பகவத் விஷயம் காலஷேபம் -185- திருவாய்மொழி – -10-6-1….10-6-11–ஸ்ரீ உ. வே. வேளுக்குடி ஸ்வாமிகள்–

அருள் பெறுவார் -பிரவேசம் –

பொய் நின்ற ஞானம் தொடங்கி -இவ்வளவும் வர –சர்வேஸ்வரனை ஆழ்வார் பின்தொடர்ந்த படி சொல்லிற்று –
இது தொடங்கி ஆழ்வாரைச் சர்வேஸ்வரன் பின் தொடருகிற படியைச் சொல்கிறது –

கண்ணன் கழலிணை யில் -இப்படி பக்தியின் தன்மையை உபதேசித்து-
கை ஒழிந்த பின் தன் பக்கலிலே இவர்க்கு விடாய் பெருகிற படியைக் கண்டு-
இவர்க்கு முன்பே விடாய்த்து திரு வாட்டாற்றிலே தங்கு வேட்டையாக -பரஸ்தானம் போலே -வந்து நிற்கிறவன் ஆகையாலே-
ஸ்வ ஸ்தானம் பரமபதம் அன்றோ -இவரைக் கொண்டு போகையிலே அவன் விரைவு மிக்கவன் ஆனான் –
இவர் விடாயின் அளவு அன்றே அவனுடைய விடாயின் அளவு –
சிரஞ்சீ வதி வைதேஹீ யதி மாசம் தரிஷ்யதி-ந ஜீவேயம் ஷணம்அபி விநாதாம் அஸி தேஷணாம்-சுந்தர -66-30-
ஒரு கணமும் நான் உயிர் தரித்து இருக்க மாட்டேன் -என்னும் ஏற்றம்-உண்டே அன்றோ அவன் விடாய்க்கு
வாரிக் கொண்டு உன்னை விழுங்குவன் காணில் என்று
ஆர்வுற்ற என்னை ஒழிய என்னின் முன்னம்-பாரித்துத் தான் என்னை முற்றப் பருகினான் -9-6-10-

ஆழ்வாரும் நாமுமாய் அனுபவிக்க வேண்டும் -என்று பாரித்து-அது செய்யும் இடத்தில்-
அனுபவத்துக்கு ஒரு பிரிவு வாராதபடி தன்னந்தனியே இருப்பது ஒரு தேச விசேடத்திலே கொடு போய் வைத்து-
அனுபவிக்க வேண்டும் -என்று பாரித்து-அங்கனம் செய்யும் இடத்தில்-
இவருக்கு பர தந்த்ரனாய் இவர் ஏவுகிறபடி செய்தோமாக வேண்டும் என்று-
இவர் அனுமதி ஒழியச் செய்த மாட்டாதவனாய் நின்றான்-
சர்வேஸ்வரனை தாம் ஏவ மாட்டாரே தம்முடைய பாரதந்த்ர்யத்தாலே-
இப்படி தம் பக்கலிலே மிக்க காதலைச் செய்கிறவனுடைய மேன்மையையும்-
அப்படி மேன்மையை உடையவன் தம் பக்கல் பாரதந்த்ர்யனாய் தாழ நிற்கிற படியையும் நினைந்து-
இதற்கு உசாத் துணையாக இவ் உலக மக்களை பார்த்த இடத்து-நாட்டார் உடன் இயல் ஒழிந்து –
அவர்கள் ஐம்புல இன்பங்களுக்கு வசப் பட்டவர்களாய் அவற்றோடு பணி போந்து இருந்தார்கள்-
சோஸ்ச்னுதே ஸர்வான் காமான் -என்று அவன் உடன் கூடவே இருந்தே அனுபவிக்கும் முக்த நித்யர் போலே –
அவனைப் பார்த்த இடத்தில் மிக்க காதலை உடையவனாய் முன்னடி தோற்றாதே இருக்கிறவன்-
ஆகையாலே அவன் இதற்கு ஆளாக மாட்டு இற்றிலன்-
இனி அவன் திரு அருளுக்கு இலக்கான தாமும் தம்மோடு-உடன் கேடான நெஞ்சமேயாய் இருந்தது –
அந் நெஞ்சினைக் குறித்து-
அவனுடைய மேன்மை இருந்த படியும்-அப்படி மேன்மை உடையவன் நம் பக்கல் தாழ நின்ற நிலையும்
நாம் பெற்ற பேற்றின் கனம் இருந்தபடியும் எல்லாம் கண்டாயே-
நம் கார்யம் விழுந்தபடி கண்டாயே -என்று இதனை தம் திரு உள்ளத்தோடு கூட்டி இனியர் ஆகிறார் –

இதற்கு முன்பெல்லாம்-
சர்வேஸ்வரன் ஆகிறான் எல்லாரையும் ஏவுகின்றவனாய்ச்-ஸ்வ தந்த்ரனாய் இருப்பான் ஒருவன்-என்று இருந்தார்
இப்போது அங்கன் அன்று –
அடியார்கட்கு பரதந்த்ரப்பட்டு இருப்பதுவே அவனுடைய தன்மை என்கிறார்-
முன்பு எல்லாம் தம்மாலே பாரதந்த்ர்யத்தை இழந்தார்-
இப்போது அவனாலே பார தந்த்ர்யத்தை இழக்கிறார்-
அதுதான் -இருந்தும் வியந்து -என்ற திருவாய் மொழியில் சொல்லிற்று இல்லையே -என்னில்
அதைக் காட்டிலும் இதற்கு வாசி உண்டு –மூன்று தத்துக்கு பிழைத்த பிள்ளை என்ற பிரிவால் அன்றோ அங்கு –
இப்பொழுது -அடியார் தம் அடியனேன் -என்று காரணத்தோடு சொல்லுகிறார்-
சரம தசையில் தாம் நிற்பத்தால் வந்த விளைவு இது என்கிறார் –
நெடுமாற்கு அடிமை -பாடியதன் பயன் பெற்றார் –பாரதந்தர்யம் இழக்க முடியாதே –
நாம் ததீய சேஷத்வத்தில் நிற்கவே -அவனும் ஆஸ்ரித பாரதந்தர்யத்தில் நிலை நிற்கிறான் –

தெற்குக் கோடி திருவட்டாறு ஆதி கேசவ பெருமாள் -ஆழ்வார் திரு நகருக்கு அருகில் –
கோதா பரளி இரண்டு ஆறுகளுக்கு நடுவில் -இரண்டு ஆற்றுக்கு நடுவில் வட்ட ஆறு -மலைக் குன்றத்தின் மேல் சயனத் திருக் கோலம்
இடது திருக்கையை கீழே வைத்து -நீண்ட கிரீடம் -ஆதி சேஷன் உடன் ஒன்றி
வசிஷ்டர் -ஐந்து மடங்கள் நீண்ட தபஸ் -கேசி தள்ளி கேசனை அழித்து அசுரர் கள்-இரண்டு நதிகள் கூட்டி அவன் மனைவி வந்து
-பூமா தேவி உயர்த்த –மலை மாடம் -மாடாக கோயில் திட்டு -மூவாட்டு புளா முகம் -அவ்விடம் ஆறு பிரிந்து –
ஆதி கேசவன் பெருமாள்
சிவ லிங்கம் ஹதஹீயரிஷி -சோமயாஜி -ரிஷி -சப்த ரிஷி வளர்க்க -வாழை மரம் தான் பெற்றோர் சொல்ல
-நாமே பெற்றோர் கர்ப்ப க்ருஹம் உள்ளே வைத்து அருள -அஷ்டாங்க விமானம் –
சைதன்யர் -கிருஷ்ண பக்தி தொடங்கி இங்கு உலகில் பரவி –
பிரணவ பாரதந்தர்யம் -ஆழ்வார் பிரார்த்தித்த படி -தனது நியமனம் அத்தை சொல்லி -திவ்ய தம்பதி -பின்னை கோல்-பிறந்திட்டாள்-
திவ்ய தேச பிராவண்யம் விட்டு -அவன் உடன் செல்ல -இத்தையே மருள் என்கிறார் -நெஞ்சுக்கு –
இந்த பிராவண்யம் போக்க தானே திரு வாட்டாற்று எம்பெருமான் இடம் –
அவன் தானே இவரை அங்கே கூட்டிச் செல்ல த்வரிக்கின்றான்-
மருள் ஒளி மட நெஞ்சே -இத்தையே அருளிச் செய்கிறார் –
உத்தவர் இடம் கிருஷ்ணன் பத்ரிகாஸ்ரமம் போக சொல்லி தன்னுடைச் சோதி எழுந்து அருளினான் –
தொழுது எழு –மனனே ஆரம்பித்தால் போலே நெஞ்சுக்கு -மருள் ஒழி என்று நிகாமிக்கிறார் இதில் –
-மனமுடையீர் -நெஞ்சு கூட இருந்தால் எத்தையும் சாதிக்கலாம்
இந்த விஷயீ காரத்துக்கு ஈடான தாமும் உடன் கேடான நெஞ்சும் -நாரணனை நண்ணினமே
-பெறாத பயன் பெறுமாறு -கழல் காணுமாறு அருளினான் என்று -நெஞ்சுக்கு அருளிச் செய்கிறார் –

மோக்ஷ தாநத்தில் பிராண பாரதந்தர்யம் வளம் மிக்க நதியிலே கரை புரளும் -சூர்ணிகை -184-

——————————————————————————————–

அருள் பெறுவார் அடியார் தன் அடியனேற்கு ஆழியான்
அருள் தருவான் அமைகின்றான் அது நமது விதி வகையே
இருள் தரும் மா ஞாலத்துள் இனிப் பிறவி யான் வேண்டேன்
மருள் ஒழி நீ மட நெஞ்சே வாட்டாற்றான் அடி வணங்கே–10-6-1-

சேஷத்வ காஷ்டையை உடைய – -நமக்கு -நிரவாதிக உபகாரம் பண்ணுவதற்காக உத்தியோகியா நின்றான்
-அது தானும் நாம் நியமித்த படியே செய்வதாக இரா நின்றான்
அருள் பெறுவார் அடியார் தன் அடியனேற்கு ஆழியான்
நிரவதிக பிரசாதம் பெரும் -அடையாளம் -இதுவே நிரூபிக்க தர்மம் -கைங்கர்யம் கிட்டே பெயர் –
அதுக்கு அடியானை சேஷத்வ ஞானம் உல்லார்க்கு அசாதாரண சேஷ பூதனான அடியேனுக்கு -திரு ஆழி ஆழ்வானைக் கை விடாமல் இருப்பது போலே
அருள் தருவான் அமைகின்றான் அது நமது விதி வகையே-தனது விஷயமாக -உத்தியுக்தனாக தயாராகி -அது ஸ்வ தந்த்ரனாக தான் நினைத்த படி செய்யாமல் –
அது நம் விதி வகையே இதில் -புருஷார்த்தம் ஆகையால் -இப்படி தானே செய்ய வேண்டும் –
வாட்டாற்றான் பணி வகையே மேலே சொல்லி -அவன் பணித்தது இவர் விதி விருப்பம் படியே என்று கொண்டானே –
இருள் தரும் மா ஞாலத்துள் இனிப் பிறவி யான் வேண்டேன்-அஞ்ஞானம் சூழ்ந்த இந்த -நெஞ்சுக்கு –
அவன் இவன் என்று கூழேன் மின் திவ்ய தேச கைங்கர்யமே பிரதானம் என்று சொல்லி மருள் -பரித்யஜ்ய -அவன் அருளிச் செய்தால் போலே -இவரும் -இங்கு இருக்கும் காலத்தில் இதுவே தெருள் -அங்கு போகும் பொழுது இது மருள் ஆகுமே –
ஜகத்தில் -இனி அவன் விஷயீ காரம் பெற்ற பின்பு -இனியும் வேண்டேன் -பகவத் பாகவத ஆச்சார்ய கைங்கர்யத்தில் ஈடு பட்டு இருந்தாலும் வேண்டேன்
-இவை எல்லாம் அவன் திரு உள்ளம் உகப்புக்காத தான்
இப்பொழுது நான் அவன் நினைவு அறிந்த நான் இனி இங்கு இருக்க இச்சிக்க மாட்டேன்
மருள் ஒழி மட நெஞ்சே வாட்டாற்றான் அடி வணங்கே-மடப்பம் -பிடித்த பிடி விடாமல் -சபலமாக இருக்க வேண்டும்
-விஷயாந்தரம் இருந்து பகவத் பாகவத பிராவண்யம் -அவன் மனசால் பிறந்த நெஞ்சு சந்த்ர மா மனஸோ ஜாயதா -அன்றோ
அவன் திரு உள்ளம் படி தானே -செய்ய வேண்டும் -அவன் நினைவு ஒழிய அர்ச்சாவதார அனுபவ கைங்கர்யம்
-விபரீத ஞானம் விடு -என்று அன்றோ இங்கே அருளிச் செய்கிறார் –
ஸ்வ தந்த்ர அபி சந்தி கூடாதே -பெருமாள் நாட்டை ஆள சொன்னால் ஆள்வான் பாரதந்த்ர –
தான் நெஞ்சைப் பார்க்காமல் அவன் திரு உள்ளம் பார்த்தே செய்தானே
மோக்ஷ பிரதானத்துக்காக அன்றோ இங்கு எழுந்து அருளி -திவ்ய தேச பிரதான்யம் ஒழிக்க இங்கே வந்து சேவி
அவன் எண்ணமும் உன் எண்ணமும் ஒன்றாக வேணுமே

ஈஸ்வரன் நம்மை ஏற்றுக் கொள்கையில் ஒருப்படா நின்றான்-
அது தானும் நாம் விதித்த படி-செய்வானாய் இரா நின்றான்-என்கிறார்

அருள் பெறுவார் அடியார்-
காரணம் தான் இருக்கிறபடி –
அடியார் தம் அடியார் ஆகையாலே -நமது விதி வகையே அருள் தருவான் அமைகின்றான் –
திரி தந்தாகிலும் -தேவ பிரானுடை கரிய கோலம் திரு உரு காண்பன் –
சர்வேஸ்வரன் செய்யும் மிக்க அருளுக்கு பாத்திரமாக இருப்பவர் சிலர் உளர் –
அவர்கள் நமக்கு ஸ்வாமிகள்-அவர்கள் பக்கலிலே அவன் செய்த அருள்-நம்மளவும் வர வெள்ளம் கோத்தது காண் -என்கிறார்-
தான் அஹம் த்விஷத க்ரூரான் சம்சாரேஷூநரதமான்-ஷிபாமி அஜஸ்ரம் அஸூபான் ஆஸூ ரிஷ் வேவ யோநிஷூ -ஸ்ரீ கீதை -16-19-
தன்னை வைகின்றவர்களையும் வெறுக்கின்ற வர்களையும் –
கொடிய தன்மை உள்ளவர்களையும் -பரி சுத்தம் இல்லாதவர்களையும்-மனிதரில் தாழ்ந்தவர்களையும்-
என்னை அடைவதற்கு தடைகளாக உள்ள பிறவிகளில்-சம்சாரத்தில் நான் போடுகிறேன்-என்கிறபடியே –
குழந்தை தீம்பிலே கை வளர்ந்தால் மாற்றிக் கொண்டு -வாய் வாய் -என்பாரைப் போலே
அவனால் சீறப் படுவார் சிலர் உளர் -அவர்களைப் போல் அன்றியே-
தேஷாம் சதத யுக்தாயாம் பஜதாம் ப்ரீத்தி பூர்வகம்-ததாமி புத்தி யோகம் தம் யேன மாம் உபயாந்தி தே-ஸ்ரீ கீதை -10-10-
என்னை அடைவதற்கு உரிய புத்தி யோகத்தை அவர்களுக்கு நான் கொடுக்கிறேன் –என்கிறபடியே
-அவனுடைய அருளுக்கு பாத்ரமாய் இருப்பார் சிலர் உளர் –அவர்கள் பக்கல் செய்யும் அருளை நம் பக்கலிலே செய்தான் –
அன்றிக்கே –
அரசனுக்கு புறம்பு ஒரு முறையிலே செல்லா நின்றாலும்-
தன் ஐஸ்வர் யத்தையும் கொடுத்து தன் உடம்பையும் கொடுக்குமே அன்றோ மனைவி விஷயத்தில்
அப்படியே அவன் தன்னை முற்றூட்டாக கொடுத்து அனுபவித்து தான் பரதந்த்ரனாய் இருக்கும் படி-இருப்பார் சிலர் உளர் –
அவர்கள் பக்கல் செய்யும் அருளை என் பக்கல் செய்தான் -என்னுமாம் –அஸ்மாத் அஸ்து துல்யோ பவத் -போலே –

அருள் பெறுவார் அடியார் – தன் அடியனேற்கு-
இருவருக்கும் நிரூபகம் இருக்கிறபடி –
இவர் -அருள் பெறுவார் அடியார் தம் அடியார்-
அவன் -ஆழியான்-
இருவருக்கும் நிரூபகர் அடியார்களே காணும் –
அடியனேற்கு –
விடுமாறு என்பது என் -என்றும்
நீக்கமில்லா அடியார் தம் அடியார் அடியார் அடியார் எம் கோக்கள் -என்றும்
தமர்கள் தமர்கள் தமர்களாம் சதிரே வாய்க்க -என்றும் –
நான் சொன்ன அவ் வார்த்தையையே நினைத்து இருந்தான் காணும் –
அடிகள் அடியே நினையும் அடியவர்கள் தம் அடியான் -பெரிய திருமொழி -2-6-10-என்கிறபடியே
இதனை ஆயிற்று இவர் தமக்கு ஸ்வரூபமாக நினைத்து இருப்பது –

ஆழியான் அருள் தருவான் அமைகின்றான் –
சர்வேஸ்வரன் நம் பக்கல் முழு நோக்காக நோக்கி மிக்க அருளிச் செய்வானாகா பாரியா நின்றான் –
திரு வாழியை ஒரு கண்ணாலே பார்ப்பது –
இவரை ஒரு கண்ணாலே பார்ப்பது -ஆகா நின்றான் –
விடல் இல் சக்கரத்து அண்ணலை மேவல் விடல் இல் -2-9-11–என்கிறபடியே-
கையில் திரு ஆழியை விடல் அன்றோ உம்மை விடுவது -என்னா நின்றான்-
அவர்களை இட்டுத் தன்னை நிரூபிக்க வேண்டும்படி-இருத்தலின் -ஆழியான் -என்கிறார் –
அடியார் அடியனேன் -பன்மை ஒருமைக்கு வியாக்யானம் –
தஸ்மாத் ஷிப்ரம் சஹ அஸ்மாபி துல்யோபவதி ராகவ-விபீஷணோ மகா ப்ராஜ்ஞ்ஞா சஹித்வம் சாப்யுபைது ந-யுத்தம் -19-38
எங்களோடு ஒத்தவர் ஆகக் கடவர் -என்கிறபடியே
அவர்கள் எல்லார் பக்கலிலும் செய்யும் அருளை-என் ஒருவன் பக்கலிலும் செய்யா நின்றான் –
அவர்கள் அருள் பெறுவார் அடியாரான அடியர் ஆயிற்று –
இவனும் அருள் தருவான் அமைகின்றான் ஆயிற்று –ஆனு ரூப்பியம்-இருவருக்கும் -இத்தால் சொல்லிற்றே-

அமைகின்றான் –
பாதி உடன்பாடு குறை அற்றது-அவனுடைய பாரிப்பே மாத்ரமாய்-
அருளை குறை அறத் தருவதாக பாரியா நின்றான் –

அவன் மிக்க அருளை செய்வதாக பாரியா நின்றான் ஆகில் –
அவன் தான் சர்வேஸ்வரன் ஆகில் பின்னைக் கண் அழிவு என் -என்னில்
அது நமது விதி வகையே –
அது செய்யும் இடத்தில் நான் சொன்னபடி செய்தானாக வேண்டி இரா நின்றான் –
அது நமது விதி வகையே -என்பதற்கு
அது நமது புண்ணியத்திற்கு தகுதியாக அன்றோ -என்று முன்னைய பெரியோர்கள் நிர்வஹிப்பர்கள் –தன்னேற்றே ஏவ காரம்
இதனை எம்பெருமானார் கேட்டருளி
இத் திருவாய் மொழியிலே மேல் ஓடுகிற அர்த்தத்தோடு சேராது-
நாம் விதித்த படியே செய்வானாக இருந்தான் -என்கிறார் -என்று அருளிச் செய்வர் –சுரத்தில்-சொல்வதே இந்த பதிக ரசத்துக்கு சேரும் –
நான் செய்வேன் -அடியேனை பணி கொள்ளாயோ-இரண்டுக்கும் வாசி உண்டே -பிரார்த்தனை சுரத்தில் தோன்றுமே –
பவாம்ஸ்து சஹ வைதேஹ்யா கிரிஸா நுஷூ ரம்ச்யதே-அஹம் சர்வம் கரிஷ்யாமி ஜாக்ரத ச்வபதச்த தே-அயோத்யா -31-25
பரவாநச்மி காகுத்ச த்வயி வர்ஷசதம் ஸ்திதே-ஸ்வயந்து ருசிரே தேசே க்ரியதாம் இதி மாம் வத -அயோத்யா -15-7-என்கிறபடியே
இவன் சொன்னபடியே செய்யா நின்றான் –
நமது சொல் வகையே -என்னாமல்-நமது விதி வகையே -என்பான் என் என்னில்-
விதியை மீறுவதில் பாபத்துக்கு அஞ்சுவாரைப் போலே அஞ்சா நின்றான்-
தான் ஸ்வதந்த்ரனாய் நினைத்த படி செய்கைக்கு-தன் பக்கல் குறைவற்றாலும் -புருஷார்த்தமாக பிராட்டியும் இருக்க –
இத்தலையில் இச்சை ஒழிய கொடு போகானே அவன் –
புருடோத்தமன் ஆண்மையில் குறை வரும்படி செய்யானே –புருஷார்த்தம் ஆக வேண்டுமே –
நமது விதி வகையே –
த்வதீய புக்தோஜ்ஜித சேஷ போஜிதா-த்வயா நிஸ்ருஷ்டாத்மா பிரேன யத் யதா
ப்ரீயேன சேனாபதீனா ந்யயேதி தத்-ததா அனுஜாநத்தம் உதார வீஷணை-ஸ்தோத்ர ரத்னம் -42
சேனாபதி முதலியாராலே எந்தக் காரியம் எந்தப்படி-விண்ணப்பம் செய்யப் பட்டதோ
அந்த கார்யத்தை அந்தப் படியே நிறைந்த அருளாலே அனுமதி செய்கின்றவனான உன்னை -என்கிறபடியே
இது பட்டர் தாமே அருளிச் செய்ய நான் கேட்டேன் என்று நஞ்சீயர் அருளிச் செய்வர்
சேனை முதலியார் சட்டையும் மயிர்க்கட்டும் கையும் பிரம்புமாய் வந்து புகுரப் புக்கவாறே
நாய்ச்சிமாரும் தானும் விரும்பியபடி இருக்குமது தவிர்ந்து-நாய்ச்சிமாரும் சிங்காசனத்திலே ஒரு மூலையிலே ஒதுங்க
தானும் வினயத்தோடே இருக்கும் ஆயிற்று-வயது சென்ற சேனாதிபதியை கண்ட அரசர் போலே
வான் இளவரசு-விண்ணாட்டவர் மூதுவர்-இவர் தாமும் இவ்விருப்புக்கு தண்ணீர் துரும்பாக ஒண்ணாது -என்று
உலகினை நிர்வாகம் செய்ய வேண்டுமவற்றை பாசுரப் பரப்பு அற விண்ணப்பம் செய்வார் ஒருவர் ஆயிற்று –
பிராட்டிமாரோடு இருக்குமதிலும் காட்டிலும் இனிதாய் இருக்குமே அன்றோ அவனுக்கு இவர் தம்மைக் காண-பிரியத்தாலே -அன்றோ
இன்னானை பிரமன் ஆக்க வேண்டாம்-இன்னானை மாற்ற வேண்டும்-என்று வேண்டுமவற்றை சுருங்க விண்ணப்பம் செய்வர்
ஐயர் யாதொன்று சொல்லிற்று அவை எல்லாம் அப்படியே-என்று கண்களாலே மேல் எழுத்து இட்டுக் கொடுக்கும்

இவ்வார்த்தை அருளிச் செய்த போது
கிடாம்பி ஆச்சானோடு அல்லாதாரோடு வாசி அற குமுழி நீர் உண்டது -ஆழம் கால் பட்டது –
ஆச்சான் பட்டர் இடம் மிகுந்த அன்பினை வைத்து இருப்பார்-
இளையாழ்வான் -ஆச்சானின் சிஷ்யர் -ஆச்சானைப் பார்த்து –
பட்டரை அடைந்த அடியவர்கள் எல்லாரைக் காட்டிலும் நீர் தாழ நின்று பழகுவது என் என்ன-நீ அன்று கண்டிலை காண்
எம்பெருமானார் பட்டர் கையிலே புத்தகத்தைக் கொடுத்து-திரு முன்பே ஒரு ஸ்லோகத்தை விண்ணப்பம் செய்வித்து
திருப் பிரம்புக்கு புறம்பாகக் கொண்டு புறப்பட்டு
சுற்றும் முற்றும் பார்த்து அருளி நம்முடையார் அடங்கலும் நம்மை நினைத்து இருக்குமாறு போலே இவனை
நினைத்து இருங்கோள் -என்று அருளிச் செய்தார்-

அருளுகிறான் சர்வேஸ்வரன் ஆகில்-அது தான் நாம் விதித்த படி செய்வானாய் இருந்தானாகில்
இனிக் கண் அழிவு என் -என்ன
இருள் தரும் மா ஞாலத்தே –
இனி நீயும் இசையும் இத்தனையே வேண்டுவது -இதுவே கண் அழிவு –
நான் அவன் வழியே போகதாகப் பார்த்தேன்-நீயும் அவன் வழியே போகப் பாராய்-
நீர் தான் அவன் வழியே போக வேண்டுகிறது என் -என்ன –
இருள் தரும் மா ஞாலமாக இருந்ததே-
இவ் உலகமானது இருக்க இருக்க அறிவின்மையைத் தருவது-ஒன்றாயிற்று –
ஸ்ரீ பிரகலாத ஆழ்வானையும் அன்றோ எதிரிடப் பண்ணிற்று-
வான் உயிர் இன்பம் எய்தில் என் மற்றை நரகமே எய்தில் என் -8-1-9- என்று நினைத்து இருந்தது-
ஒரு மயக்கம் உண்டு முன்பு -இப்போது அது தவிர்ந்தேன் -என்பார் -இனி -என்கிறார் –
அது தவிர வேண்டுவான் என்னில் –
ஸ்ரீ வைஷ்ணவர்கள் உடைய சேர்க்கைக்கு உடலாக இருக்கையாலும்-
உகந்து அருளின நிலங்களில் உண்டான அன்பின் மிகுதியாலும் ஆக
அங்கே இருக்கில் என் இங்கே இருக்கில் என்
அவன் எல்லைக்கு உள்ளே கிடக்கும் அத்தனை அன்றோ வேண்டுவது என்று இருந்தோம்
அதுவேயாகப் பெறாதே -மற்றைப் படிக்கு உடலாக இருந்தது –
அதாவது -இச் சரீரத்துக்கு வசப்பட்டவன் ஆக்கி ஐம்புல இன்பங்களிலே கொடு போய் மூட்டும்
இவ் உலகத்தின் தன்மையை நினைந்த பின்பு பின்பு விடுவதாகவே துணிந்தேன் –

யான் வேண்டேன் –
என் புத்தியால் விட்டேன் –
அவன் இருத்தில் செய்யலாவது இல்லை-ஆனால் செய்ய வேண்டுவது என் என்ன –

மருள் ஒழி நீ –
உன்னது -ஒரு நினைவு உண்டு -அதனைத் தவிரப் பார் என்றது –
உகந்து அருளின திவ்ய தேசங்களில் உள்ள ஈடுபாட்டை நீக்கு -என்கிறார் –
தீ வினை உள்ளத்தின் சார்வு அல்லவாகித் தெளி விசும்பு ஏறல் உற்றால்-
திரு வாறன் விளை யதனை மேவி வலம் செய்து கை தொழக் கூடுங்கோல் என் சிந்தனை -என்கிறபடியே
விரோதி கழிந்து போம் வழி எல்லாம் போய்-இது பரமபததுக்கு போம் வழி
இது திரு வாறன் விளைக்குப் போம் வழி -என்றால்
அடையத் தக்க அப் பரம் பொருள் தான் இங்கே வந்து கிட்டிற்று ஆகில் இனி இங்கே அடிமை செய்ய அமையாதோ-
என்று மயங்கி இருப்பது ஓன்று உண்டு –
அதனைத் தவிரப் பார் -என்றபடி –
மருள் -அறிவின்மை –

மட நெஞ்சே –
நாம் அடைய விரும்பிய அப் பரம் பொருள் அண்மையில் இருக்கிறது என்று இதனையே-
பார்க்கிறாய் இத்தனை போக்கி
நம்மையும் பார்க்க வேண்டாவோ –
வாட்டாற்றான் அடி வணங்கு –
நம்முடைய நலத்தையே விரும்புகிறவன் வழியே போய் அவனை அனுபவிக்கப் பாராய்
நம்மை பரம பதத்துக்கு கொண்டு போக இங்கே வந்து இருப்பவன்-
அடி வணங்கு -எனபது அவனுடைய கருத்துக்கு இணங்கு -நமஸ்காரம் பொருள் இல்லை –
உகந்து அருளின நிலங்களிலே வந்து நிற்கிறது நம்மை அவ்வருகே கொடு போகைக்காக இருக்கும் –
நீயும் அவன் நினைவில் போகப் பாராய் –
அடி வணங்குகை யாவது -ஈர் அரசு தவிர்க்கை அன்றோ –

—————————————————————————————————————

வாட்டாற்றான் அடி வணங்கி மா ஞாலம் பிறப்பு அறுப்பான்
கேட்டாயே மட நெஞ்சே கேசவன் எம்பெருமானைப்
பாட்டாயே பல பாடிப் பழ வினைகள் பற்று அறுத்து
நாட்டாரோடு இயல்வு ஒழிந்து நாரணனை நண்ணினமே–10-6-2-

சர்வ பிரகார உபகாரகன் -நிருபாதிக பந்து -பூர்வ உபகார பரம்பரையை ஸ்மரிக்கிறார்
வாட்டாற்றான் அடி வணங்கி மா ஞாலம் பிறப்பு அறுப்பான்-மகா பிருத்வியில் ஜென்ம சம்பந்தம் -அறுக்கைக்காக-
இங்கே ஆஸ்ரித சுலபனாகி -திருவடிகளை ஆஸ்ரயித்து
கேட்டாயே மட நெஞ்சே கேசவன் எம்பெருமானைப்-பெருமாள் திரு நாமம் -போக பிரதிபந்தகங்கள்
-கேசி அசுரன் -அழித்து -கண்ணன் -இங்கு ஸ்தல புராணம் கேசி அரக்கன் -காமாதி தோஷம் போக்கி அடிமை கொள்ளுவான்
பாட்டாயே பல பாடிப் பழ வினைகள் பற்று அறுத்து-பல படிகளால் பஹு வித கீதங்களால் பாடி -கைங்கர்யம் பண்ணி
அவித்யாதி சவாசனமாகப் போக்கி
நாட்டாரோடு இயல்வு ஒழிந்து நாரணனை நண்ணினமே-அஹங்காராதி தூஷித்தார் லோகத்தார் -அடியார்கள் உடன் கூடுவார் –
உண்டியே உடைய -உகந்து ஓடும் மண்டலத்துடன் கூடாமல்
நிருபாதிக பந்து பலம் கொடுக்க வந்த நாரணனைக் கிட்டப் பெற்றோம்
மடப்பம் -முற்சங்கம் 1000/நடு சங்கம் 5000/கடை சங்கம் 2000/வருஷங்கள் -என்னுடன் உடன் பட்டு பவ்யமான நெஞ்சு இங்கு
-முன் பாசுரம் பிடித்த பிடி விடாமல் -உபகாரங்கள் கேட்டாயே –

விதி வகையே -என்று-கேவலம் பகவானுடைய கிருபையால்-வந்ததாகச் சொல்லுகிறது என் என்னில்-
அடியிலே-இந்நின்ற நீர்மை இனி யாம் உறாமை -என்றிலோமோ நாம் -என்ன-
நாம் விரும்பிய அளவோ பெற்றது -என்கிறார்-
அனந்தன் மேல் கிடந்த எம் புண்ணியன் -உன் தன்னை பிறவி -புண்ணியம் யாம் உடையோம் -பாக்யம் விதி புண்ணியம் அவனே –

நாம் விரும்பிய அளவோ பெற்றது -என்றதற்கு தகுதியாக-மா ஞாலம் பிறப்பு அறுப்பான் –வாட்டாற்றான் அடி வணங்கி-
கேசவன் எம்பெருமானை –பாட்டாயே பல பாடிப் – பழ வினைகள் பற்று அறுத்து-நாட்டாரோடு இயல்வு ஒழிந்து- நாரணனை நண்ணினமே –
கேட்டாயே மட நெஞ்சே-
இவை எல்லாம் அவன் வழியாக வந்தனவாக இருந்தனவோ-
நாம் இரந்து பெற்றனவாக இருந்தனவோ –
இப்பிறவி நீங்க வேண்டும் என்னும் இவ்வளவே அன்றோ நாம் விரும்பியது-
கெடுவாய் -நாம் விரும்பிய அளவு அறிதியே –
வாட்டாற்றான் அடி வணங்கி மா ஞாலம் பிறப்பு அறுப்பான் –
மா ஞாலம் பிறப்பு அறுப்பான் –வாட்டாற்றான் அடி வணங்கி-
இந்த உடலின் சம்பந்தத்தை அறுத்துத் தந்து அருள வேண்டும் அன்றோ-
நாம் சர்வேஸ்வரன் திருவடிகளைப் பற்றியது –
அதற்கு மேலே நம்மை அவன் அடிமையும் கொண்டானே கண்டாயே-
வாக்கினாலாய அடிமை அன்றோ கொண்டது -பாட்டாய பல பாடுதல் –

கேசவன் எம்பெருமானை –
கேசி என்னும் அசுரனைக் கொன்ற சர்வேஸ்வரனை -என்றது
கேசியை கொன்றால் போல் நம் விரோதிகளை நீக்கி-நம்முடைய அடிமைத் திறத்தினை நிலை நிறுத்தி-
நமக்கு ஸ்வாமியாய் உள்ளவனை -என்றபடி –
அன்றிக்கே –நீண்ட மயிரை உடையவன் தன் அழகினைக் காட்டி-நம்மை அடிமை கொண்டவன் -என்றுமாம் –

அவ்வளவேயோ –
பாட்டாயே பல பாடிப் –
பாலேய் தமிழர் இசைகாரர் பத்தர் பரவும்படி அன்றோ -1-5-11-
நம்மைக் கொண்டு கவி பாடுவித்துக் கொண்டபடி –

இந்நின்ற நீர்மை இனி யாம் உறாமை செய்து அடிமை கொள்ள வேண்டும் -என்று நாம் விரும்ப
அதுவும் கிடக்கச் செய்தே அடிமை கொண்டான் கண்டாயே-இங்கேயே இந்த தேகத்துடன் -அடிமை கொண்டான் கண்டாயே-
பாடிப் பழ வினைகள் பற்று அறுத்து –
நாம் அடிமை செய்ய-அடைவதற்குத் தடைகளாய்-பலகாலமாக ஈட்டப்பட்ட அவித்யை முதலியவைகள்-எல்லாம் போகப் பெற்ற படியைக் கண்டாயே –
இவை வினை அறுக்க குடித்த வேப்பங்குடிநீர் இது காணும் –
கேசவனாகிய மருத்துவனை –
மேரு மந்திர மாத்ரோபி ராசி பாபச்ய கர்மண-கேசவம் வைத்தியம் ஆசாத்ய துர்வ்யாதிரிவ நச்யதி -ஸ்ரீ விஷ்ணு தர்மம் –
இவன் பலகாலமாக ஈட்டின இவை -எல்லாவற்றையும் செய்து முடிக்கும் ஆற்றல் வாய்ந்த
இறைவன் போக்கப் புக்கால் ஒரு காலே போகலை இருக்கும் அன்றோ –

நாட்டாரோடு இயல்வு ஒழிந்து –
உண்டியே உடையே என உகந்து ஓடும் இம் மண்டலத்தாரோடு -பெருமாள் திருமொழி -3-4-தொற்று அற பெற்றபடி கண்டாயே –
யானே என் தனதே -2-9-9-என்று யான்-எனது -என்னும் செருக்குகளுக்கு வசப் பட்டவர்களாய்-இருப்பவர்களோடு சம்பந்தம் அறப் பெற்றோம் –
ஒ ஒ உலகினது இயல்பே -திருவாசிரியம் -6
இவை என்ன உலகு இயற்கை -4-9-1-
கொடு உலகம் காட்டேல் -4-9-7-என்னப் பண்ணினபடி கண்டாயே –
உங்களோடு எங்களிடை இல்லை -8-2-7- என்று கழிந்தவரே அன்றோ –

நாரணனை நண்ணினமே –
ஒரு காரணம் பற்றி வந்த பந்துக்களை விட்ட அளவேயோ-
ஒரு காரணமே இல்லாமல் பந்துவாக இருக்கும் சர்வேஸ்வரனை பற்றவும் பெற்றோம் –
விட்டவர்கள் தம்மை வேறு ஒரு தன்மையாலே பற்றுகிறார் காணும் –ஆகாராந்தரம் -நார சப்தத்துக்குள் உண்டே -இதனாலே தானே உபதேசிக்கிறார் –
முக்தனுக்கு இவை எல்லாம் சர்வேஸ்வரன் உடைமைப் பொருள் -என்னும் தன்மையாலே உத்தேச்யம் ஆகின்ற அன்றோ இவைதாம்-
தானே ஆக்கி உண்டு களித்தல் தவிர்ந்து-தந்தையோடு ஒன்றாக உண்டு களித்து ஜீவிப்பாரைப் போலே காணும் –
படுக்கைக்கு கீழே மிகப் பெரிய நிதி கிடக்க-புறங்கால் வீங்கி சாவாரைப் போலே அன்றோ-
நாராயணனாக -அந்தர்யாமியாக -இருக்கச் செய்தேயும் நண்ணாமல் இருந்த படி

கேட்டாயே மட நெஞ்சே –
வேண்டுவன கேட்டியேல் -ஆண்டாள் அழகை பார்த்து மயங்கி இருந்தானே கிருஷ்ணன்
-அது போலே இங்கும் நெஞ்சு சப்ததோஸ்மி – திமிர் கொண்டால் போல் நிற்குமே –
பெற்ற பேற்றின் கனத்தை நினைத்து-வகாதது வகுத்தது என்று திமிர்த்து இருக்கிறாயோ-இதனை அனுபவியா நின்றாயோ –
கிடையாதது கிடைத்த திருஷ்டாந்தம் சொல்கிறார் மேல்-
சௌமித்ரே புங்க்ஷ்வ போகான் தவம் –சுமத்ரையின் மகனே நீ விரும்பிய இன்பங்களை நுகர்வாய் -என்றும்
வைதேஹி ரமசே கச்சித் சித்ரகூடே மயா சஹ-பஸ்யந்தி விவிதான் பாவான் மனோ வாக்காய சம்யதான் -அயோத்யா -94-18
ஜனக குல த்தில் பிறந்தவளே -நீ முக் கரணங்களையும் ஒருமைப் படுத்தினவளாய் –
பல விதமான பொருள்களையும் பார்த்துக் கொண்டு என்னோடு கூட-சித்ரகூட பர்வதத்தில் களிக்கிறாயா -என்றும் வருமா போலே-

மா ஞாலம் பிறப்பு அறுப்பான் –வாட்டாற்றான் அடி வணங்கி-கேசவன் எம்பெருமானை –
பாட்டாயே பல பாடிப் பழ வினைகள் பற்று அறுத்து-நாட்டாரோடு இயல்வு ஒழிந்து நாரணனை நண்ணினமே –கேட்டாயே மட நெஞ்சே-என்று அந்வயம்

———————————————————————————-

நண்ணினம் நாராயணனை நாமங்கள் பல சொல்லி
மண்ணுலகில் வளம் மிக்க வாட்டாற்றான் வந்து இன்று
விண்ணுலகம் தருவானாய் விரைகின்றான் விதி வகையே
எண்ணினவாறு ஆகா இக் கருமங்கள் என் நெஞ்சே –10-6-3-

நாம் தரிக்க வேண்டிய காரியத்தில் அவன் தரிக்க -நாம் நினைத்த அளவு இல்லையே
நண்ணினம் நாராயணனை நாமங்கள் பல சொல்லி-மேன்மைக்கும் -நீர்மைக்கும் -போக்யத்தைக்கும் -பிரகாசமான திரு நாமங்கள்
-நிருபாதிக பந்துவை கிட்டப் பெற்றோம் மா மாயன் மாதவன் வைகுந்தன் -ஒவ் ஒன்றுக்கும் சகஸ்ர நாமங்கள் உண்டே
மண்ணுலகில் வளம் மிக்க வாட்டாற்றான் வந்து இன்று-பூ லோகத்தில் குண சம்பத்துக்கள் -சீலம் -இத்யாதி இதுவே வளம் இங்கு
-தானே வந்து -நாம் பிரார்த்திக்காமல் -நம் பாக்கள் ஒரு ஹேது இன்றிக்கு இன்று
விண்ணுலகம் தருவானாய் விரைகின்றான் விதி வகையே-தவறியா நின்றான் -அதுவும் நம் விதிப்படியே
எண்ணினவாறு ஆகா இக் கருமங்கள் என் நெஞ்சே-பல மடங்கு மேலே அன்றோ அருளுகிறார் -அனுபவ உபயோகியான நெஞ்சு
இவை எல்லாம் -நாம் போக வேண்டும் அர்த்திக்க வேண்டும் த்வரிக்க வேண்டும் -எண்ணினோம்
அவனே வந்து -அவன் த்வரிக்க –அபேக்ஷிக்கையும் -ஆழ்வார் முகம் பார்த்து இருக்கின்றான் –

நெஞ்சே – நம்மை அங்கீ கரிக்க வல்லனே-என்று நாம் இருக்க –அவ்வளவு அன்றிக்கே பலிக்கிற படி-என் -என்கிறார்-
இஷுவாகு வம்ச ராகு குல நாயகன் கிடைப்பானோ என்று நாம் இருக்க ராக்ஷஸ குல தம்பி கிடைப்பானோ என்று அன்றோ பெருமாள் இருந்தார் –

மோஷ தானத்தில் பிரணத பாரதந்த்ர்யம்-வளம் மிக்க நதியிலே கரை புரளும் -ஆச்சார்ய ஹிருதயம் ஸ்ரீ ஸூக்தி-சூர்ணிகை -85

நண்ணினம் நாராயணனை நாமங்கள் பல சொல்லி –
நாராயணனை நாமங்கள் பல சொல்லி –நண்ணினம்-
அடையத் தக்க சம்பந்தத்தை உடையவனான சர்வேஸ்வரனை கிட்டப் பெற்றோம் –
கிம் தத்ர பஹூபி மந்தரை கிம் தத்ர பஹூபி விரதை-நமோ நாராயணாயேதி மந்திர சர்வார்த்த சாதக -என்கிறபடியே
மோஷ மாகிற பலத்தை விரும்பினால் இதுவே அமையும் –
ப்ரீதியினாலே தூண்டப் பட்டவர்களாகி திரு நாமங்கள் பல வற்றையும் சொல்லி என்பார் -நாமங்கள் பல சொல்லி -என்கிறார் –

மண்ணுலகில் வளம் மிக்க வாட்டாற்றான் –
பரமபதத்தில் காட்டிலும் செல்வம் மிக்கு இருந்துள்ள-திரு வாட்டாற்றினை தனக்கு நிரூபகமாக உடையவன்-
வளம் -செல்வம்-
காக்கப் படுகின்ற பொருள்கள் குறைவற்ற தேசம் ஆகையாலே-
காக்கிரவனுக்கு செல்வம் மிக்கு இருக்கும் இங்கு-
கைங்கர்யத்துக்கு இடையீடு இல்லாமையாலே அடியவனுக்கு செல்வம் மிக்கு இருக்கும் அங்கு –

வந்து –
நாம் செல்ல வேண்டும் தேசம் அடங்கத் தானே வந்து-

இன்று –
நம் பக்கல் இதற்கு அடியாக இருப்பது ஓன்று நென்னேற்று இல்லை
இன்று இங்கனே விடியக் கண்டது இத்தனை –

விண்ணுலகம் தருவானாய்-
அங்கே ஒரு குடி இருப்பு மாத்ரம் கொடுத்து விடுவானாய் இருக்கின்றிலன் –
வானவர் நாடு -8-9-8-
ஆண்மின்கள் வானகம் -10-9-6-
என்கிற பொதுவினை அறுத்து நமக்கே தருவானாக விரையா நின்றான்-
ஆவது அழிவது ஆகிற இந்த உலகம் இவருக்கு தரம் அன்று என்று காணும் அவன் நினைவு-
இவர்க்கே கொடுக்கை யாவது -இவர் வேண்டிக் கொண்டவாறே -வழு விலா அடிமையைக் கொடுக்கையே அன்றோ –

நம்மைப் போலே ஆறி இருக்கின்றிலன் -என்பார்
விரைகின்றான் -என்கிறார்
சிறப்பில் வீடு இறப்பில் எய்துக எய்தற்க –8-9-5-என்று ஒரு ஆற்றல் -பொறை உண்டே -அன்றோ நமக்கு-
தான் முற்பாடனாய் சரக்கு கட்டி புறப்பட்டு நிற்பது-
இவர் தாழ்ந்தார் என்று மீளாப் போய் புக்கு-ஆழ்வீர் போரீரோ போரீரோ-என்று பதரா நின்றான் –
ஒரு கார்யப் பாட்டாலே வைத்தானாய்-தொண்டர்க்கு அமுது உண்ண சொல் மாலை அருள –
அக்கார்யம் முடியும் அளவு ஆனவாறே விரையா நின்றான் –
சர்வ சக்திமான தனக்கும் முறையிலே செய்தல் பற்றாதபடி ஆயிற்று விரைவு இருக்கிறபடி-
நினைத்த கார்யம் செய்யும் அளவும் பொறுக்கிலன் ஆயிற்று-
இப்படிச் செய்ய நினையா நின்றான் ஆகில் நினைக்கிறான் –
தான் சர்வ சக்திமான சர்வேஸ்வரன் ஆகில் பின்னை அங்கன் விரைய வேண்டுகிறது என் -என்னில்-

விதி வகையே –
நாம் சொல்லப் பரமபதம் தந்தானாக வேண்டும் என்று இரா நின்றான்-
எம்மா வீட்டு திறமும் செப்பம் -2-9-1-என்றாரே-அது தவிர்ந்து-
உண்டிட்டாய் இனி உண்டு ஒழியாய் -10-10-6-
திரு ஆணை நின் ஆணை -10-10-2-
என்று தடுத்தும் வளைத்தும் செய்தால் பின்பு கொடுப்பதாக இரா நின்றான் –

விதி வகையே -விண்ணுலகம் தருவானாய் -விரைகின்றான் –
இவருக்கு ருசி பிறப்பதற்கு முன்பு தான் எதிர் சூழல் புக்கு விரைந்து திரிந்தான்-
ருசி பிறந்த பின்பு இவர் விரையத் தொடங்கினார்-
அது கண்டு அவனும் இவர் அளவு அல்லாதபடி விரைகின்றான்-அது கண்டு இவர் ஆச்சர்யப் படுகிறார்-
இவனுக்கு ருசி பிறக்கும் அளவு அன்றோ அவன் ஆறி இருப்பது –
இவனுக்கு அது உண்டானால் பின்னை பேற்று அளவும் செல்ல விரைவான் அவன் ஆயிற்று –
உடையவன் அன்றோ உடைமையை பெறுகைக்கு விரைவான் –

எண்ணினவாறு ஆகா –
இந்நின்ற நீர்மை இனி யாம் உறாமை -என்று இவ்வளவு அன்றோ நாம் எண்ணிற்று-
அவன் விரைய வேண்டும் என்று எண்ணினோமோ –

இக் கருமங்கள் –
பகவத் விஹயத்தில் தாம் தாம் எண்ணி இருந்த அளவு அன்று காண் கார்யம் பலிக்கும் படி-
உலக மக்கள் சிலரை என் கார்யத்துக்கு நீ கடவை என்று சொன்னாலும்-
பின்னையும் பேற்று அளவு செல்ல தானே முடர்ச்சி செய்ய வேண்டுமே-
அப்படியே நினைத்திராதே கொள் இவ்விஷயத்திலும் –அவன் எண்ணம் தானே பலமாகும் -உன் மனத்தால் என் நினைந்து இருந்தாய் –
இ -சுட்டிக் காட்டுகிறார் –

என் நெஞ்சே –
அவன் முறையிலே விரைய நாம் பெற்றது-நீ முறையிலே நிற்கையால் அன்றோ-
பிறவிக்கு காரணமாகை தவிர்ந்து-மோஷத்திற்கு காரணமாகை அன்றோ-
உன்னாலே வந்த நிறைவு அன்றோ இவை எல்லாம் –

————————————————————————————————

என் நெஞ்சத்து உள் இருந்து இங்கு இருந்தமிழ் நூல் இவை மொழிந்து
வன்னெஞ்சத்து இரணியனை மார்வு இடந்த வாட்டாற்றான்
மன் அஞ்சப் பாரதத்து பாண்டவர்க்காய் படை தொட்டான்
நன்னெஞ்சே நம் பெருமான் நமக்கு அருள் தான் செய்வானே-10-6-4-

ஆஸ்ரித ரக்ஷணத்தில் பக்ஷ பாதி -நமக்கு நிரவாதிக உபகாரகன் –
என் நெஞ்சத்து உள் இருந்து இங்கு இருந்தமிழ் நூல் இவை மொழிந்து-அந்நிய பாரமான நெஞ்சை வசீகரித்து
இந்த இருப்பில் இருமை பெருமை -திராவிட சாஸ்திரம் -இவை -மொழிந்து -என்னமாய் பாடினது என்று ஸ்லாக்க்யம்
தானே பிரவர்த்தகராக இருந்து அருளிச் செய்து -மேலும் செய்ய பாரித்து இருக்கிறான்
வன்னெஞ்சத்து இரணியனை மார்வு இடந்த வாட்டாற்றான்-பிராத்வேஷ பூயிஷ்டம் -நோய் நின்ற இடம் பரிகரிப்பார் போலே
மன் அஞ்சப் பாரதத்து பாண்டவர்க்காய் படை தொட்டான்-மன்னர் அஞ்சும் படி பாண்டவர்களுக்காக ஆயுதம் எடேன் என்று சொல்லி எடுத்து -பக்ஷ பாதி
நன்னெஞ்சே நம் பெருமான் நமக்கு அருள் தான் செய்வானே-பகவத் பிரவண்யத்தில் -இந்த ஆபத்தானங்களால் நமக்கு ஸ்வாமி –

சர்வேஸ்வரன் நாம் விதித்த படியே-செய்வானாக சொன்ன இது-நடக்கக் கூடியதாமோ -என்னில்
அவன் அடியார்க்கு பரதந்த்ரப் பட்டு இருக்கும்-தன்மையை நினைக்கும் போது-கூடாதது இல்லை காண் –என்கிறார்-

என் நெஞ்சத்து உள் இருந்து-
பல காலம் இவ் உலகத்திலே தன்னை ஒழிந்த ஐம் புலன்-இன்பங்களை உகந்து போந்தது என்றாயிற்று-
இவர் என் நெஞ்சு -என்று இறாய்க்கிறது
இதில் குணமும் குற்றமும் கிடந்தபடி கிடக்க இவர் -என்னது -என்றதுவே காரணமாக-அவன் மேல் விழா நின்றான்-
இவர் -என் நெஞ்சு -என்று புறம்பே கால் வாங்கா நின்றார்-
அவன் அதுவே காரணமாக உள்ளே போக அடி இடா நின்றான் –
விடாயர் மேலில் நீரை நீக்கி உள்ளே ஆழ முழுகிக் கிடக்குமாறு போலே-நெஞ்சின் உள்ளே புகுந்தார் என்பார்-
-உள் என்கிறார் –

இருந்து –
தனக்கு அவ்வருகு ஒரு விபூதி உண்டாகவும் -அங்கே போவானாகவும் நினைக்கின்றிலன் –
நிலையியல் பொருள் போலே இருந்து –

இங்கு –
அங்கே இல்லாத செல்வத்தையும் இங்கே உண்டாக்கினான் –திருவாய் மொழி உண்டாக்கி –

இருந்தமிழ் –
அந்த பரமபதத்துக்கும் அடங்காதபடி ஆயிற்று இவற்றின் பெருமை –
கேட்டு ஆரார் -10-6-11-என்னக் கடவது அன்றோ –

நூல் –
பின்பு உள்ளார்க்கும் இது கொண்டு இலக்கணம் கட்டலாம்படி ஆயிற்று இவை இருப்பது –
இவர் ஆற்றாமையால் சொல்லச் செய்தேயும் -அது எல்லா இலக்கணங்கள் உடன் கூடும்படி சொல்லுவித்தான் ஆயிற்று –

இவை –
இன்னது செய்தான் என்னப் புக்கு-
நடுவே -இவை -என்று அனுபவிக்கிறார் -ஆயிற்று –
ஓங்கி உலகு அளந்த உத்தமன் பேர் பாடி -பேர் முக்கியம் போலே -இங்கும் – இவை -என்று அனுபவிக்கிறார் –
என்ன ஏற்றம் என்று அனுசந்திக்கிறார் இவை என்று –

மொழிந்து –
ஒருவன் பாடின கவியை கற்றுச் சொன்னவனும்-தனக்கு அதிலே குவாளாக சம்பந்தம் உண்டாக தருக்கி இருப்பன் –
அதுவும் நினைத்து இருக்கின்றிலர் காணும் இவர் –
என் முன் சொல்லும் -7-9-2-என்றவற்றையும் ஒன்றாக நினைக்கின்றிலர்-அதனால் மொழிவித்து என்னாமல் மொழிந்து என்கிறார் –

வன்னெஞ்சத்து இரணியனை மார்வு இடந்த வாட்டாற்றான் –பகவான் என்றால் அதிர்ந்து இருக்கும்படி-
திண்ணியதான நெஞ்சை உடைய இரணியன் உடைய-முரட்டு நெஞ்சினை
வருத்தம் இன்றியே இடந்த திரு வாட்டாற்றான் –
முன்பு தமப்பன் பகையாக சிறுக்கனுக்கு உதவினவன் நமக்கு உதவனோ -எனபது கருத்து –
செருக்கு கிடந்த இடத்தினை -மார்வினை -குட்டமிட்டு -பள்ளம் எடுத்து -இடந்தான் காணும்
வாட்டாற்றான் –
பிற்பாடற்கு உதவுகைக்காக திரு வாட்டாற்றிலே வசிக்கிறவன்-
அவன் -பிரகலாதன் -நெஞ்சில் குறை தீர்த்தாப் போலே-நம் நெஞ்சில் குறை தீர்க்க வந்து நிற்கிறவன் –

மன் அஞ்சப் –
அதிரதர் மகாரதர் -என்ற பேர் பெற்றவர்கள் அடங்கலும்-சிங்கத்தினைக் கண்ட நரி போலே குலையும்படியாக -என்றது
அரசர் கூட்டம் அடங்கலும் அஞ்சும்படியாக -என்றபடி-
மன் -சாதி ஒருமை

பாரதத்து பாண்டவர்க்காய் –
இன்னார் தூதன் -பெரிய திருமொழி -2-2-3- என்னும்படி அவர்களுக்கு கை ஆளாய் –

படை தொட்டான் –
படை எடுத்தான்-படை விட்டான் -என்னப் பெற்றது இல்லை-
தான் மேற்கொண்ட குறிக்கோளை குலைத்தான் இத்தனையே –கார்யம் கொள்ளப் பெற்றது இல்லை-
சத்ய சங்கல்பன் என்றது அடியார்களை ஒழிந்த இடத்தில் அன்றோ-
விடா விட்டது அர்ஜுனன் -நீ ஆயுதம் விடுகை எனக்கு தாழ்வு என்கையாலே-ஆகில் தவிரலாகாதோ -என்று தவிர்ந்தான் –
மன்னர் மறுக-பெரியாழ்வார் திருமொழி -4-2-7-
அர்ஜுனன் குதிரைகள் இளைத்த அளவிலே கடினமான இடத்திலே நீர் நரம்பு அறிபவன் ஆகையாலே-
வாருண அஸ்த்ரத்தை விட்டு அங்கே நீரை உண்டாக்கி-குதிரைகளை விட்டு நீர் ஊட்டி புரட்டி எழுப்பிக் கொடு போந்து-
பூட்டிக் கொண்டு வந்து-முன்னே நிறுத்தின இதனைக் கண்ட-அரசர்கள் கூட்டம் அடைய-அஞ்சும் படி -குடல் மறுக-

ஆஸ்ரித பாரதந்தர்யம் குணம் உண்டே
நெஞ்சு அநு கூலித்தது-
அல்லேன் என்கைக்கு நீ உண்டு –
ஆவோம் என்கைக்கு அவன் உண்டு –
அவனை பிரேரிக்கைக்கு கிருபை உண்டு -காருண்ய ரூபை ஸ்ரீ மகா லஷ்மி உண்டே –
நமக்கு அருள் பண்ணியே விடும் –
விண்ணுலகம் பேற்றைக் கொடுத்தே தீருவான் –
இசைவிக்க அவன் உண்டு –
இசைந்த பின்பு கார்யம் முடிக்க சம்பந்தம் உண்டே -நம் பெருமான் –
பேறு கிட்டியே தீரும்

———————————————————————————————————————–

வான் ஏற வழி தந்த வாட்டாற்றான் பணி வகையே
நான் ஏறப் பெறுகின்றேன் நரகத்தை நகு நெஞ்சே
தேன் ஏறு மலர்த் துளவம் திகழ் பாதன் செழும் பறவை
தான் ஏறித் திரிவான தாளிணை என் தலை மேலே-10-6-5-

அவன் அருளிச் செய்த பிரகாரத்தால் -பரமபதம் -இவர் பிரார்த்தித்தையே தனக்கு யுக்தி ஆக்கி -திருவடிகளை தலை மேல் வைத்தான்
வான் ஏற வழி தந்த வாட்டாற்றான் பணி வகையே-செல்வதற்கு உறுப்பாக -அர்ச்சிராதி கத்தியை உண்டாக்கிக் தந்து -பாத்தாலே கொண்டு போக
பாண்டே பரமன் பணித்த பணி வகையே என்கிற படியே
நான் ஏறப் பெறுகின்றேன் -அவன் நினைவே நினைவாகும் படி பரதந்த்ரனான நான் -பெறா நிற்கிறேன் -இதற்கு அடியாக
தேன் ஏறு மலர்த் துளவம் திகழ் பாதன் செழும் பறவை-மது -மலர் உடைய திருத்த துழாய் செவ்வி பெற்று விளங்கும் திருவடிகள்
-தர்ச நீய ஆகாரமான பெரிய திருவடி தான் ஏறித் திரிவான தாளிணை என் தலை மேலே-விரும்பி ஏறி ஆஸ்ரித அர்த்தமாக சஞ்சரிக்கும் –
அவனுடைய போக்யமான திருவடிகளை தலை மேலே பெற்ற பின்பு -நரகத்தை நகு நெஞ்சே-சிரித்து -கேலி தோற்ற – அவமரியாதை பண்ணி போ

அவன் பரம பதத்துக்கு போக-அடியார்க்கு வைத்த-அர்ச்சிராதி கத்தியாலே -போகப் பேரா நின்றேன்-
எப்போதும் அடைந்து உள்ள நித்ய சூரிகளைப் போலே-நானும் அங்கீகரிக்கவும் பெற்றேன் –என்கிறார்-

வான் ஏற வழி தந்த –
பரம பதத்தில் பொய் புகுகைக்கு -அர்ச்சிராதி மார்க்கத்தைத் தந்த –
பரமபதத்தை பெறுவதில் காட்டிலும் அவ்வருகே ஒரு பெரும் பேறு என்னும்படி அன்றோ -அர்ச்சிராதி -அடைதல் –
போம் வழியைத் தரும் -3-9-3-என்று ஈடு படும்படி அன்றோ அதனுடைய சிறப்பு இருப்பது –
போவான் போகின்றார் -போவதற்கு என்று போவார் -அர்ச்சிராதி கதியே ஸ்வயம் பிரயோஜனம் -மார்க்கமே -சீர்ஷம் –

வாட்டாற்றான் –
இப் பேற்றுக்கு கிருஷி செய்த இடம் –
வித்யை தாய் ஆச்சார்யன் தந்தை பாலும் அமுதமாகிய திருமால் திரு நாமம் –
திருமந்திரம் சரடு -வானவர் போகம் பெரும் களிப்பாக -உடையவன் இடம் உடைமை போவதால் பெரும் களிப்பு உண்டாகும் -பெரிய திருக்கல்யாணம்

பணி வகையே –
அவன் திரு உள்ளம் ஆனபடியே -என்றது-
சர்வ தர்மான் பரித்யஜ்ய மாம் ஏகம் சரணம் வ்ரஜ -என்றதனைச் சொல்லுகிறார் –
பண்டே பரமன் பனித்த பணி வகையே -10-4-9-என்றாரே அன்றோ –
அன்றிக்கே-மரணமானால் -9-10-5- என்றதனை சொல்லிற்று ஆகவுமாம் –

நான் ஏறப் பெறுகின்றேன் –
கண்ணன் வைகுந்தனோடு என் நெஞ்சினாரைக் கண்டால் -திரு விருத்தம்-30–என்று-
தூது விட்டு பார்த்து இருக்கக் கூடிய நான் உனக்குச் சொல்ல வேண்டும்படி ஆவதே –
நீ மட்டும் முன்பே பெற்ற பேற்றை நானும் நீயும் சேர்ந்து பெறப் போகிறோமே –
நான் பரம பதத்திலே ஏறப் பெறா நின்றேன்-
ஆனால் செய்ய வேண்டுவது என் என்ன –

நரகத்தை நகு நெஞ்சே –
பரமபதம் கிட்டிற்று என்னா-கடுக கால் வாங்கிப் போகப் பாராதே காண் –
பல நாள்கள் நம்மைக் குடி மக்கள் ஆக்கி எளிவரவு படுத்தின-இவ் உலக வாழ்க்கையை புரிந்து-பார்த்து சிரித்து போரு காண் –
உன்னை வென்றோம் அன்றோ -என்று புரிந்து பார்த்து சிரித்து போரு-
பிள்ளை அழகிய பெருமாள் அரையர் -கிரந்தியைப் பார்த்து -கட்டியை பார்த்து-
திருவரங்க நாதன் திருமாலை திருப் பரிவட்டம் முதலானவை வரவிட்டு அருள-
நான் ஏறப் பெறுகின்றேன் நரகத்தை நகு நெஞ்சே -என்று-கிரந்தியைப் பார்த்து சிரித்து சொன்ன வார்த்தையை நினைப்பது –

அண்டை கொண்ட பலம் –
தத அகர்ஜத் ஹரிவர சுக்ரீவ ஹேமபிங்கல-தேன தாதேன மஹதா நிர்ஜகாம ஹரீஸ்வர-சந்ஷேப ஸ்ரீ ராமாயணம் -68-
என்கிறபடியே மகாராஜர் வந்து அறை கூவ
முன் கணத்திலே மானம் கெட்டு ஓடினவன் இப்போது வந்து அறை கூவும் போது-இது வெறுமன் -அன்று
போது அல்லாப் போதிலே நீ நீ புறப்படக் கடவை அல்லை –என்று தாரை கால் கட்டச் செய்தேயும்
ஷத்ரியன் ஆகையாலே மானக் கேட்டிற்கு பொறுக்க மாட்டாமல் புறப்பட்டு-மிடற்று ஓசை இருந்தபடி என் –
பழைய கோழைத் தனம் அற்று தெளிந்த முழக்கு ஓசையாய் இருந்தது-இதற்கு ஓர் அடி உண்டாக வேண்டும்
உண்டாயிற்றாகில் நமக்கு இரை போருகிறது -என்றானே அன்றோ –
ஹரீஸ்வர-
இதற்கு முன்பு இப்படி பிறர் கூவ கேட்டு இருந்தவன் அல்லன் –
அப்படியே அவனை அண்டை கொண்ட பலத்தாலே இவ் உலக வாழ்க்கையைப் பார்த்து
உன்னை வென்றோமே அன்றோ என்று கையைக் தட்டி சிரித்து காண் பொருவது –
அறிவு கேடர்கு நரகம் என்று எமன் முதலாயினோர் குடி இருப்பினைச் சொல்லிற்று ஆகவுமாம்
இங்கு மற்றை நரகம் -8-1-9- என்கிற இவ் உலக வாழ்க்கையை சொல்லுகிறது-
வான் உயர் இன்பத்துக்கு எதிர் தட்டே அன்றோ

நாம் இப்படி உலக வாழ்கையை கை கொட்டிச் சிரிக்கைக்கு-நாம் நினைத்த பொருள் தான் நமக்கு கை புகுந்ததோ -என்ன –
தேன் ஏறு மலர்த் துளவம் திகழ் பாதன் –
கிண்ணகப் பெருக்கு போலே நாட்செல்ல நாட்செல்ல தேன் ஏறி வாரா நிற்பதாய்
மலரை உடைத்தான திருத் துழாய் ஆனது விளங்கா நின்றுள்ள திருவடிகளை உடையவன் –

செழும் பறவை –
அவனுடைய சேர்க்கையாலே குளிர்ந்து -காட்சிக்கு இனிய தன்மையை உடைய திருவடியை
இதனால் சர்வேஸ்வரன் உடைய ஸ்பர்சம் இவனுக்கு இருக்கும் படியை சொல்லிற்று —

தான் ஏறித் திரிவான –
அவனுக்காகவும் அன்றிக்கே-அவன் தோளில் இருப்பு சுகத்திற்கு காரணமாய் இருக்கையாலே-
அவனை மேற்கொண்டு சஞ்சரியா நிற்கும் ஆயிற்று –

தான் ஏறித் திரிவான தாளிணை என் தலை மேலே –
திருவடி திருத் தோள்களிலும் -என் தலையிலுமான-இது தவிர்ந்து-என் தலையிலே யாயிற்று-
அவன் இழவுக்கு வெறுக்க வேண்டா அன்றோ –அவன் தானே கொடு வந்து கொடுக்கப் பெற்றவர் ஆகையாலே-
ஆகையாலே அன்றோ ஒரு பழு ஏறப் பெற்றது –திருவடி புருஷாகாரமாக பெற்றார் இறே-

—————————————————————————————-

தலை மேலே தாளிணைகள் தாமரைக் கண் என் அம்மான்
நிலை பேரான் என் நெஞ்சத்து எப்பொழுதும் எம்பெருமான்
மலை மாடத்து அரவணை மேல் வாட்டாற்றான் மதம் மிக்க
கொலையானை மருப்பு ஒசித்தான் குரை கழல்கள் குறுகினமே–10-6-6-

திருவடிகள் சேர பெற்றோம்
தலை மேலே தாளிணைகள் தாமரைக் கண் என் அம்மான்-திருவடிகள் தலை மேல் -பெற்ற உகப்பால் திருக் கண் மலர
-திரு உள்ளம் உகப்பு காட்டுமே -என்னைப் பெறா ப் பேறாகப் பெற்றானாகக் கொண்டு
நிலை பேரான் என் நெஞ்சத்து எப்பொழுதும் எம்பெருமான்-ஸ்தாவர பிரதிஷடையாக -சர்வாதிகன் -இப்பொழுது தான் -பெருமான் முழுமை பெற்றதே –
மலை மாடத்து அரவணை மேல் வாட்டாற்றான் மதம் மிக்க-உபகரிக்கைக்காக மலை போன்ற மாடங்கள் -கட்டுமானக் கோயில் -பூமா தேவி உயர்த்த
கொலையானை மருப்பு ஒசித்தான் குரை கழல்கள் குறுகினமே-சபதிக்கும் கழல்கள் –பிராப்தி பிரதிபந்தகங்களை -கொம்புகளை முறித்து
-என் விரோதிகள் -அனுபவிக்க தடுக்கும் -போக்கி அவனைக் கூடப் பெற்றோம்

திருவாட்டாற்றிலே எழுந்து அருளி இருந்து-எல்லா வகையாலும் என்னை விட மாட்டாதவன் உடைய-
திருவடிகளைக் கிட்டப் பெற்றோம் –என்கிறார் –

தலை மேலே தாளிணைகள்-
தாளிணைகள் தலை மேலே –
நின் செம் மா பாத பற்புத் தலை சேர்த்து -2-9-1- என்றும்-
பாத பங்கயமே தலைக்கு அணியாய் -9-2-2- என்றும்-
நான் வேண்டிக் கொண்ட படியே அழகிய திருவடிகளாலே தலை அலங்காரமாகப் பண்ணினான் –

தாமரைக் கண் என் அம்மான் –
என் முன்னே நின்று குளிர நோக்கி-ஜிதந்தே -தோற்றோம் -என்னப் பண்ணினான் –

நிலை பேரான் என் நெஞ்சத்து –
என் நெஞ்சத்து நிலை பேரான் –
மனத்தினை விட்டு போகாதே நின்றாயிற்று இவை எல்லாம் செய்கிறது –
சௌபரி ஐம்பது வடிவு கொண்டால் போலேயும்-
முக்தன் இறைவனை அனுபவிக்க பல வடிவுகளைக் கொள்ளுமாறு போலேயும்-
இறைவன் தான் இவரை அனுபவிக்க பல வடிவுகள் கொள்ளா நின்றான் –

எப்பொழுதும் –
எப்பொழுதும் நாள் திங்கள் ஆண்டு ஊழி ஊழி -2-5-4- என்று தன்னை அனுபவிக்கைக்கு-
நான் பாரித்த துறைகள் அடையக் கைக் கொண்டான் –
தனது ஆற்றல்கள் எல்லாவற்றையும் காட்டா நின்றான்-
என் நெஞ்சிலே நிற்பது-அப்படியே கண்களுக்கு இலக்காம்படி முன்னே நிற்பது-
திருவடிகளை தலை மேலே வைப்பது-ஆகிய இவை எல்லாம் ஒரு காலே செய்யா நின்றான் –

எம்பெருமான் –
உடைமை உடையவனைப் பெற்றால் இருக்குமாறு போலே அன்றே-
உடையவன் உடைமையைப் பெற்றால் இருக்கும்படி –

மலை மாடத்து அரவணை மேல் வாட்டாற்றான் –
மலைகளை புடை படத் துடைத்து-நெருங்க வைத்தால் போலே இருக்கிற மாடங்களை உடைத்தான-
திருவாட்டாற்றிலே திரு வநந்த ஆழ்வான் மேலே திருக் கண் வளர்ந்து அருளுகிறவன் –
இதனால் பெறத் தக்க பரம் பொருளைச் சொல்லுகிறது -பர்யங்க வித்தையில் சொல்லுகிறபடியே –

மதம் மிக்க கொலையானை மருப்பு ஒசித்தான் –
அனுபவத்துக்கு தடைகளாக உள்ளவை அடங்கலும்-குவலயா பீடம் பட்டது படும் இத்தனை –
அவன் இவன் விரோதியைப் போக்க இவன் அனுபவத்தில் சேர்த்தல் தகும் –

குரை கழல்கள் குறுகினமே –
ஆபரணத்தின் ஒலி செவிப்படா நின்றது –
தடம் தாமரை கட்கே கூவிக் கொள்ளும் காலம் இன்னம் குறுகாதோ -6-9-9- என்று
வேண்டிக் கொண்டது பெற்றோம் –

———————————————————————————————————

குரை கழல்கள் குறுகினம் நம் கோவிந்தன் குடி கொண்டான்
திரை குழுவு கடல் புடை சூழ் தென்னாட்டுத் திலதம் அன்ன
வரை குழுவு மணி மாடம் வாட்டாற்றான் மலர் அடி மேல்
விரை குழுவு நறுந்துளவம் மெய்ந்நின்று கமழுமே–10-6-7-

ஸம்ஸலேஷித்ததுக்கு அடையாளம் தோன்றும் படி ஆஸ்ரித சுலபம் நெஞ்சகம் பூர்ணமாக புகுந்தான்
குரை கழல்கள் குறுகினம் நம் கோவிந்தன் குடி கொண்டான்-அடைய பெற்றோம் -நிலை பேரான் -நமக்கு பவ்யன்
–யோகி ஹிருதயம் -ஸ்ரீ ரெங்க மஹாத்ம்யம் -திரை குழுவு கடல் புடை சூழ் தென்னாட்டுத் திலதம் அன்ன
திலகம் போலே -அலைகள் வந்து மோதும் கடலால் மூன்று பக்கம் சூழ்ந்த தென்னாடு
வரை குழுவு மணி மாடம் வாட்டாற்றான் மலர் அடி மேல்-மலைகள் திரள இருந்தால் போல் -மாடங்கள் -விகசித்த பத்மம் போலே நிரதிசய போக்யம்
விரை குழுவு நறுந்துளவம் மெய்ந்நின்று கமழுமே-திரு மேனியில் இருந்து மேல் நோக்கி போக –
என் சரீரத்தில் அவன் திருத் துழாய் -அம் தண் துழாய் -குட்ட நாட்டு திருப்பி புலியூர் –

குறுகினம் -என்ற இது-என் கொண்டு அறிவது -என்னில்-
பார்க்கலாகாதோ உடம்பு கோயில் சாந்து நாறுகிறபடி –என்கிறார்

குரை கழல்கள் குறுகினம் –
அணித்து -என்னும் இதனைப் பற்றிச் சொல்லுகிறேன் அல்லேன்-கிட்டினோம்

நம் கோவிந்தன் –
அடியாருக்கு செல்வமாகப் பாராட்டப் பட்ட கிருஷ்ணன் –

கோவிந்தன் குடி கொண்டான் –
அரவத்து அமளியினோடும் அழகிய பாற்கடலோடும்-
அரவிந்த பாவையும் தானும் அகம்படி வந்து புகுந்து -பெரியாழ்வார் திருமொழி -5-2-10-
என்கிறபடியே திருவாய்ப் பாடியிலே ஐந்து லஷம் குடிகளோடும் கூடக் காணும் இவர் நெஞ்சிலே புகுந்தது –

திரை குழுவு கடல் புடை சூழ் தென்னாட்டுத் திலதம் அன்ன வரை குழுவு மணி மாடம் வாட்டாற்றான் –
திரை மிக்கு இருந்துள்ள கடலாலே-சுற்றும் சூழப் பட்டு இருப்பதாய்
தென்னாட்டுக்கு ஒரு திலகம் போலேயாய்-
மலைகளை நெருங்க வைத்தால் போலே மணி மயமான மாடங்களை உடைத்தான
திரு வாட்டாற்றினை கலவிருக்கையாக உடைய-சர்வேஸ்வரன் உடைய –

மலர் அடி மேல் விரை குழுவு நறுந்துளவம்-
செவ்வி குளிர்த்தி வாசனைகளை உடையவான-திருவடிகளின் மேலே வாசனை மிக்கு இருந்துள்ள திருத் துழாய் ஆனது –

மெய்ந்நின்று கமழுமே –
என் உடம்பு முழுவதும் எப்பொழுதும் நாறா நின்றது –
அன்றி மற்றோர் உபாயம் என் -8-9-10-என்று தோழி சொல்லியும்-
வெறி கொள் துழாய் மலர் நாறும் -4-4-3- என்று தாயார் சொல்லியும்-போந்த இது-தன் வாயாலே சொல்லும்படி ஆயிற்று –
என் வார்த்தை அறிய வேண்டுமாகில்-
என் உடம்பை மோந்து பார்க்க மாட்டீர்களா -என்பாள் -மெய்ந்நின்று கமழுமே -என்கிறாள்-

செய்த நன்றி தேடிக் காணாதே-கெடுத்தாய் தந்தாய் என்ற-அத்வேஷ ஆபிமுக்யங்களும்
சத்கர்மத்தால் அல்ல -ஆச்சார்ய ஹிருதயம் ஸ்ரீ ஸூ க்தி -சூர்ணிகை 2-22-இங்கு நினைத்தல் தகும்-

——————————————————————————————

மெய்ந்நின்ற கமழ் துளவ விரை ஏறு திரு முடியன்
கைந்நின்ற சக்கரத்தன் கருதுமிடம் பொருது புனல்
மைந்நின்ற வரை போலும் திரு உருவ வாட்டாற்றாற்கு
எந்நன்றி செய்தேனோ என்நெஞ்சில் திகழ்வதுவே–10-6-8-

நிதான பாசுரம் -கண்டு வந்தேன் என்றானா திருவடி போலே -கண்டேன் என்றேனோ ஜடாயு போலே
நிரதிசய போக்யமான வடிவால் -புகுந்தான் -என் நன்றி செய்தென்
மெய்ந்நின்ற கமழ் துளவ விரை ஏறு திரு முடியன்-நல்ல மணம் அதிசயித்து திரு அபிஷேகம் வரை ஏற-
கைந்நின்ற சக்கரத்தன் கருதுமிடம் பொருது -திரு உள்ளம் நினைத்த இடம் சென்று -ராம பார்ஸ்வம் ஜகாம சுக்ரீவன் போலே
புனல் மைந்நின்ற வரை போலும் திரு உருவ வாட்டாற்றாற்கு-கடல் – அஞ்சனம் போல -ஸ்திரமான அஞ்சனம் -மலை போன்ற திரு உருவம்
-அழகிய வடிவு கொண்டு எந்நன்றி செய்தேனோ என்நெஞ்சில் திகழ்வதுவே–உயிர் ஒரு தலையாக அடிமை கொண்ட பெரிய உடையார்
த்ருஷ்டா சீதா போலே -சுக்ரீவன் ராவணன் முடிகளை பரித்தால் போலே ஒன்றும் செய்யாமலே பெற்றேன் –

மிக உயர்ந்த மேன்மையினை உடையனான எம்பெருமான்-திரு வாட்டாற்றிலே வந்து சுலபனாய்-
என் மனத்திலே வந்து புகுந்து-பேர் ஒளியன் ஆகைக்கு -நான் என்ன நன்மை செய்தேன் –என்கிறார்-

மெய்ந்நின்ற கமழ் துளவ விரை ஏறு திரு முடியன் –
திரு மேனியில் நின்று கமழா நின்றுள்ள திருத் துழாயின் வாசனை யானது-
கொழித்து ஏறா நின்றுள்ள திரு முடியை உடையவன் –
கடலில் நீர் மலையில் ஏறக் கொழித்தால் போலே காணும்-மலரடிமேல் திருத் துழாயின் வாசனையானது
மெய் எல்லாம் கொண்டு தலைக்கு மேலே போனபடி –
மைய்யோ மரகதமோ மறி கடலோ மழை முகிலோ-ஐயோ இவன் வடிவு என்பதோர் அழியா அழகுடையான் -கம்பர்

கைந்நின்ற சக்கரத்தன் கருதுமிடம் பொருது –
கருதுமிடம் பொருது -கைந்நின்ற சக்கரத்தன் –
குறிப்பினை அறிகின்றவன் ஆகையாலே-சர்வேஸ்வரன் திரு உள்ளத்தின் கருத்து அறிந்து
போரிலே புக்கு எதிரிகளை அழியச் செய்து வெற்றி கொண்டு –
சசரோ ராவணம் ஹத்வா ருதிராக்த க்ருதச்சவி-க்ருதகர்மா நிசிதவத் ஹவதூணீம் புதராவிசத் -யுத்தம் 11-20-
மீண்டு வந்து அம்புறாத் துணியை அடைந்தது -என்கிறபடியே
கையிலே வந்து இருக்கும் ஆயிற்று –
ஸ்ரீ ராம பிரானது பக்கத்திலே வந்து நின்றார் -என்றாப் போலே
அதஹரி வர நாத ப்ராப்ய சங்க்ராம கீர்த்திம்-நிசிசர பதிம் ஆஜௌ யோஜயித்வா ஸ்ரமேண
ககன மதி விசாலம் லங்கயித்வா அர்க்க ஸூ ந-ஹரிவர கணமத்யே ராம பார்ச்வம் ஜகாம-யுத்தம் -40-29-
அதஹரி வர நாத –
ஒரு முத்தின் குடை நிழலிலே பையல் பெருமாளுக்கு எதிராக வந்து தோற்றினவாறே
பொறுக்க மாட்டாமை மேல் விழுந்து-நெடும் போது பொருது இளைப்பித்து
அவன் மாயப் போர் செய்யத் தொடங்கின அளவானவாறே
இனி நமக்கு அது வேண்டி வரும்-அது நமக்கு தக்கது அன்று
பெருமாள் செய்த சூளுறவை நாம் அழிக்க ஒண்ணாது -என்று மீண்டார் –
ராமேண ஹி பிரதிஜ்ஞ்ஞானம் ஹர்யர்ஷைகண சந்திதௌ-உத்சாதனம் அமித்ரானாம் சீதாயை பரிவஞ்சிதா -சுந்தர 51-32-
திருவடி ராவணன் இடம் அருளியது-சத்ய சங்கல்பரான பெருமாள் சூளுறவு செய்தார்
ஹர்யர்ஷைகண சந்திதௌ-
வீரர்கள் திரள் நடுவே சூளுறவு செய்ததும்-
ஆனபின்பு இவர்க்கு போர் செய்ய இடம் இல்லாமல் ஆக்க ஒண்ணாது என்று பார்த்தார் –
ஹரி வர நாத –
ஹரி நாத என்னாமல் ஹரி வர நாத -என்றது
தாம் செய்த இக்கார்யம் தன் சேனையில் செய்வார் இல்லாமல்-செய்தார் அல்லர்
பொறுக்க மாட்டாமையால் செய்தார் இத்தனை –
ப்ராப்ய சங்க்ராம கீர்த்திம்-
பூசல் புண்ணியம் என்று தனியே ஓன்று உண்டே அன்றோ-அதனால் வந்த புகழினைத் தாம் படைத்தார் –
நிசிசர பதிம் –
களவு பூசல் செய்வாருக்கு ஒதுங்க நிழலான பையலை-இராஜ புத்ரர்களை அகற்றி
தனி இடத்திலே பிராட்டியைப் பிரித்த பையல் அன்றோ –
ஆஜௌ –
அவர்களுக்கு நிலம் அல்லாத செவ்வைப் பூசலிலே –
யோஜயித்வா ஸ்ரமேண-
அவனை இளைப்போடே கூட்டினார் –தம்மை புகழோடு கூட்டினார் -கீர்த்திம் பிராப்ய –
ககன மதி விசாலம் லங்கயித்வா –
நாடு இடைவெளி பெருத்து இருக்கிற-ஆகாயத்தை வருத்தம் அறக் கடந்தார் –
அர்க்க ஸூந-
அது செய்த படி -சூர்ய புத்திரன் என்று-தோற்றும்படியாய் இருந்தது –
உதய கிரியில் தோன்றினால் பின்பு மறைந்து நிற்க காணும் இத்தனை அன்றோ –
ராம பார்ச்வம் ஜகாம-
பெருமாளைப் பிரிந்தபடியால்-வந்து கிட்டுவதும் செய்தோம் என்று தோற்றும்படி-மதிக்கத் தக்கது ஓன்று செய்து வராமையாலே
நேர் கொடு நேர் முன் நிற்க மாட்டாதே-பெருமாள் அருகே போய் நின்றார்
பையல் தலையைப் பிடிங்கிக் கொடு வந்து
திருவடிகளில் இடப் பெறாத நாம் என் சொல்லி முன் நிற்பது-என்று பெருமாள் அருகே வந்து நின்றார்-
கொழு மணி முடிகள் தோறும் கொண்டன குழுவின் கூட்டம்
அழுதயர் வுறுகின்றான் தன் அடித்தலம் அதனில் சூட்டித்
தொழுது அயல் நாணி நின்றான் தூயவர் இருவரோடும்
எழுபது வெள்ள யாக்கைக்கு ஓர் உயிர் எய்திற்று அன்றே -கம்பர் வுயுத் மகுட பங்கம் படலம் -27-

புனல்மைந்நின்ற வரை போலும் திரு உருவ வாட்டாற்றாற்கு-
புனல் போலவும் மை போலவும் நின்ற வரை போலவும்-இருக்கிற திரு நிறத்தை-உடைய திரு வாட்டாற்றானுக்கு-
அன்றிக்கே -மை மாறாத வரை போலே -என்னுதல் –
வாட்டாற்றாற்கு-என்றது உயர்வு பன்மை அன்று –
வாட்டாற்றானுக்கு என்றபடி –
எந்நன்றி செய்தேனோ –
என்ன நன்மை செய்தேனாக –
நதர த்ருஷ்ட்யா மயா சீதா ராவனாந்தபுரே சதீ-சந்த்யச்ய த்வயி ஜீவந்தீ ராமா ராம மநோரதம்-சுந்தர -65-10-
பெரிய உடையாரைப் போலே தடையோடே முடிந்தேனோ –
திருவடியைப் போலே -காணப்பட்டாள்சீதையை -என்று வந்தேனோ-
கண்டனன் கற்பினுக்கு அணியைக் கண்களால்
தெண்டிரை அலைகடல் இலங்கைத் தென்னகர்
அண்டர் நாயக இனித் துறத்தி ஐயமும்
பண்டுள துயரும் என்று அனுமன் பன்னுவான்-கம்பர்
அன்றியே-தன்னுடைய ஆணையைப் பின் பற்றினவன் ஆம்படி விதித்த கர்மங்களை செய்து போந்தேனோ
என்ன நன்மை செய்தேனாக-என் நெஞ்சிலே புகுந்த பின்பு-பெறாப் பேறு பெற்றால் போலே விளங்கா நின்றான் –
இறைமைத் தன்மைக்கு அறிகுறியான தார் -அது
நினைத்தது செய்ய முடிக்க வல்ல கருவி அது –
வடிவு அழகு அது –
இப்படி துறை தோறும் தலைமை பெறும்படி இருக்கிறவன்-என் நெஞ்சிலே புகுந்து-பெறாப் பேறு பெற்றானாய் இரா நின்றான் –

—————————————————————————————-

திகழ்கின்ற திரு மார்வில் திரு மங்கை தன்னோடும்
திகழ்கின்ற திருமாலார் சேர்விடம் தண் வாட்டாறு
புகழ்கின்ற புள்ளூர்தி போர் அரக்கர் குலம் கெடுத்தான்
இகழ்வு இன்றி என் நெஞ்சத்து எப்பொழுதும் பிரியானே–10-6-9-

நிதான பாசுரம் -மீண்டும் -ஸ்ரீ யபதி -இங்கு சன்னிஹிதன் -என் நெஞ்சை ஒரு காலும் பிரியான்
திகழ்கின்ற திரு மார்வில் திரு மங்கை தன்னோடும்-ச்வா பாவிகமாக-தேஜஸ் மிக்கு திரு மார்பு
-நித்ய யுவாவான மங்கை -யுவா திஸ்ச்ச குமாரினி -இளகிப் பதித்த -ஸ்ரீ சேர்ந்த திருமார்பன்
திகழ்கின்ற திருமாலார் சேர்விடம் தண் வாட்டாறு-தான் சன்னிஹிதன் -ஆகி
புகழ்கின்ற புள்ளூர்தி போர் அரக்கர் குலம் கெடுத்தான்-சேஷத்வம் மாறாத புகழ் பெரிய திருவடி
-நிலையாக நின்ற கீர்த்திக்கு -வாசஸ் ஸ்தானம் -என்றுமாம் -நடத்துவானாய் –
இகழ்வு இன்றி என் நெஞ்சத்து எப்பொழுதும் பிரியானே
ஹேயமான நெஞ்சில் அநாதாரம் இல்லாமல் நெஞ்சை விட்டு பிரியான்

எல்லாப் பொருள்களாலும் நிறைவு பெற்று இருக்கின்ற தான்-இகழாதே -என் மனத்தினை-
எக்காலத்திலும் விடுகின்றிலன்-ஒருவனுடைய காதல் இருந்தபடி என் –என்று பிரீதர் -ஆகிறார்

திகழ்கின்ற திரு மார்வில் திரு மங்கை தன்னோடும் திகழ்கின்ற திருமாலார் –
வெறும் புறத்திலே விளங்கா நின்றுள்ள திரு மார்விலே-எழுந்து அருளி இருக்கின்ற பெரிய பிராட்டியார் உடைய-
சேர்த்தி அழகாலும் விளங்கா நின்றுள்ள
திருமகள் கேள்வன் ஆனவன் –
ஏனையோரும் -ஸ்ரீ மான்கள் என்று சொல்லப் படுபவர்கள் அன்றோ உபசார வழக்காக
அப்படி அன்று இங்கு –
திருமங்கை தன்னோடும் திகழ்கையாலேயே -ஸ்ரீ யபதி -என்ற பெயரை உடையவன்
திருவும் ஆரமும் அணிந்தனன் சிரீதர மூர்த்தி -கம்பர் -பால -அகலிகை படலம் -26
திருமாலார் -என்ற இந்த பன்மைக்கும் -வாட்டாற்றார்க்கு -போலே பயன் அன்று-திருமால் ஆனவன் -என்றபடி –
புள்ளூர்த்தி -என்றதனைப் போன்று

சேர்விடம் தண் வாட்டாறு –
திருமகள் கேள்வன் -என்றதனைப் போன்றதாயிற்று -அவ் ஊரை இருப்பிடமாக உடையவனாய் இருக்கிற அதுவும் –

புகழ்கின்ற புள்ளூர்தி –
புகழ் நின்ற புள்ளூர்தி –
புகழ் எல்லாம் தன் பக்கலிலே கிடக்கும்படி இருக்கிற பெரிய திருவடியை-வாகனமாக உடையவன்
புகழ் அடங்கலும் கிடப்பதுவும் அவன் பக்கலிலே-அதனை உடையவன் -என்கிற இதுவே இவனுக்கு ஏற்றம் –

போர் அரக்கர் குலம் கெடுத்தான் –
செவ்வைப் பூசலிலே அரக்கர் குலத்தை அடியோடு முடித்தான் –

இகழ்வு இன்றி என் நெஞ்சத்து எப்பொழுதும் பிரியானே –
பிறப்பு இறப்புகளிலே உழல்கின்றவன் என்று பிற்காலியாதே-ஒரு கார்யப் பாட்டாலே செய்தானாய்
பின்பு விட்டுக் கைப் பிடிக்கை அன்றிக்கே-எல்லா காலத்திலும் விடுகின்றிலன்
பித்தத்தினால் பீடிக்கப் பட்டவர்கள்-சந்தனச் சேற்றின் நின்றும்
கை வாங்க மாட்டாதால் போலே-காண நேரமும் பிரிய மாட்டுகின்றிலன் –பூசும் சாந்து என் நெஞ்சம் –

பொலந்தார் இராமன் துணையாக போதந்து
இலங்கைக்கு இறைவற்கு இளையான்-இலங்கைக்கே
பேர்ந்து இறையாய தூஉம் பெற்றான் பெரியாரைச்
சார்ந்து கெழீஇ யிலார் இல் -பழமொழி நானூறு செய்யுள்-

———————————————————————————–

பிரியாது ஆட்செய்து என்று பிறப்பறுத்து ஆள் அறக் கொண்டான்
அரியாகி இரணியனை ஆகம் கீண்டான் அன்று
பெரியார்க்கு ஆட்பட்டக் கால் பெறாத பயன் பெறுமாறு
வரி வாள்வாய் அரவணை மேல் வாட்டற்றான் காட்டினனே-10-6-10-

எதிர் தலையில் சிறுமை பாராதே பெரியவர்கள் –தமது தரத்துக்குத் தக்கபடி -அனுக்ரஹித்து அருளுவார் என்று பிரகாசிப்பித்தான் –
திருத்தி திருமகள் கேள்வனுக்கு ஆட் செய்விப்பார்கள் -தங்கள் பெருமை தாங்களே சொல்லார் -ஆழ்வார் எம்பெருமானார் போல்வார்
-ஞானம் கனிந்த நலம் –கொண்டார்க்கு அவன் கொடுக்க அத்தானம் கொடுப்பது தன் தகவு -கொண்டே
பிரியாது ஆட்செய்து என்று பிறப்பறுத்து ஆள் அறக் கொண்டான்-யவாதாத்மபாவி பிரியாமல் -நித்தியமாக -கைங்கர்யம் செய் என்று
-அதுக்கு உறுப்பாக ஜென்ம சம்பந்தம் போக்கி அருளி -அடிமை கொண்டான்
அரியாகி இரணியனை ஆகம் கீண்டான் அன்று-ஹிரண்ய கசிபு நலிந்த அன்று பெற்ற தகப்பனால் நலிவு பட்ட அன்று
பெரியார்க்கு ஆட்பட்டக் கால் பெறாத பயன் பெறுமாறு-பரம பக்தர்கள் நிழலில் ஒதுங்கி -பெரும் பயனை பெறுவோம் என்பதை காட்டி அருளினான்
வரி வாள்வாய் அரவணை மேல் வாட்டற்றான் காட்டினனே-பஹு முகமாய் -திரு அநந்த ஆழ்வான் மேல் கண் வளர்ந்து அருளி

பெரியாரை அடைந்தால் எதிர்தலையைப் பாராதே-தங்கள் தரத்தைக் கொடுப்பர்கள் -என்னும்
இவ் விஷயத்தை-திருவாட்டாற்றில் நாயனார்-என் பக்கலிலே காட்டினார் –என்கிறார்

பிரியாது ஆட்செய்து என்று பிறப்பறுத்து ஆள் அறக் கொண்டான்
நம்மைப் பிரியாதே நமக்கு அடிமை செய் -என்று அருளிச் செய்து-பிறப்பினையும் போக்கி
நித்யமாக செய்யப் படுகின்ற தொண்டினையும்-எனக்குக் கொடுத்தான் –
1-பிரியாது ஆட்செய்து என்று-எனக்கே ஆட் செய் -என்ன வேண்டும் என்று -நாம்-
எம்மா வீடு -என்ற திருவாய் மொழியிலே வேண்டிக் கொண்டபடியே – செய்தான் –
2-பிறப்பறுத்து-இந்நின்ற நீர்மை இனி யாம் உறாமை -என்று-
பொய் நின்ற ஞானமும் -என்ற பாசுரத்திலே விரும்பியபடியே-பிறப்பினை அறுத்தான்
3-ஆள் அறக் கொண்டான்-தனக்கே யாக என்று எம்மா வீடு -திருவாய்மொழியில் வேண்டிக் கொண்ட படியே ஆள் அறக் கொண்டான் –
கால அவதி இல்லாமல் என்றும்-தனக்கே யாக அற என்றுமாம் –

அரியாகி இரணியனை ஆகம் கீண்டான்-
இதனால் இதற்கு முன்னரே தமக்குச் செய்த உபகாரத்தைச் சொல்லுகிறார்-
தாம் அனுபவிப்பதற்காகவே இறைவன் அவதாரங்கள் என்று இருக்கிறார் இவர்-
ஸ்ரீ நரசிங்கமாய் இரணியன் உடைய முரட்டு உடலை வருத்தம் இன்றியே கிழித்தான்-

அன்று –
அப்படி செய்தான் –இன்று இப்படி செய்தான் –
பரவா நஸ்மி காகுத்ஸ்ஸ த்வயி வர்ஷசதம் ஸ்திதே-ஸ்வயந்து ருசிரே தேசே க்ரியதாம் இதி மாம் வத – ஆரண்ய -15-7-என்கிறபடியே
இதனைச் செய்ய வேண்டும் என்று நியமிக்க வேண்டும்-என்கிறபடியே
என் பிறப்பினை அறுத்து நித்தியமான தொண்டினை செய்யச் செய்தான் –
முகப்பே கூவிப் பணி கொள்ளாய்-என்றே அன்றோ இவர் வேண்டிக் கொண்டது –

பெரியார்க்கு ஆட்பட்டக் கால் பெறாத பயன் பெறுமாறு வரி வாள்வாய் அரவணை மேல் வாட்டற்றான்-
பெரியோர்களைச் சார்வதனால் அரிய பெரிய பிரயோஜனத்தைப் பெறுவார்கள் என்னுமிவ் வர்த்தத்தை –
வரி வாள் அரவணை மேல் வாட்டாற்றான் என் பக்கலிலே காட்டினான் –
ஸ அஹம் புருசார்த்த கருணாம் குரு த்வம்-சம்சார கர்த்தே பத்தி தஸ்ய விஷ்ணோ
மகாத்மநாம் சம்ஸ்ரய அப்யுபேத-நைவா வசீ ததி அதி துர்க்கதோ பி -விஷ்ணு தர்மம் கத்திர பந்து வியாக்யானம் –
விஷ்ணுவே நான் மிகவும் துன்பம் உற்றவன்-அடியேனுக்கு கருணை செய்க-
மிக்க வறியனும் பெரியோர்களை அடைந்தவனுமாய் இருக்கிற ஒருவன் ஒருக்காலும் குறைவு அடைய மாட்டான்-என்கிறபடியே
பெரியோர்களை அடைந்தால்-பின்னை அவர்கள் கொள்ளுகிறவன் சிறுமை பார்த்தல்
கொடுக்கிறவன் பெருமை பார்த்தல் செய்யாதே கொடுப்பார்கள்-என்று இங்கனே நாட்டில் ஓன்று உண்டு
அதனை என் பக்கலிலே காட்டினான் –
பிரகலாதன் முதலாயினார்களைக் கொண்டு-கவி பாடுவித்துக் கொண்டானோ –

———————————————————————————————-

காட்டித் தன் கனை கழல்கள் கடு நரகம் புகல் ஒழித்த
வாட்டாற்று எம் பெருமானை வளம் குருகூர்ச் சடகோபன்
பாட்டாய தமிழ் மாலை ஆயிரத்துள் இப்பத்தும்
கேட்டு ஆரார் வானவர்கள் செவிக்கு இனிய செஞ்சொல்லே–10-6-11-

நித்ய போக்யதை -நித்ய சூ ரிகளுக்கு -பலனாக -அருளிச் செய்கிறார்
காட்டித் தன் கனை கழல்கள் கடு நரகம் புகல் ஒழித்த-நிரதிசய போக்யமான சபதிக்கும் -குரை கழல் -கனை கழல் -காட்டி
-துஸ் சஹமான நரகம் -சம்சார நரயம்-ஒழித்து
வாட்டாற்று எம் பெருமானை வளம் குருகூர்ச் சடகோபன்-உதாரரான ஆழ்வார்
பாட்டாய தமிழ் மாலை ஆயிரத்துள் இப்பத்தும் கேட்டு –
ஆரார் வானவர்கள் செவிக்கு இனிய செஞ்சொல்லே-பக்தாம்ருதம் -தொண்டர்க்கு அமுது
செவிக்கு இனிய -கரண த்ரயமும் ஏக ரூபம் -செவ்வி யாய் இருக்கும் -திருப்தி அடைய மாட்டார் மீண்டும் மீண்டும் கேட்டாலும் –

நிகமத்தில்
இத் திருவாய் மொழியை கற்க உரியவர்கள்-நித்ய சூரிகள் ஆவார்கள்-என்கிறார்-

காட்டித் தன் கனை கழல்கள் –
தன் கனை கழல்களைக் காட்டி-நிர்ஹேதுகமாக தன் ஸ்வரூப ரூப குண விபூதிகளைக் காட்டி –
கழல் -திரு மேனிக்கு உப லஷணம்-

கடு நரகம் புகல் ஒழித்த-
இந்நின்ற நீர்மை இனி யாம் உறாமை -என்று விரும்பியவாறே-செய்தான் ஆயிற்று-
அறிவுடையாருக்கு பொறுக்க முடியாத நரகம்-இவ் உலக வாழ்க்கை அன்றோ –

வளம் குருகூர்ச் சடகோபன் –
அழகியதான திரு நகரியை -தம்மதாக உடையரான ஆழ்வார் –

பாட்டாய தமிழ் மாலை ஆயிரத்துள் இப்பத்தும் கேட்டு-
பாடத்திலும் இசையிலும் இனியதான -பாட்யே கேயோ மதுரம் -பால -4-8-
பாட்டு -இசை
இசையிலே புணர்ப்புண்ட திருவாய் மொழி ஆயிரத்திலும் –இப்பத்தினையும் கேட்டு –

ஆரார் வானவர்கள்-
இதனைச் சொல்ல கேளா நின்றால்-இன்னம் சொல் இன்னம் சொல் -என்னும் இத்தனை போக்கி-
கேட்டவற்றைக் கொண்டு மனம் நினைவு பேரார்கள் ஆயிற்று-
பகவான் உடைய குணங்களை அனுபவித்து-அதற்கு போக்கு விடுகைக்கு பாசுரம் இன்றிக்கே-
விம்மல் பொருமலாய் படுமவர்கள்-இப்பாசுரம் கேட்டால் விடார்கள் அன்றோ –
அதற்கு காரணம் என்-
அவனுடைய சீல குணங்களை அனுபவித்தோ என்னில்-இப்பாசுரத்துக்கு தோற்று -என்கிறார் –

செவிக்கு இனிய-
கேட்ட போதே இன்பம் பயப்பது -என்றபடியே-
ஏவம் பஹூவிதம் சிந்தாம் சிந்தயித்வா மகா கபி-சம்ச்ரவே மதுரம் வாக்யம் வைதேஹ்யா வ்யஜஹார ஹா -சுந்தர-91-1-என்கிறபடியே-
செவி வழியே புக்கு நெஞ்சுக்கு இனிதாகை அன்றிக்கே-செவியில் பட்ட போதே பிடித்து இனிதாய் இருக்கையாலே-

அதற்க்குக் காரணம் என் என்னில் –
செஞ்சொல்லே –
நினைவும் சொல்லும் செயலும்-ஒருபடிப் பட்டு இருக்கையாலே-
சிந்தையினாலும் சொல்லாலும் செய்கையினாலும் தேவ பிரானையே -8-5-11-என்னா-செந்தமிழ் பத்தும் -என்றார் அன்றோ இவர் தாமே –

—————————————————————————————————

திராவிட உபநிஷத் சங்கதி -ஸ்ரீ வாதி அழகிய மணவாள ஜீயர் –

வைகுண்ட தாம வி நிவேச ஈஷும் ஈசம்
தச்ச ஸூ கீய விதி விதாது காமம் ஈசம்
ததீயா வாஞ்சாதீ த உபக்ருதீ ஷ்ஷடே பஸ்யன் முனி –

————————————————————————————–

திராவிட உபநிஷத் தாத்பர்ய ரத்னாவளி -ஸ்ரீ தேசிகன் –

சக்ரித்வாத்
கேசவத்வாத்
நாராயணத் வாத்
ஸ்நேஹீத்வாதி பாண்டாவானாம் அபிமத
துளஸீ பூஜை நீயாத்வாத
அம்போ ஜாதீஷயத்வாத்
கோவிந்தத்வாத் 7/8
ஸூ யஷ ஸ்ரீ பாதித்தவை பாவாத்
தீவிர உத்தர மோதம்
ஸூ பத விதரணே

———————————————————————————

திருவாய் மொழி நூற்றந்தாதி -பாசுரம் 96-பிள்ளை லோகம் ஜீயர் வியாக்யானம்-

அருளால் அடியில் எடுத்த மால் அன்பால்
இருளார்ந்த தம்முடம்பை இச்சித்து -இரு விசும்பில்
இத்துடன் கொண்டேக இசைவு பார்த்தே யிருந்த
சுத்தி சொல்லும் மாறன் செஞ்சொல் – —————96-

த்யாஜ்ய தேஹ வ்யாமோஹம் -அடுத்த பதிகார்த்தம் –
பிரணவ பாரதந்தர்யம் -மோக்ஷ தானத்தில் -ஆஸ்ரித பாரதந்தர்யம் -இதில் –

—————————

அவதாரிகை –

இதில்
பரம பதத்தில் கொடு போகையில்-த்வரிக்கும் இடத்திலும்
விதி பரதந்த்ரனாய் செய்கிறபடியை
பேசின பாசுரத்தை அனுவதித்து அருளிச் செய்கிறார் –
அது எங்கனே என்னில் –
இப்படி பரோபதேசம் தலைக் கட்டின பின்பு
தம்மை அவன் திரு நாட்டிலே கொடு போகிக்கு த்வரிக்கும் படியையும்
கொடு போகும் இடத்தில் தாம் நியமித்தபடி
கொடு போக வேணும் என்று
தமக்கு அவன் பரதந்த்ரனாய் நிற்கிறபடியையும்
தாம் பெற்ற பேற்றின் கனத்தையும்
தம்முடைய திரு உள்ளத்துக்குச் சொல்லி-இனியராய் பேசுகிற
அருள் பெறுவாரில் அர்த்தத்தை
அனுவதித்து அருளிச் செய்கிறார்
அருளால் அடியில் -தொடங்கி -என்கை –

—————————————————————————

வியாக்யானம்–

அருளால் அடியில் எடுத்த மால் –
கரண களேபரைர்க் கடயிதும் தயமா நாம நா -என்றும்
அந்நாள் நீ தந்த ஆக்கை -என்றும்-அடியிலே எடுத்த படியால் –
அன்றிக்கே
மயர்வற மதிநலம் அருளினான் -என்று-கேவல நிர்ஹேதுக கிருபையாலே
அஜஞாநாவஹமான சம்சாரத்தில் நின்றும்
அடியிலே எடுத்த சர்வேஸ்வரன்-என்றாதல்
அதுவும் அன்றிக்கே
மால் அருளால் மன்னு குருகூர் சடகோபன் -என்னும்படி
அயோக்யா அனுசந்தானத்தாலே-அகன்று-முடியாத படி எடுத்த-என்றாகவுமாம் —

அன்பால் இருளார்ந்த தம்முடம்பை இச்சித்து –
அந்தாமத்து அன்பு செய்யும் அன்பாலே-
இருள் தரும் மா ஞாலத்தில் ‘ஜன்மம் ஆகையாலே-இருளார்ந்த தம் உடம்பை இச்சித்து
ஜ்ஞானப் பிரசுரமான-தம் தேஹத்தை-வாஞ்சித்து
அன்றிக்கே –
இருளார்ந்து தம்முடம்பை இச்சித்து -ராகாந்தனாய்
நெய்யூண் மருந்தோ மாயோனே -என்று
இவன் திருவாய்ப் பாடியிலே வெண்ணெயை-ஆதரித்தால் போலே
ஜ்ஞான பரிமளம் விஞ்சின-சரம சரீரம் ஆகையாலே
இவர் திரு மேனியை அவன் ஆதரிக்கப் புக்கான்-என்றாகவுமாம்-
இரு விசும்பில் –
பெரிய வானிலே

இத்துடன் கொண்டேக –
இவர் அஜஞாநாவஹம்-என்று அநாதரிக்கிற-இச் சரீரத்துடனே கொண்டு போக-

இசைவு பார்த்தே யிருந்த சுத்தி சொல்லும் மாறன் செஞ்சொல் –
விதி பரதந்த்ரனாய்-
சரைஸ்து சங்குலாம் க்ருத்வா –இத்யாதிப் படியே
பிராட்டி திரு உள்ளக் கருத்தைப் பின் சென்று செய்தாப் போலே
இவர் அனுமதி பார்த்து இருந்தவனுடைய-சுத்தியை சொல்லும்
ஆழ்வார் உடைய-ஸ்ராவ்யமான சப்தங்கள்-

அதாவது –
என் நெஞ்சத்து உள்ளிருந்து -என்றும்
நிலை பேரான் என் நெஞ்சத்து எப்பொழுதும் -என்றும்
என் நன்றி செய்தேனா என் நெஞ்சில் திகழ்வதுவே -என்றும்
இகழ்வின்றி என் நெஞ்சத்து எப்பொழுதும் பிரியானே -என்றும்
நங்கள் குன்றம் கை விடான் -திருமால் இரும் சோலை கை விடாதவன் போல் இவர் திருமேனியையும் கை விடான் -என்றும்-
இப்படி
இவர் திரு உள்ளத்தை விரும்பி –
அருள் பெறுவார் அடியார் தம் அடியனேற்கு ஆழியான்
அருள் தருவான் அமைகின்றான் அது நமது விதி வகையே -என்றும்
இன்று விண்ணுலகம் தருவானாய் விரைகின்றான் விதி வகையே -என்றும்
இவர் தம் தேஹத்தை ஒழிய கொடு போக வேணும்-என்றபடியே
பரதந்த்ரனாய்
நின்ற குணசுத்தியைப் பேசினபடி-என்கை –

விதி வகையே நடத்துமவனே உபதேச சத்பாத்ரம் என்ற-பாத்ர ஸூத்தி இறே-கரை ஏற்றுமவனுக்கு நாலாறும் உபதேசித்தார் –
இசைவு பார்த்தே இருந்த சுத்தி என்று -அவ்விருத்தாந்தத்தை பேசினபடி-என்றுமாம்-

———————————————————————————–

ஸ்ரீ கந்தாடை அப்பன் திருவடிகளே சரணம் .
ஸ்ரீ உ. வே.வேளுக்குடி சுவாமிகள் திருவடிகளே சரணம் .
ஸ்ரீ பிள்ளை லோகம் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ வாதிகேசரி அழகிய மணவாள ஜீயர் திருவடிகளே சரணம் –
ஸ்ரீ அழகிய மணவாளப் பெருமாள் நாயனார் திருவடிகளே சரணம் –
பெரிய வாச்சான் பிள்ளை திருவடிகளே சரணம்
நம் பிள்ளை திருவடிகளே சரணம்
நஞ்சீயர் திருவடிகளே சரணம்
திருக் குருகைப் பிரான் பிள்ளான் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ மதுரகவி ஆழ்வார் திருவடிகளே சரணம் –
பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம்-

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s


%d bloggers like this: