ்த்தஸ்ய யோகாத்–இந்திர ஞாலங்கள் காட்டி இவ் ஏழ் உலகும் கொண்ட நம் திரு மார்வன் நம் ஆவி உண்ண நன்கு எண்ணினான்–

6–ரகு குல ஜனநாத்–என் ஆர் உயிர்க் காகுத்தன் நின் செய்ய வாய் ஒக்கும் வாயன் கண்ணன் கை காலினன் நின் பசுஞ்சாம நிறத்தன்

7-நீல ரத்நாபி மூர்த்தியாத்–வாட்டமில் என் கரு மாணிக்கம் கண்ணன் மாயன்

8—கிருஷ்ணத்வாத்–கண்ணன் நாமமே குழறிக் கொன்றீர்

9–பரம பதி தயா–தண் பெரு நீர்த் தடம் தாமரை மலர்ந்தால் ஒக்கும் கண் பெரும் கண்ணன் நம் ஆவி உண்டு எழ நண்ணினான்

10-ச ஈஸ்வரீம் ஸம்ஸராயத்தயாம்–எழ நண்ணி நாமும் நம் வான நாடனோடு ஒன்றினோம்

குண சுமாராகம்
சர்வ தர்சி –

———————————————————————————

திருவாய் மொழி நூற்றந்தாதி -பாசுரம் 85-பிள்ளை லோகம் ஜீயர் வியாக்யானம்-

அவதாரிகை –

இதில் -ஸ்மாரக பதார்த்தங்களாலே நோவு பட்ட ஸ்ரீ ஆழ்வார் பாசுரத்தை அனுவதித்து அருளிச் செய்கிறார் –
அது எங்கனே என்னில் –
கீழ்ப் பிறந்த அனுபவம் மானஸ அனுபவம் ஆகையாலே-அவனை பாஹ்ய கரணங்களாலே அனுபவிக்க வேணும்
என்று ஆசைப் பட்டு-அப்போதே அது கிடையாமையாலே சிதில சித்தராய்
அவன் குண சேஷ்டிதாதிகளுக்கு ஸ்மாரகமான லௌகிக பதார்த்தங்களைக் கண்டு அவ்வழியாலே
ஸ்மார்யமாணமான அவன் குண சேஷ்டிதாதிகளை அனுசந்தித்து
அவனை யதா மநோ ரதம் அனுபவிக்கப் பெறாமல் இப்படி ஸ்மாரக பதார்த்தத்தாலே தாம் ஈடுபட்டுச்-செல்லுகிற படியை
அன்யாபதேசத்தாலே அருளிச் செய்கிற -இன்னுயிர் சேவலில் அர்த்தத்தை
இன்னுயிர் மால் இத்யாதியால் -அருளிச் செய்கிறார் -என்கை –

———————————————————

இன்னுயிர் மால் தோற்றினது இங்கு என் நெஞ்சில் என்று கண்ணால்
அன்று அவனைக் காண வெண்ணி யாண் பெண்ணாய் -பின்னையவன்
தன்னை நினைவிப்ப வற்றால் தான் தளர்ந்த மாறன் அருள்
உன்னும் அவர்க்கு உள்ளம் உருகும்—85

——————————————————-

வியாக்யானம்–

இன்னுயிர் மால் தோற்றினது இங்கு என் நெஞ்சில் என்று –
கீழில் திருவாய் மொழியில் ஸ்ரீ நரசிங்கமதாய உருவே -என்றும்
உகந்தே யுன்னை யுள்ளும் என் யுள்ளத்து -என்றும்
தேவர்கட்கு எல்லாம் கருவாகிய கண்ணனைக் கண்டு கொண்டேனே -என்றும்
கண்டு கொண்டு என் கண்ணினை ஆரக் களித்து -என்றும் அருளிச் செய்தவை –
மானஸ சாஷாத்காரம் மாத்ரமாய்-ப்ரத்யஷ சாஷாத்காரம் அல்லாமையாலே
இத்தசையில் எனக்குத் தாரகனான ஸ்ரீ சர்வேஸ்வரன் சாஷாத் கரித்தது மானஸ ஞான விஷயம் என்று –

கண்ணால் அன்று அவனைக் காண வெண்ணி யாண் பெண்ணாய் –
சஷூர் விஷயமாக அவனை தர்சிக்க எண்ணி அது லபியாமையாலே பும்ஸ்த்வம் குலைந்து
ஸ்த்ரீத்வ பத்தியைப் பஜித்து-

பின்னையவன் தன்னை நினைவிப்ப வற்றால் –
இப்படி-ஸ்த்ரீத்வ பத்தியை பஜித்த-அநந்தரம்-அவனை பிரணய கதகத ஸ்வரத்தாலும்
ரூபவத்தையாலும்-ஸ்மரிப்பிக்கும் அவற்றாலே-விகூ ஜக்பிர்வி ஹங்க மை -என்னும்படியான
பஷி சமூஹங்களாலும்-மேக சமூஹங்களாலும்-

தான் தளர்ந்த –
தான்யே வார மணீ யாநி -என்னும்படி-அசஹ்யமாய்-மிகவும் பாரவச்யத்தை அடைந்த –
அதாவது –
இங்கு எத்தனை என்னுயிர் நோவ மிழற்றேல்மின் குயில் பேடை காள்-என்றும்
இத்தனை வேண்டுவது அன்று அந்தோ அன்றில் பேடைகாள் -என்றும்
எவம் சொல்லிற்றும் நும் ஏங்கு கூக்குரல் கேட்டுமே -என்றும் –
மேற் கிளைக் கொள்ளேல் மின் நீரும் சேவலும் கோழி காள்-ஆக்கையும் ஆவியும் அந்தரம் நின்று உழலுமே -என்றும்
அந்தரம் நின்று உழல்கின்ற யானுடைப் பூவைகாள்-நும் திறத்து ஏதும் இடை இல்லை குழறேல்மினோ -என்றும்
நன்கு எண்ணி நான் வளர்த்த சிறு கிளிப் பைதலே இன்குரல்-நீ மிழற்றேல்-நின் பசும் சாம நிறத்தனன் கூட்டுண்டு நீங்கினான் -என்றும்
கண்ணன் மாயன் போல் கோட்டிய வில்லோடு மின்னு மேகக் குழாங்காள்-காட்டேன்மின் நும் உரு என் உயிர்க்கு அது காலன் -என்றும்
குயில் பைதல்காள் கண்ணன் நாமமே குழறிக் கொன்றீர் -என்றும்
பண்புடை வண்டோடு தும்பிகாள் பண மிழற்றேன்மின்-புண்புரை வேல்கொடு குத்தல் ஒக்கும் நும் இன் குரல் -என்றும்
நாரைக் குழாங்கள் காள் பயின்று என் இனி -என்றும்
இப்படி
ரூப தர்சனத்தாலும்-நாம சங்கீர்த்தனத்தாலும்-பிரணய கூஜிதத்தாலும் மிகவும் தளர்ந்து
ஜீவநா த்ருஷ்டத்திலும் நசை அற்ற படி -என்கை –
இப்படி மிகவும் பாரவச்யத்தை அடைந்த –

மாறன் அருள் –
அருள் கண்டீர் இவ் உலகினில் மிக்கதே -என்னும்படியான ஸ்ரீ ஆழ்வார் கிருபையை –

உன்னும் அவர்க்கு உள்ளம் உருகும்-
அனுசந்திக்கும் அவர்களுக்கு-மனஸ்ஸூ- நீராய் உருகும் —
இது ஒரு கிருபாதிக்யம் இருந்தபடியே என்று-ஹிருதயம் த்ரவ்ய பூதமாகும்

மாறன் உரை உன்னும் அவர்க்கு -என்ற பாடம் ஆன போது
ஸ்ரீ ஆழ்வார் திவ்ய ஸூக்தியை அனுசந்திக்கப் புக்கால்-இதுவும் ஒரு ஸ்ரீ ஸூக்தியே என்று
மனஸ்ஸூ த்ரவ்ய பூதமாம் –
இவை ஒன்பதனோடு ஒன்றுக்கும் மூவுலகும் உருகுமே -என்றத்தை பின் சென்ற படி என்றாகவுமாம் –

————————————————————————————–

ஸ்ரீ கந்தாடை அப்பன் ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம் .
ஸ்ரீ பிள்ளை லோகம் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ வாதிகேசரி அழகிய மணவாள ஜீயர் திருவடிகளே சரணம் –
ஸ்ரீ அழகிய மணவாளப் பெருமாள் நாயனார் திருவடிகளே சரணம் –
ஸ்ரீ பெரிய வாச்சான் பிள்ளை திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ நம் பிள்ளை திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ நஞ்சீயர் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ திருக் குருகைப் பிரான் பிள்ளான் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ மதுரகவி ஆழ்வார் திருவடிகளே சரணம் –
ஸ்ரீ பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம்-

பகவத் விஷயம் காலஷேபம் -173- திருவாய்மொழி – -9-4-1….9-4-11–ஸ்ரீ உ. வே. வேளுக்குடி ஸ்வாமிகள்–

July 14, 2016

மையார் -பிரவேசம்

இறைவனுடைய ஸ்வா தந்த்ர்யத்துக்கு அடி -அவன் தானே இருக்கும்-
அவனுடைய சீலம் முதலான குணங்களுக்கு அடி -பிராட்டியே இருக்கும் –
சீலம் முதலான குணங்கள் வந்தவாறே-ஸ்வா தீனம் இன்றிக்கே ஒழிகிறதோ -என்னில்-நிரூபித்தால்
அந்த ஸ்வா தந்த்ரியத்தைப் போன்று-இவளுடைய சேர்த்தி-நித்தியமாய் இருக்கையாலே –
அங்கனமாய் இராது -காரணம் பற்றி வந்தது ஆனாலும் –
பாஷ்ய காரர் மேலே ஸ்ரீ வல்லப என்று நினைத்து-ஸ்வரூபத்தை நிரூபிக்கிற இடத்தில்-
ஞானம் ஆனந்தம் இவற்றுக்கு முன்பு ஸ்ரீய பதி என்றாரே அன்றோ –கீதா பாஷ்யத்தில் –
ஸ்ரீய பதி – நிகில ஹேய ப்ரத்ய நீக கல்யாணை கதாநாநந்த
ஞான ஆனந்த ஏக ஸ்வரூப –ஸ்வ அபிமத அநுரூப நித்ய நிரவத்ய ஸ்வரூப ரூப குண விபவ
ஐஸ்வர்ய சீலாத்ய-அநவதிக அதிசய அசங்கேய கல்யாண குண கண ஸ்ரீ வல்லப-இப்படி இருக்கிறவனுடைய-சீல குணத்தையும்
அதற்கடியான திருமகள் கேள்வனாய் இருக்கும் தன்மையையும் -அடைவதும் அணியார் மலர் மங்கை தோள் –
அருளிச் செய்தார் மேல் திருவாய் மொழியிலே –
கடுக பெற வேண்டும்படி-குணங்களால் மேம்பட்டவனுமாய்-பெறுவிப்பாரும் அருகிலே உளராய் இருக்கையாலே
இப்போதே பெற வேண்டும்படியான ஆசை பிறந்தது –
அப்போதே பெறக் காணாமையாலே-விஷயத்துக்கு தகுதியாக விடாய்த்தார்-
பெற வேண்டும்படி குணங்களால் மேம்பட்டவனுமாய்-பெறுவிப்பாரும் அருகே உளராய்-
இருக்கப் பெறாவிட்டால் ஆறி இருக்க போகாதே அன்றோ –
ஆகையாலே-
முடியானே -என்ற திருவாய்மொழியின் வாசனையாலே-அறிவுடைப் பொருள்களைப் போன்று தனித் தனியே
கரணங்களும் விடாய்க்க -தாமும் விடாய்க்கிறார் -முதல் ஐந்து பாசுரங்களில்-
வீற்று இருந்து ஏழ் உலகு -திருவாய்மொழி வாசனை 6-7-8-
என்றைக்கும் என்னை -திருவாய்மொழி வாசனை -9-
செஞ்சொற் கவிகாள் –திருவாய்மொழி வாசனை –10
இதுதான் எல்லா திருவாய் மொழி களோடும் கூடி இருப்பது ஒன்றாயிற்று -என்றது-கலம்பகம் மாலை போலே –
முடியானே /வீற்று இருந்து ஏழ் உலகு /என்றைக்கும் என்னை /செஞ்சொற் கவிகாள்
என்னும் திருவாய் மொழிகளில் ஓடுகிற எண்ணங்களை உடைத்தாய் இருப்பது ஆயிற்று -என்றபடி-
இப்படி இந்த்ரியங்களும் தனித் தனியே விடாய்க்க -கண்ணே -என் கருத்தே -உன்னை உள்ளும் என் உள்ளம் –
தாமும் விடாய்த படி தான் -நாம் அழைப்பேன் -பேதுறுவன்-
ஸ்ரீ கஜேந்திர ஆழ்வான் உடைய துயரத்துக்கு தோற்றின-அது தான் காலம் தாழ்த்து வந்தான் என்னலாம்படி
ஆற்றாமைக்கு காலம் தாழ்த்துத் தோற்றாமல்-
தூணிலே வந்து தோற்றினால் போலே -நரசிங்கமாய் –தோற்ற வேண்டும் படி ஆயிற்று –
இப்படிப் பட்ட
தம் நிலையையும்
அதற்கு அடியான விடாயையும்-
விடாய் அறிந்து அதற்கு உதவ வந்து அவன் முகம் காட்டின படியையும்
நினைத்து உவகையினராய்-என் உள்ளம் உகந்தே
நான் கிருதக் கிருத்தியன் ஆனேன்-கண்டு கொண்டேனே
அடிமை செய்யப் பெற்றேன்-தொண்டர்க்கு அமுது உண்ண
வாழ்ந்தேன்-உய்ந்தவாறே
ஸ்ரீ வைஷ்ணவர்களுக்கும் எல்லாம் நான் உபகாரகனாம் படி ஆனேன்
இது ஒருவன் பெரும் பேறு இருந்தபடியே -என்று
தமக்கு பிறந்த லாபத்தை நினைத்து
இனியராய்
அதனைப் பேசித் தலைக் கட்டுகிறார் –

—————————————————————————–

மையார் கருங்கண்ணி கமல மலர்மேல்
செய்யாள் திரு மார்வினில் சேர் திருமாலே
வெய்யார் சுடர் ஆழி சுரி சங்கம் ஏந்தும்
கையா உனைக் காணக் கருதும் என் கண்ணே–9-4-1-

நிரதிசய போக்கியா -ஸ்ரீ லஷ்மி விசிஷ்டன் —ரக்ஷகத்துக்கு திவ்ய ஆயுதங்கள்- காண கருதும் –
விஷய த்ரயம் -விசிஷ்ட த்ரயம் -பிராட்டி -திவ்ய ஆயுதங்கள் -திவ்ய விக்ரக விசிஷ்டன்
மையார் கருங்கண்ணி கமல மலர்மேல்-ஸ்வ பாவிக-கரும் கண்ணி – அலங்க்ருதமான –மங்களார்த்தமான -தாமரை மலர் மேல் பிறப்பிடம்
-ஆபி ஜாத்யம் குணம் -செய்யாள் திரு மார்வினில் சேர் திருமாலே-பித்தன் ஒன்றே அவனுக்கு விசேஷணம் -திருவுக்கு முன்பு அனைத்தும் சொல்லி –
பத்ம வர்ணம் -அகலகில்லேன் இறையும்-அழகிலே ஈடுபட்டு சேரும் படி -அவயவ சோபை ஆபி ஜாதியத்திலும் துவக்குண்டு
-திருவின் இடத்தே வ்யாமோஹம் அதிசயித்த –திரு -பிரித்து -அவள் இடம் மால் –
வெய்யார் சுடர் ஆழி சுரி சங்கம் ஏந்தும்-திவ்ய ஆயுதங்கள் -அஸ்தானே பய சங்கை பண்ணி -அங்கு ஆரவாரம் அது கேட்டு அழல் உமிழும் -உறகல்
-ரேகை -வலத்ரயம் சுழற்சியைப் பார்த்தே பயந்து -கையா உனைக் காணக் கருதும் என் கண்ணே-திவ்ய மங்கள விக்ரகம்
-ஸ்ரீ யபதி -சங்கு கதா தரன்-காண விருப்பம் படா நின்றது –

திருமகள் கேள்வனானவனை-காண வேண்டும் -என்று-
தம்முடைய கண்களுக்கு பிறந்த-அவாவினை-அருளிச் செய்கிறார்

மையார் கருங்கண்ணி –
அவனைப் பெற வேண்டும் என்று இருப்பார் ஆசைப்படுவதும் அவள் முன்னாகவாய் பெற்றால்-
உபாயமாக பிரார்த்தித்து -பூர்வ கண்டம் -புருஷகாரமாக இவளை பற்றி –
பின்னை கைங்கர்யம் செய்வதும் இருவருமான சேர்த்தியிலேயாய் இருக்கும் அன்றோ –
மையார் கருங்கண்ணி –
வேறு ஒரு பொருளைக் கொண்டு அழகு செய்ய வேண்டாதபடி-இயல்பான அழகினை உடையதாய்-
ஆயிற்றுத் திருக் கண்கள் இருப்பன –
இனி மங்களத்தின் பொருட்டு தரிக்கும் இத்தனையேயாம் அஞ்சனம்-
கருங்கண்ணி -என்னா நிற்கச் செய்தே -மையார் -என்னும் போது-மங்களத்தின் பொருட்டு தரிக்கப் படுத்தல் எனபது தானே போதரும் அன்றோ –

கமல மலர்மேல் செய்யாள் –
இது ஆயிற்று மிருதுத் தன்மை இருக்கும்படி –
கீழே அழகைச் சொல்லி -மற்றை இடம் பொறாத -மலர் மேல் இருக்கையே-பொருந்தும் படியான மிருதுத் தன்மை –

திரு மார்வினில் சேர் திருமாலே –
தாமரைப் பூவில் வாசனையும் தாதும் அடிக் கொதித்தால்-
உன் மார்வில் அடி மாறி இட வேண்டும்படி-மார்வு படைத்தவனே-
இவள் இவ்வேற்றம் எல்லாம் கொண்டும் அம்மார்வுக்கு அவ்வருகே போக மாட்டாள்-
அவ்வகலம் எல்லாம் இனிமையாக இருக்கையாலே-அவ்வருகு போக வேண்டாவே-
அகலம் மார்வு -விரிந்து இருத்தல் சிலேடை-

திருமாலே
இவள் -மார்பில் படும் பாட்டினை –
இவளுடைய எல்லா உறுப்புகளிலும் பிச்சு ஏறி இருக்குமாயிற்று அவனும் –
அவனுடைய திருக் கண்கள் சிவந்தனவாய் அன்றோ இருப்பன
அவன் இவளை எப்போதும் பார்த்துக் கொண்டே இருப்பதனால் –-
அவன் கண்களின் சிவப்பு இவள் மேல் ஊறி இவள் திருமேனி சிவந்து இருக்கும் –
இவள் அவனை எப்பொழுதும் பார்த்துக் கொண்டே இருக்கையாலே-
இவள் கண்களின் கருமை அவன் திருமேனியில் பரந்து-அவன் திருமேனி கருமையாய் இருக்கும் –
இவளுக்கு திருக் கண்கள் குளிர்ந்து இருக்கும் -கருமை -குளிர்ச்சி கிருபை-அவனுக்கு வாத்சல்யம் விஞ்சி இருக்கும்
அவனுடைய சேர்க்கையால் ஆயிற்று இவளுக்கு தண்ணளி விஞ்சி இருப்பது
இவளுடைய சேர்க்கையால் ஆயிற்று அவனுக்கு வாத்சல்யம் விஞ்சி இருப்பது-
உபாதி நித்யம் -தயையும் வாத்சல்யமும் வேணுமே -இவையும் நித்யம்
மாயாவதி -அவித்யாதி ப்ரஹ்ம சத்யம் ஜகத் மித்யா -உபாதி வசம் என்பர் -வாக்ய ஜென்ம வாக்யார்த்தம் -ஐக்கியம் வந்து சித்தி
-சப்தவித்த அனுபவத்தில் லகு மகா சித்தாந்தம்
உபாதி வசத்தால் பொருந்தாது -உபாதி உண்மையா இல்லையா -உண்மை என்றால் ப்ரஹ்மம் அசத்தியம் –
அசத்தியம் மேல் எப்படி உபாதி ஏற்றுவது -உபாதி சத்யம் ஆனால் நித்யம் -ஆகும் அவித்யா போகாதே –
ஆக
காதலாலே இருவருக்கும் இரண்டும் குறை அற்று இருக்கும்
வரவிட்ட ஆள் -மாருதி -அழியச் செய்யப் புக
பாபாநாம் வா சுபாநாம் வா வதார்ஹானாம் ப்லவங்கம்-கார்யம் கருணம் ஆர்யென ந கச்சித் ந அபராத்யதி -யுத்தம் -116-45
யார் குற்றம் செய்யாதவர் -என்னும் இவள்
என் அடியார் அது செய்யார் -பெரியாழ்வார் திருமொழி -4-9-2-
என்று இவளோடு மறுதலிக்கும் படி ஆயிற்று அவன் இருப்பது
ஆகையாலே
இருவருமான சேர்த்தியிலே இவை இருவருக்கும் குறை அற்று இருக்கும் -என்றுமாம் –
பிரிந்து இருக்கும் காலத்திலும் தனித் தனியே குறைவு அற்று-இருக்கும் என்றுமாம்-
அவதார த்தால் பிரிவு -இருந்தாலும் வாத்சல்யமும் தயையும் குறையாதே –

-திரு மார்வினில் சேர் -என்றதனால்
எப்பொழுதும் அனுபவித்துக் கொண்டு இருக்கச் செய்தேயும்
அகலகில்லேன் இறையும்-என்று இன்று வந்து கிட்டின புதியார்-படுவதனை எல்லாம் படா நிற்பாள்-என்பதனைத் தெரிவித்தபடி
சேர் திருமாலே -என்ற நிகழ்கால வினைத் தொகை இதனைக் காட்டுகிறது-
யாமி -போகப் போகிறேன் -வளையல்கள் உடைய
நயாமி -போக மாட்டேன் -உன்னை கூட்டிப் போகிறேன் -மீது வளையல்கள் ஓடிய
சங்கு தங்கு முங்கை நங்கை -வளையல்கள் தங்கும் பிரிவே இல்லையாம் –
மானேய் நோக்கி மடவாளை மார்வில் கொண்ட மாதவா -திருவாய்மொழி -1-5-5-
வெருவும் ஆலமும் பிறையும் வெவ் விடையவற்கு ஈந்து
தருவும் வேறுள தகைமையும் சதமகற்கு அருளி
மருவு தொல் பெரு வளங்களும் வேறுற வழங்கி
திருவும் ஆரமும் அணிந்தனன் சீதர மூர்த்தி -கம்பர் -பால -அகலிகைப் படலம் -26

வெய்யார் சுடர் ஆழி சுரி சங்கம் –
இவள் கையில் உள்ள விளையாட்டுத் தாமரைப் பூ அவனுக்கு-இனிதாக இருக்குமா போலே ஆயிற்று
அவன் கையில் திவ்ய ஆயுதங்கள் இவளுக்கு இனியவை இருக்கிறபடி-பிராட்டியை கூறி திவ்ய ஆயுதங்களை அருளுவதால் –
ஸ்ரீ குணரத்ன கோசம் -47 ஸ்லோகம் -இது போலே
இவள் உகப்புக்காக அடியார்கள் உடைய பகைவர்களை அழியச் செய்கைக்கு காரணமாய்
காட்சிக்கு இனியதாய் இருக்கும் ஆயிற்று –
பகைவர்கள் மேல் மிக வெம்மையை உடைத்தாய்-புகரோடு கூடி இருக்கிற திரு ஆழி –
இருக்கும் தோற்றப் பொலிவே அமைந்து -வேறு ஒரு கார்யம் கொள்ள வேண்டாதே-
வைத்த கண் வாங்காதே கண்டு கொண்டு இருக்கும் படியான-ஸ்ரீ பாஞ்ச ஜன்யம் –

ஏந்தும் கையா –
வெற்று ஆயுதங்களையே அன்று –
வெறும் திருக் கரங்களையே அன்று –
இரண்டின் உடைய சேர்த்தியை யாயிற்று இவர் ஆசைப் படுகிறது-
கூர் ஆழி வெண் சங்கு ஏந்தி வாராய் -6-9-1- என்னுமவர் அன்றோ

உனைக்-
பிராட்டி சம்பந்தத்தோடும்
திவ்ய ஆயுதங்களோடும்
திவ்ய விக்ரகத்தோடும்
கூடி இருக்கிற உன்னை –இவருடைய உத்தேச்ய வஸ்து இருக்கிற படி இது காணும் –

காணக் கருதும் –
தமஸ பரமோ தாதா சங்க சகர கதா தர-ஸ்ரீ வத்ஸ வஷ நித்ய ஸ்ரீ அஜய சாஸ்வத த்ருவ-யூத -115-15-மண்டோதரி -வார்த்தை
சங்கையும் சக்ரத்தையும் கதையும் தரித்து இருப்பவனே-
பெரிய பிராட்டியாரையும் ஸ்ரீ வத்சத்தையும் மார்பில் உடையவனே-
என்கிற உன் வடிவைக் காண ஆசைப் படா நின்றது –
அவனை ஆசைப் படுவார் ஆசைப் படுவது ஒரு கார்யம் கொள்ள அன்று-காண ஆயிற்று
திரு வேங்கடத்தானைக் காண அன்றோ காரார் திரு மேனி காணும் அளவும் அன்றோ -சிறிய திரு மடல் -69-
சதா பஸ்யந்தி சூரைய-நித்ய சூரிகளும் இத்தனை -அன்றோ
அணி அரங்கன் என் அமுதினைக் கண்ட கண்கள்-மற்று ஒன்றினைக் காணாவே -என்று
இவ்வளவிலே தேக்கிட்டு விடுவர் இங்கு உள்ளார்
நவை தேவோ அச்நந்தி நபிபந்தி-ஏத தேவாம்ருதம் த்ருஷ்ட்வா த்ருப்யந்தி -சாந்தோக்யம் –3-10-
தேவர்கள் உண்பது இல்லை
இந்த அமிர்தத்தை பார்த்தே திருப்தி அடைகிறார்கள் -என்று-இவ்வளவிலே தேக்கிட்டு விடுவர் அங்கு உள்ளார்

என் கண்ணே –
சம்சாரிகளில் தமக்கு உண்டான ஆசையோ பாதியும் பேருமாயிற்று
இவரைக் காட்டிலும் இவர் திருக் கண்களுக்கு-
முக்கியமானவர்களாய் இருக்கும் ஏற்றம் உண்டே அன்றோ அவற்றுக்கு-

——————————————————————————————-

கண்ணே உன்னைக் காணக் கருதி என்நெஞ்சம்
எண்ணே நின்று இயம்பும் கொண்ட சிந்தையதாய்
விண்ணோர் முனிவர்க்கு என்றும் காண்பு அரியாயை
நண்ணாது ஒழியேன் என்று நான் அழைப்பேனே – -9-4-2-

அபி நிவேசம் -நெஞ்சும் நானும் அலற்றா நிற்கிறேன் -ஜீவனுக்கு கருவி வேணுமே -நெஞ்சு அசேதனம் -ப்ரேமம் வளர்ந்து சேதன சமாதி
-நாம் அசேதன சமாதி ஆவது போலே -ஆழ்வார் நெஞ்சு -சேதனம் ஆனதே -முடியானே -பார்த்தோம்
கண்ணே உன்னைக் காணக் கருதி என்நெஞ்சம்-தரிசன சாதன பூதநாயக் கொண்டு -என்னிலும் சபலனாமாக் கொண்டு
எண்ணே நின்று இயம்பும் கொண்ட சிந்தையதாய்-பஹு சங்க்யாதம் -மநோ ரதம் -கொண்டு -ஐந்து வேலைக்கு காரர்கள் உண்டே
-ஐந்து விருப்பங்களும் மனஸ் கொள்ளலாமே -காண்கையிலும் பிரதி பந்தம் போகையிலும் -அடிமை செய்வதிலும் –
நான் -கரணி -நாமே அவனுக்கு காரணம் -சரீராத்மா பாவம் உண்டே –
விண்ணோர் முனிவர்க்கு என்றும் காண்பு அரியாயை-ப்ரஹ்மாதிகள் -சனகாதிகள் -காண முடியாத உன்னை
நண்ணாது ஒழியேன் என்று நான் அழைப்பேனே-பார்க்காமல் விட மாட்டேன் -மனஸ் -கண் -ஜீவன் உறுதி கொள்ளுவது
-காரணம் காரணி சொன்ன படி தானே கேட்க வேண்டும் -கிட்டாமல் விட்டேன் -வியாசனப்பட்டு கூப்பிடா நிற்கிறேன் –
யாராலும் பார்க்க முடியா உன்னை பார்த்தே தீருவேன் -சொல்ல வில்லை -கூப்பிடா நிணர்கிறேன் -காரணி தானே முடிவு எடுக்க வேண்டும்
ஆழ்வார் என்னைப் பார்க்கட்டும் என்று நீ தானே சங்கல்பம் கொள்ள வேண்டும் -கரணியும் நீயே -கரணங்களும் நீயே -உபாய மும் உபேயமும் நீயே -என்றபடி –

தமக்கும்-தம்முடைய மனதுக்கும் உண்டான-காதல் பெருக்கை-அருளிச் செய்கிறார்-

கண்ணே –
எனக்கு கண் ஆனவனே-

உன்னைக் காணக் கருதி-
எல்லை இல்லாத இனியனான உன்னைக் காண ஆசைப் பட்டு-
கண்ணைக் கொண்டே கண்ணை காண இருக்குமா போலே-காணும் இவர் இருக்கிறது –
காண்பதற்கு கருவியான கண்களும்-காணப்படும் விஷயமும்-அவனே என்கிறார் –
சஷூஸ்ச த்ரஷ்டவ்யஞ்ச நாராயண-ஸ்ரோத்ரஞ்ச ஸ்ரோதவ்யஞ்ச நாராயண -சுபால உபநிஷத்
பார்கின்ற கண்களும் பார்க்கப் படுகின்ற பொருள்களும்-நாராயணனே -என்னக் கடவது அன்றோ –
அவனாலேயே அவனைப் பெறுமவர் அன்றோ இவர்-பிரபன்ன ஜன கூடஸ்தர் -நாலாயிர ஆழ்ந்த பொருள் இதுவே –
பேற்றிலே உள்ள நியதியைப் போன்றே -அதனைப் பெறுதற்கு உரிய-வழியிலும் இவருக்கு உள்ள நியதியும் –

என்நெஞ்சம் –
நல்வினை தீவினைகட்கு காரணமாய் கொண்டு-விஷயங்களிலே பரகு பரகு என்று
வாரா நிற்கும் அன்றோ சம்சாரிகள் உடைய மனம்-பந்த ஹேது-சம்சாரிகளுக்கு -ஆழ்வாருக்கு மோக்ஷ ஹேது –
மயர்வற மதி நலம் அருளப் பெற்றவர் மனம் அன்றோ -தொழுது ஏழு -என்பது –

எண்ணே – கொண்ட சிந்தையதாய் —
எண் கொண்ட என்னத்தை உடையதாய் -என்றது-பலவிதமான எண்ணங்களை எண்ணி -என்றது –
காண வேண்டும்-காணாதே பட்ட துக்கத்தைப் போக்க வேண்டும்-அடிமை செய்ய வேண்டும் –என்று எண்ணி என்றபடி –

நின்று இயம்பும்-
எப்பொழுதும் கூப்பிடா நிற்கும்-
கூப்பிடிகை யாகிற செயலையும் தானே ஏறிட்டுக் கொள்ளா நிற்கும்-
கண்ணே -என்கையாலே – வழியும் அவனே -என்பதனைச் சொல்லிற்று-
உன்னைக் காண -என்கையாலே பேறும் அவனே -என்பதனைச் சொல்லிற்று-
எண்ணே கொண்ட -என்கையாலே -அந்த வழியைக் கொண்டு-இந்த பேற்றினைப் பெற வேண்டும் என்று-
இருக்கும் அதிகாரியினுடைய வாழ்க்கை இருக்கிறபடி சொல்லிற்று –
ஆத்மா யோசித்து -மனஸ் சிந்தித்து -கையால் செய்வதை -மூன்றும் மனஸ் செய்யும் ஆழ்வாருக்கு –
உபாயமும் அவனே உபேயமும் அவனே –இத்தை உணர்ந்து – ப்ரீத்தி காரித கைங்கர்யம் அவன் கொடுக்க
-விருப்பம் ஆசை ஒன்றே நமக்கு க்ருத்யம் -அதிகாரி ஸ்வரூபம் இதுவே –

விண்ணோர் முனிவர்க்கு என்றும் காண்பு அரியாயை நண்ணாது ஒழியேன் என்று நான் அழைப்பேனே –
இதனால்-இது தான் மனத்திற்கேயாய் நான் செயல் அற்று இருக்கிறேனோ-என்பதனை தெரிவித்தபடி-
பிரமன் முதலான தேவர்களுக்கும்-சனகன் முதலான முனிவர்களுக்கும்-என்றும் ஒக்க காண அரியையாய் இருக்கிற உன்னை
நான் கிட்டாது ஒழிவனோ-பெற்றே முடிப்பேன் -என்று நான் கூப்பிடா நின்றேன்-
இவர் பெற்றே முடிப்பன் எனபது என் கொண்டு -என்னில்-
வேறுபட்ட சிறப்பினை உடைய தேசங்களில் வாழ்கின்ற வர்களாய்-
தங்களுக்கு என்ன ஒரு கைம்முதல் உண்டாய் இருக்குமவர்கள் ஆகையாலே விளம்பத்துக்கு காரணம் உண்டு அவர்களுக்கு-
அங்கன் ஒரு கைம்முதல் இல்லாதவர்களுக்கு விளம்பத்துக்கு காரணம் உண்டோ-
இல்லையே என்னும் உறுதியைக் கொண்டு கூப்பிடா நின்றார் என்க –
நண்ணாது ஒழியேன் -என்பதற்கு-
1-அவனைக் கிட்டாத போது நான் தரியேன் -என்று பொருள் அருளிச் செய்வர் ஆய்த்தான் -பட்டரின் சிஷ்யர் –
அங்கன் அன்றிக்கே-
2-நண்ணாது ஒழியேன் -என்கிற இடம் மகா விசுவாசத்தை சொல்லுகிறது-
தேவர்கள் வேறுபட்ட சிறந்த தேசத்தில் இருக்கையாலே கிரமத்திலே எடுக்கலாம்-
அங்கன் அன்றிக்கே இவ் உலகத்தில் அகப்பட்டு நிற்கிற இவரை அன்றோ கடுக எடுக்க வேண்டுவது-
எடுக்க வேண்டும் நிலத்தில் இருந்தேன் –எடுக்க வேண்டும் என்று இருந்தேன்-
எடுப்பான் தானாய் இருந்தான்-எடுத்தால் பெறுவது தன்னையாய் இருந்தது-
ஆன பின்பு-எனக்கு என்ன கண் அழிவு உண்டு –

—————————————————————————————

அழைக்கின்ற அடி நாயேன் நாய் கூழை வாலால்
குழைக்கின்றது போல் என் உள்ளம் குழையும்
மழைக்கு அன்று குன்றம் எடுத்து ஆநிரை காத்தாய்
பிழைக்கின்றது அருள் என்று பேதுறுவனே–9-4-3-

ஆர்த்தியே பற்றாசாக -ஆஸ்ரித ரக்ஷகனான உன்னுடைய -கிருபை பொழிவது பகவான் ஆனபடியால் -நிர்ஹேதுக -காரணம் –
ஆர்த்தி இருந்தால் தான் பொழிவார் -ஆர்த்திக்காக பொழிய வில்லை -ஆர்த்தி -அதிகாரி ஸ்வரூபம் –
கிருபை என்னை நழுவ விடுகிறதோ –
அழைக்கின்ற அடி நாயேன் நாய் கூழை வாலால்-அபி நிவேச அதிசயத்தால் கூப்பிடா நின்று -வேறு புகல் இடம் இல்லாத
-அவத்யாவாஹம் கிட்டினால் நாயேன் -நைச்யம் -பழைய வாசனை போக்க கூடாதே –
குழைக்கின்றது போல் என் உள்ளம் குழையும்
துக்கப்பட்டு சுருங்கிய நெஞ்சு -உன்னுடைய சந்நிதியில் -வளைந்த வாழை அசைத்து -மனசில் உள்ளத்தை சொல்வதை போலே -சிதிலமாகா நின்றது –
மழைக்கு அன்று குன்றம் எடுத்து ஆநிரை காத்தாய்-இந்திரன் -ஆர்த்தியை ஜெநிப்பித்த அன்று –கோபி கோபி ஜனங்களுக்கு
-ராஷா அபேக்ஷை பண்ணவும் அறியாத -அங்கு பலிக்க
பிழைக்கின்றது அருள் என்று பேதுறுவனே-அடியேன் இழந்தேன் -நிரவதிக கிருபை தப்புமோ -உனக்கு தப்புமோ -என் விஷயத்தில் தப்புமோ –
எனக்கா உனக்கா -வார்த்தை இல்லையே -இருவருக்கும் -கொள்ளலாமே –

இப்படிக் கூப்பிடச் செய்தேயும் வரக் காணாமையாலே-துன்பத்தையே கைம்முதலாக கொண்டு காப்பாற்றுகின்ற
உன் குணத்துக்கு புறம்பு ஆனேனோ –என்கிறார்

அழைக்கின்ற அடி நாயேன் நாய் கூழை வாலால் குழைக்கின்றது போல் என் உள்ளம் குழையும்-
தகுதி அற்றவனாய்-அற்பனாய் இருந்து வைத்து-துயரத்தாலே கூப்பிடா நின்றேன்-ருசியாலே தவிர மாட்டார்-
கிட்டினால் அத்தலைக்கு குற்றமாம்படி ஆயிற்று தம்முடைய நிலை-
நாய் தன் தலைவனுக்கு தான் விரும்பிய பொருளில் ருசியை தெரிவிப்பது வாலாலே ஆயிற்று-
அவ்வால் தான் கூழை ஆனால் தெரிவிக்கை அரிதாகும் அன்றோ –
அது போலே என் மனமானது நோவு படா நின்றது-இதனால் நமக்கு ஓடுகிற துயரம் பேச்சுக்கு நிலம் அன்று-என்பதனைத் தெரிவித்தபடி –
அன்றிக்கே
சாதனம் ஒன்றும் இல்லாதவனாய் வைத்தும் ஆசைப் படா நின்றேன் -என்கிறார் -என்னுதல்-
மனஸ் அழுக்கு அடைந்தால் சொல்ல முடியாதே யோக்கியதையும் இல்லையே -வாலை குழைத்து நின்றால் ரொட்டி துண்டு போடுவது போல
ஆர்த்தி -சொல்லி கூப்பிட வேண்டுமே -அதுவும் இல்லாமல் இழந்து போகிறோமே -வால் ஆட்டுவது -தேனே இன்னமுதே
என்று என்றே சில கூத்துக்கள் சொல்ல வேணுமே –

மழைக்கு அன்று குன்றம் எடுத்து ஆநிரை காத்தாய் –
இந்த்ரன் கல் மழையைப் பெய்த அளவிலே-மலையை எடுத்து ஆயர்களையும் பசுக்களையும்
துயரமே கைம்முதலாக பாதுகாத்தவனே –

பிழைக்கின்றது அருள் என்று பேதுறுவனே –
அருள் -பிழைக்கின்றது – என்று பேதுறுவனே –
வரையாதே காத்த மகா குணம் எனக்கு உதவாமையாலே அதனை இழக்கப் புகா நின்றாய் என்று-
பேகணியா நின்றேன் -என்று ஆளவந்தார் அருளிச் செய்யும்படி –
அதனை எம்பெருமானார் கேட்டருளி
இது பொருள் அழகிது-ஆனால் இது இப்போது இவர்க்கு ஓடுகிற நிலைக்கு சேராது-
ஆனபின்பு-பசுக்களும் ஆயர்களும் மழையிலே நோவு படாதபடி மலையை எடுத்து மறித்த-இம் மகா குணத்துக்கு
நான் புறம்பு ஆகிறேனோ-என்று பேதுறா நின்றேன் -என்கிறார் என்று அருளிச் செய்தார்
அவ்வருள் அவனை தப்பி போகிறது -ஆளவந்தார் நிர்வாகம்-
அவ்வருள் இவரை தப்பிப் போகிறது -எம்பெருமானார் நிர்வாகம்-

————————————————————————————————-

உறுவது இது என்று உனக்கு ஆட்பட்டு நின் கண்
பெறுவது எது கொல் என்று பேதையேன் நெஞ்சம்
மறுகல் செய்யும் வானவர் தானவர்க்கு என்றும்
அறிவது அரிய அரியாய அம்மானே–9-4-4-

உத்தேசியமான சேஷத்வம் பிரதி சம்பந்தி சேஷி -அடிமையாக வைத்து எனக்கு என்ன பேறு என்று நெஞ்சு கலங்கா நின்றது –
உறுவது இது என்று உனக்கு ஆட்பட்டு நின் கண்-சேஷத்வமே ஏற்புடைத்து -பிரதி சம்பந்தி -உனக்கு தாஸ்ய அனுமதியைப் பண்ணி
-இசைந்து -இசைவித்து உன் தாழ் இணைக்க கீழ் இருத்தும் அம்மானே
பெறுவது எது கொல் என்று பேதையேன் நெஞ்சம்–சம்சார ஸ்திதியோ -ஸ்வரூப அநு ரூபமான கைங்கர்யமோ –
இரண்டுக்கும் நீயே கடவன் –
மறுகல் செய்யும் வானவர் தானவர்க்கு என்றும்—அறிவது அரிய அரியாய அம்மானே-அசாதாரண சம்பந்தம் உண்டே -அனைவருக்கும்
-சாமான்யம் அதி தைவதம் -யாராலும் அறிய முடியாத போது நின்ற பொன் அம் கழல்-ஆஸ்ரித சுலபன் சர்வேஸ்வரன் இரண்டு ஆகாரங்களை
எவராலும் அறிய முடியாமல் – -வாசாம் அகோசரம் -ஸ்வாமி -நரசிம்மம் –
பேதையேன் -அறிவில்லாத நெஞ்சு -சொல்ல வில்லை -எது கொடுத்தாலும் யுக்தம் அதுவே என்று ஏற்றுக் கொள்ளாத நெஞ்சு
-எது செய்தாலும் பிராப்தம் என்று அறியாமல் கலங்கா நின்றது –

நீர் இங்கன் அஞ்சுகிறது என் என்ன –
தேவர்கள் முதலானோருக்கு அரியை ஆகையாலே-எனக்கும் அரியை ஆகிறாயோ-என்று
என் நெஞ்சு கலங்கா நின்றது –என்கிறார் –
எம்பெருமானார் நிர்வாகம் படியே இந்த அவதாரிகை –

உறுவது இது என்று –
சீரியது அடிமை செய்யும் இது -என்று

உனக்கு ஆட்பட்டு –
ஆத்மா பகவானுக்கு அடிமைப் பட்டது என்ற சேஷத்வ ஞானம் வந்ததும் பின் சீரிய பயன்-கைங்கர்யமே அன்றோ –

நின் கண் பெறுவது எது கொல் என்று –
ஆத்மாவின் ஸ்வரூபத்தையும் உணர்ந்து –சீரியதும் கைங்கர்யமே என்றும் அறிந்து –
அநந்ய பிரயோஜனருக்கு சர்வேஸ்வரன் வேறு ஒன்றையும்-கொடுப்பான் ஒருவன் அல்லன் என்றும் அறிந்து இவர்
உன் பக்கல் பெறுவது எது கொல் -என்கைக்கு காரணம் என் என்னில்-
க்ரமத்தில் செய்கிறோம் என்று சொல்லிக் கொண்டே இருந்து-சம்சாரத்தில் இருக்கும் இருப்பையே கொடுத்து விடப் போகின்றாயோ-
அன்றி-என் விரைவு அறிந்து சடக்கு என முகம் காட்டுகிறோயோ –என்கைக்காக சொல்லுகிறார் என்பது –ஆர்த்த பிரபன்னர் அன்றோ ஆழ்வார் –
கஜேந்திரன் அநாதி காலம் இழந்து காணப் பெற்றான் -பரதன் கண்டு இழந்து 14 சம்வத்சரம் பொறுத்து பெறப் பெற்றான் -எனக்கு என்ன ஆகுமோ

பேதையேன் நெஞ்சம் மறுகல் செய்யும் –
நாம் விரும்பிய படி பலிக்கும் என்னும் அறிவு இன்றிக்கே இருக்கிற-என் நெஞ்சம் கலங்கா நின்றது –
இங்கனம் கலங்குகைக்கு அடி என் என்னில் –
மனத்தின் உடைய அறிவின்மையே இதற்கு காரணம் –நீயும் கூட இதற்கு காரணம் –

வானவர் தானவர்க்கு என்றும் அறிவது அரிய அரியாய அம்மானே –
தேவர்களுக்கும் தானவர்களுக்கும் சர்வேஸ்வரனாய் இருந்து வைத்து-தேவர்களுக்கும் தானவர்களுக்கும் என்றும் ஒக்க அறிய அரியையாய் –
தேவானாம் தானவானாம்ச சாமான்யம் அதிதைவதம்-சர்வதா சரணத் வந்தவம் வ்ரஜாமி சரணம் தவ -ஜிதந்தா
அந்நிலையிலே ஒரு சிறுக்கனுக்கு உன்னை உள்ளபடி அறியலாம்படி இருந்தாய்-அதில் நான் எக்கோடியில் ஆகிறேனோ -என்ற அறியாமை –
தேவர்களையும் அசுரர்களையும்பிரித்த பின்னர் அர்ஜுனன் -நான் எக் கோடியிலே ஆகிறேனோ-என்று அஞ்சினாப் போலே
இரண்டாவது சோகம் தேவாசுர விபாகம் கேட்டு ஜனித்த சோகம் -அர்ஜுனனுக்கு —
பின்னை அவன் இதற்கு செய்த மாற்று என் என்னில் –
தன் சௌலப்யத்தை காட்டுகை அன்றோ -என்றது-எளியோமாகையும் ஒரு கோடி உண்டாக நீர் சொன்னீர் ஆகில்-
நீர் தாம் அக் கோடியில் உள்ளார் ஒருவராய் இருந்தீர் ஆகில்-உமக்கு இனி
நாம் கைப் புகுந்தோம் என்று இருக்கை அமையாதோ -என்கிறான் -என்றபடி-
நரசிம்கனாய் வந்ததால் எளியவன் -பிரகலாதன் போலே எளியவனாய் இருக்க கை புகுந்தோம் என்று அன்றோ இருக்கக் கடவது –

——————————————————————————————

அரியாய அம்மானை அமரர் பிரானைப்
பெரியானைப் பிரமனை முன் படைத்தானை
வரி வாள் அரவின் அணைப் பள்ளி கொள்கின்ற
கரியான் கழல் காணக் கருதும் கருத்தே–9-4-5-

காரணாத்வாதி குணங்கள் –
அரியாய அம்மானை அமரர் பிரானைப்-விரோதி நிரசனா சீலன் -நிரஸ்த ஸமஸ்த விரோதிகள்-நித்ய சூ ரிகளுக்கு போக்கிய புதன்
பெரியானைப் பிரமனை முன் படைத்தானை-இயத்தா ராஹித்யம் -முமுஷு க்களை உருவாக்க ஜகம் படைக்க -நான் முகன்-
சமஷ்டி ஸ்ருஷ்டியில் முமுஷுக்கள் இல்லையே -அதற்குத் தயார் படுத்தி -அதனால் முன் படைத்து –
வரி வாள் அரவின் அணைப் பள்ளி கொள்கின்ற-உத்பன்ன ஜகத்தைக் காக்க -வரி -ஒளி தேஜஸ் உடைய -சியாமளா விக்ரகம் -பரிபாகம் -பஞ்ச சயனம் –
கரியான் கழல் காணக் கருதும் கருத்தே-கண்ணும் -புத்தி -பண்ணும் -கரியான் தன்னை என்றும் பாட பேதம்
கரியானை -எல்லாம் த்வதீய விபக்தியில் கொண்டு கணக்கு கருதும் கருத்து -அம்மானாய் –காரியானாய் -பிரதம விபக்தியிலும் கொண்டு –
கருத்துமாக பார்த்துக் கொள்ள இரண்டு பாசுரங்கள் -ஸ்ரீ மதே- நாராயணாயா -உன் என்றும் அவனது திருவடிகளை என்றும் சொல்லுமா போலே –

நாம் எளியோமான கோடியிலே அன்றோ-
உமக்கு பேறு கை புகுந்து இருக்க-நீர் இங்கன் படுகிறது என் -என்ன
என் நெஞ்சு காண்கையிலே-விரையா நின்றது-என்கிறார்

அம்மானை
சர்வேஸ்வரனை –

அமரர் பிரானைப்
நித்ய சூரிகளுக்கு தன்னைக் காட்டிக் கொடுத்து-அனுபவிப்பிக்கும் உபகாரகனை –

பெரியானைப் –
அவர்களுடைய ஸ்வரூபம் ஸ்திதி முதலானவைகள்-தனக்கு உரிமைப் பட்டவையாய்-
தன்னை அவர்களால் அளவிட்டு அறிய முடியாமல் இருப்பவனை –

பிரமனை முன் படைத்தானை –
பிரமனை முன்னே உண்டாக்கினவனை –

அரியாய –
படைக்கப் பட்ட உலகத்திலே-அடியவன் பொருட்டு-அவன் சூளுறவு செய்த அந்த சமயத்திலே
தன்னை அழிய மாறி வந்து அவதரித்தவனை –

வரி வாள் அரவின் அணைப் பள்ளி கொள்கின்ற –
அடியாருக்கு உதவுகை அன்றிக்கே-அவர்களோடு கலந்து இருக்கும் தன்மையானை
வரி வாள் அரவு
வரியையும் ஒளியையும் உடைய அரவு
வரி -அழகுமாம் –

கரியான் –
வெளுத்த நிறத்தை உடைய திருவநந்த ஆழ்வான் மேலே
ஒரு காளமேகம் சாய்ந்தால் போலே-ஆயிற்று கண் வளர்ந்து அருளுவது –

கழல் காணக் கருதும் கருத்தே
என்மனமானது காண வேண்டும் என்று விரையா நின்றது-
படுக்கைக்கு பரபாகமான வடிவும்-அதற்கு பரபாகமான திருவடிகளும்-ஆகிய இவற்றை ஆயிற்று காண ஆசைப் படுகிறது

எளியோமான கோஷ்டி பேறு கை புகா நிற்க எதனால் பதற்றம் -என்ன-நெஞ்சு காண துடிக்கிறதே என்கிறார் இதில்

—————————————————————————————

கருத்தே உன்னைக் காண கருதி என் நெஞ்சத்து
இருத்தாக இருத்தினேன் தேவர்கட்கு எல்லாம்
விருத்தா விளங்கும் சுடர் சோதி உயரத்து
ஒருத்தா உன்னை உள்ளும் என் உள்ளம் உகந்தே –9-4-6-

சாதனம் -அவனே -கண்ணும் கருத்தும் -அவனே உபாயமும் உபேயமும் அவனே –
ஆர்த்தி சாந்தி 7/10-நான்கு பாசுரங்கள் –
பூர்த்தி பலம் -11
ஆர்த்தி சொல்லும் பாசுரம் இறுதி இதுவே –
மநோ ரதித்த படி – சூ ரி சேவ்யனான உன்னை -கண்டேன்
கருத்தே உன்னைக் காண கருதி என் நெஞ்சத்து-உறுதி அவனால் -கருத்தே அவன் -பலத்தை கொடுத்து -நெஞ்சுக்குள்
இருத்தாக இருத்தினேன் தேவர்கட்கு எல்லாம்-கெட்டியாக கொண்டேன் -வ்ருத்தன்-முதல்வன் சேஷி உஜ்வலன்-தேஜோ மயன்
விருத்தா விளங்கும் சுடர் சோதி உயரத்து-ஒருத்தா உன்னை உள்ளும் என் உள்ளம் உகந்தே -ஓத்தார் மிக்கார் இலையாய மாயன்
-அகவாயில் அனுபவியா நின்றேன் -அந்தகரணத்துக்குள் ஆழமாக -நெஞ்சுக்குள் அமர வைத்து -அத்யந்த பிரேம விசிஷ்டமாகக் கொண்டு
அனுபவியா நின்றேன் -கண் ஆசைப்பட இவன் நெஞ்சுக்குள் புகுந்தான்

காண ஆசைப் பட்ட அளவிலே-அவன் தம்முடைய திரு உள்ளத்திலே புகுந்தருள
தம்முடைய மனம் உகந்து-அனுபவிக்கிறபடியை-அருளிச் செய்கிறார் —

கருத்தே உன்னைக் காண கருதி-
எனக்கு மிடுக்கான உன்னைக் காண ஆசைப் பட்ட அளவிலே-முகம் காட்டினாய் –
இவ் விறைவனை அடைவதற்கு ருசியே அமையும் -என்றபடி –
கண்ணே உன்னைக் காண கருதி -என்றார் மேல்
கருத்தே உன்னைக் காணக் கருதி -என்கிறார் இங்கே
இதனால் இவருக்கு கண்ணும் கருத்தும் அவனே -ஞானமும் சக்தியும் அவனே -ஆயினமையைத் தெரிவித்த படி
அனுபபத்தியைக் கொண்டு அர்த்தா பத்தியாலே கற்பித்தல்-
அனுமானத்தாலே அதீந்த்ரியம் என்று அறிதல் செய்யும் பொருளை-நேரே காண வேண்டும் என்று எண்ணுகிறார் என்கை
அநுபவத்தி -பொருத்தம் இன்மை
அர்த்தா பத்தி -அர்த்தத்தாலே கிடைத்தால் –
-செய்ய முடியாத விசித்திர கார்யம் -ஈஸ்வரனை கற்பித்தல் -அனுமானத்தால் -செய்வார்களே -மஹீ மந்த்ராதிகளை கொண்டு
கார்யம் செய்ய விசித்திர ஈஸ்வரன் -இருக்க வேண்டும் என்பர் -பிரபாகரன் மதம் –
அதீந்த்ரன் -உக்தியால் அப்பால் பட்டவன் -அனுமானத்தால் -இந்திரியங்களுக்கு உட்பட்டால் அவயவங்கள் இருக்க வேண்டுமே -தார்கிகன்
அவயவங்கள் கொண்டே கடல் கடைந்தான் –அவனாலே அவனை பெற அன்றோ இவர் இருக்கிறார் –

என் நெஞ்சத்து இருத்தாக இருத்தினேன் –
மறுகல் செய்த நெஞ்சிலே -மறுகல் இல் ஈசனை
பரம பதத்தில் இருக்குமாறு போலே இருத்தினேன்-இவர் பக்கல் இசைவு பெற்றிலோம் என்று இருக்குமவன்
இத்தனை இசைவு பெற்றால்-பின்னை தள்ளிக் கதவு அடைத்தாலும் போகானே அன்றோ –

யதீஹ சரத அநேகர த்வயா ஸார்த்தம் அநிந்திதே-லஷ்மனேன ச வத்ச்யாமி நமாம் சோக பிரதஷ்யதி -ஆரண்ய -94-15-
குற்றம் இல்லாத சீதையே உன்னோடும் இலக்குமணனோடும்-பல வருடங்கள் இங்கே வசிப்பதனால் என்னை சோகம் வந்து அடையாது -என்றார்
இதம்புண்யம் இதம் மேத்யம் இதம் பஹூ ம்ருகத்விஜம்-இஹ வத்ச்யாமி சௌமித்ரெ ஸார்த்தம் ஏதேன பஷிணா – ஆரண்ய -15-19-
இலக்குமணா இவ்விடம் புண்யத்தைக் கொடுக்கக் கூடியது-பரிசுத்தமானது-மிருகங்களோடும் பறவைகளோடும் கூடியது
இந்த ஜடாயு பறவை உடன் நான் வசிக்கப் போகிறேன்-என்றும் அருளிச் செய்தார் அன்றோ பெருமாள் -என்றது
ஐயர் கண் வட்டத்திலே வசிக்க வேண்டும் என்று நினைத்து இருந்தோம்
நடுவில் ஆய்ச்சிக்கு பிரியம் செய்ய வேண்டுகையாலே அது செய்யப் பெற்றிலோம்
இனி இவர் சிறகின் கீழே யாகிலும் வசிக்கப் பாரா நின்றோம் -என்கிறார் -என்கிறபடி-
பஷீணாம் -சப்தம் -இவர் சிறகுக்கு உள்ளே இருக்க அன்றோ ஆசைப்பட்டு இழந்தேன் என்கிறார் பெருமாள் –
இனி -இருத்தாக என்பதற்கு-சிநேக பாவமே அன்றோ என் பக்கலில் உள்ளது என்கிறார் -என்னுதல்-

தேவர்கட்கு எல்லாம் விருத்தா –
இனி அவ்வருகு இல்லை என்னும்படி உயர்ந்தவர்கட்கும் அவ்வருகானவனே-
தலை மகனையும் தலை மகளையும் கிழவனும் கிழத்தியும் என்று தமிழர் சொல்லுவர்-
அவளையும் மலர்க் கிழத்தி –திருச் சந்த விருத்தம் -55-என்றார்கள் அன்றோ –

விளங்கும் சுடர்ச் சோதி உயரத்து ஒருத்தா –
அத யத்த பரோ திவோ ஜ்யோதி தீப்யதே -சாந்தோக்யம்
இந்த பிரகிருதி மண்டலத்துக்கு மேலே உள்ள பரமபதத்தில் சோதி மயமான பரம் பொருள் விளங்குகிறான் –என்கிறபடியே
எப்போதும் ஒக்க விளங்கா நிற்பதாய்-எல்லை இல்லாத ஒளி மயமாய் இருக்கிற-பரம பதத்தில் எழுந்து அருளி இருக்கிற-ஒப்பற்றவனே –
பிரகாரத்தில் அன்றோ பல வகை உள்ளது-பிரகாரி ஒருவனே ஆம் –

உன்னை என் உள்ளம் உகந்து உள்ளும் –
சடக்கென முகம் காட்டின உன்னைக் கண்டு-கலங்கின என் நெஞ்சம் உகந்தே அனுபவியா நின்றது-
தேவர்கட்கு எல்லாம் விருத்தா-விளங்கும் சுடர்ச் சோதி உயரத்து ஒருத்தா –என்று சொல்லுகிற இவ் விசேஷனங்கட்கு கருத்து-
மேலானார்க்கும் மேலாய்-பரம பதத்தில் எழுந்தருளி இருந்து-அவர்களை அனுபவிக்குமாறு போலே-
தன்னை அனுபவிப்பிக்க-அனுபவித்த என் நெஞ்சம் உகந்தது ஆகா நின்றது -என்கை –

——————————————————————————————

உகந்தே யுன்னை உள்ளும் என்னுள்ளத்து அகம்பால்
அகந்தான் அமர்ந்தே யிடங்கொண்ட வமலா
மிகுந்தானவன் மார்வகலம் இரு கூறா
நகந்தாய் நரசிங்கமதாய வுருவே–9-4-7-

ஆர்த்தி சாந்தி அடைந்து அனுபவிக்கப் பெற்றதை இது முதல் நான்கு பாசுரங்களால் -அருளிச் செய்கிறார் –
ஹ்ருத்யனாய்க் கொண்டு -விரோதி நி ரசன சீலன்
உகந்தே யுன்னை உள்ளும் என்னுள்ளத்து அகம்பால்-அகவாயிலே பொருந்தி -அது தானே தனக்கு பிரயோஜனமாக
தான் பேறாகக் கொண்ட அமலன் -உஜ்வல ஸ்வ பாவன் –
துர்மானம் ஹிரண்ய கசிபு சூ சகம் -வர புஜ பலங்களால் செருக்கி -பரியனாகி -வரத்தினால் சிரத்தை வைத்த
அகந்தான் அமர்ந்தே யிடங்கொண்ட வமலா-மிகுந்தானவன் மார்வகலம் இரு கூறா-இரண்டு கூறாக்கி
நகந்தாய் நரசிங்கமதாய வுருவே-நகத்தால் -உள்ளம் அகவாய் -அதற்கும் உள்ளே உன்னை உகந்தே அனுபவியா நின்றது

தூணிலே தோற்றி-பிரகலாதனுடைய துன்பத்தை தீர்த்தால் போன்று
தம் துன்பத்தை தீர்த்த படியை நினைந்து-ஏத்துகிறார்

உகந்தே யுன்னை உள்ளும் –
பிரிந்த துயரத்தோடு தலைக் கட்டும் உகப்பு அன்றிக்கே-ஒரே தன்மையாக உன்னை அனுபவிக்கும்படியாக –
விஸ்லேஷம் கலசாத சம்ச்லேஷம் அபேஷையால் ஏவகாரம் –

என்னுள்ளத்து –
எண்ணே-கொண்ட சிந்தையை உடைத்தான-என் உள்ளத்து –

அகம்பால் அகந்தான் –
உள்ளுக்கும் உள்ளே -என்றது
உள் உள் ஆவி -என்னும்படியே-கமர் பிளந்த இடம் எங்கும் மறு நினையும்படி -என்றவாறு –
வெளி உள்ளம் -உள் உள்ளம் -உள்ளத்துக்கு உள்ளே -மூன்றும் —

அமர்ந்தே –
தன பேறாக மிக்க காதலைச் செய்து –

யிடங்கொண்ட –
இடம் உள்ள எங்கும் தானே ஆம்படி நிறைந்த –

வமலா –
இவ்விருப்புக்கு அவ்வருகு ஒரு பயனைக் கணிசித்து அன்றிக்கே -ஸுயம் பிரயோஜனமாகவும்
ஒரு காரணத்தையும் பற்றியும் இன்றி நிர்துஹேகமாக இருக்கையும் –
எண்ணே கொண்ட சிந்தையதாய் -என்றதனை ஒரு சாதனமாக நினைத்து இலர் –

மிகுந்தானவன் –
பகைமையில் ஒரு அளவில்லாத தானவன் -என்றது-தன்னை இல்லை செய்கை அன்றிக்கே
தன் உயிர் நிலையிலே நலிந்தவன் -என்றபடி-
உதாரா சர்வ ஏவ எத ஜ்ஞாநீது ஆத்மா ஏவ மே மதம்-ஆஸ்தித சஹி யுக்தாத்மா மாமேவ அநுத்தமாம் கதிம் – ஸ்ரீ கீதை -7-18-
ஞானியானவன் என் உயிர் என்னக் கடவது அன்று –
நரசிம்ம ராகவா யாதவ ரெங்கேந்திர சிம்மம் -ஆத்மா தானே பக்தர்கள் -பிரகலாதன் -விபீஷணன் -அர்ஜுனன்
-திருப் பாண் ஆழ்வார் -நலிவுப்பட கிளர்ந்த சிங்கங்கள்

மார்வகலம் இரு கூறா நகந்தாய் –
அகன்ற மார்வானது இரண்டு கூறு ஆகும்படி செய்ய வல்ல-நகத்தை உடையவனே
நகத்தாய் -எனபது நகந்தாய் -என்று வந்தது -மெலித்தல் விகாரம் –

நரசிங்கமதாய வுருவே –
என்றும் ஒரே தன்மையை உடைய உருவம் –
சதைக ரூப ரூபாயா விஷ்ணவே சர்வ ஜிஷ்ணவே-ஸ்ரீ விஷ்ணு புராணம் –என்கிற விக்ரகத்தை இப்படி கொள்வதே –
இத்தால் சொல்லிற்று ஆயிற்று என் என்னில் –
அடியார்கள் சூளுறவு செய்த காலத்தில் வந்து-தோற்றுமவன் ஆகையால்-
தூணிலே தோற்றினால் போலே வந்து தோற்றி-மனத்தின் இடம் எல்லாம் புகுந்து-
கமர்பிளந்த இடம் எங்கும் நீர் பாய்ச்சுமாறு போலே-நிரம்ப என்னை அனுபவிப்பித்தான் –என்கிறார் என்பது –

——————————————————————————————–

உருவாகிய ஆறு சமயங்கட்கு எல்லாம்
பொருவாகி நின்றான் அவன் எல்லாப் பொருட்கும்
அருவாகிய வாதியைத் தேவர்கட்கு எல்லாம்
கருவாகிய கண்ணனைக் கண்டு கொண்டேனே–9-4-8-

சர்வ அந்தராத்மா -சர்வ காரணன் -சர்வ சுலபனான -உன்னைக் காணப் பெற்றேன் –
உருவாகிய ஆறு சமயங்கட்கு எல்லாம்-சங்கர பாஸ்கராதி ஒரே உருவமாக இருக்கும் -ஆபாத-ப்ரதீதியில் சாம்யம் -பாஹ்ய சாருவாகன்
-புத்தன் க்ஷணிகம் எல்லாம் -ஷபனர் ஜைனர் சப்தபந்தி வாதம் -விசேஷ வாதம் -வைசேஷிகர் பிரதானம் அணுக்களே காரணம் -என்பர்
-சாக்ஷி நிமித்த காரணம் ப்ரஹ்மம் நிமித்த காரணம் இல்லை என்பர் -சங்க கியர் -சேஸ்வர நிரீஸ்வர இரண்டு
-கபிலர் -தேவகூதி -உபதேசித்து -நிமித்தமாத்ரம் ஒத்துக்க கொண்டு உபாதான மாத்திரம் இல்லை என்பர் –
பாசுபத -ருத்ரன் சைவர் காபாலி பசுபதி ஆகமம் கொண்டு
குத்ருஷ்டிகள் -அத்வைதிகள் -இங்கே பாஹ்யர் -வேதம் ஒத்துக் கொள்ளாத ஒரே தன்மை இவற்றுக்கு உண்டே –
பொருவாகி நின்றான் அவன் எல்லாப் பொருட்கும்-பிரதிபடனாகக் கொண்டு -எதிராகி -அபிராகாப்பியனாய் நடுக்கச் செய்ய முடியாதவன் –
அருவாகிய வாதியைத் தேவர்கட்கு எல்லாம்-ஸமஸ்த பதார்த்தங்களும் அந்தராத்மா காரண பூதன்
கருவாகிய கண்ணனைக் கண்டு கொண்டேனே-தேவர்களுக்கும் காரண பூதன் -கருவாகி –
ஆஸ்ரித ரக்ஷண அர்த்தமாக கிருஷ்ணனாய் வந்தவனைக் காணப் பெற்றேன் –

எல்லா பொருள்களுக்கும் அந்தராத்மாவாய் –பிரமன் முதலாயினார்க்கு எல்லாம்-
காரணன் ஆனவனை காணப் பெற்றேன்-என்று இனியர் ஆகிறார் –

உருவாகிய ஆறு சமயங்கட்கு எல்லாம் –
மேல் எழுந்த பார்வையில் ஓன்று போல் இருக்க-சிலவற்றை விதிப்பது-சிலவற்றை விலக்குவது
விலக்கியனவற்றை ஒழிதலைச் சொல்லுவதாய்க் கொண்டு-
உபதேசிப்பாரும் கேட்ப்பாருமாய் பொறுக்கிற புறச் சமயங்கள் எல்லாவற்றாலும் –

பொருவாகி நின்றான் -அவன் –
பொரு -தடை
அவற்றால் தன்னை இல்லை செய்ய ஒண்ணாத படி –தடை அற்றவனாய் நின்றான் –

எல்லாப் பொருட்கும் அருவாகிய -வாதியைத்-
எல்லாப் பொருள்கட்கும் அந்தராத்மாவாய்-அவற்றை எல்லாம் நியமிப்பதில் முதன்மையன் ஆனவனை –

தேவர்கட்கு எல்லாம் கருவாகிய –
பிரமன் முதலானதேவர்களுக்கு எல்லாம் காரணனாய்-உள்ளவனே –

கண்ணனைக் –
காரியங்களிலே ஒன்றுக்கு-வசுதேவருக்கு -தான் கார்யம் ஆனவனை -சௌலப்யம் காட்ட

கண்டு கொண்டேனே –
அவதாரத்துக்கு பிற்பாடராய் இருக்க-கண்டு கொண்டேன் -என்கிறார் -இதற்கு கருத்து என் -என்னில் –
அன்பினால் நனைந்த மனத்தினர்க்கு என்றும் காணலாம்
அவதார சம காலத்திலும் காண ஒண்ணாது சிசுபாலன் முதலாயினர்க்கு-
புறச் சமயங்களால் அசைக்க முடியாதவனாய்-எல்லாப் பொருள்கட்கும் அந்தர்யாமியாய்க் கொண்டு
எல்லாரையும் நியமிக்கின்றவனாய்
பிரமன் முதலாயினார்க்கும் காரணனாய் இருந்து வைத்து-அடைந்தார்க்கு சுலபன் ஆனவனைக்-காணப் பெற்றேன் -என்கிறார்

———————————————————————————————-

கண்டு கொண்டு என் கண்ணினை ஆரக் களித்து
பண்டை வினை ஆயின பற்றோடு அறுத்துத்
தொண்டர்க்கு அமுது உண்ணச் சொன்மாலைகள் சொன்னேன்
அண்டத்து அமரர் பெருமான் அடியேனே –9-4-9-

நிதான பாசுரம் -பக்தாம்ருதம் -ஒரே பாசுரத்தில் திருமந்த்ரரார்த்தம் அனைத்தும் அருளிச் செய்து
வாயால் கைங்கர்யம் -வாசிக கிஞ்சித் காரம்
-பக்தி ரூபாபன்ன ஞானம் -இரண்டு கண்கள் -வயிறு நிறையும் படி -ஆர-கண்டு -ஆர்த்தி எல்லாம் தீரும் படி
பண்டை வினை ஆயின பற்றோடு அறுத்துத்-நமஸ் சபிதார்த்தம் விரோதிகள் தொலைந்து -அநாதி சுத்தமான
அகங்கார மமகார-வாசனை ருசிகள் இல்லாமல் -போக்கி
தொண்டர்க்கு அமுது உண்ணச் சொன்மாலைகள் சொன்னேன்-இதுவே பகவானுக்கு கைங்கர்யம் —
சப்த சந்தர்ப்பம் ரூபமான வாசிக்க கைங்கர்யம்
அண்டத்து அமரர் பெருமான் அடியேனே-நாராயண அர்த்தம் -அடியேன் -ஆய
அயர்வரும் அமரர்கள் அதிபதி பிராப்யா பூதனுக்கு -அடியேன் –
பிரதமபதம் -அநந்யார்ஹ சேஷ பூதன் -நம-விரோதி போக்கி -பிரதி சம்பந்தித்தவம் -நாராயணா-அடியேன்
-மந்த்ர தாத்பர்யம் ததீய சேஷத்வம் சொல்லிற்று ஆயிற்று

தன்னை அனுபவிக்கப் பெற்று-அதற்கு மேலே-ஸ்ரீ வைஷ்ணவர்களுக்கு அமுதமாம்படி
திருவாய்மொழி பாடவும் பெற்றேன் –என்கிறார் –

கண்டு கொண்டு-
நான் அழைப்பன் -என்ற விடாய் எல்லாம் கெட-கண்களால் காணப் பெற்று –

என் கண்ணினை ஆரக்-
காணக் கருதும் என் கண்ணே -என்ற கண்கள் விடாய் கெட-
கலியர் -வயிறார உண்டேன் -என்னுமா போலே-ஆரக் கண்டு கொண்டு -என்கிறார்

களித்து-
மறுகின நெஞ்சு களித்து –

பண்டை வினை ஆயின பற்றோடு அறுத்துத் –
இவ்வுகப்புக்கு இடைச் சுவரான-பழைய கர்மங்களை-வாசனையோடு போக்கி –

தொண்டர்க்கு அமுது உண்ணச் சொன்மாலைகள் சொன்னேன் –
என்னளவும் அன்றிக்கே –ஸ்ரீ வைஷ்ணவர்களுக்கும் உபகாரகன் ஆகப் பெற்றேன் –
நானும் உண்டு-என் வேலையாள்களும் ஜீவித்து-என் உறவினர்களுக்கும் விருந்திட வல்லேன் ஆனேன் –என்பாரைப் போலே –
சொல் மாலைகள் சொல்லப் பெற்றேன்-அடியார்கட்கு அடிமை யாதலை-எல்லையாக உடைய பேற்றினைப் பெற்றேன் –
பெற்ற பேற்றின் கனம் இருந்த படியாலே-இது தான் தோன்றியான கைப்பற்று அடியாக வந்தது ஓன்று அன்று –

அண்டத்து அமரர் பெருமான் அடியேனே –
சர்வேஸ்வரனாலே-அடியவனாக-அங்கீகரிக்கப் பட்டவன் ஆனேன் –

——————————————————————————–

அடியான் இவன் என்று எனக்கு ஆர் அருள் செய்யும்
நெடியானை நிறை புகழ் அம் சிறைப் புள்ளின்
கொடியானைக் குன்றாமல் உலகம் அளந்த
அடியானை அடைந்து அடியேன் உய்ந்தவாறே–9-4-10-

அனுபவத்துக்கு அடியான-நிருபாதிக சம்பந்தம் உடையவனைக் கிட்டி -சேஷத்வத்துக்கு குடல் துவக்கே உபாதை -சாமான்யம் -அனைவருக்கும் உண்டே –
அடியான் இவன் என்று எனக்கு ஆர் அருள் செய்யும்-எப்படியும் அடியான் தானே ஸ்வதா சேஷ பூதன் -ராவணன் அறியாமல் இழந்து –
சொல்லி -புரியாமல் வாயால் சொன்னாலும் -பரிபூரணமான கிருபை செய்து அருளி -ஒன்றும் செய்யாதவனாய்
நெடியானை நிறை புகழ் அம் சிறைப் புள்ளின்-குணத்தால் நெடுமை -ஆர் அருள் செய்தானே -அடியான் சொல்வதற்காக –
இதுவே பற்றாசாக -சரணவரண வா -சொல்லி வைத்து –
நெடியோன் -ருணம் -ஒன்றும் செய்ய வில்லையே -அனுருபமான சீல-ஞான -புகழ்-அதற்கு கொடி கட்டி -தானே சர்வ ரக்ஷகன் என்று காட்டி
கொடியானைக் குன்றாமல் உலகம் அளந்த-அந்நிய அபிமானம் குறை வாராமல் -நிருபாதிக சம்பந்தம்
அடியானை அடைந்து அடியேன் உய்ந்தவாறே-திருவடிகள் கொண்டு சேஷி இத்தால் காட்டி உலகம் அளந்த பொன்னடி –
இன்னார் இணையார் வாசி இல்லாமல் –
பிரகாசித்தமான சேஷத்வ ஸ்வரூபம் -உஜ்ஜீவிக்கப் பெற்றேன்- -அவனைப் பெற்று கிருதார்த்தன் ஆனேன் –

இப்படி-அவனைப் பெற்று-கிருதார்த்தன் ஆனேன்-என்கிறார் –

அடியான் இவன் என்று –
மேல் செய்யப் புகுகிற கொடை தக்கதே -என்று சொல்லுகைக்காக-
அடியான் என்று-ஒரு பெயரை இட்டாயிற்றுக் கொடுத்தது –

எனக்கு ஆர் அருள் செய்யும் நெடியானை-கொள்ளுகிற என் அளவு அன்றிக்கே-
தன் அளவிலே அருள் செய்த சர்வேஸ்வரனை –
அருள் பெறுவார் அடியாரே அன்றோ –புத்ரர்களுக்கு அம்சம் அன்றோ உள்ளது-
எல்லா வற்றிலும் கூறு உண்டாய் இருக்கும் அடியார்க்கு –பிராதா -சிஷ்யன் -தாசன் -பரதன் மூன்றையும் -சிரஸா யாசித்து –
பிள்ளை அகளங்க பிரமராயர் -பட்டரை சமாதானம் செய்ய வேண்டும் என்று-
பட்டர் திரு உள்ளத்துக்கு உகந்த -இருகை மத வாரணம் –என்கிறவனை பட்டர் பக்கல் வரவிட
அவனும் சில வார்த்தைகளை விண்ணப்பம் செய்து-திரு உள்ளம் மகிச்சியை உடையதாய் இருக்கிற அளவிலே-
இவனுடைய வைஷ்ணத்வம் இருக்கும் படி திரு உள்ளம்-பற்றி இருக்கை உண்டே -என்றானாக-
சொல்ல வேண்டுமோ கர்ப்ப தாசர்கள் -கருவிலே திரு உடையார் -அன்றோ என்றது தொடக்கமாக-இப்பாசுரத்தை அருளிச் செய்தார் பட்டர் –

ஆர் அருள் செய் நெடியானை –
பெறுகிற என் அளவில் அன்றிக்கே-தருகிற தன் அளவிலே தந்தான் –

தனக்கு அளவு தான் என் என்ன –
நெடியானை –
சர்வேஸ்வரன் -என்னும் அத்தனை –

நிறை புகழ் அம் சிறைப் புள்ளின் கொடியானைக் –
இது தான் நான் இன்று இருந்து விரித்து கூற வேண்டி இருந்ததோ-கட்டிக் கொண்டு இருக்கிற கொடியிலே தெரியாதோ –
சூரம் வீரம் முதலிய குணங்களில் பிரசித்தியை உடையனாய்
பகவானை எப்பொழுதும் அனுபவித்துக் கொண்டு இருக்கும் அனுபவத்தாலே
காட்சிக்கு இனிய வேஷத்தை உடையனாய்-இருக்கிற பெரிய திருவடியை கொடியாக உடையவனை
பெரிய திருவடியை அங்கீ கரித்தால் போலே என்னை அங்கீ கரித்தவனை –

இப்படி அங்கீ கரித்த தற்கு இத்தலையில் என்ன நன்மை உண்டு -என்னில் –
குன்றாமல் உலகம் அளந்த அடியானை –குணத்தையும் குணம் இல்லாமையையும்-நிரூபணம் செய்யாதே
திரு உலகு அளந்து அருளினாப் போலே
ஒரு காரணமும் இல்லாமல் நிர்துஹேகமாக -அங்கீ கரித்தான் -என்கிறார்-
ஒரு அடியும் குறையாமல்-பூமிப் பரப்பை அளந்து கொண்ட-திருவடிகளை உடையவனை –
தன் பெருமையையும் சௌலப்யத்தையும் என்னை அனுபவிப்பித்தான் –

அடைந்து அடியேன் உய்ந்தவாறே –
அடிமைத் தன்மையே காரணமாக-உஜ்ஜீவித்த படி -என் –
அடிமைப் பட்டு இருக்கும் ஞானத்துக்கு-இத்தனை பிரயோஜனம் உண்டோ –

————————————————————————————–

ஆறா மதயானை அடர்த்தவன் தன்னைச்
சேறு ஆர் வயல் தென் குருகூர் சடகோபன்
நூறே சொன்ன ஓர் ஆயிரத்துள் இப்பத்தும்
ஏறே தரும் வானவர் தம் இன்னுயிர்க்கே–9-4-11-

நித்ய சூரிகள் பாக்யத்தை பலன்
ஆறா மதயானை அடர்த்தவன் தன்னைச்-குன்றாத மட்டுப்படாத ஆற்றுப் பெருக்கு போலே மதம் ஒழுகும் –
சேறு ஆர் வயல் தென் குருகூர் சடகோபன்-மிக்க வயல் -நிர்வாகக்கர்
நூறே சொன்ன ஓர் ஆயிரத்துள் இப்பத்தும்-நூறு நூறாக -பரத்வம் –ஆர்த்தி ஹரத்வம் நூறு -நின்ற கிடந்த -நூறு
-பிரித்து பிரித்து அனுபவிக்க -சொற்கள் பணி செய்ய
ஏறே தரும் வானவர் தம் இன்னுயிர்க்கே-ஏற்றினைத் தரும் -நித்ய சூ ரிகள் உகந்த
-நெஞ்சுக்கு சந்தோஷம் -குத்தும் -என்றுமாம் -இரண்டு நிர்வாகங்கள் -இழந்து -தெள்ளியீர் அனுபவம் இங்கே தானே –
ஏறான சர்வேஸ்வரன் என்றுமாம் –

நிகமத்தில் –இத் திருவாய்மொழி-தன் இனிமையினால்-நித்ய சூரிகள் மனத்தினைப் புண்படுத்தும் -என்கிறார்

ஆறா மதயானை அடர்த்தவன் தன்னைச் –
ஒரு நாளும் மாறாத மதத்தினை உடைய-குவலயா பீடத்தை அழித்தவனை –
அதனை அழித்தாப் போலே-என் விரோதியைப் போக்கினவனை –

சேறு ஆர் வயல் –
குவலயா பீடமோ தான் திரு நகரியிலே வயலை உழுவது நடுவதாக-ஒட்டாதே கிடந்தது –
ரஸோக்தி -அங்குத்தைக்கு தீங்கு வந்தால் ஆழ்வார் உளராகா மாட்டார் -ஆழ்வாருக்கு தீங்கு வந்தால்
இங்கு உள்ளார் வயல் உழாமல் இருப்பாரே -ஆனை முடித்ததால் -அனைத்தும் நடந்ததே –

தென் குருகூர் சடகோபன் -நூறே சொன்ன ஓர் ஆயிரம் –
கிழி கிழி யாய் கொடுப்பாரைப் போலே-நூறு நூறாக சொன்னபடி-
பாரதம் இராமாயணம் முதலியவைகளில் உள்ள காண்டம் பர்வம் முதலிய பேதம் போலே-விஷ்ணு புராணம் -அம்சம் –
பாகவதம் -ஸ்கந்தம் -போலே -முதலிய என்பதால் –தரிப்பார்க்கு எளிதாம்படி செய்தார் -என்கை –

இப்பத்தும் — வானவர் தம் இன்னுயிர்க்கே -ஏறே தரும் –
இத் திருவாய்மொழி நித்ய சூரிகள்-மனத்தினைப் புண் படுத்தும் என்னுதல்-
அன்றிக்கே
நித்ய சூரிகளுக்கு எறான சர்வேஸ்வரனைத் தரும் -என்னுதல்

——————————————————————————–

திராவிட உபநிஷத் சங்கதி -ஸ்ரீ வாதி அழகிய மணவாள ஜீயர் –

தஸ்ய க்ருபா கடாக்ஷம் ஈசன் அத்ராக்ஷம்
சீலாதி கஸ் ஸ்ரீ யம் உரஸ்தல ததானோபி
அதி மாத்ர சிதில லப்பியா தஸ்ய
கிருபா கடாக்ஷம் ப்ரஜஹர்ஷ

————————————————————————————–

திராவிட உபநிஷத் தாத்பர்ய ரத்னாவளி -ஸ்ரீ தேசிகன் –

லஷ்மீ வக்ஷஸ்தல பாவாத் ஸ்வ ஜன சுலபதா பர்வத உத்தாரானோ
துர்யாஞ்ஞாம் அகில பதிதயா நாகி நாம் வ்ருத்த பாவாத்
சுவேஷம் ஹ்ருத் வாசிதவ்யா ஸூ ஜன வசதியா
தத்ரஜா அதி பூம்னா ஸூ ஸ்வஸ் ஸ்வாமித் வாதி பந்த்வாத்–

1–லஷ்மீ வக்ஷஸ்தல பாவாத்–மையார் கருங்கண்ணி கமல மலர்மேல் செய்யாள் திரு மார்வினில் சேர் திருமாலே

2-ஸ்வ ஜன சுலபதா–விண்ணோர் முனிவர்க்கு என்றும் காண்பு அரியாயை நண்ணாது ஒழியேன் என்று நான் அழைப்பேனே

3-பர்வத உத்தாரானோ –மழைக்கு அன்று குன்றம் எடுத்து ஆநிரை காத்தாய்

4-துர்யாஞ்ஞாம்–வானவர் தானவர்க்கு என்றும் அறிவது அரிய அரியாய அம்மானே

5–அகில பதிதயா–அரியாய அம்மானை அமரர் பிரானைப் பெரியானைப் பிரமனை முன் படைத்தானை

6–நாகி நாம் வ்ருத்த பாவாத்–தேவர்கட்கு எல்லாம் விருத்தா விளங்கும் சுடர் சோதி உயரத்து ஒருத்தா

7–சுவேஷம் ஹ்ருத் வாசிதவ்யா–என்னுள்ளத்து அகம்பால் அகந்தான் அமர்ந்தே யிடங்கொண்ட வமலா

8–ஸூ ஜன வசதியா–எல்லாப் பொருட்கும் அருவாகிய வாதியைத் தேவர்கட்கு எல்லாம் கருவாகிய கண்ணனை

9–தத்ரஜா அதி பூம்னா–அண்டத்து அமரர் பெருமான்

10-ஸூ ஸ்வஸ் ஸ்வாமித் வாதி பந்த்வாத்–அடியான் இவன் என்று எனக்கு ஆர் அருள் செய்யும்
நெடியானை நிறை புகழ் அம் சிறைப் புள்ளின் கொடியானைக் குன்றாமல் உலகம் அளந்த
அடியானை அடைந்து அடியேன் உய்ந்தவாறே-

———————————————————————————

திருவாய் மொழி நூற்றந்தாதி -பாசுரம் 84-பிள்ளை லோகம் ஜீயர் வியாக்யானம்-

அவதாரிகை –

இதில் -விலஷண விக்ரஹ உக்தனானவனை காண-ஆசைப்பட்டு கூப்பிடுகிற பாசுரத்தை
அனுவதித்து அருளிச் செய்கிறார் – அது எங்கனே என்னில் –
கீழ் – சீலாதிகனாய் -அதுக்கு ஊற்றுவாயான ஸ்ரீ பிராட்டியோடு நித்ய சம்யுக்தனாய் –
இரண்டு இடத்திலும் அழகு பெற தரித்த ஸ்ரீ ஆழ்வார்களை யுடையனான-ஸ்ரீ எம்பெருமானை அனுபவிக்க வேணும் என்று
தாமும் தம்முடைய கரண க்ராமங்களுமாக விடாய்த்துக் கூப்பிட தூணிலே தோற்றி சிறுக்கனுக்கு உதவினாப் போலே
மானசமாகத் தோற்றி தன் குணங்களை அனுபவிப்பிக்க
அத்தை அனுபவித்து ஹ்ருஷ்டராகிற -மையார் கரும் கண்ணியில் அர்த்தத்தை
மையார்கண் மா மார்பில் மன்னும் -என்று தொடங்கி அருளிச் செய்கிறார் -என்கை –

———————————————

மையார் கண் மா மார்பில் மன்னும் திருமாலை
கையாழி சங்கு டனே காண வெண்ணி -மெய்யான
காதலுடன் கூப்பிட்டுக் கண்டு உகந்த மாறன் பேர்
ஓத வுய்யுமே இன்னுயிர்–84-

———————————————-

வியாக்யானம்–

மையார் கண் மா மார்பில் மன்னும் திருமாலை –
அஸி தேஷணையான லஷ்மி-வஷஸ் ஸ்தலத்திலே நித்ய வாசம் பண்ணும்படியாக
அத்தாலே ஸ்ரீ யபதியான ஸ்ரீ சர்வேஸ்வரனை-

கையாழி சங்குடனே காண வெண்ணி –
அச் சேர்த்தியை காத்தூட்ட வல்ல ஸ்ரீ ஆழ்வார்கள் உடன் அனுபவிக்க எண்ணி –
இத்தால் – மையார் கரும் கண்ணி -என்று தொடங்கி-உன்னைக் காணக் கருதும் என் கண்ணே -என்று
முதல் பாட்டை கடாஷித்து அருளிச் செய்தபடி –
வைதேஹீம் லஷ்மணம் ராமம் நேத்ரைர நிமிஷை ரிவ-என்றும்
அவஷ்டப்ய சதிஷ்டந்தம் ததர்சத நுரூர்ஜிதம் -என்னும் படி-ஆயிற்றே அபேஷிததது

மெய்யான காதலுடன் கூப்பிட்டுக் கண்டு உகந்த மாறன் –
யகாவத்தான பிரேமத்தோடே கூப்பிட்டு அப்படியே கண்டு ஹ்ருஷ்டரான –
அதாவது
கண்ணே உன்னைக் காணக் கருதி -என்று தொடங்கி -நண்ணாது ஒழியேன் என்று நான் அழைப்பன் -என்றும்
உகந்தே யுன்னை யுள்ளும் என் யுள்ளத்து -என்று தொடங்கி-நரசிங்கமகதாய உருவே -என்றும் –
தேவர்கட்கு எல்லாம் கருவாகிய கண்ணனைக் கண்டு கொண்டேனே -என்றும்
கண்டு கொண்டு -என்று தொடங்கி -அண்டத்து அமரர் பெருமான் அடியேனே -என்றும்
உலகம் அளந்த அடியானை யடைந்தேன் அடியேன் உய்ந்த வாறே -என்றும்-
இவற்றாலே அவற்றை வெளி இட்டார் -என்கை-

மாறன் பேர் ஓத வுய்யுமே இன்னுயிர் –
இப்படி பகவத் விஷய பக்தியை உடைய ஸ்ரீ ஆழ்வார் திருநாமத்தை அனுசந்திக்கவே
உஜ்ஜீவிக்கும் -விலஷணமான ஆத்ம வஸ்து –

————————————————————-

ஸ்ரீ கந்தாடை அப்பன் ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம் .
ஸ்ரீ பிள்ளை லோகம் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ வாதிகேசரி அழகிய மணவாள ஜீயர் திருவடிகளே சரணம் –
ஸ்ரீ அழகிய மணவாளப் பெருமாள் நாயனார் திருவடிகளே சரணம் –
ஸ்ரீ பெரிய வாச்சான் பிள்ளை திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ நம் பிள்ளை திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ நஞ்சீயர் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ திருக் குருகைப் பிரான் பிள்ளான் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ மதுரகவி ஆழ்வார் திருவடிகளே சரணம் –
ஸ்ரீ பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம்-

பகவத் விஷயம் காலஷேபம் -171- திருவாய்மொழி – -9-2-1….9-2-11–ஸ்ரீ உ. வே. வேளுக்குடி ஸ்வாமிகள்–

July 12, 2016

பண்டை நாள் -பிரவேசம் –

போக்ய பாகத் த்வரை தெளிந்த சிந்தைக்கு முன்னில் மூன்றிலும் ப்ரகடம் -சூர்ணிகை -177-
-உண்டிட்டாய் இனி உண்டு ஒழியாய்-இறுதியில் தானே ஆழ்வார் -பந்து க்ருத்யம் -கைங்கர்ய பிரார்த்தனை இதில் —

மேல் திருவாய் மொழியில் -அவனை ஒழிந்தார் அடங்கலும் -ஔபாதிக -ஒரு காரணம் பற்றி வந்த உறவினர்கள்-
அவன் ஒருவனுமே -நிருபாதிக -ஒரு காரணமும் பற்றாமல் இயல்பாகவே அமைந்த உறவினன் -என்றார் –
ஒரு காரணம் பற்றாமல் அமைந்த உறவினன் ஆனால்-பின்னை உறவினருக்கு உரிய கார்யங்களைச்
செய்யாது இருக்க முடியாது அன்றோ –
ஆதலால் ஒரு காரணம் பற்றாமல் இயல்பாகவே அமைந்த-உறவினனான சர்வேஸ்வரன்
திருக் கண் வளர்ந்து அருளுகிற திருப் புளிங்குடியிலே-
எல்லா வித கைங்கர்யங்களையும் பெற வேண்டும் என்று ஆசைப் பட்டு இவர் சென்று கிட்டினார் –
கிட்டின இடத்தில் -இவரை-என் -என்னுதல்-திருக் கண்களாலே குளிர நோக்குதல் –
ஒரு வார்த்தை சொல்லுதல்-செய்யக் கண்டிலர் –காணாமையாலே மிகவும் துன்புற்றவர் ஆனார்
அத்துன்பம் அவன் உளனாக தீரும் அன்றோ –அதற்கு மேலேயும் ஓன்று உண்டாயிற்று –அது என் எனின் –

திருமேனி அலசும்படி பலகாலமாக ஒரே தன்மையாக திருக்கண் வளர்கின்றான் -என் வருகிறதோ
என்று ஒரு அச்சம் உண்டாயிற்று -திரு உடம்பு அசைய –எத்தனை காலம் கிடத்தி –
மேலே ஆரா அமுதே -என்கிற திருவாய் மொழியிலே-என் துன்பத்தை தீர்க்கின்றிலன் -என்று இன்னாதார் ஆனார் –
இங்கே -என் துன்பத்தினையும் தன் துன்பத்தினையும் தீர்க்கின்றிலன் -என்று இன்னாதார் ஆகிறார் –
ஆக –
கொடியார் மாடம் கோளூரகத்தும் புளிங்குடியும் மடியாது இன்னே -என்று அதுவே தலை எடுத்து-
அங்கும் இங்கும் -திருவாய் மொழியிலும் தன் துன்பங்களை தீர்க்காமை அருளிச் செய்தாரே –
அதனுடைய அனுபாஷனம் -இத் திருவாய் மொழி –அனுபாஷனம் –
பெரிய ஆற்றாமையோடு-மீண்டும் கூறுதல் –
பெரிய ஆற்றாமையோடு என்னுடைய துன்பம் எல்லாம் தீரும்படி-
திருக் கண்களாலே நோக்கி அருள வேண்டும் -தாமரைக் கண்களால் நோக்காய் –
என் தலை மேலே திருவடிகளை வைத்து அருள வேண்டும் -பாத பங்கயமே தலைக்கு அணியாய் –
தேவரும் பிராட்டியாரும் கூட எழுந்து அருளி இருக்கும் இருப்பை எனக்கு காட்டி அருள வேணும் –உன் தாமரை மங்கையும் நீயும் –
யத்ர கிருஷ்னௌ ச கிருஷ்ணச சத்யபாமாச பாமி நீ -பாரதம் -உத்தியோக பர்வம் –
எந்த இடத்தில் கிருஷ்ணனும் திரௌபதியும் அர்ஜுனனும்-கோபத் தன்மை உள்ள சத்ய பாமையும்-இருக்கிறார்களோ -என்று சொல்லுகிறபடி
அவ்விருப்பில் அன்றோ அவனை அழைத்து காட்சி கொடுத்தது -என்றது-இப்படி சஞ்சயன் வந்தான் என்று அறிவிக்க
நமக்கு நல்லான் ஒருவன்-உகவாதார்க்கும் இவ்விருப்பைப் போய்ச் சொல்லுவான் ஒருவன்
அனுகூலனான இவனுக்கு விழிநீர் அடைத்தோம் ஆகிறோம்
உகவாதார் மண் உண்ணும்படி கார்யம் பார்த்தோம் ஆகிறோம்-புகுர விடும் கோள்
என்று உள்ளே அழைப்பித்து காட்சி கொடுத்தான் -என்றபடி –சஞ்சயன் பெற்ற பேற்றில் எனக்கு குறைய ஒண்ணாது –
நச அபிமன்யு நயமௌ தம் தேசம் துபிஜக்மது -பாரதம் உத்தியாக பர்வம்
அவர்கள் வீற்று இருந்த அந்த இடத்துக்கு அபிமன்யுவும் சென்றான் இல்லை-
இரட்டையர்களான நகுல சகா தேவர்களும் போனார்கள் இல்லை -என்கிறபடியே-
தாயும் தமப்பனும் சேர இருந்த இடத்தில் குழந்தைகளுக்கு சென்று கிட்ட ஒண்ணாமை இல்லை அன்றோ –
அவர்களுக்கும் சென்று கிட்ட ஒண்ணாத படி ஆயிற்று எழுந்து அருளி இருக்கிற இருப்பு-
அவ்விருப்பிலே அன்றோ அவனை அழைத்து காட்சி கொடுத்தது –
அப்படியே
தேவரும் பிராட்டிமாரும் எழுந்தருளி இருக்கும் இருப்பை எனக்குக் காட்ட வேண்டும் –
என்னைக் கண்ட காட்சியிலே வேறுபட்டவனாய் என் முன்னே-நாலடி உலாவி அருள வேண்டும் –
பவளம் போல் கனிவாய் சிவப்ப நீ காண வாராய் –
அனுகூலரைக் கண்டால் பிறக்கும் புன்முறுவல் காண வேண்டும் -தவழ கதிர் முறுவல் செய்து-
ஒரு வார்த்தை அருளிச் செய்ய வேண்டும் -கூவுதல் வருதல் செய்யாய் –என்று இங்கனே-
தாமும் அவனும் அறிந்ததாக திருவாசலை திருக் காப்பு கொண்டு தனி இடத்திலே-
தம்முடைய எண்ணங்களை எல்லாம் விண்ணப்பம் செய்து-கொடு வினையேனும் -ஏக வசனம் —
இவற்றை இப்போதே பெற வேண்டும் என்று விரைகிறார்-
இறைவனுக்கும் உயிர்கட்கும் உள்ள சம்பந்தத்தை அனுபவித்தார் மேல் திருவாய் மொழியில் –
சம்பந்தத்தின் பலத்தை ஆசைப்பட்டு விரும்புகிறார் இத் திருவாய் மொழியில் —
சர்வ வித பந்து அவனே -கண்ணன் அல்லால் வேறு சரண் இல்லை –பற்ற உபதேசித்தார்-
ஆடாமல் அசையாமல் அர்ச்சையில் கண் வளர்ந்து இருக்க கண்டார் –கைங்கர்யம் செய்ய பாரிக்கிறார் -இதில்-

உபாதி-கர்மத்தால் வந்த பந்துத்வம் -விட்டு -சர்வவித பந்து -காரணம் இல்லாமல் -ஆச்ரயித்தால் -அடியார்க்கு ஆட்படுத்த விமலன் போலே ராமானுஜர்
அனந்தாழ்வான் -அருளாள பெருமாள் எம்பெருமானார் இடமும் -வான மா மலை ஜீயர் -கோயில் அண்ணன்
அப்பாச்சி அண்ணா -இவருக்கு பொன்னடிக்கு கால் ஜீயர் இடம் காட்டிக் கொடுத்து -ஆய்ச்சியர் குமாரர் –
நித்ய நிருபாதிக சர்வ பந்து –பிராதா –பிதா ச மம ராகவா –
பந்துவும் பிதாவும் அவரே என்றார் இளைய பெருமாள் -ராமம் தசரதன் வித்தி -கச்சதாம் -தாய் சொன்ன படியே –
சர்வேஸ்வரனுக்கு அடிமை செய்து போக அருளிச் செய்கிறார் –
லுப்த சதுர்த்தி -அகாரம் -நாராயணாயா -வியக்த சதுர்த்தி –
நாராயணனுக்குக்காக -தருவித்துக் கொண்டு சர்வ தேச சர்வ கால சர்வ அவஸ்த்தை உசித கைங்கர்யம் -செய்ய வேண்டும் –
ஸ்யாம் பவேயம் —சேர்த்தியில் -குடிக்கிடந்து கைங்கர்யம் செய்ய வேண்டும் –

————————————————————————-

பண்டை நாளாலே நின் திரு வருளும்
பங்கயத்தாள் திருவருளும்
கொண்டு நின் கோயில் சீய்த்துப் பல்படிகால்
குடி குடி வழி வந்து ஆள் செய்யும்
தொண்டரோர்க்கு அருளிச் சோதி வாய் திறந்து உன்
தாமரைக் கண்களால் நோக்காய்
தெண் திரைப் பொருநல் தண் பணை சூழ்ந்த
திருப் புளிங்குடிக் கிடந்தானே–9-2-1-

ஸ்ரீ வைகுண்டம் -சோர நாதன் -வைகுண்ட நாதன் கள்ளப்பிரான் –கால தூஷகன் -கள்ளன் -பிரார்த்திக்க –
அரசன் இடம் தன்னைக் காட்ட –அரசன் திருடன் எலி தர்மம் நான்கும் விரோதிகள்
-கஜானா நன்றாக செலவழிக்க உதவி -பூ மண்டலம் தபஸ் பண்ண இடம் -சோமுகாசுரன் –
கன்னம் கிள்ளி சிற்பி மயங்கி -நின்ற அழகன் -காஞ்சி -ஊரகம் பாடகம் வெக்கணை நின்று இருந்து – கிடந்து
வரகுண மங்கை விஜயாசன -வேத வித் -சக்யம் மகேந்திர கிரி -நடுவில் -தபஸ் பண்ணி சேவை சாதிக்க
ரோமசர் -சத்யவான் சீடர் இடம் -வேடன் மீன் பிடிக்க பாம்பு கொத்தி போக -தேச மஹாத்ம்யம் -விதர்ப்ப விஷ்வா சகனாக இருந்து
தர்ம கார்யம் செய்தவன் -விஜய ஆசனப் பெருமாள்
இரு தேவிமார் திருவடிகளை பிடிக்க -திருவடி சேவை சாளரம் வழியே -மலர் மக்கள் மற்று நில மகள் பிடிக்கும் மெல்லடி அடியேனும் பிடிக்க கூறுதல் வருதல் –
லஜ்ஜை சர்மா -வசிஷ்டர் புத்திரர் சக்தி சாபம் -இந்திரன் வந்து தபஸ் -பண்ணி -உன்னை பூமி பாலன் -காசினி வேந்தன் -காய் சின வேந்தன் —
ஒரே பாசுரம் ஸ்ரீ வர மங்கைக்கும் ஸ்ரீ வைகுண்டத்துக்கும் -பதிகம் முழுவதும் திருப் புளிங்குடிக்கு -மங்களா சாசனப் பாசுரம் மூன்றுக்கும் இந்த பாசுரம் –

குலம் குலமாக கைங்கர்யம் பண்ணிப் போந்த அடியோங்களுக்கு பவள வாய் திறந்து ஆச்வாஸப் பண்ணி அருள வேணும் -சாந்தநம் வாதம் –
விபீஷணனுக்கு பண்ணி -கடாக்ஷித்து வார்த்தை பேசி உருக பருகினீரே –
தெண் திரைப் பொருநல் தண் பணை சூழ்ந்த–நீர் வாய்ப்பு நிலை வாய்ப்பு சோலை வாய்ப்பு –
திருப் புளிங்குடிக் கிடந்தானே-கண் வளர்ந்து அருளி -சம்போதானம்
பண்டை நாளாலே நின் திரு வருளும்–பங்கயத்தாள் திருவருளும்-நிருபாதிக -உன்னை அருளுவிக்க கடவுளான அவள் திருவருளும்
-இவன் உபாயம் அவள் புருஷகாரம் -ஜாய மான கடாக்ஷம்
உத்பத்தி காலம் முதல் -மிதுன அருள்களை சொத்தாகக் கொண்டு
கொண்டு நின் கோயில் சீய்த்துப் பல்படிகால்–நீ உக்காந்து அருளும் நித்ய வாசம் செய்து அருளும் -திரு அலகு இடுதல்
குடி குடி வழி வந்து ஆள் செய்யும்–மூன்று பாட்டிலும் -கைங்கர்யம் செய்ய கொடுத்து வைத்து இருக்கிறோம்
-யோக்யதை இருப்பதாக சொல்லிக் கொள்கிறார் அல்லர் -உரிமை -கேட்க வில்லை -உனக்கே -என்று அநந்யார்ஹை
-போக்கிடம் இல்லை கத்யந்த சூன்யத்தை ஆவிஷ்கரிக்கிறார் -அநந்ய கதித்வம் -சாஸ்திரம் படி -கைங்கர்யம்
தொண்டரோர்க்கு அருளிச் சோதி வாய் திறந்து உன்–நிரவாதிக கிருபையை பண்ணி -உஜ்வாலாமான திருப் பவளம் திறந்து சாந்தநம் பண்ணி
தாமரைக் கண்களால் நோக்காய்-கடாக்ஷம் பண்ணி அருள வேண்டும் –

வேறு கதி இல்லாத-அடியோங்களைக் குறித்து-ஒரு வார்த்தை அருளிச் செய்து
விடாய் கெடும்படி குளிர நோக்கி அருள வேண்டும் -என்கிறார்-

பண்டை நாளாலே நின் திரு வருளும் –
பல நாள்களாக செய்து போந்த உன் திரு வருளையும் -என்றது
நீ நேற்று இன்று செய்து போந்த கிருஷியின் பலமோ -இது –
எதிர் சூழல் புக்கு பல நாள் பட்ட கிலேசத்தின் பலம் அன்றோ இந்த கைங்கர்யம் -என்றபடி –
நெடுநாள் கிருஷியை செய்து-பல வேளையில் கை விடவோ -என்கிறார்-

பங்கயத்தாள் திருவருளும் -கொண்டு –
அவன் அருளுக்கு காரணமான பெரிய பிராட்டியார் திருவருளையும் கொண்டு-
அவனுடைய அருளின் ஸ்வாதந்த்ரியத்தை தவிர்க்கும் அருள் –
காதல் காரணமாக வந்த பாரதந்த்ரியமே அன்றோ ஸ்வாதந்த்ர்யத்தை தவிர்ப்பது -என்றது-
அவன் அருளின் ஸ்வாதந்த்ர்யத்தின் வாசனையை தவிர்க்குமவன் அருளும்படியாக அன்றோ வந்தது –
ஆதலால் அவள் அருள் அவன் ஸ்வாதந்த்ர்யத்தை பின் செல்லாதபடி செய்யும் ஆயிற்று -என்றபடி-
நன்று -அங்கனமாயின் –
அவனுடைய பாரதந்த்ர்யம் அவள் காதல் காரணமாக வந்தது அன்றோ –அது நிலை நிற்குமோ –
ஸ்வா தந்த்ர்யமே அன்றோ அவனுக்கு இயற்க்கை –அதற்கு நாம் அஞ்ச வேண்டாமோ-எனின் -அஞ்ச வேண்டா
அவள் அருகே நிற்க ஸ்வாதந்த்ர்யம் நிலை நிற்காது-
ஆகையால் அன்றோ த்வயத்தில் முன் வாக்யத்தில் அவள் புருஷகாரமாக பற்றுகிறது
இனி
பண்டை நாளில் நின் திருவருளும் பங்கயத்தாள் திருவருளும் -என்பதற்கு
என் அடியார் அது செய்யார் -பெரியாழ்வார் திருமொழி -4-9-2-என்னும் உன் திரு அருளையும் –
பாபாநாம் வா ஸூ பாநாம் வா வதார்ஹாணாம் ப்லவங்கம்-
கார்யம் கருணம் ஆர்யேண நகஸ்சின் ந அபராத்யதி -யுத்தம் -116-44 -என்று
குற்றம் செய்யாதவர் யாவர் -என்னும் அவள் திருவருளையும் பெற்று -என்றலுமாம் –
அன்றிக்கே –
சதம் நிபபதிம் பூமௌ சரண்ய சரணாகதம்-வதார்ஹமாபி காகுஸ்த க்ருபயா பர்யபாலயத் -சுந்தர -38-34-
கொல்லத் தக்கவனாய் இருந்தும் பேரருளால் அந்த காகாசுரனைக் காப்பாற்றினார் -என்கிறபடியே-
கிருபைக்கு பரதந்த்ரப் பட்டவனான உன்னுடைய திருவருளையும்-
அந்த பரதந்த்ரத்துக்கு காரணமான அவள் திருவருளையும் பெற்று என்றலுமாம் –

நின் திரு அருள் -பங்கயத்தாளுக்கு திரு வருள் -ஆழ்வார் திருமகள் -பக்ஷ பாதி -இயம் சீதா -உன் கையால் இவள் கையைப் பிடிக்க
-உன் தாமரைக்கு கையால் நோக்காய் –செந்தாமரைக் கையால் -சீரார் வளை ஒலிப்ப – அணி மிகு தாமரைக்கு கையை அந்தோ
–ஸ்வா தந்தர்யம் போக்கும் பார தந்தர்யம் -பாபங்களைக் கண்டு பயப்படாமல் இருக்க அபாய ஹஸ்தம் வைத்து இருக்கும்
-அவனைக் கண்டு பயப்படாதே என்னும் திருக் கை அன்றோ -இவளது –

நின் கோயில் சீய்த்துப் –
உகந்து அருளின நிலங்களிலே-அவனுக்கே உரிய திரு அலகு இடுதல் -முதலிய தொண்டுகளைச் செய்து
தம்தாமுடைய புண்ய விசேடத்தாலே பகவானுடைய திருவருளைப் பெற்றவர்கள்-
உகந்து அருளின நிலங்களைப் பேணா நிற்பார்கள்
ந கிஞ்சித் அபி குர்வாணா விஷ்ணோ ஆயதனே வசேத்-விஷண் வாலயே வசந் நித்யம் குர்யாத் தத்கர்ம சக்தித -ஸ்ரீ விஷ்ணு தர்மம் -என்றபடியே
ஒரு தொழிலையும் செய்யாதானாய் பகவான் எழுந்து அருளி இருக்கின்ற கோயில்களிலே வசிக்கக் கடவன் –
கோயில்களிலே வாசம் செய்து கொண்டு தினமும் தனது ஆற்றலுக்கு ஏற்பப் பகவானுக்கு பணிகளை செய்யக் கடவன் -என்கிறபடியே-
ஒரு துரும்பையும் நறுக்கேன்-என்னுமவர்களையும்-அவன் உகந்து அருளின நிலத்தைப் பற்றிக் கிடக்க வேண்டும்-
சரீர சம்பந்தம் அற்றால் பெற வேண்டும் என்று ஆசைப் படுகிற அடிமையை-
இச் சரீரத்தோடு இருக்கும் போதே கிடைக்குமாகில் விடானே அன்றோ –

பேற்றினை அடையவே பேற்றுக்கு தடைகளான உள்ளனவற்றை போக்கலாம் என்பதாயிற்று –
திருக்கண்ண மங்கை யாண்டான் -திருக் கண்ணமங்கை என்னும் திவ்ய தேசத்தில் ஒரு திரு மகிழ் மரம் அடியில் இருந்து
சருகை திரு அலகு இடா நிற்க-கூட வாசித்து நாஸ்திகனாய் இருப்பான் ஒருவன்-
பகவான் உபாயம் -நாம் வேறு பயனைக் கருதாதவர்கள்இப்போது செய்யும் இப்பணிக்கு பயன் என் என்ன –
திரு அலகு இட்ட இடத்தையும் இடாத இடத்தையும் காட்டி-இவ்விடமும் அவ்விடமும் இருந்தபடி கண்டாய்க்கு ஒரு பயன் இல்லை
என்று தோன்றி இருந்ததோ -என்றான் –
பிராப்யம் லபிக்கவே பிராப்ய விரோதியைப் போக்க -ஆனு ஷங்கிக பலனாக கிட்டும் –
வயல் அணி அனந்தபுரம் கடைத்தலை சீய்க்கப் பெற்றால் கடு வினை களையலாமே -10-2-7-என்றாரே அன்றோ –
கடு வினை களையலாமே-இதுக்கு என்று கடைத்தலை சீய்க்கப் பெற வில்லை –

பல்படிகால் –
இது தான் இன்று தொடங்கி வந்தது ஒன்றோ –நீ திருவருள் செய்யப் புக்க அன்று தொடங்கி வந்தது அன்றோ –
குடி குடி-
உற்றார் உறவினர்களோடு –
வழி வந்து –
சாஸ்த்ரங்களில் சொல்லுகிற முறை தப்பாதபடி வந்து –
ஆள் செய்யும் தொண்டரோர்க்கு அருளிச் –
அடிமை செய்கிற அடியோங்கள் பக்கல் திருவருள் செய்து –அருள் -கிருபா -கடாக்ஷம் -கிருபா கார்யம் –
சோதி வாய் திறந்து –
பூ அலருமா போலே ஆயிற்று-திருவாய் திறந்து வார்த்தை அருளிச் செய்யும் போது-திரு முகத்தில் பிறக்கும் செவ்வி -என்னைப் பார்த்து
அக்ரூரனே -என்று அருளிச் செய்வர் –
ய அநந்த ப்ருதிவீம் தத்தே சேகர ஸ்திதி சமஸ்திதாம்-ச அவதீர்ண ஜகத்யர்த்தே மாம் அக்ரூர இதி வஷ்யதி -ஸ்ரீ விஷ்ணு புராணம் -5-17-12-என்கிறபடியே
வார்த்தை அளவிலே ஆயிற்று அக்ரூரன் அனுபவித்தது-அந்தக் காலத்தில் திருமுகச் செவ்வியும் உத்தேச்யமாய் இருக்கிறது இவர்க்கு –

உன் தாமரைக் கண்களால் நோக்காய் –
வார்த்தையிலே தோற்றாத அன்பும்-நோக்கிலே அனுபவிக்கும்படி குளிர நோக்கி அருளவேண்டும் -என்றது-
வார்த்தை அருளிச் செய்யப் புக்கு விக்கினால்-குறையும் திருக் கண்களால் தலைக் கட்டி அருள வேண்டும் -என்றபடி-
அழியாதவனே -மறுபடியும் காட்சி தருதலால் என்னைக் காப்பாற்றி அருள வேண்டும் –
தேவ பிரபன்னார்த்தி ஹர பிரசாதம் குரு கேசவ-அவலோகேன தானேன பூயோ மாம் பாலய அவ்யய – ஸ்ரீ விஷ்ணு புராணம் -1-20-19
இது பிரகலாதன் கூற்று -போலே

பிள்ளை தேவப் பெருமாள் அரையர்-
உன் தாமரைக் கண்களால் நோக்காய் நோக்காய் -என்று பல காலும் சொல்ல-
ஆழ்வார் திருவரங்க பெருமாள் அரையர் -எழுந்து இருந்து
பிள்ளாய் நீ இங்கனே எம்பெருமான் திரு உள்ளம் புண்படும்படி பலகாலும்-நிர்பந்திக்கிறது -என் –
அழகிய மிடற்றை தந்தானாகில்-நல்ல பாட்டை தந்தாராகில் –பிள்ளையும் செல்வத்தையும் தந்தாராகில் –
என் செய்யாதாராக நீ இங்கனே கிடந்தது படுகிறது –என்று அருளிச் செய்தாராம் –

தெண் திரைப் பொருநல் தண் பணை சூழ்ந்த திருப் புளிங்குடிக் கிடந்தானே –
திருமேனியில் மிருதுத் தன்மைக்கு தகுதியான தண்ணீர் நிறைந்து இருக்கிற
திருப் புளிங்குடியிலே கண் வளர்ந்து அருளப் பெற்றது –
தெளிந்த அலைகளை உடைய திருப் பொருநல் உடன் சேர்ந்து-அழகிய நீர் நிலம் சூழ்ந்த
திருப் புளிங்குடியிலே திருக் கண் வளர்கின்றமை உண்டு-இது செய்த அம்சம் –
உன் தாமரைக் கண்களால் நோக்காய்-
திருப் புளிங்குடிக் கிடந்தானே -செய்த அம்சத்துக்கு நன்றி உள்ளவனாகவும் செய்ய வேண்டும்-
உன் தாமரைக் கண்களால் நோக்காய்–அமிசத்துக்கு பிரார்த்திக்கவும் வேண்டும் அன்றோ அதிகாரிக்கு –

————————————————————————————————–

குடிக் கிடந்து ஆக்கம் செய்து
நின் தீர்த்த வடிமைக்குக் குற்றேவல் செய்து உன் பொன்
அடிக் கடவாதே வழி வருகின்ற
அடியரோர்க்கு அருளி நீ யொருநாள்
படிக்களவாக நிமிர்த்த
நின் பாத பங்கயமே தலைக்கணியாய்
கொடிக்கொள் பொன் மதில் சூழ் குளிர் வயல் சோலைத்
திருப் புளிங்குடிக் கிடந்தானே–9-2-2-

ஆஸ்ரய விஷய அனுரூபமாக -திருவடிகளை சென்னிக்கு சூட வேணும்
குடிக் கிடந்து ஆக்கம் செய்து-பிரபன்ன குல மரியாதை கெடாமலும் வளர்த்தும் -சேஷத்வம் அபி வ்ருத்தமாம் படி யும் –
எதிர் பொங்கி மீதளிப்ப -நின் தீர்த்த வடிமைக்குக் குற்றேவல் செய்து உன் பொன்
அடிக் கடவாதே வழி வருகின்ற-இதர சங்கை நிவ்ருத்தமாக -கிஞ்சித் காரம் -ஸ்ப்ருஹ நீயமான திருவடிகளை தாண்டாமல் –
கடவ -அற்று தீர்ந்து -நாத அந்தர்யாமி -தாண்டாமல் -அனுபவ ஜெனித அப்பரியந்தமான ஸூ ஆனந்தத்தில் கண் வையாதே –
கைவல்ய ஆனந்தம் -பகவத் அனுபவம் ஸூ ய போக்யமாகவும் இல்லாமல் -அடியரோர்க்கு அருளி நீ யொருநாள்-படிக்களவாக நிமிர்த்த
நின் பாத பங்கயமே தலைக்கணியாய்-அந்நிய சேஷம் ஆகாத படி நிமிர்த்த நிரதிசய போக்யமான திருவடிகள்
கொடிக்கொள் பொன் மதில் சூழ் குளிர் வயல் சோலைத்-திருப் புளிங்குடிக் கிடந்தானே–ஆஸ்ரித அனுரூபமாக -கிடந்து அருளி

எல்லார்க்கும் சுலபமான உன் திருவடிகளை-என் தலையிலே வைத்து அருள வேண்டும்-என்கிறார்-

குடிக் கிடந்து –
குடிக்கு தகுதியாக ஒழுகி -என்றபடி-குல மரியாதை தப்பாதபடி ஒழுகுதலை தெரிவித்தபடி –
இஷ்வாகு குலத்தோரில்-தமையன் இருக்க தம்பிமாரில் முடி சூடி அறிவார் இலர் –என்றான் அன்றோ ஸ்ரீ பரத ஆழ்வான்-ஆக்கம் செய்து –
குடியில் -பண்டு இல்லாத நன்மைகளை உண்டாக்கி –
பங்க திக் தஸ்து ஜடில பரத த்வரம் ப்ரதீஷதே-பாதுகே தே புரஸ் க்ருத்ய சர்வஜ்ஞ ச குசலம் க்ருஹே -யுத்த -127-5-
பரதன் சடை முடியனாய் -அழுக்கு அடைந்த தேகத்தை உடையனாய்-உன் வரவை எதிர் பார்த்து கொண்டு இருக்கிறான்-
உன் பாதுகைகளை முன்னிட்டுக் கொண்டு இராச்சிய பாரம் செய்து இருக்கிறான்-
எல்லாரும் சௌக்யமாய் இருக்கிறார்கள் -என்றும்
ஜடிலம் சீர வசனம் ப்ராஜ்ஞ்ஞலிம் பதிதம் புவி-ததர்ச ராமோ துர்தர்சம் யுகாந்தே பாஸ்கரம் யதா -அயோத்யா -100-1-
ஜடைகளை அணிந்தவனும் -மரவுரி தரித்தவனும் கை கூப்பினவனும் பூமியில் விழுந்தவனும்-
பார்க்க முடியாதவனுமான பரதனை ஸ்ரீ ராமன் எவ்வாறு யுகத்தின் முடிவில் சூர்யனை காண்பார்களோ-அவ்வாறு கண்டான் -என்றும்
நஹிதே ராஜபுத்ரம் தம் காஷாயம் பரதாரிணம்-பரிபோக்தம் வ்யவச்யந்தி பௌராவை தர்ம வத்சலம் -யுத்தம் -70-4-
நஹிதே ராஜபுத்ரம் தம்-
அருகே இருக்கச் செய்தேயும் -இவனை சூழ இருக்கிற நகர மக்கள் இவனை அனுபவிக்கையில் நசை அற்றார்கள் –
அதற்கு அடி என் என்னில் –
ராஜ புத்ரம் -பெருமாள் பேர நின்ற அநந்தரம் முடிந்தவன் மகன் அன்றோ –
இவனோ தான் நமக்காக இருக்கப் புகுகிறான் -என்று இருந்தார்கள் –
தர்ம வத்சலம் –
இதற்கும் அந்த சக்கரவர்த்தியோடு ஒப்பான் –
தர்மத்துக்காக தன்னை அழிய மாறினான் அன்றோ அவன் -என்றும் வருவன காண்-

ஏபி ச சஸிவை ஸார்த்தம் சிரஸா யாஸிதோ மயா-பிராது சிஷ்யஷ்ய தாசஷ்ய பிரசாதம் கர்த்தும் அர்ஹசி – அயோத்யா -101-12
ஏபி ச சஸிவை ஸார்த்தம்-
தான் ஒருவனே போக அமைந்து இருக்க-துன்பம் அற்ற பலரையும் கொண்டு போனான் –அதற்கு அடி –
நாம் ஒருவனுமே அன்றிக்கே பலர் கண்ண நீரை கண்டால் மீளாரோ -என்னுமத்தனைப் பற்ற –
போர் செய்யப் போவாரைப் போலே யானை குதிரை அகப்பட திரட்டிக் கொடு போனான் ஆயிற்று-
பிரிவில் ஆற்றாமைக்கு தன்னில் குறைந்தார் ஒருவரும் இலர் ஆயிற்று அங்குள்ள சேனைகளில் –
சிரஸா யாஸிதோ மயா-
நான் தலையால் இரந்த கார்யத்தையும் மறப்பரோ –
மாம் நிவர்த்தயிதும் ய அசௌ சித்ரகூடம் உபாகதா-சிரஸா யாசத தஸ்ய வசனம் ந க்ருதம் மயா -யுத்தம் -24-19-
தலையாலே வணங்கின அந்த பரத ஆழ்வான் உடைய வார்த்தை
என்னால் நிறைவேற்றப் படவில்லை -என்றார் அன்றோ பெருமாள் -என்றது –
அவனும் தனக்கு அடுக்கும்படி செய்தான் –நாமும் நமக்கு அடுக்கும்படி செய்தோம் -என்றார் என்றபடி
அவன் தலையாலே இரந்த கார்யத்தை மறுத்துப் போந்தோம்-என்றே அன்றோ அவர் திரு உள்ளம் புண்பட்டது
பிராது –
உடன்பிறந்தவன் தன்னுடைய சரீரம் என்கிறபடியே-
ஆச்சார்யோ ப்ரஹ்மனோ மூர்த்தி பிதா மூர்த்தி பிரஜாபதே
மாதா பிருதிவ்யா மூர்திஸ்து பிராத ஸ்வ மூர்த்தி ராத்மன -மனு தர்ம சாஸ்திரம் படி –
அவர் தம் திருமேனியாக அன்றோ என்னை நினைத்து இருப்பது
சிஷ்யஷ்ய தாசஷ்ய பிரசாதம் கர்த்தும் அர்ஹசி –
இந்த பதங்களுக்கும் முன்பு போலே உரைத்துக் கொள்க-
இப்படி இக்குடியில் இல்லாத ஏற்றங்களை செய்து -என்றது
மூத்தார் இருக்க இளையார் முடி சூடக் கடவர் அன்று என்று போந்த இத்தனை முன்பு-
ஆற்றாமையும் கண்ணும் கண்ணநீருமாக-சடையும் புனைந்து
வற்கலையும் உடுத்து இருந்தார் இலர் அன்றோ -முன்பு இவனை ஒழிய
நின் தீர்த்த வடிமைக்குக் குற்றேவல் செய்து –
தன்னுடைய இனிமையாலே மற்றைய பேறுகளிலே நசை அறுக்க வல்ல அடிமைகளில்
அந்தரங்கமான அடிமைகளை செய்து –

அப்படியே இவரும் பிராப்ய த்வரையால் -அழுவது தொழுவது -கண்ண நீர் கைகளால் இறைக்கும் -பிரபன்ன குடியில் இல்லாத –
அநந்ய கத்தி ஆகிஞ்சன்யம் மட்டும் இல்லாமல் -மண்ணை இருந்து வாமனன் மண் இது -மின்னிடை மடவார் -அநுகரித்து
-தூது விட்டு -த்வரையில் விஞ்சி -ஆக்கம் செய்தார் இறே

உன் பொன் அடிக் கடவாதே –
முன்பு பெரிய ஆற்றாமையோடு-ஸ்ரீ வசிஷ்ட பகவான் தொடக்கமானவரை புருஷகாரமாகக் கொண்டு
மீட்பதாக சென்றவன் –
ததா சிரஸி க்ருத்வா து பாதுகே பரத ததா-ஆருரோஹா ரதம் ஹ்ருஷ்ட சத்ருக்னேன சமன்வித -அயோத்யா -112-25
நாம் ஐயர்-சொன்ன கார்யத்தை செய்தோமாய் நிறம் பெறலாவது
நீர் பதினால் ஆண்டு இராச்சியத்திலே-இருக்கில் காணும் -என்ன-

தன் ஆசையால் நிர்பந்திக்குமதுவும் இன்றிக்கே-அப்போது ஆனந்தம் அடைந்தவனாய்-
சத்ருகன ஆழ்வானோடு கூடினவனாய் தேரில் ஏறினான் -என்கிறபடியே-உவகையையனாய் மீண்டான் அன்றோ –
அப்படியே –
உன்னுடைய ஆணையை மீறாமல் உன் திருவடிகளுக்கு தப்பாமல்
அன்றிக்கே –
உன்னுடைய விரும்பத் தக்கவான திருவடிகளை அல்லது அறியாதே -என்னுதல்
அதாவது வேறு பயன் ஒன்றையும் கருதாவராய் இருத்தல் -என்றபடி –
ஆஞ்ஞா அதி லங்கனம் பண்ணாதே -ஆயிரம் பாசுரங்கள் முடியும் வரை -இனி இனி இருப்பதின் காலம் கதறினாலும் –
பக்தாம்ருதம் -தொண்டர்க்கு அமுது உண்ண அருளினார் –
தாண்ட மாட்டார் -திருவடி தவிர வேறு ஒன்றை அறியாமல் அநந்ய கதி ஆனார் -என்றபடி –

வழி வருகின்ற அடியரோர்க்கு அருளி-
அடிமை முறை தப்பாதே போருகிற-வேறு கதி இல்லாத எங்களுக்கு திருவருள் செய்து –

நீ யொருநாள் படிக்களவாக நிமிர்த்த நின் பாத பங்கயமே –
அங்கனம் திருவருள் புரியும் தன்மை ஒரு நாளிலேயாய்-பின்பு வற்றுமதோ –என்கிறார்
தடை இல்லாமல் இருப்பதற்கு மேற்பட ருசி வேண்டற் பாலதோ -என்பார் -படிக்கு -என்கிறார்

பூமியை விளாக்குலை கொள்ள -பரந்து –விஞ்ச வளரும் அதிலும் அரிது போலே காணும்
பூமிக்கு அளவாக திருவடிகளை -குசை தாங்கின அருமையும் -என்பார் –
கடிவாளத்தை இழுத்துப் பிடித்து -என்பார் -படிக்கு அளவாக நிமிர்த்த -என்கிறார்
அன்றிக்கே
உனக்கு அரியது ஒன்றாய் நான் வருந்துகிறேனோ -என்னுதல் –

இத்தனை அன்றோ செய்ய வேண்டுவது என்கிறார் மேல் –
நின் பாத பங்கயம் –
ஒரு செவ்விப் பூவினைக் கொண்டு காணும் காடும் ஓடையும் அளந்து கொண்டது-
ஏதேனுமாக கொள்ள நினைத்த கார்யத்துக்கு அளவாக்கும் இத்தனையாய் இருந்ததே அன்றோ-
பூமிக்கு அளவாக்கின திருவடிகளை-என் தலைக்கு அளவாக்க லாகாதோ –
கோலமாம் என் சென்னிக்கு -4-3-6-என்று இருப்பார் தலைக்கு வைக்கலாகாதோ -என்றது-
தேவரீருடைய -அப்போது அலர்ந்த -செவ்வித் தாமரை போன்ற
இரண்டு திருவடிகளும் என் தலையை எப்போது அலங்காரம் செய்யப் போகின்றன -என்கிறார் –
ஆக
குணா குணம் நிரூபணம் பண்ணாதே-எல்லார் தலைகளிலும் வைத்த திருவடிகளை
ஆசை உடைய என் தலையிலும் -ஒரு நாள் தலைக்கு அணியாய் என்றுமாம் –
கதா புன சங்க ராதாங்க கல்பக
த்விஜார விந்த அங்குச வஜ்ர லாஞ்சனம்
த்ரிவிக்ரம த்வத் சரணாம்புஜ த்வயம்
மதிய மூர்த்தானம் அலங்கரிஷ்யதி -ஸ்தோத்ர ரத்னம் -31-

கொடிக்கொள் பொன் மதில் சூழ் குளிர் வயல் சோலைத் திருப் புளிங்குடிக் கிடந்தானே –
அந்த சீதை யானவள் ஸ்ரீ ராம நாமத்தை கேட்டதனால் துன்பம் நீங்கினவளாய்
ஸ்ரீ ராமனுடைய உண்மையில் ஐயத்தால் ஒரு துன்பத்தை உடையவளாய்
சரத் காலத்திலேயே மேகங்களால் மறைக்கப் பட்ட சந்தரன் உடைய-இரவினைப் போலே இருந்தாள்-என்கிறபடியே
சா ராம சங்கீர்த்தன வீத சோகா
ராமஸ்ய சோகேன சமான சோகா
ஸ்ரன்முகே சாம்புத சேஷ சந்த்ரா
நிசேவ வைதேக சுதா பபூவ -சுந்தர -36-17-
பெருமாள் உளரோ இலரோ என்ற ஐயத்தாலேயும் ஒரு சோகம் உண்டு-
பிரிவு ஆற்றாமையாலே படுகிறதும் ஒரு சோகம் உண்டு பிராட்டிக்கு-
அவற்றுள் திருவடியைக் கண்ட பின்பு ஓன்று தீர்ந்தது அன்றோ-வீத சோகா-
அப்படியே
காவலோடு கூடியதாய்-சிரமத்தை போக்கக் கூடியதான தேசத்தில்-திருக் கண் வளரப் பெற்றதனால்-
என் வருகிறதோ என்ற அச்சம் தீர்ந்து-இனி என்னை அங்கீ கரிக்கும் அதுவே குறை-
அக்குறையும் தீர்த்து அருள வேண்டும் -என்கிறார்

———————————————————————————————

கிடந்த நாள் கிடந்தாய் எத்தனை காலம்
கிடத்தி உன் திரு வுடம்பு அசைய
தொடர்ந்து குற்றேவல் செய்து தொல்லடிமை
வழி வரும் தொண்டரோர்க்கு அருளி
தடம் கொள் தாமரைக் கண் விழித்து
நீ எழுந்து உன் தாமரை மங்கையும் நீயும்
இடம் கொள் மூ வுலகும் தொழ விருந்து அருளாய்
திருப் புளிங்குடிக் கிடந்தானே–9-2-3-

திரு மேனி அசையும் படி -வருந்தும் படி -கண் வளர்ந்து அருளால் -அடியோங்கள் கண்டு அனுபவிக்க பிராட்டி மார் உடன் எழுந்து இருந்து அருள வேண்டும் –
கிடந்த நாள் கிடந்தாய் எத்தனை காலம்–ரிஷி அபேக்ஷைக்காக இங்கேயே சயனித்து -பரதந்த்ரனாக -கிடந்தே இருப்பதால்
கிடத்தி உன் திரு வுடம்பு அசைய–நீந்தும் போகும் படி இப்படியே எத்தனை காலம் கிடந்து கொண்டே இருப்பாய்
தொடர்ந்து குற்றேவல் செய்து தொல்லடிமை-வழி வரும் தொண்டரோர்க்கு அருளி-எங்கள் அபேக்ஷைக்கும் கொஞ்சம் இருந்தும் நின்றும் சேவை சாதிக்கக் கூடாதோ –
கிடந்த போது எழுந்து இருக்கும் அழகையும் -ஒவ் ஒரு பெருமாளையும் நின்றும் இருந்தும் சேவை சாதித்து அருள வேண்டும் –
அந்தரங்க வ்ருத்தி செய்து -அநாதி-திரு மாலே நாமும் உனக்கு பழ வடியேன் -தடம் கொள் தாமரைக் கண் விழித்து-பரக்க விழித்து அருளி
நீ எழுந்து உன் தாமரை மங்கையும் நீயும்–உனக்கு அநபாயினி -பூவில் பிறப்பால் வந்த போக்யதை -பருவத்தையும் –
இடம் கொள் மூ வுலகும் தொழ விருந்து அருளாய்-மூ உலகத்தோரும் -அநந்ய பிரயோஜனர்கள் –ஆக தொழும் படி -பக்த முத்த நித்யர் -மூவரும் –
திருப் புளிங்குடிக் கிடந்தானே-எழுந்து அருளி சேவை சாதிக்க வேண்டும் –

திரு உடம்பு வருந்த ஒரு படியே திருக் கண் வளர்ந்து அருளாதே-அடியோமுக்காக
பிராட்டியும் நீயும் எழுந்தருள வேண்டும்-என்கிறார் –

கிடந்த நாள் கிடந்தாய் –
கிடந்ததோர் கிடக்கை -திருமாலை -23-என்று கிடை அழகை காண வேணும் என்று
ஆசைப் பட்டு இருப்பான் ஒருவனுக்காக-ஆசைப் பட்ட அன்று தொடங்கி கண் வளர்ந்து அருளினாய் –

எத்தனை காலம் கிடத்தி –
இனி ஒருவன் வந்து –
கிடந்தவாறு எழுந்திருந்து பேசு -திருச் சந்த விருத்தம் -61-என்னும் அளவும் கிடக்கும் இத்தனை அன்றோ –
நதே ரூபம் நசாகாரோ நாயுதானி ந சாஸ்பதம்-ததாபி புருஷாகாரோ பக்தாநாம் தவம் பிரகாசசே -ஜிதந்தே -5-
எல்லா செயல்களும் பக்தர்களுக்காக என்ற இருக்கை தவிராது அன்றோ –

உன் திரு உடம்பு அசைய –
மிருது தன்மை உடைய திரு உடம்பு அசையும்படி -என்றது-
விரும்புகிற வர்களையே பார்க்கும் இத்தனையோ-உன் தன்மையையும் பார்க்க வேண்டாவோ -என்றபடி –

தொடர்ந்து குற்றேவல் செய்து –
இந்நிலையில் செய்ய அடுப்பது இது-இந்நிலையில் செய்ய அடுப்பது இது -என்று உணர்த்தி-
அந்தரங்கமான தொண்டுகளைச் செய்து -என்றது-
பெருமாள் தமக்கு வேண்டிய கார்யங்களிலே நோக்கு இல்லாமலே இருந்த போதும்-
இவ்வடிமையைக் கொண்டருள வேணும் என்று-அவ்வவ் காலம் தோறும்-
என்னை நியமித்து அருள வேணும் என்று வடிம்பு இட்டு அடிமை செய்தாப் போலே-
அந்தரங்கமான தொண்டுகளை செய்து -என்றபடி –
பரவாநச்மி காகுஸ்த த்வயி வர்ஷசதம் ஸ்திதே-ஸ்வயந்துருசிரே தேசே க்ரியதாம் இதி மாம் வத -ஆரண்ய -15-7-

தொல் அடிமை –
ஆத்மாவுக்கு இயற்கையாகவே அமைந்த அடிமை ஆகையாலே-பழையதாய் போருகிற அடிமை-
அகாரார்த்தா யைவ ஸ்வம் அஹம் அத மஹ்யம் ந நிவஹா
நராணாம் நித்யாநாம் அயநம் இதி நாராயண பதம்
யம் ஆஹ அஸ்மி காலம் சகலம் அபி சர்வத்ர சகலாஸூ
அவஸ்தாஸூ ஆவிஸ்யு மம சஹஜ கைங்கர்ய விதய -அஷ்ட ஸ்லோகி –
எல்லா காலங்களிலும் எல்லா இடங்களிலும் எல்லா நிலைகளுளும்-
தானாகவே உண்டாகும் கைங்கர்யங்கள் வெளிப்பட வேண்டும் -என்னக் கடவது அன்றோ –

வழி வரும் தொண்டரோர்கு அருளித் –
அடிமை முறை தப்பாமே போருகிற-வேறு கதி இல்லாத-எங்களுக்கு-திருவருள் செய்து –
இம் மூன்று பாசுரங்களிலும் தம்முடைய வம்ச பரம்பரையின் பெருமையை சொன்னால் போலே அன்றோ இருக்கிறது –
அது அன்று இங்குச் சொல்லுகிறது-
ஒருவருக்கேயாய் இருப்பாரை முகம் பார்ப்பார் வேறு ஒருவர் இலர் -என்று-தம்முடைய அநந்ய கதித்வத்தைச் சொல்லுகிறார் –
கைங்கர்ய கிரியைச் சொல்லி -யோக்யதை இருப்பதாகச் சொல்லிக் கொள்ள வில்லை -உனக்கே அற்றுத் தீர்ந்தோம் -நீ கை விட்டால்
வேறு யாரும் கொள்ள மாட்டார்கள் -மறந்தும் தொழா மாந்தர் -அன்றோ -அநந்ய கதித்வம் அன்றோ வெளியிட்டுக் கொள்கிறார் –

தடம் கொள் தாமரைக் கண் விழித்து –
பொய்கையை கண் செறி இட்ட தாமரை போலே-இடமுடைத்தான திருக் கண்களாலே குளிர நோக்கி –
தாமரை -ஒருமையில் அருளியதற்கு வியாக்யானம்

நீ எழுந்து –
நீ எழுந்திருந்து –
சீரிய சிங்கம் அறிவுற்று -என்கிறபடியே-உணர்ந்து அருளும் போதை அழகு காண வேண்டும் —

உன் தாமரை மங்கையும் நீயும் –
பகவத் விஷயத்தில் முதலடி இடுவார் பிராட்டி புருஷகாரமாக பற்ற வேணும் -என்னுமதனாலே-பங்கயத்தாள் திருவருளும் -என்றார் மேல்
அடிமை செய்யும் இடத்திலும் இருவருமான சேர்த்தியிலே அடிமை செய்வதாக-சொல்லி போரும் அதனைப் பற்ற சொல்லுகிறார் இங்கு –

இடம்கொள் மூவுலகும்-
இடம் உடையவையான எல்லா உலகில் உள்ளவர்களும் –

தொழ இருந்தருளாய்-
வேறு பிரயோஜனத்தை கருதாதவர்களைப் போலே-

முறையிலே தொழ-
நீ இருக்கும் இருப்பை நான் கண்டு அனுபவிக்க வேண்டும் –

திருப் புளிங்குடி கிடந்தானே –
நீ சுலபனான பின்பு எல்லாம் செய்து அருள வேண்டும் -என்றது-
விரும்பியனவற்றை எல்லாம் செய்து அருளக் கடவதானால்-
அவற்றில் ஒரு சில செய்தால்-குறையும் செய்து தலைக் கட்ட வேண்டாவோ –
திருப் புளிங்குடி கிடந்தானே –இருந்தருளாய்-
சாய்ந்து அருளின அழகு காட்டினாய்-இருந்து அருளின போதை அழகையும் காட்டி அருளாய்-
நின்ற வாறும் இருந்த வாறும் கிடந்தவாறும் -குழந்தை கிருஷ்ணன் -பெரிய கிருஷ்ணன் -பெருமாள் நிலை சேவித்தது போராதே –
அர்ச்சையிலும் ஒவ் ஒரு பெருமாளையும் இப்படியே சேவிக்க அபேக்ஷை கொண்டோம் -காட்ட்டி அருளுவாய் –

————————————————————————————-

புளிங்குடிக் கிடந்து வர குணமங்கை
இருந்து வைகுந்தத்துள் நின்று
தெளிந்த என் சிந்தை அகம் கழியாதே
என்னை ஆள்வாய் எனக்கு அருளி
நளிர்ந்த சீர் உலகம் மூன்றுடன் வியப்ப
நாங்கள் கூத்தாடி நின்று ஆர்ப்பப்
பளிங்கு நீர் முகிலின் பவளம் போல் கனி வாய்
சிவப்ப நீ காண வாராயே–9-2-4-

மங்களா சாசனப் பாசுரம் -ஆஸ்ரித அர்த்தமாக -நின்று இருந்து கிடந்து –
புளிங்குடிக் கிடந்து வர குணமங்கை-இருந்து வைகுந்தத்துள் நின்று-மூன்று திவ்ய தேசங்களிலும்
தெளிந்த என் சிந்தை அகம் கழியாதே–இவை நமக்காகவே அன்றோ என்ற தெளிந்த சிந்தை –
அநந்ய பிரயோஜனர்களாக அனைவரும் வர வேண்டும் என்று -நெஞ்சுக்கு உள்ளே நின்று -பேராமல்-
என்னை ஆள்வாய் எனக்கு அருளி-நளிர்ந்த சீர் உலகம் மூன்றுடன் வியப்ப- சீலாதி குணங்களை பிரகாசிப்பித்து
-என்னை அடிமை கொண்டு அருளி – லோக த்ரயமும் ஏக கண்டமாய் வியக்கும் படி -சீலாதி குணங்கள் -நாமும் சேவிக்கும் படி –
நாங்கள் கூத்தாடி நின்று ஆர்ப்பப்-ஓர் ஆஸ்ரித பக்ஷ பாதமே என்று -ப்ரீதி பிரகரக்ஷத்தாலே நாட்டியமாடி -ஆர்ப்பாட்டம் பண்ணும் படியாகவும் –
பளிங்கு நீர் முகிலின் பவளம் போல் கனி வாய்-சிவப்ப நீ காண வாராயே-காள மேகம் -பவள கொடி படர்ந்தால் போலே –
திரு அதரம் சிவந்து தோன்றும் படி -நடந்து அருள வேண்டும் -மூவரும் நடந்து வந்து மங்களா சாசனம் பெற்று இன்றும் அருளுவார்களே

திருப்பதிகளிலே எழுந்து அருளி இருப்பவனாய்-என்னை இவ்வளவு ஆக்கினாப் போலே-
மேலும் எனது விருப்பத்தை செய்தருள வேண்டும் –என்கிறார்

புளிங்குடிக் கிடந்து வர குணமங்கை இருந்து வைகுந்தத்துள் நின்று –தெளிந்த என் சிந்தை அகம் கழியாதே-
திருப் புளிங்குடியிலே -கிடந்ததோர் கிடக்கை -திருமாலை -என்னும் அழகினைக் காட்டியும்-
வர குண மங்கையிலே – பிரான் இருந்தமை காட்டினீர் -திருவாய்மொழி -என்னும் இருப்பின் அழகினைக் காட்டியும்-
ஸ்ரீ வைகுண்டத்தில் -நிலையார நின்றான் -திருவாய்மொழி -என்னும் நின்ற நிலையின் அழகினைக் காட்டியும் –
அன்றோ என்னை புகுர நிறுத்தியது-இவை எல்லாம் நான் இரந்த தற்காகவோ நீ செய்தது-

தெளிந்த என் சிந்தை அகம் கழியாதே –
தெளிந்த சிந்தை -என்னும் இவ்விடத்தில்-
பட்டர் -தொட்டியம் -திருநாராயண புரத்திலே வெறுப்பிலே -பிள்ளை திரு நறையூர் அரையரும் திரு நாட்டுக்கு-
எழுந்து அருளியதாலும்-எம்பெருமான் திரு மேனிக்கும் அழிவு வந்ததாலும்-
தேவர் ஸ்வாதந்தர்யம் எல்லாம் காட்டினாலும் பின்னையும் பண்ணின நம்பிக்கையில்-
குலைத்தல் இன்றிக்கே இருக்கும்படி-எலும்பு உரமுடைய எம்பெருமானார் போல்வார் பக்கல் செய்யுமத்தனை-
எலி எலும்பனான அடியேன் பக்கலிலும் செய்வதோ -என்றது-
மகா விஸ்வாச பூர்வகம் -மிக பெரிய நம்பிக்கை முன்னாக -என்கிறபடியே-
ஏதேனும் ஓன்று வந்தாலும்-இங்குத்தைக்கு வருவதாய் வந்தது ஓன்று அன்று-
இதற்கு அடி நம்முடைய பாவம் -என்று-பண்ணின நம்பிக்கை குலையாதார் விஷயத்தில் செய்யும் அத்தனை –
இது தானே காரணமாக நெஞ்சு நெகிழும்படி இள நெஞ்சர் பக்கலிலும் அதைச் செய்யக் கடவதோ -என்றாராம் -என்றபடி-
பேற்றுக்கு அடி கிருபை -இழவுக்கு அடி கர்மம் -என்கிற மகா விச்வாஸம் இருக்கும் படி -தெளிந்த என் சிந்தை –என்றபடி-

அன்றிக்கே
தண்ணியன் -என்று அகலாதபடி-
கண்கள் சிவந்து -என்ற திருவாய் மொழியிலே என் மனத்தினைத் தெளிவித்தும்-
அதனைக் கைவிடாதே எப்பொழுதும் எழுந்தருளி இருந்து -என்னுதல் –

என்னை ஆள்வாய் –
என்னை -தண்ணியன் -என்று அகலவும் ஒட்டாதே-பிரிவாற்றாமையால் -முடியவும் ஒட்டாதே-
குண ஞானத்தினாலே தரிப்பித்து கொண்டு போனதாய் –

எனக்கு அருளி –
புறம்பு போகாதபடி வளைத்து-நீயும் காப்பாற்றா விட்டால் எங்கனே தரிக்கும் படி –

நளிர்ந்த சீர் –
நினைத்தவர்கள் மனம் குளிரும்படியான சீல குணத்தை -என்றது-
ஆழ்வார் விரும்பியதைச் செய்து அருளினான் -என்ற-கல்யாண குணத்தை -என்றபடி –

உலகம் மூன்றுடன் வியப்ப –
விலஷணரோடு அல்லாதாரோடு வாசி அற-எல்லாரும் ஒக்க அனுபவித்து ஆச்சர்யம் படும்படியாக –

நாங்கள் கூத்தாடி நின்று ஆர்ப்பப் –
நாங்கள் ஆச்சர்யப் படும் அளவு அன்றிக்கே-வேறு பட்டவர்கள் ஆகும்படி –இவர்க்கு ஆச்சர்யப் படக் காலம் இல்லை ஆயிற்று–

பளிங்கு நீர் முகிலின் பவளம் போல் கனி வாய் சிவப்ப-
தெளிந்த நீரை முகக்கையாலே காணுதற்கு இனியதான-மேகமானது பவளத்தை பூத்தாப் போலே ஆயிற்று-
திரு அதரத்தில் பழுப்பு இருப்பது-
இவர் கூத்தாடி நின்று ஆர்த்தலைக் கண்டு-அவன் செய்யும் புன்சிரிப்பு இருக்கும் படி –

நீ காண வாராயே –
என் எதிரே உன் அழகு காண வர வேண்டும் –அவன் கூத்து இருக்கிறபடி-
அவன்மாறி மாறி இடும் அடி வல்லார் ஆடினால் போலே காணும் இருப்பது –
பிள்ளை அழகிய மணவாள அரையரைப் பெருமாள்-ஒரு நாள் அருளப் பாடிட்டு
நாம் இங்கனே நடக்கிறோம் -அதற்கு ஈடாக நீ ஆடிக் காண் -என்ன
கானகம் படி உலாவி உலாவி -பெரியாழ்வார் திருமொழி -3-6-4- என்றபடி-
தேவருடைய குழல் ஓசையைக் கேட்டவாறே பாடல் தவிர்ந்தார்கள்-
தேவர் இயல்பாகவே நடக்கிற நடைக்கு பயிற்சியின் பலத்தால் உண்டான ஆடல் தவிர்ந்தார்கள்-
குரக்குக் கைகொடு கூழ் துழாவி-அடியேன் தேவர் திரு முன்னே-ஆட வல்லேனோ -என்றாராம் –
பிருந்தாவன பண்டிதர் -தயிர் கடையும் ஓசையை நட்டுவாங்கமாகக் கொண்டு ஆடிய பண்டிதர் -ஈ ஆடுவதோ கருடற்கு எதிரே –

———————————————————————————————–

பவளம் போல் கனி வாய் சிவப்ப நீ காண
வந்து நின் பல் நிலா முத்தம்
தவழ் கதிர் முறுவல் செய்து நின் திருக் கண்
தாமரை தயங்க நின்று அருளாய்
பவள நன் படர்க் கீழ் சங்கு உறை பொருநல்
தண் திருப் புளிங்குடி கிடந்தாய்
கவள மாக் களிற்றின் இடர் கெடத் தடத்துக்
காய்சினப் பறவை ஊர்ந்தானே–9-2-5-

மந்த ஸ்மிதம் பண்ணி நின்று அருள வேணும் -பவளம் போல் கனி வாய் சிவப்ப நீ காண–பவளம் செறிந்த
வந்து நின் பல் நிலா முத்தம்-அதரம் சிவந்து வெண் பல வரிசை இழக்க
தவழ் கதிர் முறுவல் செய்து நின் திருக் கண்-தாமரை தயங்க நின்று அருளாய்-ப்ரீதி தோற்ற நின்று அருள வேணும்
-கஜேந்திர ஆழ்வான் துக்கம் தீர்த்த உகப்பு –
ஆயிரம் சமவஸ்தரம் ஆன பின்பாவது நீ என்னைக் கூப்பிட்டாயே -இன்னும் பழ ஜன்மாந்தரங்களில் உழன்று
இழந்தோம் என்ற இழவும் இன்றிக்கே -இருக்கும் -மாக்கள் –
பவள நன் படர்க் கீழ் சங்கு உறை பொருநல்–பவள பாறை நன்றாக படர்ந்து -கீழே இடை வெளியில் சங்கு -தாமிர பரணி –
தண் திருப் புளிங்குடி கிடந்தாய்–சிரமஹராமான
கவள மாக் களிற்றின் இடர் கெடத் தடத்துக்-பொய்கைய்க் கரையில் –குவலயா பீடம் -மதம் பிடிக்க வைத்து –
ஆயிரம் தேவ சம்வத்சரம் -பட்ட துன்பம் -நிராகாரனாய் நின்று –
காய்சினப் பறவை ஊர்ந்தானே–வெவ்விய சினம் -விரோதிகள் வர்க்கங்கள் மேல் –

ஸ்ரீ கஜேந்திர ஆழ்வானுக்கு வந்து தோற்றினாப் போலே-வந்து தோன்றி அருள வேணும்-என்கிறார் –

பவளம் போல் கனி வாய் சிவப்ப நீ காண வந்து –
மௌனமாய் இருக்குமவன் -விருப்பம் இல்லாது இருக்குமவன்-
அவாக்ய அநாதர-ஒன்றுக்கும் உன் தன்மையில் வேறுபடாத நீ –
ஆதரவு அநாதாரவு வாசி இல்லாத தேசம் என்பதே ஸ்ருதி -சப்த அர்த்தம் —
அனுகூலர்களைக் கண்ட காட்சியாலே-அகவாயில் அன்பு தோற்ற-தன்மைகள் வேறுபட்டவனாய்-
புன்முறுவல் செய்து நிற்கும்படியை காண வர வேண்டும் –

நின் பல் நிலா முத்தம் –
ஒளியை உடைய பல் ஆகிற முத்துக்களின் வரிசை –நிலா ஒளி -திரு முத்துக்களின் தேஜஸ்

தவழ் கதிர் முறுவல் செய்து –
கதிர் தவழ் முறுவல் செய்து –ஒளி உள் அடங்காமல் -புறம்பே தவழும்படி-புன்முறுவல் செய்து-
அன்றிக்கே-
நின் பல் நிலாக்-கதிர் முத்தம் தவழ் முறுவல் செய்து -என்று பிரித்துக் கூட்டி-
நின் பல்லின் உடைய மிக்க ஒளியானது திரு அதரத்திலே-தவழும்படி முறுவல் செய்து -என்னுதல்-என்றது
திரு அதரத்தின் நின்றும் மிக்க ஒளி புறப்படும்படி ஒளி செய்து -என்றபடி-
முத்தம் -திரு அதரம்

நின் திருக் கண் தாமரை தயங்க நின்று அருளாய் –
திருக் கண்கள் உடைய புன் முறுவல் இருக்கிறபடி –
தயங்குகையாவது-அப்போது பிறந்த ஒளி ஆதல்-
கடல் சலித்தால் போலே அசைந்து வருகிற படியைச் சொல்லிற்று ஆதல் –

காண வந்து நின்று அருளாய் –
முந்துற நாலடி வந்து -பின்னை அதுவும் மாட்டாதே-
செயல் அற்றவனாய் நிற்கும் நிலையைக் காண வேண்டும் –

நல் பவளம் படர்க் கீழ் சங்கு உறை பொருநல் தண் புளிங்குடி கிடந்தானே –
நல்ல பவளத் தூறுகளின் கீழே-சங்குகள் கேடு அற்று வசிக்கிற திருப் பொருநலை உடைத்தாய் –
சிரமத்தை நீக்கக் கூடியதான-திருப் புளியங்குடியில் திருக் கண் வளர்கின்றவனே –
படர் -தூறு -என்றது –
அவ் ஊரில் உள்ள பொருள்களுக்கு தீங்கு செய்வாருக்கு அஞ்சி வசிக்குமது அல்லை ஆயிற்று -என்றபடி-

அத் தேசத்தின் தன்மை இதுவாக -எனக்கு நீ கிடைப்பாயோ கிடையாயோ -என்று நான்-
அஞ்சும்படி இருக்கிறது என் என்கிறார் -என்றபடி –

கவளம் மா களிற்றின் –
கவளம் கொண்டு இருப்பதான பெரிய யானையினது-
கவளம் கொண்ட என்றது -மதத்தால் இன்புற்ற யானை -என்றபடி –
இதனால் இதற்கு முன்பு இடர்ப்பட்டு அறியாத யானை என்பதனை தெரிவித்தவாறு –

இடர் கெட –
வாராய் என் ஆர் இடரை நீக்காய் -சிறிய திரு மடல் -50-என்கிறபடியே –
தன் வாயால் -ஆர் இடர் -என்னும்படி அன்றோ இடரின் கனம் –
ஆனையின் துயரம் -பெரிய திருமொழி -2-3-9-என்று நெஞ்சு உளுக்கும் படி அன்றோ பட்டது –

தடத்து –
தன் நிலம் அல்லாத பொய்கையிலே மிகச் சிறிய பொருளின் -முதலையின் -கையில் அகப்பட்டு-
மாற்று வினை செய்வதற்கு இடம் இன்றிகே இருக்கும்படியான ஆபத்து போம்படியாக –
தடம் -எனபது-கரைக்கும் பொய்கைக்கும் பெயர் –

காய் சினம் பறவை ஊர்ந்தானே –
பகைவர்களை காயும் சினத்தை உடைய பெரிய திருவடியை –
அவன் வேகம் போராமை அவனை நடத்திக் கொண்டு வந்து தோற்றிலையோ-
தோள் மேலே திருவடி வைத்து ஹும்காரம் -இப்படியே சில திவ்ய தேசங்களில் சேவை –
அவ் யானையின் நிலை காண் – என் நிலை –அதற்க்கு தோற்றினாப் போலே என் முன்னே வந்து-
தோற்றி அருள வேண்டும் –
கருமுகில் தாமரைக் காடு பூத்து நீடு
இருசுடர் இருபுறத்து ஏந்தி ஏடு அலர்த்
திருவொடும் பொலிய ஓர் செம் பொன் குன்றின் மேல்
வருவ போல் கலுழுன் மேல் வந்து தோற்றினான் -கம்பர்

———————————————————————————————–

காய்ச்சினப் பறவை யூர்ந்து
பொன்மலையின் மீமிசைக் கார்முகில் போல்
மாசின மாலி மாலிமான் என்று
அங்கவர் படக் கனன்று முன்னின்ற
காய்சின வேந்தே கதிர் முடியானே
கலி வயல் திருப் புளிங்குடியாய்
காய்சின வாழி சங்கு வாள் வில் தண்டேந்தி
எம்மிடர் கடிவானே–9-2-6-

யுகாவாதார் முன் அகப்பட பெரிய திருவடி மேல் எழுந்து அருளி –
காய்ச்சினப் பறவை யூர்ந்து-பொன்மலையின் மீமிசைக் கார்முகில் போல்-கனக மலை -மேரு பர்வதம் போலே -காள மேகம் போலே
-காய்ந்த சினம் -பிரதி பஷத்தின் மேல் காலாக்கினி போலே -மாசின மாலி மாலிமான் என்று–மாலி சுமாலி மால்யவான் –
அங்கவர் படக் கனன்று முன்னின்ற-உத்தர ராமாயணம் -அகஸ்தியர் பெருமாள் இடம் சொல்லும் கதை –
யுத்த பூமியில் அழியப்பட -காலாக்கினி சத்ருச கோபம் -சமுத்திரம் போல காம்பீர்யம் -பூமி போலே க்ஷமை -ஹிமவான் போலே ஸ்தைர்யம் –
காய்சின வேந்தே கதிர் முடியானே-விரோதிகளை எரிக்க வல்ல -சிம்ம சொப்பனம் -தேஜஸ் -இப்பொழுது பட்டொளி வீசி பரக்க –
கலி வயல் திருப் புளிங்குடியாய்–ஆஸ்ரித அர்த்தமாக -காய்சின வாழி சங்கு வாள் வில் தண்டேந்தி-பஞ்சாயுதங்கள்
எம்மிடர் கடிவானே–பெருமாள் திரு நாமம் -உத்சவர் -பூமி பாலன் காய்ச்சின வேந்து -உத்சவர்களுக்கும் பாசுரம்
-தேவ பிரான் -அரவிந்த லோசன் -பொலிந்து நின்ற பிரான் கண்டீர் –
அனுபவ விரோதிகள் -தேவர் சேவை சாதிக்கப் போகுமே -அனுபவ அலாப ரூப துக்கம் –
கீழே காய்ச்சின பறவை ஊர்ந்து -திருத் தண் தாமரை கண் -தயங்க சேர்ந்து அன்வயம்

நீர் விரும்பினவற்றை செய்ய ஒண்ணாதபடி-தடைகள் பிரபலமாக அன்றோ இருக்கின்றன -என்ன
மாலி சுமாலி மால்யவான் என்னும் இவர்களைக் காட்டிலும்-வலியவோ என் விரோதிகள் -என்கிறார் –

காய்ச்சினப் பறவை யூர்ந்து –
பகைவர்கள் இடத்து உனக்கு கண்ணோடிலும்-கண் அற்று அழியச் செய்யும் -பெரிய திருவடியை நடத்தி –

பொன்மலையின் மீமிசைக் கார்முகில் போல் –
அப்பொழுது இருக்கும்படி –
மேருவைக் கினியக் -கபளீகரிக்க -காளமேகம் படிந்தாப் போலே ஆயிற்று இருப்பது –
இப்பொழுது இது சொல்லுகிறது-பெரிய திருவடி முதுகில் இருப்பை காண்கைக்காக-

மாசின மாலி –
பெரிய சினத்தை உடையனாய்க் கொண்டு வந்த மாலி-

மாலிமான் -என்று அங்கவர் படக்-
மகானான மாலி சுமாலி -என்றபடி -என்ற அவர் அங்குப்பட-என்கிறவர்கள் -அங்கே முடியும்படியாக-என்று –

கனன்று முன்னின்ற –
சீறி அவர்கள் முன்னே நின்ற-
வடிவைக் கண்ட போதே எதிரிகள் முடியும்படியாக அன்றோ வீரம் இருப்பது –ஆதலின் முன் நின்ற -என்கிறார் –

காய்சின வேந்தே-
திருநாமம் –காயும்சினத்தை உடைய நிர்வாஹகனே -என்றபடி –

கதிர் முடியானே –
விளங்குகின்ற திருமுடியை உடையவனே -என்றது-
நீ பாது காப்பதற்கு முடி சூடி இருக்க -நான் இழக்கவோ -என்கிறார் என்றபடி-

கலி வயல் திருப் புளிங்குடியாய்-
நிறைந்த வயல்கள் உடைய திருப் புளியங்குடியில்-திருக் கண் வளர்ந்து அருளுகிறவனே-
நீ சேய்மையில் உள்ளவனாய் தான் நான் இழக்கிறேனோ -என்பார்-திருப் புளிங்குடியாய் -என்கிறார் –

காய்சின வாழி சங்கு வாள் வில் தண்டேந்தி எம்மிடர் கடிவானே –
காயும் சினத்தை உடைய திரு ஆழி முதலான திவ்ய ஆயுதங்களைத் தரித்தது-
அடியார்கள் உடைய ஆபத்தைப் போக்குகைக்காக அன்றோ –
எம் இடர் கடிவானே -திருக்கண் தாமரை தயங்க நின்று அருளாய் –என்று மேல் பாசுரத்தோடு கூட்டி வினை முடிக்க –

——————————————————————————————-

எம்மிடர் கடிந்து இங்கு என்னை யாள்வானே
இமையவர் தமக்கும் ஆங்கனையாய்
செம்மடல் மலரும் தாமரைப் பழனத்
தண் திருப் புளிங்குடிக் கிடந்தாய்
நம்முடை யடியார் கவ்வை கண்டுகந்து
நாம் களித்துள நலம் கூர
இம்மட வுலகர் காண நீ யொரு நாள்
இருந்திடாய் எங்கள் கண் முகப்பே–9-2-7-

அளவிலிகள் எங்கள் உடன் -அளவுடையோர் நித்ய ஸூ ரிகள் -நீதி வானவர் -சேஷி சேஷ பாவம் அறிந்து பரிமாறுவார்கள்
-அசாதாரண சேஷர்கள்-அனுபவிக்கும் கிளர்த்தியைக் கண்டு நாங்களும் காணும் படி
எம்மிடர் கடிந்து இங்கு என்னை யாள்வானே-அவித்யாதி -சகல துக்கங்களையும் போக்கி -கைங்கர்யம் ஏற்றுக் கொண்டு
-அநிஷ்ட நிவ்ருத்தி -இஷ்ட பிராப்தி -இங்கு –
இமையவர் தமக்கும் ஆங்கனையாய்-அநிமிஷர் -அவர்களுக்கும் இப்படியே அநிஷ்டம் நிவ்ருத்தி இஷ்ட பிராப்தி அங்கும் -ரஷிக்கும் அவனாய்
இடர் கடித்தால் தானே கைங்கர்யம் பண்ண முடியும் –
செம்மடல் மலரும் தாமரைப் பழனத்-தண் திருப் புளிங்குடிக் கிடந்தாய்– சிவந்த மடல்கள்
நம்முடை யடியார் கவ்வை கண்டுகந்து-அசாதாரண சேஷ பூதர்கள் ஸூ ரிகள் -ஆனந்தம் களிப்பு -அனுபவ ஜனித கோலாகலத்தை கண்டு
நாம் களித்துள நலம் கூர-நாங்கள் ஆனந்திப்பிக்க -பிரேமம் வளர -இம்மட வுலகர் காண நீ யொரு நாள்-ஸுலப்யம் காணும் படி –
இருந்திடாய் எங்கள் கண் முகப்பே-மடப்பம் உள்ள தாழ்ந்தவர்களும் காணும் படி -ஒரு நாள் ஆகிலும் இருந்து சேவை சாதித்து அருள வேணும் –

வலி அற்றவர்களோடு–வலி மிக்கவர்களோடு–வாசி அறக் காப்பவனான நீ-
நாங்கள் வாழும்படி கண் எதிரே ஒரு நாள் இருக்க வேண்டும் -என்கிறார் –

எம்மிடர் கடிந்து இங்கு என்னை யாள்வானே-
எங்கள் உடைய பிறவி காரணமாக வந்த எல்லா துக்கங்களையும் போக்கி –
பகவானுடைய ஞானத்துக்கு அடைவு இல்லாத இந்த உலகத்திலே என்னை அடிமை கொள்ளுகின்றவனே –

இமையவர் தமக்கும் ஆங்கனையாய்-
ஒரு கைம்முதலும் இல்லாத எங்களுக்கு அன்றிக்கே –
ஈச்வரோஹம் –நான் ஈஸ்வரன் -என்று இருக்கின்ற பிரமன் சிவன் முதலாயினோர்கட்கும்-
அங்கு அப்படி நிர்வாஹகன் ஆனவனே –

செம்மடல் மலரும் தாமரைப் பழனத்-
சிவந்த மடல் மலரா நின்றுள்ள தாமரைகள் பொருந்திய நீர் நிலங்களை உடைய

தண் திருப் புளிங்குடிக் கிடந்தாய் –
சிரமத்தை போக்குகிற திருப் புளிங்குடியில் திருக் கண் வளர்கின்றவனே -என்றது
உள்ளும் புறம்பும் தாமரையாகவே இருக்கின்றன -என்றபடி –
கரை பொருது ஒழுகும் காவிரி ஆறே
ஆற்றிடைக் கிடப்பது ஓர் ஐந்தலை அரவே
அரவம் சுமப்பதே ஓர் அஞ்சன மலையே
அம்மலை பூத்தது ஓர் அரவிந்த வனமே
அரவிந்த மலர் தொறும் அதிசயம் உளதே
உவப்புடன் ஒரு கால் நோக்கிப்
பவக்கடல் கடக்கும் பரிசு பண்ணினவே -திருவரங்கக் கலம்பகம் -73

நம்முடை யடியார் கவ்வை கண்டுகந்து –
உன் அடியார் உன்னை அனுபவிக்கிற ஆரவாரத்தை கண்டு நாங்கள் உகந்து –

நாம் களித்துள நலம் கூர –
நாம் களித்து உளம் நலம் கூர –அந்த உகப்பு தலை மண்டை இட்டு –
மனத்திலே சினேகமானது மேன்மேலும் என மிக்கு வர –

இம்மட வுலகர் காண –
இந்த உலகத்தில் அறிவு கேடராய்-இடக்கை வலக்கை அறியாதே மனிதர்களும் கண்களாலே காணும்படியாக –

நீ யொரு நாள் இருந்திடாய் எங்கள் கண் முகப்பே –
எங்கள் கண் வட்டத்திலே ஒரு நாள் இருந்து அருள வேண்டும் -என்றது –
நித்ய சூரிகள் எப்பொழுதும் பார்த்துக் கொண்டே இருப்பதற்கு விஷயமான நீ-
ஒரு நாள் எங்கள் கண்ணுக்கும் விஷயமாய் இருந்தால் ஆகாதோ -என்கிறார் என்றபடி-
உன்னுடைய காட்சி அதிகாரத்தை உடைய ஒரு சிலர்க்கேயாய் இருக்க வேண்டுமோ -என்பார்-எங்கள் கண் முகப்பே -என்கிறார் –

——————————————————————————————–

எங்கள் கண் முகப்பே யுலகர்கள் எல்லாம்
இணை யடி தொழுது எழுது இறைஞ்சி
தங்கள் அன்பாரத் தமது சொல் வலத்தால்
தலைச் தலைச் சிறந்து பூசிப்ப
திங்கள் சேர் மாடத் திருப் புளிங்குடியாய்
திருவைகுந்தத் துள்ளாய் தேவா
இங்கண் மா ஞாலத்தி தனுளும் ஒரு நாள்
இருந்திடாய் வீற்று இடம் கொண்டே–9-2-8-

அந்த விபூதியில் அன்றியே சகல லோகத்தாரும் விழுந்து -இந்த விபூதியில் வணங்கும் படி உன் வாசி தோன்ற எழுந்து அருள வேணும் –
எங்கள் கண் முகப்பே யுலகர்கள் எல்லாம்-இணை யடி தொழுது எழுது இறைஞ்சி-தொழுது எழுந்து ஸ்தோத்ரம் பண்ணி -மூன்று கிரியைகள்
-பாரதந்தர்யம் தோன்றும்படி தங்கள் அன்பாரத் தமது சொல் வலத்தால்–பக்தி -உளன் நலம் கூர கீழே -யுக்தி பல அனுரூபமாக
தலைச் தலைச் சிறந்து பூசிப்ப–அன்பு பெருகி -தொழுது எழுந்து -பாடி -அன்பு வழிந்து- மேல் விழுந்து -ஆடிப்பாடி
-அஹம் அஹம் மிகையாய் நாம் முன்னே -பஹு முக ஸ்தோத்ரம்
திங்கள் சேர் மாடத் திருப் புளிங்குடியாய்–சந்திரன் வரை ஓங்கிய மாடங்கள் –
திருவைகுந்தத் துள்ளாய் தேவா-ஸ்ரீ வைகுண்டத்தில் -ஸுலப்ய தேஜஸ் கொண்டு -திவு காந்தி-
இங்கண் மா ஞாலத்தி தனுளும் ஒரு நாள்-இருந்திடாய் வீற்று இடம் கொண்டே–சுட்டி இ -பெரிய லோகம் -திவ்ய தேசம் இருப்பதால் பெருமை
-இருள் தரும் மா ஞாலம் இருந்தாலும் ஸ்ரீ மத்தான -மேன்மை தோன்றும்படி பற்றாசாக வெளிப்படுத்த இருந்து அருள வேணும் –

பரம பதத்தில் அன்றோ-வீற்று இருத்தலின் அழகு-காட்டலாவது-என்ன –
அவ்விருப்பின் அழகினை நாங்கள் காணத்-திருப் புளிங்குடியில் ஒரு நாள் இருந்து அருள வேண்டும் –என்கிறார் –

எங்கள் கண் முகப்பே -இருந்திடாய் –
எங்கள் கண் முகப்பே இருக்க வேண்டும்-அது செய்யும் இடத்து –

யுலகர்கள் எல்லாம் இணை யடி தொழுது எழுது இறைஞ்சி –
உலகத்துள்ளார் அடங்க -திருவடிகளில் உண்டான சேர்த்தி அழகு கண்டு-
திருவடிகளில் விழுவது எழுவதாய்க் கொண்டு வணங்கி –

தங்கள் அன்பாரத் –
தங்கள் பக்தி மிக்கு வர –

தமது சொல் வலத்தால் –
தமது ஆற்றலுக்கு தகுதியான சொற்களாலே –என்னுதல்
அன்றிக்கே –
தாம் தாம் சொல்ல வல்ல அளவுகளாலே -என்னுதல் –
அந்தப் புராண புருஷனைப் பற்றி நான் அறிந்த அளவு சொல்லுகிறேன் -என்பது ஸ்ரீ நாராயணீயம்
யதாஜ்ஞ்ஞானம் து வஷ்யாமி புருஷம் தம் சனாதனம் -ஸ்ரீ நாராயணீயம் –
அதாவது
ஈஸ்வரன் கடாக்ஷம் பள்ள மடை என்பதால் வித்வத் கோஷ்டி -ஸ்ரீ வைஷ்ணவ சம்ப்ரதாயம் விட்டு – -யம்ச்ச ராம பஸ்யதி –
-இடையர் கோஷ்டியில் புகுந்து -அங்கும் இருந்து -அவர்கள் சொன்ன வார்த்தையும் -இவர் சொன்ன வார்த்தையும் –
நூறு பிராயம் புகுவீர் –பொன்னாலே பூணூல் இடுவர்-பழம் உண்பீர்-பால் உண்பீர் –அழுத்த இரட்டை உடுப்பீர் –
என்பன போன்று சொல்லுகை —
வங்கி புரத்து நம்பி -விஜயஸ்வ -வெற்றி உண்டாக -என்ன-ஆண்டான் சொன்ன வார்த்தையை நினைவு கூர்வது –
அங்கு சென்றாலும் முரட்டு சம்ஸ்க்ருதம் விட்டீர் இல்லீரே-எங்கே இருந்தாலும் நாம் நாமே காணும் இங்கே எழுந்து அருளீர் –

தலைச் தலைச் சிறந்து பூசிப்ப –
ஒருவர்க்கு ஒருவர் மேல் விழுந்து மிகவும் துதித்துக் கொண்டாட –

திங்கள் சேர் மாடத் திருப் புளிங்குடியாய் –
இங்கும் அங்கும் திரிந்து கொண்டே இருக்கிற சந்த்ரனுக்கு-திரிந்து வருகையாலே உண்டான இளைப்பு-
எல்லாம் ஆறும் படியாக
இருக்குமாயிற்று மாடங்களின் உடைய ஒக்கம் –அத் திவ்ய தேசத்தில் எழுந்து அருளி இருக்கிறவனே –

திருவைகுந்தத் துள்ளாய் –
அவ்வளவே இன்றிக்கே-திரு வைகுந்தத்திலே நின்று அருளுகின்றவனே –

தேவா –
தீவு கிரீடா –பரம பதத்தில் காட்டில் இவ்வுலகத்தில் நிலையால் வந்த புகர் –

இங்கண் மா ஞாலத்தி தனுளும் ஒரு நாள் இருந்திடாய் –
இந்தப் பெரிய பூமியிலே-திருப் புளிங்குடியிலேயும் ஒரு நாள் இருந்து அருள வேணும் –
இருக்கும் இடத்தில் –

வீற்று இடம் கொண்டே –
பரமபதத்தில் இருக்குமாறு போலே உன்னுடைய வேறுபாடு-தோற்ற இருக்க வேண்டும்
இதனுள்ளும் -என்பதற்கு கருத்து என் என்ன –
சாய்ந்து அருளின அழகு கண்டோமுக்கு-இவன் இருந்தால் எங்கனே இருக்கிறதோ என்றும்-
இப்படி இருக்கிறவன் தான் நின்றால் எங்கனே இருக்கிறதோ என்றும்-
இங்கனே சில விருப்பங்கள் பிறக்கும் அன்றோ இவர்களுக்கு-அது வேறு ஒரு படி நமக்கு-
இவை எல்லாம் நரகத்திற்கு காரணமான விஷயங்களிலே உண்டு-பகவத் விஷயத்தில் தெரியாது
செய்த எல்லாம் பரிதாகையும் அதற்கு மேலே வேறு சில செயல்களிலே-
ஆசைப்படுகையும் எல்லாம் நமக்கு இவ் உலக விஷயங்களிலே உண்டாய் இருக்கும் –இப்படி இருக்குமோ என்று அறியும் இத்தனை-

————————————————————————————

வீற்று இடம் கொண்டு வியன் கொள் மா ஞாலத்து
இதனுளும் இருந்திடாய் அடியோம்
போற்றி யோவாதே கண்ணினை குளிரப்
புது மலர் ஆகத்தைப் பருக
சேற்றிள வாளை செந்நெலூடு களும்
செழும் பணைத் திருப் புளிங்குடியாய்
கூற்றமாய் அசுரர் குல முதலரிந்த
கொடு வினைப் படைகள் வல்லானே–9-2-9-

நிரதிசய சுகுமாரமான -இந்த விபூதியில் இந்த திவ்ய தேசத்தில் இருந்து அருளி சேவை சாதிக்க வேண்டும்
சேற்றிள வாளை செந்நெலூடு களும்–தன்னிலம் -வாளை மீன் இளகிப் பதித்து -வா வா போகு வந்து ஒரு கால் கண்டு போகு போலே
-பஞ்ச விம்சதி -உயர்ந்த சென் நெல் கதிர்கள் -செழும் பணைத் திருப் புளிங்குடியாய்-
கூற்றமாய் அசுரர் குல முதலரிந்த-யமனாய் பிரதிபக்ஷத்துக்கு
கொடு வினைப் படைகள் வல்லானே-பஞ்ச ஆயுதங்கள் தரித்து -அசுரர் குலங்களை-நிரசித்து -கர்ப்ப பர்யந்தமாக –
அதுக்கு ஈடாக பஞ்ச ஆயுதங்கள் கொண்டு -விதேயமாக ஏந்திக் கொண்டு –
வீற்று இடம் கொண்டு வியன் கொள் மா ஞாலத்து-இதனுளும் இருந்திடாய் அடியோம்-இந்த திவ்ய தேசத்திலும்
போற்றி யோவாதே கண்ணினை குளிரப்-லோசனாம்-கண்களால் கடாக்ஷித்து பருகினால் போலே
புது மலர் ஆகத்தைப் பருக-திரு மேனி -புதிய மலர் -அப்பொத்தே அலர்ந்த மலர் போலே –
பக்திக்கு அனுரூபமாக -சர்வாதிகம் தோற்ற -விஸ்தாரமாக சிலாக்கியமான ஜகத்திலும் இருந்து சேவை சாதிக்க வேண்டும் –

இவ்விருப்பில் வாசி அறியாத-இவ் உலகத்தாருக்கு
நடுவில் இருக்கிறது என் -என்னில் -ருசி உடைய நாங்கள் கண்டு அனுபவிக்க –என்கிறார்-

வீற்று இடம் கொண்டு –
சேஷியாய் இருக்கும் தன்மையால் வந்த வேறுபாடு தோன்றும்படி –

வியன் கொள் மா ஞாலத்து இதனுளும் இருந்திடாய் –
அகன்றதான பெரிய மண் உலகமான இதிலேயும் இருந்திடாய்-
உன்னைக் கொண்டு ஒரு கார்யம் இல்லாத இப்பூ உலகத்திலும் -என்பார் –ஞாலத்து இதனுளும் -என்கிறார்
அன்றிக்கே –
இதனுளும் இருந்திடாய் -என்பதற்கு-இந்த திருப் புளியங்குடியாகிற திருப் பதிலேயும் இருந்திடாய் -என்னுதல் –
பரம பதத்தில் உன்னை ஒழிய செல்லாமை உடையார் முன்னே இருந்தாய்-என்னும் இது போருமோ -என்பார் -ஞாலத்து இதனுளும் இருந்திடாய் -என்கிறார் –
சாய்ந்து அருளின போது இருக்கும் இருப்பின் அழகை-அனுபவிப்பித்து அருளிற்று-
இனி இருந்தால் இருக்கும் அழகையும் அனுபவிப்பித்து அருள வேண்டும் -என்பார்-இதனுளும் -என்று உம்மை கொடுத்து ஓதுகின்றார் –
நமக்கு இவை எல்லாம் இங்கே காணலாம் அன்றோ –
சாய்ந்து அருளின அழகு பெரிய பெருமாள் பக்கலிலே காணலாம்-
நின்று அருளின அழகு நம் பெருமாள் பக்கலிலே காணலாம்-
இருப்பில் உண்டான அழகு பெரிய பிராட்டியார் பக்கலிலே காணலாம் -என்று பட்டர் அருளிச் செய்வர் –
நாம் இங்கு இருக்க நீர் பெறப் புகுகிற பேறு யாது -என்ன-அருளிச் செய்கிறார் மேல் –
அடியோம் –
அவ் விருப்பு பட விட-அதுவே ஜீவனமாக இருக்கிற நாங்கள் –

போற்றி –
இவ் இருப்பு -இங்கனே நித்யமாக செல்ல வேண்டும் என்று-மங்களா சாசனம் செய்து –

யோவாதே –
உச்சி வீடு விடாதே –

கண்ணினை குளிரப் –
காணப் பெறாமையாலே கமர் பிளந்து கிடந்த கண்கள்-விடாய் எல்லாம் தீர்ந்து குளிரும்படியாக –

புது மலர் ஆகத்தைப் பருக –
செவ்விப் பூ போலே இருக்கிற-திரு மேனியை அனுபவிக்கும்படியாக -என்றது –
மலர்ந்த மலர் போன்ற மிருதுவான வடிவினை-திருக் கண்களால் பருகுவார் போலக் குளிரக் கடாஷித்து
வார்த்தை அருளிச் செய்தார் -என்கிறபடியே –
தஸ்ய தத் வசனம் ஸ்ருத்வா ராமோ வசனம் அப்ரவீத்-வசஸா சாந்தயித்வா ஏனம் லோசநாப்யாம் பிபன்னவ-யுத்தம் -21-6-
எப்பொழுதும் அனுபவிக்கப் பெறுகையை தெரிவித்தபடி –

சேற்றிள வாளை செந்நெலூடு களும் செழும் பணைத் திருப் புளிங்குடியாய் –
செந்நெலின் நடுவே சேற்றிலே-இருபத் தைந்து வயசு படைத்த முக்தர்கள் போலே இருக்கிற
வாளைகள் களித்து துள்ளா நிற்கின்ற அழகிய நீர்-நிலத்தை உடைய திருப் புளிங்குடியாய் –
பணை –
மருத நிலமுமாம் –
இதனால் அவ் ஊரில் உள்ள பொருள்கள் அடைய விரும்பினவற்றை பெற்ற காரணத்தாலே
களித்து வாழும்படியான ஊர் -என்பதனைத் தெரிவித்த படி –

கூற்றமாய் அசுரர் குல முதலரிந்தகொடு வினைப் படைகள் வல்லானே –
பகைவர்களுக்கு கூற்றமாய் கொண்டு-அவர்கள் உடைய குலத்தை முதலிலே அரிந்து பொகடுமவனாய்-
அதற்கு கருவியாக கொடிய தொழில்கள் உடைய திவ்ய ஆயுதங்களை உடையவனாய் -இருக்கிறவன் -என்னுதல் –
இப்போது இது சொல்கிறது
இதற்கு முன்பு தம்முடைய விரோதிகளை போக்கினபடிக்கு எடுத்துக் காட்டு -என்னுதல்-
உனக்கு என்ன குறை உண்டாய் இழக்கிறேன் -என்னுதல்-

—————————————————————————————–

கொடு வினைப் படைகள் வல்லையாய்
அமரர்க்கிடர் கெட வசுரர்கட்கிடர் செய்
கடு வினை நஞ்சே என்னுடை யமுதே
கலி வயல் திருப் புளிங்குடியாய்
வடி விணை யில்லா மலர்மகள்
மற்றை நிலமகள் பிடிக்கும் மெல்லடியை
கொடு வினையேனும் பிடிக்க நீ யொருநாள்
கூவுதல் வருதல் செய்யாயே–9-2-10-

அடிமை கொள்ளும் படி -பிராட்டிமார் போலே -செய்ய வேண்டும் என்கிறார் -கூப்பிடு தூரம் தானே -இந்த திவ்ய தேசம் –
கொடு வினைப் படைகள் வல்லையாய்-விரோதி விஷயத்தில் –
அமரர்க்கிடர் கெட வசுரர்கட்கிடர் செய்-அனுகூலர் தேவர்கட்க்கு -பிரதி கூலர் அழியும் படி
கடு வினை நஞ்சே என்னுடை யமுதே-சடக்கென வியாபாரிக்கும் நஞ்சு -நச்சு மா மருந்தம் என்கோ-விரும்புதல்
-சொல்லு மட்டும் அங்கு -அனன்யா பிரயோஜனம் எனக்கு அமுது
கலி வயல் திருப் புளிங்குடியாய்-வடி விணை யில்லா மலர்மகள்-அசி தீக்ஷணா-துல்ய சீல வாயோ வ்ருத்திம்
மற்றை நிலமகள் பிடிக்கும் மெல்லடியை-ச்வா பாவிக்க மார்த்த்வம் கொண்ட திருகி கைகளால் -நிரதிசய ஸுகுமார்யம் உடைய திருவடிகள்
கொடு வினையேனும் பிடிக்க நீ யொருநாள்–மீண்டும் கொடு வினையெனும் -கண்கள் சிவந்து ஆனதே -கொலை கொலை போலே -சந்தோஷம் -உடன்
அடியேனும் பிடிக்க -ஒரு நாளாவாவது செய்து அருள வேணும் –
கூவுதல் வருதல் செய்யாயே–பிரிக்க விருப்பம் இல்லை கூவுதல் -பிரிய மாட்டார்கள் -வருதல் என்கிறார்

எல்லை இல்லாத இனிமையை உடையதான-உன் திருவடிகளில் நானும் வந்து அடிமை செய்யும் படி
என்னை அங்கே அழைத்தல்-அல்லது நீ இங்கே வருதல் செய்ய வேண்டும்-என்கிறார் —

கொடு வினைப் படைகள் வல்லையாய் –
உனக்கு அடியவர்களாய் இருந்தும்-பகைமை கொண்டவர்கள் பக்கல்-நீரிலே நெருப்பு எழுந்தால் போலே சீறி
ஆயுதம் எடுக்க வல்லையாய் -என்றது –
சிலரை அழிய செய்ய -என்றால் ஆற்றல் இல்லாதவனாய் இருக்கையைத் தெரிவித்தபடி –
இறைவன் அப்படி இருப்பானோ -என்ன –
ஆனய ஏனம் ஹரி ஸ்ரேஷ்ட தத்தம் அஸ்ய அபயம் மயா-விபீஷணோ வா சுக்ரீவ யதிவா ராவண ஸ்வயம் -யுத்தம் -18-34-
இராவணன் தானே ஆகிலும் இவனை அழைத்துக் கொண்டு வாரும் -என்னுமவன் அன்றோ –
ஆயின் அவனை கொல்வான் என் என்ன –
கச்ச அனுஜா நாமி ரனார்த்தி தஸ்த்வம் பிரவிச்ய ராத்ரிம் சர ராஜ லங்காம்
ஆச்வச்ய நிர்யாஹி ரதீ ஸ்தன்வீ தாதா பலம் தாஷ்யசி மே ரத்ஸ்த -யுத்தம் -59- 144
கடலை ஆணை செய்து-ஊரை முற்றுகை இட்டு-பின்னை அங்கத பெருமாளையும் புக விட்டு
கையிலே வந்து அகப்பட்டவனை-ராஷேச்வரனான ராவணனே போரில் அடி பட்ட நீ போ-என்று அனுமதி தருகிறேன்
இலங்கைக்குள் சென்று சிரமத்தைப் போக்கிக் கொண்டு-வில்லோடும் தேரோடும் கூடினவனாய் மீண்டும் வா
அப்போது தேரில் இருக்கிற நீ என் வலிமையைப் பார்ப்பாய் –என்று தப்ப விட்டது இன்னும் ஒரு கால் அனுகூலிப்பானோ -என்று
நான் முடிந்தே போம் இத்தனை என்று அதிலே-விரோதத்திலே – முதிர நின்ற பின்பே-கண்ணும் கண்ணநீருமாய் அன்றோ நின்று கொன்றது –
ஆளையா உனக்கு அமைந்தன மாருதம் அறைந்த
பூனை ஆயினை கண்டனை இன்று போய்ப் போர்க்கு
நாளை வா என நல்கினேன் நாகு இளங்கமுகின்
வாளை தாவுறு கோசல நாடுடை வள்ளல் -கம்பர் –
இவர்கள் செய்யும் தீய செயலாலே அழியச் செய்யும் அத்தனை போக்கி-தானாக அழியச் செய்ய மாட்டான் ஆயிற்று

அமரர்க்கிடர் கெட வசுரர்கட்கிடர் செய் –
அசுரர்களாலே தேவர்களால் உண்டான துன்பம் தீரும்படி-அசுரர்களுக்கு துன்பத்தை விளைவிக்கும் –

கடு வினை நஞ்சே-
அப்போதே சடக்கென முடிக்க வற்றாய்-மாற்றும் மருந்து இல்லாத நஞ்சு ஆனவனே –

என்னுடை யமுதே –
அந் நஞ்சு தான் இவர்க்கு அமுதமாய் இருக்கிறபடி-
தமக்கு அமுதம் தேவர்கள் உடைய உப்பு சாறு அன்று என்பர் –என்னுடைய அமுதே -என்கிறார் –

கலி வயல் திருப் புளிங்குடியாய் –
இவ் வமுதினைப் பெறுதற்கு-கடல் கடைதல்-சுவர்க்கத்துக்கு போதல்-செய்ய வேண்டா
திருப் புளியங்குடியில் அண்மையிலே இருக்கிறது இவ் வமுதம் -என்கிறார்
கலி வயல் -நிறைந்த வயல் –

வடி விணை யில்லா மலர்மகள் –
வடிவில் வந்தால் ஒப்பு இன்றிக்கே இருக்கும் -என்றது-பகவானும் ஒப்பு ஆகான் -என்றபடி
துல்ய சீல வயோ வ்ருத்தாம் துல்யாபி ஜன லஷணாம்-ராகவ அர்ஹதி வைதேஹீம் தம் ச இயம் அஸி தேஷணா-சுந்தர -16-5-
பெருமாளுக்கு கருத்த கண்களை உடைய வளான இந்தப் பிராட்டியும் தகுந்தவள்-என்கிறபடியே-எற்றமாயே நின்றது அன்றோ –

மற்றை நிலமகள் –
இந்த விதமான ஏற்றத்தை உடைய பூமிப் பிராட்டியும்-

பிடிக்கும் மெல்லடியை –
அவர்களும் திருவடிகளைப் பிடிக்கப் புக்கால்-பூத்தொடுவாரைப் போலே-
கன்றி விடுமோ -என்று கூசித் தொட வேண்டும்படி ஆயிற்று மிருதுத் தன்மை இருப்பது –அப்படிப் பட்ட திருவடிகளை –

கொடு வினையேனும் பிடிக்க –
கண்கள் சிவந்து -என்ற திருவாய் மொழிக்கு பின்பு-இவர்க்கு தாம் தாழ்ந்தவர் என்னும் நினைவு இல்லை அன்றோ –
அவர்களும் அண்மையில் இருப்பாராய்-சம்பந்தமும் உண்டாய் இருக்க-
நான் இழந்து இருப்பதே -என்று-பாவியேன் -என்பாரைப் போன்று -கொடு வினையேன் -என்கிறார் –

நீ யொருநாள் கூவுதல் வருதல் செய்யாயே –
எல்லை இல்லாத இனியனாய்-அண்மையில் இருப்பவனான நீ-ஸ்வரூபத்தை நோக்குகைக்கு-
ஒரு நாள் அங்கே அழைத்தல் -இங்கே வருதல்-செய்து அருள வேண்டும்-
முற்பட வருதல் என்று இலர் ஆயிற்று-அச் சேர்க்கையை குலைக்க ஒண்ணாது என்னுமதனாலே-
விருப்பம் உடையார் பக்கல் அவனைத் தனியே விட்டு இரார்கள் அன்றோ –
அதனால் கூடக் கொடு வருவார்கள் என்னும் அதனை பற்றச் சொல்லுகிறார்-

——————————————————————————————

கூவுதல் வருதல் செய்திடாய் என்று
குரை கடல் கடைந்தவன் தன்னை
மேவி நன்கு அமர்ந்த வியன் புனல் பொருநல்
வழுதி நாடன் சடகோபன்
நாவில் பாடல் ஆயிரத் துள்ளும்
இவையும் ஓர் பத்தும் வல்லார்கள்
ஓவுதல் இன்றி யுலகம் மூன்று அளந்தான்
அடி இணை யுள்ளத்தோர் வாரே–9-2-11-

பலமாக பகவத் விஷய லாபம் -அருளிச் செய்கிறார் -கூவுதல் வருதல் செய்திடாய் என்று-
குரை கடல் கடைந்தவன் தன்னை-பிரயோஜ நான்தர பரர்களுக்கு கார்யம் -அபேக்ஷித்து -அவனுடைய அங்கீ காரம் பெற்று
மேவி நன்கு அமர்ந்த வியன் புனல் பொருநல்-வார்த்தை கேட்டு சத்தை ஆனதே ஆழ்வாருக்கு –
வழுதி நாடன் சடகோபன்-நிர்வாகர் -நாவில் பாடல் ஆயிரத் துள்ளும்-இவையும் ஓர் பத்தும் வல்லார்கள்-அத்விதீயமான இந்த திருவாயமொழி
ஓவுதல் இன்றி யுலகம் மூன்று அளந்தான்-விட்டு விடாமல் -நிரந்தரமாக -அடி இணை யுள்ளத்தோர் வாரே-அனுசந்திக்கப் பெறுபவர்கள் –

நிகமத்தில் –
இத் திருவாய்மொழி கற்றார்-எப்பொழுதும் நினைக்கப் பெறுவார்-என்கிறார்-

கூவுதல் வருதல் செய்திடாய் என்று குரை கடல் கடைந்தவன் தன்னை –
குரை கடல் கடைந்தவன் தன்னை -கூவுதல் வருதல் செய்திடாய் என்று-ஆயிற்று இவர் சொல்லிற்று
முறை கெடவுமாம்-முறையிலே ஆகவுமாம்-காணும் இத்தனையே வேண்டுவது –
உடைமை இருந்த இடம் உடையவர் வந்து கைப்பிடித்தல் தானே முறைமை -கூவுதல் -உடைமையே வருவது -முறை இல்லாமை
-வருதல் -முறையாக ஆக்கவுமாம் -என்றபடி -பார்யை ஆள் இட்டு அழைக்கை முறை இல்லையே -அதுபோல் கூவுதலும் முறை இல்லை –
குரை கடல் கடைந்தவன் தன்னை —
இந்த விருப்பம் இல்லாதார்க்கும் உடம்பு நோவ கடல் கடைந்து அமுதம்-கொடுத்தவனை ஆயிற்று இவர் விரும்பியது-

மேவி நன்கு அமர்ந்த –
இந்த தன்மையின் நினைவாலே பொருந்தி-கால் தரையிலே பாவினார் ஆயிற்று –

வியன் புனல் பொருநல் வழுதி நாடன் சடகோபன் –
பரந்த புனல் நிறைந்த திருப் பொருநலை உடைய-திரு வழுதி நாட்டுக்கு தலைவரான ஆழ்வார்-

நாவில் பாடல் ஆயிரத் துள்ளும் இவையும் ஓர் பத்தும் வல்லார்கள் –
மனத்தின் துணையும் இன்றிக்கே ஆயிற்றுச் சொல்லிற்று-
அங்கனம் சொன்ன ஆயிரம் பாசுரங்களுள் இந்தப் பத்துப் பாசுரங்களையும் – வல்லவர்கள்
ஓவுதல் இன்றி யுலகம் மூன்று அளந்தான் அடி இணை யுள்ளத்தோர் வாரே –
யுலகம் மூன்று அளந்தான் அடி இணை -யுள்ளத்து -ஓவுதல் இன்றி-ஒர்வாரே
அடியவர்கட்கு சுலபன் ஆனவனுடைய திருவடிகளை மனத்தால்-எப்பொழுதும் அனுபவிக்கப் பெறுவார்-
இத்தனை போதும் இவர் தாம் -இவற்றைப் பெற வேண்டும் -என்னும் ஆசையோடு-
திருக் கண்களால் குளிர நோக்கி அருள வேண்டும்
திருவடிகளை தலைக்கு மேலே வைத்து அருள வேண்டும்
தேவரீர் எழுந்து அருளி இருக்கும் இருப்பைக் காண வேண்டும்
நாய்ச்சிமாரும் தேவருமான இருப்பைக் காண வேண்டும்
உலாவும்படி காண வேண்டும்
புன்முறுவல் இருக்கும் படி காண வேண்டும்-
என்று ஆசைப் பட்ட இவருக்கு அப்போதே கிடையாமையாலே-
இவற்றைப் பெற வேண்டும் என்னும் எண்ணம் தானே பேறு ஆகத் தோற்றிற்று-
இதனைக் கற்றவர்களுக்கும் இந்த எண்ணம் மாறாமலே முடியச் செல்லும் என்கிறார்-
உன்னை அடைந்து இருக்கிற என்னுடைய எண்ணமானது கெடாமல் இருந்ததே ஆனால்-
அதனால் எல்லா காலத்திலும் விரும்பினவற்றை எல்லாம் பெற்றவனாய் இருக்கிறேன் -என்கிறபடியே –
துர்க்க தாவபி ஜாதாயாம் த்வத்கதோ மே மநோ ரத-யதி நாசம் நவிந்தேத தாவதாஸ்மி கருதி சதா -ஜிதந்தா ஸ்தோத்ரம்-
மநோ ரதம் தானே புருஷார்த்தம் -என்ற படி –

——————————————————————————————-

திராவிட உபநிஷத் சங்கதி -ஸ்ரீ வாதி அழகிய மணவாள ஜீயர் –

பந்துத்வ ஸ்வம் அனுகம்பிதம் வந்தும் ஆதவ்
ஆஸன்ன தாமினி புஜகாதி பத்வ சயானாம்
ஸூ அபேக்ஷிதம் முனி அயாச்சத தம் த்வதீய
தஸ்ய ஏக ரூபா சயனேபி துக்கிதோ பூத் –

பந்துத்வ ஸ்வம் அனுகம்பிதம் வந்தும் ஆதவ்-பண்டை யுறவான பரனை
ஆஸன்ன தாமினி புஜகாதி பத்வ சயானாம் -புளிங்குடிக்கே கண்டு
ஸூ அபேக்ஷிதம் முனி அயாச்சத -எல்லா வுறவின் காரியமும் பிரார்த்தித்து -ஆய -அர்த்தம் -கைங்கர்யம் –

——————————————————————————–

திராவிட உபநிஷத் தாத்பர்ய ரத்னாவளி -ஸ்ரீ தேசிகன் –

லஷ்மீ சம்பந்த பூம்னா மித தரணி தயா பத்ம நேத்ரத்வ யோகாத்
ஸ்திதியா ஸ்வைகி சரித்தரைத்தி ஸூ ஹ்ருத் அபஹரணாத்
ஸ்ரீ கஜேந்த்ர அவதாச்சிய தாரக்ஷ்யாம்சவ் அதிருஹ்ய அரி கண நிரஸனாத்
தேவ துஷ் பிரபாவாத் துஷ் கர்ம உன்மூலநத்வாத் ஸூ சிர ஹ்ருதத்தாயா மாதவா சேதியைதி –

1–லஷ்மீ சம்பந்த பூம்னா–பண்டை நாளாலே நின் திரு வருளும் பங்கயத்தாள் திருவருளும்
கொண்டு நின் கோயில் சீய்த்துப் பல்படிகால் குடி குடி வழி வந்து ஆள் செய்யும் தொண்டரோர்க்கு

2–மித தரணி தயா–நீ யொருநாள் படிக்களவாக நிமிர்த்த நின் பாத பங்கயமே தலைக்கணியாய்

3–பத்ம நேத்ரத்வ யோகாத்–தொண்டரோர்க்கு அருளி தடம் கொள் தாமரைக் கண் விழித்து
நீ எழுந்து உன் தாமரை மங்கையும் நீயும் இடம் கொள் மூ வுலகும் தொழ விருந்து அருளாய்

4-ஸ்திதியா ஸ்வைகி சரித்தரைத்தி ஸூ ஹ்ருத் -அபஹரணாத்-நளிர்ந்த சீர் உலகம் மூன்றுடன் வியப்ப
நாங்கள் கூத்தாடி நின்று ஆர்ப்பப் பளிங்கு நீர் முகிலின் பவளம் போல் கனி வாய் சிவப்ப நீ காண வாராயே–

5–ஸ்ரீ கஜேந்த்ர அவதாச்சிய–கவள மாக் களிற்றின் இடர் கெடத் தடத்துக் காய்சினப் பறவை ஊர்ந்தானே

6-தாரக்ஷ்யாம்சவ் அதிருஹ்ய அரி கண நிரஸனாத்–காய்ச்சினப் பறவை யூர்ந்து பொன்மலையின் மீமிசைக் கார்முகில் போல்
மாசின மாலி மாலிமான் என்று அங்கவர் படக் கனன்று முன்னின்ற காய்சின வேந்தே கதிர் முடியானே

7-தேவ துஷ் பிரபாவாத்- துஷ் கர்ம உன்மூலநத்வாத்-எம்மிடர் கடிந்து இங்கு என்னை யாள்வானே இமையவர் தமக்கும் ஆங்கனையாய்

8-9-10–ஸூ சிர ஹ்ருதத்தாயா மாதவா சேதியைதி –எங்கள் கண் முகப்பே யுலகர்கள் எல்லாம் இணை யடி தொழுது எழுது இறைஞ்சி
தங்கள் அன்பாரத் தமது சொல் வலத்தால் தலைச் தலைச் சிறந்து பூசிப்ப–என்றும்
வடி விணை யில்லா மலர்மகள் மற்றை நிலமகள் பிடிக்கும் மெல்லடியை கொடு வினையேனும் பிடிக்க நீ யொருநாள்
கூவுதல் வருதல் செய்யாயே–என்றும்

——————————————————————–

திருவாய் மொழி நூற்றந்தாதி -பாசுரம் 82-பிள்ளை லோகம் ஜீயர் வியாக்யானம்-

அவதாரிகை –

இதில் –
பந்து க்ருத்யம் எல்லாம் செய்ய வேணும் -என்று பேசின ஸ்ரீ ஆழ்வார் பாசுரத்தை அனுவதித்து-
அருளிச் செய்கிறார் -அது எங்கனே என்னில் –
இப்படி நிருபாதிக பந்துவான ஸ்ரீ சர்வேஸ்வரனுக்கு சர்வவித பந்து க்ருத்யமும் செய்ய வேணும்-என்று
ஸ்ரீ திருப் புளிங்குடியிலே போய்ப் புக்கு-அங்கே ஸ்ரீ பிராட்டியாரோடு கூட-
பள்ளி கொண்டு அருளுகிற-ஸ்ரீ காய்ச்சின வேந்தைக் குறித்து –
திருப் பவளத்தைத் திறந்து ஒரு இன் சொல்லுச் சொல்ல வேணும் –
மா ஸூ ச -உபாயத்துக்கு சோகப்படாதே– க்ரியதாம் மாம் வத -கைங்கர்யம் –
திருக் கண்களை அலர விழித்துக் குளிர நோக்கி அருள வேணும்-
திருவடிகளைத் தலைக்கு அலங்காரமாக வைத்து அருள வேணும் –
ஸ்ரீ பிராட்டியும் ஸ்ரீ தேவருமாக திவ்ய சிம்ஹாசனத்திலே எழுந்து அருளி இருக்க வேணும்-
கண் முகப்பே நாங்கள் சசம்ப்ர்ம ந்ருத்தம் பண்ணும்படி உலாவி அருள வேணும்-என்றால் போலே
ஒரு கோடி வெள்ளங்களை-அவர் சந்நிதியிலே-அசல் அறியாதபடி- பிரார்த்திக்கிற பண்டை நாளில் -அர்த்தத்தை
பண்டை யுறவான இத்யாதியாலே அருளிச் செய்கிறார் -என்கை –

——————————————————–

பண்டை யுறவான பரனைப் புளிங்குடிக்கே
கண்டு எனக்கு எல்லா வுறவின் காரியமும் -தண்டற நீ
செய்தருள் என்றே யிரந்த சீர் மாறன் தாளிணையே
உய்துனை என்று உள்ளமே ஓர்—82-

தண்டற -தடை இல்லாமல் –

——————————————————–

வியாக்யானம்–

பண்டை யுறவான பரனைப் –
உலகுக்கு ஓர் முந்தை தாய் தந்தையே முழு வேழு உலகுண்டாய் -என்றும்
தாய் இருக்கும் வண்ணமே யும்மைத் தன் வயிற்றில் இருத்தி உய்யக் கொண்டான் -என்னும்படியும்
எண் திசையும் கீழும் மேலும் முற்றவும் உண்ட பிரான் -என்று
அநாதி சித்தமான சம்பந்தத்தை யுடைய-சர்வ ஸ்மாத் பரனை –
அன்றிக்கே –
கண்கள் சிவந்து -தொடங்கி -நடந்து வருகிற- ஸ்ரீ திரு மந்திர பிரதிபாத்யமான நவவித சம்பந்த யுக்தனான-
சர்வ ஸ்மாத் பரனை -என்றாகவுமாம்-

புளிங்குடிக்கே கண்டு –
ஸ்ரீ திருப் புளிங்குடி கிடந்தானே -என்னும் படி-ஸ்ரீ திருப் புளிங்குடியிலே கண்டு
என் மனக்கே -என்னுமா போலே ஸ்ரீ புளிங்குடிக்கே -என்று இருக்கிறது –

எனக்கு எல்லா வுறவின் காரியமும் –
குடி குடி வழி வந்து ஆட்செய்யும் தொண்டர் -என்றும்
வழி வருகின்ற அடியர் -என்றும்
தொல் அடிமை வழி வரும் தொண்டர் -என்றும்-சொல்லும்படியான எனக்கு
ப்ராதுஸ் சிஷ்யச்ய தாஸ்ய-என்னும்படி -சர்வவித பந்துத்வ காரியமும்-
விகல்பமாக -ஏதாவது ஒரு வழியில் -பரதன் பிரார்த்தனை -எல்லா உறவின் காரியமும் வேணும் -என்கிறார் ஸ்ரீ ஆழ்வார்
தாயே தந்தை என்றும் தாரமே மக்கள் என்றும் ஸ்ரீ திருமங்கை ஆழ்வார் –1-9–

தண்டற நீ செய்தருள் என்றே யிரந்த –
தண்டு -விளம்பம்-விளம்பம் இன்றிக்கே -என்னுதல்
பரப்ரேரிதனாய் அன்றிக்கே -என்னுதல் –
இவற்றில் ஒன்றிலும்-இடை விடாமல்-தடை அற தேவர் நடத்தி அருள வேணும் என்று அர்த்தித்து -என்னுதல் –

அதாவது –
சோதிவாய் திறந்து உன் தாமரைக் கண்களால் நோக்காய் -என்றும்
நின் பாத பங்கயமே தலைக்கு அணியாய் -என்றும்
நீ எழுந்து உன் தாமரை மங்கையும் நீயும் இடம்கொள் மூ வுலகும் தொழ இருந்து அருளாய் -என்றும்
கனி வாய் சிவப்ப நீ காண வாராய் -என்றும்
நின் திருக் கண் தாமரை தயங்க நின்று அருளாய் -என்றும்
காய்சினப் பறவை ஊர்ந்து -காய்சின ஆழி சங்கு வாள் வில் தண்டு-ஏந்தி எம் இடர் கடிவானே -என்றும்
இம் மட வுலகர் காண நீ ஒரு நாள் இருந்திடாய் எங்கள் கண் முகப்பே -என்றும்
இருந்திடாய் வீற்று இருந்து கொண்டே -என்றும்
வடிவிணை இல்லா மலர் மகள் மற்றை நிலமகள் பிடிக்கும்
மெல்லடியைக் கொடு வினையேனும் பிடிக்க-நீ ஒரு நாள் கூவுதல் வருதல் செய்யாயே -என்றும்
இப்படி
ஆத்ம தர்சன-பரமாத்மா -தர்சனம் –பல அனுபவ-பரம்பரையை கூவுதல் வருதல் என்று முடுக விட்ட படி -என்கை-
இப்படி செய்து அருள வேணும் -என்று அர்த்தித்த-

சீர் மாறன் தாளிணையே –
கைங்கர்ய சம்பத்தை -யுடையவர்-என்னுதல்
பக்த்யாதி குணங்களை யுடையவர்-என்னுதல் –
ஏவம் விதராண ஸ்ரீ ஆழ்வார் திருவடிகளை –

உய்துனை என்று உள்ளமே ஓர்-
நாசத்தை விளைக்கும் துணை போல்-அன்றிக்கே-உஜ்ஜீவனத்தைப் பண்ணும் துணை என்று
மனசே-அனுசந்தித்துப் போரு-என்கிறார் –

—————————————————————————————-

ஸ்ரீ கந்தாடை அப்பன் ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம் .
ஸ்ரீ பிள்ளை லோகம் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ வாதிகேசரி அழகிய மணவாள ஜீயர் திருவடிகளே சரணம் –
ஸ்ரீ அழகிய மணவாளப் பெருமாள் நாயனார் திருவடிகளே சரணம் –
ஸ்ரீ பெரிய வாச்சான் பிள்ளை திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ நம் பிள்ளை திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ நஞ்சீயர் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ திருக் குருகைப் பிரான் பிள்ளான் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ மதுரகவி ஆழ்வார் திருவடிகளே சரணம் –
ஸ்ரீ பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம்-

பகவத் விஷயம் காலஷேபம் -170- திருவாய்மொழி – -9-1-1….9-1-11–ஸ்ரீ உ. வே. வேளுக்குடி ஸ்வாமிகள்–

July 10, 2016

ஒன்பதாம் பத்து -பிரவேசம் –
முதல் பத்தால் -பகவத் கைங்கர்யம் புருஷார்த்தம் என்று அறுதி இட்டார் –
இரண்டாம் பத்தால் -அந்த கைங்கர்யத்தில் களை அறுத்தார் –
மூன்றாம் பத்தால் – களை அறுக்கப் பட்ட அந்த கைங்கர்யமானது-பாகவத சேஷத்வ பர்யந்தமான பகவத் கைங்கர்யம் -என்றார் –
நான்காம் பத்தால் -இப்படிப் பட்ட கைங்கர்யத்துக்கு விரோதிகள் ஐஸ்வர்ய கைவல்யங்கள் -என்றார்
ஐந்தாம் பத்தால் -அந்த விரோதிகளைப் போக்குவானும் அவனே -என்றார் –
ஆறாம் பத்தால் -விரோதிகளைப் அளிக்கும் தன்மையனான சர்வேஸ்வரன் திருவடிகளிலே சரணம் புக்கார் –
ஏழாம் பத்தால் -இப்படி பெரிய பிராட்டியார் முன்னிலையாக சரணம் புக்க இடத்திலும்-தக்தபட நியாயம் போலே சம்சாரம் தொடருகிற படியைக் கண்டு நோவு பட்டார் –
எட்டாம் பத்தால் -இப்படி பிரபன்னராய் இருக்கச் செய்தே-தக்த பட நியாயம் போலே நம்மை விடாமல் தொடருகிறது
நம்முடைய ஆத்மாவிலும் ஆத்மா சம்பந்தப்பட்ட பொருள்களிலும்-நசை அறாத படியாலே -என்று பார்த்து -அவற்றில் ஒரு நசை இல்லை -என்றார்
இப்படி நசை அற்ற பின்பும் பாது காவாமல் ஒழிவான் -என்-என்று ஐயம் கொள்ள
நான் நாராயணன்-எல்லா ஆற்றலோடும் கூடினவன்-உம்முடைய விருப்பங்கள் அனைத்தையும் செய்து முடிக்கிறேன் –என்று அருளிச் செய்ய
அவனுடைய சீல குணங்களிலே ஆழம் கால் படுகிறார்-இந்த ஒன்பதாம் பத்தில் –

————————————————————————————————-

கொண்ட பெண்டிர் -பிரவேசம் –

மேல் திருவாய் மொழியிலே
பாகவதர்களுக்கு அடிமைப் பட்டு இருத்தலை எல்லையாக உடைய-தனக்கு மேல் ஓன்று இல்லாததான பேற்றினை
யாதொரு தடையும் இல்லாதபடி அவன் காட்டிக் கொடுக்க
மிக்க ப்ரீதியோடே-காட்டிக் கொடுத்த அந்த பேர் உபகாரத்தைக் கூறிக் கொண்டு
சயமே அடிமை தலை நின்றார் -என்றும்
நீக்கம் இல்லா அடியார் -என்றும் –
கோதில் அடியார் -என்றும்-பாகவதரை விரும்பினாராய் நின்றார் –
ஆப்பான் திருவழுந்தூர் அரையர் -தாம் ஆஸ்ரியராய் அடைந்ததும் திருவாய்மொழி கேட்டதும்-ஆழ்வான் உடன் அன்றோ –
சயமே அடிமை தலை நின்றார் -என்றது -ஸ்ரீ பரத ஆழ்வானை போல்வாரை –
நீக்க மில்லா அடியார் -என்றது -இளைய பெருமாளை போல்வாரை –
கோதில் அடியார் -என்றது -ஸ்ரீ சத்ருக்ன ஆழ்வான் போல்வாரை காணும்-என்று ஆழ்வான் பணித்தாராக பணிப்பர் –
இப்படிப் பட்ட -பாகவதர்களுக்கு அடிமை பட்டு இருத்தல் ஆகிற பேற்றின் எல்லையை நமக்குத் தந்த-
அவனே இயல்பாகவே அமைந்த நல்ல எண்ணத்தை உடையவன் –
அல்லாதார் பக்கல் தோன்றுகிற நல்லெண்ணம் ஒரு காரணத்தைப் பற்றி-வருகிற நல்லெண்ணம் -ஆகும்-என்று
பிராப்ய ஆபாசங்களைத் தவிர்த்து-அவனே பிராப்யன் என்றும் –
பிராபக ஆபாசங்களைத் தவிர்த்து -அவனே பிராபாகன் என்றும்
அறுதி இட்டு பிறந்த லாபத்தாலே உண்டான உவகையாலே-மக்களைக் குறித்து
நீங்கள் ஒரு காரணம் பற்றி வந்த பந்துக்களான மற்றோரை விடுத்து-இயல்பாகவே உள்ள பந்துவான அவனையே பற்றி-
உஜ்ஜீவிக்க பாருங்கோள்-என்று-பரோபதேசத்திலே மூளுகிறார்

சர்வேஷாம் ஏக லோகாநாம் பிதா மாதா ச மாதவ-கச்சத்வம் ஏனம் சரணம் சரண்யம் புருஷர்ஷபா -பாரதம் –
உலகில் உள்ள எல்லா உயிர்கட்கும் திருமகள் கேள்வரே தந்தையும் தாயுமாக இருக்கிறார் -ஓர் ஆடவர் ஏறே –
காப்பவரான அவரையே சரணமாக சென்று அடைமின் –
பூதாநாம் ய அவ்யய பிதா – சஹஸ்ரநாமம் –
மற்றையோர் தாய் தமப்பன் என்ற பேரே-நாலு நாள்கள் இருந்து மணல் கொட்டகம் போலே அழிந்து போவார்கள் –
அங்கன் இன்றிக்கே -அழியாதே என்றும் ஒக்கக் காப்பாற்றும் தமப்பன் அவனே ஆயிற்று –
தனக்கு நலத்தை கூறிய விபீடணனை –
அன்யஸ்து ஏவம் விதம் ப்ரூயாத் வாக்யம் ஏதத் நிசாசர-அஸ்மின் முகூர்த்தே நபவேத் த்வாம் து திக் குலபாம்சனம் – யுத்த -16-15-
அரக்கர் குலத்துக்கு குறையை விளைவித்த உன்னை விடுகிறேன் -என்று
புறப்பட விட்டான் அன்றோ ராவணன் –
அவன் தம்பியை ஒழியச் செல்லாது என்றார் அன்றோ -பெருமாள் –
பெற்ற தமப்பன் பகையாக அவனிலும் அண்ணியனாய் வந்து உதவினான் அன்றோ பிரகலாதனுக்கு
மகாராஜர் தமையனால் நோவு பட தனிமையில் வந்து உதவினார் அன்றோ பெருமாள் –
மாதா பிதாக்கள் கை விட்ட ஜெயந்தனுக்கு ப்ரஹ்மா-தரீன் லோகன் சம்பரிக்ரம்ய தமேவ சரணம் கத -சுந்தர -38-33-
அந்த காகாசுரன் தமப்பனாலும் முனிவர்களாலும் தேவர்களாலும்-விடப்பட்டவனாய் மூன்று லோகங்களிலும் நன்றாக திரிந்து
அந்த பெருமாளையே சரணம் அடைந்தான் -என்கிற படியே-ஸ-நீரிலே புக்கு அழுந்துவாரைப் போலே
தாரகர் ஆனவரே பாதகராய்-அம்பு தொடுக்கும் படி சூழ்த்துக் கொடு நின்ற அவன்
–மற்றைய பதங்கட்கு முன்பு கூறியது போன்று கொள்க –பயிலும் சுடர் ஒளி -நம்பனை பாசுர வியாக்கினத்தில் கண்டு கொள்வது -என்றவாறு –

த்ரௌபதி தர்மத்திலே தலை நின்றவர்களான கணவன்மார் ஐவரும் வெறும் தரையைக் கீறிக் கொண்டு இருக்க
அவர்களை ஒழிய சேயனான கிருஷ்ணனை நினைக்க –
கோவிந்தேதி யத் ஆக்ரந்தத் கிருஷ்ணா மாம் தூரவாசினம்
ருணம் பிரவ்ருத்தம் இவ மே ஹ்ருதயாத் ந அபசர்பதி -பாரதம் -உத்தியோக பர்வதம் -58-22-
அவள் ஆபத்தை அடைந்தவளாய் நம்மை நினைக்க நாம் உதவப் பெற்றிலோம் -என்று
த்ரௌபதி யானவள் தூரத்தில் இருக்கிற என்னை கோவிந்தா என்று அழைத்து அழுதாள் –
எனபது யாது ஓன்று உண்டோ -அது வட்டிக்கு வட்டி ஏறின கடன் போன்று
என் மனத்தின் நின்றும் நீங்க வில்லை என்று புண் பட்டான் அவன் அன்றோ –
அர்ஜுனன் என் கார்யங்களை என்னால் செய்து கோடல் அரிது-என்று சோகிக்க
உன்னைத் தொற்றி வருவது ஓன்று பேற்றுக்கு உடலாம் அன்றே அன்றோ உனக்கு சோகிக்க வேண்டுவது –
உன்னுடைய எல்லா பாரங்களையும் நம் தலையிலே போகட்டு -நாமே கடவோம் -என்று இரு –
உன்னுடைய பகைக் கூட்டத்தை எல்லாம் நாமே போக்கித் தருகிறோம் -என்றான் அன்றோ –
இப்படிகளாலே
அவனே நிருபாதிக பந்து-அவனையே பற்றப் பாருங்கோள் -என்று-தாம் அறுதி இட்ட அர்த்தத்தை
தம்மைப் பற்றினார்க்குத் தஞ்சமாக உபதேசித்து அருளுவதாக-பரோபதேசத்தில் மூளுகிறார் –

—————————————————————————————–

கொண்ட பெண்டிர் மக்கள் உற்றார் சுற்றத்தவர் பிறரும்
கண்டதோடு பட்டது அல்லால் காதல் மற்று யாதும் இல்லை
எண்டிசையும் கீழும் மேலும் முற்றவும் உண்ட பிரான்
தொண்டரோமாய் உய்யல் அல்லால் இல்லை கண்டீர் துணையே–9-1-1-

ஈஸ்வரனை ஒழிந்தவர் ரக்ஷகர் அல்லர் என்று பிரபன்ன பவித்ராணாம் -பிரபந்தத்தில் சொன்னோம் –
உபாதையால் வந்த பந்துக்கள் -தாரக புத்ராதிகளால் ஒரு பிரயோஜனம் இல்லை -அசேஷ ஜகத்தையும் திரு வயிற்றில் வைத்து
ரஷித்து அருளியவனே ரக்ஷகன் கொண்ட பெண்டிர் மக்கள் உற்றார் சுற்றத்தவர் பிறரும்-எல்லாமாகக் கொண்ட பெண்டிர்
-பிறரும் -மித்ரர் வேலைக்காரர் போல்வாரும் கண்டதோடு பட்டது அல்லால் காதல் மற்று யாதும் இல்லை-நம் கையில் பிரயோஜனம் பெற்று –
கையில் இத்தைக் கண்டால் வருவார்கள் -இதை தவிர ஏக தேசமும் காதல் இல்லை –
எண்டிசையும் கீழும் மேலும் முற்றவும் உண்ட பிரான்-சர்வ ரக்ஷகன் -எல்லா வற்றையும் பிரளயம் கொள்ளாத படி உபகரித்தவன் –
தொண்டரோமாய் உய்யல் அல்லால் இல்லை கண்டீர் துணையே-இவனுக்கு சேஷ பூதராய் உஜ்ஜிவிக்கலாம்
-சம்பத் மட்டும் கண்டு வருபவர்கள் ரக்ஷகர் அல்லர் –

ஒரு காரணம் பற்றி வந்த மனைவி புத்திரர்கள் முதலானவர்களால் ஒரு பிரயோஜனம் இல்லை –
இயல்பாகவே பந்துவாய் இரா நின்ற சர்வேஸ்வரனே ஆபத்துக்கு துணைவன் –
அவனையே பற்றி உஜஜீவியுங்கோள் -வேறு துணை இல்லை -என்கிறார் —
சர்வ சாதாரண சம்பந்தம் -சாமான்யம் -சம்பந்தம் உண்டு என்று ஏற்றுக் கொள்ளாமையாலே ராவணன் ஹிரண்யன் –
அடியார்க்கு பிரதி கூல்யம் செய்யும் பொழுது தானே நலிகிறான் -மாறிப் பிறந்தாலாவது -என்று மீண்டும் ஒரு வாய்ப்புக் கொடுத்து அருளுகிறார் –
பகவத் அனுக்ரகத்துக்கு பாத்திரமாக தகுதி -அனைவருக்கும் உண்டே -ருசி இருந்தால் உஜ்ஜீவிக்கலாம் —

கொண்ட பெண்டிர் –
தான் தன் மனத்திலே உறவாக நினைத்து இருக்கும் மனைவி –
அன்றிக்கே
ஒரு காரணம் இல்லாமல் வந்தவள்
அன்றிக்கே
பொருள் முதலான காரணங்களாலே கொள்ளப் பட்ட மனைவி -என்னுதல்-வரன் கொடுக்கும் தக்ஷிணை என்றபடி –
அன்றிக்கே –
தாய் தந்தையர்களை செங்கற்சீரை கட்ட விட்டு-தான் ஈட்டிய செல்வம் முழுதினையும் கொடுக்கும் படி-
தஞ்சமாக நெஞ்சிலே கொண்ட மனைவி -என்னுதல் –
அன்றிக்கே
ஆச்சார்யனும் பரம்பொருளும் செல்வமும் முதலானவைகள் எல்லாம்-இவளே ஆக கொண்ட பெண்டிர் -என்னுதல் -என்றது-
இவள் இருப்பதனால் அல்லவா எல்லாம் -என்று இருக்கையைத் தெரிவித்த படி –
இனி -கொண்ட -என்பதனை மக்கள் முதலாயினாருக்கும் கூட்டிப் பொருள் கோடலுமாம் –
பந்துக்களாக தான் நினைத்து இருக்கும் மக்கள் முதலாயினோர் -என்றபடி-

மக்கள் –
அப்படிப்பட்ட அவளுடைய இளமையை அழிய மாறி பெரும் பிள்ளைகள் –

உற்றார் –
தனக்கும் ஒத்தவர்கள் என்று ஆதரித்த சம்பந்திகள் –

சுற்றத்தவர் –
அவர்கள் மதிக்கும் படியான தாயாதிகள் –

பிறரும் –
மற்றையோரும் -முன்பு சொன்னவர்களுக்கும் இவர்களைக் காட்டிலும் வாசி பெரிது இன்று -என்றபடி –
அன்றிக்கே
பிறரும்-நட்பினர்-பணியாள்கள்-முதலாயினோர் -என்றுமாம் –

கண்டதோடு பட்டது அல்லால் –
இவனைக் கண்ட போது சிநேகிக்கும் அது ஒழிய -என்னுதல் –
கையிலே பொருள் கண்ட போது அதனை நோக்கி ச்நேகிக்குமது ஒழிய -என்னுதல் –

காதல் மற்று யாதும் இல்லை –
பிரயோஜனம் கண்ட போது உடன்படுமது ஒழிய வேறு வகையில் சிறிதும்
சிநேகம் உடையார் அல்லர் -என்னுதல்
காணாத போது மெய்யான அன்பு சிறிதும் இல்லை -என்னுதல்
மற்று -எனபது
காணாத போதைக் காட்டுமோ -எனின்
கண்டதற்கு மறுதலை காணாத போது அன்றோ –
காதல் மற்று -அன்பும் அதற்கு மறுதலையான வெறுப்பும் இல்லை -என்னுதல்
அன்பும் அதுக்கடியான உறவும் இல்லை -என்னுதல் –

எண்டிசையும் கீழும் மேலும் முற்றவும் உண்ட பிரான் –
பத்துத் திக்குகளிலும் உண்டான எல்லா ஆத்துமாகளையும்-பிரிகதிர் படாமே திரு வயிற்றிலே வைத்து காப்பாற்றிய
உபகாரத்தை உடையவன் –
இவற்றின் பக்கல் ஒன்றும் இல்லாத அன்று ரஷிக்குமவன்-
பிரளயம் தோன்றிய நிலையில் காப்பதற்கு சாதனமும் இல்லை-வேண்டுகோளும் இல்லை அன்றோ
பாது காப்பதற்கு தான் அறிந்த ஆபத்தும் சம்பந்தமும் அன்றோ வேண்டுவது
அப்போது விலக்குகைக்கு ஒரு சாதனம் இல்லையே
பிரான் –
உபகார சீலன் ஆனவன் –

தொண்டரோமாய் உய்யல் அல்லால் –
அவனுக்கு நம்மதாய் இருப்பது ஓன்று கொடுக்க வேண்டுவது இல்லை-
அடியோமாய் பிழைத்து போமது ஒழிய
அடிமை -ஸ்வரூப மான பின்பு அதனை இழைக்கை யாவது-அழிதலே அன்றோ
விதி முகத்தால் அன்றிக்கே-மறை முகத்தாலும் இவ்வர்த்தத்தை அறுதி இடுகிறார் -மேல்-

உபகார சீலன் -பச்சை இட வேண்டாம் -அபிரதிசேதமே வேணும் -விலக்காமை ஒன்றே வேண்டும் –
பற்றினால் உஜ்ஜீவிக்கலாம் -அவனைப் பற்றினால் உஜ்ஜீவிக்கலாம்
வேறே யாரையும் பற்றினாள் உஜ்ஜீவிக்க முடியாது –
இவனைத் தவிர வேறு வாஸ்து ரக்ஷகர் என்பதே இல்லையே

இல்லை கண்டீர் துணையே-
ஆபத்துக்கு வேறு ஒரு பற்றுக் கோடு உண்டாய் இருக்க-இவனைப் பற்றச் சொல்லுகிறேன் அல்லேன்
அவனைப் பற்றிச் ஸ்வரூபம் பெறுதல் இல்லையாகில் இல்லையாம் இத்தனை –

——————————————————————————–

துணையும் சார்வும் ஆகுவார் போல்
சுற்றத்தவர் பிறரும்
அணையவந்த வாக்கம் உண்டேல்
அட்டைகள் போல் சுவைப்பர்
கணை யொன்றாலே யேழ் மராமும் எய்த
எம் கார் முகிலை
புணை என்று உய்யப் போகல் அல்லால்
இல்லை கண்டீர் பொருளே-9-1-2-

அனுபகாரகர் -அவிசுவசீய நீயர்-பந்து புத்தி பண்ணி – பற்றாமல் சக்கரவர்த்தி திருமகன் ஒருவனே உபாயம் -விசுவாசிக்க ஜனகன் உபகாரகன்
துணையும் சார்வும் ஆகுவார் போல்—சுக துக்கங்களை துணையாகவும் -ஆபத்து வந்தால் அபாஸ்ரயம் ஆகுவார் போலே -போலி தான் –
சுற்றத்தவர் பிறரும்-பந்துக்களும் மற்றும் உள்ளாறும்
அணையவந்த வாக்கம் உண்டேல்-அட்டைகள் போல் சுவைப்பர்–நல்லது பண்ணுவார் போலே ரத்தம் கொண்டு
–இவன் தனக்கு உபகாரம் என்று நினைக்கும் படி பசை அற சுவைப்பர்
கணை யொன்றாலே யேழ் மராமும் எய்த-ஆபத்து காலத்தில் -சங்கை பட்ட சுக்ரீவனுக்கு விச்வாஸமும் பிறப்பித்து –
ஏழு -என்ற கடல்களும் -குல பர்வதங்களுள் லோகங்களும் -இக்கலைக்கு இலக்கு ஆவோமோ என்று பயப்பட்டனவே –
மூன்று லோகம் -இந்திரனுக்கு ஏழையும் அளந்தால் போலே -ஆபத்தில் அபாஸ்ரயம் தன் பக்கலிலே அதி சங்கை பட்டவனுக்கு விசுவாசம் பிறப்பித்து
எம் கார் முகிலை-புணை என்று உய்யப் போகல் அல்லால்-ஆஸ்ரயம் -தெப்பம் -போலே அமிழாமல் இருக்க –
இல்லை கண்டீர் பொருளே -இவனைத் தவிர வேறு ரஷக வஸ்துவே இல்லையே

உபகாரகரைப் போலே இருந்து -தம் தம் காரியங்களையே-தலைக்கட்ட நினைக்கும் நம்பத் தகாதவர்களை ஒழிய-
காரணம் இல்லாமலே இயல்பாகவே நம்பிக்கையை விளைக்குமவனாய்-
ஆபத்திற்கு துணைவன் ஆனவனைப் பற்றுமது அன்றிப் பயன் இல்லை –என்கிறார் –

துணையும் சார்வும் –
துணையாகை யாவது -துக்கமும் சுகமும் நம் இருவருக்கும் ஒன்றே -என்கிறபடியே-
த்வம் வயச்ய அஹிஹ்ருத்ய மேஹி ஏகம் துக்கம் சுகம் ச நௌ-சூக்ரீவ ராகவம் வாக்யம் இதி உவாச ப்ரஹ்ருஷ்ட வத் -கிஷ்கிந்தா -5-35
இன்ப துன்பங்களை ஒக்க அனுபவித்தல் –
சார்வு ஆகையாவது –
போக்கடி அற்ற நிலையில் தாங்களே புகலிடம் ஆதல் –
பாண்டவர்கள் உடைய வனவாசத்திலே தனிமையிலே முகம் காட்டியும் திரௌபதியை மீட்டுக் கொண்டு-போகும் போது
கிருஷ்ணன் பலராமனுடன் அந்த குயவனுடைய தொழில் சாலைக்குச் சென்றான் -என்கிறபடியே
பாண்டவர்கள் தங்கின பணிக் கொட்டிலிலே சென்று முகம் காட்டி-கூடக் கிடந்தது கதறியும் துணையாயும்-
வருஷ்ணி ப்ரவீரஸ்து குருபிரவீரான் ஆசங்கமான சஹ ரௌ ஹி னேயே
ஜகாமதாம் பார்க்கவா கர்மசாலாம் யத்ர ஆசதே தே புருஷ பிரவீரா -பாரதம் சம்பவ பர்வம் –
பகதத்தன் விட்ட வேலை அர்ஜுனனைத் தள்ளி தன் மார்பில்-ஏற்றுப் புகலாயும் போந்த கிருஷ்ணனைப் போலே இருக்கை –

ஆகுவார் போல் –
தாங்கள் உறவினர்கள் அல்லாதாரைப் போன்று கடக்க நிற்பதும் செய்யாதே-இரட்சகர் -என்று மயங்கும்படி சேர்ந்து இருப்பார்கள் –
சுற்றத்தவர் பிறரும் –
தாயாதிகளும் -மற்றும் உள்ளாறும் –
அணையவந்த வாக்கம் உண்டேல் –
கைக்கு எட்டின செல்வம் உண்டாகில் -என்றது
இவன் பக்கலில் தங்களுக்கு பிரயோஜனம் உண்டாம் என்று தோற்றி இருக்கில் -என்னுதல்-
அன்றிக்கே –
தங்கள் பக்கல் ஒரு பிரயோஜனம் இவனுக்கு உண்டு என்று தோற்றி இருக்குமாகில் -என்னுதல் -என்றபடி –

அட்டைகள் போல் சுவைப்பர் –
இரத்தத்தை அடியோடு வாங்கா நிற்கச் செய்தே இவனுக்கு நன்மை செய்தனவே அன்றோ இவை இருப்பன –
அப்படியே உபகாரம் கொண்டாராய் கொள்ளாதே-நன்மை செய்கிறார்களாய் கொண்டு பிழைப்பார்கள் -என்றது –
உன்னிடத்தில் செல்வம் கிடக்கில் வாங்கிக் கொள்வார்கள்
அவற்றை என் மேல் ஏறிட்டு வை என்று நன்மை செய்கிறார்களாய் ஆயிற்றுப் பேசுவது -என்றபடி –

கணை யொன்றாலே–ஒரு சிறந்த வில்லினாலே-ஏழு மராமரங்களையும்
அருகில் இருந்த மலையையும்-பாதாளத்தையும் பிளந்தார் -என்கிறபடியே-கைக்கு எட்டிற்று ஓர் அம்பால்

மகாராஜர் தனியருமாய் வெறுவியருமாய்-தமையன் பகையுமாய் –மனித சஞ்சாரம் இல்லாத தனிக் காட்டில் இருக்க
பெருமாளையும் இளைய பெருமாளையும் தூரத்தில் கண்டு
வாலி வரவிட்டவர்கள் என்று அஞ்சி ஓடித் திருவடியை வரவிட்டு அறிவித்த பின்பு –
நாம் உம்முடைய கார்யம் செய்ய வல்லோம் -என்று மழு வேந்திக் கொடுத்தும் அவன் கார்யம் செய்தார் அன்றோ –
பிபேத ச புன சாலான் சப்த ஏகேன மகே ஷூ ணா-கிரிம் ரசாதலம் சைவ ஜநயன் ப்ரத்யயம் ததா -பால -1-66- –

யேழ் மராமும் எய்த-
ஓன்று இரண்டாலே மகா ராஜர் உடைய ஐயத்தை தீர்க்கலாய் இருக்க-ஏழு மராமரமும் எய்த –

எம் கார் முகிலை –
எம் -என்று-அடியார்களையும் சேர்த்துக் கொள்ளுகிறார்-
அன்றிக்கே
தனித் தன்மை பன்மையாய்-மகாராஜருக்கு செய்தது தமக்கு செய்ததாக நினைத்து இருக்கிறபடி யாலே -யாதல் –
பரம உதாரன் -ஆதலின் -கார் முகில் -என்கிறார்

அவன் படி இதுவாகில் நாம் அவனுக்கு செய்ய வேண்டுவது என் என்னில் –
புணை என்று உய்யப் போகல் அல்லால் –
இட வேண்டுவது ஒரு பச்சை இல்லை –ஒரு வார்த்தை மாதரம் அமையும் –
என் கார்யம் உனக்கே பொறுப்பு -என்ற ஒரு வார்த்தையே அவனுக்கு நேர வேண்டுவது –

இல்லை கண்டீர் பொருளே –
புறம்பு ஒருவரைப் பற்றினால் ஒரு பிரயோஜனமும் இல்லை என்றது –
புறம்பே சிலரை பற்றுகையிலே துக்கப்பட சிலர் உண்டு அத்தனை-பயன் தரத் தக்கது ஓன்று இல்லை -என்றபடி –

——————————————————————————————————–

பொருள் கையுண்டாய்ச் செல்லக் காணில்
போற்றி என்று ஏற்றி எழுவர்
இருள் கொள் துன்பத்தின்மை காணில்
என்னே என்பாருமில்லை
மருள் கொள் செய்கை யசுரர் மங்க
வடமதுரைப் பிறந்தார்க்கு
அருள் கொள் ஆளாய் யுய்யல் அல்லால்
இல்லை கண்டீர் அரணே-9-1-3-

அநிஷ்டம் போக்கும் கிருஷ்ணன் கிருபைக்கு பாத்திரம் ஆவதே வழி
பொருள் கையுண்டாய்ச் செல்லக் காணில்–பசை கையில் இருந்தால் மங்களா சாசனம் போர் முகம் பார்த்த புலி
போற்றி என்று ஏற்றி எழுவர்–பொருளை வாங்கிக் கொண்டு வசவுகளை போவார்கள்
இருள் கொள் துன்பத்தின்மை காணில்-தமஸ் பிரசுரம் -இன்மை வறுமை தாரித்ர்யம்
என்னே என்பாருமில்லை-கிருபை பண்ணுவாரும் இல்லை
மருள் கொள் செய்கை யசுரர் மங்க-நெஞ்சு கலங்கும் படி பிறவிருத்தி செய்யும் அசுரர்
வடமதுரைப் பிறந்தார்க்கு-அருள் கொள் ஆளாய் உய்யல் அல்லால்-கிருபை கொள்ளும் சேஷ பூதராக உஜ்ஜீவிக்கள் அல்லால்
இல்லை கண்டீர் அரணே

அவனை ஒழிந்தவர்கள்-பயன் உள்ள போது -பந்துக்களாய் கொண்டாடுவார்கள் –
ஆபத்து வந்த காலத்தில் ஏன் என்று கூடப் பார்க்க மாட்டார்கள் –ஆனபின்பு
காரணம் இல்லாமலே ஆபத்துக்கு துணைவனாய் இருக்கிற-ஸ்ரீ கிருஷ்ணனுடைய திருவருளுக்கு பாத்திரம் ஆகுங்கோள்
அவனை ஒழிய காப்பவர் வேறு இல்லை –என்கிறார் –

பொருள் கையுண்டாய்ச் செல்லக் காணில்-
இவன் தான் சிலவற்றை அவிழ்ப்பது முடிவது சேமிப்பதாக போரா நிற்கும் அன்றோ –
பொருளானது கையில் உண்டாய் போரக் காணில்-

போற்றி என்று –
பிறருடைய நலத்தை விரும்புகின்றவர்களை போன்று வார்த்தை சொல்லுவர் -என்றது –
உனக்கு இன்னமும் கிழிச்சீரை பெருக வேண்டும் -என்பார்கள் என்றபடி –
நம்முடைய நலத்தையே தனக்கு பிரயோஜனமாக கொண்டு இருப்பான் ஒருவன் உண்டாவதே –என்று குளிர நோக்குவானே-
இனி இவன் நமக்கு கண்ணற மாட்டான் -என்று அறிந்தவாறே -கண் -அருள் -கிருபை –

ஏற்றி எழுவர் –
இடல் ஆகாதோ போக -என்று ஏற்றுக் கொண்டு எழுந்திருப்பார்கள் –

இருள் கொள் துன்பத்தின்மை காணில் –
அறிவின்மையை விளைப்பதாய்-துக்கத்துக்கு காரணமாய் இருக்கிற வறுமையைக் காணில் –

என்னே என்பாருமில்லை –ஐயோ என்பாரும் இல்லை –பிள்ளை திரு நறையூர் அரையர்
ஒருவனுக்கு இட்டு ஒருவன் வெறுவியன் ஆவது
அவனால் பொருளைப் பெற்றவன் இவனை -என் -என்னுதல் –
இவனுடைய வீட்டிலே வந்து ஒரு நாள் கால் கழுவிப் போதல் செய்ய -அவ்வளவாலே
இன்னான் இன்னானுக்கு உறவினன் ஆவான் அன்றோ -என்று-இவ்வளவு கொண்டு ஜீவிக்க இருந்தால்
அவ்வளவும் செய்வார் இலர் -என்று பணிப்பர் –

மருள் கொள் செய்கை யசுரர் மங்க வடமதுரைப் பிறந்தார்க்கு –
பொருள் கை உண்டாய்ச் செல்லக் காணாத அன்றும் அடியார்களுடைய ஆபத்தை போக்குகைக்காக-
கருமங்கட்கு கட்டுப் படாதவனான தான் வந்து அவதரித்து
உதவுவான் ஒருவன் உளன் -என்கிறார் –
மக்கள் மனத்தில் இருள் குடி புகுரும்படியான செயல்களை உடைய அசுரர் கூட்டம் முடியும்படி-
ஒருவர் விரும்பாது இருக்கவும் தானே வந்து அவதரித்து-காப்பாற்றுமவனுக்கு –
அவனுக்கு நாம் செய்ய வேண்டுவது என் என்னில் –

அருள் கொள் ஆளாய் யுள்ளால் அல்லால் –
திருவருளைப் பெறுவதற்கு பாத்திரமான அடியவர்களாய் கொண்டு உஜ்ஜீவிக்கல் அல்லது –
அவன் செய்யும் அருளை விலக்காது ஒழியும் அத்தனையே வேண்டுவது –
தன் அருள் கொள்வாரை -உதாரர் -என்னும் அவன் அன்றோ அவன் –
இவன் பக்கல் இதற்கு மேற்பட கொள்ளலாவது இல்லை –
அவனுக்கும் இதுக்கு மேலே செய்ய வேண்டுவது இல்லை –
அவாப்த சமஸ்த காமன் ஆகையாலே
சம்பந்தமோ இயல்பாகவே அமைந்ததே இருந்தது –
இவன் புகுர நின்ற இடம் உண்டாகில் தன் பேறாக நினைத்து இருக்குமவனாய் இருந்தான் –
இனி விலக்காமை அன்றோ வேண்டுவது –
இது ஒன்றே நம்மிடம் உள்ள பொருள் -அவன் இடம் இல்லாமல் -அவன் ஆசைப்படுவது –

இல்லை கண்டீர் அரணே-
பாதுகாவல் ஆவது -இது ஒன்றுமே –
அல்லாதன எல்லாம் கேட்டோடே தலைக் கட்டும் அத்தனை –
சிறு குழந்தை -குன்றிச் சூடு -குன்று மணியின் உச்சி -என்று
நெருப்பிலே கை வைக்குமாறு போலே இருப்பது ஒன்றே அன்றோ –
புறம்பு இவன் பாதுகாவலாக நினைத்து இருக்கும் இவை –

ஆதரேண யதாஸ் தௌதி தனவந்தம் தன இச்ச்சயா-ததாசேத் விஸ்வ கர்த்தானாம் கோ ந முச்யதே பந்தநாத் -பிரமாணம்
செல்வம் உள்ளவனை செல்வத்தில் விருப்பத்தால் விருப்பத்தோடு எங்கனம் புகழ்கிறானோ -அங்கனமே
உலகத்தைப் படைத்தவனை புகழ்ந்தால் எவன் பிறவிக் கட்டின் நின்றும் விடுபடமாட்டான் -என்கிறபடியே
செல்வத்தின் மேல் உள்ள ஆசையாலே செல்வம் உள்ளவனைத் துதித்து போந்த வாசனையாலே மிக உயர்வாகத் துதியா நிற்கும்
இப்படி துதிக்கிறது உதாரனையோ -என்னில்-தநவந்தம் -ஓர் பற்றையை -என்றபடி –
அவன் பக்கல் நெகிழ்ச்சி இல்லை -ஆகில் அவனை துதிக்கும்படி தூண்டியவர்கள் யார் -என்னில்
தன இச்ச்சயா -செல்வத்தின் மேலே உள்ள ஆசையே –எல்லா வற்றையும் உடையவனாய்
இவன் அளவு அன்றிக்கே இருக்கிற அவன் பக்கலிலே-இந்த ஆசையைச் செலுத்தினால்
பிறர் கீழே இருந்து துதிக்க வேண்டும்படி இவனை வையான் –
அகிலாண்ட கோடி ப்ரஹ்மாண்ட நாயகன் –இவன் இடம் -கை நீட்டி பெற்றால் அவனே வள்ளல் ஆகிறான்
-கொடுக்க தொடங்கும் பொழுதே சாம்யா பத்தி அருளுகிறானே –

————————————————————————————————

அரணம் ஆவர் அற்ற காலைக்கு
என்று என்று அமைக்கப் பட்டார்
இரணம் கொண்டு தெப்பர் ஆவர்
இன்றி இட்டாலும் அக்தே
வருணித்து என்னே
வடமதுரைப் பிறந்தவன் வண் புகழே
சரண் என்று உய்யப் போகல் அல்லால்
இல்லை கண்டீர் சதிரே–9-1-4-

ஆபத்துக்கு உதவுவார் என்று ஆக்கி வைத்தவர்களும் -அந்த அவஸ்தையிலும் உதாவார் -அபேஷா நிரபேஷமாக ரக்ஷிக்கும் சர்வேஸ்வரன் ஒருவரே ரக்ஷகர்
அரணம் ஆவர் அற்ற காலைக்கு–கை முதல் இல்லாத அன்று அரண் ஆவார் என்று – என்று அமைக்கப் பட்டார்–அர்த்தாதிகளாலே அமைத்து
இரணம் கொண்டு தெப்பர் ஆவர்-கடன் -பெற்ற துச்சர் ஆவார் தாழ்ந்தவர் –இன்றி இட்டாலும் அக்தே-ஆக்கி வாய்க்கா விடிலும் -உதவாமையே சித்தம் –
வருணித்து என்னே-பேசி என்ன பிரயோஜனம் -செய் நன்றி கொன்றதை பேசி என்ன பலன் –
வடமதுரைப் பிறந்தவன் வண் புகழே-சரண் என்று உய்யப் போகல் அல்லால்-நிர்ஹேதுக உபகாரம் -இந்த புகழே சரண்
-குண அனுபவமே பொழுது போக்காகக் கொள்ள வேண்டும் -இல்லை கண்டீர் -சதிரே-இதுவே சாமர்த்தியம்

சிலரை ஆபத்துக்கு துணை ஆவார் என்று செல்வம் முதலியவற்றைக் கொடுத்து பல நாள் அடைந்தாலும்-
ஆபத்து வந்தவாறே கண்ணற்று பாராமுகம் செய்வார்கள்-
ஆதலால் ஒருவித காரணமும் இல்லாமல் வந்து அவதரித்து-ஆபத்துக்கு துணை ஆனவனே பற்றத் தக்கவன் -என்கிறார்-

அரணம் ஆவர் அற்ற காலைக்கு என்று என்று அமைக்கப் பட்டார் –
கைம்முதல் அற்ற காலைக்கு காப்பாற்றுவான் ஒருவன் வேண்டும் என்று பலகாலும் நினைந்து
தனக்கு இயற்றி ஆற்றல் உள்ள காலத்தில் பச்சை இட்டு அவர்களை அடைந்து
தனக்கு ஆபத்து காலத்தில் உதவுமவர்களாக சமைத்து வைக்கப்பட்டவர்கள்-இப்படி செல்வம் முதலியவைகளால் வசீகரிக்கப் பட்டவர்கள்
ஆபத்து காலத்தில் உதவும்படி என் என்னில்

இரணம் கொண்டு தெப்பர் ஆவர் –
இவன் இட்ட பச்சையை -இவன் ஓன்று செய்தானாக -நினைத்து இருக்கை
அன்றிக்கே
தங்களுக்கு கிடைக்க வேண்டியதை வாங்கினாராய்-இவனுக்கு இயற்றி இன்மையால் பச்சை இடாத நாள்களிலும்
நமக்கு இட்டிலன் -என்று வெறுத்து இப்படி கொடுத்ததை வாங்கினார் போன்று-புல்லியராம் படியை உடையவர் ஆவார்
தெப்பர் -தப்ரர் -சப்ரர் -என்றபடி –

இன்றி இட்டாலும் அக்தே-
பச்சை இட்டுப் பற்றா விடிலும் ஆபத்து வந்தால் கை விடுவாரைக் கிடைக்கும் –
ஆபத்து வந்தால் கை விடுவார்க்கு பச்சை இட்டு அவர்களைப் பற்ற வேண்டாவோ
அன்றிக்கே
இப்படியே இப் பச்சை இட்டவன் -நம்மை பாதுகாக்குமவன் -என்று-உபசரியா நிற்கச் செய்தே -நடுவே -அவன் இறப்பது
அப்போதும் மேலே கூறிய அதுவே பலிதமாம் இத்தனை -என்னுதல் –

வருணித்து என்னே –
உபகாரம் செய்வார்களுக்கு அபகாரம் செய்வார் படியை நினைந்து வெறுத்து –வருணித்து என்னே -என்கிறார்
இளைய பெருமாள் கைகேயின் தன்மையை நினைந்து
தன் கார்யத்தில் நோக்கு உள்ளவளும் -எப்போதும் கொடிய தன்மை உடையவளும்
கோபம் உள்ளவளும் -தனக்கு எல்லாம் தெரியும் என்று எண்ணிக் கொண்டு இருப்பவளுமான என் தாயான கைகேயி -என்று
ஸ்ரீ பரத ஆழ்வான் சொன்னால் போலே –
ஆத்மகாமா சதாசண்டீ க்ரோதனா ப்ராஞ்ஞா மானி நீ-அரோகாசாபி மே மாதா கைகேயி கிம் உவாச ச -அயோத்யா -71-10
வாராய் பிள்ளாய் நீ தான் இவை எல்லாம் சொல்லுகிறது நடுவில் ஆய்ச்சியையே-அப்பா உன்னுடைய நடுத் தாயாரான கைகேயி யானவள்
எவ்விதத்திலும் நிந்திக்க தக்கவள் அல்லள்-என்கிறபடியே –
ந தேம்பா மத்ய மாதாத கர்ஹிதவ்யா கதஞ்சன-தாமேவ இஷ்வாகு நாதஸ்ய பரதச்ய கதாம் குரு -ஆரண்ய -16-37-
ஒருபடியாலும் நீ அவளை இவ்வார்த்தை சொல்லக் கடவை அல்லை-
தாமேவ –வேண்டுமாகில் கை கண்ட மருந்தைச் செய்யப் பாராய்
இஷ்வாகு நாதஸ்ய பரதச்ய –ஐயரோ பொகட்டு முடிந்து போனார்-நாம் போகட்டு போக்க இராச்சியத்தை இக்குடியின் மரியாதை
குலையாதபடியாக நோக்கிக் கொண்டு-கிடந்த பிள்ளை பரதன் அன்றோ இக்குடிக்கு நாதன் –
பரதச்ய கதாம் குரு –
நாக்கிலே நீர் வரும்படியான வார்த்தை சொல்லப் பாராய் -என்றார் பெருமாள் –

ஆக உபகாரம் செய்தவர்கள் விஷயத்தில் அபகாரமாக நினைத்து இருப்பார் தன்மையை நினைந்து-
பயன் இல்லாத இந்த கதையை கிடந்தது வர்ணிக்கிற இத்தால்-பயன் என்ன –
பச்சை இட்டு அமையாத ஒன்றும் விரும்புகிற காலத்திலே வந்து உதவுவான் ஒருவன் உண்டு-
அவனைப் பற்றிப் பிழைத்துப் போகப் பாருங்கோள் -என்கிறார் மேல்
வடமதுரைப் பிறந்தவன் வண் புகழே சரண் என்று உய்யப் போகல் அல்லால்
ஒருவர் விரும்பாது இருக்கச் செய்தே-இவற்றைப் பாதுகாத்தல் பொருட்டு தானே வந்து
ஸ்ரீ மதுரையில் அவதரித்தவன் உடைய-ஒருவித காரணமும் இல்லாமல் உபகாரமாய் இருக்கின்ற
சௌசீல்யம் சௌலப்யம் முதலான கல்யாண குணங்களே நமக்கு புகலிடம் என்று பிழைத்து போகல் ஒழிய

இல்லை கண்டீர் சதிரே –
நெற்றி பெருத்து-பிரயாசை செய்து – பயன் ஒன்றும் இன்றிக்கே-இருக்கும் என்னுமது இளிம்பு அன்றோ
நெற்றி சிறியதாய் பயன் கனக்கபெறுமது அன்றோ சதிராவது-
இங்கு நெற்றி -நம -என்றல்-பயன் -சமன் கொள் வீடு -அன்றோ –

——————————————————————————

சதிரமென்று தம்மைத் தாமே
சம்மதித் தின்மொழியார்
மதுரபோகம் துற்றவரே
வைகி மற்றொன்றுறுவர்
அதிர்கொள் செய்கை யசுரர் மங்க
வடமதுரைப் பிறந்தார்க்கு
எதர் கொள் ஆளாய் யுய்யல் அல்லால்
இல்லை கண்டீர் இன்பமே–9-1-5-

-இம்மட உலகர் கண்டதோடு பட்ட அபாந்தவ -அரஷக-அபோக்ய அசுக -அ நுபாய -பிரதி சம்பந்தியைக் காட்டி
மற்று ஒன்று கண்ணன் அல்லால் என்கிற வைகல் வாழ்தலான சித்த உபாயம் -சூர்ணிகை –227-
போக்யதயா சுவீ க்ருதைகளான ஸ்த்ரீகளும் -உதவாத படி கிலேசிப்பர்-கிலேச நாசன் கேசவன் -போக்கும் சமர்த்தன் உதாரன்
-அபிகமனம் பண்ணி -எதிரே சென்று -விழி கொடுத்து -புளிப்பு பாய்ச்சலில் நம் பெருமாள் -பராங்குச பரகால யதிவராதிகள்
நாலடி முன் வைத்து பின் வந்து -சேவை -உடனே சேர்ந்து சேவை -ஆளாய் -ஆக்கி -ஆயிரம் கால் மண்டபம் சேர்வதே உஜ்ஜீவனம்
பாசுரம் பிரத்யக்ஷம் ஆக்கும் -ராமானுஜர் திவ்யாஜஞஜை –
சதிரமென்று தம்மைத் தாமே–அபிமத விஷயம் வசீகரிக்க வல்ல சாதுர்யம் கொண்டோம் என்று தாங்களே
சம்மதித் தின்மொழியார்–பேச்சில் மட்டுமே இனிமை -பண்ணின் மொழியார் பைய நடமின் -திரு நறையூர் –
வார்த்தைகள் -சரசம் -ஸ்த்ரீகள் -மதுரபோகம் துற்றவரே-இனிய போகத்தை பூர்ணமாக அனுபவித்து
வைகி மற்றொன்றுறுவர்–காலாந்தரத்திலே -அவமானாதி கார்யங்கள் பெறுவர்
அதிர்கொள் செய்கை யசுரர் மங்க-வடமதுரைப் பிறந்தார்க்கு-லோகத்தை அதிர்ச்சி செய்வதே ஸ்வ பாவம் அசுரர்கள் –
எதர் கொள் ஆளாய் யுய்யல் அல்லால்-அபி கமனம்-திருவாராதனம் -அபி கமனம் -செய்வதே -உஜ்ஜீவனம் —

தன்னைப் பெறாவிடில் தரிக்க மாட்டாதபடி சிநேகத்தை உடையவர்களான-பெண்களாலே ஆபத்து வந்த காலத்திலே இகழப்படுவர்
ஆனபின்பு-ஒரே தன்மையான சிநேகத்தை உடைய இறைவனைப் பற்றுவது ஒழிய-சுகம் வேறு இல்லை -என்கிறார்-

சதிரமென்று –
சதிராகா வாழா நின்றோம் -என்று

தம்மைத் தாமே சம்மதித்து –
தங்களை தாங்களே இசைந்து-நாம் சதிரர் நாம் சதிரர் -என்றாயிற்று எல்லாரும் ஒக்க-தங்கள் தங்களை நினைத்து இருப்பது
சிறிது இயற்றியை உடையவனாய் இருக்குமவன் –
ஒருவனைப் பார்த்து -அங்கே நம்மை சதிரன் என்று நினைப்பிட்டுக் கொடு வா-நாம் அதிலே மேல் எழுத்து இட்டுத் தா -என்னும்
அவைக்கு பொருத்தம் இல்லாத இச் செயலுக்கு துணை செய்வார் கிடையாரே –தானே அன்றோ இருக்கிறான் –

இன்மொழியார் –
இனிய பேச்சை உடையவர்களாய் இருந்துள்ளவர்கள் உடைய-அகவாய் மயிர்க் கத்தியாய் இருக்கச் செய்தேயும்
அன்பு கலந்த இனிய வார்த்தைகளாலே வசீகரிக்க வல்லவர்கள்-ஆதலின் -இன் மொழியார் -என்கிறார் –

மதுரபோகம் துற்றவரே –
இனிய இன்பத்தை அவர்களுடனே நெருங்க அனுபவித்தவர்கள் –

வைகி மற்றொன்றுறுவர் –
வைகி மற்று ஓன்று உறுவர்-
இன்பத்தை அனுபவிப்பதற்கு தகுதியான யௌவனமும்-அதற்கு கைமுதலான செல்வமும் போமே
பின்னையும் ஆசை மாறாதே-அவ்வவ் இடங்களிலே போய் இருக்கும்-வருவார்க்கும் விரோதியாய் –

முற்பட மனிச்சிலே -மனித தன்மைக்கு சேர -நாலிரண்டு பண்ணை போகலாகாதோ -என்பார்களே-
போகிறோம் போகிறோம் என்று இருக்குமே-போகாதே பின்னை வெள்ளாட்டியை இட்டுப் பரிபவிப்பர்கள்-அதற்கும் போகானே
பின்னை ஆணை இட்டு எழுப்பிப் பார்ப்பார்கள்-அதற்கும் எழுந்திரான்-
பின்னை காலைப் பற்றி இழுப்பார்கள்-இவன் தூணைக் கட்டிக் கொள்ளும்-
இப்படியால் அவர்களாலே சிறுமை உறுவர்கள்-
பலம் கிடைக்கும் வேளையில் பிறக்கும் சிறுமையை நினைந்து வெறுத்து-அவனை தம் திருவாயால் அருளிச் செய்ய மாட்டாமையால்
மற்று ஓன்று -என்கிறார்-பேதை பாலகன் அது ஆகும் -யுவனம் சொல்லாமல் -போலே –
அங்கன் இன்றிக்கே
பலம் கிடைக்கும் வேளையில் நன்மையொடு தலைக் கட்டும் விஷயத்தைப் பற்றி-பிழைத்துப் போகப் பாருங்கோள் -என்கிறார் மேல் –

அதிர்காள் செய்கை யசுரர் மங்க வடமதுரைப் பிறந்தார்க்கு –
மனிதருடைய மனங்கள் அதிரும்படியான செயல்களை உடைய அசுரர் கூட்டம்-முடியும்படி வடமதுரையில் வந்து திரு வவதரித்தவற்கு –

எதர் கொள் ஆளாய் யுய்யல் அல்லால் –
எதிர்முகமாதலை உடைய அடியாராய் உய்யுமது ஒழிய-அவனுக்கு நான் செய்ய வேண்டுவது இது
அவன் தானே மேலே விழா நின்றால்-முகத்தை மாறா வைக்காது ஒழிகையே வேண்டுவது
அந்யப் பூர்ணாத் அபாம் கும்பாத் அன்யாத் பாதரவ நேஜநாத்-அந்யத் குசல சம்ப்ரசநாத் நசேச்சதி ஜனார்த்தன -பாரதம் உத்தியோக பர்வம் 89-13
அந்யப் பூர்ணாத்-
பாண்டவர்கள் இடத்தில் அன்புள்ளவனான கிருஷ்ணன் வாரா நின்றான்
அவனுக்கு நாட்டையும் கொடுத்து பொன்னையும் கொடுத்து நமக்கு ஆக்கிக் கொள்வோம்
எனபது போன்ற சில வார்த்தைகளை திருதராஷ்ட்ரன் சொல்ல -என்றது-இவற்றால் அவனை படை அறுத்துக் கொள்ளுவோம் என்றபடி
அவன் தான் நெஞ்சாலே நினைப்பது ஒன்றாய் வாயாலே பேசுவது ஒன்றாய் இருப்பது
இதனை அறிந்த சஞ்சயன்
வருகிறவன் அங்கன் ஒத்தவன் அல்லன் காண்-அவனுக்கு வேண்டுவது இவ்வளவு -என்கிறான்
தான் குடிக்கும் தண்ணீரை குடத்திலே இட்டு குளிர வைக்கக் கடவனே
அதனை அவன் வருகிற வழியிலே வாசலிலே வைக்க அமையும்
தன் இல்லத்திலே விருந்து வந்து புகுந்தால் கால் கழுவ கடவதாக சாமான்ய சாஸ்த்ரம் விதித்தது
அதற்கு மேற்பட அவனான வேற்றுமைக்கு சிறப்பாக ஒன்றும் செய்ய வேண்டுவது இல்லை
அன்யாத் பாதரவநே ஜநாத்
அந்தக் குடத்திலே நீரைக் கொண்டு அவன் திருவடிகளை விளக்க அமையும் -மற்று வேண்டா –
அந்யத் குசல சம்ப்ரசநாத் –
நெடும் தூரம் வந்தவனை -நடந்த கால்கள் நொந்தவோ -என்னத் தக்கதே அன்றோ –
நசேச்சதி –
உண்டவனுக்கு உண்ணப் போகாதே அன்றோ
அப்படியே இவன் முயற்சி மாத்ரத்திலே அவன் வயிறு நிறையும்-ஆன பின்பு இவன் செய்யுமவை அடைய அவனுக்கு மிகையாக இருக்கும் –

இல்லை கண்டீர் இன்பமே –
துன்பங்களிலே சிலவற்றை இன்பம் என்று மயங்குகின்ற இத் துணையே ஒழிய-இன்பத்தை தர வல்லதாய் இருப்பது ஓன்று இல்லை
உயிர் கழுவிலே இருக்கிறவனுக்கு தண்ணீர் வேட்கையும் பிறந்து-தண்ணீரும் குடித்து தண்ணீர் வேட்கையும் தணிந்தால்
பிறக்கும் இன்பம் போலே இருப்பது ஒன்றே அன்றோ –மனிதர்க்கு கல்வியால் பிறக்கும் இன்பம் ஆகிறது-
ஆடுகிற பாம்பின் நிழலிலே ஒதுங்கி-அது அள்ளிக் கொள்ளும் -என்று அறியாமல்-வெய்யிலைத் தப்பப் பெற்றோம் என்று மகிழ்ந்து இருப்பாரை
போலே அன்றோ விஷய அனுபவங்களால் களித்து இருக்கிற-இருப்பு ஒருவனுக்கே –

——————————————————————————————————

இல்லை கண்டீர் இன்பம் அந்தோ
உள்ளது நினையாதே
தொல்லையார்கள் எத்தனைவர்
தோன்றிக் கழிந்து ஒழிந்தார்
மல்லை மூதூர்
வடமதுரைப் பிறந்தவன் வண் புகழே
சொல்லி யுப்பப் போக வல்லால்
மற்று ஓன்று இல்லை சுருக்கே–9-1-6-

புருஷார்த்த பரி ஞானம் இல்லாமல் -முடிந்து போகாமல் -கிருஷ்ணன் உடைய ஆனந்த ஜனகன் -குண அனுபவம் ஒன்றே உஜ்ஜீவன ஹேது
இல்லை கண்டீர் இன்பம் அந்தோ–சர்வம் துக்க மயம் -ஜகத் –
உள்ளது நினையாதே–சர்வ கால அனுவர்த்தியான பேரின்பம் -ஆனந்த மயன் அனுசந்திக்காமல் –
தொல்லையார்கள் எத்தனைவர்–தோன்றிக் கழிந்து ஒழிந்தார்-பழைய அநாதி காலங்களில் ஜென்ம மரணங்கள் யாத்திரையாக போய் -ஆனபின்பு
மல்லை மூதூர்-வடமதுரைப் பிறந்தவன் வண் புகழே-நிரதிசய சம்பத் -யுகங்கள் -வாமன பூர்வாஸ்ரமம் -சத்ருக்கனன் ஆட்சி -த்வாபர ஜென்ம பூமி -தத் சம்பந்தம் மாறாமல் -புண்ய பாபம் ஹரி -பிருந்தாவனம் புகுந்த இடம் -பாட்டுத் தோறும் வடமதுரை -தாபம் போக்கும் குளிர்ச்சி கொடுக்கும் குண அனுபவம் –
சொல்லி யுப்பப் போக வல்லால்-மற்று ஓன்று இல்லை சுருக்கே-இது ஒன்றே உஜ்ஜீவன வழி-வேறு ஒன்றும் ஆத்மாவுக்கு ஹிதம் இல்லை –

எல்லை இல்லாத பேரின்பம் ஆகிற பேற்றினை உணராமல்-முன்புள்ளார் பலர் முடிந்து போனார்கள் –
ஆதலால் அப்படியே நீங்களும் அழிந்து போகாமல்-அடியார்கட்காக அவதரித்து பாதுகாக்கும் அவனையே பற்று-உய்யுங்கோள்-
அதனை ஒழிய ஆத்மாவுக்கு நன்மை இல்லை -என்கிறார்-
பிராப்தம் -நித்யம் -பேரின்பம் -சோபாதிகம்-உண்மை இது அன்றோ –

இல்லை கண்டீர் இன்பம் –
உலகம் எல்லாம் துக்க மயமானது -எனப்படுகிற இவ் உலகத்தில்-கெடுவீர்காள் இன்பம் சிறிதும் இல்லை கண்டீர் கோள்-

அந்தோ
அனுபவிக்கின்ற வர்களான உங்களுக்கு நான் உபதேசிக்க வேண்டுவதே
காட்சி அனுபவமும் பயன் இல்லாததாய் இருக்க உபதேசிக்கிறார் அன்றோ –
பரம கிருபையால் – வம்மின் -விரோதம் -ஈனச்சொல் -எவ் உயிர் க்கும் அறிய என்று அடைவு கெட-
உபதேசிப்பது ஞாலத்தார் மந்த பந்த பத்தியும்-அனர்த்தம் கண்டு ஆற்றாமையும் –
மிக்க கிருபையால் இறே
தாய்க்கும் மகனுக்கும் தம்பிக்கும் இவர்க்கும் இவர் அடி பணிந்தார்க்குமே இவை உள்ளது
உள்ளது நினையாதே –
உண்டான பேற்றினை நினையாமல் -என்றது
இன்ப மயமாய்-என்றும் உள்ளதாய்-இருப்பது பகவத் விஷயம் என்று நினையாமல் -என்றபடி –
அன்றிக்கே
உண்டான இல்லாமையை நினையாமல் -என்று மேலே கூட்டலுமாம் –இல்லாமை தானே உள்ளது உலகத்தில் -இது அன்றோ பிரத்யக்ஷம் –

தொல்லையார்கள் எத்தனைவர் தோன்றிக் கழிந்து ஒழிந்தார்-
பழையராய் இருப்பார் எத்தனை பேர்-பிறப்பானது இறப்போடே கூட்ட
நடு உள்ள நாள்கள் பேற்றுக்கு உடல் அன்றிக்கே கழிந்து போனார் -என்றது-
குடம் அவஸ்தை மண் அவஸ்தை -இப்படி அவஸ்தைகள் மாறுமே –
சில பூண்டுகள் உண்டாய்-தோன்றின இடம் தன்னிலே நின்று தீய்ந்து போவன உள அன்றோ -அப்படியே -என்றபடி –

மல்லை மூதூர் வடமதுரைப் –
நிறைவை உடையதாய்-அவனுக்கு என்றும் ஒக்க கலவிருக்கையாய் போருகிற-சித்தாஸ்ரமமாய்
ஸ்ரீ வாமனன் எழுந்து அருளி இருந்தும்-
ஸ்ரீ சத்ருக்ன ஆழ்வான் படை வீடு செய்தும்-
ஸ்ரீ கிருஷ்ணன் வந்து அவதரித்ததும்-
இப்படி பகவானுடைய சம்பந்தம் மாறாதே போருகிற-தேசம் ஆதலால் -மல்லை-என்கிறார்
மல்லை -நிறைவு-பழையதாய் வருகிற ஊர் ஆதலின் -மூதூர் -என்கிறார் –
அயோத்யா மதுரா -ஆழ்வார் இங்கேயே இருக்கிறாய் போலே ஆழ்ந்து அனுபவிக்கிறார் –
அயோத்யா -மதுரா – மாயா -அவந்திகா (-உஜ்ஜைனி- ) காசி -காஞ்சி — -த்வாராகா –முக்தி தரும் ஏழு ஷேத்ரங்கள் –

பிறந்தவன் வண் புகழே-
அங்கே வந்து அவதரித்தவனுடைய சீரிய புகழையே –

சொல்லி யுப்பப் போக லல்லால்-
வாயாலே சொல்லி பிழைத்து போமது ஒழிய –

மற்று ஓன்று இல்லை சுருக்கே –
புறம்பே நின்று பரக்க-காடுகைக்கலாவதுண்டு -வாய் கைக்கும் படி வர்ணித்தல் –
வாய்க்கு கேடாக சொல்லுதல் -இத்தனை போக்கி-சுருங்க ஒரு பாசுரத்தாலே சொல்லலாவது இல்லை-

——————————————————————————————–

மற்று ஓன்று இல்லை சுருங்கச் சொன்னோம்
மா நிலத்து எவ் உயிர் க்கும்
சிற்ற வேண்டா சிந்திப்பே அமையும்
கண்டீர்கள் அந்தோ
குற்றம் அன்று எங்கள் பெற்றத் தாயன்
வடமதுரைப் பிறந்தான்
குற்றமில் சீர் கற்று வைகல்
வாழ்தல் கண்டீர் குணமே–9-1-7-

சிந்தா மாத்திரை சிலபல கிருஷ்ணன் குண அனுபவம் பண்ணி கால தத்வம் உள்ள வரை வாழலாம்
மற்று ஓன்று இல்லை சுருங்கச் சொன்னோம்-இதுவே சுருக்கமாக –
மா நிலத்து எவ் உயிர் க்கும்-சிற்ற வேண்டா சிந்திப்பே அமையும்-சிந்தா மாத்திரம்
கண்டீர்கள் அந்தோ–ஆயாசம் கொடுக்காத வழி அன்றோ -பிரத்யக்ஷம் –
குற்றம் அன்று எங்கள் பெற்றத் தாயன்–அநர்த்தகரம் ஏதும் இல்லை -ஸ்மார்த்தவ்யம் ஏது என்னில் –பசுக்களுக்கு ரக்ஷகன்
வடமதுரைப் பிறந்தான்–ஆஸ்ரயித்தவர்கள் சம்ச்லேஷகம் ஒன்றே -நோக்கு
குற்றமில் சீர் கற்று வைகல்–கல்யாண குணங்கள் கற்பதே -உஜ்ஜீவன ஹேது -உபதேச முகத்தால் கற்று
வாழ்தல் கண்டீர் குணமே-ஸர்வான் காமான் -பேரின்பம் உடன் வாழ்வதே பிராப்தம் –

பகவானைப் பற்றுதல் மிக மிக எளியது-இனிமை வாய்ந்தது-என்று அருளிச் செய்கிறார்

மற்று ஓன்று இல்லை –
இதனோடு ஒக்க வேறு எண்ண லாவது இல்லை -என்னுதல்
அன்றிக்கே
இப்போது இதனை சொல்லி வேறு ஒரு போது வேறு ஒன்றைச் சொல்லுகிறான்-என்று இருக்க வேண்டா -என்னுதல்-
ஒரே மருந்து ஒரு வைத்தியர் -ஒரே ரகஸ்யம் – த்வய மந்த்ரம் -பிரதி பத்தி பட இத்துடன் எண்ண வேறு ஒன்றும் இல்லையே –

சுருங்கச் சொன்னோம் –
இதனைப் பரப்பு அறச் சொன்னோம் –
அன்றிக்கே
நினைவிற்கு விஷயம் ஆகாதபடி சொல்லுகை அன்றிக்கே-உள்ளம் கொள்ளும்படி தெளிவாகச் சொன்னோம் -என்னுதல்
இத்தால் சொல் சுருக்கமும் பொருள் சுருக்கமும் சொல்லிற்று என்னுதல்-

மா நிலத்து-
இதற்கு அதிகாரிகள் இந்த உலகத்திலே-இவ்வர்த்ததுக்கு அண்ணி யார் பரம பதத்தில் உள்ளார் ஆயினும்
உபதேசத்துக்கு அதிகாரிகள் இந்த உலகத்தில் உள்ளவர்களே என்பார் -மா நிலத்து -என்கிறார் –

எவ் உயிர்க்கும் –
குறித்த சிலருக்கு மாத்ரம் உரியது அன்று-எல்லாருக்கும் உரியது –எருது கெட்டார்க்கும் ஏழே கடுக்காய் –
அதிகிருதா அதிகாரம் இல்லையே -சர்வாதிகாரம் —

சிற்ற வேண்டா –
வருந்த வேண்டா-
சிற்றுதல் -சிதறுலதாய்-பரக்க வேண்டா -என்கை-வேறு ஒரு செய்கை வேண்டா -என்றபடி –

சிந்திப்பே அமையும் கண்டீர்கள்-
வார்த்தைகள் வேண்டா-நினைப்பே அமையும்-கண்டீர் கோள் -என்றது
அவனைப் பற்றி பேசுதல் வணங்குதல் வேண்டா -என்பார்-சிந்திப்பே – எனப் பிரிநிலை ஏவகாரம் கொடுத்துப் பேசுகிறார்-

அந்தோ –
நல்ல பொருள்கள் கிட்டே இருக்கச் செய்தேயும்-அது கை விடுகைக்கு உடலாவதே -என்கிறார் –

குற்றம் அன்று –
மேலே கூறிய நன்மைகள் ஒன்றும் இல்லையே யாகிலும்-இது சொன்னாலும் உங்கள் தலையிலே முந்துற முன்னம் இடி விழாது
ப்ரதா தேவேதி கிருஷ்னே தி கோவிந்தேதி ச ஜல்பதாம்-மத்யாஹ்னே ச அபராஹ்னே ச ய அவசாத ச உச்யதாம் -பிரமாணம் படியே
காலை மாலை நடுப்பகல் என்னும் மூன்று வேளையிலும் தேவா என்றும் கிருஷ்ணா என்றும் கோவிந்தா என்றும்
சொல்லுகிறவர்களுக்கு யாதேனும் குறை உண்டோ-இருந்தால் கூறுங்கோள்-என்றார்
அன்றிக்கே
இவ் உபாயத்துக்கு பலம் இல்லை யானாலும்-இது தானே பிரயோஜனம் போரும் -என்னுதல் –

எங்கள் பெற்றத் தாயன் வடமதுரைப் பிறந்தான் –
வந்து பிறப்பதற்கு முன்பே-பெற்றத்து ஆயன் போலே காணும்
வந்து அவதரிப்பதாக நினைப்பட்டதில் புரை அற்று இருக்கிறபடி-
அடியார்கட்காக வடமதுரை பிறந்தானான பசு மேய்க்கும் ஆயன் -என்னுதல்
அடியார்கட்காக பசு மேய்க்கும் ஆயன் ஆவானாக வடமதுரை பிறந்தான் -என்னுதல் –

குற்றமில் சீர் கற்று –
குற்றங்கட்கு எல்லாம் எதிர் தட்டான-கல்யாண குணங்களைக் கற்று -என்னுதல்
அன்றிக்கே
பிறப்பிலும் செயல்களிலும் புரை அற்று இருக்கும் கல்யாண குணங்களைக் கற்று -என்னுதல்

நாஹம் தேவோ ந கந்தர்வோ ந யஷோ நாசா தாநவ-அஹம்வோ பாந்தவோ ஜாதோ நைதத் சிந்த்யம் அதோன்யதா-ஸ்ரீ விஷ்ணு புராணம் -5-13-13-
நான் தேவன் அல்லன் கந்தருவன் அல்லன் யஷன் அல்லன் அசுரன் அல்லன்-உங்கள் பந்துவாய் பிறந்தவன்
ஆதலால் வேறு நினைவு வேண்டா -என்றான் ஸ்ரீ கண்ணபிரான் –

சர்வ உபாய -அதிகமத்வ-பிரதிபத்தி விஷயத்துவ –விச்வாஸ நீயமான– ஸூ லபத்வ -சர்வாதிகாத்தவ
-அநாயாஸத்வ -யுக்தி நிரபேஷ ரூபமாக -இருப்பது அன்றோ

வைகல் வாழ்தல் கண்டீர் குணமே –
கற்பது ஒரு காலாய்-ஒரு தடவையாய்-பின்பு வாழ்ச்சி நித்தியமாய்-இருக்கும் ஆயிற்று-இதுவே பிராப்தம் –
ஏவகாரத்தால் -இது ஒன்றுமே குணம்-இது ஒழிந்தன அடையத் தக்கன அல்ல -என்கிறார் –

———————————————————————————————

வாழ்தல் கண்டீர் குணம் இது அந்தோ
மாயவன் அடி பரவி
போழ்து போக வுள்ள கிற்கும்
புன்மை யிலாதவர்க்கு
வாழ் துணையா
வடமதுரைப் பிறந்தவன் வண் புகழே
வீழ் துணையாப் போமிதனில்
யாதுமில்லை மிக்கதே–9-1-8-

அவதார பிரயோஜனம் மாறாமல் -அநந்ய பிரயோஜனர்களுக்கு -மேல் விழுந்து அனுபவிப்பதே கர்தவ்யம்
வாழ்தல் கண்டீர் குணம் இது அந்தோ-லோக பிரத்யக்ஷம்
மாயவன் அடி பரவி-ஆச்ரித குண சேஷ்டிதங்கள் கொண்ட சர்வேஸ்வரன் திருவடிகளை ஸ்துதித்து இருப்பதே
போழ்து போக வுள்ள கிற்கும்-இனிமையான அனுபவம் -பரம போக்யமான அனுபவம் –
புன்மை யிலாதவர்க்கு-தாழ்ச்சி இல்லாதவர் -பொழுது போக்குவதற்கு என்று மட்டும் இல்லாமல் -வேறே பிரயோஜனம் கருதாமல்
வாழ் துணையா–பிறவி என்னும் பெரும் கடலை நீந்த -ஸ்வரூப அனுரூபமான வாழ்ச்சிக்கு
வடமதுரைப் பிறந்தவன் வண் புகழே-ஆ ஸ்ரிதா பவ்யன் -ஆஸ்ரிதற்காகவே அன்றோ அவதரித்தான்
வீழ் துணையாப் போமிதனில்–காதலித்து அதிலே மக்நனாக ஆழ்ந்து -இருப்பதை தவிர
யாதுமில்லை மிக்கதே-விஞ்சினது யாரும் இல்லை வீல் துணை விழுமிய துணை என்றுமாம் –

அவதாரத்துக்கு காரணத்தை சொல்லி-பாது காப்பவனாக அவனையே பற்றுமது ஒழிய
வேறு சீரியதாய் உள்ள ஒரு பற்றுக் கோடு இல்லை-என்கிறார் –

வாழ்தல் கண்டீர் குணம் இது –
அவன் குணங்களை நினைந்து வாழும் இதுவே கண்டீர்-பொருத்தமாவது –

அந்தோ –
கரும்பு தின்னக் கூலி கொடுப்பாரைப் போலே-இவர்களை நான் இரக்க வேண்டுவதே -என்றது
வாழ்ச்சி உங்களதாக இருக்க-இரந்து திரிவேன் நான் ஆவதே -என்றபடி

மாயவன் அடி பரவி போழ்து போக வுள்ள கிற்கும் புன்மை யிலாதவர்க்கு-
அழகு சீலம் முதலியவைகளால் ஆச்சர்யப் படத் தக்கவனாய்-இருந்துள்ள இறைவனுடைய-குணங்களுக்கு தோற்றவர்களாய் –
ப்ரீதியாலே அவன் திருவடிகளை முறை இன்றிக்கே ஏத்தி-அதனாலே போது போக்குவதலைச் செய்வதாக-
அறுதி இட்டுள்ள நன்மையை உடையவர்கள் -சீரியர்கள் -என்றது –
வேறு பயன்களைக் கருதாத ஸ்ரீ வைஷ்ணவர்களுக்கு -என்றபடி –
தெரித்து எழுதி வாசித்தும் கேட்டும் வணங்கி வழிபட்டும் பூசித்தும்-போது போக்குமவர்கள் -நான் முகன் திருவந்தாதி -63-என்றவாறு –
இந்த மாயவன் அடி பரவுகையை சூது சதுரங்களை போன்று-காலத்தை கழிப்பதற்கு வழியாக
கொள்ளுகின்ற புன்மை இல்லாதவர்கள் -என்று-பட்டர் அருளிச் செய்வர் –
போக ரூபமாக உள்ளுவர்கள் என்றபடி –

வாழ் துணையா வடமதுரைப் பிறந்தவன் –
அவர்கள் தன் குணங்களை அனுபவித்து வாழ்க்கைக்கு துணையாக-வடமதுரையில் வந்து அவதரித்தவனுடைய –
புன்மை உடையவர்களும் அகப்பட கழித்து அதுவே போது போக்காகா நின்ற பின்பு-
முதலிலே அது குடி புகுராதவனுக்கு அடியார்கள் உடைய சேர்க்கை ஒழிய வேறு பயன் இல்லை அன்றோ-

அவதாரத்துக்கு பயன்
சாதுக்களை பாதுகாப்பதற்காகவும்-
பரித்ராணாய சாதூநாம் விநாசாயா ச துஷ்க்ருதாம்-தர்ம சம்ஸ்தாப நார்த்தாய சம்பவாமி யுகே யுகே -ஸ்ரீ கீதை -4-8-

வண் புகழே வீண் துணையாப் போம் இதனில் –
அவனுடைய கல்யாண குணங்களையே ஆசைப் படும் துணையாக பற்றும் இது போக்கி
வீழ் துணை -ஆசைப்படும் துணை
தாம் வீழ்வார் — தம் வீழப் பெற்றவர் -திருக்குறள் -1191-என்னக் கடவது அன்றோ ஆசையோடு கூடியவரை-
ஆசைப் பட்டவர் -கொட்டை இல்லாத பழம் உண்பது போன்ற சுகம் -அவள் மேல் விழுந்து ஆசைப் பட்டால் -உரிச்ச வாழைப் பழம் –

இதனில்
இதைக் காட்டிலும்

யாதும் இல்லை மிக்கதே –
இதனில் மேலாக இருப்பது ஓன்று உண்டானால் அன்றோ-
இதினின்று என்ன வேண்டும்-இதற்கு மேலாய் இருப்பது ஒன்றும் இல்லை-

———————————————————————————————

யாதும் இல்லை மிக்கதனில்
என்று என்று அது கருதி
காது செய்வான் கூதை செய்து
கடை முறை வாழ்க்கையும் போம்
மாதுகிலின் கொடிக் கொள் மாட
வடமதுரைப் பிறந்த
தாதுசேர் தோள் கண்ணன் அல்லால்
இல்லை கண்டீர் சரணே–9-1-9-

வேறு ஒன்றை பிரயோஜனமாக -கொண்டால் பெற்றதையும் இழப்பான் -முன்பு உள்ள போகத்தையும் இழப்பான்
-நிரதிசய போக்யன் கிருஷ்ணன் ஒன்றே பிராப்தம்
யாதும் இல்லை மிக்கதனில்-ஐஸ்வர்யா கைவல்யாதி பிரயோஜ நாந்தரங்கள்
என்று என்று அது கருதி–இப்படி வேறு பல நினைத்து -காது செய்வான் கூதை செய்து–கா தை பெருக்கி
கடை முறை வாழ்க்கையும் போம்-கடைசி நிலை வாழ்வும் இழப்பான்
மாதுகிலின் கொடிக் கொள் மாட-வடமதுரைப் பிறந்த-தாதுசேர் தோள் கண்ணன் அல்லால்-இல்லை கண்டீர் சரணே
புஷப கேசரம் தாது -இதுவே பிராப்தம்

இவனை ஒழிய வேறு ஒன்றனை ரட்ஷகம் என்று பற்றினவர்கள்-பண்டு நின்ற நிலையும் கெட்டு அழிந்து போவார்கள் –
ஆனபின்பு -இவன் அல்லது சரண் இல்லை -என்கிறார்-
அன்றிக்கே
கைவல்யம் ஆகிற பேற்றினைச் சொல்லுகிறார் -என்னாலும் ஆம் –

யாதும் இல்லை மிக்கதனில் என்று என்று அது கருதி –
பகவானுக்கு வேறுபட்டதாய் இருப்பது ஒன்றனைப் பற்றி –
இது ஒழிய நமக்கு பாதுகாவலாய் இருப்பது வேறு ஓன்று இல்லை -என்று சொல்லி-அதனையே பாது காக்கும் பொருளாக நினைத்து -என்றது
ந சம்பதாம் சமாஹாரே விபதாம் விநிவர்த்தனே-சமர்த்தோ த்ருச்யதே கச்சித் தம் விநா புருஷோத்தமம் – பிரமாணம் படி
செல்வத்தை கொடுப்பதிலும் ஆபத்துக்களை போக்குவதிலும்-அந்த புருஷோத்தமனை விட ஆற்றல் உடையவனாக வேருஒருவனும்
காணப் படுகிறான் இலன் –என்னும் நினைவினை அதிலே பண்ணி -என்னும்படி –

காது செய்வான் கூதை செய்து –
காதினைப் பெருக்கப் புக்கு பண்டுள்ள நிலையினும் கெடுத்துக்-கூதை ஆக்கினாப் போலே –

கடை முறை வாழ்க்கையும் போம் –
தண்ணிதான முறைமையாலே வாழக் கடவ வாழ்வு உண்டு-சம்சாரத்தில்-பசலும் குட்டியுமாய் அளாய் குளாயாய் போருமது –
பசல் பையன் குட்டி பெண் குழந்தை அளாய் குளாய்-களிப்பின் கார்யம்-அதுவும் கூடக் கெடும் இத்தனை -என்றது
ஆபத்தில் -அது பாதுகாவலாக மாட்டாது
அதன் பக்கலிலே தன் பாரத்தை எல்லாம் விட்டானாய் இருக்கையாலே-தான் செய்து கொள்ளும் அத்தனையும் இழக்கும் -என்றபடி –
கைவல்ய புத்தி பண்ணி -பகவத் அனுபவம் இழந்து சம்சார ஐஸ்வர்ய சப்த ஸ்ப்ரசாதிகளையும் இழந்து -என்றுமாம் –

மாதுகிலின் கொடிக் கொள் மாட வடமதுரைப் பிறந்த –
கம்சன் வாழ்கிறானாய் -அலங்காரமாக கட்டின கொடியை-கிருஷ்ணன் உடைய அவதாரத்துக்கு என்றே நினைத்து இருக்கிறார் ஆயிற்று இவர்
சிசுபாலன் திரு மணத்துக்கு உடலாக செய்த சடங்குகள் அடங்க தனக்கு-உடலாக செய்ததாக நினைத்து கைப் பிடித்தான் அன்றோ ஸ்ரீ கிருஷ்ணன் –

தாதுசேர் தோள் கண்ணன்-
வைஜயந்தி தொடக்கமான மாலைகளால் அலங்கரிக்கப் பட்ட-திருத் தோள்களை உடையவன் -என்றது
வேறு ஒரு பயன் தான் வேண்டா என்றபடி –

அல்லால் இல்லை கண்டீர் சரணே –
அவனை ஒழிய பாதுகாக்க கூடியதாக உள்ள வேறு ஒரு பொருள்-இல்லை காணுங்கோள்-

——————————————————————————-

கண்ணன் அல்லால் இல்லை கண்டீர்
சரண் அது நிற்க வந்து
மண்ணின் பாரம் நீக்குதற்கே
வடமதுரைப் பிறந்தான்
திண்ண மா நும் உடைமை உண்டேல்
அவன் அடி சேர்த்து உய்ம்மினோ
எண்ண வேண்டா நும்மது ஆதும்
அவன் அன்றி மற்று இல்லையே–9-1-10-

சேஷத்வம் முதல் நிலை -அடுத்து அநந்யார்ஹத்வம் -நமஸ் உகாரார்த்தம்-சொல்லி -பாகவத சேஷத்வம் -மூன்றாவது நிலை –
சர்வவித பந்து நாராயணன் -என்பதை இதில் சொல்லி -பந்து கிருத்யம் கைங்கர்யம் -ஆய -அர்த்தம் –
8-8 பகவத் சேஷத்வம் யானும் தானாய் ஒழிந்தானே
8-9-அநந்யார்ஹத்வம் -குட்ட நாட்டுத் திருப்புலியூர் –
மாயப்பிரானுக்கு வாழ்க்கை பட்டு
8-10- நெடுமாற்கு அடியார் -பாகவத சேஷத்வ பர்யந்தம் –
9-1-சோபாதிக பந்துக்களை விட்டு -அசாதாரண பந்து வடமதுரை பிறந்தவனே -நாராயண சப்தா ர்த்தம்
எண்ணிடையும் கீழும் மேலும் முற்றவும் உண்ட பிரான் தொடங்கி -ஆபத் சஹத்வம் -ஒன்பதாம் பத்து தாத்பர்யம் –
கணை ஒன்றினால் ஏழு மரங்கள் எய்தவன் –
வட மதுரை பிறந்தான் -8 தடவை சொல்லி -அஷ்டாக்ஷர மந்த்ரார்த்தம் சொல்லி –
9-2- கைங்கர்யம் அடுத்த பத்தில் -குடி குடி ஆட் செய்ய -ஆய -பிரார்த்தனையாயாம் சதுர்த்தி –
ஐம்பது பாசுரங்களால் ஐந்து அர்த்தங்களும் -திருமந்த்ரார்த்தம் சாதித்தார் –

கண்ணன் அல்லால் இல்லை கண்டீர்
சரண் அது நிற்க வந்து-சொல்லி சொல்லி பார்த்தேன் -அது நிற்க -கருட வாகனமும் நிற்க சேட்டை மடி அகம் பார்த்து உள்ளீர்களே –
சென்று நின்று ஆழி தொட்டனை –
தானே உபாயம் உபேயம் நிலை நிறுத்த ஸ்தாபிக்க அவதரித்து -பூ பாரம் நீக்கி -இது வந்த இடத்தில் செய்த -தர்ம சமஸ்தானம் அர்த்தமாக –
நீங்கள் நினைத்து இருப்பதை திருத்தமாக அவன் இடம் சமர்ப்பியுங்கோள் -பலம் எதிர்பார்க்காமல் –கர்மம் செய்து -சர்வம் ஸ்ரீ கிருஷ்ணாப்பரணம் அஸ்து-
உபாய உபேய பாவம் நிலை நிறுத்தப் பட்டு நிற்க –
மண்ணின் பாரம் நீக்குதற்கே-வடமதுரைப் பிறந்தான்-தத்விரோதிகளை – பூ பாரத்தை நீக்கி -நாக பர்யங்கம் விட்டு -ஏஷ நாராயண ஸ்ரீ மான் -இத்யாதி
திண்ண மா நும் உடைமை உண்டேல்-அவன் அடி சேர்த்து உய்ம்மினோ-உங்கள் அப்பிராயத்தால் உங்களது பதார்த்தம் உண்டாகில் திண்ணமாக
-விசாரிக்காமல் சமர்ப்பி க்க வேண்டும் என்கிறார் -எண்ண வேண்டா நும்மது ஆதும்
அவன் அன்றி மற்று இல்லையே-உம்மிடம் இருப்பதாக நினைத்து இருப்பது எல்லாம் அவனது -உம்முடைய அல்லா என்று நினைத்தீர் ஆகில்
அவனே உங்களது -இதுவே பிராப்ய சொத்து –

தானே புகலிடம் -என்னும் உண்மையை-நிலை நிறுத்துவதற்காக அவதரித்த ஸ்ரீ கிருஷ்ணன்
திருவடிகளைப் பற்றுமினோ –என்கிறார்

கண்ணன் அல்லால்-சரண் – இல்லை கண்டீர்-
கிருஷ்ணன் ஒழிய புகலிடம் ஆவார் வேறு இலர்

அது நிற்க –
இந்த உண்மை பொருள் நிலை நிற்கைக்காகவும் –

மண்ணின் பாரம் நீக்குதற்கே –
அதுக்கு உறுப்பாக பூ பாரத்தை போக்குகைக்காகவும் –

-வந்து-வடமதுரைப் பிறந்தான் –
வடமதுரையில் திரு வவதாரம் செய்தான் –

நும் உடைமை உண்டேல் –
ஆனபின்பு-நீங்களும்-உங்கள் உடைமை என நினைத்தன உண்டாகில் –
உண்டேல் -என்றது
தம் நினைவால் இல்லை-அவர்கள் உடைய அன்யதா ஞானத்தால் உண்டான நினைவால் வந்தன உண்டாகில் -என்றபடி –

அவன் அடி -திண்ண மா -சேர்த்து உய்ம்மினோ –
அவன் திருவடிகளில்-அடிமை என்ற நினைவோடு-கடுக-திண்ணமாக-சேர்ந்து கொள்ளுங்கோள் –

எண்ண வேண்டா –
இது தான் அவனதோ நம்மதோ விசாரிக்க வேண்டா –
மாம் மதியஞ்ச நிகிலம்-அவனுக்கே சேஷம் -யானும் நீ என் உடைமையும் நீயே –

நும்மது ஆதும் அவன் –
உங்களோடு-உங்கள் உடைமையோடு வாசி அற-அவனுக்கே உரிமை –

அன்றி மற்று இல்லையே
வேறு இல்லை-
அன்றிக்கே
ஈற்று அடிக்கு-உங்களுடைய பாரத்தில் நீங்கள் செய்ய வேண்டுமவை அனைத்தும்-
உங்கள்தலையில் கிடக்கின்றன அல்ல –எல்லாம் அவன் பக்கலிலே கிடக்கின்றன-என்று பொருள் கூறுதலும் உண்டு-
பலன் கிடைப்பதற்க்கு தகுந்த சாதனங்களும் அவனை ஒழிய இல்லை ஆதலின்-மற்று இல்லை -என்கிறார்-
சமிதி பாதி சாவித்திரி பாதி யாக நீங்களும் ஒரு தலை-கூட்டுப் பட வேண்டுவது இல்லை-என்பதனை உணர்த்துதலின் –
இல்லையே -என்பதன் கண் ஏ காரம்-பிரி நிலையின் கண் வந்தது –
சாதனாந்தரங்கள்- ஸ்வாதந்திரம் போகாதவர்களுக்கு தானே –

————————————————————————————————————

ஆதும் இல்லை மற்று அவனில்
என்று அதுவே துணிந்து
தாது சேர் தோள் கண்ணனை குருகூர்ச்
சடகோபன் சொன்ன
தீதிலாத ஒண் தமிழ்கள் இவை
ஆயிரத்துள் இப்பத்தும்
ஓத வல்ல பிராக்கள் நம்மை
ஆளுடையார்கள் பண்டே-9-1-11-

8-10 வாசனை மாறாமல் -பலன் -பாகத்தை உத்தமர்களுக்கு சேஷ பூதர்
இந்த திருவாயமொழி கற்றவர்களுக்கு சேஷ பூதர் தாம் என்கிறார் –
ஆதும் இல்லை மற்று அவனில்-என்று அதுவே துணிந்து-உபாயம் உபேயம் அவனே என்று துணிந்து
தாது சேர் தோள் கண்ணனை -அழகன் சுலபன்-காட்டி ஆழ்வாரை அடிமை கொண்ட
குருகூர்ச்-சடகோபன் சொன்ன-தீதிலாத ஒண் தமிழ்கள் இவை
ஆயிரத்துள் இப்பத்தும்–சொல் பொருள் குற்றம் இல்லாமல்
ஓத வல்ல பிராக்கள் நம்மை-ஆளுடையார்கள் பண்டே-இந்த திருவாயமொழி பாட யோக்யதை -சரீர பரிக்ரகம் கொண்ட
காலம் தொடங்கி நாதர் ஸ்வாமிகள் என்கிறார்

நிகமத்தில் –
அற நெறியை விட்டு விலகாததாய் இருக்கிற நம் இருவருவருடைய எவன் படிக்கிறானோ-
அவனால் ஞானமான வேள்வியால் நான் ஆராதிக்கப் பட்டவன் ஆகிறேன் -என்வது என் எண்ணம் –
அத்யேஷ்யதே ச ய இமம் தர்ம்யம் சம்வாதம் ஆவயோ-ஜ்ஞான யஜ்ஞ்ஞென தேன அஹம் இஷ்டா ச்யாம் இதி மே மதி -ஸ்ரீ கீதை -16-70-
என்று அவன் அருளிச் செய்தாப் போலே
இத் திருவாய் மொழியை கற்பவர்கள் எனக்கு பிரியத்தை செய்கின்றவர்கள் ஆவார்கள்-என்கிறார் –
நாதர் -அன்புடையார் -பிரிய தரர் -ஸ்வரூபத்துக்கு ஈடாக ஆழ்வார் ஸ்வாமி அருளிச் செய்கிறார் –
சம்வாதம் -சத்துக்கள் வார்த்தை -நம்மாழ்வார் -மதுரகவி ஆழ்வார் /பீஷ்மர் -தர்மர் -/சுகர் -பரிக்ஷித் /
ஸ்ரீ கிருஷ்ணன் -அர்ஜுனன் /-பராசரர் -மைத்ரேயர் -போல்வார் –

ஆதும் இல்லை மற்று அவனில் என்று அதுவே துணிந்து –
அவனை ஒழிய வேறு அடையப் படும் பொருளும்-அடைதற்கு உரிய வழியும் -இல்லை -என்று துணிந்து –
சதுரம் -என்ற பாட்டில் -மதுர போகம் -உபேயம் என்றும் -மற்று ஒன்று இல்லை -உபாயம் அவனே -என்றத்தை அத்யவசித்து –

இவர்க்கு இப்படி இந்த துணிவைக் கடுத்தார் ஆர் -எனின்
வேறு ஒருவர் உளரோ –அவனுடைய தோளும் தோள் மாலையும் அன்றோ –என்கிறார் மேல் –

தாது சேர் தோள் கண்ணனை –
அவனுடைய பெரு வனப்பு ஆயிற்று -இவரை இப்படி துணியப் பண்ணிற்று –

தீதிலாத-
தீது இல்லாமையாவது
பகவானுடைய சம்பந்தம் இல்லாத சரிதங்கள் இதில் கூறப் படாமல் இருத்தல் –

ஒண் தமிழ்கள் –
ஒண்மையாவது-உள் உண்டான அர்த்த விசேஷங்கள் எல்லாம்-வெளிட்டு கொடுக்க வற்றாய் இருக்கை –
அன்றிக்கே –
குற்றம் இல்லாதவையாய் -பல குணங்களை உடைத்தாய் -இருத்தல் என்றுமாம் –
அகில ஹேய பிரத்யநீக கல்யாண குணங்கள் நிறைந்தவன் போலே –

குருகூர்ச் சடகோபன் சொன்ன இவை ஆயிரத்துள் இப்பத்தும் ஓத வல்ல பிராக்கள்–
இப்பதத்தினை கற்க வல்ல உபகாரகர் –இவ் உலக வாழ்க்கையின் தண்மையையும்-
சர்வேஸ்வரன் உடைய பிராப்ய பிராபகங்களின் உடைய தன்மையையும் – அன்றோ-இத் திருவாய் மொழியில் சொல்லப் பட்டன –
இதனைக் கற்கவே -தீய வழியைத் தவிர்ந்து -நல் வழி போகத் தொடங்குவார்கள் –
இதற்கு மேற்பட இவர்கள் இவருக்கு செய்யும் உபகாரம் இல்லை அன்றோ –

நம்மை ஆளுடையார்கள் பண்டே –
ஒரு பிறவியிலே இதனைக் கற்கைக்கு தகுதியான அதிகாரத்தை-உடையராய் இருப்பார்கள் ஆகில்
அவர்கள் பண்டே நமக்கு தலைவர் –
அத்யேஷ்யதே -எவன் படிப்பானோ -அவன் என்கிறபடியே-இதனைக் கற்பதற்கு தகுதியான தன்மை உள்ளவர்
பிறவி தொடக்கி நமக்கு தலைவர் –
படிக்கிறவன் -நிகழ் காலத்தில் சொல்லாமல்
படிப்பவன் -எதிர் காலத்தில் சொன்னது போலே –
படிக்க தகுதி யானவர்கள் -என்கிற பொருளில்-
இங்கும் ஓத வல்ல பிராக்கள் -ஓதுவதற்கு தகுதி உள்ளவர்கள் -என்று அருளிச் செய்கிறார்-
யோக்யதை உள்ள அன்று தொடங்கி -அர்ஹயதை உள்ள ஜென்மம் தொடங்கி நாதர் என்கிறார் –

—————————————————————————————————————–

திராவிட உபநிஷத் சங்கதி -ஸ்ரீ வாதி அழகிய மணவாள ஜீயர் –

சடாரி நவமே சதகே பரோபதேசம் ஆத்யே சதகே
தத் சேஷத்வ அனுபவ சம்மதி சம்மதேந நிச்சித்ய
தம் ஈசன் சர்வவித பந்து தயா நிச்சித்ய
தம் ஈசன் ஆபத்சகம் பிரணமத இதி பரோபதேசம் –

நிச்சயம் பண்ணி -பற்றுமின் -அனைவர் இடம் கொள்ளும் பிரியத்துடன் இவனை -பற்றுமின்
மாதா பிதா -சர்வம் –குலபதே-

——————————————————————————–

திராவிட உபநிஷத் தாத்பர்ய ரத்னாவளி -ஸ்ரீ தேசிகன் –

ஆபத் பந்துத்வ கீர்த்தியாகபீந்த்ரே திருட மதி ஜனநாத்
தைத்யா நாஸாத் பூமவ் ஜாதத்வாத்
பந்தோ கிருஷ்ணஸ்ய பாதாஸ்ரயா நம் இதை விணோ நோஸஹாயம்
ரஷா சாமர்த்தியம்

1–ஆபத் பந்துத்வ கீர்த்தியா-கொண்ட பெண்டிர் மக்கள் உற்றார் சுற்றத்தவர் பிறரும் கண்டதோடு பட்டது அல்லால் காதல் மற்று யாதும் இல்லை

2-கபீந்த்ரே திருட மதி ஜனநாத் –எம் கார் முகிலை புணை என்று உய்யப் போகல் அல்லால் இல்லை கண்டீர் பொருளே

3-10-தைத்யா நாஸாத் பூமவ் ஜாதத்வாத் -உத்தர மதுரா புரிம் —
வடமதுரைப் பிறந்தார்க்கு அருள் கொள் ஆளாய் யுய்யல் அல்லால் இல்லை கண்டீர் அரணே-என்றும்
வடமதுரைப் பிறந்தவன் வண் புகழே சரண் என்று உய்யப் போகல் அல்லால் இல்லை கண்டீர் சதிரே–என்றும்
வடமதுரைப் பிறந்தார்க்கு எதர் கொள் ஆளாய் யுய்யல் அல்லால் இல்லை கண்டீர் இன்பமே-என்றும்
வடமதுரைப் பிறந்தவன் வண் புகழே சொல்லி யுப்பப் போக வல்லால் மற்று ஓன்று இல்லை சுருக்கே–என்றும் –
வடமதுரைப் பிறந்தான் குற்றமில் சீர் கற்று வைகல் வாழ்தல் கண்டீர் குணமே-என்றும்
வடமதுரைப் பிறந்தவன் வண் புகழே வீழ் துணையாப் போமிதனில் யாதுமில்லை மிக்கதே–என்றும்
வடமதுரைப் பிறந்த தாதுசேர் தோள் கண்ணன் அல்லால் இல்லை கண்டீர் சரணே–என்றும்

அஷ்டாக்ஷர – பந்தோ கிருஷ்ணஸ்ய பாதாஸ்ரயா நம் இதை விணோ நோஸஹாயம்
ரஷா சாமர்த்தியம் -மற்றவர்க்கு இல்லை -கண்ணன் அல்லால் இல்லை –

கண்ணனே சரண் -முதல் ஆழ்வார் –
கண்ணன் அல்லால் இல்லை -திரு மழிசை ஆழ்வார்
நம் கண்ணன் கண் அல்லது மற்று ஓர் கண் இல்லையே -நம் ஆழ்வார் சேர்த்து அருளிச் செய்கிறார்

——————————————————————–

திருவாய் மொழி நூற்றந்தாதி -பாசுரம் 81-பிள்ளை லோகம் ஜீயர் வியாக்யானம்-

அவதாரிகை –

இதில் -சோபாதிக பந்துக்களை விட்டு நிருபாதிக பந்துவை பற்றச் சொல்லுகிற ஸ்ரீ ஆழ்வார்
பாசுரத்தை அனுவதித்து அருளிச் செய்கிறார்
அது எங்கனே என்னில்
தன்னைப் பற்றினாரை தனக்கு அபிமதரான பாகவதர்கள் திருவடிகளிலே சேர்த்து ரஷிக்கும் ஸ்ரீ சர்வேஸ்வரனே
பிராப்யமும்-பிராபகமும் சர்வ வித பந்துவும் – அல்லாதார் அடங்கலும் ஔபாதிக பந்துக்கள் – ஆன பின்பு –
அவனை ஒழிந்த ஔபாதிக பந்துக்களை விட்டு
பிராதா பார்த்தா ச பந்து ச பிதா ச மம ராகவா -என்னும்படி
நிருபாதிக-சர்வவித பந்துவுமாய் இருக்கும் ஸ்ரீ சர்வேஸ்வரனுக்கு அடிமை புக்கு உஜ்ஜீவித்துப் போருங்கோள் என்று
ப்ரீதி பிரகர்ஷத்தாலே பிறரைக் குறித்து உபதேசிக்கிற கொண்ட பெண்டீரில் அர்த்தத்தை
கொண்ட பெண்டிர் தாம் முதலா -இத்யாதியாலே அருளிச் செய்கிறார் -என்கை –

—————————————————

கொண்ட பெண்டிர் தாம் முதலாக் கூறும் உற்றார் கன்மத்தால்
அண்டினவர் என்றே யவரை விட்டு -தொண்டருடன்
சேர்க்கும் திருமாலைச் சேரும் என்றான் ஆர்க்குமிதம்
பார்க்கும் புகழ் மாறன் பண்டு –81-

————————————————–

வியாக்யானம்–

கொண்ட பெண்டிர் தாம் முதலாக் கூறும் உற்றார்-
கையில் தனத்தை அழிய மாறிக் கொண்ட ஸ்திரீகள் கொண்ட -என்று
அதில் ஔபாதிகதவம் தோற்றுகிறது-
தான் என்று கொண்ட பெண்டீரில் ப்ராதான்யம் தோற்றுகிறது –
இப்படி களத்திர புத்ராதி யாகச் சொல்லப் படுகிற பந்து வர்க்கம் எல்லாம் –
கூடும் உற்றார் -என்ற பாடமான போது
ஆகந்துகமாக வந்து கூடினவர்கள் -என்றாகிறது –

கன்மத்தால் அண்டினவர் என்றே யவரை விட்டு –
கர்ம ஔபாதிகமாக அடைந்தவர்கள் என்றே-ஔபாதிக பந்து வர்க்கங்களை விட்டு –
கொண்ட பெண்டீர் மக்கள் உற்றார் -என்று தொடங்கி அருளிச் செய்ததை
அனுவதித்து அருளிச் செய்தபடி –

தொண்டருடன் சேர்க்கும் திருமாலைச் சேரும் என்றான் –
தன்னை ஆஸ்ரயித்தவர்களை தனக்கு சேஷ பூதர் ஆனவர்கள் உடன் சேர்க்கும்
ஸ்ரீ யபதியை ஆஸ்ரயுங்கோள் -என்றார் –

ஆர்க்குமிதம் பார்க்கும் புகழ் மாறன் பண்டு –
எத்தனை அறிவில்லாதவர்கள் விஷயத்திலும்
ஹிதத்தை தம்முடைய தீர்க்க தர்சிக்கும்-யசஸை உடையரான ஸ்ரீ ஆழ்வார்-முற் காலத்திலே-
இப்படி ஆத்மஹித தர்சியான இவரும் ஒருவரே -என்றபடி –

ஆர்க்கும் ஹிதம் பார்க்கை யாவது –
கொண்ட பெண்டீர் -என்று தொடங்கி-தொண்டரோமாய் உய்யல் அல்லால் இல்லை கண்டீர் துணை -என்றும்
துணையும் சார்வும் ஆகுவார் போல் -என்று தொடங்கி -புணை ஓன்று உய்யப் போகல அல்லால் இல்லை கண்டீர் பொருள் -என்றும்
பொருள் கை யுண்டாய் -என்று தொடங்கி -அருள் கொள் ஆளாய் உய்யல் அல்லால் இல்லை கண்டீர் அரணே -என்றும்
அரணாம் அவர் -என்று தொடங்கி -சரண் என்று உய்யப் போகில அல்லால் இல்லை கண்டீர் சதிரே -என்றும்
சதிரம் -என்று தொடங்கி -எதிர் கொள் ஆளாய் உய்யல் அல்லால் இல்லை கண்டீர் இன்பமே -என்றும்
இல்லை கண்டீர் இன்பம் -என்று தொடங்கி -சொல்லி உய்யப் போகில அல்லால் மற்று ஓன்று இல்லை சுருக்கே -என்றும்
மற்று ஓன்று இல்லை சுருங்கச் சொன்னோம் -என்று தொடங்கி வடமதுரை பிறந்தான் குற்றமில் சீர் கற்று வைகல் வாழ்தல் கண்டீர் குணமே -என்றும்
வாழ்தல் கண்டீர் குணம் இது -என்று தொடங்கி வீழ் துணையாப் போமிதினில் யாதும் இல்லை மிக்கதே -என்றும்
யாதும் இல்லை மிக்கு இதினில்-என்று தொடங்கி -தாது சேர் தோள் கண்ணன் அல்லால் இல்லை கண்டீர் சரணே -என்றும்
கண்ணன் அல்லால் -என்று தொடங்கி -அவன் அன்றி மற்று இல்லை -என்றும்
இப்படி பஹூ முகமாக
சர்வர்க்கும்-சர்வ ஹிதங்களையும் உபதேசித்து அருளிற்று -என்கை-

இம் மட வுலகர் கண்டதோடு பட்ட-அபாந்தவ-அரஷக-அபோக்ய-அஸூக அநுபாய பிரதி சம்பந்தியைக் காட்டி -என்று இறே
ஸ்ரீ ஆச்சார்ய ஹிருதயத்தில் ஸ்ரீ நாயனாரும் அருளிச் செய்தது –

————————————————————————————–

ஸ்ரீ கந்தாடை அப்பன் ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம் .
ஸ்ரீ பிள்ளை லோகம் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ வாதிகேசரி அழகிய மணவாள ஜீயர் திருவடிகளே சரணம் –
ஸ்ரீ அழகிய மணவாளப் பெருமாள் நாயனார் திருவடிகளே சரணம் –
ஸ்ரீ பெரிய வாச்சான் பிள்ளை திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ நம் பிள்ளை திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ நஞ்சீயர் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ திருக் குருகைப் பிரான் பிள்ளான் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ மதுரகவி ஆழ்வார் திருவடிகளே சரணம் –
ஸ்ரீ பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம்-

பகவத் விஷயம் காலஷேபம் -172- திருவாய்மொழி – -9-3-1….9-3-11–ஸ்ரீ உ. வே. வேளுக்குடி ஸ்வாமிகள்–

July 10, 2016

ஓராயிரம் -பிரவேசம் –

நீர் இங்கனே விரும்பிக் கேட்க வேண்டுமோ-நம்முடைய குடல் துவக்கை அறியீரோ -என்ன
அதனை-நினைந்தும் சொல்லியும் இனியர் ஆகிறார் –
நாராயணனே நங்கள் பிரான் -என்றத்தை கடாக்ஷித்து சுருக்கமாக பிரவேசம் அருளிச் செய்தார் –
கூவுதல் வருதல் செய்யாய் -என்று வேண்டிக் கொண்டார் மேல் –யார் வேண்டிக் கொள்ள வேண்டியதை யார் வேண்டிக் கொள்ளுகிறார் –
உம்முடைய லாபத்துக்கு நாம் வேண்டிக் கொள்ளும்படி அன்றோ-உம்மோடு நமக்கு உண்டான இரத்த சம்பந்தம் –குடல் துவக்கு –
ஆனபின்பு நீர் விரும்பியவை அனைத்தையும் செய்யக் கடவோம்-நீர் வெறுக்க வேண்டா -என்று சமாதானம் செய்தான் –
இவரும் சமாதானத்தை அடைந்தார் –
மையல் ஏற்றி மயக்க உன் முகம் மாய மந்த்ரம் தான் கொலோ-நாச்சியார் திரு மொழி -2-4-என்னக் கடவது இறே-
ஸ்ரீ கௌசல்யார் ஒரே பிள்ளையை உடையாளான நாம் உம்மைப் பிரிந்து தனி இருக்க மாட்டேன்-கூட வருவேன் இத்தனை -என்று பின் தொடர-
புரிந்து பார்த்து -அம்மையீர் நீர் என்னைப் பின் தொடருகிற இடம் தர்மத்துக்கு குறைவு வரும் காண் -என்று
முகத்தை பார்த்து ஒரு வார்த்தை அருளிச் செய்ய-மீட்பதற்குப் போன இவர் மங்களா சாசனம் செய்து மீண்டாரே அன்றோ –
இப்படி அன்றோ -அவனுடைய பார்வைகளும் -மையல் ஏற்றி -வார்த்தைகளும் -பெருமாள் வார்த்தைகள் -இருக்கும்படி –
அவன் வார்த்தை சொன்னால் பின்னை அவன் வழியே போக வேண்டும்படியாய் அன்றோ இருப்பது –அம்மான் பொடி போலே அன்றோ –
இதே போலே தான் ஸ்ரீ சீதா பிராட்டி வார்த்தை கேட்டு -பெருமாள் உடன் கூட்டி சென்றார் -இதுவும் அவனுக்கு இவள் போட்ட அம்மான் பொடி –

ஆக –
அவன் நாராயணனாய் இருக்கிற இருப்பை நினைந்தார் –நாராயணன் அவனே
அந் நாராயண மந்த்ரத்தின் உடைய பொருளை ஆராய இழிந்தவாறே-
ஒரு பொருளுக்கும் தன்னுடைய பேறு இழவுகட்கு வேண்டிக் கொள்ளுதற்கு தனக்கு சம்பந்தம் இல்லாமலே இருந்தது –
இப்படி இருக்கிறவன் தம் பக்கலிலே விசேடக் கடாஷம் செய்த படியையும்- நங்கள் பிரான் அவனே-
இந்த நாராயண மந்த்ரத்தின் அர்த்தத்துக்கு எல்லையான அவன் சீல குணத்தையும் நினைத்தார்-கடைவதும் கடலுள் அமுதம்
நினைந்தவாறே -இப்படி சீல குனமுடையவனை இப்பொழுதே காண வேண்டும் என்னும் விருப்பம் பிறந்தது-என் மனம் ஏகம் என்னும் இராப்பகல் –
அதில் தமக்கு அவன் இருந்த இடத்தளவும் கால்நடை தராதபடிக்கு ஈடாயிற்று-
அவனுடைய சீலம் முதலான குணங்களிலே ஈடுபட்டு தாம் துவக்கு உண்டபடி –சீலம் எல்லை இலான் –
இனித்தான் இவர் போனாலும் ஒரு கைங்கர்யத்தை செய்கை மிகையாம்படி இருப்பான் ஒருவனாய் இருந்தான் அவன்-
சுணை கேடன்-ஓதி நாமம் குளித்து -உச்சி தன்னால் —-நமக்கே நலம் ஆதலின் -தொழுது எழுதும் என்னும் இது மிகை –
இவர்தாம் ஓன்று செய்து அனுபவிக்க வல்லவர் அன்றிக்கே இருந்தார் –
அவனுடைய சீல குணங்களிலே கால் தாழ்ந்து இருக்குமவர் ஆகையாலே –
இப்படிப் பட்டவனுடைய சீல குணத்தின் மிகுதியைச் சொல்லி-தலைக் கட்டுகிறது இத் திருவாய் மொழி-

அன்றிக்கே-
முதல் பாசுரத்தால் பிராப்யமாக இருந்துள்ள ரூபம் -திரு மேனி வைலக்ஷண்யம் -இரண்டாம் பாட்டால் அதற்கு ஆதாரமான
ஸ்வரூபம் அடியேன் உள்ளான் -அகாரத்தால் -சேஷி -காரணம் -அழகன் -ஸ்வரூபத்தால் மேம்பட்ட -அர்த்த பலத்தால் வந்த
ஸ்ரீ யபதித்தவமும்-அகாரம் ரக்ஷணம் ரஷிக்கும் பொழுது பிராட்டி சம்பந்தம் வேணும் –
மூன்றாம் பாட்டில் முதல் பாதியால் -அவனது அருளால் –உணர்வின் உள்ளே நிறுத்தினேன் -அதுவும் அவனது இன்னருள் -ரக்ஷகத்வம்
காரணத்வத்தையும் -சப்த காரணம் அகாரம் -சுத்தமான உபாயத்வத்தையும் அருளிச் செய்து -அகரார்த்தம் அருளிச் செய்தார் ஆயிற்று –

கண்கள் சிவந்து -என்ற திருவாய் மொழியிலே பிரணவத்தின் அர்த்தத்தை அருளிச் செய்தார்-
அத் திருவாய் மொழியிலே முதல் இரண்டரை பாசுரங்களிலே-அகாரார்தம் -அகாரத்தின் பொருளை -அருளிச் செய்தது-

மேல்-ஒன்றரைப் பாசுரங்களாலே நான்காம் வேற்றுமையின் பொருளையும் -அடிமைத் தன்மையும் –
மகாரத்தின் பொருளையும் -யானும் தானாய் ஒழிந்தான் -அத்யந்த சேஷன் -அநந்யார்ஹ சேஷ பூதன் -அருளிச் செய்தார்-
நன்று -இது அடிமையாம் தன்மை -இது அவனுக்கே உரிமையாம் தன்மை -இது அவற்றுக்கு இடமாய் இருக்கிற ஆத்துமா-
என்று பிரித்து சொல்லாமல்-மகாரத்தின் பொருளாய் இருக்கின்ற ஆத்துமாவோடு கூட்டியே அருளிச் செய்தது என் -எனில்-
அவற்றைத் தனித் தனியே பிரித்து அருளிச் செய்யாதது
நான்காம் வேற்றுமையின் அர்த்தமும்–சேஷத்வம் -உகாரத்தின் அர்த்தமும்-அநந்யார்ஹத்வம் -ஆத்துமாவை விட்டுப் பிரிந்து
தனித்து இராமையாலே கூட அருளிச் செய்தார் -என்க –-
நர நாராயணன் -நியத பிரகாரம் -சரீர தயா -சாமான்ய கரண்யம் –
அதற்க்கு மேல நான்கு பாசுரங்களாலே-மகாரத்தால் சொல்லப்படுகின்ற ஆத்துமாவின் உடைய ஞான ஆனந்தங்கள்
முதலிய வற்றின் சிறப்பினை அருளிச் செய்தார்
மேல் இரண்டு பாசுரங்களாலே-இம்முறையில் பிரணவத்தின் அர்த்தத்தை நினையாத-வேதத்துக்கு புறம்பான
புறச் சமயத்தாரையும்-அகச் சமயத்தார் ஆகிற குத்ருஷ்டிகளையும் மறுத்தார் –
ஆக –
கண்கள் சிவந்து -என்ற திருவாய் மொழியாலே பிரணவத்தின் அர்த்தத்தை அருளிச் செய்து –
மேல்
கருமாணிக்க மலை -நெடுமாற்கு அடிமை -என்னும்-இரண்டு திருவாய் மொழி களாலும்
-நம –என்றதன் அர்த்தத்தை அருளிச் செய்தார்
எங்கனே எனின் –
சொல்லால் கிடைக்கின்ற பொருளும்-பொருளால் கிடைக்கின்ற பொருளும்
என்னும் இரண்டு வகையான பொருள்களும் கூறப்படும் -நம -என்ற சொல்லுக்கு-
அவற்றுள் சொல்லால் -கிடைக்கும் பொருளை -கரு மாணிக்க மலை -என்னும் திருவாய் மொழியில் அருளிச் செய்து
பொருளால் கிடைக்கும் பொருளை -நெடுமாற்கு அடிமை -என்னும் திரு வாய் மொழியில் அருளிச் செய்தார்-
நம -என்பதன் சொற்பொருள் -நானஎனக்கு உரியன் அல்லேன் -என்பதே அன்றோ –
ஒரு கன்னியானால் ஒருவனுக்கேயாய் இருக்கையும்-தான் தனக்கு உரியன் அன்றிக்கே இருக்கையும்-அன்றோ ஸ்வரூபம் –
அதனை அருளிச் செய்தார் கரு மாணிக்க மலை என்ற திருவாய் மொழியில்-
பொருள் ஆற்றலால் கிடைக்கும் பொருள் -அவன் அடியார்க்கு அடிமை பட்டு இருத்தல்-
அதனை அருளிச் செய்தார் – நெடுமாற்கு அடிமை -என்ற திருவாய் மொழியில்-
அதற்கு மேல்-கொண்ட பெண்டிர் -என்ற திருவாய் மொழியில்-நாராயண மந்த்ரத்தின் பொருளை அருளிச் செய்தார்
யாங்கனம் எனின் –
நாராயண பதத்துக்கு பொருள்-
தத் புருஷ சமாஹம் -ஸ்வாமித்வம் -நும்மது ஆகும் அவன் அன்றி மற்று இல்லை -தொண்டரோமாய் -பாசுரங்களால் –
-பஹு வ்ருஹீ சமாஹம் -வாத்சல்யம் -வண் புகழே -என்றும் -கணை ஒன்றாலே ஏழு மரமும் எய்த
உபாயத்வம் -கண்ணன் அல்லால் இல்லை கண்டீர்
உபேயத்வம்-குற்றமில் சீர் கற்று வைகல் வாழ்தல் கண்டீர் குணமே
வியாபகத்வம் -நும்மது ஆதும் அவன் அன்றி மற்று இல்லை
என்னும் இவை முதலானவைகள் அன்றோ –
அதற்கு மேல்
பண்டை நாளால் -என்கிற திருவாய் மொழியில் ஆய -என்னும் நான்காம் வேற்றுமையும்-அர்த்தத்தை அருளிச் செய்தார்
நான்காம் வேற்றுமைக்கு பொருள் -கைங்கர்யத்தை பிரார்த்தித்தல் அன்றோ –
பிரணவத்தின் பொருளும்
நம -என்ற சொல்லின் பொருளும்
எங்கும் பரந்து இருத்தலும் -பரந்து இராமையும் –
வாசு தேவன் -விஷ்ணு -என்னும் வியாபக மந்த்ரங்களிலும் உண்டு-
அதில் தாம் ஆதரித்து அருளியது -திரு எட்டு எழுத்தே -என்னுமதனை-ஓர் ஆயிரமாய் -என்னும் இத் திருவாய் மொழியிலே
அருளிச் செய்கிறார்-இங்கனம் -நடுவில் திரு வீதிப் பிள்ளை -அருளிச் செய்வர் –

அர்த்தத்தை மட்டும் அருளிச் செய்யாமல் சப்தம் -நாராயண -தனிச் சிறப்புடன் அருளிச் செய்து -ஆப்த உபதிஷ்டம்-
சரம சதுர்த்தியில் -ஆய -தாதரத்தே சதுர்த்தி -சேஷத்வம் லுப்த சதுர்த்தி -அவனையே பிரதானமாக என்று சொல்லி –
இது பிரார்த்தனா சதுர்த்தி -கைங்கர்யம் பிரார்த்திக்கிறது -அநந்யார்ஹ சேஷத்வம் சித்திக்க பிரார்த்திக்க வேண்டுமே –
சேஷத்வம் நிலை நாட்டும் கைங்கர்யம் -சகல வித கைங்கர்யங்களையும் –பிரார்த்திக்க வேண்டுமே –
அவனும் சித்தம் -கைங்கர்யமும் சித்தம் -ஆய பிரார்த்தனா கர்ப்பம் –
தத் பிரார்த்தனா உபபத்தி பலத்தாலும் -பிரார்த்தனா சதுர்த்தி என்பது சித்திக்கும் –

———————————————————–

ஓர் ஆயிரமாய் உலகு ஏழ் அளிக்கும்
பேர் ஆயிரம் கொண்டது ஓர் பீடு உடையன்
கார் ஆயின காள நல் மேனியினன்
நாராயணன் நங்கள் பிரான் அவனே–9-3-1-

தெளிவாக திரு நாமம் -சர்வ ரக்ஷகத்வம் -நாம சம்பத் உள்ளவன் –
ஓர் ஆயிரமாய் உலகு ஏழ் அளிக்கும்-ஆயிரம் விதமாக ரக்ஷிக்கிறான்-விஸ்வம் -காப்பாற்றும் விதம் வேறே –
வைத்த அஞ்சேல் என்ற -அத்தனை முகத்தால் –
பேர் ஆயிரம் கொண்டது ஓர் பீடு உடையன்–வெவ்வேறு படிகளால்-திருநாமம் ரக்ஷிக்கும் -அவற்றை சொத்தாகக் கொண்டவன் –
நிர்வசன பேதம் -சர்வ வித சேதனங்கள் அசேதனங்களை ரக்ஷிக்கும் பெருமை –
கார் ஆயின காள நல் மேனியினன்-காள மேகம் போலே ஸ்யாமளமான -திவ்ய மங்கள விக்கிரகம் –
நாராயணன் நங்கள் பிரான் அவனே-நமக்கு உபகாரகன் –

அவன் நாராயணன் அன்றோ-
நம் விருப்பத்தை முடித்தல் நிச்சயம்-என்று தம் திரு உள்ளத்தை குறித்து அருளிச் செய்கிறார் —

ஓர் ஆயிரமாய் அளிக்கும் –
ஒவ்வொரு திருப் பெயரே ஆயிரம் முகத்தாலே எண்ணிறந்த வகைகளில் –காக்க வல்லதாய் இருக்கும் –
ஐஸ்வர் யஸ்ய சமக் ரஸ்ய வீர் யஸ்ய யசச ஸ்ரிய-ஜ்ஞான வைராக்யயோ சைவ ஷண்ணாம் பக இதீரணா-ஸ்ரீ விஷ்ணு புராணம் -6-5-74
நிறைந்த செல்வம் என்ன–வீர்யம் என்ன–கீர்த்தி என்ன–சம்பத்து என்ன-ஜ்ஞானம் என்ன-வைராக்கியம் என்ன-
ஞான பல ஐஸ்வர்ய வீர்ய சக்தி தேஜஸ் -பகவ -ஆகிய நிருக்தி பேதத்தாலே-பலவகையாக காக்க வல்லதாய் அன்றோ இருப்பது –

உலகு –
காக்கும் இடத்து ஒவ்வொருவராக அன்றி-உலகம் முழுதினையும் காப்பாற்றும் –

ஏழ்-
அதிலும் ஓர் உலகம் மாத்ரம் அன்றிக்கே-எல்லா உலகங்களையும் பாதுகாக்கும் –
தா நஹம் த்விஷத க்ரூரான் சம்சாரேஷு நாரதமான்-ஷிபாமி அஜஸ்ரம் அசூபான் ஆசூரீஷ்வேவ யோநிஷ-ஸ்ரீ கீதை -16-19-
அடியார் ஒருவரைக் காப்பாற்றுமது உண்டு அன்றோ அவனுக்கு –திருப் பெயர்கள் காப்பது அங்கன் அன்று -என்றபடி –
அர்ஜுனன் வியாஜ்யமாக –
அவன் தூரஸ்தான் ஆனாலும் இது கிட்டி நின்று ரக்ஷிக்கும் –
இது தானே யோக்யதை பண்ணிக் கொடுக்கும் -வேறே யோக்யதை சம்பாதிக்க வேண்டாமே
அளிக்கும் –
இவை செய்த பாவங்களைப் பார்த்து -தள்ளுகிறேன் -என்பதும்
ஒரு காலத்தில் உண்டு அவனுக்கு –அளிக்குமது ஒன்றுமே ஆயிற்று இவற்றுக்கு இயல்பு –
ஷிபாமி -அசுர யோனிக்யில் தள்ளினாலும் தள்ளுவார் -இவை அளிப்பது மட்டுமே செய்யும் –

பேர் –
காப்பதற்கு ஒரு பேர் -காணும் -வேண்டுவது –
அப்படிப் பட்ட -ஒரே பெயரே ஆயிரம் முகமாக காக்க வல்ல -திருப் பெயர்களைத் தான்-எத்தனை உடையன் -என்னில் –

ஆயிரம் கொண்டது ஓர் பீடு உடையன் –
சஹஸ்ராஷ சஹஸ்ராச்ய சஹச்ர சரணோ விபு-சஹச்ர பாஹூ சர்வஞ்ஞ தேவோ நாம சஹஸ்ரவான் -போலே-
தேவன் திருப் பெயர்கள் ஆயிரம் உடையவன்-பல பசுக்களை உடையவன் -என்னுமாறு-கற்றுக் கறவைக் கணங்கள் -பல கறந்து –
எல்லாருக்கும் உணவு அளிக்க நினைத்தவர்கள்-
சோறும் தண்ணீரும் குறை அறுத்துக் கொண்டு-இருக்குமாறு போலே-
உலகத்தை பாதுகாக்க நினைத்த ஈஸ்வரனுக்கு-அதற்குத் தகுதியாக ஆயிரம் திருப் பெயர்கள் உண்டாய்-இருக்கும் ஆயிற்று –

புத்திரன் இறக்க அதனாலே வருந்திய -கோயிலாய்த்தான்-பட்டர் திருவடிகளிலே வந்து தன்-
சோகம் எல்லாம் தோற்ற விழுந்து கிடக்க-அவர் அருளிச் செய்த வார்த்தையை நினைப்பது-
நீ நம்முடைய திருப் பெயர் சாற்றின பிள்ளை இறந்தான் என்று அன்றோ துக்கப் படுகிறாய் -அதற்கு துக்கப் பட வேண்டா-
அந்த பெயரை உடைய நாம் இருந்தோமே -என்று
தம்மைப் போலே ஒரு விக்ரஹத்தை ஏறி அருளப் பண்ணி-அவர்க்கு கொடுத்து அருளினார் -என்பது சரித்ரம் –
ஆயிரம் திருப் பெயர்களை உடையவன் ஆகையால் வந்த பெருமையை உடையவன் –
அவை தான்
கரை கட்டா காவிரி போன்று பரந்து இருந்தால் -அவற்றை எல்லாம் ஒரு முகம் செய்து-
அனுபவிப்பதற்கு தக்கதான வடிவை உடையவனாய் இருக்கும்-என்கிறார் -மேல் –

கார் ஆயின காள நல் மேனியினன்-
கார் என்றே இருக்கிறார் ஆயிற்று-முற்று உருவகம் இருக்கிறபடி-
கறுத்து இருந்துள்ள காள மேகம் போலே இருப்பதாய் –அது தானும் பெருக்காற்றில் இழிவார் ஒரு தெப்பம் தேடி-
இழியுமாறு போலே-ஒன்றைச் சொல்லும் போது உபமானம் முன்னாக அல்லது சொல்ல-
ஒண்ணாமை யாலே சொன்ன இத்தனை போக்கி-
திரு மேனியைப் பார்த்தால் உபமானமில்லாததாய் ஆயிற்று இருப்பது
இப்படி இருப்பதனை உடையவன் தான் யார் -என்ன-நாராயணன் -என்கிறார் மேல் –

நாராயணன் –
ஞானம் சக்தி முதலானவைகளும் குணங்களாய் இருக்கச் செய்தே-
ஞானத்துவம்-ஆனந்தத்துவம்-அமலத்துவம்-முதலானவைகள் ஸ்வரூபத்துக்கு நிரூபகமாய் இருக்கும் அன்றோ-
ஸ்வரூபத்தை காட்டும் திரு நாமம் என்பதால் வந்த ஏற்றம் என்கிறார்-மற்றவை நிரூபித்த ஸ்வரூபம் விசேஷணங்கள்-
அப்படியே பேர் ஆயிரம் கொண்டது ஓர் பீடுடையான் என்றவன் ஆகிறான் யார் -என்ன-
இன்னான் -என்று விசேடிக்கிற இடத்தில் -நாராயணன் -என்கையாலே நிரூபகமாய் புக்க தன்றோ-
ஆயிரம் திரு நாமங்களைச் சொல்லி-
அவற்றிலே மூன்றினைப் பிரதானமாக -விஷ்ணு காயத்ரியிலே -எடுத்தது-வியாபக மந்த்ரங்கள் ஆகையாலே
அவற்றிலே இரண்டனை மற்றைய வற்றோடு ஒக்கச் சொல்லலாம் படி ஆயிற்று-இதற்கு உண்டான முதன்மை –
அந்தணர் மாட்டு அந்தி வைத்த மந்திரத்தை -திரு நெடும் தாண்டகம் -4-என்றும்-
நின் திரு எட்டு எழுத்தும் கற்று நான் உற்றதும் -பெரிய திரு மொழி -8-10-3-என்றும்
நாராயணா என்னும் நாமம் -பெரிய திருமொழி -1-1-1- என்றும் –
நமோ நாராயணம் -பெரிய திருமொழி -6-10-1-என்றும்-இவை அன்றோ திரு மங்கை மன்னன் படி
நம் ஆழ்வாரும்
வண் புகழ் நாரணன் -திருவாய் மொழி -1-2-10-என்று தொடங்கி
திருவாய் மொழி முடிய அருளிச் செய்ததும் இதுவே இருக்கும் அன்றோ –வாழ் புகழ் நாரணன் சொல்லி தலைக் கட்டினார் –
வேதங்களும் ஆழ்வார்களும் நம் ஆச்சார்யர்களும் எல்லாம் சென்ற வழி இது ஆயிற்று –
நாமும் எல்லாம் இப்போதும் அதனை ஆதரித்தால் ஒரு குற்றம் இல்லை அன்றோ-
மற்றை இரண்டு திருப்பெயர்களையும் சூத்ரர் – சைவர்-முதலாயினாரும்-வைசிய ஷத்ரியர் – மற்றையாரும் -அத்வைதிகள் –
விரும்புவதனால் அன்றோ நாம் அவற்றைத் தவிர்ந்தது –அசிஷ்ட பரிக்ரகமும் அபூர்த்தியும் உண்டே -விஷ்ணு வாஸூதேவ மந்திரங்களுக்கு –
நம் ஆசார்யர்கள் சென்ற வழியை அன்றோ நாம் ஆதரிக்க வேண்டுவது –

நங்கள் பிரான் அவனே –
நம்மை காப்பாற்று கின்றவனான உபகாரகன் அவனே-
கூவுதல் வருதல் செய்திடாய் -என்று நம் பேற்றுக்கு நாம் பிரார்த்திக்க-
நமக்கு உரிமை இல்லை என்கிறது -அவனே -என்கிற ஏகாரத்தாலே –
நம்மோட்டை குடல் துவக்கு -அயன சம்பந்தம் அறியீரோ-
அயனம் ஆஸ்ரயம் பற்றி இருப்பதால் நாராயணன்-நாரங்களை அவன் ஆஸ்ரயித்து இருக்கிறான்
எவ் உயிர்க்கும் தாயாக –அத்தை அனுசந்தித்து இனியர் ஆகிறார் –

————————————————————————————————–

அவனே யகல் ஞாலம் படைத்திடந்தான்
அவனே அஃதுண்டு மிழ்ந்தான் அளந்தான்
அவனே யவனும் அவனுமவனும்
அவனே மற்று எல்லாமும் அறிந்தனமே–9-3-2-

ச ப்ரஹ்ம –ச சிவ -ச இந்த்ர -வேதம் தமிழ் செய்த மாறன் அன்றோ -நாராயண சப்தம் வேறு எங்கும் அயனம் செய்து அர்த்தம் சொல்ல முடியாதே –
அனைத்தும் பொதுச் சொல் -இதில் -கீழே -நாராயணன் நங்கள் பிரான் அவனே
ஸ்ருஷ்ட்டி ஸ்திதி முதலியன செய்து -சர்வாத்ம பூதன் -என்பதை பிரகாசிப்பித்து -கீழே பிரசுத்துதமான நாராயண சப்தார்த்தம் அருளிச் செய்கிறார்
அவனே யகல் ஞாலம் படைத்திடந்தான்-சஹாயாந்தர நிரபேஷன் அவனே -ஏவகாரம்–யார் செய்தான் என்ற
-சங்கை இருந்து தீர்க்க வில்லை -சஹாயாந்தர நைரபேஷ்யம் சொல்லுகிறது –
அவனே அஃதுண்டு மிழ்ந்தான் அளந்தான்-பிரளயத்தில் வயிற்றிலே வைத்து நோக்கி -உமிழ்ந்து அளந்து
அவனே யவனும் அவனுமவனும்–ஸ்ருஷ்ட்டி சம்ஹாரம் ரக்ஷணம் -இங்கு இந்திரன் திக் பாலகர் -கிழக்கே -தேவர் தலைவன்
-பிரகார தயா –அபிருத்தாக் சித்த விசேஷணம் ஸ்ருதி -பிரசித்தம் –
அவனே மற்று எல்லாமும் அறிந்தனமே-கார்மீ பாவித்த மற்ற சேதன அசேதனங்கள் -அவனே -அவன் தந்த ஞானத்தால் -அறிந்தோமே

மேலே சொல்லப் பட்ட நாராயணன்-என்னும் திருப் பெயரின்-பொருளை -அருளிச் செய்கிறார்-

அவனே யகல் ஞாலம் படைத்திடந்தான் அவனே –
அகன்ற பூமியை உண்டாக்கி-பிரளயம் கொண்ட பூமியை மகா வராகமாய் எடுத்தானும் அவனே
அவனே -என்ற ஏ காரத்தால்
படைத்தல் முதலான கார்யங்களில் வேறு-துணைக் காரணம் இல்லாமையைச் சொல்லுகிறது –

அஃதுண்டு மிழ்ந்தான் அளந்தான் அவனே –
பிரளயம் கொள்ளாதபடி பூமியை எடுத்து வயிற்றிலே வைத்து-வெளிநாடு காண உமிழ்ந்து
மகாபலியாலே கவர்ந்து கொள்ளப்பட-எல்லை நடந்து மீட்டுக் கொண்டான் -அவனே
அவனே -என்ற ஏ காரத்தால் ஆபத்துக்கு துணையாதல் முதலான
காப்பாற்றுதல் தொழிலும் வேறு துணை இன்மையை-தெரிவித்தவாறு –

யவனும் அவனுமவனும் அவனே –
பிரமனும் சிவனும் இந்த்ரனும் ஆகிய இவர்கள் உடைய
ஸ்வரூபம் ரஷணம் ஸ்திதி நிற்றல் இருத்தல் பிரவ்ருத்தி நிவ்ருத்தி –முதலான செயல்கள் அவன் இட்ட வழக்கு
ஸ ப்ரஹ்மா ஸ சிவ ஸ இந்த்ரா -என்கிற பிரசித்தியைப் பற்றிச் சொல்லுகிறார் -என்றது
அவன் அவன் அவன் என்றே போருகிறார்-என்றபடி –

அவனே மற்று எல்லாமும்-
ஸ அஷர பரம ஸ்வராட் –
அவனே உயர்ந்தவனும்-விகாரம் இல்லாதவனும்-கர்மங்கட்கு வசப் படாதவனான முக்தன் -என்றபடியே
பிரதானரோடு-பிரதானம் இல்லாதாரோடு-வேற்றுமை இல்லாதபடி
சேதன அசேதன பொருள்கள் எல்லாம் அவன் வசப் பட்டவை யாம் –

அறிந்தனமே –
பிரமன் முதலாயினோர்- ஈச்வரோஹம் -என்று இருக்கையும்
அவர்களைப் பற்று கின்றவர்களுமாக சொல்லா நிற்க
நீர் -அவனே -என்றது என் கொண்டு -என்னில் –
மயர்வற மதி நலம் அருளப் பெற்ற காரணத்தால் நாம் அறிந்தவர் ஆனோம்
அதனாலே சொல்லுகிறோம் -என்கிறார் –
ஆக
இரண்டு பாசுரங்களாலும்
திரு மந்தரத்தையும்
அதன் பொருளையும்
அருளிச் செய்தாராய் நின்றார் –

——————————————————————————————–

அறிந்தன வேத அரும் பொருள் நூல்கள்
அறிந்தன கொள்க அரும் பொருள் ஆதல்
அறிந்தனர் எல்லாம் அரியை வணங்கி
அறிந்தனர் நோய்கள் அறுக்கும் மருந்தே–9-3-3-

வேதங்கள் -வைதிக புருஷர்கள் -தம்மைப் போலே அன்றியே அவனை அறிந்தவை
அறிந்தன வேத அரும் பொருள் நூல்கள்-அஹம் வேத -வேதத்தின் அருமை பெருமை அறுதி இட்டு சொல்லும்
ப்ரஹ்ம ஸூத்ரம் இதிகாச புராணங்கள் -அறிவதற்கு அப்பால் பட்டவன் -என்று அறிந்து கொண்டன
யஸ்ய அமதம் தஸ்ய மதம் -வாக்குக்கும் மனசுக்கும் எட்டாமல் –
அறிந்தன கொள்க அரும் பொருள் ஆதல்-இப்படி அறிந்தனவாக அறிந்தன-அஹம் வேதிமி மஹாத்மநாம் –
ராமம் சத்ய பராக்ரமம் -வசிஷ்டர் அபி -வைதிகர் -அறிந்தனர் எல்லாம் அரியை வணங்கி-சர்வ பாப ஹரனான சர்வேஸ்வரன் –
அறிந்தனர் நோய்கள் அறுக்கும் மருந்தே-பரம ஒளஷதமாக அறிந்தனர் –
உபாயமாக ஆபத்து போக்க வல்ல என்று தானே -அனுபவிக்கும் விருந்து என்று அடியேன் தானே அறிந்தேன் –
போக்யத்தை சீலாதிகளை அவன் கட்டக் கண்டு அறிந்தோம் -அவனே மற்று எல்லாமும் அறிந்தனமே-என்று கீழே சொல்லிய படி –

வேதங்களும்-வேதார்த்தங்களை அறிந்த முனிவர்களும்-அறிந்த அளவு அன்றிக்கே
நான் அவனை முழுதும் அறியும் படி-எனக்குத் திருவருள் புரிந்தான் –என்று இனியர் ஆகிறார்-

அறிந்தன வேத அரும் பொருள் நூல்கள் –
அறிதற்கு அரிய பொருள்களை அறிந்தனவாய் இருக்கிற-வேதங்கள் ஆகிற சாஸ்திரங்கள் –
அன்றிக்கே
அறிந்தனவாய் இருக்கிற வேதங்களில் அறிதற்கு அரிய பொருள்களை அறுதி இட்டு தரும்
ப்ரஹ்ம சூத்ரம் இதிகாசம் புராணங்கள் -முதலானவைகள் -என்னுதல் –

அறிந்தன கொள்க அரும் பொருள் ஆதல் –
அரும் பொருள் ஆதல் -அறிந்தன கொள்க-
அறிதற்கு அரியன்-என்னும் இவ்வளவே அறிந்தனவாகக் கொள்ள அமையும் –
யதோ வாசோ நிவர்த்தந்தே அப்ராப்ய மனஸா சஹ-ஆனந்தம் ப்ரஹ்மணோ வித்வான் நபி பேதி குத்ஸ ஸ நேதி-தைத்ரியம் -என்றும்
யஸ்யாமதம் தஸ்ய மதம் அவிஜ்ஞாதம் விஜா நதாம்-கௌஷீதகி
வேத வாக்குகள் அறிய முடியாமல் எந்த ஆனந்த குணத்தின் நின்றும்மீண்டனவோ
அறியப் படாதது என்று இருப்பவன் எவனோ அவனுக்கு அறியப் பட்டது-
அறிந்தேன் என்று இருப்பார்க்கு அறியப்படாதது-என்னும் இவ்வளவே அறிந்தது –

அறிந்தனர் எல்லாம் –
எல்லாம் அறிந்தனர் –
மற்றைய வற்றை அறிந்தாராய் இருக்கின்ற-பராசரர் வியாசர் வால்மீகி முதலான இருடிகளும் –

அரியை வணங்கி –
எல்லா துக்கங்களையும் போக்கு கின்றவனை அடைந்து –
அரி-விரோதி போக்குபவன்
வணங்கி -இரண்டாலும் குற்றம் -உபாய பாவம் –

அறிந்தனர் நோய்கள் அறுக்கும் மருந்தே
நோய்கள் அறுக்கும் மருந்து அறிந்தனர்-
சம்சாரா சர்ப்பே சந்தஷ்ட நஷ்ட சேஷ்ட ஏக பேஷஜம்-க்ருஷ்ணேதி வைஷ்ணவம் மந்த்ரம் ஸ்ருதவா முக்தோபவேத் நர –
சம்சாரம் ஆகிற பாம்பினால் கடிக்கப் பட்டவர்களாய்-செயல் அற்று இருக்கும் மக்கள்
கிருஷ்ணன் என்ற மந்த்ரத்தை கேட்ட உடன்-விடுபட்டவர்கள் -ஆகிறார்கள் -என்கிறபடியே
பிறவித் துன்பத்துக்கு மருந்து -என்னும் இவ்வளவே அறிந்தார்கள்-அவனுடைய இனிமையில் இழிந்திலர்கள்
அன்றிக்கே
வேறு ஒன்றையும் விரும்பாத அவனுடைய உபாய பாவத்தில் இழிந்திலர்கள்-
வேதங்களும்-வேத வித்துக்களும் போலே அன்றிக்கே-
தன்னை எனக்கு பூரணமாக அறியும் படி எனக்கு அருள் பண்ணினான்அறிய முடியாதவன் என்று அறிந்தன வேதங்கள் இதிகாசம்-
பிறவி நீக்கும் மருந்து என்று ரிஷிகள் அறிய
பூரணமாக உள்ளபடி -சீல குணத்தால் தானே தன்னை காட்டியதால் -அறிந்தேன்

——————————————————————————————

மருந்தே நங்கள் போக மகிழ்ச்சிக்கு என்று
பெரும் தேவர் குழாங்கள் பிதற்றும் பிரான்
கருந்தேவன் எம்மான் கண்ணன் விண்ணுலகம்
தருந்தேவனை சோரேல் கண்டாய் மனமே–9-3-4-

நித்ய ஸூரி போக்யம் நிரதிசய சீல- ஸுலப்ய – விசிஷ்டன் -அந்த அனுபவம் தருபவன் -நெஞ்சே விடாதே –
மருந்தே நங்கள் போக மகிழ்ச்சிக்கு என்று-பெரும் தேவர் குழாங்கள் பிதற்றும் பிரான்-உபகாரகன் -ப்ரஹ்மாதிகள்
-நித்ய ஸூ ரிகள் கூட்டம்கள் -அடைவு கெட -பிதற்றும் படி –
போகம் மகிழ்ச்சி விருத்திக்கு -அர்த்தகமான அம்ருதம் -என்று உத்கிருஷ்டர்கள் -ஆனந்திப்பிக்கும் மகா உபகாரகன் –
கருந்தேவன் எம்மான் கண்ணன் விண்ணுலகம்-தருந்தேவனை சோரேல் கண்டாய் மனமே–
கரும் தேவன் –கறுப்பே நிரூபனம் –எம்மான் -என் ஸ்வாமி
விருந்தாக இருக்கும் –கிருஷ்ணனுடைய -பரமபதம்தருபவனை விடாமல் பற்றிக் கொள்
திவ்ய விக்ரகம் -காட்டி என்னை அடிமை சாசனம் எழுதிக் கொண்ட ஸுலப்யன் –
அந்நிய பரத்தையாதல் -அயோக்கியன் நைச்சிய அனுசந்தானம் பண்ணி போகாமல்
போகத்தை மட்டுப் படுத்தி -பரிகரம் -பொறுக்க பொறுக்க -கோபிகளுக்கு தன்னை மறைத்தால் போலே

நித்ய சூரிகளுக்கு இனியனாய் வைத்து-கிருஷ்ணனாய் வந்து அவதரித்து-
நம்மையும் அவர்கள் நடுவே வைப்பானாய் இருக்கிறவனை-விடாதே காண் -என்று-மூன்று ஆகாரங்கள் –
திரு உள்ளத்தைக் குறித்து அருளிச் செய்கிறார்

மருந்தே நங்கள் போக மகிழ்ச்சிக்கு என்று –
நங்கள் போக மகிழ்ச்சிக்கு-மருந்தே -என்று –
உன்னுடைய அனுபவத்தால் எங்களுக்கு வரும் ஆனந்தத்தை-மேலும் மேலும் வளர்க்கின்றவனே என்று –

இப்படிச் சொல்லுகிறவர்கள் தாம் யார் என்னில் –
பெரும் தேவர் –
சம்சாரத்தின் சம்பந்தம் சிறிதும் இல்லாதாரான-நித்ய சூரிகள் –

குழாங்கள்-
அவர்கள்-கிண்ணகத்தில் இழிவாரைப் போலே-திரள் திரளாக ஆயிற்று இழிவது –

பிதற்றும் –
ஜன்னி ஜுரம் பிடித்தவர்களைப் போன்று-பலவாறாக கூப்பிடா நிற்ப்பார்கள் –
பிரான் –
அவர்களுக்கு தன்னை அனுபவிக்கக் கொடுக்கும் உபகாரகன் –

கருந்தேவன் –
காள மேகம் போன்று கரிய திவ்யமான வடிவை உடையவன் –

எம்மான் –
அவ்வடிவினைக் காட்டி என்னை எழுதிக் கொண்டவன்-
நித்ய சூரிகளுக்கு படிவிடும் வடிவினைக் கண்டீர்-எனக்கு உபகரித்து -என்றபடி-

கண்ணன் –
தன் நிலை குலையாமல் நின்று உபகரிக்கை-அன்றிக்கே-அவதரித்து வந்து உபகரிக்குமவன் –

விண்ணுலகம் தருந்தேவனை –
பரம பதத்தை தருவதாக இருக்கிற-சர்வேஸ்வரனை –
மேலே இருந்தார் -இறங்கி வந்தார் -தாழ இருந்தவரை உயர்த்தி தம்மிடம் சேர்த்துக் கொண்டார் -கிருஷி பலம் பெற்றார் –

சோரேல் கண்டாய் மனமே –
அவனை உடம்பு வெளுக்க பண்ணாதே காண் -நெஞ்சே-
இவன் விடுகையாவது-அவனுக்கு இழவு போலே காணும்-
அவன் செய்த கிருஷி பலித்தது இல்லையாமே-இல்லையாகில்
உலகிற்கு வேறுபட்ட அவனுடைய சிறப்பினை நினையாதே-சுலபன் என்று காற்கடை கொள்ளாதே காண் –

———————————————————————————-

மனமே யுன்னை வல்வினையேன் இரந்து
கனமே சொல்லினேன் இது சோரேல் கண்டாய்
புனமேவிய பூந்தண் துழாய் அலங்கல்
இனமேதும் இலானை அடைவதுமே–9-3-5-

போக்யத்தை நிரூபகமாக உடையவன் -வை லக்ஷண்யம் -திருத்த துழாய் தரித்து -இன்றியமையாத அடையாளம்
-நெஞ்சே சிக்கென சொன்னால் போலே சிக்கென பற்று
மனமே யுன்னை வல்வினையேன் இரந்து-என்னிலும் முந்துற்ற நெஞ்சே -கிருபை பண்ண புகழ்வது போலே –
த்ரவ்யம் இந்திரியம் ஞானம் இல்லை -கத்தியே பழத்தை ஒழுங்காக நறுக்கு என்பதை போலே –
அடைய முடியாத பாவம் -நைச்யம் இல்லையே கண்கள் சிவந்து -பின் -விளம்பம் சஹியாத பாவம் -என்கிறார் -பிரபல பாவம் -சபல புத்தி –அர்த்தித்து
கனமே சொல்லினேன் இது சோரேல் கண்டாய்–கனகம் பொன்-திட்டமாகவே சொன்னேன் -எத்தை என்றால்
புனமேவிய பூந்தண் துழாய் அலங்கல்-மாலை தரித்து -தன்னிலம்-திரு மார்பு -ஏறி -நிறம் -பெறுமே-
தாராயா– தண் துழாவ வண்டு உழுது வரை மார்பன் -சரிப்படுத்தி -பிராட்டி நித்ய வாசம் செய்ய
இனமேதும் இலானை அடைவதுமே-ஒப்பு இல்லாதவன் -வைலக்ஷண்யம் -கிட்ட வேண்டும் என்னும் இத்தை விடாமல் கொள்வாய்

மனமே அவனை விடாதே காண் -என்றார் மேல்-
அவ்வார்த்தையை ஒலக்க வார்த்தையாக-நினைத்திராதே காண்-என்கிறார் இப்பாசுரத்தில்

மனமே யுன்னை-
மோஷத்துக்கு காரணமாய் முற்பட நிற்கிற உன்னை அன்றோ –
பிற்பாடரைச் சொல்லுமாறு போலே இருக்க-நான் சொல்லுகிறது –பகவான் இடத்தில் பக்தி உனக்கு இயல்பாக இருக்க
என் செல்லாமையாலே சொல்லுகிறேன் அத்தனை அன்றோ -என்றது –
உன்னை இரக்க வேண்டும் என்று இரக்கிறேன் அல்லேன் –என் ஆசை மிகுதியினால் இரக்கிறேன் அத்தனை -என்றபடி –
முந்துற்ற நெஞ்சே இயற்றுவாய் எம்மோடு நீ கூடி -பெரிய திருவந்தாதி -1-என்று
நானும் காற்கட்ட வேண்டும்படி அனுபவத்திலே முற்பட்டு நிற்கிற உன்னை –

வல்வினையேன்-
பகவானை அடைவதை முறையாலே அடைவோம் என்று-இராதபடி பாவத்தைச் செய்தேன் –
உன்னை இரக்க வேண்டி இரக்கிறேன் அல்லேன் –என் ஆசை மிகுதியினால் இரக்கிறேன் இத்தனை –

இரந்து கனமே சொல்லினேன் –
உன்னை கால் பிடித்து உறுதியாகச் சொன்னேன் –
இரந்து சொல்லுகைக்கு -மணக்கால் நம்பியோடு ஒப்பார் காணும் –
கனம் -பொன் -சீரிய பொருளைச் சொன்னேன் -என்றபடி –உனக்கு மிக மேலான பொருளைச் சொன்னேன் என்க –

இது சோரேல் கண்டாய் –
இனி நானே -பகவான் இடத்தில் பக்தி கூடாது -இதனைத் தவிர வேண்டும் –என்று சொன்னாலும் நீ நெகிழ விடாதே காண்
சாயல் கரியானை -பெரிய திருவந்தாதி -14-
காந்தியால் கறுத்து-அறிவு கேடால் விஷப்பால் கொடுத்தாள் -அவன் திரு உள்ளம் அறியாமல் -அது போலே நெஞ்சே
-பகவத் விஷயம் அனுபவிக்கப் புகுந்து அழியாமல் -இரு –
பைத்தியமாக ஏதேனும் சொல்வேன் சொன்னாலும் கேட்க்காதே என்றவாறு

எதனை தான் நீர் இப்படி சோரேல் என்று சொல்லுகிறது -என்ன-
புனமேவிய பூந்தண் துழாய் அலங்கல் –
எல்லை இல்லாத இனியனாவனை பற்றுதலை சோரேல் என்கிறேன் -என்கிறார் –
புனத்தில் மேவி இருப்பதான அழகை உடைய திருத் துழாய் மாலையை-உடையவன் ஆகையாலே ஒப்பு இன்றிக்கே இருக்கிறவனை
அத் தோள் மாலையை உடையனாகை அன்றோ அறப் பெரியன் ஆகையாவது-
ஒரு திரு முளைத் திரு நாளிலே -ப்ரஹ்மோஸ்தவம் – இப்பாட்டை அருளிச் செய்தது-
முன்னாள் -கையார் சக்கரத்துக்கு -ஆழ்வார் திருநாள் -–புறப்பட்டு அருளினபடி திரு உள்ளத்தில் கிடக்க
புனம் மேவிய பூந்தண் துழாய் அலங்கல் இனம் ஏதும் இல்லான் ஆகையாவது-நேற்றுப் புறப்பட்டு அருளின படி அன்றோ -என்று அருளிச் செய்தார் –
சேனை முதலியார் புறப்பாட்டை பெருமாள் புறப்பாடாக அருளிச் செய்தார் -நஞ்சீயர் என்ற படி -திருத்த துழாய் மாலை சூடி இருப்பதால் –
ஐப்பசி கார்த்திகை ப்ரஹ்மோத்சவம் இருந்து இருக்க வேண்டும் -ஆழ்வார் திருநாள் -மார்கழி மாசம் என்பதால் –
அடைவது சொல்லினேன் -இது சோரேல் கண்டாய் -என்று கூட்டி வினை முடிக்க –
அன்றிக்கே –
எதனை நீர் சொல்லுகிறது -என்ன-
இனம் ஏதும் இலானை அடைவது -என்று முற்றாக முடிக்கவுமாம் –இனமேதும் இலானை அடைவதுமே-

———————————————————————-

அடைவதும் அணியார் மலர் மங்கை தோள்
மிடைவதும் அசுரர்க்கு வெம்போர்களே
கடைவதும் கடலுள் அமுதம் என் மனம்
உடைவதும் அவற்கே யொருங்காகவே–9-3-6-

மூன்று கிரியைகள் பிராட்டிக்கு -ஒன்று ஆழ்வாருக்கு -மனம் உடைந்ததே
அநிஷ்ட நிவ்ருத்தி இஷ்ட பிராப்தி -ஹேதுவான –ஸ்ரீ லஷ்மி சம்பந்தம் -அவளுக்கு வல்லபன் -அறிந்து மனம் இழந்தேன்
குண சாம்ராஜ்ய பட்டாபிஷேகம் -நிதானம் -சீதை -மேன்மைக்கும் எளிமைக்கும் –
அடைவதும் அணியார் மலர் மங்கை தோள்-பருவம் போக்யதை-ஆபரணங்களால் நெருங்கின திருத் தோள்கள் –
பரிஷ்வங்கம் சித்திக்க -தழும்பு -நாண் பட்டு இருக்க –
மிடைவதும் அசுரர்க்கு வெம்போர்களே-அசுரர்கள் -பிரதி கூலர் -வெவ்விய போர்கள் -செய்வதும் –
கடைவதும் கடலுள் அமுதம் என் மனம்-ஆச்ரித அர்த்தமாக -லஷ்மீ விசிஷ்டன் -அநிஷ்ட நிவ்ருத்தி -இஷ்ட பிராப்தி -ஆகாரத்ரயம்
உடைவதும் அவற்கே யொருங்காகவே-நினைந்து சிதிலம் ஆகா நின்றதே -நினைத்தேன் உடைந்தேன் –

தம்முடைய உபதேசம் பலித்து-இவ்விஷயத்தில் திரு உள்ளம் உருக் குலையா நின்றது –என்று இனியர் ஆகிறார்-

அடைவதும் அணியார் மலர் மங்கை தோள் –
அணியார் மலர் மங்கை தோள் -அடைவதும்-மிகவும் அழகியதான பெரிய பிராட்டியார் தோளோடு கலப்பதும் –
அடைவதும் தோள் -என்றதனால்
அவன் தான் உலகமே உருவமாய் இருக்கும் வடிவினை கொண்டு-
இழிந்தாலும் தோளுக்கு அவ்வருகு போக மாட்டான் என்பதனைத் தெரிவித்தபடி –
அன்றிக்கே –
அணி ஆர் -என்பதனை மலர் மங்கைக்கு அடையாக்கி-
மார்வத்து மாலை -திருவாய்மொழி -10-10-2-என்கிறபடியே
திரு மார்புக்கு எல்லாம் தானே ஆபரணமாய் போரும்படி இருப்பாளாய்-
இனிமையாலே குறைவற்று இருக்கிறவள் தோளோடு ஆயிற்று அணைவது என்று பொருள் கூறலுமாம் –
இயம் சீதா -பிறப்பு -மம சுதா -சக தர்ம சரிதவ மூன்றும் போலே மலர் -மங்கை -அணியார் -மூன்றும் –

மிடைவதும் அசுரர்க்கு வெம்போர்களே –
அசுரர்க்கு வெம்போர்களே -மிடைவதும்-
இதனால் அவள் தோளை அணைவதற்கு இடும் பச்சையை-தெரிவித்த படி –
தம் த்ருஷ்டா சத்ரு ஹந்தாரம் மஹர்ஷீனாம் ஸூகா வஹம்-பபூவ ஹ்ருஷ்ட்வா வைதேஹீ பார்த்தாராம் பரிஷ்ச்வஜே-ஆரண்யம் -30-39-
பெருமாளை நன்றாக தழுவிக் கொண்டாள் சீதா பிராட்டி போலே-அடியார்கள் உடைய பகைவர்களுக்கு வெம்போர்களே நெருங்கச் செய்தும்
மிடைதல் -நெருங்குதல் -என்னுதல்
அன்றிக்கே
அவர்களை முடிக்கும் விரகினையே -எண்ணா நிற்கும் -என்னுதல்-

கடைவதும் கடலுள் அமுதம் –
பிரயோஜனாந்த பரரான தேவர்களுக்கும் அமுதம் கொடுக்க கடைவதும் -என்னுதல்
பெரிய பிராட்டியாரை பெறுதல் நிமித்தம் கடையும்படியைச் சொல்லுகிறது -என்னுதல்
அழகோடு கலத்தலைச் சொல்லிற்று –
அதற்க்கு இடும் பச்சையை சொல்லிற்று –
அவளைப் பெருகைக்கு முயற்சி செய்த படி சொல்லிற்று –
இவர் திரு உள்ளம் உடைகுலைப் படுகைக்கு காரணங்கள் இவை –
அடைந்த படியால் மிடைந்த படியால் கடைந்த படியால் ஒரு மடைப் பட உடைந்ததே

என் மனம் உடைவதும் அவற்கே யொருங்காகவே –
என் மனம் ஒரு மடைப்பட-உடைகுலைப் படா நிற்பதும்-இந்தவிதமான செயல்களை உடையவனுக்கு –
அவன் பனிக் கடலை கடைய-இவர் மனக்கடல் உடையப் புக்கது
கடைவதும் கடல் –என் மனம் உடைவதும் –
விரகராய் இருப்பார் -கோழை களாய் இருப்பார் இடத்தில்-பொருளை வாங்க நினைத்தால்
முந்துற மிடுக்கராய் இருப்பாரை நெருங்கி வாங்கவே-இவர்கள் தாங்களே கொடு சென்று கொடுப்பார்கள் அன்றோ –
அப்படியே
அவனும் மிக பெரியதான கடலை-உலக்கை வீடு நகம் இட்டு நெருக்கி-மந்த்ர பர்வம் உலக்கை போலே –
அதன் நல் உயிரை வாங்க-இவருடைய திரு உள்ளம் உடையத் தொடங்கிற்று –
பிராட்டி சீல குணத்துக்கு நிதானம் காரணம் என்றார் ஆயிற்று –

————————————————————————————–

ஆகம் சேர் நரசிங்கமதாகி ஓர்
ஆகம் வள்ளுகிரால் பிளந்தான் உறை
மாகவைகுந்தம் காண்பதற்கு என் மனம்
ஏகம் எண்ணும் இராப்பகல் இன்றியே–9-3-7-

பிரபல அநிஷ்ட -பஞ்சகன் -வார்த்தைக்கும் பிராப்ய பூமி
ஆகம் சேர் நரசிங்கமதாகி ஓர்-பொருந்த விடப்பட்ட -ஒரே ஆகம் சேர்ந்த -உளைந்த அரியும் மானிடமும் ஒன்றாகத் தோன்ற –
ஆகம் வள்ளுகிரால் பிளந்தான் உறை-அத்விதீயமான ஆகம் -வளைந்த துரு உகிரால்
மாகவைகுந்தம் காண்பதற்கு என் மனம்–மா க வைகுந்தம் காண்பதற்கு –
ஏகம் எண்ணும் இராப்பகல் இன்றியே-ஏகப் பிரகாரமாக -எண்ணும்-

அவன் நித்ய வாஸம் செய்கிற-பரம பதத்தை சென்று காண வேண்டும்-என்னா நின்றது -என் நெஞ்சு-என்கிறது

ஆகம் சேர் நரசிங்கமதாகி –
நர வடிவும் சிங்க வடிவும்-சேர்ப்பாலும் கண்ட சக்கரையும் போலே பொருந்திய-நரசிங்கமாய்
அன்றிக்கே
நரசிங்கத்தின் உடைய இவர் நெஞ்சிலே சேர்ந்த படி -என்னுதல் -என்றது –
ப்ரஹ்ம தண்ட பிரகாசானாம் வித்யுத் சத்ருச வர்ச்சசாம்-ஸ்மான் ராகவ பாணாநாம் விவ்யதே ராஷசேச்வர-யுத்தம் -60-3-
இராகவன் உடைய பாணங்களை நினைத்துக் கொண்டு -என்கிறபடியே-
மறக்க ஒண்ணாதபடி திரு உள்ளத்திலே சேர்ந்த படியை சொன்னவாறு
அன்றிக்கே
இரண்டு வடிவு களையும் சேர்த்துக் கொடு வந்து தோன்றின போது-ஸ்தம்பே சபாயாம் -தோன்றின போது –
இவர் மனத்துக்கு இனியதாய் சேர்ந்து இருந்த படியைச் சொன்னவாறுமாம் –

ஓர் -ஆகம் –
ஒப்பற்றதான-முரட்டு உடம்பு

வள்ளுகிரால் –
கூரிய நகத்தால் –
அன்றிக்கே
வளைந்த நகத்தால் -என்னுதல் –

பிளந்தான் உறை-
வருத்தம் இன்றியே கிழித்துப் பொகட்டவன்-நித்ய வாஸம் செய்கிற –

மாகவைகுந்தம் காண்பதற்கு –
அந் நரசிங்கம் வசிக்கிற முழஞ்சு காண ஆயிற்று-ஆசைப் படுகிறது-
மா கம் -பரம ஆகாசம் என்னக் கடவது அன்றோ –மஹத்தான கம் -பரம ஆகாசம் -பரமபதம்

என் மனம் ஏகம் எண்ணும் –
என்னுடைய மனம் ஆனது-
எப்போதும் ஒக்க உச்சி வீடு விடாதே -இதனையே-எண்ணா நின்றது –

இராப்பகல் இன்றியே –
இரவில் ஒரு காரியமும்-பகலில் ஒரு காரியமுமே அன்றோ உலகத்தார்க்கு இருப்பது-
இவர்க்கு-எல்லா காலங்களிலும்-இதுவே ஆயிற்று –
ஸ்மா த்வாதச தத்ர அஹம் ராகவச்ய நிவேசனே-புஜ்ஞ்ஞானா மானுஷான் போகான் சர்வ காம சம்ருத்தி நீ -சுந்தர -33-17
நான் அங்கு இராகவனுடைய திரு மாளிகையில் பன்னிரண்டு ஆண்டுகள் முடிய
மனிதர்களுக்கு உரிய இன்பங்களை அனுபவித்தேன் -என்று
பிராட்டி திரு அயோத்யையை நினைத்தாப் போலே ஆயிற்று
இவர் திரு உள்ளத்துக்கு பரம பதம் சொந்த தேசமாய் இருக்கிறபடி-

————————————————————————————–

இன்றிப் போக இருவினையும் கெடுத்து
ஒன்றி யாக்கை புகாமை உய்யக் கொள்வான்
நின்ற வேங்கடம் நீணிலத் துள்ளத்து
சென்று தேவர்கள் கை தொழுவார்களே–9-3-8-

ஆசன்னமாக அவன் வார்த்தைக்கும் -ஸ்ரீ வைகுண்ட விரக்தாய -அவன் வார்த்தைக்கும் அபீஷ்ட திவ்ய தேசம் –
நெஞ்சை சேவிக்க ஸூரி சாம்யம் ஆவோம்
இன்றிப் போக இருவினையும் கெடுத்து–வாசனை ராசிகளும் இல்லாமல் நசிப்பித்து –
ஒன்றி யாக்கை புகாமை உய்யக் கொள்வான்-விட்ட குறை தோட்ட குறை இல்லாமல் -பிரித்து அறியாத படி அசித்துடன் ஒன்றி
நின்ற வேங்கடம் நீணிலத் துள்ளத்து–அவசர பிரதீஷனாக நின்று -பகவல் லாபார்த்தியாக -திரு வேங்கடம் தன்னுள் கொண்ட சிலாக்கியம் நீண் நிலம்
சென்று தேவர்கள் கை தொழுவார்களே-தொழுதால் நித்ய ஸூ ரிகளை ஒப்பார்கள் –

இச் சரீர சம்பந்தம் அற்றால் சென்று அனுபவிக்கைக்கு -பரம பதம் வேண்டுமோ-
இச் சரீரத்தோடு இருந்து கொண்டே அனுபவிக்கத் தகுந்த-திருமலை இம் மண் உலகிலே உள்ளது அன்றோ –
ஆனாலும் நமக்கு திருமலையோடு பரம பதத்தோடு-வாசி அற்றதே அன்றோ –என்கிறார்

இன்றிப் போக இருவினையும் கெடுத்து –
இருவினையும்-இன்றிப் போக -கெடுத்து –
நல்வினை தீ வினைகளான-கருமங்களானவை-வாசனையோடு போகும்படி செய்து –
தானே போக்கிக் கொள்ளப் பார்க்கும் அன்றே அன்றோ-சிறிது கிடக்கப் போவது –

ஒன்றி யாக்கை புகாமை –
பின்னையும் ருசி வாசனைகள் கிடக்குமாகில்-அசித் தத்வத்தொடு சென்று கலசி-
வேறு ஒரு சரீரத்தை அடைந்து-அதனால் வரும் துயரங்களை அனுபவிக்க வேண்டி வரும் அன்றோ –அது செய்யாமை –

உய்யக் கொள்வான் -நின்ற வேங்கடம் –
உயிர் அளிப்பான் -திரு விருத்தம் -1- என்கிறபடி-எல்லாரையும் காப்பாற்றுவதற்காக காலத்தை-
எதிர் நோக்கினவனாய்க் கொண்டு-நிற்கிற திருமலை –

நீணிலத் துள்ளத்து –
நீள் நிலத்து உள்ளது –
சிறப்பு பொருந்திய பூமியில் உள்ளது-
திருமலையை உடைத்தது ஆகையாலே உளதாய-பெருமையை நோக்கி -நீள் நிலம் -என்கிறார் –

அத்தால் பெற்றது என் –
சென்று தேவர்கள் கை தொழுவார்களே-
சென்று கை தொழுவார்கள் தேவர்கள் –
அவ்வளவு தூரம் கால் நடை தந்து போக வல்லார்-புண்யம் மிக்கவர் அன்றோ
நதே மனுஷ்யா தேவா தேய சாரு சுப குண்டலம்-முகம் த்ருஷ்யந்தி ராமஸ்ய வர்ஷே பஞ்ச தசே புன -அயோத்யா -64-69-
ஸ்ரீராமபிரான் உடைய அழகு பொருந்திய குண்டலங்களோடு கூடின
திரு முகத்தை பதினைந்தாம் ஆண்டில் மீண்டும் எவர்கள் பார்ப்பார்களோ
அவர்கள் மனிதர்கள் அல்லர் -அவர்கள் தேவர்கள் -என்று சக்கரவர்த்தி கூறினால் போலே-
அவனுடைய சீலம் முதலான குணங்களை நினைத்து சொல்கிறார்-சேர்ந்தே துன்பம் -ஸுசீல்யம் படுத்தும் பாடு ஆழ்வாருக்கு –
அன்பினாலே மூடப் பட்டார்க்கு-இவ் உலகத்தோடு இவ் உலகத்தோடு-வாசி அற்றதே அன்றோ -எட்டாமைக்கு –
திருப் புளிங்குடியும் திருமலையும் பரம பதமும் இவருக்கு ஒரே மாதிரி தானே இதனால் –

——————————————————————————————-

தொழுது மா மலர் நீர் சுடர் தூபம் கொண்டு
எழுது மென்னுமிது மிகை யாதலில்
பழுதில் தொல் புகழ்ப் பாம்பணைப் பள்ளியாய்
தழுவுமாறு அறியேன் உன தாள்களே–9-3-9-

ஆச்ரயண உத்தியோகமும் அதிகம் -ஸூ பிரயத்தனம் கூடாதே
சீல குணம் அனுசந்தித்து -ஒரு பிரவர்த்திகளில் அடியேன் ஷமர் ஆகிலேன் நான் -இருவருக்கும் உள்ள பொருத்தம்
-எடுத்தால் அவனுக்குத் தாங்காது -இவருக்கும் இயலாது –
தொழுது மா மலர் நீர் சுடர் தூபம் கொண்டு–சிலாக்கியமான அர்க்யாதி நீர் -தீபம் தூபங்களைக் கொண்டு -சீலம் பார்த்தால் –
எழுது மென்னுமிது மிகை யாதலில்–உத்தியோகித்தலும்-மிகை -ஆதலால் -இத்தையே மிகையாக கொண்டதால்
பழுதில் தொல் புகழ்ப் பாம்பணைப் பள்ளியாய்-குற்றம் யில்லாத -ஆராதனம் ஸுலபன் என்பதால் -ச்வா பாவிக பிரத்தை புகழ்
-இத்தை நித்ய சம்ச்லேஷம் கொண்டு திரு அநந்த ஆழ்வான் இடம் -காட்டி அருளி
தழுவுமாறு அறியேன் உன தாள்களே–அங்குத்தைக்கு செய்வது ஒன்றும் அறியேன் –

இப்படி சுலபனான உன் திருவடிகளிலே கிட்டப் பெற்றாலும்-அடைய வேண்டும் என்று நினைத்த அளவிலேயே
அதனைக் கொண்டு பேர் உவகையன் ஆகின்ற-உன் சீல குணத்தை நினைத்து
யாதாயினும் ஒரு அடிமை செய்வதற்கு இயலாதவனாய் இருக்கின்றேன் –என்கிறார் –
அன்றிக்கே –
இங்கனே மூன்று திருப் பாசுரங்களாலே -8/9/10/-தம்முடைய தகுதி இல்லாமையைச் சொல்லுகிறார்-என்பாரும் உளர்-
அது இல்லை அன்றோ -கண்கள் சிவந்து -என்ற திருவாய் மொழி பாடிய பின்பு -இவர்க்கு-
அன்றிக்கே –
இத் தலையாலே ஒன்றினை விரும்பி பெறுதல் மிகையாம்படி-இருக்கிறவனுடைய உபாயத் தன்மையைச் சொல்லுகிறார்-என்பாரும் உளர்
இவை எல்லாம் அல்ல –
அவன் திரு முன்னர் முறையாக அடிமை செய்ய-ஒண்ணாத படி அழிக்கும் அவனுடைய
சீல குணத்தைச் சொல்லுகிறது -என்று-நம் உடையவர்கள் அருளிச் செய்வார்கள் –

தொழுது மா மலர் நீர் சுடர் தூபம் கொண்டு எழுது மென்னுமிது மிகை –
சிறந்த பூக்கள் முதலான-சாதனங்களைக் கொண்டு-அடிமை செய்து உஜ்ஜீவிப்போம் என்றால்
இது மிகையாம் படி அன்றோ-உன் சீல குணம் இருப்பது
அந்யத் பூர்ணாத் அபாம் கும்பாத் அந்யத் பாதாவனே ஜநாத்
அந்யத் குசல சம் பிரச்நாத் நசேச்சதி ஜனார்தனா -பாரதம் உத்தியோக பர்வம் -87-13-சஞ்சயன் கூற்று
நிறைந்து இருக்கிற தண்ணீர் உடைய பூர்ண கும்பத்தைக் காட்டிலும்
வேறு ஒன்றினையும் அவன் விரும்புவதில்லை -எண்ணப் படுமவன் அன்றோ அவன்

யாதலில் –
இப்படி சீல குணத்தால் மேம்பட்டவன் -ஆகையாலே –

பழுதில் தொல் புகழ்ப் பாம்பணைப் பள்ளியாய்-
வருந்தி அரிதில் ஆராதிக்கத் தக்கவன் -என்கிற குற்றம் இன்றிக்கே
இயல்பாகவே அமைந்த எளிதில் ஆராதிக்க தக்க தன்மை உடையனாய்-அதற்கு அடியாக
திருவநந்த ஆழ்வான் உடன் கலந்து இருப்பவனே –

தழுவுமாறு அறியேன் உன தாள்களே-
உன் திருவடிகளை அணையும் விரகு அறிகிலேன் –
வலி இல்லாமையாலே முதலிலே கிட்டுதல் அரிது-கிட்டினாலும்
சீலத்தின் மேன்மையை நினைத்தால்-ஓர் அடிமை செய்ய இயலாதவனாக இருக்கிறேன் –

—————————————————————————

தாள தாமரையான் உனதுந்தியான்
வாள் கொள் நீள் மழு வாளி உன்னாகத்தான்
ஆளராய்த் தொழுவாரும் அமரர்கள்
நாளும் என் புகழ் கோ உனசீலமே–9-3-10-

பிரயோஜ நாந்த பரர்களுக்கும் -நான்முகனுக்கும் -பரம சிவன் -தேவர்களுக்கும் முகம் கொடுக்கும் சீலம் வாசா மன கோசாரம் அல்லன்
தாள தாமரையான் உனதுந்தியான்-நான்முகனும் உன் நாபி கமலத்தில்
வாள் கொள் நீள் மழு வாளி உன்னாகத்தான்-ருத்ரன் ஒரு பக்கம்
ஆளராய்த் தொழுவாரும் அமரர்கள்-ஸூ ரிகளைப் போலே சேஷ பூதர்கள்-
நாளும் என் புகழ் கோ உனசீலமே-என்ன வென்று சொல்லி புகழ்வேன் –

அடிமையின் இனிமையை அறியாத-பிரமன் முதலாயினோர்கட்கும்
பற்றப் படுமவனாய்-இருக்கிற உன்னுடைய சீலம்-என்னால் புகழ்ந்து முடிக்க ஒண்ணாது -என்கிறார்

தாள தாமரையான் உனதுந்தியான்-
தாமரைப் பூவினை பிறப்பிடமாக உடைய பிரமன்-உன் திரு நாபியைப் பற்றி வாழ்கிறான்
தாமரைப் பூவிலே பிறந்தோம் நாம் -எண்ணும் செருக்கினை உடையவனுக்கு-அன்றோ உடம்பினைக் கொடுத்தது –என்கிறார்

வாள் கொள் நீள் மழு வாளி உன்னாகத்தான்-
ஒளியை உடைத்தாய்-தொடங்கின கார்யத்தை முடிய நடத்த வற்றான மழுவினை உடைய சிவன்-
உன் திருமேனியில் ஓர் இடத்தைப் பற்றிக் கொண்டு வாழாநின்றான்
வேறு ஒருவரையும் அடைகலமாகப் பற்றாமையை-தெரிவிக்கிற-தொடை ஒத்த துளவமும் கூடையுமாக -புகுந்து இருக்கிறான் அல்லனே –

ஆளராய்த் தொழுவாரும் அமரர்கள் –
அடியாராய் அடைகின்ற தேவர்களும்-நித்ய சூரிகள் செய்யும் அடிமையை அன்றோ-
மரணம் இல்லாத ஒப்புமையாலே-ஈச்வரோஹம் -என்று இருக்குமவர்கள் செய்கிறது –

நாளும் என் புகழ் கோ உனசீலமே –
காலத்தை முழுதும் ஒரு போகி ஆக்கி-புகழுகைக்கு எனக்கு உறுப்பு ஆக்கினால் தான்-
என்னாலே புகழ்ந்து தலைக் கட்டலாய் இருந்ததோ-உன்னுடைய சீல குணம்-
உன சீலம் -நாளும் -என் புகழ்கோ

———————————————————————————

சீலம் எல்லை இலான் அடிமேல் அணி
கோல நீள் குருகூர்ச் சடகோபன் சொல்
மாலை ஆயிரத்துள் இவை பத்தினின்
பாலர் வைகுந்தம் ஏறுதல் பான்மையே–9-3-11

பரமபத பிராப்தி -கிட்டும் என்று அருளிச் செய்கிறார்
சீலம் எல்லை இலான் அடிமேல் அணி-அபரியந்தமான சீலம் உடையான் திருவடிகளில்
கோல நீள் குருகூர்ச் சடகோபன் சொல்–அணியப்பட்ட தர்ச நீயமான-திவ்ய தேசம் –
மாலை ஆயிரத்துள் இவை பத்தினின்-சப்த மாலை -சொல் செறிவாலே புனையப்பட்ட -சப்த அர்த்த முகத்தால் அன்வயம்
-பாராயணம் -அர்த்தம் சிந்தித்து ஏதாவது ஒன்றில் அந்வயித்தால் –
பாலர் வைகுந்தம் ஏறுதல் பான்மையே-ஸ்வபாவம் -வைகுந்தம் பெறுவது -பிரபாவம் இல்லை –
ஸ்வ பாவம் -இயற்க்கை -ஜகத் ரக்ஷணம் -ஸ்ரீ யபதித்தவம்-இவை எல்லாம் ஸ்வ பாவம் – வாத்சல்யாதிகள் பிரபாவம் என்றவாறு –

நிகமத்தில்
இத் திருவாய் மொழி கற்றார்-பரம பதத்தே செல்லுதல்-ஆச்சர்யம் அன்று –தக்கதே –என்கிறார் –

சீலம் எல்லை இலான் அடிமேல் –
எல்லை இல்லாத சீல குணத்தை உடையவனுடைய-திருவடிகளிலே –
இதனால்
இத் திருவாய்மொழி சொல்லப் பட்டது -சீல குணத்தின் மேம்பாட்டை ஆயிற்று-
அதனை முடித்துக் காட்டுகிறார் -சீலம் எல்லை இலான் -என்று

அணி கோல நீள் குருகூர்ச் சடகோபன் சொல் மாலை-
அழகு மிக்கு இருந்துள்ள திரு நகரியை உடைய ஆழ்வார்
அன்றிக்கே
கோலம் நீள் என்ற சொற்கள் இருப்பதினாலே-
அணி -என்பதனை
அடி மேல் அணி மாலை -என்று-மாலைக்கு அடையாகக் கோடலுமாம் –
குருகூருக்கும் -திருவடிக்கும் -சொல் -மாலைக்கும் -திருவடி மேல் அணிவிக்கப் பட்டது என்றுமாம் –

ஆயிரத்துள் இவை பத்தினின் பாலர் –
இப்பத்தின் பக்கத்தில் உளராமவர் -என்றது-
இப்பாசுரங்களை ஒருகால் சொல்லுதல்-
இவற்றைப் பாடம் செய்தல்-
இவற்றைப் பொருள் அறிவோடு படித்தல் –
என்னும் இவற்றில் ஒரு வழியாலே இதில் சம்பந்தம் உடையவர் -என்றபடி –

வைகுந்தம் ஏறுதல் பான்மையே –
பரம பதத்தில் செல்லுதல் இயல்பாகவே இருக்கும் –
யாங்கனம் -எனின்
மாக வைகுந்தம் காண்பதற்கு ஏகம் எண்ணினார் இவர் –
இப்பாசுரங்களில் யாதானும் ஒரு வகையில் சம்பந்தம் உள்ளவர்களுக்கு-
பிரார்த்தித்துப் பெற வேண்டுவது தானாகவே கிடைக்கும் என்பதாம் –
தமப்பன் செல்வம் மகனுக்கு-தாய பாகமாக அடைய வேண்டியதாகவே-இருக்கும் அன்றோ –

———————————————————————————-

திராவிட உபநிஷத் சங்கதி -ஸ்ரீ வாதி அழகிய மணவாள ஜீயர் –

நாராயணே-அனுபவ பூவ நிஜ சீலவத்தாம்
நிரவத்யம் ஆவிஷ்க்ருதாம் மை நாராயணே சதி
ஸூ பரார்த்த சிந்த்தா தவ நார்ஹா
இது பஹுமான பாஜா விபு நா நார்ஹா தவ

நான் நாராயணனாக இருக்கும் போது கவலை பட வேண்டாமே –
உபாயம் உபேயம் வத்சலன் வியாபகம் ஸ்வாமி
ரஷா பரம் உமக்கு பொருந்தாதே –
நாம் இரந்து கொடுப்போம் மணக்கால் நம்பி போலே –

————————————————————————————–

திராவிட உபநிஷத் தாத்பர்ய ரத்னாவளி -ஸ்ரீ தேசிகன் –

ந ஏக சீல ரத்நாகரம் அச்வ ந ஏக ஸ்ரீ நாம வாத்வாத் –
ஏக -ந ஏக -அப்ரதிமஸ்ய ஸ்வ பாவம் ஜகத் உதய ஸூ ஸம்ஸ்தானத்தியை
ஹரித்வாத் தானாத் மோக்ஷஸ்ய ஹேய பிரதிபட கடக ஸ்ரேணி சம்பாதிமத்வத்
பிரகலாத ஆஹ்லாதகத்வாத் விருக்ஷ கிரி கடகே சன்னிஹிதத்வாத் சர்வா தேகே ஸ்வ அங்கதானாத் –

1–ந ஏக–ஓர் ஆயிரமாய் உலகு ஏழ் அளிக்கும் பேர் ஆயிரம் கொண்டது ஓர் பீடு உடையன்

2-சீல ரத்நாகரம் -ரத்னங்களுக்கு இருப்பிடம் -கடல் –அவனே யவனும் அவனுமவனும்
அவனே மற்று எல்லாமும் அறிந்தனமே-சமுத்திரைவ காம்பீர்யம் -சீலம் ஒன்றே இருக்கும் –

3–ந ஏக ஸ்ரீ நாம வாத்வாத் –ஏக -ந ஏக -அப்ரதிமஸ்ய ஸ்வ பாவம் -அ சித்தும் சித்தும் -உண்டு –
விசிஷ்டாத்வைத சித்தாந்தம் சொல்லும் திரு நாமங்கள் –

4–ஜகத் உதய ஸூ ஸம்ஸ்தானத்தியை ஹரித்வாத்–அறிந்தனர் எல்லாம் அரியை வணங்கி
அறிந்தனர் நோய்கள் அறுக்கும் மருந்தே -பாபங்கள் ஹரிப்பவன் மருந்து–என்றும்
மருந்தே நங்கள் போக மகிழ்ச்சிக்கு என்று பெரும் தேவர் குழாங்கள் பிதற்றும் பிரான்-என்றும்

5–தானாத் மோக்ஷஸ்ய–கருந்தேவன் எம்மான் கண்ணன் விண்ணுலகம் தருந்தேவனை சோரேல் கண்டாய் மனமே

6-ஹேய பிரதிபட -நிகர் அற்றவன் -அடையாளங்கள் இரண்டிலும் –புனமேவிய பூந்தண் துழாய் அலங்கல் இனமேதும் இலானை அடைவதுமே-

7-கடக ஸ்ரேணி சம்பாதிமத்வத்–கடைவதும் கடலுள் அமுதம் என் மனம் உடைவதும் அவற்கே யொருங்காகவே

8-பிரகலாத ஆஹ்லாதகத்வாத் -குளிர்ச்சி கொடுத்த பலன் –ஆகம் சேர் நரசிங்கமதாகி ஓர் ஆகம் வள்ளுகிரால் பிளந்தான்-அநிஷ்ட நிவாரணம் பாசுரத்தில் –

9-10-விருக்ஷ கிரி கடகே சன்னிஹிதத்வாத் —நின்ற வேங்கடம் நீணிலத் துள்ளத்து சென்று தேவர்கள் கை தொழுவார்களே–என்றும் –
பழுதில் தொல் புகழ்ப் பாம்பணைப் பள்ளியாய் தழுவுமாறு அறியேன் உன தாள்களே-என்றும் –
பாம்பணை பள்ளி -வேங்கடம் ஆதி சேஷன் சேர்த்து

சர்வா தேகே ஸ்வ அங்கதானாத் –தாள தாமரையான் உனதுந்தியான் வாள் கொள் நீள் மழு வாளி உன்னாகத்தான்–

———————————————————————————

திருவாய் மொழி நூற்றந்தாதி -பாசுரம் 83-பிள்ளை லோகம் ஜீயர் வியாக்யானம்-

அவதாரிகை –

இதில்-சீல குணத்திலே ஆழம் கால் பட்டு ஸ்ரீ ஆழ்வார் பேசின பாசுரத்தை அனுவதித்து அருளிச் செய்கிறார் –
அது எங்கனே என்னில் –
உம்முடைய பேற்றுக்கு நீர் பிரார்த்திக்க வேணுமோ –நாமே பிரார்த்திதுச் செய்ய வேண்டும்படி அன்றோ
நமக்கு யுண்டான ஸ்ரீ நாராயணத்வ பிரயுக்தமான ரக்த ஸ்பர்சம் –
ஆன பின்பு நாமே உம்முடைய சர்வ அபேஷிதங்களையும் செய்யக் கடவோம் -என்று
அவன் அருளிச் செய்ய
தனது பெருமை பாராதே-எனது சிறுமை பாராதே-இப்படி அருளிச் செய்வதே
இது ஒரு சீலம் இருக்கும் படியே -என்று அவனுடைய சீல குணத்திலே வித்தராகிற
ஓர் ஆயிரத்தில் அர்த்தத்தை-ஓரா நீர் வேண்டினவை -இத்யாதியாலே அருளிச் செய்கிறார் என்கை-

—————————————————

ஓரா நீர் வேண்டினவை உள்ளதெல்லாம் செய்கின்றேன்
நாராயணன் அன்றோ நான் என்று –பேருரவைக்
காட்ட அவன் சீலத்தில் கால் தாழ்ந்த மாறன் அருள்
மாட்டி விடும் நம்மனத்து மை–83-

—————————————————-

வியாக்யானம்–

ஓரா நீர் வேண்டினவை உள்ளதெல்லாம் செய்கின்றேன் –
ஓரா -ஓர்ந்து-அது வேணும் இது வேணும் என்று ஆராய்ந்து – நீர் அர்த்தித அவை உள்ளதெல்லாம் என்னுதல்
அன்றிக்கே
நீர் அர்த்திதவற்றை எல்லாம்-இன்னது உபகரிக்க வேணும்-இன்னது உபகரிக்க வேணும் என்று நாம் நிரூபித்து -என்னுதல்
இப்படி பந்து க்ருத்யமாய் உள்ளவற்றை எல்லாம்-நாமே அர்த்திகளாய் செய்கிறோம் –

அதுக்கு உடலாக –
நாராயணன் அன்றோ நான் என்று –பேருரவைக் காட்ட-
ஸ்ரீ ராமோ நாராயண ஸ்ரீ மான் -என்னும்படி சர்வ வித பந்துத்வமும் நடத்தும் படி
நான் ஸ்ரீ நாராயண சப்த வாச்யன் அன்றோ -என்று
அத்தாலே பெரிதான தன் சர்வ வித பந்துத்வத்தைக் காட்ட -அத்தை –
ஓர் ஆயிரம் உலகு ஏழ் அளிக்கும் பேர் ஆயிரம் கொண்டதோர் பீடு உடையன்
ஸ்ரீ நாராயணன் நாங்கள் பிரான் அவனே –என்று அனுசந்தித்து –

அவன் சீலத்தில் கால் தாழ்ந்த மாறன் அருள் –
அதாவது –
அவனே மற்று எல்லாமும் அறிந்தனமே -என்றும்
அரியை வணங்கி அறிந்தனர் நோய்கள் அறுக்கும் மருந்தே -என்றும்
விண்ணுலகம் தரும் தேவனைச் சோரேல் கண்டாய் மனமே -என்றும்
இனமேதுமிலானை அடைவதுமே-என்றும்
என் மனம் உடைவதும் அவர்க்கே ஒருங்காகவே -என்றும்
ஆகம் சேர் நரசிங்கமதாகி -என்றும்
நின்ற வேங்கடம் நீண் நிலத்து உள்ளது -என்றும்
தொழுது எழுதும் என்னுமிது மிகை -என்றும்
தாள தாமரையான் -என்று தொடங்கி-நாளும் என் புகழ் கோ சீலமே -என்றும்
சீலம் எல்லை இலான் -என்றும்
இப்படி குணவான் என்னும்படியான —சீல குணத்திலே ஆழம் கால் பட்டு அருளிச் செய்த
ஸ்ரீ ஆழ்வார் அருள் உண்டு – கிருபை –

அந்த கிருபை –
மாட்டி விடும் நம் மனத்து மை –
நம்முடைய அஞ்ஞானத்தை நிச்சேஷமாகப் போக்கும் –

அம்மான் ஆழிப் பிரான் அவன் எவ்விடத்தான் யான் யார் -என்று பிற்காலிக்கிற கலக்கத்தை
சீல குண பிரகாசத்வத்தாலே சேஷியாதபடி நசிப்பிக்கும் –
சாமான்யமான அஞ்ஞானம் ஆகவுமாம்-

—————————————————————–

ஸ்ரீ கந்தாடை அப்பன் ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம் .
ஸ்ரீ பிள்ளை லோகம் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ வாதிகேசரி அழகிய மணவாள ஜீயர் திருவடிகளே சரணம் –
ஸ்ரீ அழகிய மணவாளப் பெருமாள் நாயனார் திருவடிகளே சரணம் –
ஸ்ரீ பெரிய வாச்சான் பிள்ளை திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ நம் பிள்ளை திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ நஞ்சீயர் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ திருக் குருகைப் பிரான் பிள்ளான் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ மதுரகவி ஆழ்வார் திருவடிகளே சரணம் –
ஸ்ரீ பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம்-

பகவத் விஷயம் காலஷேபம் -169- திருவாய்மொழி – -8-10-1….8-10-11–ஸ்ரீ உ. வே. வேளுக்குடி ஸ்வாமிகள்–

July 9, 2016

நெடுமாற்கு அடிமை -பிரவேசம்
மேலிரண்டு திருவாய் மொழியிலுமாக–ஆத்மாவினுடைய அனன்யார்ஹ சேஷத்வம் சொல்லிற்று –
அதனால் அது பிறர்க்கும் உரித்து அன்று -உணர்வைப் பெற ஊர்ந்து இற ஏறி -என்று
தனக்கும் உரித்து அன்று -அருமாயன் பேரன்றி பேச்சு இலள்-என்று ஆயிற்று சொல்லிற்று –
பிரணவத்தில் நடுப்பததாலும்-நமஸ் சப்தத்தாலும் சொன்ன அர்த்தமாயிற்று சொல்லி நின்றது –
அனன்யார்ஹ சேஷத்வத்துக்கு எல்லை-அவன் அடியார்க்கு அடிமை ஆதல் அளவும் அன்றோ-
அதனைச் சொல்லுகிறது இத் திருவாய் மொழியில் –
அவன் அடியாருக்கு கிரய விக்ரயங்கட்கு தகுதியான-அன்று தான்-அவனுக்கு அடிமைப் பட்ட நிலை நின்றதாவது –
எந்தம்மை விற்கவும் பெறுவார்கள் -பெரியாழ்வார் திருமொழி -4-4-10-என்று இறே-அன்றோ இருப்பது-
தத் பக்தி நிக்ன மனஸாம் க்ரய விக்ர யார்ஹா -பிரமாணம்
இறைவன் மாட்டு அன்புடைய மனஸ் உடையவர்களுக்கு-விற்றற்கு உரியவன் -என்னக் கடவது இ றே –
அம்முணி ஆழ்வான் போசல ராஜ்யத்தின் நின்று வந்த நாளிலே
பட்டர் கண்டருளி
நீ ஸ்ரீ வைஷ்ணவர்களுக்கு போர அடிமை செய்து போந்தாய் –என்று கேட்டோம் .
உன் தன்மைக்கு சேர -நெடுமாற்கு அடிமை -என்னும் திருவாய் மொழியைக் கேள் -என்று-அருளிச் செய்தாராம் –

ஈஸ்வரனுக்கு அடிமை என்று அறிந்த அன்று மயங்கி மீளவுமாம் –
அவன் அடியார்க்கு அடிமை ஆதல் அளவும் உணர்ந்தால் மீள வேண்டா அன்றோ –
செல்வமே புருஷார்த்தம் -என்று இருப்பார் –செல்வமே -என்றும் -வியன் மூ உலகு –
ஆத்மலாபம் புருஷார்த்தம் என்று இருப்பார் -தானே தானே யானாலும் –
பகவானுக்கு அடிமைப் பட்டு இருத்தல் புருஷார்த்தம் -உறுமோ பாவியேனுக்கு –
ஈச்வரனாய் ஆனந்த மய என்று இருக்கும் இருப்பு புருஷார்த்தம் -மூ உலகின் வீடு பேறு –என்று இருப்பராய் அன்றோ இருக்கிறார்கள் –

இப்படிப் பட்ட புருஷார்த்தங்கள்
தனித் தனியும் -திரளவும் நான் பற்றின பாகவதர்களுக்கு-அடிமைப் பட்டு இருத்தல் ஆகிற புருஷார்ததோடு ஒவ்வாது
என்று எடுத்துக் கழிக்கவும் போராது –
இப்படி இருக்கிற இதுவே காலம் என்னும் ஒரு பொருள் உள்ளவரையிலும்
எனக்கும் என்னோடு சம்பந்தம் உடையாருக்கும் வாய்க்க வேண்டும்-என்று வேண்டிக் கொண்டு தலைக் கட்டுகிறார் –

பயிலும் சுடர் ஒளி-என்னும் திருவாய் மொழியைக் காட்டிலும்-இத் திருவாய் மொழிக்கு வாசி என்-என்னில்
பாகவதர்கள் இறையவர்கள் -என்றது அங்கு -எம்மை ஆளும் பரமர்களே –
பாகவதர்கள் இனியர் -என்கிறது இங்கு -வீடுமாறு எனபது என் வியன் மூ உலகு பெறினுமே –

கச்சதா மாதுல குலம் பரதேன ததா அநக-சத்ருக்னோ நித்ய சத்ருக்னோ நீத ப்ரீதி புரச்க்ருத-அயோத்யா -1-1-
-ஸ்ரீ சத்ருக்ன ஆழ்வானுக்கு ஆதல்-இவ் வாழ்வாருக்கு ஆதல் அன்றோ இவ் வர்த்தங்களில் ருசி உள்ளது –
நித்ய சத்ருக்ன -எப்பொழுதும் உட்பகைவர்களாய் உள்ள இந்திரியங்களை வென்றவர் -என்பதால்-
பெருமாள் இனியர் -என்று அவன் பக்கல் கண் வையான்-என்று கூறப் பட்டது அன்றோ –

கேசவ பக்தி -பக்த சமாகம் இரண்டும் – பழங்கள் -சம்சார காட்டில் -இதுவே சிறந்தது -ராமானுஜர்
ஸ்ரீ வைஷ்ணவர் பிரதானம் -ஆச்சார்யர் இடம் சேர்த்து வைக்கும் உபகாரகர் -அனுபவம் வளர்த்து -சம்சாரம் கொதிப்பால் தடுமாறி
-இருக்கும் பொழுதும் -திருத்தி -அனுஷ்டான பர்யந்தம் ஆக்கி அருளி –
இந்த உபகாரத்வத்துக்கு ஒப்பு இல்லையே —
புறம்பு உள்ள பற்று அறுத்தும் ஐந்தை சொல்லி ஆறாவதாக –இப்படி இருக்கும் ஸ்ரீ வைஷ்ணவர்கள் ஏற்றம் அறிந்து உகந்து இருக்கையும்
-ஸ்ரீ வைஷ்ணவ லக்ஷணம் -துர்லபம்
சஜாதீயர் -என்பதால் -மத் பக்த ஜன வாத்சல்யம் –பூஜா அனுமோத்தனம் -ஸ்வயம் -பூஜ டம்ப வர்ஜனம் மத கதா ஸ்ரவணீ ப்ரீத்யம் –
அரங்கன் சேறு செய் முற்றம் -தொண்டர் சேவடி சேறு சென்னிக்கு அணிந்து -சமமாக நினைத்து பூஜிக்க கருட புராணம் –
மேம் பொருளில் மேல் உள்ள பாட்டுக்கள் -எல்லாம் இந்த கருத்தை வலி உறுத்தி –
கைங்கர்ய பிரதி சம்பந்திகள் சேஷிகள் -பாகவத அபசாரம் கொடியது –
சாரமான திருவாயமொழி -பயிலும் சுடர் ஒளியும் நெடுமாற்கு அடிமை -திரு உள்ளம் பின் சென்றே கண்ணி நுண் சிறுத் தாம்பு –
பிள்ளாய் —மாமான் மகள் –போதரிக்கண்ணினாய் -கிளியே பாகவதர்களை முன்னிட்டு ஆண்டாள் -வேதம் வல்லார்களைக் கொண்டே
விண்ணோர் பெருமான் திருப் பாதம் பணிந்து க்ரமமாக –
குரு பரம்பரை முன்னிட்டே த்வயம் பல பர்யந்தம் ஆகுமா பாகவதர்களை முன்னிட்டே பெருமாள்
ஆட்க்கொண்ட வில்லி ஜீயர் -வார்த்தை -ஸ்மரிப்பது-எம்பெருமானார் -மதுரகவி ஆழ்வார் -ஆண்டாள் -சேர்த்து மா முனிகள்
-உபதேச ரத்ன மாலை -பாகவத நிஷ்டை -விஷ்ணு சித்தர் –வல்ல பரிசு தருவிப்பரேல் -தேவு மாற்று அறியேன் –
புள்ளு பிள்ளைக்கு இறை தேடும் –

———————————————————————————————

நெடுமாற்கு அடிமை செய்வன் போல்
அவனைக் கருத வஞ்சித்து
தடுமாற்றற்ற தீக் கதிகள்
முற்றும் தவிர்ந்த சதிர் நினைந்தால்
கொடுமா வினையேன் அவன் அடியார் அடியே
கூடும் இது வல்லால்
விடுமாறு எனபது என்னந்தோ
வியன் மூ வுலகு பெறினுமே-8-10-1-

நமஸ் சப்த ஆந்திர அர்த்தம் -3-7-8-தொழு குலம்-பிராப்யம் அங்கு சொல்லி -அதன் விரிவாக்கம் இந்த திருவாயமொழி –
பாகவத சேஷத்வம் இல்லாத பகவத் சேஷத்வம் த்யாஜ்யம்
ஆஸ்ரித வ்யாமுக்தன் -சர்வேஸ்வரன் -சேஷ பூதமான பாகவதர் சேஷத்வம் ஒப்பு இல்லாதது -என்கிறார் –
நெடுமாற்கு அடிமை செய்வன் போல்-அவனை நம்ப வைத்து -எனக்கு விருப்பம் பாகவத சேஷத்வம் –
அவனைக் கருத வஞ்சித்து–
தடுமாற்றற்ற தீக் கதிகள்-துக்க ஹேதுக்கள் அவித்யா கர்மம் வாசனை ருசி ஜென்மம் -இந்த ஐந்தும் மாறாமல் -வருமே
முற்றும் தவிர்ந்த சதிர் நினைந்தால்–ஆகவே இப்பொழுது பாகவத சேஷத்வம் -தவிர்ந்தேன் -கைங்கர்யம் என்று பேசப் போனதற்கு
பாபங்கள் என்னை வஞ்சித்து போனதே
கொடுமா வினையேன் அவன் அடியார் அடியே-ஆஸ்ரித வத்சலன் அவன் -இனி மேல் -பாகவத சேஷத்வம் –
கூடும் இது வல்லால்-இதுவே வேண்டுவது
விடுமாறு எனபது என்னந்தோ-இத்தை சொல்ல வேண்டி உள்ளதே அந்தோ எடுத்துக் -கழிக்க கூட இதுக்கு பெருமை இல்லையே பாவமே
-மா வினை தான் இது -தீ வினைகள் போகவே -இப்பொழுது மா வினைகள் சூழ்ந்ததே
வியன் மூ வுலகு பெறினுமே-தரை லோக்ய ஐஸ்வர்யம் பெற்றாலும் –
விடுமாறு என்பது ஏதேனும் உண்டோ -ஆயிரம் நாக்குகள் வாங்கிக் கொண்ட பின்பு தானே அரங்கனைப் பாட முடியாதே –
அதே போல மூ உலகு ஐஸ்வர்யம் பெற்று இவை ஒப்பு இல்லை என்னலாம்

பகவத் விஷயம் அனுபவம் அல்லாமையாலே-ஆத்துமா அனுபவம் புருஷார்த்தம் ஆக மாட்டாது-
செல்வம் போலே நிலை அற்றது அல்லாமையாலே-நிலை நின்ற புருஷார்த்தம் ஆகும் என்றபடி-
உலகத்தார் விரும்புகிற செல்வம் ஆகிய புருஷார்த்தமும்-நான் பற்றின புருஷார்த்ததோடு ஒவ்வாது -என்று
எடுத்துக் கழிக்கவும் போராது –என்கிறார் –

நெடுமாற்கு –
நெடுமாலுக்கு -என்றபடி-
மால் -என்றது பெரியோன் -என்றவாறு –நெடுமையால் நினைக்கிறது அதில் பெருமையை –அறப் பெரியோன் -என்றபடி
தாம் அடிமைத் தன்மையின் எல்லையைக் கணிசிக்கிறவர் ஆகையாலே-அவனுடைய இறைமைத் தன்மையின் எல்லையைப் பிடிக்கிறார் –
அன்றிக்கே
மால் -எனபது வ்யாமோகமாய்-மிக்க வ்யாமோகத்தை உடையவன் -என்னுதல் –நெடுமையால் மிகுதியை நினைக்கிறது -என்றது
தன் அளவில் இன்றியே தன்னடியார் அளவிலே நிறுத்தும்படியான வியாமோகம் -என்றபடி –
21 தலைமுறைகள் அன்றோ ஏறிப் பாய்ந்தது அவன் விஷயீ காரம் –
அடியார்க்கு என்னை ஆட் படுத்த விமலன் -என்னக் கடவது அன்றோ –

அடிமை செய்வன் போல் அவனைக் கருத –
அவனுக்கு அடிமை செய்வாரைப் போலே அவனை நினைக்க –அன்புள்ளவர்களைப் போன்ற பாவனை யேயாய்
ஆராய்ந்தால் அது தானும் போட்கேன் -பொய்யன் –

வஞ்சித்து தடுமாற்றற்ற தீக் கதிகள் முற்றும் தவிர்ந்த-
தடுமாற்று அற்ற தீக்கதிகள் -முற்றும் -விஞ்சித்து -தவிர்ந்த –
ஒரு நல்ல கார்யத்தைச் செய்து-அது நின்று தடுக்குமது இல்லாமையாலே-
தடுமாற்றம் அற்று வசிக்கிற அறிவின்மை-முதலானவைகள் முழுதும் வஞ்சித்துத் தவிர்ந்தன –
பகல் முழுதும் ஒரு சேர வசிக்க கடவோம் -என்று சொல்லி வைத்து-
இரவு வந்தவாறே ஒரு காலத்திலே உண்டு வைத்து ஒக்க கிடந்தது-
விளக்கை எரிய வைத்துப் போனது அறியாமே வஞ்சித்துப் போவாரைப் போலே-
இனி அடிமை செய்ய வேண்டில் — அவனை வஞ்சித்துக் கருத –எனக் கூட்டி வஞ்சித்தலை-தமக்கு அடைமொழி ஆக்கலுமாம் –

முற்றும் தவிர்ந்த –
நாம் போக்கிக் கொள்ளும் அன்றே அன்றோ க்ரமத்தால் போக்க வேண்டுவது –
பக்திமானுடைய புண்ய பாபங்கள் அனைத்தும் அழிகின்றன –
ஏவம் ஹாஸ்ய சர்வே பாப்மான ப்ரதூ யந்தே-ய ஏதத் ஏவம் வித்வான் அக்னிஹோத்ரம் ஜூஹோதி -சாந்தோக்யம் -5-24-3-
சர்வ தர்மான் பரித்யஜ்ய மாம் ஏகம் சரணம் வ்ரஜ-அஹம் த்வா சர்வ பாபேப்யோ மோஷயிஷ்யாமி மாசுசா -ஸ்ரீ கீதை -18-66-
என்கிறபடி அன்றோ அவன் போக்கும் போது இருப்பது –

சதிர் நினைந்தால் –
அவன் திருவடிகளிலே குனிந்த அளவிலே-தீவினைகள் அடங்கலும் போன படியை நினைந்தால்
பேற்றுக்கு எல்லை யானாரை அன்றோ பற்ற அடுப்பது –
உறுவது பார்க்கில் அவன் அடியாரை அன்றோ பற்ற அடுப்பது –

கொடுமா வினையேன் –
ப்ரீதி தலை மண்டை இட்டுச் சொல்கிறார்-
பாட்டுக் கேட்பார்-பாட்டு ஈடு படுத்தினவாறே -பாவியேன் -என்னுமாறு போலே –
அன்றிக்கே
முதன் முதலிலேயே -பொய் நின்ற ஞானமும் -தொடங்கி-
அவன் அடியாரைப் பெற்ற பெற்றிலேன் -என்பார்-பாவியேன் -என்கிறார் என்னலுமாம்-
நீராடப் போதுவீர் -பிரதமத்திலே அருளிச் செய்தாய் போலே செய்யாமல் போனேனே -என்கிறார்-

அவன் அடியார் அடியே கூடும் இது வல்லால் –
தன் திருவடிகளைப் பற்றினார் திறத்திலே அவன் மிக்க வ்யாமோகத்தைப்
பண்ணுவானே ஆனால் -அவன் விரும்பினாரை அன்றோ நமக்கும் பற்ற அடுப்பது -என்றபடி
அவ்வடியார்கள் கூட்டத்தில் அவர்களோடு ஒத்தவராய் இருப்பவர் அல்லர்
அவன் இறைவனாம் தன்மையில் முடிந்த நிலையில் நிற்குமா போலே-
இவர் அடிமையின் தன்மையில் முடிந்த எல்லையில் நிற்கிறவர் ஆதலின்-
அடியே -எனத் தேற்ற ஏகாரம் கொடுத்து ஓதுகிறார்-பிரிநிலை ஏகாரம் ஆகவுமாம் -என்றது
அவர்களோடு ஒப்பூண் உண்ண இருக்குமவர் அல்லர் –அவர்கள் காலைப் பற்றுமவர் -என்றபடி –

வீடுமாறு -எனபது என் –
புறம்பு உண்டான விஷயத்திலே விடுவது பற்றுவது ஆனா செயலை-இவ்விஷயத்திலும் செய்யவோ –
அந்தோ –
நான் பற்றின பேற்றுக்கு -நாலு மூன்று படி-ஐஸ்வர்யார்த்தி -கைவல்யார்த்தி -பகவத் லாபார்த்தி -மூவரையும் -கழித்து –
கீழே நிற்கும் செல்வம் -இத்தோடு ஒவ்வாது-என்ன வேண்டுவதே -என்று -அந்தோ -என்கிறார் –

வியன் மூன்று உலகு பெறினும்
காடும் மலையுமான பாகங்களைத் திருத்தி-அனுபவ போக்யமாம் படி செய்து-
மூன்று உலகங்களையும் எனக்கு கை யடப்பு ஆக்கினாலும்-விடுமாறு எனபது என் அந்தோ-
செல்வத்துக்கு உலகத்தாரால் விரும்பி போற்றப் பட்டு-ஏற்றுக் கொள்ளப் படுகின்ற தன்மை-
உண்டாகையினால் அன்றோ உவமையாக எடுத்துச் சொல்வதற்கு-ஒண்ணததாய் இருக்கும்-
இது நான் பற்றின பாகவதர்களுக்கு அடிமை என்பதனோடு ஒவ்வாது -என்ன வேண்டுகிறது-

—————————————————————————————

வியன் மூ வுலகு பெறினும் போய்த்
தானே தானே ஆனாலும்
புயல் மேகம் போல் திருமேனி
அம்மான் புனை பூம் கழல் அடிக் கீழ்
சயமே அடிமை தலை நின்றார்
திருத்தாள் வணங்கி இம்மையே
பயனே இன்பம் யான் பெற்றது
உறுமோ பாவியேனுக்கே–8-10-2-

வ ர்ஷுக வளாவாஹம் போல் ஆஸ்ரிதர் விஷயத்தில் -உதார ஸ்வ பாவன் –அவன் அடியார் சேஷத்வத்துக்கு
-ஐஸ்வர்ய கைவல்யம் சேர்ந்தாலும் -சத்ருசம் இல்லை
வியன் மூ வுலகு பெறினும் போய்த்-தானே தானே ஆனாலும்–ஆத்மா தானே பகவத் சம்பந்தம் இல்லாமல்
புயல் மேகம் போல் திருமேனி-ஆஸ்ரித உபகார சீலன் -அம்மான் புனை பூம் கழல் அடிக் கீழ்–பகவத் சேஷத்வ பூதர் திருவடிகளில்
சயமே அடிமை தலை நின்றார்-ஸ்ரீ பரத ஆழ்வான்-ஸ்வயம் பிரயோஜனமாய் இருக்கும் -ஜெயம் என்றுமாம் -அடிமையை மேல் எல்லையில் –
திருத்தாள் வணங்கி இம்மையே-பயனே இன்பம் யான் பெற்றது-பாகவத சேஷத்வம் அனுபவித்து இருக்கும் அடியேன்
புருஷார்த்தங்கள் -அந்நரூபமாக இருக்க -இவற்றை -உறுமோ பாவியேனுக்கே–இப்படி ஒப்புக் சொல்ல வேண்டும் படி

மேலே கூறிய செல்வத்தோடு-ஆத்ம அனுபவத்தைச் சேர்த்துத் தந்தாலும்
பாகவதர்களுக்கு அடிமைப் பட்டு இருத்தல் ஆகிற-பேற்றுக்கு ஒவ்வாது –என்கிறார்

வியன் மூவுலகு பெறினும் –
பரந்து இருக்கின்ற மூன்று உலகங்களின் செல்வத்தையும்-என் ஒருவனுக்கே ஆக்கினாலும் –

போய்த் தானே தானே ஆனாலும் –
சம்சார சம்பந்தம் அற்றுப் போய்-கேவல ஆத்துமா அனுபவம் பண்ணப் பெற்றாலும் –
தானே தானே -என்ற அடுக்குத் தொடரால்-சம்சாரத்தில் புத்திரர் பௌத்திரர் முதலானவர்களும் தானுமாய்-வாழ்கின்ற வாழ்க்கையைத் தவிர்ந்து –
பரம பதத்தே போய் -நான் பரமாத்வாவுக்கு இன்யன் நான் பரமாத்மாவுக்கு இனியன்-என்று கழிக்கும் அத்தனையும் விட்டு-
அஹம் அன்னம் அஹம் அன்னம் அஹம் அன்னம்-அஹம் அந்நாத அஹம் அந்நாத அஹம் அந்நாத -தைத்ரியம் –
கேவலம் தானேயாகைத் தெரிவித்த படி –

புயல் மேகம் போல் திருமேனி அம்மான் புனை பூம் கழல் அடிக் கீழ் –
மழை மேகம் போலே இருக்கிற திருமேனியைக் காட்டி-எல்லா உலகங்களையும் எழுதிக் கொண்டு இருக்கிறவனுடைய
சாத்தப் பட்ட பூக்களையும் வீரக் கழலையும் உடைய-திருவடிகளின் கீழே –
அழகு இல்லாதாவனாயினும் விட ஒண்ணாத சம்பந்தத்தை உடையவன்-ஆதலின் -அம்மான் -என்கிறது –

சயமே அடிமை தலை நின்றார் –
அடிமை செய்தலே பிரயோஜனமாக-எல்லா அடிமைகளும் செய்யுமவர்கள் –
அன்றிக்கே
அவனுடைய அழகிலே தோற்று எல்லா அடிமைகளையும் செய்யுமவர்கள் –
சயம் -ஸ்வயம் அல்லது ஐயம் –

திருத்தாள் வணங்கி-
சரீரத்துக்கு வேறு பட்டதாய் –நித்தியமான ஆத்துமாவை அடைவதில் காட்டிலும்-
அவன் வடிவு அழகிலே தோற்று இருக்குமவர்கள்-வடிவில் ஒரு உறுப்பு அமையும் -என்கிறார் –

இம்மையே பயனே இன்பம் –
சரீரத்தை விட்டுச் சென்று அனுபவிக்கும் அது அன்றிக்கே-இந்த உலகத்தில் பிரயோஜன ரூபமான-சுகமாயிற்று நான் பெற்றது
ஒரு சாதனத்தைச் செய்ய-அச் சாதனத்தாலே கை புகுரும் -என்று நினைத்து இருத்தல் இல்லை-என்பார் -பெற்றது -என்கிறார் –

உறுமோ-
இதனோடு ஒக்குமோ –

பாவியேனுக்கே –
நிலை நின்ற புருஷார்த்தின் எல்லைக்கும்-புருஷார்த்தம் அல்லாத்தற்கும்-வாசி சொல்லும்படியான பாபத்தைச் செய்தவன்-பாபத்தைச் செய்தவன்-
பகவத் பிராப்தி -அனுபவம் இல்லை கைவல்யம் அப்ராப்தம் -ஐஸ்வர்யம் அல்பம் அஸ்திரம் –
பாகவத சேஷத்வம் -ஸ்திரமாயும் -பகவத் அனுபவமும் உண்டே -அவன் சம்பந்தம் விடாத பாகவத சம்பந்தம் சேஷத்வம் –

——————————————————————————————

உறுமோ பாவியேனுக்கு
இவ்வுலக மூன்றுமுடன் நிறைய
சிறுமா மேனி நிமிர்ந்த
எம் செந்தாமரைக் கண் திருக் குறளன்
நறு மா விரை நாள் மலரடிக் கீழ்
புகுதல் அன்றி அவன் அடியார்
சிறுமா மனிசராய் என்னை யாண்டார்
இங்கே திரியவே-8-10-3-

அசேஷ ஜன சம்ச்லேஷ ஸ்வ பாவன் -த்ரி விக்ரமன் -திரு வடிகளை பெறுகையும்-லோக விக்ராந்தை சரணம் -உலகம் அளந்த பொன்னடி –
அடியார் இங்கேயே சன்னிஹிதராக இருக்க -சீறியது இல்லை –
உறுமோ பாவியேனுக்கு-இவ்வுலக மூன்றுமுடன் நிறைய-ஜகாத் ரத்தமும் ஏக நிமிர்ந்த வேகத்தில் –
சிறுமா மேனி நிமிர்ந்த–சிறுமையின் வார்த்தையை மா வலி இடம் -பாலகன் என்று பரிபவம் செய்யேல் –
எம் செந்தாமரைக் கண் திருக் குறளன்–சம்பந்தம் உண்டே -நிரதிசய போக்யமான
நறு மா விரை நாள் மலரடிக் கீழ்-புகுதல் அன்றி –அலங்க்ருத்ய சிரைச் சேதம் போலே -கண்ணி நுண் சிறுத்த தாம்பு — அப்பனில்-
அவன் அடியார்-சிறுமா மனிசராய் என்னை யாண்டார் இங்கே திரியவே-இந்த தேசத்திலே -இருக்க -இப்பொழுதே பற்றும் படி –
ததீய சேஷத்வம் பர்யந்தமான தத் சேஷத்வம் ஒழிய -தகுமோ -தத் சேஷத்வம் மாத்திரம் சீரியது அன்று

செல்வம் என்ன-கைவல்யம் என்ன-இவற்றைக் காட்டிலும் வேறுபட்டதாய்-உயர்ந்ததாய்-பகவல் லாபம் உண்டானாலும்
இங்கே இருந்து ஸ்ரீ வைஷ்ணவர்களுக்கு அடிமை செய்கைக்கு அது ஒவ்வாது -என்கிறார்
உலகம் அளந்த பொன்னடிக்கு நல்ல ஸ்ரீ வைஷ்ணவர்கள் இங்கே இருந்து-என்னை அடிமை கொள்ளில் –
அதற்கு –உலகம் அளந்தவன் திருவடிகளில் அடிமை தான்-உறாது -என்கிறார்-

உறுமோ பாவியேனுக்கு-
ஆத்தும அனுபவத்தையும் செல்வத்தையும் குறித்துச் சொன்ன வார்த்தையை-பகவத் விஷயத்திலும் சொல்லுகிறார் –
மேலே கூறியவை போன்று கழிக்க ஒண்ணாது –
புருஷார்த்ததின் எல்லை அல்லாமையாலே கழிக்க வேண்டும் -என்றது –
தள்ளவும் கொள்ளவும் ஒண்ணாத படியான பாவத்தைச் செய்தேன் -என்றபடி –
பாவியேன் –
முதல் நிலத்துக்கும்-முடிந்த நிலத்துக்கும்-வாசி சொல்ல வேண்டும்படியான பாபத்தைச் செய்தவன் –

இவ்வுலக மூன்றுமுடன் நிறைய –
சில ஏரிகள் வற்றிப் பாழாய்க் கிடக்க-நினைவு இன்றிக்கே மழை பெய்ய-நிறைந்து இருக்குமாறு போலே
தன வாசி அறியாதே மூன்று உலகங்களும்-ஒருக்காலே நிறையும் படி –

சிறுமா மேனி நிமிர்ந்த –
கண்களாலே முகந்து அனுபவிக்கா லாம்படி சிறுத்து-அழகுக்கு எல்லை இன்றிக்கே இருக்கிற
திரு மேனியை நிமிர்த்த –

எம் –
உன்னைப் பிரமாணித்தார் பெற்ற பேறு -இரண்டாம் திருவந்தாதி -61- என்றபடியே-அடியார்கட்காக செய்த செயல் அன்றோ –

செந்தாமரைக் கண் திருக் குறளன் நறு மா விரை நாள் மலரடிக் கீழ் புகுதல் –
மலர்த்து -செவ்வி -குளிர்த்திகளுக்கு-தாமரையை ஒப்பாக சொல்லலாம் படி இருக்கிற
கண் அழகை உடைய ஸ்ரீ வாமனனுடைய-அழகிய மிக்க வாசனையை உடைத்தான-நாட்ப்பூ போலே இருக்கிற திருவடிகளின் கீழே புகுதல் –
நறு மா விரை –
நன்றாய் மிக்க வாசனை –
நறு மா விரை நாண் மலரடி காணும்-இவருக்கு வேப்பங்குடி நீராய்-உறுமோ என்று கழிக்கிறது-என்றது
பகவத் விஷயத்திலே -வெளிறு கழிந்த பாகமான இது ஆயிற்று –
பரத்வம் முதலானவைகளை விட அதி சுலபமானது என்பதால் –இவருக்கு பாகவத புருஷார்தத்தைப் பற்றிக் கழிக்க-வேண்டியது ஆகிறது –

அன்றி –
அவர்களைத் தவிர்ந்து –

அவன் அடியார் –
ஸ்ரீ வாமனனின் அழகிலே தோற்று இருக்கும் ஸ்ரீ வைஷ்ணவர்கள் –
அவர்கள் ஆகிறார்
முன்னம் குறள் உருவாய் மூ அடி மண் கொண்டு அளந்த
மன்னன் சரிதைக்கே மாலாகிப் பொன் பயந்தேன் -பெரிய திருமொழி -9-4-2-என்று இருக்குமவர்கள் –

சிறுமா மனிசராய் –
வடிவு சிறுத்து பிரபாவம் பெருத்து இருக்குமவர்கள்-
சிறுமை பெருமை யாகிற மாறுபட்ட இரண்டு தர்மங்கள்-ஒரு பொருளில் சேர்ந்து இருத்தல் எப்படி -என்று
பட்டர் இளமைப் பருவத்தில் ஆழ்வானைக் கேட்க
நம்மோடு ஒக்க -அன்னம் பானம் முதலானவைகள் தாரகம் -என்னலாய்-பகவத் விஷயத்தில் மூழ்கி இருக்கும் தன்மையைப் பார்த்தால்
நித்ய சூரிகளோடு ஒப்பார்கள் என்னலாய் இருக்கிற-
முதலி ஆண்டான்-அருளாள பெருமாள் எம்பெருமானார் ஜீயர்-ஸ்ரீ கோவிந்த பெருமாள் -எம்பார்-
இவர்கள் காண்-சிறு மா மனிசர்கள் -ஆகிறார் என்று பணித்தார் –

என்னை யாண்டார் –
என்னை அடிமை கொண்டவர்கள் –

இங்கே திரியவே –
என் கண் வட்டத்திலே சஞ்சரியா நிற்க
அன்றி -நறு மா விரை நாண் மலரடிக் கீழ் புகுதல் -பாவியேனுக்கு உறுமோ –
இவருடைய கண்ணி நுண் சிறு தாம்பு இருக்கிறபடி-
ஸ்ரீ மதுர கவிகட்கும் அடி இது அன்றோ –
பொய் நின்ற ஞானம் தொடங்கி-முனியே நான்முகனே -என்ற திருவாய் மொழி முடிய
இவரைத் தொடர்ந்து பின் பற்றிய இடத்து-ஆழ்வார் தமக்கு பிரயோஜனமாக சொன்ன
பயிலும் சுடர் ஒளி –
நெடுமாற்கு அடிமை-
என்னும் திருவாய் மொழி களையே தமக்கு தஞ்சமாக பற்றினார்-

எவை எங்களுடைய நல் ஒழுக்கம் களோ அவை கொள்ளத் தக்கவை -என்று
ஆச்சார்யன் சிஷ்யனுக்கு உபதேசிக்கிறார் -என்னக் கடவது அன்றோ –
யாநி அஸ்மாகம் ஸூ சரிதானி-தாநி த்வயா உபாச்யானி நோ இதராணி -தைத்ரியம்

—————————————————————————————

இங்கே திரிந்தேற்கு இழுக்கு உற்று என்
இரு மா நிலம் முன் உண்டு உமிழ்ந்த
செங்கோ லத்த பவள வாய்ச்
செந்தாமரைக் கண் என் அம்மான்
பொங்கு ஏழ் புகழ்கள் வாய ஆய்
புலன் கொள் வடிவு என் மனத்தது ஆய்
அங்கு ஏய் மலர்கள் கைய ஆய்
வழி பட்டு ஓட அருளிலே–8-10-4-

ததீயர் நடை யாடும் இந்த விபூதியில் –ஆபத் சகனான அவன் உடைய -பகவத் கைங்கர்யம் சித்தித்தால் -பாகவதர்கள் திரு உள்ளம் உகக்கும் படி –
இங்கே திரிந்தேற்கு இழுக்கு உற்று என்-இரு மா நிலம் முன் உண்டு உமிழ்ந்த–பெருத்த சிலாக்கியமான ஜகம் -பிரளய ஆபத்தில் –
செங்கோ லத்த பவள வாய்ச்–ஊனுடு உமிழ்ந்தால் சிவந்த வாயை -பவளம் போன்ற திரு அதரம்
செந்தாமரைக் கண் என் அம்மான்-புண்டரீகாக்ஷன் -என் ஸ்வாமி
பொங்கு ஏழ் புகழ்கள் வாய ஆய்–பொங்கி எழும் புகழ்கள் -சொல்லி முடிக்க முடியாதே -குண அனுசந்தானம் -வர்த்தித்து வளரும் –
புலன் கொள் வடிவு என் மனத்தது ஆய்-சர்வ இந்திரிய அபஹாரியான -இந்திரிய வசம் இல்லாத –
அங்கு ஏய் மலர்கள் கைய ஆய்-ஏய்ந்த பொருந்திய -புஷபங்கள் கையிலே
வழி பட்டு ஓட அருளிலே-பாகவத உத்தமர்கள் முக் கரணங்களால் செய்த கைங்கர்யம் போலே கிட்டினால் எங்கே போக வேண்டும்

ஸ்ரீ வைஷ்ணவர்களுக்கு உகப்பான கைங்கர்யம் கிடைக்குமாகில்
அவர்கள் சஞ்சரிப்பதனால் கொண்டாடத் தக்க தான இந்த உலகத்தில் இருப்பதே புருஷார்த்தம் -என்கிறார் –
அன்றிக்கே
மேல் பாசுரத்தில் சிறு மா மனிசர் -என்றீர்-இங்கே -என்றீர்-இது இருள் தரும் மா ஞாலம் அன்றோ-
பகவத் கைங்கர்யத்தை வளர்க்கக் கூடியதான பகவானுடைய அனுபவம்-முற்றும் கிடைப்பது பரம பதத்தில் அன்றோ -என்னில்
அந்த அனுபவம் அவன் திருவருளால் கிடைக்குமாகில்-இங்கேயே வசித்தால் குற்றம் என் என்கிறது –
அங்குத்தை அனுபவத்துக்கும் அவன் திருவருள் அன்றோ காரணம் –
அது இங்கே கிட்டுமாகில் இங்கேயே வசிப்பதனால் குற்றம் என் என்கிறார் -என்றபடி-

இங்கே திரிந்தேற்கு இழுக்கு உற்று என் –
தண்மை -என் –

இரு மா நிலம் முன் உண்டு உமிழ்ந்த –
மிக்க பரப்பை உடைத்தான பூமியை-பிரளய காலத்திலே வயிற்றிலே வைத்து நோக்கி
படைப்பு காலம் வந்த வாறே உமிழ்ந்த –

செங்கோ லத்த பவள வாய்ச் –
பிரளயத்திலே தள்ளினாலும் விட ஒண்ணாத திரு அதரத்தை உடையவன் –
சிவந்து அழகியதான பவளம் போலே இருக்கிற திரு அதரம் –

செந்தாமரைக் கண் என் அம்மான் –
என்னை நோக்காலே -உனக்கு ஜிதம் -எண்ணப் பண்ணினவன்-
மேலே கூறிய குணத்தாலும் அழகாலும் என்னை எழுதிக் கொண்டவன் –

பொங்கு ஏழ் புகழ்கள் வாய ஆய் –
பொங்கி எழா நின்றுள்ள கல்யாண குணங்கள்-வாயிலே உழவே –
ஆற்றுப் பெருக்கு போலே கிளர்த்தி உடைத்தாய்-புக்காரைக் கொண்டு கிளர வற்றான குணங்கள் ஆதலின்-பொங்கு ஏழ் -என்கிறது –
ஏழ் -எழுதல் -மேலே கிளர்தல் –
அன்றிக்கே –
பொங்கி கேழ் என்று பிரித்து-பரந்து அழகான குணங்கள் -என்று பொருள் கூறலுமாம்
பொங்கி -பரந்து கேழ் -அழகு –

புலன் கொள் வடிவு என் மனத்தது ஆய்
-எல்லா இந்திரியங்களையும் கொள்ளை கொள்ளத் தக்கதான-வடிவு என்மனத்திலே இருப்பதாய் –

அங்கு ஏய் மலர்கள் கைய ஆய் –
அந்த வடிவுக்கு தக்கதான மலர்கள் கையிலே உளவாய் –

வழி பட்டு ஓட அருளிலே –
நெறி பட்டு செல்லும் படி அருளப் பெறில்-என்றது-
மனம் வாக்கு காயம் என்ன இம் மூன்றும் அவன் திருவடிகளிலே-
எப்பொழுதும் அடிமை செய்யும்படி அவன் திரு வருளைப் பெற்றால் -என்றபடி –

இங்கே திரிந்தேற்கு இழுக்கு உற்று என் –
பாகவதர்கள் உடைய ப்ரீத்தியின் உருவமான-பகவத் கைங்கர்யத்தை-அவன் திருவருளாலே இங்கே செய்யப் பெறில்-எனக்கு அதுவே பேறு -என்கிறார் –
திரிதந்தாகிலும் தேவபிரானுடை-கரிய கோலத் திரு உரு காண்பன் நான் –
ஆசார்ய ஹிருதயம் -அழும் தொழும் ஸ்நேக பாஷ்ய அஞ்சலியோடு –புலன் கொள் நித்திய சத்ரு விசிதனம் –
என்ற ஸ்ரீ சூக்தி இங்கே அனுசந்தேயம்

———————————————————————————–

வழி பட்டு ஓட அருள் பெற்று
மாயன் கோல மலர் அடிக்கீழ்
சுழி பட்டு ஓடும் சுடர்ச் சோதி
வெள்ளத்து இன்புற்று இருந்தாலும்
இழி பட்டு ஓடும் உடலினில்
பிறந்து தன் சீர் யான் கற்று
மொழி பட்டு ஓடும் கவி அமுதம்
நுகர்ச்சி உறுமோ முழுதுமே–8-10-5-

நிரதிசய ஆனந்தம் உடன் ஐஸ்வர்ய கைவல்யம் கூடினாலும் -ஹேய சரீர பரிக்ரகம் பண்ணி -பாகவதருக்கு உறுப்பாக திருவாய் மொழி பாடுவதற்கு சத்ருசமோ –
வழி பட்டு ஓட அருள் பெற்று-நித்ய கைங்கர்யத்தில் -நெறி பட்டு -அவன் பிரசாதம் லபித்து
மாயன் கோல மலர் அடிக்கீழ்-ஆச்சர்ய ஸ்வ பாவன் -வியப்பாய் வியப்பு -நிரதிசய போக்யமான –
சுழி பட்டு ஓடும் சுடர்ச் சோதி-வெள்ளத்து இன்புற்று இருந்தாலும்-தேஜோ மயமான வெள்ளத்தில் இன்புற்று –
முழுதுமே -ஐஸ்வர்யம் கைவல்யம் சமஸ்தமும் பெற்றாலும் -இழி பட்டு ஓடும் உடலினில்-நச்வரம் -பிராக்ருதமான சரீரம்
பிறந்து தன் சீர் யான் கற்று-கை கழிய போகும் சரீரம் பிறந்தாலும் –நிரதிசய போக்யன் -அஹம் -அவன் கல்யாண குணங்களை அறிந்து
-த்வா -நீசனான நான் -கற்று -அப்யஸித்து –மொழி பட்டு ஓடும் கவி அமுதம்-அடியார்க்கு இன்ப மாரி -தொண்டர்க்கு அமுது
-பக்தாம்ருதம் -கேட்டாரார் வானவர்க்கு செஞ்சொல் -பாகவதர் ஆனந்தம் அடைவதே உத்தேச்யம் –
கட்டளை பா இனம் -அனுபவ ஜனித்த ப்ரீதி சொல்லாய் ஓடும் –
நுகர்ச்சி உறுமோ முழுதுமே-அடியார் உடன் சேர்ந்து அனுபவிப்பதும் ஒக்குமோ –
அர்ச்சிராதி மார்க்கம் உட்படட நமக்கு அருளி -இனி இனி -என்று விருப்பத்தின் கால் கூவி -துக்கித்து இருந்தாலும் -சாதித்தாரே-

இப்படிப் பட்ட பகவானுடைய அனுபவமும்-மேல் கூறிய புருஷார்த்தங்களும் எல்லாம் கூடினாலும் –
தொண்டர்க்கு அமுது உண்ண சொன்மாலைகள் சொன்னேன் –என்கிறபடியே-
பாகவதர்களுக்குப் பிரியமாக திருவாய் மொழி பாடி-அடிமை செய்யும் இதனோடு ஒக்குமோ -என்கிறார் –

பகவத் பிரசாதத்தால் பெற்று
அழகாலும் ஸூ சீலத்தவ குணத்தாலும் -மாயனான கோல மலர் அடிக்கீழ்

சுழி பட்டு ஓடும் சுடர்ச் சோதி வெள்ளத்து –
ஆற்றுப் பெருக்கு போலே சுழித்து செல்லுகிற –ஒளி அலைகளை உடைத்தான பரம பதத்திலே –
சூர்யன் அக்னி ஆகியவற்றின் ஒளிகளைக் கடந்துள்ள-ஒளியுடன் விளங்குகிற
மாகாத்மாவின் ஸ்ரீ மன நாராயணன் உடைய ஸ்ரீ வைகுண்டம் -என்னக் கடவது -அன்றோ –
அத்யர்க்கா நல தீப்தம் தத் ஸ்தானம் விஷ்ணோ மகாதமன-ஸ்வ யைவ ப்ரபயா ராஜன் துஷ்ப்ரேஷம் தேவதா நவை -பாரதம் -ஆரண்ய பர்வம் –
ஏஷக்யேவ ஆனந்தயாதி -தைத்ரியம்

முழுதுமே –
மேலே கூறிய செல்வம் முதலானைவைகளும்-இதனோடு கூடப் பெற்றாலும்-

இழி பட்டு ஓடும் உடலினில் பிறந்து-
தாழ்வுக்கு எல்லையாம் படி கை கழிய போன சரீரத்தோடு பிறந்து –

தன் சீர் –
நித்ய சூரிகளும் குமுழி நேர் உண்ணும்-கல்யாண குணங்களை –

யான் கற்று –
நித்ய சம்சாரியாய்-அந்த குணங்களுக்கு அடைவு இல்லாத நான் அறிந்து –

மொழி பட்டு ஓடும் –
அவை உள் அடங்காமையாலே சொல்லாய் வெளிப்படுகின்ற-

கவி அமுதம் நுகர்ச்சி உறுமோ –
திருவாய் மொழி யாகிற அமுதத்தை-அனுபவிக்கையோடு ஒக்குமோ –
அவன் அடியார் சிறு மனிசராய் என்னை ஆண்டார் இங்கே திரிய
நறு மா விரை நாள் மலர் அடிக்கீழ் புகுதல் உறுமோ -என்றாரே மேல்-
அதனை விட்டு
கவி அமுதம் நுகர்ச்சி உறுமோ முழுதும் -என்கிறாரே இங்கு-
அதனை விட்டாராய் இருக்கிறதோ -என்னில் -விட்டிலர்
தொண்டர்க்கு அமுது உண்ணச் சொல் மாலைகள் -9-4-9-என்கையாலே
அவர்களுக்கு அடிமை செய்கிற படி –
இன்புற்று இருந்தாலும் –இந்த பரமாத்மா ஆனந்திப்பிக்கிறான் –என்கிறபடியே

————————————————————————————–

நுகர்ச்சி உறுமோ மூ வுலகின்
வீடு பேறு தன் கேழ் இல்
புகர்ச் செம் முகத்த களிறு அட்ட
பொன் ஆழிக்கை என் அம்மான்
நிகரச் செம் பங்கி எரி விழிகள்
நீண்ட அசுரர் உயிர் எல்லாம்
தகர்த்து உண்டு உமிழும் புள் பாகன்
பெரிய தனி மாப் புகழே–8-10-6-

விரோதி நிரசன சீலன் -சர்வேஸ்வரன் -ஜகத் காரண பூதன்-அவனாக இருக்கும் இருப்பும் ஒப்போ -என்கிறார் –
நுகர்ச்சி உறுமோ மூ வுலகின்-வீடு பேறு தன் கேழ் இல்–ஒப்பு இல்லாத புகரை உடைய -சம்ஹார ஸ்ருஷ்ட்டி -ஈஸ்வரத்துவம்
புகர்ச் செம் முகத்த களிறு அட்ட-கோபத்தால் சிவந்த முகம் குவலயா பீடம்
பொன் ஆழிக்கை என் அம்மான்-ஸ்வாமி -ஸ்ப்ருஹநீயமான –
நிகரச் செம் பங்கி எரி விழிகள்–நீண்ட அசுரர் உயிர் எல்லாம்-ஜாதிக்கு உசிதமான — நாலுகிற
செம்பு காய்ந்த நெருப்பு போன்ற -கோபம் கொப்பளிக்கும் கண்கள் என்றுமாம் –
தகர்த்து உண்டு உமிழும் புள் பாகன்-பெரிய தனி மாப் புகழே-பெரிய திருவடி நாயனார் நியமித்து

மேலே கூறப்பட்ட செல்வம் முதலானவைகளும்-
இறைவனே உலகின் படைப்பு முதலானவற்றுக்கு எல்லாம் காரணமான சர்வேஸ்வரனாய்-
தனக்கு மேல் ஓன்று இல்லாத ஆனந்தத்தை உடையனாய்-இருக்கும் இருப்பும்-
பாகவத பிரீதி ரூபமாக திருவாய்மொழி பாடி அனுபவிக்கும் இன்பத்தோடு ஒவ்வாது -என்கிறார்
புட்பாகன் உடைய பெரிய ஒப்பு இல்லாத விலஷணமான-புகழை திருவாய்மொழி யாலே
நுகருமதற்கு விபுவான அவனுடைய ஆனந்தமும் போராது என்கிறார் –

நுகர்ச்சி உறுமோ-
திருவாய் மொழி முகத்தாலே பகவானுடைய குணங்களை-அனுபவிக்குமதனோடு ஒக்குமோ –
அவனாலும் இந்த ஆனந்தம் முழுவதும் அனுபவிக்க முடியாதே -தத்வ த்ரயத்தையும் கபளீ கரம் கொண்ட அவா அன்றோ ஆழ்வாரது –

மூ வுலகின் வீடு பேறு –
தன் நினைவின் ஏக தேசத்தாலே உலகத்தைப் படைத்தல் அழித்தல்கள் ஆகும்படி இருக்கிற
இறைமைத் தன்மைதான் அதனோடு ஒக்குமோ –
அவனுக்கு அன்றோ இது ஐஸ்வர்யமாகத் தோற்றுவது –இவர்க்கு இது புருஷார்த்தமே –
உலகத்தை படைத்தல் முதலான தொழில்கள் நீங்கலாக-ஏனையவற்றில் பரமாத்வோடே-
ஒத்தவன் ஆகிறான் முக்தன் -என்கிறபடியே-ஜகத் வியாபார வர்ஜம்-சாரீர மீமாம்சை -4-4-17-
ஸ்வரூபத்துக்கு தக்கவை ஆனவை அன்றோ புருஷார்த்தம் ஆவது-
தொழும் கை –கைங்கர்யம் நம் கர்த்தவ்யம் -தொழுவித்தும் கை அவனது -சேஷித்வம் அவனது –

தன் கேழ் இல் புகர்ச் செம் முகத்த களிறு அட்ட –
மிடுக்கிற்கு தனக்கு ஒப்பு இன்றிக்கே இருப்பதாய்-புகரையும்-
சீற்றத்தாலே சிவந்த முகத்தையும் உடைத்தான-குவலயா பீடத்தை முடித்த –

பொன் ஆழிக்கை –
அழகிய திரு ஆழி மோதிரத்தாலே-அலங்காரத்தை உடைத்தான திருக்கையை உடையவன் –
குவலயா பீடத்தின் கதுப்பிலே அடித்த போது கையும் திரு வாழி மோதிரமும் இருந்தபடி –

என் அம்மான் –
கையும் அறுகாழியுமான-மெல்லிய மோதிரம் -வடிவைக் காட்டி-என்னை எழுதிக் கொண்டான் –
உகவாதாரை மிடுக்காலே அழித்தான்-உகந்தாரை அழகாலே அழித்தான் –

நிகரச் செம் பங்கி எரி விழிகள் நீண்ட அசுரர் உயிர் எல்லாம் தகர்த்து உண்டு உமிழும் புள் பாகன் –
சாதிக்கு தக்கதான சிவந்த மயிரை உடையவராய்-எரி போலே விழியா நின்றுள்ள கண்களை உடையவராய்-
பெரிய வடிவை உடையரான அசுரர்கள் உடைய உயிரை எல்லாம்-தகர்த்து உண்டு –
இது தானே இயல்பாக இருக்கிற பெரிய திருவடியைக் கருத்து அறிந்து-நடத்துகின்றவனுடைய

பெரிய தனி மாப் புகழே-
அளவிடற்கு அரியனாய்-உபமானம் இல்லாதவனாய்-
இருந்துள்ள கல்யாண குணங்களை திருவாய் மொழி முகத்தாலே அனுபவிக்கும்-அனுபத்துக்கு ஒக்குமோ -என்றது
திருவாய் மொழி நுகரும் ஆனந்தத்துக்கு-
ஏழ் உலகும் தனிக் கோல் செல்ல வீற்று இருக்கும்-ஆனந்தமும் போராது –என்கிறார் -என்கிறபடி –

—————————————————————————————-

தனி மாப் புகழே எஞ்ஞான்றும்
நிற்கும் படியாத் தான் தோன்றி
முனி மாப் பிரம முதல் வித்தாய்
உலகம் மூன்றும் முளைப்பித்த
தனி மாத் தெய்வத் தளிர் அடிக் கீழ்ப்
புகுதல் அன்றி அவன் அடியார்
நனி மாக் கலவி இன்பமே
நாளும் வாய்க்க நங்கட்கே–8-10-7-

அகில ஜகத் காரண பூதன் -சர்வேஸ்வரன் திருவடிகளை பிறப்பிக்கும் அத்தை விட பாகவத சம்ச்லேஷம் என்றும் ஓக்க உண்டாக வேணும் என்கிறார் –
தனி மாப் புகழே எஞ்ஞான்றும்-அத்விதீயம் -அதிசயித்த ஆகாரம் -காரணத்தவம்-சர்வ காலமும் வேதாந்த பிரசித்தமாக
நிற்கும் படியாத் தான் தோன்றி–ஸ்ருஷ்ட்டி உன்முகனாய் ஆவிர்பவித்து
முனி மாப் பிரம முதல் வித்தாய்-பஹுஸ்யாம் சங்கல்பத்தால் -வியஷ்ட்டி ஸ்ருஷ்ட்டி பண்ண சமஷடி ஸ்ருஷ்ட்டி பண்ணி -உபாதான காரணமாய்
உலகம் மூன்றும் முளைப்பித்த-தனி மாத் தெய்வத் தளிர் அடிக் கீழ்ப்-அத்யந்த சுகுமாரமான திருவடிக்கு கீழ்
புகுதல் அன்றி அவன் அடியார்–காரண குணங்களுக்கு தோற்று-நனி மாக் கலவி இன்பமே-சம்ச்லேஷேக சுகம்
நாளும் வாய்க்க நங்கட்கே-நித்தியமாக வாய்க்க

தனியே அனுபவிக்கும் பகவான் உடைய அனுபவம்-எனக்கு வேண்டா-
பாகவதர்களோடு கூட அனுபவிக்கும் பகவான் உடைய அனுபவமே-
காலம் என்னும் ஒரு பொருள் உள்ள வரையிலும்-எனக்கு உண்டாக வேணும் -என்கிறார் –
விஷய விபாகத்தாலே பரிகரிக்கிறார் -பாகவத அனுபவம் இல்லாத பகவத் அனுபவம் த்யாஜ்யம் -என்கிறார் –

தனி மாப் புகழே எஞ்ஞான்றும் நிற்கும் படியாத் –
உபமானம் இல்லாததாய்-ஸ்லாக்கியமான புகழே-காலம் என்னும் ஒரு பொருள் உள்ளவரையிலும் நிற்கும்படியாக –

தான்-
மதத் தத்வத்துக்கு காரணமான-பிரக்ருதியை சரீரமாக உடையனான நான் –
அன்றிக்கே –
விரும்புவார் இன்றிக்கே இருக்க-பூர்ணனாய் இருக்கிற தான் -என்னுதல் –

தோன்றி –
தன் பேறாக-பகுச்யாம்-என்று தோன்றி –

முனி மாப் பிரம முதல் வித்தாய் –
சங்கல்பிக்கிற பர ப்ரஹ்மம் ஆகிற பரம காரணமாய் –
அன்றிக்கே –
முனி -துறந்தவன் -என்றுமாம் –ஸ்ரீ வைகுண்ட விரக்தாய-
அன்றிக்கே
வேறு தேசத்துக்கு போன புத்ரனை தாய் நினைக்குமா போலே-இவை என் பட்டன -என்று திரு உள்ளத்தில் நினைத்து-
பர ப்ரஹ்மமான தானே மூன்று வித காரணுமுமாய் -என்னுதல் –

உலகம் மூன்றும் முளைப்பித்த –
கார்யக் கூட்டம் அனைத்தையும் தன் பக்கலிலே அரும்பும்படி பண்ணினான் ஆயிற்று-
எல்லாப் பொருள்களும் தோன்றும்படியான சங்கல்ப்பத்திலே-கார்யமான வியஷ்டி சிருஷ்டி இருந்தபடி –

வித்து உபாதான காரணம் -முதல் நிமித்த காரணம் -சாஹஹாரி -உப லக்ஷணம்
தோன்றி -சமஷடி ஸ்ருஷ்ட்டி -பிரகிருதி மாற்றி -கார்ய வர்க்கங்கள்
முளைப்பித்த -வியஷ்ட்டி ஸ்ருஷ்ட்டி -நான் முகன் மூலம் –
பகுஸ்யாம்-பலவாக போகிறேன் -இதற்காக
பிரஜாயேய -என்றது போலே
தோன்றி முதலில் சொல்லி அப்புறம் முளைப்பித்த –
தேவாதி படைக்கவே லஷ்யம்
பிரகிருதி மகானாக்கி இது முக்கியம் இல்லையே -நேராக ஆக முடியாதே
பானை பண்ண சங்கல்பித்து -மண் தண்ணீர் களிமண் போன்றவை போலே –
பஹு பவன-ஸ்ருஷ்டி என்பதால் -தோன்றி -முளைப்பித்த–என்கிறார்

தனி மாத் தெய்வத் தளிர் அடிக் கீழ்ப் புகுதல் –
ஒப்பு இல்லாத பர தேவதையினுடைய தளிர் போலே இருக்கிற-திருவடிகளின் கீழே புகுதல் –
இது காணும் படைப்பிற்கு பயன் –
சேதனன் ஆனால் உபகாரம் செய்தவன் திருவடிகளைப் பற்றுதல் அன்றோ-செய்யத் தக்கது –

அன்றி –
அதனை விட்டு –
ஸ்ருஷ்ட்டி பிரயோஜனம் என்று சொல்லி உடனே அன்றி -என்றது -அடியார்க்கு என்னை ஆட்படுத்திய விமலன் –
-இது வன்றோ இவர் பிரயோஜனமாக ஆர்த்தித்து பெற்றது –

அவன் அடியார் நனி மாக் கலவி இன்பமே நாளும் வாய்க்க –
அந்த உபசாரத்திலே தோற்று எழுதிக் கொடுக்கும்-ஸ்ரீ வைஷ்ணவர்களோடு உண்டான-
மிக்க சிறப்பினை உடையதாய் இருந்துள்ள கலவி இன்பமே-நாள் தோறும் வாய்க்க –

நங்கட்கே –
இதனை விரும்பி-
இதுவே பேறு-என்று இருக்கிற நமக்கு-
இது காலம் என்னும் ஒரு பொருள் உள்ள வரையிலும் கிட்ட வேணும் –

——————————————————————————————

நாளும் வாய்க்க நங்கட்கு
நளிர் நீர்க் கடலைப் படைத்து தன்
தாளும் தோளும் முடிகளும்
சமன் இலாத பல பரப்பி
நீளும் படர் பூங்கற்பகக்
காவும் நிறை பல் நாயிற்றின்
கோளும் உடைய மணி மலை போல்
கிடந்தான் தமர்கள் கூட்டமே–8-10-8-

ஏகார்ணவ -சாயி -நாளும் வாய்க்க நங்கட்கு
நளிர் நீர்க் கடலைப் படைத்து தன்-பூதாந்த்ர விகார சம்சர்க்கம் இல்லாத -அப ஏவ சருஷ்யா ஆதவ் -வேத பிரதிபாத்யமாய்
நார சப்தம் தண்ணீர் -நாராயணன் ஆச்ரயமாக கொண்டவன்
தாளும் தோளும் முடிகளும்-திருவடிகள் திருத் தோள்கள் -கற்பகக் கா -திரு முடிகள் சகஸ்ர -சமன் இலாத பல பரப்பி-
நீளும் படர் பூங்கற்பகக்-காவும் நிறை பல் நாயிற்றின்-நிறைந்த பல ஆதித்ய கிரணங்கள் -திரு அபிஷேகம்
கோளும் உடைய மணி மலை போல்-திருமேனி மாணிக்க மலை போலே –
கிடந்தான் தமர்கள் கூட்டமே-அடியார்கள் ஈட்டமே -சங்கம் சந்நிஹிதம் ஆக வேண்டும்

<