பகவத் விஷயம் காலஷேபம் -183- திருவாய்மொழி – -10-4-1….10-4-11–ஸ்ரீ உ. வே. வேளுக்குடி ஸ்வாமிகள்–

சார்வே -பிரவேசம் –

தம்மைப் பிரிய நினைவு இன்றிக்கே இருந்த ஐயத்தாலே-பிரிந்தார் படும் துன்பத்தினைப் பட்டு-அதனாலே மயக்கம் உற்றவரை –
உம்மை ஒரு நாளும் பிரியேன் -என்று அவன் தெளியச் செய்ய–செங்கனி வாய் -அதனாலே தரித்து மிகவும் ப்ரீதர் ஆனார் மேல் –

எம்பெருமானார் நிர்வாகம்
முதல் திருவாய் மொழியிலே -1-1-பரம் பொருள் விஷயமாகச் சொல்ல வேண்டுவன எல்லாம் சொல்லி யற்றது –
இனி அந்த பொருள் தானே அடியைக் கூடியதாய் இருக்கும் அன்றோ –ப்ராப்யமாய் -அமரரர்கள் அதிபதி –
அடியைக் கூடியதான அந்த பரம் பொருளின் தன்மையையும்-அடைவதன் பலமான கைங்கர்யத்தையும்-தொழுது ஏழு –
படமுடை அரவில் பள்ளி பயின்றவன் -என்றும்-கடைத்தலை சீய்க்கப் பெற்றால் -என்றும்-
அருளிச் செய்தார் -கெடும் இடராய வெல்லாம் -என்ற திருவாய் மொழியிலே –10-2-
அடையக் கூடியதான அப்பொருள் அப்போதே கை புகுரப் பெறாமையாலும்-நெடுநாள் படப் பிரிந்து போந்த வாசனையாலும்
வெருவி இவர் துன்பம் உற்றவராக-இவருக்கு பிரசாங்கிகமாக பிறந்த துன்பத்தினை நினைத்து-
அவனும் தெளிவிக்க தெளிந்தவராய் நின்றார் – வேய் மரு தோளிணை-என்ற திருவாய் மொழியிலே-10-3-

ஆக முதல் திருவாய் மொழியிலே பரம் பொருள் விஷயமாக சொல்ல வேண்டுவன எல்லாம் சொல்லி-
அப்பறம் பொருள் தானே அடியைக் கூடிய பேறாக-ப்ராப்யமாய்- இருக்கையாலே-
அப்பேற்றினைப் பெறுதற்கு உபாயமான பக்தி யோகத்தை வீடுமுன் முற்றவும் -1-2–என்ற திருவாய் மொழியிலே சொல்லி
அந்த பக்தி மான்களுக்கு அவன் சுலபனாய் இருக்கும் தன்மையை பத்துடை அடியவர்க்கு -1-3–என்கிற திருவாய் மொழியாலே சொல்லி-
சாத்ய பக்தி -உபாயமாக சொல்லுவது எதனால் –
பிரபத்திக்கு முன்பே பக்தி வேண்டுமே -பரம்பரையா உபாயம் -பரம பிராப்யம் என்கிற ஆசை வர பக்தி வேண்டுமே –
பக்தி அதன் சாத்தியமான பிரபத்தி உடன் பொருந்தி -அது பின் பக்தி உடன் பொருந்தி
பின் சாத்தியமான பிராப்யத்துடன் பொருந்தியதை சொன்னவாறு –
ஆக-வீடுமுன் முற்றத்திலும் பத்துடை அடியவரிலும் சொன்ன பத்தியானது அதன் பலத்தோடு
பொருந்தின படியைச் சொல்லி -தாமோதரன் தாள்கள் தவ நெறிக்குச் சார்வே –10-4-
அத் திரு வாய் மொழிகளிலே பத்தியை வளர்ப்பனவாகச் சொன்ன குணங்களை ஆதரித்துக் கொண்டு –
-உரலினோடு இணைந்து இருந்து -என்றதனை தாமோதரன் என்றும்
புயல் கரு நிறத்தனன் -என்றதனை கார் மேக வண்ணன் என்றும்
அடியவர்க்கு எளியவன் -எளிவரும் இயல்வினன் -என்றதனை சார்வே -என்றும்
பிறர்களுக்கு அறிய வித்தகன் -என்றதனை காண்டற்கு அருமையனே -என்றும்
அமைவுடை முதல் கெடல் -என்றதனை -பெருமையனே வானத்து இமையோர்க்கும் -என்றும்
மலர் மகள் உறையும் -என்றதனை திரு மெய் உறைகின்ற -என்றும்
தாம் தம்முடைய பேற்றுக்கு உபாயமாக-முதல் திருவாய் மொழியில் சொன்ன பிரபத்தியோடு -அருளினன் -தலைக் கட்டுகிறார் இதில் –

பண்டே பரமன் பனித்த பணி வகையே கண்டேன் கமல மலர்ப்பாதம் -என்று-
சாத்ய பக்தி பிரபத்தி என்கிற -இவ்விரண்டு கோடியும் இவருக்கு உண்டாய் இருக்கச் செய்தேயும்-
தம்முடைய பேற்றுக்கு உடலாக இவர் நினைத்து இருப்பது பிரபத்தியே யாம்
முதல் திருவாய் மொழியில் பிரபத்தியைக் காட்ட சொல் உண்டோ என்னில்-அருளினன் -என்றாரே அன்றோ –
அதுவும் அவனது இன்னருளே -9-7-6- என்றபடி –
இனித் தான் இவருடைய பக்தி வேதாந்தங்களில் கூறப் படுகிற பக்தி அன்று-அது சாதன பக்தி அன்றோ –
வேதாங்களில் கூறப் படும் பக்தியாகக் கொள்ளும் இடத்து-அப சூத்ர அதிகரண நியாயத்துக்கு விரோதம் உண்டாகும்-
அது தான் இவ் வாழ்வார் உடைய பிரபாவத்தோடு கூடாதோ என்னில் –அது இவரோடு பாசுரங்களோடு முரண்படும்-
அருளினன் -என்று இப்புடைகளில் அன்றோ இவருடைய பாசுரங்கள்-
உபய பரிகர்மித ச்வாந்தச்ய ஐகாந்தி காத்யந்திக பக்தி யோகைக லப்ய -ஆளவந்தார் ஸ்ரீ ஸூக்தி-
ஆத்மசித்தி-கர்ம ஞானங்கள் இரண்டாலும் தூய்மை செய்யப் பட்ட-
மனத்தினை உடையவனுக்கு உண்டாகும் பக்தி யோகம் ஒன்றினாலே அடையத் தக்கவன் இறைவன் -என்கிறபடியே
ஞான கர்மங்கள் இரண்டாலும் தூய்மை செய்யப் பட்ட மனத்தினை உடையவனுக்கு-பிறக்குமது அன்றோ பக்தி யாகிறது –
அந்த ஞான கர்மங்களிடத்து இறைவனுடைய திருவருள் நிற்க-அதற்புப் பின் உண்டான பரபக்தி தொடங்கி பிறந்ததே இருக்கும் இவருக்கு –
இனித் தான் இவர் வழியே போய் இவருடைய பேறே பேறாக-நினைத்து இருந்த ஸ்ரீ பாஷ்யகாரரும்
பிரபத்தியைப் பண்ணி-பின்னர் பக்தி தொடங்கி வேண்டிக் கொண்டார் அன்றோ –
மாறன் அடி பணிந்து உய்ந்தவர் -இதுவே ஸ்வரூபம் பிராப்தம் -பக்தி ஸ்வரூப விரோதம் என்றவாறு –
அவன் உபாயம் ஆனாலும் – இவனுக்கு ருசி உண்டாய் – பேற்றினைப் பெற வேண்டுமே-இல்லையாகில் புருஷார்த்தம் ஆகாதே –
அவனே சாத்ய உபாயம் என்றாலும் – ருசி வளர்ந்தால் தான் – பிராப்பிய சித்தி -இது அதிகாரி ஆக்குவதற்கு –
பெறுகிற பேறு இன்னது என்று அறுதி இட்டு- அந்த பேற்றிலே ருசி கண் அழிவு அற-உடையவனுக்கு அன்றோ – அடைவிக்கும் வழியாக அவன் இருப்பது –
பெறுகிற பேறு இன்னது என்று அறுதி இட்டு- பிரபத்திக்கு முன் பக்தி
அந்த பேற்றிலே ருசி கண் அழிவு அற-உடையவனுக்கு -பிரபத்திக்கு பின் பக்தி
இரண்டும் இருந்தால் தான் அன்றோ – – அடைவிக்கும் வழியாக அவன் இருப்பது –
ஆகையால் இவருடைய பக்தி பிரபத்திகள் மாறாடலாம் படி அன்றோ இருப்பன –
ஆக
வீடுமுன் முற்றவும் -என்ற திருவாய் மொழியிலும்-பத்துடை அடியவர் -என்ற திருவாய் மொழியிலும் பிறருக்கு உபதேசித்த பக்தி-
தம்முடைய பேற்றுக்கு உடலாய் இருந்தபடியைச் சொல்லி –இது தான் பலத்தோடு சேர்ந்த படியைச் சொல்லி முடிக்கிறார் இதில் –10-4-

நன்று -பிறருக்கு உபதேசித்த இந்த பக்தி யானது பலத்தோடு சேர்ந்து இருப்பது-இறைவனை நேரே கண்டு அனுபவித்தாலே அன்றோ -என்னில் –
கண்கூடாகக் காண்பது போன்று தோற்றாமல்-கண் கூடாக காண்பதாகவே தோற்றுகிற மனத்தின்-அனுபவம் அமையும் அன்றோ இப்போது –
ஸ அஸ்நுதே சர்வான் காமான் சஹ ப்ரஹ்மண விபஸ்சிதா-
சர்வஞ்ஞன் உடன் சேர்ந்து முக்தன் அனுபவிக்கிறான் எல்லா குணங்களையும் என்றபடியே-குணங்கள் அனுபவிக்கத் தக்கன ஆனால்
அக் குணங்களோடு கூடியதாக இங்கே இருந்து வணங்குகிறானே அன்றோ
ஆக வணங்குகிற வேளையிலும் அது இருக்கும்படியை நினைக்க தட்டு இல்லை -என்க
ஆனால் மேலும் எல்லாம் கண் கூடாக காணுதலைப் போன்று-மனத்தினால் கண்டு அனுபவிக்கும் அனுபவத்தை அன்றோ –
கண்ணனை நான் கண்டேனே
கண்டு கொண்டு உய்ந்து ஒழிந்தேன்
கண்ட சதிர் கண்டு ஒழிந்தேன்
கண்டு கொண்டு என் கண்ணினை ஆரக் களித்து-சொல்லிக் கொண்டு போந்தது -என்னில்
அவற்றைப் பற்றி -ஒவ் ஒரு குணத்தைப் பற்றி -பிறந்தன சில ரச விசேடங்களை சொன்ன இத்தனை யேயாம் அவ்விடங்களில்
தொடங்கின பொருளை முடிக்கை என்பதும் ஓன்று உண்டே-அதனைச் சொல்லுகிறது இங்கே-
முனியே -அணித்தாகையாலே மானஸ அனுபவம் பூரணமாக இருக்குமே –
மேலே அருளியவை எம்பெருமானார் நிர்வாகம் –

இங்கன் அன்றிக்கே -நீ பசு மேய்க்கப் போக வேண்டா -என்கிறாள்-ஆகில் தவிர்ந்தேன் -என்றான் –
இவனைப் போன்ற சுலபன் இலன் காண் -இவன் பக்தியினால் அடையத் தக்கவன் என்னும் இடம் உறுதி -என்கிறாள்-
-என்று ஒரு உருவிலே பணிப்பர் பிள்ளான் –

இனி ஆளவந்தார் நிர்வாஹம் ஒன்றும் அருளுகிறார் அடுத்து –
முதல் திருவாய் மொழியிலே-1-1- பெறக் கூடிய பேற்றினை அருளிச் செய்தார்-
அந்த பேற்றினை அடைவதற்கு வேதாந்தங்களில் பக்தி என்றும் பிரபத்தி என்றும் இரண்டு வழிகள் விதிக்கப் பட்டன –
அவை இரண்டிலும் பக்தி முதல் மூன்று வருணத்தவர்களே செய்யத் தக்கது-பிரபத்தி எல்லாராலும் செய்யத் தக்கது-
அவற்றில் எல்லாராலும் செய்யத் தக்கதாய்-தாம் தம் திரு உள்ளத்தாலே தமக்கு உபாயமாக ஏற்றுக் கொண்ட பிரபத்தியை-
வீடுமுன் முற்றவும் -1-2–என்ற திருவாய் மொழியிலே அருளிச் செய்தார்-
முதல் மூன்று வர்ணத்தவர் உடைய சாதன பக்தியை -பத்துடை அடியவர்க்கு -1-3–திருவாய் மொழியில் அருளிச் செய்தார்-
ஆக இரண்டு திருவாய் மொழிகளிலும் அருளிச் செய்த-பக்தி பிரபத்திகள் தம் பலத்தோடு-பொருந்தின படியை அருளிச் செய்கிறார் –
சார்வே தவ நெறி -10-4-–/ கண்ணன் கழலிணை -10-5-–/ என்னும் இரண்டு திருவாய் மொழிகளாலும் –
அவற்றுள் சார்வே தவ நெறி -என்ற திருவாய் மொழியில்-பிரபத்தி அதற்கு உரிய பலத்தோடு பொருந்தின படியை அருளிச் செய்கிறார்-

சார்வே தவ நெறிக்கு தாமோதரன் தாள்கள் -என்று –தவம் -என்னும் சொல்லால் பிரபத்தியைச் சொல்லுகிறது –
தஸ்மாத் ந்யாசம் ஏஷாம் தபஸாம் அதிரிக்தம் ஆஹூ -தைத்ரிய உபநிஷத்-தவங்களில் மிக்க தவமாக சொல்லிற்றே அன்றோ பிரபத்தியை –
பண்டே பரமன் பணித்த பணி வகையே-கண்டேன் கமல மலர்ப்பாதம் -காண்டலுமே
விண்டே ஒழிந்த வினை யாயின எல்லாம்-என்றும் –
இருமை வினை கடிந்து இங்கு என்னை ஆள்கின்றான் -என்றும் –
சர்வ தர்மான் பரித்யஜ்ய மாமேகம் சரணம் விரஜ அஹம் த்வா சர்வ பாபேப்யோ மோஷயிஷ்யாமி மா சுச -என்ற-அர்த்தத்தை அருளிச் செய்தார்

இனி ஆளவந்தார் அருளிச் செய்ததாக திருமலை ஆண்டான் பணிப்பது -ஆவது –
பிரபத்தி விஷயமாக ஆயிற்று -வீடுமுன் முற்றவும் -என்ற திருவாய் மொழி –
ஸ்ரீ பாஷ்ய காரரும் அப்படியே பிரபத்தி விஷயமாக அருளிக் கொடு போந்து-ஸ்ரீ பாஷ்யம் அருளிச் செய்த பின்பு
இரகசிய உபாயத்தை வெளி இட ஒண்ணாது என்று
வீடுமுன் முற்றவும் -என்ற திருவாய் மொழியையும் பக்தி விஷயமாக அருளிச் செய்தார்-

ஆக
முதல் திருவாய் மொழியில் -1-1-சொன்ன பரம்பொருளின் ஸ்வரூபத்தையும்-
அதனைக் காண்பதற்கு பலமான கைங்கர்யத்தையும்
கெடும் இடராய -என்கிற திருவாய் மொழியிலே-10-2-
படமுடை அரவில் பள்ளி பயின்றவன் -என்றும் –
கடைத் தலை சீய்க்கப் பெற்றால் -என்றும் அருளிச் செய்து –
உன் தன் திரு உள்ளமிடர் கெடும் தோறும் நாங்கள் வியக்க இன்புறுதும்-என்று-அக் கைங்கர்யத்திலே களை பறித்து
அதாவது-த்வய மகா மந்த்ரத்தில் பின் வாக்கியத்தில் -நம -அர்த்தம் அருளிச் செய்து –
கெடும் இடராய -10-2–என்னும் திருவாய் மொழியாலும்–வேய் மரு தோளிணை -10-3–என்னும் திருவாய் மொழியாலும்
முதல் திருவாய் மொழியில் -1-1-சொன்ன பொருளை முடித்து-
சார்வே தவ நெறி -என்ற திருவாய் மொழியாலும்-10-4-/கண்ணன் கழலிணை -என்கிற திருவாய் மொழியாலும்-10-5-
வீடுமுன் முற்றவும் -1-2–என்ற திருவாய் மொழியாலும் /பத்துடை அடியவர் -1-3–என்ற திருவாய் மொழியாலும்-சொன்ன -பக்தி -பிரபத்திகள் –
அதன் அதன் பலத்தோடு பொருந்தின படியை அருளிச் செய்கிறார் என்று -ஆளவந்தார் அருளிச் செய்ததாக திருமாலை ஆண்டான் பணிப்பார் –

10-4-சாத்ய பக்தி சொல்லப்பட்டது -எம்பெருமானார் நிர்வாகம் -1-2- போலே -10-3- பிராசங்கிகம் –
பிரபத்தி பரம் -1-2- ஆளவந்தார் -பத்துடை அடியவர் 1-3-சாதன பக்தி பரம் –
-சார்வே தவ நெறி பிரபத்தி -பரம்-கண்ணன் கழலிணை பக்தி பரம் –
பிரபதிக்கு முன்னும் பின்னும் பக்தி வேணுமே -ப்ரேமம் வேணும் அவனை சரண் அடைய –
-உபாய பாவனையில் கண் வைக்காமல் கைங்கர்யம் -ப்ராப்ய ருசிக்கு பக்தி வேண்டுமே –
ஸ்தான த்ரயோ பக்தி -சாத்ய பக்தி -சாத்யத்துடன் சேர்ப்பிக்கும் பக்தி பிரார்த்தித்து பெற்றார் -எம்பெருமானார் –
உயர்வற உயர்நலம் -தத்வம் -ப்ராப்யம் -அயர்வறும் அமரர்கள் அதிபதி -பரத்வம்
அருளினன் -ஹிதம் -உபாயம் –
தொழுது ஏழு -புருஷார்த்தம் -வழி ஆகுமோ –
தொழுகை உபாயம் எழுகை உபேயம் என்றால் என்ன -தொழுகையே எழுகை -சாத்ய பக்தி அன்றோ -அதனால் அருளினன் சாதனம் –
மயர்வற மதி நலம் -பக்தி ரூபாபன்ன ஞானம் -தாரை போலே அனைத்து திருவாய்மொழிகளும் இதில் அடங்கும் –
உபாயம் இருந்தாலும் புருஷார்த்த பிரதான்யம் -முதல் திருவாய்மொழி –
கெடும் இடரில் -கைங்கர்ய பிரதி சம்பந்தி -கைங்கர்ய பிரதானம் இதில் -1-1-பரத்வம் -இருந்தாலும் -அங்கும் கைங்கர்ய பிரதி சம்பந்தி தானே –
அதனால் 1-1 /10-2- சேரும் என்றவாறு -அங்கே தொடங்கி இங்கே நிகமிக்கிறார் –

தாம் உபதேசித்த சாத்ய பக்தி -1-2- பிரபத்தியிலே மூட்ட -சேஷத்வ ஞானம் பரதந்த்ரன் புரிந்து -பிரபத்தி உபாயமாக தலைக் கட்டும் என்றபடி –
சாத்ய பக்தியையே பிரபத்தி என்னலாமோ என்னில்- இருவரும் பக்தி சாதனம் இல்லை என்பார்களே
பேற்றுக்கு உபாயமாக பிரபத்தியைப் பற்றி இருக்கிறார் என்பதுடன் சேராதே
சாத்ய பக்தி எதற்கு -என்றால் பிரபத்தியில் தூண்ட -மேலே ருசி வளரவும் பக்தி வேண்டும் –
அருளினன் -என்றது கர்ம ஞான யோக ஸ்தானங்களில் –
தவ நெறிக்கு சார்வு -சாத்யத்துடன் பொருந்தி பக்தி உபாயம் பலத்துடன் சேர்ந்தது என்றது பிரபத்தியில் மூட்ட என்றவாறு –
உபய பரிகர்மித ச்வாந்தச்ய ஐகாந்தி காத்யந்திக பக்தி யோகைக லப்ய-ஆளவந்தார்
உபய கர்ம ஞான யோகம் -பக்தி ஆரம்ப விரோதிகளை போக்க –
அந்தக்கரணம் ஐ காந்திக பக்தி ஏக அந்த ஒன்றே முடிவு ஆத் யந்திக முடிவைத் தாண்டி யாவதாத்மா பாவி
பக்தியால் அடைய பெறலாம் -ஆத்மா இருக்கும் அளவும் பக்தி என்றால் -சாதனம் இல்லையே -பரம பாதம் சாத்ய பூமியிலும் உண்டே –
அனுபவம் தானே அங்கே -உபாய பாவம் வழி இல்லையே அங்கே கர்மம் தொலைத்த பின்பு
இங்கு விதி அற்ற படியால் கரு முக்கை மாலையை சும்மாடு ஆக்குகிறோம்
அந்திம -சரம உபதேசம் -உபாய பாவம் மறந்து உபேய பாவத்தில் கண் வைக்க வேண்டும் உடையவர்
அருளினன் -என்றது கர்ம ஞான யோக ஸ்தானம் -பிரபன்னனுக்கும் அனுபவ த்துக்கும் கைங்கர்யத்துக்கும் -பக்தி வேண்டுமே –
சர்வ தர்மான் பரித்யஜ்ய -உபாய புத்தியை விட்டு -சாத்தியமாக ருசி வளர பண்ண வேண்டும் -ஸ்வயம் பிரயோஜன பக்தி —
கிருபையே உபாயம் உறுதி என்பதால் பிரபன்னர் -என்னலாம் -ஆர்த்தி மிகுதியைப் பார்த்தால் சாத்ய பக்தர் என்னலாம்-
கோபிகள் செய்வதை எல்லாம் பண்ணுகிறார் –
சாதன பக்தி ஆரம்ப விரோதிகளை போக்க பக்தன் பிரபத்தி அங்கமாக செய்து -இதுவே ஸ்ரீ கீதை யிலே சரம ஸ்லோக அர்த்தம் –
விபீஷணாதிகள் இராவணாதிகளுக்கு உபதேசிக்க அது பக்திக்கு உடலானது போலே வீடு மின் முற்றவும் -நமக்கு உபதேசித்து பக்தி வளர்ந்து பிரபத்தி
ராகவன் சரணம் கத -பல வாக்கியம் இருந்தாலும் ஒரே சரணா கதி -முன்பு எல்லாம் அறிவிப்பு –
சர்வ லோக சரண்யாய ராகவாயா சரணம் -உபதேசிக்க பக்தி வளர அது தானே பிரபத்திக்கு தூண்டு வித்து –
ராவணன் தள்ளி விட்டு அதனால் இல்லை -பிராவண்யம் வளர பிரபன்னன் ஆனான் போலே –
சாத்யம் உடன் சேர்வது பகவத் சாஷாத்காரம் –
ஞான தரிசன பிராப்தி அவஸ்தைகள் -பிரபத்தி அனுஷ்டித்தவனுக்கும் மூன்று அவஸ்தைகளும் உண்டே
கத்ய த்ரயத்தில் மூன்றையும் பிரார்த்தித்தார் -அது சாதன பக்தி இல்லை -ஸாத்ய பக்தி –
யாவதாத்மா பாவி -பக்தி வேண்டும் -பரம பக்தி -அங்கு -நிஜ சாஷாத்காரம் –
பிரத்யக்ஷ சாமானாக சாஷாத்காரம் -பாரா ஞான அவஸ்தையிலும் -ஆழ்வார் ப்ரத்யக்ஷமாகவே
-நீ போகேல் -சாஸ்திரம் -வரம்பு இல்லையே ஆழ்வார் உடைய பிரேம பக்திக்கு –
அங்கும் குண அனுபவம் -உபாசனத்திலும் குண அனுபவம் -பிராப்தி தசை போலே போக ரூபமாக இருக்குமோ எண்ணில்
ஆழ்வார் வேறு ஒன்றிலும் கண் வைக்காமல் சம்சாரம் நினைவில் இல்லாமல் உண்ணும் சோறு இத்யாதி
-பூவை பூம் –யாவையும் திருமால் திரு நாமமே என்று அன்றோ இருப்பார்
எதனால் இனி இனி என்று கதறுவதால் -பிராகிருதம் –
10-4 சாஷாத்கார நிலை -முன்பே இந்த நிலை இருந்தாலும் -அங்கு ஓர் ஓர் குணங்களை பற்றி –
இங்கு முனியே அணித்து-விசத தமமான அனுபவம் -இங்கு தானே பல அனுபவம் பூர்ணம் –
பாடீர் அவன் நாமம் வீடே பெறலாமே -சாதன பக்தி உபதேசம் -ஆளவந்தார் நிர்வாகம் படி –
ஆழ்வார் பிரபன்னர் -சாதன பக்தியை உபதேசிக்கிறார் –
அவனாலே அவனை அடைந்து பாட வேண்டும் -காலம் போக்க பிரபன்னர்களாகிய நாம் பாடி ஆடி கழிப்போம் –

———————————————————————————————–

சார்வே தவ நெறிக்குத் தாமோதரன் தாள்கள்
கார்மேக வண்ணன் கமல நயனத்தன்
நீர் வானம் மண் எரி காலாய் நின்ற நேமியான்
பேர் வானவர்கள் பிதற்றும் பெருமையனே–10-4-1-

சர்வ ஸ்மாத் பரன் -போக்ய பூதன் -பக்தி லப்யன் -சார்வு பிராப்தி தவ நெறி -ஸாத்ய பக்தி
சார்வே தவ நெறிக்குத் தாமோதரன் தாள்கள்-உபய விபூதி நாதன் -தாமோதரன் -தத் ப்ரஹ்ம கசோர பாவம்
-பயந்து கண்ணை உருட்டி -வெண்ணெய் களவிலே -1-3-கட்டுண்டு பேர் பெற்ற -ஆஸ்ரித பவ்யன்
-வனக்குடை தவ நெறி பக்தி மார்க்கத்துக்கு பிராப்யமாக இருக்கும் -பிரபத்தியில் மூட்டும்
கார்மேக வண்ணன் கமல நயனத்தன்-காள மேக ஸ்யாமளன் -பரபாக திருக் கண் அழகு –
நீர் வானம் மண் எரி காலாய் நின்ற நேமியான்-அந்த அழகு மட்டும் இல்லை
-பஞ்ச பூதம் ஸமஸ்த -சரீராத்மா நிபந்தம் சாமா நாதி கரண்யம் -அந்தராத்மா தயா நின்ற
பேர் வானவர்கள் பிதற்றும் பெருமையனே-அழகுக்கும் பிராப்திக்கும் ரக்ஷகத்வத்துக்கும் -திரு நாமங்கள் -ப்ரீதி உந்த அக்ரமமாக பிதற்றும் –

இரண்டு விபூதிகளையும் உடையவனாய் இருந்து வைத்து-அடியவர்கட்கு சுலபனாவன் உடைய
திருவடிகள் பக்தி மார்க்கத்தாலே அடையத் தக்கன –என்கிறார் –

சார்வே தவ நெறிக்குத் தாமோதரன் தாள்கள்
தாமோதரன் தாள்கள் -தவ நெறிக்கு சார்வே –
பத்துடை அடியவர்க்கு எளியவன் –1-3-1-என்றும் –
எளிவரும் இயல்வினன் -1-3-2–என்றும்
சொல்லப் பட்ட அவன் திருவடிகள் சார்வு -என்கிறார் –
சார்வு -பேறு
தவ நெறி -என்றது பக்தி மார்க்கத்தை
மேலே வணக்குடைத் தவ நெறி -1-3-5- என்றார் இறே -அதனைச் சொல்லுகிறார் –
தவ நெறி என்ற அளவில் பக்தியை சொல்லிற்றாமோ -என்னில்
சத்தம் கீர்த்தயந்தோ மாம் யதந்தஸ்ஸ த்ருடவ்ரதா-நமஸ் யந்தஸ்ஸ மாம் பக்த்யா நித்யயுக்தா உபாசதே -ஸ்ரீ கீதை -9-14-
வணக்கத்தை அங்கமாய் உடைத்தாய் இருக்கும் அன்றோ பக்தி-
ஆகையால் இவன் ஒரு வணக்கத்தைச் செய்தால்-இவன் நம்மை நோக்கி குவாலாக வருந்தினான் -என்று-
இதனை பெரிய காய கிலேசமாக நினைத்து இருக்கும்-அவன்கருத்தால் சொல்லுகிறது –
வேங்கடத்து உறைவார்க்கு –நம-வென்னலாம் கடமை அது சுமந்தார்கட்கே –
அங்கமான வணக்கத்தை இட்டு அங்கியான பக்தியைத் தவம் என்ற சொல்லால் சொல்கிறது –
அன்றிக்கே-யஸ் சர்வஞ்ஞ சர்வ வித் யஸ்ய ஞானம் அயம் தப -முண்டக உபநிஷத் -என்கிறபடியே
ஞான விசேஷமான பக்தியை தவம் என்று சொல்லிற்று ஆகவுமாம்

தாமோதரன் தாள்கள்-
உரலினோடு இணைந்து இருந்து ஏங்கிய எளிவு -என்றதனைச் சொல்லுகிறார் இங்கு-
யசோதை முதலாயினோர் கைகளிலே கட்டுண்டு தழும்பு சுமந்ததுவே திரு நாமமாக இருக்குமவன் அன்றோ –
யசோதை முதலாயினோர் கைகளிலே கட்டுண்பான் ஒருவன் ஆனபின்பு-வரத வலி த்ரய -பிரதம விபூஷணி வபூவ –
அவனை உகப்பார் அவன் காலைக் கட்டிக் கொள்ளும் இத்தனை அன்றோ –

இந்த திரு ஆபரணத்துக்கு நிகர் இல்லையே -சுலபத்துக்கு அன்றோ ஆபரணம் இது –
எப்படிப் பட்டவன் சுலபன்
கார்மேக வண்ணன் கமல நயனத்தன்-விலக்ஷணவிக்ரகம் -நீர் கொண்டு எழுந்த காள மேகம் –
பக்திக்கு கிருஷி பண்ண வேண்டாம் வந்து நின்றால் போதுமே
ருசிக்கு உத்பாதகமுமாய் –வளர்த்து பக்குவம் ஆனால் அனுபவிக்கவும் அந்த அழகே -பிராப்யம்
காதல் கடல் புரைய விளைவித்த காரமார் மேனி அன்றோ
கார் காலத்து மேகம்
கருத்த மேகம் என்னுதல்
புயல் கரு நிறத்தனன் -என்றத்தை
கமல நயனத்தன்-
அக வாயில் குண பிரகாசகம் திருக் கண்கள் காட்டும்
அனுக்ரகம் அடைய தோற்ற வாத்சல்யம் பிரகாசகம் அன்றோ திருக் கண்கள் -குற்றங்களையே குணமாக கொள்வான்
வடிவு அழகைக் கண்டு மேல் விழுகை அன்றிக்கே மேன்மையும் உண்டே -இதனாலும் மேல் விழ வேண்டும்
நீர் வானம் மண் எரி காலாய் நின்ற நேமியான்-
விக்ரக வை லக்ஷண்யத்துக்கு மேலே -ஸ்வரூப வை லக்ஷண்யம் சொல்கிறது
யாவையும் யாவரும் தானாம் அமை உடை நாரணன் -பிரகார பிரகாரி பாவம் -அத்தையே இங்கு சொல்கிறது
பிருதிவி பஞ்ச பூதங்களை -சொல்லி காரணமான தேவாதி விஷயங்களையும் நினைக்கிறது -இத்தால் லீலா விபூதி உக்தன் என்றும்
கையும் திரு ஆழியும்—சொல்லி நித்ய விபூதியையும் சொல்லி –
பேர் வானவர்கள் பிதற்றும் பெருமையனே-
பெருத்த வானவர்கள் பெருமை -இவ்வருகில் ஆக்கரான தேவர்கள் அன்றிக்கே பெரு மக்கள் -நித்ய ஸூரிகள்
பேர் திரு நாமம் -பிதற்றும்
ருசி உடையார் பிதற்றுவார்கள் அன்றோ
பிராப்யம் கை புகுந்து அவ்வருக்கு பட்டரும் பிதற்றுவார்கள் -பெருமை உடையவன் அன்றோ
அவராலே -எங்கும் உள்ளாரையும் பிதற்ற வைக்கும்
இப்படிப் பட்ட தாமோதரன் தாள்களே -சார்வே
நிச்சயம் -சங்கை இல்லை –

—————————————————————————————————-

பெருமையனே வானத்து இமையோர்க்கும் காண்டற்
கருமையனே ஆகத் தணை யாதார்க்கு என்றும்
திரு மெய்யுறைகின்ற செங்கண் மால் நாளும்
இருமை வினை கடிந்து இங்கு என்னை ஆள்கின்றானே–10-4-2-

பரத்வாதி ஹேதுவான ஸ்ரீ யா பத்தி -சீலா திசயத்தாலே அடிமை கொண்டான் -ப்ரஹ்மாதிகளுக்கும் அவ்வாறுஇக்கான பெருமை
காண்டற்கருமையனே ஆகத் தணை யாதார்க்கு -நெஞ்சில் அநுஸந்தியாமல் இருப்பார்க்கு காண அரிய
என்றும் திரு மெய்யுறைகின்ற செங்கண் மால் -நித்ய வாசம் செய்யும் -மெய்யாக மெய்யில் உறையும் –
அத்தால் நிரதிசய ஐஸ்வர்யம் ஸூ சகம் -திரு வுக்கும் திருவாகிய தேவா தெய்வத்துக்கு அரசே -நீண்ட அப் பெரியவாய கண்கள் –
நாளும்-இருமை வினை கடிந்து இங்கு என்னை ஆள்கின்றானே-புண்ய பாப கர்மங்களை போக்கி இந்த விபூதியில் நாள் தோறும் அடிமை கொள்கிறான் –

சர்வேஸ்வரனாய்-திருமகள் கேள்வனாய்-இருந்து வைத்து-என் இருவினைகளைப் போக்கி –
என்னை இங்கே அடிமை கொள்ளா நின்றான் -என்று-மேலே கூறிய சௌலப்யம்-தமக்கு பலித்த படியை-அருளிச் செய்கிறார்-

பெருமையனே வானத்து இமையோர்க்கும் –
வானத்து இமையோர்க்கும் பெருமையனே –
அமைவுடை முதல் கெடல் ஓடிவிடை அற நிலம் அதுவாம் அமைவுடை அமரர் -1-8-3-என்றதனைச் சொல்கிறது-
அல்லாதார் கீழே இருக்க -தாங்கள் மேலான லோகங்களில் இருக்கிறார்களாய்-
படைத்தல் முதலானவற்றுக்கும் தாங்களே கடவார்களாக நினைத்து தங்களைக் குவாலாக-
நினைத்து இருக்கும் பிரமன் முதலாயினார்க்கும் தன்னை அடைந்து ஸ்வரூபம் பெற வேண்டும்படியான பெருமையை உடையவன் –
அவ்வாசியே அவர்களுக்கு உள்ளது -என்பார் -வானத்து -என்கிறார் –இவ் உலக விவகாரத்தில் நம்மிலும் கனவியராய் இருப்பார்கள் –
நாம் பற்றின அளவே அன்றோ விட வேண்டுவது –அவர்கள் மூன்று உலகங்களையும் விட வேண்டுமே —

காண்டற்கருமையனே ஆகத் தணை யாதார்க்கு –
ஆகத்து அணையாதார்க்கு காண்டற்கு அருமையனே –
தானே வந்து மேல் விழா நின்றால்-விலக்குகிறவர்களுக்கு காண அரியனாய் இருக்கும் –
சம்பந்தம் இன்று தேட வேண்டா –பெற வேண்டும் என்கையும் வேண்டா என்கையும் அன்றோ உள்ளது-
அவனை பெறுவதற்கும் இழப்பதற்கும் –பிறர்களுக்கு அரிய வித்தகன் -என்றதனைச் சொல்லுகிறது –
நெற்றியைக் கொத்தி பார்த்தால் பசை காணா விடில் மீள்பவன் இல்லையே-
-என்றாவது வருவான் என்று அன்றோ நித்ய வாசம் உள்ளே கிடக்கிறான் –
என்றும் திரு மெய் யுறைகின்ற –
த்வயத்தில் நித்ய சம்பந்தத்தைச் சொல்லுகிறதே அன்றோ-மத் ப்ரத்யாயர்த்தம் –
அகலகில்லேன் இறையும் என்று அலர் மேல் மங்கை உறை மார்பன் -அன்றோ
மலர்மகள் விரும்பும் நம் அரும் பெறல் அடிகள் -என்றதனைச் சொல்லுகிறார்
–என்றும் ஒக்க பெரிய பிராட்டியார் வசிக்கின்ற திரு மேனியை உடையவன் –

செங்கண்-
அவளுடைய என்றும் உள்ள சேர்த்தியாலே நீர் பாய்ந்த-பயிர் போலே செவ்வி பெற்ற திருக் கண்களை உடையவன் –

மால் –
அப்ரமேயம் ஹி தத்தேஜ யஸ்ய ஸா ஜனகாத்மஜா-நத்வம் சமர்த்த தாம் ஹர்த்தும் ராம சாபாஸ்ரயாம் வனே -ஆரண்ய -37-18
என்றபடியே வந்த பெருமையைச் சொல்கிறது-
அரும் பெறல் அடிகள் என்றாரே மேல் -அதனைச் சொல்லுகிறார் இங்கு –

நாளும் இருமை வினை கடிந்து இங்கு என்னை ஆள்கின்றானே –
இருமை வினை கடிந்து-நாளும்-இங்கு என்னை ஆள்கின்றானே –
நல்வினை தீவினைகளைப் போக்கி –இதனை விட்டு ஒரு தேச விசேடத்தில் போனால் கொள்ளக் கடவ அடிமையை
இந்த உலகத்திலே நாள் தோறும் கொள்ளா நின்றான் –
அங்குப் போனால் குண அனுபவத்தாலே ஆத்மாவை -சத்தையை-நிர்வகிக்கும்-
இங்கு குண ஞானத்தினால் தரிப்பியா நிற்கும் –

————————————————————————————————

ஆள்கின்றான் ஆழியான் ஆரால் குறை உடையம்
மீள்கின்றதில்லை பிறவித் துயர் கடிந்தோம்
வாள் கெண்டை ஒண் கண் மடப்பின்னை தன் கேள்வன்
தாள் கண்டு கொண்டு என் தலை மேல் புனைந்தேனே–10-4-3-

ஆர்த்தி ஹரத்வம் குணம் பத்தாம் பத்தில் -ருசிக்கு தன்னையே விஷயம் ஆக்கி அருளுகிறார் –
பத்துடை அடியவர்க்கு எளியவன் திருவாய் மொழி அர்த்தமே இதிலும் அருளிச் செய்கிறார்
நப்பின்னை பிராட்டி சேர்த்தியால் நிரதிசய அனுபாவ்யன் -கிருஷ்ணன் -திருவடிகளை அனுபவிக்கப் பெற்றேன்
ஆள்கின்றான் ஆழியான் ஆரால் குறை உடையம்-ரக்ஷகன் அவன் -விரோதிகள் மறுவல் இடாதே
கை கழலா நேமியான் நம் மேல் வினை கடிவான் –
கையும் திரு ஆழியுமாக விரோதிகளை –
மீள்கின்றதில்லை பிறவித் துயர் கடிந்தோம்-ஜென்ம பிரயுக்த -வாசனை ருசி கர்மம் இத்யாதிகளை
-கடிந்தோம் என்று சொல்லும் படி -சம்பந்தம் -நம்மாலும் பிறராலும் குறை உடையோம் அல்லோம்
-உன்னால் அல்லால் யாவராலும் ஒன்றும் குறை வேண்டேன் -ரக்ஷணம் -குறை
வாள் கெண்டை ஒண் கண் மடப்பின்னை தன் கேள்வன்-கூர்மை நெடுமை -வாள்-த்ருஷ்டாந்தம்
-குளிர்த்தி மிளிர்த்தி கெண்டை மீன் -த்ருஷ்டாந்தம் -இவை போலி யாம் படி வி லக்ஷணமான ஒண் -கண்கள்
மடப்பம் ஆத்ம குணங்களால் பூர்ணம் அபிமத நாயகன்
தாள் கண்டு கொண்டு என் தலை மேல் புனைந்தேனே-பூஷணமாக அணிந்து கொண்டேன் -அபரோக்ஷித்து இது காறும் கேட்டே இருந்தேன் –
த்ரயீ வேதங்களால் – இப்படி இல்லை என்றே சொல்லும் நேதி நேதி-எம் ப்ரோஷம் –
-கட் கிலி- கண்ணுக்கு நேராக அப்ரோக்ஷித்து சேவை -தலை மேலே தரிக்கப் பெற்றேன்

மறுவல் இடாதபடி-பிறவிப் பிணியைப் போக்கி-நப்பின்னைப் பிராட்டிக்கு கேள்வன் ஆனவனுடைய
திருவடிகளை தலைக்கு அணியாகப் பெற்றேன் –என்கிறார்-

ஆள்கின்றான் ஆழியான் –
ஆசிலே வைத்த கையும் -தானுமாய்-பிறவிப் பிணியைப் போக்கி-அடிமை கொள்ளா நின்றான் -என்னுதல் –
அன்றிக்கே-வகுத்த ஈஸ்வரன் அடிமை கொள்ளா நின்றான் -என்னுதல் –ஸர்வேச்வரத்வ ஸூ சகம் -ஆழியான் —
பின்னையும் -சதநாந்தரம்-செய்த பின்னையும் – அவன் கை பார்த்து இருக்கும் வேண்டும் படி-
அறிவு இல்லாத கர்மங்களின் கூட்டங்களை -கர்மாதி உபாயாந்தரங்கள் -பூண் கட்டா நிற்பர் சிலர்-
கூர் அம்பன் அல்லால் குறை-மற்று இலை துணை -நெஞ்சே -குறை -ரக்ஷணம் -நான் முகன் திருவந்தாதி -8-என்ற அம்பின் கூர்மையையும்-
சுடர் வட்ட வாய் நுதி நேமியீர்-என்று திரு ஆழியில் கூர்மையையும் கொண்டு பெற இருப்பர் சிலர் –
ஆற்றல் இல்லாத தன்னாலே செய்யப் பட்ட கர்மங்களின் கூட்டத்தைப் பற்றி பற்றிப் பெற இருப்பர் சிலர்-
என்றும் உள்ள ஸ்வரூபத்தை உடைய சர்வஞ்ஞானான பராத்பரனைப் பற்றி பெற இருப்பர் சிலர் –
கர்மங்களின் கூட்டத்தை நெகிழச் சொல்லி-கெடுவாய் என்னை அன்றோ பற்ற அடுப்பது -என்றான் அன்றோ அவன் சரம ஸ்லோகத்தில் –
சாஸ்திர விஹித-சாதனாந்தரங்கள் -கார்ய சித்தியில் ஈஸ்வர அபேக்ஷையும் -ஸ்வரூப சித்தியில் சேதன அபேக்ஷையும் –
இவற்றை விட்டு அவனைப் பற்ற சரம ஸ்லோகம் அருளி

ஆரால் குறை உடையம் –
என்னாலே இழக்க வேண்டுதல் -இல்லை யாதானும் பற்றி நீங்கும் விரதத்தை நல் வீடு செய்கையாலே-
என்னால் இழக்க வேண்டுவது இல்லை -என்றபடி –
யாதானும் பற்றி நீங்கும் விரதத்தை -அத்தையே பச்சையாகக் கொண்டு – வீடு செய்வதால் -என்னால் இழக்க வேண்டுவது இல்லை
எல்லாம் அவனே -ப்ரஹ்மாத்மகம் இல்லாத வஸ்து இல்லையே -ஆகாசாத் பதிதம் தோயத -சர்வ தேவதா நமஸ்காரம் கேசவன் கச்சதி –
ஆராயக் கூடிய யமன் முதலாயினார்க்கும் வந்து கிட்டலாதல் –
அவன் தன் அளவும் சென்றால் பின்னையும் ஒன்றைப்பார்த்து இருத்தல் செய்ய வெண்டும்படியாய்
இருப்பது ஒன்றனையோ நான் பற்றிற்று –கிருபையை பார்த்து இருத்தல் -பக்திக்கு பலப் பிரதானம் அவனே
ஆரால் -என்கிறார் காணும்-என்றும் ஒரு சேதனனாலே பேறு-என்று இருக்குமவர் ஆகையாலே
–எத்தால் -என்னாமல்-அசேதனம் -கர்மாதி உபாயாந்தரங்கள் கூடாதே –

மீள்கின்றதில்லை –
இனி மறுவல் இடுகிறது இல்லை —

பிறவித் துயர் கடிந்தோம் –
பிறவித் துன்பத்தினை ஓட்டினோம் -என்றது –பரம பதத்திலே புகச் செய்தேயும்- ருசி முன்னாக பேறு இல்லாமையாலே-
கடலில் புக்க துரும்பு போலே மீளப்போந்தார்களே அன்றோ-வைதிகனுடைய பிள்ளைகள் –
மயர்வற மதிநலம் அருளினன் -என்று ருசி முன்னாக – அவன் தரப் பெற இருக்கிற நமக்கு-மீண்டு வருதல் என்பது ஓன்று இல்லை என்றபடி –
தாளால் சகம் கொண்ட தார் அரங்கா பண்டு சாந்திபன் சொல்
கேளா கடல் புக்க சேயினை மீட்டதும் கேதமுடன்
மாளாப் பதம்புக்க மைந்தரை மீட்டதும் மாறு அலவே
மீளாப்பதம் புக்க பாலரை நீ அன்று மீட்டதற்கே -திருவரங்கத்து மாலை -72
கடிந்தோம் -என்கிறார் காணும் -இறந்த காலத்தில் திரு மேனி உடன் இருக்கச் செய்தேயும் –
அவன் செய்வானாக ஏறிட்டுக் கொண்ட கார்யத்துக்கு-நிலையாகப் பெற்றேன் -என்ன வேண்டும்படி இருக்கும் அன்றோ –
ஸ்தித அஸ்மி கத சந்தேக கரிஷ்யே வசனம்தவ -ஸ்ரீ கீதை -18-73-நஷ்டோகோ மோஹ – பிரசாததத்தால் இந்த நிலை பெற்றேன் என்றான் –

வாள் கெண்டை ஒண் கண் மடப்பின்னை தன் கேள்வன் –
அவனுடைய ஸ்வா தந்த்ர்யம் தலை எடுத்ததாகில்-அடு குவளம் தடைபடும் போல் காணும்-
அடுகு -என்று பெட்டி மேல் பெட்டியாய்-வளம் -என்று இனிய பொருளாய்-போனகப் பெட்டி-
அடு குவளம்தடைப் படுதல் -நப்பின்னை பிராட்டி கடாஷம் பெறாமை-
இனி என்னால் தான் விடப் போமோ-அவனால் தான் விடப் போமோ-
என்னுடைய பாரதந்த்ர்யம் போலே -அடியாருக்கு பரதந்த்ரப் பட்டு இருக்கும் அவனுடைய-தன்மைக்கும் ஏதேனும் கண் அழிவு உண்டோ-
அவன் ஸ்வா தந்த்ர்யம் தலை எடுத்ததாகில் தன் ஊணை இழக்கிறான்-
மண நோக்கம் உண்டவன் அன்றோ -பெரிய திருமொழி -8-10-1-அவன்-ஒளியை உடைத்தான கெண்டை போலே இளமையாய்-
வைத்த கண் வாங்காதே-கண்டு கொண்டு இருக்க வேண்டும் படியான அழகிய கண்களை உடையளாய்-
ஆத்ம குணங்களை உடையளான நப்பின்னை பிராட்டிக்கு கேள்வன் –

தாள் கண்டு கொண்டு –
காட்சிக்கு காரணம் சொல்லிற்றோ அன்றோ –

என் தலை மேல் புனைந்தேனே –
துயர் அறு சுடர் அடி தொழுது எழு -1-1-1-என்றும்-
பாத பங்கயமே தலைக்கு அணியாய் -92-2-என்றும்-
கோலமாம் என் சென்னிக்கு -4-3-6-என்றும்-சொல்லுகிறபடியே-
மயிர் கழுவிப் பூச்சூட இருப்பாரைப் போலே இருக்கிற இனிமை சொல்லுகிறது –
நின் செம் மா பாத பற்புத் தலை சேர்த்து -2-9-1-என்று வேண்டிக் கொண்ட அதனை-தலையாகப் பெற்று கிருதகிருத்யன் ஆனேன்
ஸ்ரேஷ்டமாக தலை மேல் பெற்று –

——————————————————————————————

தலை மேல் புனைந்தேன் சரணங்கள் ஆலின்
இலைமேல் துயின்றான் இமையோர் வணங்க
மலைமேல் தான் நின்று என் மனத்துள் இருந்தானை
நிலை பேர்க்கல் ஆகாமை நிச்சித்து இருந்தேனே–10-4-4-

ஆஸ்ரித ரக்ஷணம் ஸ்திரம் -நெஞ்சில் அமர்ந்து போகான் –
தலை மேல் புனைந்தேன் சரணங்கள் ஆலின்-திருவடிகளை தலை மேல்
இலைமேல் துயின்றான் இமையோர் வணங்க-அக்டி கட நா சமர்த்தன் -ரக்ஷகன் -கிடந்த திருக் கோலம் -ஒரே மார்க்கண்டேயர்
-நித்ய ஸூ ரிகள் தொடர்ந்து வந்து வணங்க -நின்ற திருக் கோலம் -நிறைய சேவார்த்தி வந்து சேவிக்கும் படி
மலைமேல் தான் நின்று என் மனத்துள் இருந்தானை-திரு வேங்கடத்தில் -நித்ய வாசம் செய்து அருளி -ஸ்வயம் பிரயோஜனமாக
-நெஞ்சுக்குள் பிரதிஷ்டித்தானாக -இருந்த திருக் கோலம் மூன்றும் உள்ளுவார் உள்ளத்து உளன் கண்டாய் நெல் நெஞ்சே -மூன்றாவது நிலை
நிலை பேர்க்கல் ஆகாமை நிச்சித்து இருந்தேனே-கதவு அடைத்து தள்ளினாலும் போக மாட்டானே –
இருக்கும் அவனை போனான் என்று அழுத்த ஆழ்வார் -இப்படி அன்றோ ஆச்வாஸப் படுத்தி மாற்றி –
உறுதி குலைக்க முடியாதே -நிச்சயித்து -அதனால் திருப்தியாக இருந்தேன் -கிருதக்ருத்யன் ஆனேன் –

என் மனத்தில் இருக்கிற சர்வேஸ்வரனை-ஒருவராலும் பிரிக்க ஒண்ணாது என்று-
அறுதி இட்டு அதனாலே-கிருதகிருத்யனாய் இருந்தேன்-என்கிறார் –

தலை மேல் புனைந்தேன் சரணங்கள் –
அமரர் சென்னிப் பூச் சூடப் பெற்றேன்-
வேண்டிக் கோடலே அன்றி அத் திருவடிகளை என் தலை மேலே வைத்துக் கொள்ளப் பெற்றேன் –

இவர் இப் பேறு பெருகைக்கு அவன் முயற்சி பண்ணின படி சொல்கிறது மேல்-
அவன் வண் தடத்தின் உள் கிடந்து-பெரிய திருமடல் -14-தவம் பண்ணிற்று-வண் தடம் -ஏகார்ணவம்-
கடலில் கிடந்து -கல் மேல் நின்று -உள்ளில் நின்று கோர மா தவம் செய்தனன் கொல்- –
ஆலின் இலைமேல் துயின்றான் –
தன்னைக் கொண்டு கார்யம் உடையார் சிலரைக் கண்டிலன் –
எல்லார்க்கும் ஆராய்ச்சி படும் படியான செயலைச் செய்வோம் -என்று பார்த்தான் –வேண்டா என்பாரைக் கண்டது இல்லை –

இமையோர் வணங்க மலைமேல் தான் நின்று –
அது பொறுத்தவாறே நித்ய சூரிகளும் தானுமாக வந்து திருமலையிலே நின்றான் –

என் மனத்துள் இருந்தானை –
அதுவும் பொறுத்தவாறே -இவர் உடைய மனத்திலே வந்து புகுந்தான் –இங்கு விலக்குவார் இல்லாமையாலே-
நிலை இயல் பொருள் போன்று இருந்தான் –
பொருப்பிடையே நின்றும் புனல் குளித்தும்-மூன்றாம் திருவந்தாதி -76-காணும் இவர் நெஞ்சிலே புகுந்து இருந்தது
பனிக் கடலில் பள்ளி கோளை பழக விட்டு ஓடி வந்து-இவருடைய மனக் கடலில் வாழப் புக்கான் -பெரியாழ்வார் திருமொழி -5-4-9-

இப்படி இருந்தவனை –
நிலை பேர்க்கல் ஆகாமை –
இவன் போகைக்கு உறுப்பாக என்னால் ஆவன எல்லாம் செய்தேன்-அதற்கும் கேட்ப்பானாய் இருந்திலன் –

நிச்சித்து இருந்தேனே –
அச்சம் அடைகிறான் இல்லை -என்கிறபடியே இருந்தேன் –அவன் படியை நினைந்தால் இவன் அச்சம் அற்றவனாய் இருக்கத் தட்டில்லை அன்றோ-
ஆநந்தம் ப்ரஹ்மணோ வித்வான் நபிபேதி குதஸ்சன இதி -தைத்ரியம் -9-1-
தன் சோகம் மறு நனையும்படியான ஆனந்தம் இவன் பக்கலில் உண்டு என்று அறிந்தால்-பின்னை இவன் சோகம் போகைக்கு குறை இல்லை அன்றோ –
குதஸ்சன –
பின்னர் புத்தி பூர்வகமாக பண்ணின பாபத்துக்கும் அஞ்ச வேண்டா-
ஸஹிஷ்ணு -தேஷாம் ஆபி முக்யாத்-பராக் உத்தர சஞ்சித சகல கரணை ஸர்வதா -விதி நிஷேத -சாசன அதி லங்கன
சித்தி ஸூ அவஜஞ்ஞா நிந்தா தீநாம் சர்வ சகேன விஷயாவகாஞ்ச அபராத்தானாம் ஸஹிஷ்ணு பொறுத்து விடுகிறான் –

———————————————————————————————

நிச்சித்து இருந்தேன் என் நெஞ்சம் கழியாமை
கைச் சக்கரத்து அண்ணல் கள்வம் பெரிது உடையவன்
மெச்சப் படான் பிறர்க்கு மெய் போலும் பொய் வல்லன்
நச்சப் படும் நமக்கு நாகத்து அணையானே–10-4-5-

அவன் சொல்லிக் கொடுக்க அன்றோ இவர் மெச்சுகிறார் -அனாசரிதற்கு துர்லபம்
நிச்சித்து இருந்தேன் என் நெஞ்சம் கழியாமை-அறுதி இட்டு இருந்தேன்
கைச் சக்கரத்து அண்ணல் கள்வம் பெரிது உடையவன்-பரம போக்யம் -ரக்ஷகம் -திரு ஆழி-அசாதாரண ஸ்வாமி -விசேஷ ஸ்வாமி
-நெஞ்சில் இருக்கச் செய்தெ நான் அறியாத படி தான் அறிந்து பேசி ருசி வளர்த்து பாட வைத்து -மறைத்து -நாத முனிகளுக்கு வழங்கி அனைத்துக்கும் திட்டம் போட்டு பாரித்து -பவிஷ்ய கார விக்ரகம் கொடுத்து -நாம், அறிந்து கொண்டாடும் படி பாட வைத்து
மெச்சப் படான் பிறர்க்கு மெய் போலும் பொய் வல்லன்-பிறர்க்கு இல்லை -ஏதோ இருப்பான் மற்றவர்கள் உள்ளத்தில்
-ஆஸ்ரிதற்கு மெய் அனாசரிதற்கு பொய்-செய்ய வல்லவன்
நச்சப் படும் நமக்கு நாகத்து அணையானே-ஆஸ்ரித சம்ச்லேஷ பூதன் -நமக்கு பரம பிராப்யமாக கொள்ளுவோம் –

அவன் என் திறத்தில் செய்ய நினைக்கிறவை-ஒருவருக்கும் அறிய நிலம் அன்று-என்கிறார்

நிச்சித்து இருந்தேன் என் நெஞ்சம் கழியாமை –
என் நெஞ்சம் கழியாமை -நிச்சித்து இருந்தேன்-
நீரிலே கிடந்தும்-மலை உச்சியிலே நின்றும்-தன் பேறாக தவம் செய்து வந்து-என் நெஞ்சிலே இருக்கையாலே-
இனி ஒரு காலும் விட்டுப் போகான் என்று நிச்சயித்து இருந்தேன் –

கைச் சக்கரத்து அண்ணல் –
கையிலே திரு ஆழியை உடைய சர்வேஸ்வரன்-தன்னைப் பற்றினவர்களை ஒரு காலும் கை விடான் –
எப்போதும் கை கழலா நேமியான் -பெரிய திருவந்தாதி -87-என்னக் கடவது அன்றோ –

கள்வம் பெரிது உடையவன் –
மனத்தினைக் கை விடாமையே அன்றிக்கே-இங்கே இருந்து நாம் அறியாது இருக்க-
தான் அறிந்ததாகக் கொண்டு அவ்வருகே-குவாலைப் பாரியா நின்றான் -என்றது-
பரம பதத்து ஏறக் கொடு போக ஒருப்படுவது-அமானவனை இடுவித்து தீண்ட நினைப்பது-
மதி முக மடந்தையரை வரக் காட்டி எதிர் கொள்ளப் பார்ப்பதாய்-குவாலைப் பாரியா நின்றான் -என்றபடி –

இது தான் எல்லார்க்கும் பொதுவாகில் செய்வது என்-என்று அஞ்ச வேண்டா
மெச்சப் படான் பிறர்க்கு –
பிறருக்கு மெச்சப் படான் –
நான் தன் குணங்களைப் பேசிப் புகழ்வது போலே-பிறர் தன் குணங்களைப் பேசிப் புகழலாம் படி இரான் –
அவர்களுக்கு அடைய முடியாதவனாய் இருப்பான்-

மெய் போலும் பொய் வல்லன் –
அர்ஜுனன் முதலாயினோர் பக்கல் இருக்குமாறு போலேயோ-துரியோதனன் முதலாயினோர்கள் பக்கலிலும் இருப்பது –
கார்யத்தில் வந்தால் மெய் செய்வாரைப் போலே-பொய் செய்து தலைக் கட்டுவான் –

இது தான் நம் அளவிலும் ஏறின செய்வது என் -என்று அஞ்ச வேண்டா-
நச்சப் படும் நமக்கு –
நமக்கு நச்சப் படும்-உகவாதார் பக்கல் செய்யுமவற்றை நம் பக்கல் செய்யான்-

அதற்கு நம்பிக்கை என் -என்ன
நாகத்து அணையானே –
நம்மோடு வேறு பட்டவர்கள் பக்கல் செய்வது கொண்டு-நமக்கு கார்யம் என்-
நம்மோடு ஒத்தவர்கள் பக்கல் செய்தது அன்றோ நமக்கு எடுத்துக் காட்டு-அநந்யார்ஹத்வம் -சஜாதீயம் –
நம்முடைய பேற்றுக்கு அடியுமாய்-நம்மோடு ஒத்தவர்களும் ஆனாரோடு செய்யும்படி இது அன்றோ –

——————————————————————————————-

நாகத்து அணையானை நாள்தோறும் ஞானத்தால்
ஆகத்து அணைப்பார்க்கு அருள் செய்யும் அம்மானை
மாகத்து இளம் மதியம் சேரும் சடையானைப்
பாகத்து வைத்தான் தன் பாதம் பணிந்தேனே-10-4-6-

நித்ய ஆஸ்ரிதர் -முமுஷுக்கள் -பிரயோஜ நாந்த பரர்கள் -மூவருக்கும் ஸுசீல்யம் -வாங்கப் பெற்றேன்
நாகத்து அணையானை -நித்ய கைங்கர்யம்
நாள்தோறும் ஞானத்தால்-சர்வ காலமும் மதி நலத்தால் பக்தி ரூபா பண்ண ஞானம்
ஆகத்து அணைப்பார்க்கு அருள் செய்யும் அம்மானை-முமுஷுக்களுக்கு நிரதிசய போக்யன் -உபகாரகன்
மாகத்து இளம் மதியம் சேரும் சடையானைப்-பாகத்து வைத்தான்-பெரிய ஆகாசம் -சந்திரன் -தலையில் கொண்ட
-சந்த்ர சேகரன் -போக்த்ருத்வ உபாஸகத்வம் -ருத்ரன் -சடை சாதக வேஷம் -திரு மேனியில் வைத்த ஸூ சீலன்
தன் பாதம் பணிந்தேனே-திருவடிகளை பணிய பெற்றேன் -பாகத்து வைத்தான் தன் பாதம் -பாட பேதம்

இன்று வந்து பற்றுமவரையும்-எப்பொழுதும் தன்னைப் பற்றி நிற்கும்-
அவர்களைப் போலே அங்கீகரிக்கும் அவன்-திருவடிகளிலே செருக்கு அற்றவனாய் விழப் பெற்றேன்-என்கிறார்

நாகத்து அணையானை –
உகந்தாரை படுக்கையாக-கொள்ளுமவன் ஆயிற்று-
திருமேனி முழுவதும் ஆஸ்ரிதற்கு கொடுத்து இதிலும் மெய்யன் -அவர்களுக்கு ஏக தேசம் -பொய்யன் –

நாள்தோறும் ஞானத்தால் ஆகத்து அணைப்பார்க்கு அருள் செய்யும் அம்மானை –
ஞானத்தால் ஆகத்து அணைப்பார்க்கு-நாள் தோறும் அருள் செய்யுமவன் ஆயிற்று-
ஞானம் -பக்தி-
இவனால் எப்போதும் நினைக்கப் போகாதே-
அக்குறை தீர-ஒரே தன்மையான தான் நாள் தோறும் அருள் செய்யும் ஆயிற்று-
நாகத்து அணையானை – ஞானத்தால் ஆகத்து அணைப்பார்க்கு –நாள்தோறும்-அருள் செய்யும் அம்மானை –

மாகத்து இளம் மதியம் சேரும் சடையானைப் பாகத்து வைத்தான் –
சுகத்தை அனுபவிப்பதில் முதன்மை பெற்றவன் என்று தோற்றும்படி-
சந்த்ரனை சூடித் தவ வேடத்திற்கு அறிகுறியான-சடையையும் உடையவனான சிவனுக்கு-திரு மேனியில் ஒரு பக்கத்தில் இடம் கொடுத்தவன் –

தன் பாதம் பணிந்தேனே –
அவனுடைய திருவடிகளை அடைந்தேன் –இனி எனக்கு ஒரு குறை உண்டோ –

———————————————————————————

பணி நெஞ்சே நாளும் பரம பரம்பரனை
பிணி ஒன்றும் சாரா பிறவி கெடுத்து ஆளும்
மணி நின்ற சோதி மது சூதன் என் அம்மான்
அணி நின்ற செம்பொன் அடல் ஆழியானே–10-4-7-

நிரதிசய போக்யமான விக்ரகம் உடையவன் -விரோதிகளை போக்கி -அடிமை கொள்ளுபவன் -சர்வாதிகன் -அனுபவிப்பாய் நெஞ்சே
பணி நெஞ்சே நாளும் பரம பரம்பரனை-பராத்பரனை ப்ரஹ்மாதிகளுக்கும் பரன் நெஞ்சே நித்தியமாக பணிந்து அனுபவிக்கப் பார்
பிணி ஒன்றும் சாரா பிறவி கெடுத்து ஆளும் -ஜென்மம் போக்கி -சம்சார கிலேசம் கிட்டாமல்
மணி நின்ற சோதி மது சூதன் என் அம்மான்-நீல ரத்னம் நிறத்தில் -தேஜஸ் -மட்டும் எடுத்து கல்லாக்கி
-மதுவை நிரசித்தால் போலே அனுபவ விரோதிகளை போக்கி -அழகை அனுபவித்த ஸ்வாமி
அணி நின்ற செம்பொன் அடல் ஆழியானே-தனக்குத் தானே ஆபரணம் -ஆஸ்ரித விரோதி நிரசன அர்த்தமாக -உத்யோகம் உடையவன் –

நம் தடைகளை எல்லாம் தானேபோக்கி-அடிமை கொள்ளுமவனை-
நாள்தோறும் அனுபவி -என்று-தன் திரு உள்ளத்தை நோக்கி-அருளிச் செய்கிறார்

பணி நெஞ்சே நாளும் –
நெஞ்சே நாளும் பணி-
நாள் தோறும் அனுபவிக்கப் பார்-நல்ல வாய்ப்பாய் இருந்தது -அவனே மேல் விழுகையாலே-

பரம பரம்பரனை –
இந்த்ரன் முதலாயினர்கட்கும் முதல்வரான-பிரமன் முதலாயினர்கட்கும் முதல்வரான-நித்ய சூரிகளுக்கும் தலைவன் –சர்வேஸ்வரஸ்வரன் –

பிணி ஒன்றும் சாரா –
துன்பங்கள் ஒன்றும் நம்மைத் தீண்டாது –

பிறவி கெடுத்து ஆளும்-
அந்த துன்பங்களுக்கு அடியான பிறவியை-அடி வேரோடு போக்கி-
நம்மை நித்ய கைங்கர்யம் கொள்ளுமவன் –

மணி நின்ற சோதி –
பிறவியை உண்டாக்கினாலும்-விடும்படியாகவோ வடிவின் அழகு இருக்கிற படி-
நீல மணியின் ஒளியை வடிவாக வகுத்தால் போலே-இருக்கிற வடிவை உடையவன் –

மது சூதன் –
அவ் வடிவு அழகினை அனுபவிப்பார்க்கு-வரும் தடைகளை-
மதுவைப் போக்கினால் போல் தள்ளிக் கொடுக்குமவன் –

என் அம்மான் –
இப்படி என் துன்பங்கள் எல்லாம் போக்கி முகம் தந்தவன் –

அணி நின்ற செம்பொன் அடல் ஆழியானே –
அனுபவிப்பார்க்கு விரோதிகளையும் போக்கி-திருக் கைக்குத் தானே ஆபரணமாய்-
அனுபவிப்பார்க்கு விரும்பத் தக்கதான-வடிவை உடைய திரு ஆழியைக் கையிலே உடையவன் -என்றது –
அனுபவத்துக்கும் தானேயாய்-விரோதிகளை அழிப்பதற்கும்-தானே யான கருவியை உடையவன் -என்றபடி –

——————————————————————————————————-

ஆழியான் ஆழி யமரர்க்கும் அப்பாலான்
ஊழியான் ஊழி படைத்தான் நிரை மேய்த்தான்
பாழி யம் தோளால் வரை எடுத்தான் பாதங்கள்
வாழி என் நெஞ்சே மறவாது வாழ் கண்டாய்–10-4-8-

சர்வாதிகன் -சர்வ பிரகார ரக்ஷகன் -திருவடிகளை விஸ்மரியாமல் -மறக்காமல் நினைக்க வேண்டுமே -இதுவே வாழ்வு
ஆழியான் ஆழி யமரர்க்கும் அப்பாலான்-ரக்ஷகம் பரிகரம் -ஆழி கடல் கம்பீர ஸ்வ பாவம் உள்ள நித்ய ஸூ ரிகளுக்கும் அவ்வருகே மேன்மை உடையவன்
கடல் போன்ற ஸ்வ பாவன் என்றுமாம் ஆழியான் –
ஊழியான் ஊழி படைத்தான் நிரை மேய்த்தான்-சம்ஹரிக்கும் காலத்தில் சதேவ ஏகம்-
காலத்தால் உப லஷிதமான சகல பதார்த்தங்கள் படைத்து ரஷித்து கோபாலன்
பாழி யம் தோளால் வரை எடுத்தான் பாதங்கள்-போக்யமான தோள்கள் கொண்டு குன்றம் எடுத்தவன் உடைய -திருவடிகளை
வாழி என் நெஞ்சே மறவாது வாழ் கண்டாய்-மறவாமல் -அத்திரு அவனைப் பற்றும் இத்திரு இருவரைப் பற்றும்
வாழி -மங்களா சாசனம் இந்த வாழ்வு நித்தியமாக இருக்கட்டும் -வாழ்த்துதல் பிரார்த்தனை என்றுமாம்

அவனை அனுபவிப்பாய் என்றவாறே-உகந்த நெஞ்சினைக் கொண்டாடி-
அவனை இடைவிடாதே அனுபவி-என்கிறார்

ஆழியான் –
பரத்வ சின்னமான திரு ஆழியைக் கையிலே-உடையவன் –

ஆழி யமரர்க்கும் அப்பாலான் –
அத் திரு வாழி ஆழ்வானைப் போன்று-பெருமிதத்தை உடைய நித்ய சூரிகளுடைய
ஸ்வரூபம் ஸ்திதி-முதலானவைகள் தன் அதீனமாய் இருக்குமவன் –

ஊழியான் –
நித்ய சூரிகளும் தானுமாய் பரம பதத்தில்-பேர் ஒலக்கமாய் இருப்பவன் –
இங்கு உண்டான கார்யப் பொருள்களின் கூட்டம் அடங்கலும்-அழிந்து-
காலம் மாத்ரம்இருக்கும் காலத்திலேயே தான் வந்து தோற்றுமவன் –

ஊழி படைத்தான் –
காலத்தாலே அழிக்கப் பட்ட எல்லா பொருள்களையும்-பகுஸ்யாம் -சங்கல்பத்தாலே உண்டாக்கினவன் –

நிரை மேய்த்தான் –
இப்படி எல்லா பொருள்களையும் தான் படைத்து –தன்னை வேறு சிலர் படைத்தார்கள் -என்னலாம்படி-
வந்து அவதரித்து பசுக்களைகாப்பவன் -என்றது –
தங்களை காத்துக் கொள்வதில் சம்பந்தம் இன்றிக்கே-அவன் பண்ணும் பாதுகாவலை விலக்காத பசுக்களைக்-காத்தவன் -என்றவாறு –

பாழி யம் தோளால் வரை எடுத்தான் –
இவன் இவற்றை இப்படி நோக்கா நிற்க –
இந்த்ரன் பசியின் கொடுமையால் இவை நோவு படும் படியாக-கல் மழையினைப் பெய்விக்க-அதனை மலையை எடுத்து நோக்குமவன்-
பாழி -வலி-புறம்பு எங்கும் மழையினால் நோவு படா நிற்க-இவன் தோள் நிழலிலே ஒதுங்கினவர்களுக்கு-
மதிலுக்கு உள்ளே இருப்பாரைப் போலே-அச்சம் கெட்டு இருக்கலாம் படியான-வலியைச் சொல்கிறது -பாழி யம் தோள் -என்று-
அன்றிக்கே-பாழி -இடம் உடைமை ஆகலுமாம்-என்றது –ஐந்து லஷம் குடியில் உள்ளாறும் இவன் தோள்-நிழலிலே

ஒதுங்கினாலும் திரு ஆய்ப்பாடி அளவன்றிக்கே-இன்னமும் பத்து திரு ஆய்ப்பாடிக்கு இடம்-போரும் என்னும் படியான-
காக்கும் தன்மையின் துடிப்பு இருக்கும்படியைச் சொல்கிறது-என்றபடி-

பாஹூச் சாயம் அவஷ்டப்தோ யஸ்ய லோகோ மகாத்மான-அபக்ருஷ்ய ஆஸ்ரமபதான் ம்ருக ரூபேண ராகவம் -சுந்தர -14-31-
ஒதுங்கினவர்கள் குறைய நிற்க -நிழலே விஞ்சி இருக்கும் என்றவாறு-
அம் தோள் -அழகிய தோள்-
திண் தோள் மணி வண்ணா உன் சேவடி செவ்வி திருக் காப்பு -என்று-
மங்களா சாசனம் செய்யும்படி யாயிற்று தோள் அழகு இருப்பது –சுந்தரத் தோள் -நாச்சியார் திருமொழி -9-1- அன்றோ –

பாதங்கள் –
கோவர்த்தன கிரியை எடுத்து துன்பத்தினை-போக்கினவனுடைய திருவடிகளை –
வாழி –
மேலே சொல்லப் புகுகிற அர்த்தத்தை நினைப்பதற்காக-நடுவே மங்களா சாசனம் செய்கிறார்-மனத்தினை –
யாம் ஒஷதீம் இவ ஆயுஷ்மன் அந்வேஷசி மகா வனே – ஆரண்யம் -67-15-
சீதையை அருமருந்து போலே பெரும்காட்டில் தேடி வருகிற-நீங்கள் நீண்ட ஆயுளைப் பெறுவீர்களாக –என்னுமாறு போலே
உனக்கு இந்த நினைவு மாறாதே சென்றிடுக -என்கிறார் –
பத்ரம் தே -ஸ்ரீ ஜனகர் போலே –
ராவணனால் பிராட்டியும் என் பிராணனும் களவாடப் பட்டன -பெரிய கார்யம் சொல்லப் போவதற்கு முன்பு மங்களா சாசனம்
-இங்கும் மறவாது வாழ் கண்டாய் சொல்வதற்கு முன்பு வாழ் நெஞ்சே என்கிறார் –

என் நெஞ்சே –
புறம்பு எங்கும் ஆத்மாவுக்கு உரிமைப் பட்டுள்ள மனமானது-தாம் சுமை எடுத்தா நிற்க-
என் வழியிலே போந்து முறையிலே நிற்கிற மனமே -என்றது –
ஆத்மாவின் உறுப்புகளில் சேர்ந்ததான மனம் தானே பிறவிக்கு காரணமாய்-நின்றதே அன்றோ புறம்பு உள்ளார்க்கு –
அங்கன் அன்றிக்கே -என் வழியே போந்து -எனக்கு மோஷத்துக்கு காரணமான மனமே -என்றபடி –

மறவாது –
கை புகுந்தது என்னா-மற்றை விஷயங்களிலே செய்வுற்றைச் செய்யாதே காண்-

வாழ் கண்டாய் –
உன்னுடைய வாழ்ச்சிக்கு நான் கால் பிடிக்க வேண்டுகிறது என் –
பால் குடிக்க கால் பிடிக்கிறேனோ அன்றோ –

மறவாது வாழ் கண்டாய் என்கை யன்றோ உள்ளது –
மேலே கூறிய விசேஷணங்களுக்கு பயன் என் -என்னில்-
புறம்பு போய் மணலை முக்க ஒண்ணாதே-பாது காக்க வல்லானைப் பற்ற வேண்டுமே-
பாது காப்பதற்கு வேண்டிய சாதனங்களை உடையவன் பாது காப்பவனாக வேண்டுமே-
அநந்ய பிரயோஜனர்கள் ஸ்வரூபம் ஸ்திதி அனைத்தைக்கும் நிர்வாஹகன் ஆனவன்-பாது காக்குமவனாக வேண்டும் –
ஒருக்கால் உளனாவது இலனாவது ஆகா நிற்கிறவனுக்கு-என்றும் உளனானவன் பாதுகாக்க வேண்டுமே-
இவை இல்லாத அன்று உண்டாக்கினவன் பாதுகாக்குமவனாக வேண்டும்-
உண்டான அன்று பாது காப்பவன் ஆகைக்கு-தம்மை பாது காப்பதில் குறைய நின்றனவற்றையும் நோக்குமவன்-பாது காப்பவனாக வேண்டும்-
இருந்தபடியாமாகில் மறந்து காண் -உன்னாலே மறக்கப் போகாதே –

————————————————————————————————-

கண்டேன் கமல மலர்ப்பாதம் காண்டலுமே
விண்டே ஒழிந்த வினை யாயின வெல்லாம்
தொண்டே செய்து என்றும் தொழுது வழி ஒழுக
பண்டே பரமன் பணித்த பணி வகையே–10-4-9-

உயிரான பாசுரம் -சரம ஸ்லோகம் படி இதனாலே பிரபத்தி சாதன பக்தி ஸாத்ய பக்தி மூன்று நிர்வாகங்கள் பார்த்தோம் –
தத்வ யாதாம்யாம் -ஆழ்ந்த உண்மைப் பொருள் –
கண்டேன் கமல மலர்ப்பாதம் காண்டலுமே-அபரோஷித்தேன் -திருவடிகள் பிரஸ்தாபம் சரம ஸ்லோகம் இல்லை என்றாலும் சேர்த்துக் கொள்ள வேண்டும்
மாம் -ஸ்ரீ லஷ்மீ விசிஷ்டன் என்றே கொள்ள வேண்டும்
மோக்ஷயிஷ்யாமி -சர்வ பாபேப்யோ -சொன்னதும் கைங்கர்யமும் உண்டே -த்வயத்தில் சொன்னதை சேர்த்துக் கொள்ள வேண்டுமே
ஞானம் பிறந்த அளவில் அனுபவ விரோதிகள் அஹங்காரம் மமக ஸமஸ்த துரிதங்களும் வாசனை ஒட்டாமல் ஒழிந்தனவே
எது முன்னால் -கண்டேன் –கண்டதும் -விண்டே ஒழிந்தன -அப்புறம் -மயர்வற மதி நலம் அருள பெற்றவர் என்பதால்
-பரம பக்தர்களுக்கு சாஸ்திர நியதி இல்லையே
விண்டே ஒழிந்த வினை யாயின வெல்லாம்-கால விளம்பம் இல்லாமல் காண்டலுமே
அண்ணல் ராமானுஜன் வந்து தோன்றிய அப்பொழுதே போலே -நாரணர்க்கு ஆளாயினர் –
அசேஷ பாபங்களும் ஒழிந்தன –
தொண்டே செய்து என்றும் தொழுது வழி ஒழுக-கைங்கர்யம் செய்தெ பொழுது போக்கு -கால ஷேபம்
பண்டே பரமன் பணித்த பணி வகையே-நிரதிசய பக்தி செய்து -பக்தி பவ்ய பாவனாத் தொண்டு
-நவ லக்ஷணம் -ஸ்ரவணம் –தாஸ்யம் இத்யாதி -சாதனம் ஆக்கினாள் தான் கைங்கர்யம் வேற பக்தி வேறு
சர்வ காலத்திலும் சேஷ வ்ருத்தி செய்து கொண்டு -சந்தை திரு உள்ளம் படி ஒழுக
அவன் அருளிச் செய்த மந்த்ர ரகசிய பிரகாரத்தில் -திரு மந்த்ரம் தொடக்கமான -சரம ஸ்லோகத்தில் –

அருளினான் – அதனால் –ஸாத்ய பக்தி -பெற்று -அதனால் பிரபத்தி -என்றும் நேராக பிரபத்தி என்றும் -பின்பு அவா பெருகி வழிந்து-
சுவீ க்ருத சித்த சாதனர்-சித்த வஸ்துவை சாதனமாக சுவீகாரம் பண்ணி
இத்தை -பக்தியை -மார்க்க மதியத்தில் பர ஞானம் -அங்கே பரமபக்தி
சாத்தியமாக இரக்க
பகவத் ப்ரஸாதத்தாலே சாத்தியமான
பிராப்திக்கு முன்னே சித்திக்கும் –
இத்தையே பகவத் ராமானுஜர் கத்யத்தில் அருளிச் செய்கிறார் –

ஜன்மாந்திர சஹஸ்ரேஷூ தபோ ஞான சமாதிபி-நாராணாம் ஷீண பாபாநாம் கிருஷ்னே பக்தி பிரஜாயதே –
பல ஆயிரக் கணக்கான பிறவிகளில்-செய்த கர்ம ஞான பக்தி என்னும் இவைகளால்-
அழிந்த பாபத்தை உடைய மனிதர்களுக்கு-கிருஷ்ண பக்தி உண்டாகிறது -என்கிறபடியே-
பல காலங்களில் சம்பாத்தித்த பக்தியாலே-அடையப் படுமவனை அவன் திருவருளாலே-காணப் பெற்றேன் -என்கிறார் –
இத் திருப் பாசுரத்தில் சொல்லப் படுகிற பிரபத்தியோடு-மாறாடும்படியாக இருக்கிற-பக்தியைச் சொல்லிக் கொண்டு போந்தார் மேல் –
அதற்கும் -ஸாத்ய பக்திக்கும் -அடி அவன் ஆகையாலே சொல்லுகிறார் ஆதல்-மயர்வற மதி நலம் அருள பெற்றார்-
-சாதனாந்தரங்களை விரும்பாமல் -அவனது அருளையே -சொல்லுகிறார் ஆதல் –
தாம் பெற்ற வழியே சொல்லுகிறார் ஆதல் –

கண்டேன் –
என்றும் கேட்டே போகக் கூடிய பொருளை-கண்களால் காணப் பெற்றேன் –
தன்னுடைய பிரபத்தி அதன் பலத்தோடு பொருந்தின படியை-
அதாவது-நேராக கண்ட படியையைச் சொல்கிறார்-
இதனால் புறக் கண்களால் கண்டது போன்று-ஞானக் கண்களால் கண்டபடியைச் சொன்னபடி –விசத தமமான மானஸ சாஷாத் காரம் –

கமல மலர்ப்பாதம் –
பெறுகிற பேறு வேண்டாதபடி-ஞான லாபமே அமையும்படி யாயிற்று-இனிமை இருக்கும் படி-

காண்டலுமே –
கண்ட அளவிலே –

விண்டே ஒழிந்த வினை யாயின வெல்லாம் –
சர்வ பாபேப்யோ மோஷயிஷ்யாமி-மாசுச -ஸ்ரீ கீதை -18-66-என்கிறபடியே-அவன் அடியாக வருகிறதே அன்றோ
வினை யாயின அடங்கலும் –
இவர் கேவலர் அல்லர் -அடி வுடையராய் இருந்தார் -என்று விட்டுப் போயிற்றின –சாடு- மூலம் உண்டு -திருவடி கண்டார்-
த்ருஷ்டே பராவரே-கண்டால் போகும் -ஸ்ருதி -ஆழ்வார் சங்கை இல்லாமல் கண்டேன் –
பரன் அவரன்-மேன்மைக்கும் எளிமைக்கும் எல்லை இவனே –
பரர்கள் என்று லோகத்தில் உள்ளார் அவரர்கள் போல் –
உயர்வற உயர் நலம் -உயர்வு அறும் படி அன்றோ இவனது உயர்வு –

தொண்டே செய்து என்றும் தொழுது வழி ஒழுக –
அந்த சரம ஸ்லோகத்துக்கு இதுவும் கருத்து -என்கிறார்-வந்தேறியான விரோதி யானது-கர்மங்கள் – போகக் கடவதே-
அன்றிக்கே –உபாயத்துக்கு பலத்தைக் கொடுக்கும் தன்மை உண்டே -என்னுதல்-
இனி அடிமை நிலை நின்றதே இருக்குமே-
அடிமை நிலை நின்றதாய் இருந்தால் -அவ் வடிமைக்கு தகுதியான தொண்டும்-நித்தியமாய் இருக்கும் என்பதும் அங்குப் போதருமே-
என்று அங்கு போதரும் பொருளையே இங்கே வாய் விடுகிறார்-
அடிமை நித்தியமான பின்பு அதற்குத் தக்கதான தொண்டும்-நித்யமாகச் செல்லும் படியாக-

பண்டே பரமன் பணித்த பணி வகையே கண்டேன் கமல மலர்ப்பாதம் –
மாம் ஏகம் சரணம் விரஜ -என்கிறபடியாலே-நான் அவன் திருவடிகளைக் காணப் பெற்றேன்-

கண்டேன் கமலமலர்பதம் பண்டே பரமன் பணித்த வகை-
சரம ஸ்லோகம் வகையிலே கண்டேன்-
ஜன்மாந்த்ர நல் தவங்களாலே -ஆசார்ய ஹிருதயம்-

சரம ஸ்லோகத்தில் இஷ்ட பிராப்தி சொல்ல வில்லை -அநிஷ்ட நிவ்ருத்தி -உபாதி தொலைய இவை தன்னடையே கிட்டுமே-
கிணறு வெட்ட -தண்ணீர் -கிடைக்குமே -ஸ்வரூபம் நித்யம் -மறைந்து இருந்தது -ஸ்வரூப அனுரூப வ்ருத்தியும் கிட்டும் –
மம சஹஜ கைங்கர்யம் -பிரதி பந்தகங்கள் போனால் -தன்னடையே கிட்டும் -இது தான் சேஷத்வம் போலே இயற்க்கை –
ஸ்வயம் நிரபேஷம்-அவன் -மாம் ஏகம் சரணம் வ்ரஜ -அடியேனும் பணி வகையே காணப் பெற்றேன் என்கிறார் –

—————————————————————————————————————

வகையால் மனம் ஒன்றி மாதவனை நாளும்
புகையால் விளக்கால் புது மலரால் நீரால்
திகை தோறு அமரர்கள் சென்று இறைஞ்ச நின்ற
தகையான் சரணம் தமர்கட்கு ஓர் பற்றே–10-4-10-

கைங்கர்யம் செய்யும் வகை -யஜ தேவ பூஜை யஜ்ஞ்ஞம்-
பிரயோஜ நாந்த பரர்க்கும் ஆச்ரய பூதன் -அனன்யா பிரயோஜனர்க்கும் பிராப்யன்
வகையால் மனம் ஒன்றி மாதவனை நாளும்-சாஸ்திரம் சொல்லிய படி -அபிமத சித்திக்கு -ஸ்ரீ யபதி தன்னை காலம் தோறும்
புகையால் விளக்கால் புது மலரால் நீரால்-
திகை தோறு அமரர்கள் சென்று இறைஞ்ச நின்திக்குகள் தோறும் தேவர்கள் -சென்று வணங்கும் படி –
தகையான் சரணம் தமர்கட்கு ஓர் பற்றே-ஸ்வ பாவன் -அநந்ய பிரயோஜனர்களுக்கு பிராப்யம்
-வந்து -அருளும் திருக் கமல பாதம் வந்து -த்வந்த பந்ததி -போட்டி போட்டு இரண்டும் -இணை -ஒலிக்கும்
-கண்டேன் கமல மலர்ப் பாதம் சொல்லும் படி -நிகர் அற்ற -அபாஸ்ரயம் தஞ்சம் புகல்

பிரயோஜனாந்தர பரர்களோடு-பக்திமான்களோடு-பிரபத்திமான்களோடு- -அமரர்கள் -தமர்கள் –
வேற்றுமை அற-அவனே உபாயம் -என்று-மேலே கூறியவற்றை எல்லாம்-முடிக்கிறார்-
கதி த்ரயஸ்ய மூலம் -ஐஸ்வர்யாதி கைவல்யார்த்தி பகவல் லாபார்த்தி மூவருக்கும் –

வகையால் மனம் ஒன்றி –
சாஸ்த்ரங்களில் சொல்லுகிற வழியே-மனம் ஒருமைப் பட்டு –

மாதவனை –
விதிகளை மீறுவதற்கும்-குறிக்கோள் இன்மைக்கும் அஞ்ச வேண்டா –
உலகத்தார் கூறும் பழி பாவங்களுக்கு அஞ்சி-இவன் செய்தவன எல்லாம் என் ஆவன –
அங்கனம் செய்தனவற்றுக்கும் பலம் இவனை வந்து கிட்டாது-
பக்திமானான இவன் வழி போராமையும்-மனம் ஒருப்படாமையும் இவன் தலையில்-
எறட்டுக் கை விடலாமோ -என்பாரும் அருகே உண்டு –
இதனால் அந்த சரம ஸ்லோகத்தில் லஷ்மி சம்பந்தமும்-சொல்லிற்று ஆயிற்று –
ஸ்வரூபத்தோடு கூடி இருக்கிற தர்மங்கள் சொல்லவுமாம்-சொல்லாது ஒழியவுமாம் –
ஆகையாலே அன்றோ த்வயத்தாலே பிரித்து நினைக்கவுமாய்-திரு மந்த்ரத்தாலே ஒன்றாக அனுசந்திக்க்கவுமாய் -இருக்கிறது –
அந்தர்க்கத குணாம் ஸ்வரூப அந்தர்ப்பூத குணாம்-தேவதாமேவ பஜதே -த்யாயதி-என்றபடி-
ஸ்வரூபத்தில் மறைந்து இருக்கிற குணங்களை உடைய தெய்வத்தையே வணங்குகிறான்-
அந்த தெய்வத்தின் ஸ்வரூபத்திலே பாபமின்மை முதலான குணங்களையும் சொல்லுகையாலே –

உபாசனம்
வேத யுக்த பிரகாரம்
ஏகாக்ர சித்தம் -ஏக அக்ர-மனசை வேறு ஒரு பாபம் வழி போகாமல் சர்வேஸ்வரன் இடம் வைத்து –
தமர்கள் -சரணாகதர்கள்
சரம ஸ்லோக யுக்த பிரகாரம்
சாதனாந்தரம் போகாமல் -விஷயாந்தரம் போகாமல் ஒருமைப் பட்டு -பிரயோஜனாந்தரம் கேட்டு போகாமல் இருக்க வேண்டும் –
இப்படி இருந்தான் ஆகிலும்
லோக அபவாதம் -புண்யம் பலம் மோக்ஷ விரோதி -பிராமாதிகமாக விஷயாந்தரம் சம்சர்க்கம் வருமே –
மாதவன் -பிள்ளையை -சின்ன சின்ன குற்றங்களை பொறுக்க அவள் உண்டே
இதனால் வகையால் -மனம் ஒன்றி -மாதவன் -என்கிறார் –
சத் வித்யை -ஸ்வரூபம் உபாஸிக்க
தகர வித்யை -குணம் உபாஸிக்க
அந்தர்க்கத குணாம் ஸ்வரூப அந்தர்ப்பூத குணாம்-தேவதாமேவ பஜதே -த்யாயதி-என்றபடி-
குண உப சம்ஹார பாதம் -ஸமஸ்த கல்யாண குணாத்மகன் -குணக் கடல் அன்றோ –
ஸ்வரூபம் உபாஸிக்க- குணம் இல்லை – புத்தி ஆரோஹணத்துக்கு குணம் சொல்லிற்று என்பர் அத்வைதிகள் –
தகர வித்யையில் சொன்னவனே இவனும் -குணம் விட்டுப் பிரியாதே –
சோஸ்நுதே ஸர்வான் காமான் -குணங்கள் உடன் கூடிய ப்ரஹ்மம் அனுபாவ்யம் –
அதே போலே பற்றும் போது அவள் பிரியாமலும்-கைங்கர்யம் செய்வது மிதுனத்தில் –
ஆதலால் ஸ்பஷ்டமாக சொல்லா விடிலும் இவள் பிரியாமல் இருப்பாள் -அஹம் மாம் சப்தத்தில் ஸ்ரீ சம்பந்தமும் உண்டு என்றவாறு –

நாளும் புகையால் விளக்கால் புது மலரால் நீரால் திகை தோறு அமரர்கள் சென்று-இறைஞ்ச நின்ற தகையான் சரணம் –
கால வரையறை இல்லாமலே-ஆராதிப்பதற்கு உரிய பொருள்களுக்கும் வரையறை இல்லாமலே-
தங்களுக்கு கிடைத்த பொருள்களைக் கொண்டு-அக்ரமமாக சொல்லி -நீரால் சொல்லி தானே ஆரம்பித்து இருக்க வேண்டும் –
பெரிய திரு நாளுக்கு எல்லா திசைகளிலும் உள்ள மக்கள் வந்து ஏறுமாறு போலே-
பிரமன் முதலான தேவர்கள் வந்து அடையும் படியான தன்மையை உடையவனுடைய திருவடிகள் –

தமர்கட்கு ஓர் பற்றே –
ஓர் பற்று –
தன் திருவடிகளைப் பற்றினார்கட்கு பின்னையும் புறம்பு போய்-ஒரு பற்று தேட வேண்டாதபடியான பற்று-
அநந்ய பிரயோஜன பக்திமான்களுக்கும் பலத்தை கொடுப்பவனாய் உபாயமாய் இருக்கும்-
தன்னையே பற்றினார்க்கும் நேரே உபாயமாய் இருக்கும் –
தமர்கள் -பக்திமான்களையும் பிரபத்திமான்களையும் குறிக்கும்-

—————————————————————————————-

பற்று என்று பற்றி பரம பரம்பரனை
மல் திண் தோள் மாலை வழுதி வள நாடன்
சொல் தொடை அந்தாதி ஓர் ஆயிரத்துள் இப்பத்தும்
கற்றார்க்கு ஓர் பற்றாகும் கண்ணன் கழலிணையே–10-4-11-

பகவத் சரணாராவிந்தம் பலம்
பற்று என்று பற்றி பரம பரம்பரனை-சர்வ ஸ்மாத் பரன் -பிராப்ய பிராபகன்
மல் திண் தோள் மாலை வழுதி வள நாடன்-மல்லை யுத்தம் -முஷ்டிக சாணூரர்கள் -ஆஸ்ரித வ்யாமுக்தன் –
சொல் தொடை அந்தாதி ஓர் ஆயிரத்துள் இப்பத்தும்-சப்த சந்தர்ப்ப ரூபம்
கற்றார்க்கு ஓர் பற்றாகும் கண்ணன் கழலிணையே-தாமோதரனான கிருஷ்ணன் -சார்வே தாமோதரன் தாள்கள்
-உபக்ரமம் படியே -இரண்டும் அத்விதீயமான பிராப்யம் –

நிகமத்தில்-
இத் திருவாய் மொழியைக் கற்றார்க்கு-கிருஷ்ணன் திருவடிகள்-சுலபமாம்-என்கிறார்

பற்று என்று பற்றி பரம பரம்பரனை மல் திண் தோள் மாலை –
பரம்பரனை-மல் திண் தோள் மாலை-பற்று என்று பற்றி-
பரம்பரனை -பிராப்யம்-
மல் திண் தோள் மாலை -பிராபகம்-
பிராப்ய பிராபகம் என்று பற்றி-

இவன் பிரபத்தியைச் செய்து-உறுதி உடையவனாய்-இருக்கும் அத்தனையே வேண்டுவது –
காப்பாற்றுவதில் அவன் இடத்தில் ஒரு குறையும் இல்லை –
இவர்கள் விரோதிகளைப் போக்குக்கைக்கு-தகுதியான மிடுக்கையும் அன்பையும்-
உடையவன் -என்பார் -மல் திண் தோள் மால் -என்கிறார் –

வழுதி வள நாடன் சொல் தொடை அந்தாதி ஓர் ஆயிரத்துள் இப்பத்தும் கற்றார்க்கு –
பாட்யே கேயேச மதுரம் ப்ரமாணை த்ரிபி அந்விதம் -பால -4-3-
நீட்டி சுருக்கி மத்யமம் -மூன்று வகையான பிரமாணங்களோடு கூடினதாயும்-பாடத்திலும் கானத்திலும் இனிமை பொருந்தியதாயும் –என்கிறபடியே
அழகிய சொற்களால் தொடுக்கப்பட்ட-அந்தாதியான ஆயிரத்திலும் வைத்துக் கொண்டு-இந்தப் பத்தும் கற்றார்க்கு –

ஓர் பற்றாகும் கண்ணன் கழலிணையே –
தாமோதரன் தாள்கள் தவ நெறிக்கே சார்வே -என்கிறபடியே-
கிருஷ்ணன் திருவடிகளே –இனி அவ்வருகு போய் ஓன்று தேடித் பற்ற-வேண்டாதபடியான பற்றாகும்-
இதையும் பற்றி தாண்டி போய் மற்று ஒன்றைப் பற்ற வேண்டாம் -ஏவ காரம் –

————————————————————————————

திராவிட உபநிஷத் சங்கதி -ஸ்ரீ வாதி அழகிய மணவாள ஜீயர் –

ஹரவ்
பூர்வாம் உபதிஷ்ட
உஜ்ஜீவனாயா ஜெகதாம்
பலயுதாம் அநு கம்பையா
பக்திம்
நிஜகாதா
ஸூ பலாமகஸ்ய சுவார்த்தாத் பரார்த்த ஆஸக்தி –

————————————————————————————–

திராவிட உபநிஷத் தாத்பர்ய ரத்னாவளி -ஸ்ரீ தேசிகன் –

ஸ்ரீ மத் தாமோதரத்வாத்
அமர பரிஷதாம் அபி அத்ருஸ்ய பூம்னா
சக்ராதீஸ்யாத் வாத
வட தள சயநாத்
நாக ராஜா சயநாத்
வக்ஷஸ் பரிஷத் முகத்வா
பரம புருஷதாய -8/9-
மாதவத்வாத் யோகாதி
துஷ் பிராப்யாப்யோ அஹம் ஸூ கம திடம் மாதவம் –

———————————————————————————

திருவாய் மொழி நூற்றந்தாதி -பாசுரம் 94-பிள்ளை லோகம் ஜீயர் வியாக்யானம்-

சார்வாகவே யடியில் தானுரைத்த பத்தி தான்
சீரார் பலத்துடனே சேர்ந்ததனை -சோராமல்
கண்டுரைத்த மாறன் கழல் இணையே நாடோறும்
கண்டு உகக்கும் என்னுடைய கண் ———–94-

———————————————————————————

அவதாரிகை –

இதில்
அடியில் உபதேசித்த பக்தி-ஸ்வசாத்தியமான பலத்தோடே
தலைக் கட்டினபடியை அருளிச் செய்த திவ்ய ஸூக்தியை
அனுவதித்து அருளிச் செய்கிறார் –
அது எங்கனே என்னில்
கீழ்-காளமேகத்தை வழித் துணையாக
தாள தாமரையிலே பற்றி போக்கிலே ஒருப்பட்டவர் ஆகையாலே-
உயர்வற உயர் நலத்தில்-அயர்வறும் அமரர்கள் அதிபதியாக அறுதி இட்ட
பரத்வமே பரம பிராப்யமாகையாகவே
அந்த பிராப்ய வேஷத்தையும்-பிராப்ய பலமான கைங்கர்யத்தையும்
கெடும் இடரிலே அனுசந்தித்து
அந்த பிராப்ய வேஷத்தை பெறுகைக்கு உபாயமாக-
வீடுமின் முற்றத்திலும்-பத்துடை அடியவரிலும் தொடங்கின-பக்தியானது
ஸ்வசாத்தியத்தோடே பொருந்தின படியை சொல்லி
தமக்கு உபாயமாக
முதல் திருவாய் மொழியில் சொன்ன பிரபத்தியையும்-சொல்லித் தலைக் கட்டுகிற
சார்வே தவ நெறியில் அர்த்தத்தை
சார்வாகவே அடியில் -இத்யாதியாலே
அருளிச் செய்கிறார் என்கை –

———————————————————————————-

வியாக்யானம்–

சார்வாகவே யடியில் தானுரைத்த பத்தி தான் –
வீடுமின் முற்றத்திலும்-பத்துடை அடியவரிலும்-பரோபதேச ரூபேண
எல்லாருக்கும் அபாஸ்ரயமாக அருளிச் செய்த-
பிரபத்தி யோடு விகல்பிக்கலாம் படியான பக்தி யானது தான்
சரண்ய -என்றத்தை
சர்வ லோக சரண்யாய -என்றும்
பாதயோஸ் சரணான் வேஷீ நிபபாத -என்றும்
சாஷாத் பலத்தோடே தலைக் கட்டினால் போலே –

இவரும் –
உம்முயிர் வீடுடை யானிடை வீடு செய்மினே -என்றும்
எல்லையில் அந்நலம் புல்கு பற்றற்றே -என்றும்
உள்ளம் உரை செயல் உள்ள இம் மூன்றையும்-உள்ளிக் கெடுத்து இறை உள்ளில் ஒடுங்கே -என்றும்
பத்துடை அடியவர்க்கு எளியவன் -என்றும்
அம்பகவன் வணக்குடை தவ நெறி வழி நின்று -என்றும்
நன்றென நலம் செய்வது -என்றும்
இப்படி அருளிச் செய்த பக்தி மார்க்கம் ஆனது-சாத்தியமான பலத்தோடே பொருந்தினபடியையும் –

சார்வே தவ நெறிக்கு தாமோதரன் தாள்கள் -என்றும்
அருளினான் துயர் அறு சுடர் அடி தொழுது எழு மனனே -என்றும்
வண் புகழ் நாரணன் திண் கழல் சேர் -என்றும்
நாளும் நம் திருவுடை அடிகள் தம் நலம் கழல் வணங்கி -என்றும்
அடியே தொடங்கி அருளிச் செய்து போருகிற-பிரபத்தி-ஸ்வசாத்தியத்தோடு-பொருந்தினபடியையும் –

பண்டே பரமன் பனித்த பணி வகையே-
கண்டேன் கமல மலர்ப்பாதம் காண்டலுமே-விண்டே ஒழிந்த வினை யாய வெல்லாம் -என்றும்-அருளிச் செய்து
மற்றும்
பக்தி-பிரபக்திக்கு-உக்தமான வற்றையும்
கார்மேக வண்ணன் கமல நயனத்தன் -என்றும்
திரு மெய் யுறைகின்ற செங்கண் மால் -என்றும்
மடப்பின்னை தன கேள்வன் தாள் கண்டு கொண்டு -என்றும்
தலை மேல் புனைந்தேனே -என்றும்
நச்சப்படும் நமக்கு -என்றும்
வரை எடுத்தான் பாதங்கள் வாழி என் நெஞ்சே மறவாது வாழ் கண்டாய் -என்றும்-அருளிச் செய்தார் இறே-

ஏவம் விதமான வர்த்தங்களை –
-சோராமல் கண்டுரைத்த மாறன் –
இவ்வர்த்தமானது வ்யர்த்தமே-நழுவிப் போகாமே
இஸ் ஸூஷ்ம அர்த்தத்தை தர்சிப்பித்து அருளிச் செய்த ஆழ்வார் –

கழல் இணையே நாடோறும் –
இப்படி-சூஷ்ம அர்த்த தர்சியான ஆழ்வார்-சேர்த்தி அழகை யுடைய திருவடிகளையே –

கண்டு உகக்கும் –
சேவித்து-ஹ்ருஷ்டமாம் –

என்னுடைய கண் –
மே திருஷ்டி -என்னும்படியான-என் கண்கள் –

தாமோதரன் தாள் யுடைய-ஸ்தானத்திலே-இவர்க்கு-மாறன் தாள்-ஆயிற்று –

——————————————————————————–
ஸ்ரீ கந்தாடை அப்பன் திருவடிகளே சரணம் .
ஸ்ரீ உ. வே.வேளுக்குடி சுவாமிகள் திருவடிகளே சரணம் .
ஸ்ரீ பிள்ளை லோகம் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ வாதிகேசரி அழகிய மணவாள ஜீயர் திருவடிகளே சரணம் –
ஸ்ரீ அழகிய மணவாளப் பெருமாள் நாயனார் திருவடிகளே சரணம் –
பெரிய வாச்சான் பிள்ளை திருவடிகளே சரணம்
நம் பிள்ளை திருவடிகளே சரணம்
நஞ்சீயர் திருவடிகளே சரணம்
திருக் குருகைப் பிரான் பிள்ளான் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ மதுரகவி ஆழ்வார் திருவடிகளே சரணம் –
பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம்-

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s


%d bloggers like this: