அழகிய மணவாளப் பெருமாள் நாயனார் -அருளிச் செய்த -அருளிச் செயல் ரகஸ்யம்-சரம ஸ்லோக பிரகரணம் -பூர்வார்த்தம் -ஸ்ரீ உ .வே .வேளுக்குடி வரதாச்சார்யர் ஸ்வாமிகள் அருளிச் செய்த ரகஸ்ய பூஷணம் –

பத விபாகம்
பதினோரு பதமான இதில் முதல் பதம் விடாய் படுகிற உபாயங்களை சொல்லுகிறது –

—————————————————–

மேலே பத சங்க்யா நிர்தேச பூர்வகமாக பிரதம பதார்த்தத்தை அருளிச் செய்கிறார் -பதினோரு -இத்யாதி நா –
பூர்வார்த்தம் -ஆறு பதம் -உத்தரார்த்தம் ஐந்து பதம் என்றபடி –
இத்தால் ஸ்ரீ நரசிம்ம சரம ஸ்லோக வ்யாவ்ருத்தி சொல்லிற்று ஆயிற்று -அங்கு பூர்வார்த்தம் ஐந்து பதம் -உத்தரார்த்தம் ஆறு பதம் இ றே
மா ஸூ ச என்பது ஒரே பதம் என்று இவர்கள் திரு உள்ளம் -ஸஹ -பாணினி -2-1-4-இதி யோக விபாகாத்-பர்ய பூஷயத் -இதிவத் –
ஸமாஸ-நாஸ் நீதி ஏகம் பதம் இதி வ்யவஹார தர்ச நாத் இதி ததாசய-இத்யாதி நிர்வாகங்களை கண்டு கொள்வது –
சர்வ தர்மான் பரித்யஜ்ய -என்கிற ஸ்லோகத்தில் சொல்லுகிற தர்ம பரித்யாகம் சாஸ்திர விரோதத்தாலும் -அனுஷ்டான விரோதத்தாலும்
-பிரகரண விரோதத்தாலும் அயுக்தம் –
யாவஜ்ஜீவம் அக்னி ஹோத்ரம் ஜுவ் ஹுயாத்- என்றும் – தர்மேண பாபம் அப நுததி-என்றும் -யஜ்ஜேன தானேன தபஸா
அசனாகேஸேன ப்ராஹ்மணா விவிதி ஷந்தி -என்றும் -சர்வ அபேஷா ச யஜ்ஞாதி ஸ்ருதே அஸ்வவத் -என்றும்
ஞான சாதனமாக கர்மத்தை அவஸ்ய அநுஷ்டேயமாக ஓதுகையாலும்-
ப்ரஹ்ம விதாப் நோதி பரம் -என்றும் தமேவம் வித்வான் அம்ருத இஹ பவதி -என்றும் ப்ரஹ்ம வேத ப்ரஹ் மைவ பவதி -என்றும்
ததா வித்வான் புண்ய பா பே விதூய நிரஞ்சன பரமம் சாம்யம் உபைதி -என்றும் -அஸ்தி ப்ரஹ் மேதி சேத் வேத சந்த மேனம் ததோ விது-என்றும்
வித்யாத்து புருஷம் பரம் -என்றும் வேதன விசேஷத்தை பகவத் பிராப்தி சாதனமாக விதிக்கையாலும் –
யமேவ ஏஷ வ்ருணுதே தேன லப்ய தஸ்யைஷ ஆத்மா விவ்ருணுதே-தநூம் ஸ் வாம் -என்றும்
பக்த்யா ச த்ருத்யா ச சமா ஹிதாத்மா ஞான ஸ்வரூபம் பரிபஸ்ய தீஹ -என்றும் –
ஹ்ருதா மநீஷா மனஸா அபி க்லுப்த-என்று பிராப்தி சாதனமாக பக்தியை விதிக்கையாலும் –
இவற்றினுடைய தியாகம் சாஸ்திர விருத்தம் –
ஸூகோ முக்த வாம தேவோ முக்த -என்று முக்தராக ஸ்ருதரான ஸூ காதிகளோடு
உபமானம் அசேஷாணாம் சாதூனாம் என்னப் பிறந்த ப்ரஹ்லாதனோடு
பாரத சவபரி ப்ரப்ருதிகளான அல்லாத முமுஷுக்களோடு வாசி அற கர்ம ஞானாதிகளையே அனுஷ்ட்டித்துப் போருகையாலே-
தர்ம தியாக விதி அனுஷ்டானத்தோடும் விரோதிக்கும் –
நியதம் குரு கர்ம த்வம்-என்றும் -கர்ம ஜியாகோ ஹ்ய கர்மண -என்றும் -கர்மணைவ ஹி சம்சித்தம் ஆஸ்திதா ஜநகாதாய -என்றும்
சர்வம் கர்ம அகிலம் பார்த்த ஞானே பரி சமாப்யதே-என்றும் ந ஹி ஞானேன சத்ருசம் பவித்ரம் இஹ வித்யதே -என்றும்
ஞாநாக்நி சர்வ கர்மாணி பஸ்மாசாத் க்ருதே அர்ஜுனா -என்றும்- போக்தாரம் யஞ்ஞா தபஸாம் சர்வ லோக மஹேஸ்வரம்
-ஸூஹ்ருதம் சர்வ பூதானாம் ஞாத்வா மாம் சாந்திம் ருச்சதி- என்றும்
பக்த்யா மாம் அபி ஜா நாதி -என்றும் -பக்த்யா த்வன் அந்யயா ஸக்ய -என்றும் -மத் பக்திம் லபதே பராம் -என்றும் -மன்மனாபவ மத்பக்த -என்றும்
-சாதரமாகவும் சவிஸ்தரமாகவும் பதினெட்டு ஒத்தாலும் உபதிஷ்டமான கர்மாதி தியாகம் பிரகரண விருத்தம் –
ஆக -சாஸ்திர விரோதமும் -கர்ம ஞான அனுஷ்டான விரோதமும் -பிரகரண விரோதமும் பிறக்கையாலே இஸ் ஸ்லோகத்துக்கு இவற்றோடு சேர்ந்த
அர்த்தம் அர்த்தமாம் அத்தனை -விருத்தமான தியாகம் அர்த்தம் ஆக மாட்டாது என்று சிலர் சொன்னார்கள் –
சாஸ்திர விரோதமும் அனுஷ்டான விரோதமும் பிரகரண விரோதமும் பிறவாமையாலே அது அர்த்தமாக மாட்டாது –
யோ பிரஹ்மாணாம் விததாதி பூர்வம் யோ வை வேதாம்ச்ச ப்ராஹினோதி தஸ்மை -தம் ஹ தேவம் ஆத்மபுத்தி பிரசாதம் முமுஷூர்வை சரணம் அஹம் ப்ரபத்யே -என்றும்
தஸ்மான் ந்யாஸ மேஷம் தபஸாம் அதிரிக்த மாஹு என்றும் நியாஸ இதி ப்ரஹ்மா -என்றும் –
தேவா நாம் குஹ்யம் ய ஏவம் வேத ப்ரஹ்மணோ மஹிமா நமாப் நோதி-என்றும் -தாவதார்த்தி ததா வாஞ்சா தவான் மோஹ ததாஸ் ஸூ கம் -என்றும்
யாவன் நயாதி சரணம் த்வாமஸே ஷாக நாசனம் -என்றும் சரண்யம் சரணம் யாத கோவிந்தம் நாவ சீதாதி -என்றும் –
வ்ருதைவ பவதோ யாதா பூயஸீ ஜென்ம சந்ததி -தஸ்யா மன்ய தர்மம் ஜென்ம சஞ்சித்ய சரணம் வ்ரஜ -தேஷாம் து தபஸாம் ந்யாஸம் அதிரிக்தம் தப ஸ்ருதம் -என்றும்
சா தேவா அஸ்மின் ப்ரயுஜ்யதாம் -என்றும் சர்வ தர்ம பரித்யாக பூர்வகமாக அநுஷ்டேயையான ப்ரபத்தியையும்
பகவத் பிராப்திக்கு ஸ்வ தந்த்ர சாதனமாக சாஸ்திரத்தில் விதிக்கையாலே சாஸ்திர விரோதம் இல்லை –
-கர்ம ஞானாதி விதாயக சாஸ்திரங்களும் தத் தியாக பூர்வகமாக அநுஷ்டேயமான ப்ரபத்தியை விதிக்கிற சாஸ்திரங்களும் விரோதம் சொல்லப் பார்க்கில் –
ஸ் யேன விதிக்கும் காமநா விதிக்கும் மோக்ஷ விதிக்கும் அந்யோன்யம் விரோதம் பிறக்கையாலும்
ப்ரஹ்ம சர்யம் கார்ஹஸ்த்யம் வானப்ரஸ்த தர்மம் பிஷூ தர்மம் இவற்றுக்கு அந்யோன்யம் விரோதம் பிறக்கையாலும்
ந ஹிம்ஸ்த்யாத் சர்வா பூதாநி -என்று பூத ஹிம்சையை நிஷேதித்து வைத்து பஸூ விசஸனத்தை விதிக்கையாலும்
யாவஜ் ஜீவம் அக்னி ஹோத்ரம் ஜுவ்ஹூ யாத்-என்று அக்னி ஹோத்ர ஹோம த்தை விதித்து வைத்து தத் தியாகத்தை சன்யசேத் சர்வ கர்மாணி -என்று
விதிக்கையாலும் -கர்மத்தை அநுஷ்டேயமாகச் சொல்லி வைத்து தத் தியாக பூர்வகமாக ஞான யோகத்தை விதிக்கையாலும்
உபாஸ்ய வஸ்துவை -யஸ் சர்வஞ்ஞஸ் சர்வவித் -என்று ச குணமாகச் சொல்லி வைத்து நிர்குணம் நிரஞ்சனம் என்று குண விதுரமாகச் சொல்லுகையாலும் –
ஆக இவ்வோ முகங்களாலே ஆபாத சூடம் பரஸ்பர விருத்தமாகத் தோற்றுகையாலே சாஸ்திரமாக த்யாஜ்யமாம் –
இவ்விரோதத்தை குண பேதத்தாலும் -வர்ண பேதத்தாலும் -ஆஸ்ரம பேதத்தாலும் -பாக பேதத்தாலும் – ருசி பேதத்தாலும் -அதிகாரி பேதத்தாலும் பிறக்கையாலே
பரிஹரிக்கிறாவோபாதி இதுவும் அதிகாரி பேதத்தாலே பரிஹ்ருதம் -ஆகையால் சாஸ்திர விரோதம் இல்லை –
கர்ம ஞானாதிகளை அனுஷ்டித்த ஸூ காதிகளோபாதி -கண்டு முசுகுந்த பரப்ருதிகளான முமுஷுக்களோடு துர்வாஸஸ் சாப தூஷிதரான தேவதைகளோடு
வாசி அற பிரபத்தி அனுஷ்டானம் பண்ணி பலிக்கக் காண்கையாலே அனுஷ்டான விரோதம் இல்லை -கர்ம யோகாதிகளுக்கு ஸஹ அனுஷ்டானம் இல்லாமையால்
பாக்கரம நிபந்தமான அதிகாரி பேதத்தாலே பரிஹரிக்கிறாவோபாதி இதுவும் அதிகாரி பேதத்தாலே பரிஹ்ருதம் -ஆகையால் பிரகரண விரோதம் இல்லை

———————————————————————————————–

சர்வ தர்ம -சப்தார்த்தம் –
சர்வ தர்மான்-எல்லா தர்மங்களையும் –தர்மம் என்கிறது ஆசைப் பட்டவை கை புகுருகைக்கு நல் வழியாக சாஸ்திரங்கள் சொல்லுமத்தை –
இவ்விடத்தில் தர்மம் என்கிறது -மோக்ஷம் ஆகிற பெரிய பெரு பெறுகைக்கு சாஸ்திரங்களிலும் பத்தினெட்டு ஒத்திலும் சொல்லப் பட்ட
கர்ம ஞானங்களை பரிகாரமாக உடைய பக்தி யாகிற சாதனத்தை –

தர்மான் -என்கிற பஹு வசனம் -அறமுயல் ஞானச் சமயிகள் -திருவிருத்தம் -44-பேசும் வித்யா பேதங்கள் –
ஆண் ஒப்பார் இவன் நேர் இல்லை -பெரியாழ்வார் -1-1-3–என்கிற புருஷோத்தம வித்யை
-பிறவி அஞ்சிறை அறுக்கும் -1-3-11—நிலை வரம்பு இல்லாத -1-3-2-அவதார ரகஸ்ய ஞானம் –
நற்பால் அயோத்யை தொடக்கமான -க்ஷேத்ர வாசம் -7-5-1- பாடீர் அவன் நாமம் -10-5-5-என்கிற சங்கீர்த்தனம்
-கடைத்தலை சீய்க்கை -10-2-7-மா கந்த நீர் கொண்டு தூவி -7-10-2-வலம் செ ய்கை -பூவில் புகையும் விளக்கும்-5-2-9- சாந்தமும் நீரும் கொண்டு
–பூசனை செய்கை 10-2-4-தொடக்கமாக சாதனா புத்தியோடு செய்யுமவற்றைக் காட்டுகிறது
-நெறி எல்லாம் எடுத்து உரைத்த-4-8-6- என்கையாலே அவையும் தனித்த தனியே சாதகமாய் இருக்கும் இறே-

சர்வ சப்தம் -யஞ்ஞம் தானம் தபஸ் தீர்த்த சேவை முதலானவை -கர்ம யோக்யதை உண்டாம்படி ஸூத்தியை விளைக்கும்-
ஓதி உரு எண்ணும் அந்தி -முதல் திரு -33-ஐந்து வேள்வி தொடக்கமானவற்றைச் சொல்லுகிறது –

தர்மத்தில் சொருகாமல் இவற்றை சர்வ சப்தத்துக்கு பொருளாகத் தனித்துச் சொல்லுகிறது –
பிரபத்திக்கு யோக்யதை தேட வேண்டா -இவனையும் இவனுடைய ஸ்த்ரீயையும் போலே –
நீசர் நடுவே கேட்க்கவும் அனுஷ்ட்டிக்கவுமாய் -குலங்களாய ஈரிரண்டில் பிறவாதாரும்-திருச் சந்த-90- – இதிலே அந்வயிக்கலாம் என்று தேறுகைக்காக-
முத்து விளக்கி -மூழ்கி -மூக்குப் புதைத்து -கிழக்கு நோக்கிக் கும்பிட்டு -கீழ் மேலாகப் புறப்படுத்து -நாள் எண்ணி -குறு விழிக் கொண்டு
-சாதா நாந்தரங்களிலே நினைவாய்க் கிடந்தது இ றே -இவை ஒன்றும் செய்யாதே சரணாகதனாய்
-இக்கரை ஏறினவன் பெரியாழ்வார் திருமொழி -5-3-7–உபதேசிக்கக் கேட்டு -சரணாகத ரக்ஷணம் பண்ணின குலத்திலே பிறந்து
-உறவை உட் படக் கொண்டாடுகிறவர்க்கு பிரபத்தி பழுது போய் அக்கரைப் பட ஒண்ணாது ஒழிந்தது
-நன்மை தீமைகள் தேடவும் பொகடவும் வேண்டா -இவை விலக்கும் பற்றாசுமாய் இருக்கும் என்று இருக்கையை அதிகாரம் –

——————————————————

பிரதம பாதத்தை உபாதானம் பண்ணுகிறார் -சர்வ தர்மான் -என்று -அதுக்கு அர்த்தம் அருளிச் செய்கிறார் -எல்லா தர்மங்களையும் என்று –
அது தான் தர்ம பதமும் பஹு வசனமும் -சர்வ சப்தமுமாய் -த்ரி பிரகாரமாய் இருக்கையாலே இம் மூன்றுக்கும் அர்த்தம் அருளிச் செய்வதாக
பிரமம் தர்ம லக்ஷணத்தை அருளிச் செய்கிறார் –தர்மம் என்கிறது என்று தொடங்கி –
இங்குள்ள தர்ம சப்தம் தர்ம சாமான்ய பரம் அன்று -தர்ம விசேஷ பரம் -என்று அருளிச் செய்கிறார் -இவ்விடத்தில் -இத்யாதி நா –
பல சாதன தர்மம் தான் -தர்ம -பர தர்ம -பரம தர்ம -என்கிற பேதத்தால் மூன்று வகைப் பட்டு இருக்கும் –
அதில் அதர்ம வ்யாவருத்தமான ஸ்வர்க்காதி ஷூத்ர புருஷார்த்த சாதனம் தர்மம் ஆகிறது -பரதர்மம் -ஆகிறது விமோசகம் ஆகையால்
பந்தகமானத்தில் காட்டில் விலக்ஷணமான பரம புருஷார்த்த லக்ஷண மோக்ஷ சாதனம் –
பரம தர்மம் ஆகிறது -தர்மம் போலே-ஷூத்ர புருஷார்த்தத்தையே சாதித்தல்-பர தர்மம் போலே சேதன யத்ன சாத்யமாதல் ஆகை யன்றிக்கே
-சித்தம் ஆகையால் -பரம பிரயோஜன சாதகம் ஆகையால் தனக்கு அவ்வருக்கு இல்லாத பகவத் விஷயம் –
இந்த தர்ம சப்தத்துக்கு இவை மூன்றுமே அர்த்தம் ஆகையால் இப்போது பர தர்மத்தில் நோக்காகக் கடவது -இங்கனே ஒதுக்கித் தருவார் ஆர் என்னில்-
அடியிலே முமுஷுவான போதே ஷூத்ர பல சாதனமான தர்மம் கழிகையாலும்-பரம தர்மத்தை கோபலீ வர்த்த ந்யாயத்தாலே மேலே
ஸ்வீ காரியமாக விசேஷிக்கையாலும் த்யாஜ்யதயா பர தர்மத்தையே உபாதானம் பண்ணுகிறது –
பஹு வசன அர்த்தத்தை அருளிச் செய்கிறார் -தர்மான் -என்கிற இத்யாதி நா –
சர்வ சப்தத்தை அருளிச் செய்கிறார் -சர்வ சப்தம் -என்று
பிரபத்தியின் தேச கால அதிகாரி பல பிரகார நியம அபாவ வைசிஷ்ட்யத்தைப் பற்ற அருளிச் செய்கிறார் -பிரபத்திக்கு என்று தொடங்கி –
இவன் அர்ஜுனன் -இவன் ஸ்த்ரீ -திரௌபதி -இவர்கள் இருவரும் பிரபத்தி ஸ்ரவண அனுஷ்டான கர்த்தாக்கள் இறே –
ஸூ த்தனுக்கு அஸூ த்தி சம்பாதிக்க வேண்டா -அஸூ த்தனுக்கு ஸூ த்தி சம்பாதிக்க வேண்டா -இருந்தபடியே அதிகாரியும் அத்தனை -என்கிற
சத் சம்பிரதாய நிஷ்கர்ஷம் நிரூபிதம் ஆயிற்று -இவ்விடத்தில் வேல் வெட்டிப் பிள்ளை நம்பிள்ளை சம்வாதத்தை அனுசந்திப்பது
-மனம் உடையீர் என்கிற ஸ்ரத்தையே அமைந்த மர்ம ஸ்பர்சிக்கு நானும் நமரும் என்னும்படி சர்வரும் அதிகாரிகள் –
போதுவீர் -என்று இறே -ஆண்டாள் அதிகாரத்தை அறுதி இட்டது –
நன்மை தீமைகள் -இத்யாதி -நன்மை தேட வேண்டா -அது விலக்கு-தீமை பொகட வேண்டா -அது பற்றாசு என்றபடி
-தோஷத்தையும் குண ஹானியையும் பார்த்து உபேக்ஷியாத அளவு அன்றிக்கே அங்கீ காரத்துக்கு அவை தன்னையே பச்சை யாக்கை இறே
சேஷி தம்பதிகளின் சாதாரண வைபவம் -பாபத்தோடே வரிலும் அமையும் என்றான் சக்கரவர்த்தி திருமகன்
-புண்ணியத்தை பொகட்டு வா என்றான் ஸ்ரீ கிருஷ்ணன் -ஆக பகவானுடைய நிரபேஷ உபாயத்வம் நிரூபிக்கப் பட்டதாகிறது –

————————————————————————————————————————–

பரித்யஜ்ய -பதார்த்தம்
பரித்யஜ்ய -என்று இந்த உபாயங்களை விடும்படியைச் சொல்லுகிறது –தியாகம் ஆவது விடுகை -பரித்யாகம் ஆவது பற்று அற விடுகை
-உபாயம் அல்லாத வற்றை உபாயமாக நினைத்தோம் என்று சிப்பியை வெள்ளி என்று எடுத்தவன் லஜ்ஜித்துப் பொகடுமா போலே
புகுந்து போனமை தெரியாத படி விட வேணும் -பித்து ஏறினாலும் அவற்றில் நினைவு செல்லாத படி -விட்டோம் என்ற நினைவையும் கூட விடச் சொன்னபடி –
தர்ம தேவதை பாதகம் என்பது -ஆழ்வார் எய்தக் கூவுதல் ஆவதே -5-7-5–என்று புலை அறங்களோ பாதி யாகிற-திருமாலை -7-
இத்தை -தர்மம் என்று விடச் சொல்லுகிறது -பூசலை அதர்மம் என்றும் -இவற்றை தர்மம் என்றும் பிரமித்த அர்ஜுனன் நினைவாலே
-நிஷித்தம் செய்கை அசக்தியால் அன்றிக்கே ஆகாதே என்று விடுமா போலே –
உபாயாந்தரங்களை ஸ்வரூப விருத்தம் என்று இறே தபோதநரான ரிஷிகளும் -நெருப்பை நீராக்குகிற தேஜஸை உடைய பிராட்டியும்
-ஸ்வ ரக்ஷணத்திலே இழியாதே கர்ப்பத்தில் இருப்பாரைப் போலே இருந்தது –
நாண் தழும்பு வால் தீ விளையாத விடவாயும் வல் வாயும் ஏறி -பர லோகங்களில் சென்று -படைத் துணை செய்து -அரிய தபஸ் ஸூ க்களை செய்து
-வெருட்டுவார் சபையிலே வில்லிட்டு அடித்து -ஊர்வசியை முறை கூறுகிறவன் கர்ம ஞானங்களில் இழிய மாட்டாமை யன்றே கலங்குகிறது
-ஸ்வரூப பாரதந்தர்யத்தை கேட்ட படியால் இறே –
தன்னை ராஜ மஹிஷி என்று அறிந்தவள் -உதிர் நெல் பொறுக்கவும் -கொட்டை நூற்கவும் -குடம் சுமக்கவும் லஜ்ஜிக்கும் இறே
-இவன் தான் சுமப்பேன் என்றன இவனை எடுத்தினான் இத்தனை இறே –
இவ்வுபாயத்தில் இழியும் போது உபாயாந்தரங்களை அதர்மம் என்று விட வேண்டும் என்று சாஸ்திரங்கள் பலவும் சொல்லுகையாலும்
-உத்தம ஆஸ்ரமத்தில் புகும் அவனுக்கு முன்பில் ஆஸ்ரம தர்மங்களை விடுகை குறை அல்லாமையாலும் தர்மங்களை விடச் சொல்லுகை தப்பு அல்ல-

————————————————————

அநந்தரம் த்வதீய பதார்த்தம் அருளிச் செய்கிறார் – பரித்யஜ்ய -என்று தொடங்கி -இதுவும் தியாகமும் -ல்யப்பும்-உப சர்க்கமுமாய்
த்ரிபிரகாரமாய் இருக்கையாலே அதில் தியாகத்தை முந்துற அருளிச் செய்கிறார் -தியாகம் ஆவது -என்று தொடங்கி –
உபசர்க்க அர்த்தத்தை அருளிச் செய்கிறார் -பரித்யாகமாவது -என்று தொடங்கி -தியாக வேஷத்தை அருளிச் செய்கிறார் -உபாயம் அல்லாத -என்று தொடங்கி
அத பாதக பீதஸ் த்வம் -என்ற தர்ம தேவதா வசனத்தையும் உட்க்கொண்டு அருளிச் செய்கிறார் -தர்மதேவதை இத்யாதி –
தர்ம அதர்ம தியா குலம் -என்ற ஆளவந்தார் திரு வாக்கைத் திரு உள்ளத்தே கொண்டு அருளிச் செய்கிறார் பூசலை இத்யாதி –
ப்ரபாகாந்தர பரித்யாகத்துக்கு அஞ்ஞான அசக்திகள் அன்று பிரதான ஹேது-என்றத்தை திரு உள்ளத்தே கொண்டு
சத்ருஷ்டாந்தமாக அருளிச் செய்கிறார் -நிஷித்தம் என்று தொடங்கி -ஆகாதே -என்று -அப்ராப்தம் -என்றபடி –
இத்தால் நித்தியமான ஆத்ம ஸ்வரூபத்துக்கு இவை நாசகங்களாய்க் கொண்டு ஸ்வரூப விருத்தங்கள் என்ன ஒண்ணாது –
-ஆகையால் ஆத்ம ஸ்வரூபத்தை பற்ற உபாஸனாதிகளுக்கு -நாஸகாத்வ அசம்பாவிதத்வ -அனர்த்த-அவஹத்வங்கள் இல்லாமையால்
ஒருபடியாலும் ஸ்வரூப விரோத பிரசங்கம் இல்லை -என்கிற பக்ஷம் நிரஸ்தம் –
அப்ராப்தம் -பகவத் அத்யந்த பாரதந்தர்யம் ஆகிற ஸ்வரூபத்துக்கு சேராது என்றபடி -ஸ்வரூப விரோதம் என்கிற இடத்தில் ஸ்வரூப சப்தம் தர்மியைக் குறிக்குமது அல்ல
-அசாதாரண தர்மத்தைக் குறிக்கும் என்றபடி -சீதோ பவ என்ற பிராட்டி -நஷ்டோ பவ -என்னாதது அபிராப்தியை கணிசித்து இறே -இங்கே –
அர்த்த ராத்திரியிலே தனி வழி போகா நிற்க துஷ்ட மிருகங்களால் மிடைந்த தொரு காட்டிலே முன்னாடி தோற்றாத படி இருண்டு
-வர்ஷமும் -இடியும் உண்டாய் -கண்ணுக்கு உள்ளே கொள்ளியை வீசினால் போலே மின்னிக் கொண்டு வாரா நிற்க அவ் வவஸ்தையிலே
திரு நாம உச்சாரணம் பண்ணாது ஒழிகை பிரபன்ன லக்ஷணம் – பட்டர் சம்வாதம் -வார்த்தா மாலை -417-அனுசந்தேயம்-
கர்ப பூத தபோ தனா-என்றத்தை உட் கொண்டு அருளிச் செய்கிறார் தபோத நரான -இத்யாதி
சீதோ பவ -என்றத்தை உட் கொண்டு அருளிச் செய்கிறார் நெருப்பை -இத்யாதி -கீதை கேட்ட அர்ஜுனன் கலக்கத்தை உபபாதிக்கிறார் -நாண் இத்யாதி
-சரம ஸ்லோகத்தில் கழிக்கிற சோகம் யதா வஸ்தித ஆத்ம உபதேசாதிகளாலே கழிந்த பந்து வதாதி நிமித்தமான பழைய சோகம் அன்று –
பிரகரண அனுகுண சோகாந்தரம் -எங்கனே என்னில் -தைவீ சம்பத் விமோஷாய நிபந்தயா ஸூ ரீ மதா-16-5-என்று பிரித்துச் சொன்ன வாறே
-நாம் ஆஸூர ப்ரக்ருதிகள் ஆகில் செய்வது என் -என்று சொகித்த அர்ஜுனனைப் பற்ற –
மா ஸூ ச -சம்பதம் தைவீம் அபிஜாதோ அஸி பாண்டவ -16-5-என்றால் போலே இங்கே கீழே உக்தங்களான உபாயங்கள் அனுஷ்ட்டிக்க அஸக்யங்கள் என்றும்
-ஸ்வ சரீரத்வ கத நாதிகளாலே ப்ரதிபாதிக்கப் பட்ட பரதந்த்ரமான ஸ்வரூபத்துக்கு ஸ்வ யத்ன ரூபங்களான இவை விரோதிகள் என்றும் புத்தி பண்ணி –
இவற்றால் எம்பெருமானைப் பெற என்பது ஓன்று இல்லை -இனி இழந்தே போம் அத்தனை ஆகாதே என்கிற சோகம் –
ஜிதேந்த்ரியரில் தலைவனாய் ஆஸ்திக அக்ரேசரனாய்-கேசவஸ்ய ஆத்மா -என்ற ஸ்ரீ கிருஷ்ணனுக்கு தாரகனாய் இருந்துள்ள அர்ஜுனனுக்கு இப்போது சோகம் –
உபாயாந்தரங்கள்– பகவத் அத்யந்த பாரதந்தர்யம் -பகவத் சரீரத்வம் -ஆகிற ஸ்வ ஸ்வரூபத்துக்கு சேராதவை ஆகையால் நாம் பகவத் விஷயத்தை
இழந்தோம் அத்தனை -என்கிற மஹா ஸோஹம் என்றபடி –
உபாயாந்தர அனுஷ்டான உபயிக ஞான சக்த்யாதிகளை அர்ஜுனனுக்கு உபபாதிக்கிறார் -நாண் -என்று தொடங்கி –
உத்தம ஆஸ்ரமத்தில் -இத்யாதி -ஜாதி ஆஸ்ரம தீஷைகளில் பேதிக்கு தர்மங்கள் -ஆச்சார்ய ஹிருதய ஸ்ரீ ஸூ க்தியை அனுசந்திப்பது –

———————————————————————————————

தியாக விதி –
பரித்யஜ்ய என்கிற இது விட்டால் அல்லது பற்ற ஒண்ணாது என்னும் இடத்தைக் காட்டுகிறது -குளித்து உண்பான் என்றால்
உண்டு களிக்கையும் குளியாமே உண்கையும் தப்பு இறே –
பற்றுகைக்கு அங்கமான போது இறே விடுகையும் நன்மை யாவது -இவைதான் சுமந்தான் விழ உறங்குவான் கைப்பண்டம் போலே ஆமவை இறே
-இவற்றைப் பேற்றுக்கு என்னாதே பேறு என்ன போது கைங்கர்யத்திலும் ஸ்வரூப ஞானத்திலும் ப்ராப்ய ருசியிலும் சொருகும் இறே –

——————————————————————

இனி ல்யப்புக்கு அர்த்தம் அருளிச் செய்கிறார் -பரித்யஜ்ய -என்று தொடங்கி -ஸ்நாத்வா புஞ்சீத -என்றத்தை உட் கொண்டு அருளிச் செய்கிறார் -குளித்து -இத்யாதி –
அதாவது -த்யஜ்ய -என்கிற ல்யப்பாலே -புக்த்வா சந்த்ராயணம் சரேத்-என்னுமா போல் அன்றிக்கே –ஸ்நாத்வா புஞ்சீத –என்கிற விதி –
புஜிக்கும் அளவில் ஸ்நானம் பண்ணியே புஜிக்க வேணும் -என்கிற நியமத்தை சொல்லுமா போலே -சித்த உபாயத்தை பரிக்ரஹிக்கும் அளவில் த்யாஜ்யமான
உபாயாந்தரங்களை த்யஜித்தே பரிக்ரஹிக்க வேணும் என்கிற நியமத்தை சொல்லுகிறது என்கை -இத்தால் தியாக அனுவாத பக்ஷம் அநாதரணீயம்-என்றதாயிற்று –
கைங்கர்யத்திலும் இத்யாதி -இத்தால் கர்மம் கைங்கர்யத்தில் புகும் -ஞானம் ஸ்வரூப பிரகாசத்தில் புகும் -பக்தி ப்ராப்ய ருசியில் புகும் –
பிரபத்தி ஸ்வரூப யாதாம்ய ஞானத்திலே புகும் -என்ற வேதாந்த சார வேத்ய சாரதம நிஷ்கர்ஷம் நிரூபிதம் ஆயிற்று –
இங்கே தியாக சப்தத்தால் சொல்லுகிறது தர்ம ஸ்வரூப தியாகத்தையோ -தர்ம பலாதி தியாகத்தையோ -தர்மத்தில் உபாயத்வ புத்தி தியாகத்தையோ -என்னில் –
இவ்வதிகாரிக்கு யாவச் சரீர பாதம் கால ஷேபத்துக்காக பகவத் தோஷ ஹேது பூதமானவை அநுஷ்டேயம் ஆகையால் தர்ம ஸ்வரூப தியாகம் ஆக மாட்டாது
பலாதிகள் சாதகனுக்கு கூட த்யாஜ்யமாக கீழே யுக்தமாகையாலே பலாதி தியாகத்தை சொல்லுகிறது ஆக ஒண்ணாது –
ஆக இங்கு தர்மங்களினுடைய உபாயத்வ புத்தி தியாகத்தை சொல்லுகிறது -அந்த உபாயத்வ புத்தி தியாகம் ஆவது –
லாப ஹேதுவான பகவத் ப்ரீதிக்கு சாதனம் என்கிற பிரதிபத்தியைத் தவிருகை
ஆகையால் ஸ்வரூப தியாகத்தால் வந்த குறையும் -பலாதி தியாகத்தை சொல்லுகிறது என்கிறதால் வரும் புனர் யுக்தி இன்றியிலே ஒழியும்-
அவன் உபாய புத்தியா அனுஷ்ட்டிக்கும் -இவன் போக புத்தியா அனுஷ்ட்டிக்கும் –
அவன் விதி பிரேரிதனாய் அனுஷ்ட்டிக்கும் -இவன் ராக பிரேரிதனாய் அனுஷ்ட்டிக்கும்
அவனுக்கு வர்ணாஸ்ரம தர்மம் நியாமென அனுஷ்ட்டிக்க வேணும் -இவனுக்கு வர்ணாஸ்ரம தர்ம அனுஷ்டானமாகவுமாம் -வைஷ்ணவ கிஞ்சித் காரகமாகவுமாம்
–பிராதி கூல்ய நிவ்ருத்தியிலே நியமம் -ஆனு கூல்யங்களில் ஏதேனுமாம் -ஆகை இ றே நம் ஆச்சார்யர்கள் இவற்றை அனுஷ்ட்டிப்பாரும் அனுஷ்டியாதாருமாய் போருகிறது
-ஆகை இ றே ஆனு கூலஸ்ய சங்கல்பம் பிராதி கூலஸ்ய வர்ஜனம் என்று ஆனு கூல்ய சங்கல்பத்தோபாதி பிராதி கூல்ய நிவ்ருத்தியையும் சம்பாவித ஸ்வ பாவமாக சொல்லுகிறது
-ஆக காம்ய கர்மத்தோபாதி மோக்ஷ சாதன தர்மமும் இவனுக்கு த்யாஜ்யம் ஆகையால் சாங்கமான அந்த தர்ம தியாகத்தை தியாக சப்தத்தால் சொல்லிற்று ஆயத்து-

தியாக விசேஷணமான -பரி சப்தம் -பரி சாகல்யே-என்கிறபடியே -சாகல்ய வாசியாய்க் கிடக்கிறது -சாகல்ய சப்த வாஸ்யம் வாசனையாய் சவாசன தியாகத்தைச் சொல்லுகிறது-
அதாவது லஜ்ஜா புரஸ் சர தியாகம் -ஸ்வ ரக்ஷண அர்த்தையான ஸ்வ ப்ரவ்ருத்தி ஸ்வரூப ஹானி என்று அறிந்தால் -நெடுநாள் ஸ்வரூப ஹானி யான வற்றை யாகாதே உபாயமாக நினைத்து இருந்ததே -என்ற லஜ்ஜை பிறக்கக் கடவது இ றே -பர்த்ரு போகத்தை உதர போஷணத்துக்கு உறுப்பு ஆக்குகை யாகிறது
-பதி வ்ரதைக்கு ஸ்வரூப ஹானி யாமா போலே இ றே -போக ரூபமான ப்ரவ்ருத்தியை சாதனம் ஆக்குகை யாகிறது -த்யஜ்ய என்கிற ல்யப்பாலே
-தர்ம தியாகம் சுவீகாரத்துக்கு அங்கமானவன்று கர்தவ்யம் -அல்லாத போது அயுக்தம் -என்னும் இடத்தைக் காட்டுகிறது
தர்மத்தை விட்டு சுவீகாரத்தில் இழியாதே இருக்குமாகில் உபய பிரஷ்டன் ஆகையால் நாசமே பலமாய் அறும் இறே –
இத்தை பற்ற இ றே -நஞ்சீயர் -ஒன்றில் நாராகிகளுக்கு மூர்த்த அபிஷிக்தன் ஆதல் -இல்லை யாகில் பரமபதம் என் சிறு முறிப்படியே செல்லுதல்
செய்யும் படி இறே நான் நிற்கிற நிலை – என்று அருளிச் செய்தது –
அதாகிறது தர்ம தியாக பலமான பாபம் மேலிட்டு நரகம் வஸ்த்வய பூமி யாதல் -தியாக பூர்வகமாக ஸ் வீக்ருதமான உபாயம் பலித்தது
பரமபதம் வஸ்த்வய பூமி யாதலாம் இத்தனை இ றே என்கை -ஆக ல்யப்பாலே மேல் சொல்லப் போகிற சுவீகாரம் தியாக அங்ககம் என்னும் இடம் சொல்லிற்று ஆயத்து-
ஸ்வ ஸ்வரூபத்தைப் பார்த்தாலும் சாதனாந்தரங்களை விட வேண்டி வரும் -அவற்றினுடைய ஸ்வரூபங்களைப் பார்த்தாலும் சாதனாந்தரங்கள் த்யாஜ்யமாய் அறும்
-பற்றப் புகுகிற உபாய ஸ்வரூபத்தைப் பார்த்தாலும் சாதனாந்தரங்கள் த்யாஜ்யமாய் அறும்-
ஸ்வ ஸ்வரூபத்தை பார்த்தால் நமஸ் சப்தத்தில் சொல்லுகிற படியே -ஸ்வ ரக்ஷண வியாபாரத்தில் இழிகை ஸ்வரூப ஹானியாம் படி
அத்யந்த பரதந்த்ரமாய் இருக்கும் -அவை தன்னைப் பார்த்தால் பஹு யத்ன சாத்தியம் ஆகையால் துஷ்கரமுமாய்-
ஜன்மாந்தர ஸஹஸ்ரேஷூ தபோ ஞான சமாதிபி-என்று சிரகால சாத்யமுமாய்-இந்திரிய ஜயாதிகள் அபேக்ஷிதம் ஆகையாலும்-
ஆதிபரதாதிகள் ப்ரஷ்டராகக் காண்கையாலும் ஸாபாயமுமாய் பிராரப்த கர்ம வாசனை அபேக்ஷம் ஆகையால் விளம்பிய பல பிரதமுமாய் இருக்கும்
உபாயத்தைப் பார்த்தால் நித்ய அநபாயினி யான பிராட்டியும் ஸஹ காரியாக சஹியாதபடி சணல் கயிறு கண்ட ப்ரஹ்மாஸ்திரம் போலே நிரபேஷமாய் இருக்கும்
ஆக தான் அநந்ய சாதனன் ஆகையாலும் -அவை துஷ் கரத்வாதி தோஷ தூஷிதம் ஆகையாலும் -உபாயம் ஸஹ காரி நிரபேஷம் ஆகையாலும் –
தர்ம தியாகம் உபாய ஸ்வீகாரத்துக்கு அங்கமாகக் கடவது -இப்போது இறே ஆகிஞ்சன்ய ரூப அதிகார சித்தி உண்டாவது –

——————————————————————————————————–

மாம் -சப் தார்த்தம்
மாம் -என்று பற்றப் படும் உபாயத்தை சொல்லுகிறது –மாம் -என்னை -அறம் அல்லனவும் சொல் அல்ல -நான் முக்கண் -72 என்னும்
கழிப்பனனான தர்மங்கள் போல் அன்றிக்கே கைக் கொள்ளப் படும் நல்ல அறத்தைக் காட்டுகிறான் –
வேதத்தில் இரண்டு கூற்றிலும் அறிவுடையார்க்கும் நல்ல அறமாகச் சொல்லுவது -பறை தரும் -திருப்பாவை -10-புண்ணியனான கிருஷ்ணனை இ றே –
தர்மங்களை நிலை நிறுத்தப் பிறந்தவன் தானே தர்மங்களை விடுவித்து அவற்றின் நிலையிலே தன்னை நிறுத்துகையாலே
நேரே தர்மம் தான் என்னும் இடத்தை வெளியிட்டான் ஆயிற்று –
அல்லாத தர்மங்கள் சேதனனாலே செய்யப் பட்டு -பல கூடி ஒன்றாய் நிலை நில்லாதே -அறிவும் மிடுக்கும் அற்று –
இவன் கை பார்த்து தாழ்த்துப் பலிக்கக் கடவனாய் இருக்கும் –
இந்த தர்மம் அறம் சுவராகி நின்ற -திருமாலை -6-என்று படி எடுத்தால் போலே கோயிலாம் படி சித்த ரூபமாய் -ஒன்றாய் நிலை நின்று
-ஞான சக்திகளோடு கூடி -ஒன்றால் அபேக்ஷை அற்று தாழாமல் பலிக்குமதாய் இருக்கும் -என்னை என்று
வைகுந்தம் கோயில் கொண்ட 8-6-5–வேலை வாய்க் கண் வளரும் -பெரிய திரு -85- -ஒழி வற நிறைந்து நின்ற 3-2-7–
எம் மாண்பும் ஆனான் -1-8-2-என்கிற தன்னுடைய பரத்வாதிகளைக் கழித்து கிருஷ்ணனான நிலையைக் காட்டுகிறான்
-பாலப் பிராயத்தே -பெரியாழ்வார் -2-6-6- -இவனைக் கைக்கொண்டு -ஓக்க விளையாடி -ஒரு படுக்கையிலே கிடந்தது
ஓர் ஆசனத்தில் கால் மேல் கால் ஏறிட்டு இருந்து -ஒரு கலத்திலே உண்டு -காட்டுக்குத் துணையாக கார்ய விசாரங்களைப் பண்ணி
-ஆபத்துக்களில் உதவி -நன்மைகளை சிந்தித்து -மண்ணகலம் கூறிடுவான் -பெரிய திரு -11-5-7-ஓலை கட்டித் தூது சென்று
-ஊர் ஓன்று வேண்டிப் பெறாத -பெரியாழ்வார் -2-6-5-உரோடத்தால் பாரதம் கை செய்து -தேசம் அறிய-7-5-9- —
ஓர் சாரதியாய் -அவர்களையே எண்ணும் படியான இவனுடைய குற்றங்களை கணக்கு அறுத்து நலமான வாத்சல்யத்துக்கு இரையாக்கி
-சீரிய அர்த்தங்களை வெளியிட்டு -தேவர் தலை மன்னர் தாமே -நான்முகன் -16–என்னும் படியான ஸ்வாமித்வத்தை பின்
விஸ்வ ரூப முகத்தால் காட்டி -பங்காக முன் ஐவரோடு அன்பளவிப்-பெரிய திரு -2-4-4- என்னும் படி ஸுசீல்யம் தோற்றும் படி புரை யறக் கலந்து
பக்கமே கண்டார் உளர் –பெரியாழ்வார் -4-6-8-என்னும் படி ஸூ லபனாய்-கார் ஒக்கும் மேனியைக் -9-9-7-கண்ணுக்கு இலக்காகி கொண்டு போருகிறவன்-
சேனா தூளியாலே புழுதி படைத்த கொத்தார் கரும் குழலும் -பெரியாழ்வார் -2-2-7–குரு வேர்ப்பு அரும்பின கோள் இழை வாண் முகமும் -7-7-8–
குரு மா மணிப் பூண் குலாவித் திகழும்-பெரியாழ்வார் -1-2-10- திரு மார்வு அணிந்த வன மாலையும் -நாச் திரு -13-3-
இடுக்கின மெச்சூது சங்கமும் பெரியாழ்வார் -2-1-1–அணி மிகு தாமரைக் கையிலே-10-3-5- கோத்த சிறுவாய்க் கயிறும் முடை கோலும்-
அர்த்த ப்ராகாசகமான ஞான முத்திரையும் -கட்டி நன்குடுத்த பீதக வாடையும் பெரியாழ்வார் -3-6-10- -சிலம்பும் செறி கழலும்-மூன்றாம் -60-வெள்ளித் தளையும் பெரியாழ்வார் -1-2-3– சதங்கையும் பெரியாழ்வார் -1-2-20–கலந்து ஆர்ப்பத் தேருக்கு கீழே நாற்றின கனை கழலுமாய்-3-6-10- நிற்கிற நிலையை -மாம் என்று காட்டுகிறான் –

————————————————————–

அநந்தரம் த்ருதீய பதார்த்தம் அருளிச் செய்கிறார் மாம் என்று தொடங்கி -சர்வேஸ்வரனுடைய நிருபாதிக தர்மத்வத்தை உபபாதிக்கிறார் அறம் என்று தொடங்கி –
இங்கே ராமோ விக்ரஹவான் தர்ம -கிருஷ்ணம் தர்மம் ஸநாதனம் – அதாதோ தர்ம ஜிஜ்ஞாச -இத்யாதி வசனங்களை அனுசந்திப்பது –
வேத வித -அத்யாத்மவித-என்ற பதங்களைக் கடாக்ஷித்து அருளிச் செய்கிறார் -வேதத்தில் இரண்டு கூற்றிலும் -என்று தொடங்கி –
தர்மங்களை எல்லாம் விட்டு தன்னைப் பற்றச் சொல்லுகையாலே பலிதமான தொரு அர்த்த விசேஷத்தை அருளிச் செய்கிறார் –
தர்மங்களை நிலை நிறுத்த -இத்யாதி நா -இப்படிச் சொன்ன இத்தால் கீழ் விட்ட சாதனங்களில் காட்டில் இந்த சாதனத்துக்கு உண்டான ஏற்றம் சொல்லுகிறது
-அது தான் எது என்ன அருளிச் செய்கிறார் -அல்லாத -என்று தொடங்கி -அதாவது
ஸித்தமாய்-பரம சேதனமாய் -சர்வ சக்தியாய் -நிரபாயமாய் -ப்ராப்தமாய் -சஹாயாந்தர நிரபேஷமாய் இருக்கும் என்றபடி –
மாம் என்று ஸ்ரீ கிருஷ்ண ரூபத்தைக் காட்டுகையாலே வ்யாவர்த்திக்கப் படுகிறவற்றை அருளிச் செய்கிறார் -என்னை -என்று தொடங்கி-
இத்தால் தேச விப்ரக்ருஷ்டத்தையாலே காணவும் கிட்டவும் ஒண்ணாதபடி இருக்கிற பாரா வ்யூஹங்களையும் –அசாதாரண விக்ரஹ உக்தம் இன்றிக்கே
உபாயாந்தர நிஷ்டருக்கு உத்தேசியமாய் இருக்கிற அக்னி இந்திரியாதி தேவதாந்த்ர அந்தர்யாமித்வத்தையும் -வ்யாவர்த்திக்கிறது என்கை –
அவதாரங்களின் ஸுலப்யம் பரத்வம் என்னலாம் படி இ ரே ஸ்ரீ கிருஷ்ணன் உடைய ஸுலப்யம் -அத்தைப் பற்ற விபவாந்தரங்களும்
கழி உண்ணுமத்தை அருளிச் செய்கிறார் எம் மாண்பும் ஆனான் என்று –
இனி இப்பதத்திலே ஆஸ்ரயண ஸுகர்ய ஆபாதகங்களான குண விசேஷங்களை எல்லாம் பிரகாசிக்கிற படியை அருளிச் செய்கிறார் -பாலப் பிராயத்தே என்று தொடங்கி –
இத்தால் மாம் என்று ஆஸ்ரய ணீயமான வியக்தியைச் சொல்லுகையாலே ஆஸ்ரயண உபயோகியான -நிகரில் புகழாய்-உலகம் மூன்று உடையாய்
-என்னை ஆள்வானே -திரு வேங்கடத்தானே -என்று முதல்வரான ஆழ்வாரும் அனுஷ்டித்த அனுஷ்டான வாக்கியத்தில் நாராயண பதத்தில்
அனுசந்தேயங்களான வாத்சல்யத்தி குண சதுஷ்ட்யங்களும் அனுசந்தேயம் என்கை –
-வாத்சல்யம் ஆவது -அன்று ஈன்ற கன்றின் பக்கல் தாய் பண்ணும் வியாமோஹம்
-ஸ்வாமித்வம் ஆவது ஆஸ்ரிதர் உடைய பேறு இழவுகளிலே உண்டான ஸூக துக்கங்கள் அவர்களுக்கு அன்றிக்கே தனக்கே யாம் படி அவைகளை உடையனாகை-
ஸுசீல்யமாவது -ஷூ த்ர சம்சாரிகளான செத்தனரோடு கலக்கும் போது-அவன் சிறுமை யாதல் தன் பெருமை யாதல் நெஞ்சில் படாதபடி புரை யறக் கலக்கை-
ஸுலப்யமாவது-அதீந்தர்யன் ஆனவன் எல்லாருடைய கண்ணுக்கும் இலக்காய்க் கொண்டு ஸூ லபனாய் இருக்கை-
இவை எல்லாவற்றிலும் வைத்துக் கொண்டு மிகவும் அபேக்ஷிதம் ஸுலப்யம் ஆகையால் -அவதார ப்ரயுக்தமான ஸுலபயத்வம் அளவன்றிக்கே
-சாரத்ய அவஸ்த்திதனாய் நிற்கிற ஸுலப்ய அதிசயத்தை தர்சிப்பித்தமையை அருளிச் செய்கிறார் -சேனா தூளி இத்யாதி –
இத்தால் சேனா தூளி தூ சரிதமாய் அலைகிற திருக் குழல் கற்றையும்-ஸ்வேத பிந்துஸ் தபகிதமான திரு மூக்கும் -ஆஸ்ரித விரோதி தரிசனத்தால்
சீறிச் சிவந்து சீதளமாய் சிதற அலர்ந்த தாமரைத் தடாகம் போலே கண்டவிடம் எங்கும் அலை எறிகிற திருக் கண்களும்-காள மேகம் போலே
இருண்டு குளிர்ந்த திரு மேனியும் -அதுக்கு பரிபாகம் ஆம்படி சாத்தின திருப்பி பீதாம்பரமும் -தேருக்கு கீழே நாற்றின திருவடிகளை –
அதிலே சாற்றினை சிறு சதங்கைகளும் -தூக்கின உழவு கோலும் – பிடித்த சிறு வாய்க் கயிறுமாகிய நிற்கிற நிலையை காட்டுகையாலே
விலக்ஷண விக்ரஹ யோகம் தோற்றுகிறது-தன் சிறுமை கண்டு இறாய்க்க வேண்டா -அவன் ஸூ சீலனாகையாலே -/
துர்லபம் என்று இறாய்க்க வேண்டா -அவன் ஸூ லபன் ஆகையால்-/ தன் தோஷம் கண்டு இ றா ய்க்க வேண்டா அவன் வத்சலன் ஆகையால் -/
அப்ராப்தன் என்று இ றா ய்க்க வேண்டா -சர்வ ஸ்வாமி யாகையாலே /
ஆஸ்ரயிக்கைக்கு ஸூ பாஸ்ரயம் ஏது என்று கலங்க வேண்டா -விலக்ஷண விக்ரஹ உக்தன் ஆகையால் / இந்த விலக்ஷண விக்ரஹ யோகத்தை
அந்த விக்ரஹத்துக்கு நிரூபக பூதையாய்-அகலகில்லேன் இறையும்-என்று திரு மார்பிலே எழுந்து அருளி இருக்கிற பிராட்டியையும் சொல்லிற்றாய் அறுகை யாலே
-இவனுடைய பூர்வ அபராதத்தை பொறுப்பித்துச் சேர விடுகைக்கு புருஷகார யோகமும் சொல்லிற்று ஆயத்து என்கை –
ஆக -மாம் என்று -ஸ்ரீ மானுமாய் நாராயணனுமாய் இருக்கிற என்னை -என்றபடி -இத்தால் அனுஷ்டான வாக்கியத்தில்
ஸ்ரீ மத் சப்தத்தையும் நாராயண சப்தத்தையும் ஸ்மரிப்பிக்கிறது-அதுக்கு ஹேது விதி அனுஷ்டானங்கள் இரண்டும் ஏகார்த்தம் ஆகையால்
-ஆகையால் இத்தால் ஸ்ரீ மானான நாராயணனே சரண்யன் என்றதாயிற்று -இவ்விசிஷ்ட வேஷத்தில் ஆஸ்ரயித்ததால் ஆயிற்று பல சித்தி உள்ளது –
பிரிய ஆஸ்ரயிக்கை யாவது தேவதாந்தரத்தை ஆஸ்ரயித்த வோபாதி இறே-அனுசந்தான ரகஸ்யத்தில் ஸ்ரீ மத் பதம் இருக்கக் காண்கையாலே
ஐகார்யத்தைப் பற்ற இந்த விதி ரகஸ்யத்திலும் ஸ்ரீ மத்வம் அனுசந்தேயமாகத் தட்டில்லை என்றபடி -இங்கு மாம் -அஹம் -என்கிற பதங்களுக்கு
-அடைவே அவதார ரகஸ்யத்திலும் புருஷோத்தமத்வ ப்ரதிபாதன பிரகரணத்திலும் சொல்லுகிறபடியே ஸுலபயத்திலும் ஸ்வாதந்தர்யத்திலும் பிரதான்யேன நோக்கு –
அவதாரஸ்ய சத்யத்வம் அஜஹத்ஸ்வ ஸ்வபாவதா -ஸூ த்த சத்வ மயத்வம் ச ஸ்வேச்சா மாத்ர நிதானதா-தர்ம க்லா நவ் சமுதய-சாது சம்ரக்ஷணர்த்ததா
-இதி ஜென்ம ரகஸ்யம் யோ வேத்தி நாஸ்ய புனர் பவ-இவ்வவதார ரகஸ்ய ஞானம் சத்வாராக பிரபத்தி நிஷ்டனுக்கு உபாய பூரகம்
-ஸ் வ தந்த்ர பிரபத்தி நிஷ்டனுக்கு ஸ்வ தந்த்ரனுடைய ஸுலபயத்தைக் காட்டும் -இப் பிரகரணங்கள் இரண்டிலும் ஸித்தமான ஸுலபயமும் ஸ்வதந்தர்யமும்
-ஒன்றுக்கு ஓன்று துணையாய் இருக்கும் -ஸ்வதந்த்ரஸ் யாபி நைவ ஸ்யாத் ஆஸ்ரயோ துர்லபஸ் யது -அஸ்வதந்த்ராத் பலம் ந ஸ்யாத் ஸூ லபாதாஸ் ரிதாதபி
-அஸ்வதந்த்ர ந கைங்கர்யம் ஸித்தயேத் ஸ் வைர பிரசங்கத-துர்லபே ஸாத்ய மப்யேதத் ந ஹ்ருதயம் லோக நீதித-
ஆகையால் கேவல ஸூ லபமான த்ருணாதிகளைப் போலே அன்றிக்கே -சிலாக்யனுமாய் துர்லபமான மேருவைப் போல் அன்றிக்கே
ஸூ லபனுமாய் பரனுமான சரண்யன் ஆஸ்ரய ணீயனுமாய் ப்ராப்யனும் ஆகிறான் -இவ்விரண்டு பதத்தாலும் சர்வ ரக்ஷகனான சர்வ சேஷி
ரக்ஷணத்துக்கு அவசரம் பார்த்து நிற்கிற நிலையும் தோற்றுகிறது -இப்படி அவசர ப்ரதீஷனான ஈஸ்வரன் ரஷாபேஷம் ப்ரதிக்ஷதே -என்கிறபடியே
-என்றோ இவர்கள் நம்மை அபேக்ஷிப்பது -என்கிற அபிப்ராயத்தாலே அபிமுகனாய் நிற்கிற நிலை மாம் என்கிற பதத்தில் ஸூ சிதம்
என்று நாம் இவர்களை அழுக்கு கழற்றின ஆபரணத்தைப் போலே அங்கீ கரிப்பது -என்கிற அபிப்ராயத்தாலே ஸத்வரனாய்
தன் பேறாக பலம் கொடுக்க நிற்கிற நிலை -அஹம் -என்கிற பதத்தில் காட்டப் படுகிறது –இங்கு மாம் என்று -நீ உனக்கு போக்யமான சப்தாதி விஷயங்களை
புஜிக்கையாலே உன் உடம்பில் புகரைப் பாராய் -எனக்குப் போக்யமான உன்னை அனுபவிக்கப் பெறாமையாலே என் உடம்பில் வெளுப்பைப் பார் -என்று
சட்டையை அவிழ்த்துக் காட்டுகிறான் -என்று எம்பார் அருளிச் செய்வார் –
மாம் -என்று தன் வ்யாமோஹத்தைக் காட்டுகிறான் என்று நம்பிள்ளை அருளிச் செய்வார் -அதாவது வைகுண்டே து பரே லோகெ -இத்யாதிகளில் படியே
-பக்தை பாகவதை சக -என்கிற வைகுந்தத்து அமரரும் முனிவருமான அயர்வறும் அமரர்கள் உடன் ஸ்ரீ பூமி நீ ளைகள் உடன் எழுந்து அருளி இருந்து
நிரந்தர பரிபூர்ண அனுபவம் நடக்கச் செய்தெயும் லீலா விபூதியில் உள்ளார் உடைய இழவே திரு உள்ளத்தில் பட்டு -ச ஏகாகீ ந ரமேத -என்று
அவ்வனுபவம் உண்டது உருக்காட்டாதே திரு உள்ளம் புண்பட்டு இவர்களையும் அவ்வநுபவத்திலே மூட்டலாமோ என்னும் நசையாலே அவதரித்து தாழ நின்று
அவன் கால் தன் தலையிலே பட நின்று வியாபாரித்த தன் வ்யாமோஹம் எல்லாம் தோற்றும்படி இருக்கை –
இத்தால் நீ விமுகனான திசையிலும் அந்தர்யாமியாய் நின்று சத்தையை நோக்கியும் -கரண களேபர விதுரனாய் அசிதவிசேஷித்தனான வன்றும்
என் பக்கலிலே ஏறிட்டுக் கொண்டு நோக்கியும் – பின்பு நீ அபிமுகனாய் உஜ்ஜீவிக்கக் கூடுமோ என்று கரண களேபர பிரதானம் பண்ணியும்
பின்பு அவற்றைக் கொண்டு ப்ரவ்ருத்தி நிவ்ருத்தி பண்ணுகைக்காக அநு பிரவேசித்து -என்னைப் பெறுகைக்கு உடலாய் இருபத்தொரு
ஞான விசேஷம் உண்டாமோ என்னும் நசையாலே வேதங்களை பிரவர்த்திப்பித்தும் -அவதரித்ததும் திரிகிற தன் வியாபாராதிகளைக் காட்டுகிறான் -என்றதாயிற்று
-ஆக ஆஸ்ரித சேதனனுடைய ஸ்வ அபராத பய நிவ்ருத்தி ஹேது பூத வாத்சல்யாதிகளும் -விலக்ஷண விக்ரஹ யோகமும்
-மாம் என்று ஆஸ்ரய நீய வஸ்துவின் பக்கலிலே அனுசந்தித்தது ஆயிற்று –

———————————————————————————————————

ஏக -சப் தார்த்தம்
புறப் பகை அறுத்துக் காட்டின உபாயத்துக்கு -ஏகம் -என்று -உட்பகை அறுக்கிறது-இந்த உபாயத்தை சொல்லும் இடங்களிலே
-களை கண் நீயே -பெரிய திரு -4-6-1—சரணே சரண் -5-10-11–என்பதொரு –நிர்பந்தம் உண்டாகையாலே
என்னையே என்று வ்ரஜ -என்று சொல்லப்படுகிற ஸ்வீகாரத்திலே உபாய புத்தியை துடைத்து உபாயத்தை ஓட வைக்கிறது –
அவனே -அகல் ஞாலம் படைத்து இடந்தான் –9-3-2-
அவனே அரு வரையால் ஆநிரைகள் காத்தான் -மூன்றாம் திரு -51–என்னும் படி ஒன்றிலும் ஒரு ஸஹாயம் பொறாதே
-வேறு ஒன்றைக் காணில் சணல் கயிறு கண்ட ப்ரஹ்மாஸ்திரம் போலே தன்னைக் கொண்டு நழுவும் படி இறே உபாயத்தின் சுணை உடைமை
-அதுவும் அவனது இன்னருள் -8-8-3–என்று இத்தலையில் நினைவுக்கும் அடி அவன் ஆகையால் –
நீ என்னைக் கைக் கொண்ட பின் -பெரியாழ்வார் -5-4-2-என்னும்படியான அவனுடைய ஸ் வீகாரம் ஒழிய தன் நினைவாலே பெற இருக்கை
-என் நினைந்து இருந்தாய் -பெரிய திரு -2-7-1- என்கிற அதிகாரிக்கு கொற்றை இறே –
-விட்டோம் பற்றினோம் -விடுவித்துப் பற்றுவிக்கப் பெற்றோம் என்கிற நினைவுகளும் உபாயத்துக்கு விலக்கு இறே –

—————————————————————–

அநந்தரம்-சதுர்த்த பதார்த்தம் அருளிச் செய்கிறார் -புறப் பகை -இத்யாதி –அதாவது உபாயாந்தரங்கள் வ்யாவர்த்தமாம் அளவில் புனர் உக்த்யம் பிரசங்கிக்கையாலும்
-தேவ தாந்த்ரங்கள் வ்யாவர்த்தமாம் அளவில் மாம் என்று அசாதாரண ஆகாரத்தைச் சொல்லுகையாலே -அது கீழே சித்தம் ஆகையால் -இந்த அவதாரணத்தால்
-வ்ரஜ என்று மேல் சொல்லுகிற ஸ்வீ காரத்தில் உபாயத்வத்தைக் கழிக்கிறது -என்கை -இந்த ஸ்வீகாரம் தானும் அந்வய வ்யதிரேகத்தால் சாதனம் என்று
நினைக்கலாய் இருக்கையாலே -இந்த சாதனத்வம் அவசியம் கழிக்க வேணும் இறே-
சிலர் ஏகம் என்கிற இதுக்கு பொருள் -கர்த்தாவான என்னை -என்றபடி என்றார்கள் -அதாவது பராத்து தத் ஸ் ருதே -என்று ஆத்மாவினுடைய கர்த்ருத்வம்
பகவத் அதீனமாய் இருக்கும் என்கை -சிலர் ஏக சப்தம் சத்ருக் ப்ரபத்தியைச் சொல்லுகிறது என்றார்கள் -சிலர் உன்னுடைய இச்சை ஒழிய
நானே ரக்ஷகன் என்கிறான் என்றார்கள் -சிலர் உபாயம் உபேயம் இரண்டும் ஓன்று என்கிறது என்றார்கள் -சிலர் சரண சப்தத்துக்கு
விசேஷணம் ஆக்கி அத்விதீயமான உபாயம் என்கிறது என்றார்கள் -ஏக சப்தம் அவதாரண அர்த்தமாய் ஒன்றே உபாயம் என்கிறது என்று
நம் ஆச்சார்யர்கள் அருளிச் செய்வார்கள்
ஏக சப்தம் அவதாரண அர்த்தம் என்பது ஸ்தான ப்ரமாணத்தால் இ றே -அதற்கு பிரமாணம் காட்டுகிறார் -களை கண் -இத்யாதியால் –
ஈஸ்வரன் சர்வ ஆத்மாக்களுக்கு ஸ்வரூப ஆவிர்பாவத்தை உண்டாக்குவதாக பூர்வமேவ சிந்தித்து -அவசர பிரதீஷனாய் இருக்கையாலே –
அவனுக்கு பிரசாத ஜனகமாக செய்ய வேண்டுவது ஒன்றும் இல்லை -உண்டு என்று இருக்கில்
தன் ஸ்வரூப பாரதந்தர்யத்தையும் அழித்து-அவனுடைய ரக்ஷகத்வத்தையும் சோபாதிகம் ஆக்குகிறான் அத்தனை -ஆனால் பிரபத்தி உபாயம் -என்று
வ்யவஹிக்கிறது எப்படி எனில் -பிரபத்தி யாவது -த்வமேவ உபாய பூதோ மே பவ இதி பிரார்த்தனா மதி சரணாகதி – என்று
சேதனனுடைய பிரார்த்தனா ரூப ஞானமாய் இரா நின்றது -எம்பெருமான் ஆகிறான் பரார்த்த நீயானாய் இருப்பான் ஒரு பரம சேதனனாய் இரா நின்றான்
-ஆகையால் இரண்டுக்கும் நியாஸ சப்த வாஸ்யத்வமும் உபாயம் என்னும் வியாவஹாரமும் கூடும் எங்கனே என்னில்-பராமருஷ்ட லிங்கம்
அனுமானமாய் இருக்க -லிங்க பராமர்சம் அனுமானம் -என்று பராமர்ச ப்ராதான்யத்தைப் பற்ற உபசாரிகமாக பராமரஸ்யத்தைச் சொன்னால் போலேயும்-
நீலம் ஞானம் பீதம் ஞானம் என்ற விஷய பிரதான்யத்தைப் பற்ற விஷயியான ஞானத்திலே நைல்ய பீதிமாதிகளை
உபசரிக்குமா போலேயும் -ஸ் வீகார ப்ராதான்யத்தைப் பற்ற ஸ் வீகார விஷயமான பகவத் உபாயத்வ விவகாரத்தை விஷயியான ஸ்வீகார ரூப
பிரபத்தி ஞானத்திலே உபசரித்துச் சொல்லுகிறது -ஆகையால் விரோதம் இல்லை -இந்த அவதாரணத்தில் வ்யாவர்த்திக்கப் படுகிறது
-வ்ரஜ என்று விஹிதமான ஸ் வீகாரத்தின் உடைய அங்க பாவம் -ஸ்வீகாரத்தை ஒழிய அவனுடைய உபாயத்வம் ஜீவியாமையாலே
ஸ்வீகாரத்திலே ஸ்வீகாரத்தில் அங்க புத்தி பிறக்க யோக்யதை உண்டு -யோக்யதை உண்டாகில் அங்க பாவம் கழிகிற படி என் என்னில் –
அங்கமாவது அங்கிக்கு கிஞ்சித் காரம் ஆவது இறே -அந்த கிஞ்சித்காரம் தான் ஸ்வரூப உத்பாதக த்வாரத்தாலே யாதல்
-உத்பன்னமான ஸ்வரூபத்துக்கு வர்த்தகமாயாதல் -வர்த்தித்ததுக்கு பல பிரதான சக்தி முகத்தாலே யாதலாய் இருக்கும் –
அதில் பக்திக்கு சாத்யம் ஆகையால் உத்பத்திய அபேக்ஷை உண்டு -அ ஹர ஹராதேய அதிசயம் ஆகையால் வ்ருத்ய அபேக்ஷை உண்டு
-தான் சேதனம் அல்லாமையாலே பல பிரதான வேளையிலே சேதன அபேக்ஷை உண்டு -ஆகையால் அதுக்கு கர்மா ஞானாதி அங்கங்கள் அபேக்ஷிதமாகக் கடவது
-இந்த உபாயம் சித்தம் ஆகையால் உத்பத்திய அபேக்ஷை இல்லை – ஏக ரூபம் ஆகையால் வ்ருத்த்ய அபேக்ஷை இல்லை
-பரம சேதனம் ஆகையால் பல பிரதானத்தில் அந்நிய சாபேஷத்தை இல்லை –
ஆக அங்கங்களைக் கொண்டு கொள்வதொரு கார்யம் இவ்வுபாயத்துக்கு இல்லாமையால் இந்த ஸ் வீகாரம் அங்கம் ஆக்கமாட்டாது
-ஸ்வரூப உத்பத்தி யாதிகளிலே அங்க நிரபேஷம் ஆகில் -இவ்வுபாயம் என்றும் ஓக்க ஜீவிக்கை ஆகாது ஒழிகைக்கு ஹேது என் என்னில் –

உபாயத்வம் ஆவது –ஒருவனுடைய அநிஷ்டத்தை கழிக்கையும் -இஷ்டத்தை கொடுக்கையும் ஆகையால் ஒரு அதிகாரி அபேக்ஷிதம்
-அது பெறாமையாலே உபாயத்வம் ஜீவிக்காது ஒழிந்தது -அதிகாரி ஆகில் அபேக்ஷிதம் ஸ்வீகாரம் செய்கிற கார்யம் என் என்னில்
-ஐஸ்வர் யார்த்தியிலும் -கைவல்யார்த்தியாலும் -பகவத் சரணார்த்தியாய் சாதனா அனுஷ்டானம் பண்ணுமவனில் காட்டிலும் இவ்வதிகாரியை வியாவர்த்தன் ஆக்குகிறது
-பகவல் லாபார்த்தமான இந்த ஸ் வீகாரம் -ஆகையால் அருணயா ஏக ஹா யன்யா பிங்காஷ்யா சோமம் க்ரீணாதி-என்கிற இடத்திலே
அருணத்வ பிங்கா க்ஷத்வாதிகள் சோமக்ரயத்துக்கு உறுப்பான பசுவுக்கு பசுவாந்தரத்தில் காட்டில் வியாவர்த்தக விசேஷணம் ஆனால் போலே
-இதுவும் அதிகாரிக்கு வ்யாவர்த்தக விசேஷணமாய்க் கிடக்கிறது -இனி அதிகாரி அங்கமாம் அன்று -தத் விசேஷணமான இந்த ஸ் வீகாரமும் அங்கமாகக் கடவது –
ந நு-சித்த மேவ ஹி ஸர்வத்ர நியோஜ் யஸ்ய விசேஷணம் –ஆகம ப்ராமாண்யம் -என்பதால் அதிகாரி விசேஷணமாய் இருப்பது –
ஸித்தமாகவே இருக்க வேணும் -என்று ஏற்படுவதால் -மாம் ஏகம் சரணம் வ்ரஜ -என்று விதேயமாக சொல்லுவது கூடாதே என்னில்
-அந்த நியமம் ஸாத்ய உபாய விஷயம் ஆகையால் சித்த உபாய விஷயத்தில் விரோதிக்காது –அல்லாமல் சித்த உபாய விஷயத்திலும்
அதிகாரி விசேஷணம் ஸித்தமாகவே இருக்க வேணும் என்னில் உபாயமும் ஸித்தமாய் அதிகாரமும் ஸித்தமாய் இருக்கும் பக்ஷத்தில்
சர்வமுக்தி பிரசங்கம் ஏற்படும் ஆதலால் -அது கூடாது -ஆக அதிகாரி விசேஷணமான ஸ்வீகாரம் விதேயமாகக் தட்டில்லை
-ஷூத்து அன்னத்துக்கு சாதனமாம் அன்று இறே இந்த ஸ்வீகாரத்துக்கு சாதனத்வம் உண்டாவது –
ஸ்வீகாரத்துக்கு அங்க தயா உபாயத்வம் கொள்ளப் பார்க்கில் -த்வமேவ உபாய பூதோ மே பவ இதி பிரார்த்தனா மதி சரணாகதி -என்று
அவனையே நிரபேஷ உபாயமாகப் பற்றுகை -என்கிற லக்ஷண வாக்யத்தோடு விரோதிக்கும் –
ஆகையால் ஈஸ்வரன் கார்யம் செய்கைக்கு ஆபி முக்ய ஸூ சகமாய்க் கிடக்கிறது -இது சர்வ முக்தி பிரசங்க பரிஹாரார்த்தம் -புத்தி சமானாதார்த்தம்
-சைதன்ய கார்யம் -ராக பிராப்தம் -ஸ்வரூப நிஷ்டம் -அப்ரதிஷேதத் யோதகம் – என்றபடி –
கீழை மேலை வடக்கில் அவை புறம்பாக தன் பற்று உள்ளசல் -என்று இறே இவர் ஆச்சார்ய ஹிருதயத்தில் அருளிச் செய்தார் இறே –

————————————————————————————————-

சரண -சப் தார்த்தம்
சரணம் -என்று பற்றும் படியைச் சொல்லுகிறது -சரணம் -உபாயமாக -இதுக்கு பல பொருள்களும் உண்டே யாகிலும்
-இவ்விடத்தில் -விரோதியைக் கழித்து பலத்தைத் தரும் உபாயத்தைக் காட்டக் கடவது
-மாம் ஏகம் சரணம் -என்கையாலே உபேயமே உபாயம் என்னும் இடம் தோற்றும் –

———————————————————————-

இனி பஞ்சம பதார்த்தம் அருளிச் செய்கிறார் -சரணம் என்ற இது -சரண சப்தம் இந்த ஸ்தலத்தில் உபாயத்தையே காட்டுகிறது
-சர்வ தர்மங்களையும் விட்டு தன்னையே பற்றச் சொல்லுகிற பிரகரணம் ஆகையால் கீழ் உடன் சேர வேண்டுகையாலே -என்றபடி
இப்போது சரண சப்தம் உபாய வாசகமாய் -மாம் -என்று ஸுசீல்யாதி விசிஷ்டமாகச் சொன்ன வஸ்துவுக்கு –
சோச்னுதே ஸர்வான் காமான் சக ப்ரஹ்மணா விபஸ்ஸிதா-சதா பஸ்யந்தி -ச்ரியா ஸார்த்தம் ஆஸ்தே -என்கிறபடியே –
உபேய பாவத்திலும் அந்வயம் உண்டாகையாலே அத்தை வியாவர்த்தித்து உபாய பாவத்தில் ஒதுக்கித் தருகிறது
-கீழ் சர்வ தர்மான் பரித்யஜ்ய -என்கிற இடத்தில் பிரஸ்துதமான சாதனாந்தரங்களே இத்தை உபாய பாவத்தில் ஒதுக்கித் தாராதோ என்னில் –
அர்த்த ஸித்தமாய் வருகிறதில் காட்டில் -சப்த ஸித்தமாய் வருமது அழகியது ஆகையால் ஆற்றுக்கு அக்கரைப் பட்டால்
அதுக்கு நிஸ்தரண பரிகரமான தெப்பம் அனபேஷிதம் ஆமா போலே –
சாத்திய பாவே மஹா பாஹோ சாதனை கிம் பிரயோஜனம் -என்று சாத்யம் சித்தித்தால் சாதனத்தைக் கொண்டு அபேக்ஷிதம் இல்லாமையால்
சாதன தியாகமும் ப்ராப்ய அம்சத்தில் அன்விதம் ஆகையாலேயும் உபாயத்வத்தில் ஒதுக்கித் தர மாட்டாது –

——————————————————————————————————————-

வ்ரஜ சப் தார்த்தம்
வ்ரஜ என்று ஸ்வீகாரத்தை சொல்லுகிறது -வ்ரஜ -அடை-புத்தியால் அத்யாவசீ -என்றபடி –
என் மனத்து அகத்தே திரும்பாமல் கொண்டேன் -பெரிய திரு -6-3-2–என்கிறபடியே –
இவ்வுபாயத்துக்கு இவன் செய்ய வேண்டுவது நெஞ்சாலே துணிகை இறே –

———————————————————–

இனி ஷ்ஷட பதார்த்தம் அருளிச் செய்கிறார் -வ்ரஜ -என்று இதி –

———————————————————————————————————————

பூர்வார்த்த சங்க க்ரஹம் –
ஆக முற்கூற்றால் -தவம் செய்ய வேண்டா பெரிய திரு-3-2-1–சிந்திப்பே அமையும் -9-1-7–என்கிறபடியே –
-உன் தலையால் உள்ளவற்றை உதறி என்னையே தஞ்சமாக நினை –
விறகு தலையரைப் போலே அலமாவாதே -மாணிக்கம் பார்ப்பாரைப் போலே உன் கண்ணைக் கூர்க்க விட்டிரு –
பதர்க் கூட்டை விட்டு பர்வதத்தைப் பற்றுவாரைப் போலே அசேதன கிரியா கலாபங்களை விட்டுத்
தேர் முன் நின்று காக்கிற கரு மாணிக்க மலையான நம்மைப் பற்று என்று அதிகாரி தொழிலைச் சொன்னான் ஆயிற்று –

———————————————————————————————-

பூர்வர்த்த அர்த்தங்களை சங்க்ரஹிக்கிறார் -ஆக -என்று தொடங்கி -தர்ம தியாகம் ஸ் வீ காரத்துக்கு அங்கமாகக் கடவது –
தியாக விசிஷ்டமான ஸ் வீகாரம் அதிகாரி விசேஷணமாகக் கடவது –
ஸ்வீகார விசிஷ்டனான அதிகாரிக்கு வாத்சல்யாதி குண விசிஷ்ட வஸ்து உபாயமாகக் கடவது –
ஆக இப்படி பூர்வார்த்தம் அதிகாரியினுடைய க்ருத்யம்சத்தை சொல்லிற்று -என்றபடி –

———————————————————————————————————

கந்தாடை அப்பன் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ உ .வே. வேளுக்குடி வரதாச்சார்யர் ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம்
அழகிய மணவாள பெருமாள் நாயனார் திருவடிகளே சரணம்
பிள்ளை லோகாச்சார்யார் திருவடிகளே சரணம்
பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீவர் திருவடிகளே சரணம் –

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s


%d bloggers like this: