பகவத் விஷயம் காலஷேபம் -174- திருவாய்மொழி – -9-5-1….9-5-11–ஸ்ரீ உ. வே. வேளுக்குடி ஸ்வாமிகள்–

இன்னுயிர் -பிரவேசம் –

தொண்டர்க்கு அமுது உண்ண சொன்மாலைகள் சொன்னேன் -என்று களித்தவர்
தம்முடைய உயிரைப் பாது காப்பதற்காக-பறவைகளின் காலிலே விழும்படி ஆயிற்று –
தேவர்கட்கு எல்லாம் கருவாகிய கண்ணனைக் கண்டு கொண்டேனே -என்னும்படி தெளிவு பிறந்த போதே-
புறத்திலே காண வேண்டும் என்னும் ஆசை பிறந்தது-
இவர்க்கு இன்னம் விடாயைப் பிறப்பித்து முகம் காட்ட வேண்டும் -என்று-இவர் விருப்பத்தை சடக்கென முடித்திலன் -இறைவன் –
நினைத்த போதே விரும்பியது பெறாமையாலே தளர்ந்தார்-
தளர்ந்தவர் உலகப் பொருள்களில் கண் வைத்தார் –
பரம விரக்தராய் இருக்கிற இவர் உலகப் பொருள்களில் கண் வைப்பான் -என் என்னில் –
உலகப் பொருள்களை நினைக்கும் நினைவாலே மனத்தினை வேறு ஒன்றினில்-செலுத்து தரிப்போம் -என்று கண் வைத்தார் –
அன்றிக்கே
அவனுக்கு போலியான பொருள்களைக் கண்டாகிலும் தரிப்போம் என்று கண் வைத்தார் -என்னுதல்
அவை தரிப்புக்கு காரணம் ஆகாமல்-அவனுடைய நினைவினை ஊட்டுவனவாய் துன்பினைத் தரப் புக்கன –
யாதானும் ஒரு பொருள் தோற்றிலும்-அப்பொருளின் உளதாம் தன்மை-
அவனை ஒழிய இல்லாமையாலே-அவனைக் காட்டிக் கொண்டே அன்றோ தோற்றுவது –
ஆக
உலகப் பொருள்கள் அவனை நினைப்பு ஊட்டுவனவாய் நலிய
அவற்றால் நோவு படுகிறபடியை-அன்யாபதேசத்தால் பேசுகிறார் –
அவனுக்கு போலியான பொருள்களைக் கண்டாகிலும் தரிப்போம் என்று-அவ்வாற்றாமை கை கொடுக்க-
உபவனமாகிய பூம் சோலைக்கு புறப்பட –
அங்கு உண்டான குயில் மயில் தொடக்கமானவை-அவனுடைய பேச்சினையும் வடிவினையும் நினைப்பு ஊட்டுவனவாய் நலிய
இவை நலிகைக்கு இவற்றோடு நமக்கு ஒரு பகை இல்லை-
இவை நலிகைக்கு ஒரு காரணம் உண்டாக வேண்டும்-
அது -அவன் -நம்மை முடிக்க வேண்டும் என்று பார்த்தான் –அதற்கு தக்க வழி நம்மை பிரிவதே -என்று நினைந்து
பிரிவு கலவியை ஒழியக் கூடாமையாலே நம்மோடு கலந்தான் –
கலந்து நம்மைப் பிரிந்தான் –பிரிந்த இடத்திலும் நாம் முடியாது இருந்தோம் –
பிரிந்து நோவு பட்டு இருக்கும் சமயத்தில்-நம்மோடு போலியாக இருக்கிற பொருளைக் காட்டி முடிப்போம் -என்று
பார்த்து வர விட்டான் இத்தனையே யாம் என்று கொண்டு
உங்களுக்கு நினைவு இதுவாகில் இப்பாரிப்பு எல்லாம் வேண்டுமோ-என்று அவற்றைப் பார்த்து கூறி
நம்மைப் பார்த்தால் அன்றோ இப்படி நோவு பட வேண்டுவது
தாயாதி குண விசிஷ்டனான -அவனைப் பார்த்தால் நோவு பட வேண்டா அன்றோ -என்று
அவனுடைய கல்யாண குணங்களை ஏத்துகையாலே-வருந்தி தரித்து தலைக் கட்டுகிறதாய்-இருக்கிறது –

இது எம்பெருமானார் உகந்த திருவாய் மொழி என்று-ஆழ்வார் திருவரங்க பெருமாள் அரையர்-அருளிச் செய்வர்

—————————————————————————–

இன்னுயிர்ச் சேவலும் நீரும் கூவிக் கொண்டு
இங்கு எத்தனை
என்னுயிர் நோவ மிழற்றேன்மின்
குயில் பேடைகாள்
என்னுயிர்க் கண்ணபிரானை
நீர் வரக் கூவகிலீர்
என்னுயிர் கூவிக் கொடுப்பார்க்கும்
இத்தனை வேண்டுமோ–9-5-1-

ஆஸ்ரித சுலபன் -கிருஷ்ணன் -கிட்ட முடியாமல் இல்லையே -ச்வா பாவிகம்-தானே ஆஸ்ரித சுலபன் என்பது –
புண்டரீகாக்ஷன் –வரும்படிக்கு நீங்கள் கூவ வில்லையே –
இன்னுயிர்ச் சேவலும் நீரும் கூவிக் கொண்டு-உங்களை நீங்களே அழைத்து -இதுவே பொழுது போக்காக
இங்கு எத்தனை-சேவல் உடன் சேர்ந்த குயில் பேடைகளை-
பிராணன் போலே பெண் குயிலுக்கு இன்னுயிர் போலே -இந்த சேவல்கள் –
பிரிந்தவர் கூடினால் பேசவும் வேண்டுமோ -பெருமாள் சீதை -உயிர் ஆவி வருவது போவது
-அவரவர்கள் ஆவி அவரவர் இடம் -கம்பர் -தாரகம் -போக்யம்-இன்னுயிர் –
ஸ்த்ரீத்வ சஜாதீயர் -நீங்கள் -எனக்கு இன்னுயிர் ஆகாமல் –
சம்ச்லேஷ அர்த்தமாக -என்னுயிர் நோவ மிழற்றேன்மின்-நொந்து போகும் படி அர்த்தம் இல்லாமல்
-என் சந்நிதியில் அக்ஷரம் இல்லா காம பாஷைகள் பேசி -குயில் பேடைகாள்-இன்பத்தில் ஈடுபட்டு –
என்னுயிர்க் கண்ணபிரானை-அவனை அன்றோ நீங்கள் -உலகு அளந்தானை வரக் கூவாய் —
நீர் வரக் கூவகிலீர்-அவனை கூவி வர வழைக்காமல் –
என்னுயிர் கூவிக் கொடுப்பார்க்கும்-மிச்சம் இருப்பதை கூவி எம்பெருமானுக்கு கொடுக்க -வேண்டுமோ –
இத்தனை வேண்டுமோ–படாடோபம் வேணுமோ -என்னை முடிக்க

சில குயில் பேடைகளைக் குறித்து-என்னை முடிகைக்கு இத்தனை பாரிப்பு வேண்டுமோ-என்கிறாள்

இன்னுயிர்ச் சேவலும் –
நல் உயிரான சேவலும் -என்றது-புறத்தே உலாவு கின்ற உயிரைப் போலே
கண் வட்டத்திலே திரிந்து கொண்டு இருக்கிற சேவலும் -என்றபடி –
பிரிந்து படு கொலை அடிக்கும் சேவலைப் போல் அன்றிக்கே-பேடைக்கு தாரகமாய் இருக்கும் சேவலும் உண்டாய் இருப்பதே
என்பது அவளுடைய உட்கோள்-
அன்றிக்கே –
பேடைக்கு இனியதுமாய் உயிருமாய -சேவலே -என்றலுமாம் –

நீரும் –
சேவலுக்கு இனிய உயிரான நீரும் –

கூவிக் கொண்டு –
சேர்த்தியை காட்டி -நலிவதற்கு மேலே –
கலவி காரணமாக ஒன்றுக்கு ஓன்று அழைத்துக் கொண்டு-பேச்சாலும் நலிய வேண்டுமோ –

இங்கு எத்தனை –
இங்கு அத்தனைக்கு விஷயம் உண்டோ -என்றது –இங்கு பிரிவாலே என் உயிர் சென்று அற்றது-
உங்கள் பாரிப்பு விஷயம் உண்டோ -என்றபடி-
அத்தனை -சேர்த்திக்கும்-கலவி காரணமாக கூவுவதற்கும்-எத்தனை – -சிறிதும் – என்னிடம் விஷம் இல்லையே –
அதிகம் சோபதேபம்பா விகூஜத்பி விஹங்கமை-தீபயந்தீவ மே காமம் விவிதா முதித த்விஜா -கிஷ்கிந்தா –
பம்பா நதியானது இனிமையாய் பாடுகின்ற பறவைகளால் மிகவும் அழகாக விளங்குகின்றது –
பலவிதமான பறவைகளும் களிப்புடன் இருந்துகொண்டு
என்னுடைய காமத்தை அதிகப் படுத்துகின்றன போலும் –என்னுமாறு போலே நலியா நின்றது –
அன்றிக்கே
எத்தனை -என்பதனை -மிழற்றேல் மின் -என்பதனோடு கூட்டி
என் உயிர் நோவ எத்தனை மிழற்றேல் மின்-என்று கொண்டு-பிரிவினால் தளர்ந்து இருக்கிற என் உயிர் நோவ
காதலைத் தெரிவிக்கிற ஒலியை பண்ணாதே யுங்கள் –என்று பொருள் கூறலுமாம் –
உயிர் நோவ -என்கையாலே-உயிர் பண்டே சென்று அற்றது -என்கை –
அன்றிக்கே –
இராம பாணம் போலே உயிரிலே புக்கு வருத்தவும் வற்றாயிற்று இந்த ஒழி -என்னுதல்
இவற்றின் பேச்சைக் கேட்டு தளிர்க்கும் அவனின் நின்றும் வேறு படுத்து-என் உயிர் -என்கிறாள் –
மிழற்றுதல் ஆவது -நிரம்பா மென்சொல் -என்றது
புணர்ச்சிக் காலத்தில் சொல்லத் தொடக்கி தலைக் கட்டாத பேச்சுக்கள் -என்றபடி –

இப்பேச்சு இவள் செவிப்படில் முடியும் -என்று அறிந்து-பேசாது இருக்க வேண்டாவோ –
நோவ மிழற்றேல்மின் -என்கிறாள் -என்றது
பெண் கொலை என்று அறிந்தால் மீள வேண்டாவோ -என்றபடி –

குயில் பேடைகாள் –
ஆண்கள் செய்வதை நீங்களும் செய்ய வேண்டுமோ –
சேவலைக் கொண்டு கார்யம் கொள்ள நினைத்தாலும்-பேடையின் காலை அன்றோ பிடிப்பது –

என்னுயிர்க் கண்ணபிரானை நீர் வரக் கூவகிலீர்-
எங்களை கொலைஞரைச் சொல்லுமாறு போலே சொல்லுகிறது என் -என்றனவாகக் கொண்டு-
எனக்குத் தாரகனான கண்ணபிரானை வரக் கூவு கின்றி லீர்கோள்-என்கிறாள் –
தாரகங்கள் பொருள்கள் தோறும் வேறு பட்டவைகளாய் அன்றோ இருப்பன –
விலங்கினங்களுக்கு தாரகம் புல் பூண்டு முதலானவைகள் –
மனிதர்களுக்கு தாரகம் சோறு
தேவர்களுக்கு தாரகம் அமுதம்
இவளுக்கு தாரகம் கிருஷ்ணன்
இவளுக்கு உண்ணும் சோறு பருகும் நீர் தின்னும் வெற்றிலை எல்லாம் கண்ணன் –
எம்பெருமான் என்றே தளரும் -6-7-1-
பிறர் நலத்துக்காக தன்னை ஓக்கி வைப்பவன் ஆதலால் -பிரான் -என்கிறார் –
நீர் –
கலவியின் சுகத்தை அறியும் நீங்கள்-பிரிவின் நோவும் அறிய வேண்டாவோ –
வரக் கூவகிலீர்–
நீங்கள் அவன்முன்னே சென்று கூவினீர்கள் ஆகில்
தானே செல்லாமையை நினைத்து வாரானோ-அது செய்கின்றி லீர்கோள்-என்றது
என்னை நலிய வேண்டுவன செய்கின்றீர் கோள் இத்தனை
நானும் அவனும் சேருகைக்கு வேண்டுவன செய்திலீர் கோள்
-என்றபடி
அழிக்க வல்லவை சேர்க்கவும் வல்லவை -என்று இருக்கிறாள் -என்றது –
இவற்றின் வாயது வாணாள் என்று இருக்கிறாள் -என்றபடி –

என்னுயிர் கூவிக் கொடுப்பார்க்கும் இத்தனை வேண்டுமோ –
என்னையும் அவனையும் சேர்க்கின்றிலீர் கோள்
அல்லாத பின்பு இனி என்னை முடிக்கையாய் இருந்ததே அன்றோ உங்கள் கருத்து-
அதற்க்கு இப்பாரிப்பு எல்லாம் வேண்டுமோ
பண்டே செண்டற்ற என் உயிரை வாங்கி அவன் கையிலே கொடுக்கை அன்றோ கருத்து
அதற்கு இவை எல்லாம் வேண்டுமோ என்றது
நீங்கள் சேர இருக்கையும் -கலக்கையும் -ஒன்றை ஓன்று அழைத்தலும்-
காதலை புலப்படுத்துகிற மழலை ஒலியும் –இவை எல்லாம் வேண்டுமோ -என்றபடி-
நொந்தாரை பிழைப்பிப்பது அன்றோ அரிது –முடிக்கையில் பணி உண்டோ –

—————————————————————————————————

இத்தனை வேண்டுவது அன்று அந்தோ
அன்றில் பேடைகாள்
எத்தனை நீரும் உன் சேவலும்
கரைந்து ஏங்குதீர்
வித்தகன் கோவிந்தன் மெய்யன்
அல்லன் ஒருவர்க்கும்
அத்தனை ஆம் இனி என் உயிர்
அவன் கையதே–9-5-2-

பசுக்களுக்கும் ரக்ஷகன் -கோவிந்தன் -ஸூ சீலன் -மெய்யனாக நினைத்து -என் படுகிறீர்கள் –
இத்தனை வேண்டுவது அன்று அந்தோ-அதிபிரவ்ருத்தி வேண்டுமோ
அன்றில் பேடைகாள்-பிரிவில் தரிக்க மாட்டாத -நினைவின் படி பரிமாறும் இருவரும் –
எத்தனை நீரும் உன் சேவலும்-கரைந்து ஏங்குதீர்-பிரணய ரசத்தால் -தொனி கிளப்பி -இவ்வளவும் வேண்டுமே என்னை அழிக்க
வித்தகன் கோவிந்தன் மெய்யன்–விஷமய நீலன் -பசுக்களை கோபாலர்களை ரக்ஷகன் என்று பேர் -வைத்துக் கொண்டு –
நம்மை ஏமாற்ற -லோகத்தை வசீகரிப்பான் -அல்லன் ஒருவர்க்கும்-வெண்ணெய் மட்டிலும் தான் உண்மையானவன் –
அத்தனை ஆம் இனி என் உயிர்-அவன் கையதே-அவனது கையதேயாம் -அத்தனை-

சில அன்றில் பேடைகளைக் குறித்து-உங்கள் சேவல்களும் நீங்களுமாய்
காதல் குரலாலே நலிகிறது என் –என்கிறாள்

இத்தனை வேண்டுவது அன்று-
என்னை முடிப்பதற்கு இத்தனை வேண்டுவது இல்லை –
குயில்களைப் பார்த்து -இத்தனை வேண்டுமோ -என்னா நிற்கச் செய்தே-இடையில் அன்றிலின் உடைய ஒலி நலிய
அப்பாசுரமே இவற்றுக்கும் சொல்ல வேண்டும்படி அன்றோ பிறந்த நிலை -என்றது
மகா ராஜரும் வாலியும் பொரா நிற்க -நடுவே ஒளி அம்பாக-பெருமாள் விட்டால் போலே
குயிலுகளும் இவளுமாக -கூவாதே கொள்ளும் கோள் -என்பது
அவை உயரக் கூவுவது ஆகா நிற்கச் செய்தே
நடுவே அன்றில் ஆனது -செவி வழியே நெருப்பை உருக்கி வார்த்தைப் போலே ஒலி செய்ய
புரிந்து பார்த்து-இவையே அமையாவோ நீங்களும் வேண்டுமோ -என்கிறாள் -என்றபடி
இவள் இப்படி சொல்லச் செய்தேயும் கூவத் தொடங்கிற்று –

அந்தோ –
அடைக்கலம் -என்ற வாயினை அம்பாலே நிறைப்பாரைப் போலே-உங்கள் படி இருந்தபடி -என் -ஐயகோ -என்கிறாள் –

அன்றில் பேடைகாள் –
குயில் பேடைகளைக் காட்டில் உங்கள் இடத்தில்-ஒரு வேற்றுமை கண்டிலோம் –
உங்கள் சேவலைக் காட்டில் ஒரு வேற்றுமையும் கண்டிலோம் –
நலிகைக்கு -சஜாதீயரிலும் விஜாதீயரிலும் அவ்வருகாய் இருந்தீர் கோள் –
விஸ்லேஷ அஸஹிஷ்ணுத்வம் உண்டே -அன்றில் –

நாங்கள் என்ன செய்தோம் -என்ன –
எத்தனை –மிகவும்

நீரும் உன் சேவலும் –
சேவலின் கருத்து அறிந்து நடத்துகிற நீரும்-உங்கள் கருத்து அறிந்து கார்யங்களைச் செய்கிற சேவலும்
தஸ்யா ச ராமோ த்விகுணம் ஹ்ருதயே பரிவர்த்ததே-அந்தர் ஜாதம் அபிவ்யந்தம் ஆக்யாதி ஹ்ருதயம் ஹ்ருதா -பால -77-2-
அந்த பிராட்டி உடைய மனத்தில் ஸ்ரீ ராம பிரான் விருப்பத்தோடு வீற்று இருக்கிறார்-
ஆதாலால் பிராட்டியின் மனத்தின் எண்ணங்களை எல்லாம் நன்றாக அறிகிறார்-என்னுமா போலே
பேடையின் கருத்து அறிந்து கார்யங்களைச் செய்யா நின்றது ஆயிற்று சேவலும் –

கரைந்து ஏங்குதீர் –
பிறரை நலிகைக்கா தம் தாமை அழித்துக் கொள்வார் உளரே அன்றோ –
கலவியிலே தாம் அழிந்தமை தோற்ற பேசுகின்றன -என்றது-இருவர் கூடக் கலக்கும் சமயமோ இது –
கலந்தால் தான் உங்கள் நிலை தோற்ற வாய் விட வேண்டுமோ -என்றபடி –

வித்தகன் –
பரம காதலனாய் -எல்லாரையும் காக்கின்றவனான அவன்-ஒரு கணம் தாழ்க்கும் அளவில்
எங்களை விட்டு நலிகிறானாகச் சொல்ல வேண்டுமோ -என்ன
அவன் படிகளை உட்புக என் பக்கலிலே கேளும் கோள்
ஆச்சர்யப் படத் தக்கவன்-இப்போது அனுகூலருக்கு அரிய வித்தகன் –பிறர்கட்கு அரிய வித்தகன் -1-3-1-முன்பு-

கோவிந்தன்-
எல்லாப் பொருள்களையும் காப்பவன் –இதனால்-எல்லாப் பொருள்களையும் காப்பவன் போலே இருந்து
தீங்கு இழைப்பவன் -என்ற படி-பாதுகாப்பவன் -என்று பற்றப் போகாது-தீங்கு இழைப்பவன் -என்று விடப் போகாது –

மெய்யன் அல்லன் ஒருவர்க்கும் –
பரம காதலன் எல்லாரையும் காப்பவன் -என்று நினைத்து அவன் கார்யம் செய்யப் போந்த-உங்களுக்கும் பொய்யே பலித்தது –
தத் ப்ருஹீ வசனம் தேவி ராஜ்ஞ்ஞோ யதபி காங்ஷிதம்-கரிஷ்யே பிரதிஜானசே ராமோ த்வி நாபி பாஷதே -அயோத்யா -18-30
ஸ்ரீ ராமபிரான் கைகேயியைப் பார்த்து அருளியது
இராமன் இரண்டு விதமாக பேசுகிறவன் அல்லன் என்றும் –
மித்ர பாவேன சம்ப்ராப்த்தம் நத்யஜேயம் கதஞ்சன-தோஷோ யத்யபி தஸ்ய ஸ்யாத் சதாமேதத் அகர்ஹிதம் -யுத்தம்-18-3-
அவனை நான் விட மாட்டேன் -என்றும்
சக்ருதேவ பிரபன்னாய தவாஸ் மீதி ச யாசதே-அபயம் சர்வ பூதேப்யோ ததாமி ஏதத் வரதம் மம -அயோத்யா -18-38-
அவ்வாறு செய்தல் எனக்கு விரதம் -என்றும்-கூறிய இராமாவதாரம் போலே அன்றோ
நீங்கள் நினைத்து இருப்பது –பகலை இரவு ஆக்குவது –
ஆயுதம் எடேன் என்று ஆயுதம் எடுப்பது -என்பவை போன்ற அன்றோ இவ்வவதாரத்தின் செயல் –

இராமாவதாரத்தில் மெய்யும்-
கிருஷ்ணாவதாரத்தில் பொய்யும்
அன்றோ அடியார்கட்கு தஞ்சம் –
ஆகையாலே அவன் பொய்யன் ஆகில் என் -மெய்யன் ஆகில் என் –
இருந்தபடியே உகப்போம் இத்தனை அன்றோ நாங்கள்-என்று தொடர்ந்த கார்யத்தில் முதிர நின்றன –

அத்தனை ஆம் -இனி என் உயிர் அவன் கையதே –
இனி அவ்வளவே அன்றோ –
இவற்றின் ஒருப்பாடு இருந்தபடியால் அவன் நினைவே தலைக் கட்டி விட்டதே அன்றோ -என்கிறாள் –
என் உயிர் அவன் கைப்பட்ட பின்பு-என்னைப் பாது காப்பதற்கு உங்கள் கால் பிடிக்க வேண்டாவே –

———————————————————————————————-

அவன் கையதே என் ஆர் உயிர் அன்றில் பேடைகாள்
எவன் சொல்லி நீர் குடைந்து ஆடுதிர் புடை சூழவே
தவம் செய்தில்லா வினையாட்டியேன் உயிர் இங்கு உண்டோ
எவன் சொல்லி நிற்றும் நும் ஏங்கு கூக்குரல் கேட்டுமே–9-5-3-

ஸுசீல்ய அதிசயத்தாலே -ஆக்ருஷட பிராணை -உடையவள் -மனத்தை பறி கொடுத்த பின்பு எத்தை சொல்லி தரிப்பேன்
அவன் கையதே என் ஆர் உயிர் அன்றில் பேடைகாள்–பிராணன் அவன் இடம் -பசுக்கள் ரக்ஷணம் செய்த சுலபன்
எவன் சொல்லி நீர் குடைந்து ஆடுதிர் புடை சூழவே-ஸம்ஸலேஷித்து -எல்லா பக்கமும் சூழ்ந்து பரிசாரத்தில் சஞ்சரித்து
தவம் செய்தில்லா வினையாட்டியேன் உயிர் இங்கு உண்டோ-அவன் போலே தபஸ் செய்து -பிரிந்தாலும் அவிகாரம்
இல்லாமல் அவன் போலே இல்லாமல் -போலி கண்டு ஈடுபடும் படி பாபங்கள் செய்து
எவன் சொல்லி நிற்றும் நும் ஏங்கு கூக்குரல் கேட்டுமே-சம்ச்லேஷத்தால் தீன குரல் கொடுக்கும் -உங்களுக்கு எத்தை சொல்ல

அவ் அன்றில் பேடைகளைப் பார்த்து-மீண்டும்-தன் செயல் அறுதியாலே-இரக்கிறாள்

அவன் கையதே என் ஆர் உயிர் –
என் உயிர் அவன் கையதே –
நாயகன் நாயகி இருவரும் கூடி இருந்தால் உயிர்கள் மாறாடி அன்றோ இருப்பது –உங்களுக்கு இது அறியப் படாததோ-

அன்றில் பேடைகாள் –
கலவியின் ரசம் அறிவார்-பிரிந்தும் படுவதும் அறிய வேண்டாவோ –

எவன் சொல்லி –
எவையேனும் சிலவற்றைச் சொல்லி-அவை சொல்லுகிற வார்த்தைகளைச் சொல்லில்
தம் வாய் வேம் போலே காணும் –ஆதலின் -எவன் சொல்லி -என்கிறாள் –

நீர் குடைந்து –
ஒன்றிலே ஓன்று மூழ்கி –

ஆடுதிர் –
கலந்து விளையாடு கின்றீர் கோள் –

புடை சூழவே –
சுற்றிலும் திரியா நின்றீர் கோள்
அடை மதிள் படுத்துவார் -முற்றுகை இடுவார் -சுற்றிலே விட்டுக் கொண்டு இருக்குமாறு போலே
செவியைப் புதைத்துப் பிழைப்பேனோ-கண்களைப் புதைத்துப் பிழைப்பேனோ
பெருமாளும் சேனைகளும் இலங்கையை அழிக்கைக்கு-சூழப் போந்தாப் போலே காணும்
இவளுக்கு இவை இருக்கின்றன –பாவியேன் உங்கள் பாரிப்புக்கு இங்கு விஷயம் உண்டாகப் பெற்றது இல்லை

தவம் செய்தில்லா வினையாட்டியேன்-
உயிரை இங்கே வைத்து உங்களுக்கு உதவி செய்ய புண்ணியம் செய்யப் பற்றிலேன்-
அன்றிக்கே -அவனைப் போலே பிரிவுக்கு சிளையாதபடி புண்ணியம் செய்யப் பற்றிலேன் -என்று பிள்ளான் பணிக்கும்-

உயிர் இங்கு உண்டோ –
வல்லடிக்காரர்க்கு விளக்கு ஏற்றிக் காட்டுமாறு போலே காணும்-இங்கு உண்டோ -என்று என்று காட்டுகிறபடி –

எவன் சொல்லி நிற்றும் –
எதனைச் சொல்லித் தரிப்பது

நும் ஏங்கு கூக்குரல் கேட்டுமே
காதல் வசப்பட்டு இருக்கிற உங்களுடைய கூக்குரலைக் கேட்டும்-பிரிவுக்கு தரித்து இருக்கலும்
உங்கள் கூக்குரலுக்கு பிழைத்து இருக்க வல்லோமோ-உங்கள் கூக்குரல் கேட்டாரை முடிக்குமது அன்றோ ‘
உங்கள் செவியை புதைத்தோ நீங்கள் கூப்பிடுகிறது
ஆண்களோடு கூடத் திரிகின்ற சக்கரவாகப் பேடுகளின்-இனிய குரலைக் கேட்டு நீண்ட கண்களை உடைய இந்த சீதை
எப்படி இருப்பாளோ -என்றார் இறே பெருமாள்
நிஸ்வனம் சக்கரவாகானாம் நிசம்ய சஹாசாரினாம்-புண்டரீக விசாலாஷி கதம் ஏஷா பூவிஷ்யதி -கிஷ்கிந்தா -80-10

————————————————————————————-

கூக்குரல் கேட்டும் நம் கண்ணன் மாயன் வெளிப்படான்
மேற் கிளை கொள்ளேன் மின் நீரும் சேவலும் கோழி காள்
வாக்கும் மனமும் கருமமும் நமக்கு ஆங்கு அதே
ஆக்கையும் ஆவியும் அந்தரம் நின்று உழலுமே–9-5-4-

ஆச்சர்ய குண சேஷ்டிதங்கள் –
கூக்குரல் கேட்டும் நம் கண்ணன் மாயன் வெளிப்படான்-அவன் இருக்கும் இடம் -ஸ்ரீ வைகுந்தம் வரைக்கும் -கேட்க்கும் படி
-ஆஸ்ரித பவ்யன் -கிட்டினாரை குண சேஷ்டிதங்களால் ஈடுபடுத்தும் -வெளியே வராமல்
மேற் கிளை கொள்ளேன் மின் நீரும் சேவலும் கோழி காள்–திரளாக கூப்பிடாமல் –
வாக்கும் மனமும் கருமமும் நமக்கு ஆங்கு அதே-த்ரிவித கரணங்களும் அவன் இடம் சேர்ந்த பின்பு -எங்கள் கூக்குரல் எப்படி கேட்க்கிறது
ஆக்கையும் ஆவியும் அந்தரம் நின்று உழலுமே-த்ரி சங்கு சுவர்க்கம் போலே இவை மட்டும் இங்கே –

சில மயில்களைப் பார்த்து-நீங்கள் உச்சக் குரலிலே கூவி
என்னை நலியா நின்றீர் கோள்-என்கிறாள் –

கூக்குரல் கேட்டும்-
நீங்கள் கூவுகிற கூக்குரலைக் கேட்டு வைத்தும்-இவற்றின் ஒலி செல்லாத இடம் இல்லை -என்று இருக்கிறான் –
– நம் கண்ணன் –
ஆல மரத்தில் பேய் உண்டு என்னும் பிரசித்தி போலே காணும்-அடியார்க்கு -எளியவன் -என்னும் இது –

மாயன் –
ஆச்சர்யமான குணத்தை உடையவன் -என்றது
கலக்கும் சமயத்தில் மெய் போலே கார்யங்களைச் செய்ய வல்லவன் -என்றபடி –

வெளிப்படான் –
இவள் பிழையாள் -இந்த ஒலி துன்பம் தரும் என்று ஓடி வர வேண்டி இருக்க -தோற்றுகின்றிலன் –
அந்த ஆயர் பெண்களுக்கு மத்தியில் வந்து தோன்றினான் -என்னப் படுமவன் காண் –
ருஷியும் தோன்றினான் -என்றான் –இவளும் வெளிப்படான் -என்கிறாள் –அண்மையில் இருந்தும் –
ஆவீர பூத்-மறைந்தவன் வெளிப்பட்டான் என்றார் ருஷி -இவர் வெளிப்படான் என்கிறார் -கோபிகா கீதா சமனந்தரம்
சமீபஸ்தனாய் தோற்றா நின்றான் -என்றால் போலே இவரும் சந்நிஹிதனாய் இருந்தும் வெளிப்படான் என்கிறார் –

மேற் கிளை கொள்ளேன் மின்-
மேல் கிளை -உச்சமான குரல்-உங்கள் இனத்துக்கு பொருத்தமாய்
காதலால் உண்டாகின்ற உச்சமான ஒலியை செய்யாதீர்கள்
இவள் ஈடுபட பட-ஒரு தானம் எழ வைத்து கூவா நின்றன
ஆதலின் -மேல் -என்கிறாள் –

நீரும் சேவலும் –
ஓன்று தொடங்கின கார்யத்தை துணையானதும் தொடக்கி-குறையும் கூட முடியா நின்றது –

கோழி காள்-
பெண் கொலை புரிதற்கு ஒரு கூட்டமாக-ஒருப்பட வேண்டுமோ
கோழி -என்கிறது மயிலை
நீங்கள் நலியாதே கொள்ளும் கோள் -என்னும் அளவும்-பார்த்து அன்றே நாங்கள் இருக்கிறது
எல்லா உறுப்புகளையும் கொள்ளை கொள்ள வந்த நாங்கள் தவிருவோமோ
தொடங்கின கார்யம் தலைக் கட்ட வேண்டுமே எங்களுக்கு-என்பது கருத்தாக –

அங்கனமாயின் பின்னே அங்கே சொல்லும் கோள் என்கிறாள் -மேல்
நமக்கு வாக்கும் மனமும் கருமமும் நமக்கு ஆங்கு அதே –என்னுடைய எல்லா உறுப்புகளும் அவன் பக்கலின-
அங்கே சென்று இவை கூவ –அவனுக்கு தரிப்பு அரியதாய்
வந்து முகம் காட்டும் -என்னும் நினைவாலே சொல்லுகிறாள் –

அங்கே ஆகில் இப்பேச்சும் செயல்களும் கூடின படி என் -என்ன
ஆக்கையும் ஆவியும் அந்தரம் நின்று உழலுமே –துக்கத்தின் வாசனையாலே
ஆக்கையும் ஆவியும் நடுவே நின்று கிலேசப் படுகின்றன -இத்தனை
பிடித்து விட்ட கொம்பு போலே வாசனையே உள்ளது-நோவு பட வேண்டுவதற்கு உண்டு
நலியப் படுவதற்கு பொருள் இல்லை-

——————————————————————————

அந்தரம் நின்று உழல்கின்ற யானுடைப் பூவைகாள்
நும் திறத்து ஏதும் இடை இல்லை குழறேன்மினோ
இந்திர ஞாலங்கள் காட்டி இவ் ஏழ் உலகும் கொண்ட
நம் திரு மார்வன் நம் ஆவி உண்ண நன்கு எண்ணினான்–9-5-5-

முயல்கிறேன் –அன்பையே -அன்பு தானே ருசி -கைங்கர்யத்துக்கு உபயோகி -இதனாலே மதுரகவி அன்பை வளர்க்க முயல்கின்றேன் என்கிறார்
ருசி மார்க்கத்தாலே பேறு -ஆழ்வார் ருசி வளர்க்கத் தானே அருளிச் செயல்கள் –
இத்தை வளர்க்க வளர்க்க மற்றவை தன்னடையே கிட்டும் –
அழுது அலற்றி -ஆழ்வார் -ருசி வளர்க்க -கர்மம் கைங்கர்யத்தில் புகும் -ஞானம் -ஸ்வரூப ஞானம் வளர்க்க –
பக்தி கைங்கர்யத்தில் புகும் -பகவத் ஏக பிரயோஜனம் ஜீவாத்மா என்ற ஞானம் வளர பக்தி ருசி வளர்க்கும் –
கிருத்ரிம சேஷ்டிதங்களைக் காட்டி -சர்வ லோகத்தையும் பிறர்க்கு ஆகாதபடி -உள்ளாள் கையாள இட்டு நலிய விட்டான்
அந்தரம் நின்று உழல்கின்ற யானுடைப் பூவைகாள்-அலமருகும்-வெறுமனே உழன்று -என்னுடையப்பூவை இல்லை அவனது –
தசரதன் -மே அனுகதா த்ருஷ்ட்டி – போலே இந்த பூவைகளும் அவனது ஆனதே -கண் நடந்து போனதே -கால் முளைத்து போனதே-
– கடல் கண்ட வஸ்துவை மீட்க ஒண்ணாதே
நும் திறத்து ஏதும் இடை இல்லை குழறேன்மினோ-உங்கள் இடையாட்டத்தில் -என்னை நலிய ஏதும் இல்லையே
இந்திர ஞாலங்கள் காட்டி இவ் ஏழ் உலகும் கொண்ட-குண விக்ரக சேஷ்டிதங்கள் காட்டை -சப்த லோகத்தையும்
பர அபிமானம் -சுவை அவமானம் இரண்டையும் அறுத்து தன்னிடம் சேர்த்துக் கொண்டான்
நம் திரு மார்வன் நம் ஆவி உண்ண நன்கு எண்ணினான்-
பிரணயித்தவம் காட்டி அகப்படுத்தி -ஆவி மீது இருந்ததையும் முடிக்க சங்கல்பித்தான் போலும் –

தன் உடைமையாய் இருந்து-நலிகிற பூவைகளைக் குறித்து-அவன் தான் முடிக்கைக்கு நல்ல விரகு பார்த்தான் –
இனி உங்களுக்கு இங்கு விஷயம் இல்லை –என்கிறாள் –

அந்தரம் நின்று உழல்கின்ற –
உங்களுக்கு இங்கு நலிய பொருள் இன்றிக்கே இருக்க-நடுவே நின்று பயன் இல்லாமலே வருந்து கின்றீர்கள் -அத்தனை –

யானுடைப் பூவைகாள் –
என்னுடைய பூவைகாள் –
எல்லாருக்கும் பொதுவாய் இருப்பார் செய்வனவற்றை -குயில் அன்றில் – மயில் -நம் கண்ணன் -போல்வார்
சிலருக்கு உடைமையாய் இருப்பார் செய்யலாமோ –
நான் என் உடைமை என்று நினைக்க அமையுமே அன்றோ துன்புறுத்துகைக்கு -நம் திரு மார்பன் –
அவனும் என் உடையவன் ஆதலால் அன்றோ நலிந்தான் –இது அன்றோ ஆழ்வார் -நான் கண்ட நல்லது —

நும் திறத்து ஏதும் இடை இல்லை –
உங்களுக்கு என்னை நலிகைக்கு ஓர் இடம் இல்லை –
அன்றிக்கே
உங்கள் பாரிப்புக்கு என் பக்கல் ஓர் இடம் இல்லை -என்றுமாம்

குழறேன்மினோ –
எழுத்துக்கள் இன்றிக்கே இருக்கும் ரசமான சொற்களைக் காட்டி முடியாதே கொள்ளுங்கோள் –

அவன் தான் செய்வதற்கு ஒருப்பட்ட கார்யத்தில் நெகிழ நின்றான் ஆகில் அன்றோ
நீங்கள் இப்படி முதிர நிற்க வேண்டுவது –அதற்கு உங்களுக்கு இடம் வைத்தானோ அவன் -என்கிறாள் மேல் –

இந்திர ஞாலங்கள் காட்டி –
கண்டார்க்கு விட ஒண்ணாத வடிவையும்-சீலத்தையும்-செயலையும் –காட்டி
அன்றிக்கே –
இவை நிலை நில்லாமையாலே -பொய்கள் என்கிறாள் -என்னுதல் –
இந்திர ஞாலம் என்பதும் -பொய் -என்பதும் ஒரு பொருள் சொற்கள் –

இவ் ஏழ் உலகும் கொண்ட –
பிறர் உடைய பொருளைக் கவரப் புக்கால்
அவர்கட்கு ஒன்றும் இல்லாதபடி கவர்கின்றவன் –

நம் திரு மார்வன் –
காதலை உடையவன் என்பதால்-வந்த ஒரு பிரசித்தியை எனக்குக் காட்டி -என்பார் -நம் -என்கிறார் –
பிராட்டியோடு பழகிற்றும் காதலை உடையவனாய் அன்று-அதனைக் காட்டி கண்டாரை அகப்படுத்திக் கொள்ளுகைக்காக
என்பார் -திரு மார்வன் -என்கிறார் –

நம் ஆவி உண்ண நன்கு எண்ணினான் –
சில பொய்களைப் பேசி பூமியைக் கொண்டால் போலே-நம்மோடு கலவியைச் செய்கிறான் என்று தோற்றும்படி
சில பொய்யான கார்யங்களை செய்து-பிரிதல் இவளை முடிக்கைக்கு உபாயம் என்று
நம்மை முடித்தற்கு நல் விரகு பார்த்தான் -என்னுதல் –
அன்றிக்கே –
உங்களுக்கு இங்கு இடம் இல்லை-நம்மை முடிக்கப் பார்த்த பார்வை அழகிதாகப் பார்த்தான்
என்று தன்னிலே நொந்து கொள்ளுகிறாள் -என்னுதல்
சர்வ சக்தி செய்வதாக ஒருப்பட்ட கார்யத்தில்-குறை கிடப்பதாய்-அதிலே நீங்களும் துணை புரிகின்றீர்களோ-

———————————————————————————————–

நன்கு எண்ணி நான் வளர்த்த சிறு கிளிப் பைதலே
இன் குரல் நீ மிழற்றேல் என் ஆர் உயிர்க் காகுத்தன்
நின் செய்ய வாய் ஒக்கும் வாயன் கண்ணன் கை காலினன்
நின் பசுஞ்சாம நிறத்தன் கூட்டு உண்டு நீங்கினான்–9-5-6-

தர்ச நீயமான அவயவ சோபை உடைய சக்கரவர்த்தி திருமகன் -கலந்து பிரிந்தான் -அவனுடைய ஸ்மாரக-வர்ணம் -கொண்ட –
நன்கு எண்ணி நான் வளர்த்த சிறு கிளிப் பைதலே-ஆபத்துக்கு உதவ வளர்த்த -நன்மையை எண்ணி -முக்தமான இளைமை –
இன் குரல் நீ மிழற்றேல் என் ஆர் உயிர்க் காகுத்தன்–பிரிந்தால் தரிக்க முடியாத பிராணன் –
அர்த்த யுக்தி -இனிமையான குரலை வைத்து துன்பம் படுத்தாதீர்
நின் செய்ய வாய் ஒக்கும் வாயன் கண்ணன் கை காலினன்–சிவந்த வாயன் -அத்துடன் ஓக்க
கண்ணன் -பாசுரம் காகுத்தனுக்கு -கண்ணை கை கால்கள் உடையவன்
நின் பசுஞ்சாம நிறத்தன் கூட்டு உண்டு நீங்கினான்-சியாமள நிறம் –

தனது நிலையை அறியாதே-திருப் பெயரைச் சொல்லுகிற-கிளிப் பிள்ளையை குறித்து
என்னால் பொறுக்கக் கூடாத நிலையில் சொல்லவோ-உன்னை வளர்த்தது -என்று
திருப் பெயரை இப்பொழுது சொல்ல வேண்டா –என்கிறாள் –

நன்கு எண்ணி –
திருப் பெயரைச் சொன்னால் பொறுக்கும் நிலை அறிந்து சொல்வதற்கும்
பொறுக்க முடியாத நிலையில் திருப் பெயரைச் சொல்லாது-இருத்தற்கும் அன்றோ உன்னை வளர்த்தது —
முளைக் கதிரை –அரங்கமேய அந்தணனை -திரும்பி சொல்ல வாய் துடிக்க —வருக என்று மடக் கிளியை–
–கை நுனியில் இருக்காமல் அருகில் வர – கை கூப்பி வணங்கி -மிருத சஞ்சீவினி -வயர்த்ததனால் பயன் பெற்றேன்-அங்கே வேறே திசை

நான் வளர்த்த –
ஒரே மகளை உடையவளைப் போலே ஆயிற்று வளர்த்தது -கிளிப் பைதலே -என்கையாலே
நான் ஒன்றனை ஆதரித்தாலே போதியதாம் அன்றோ வேறுபடுகைக்கு-அவனும் கிளியைப் போன்று பவ்யனாய் அன்றோ இருந்தது –

சிறு கிளிப் பைதலே –
சிறுமை -பருவம்
பைதல் -வயதுக்கு தக்க பாகவும் அன்றிக்கே இருத்தல்-உன் இளமைப் பருவம் அன்றோ நலிகைக்கு அடி –

இன் குரல்-
கூரிய வேல் -என்னுமா போலே கொடுமையிலே நோக்கு –

நீ மிழற்றேல் –
நிரம்பா மென் சொற்களால் என்னை முடிக்காதே-தாயைக் கொலை செய்வதற்கும் முயல்வார் உளரோ –

என் ஆர் உயிர்க் காகுத்தன் –
பிரிவில் தரித்து இருத்தல் அரிதாம் படி அன்றோ-கிட்டின போது கலந்தது
தயரதற்கு மகன் தன்னை அன்றி மற்றிலேன் தஞ்சமாகவே -என்றே அன்றோ இவர் இருப்பது –

நின் செய்ய வாய் ஒக்கும் வாயன் –
உன்னுடைய வாய் போலே இருக்கும் திரு வாயினை உடையவன் –
உபமானத்தை சொல்லி சேர்த்து விடும் அத்தனை ஒழிய-உபமேயத்தை பேச முடியாது –
கண்ணன் கை காலினன் –
உன் வாயினைப் போலே சிவந்த திருக் கண்களையும்-திருக் கைகளையும் திருவடிகளையும் -உடையவன் –

நின் பசுஞ்சாம நிறத்தன் –
உன்னுடைய குளிர்ந்த நீல நிறத்தை உடையவன் –நீல நிறத்தை உடையதாய்-எரித்து இருக்கை அன்றிக்கே
குளிர்ந்து இருத்தலின் -பசுஞ்சாமம் -என்கிறாள் –ஓர் உடம்பில் இத்தனை பகை தேடி வைக்கலாமா –

கூட்டு உண்டு நீங்கினான்-
கலந்து -என் தன்மையை அறிந்து வைத்து பிரிந்தான் –
அவன் கூட இருந்தால் அன்றோ உடன்படிகள் அனுகூலமாக இருப்பன –தனி இருப்பில் நலிவார் -இராவணன் -முதலியோர் அல்லரோ –
அனுகூலரும் நலிவாரோ –

———————————————————————————————–

கூட்டுண்டு நீங்கிய கோலத் தாமரைக் கண் செவ்வாய்
வாட்டமில் என் கரு மாணிக்கம் கண்ணன் மாயன் போல்
கோட்டிய வில்லோடு மின்னும் மேகக் குழாங்கள் காள்
காட்டேன்மின் நும் உரு என் உயிர்க்கு அது காலனே–9-5-7-

ஈடு படுத்தினமேகக் கூட்டங்கள் -போலி -உங்கள் ரூபம் காட்டாமல் -மேகம் வந்தால் வேங்கடவன் பின்னே வருவான் -ஆண்டாள்
கூட்டுண்டு நீங்கிய கோலத் தாமரைக் கண் செவ்வாய்-ஏக ரசமாக ஸம்ஸலேஷித்து –நீங்கிய பின்பு பெருமாள் ஊர்வது அணிவது தெரியாமல்
-இங்கு நன்றாக -அழகு கூடி -பிரிந்த திசையிலும்
வாட்டமில் என் கரு மாணிக்கம் கண்ணன் மாயன் போல்-இடைவிடாமல் ஸ்ம்ருதி விஷயம் -நீல ரத்னா வடிவு -பவ்யனான கண்ணன் போலே இருக்கும்
கோட்டிய வில்லோடு மின்னும் மேகக் குழாங்கள் காள்–வளைத்த வில் போன்ற மின்னல் -உடன் கூடும் மேக்க கூட்டங்கள் –
காட்டேன்மின் நும் உரு என் உயிர்க்கு அது காலனே-மிருத்யு தேவதை -பிராணனுக்கு -கண் முன்னே வர வேண்டாம் –

அவன் வடிவிற்கு போலியான-மேகங்களின் வரிசையைக் கண்டு
உங்கள் வடிவினைக் காட்டி -என்னை முடிக்காதீர்கள் –என்கிறாள்

கூட்டுண்டு நீங்கிய கோலத் தாமரைக் கண் செவ்வாய் கண்ணன் —
ஒரே பொருள் என்னும்படி கலந்து-பிரிந்த பின்பு அவனுடைய உறுப்புக்களின் வனப்பு இருந்தபடி –
அன்றிக்கே
இவளுடைய கல்வியால் வந்த வனப்பு -என்னுதல் –
கோலத் தாமரைக் கண் செவ்வாய் –
அழகிய தாமரை போலே இருக்கிற திருக் கண்களையும்-சிவந்த அதரத்தையும் உடையவனாய் –

வாட்டமில் என் கரு மாணிக்கம்-
கலந்த பொழுது உண்டான செவ்வி-பிரிந்த காலத்திலும் தலைச் சாவி வெட்டி விடப் போகிறது-இல்லை காணும் –
அன்றிக்கே
இத்தலையை வெறும் தரை ஆக்கின பின்பு இரட்டித்த படி என்னுதல் –
பிரிந்த பின்பும் மறக்க ஒண்ணாதபடி-நலிகிற நீல ரத்னம் போலே இருக்கிற திரு நிறத்தை உடையவனாய்

நைவதம் சரன் நமசகரன் ந கீடான் ந சரீச்ரூபான் -சுந்தர -36-12-
மேலே தங்கி இருக்கிற காட்டு ஈக்கள் கொசுக்கள் முதலான வற்றையும் ஓட்ட மாட்டார் -என்கிறபடியே
அவன் இருக்க-அரைக்கணம் தாழ்த்தான் என்று இவ்வார்த்தையைச் சொல்லுகிறாளே ஐயகோ –

கண்ணன் மாயன் போல்-
ஆச்சர்யத்தை உடையனான கிருஷ்ணனைப் போலே –
கலக்கிற போது காலைக் கையைப் பிடித்து-கலந்து பவ்யனாய் இருந்தான் -ஆதலின் -மாயன் கண்ணன் -என்கிறாள் –

கோட்டிய வில்லோடு மின்னும் மேகக் குழாங்கள் –
வளைத்த வில்லோடு கூடி மின்னுகின்ற மேகக் கூட்டங்காள்-
கௌஸ்துபம் திரு மேனிக்கு ஒளியை உண்டாக்குமாறு போலே இரா நின்றது -மின்னல்

காட்டேன்மின் நும் உரு –
கூற்றுவனை ஒத்ததான உங்கள் வடிவைக் காட்டாதீர்கள் –
அவ்வடிவைக் கொண்டு அகல இருந்தவனோடே-உங்களோட்டு வேற்றுமை இல்லாது இருந்தது –

அது ஏன் என்னில்
என் உயிர்க்கு அது காலனே-
விரஹம் தின்று பண்டே-தற்பு -வலி -அற்ற என் உயிர்க்கு அது கூற்றுவனாக இருக்கின்றது –
குழாங்கள்காள் நும் உரு -என்று முன்னிலை ஆக்கினவள்-பின் அது என்று படர்க்கையிலே கூறுவது என் என்னில்-
காண மாட்டாமையாலே-முகத்தை மாற வைத்து சொல்லுகிறாள்-

—————————————————————————————————–

உயிர்க்கு அது காலன் என்று உம்மை யான் இரந்தேற்கு நீர்
குயிற் பைதல் காள் கண்ணன் நாமமே குழறிக் கொன்றீர்
தயிர் பழம் சோற்றோடு பால் அடிசிலும் தந்து சொல்
பயிற்றிய நல் வளம் ஊட்டினீர் பண்பு உடையீரே –9-5-8-

மிருத சஞ்சீவனம் ஸ்ரீ ராம நாமம் -ஹே கிருஷ்ணா -குழம்பி -அவசாதகரமான-
உயிர்க்கு அது காலன் என்று உம்மை யான் இரந்தேற்கு நீர்-எது சொல்லாமல் -அது -பிரார்த்தித்து இத்தை சொல்லாதீர் சொல்லி இருந்தும்
குயிற் பைதல் காள் கண்ணன் நாமமே குழறிக் கொன்றீர்-சிறு பிள்ளைத்தனம் பாளையத்துக்கு ஈடாக
தயிர் பழம் சோற்றோடு பால் அடிசிலும் தந்து சொல்-இளம் போதைக்கு -பழம் சோற்றுடன் -திதியோதனம் பழம் சேர்ப்பார்கள்
-தந்து திரு நாமம் பயிற்றி அப்யஸித்து -பயிற்றிய நல் வளம் ஊட்டினீர் பண்பு உடையீரே-நல்ல நீர்மை -பண்பு அற்ற -விபரீத லக்ஷணை-

சில குயில்களைக் குறித்து
திருப் பெயர்களைச் சொல்ல வேண்டா -என்று நான் இரக்க-அதனையே சொல்லி நலிந்தீர் கோள்-
உங்களை வளர்த்த தனால் வந்த பயன் பெற்றேன் –என்கிறாள் –
வளர்த்த தனால் பயன் பெற்றேன் -பரகாலனும் பராங்குசனும் தொனியில் தானே வாசி

உயிர்க்கு அது –
தோல் புரையே போமது அன்று -அது -என்கிறாள் –தன் வாயாலே சொல்ல மாட்டாமையாலே –

காலன் என்று –
நாழிகை அன்றிக்கே முடிக்கும் என்று –

உம்மை –
என் கார்யத்தை இரந்து செய்கின்ற உங்களை –

யான் –
மறுக்க ஒண்ணா தவாறு –உங்களுக்கு தாயான நான் –

இரந்தேற்கு-
என் செல்லாமையாலே புகல் புகுந்த எனக்கு –தாயாக இருந்தும் உங்களை நியமிக்க வில்லை -என்கிறாள் –

நீர் –
என்னால் ஏவப்படுகின்ற நீங்கள் –புகல் புகுந்தவர்களை கொன்றவர்கள் ஆனீர் கோள் –

குயிற் பைதல் காள் –
உங்கள் இளமைப் பருவம் என் உயிரோடே போயிற்று
அன்றிக்கே
பருவம் நிரம்பா விட்டாலும் தாய் என்ற வேறுபாட்டை அறிய வேண்டாவோ -என்னுதல்

நாங்கள் செய்தது என் -என்ன –
கண்ணன் நாமமே குழறிக் கொன்றீர் –
மாற்றாலே தீராதபடி நெஞ்சினைப் புண் படுத்தி வைக்கும்-கிருஷ்ணன் திருப் பெயர்களையே-விளங்காதவாறு சொல்லி முடித்தீர் கோள்
மிருத சஞ்சீவனமான இராம குணங்களையும் ஒரு கால்-சொன்னால் ஆகாதோ என்பாள் -கண்ணன் நாமமே -என்கிறாள் –

தயிர் பழம் சோற்றோடு பால் அடிசிலும் தந்து சொல் பயிற்றிய நல் வளம் ஊட்டினீர்-
தயிரும் பழம் சோறும்
பாலும் சுடு சோறும்
அவ்வவ காலங்களிலே தந்து –
திருப் பெயர்களைக் கற்ப்பித்த அதற்கு-கைம்மாறு செய்தீர் கோள் –நல் வளம் ஊட்டினீர் –
நல்ல சம்பத்தை அனுபவித்தீர் கோள் -என்றது
நான் காலம் தோறும் உங்களுக்கு வேண்டிய உணவு வகைகளைக் கொடுத்துப் போந்தேன்-
நீங்களும் இவ்விடங்களிலே வந்து நலிந்து போந்தீர்கள் -என்றபடி –
இக் குயில் களுக்கு அன்ன தோஷம் பலித்து விட்டதோ -என்கிறாள் –

பண்பு உடையீரே –
சம்பந்தமும் அடக்கமும் கிடக்க-சால நீர்மை உடையீராய் இருந்தீர் கோள்-
காப்பாற்றுவார்கள் விஷயத்தில்-அருள் இல்லாதவர்களாய் இருந்தீர் கோள்-

——————————————————————————————

பண்புடை வண்டொடு தும்பிகாள் பண் மிழற்றேன்மின்
புண்புரை வேல்கொடு குத்தால் ஒக்கும் நும் இன்குரல்
தண் பெரு நீர்த் தடம் தாமரை மலர்ந்தால் ஒக்கும்
கண் பெரும் கண்ணன் நம் ஆவி உண்டு எழ நண்ணினான்-9-5-9-

முன்னும் ராமனாய் தானாய் பின்னும் ராமனாய் -ஜென்ம சம்சார பந்தனம் விடுதலைக்கு -அன்று சாராராசரங்களை வைகுந்தத்து ஏற்றினான் –
தாருகனும் பார்க்காமல் -தானே அன்றோ -தன்னுடைச் சோதி எழுந்து அருளினான் -கிருஷ்ணன் –
நிரதிசய போக்யமான -கண் அழகன் -பிராண அபகாரம் பண்ணிப் போனான் -வண்டுகள் தும்பிகள் –
பண்புடை வண்டொடு தும்பிகாள் பண் மிழற்றேன்மின்-புண்புரை பாட பேதம் -பாட்டோடு நீர்மை அறிந்து -வண்டுகள் தும்பிகள் இனிய குரல்
பண்ணை மதுரமாக சபதிக்காமல் போமின் -கண் பெரும் கண்ணன் நம் ஆவி உண்டு எழ நண்ணினான்
பிராணனை அபகரித்து அகலப் போனான் பண்புரை -ஸ்வ பாவிக சப்தம் –
புண்புரை வேல்கொடு குத்தால் ஒக்கும் நும் இன்குரல்-பாடாதே போமின் -புண் வேதனைக்கு மேலே அன்றோ உங்கள் குரல் நலியும்
–குளிர்ந்த நிரம்பிய தடாகம் -தஸ்யாதா காப்பியசா புண்டரீக -சுமிருஷ்ட நாள ரவிகர விகசித்த புண்டரீக தள

தேனைக் குடித்து மயங்கிப் பாடுகின்ற-சில வண்டுகளையும் தும்பிகளையும் குறித்து
உங்கள் இசை எனக்கு பொறுக்க ஒண்ணாததாய் இருந்தது-நீங்கள் பாடாதே கொள்ளுங்கோள் –என்கிறாள்

பண்புடை வண்டொடு தும்பிகாள்-
நீர்மை உடைய -கான அனுகுணமாக -வண்டொடு கூடின தும்பிகாள் –ப்ருங்க ஜாதியில் அவாந்தர பேதம் -எல்லாம் ஒரே கூட்டு இவரை அழிக்க

பண் மிழற்றேன்மின் –
பண் மிக்க -ஆளத்தி வையாதே கொள்ளுங்கோள் -ஆளத்தி -ஆலாபம்
பண்புரை -என்ற பாடமான போது-பண்பான உரையாய் -முரலுதலைச் சொல்லுகிறது –
-பண்பு அழகு உரை சப்தம் -பண் கானம் புரை நெருக்கமாக –
அன்றிக்கே-பண்ணை முரலா நின்ற -என்றுமாம் –

புண்புரை வேல்கொடு குத்தால் ஒக்கும் நும் இன்குரல் –
முன்னரே மற்றயவற்றின் குரல்களாலே புண் பட்டு அன்றோ இருக்கிறது
அதிலே வேலைக் கொடு குத்தினாப் போலே இரா நின்றது உங்கள் குரல் –
எண்ணிலா அரும் தவத்தோன் இயம்பிய சொல் மருமத்தில் எறி வேல் பாய்ந்த
புண்ணிலாம் பெரும் புழையில் கனல் நுழைந்தால் எனச் செவியில் புகுதலோடும் -கம்பர் -பால -கையடைப் படலம்
தண் பெரு நீர்த் தடம் தாமரை மலர்ந்தால் ஒக்கும் கண் பெரும் கண்ணன் –
குளிர்ந்து பெரிய நீரை உடைய பொய்கையிலே-தாமரைப் பூ மலர்ந்தால் போலேயாய்
அவ்வளவு அன்றிக்கே-பெரிய கண்களை உடைய கிருஷ்ணன் –
இன் குரல் -பிரிவில் வேலாகக் குத்துமே

நம் ஆவி உண்டு எழ நண்ணினான் –
அவ்வடிவு அழகைக் காட்டி-என்னை முடித்து-பிரிந்து போனான் –
பிரஹரித்து –அடித்து -ஆவியை அடிக்க முடியாதே அபகரித்து என்றவாறு-

———————————————————————————-

எழ நண்ணி நாமும் நம் வான நாடனோடு ஒன்றினோம்
பழன நல் நாரைக் குழாங்கள் காள் பயின்று என் இனி
இழை நல்ல ஆக்கையும் பையவே புயக்கு அற்றது
தழை நல்ல இன்பம் தலைப் பெய்து எங்கும் தழைக்கவே-9-5-10-

ஒன்பது பாசுரம் துக்கம் -இதில் மகா துக்கம் –
பரமபத நிலையன் உடன் ஒன்றினோம் -இனி உங்கள் திரட்சிக்கு பலன் என்ன -நாரைகளைக் கூப்பிட்டு
எழ நண்ணி நாமும் நம் வான நாடனோடு ஒன்றினோம்-ஒன்றி -திருப்தி தோன்றும் -எண்ணத்துடன் ஒத்துப் போனோம்
அவன் திரு உள்ளம் இவரை அழிக்கவே-அடித்து அபகரித்து –
போக்கிலே ஒருப்பட்டு ஏக ஹ்ருதயராய் -நம் -நமக்கு ஸ்வாமி பிராப்யன்-
பழன நல் நாரைக் குழாங்கள் காள் பயின்று என் இனி-
நீர் வாய்ப்பு -தர்ச நீயம்-ஆழ்வார் எங்கு நலிய வந்து
இழை நல்ல ஆக்கையும் பையவே புயக்கு அற்றது-ஆபரணம் போலே ஸ்ப்ருஹ நீயமான சரீரம் -க்ரமத்தில்-கை விட்டுப் போனது
-பூத்தல் அற்றது வாங்குதல் இல்லாமல் நழுவி என்றவாறு –
தழை நல்ல இன்பம் தலைப் பெய்து எங்கும் தழைக்கவே-இன்பமாக தோன்றும் இதுவும் -அழுது கொண்டே இருந்த
ஆழ்வார் துக்கம் இல்லாமல் ஜகம் விஸ்தீர்ணமாக சம்ருத்யம் பெற்றது

திரள இருக்கிற நாரைக் குழாங்கள்-தன்னை முடிப்பதற்கு-ஆலோசிக்கின்றனவாய்க் கொண்டு
நான் முடிந்தேன் –இனி நீங்கள் திரண்டு பயன் என் –என்கிறாள் –

எழ நண்ணி-
போக்கிலே ஒருப்பட்டு –

நாமும் நம் வான நாடனோடு ஒன்றினோம் –
கடலைக் குளப் படியிலே மடுத்தால் போலே-தன்னை இலக்காக்கி –இத்தலையை வெறும் தரை ஆக்கி
தன்னைக் கொண்டு அகன்றான் –
நாமும் அயர்வறும் அமரர்கள் அதிபதியோடே ஒரு மிடறு ஆனோம் –
நித்ய சூரிகளும் அவனுமாய் இருந்து நம்மை முடிக்க எண்ணின படியே-
நாமும் இசைந்தும் –அவன் முடிக்க நினைக்க-நாம் பிழைக்க எண்ணி
இடக்கைப்புரி முறுக்குகை தவிர்ந்து -மாறுபட்ட கார்யத்தை செய்யாமல் –நாமும் முடிகையிலே துணிந்தோம்
நித்ய சூரிகளும் அவன் நினைவினையே பின் பற்றுமவர்கள் ஆகையால்-அவன் கருத்தே தங்கட்குமாக இருப்பார்கள் அன்றோ –
போக்கிலே ஒருப்பட்டு -திருவடி சார்ந்து -நினைவின் வழி-சென்று –

பழன நல் நாரைக் குழாங்கள் காள் –
நீர் நிலங்களில் வாழ்வனவாய்-
தொடங்கின கார்யம் முடிக்க வல்ல ஆற்றலை உடையவையான நாரைக் குழாங்கள் காள் –

பயின்று என் இனி –
இனி நீங்கள் திரண்டு என்ன பயன் –
நான் அவன் கருத்தை பின் செல்லாத அன்று அன்றோ-உங்கள் ஆலோசனைக்கு பயன் உள்ளது-
முதலிகள் திரள் திரளாய் இருந்து-பெருமாளையும் பிராட்டியையும் சேர்ப்பதற்கு-விரகு பார்த்தாப் போலே
இவை திரள் திரளாய் இருந்து அவனையும் தன்னையும் பிரிப்பதற்கு-விரகு பார்கின்றன -என்று இருக்கிறாள் –
அவன் வேண்டுவாரைச் சேர்க்கையும்-வேண்டாத்தாரை முடிக்கையும்
திர்யக்குகளுக்கு பணி என்று இருக்கும் அன்றோ-இராமாவதாரத்தில் வாசனையாலே-

வான நாடன் -நாரைக் குழாங்கள் காள் -என்கையாலே
உபய விபூதியும் வேண்டுமோ -ஓர் அபலையை முடிக்கைக்கு-என்பது தோற்றுகிறது-

இழை நல்ல ஆக்கையும் –
ஆபரணத்தாலே அழகிதான சரீரம் -என்னுதல் –
ஆபரணம் பூண்டால் போலே இருக்கிற சிறந்த சரீரம் -என்னுதல் –

பையவே புயக்கு அற்றது –
முறையாக பசை அற்றது -என்னுதல்
முறையாகவே போகத் தொடங்கிற்று -என்னுதல்
புயத்தால் -போதல் ஆதல்
புயக்கு -என்று கவர்ச்சி ஆதல் –

தழை நல்ல இன்பம் தலைப் பெய்து எங்கும் தழைக்கவே –
ஈஸ்வர விபூதி நிறை வுற்று இருக்க வேண்டும் -என்கிறாள் -இதற்கு
தாம் தாம் முடிய நினைப்பார் -நாடு வாழ்க -என்பாரைப் போலே சொல்லுகிறாள் -என்று-ஆளவந்தார் அருளிச் செய்வர்-வீரம் விவேகம் வெறுப்பு
நான் பட்ட பாடு நாடு படாது ஒழிய வேண்டும் -என்று எம்பெருமானார் அருளிச் செய்வர்- விவேகம்
நான் முடிய என் துக்கம் கண்டு நோவு படாதே உலகம் அடங்க-பிழைக்கும் அன்றோ -என்று பட்டர் அருளிச் செய்வர்- வெறுப்பு

———————————————————————————————

இன்பம் தலைப் பெய்து எங்கும் தழைத்த பல் ஊழிக்குத்
தன் புகழ் ஏத்தத் தனக்கு அருள் செய்த மாயனைத்
தென் குருகூர் சடகோபன் சொல் ஆயிரத்துள் இவை
ஒன்பதோடு ஒன்றுக்கும் மூ வுலகும் உருகுமே-9-5-11-

கேட்ட சர்வ லோகமும் மநோ விகாரம் அடையும் –ஈடுபட்டு –
இன்பம் தலைப் பெய்து எங்கும் தழைத்த பல் ஊழிக்குத்-
அவன் புகழுக்கு விசேஷணம் -இவை -தென் குருகூர்ச் சட கோபனுக்கும் விசேஷணம்
இன்பம் உண்டாக்கா நின்று கொண்டு எங்கும் வியாப்தமான
தன் புகழ் ஏத்தத் தனக்கு அருள் செய்த மாயனைத்–ஆச்சர்ய பூதன்-பல காலம் புகழை பாடும் படி
தென் குருகூர் சடகோபன் சொல் ஆயிரத்துள் இவை-நிர்வாகர் –
ஒன்பதோடு ஒன்றுக்கும் மூ வுலகும் உருகுமே-இந்த திருவாயமொழி -ஒன்பதில் கிலேசம் ஒரு தட்டு கூறு
-பத்தாம் பாட்டில் மகா துக்கம் ஒரு தட்டு –த்ரவீ பவிக்கும்

நிகமத்தில்
இத் திருவாய்மொழி பாசுரங்கள் நெஞ்சில் படில்-ஆரேனுமாகிலும் தரியார்-என்கிறார்

இன்பம் தலைப் பெய்து எங்கும் தழைத்த –
எங்கும் தழைத்த -இன்பம் தலைப் பெய்து-உலகம் எல்லாம் வெள்ளம் இட்ட எல்லை இல்லாத ப்ரீதியை
உடையராய்க் கொண்டு –

பல் ஊழிக்குத்தன் புகழ் ஏத்தத் –
காலம் உள்ளதனையும் குணங்களை ஏத்தும்படி –

தனக்கு அருள் செய்த-
உலக மக்களில் வேறு பட்டவரான தமக்கு-மயர்வற மதிநலம் அருளிச் செய்தபடி –

மாயனைத் –
இவ் உலக மக்கள் நடுவே என்னை ஒருவனையும்-விசேட கடாஷம் செய்த-ஆச்சர்யத்தை உடையவனை –
அங்கன் அன்றிக்கே –-
இன்பம் தலைப் பெய்து எங்கும் தழைத்த
தன் புகழ் ஏத்த பல ஊழிக்கு தன்னை அருள் செய்த மாறனை-என்று கொண்டு கூட்டி
அனுபவிப்பார்க்கு எல்லை இல்லாத ஆனந்தத்தை விளைப்பதாய்-எங்கும் ஒக்க பரம்பின தன் கல்யாண குணங்களை
காலம் என்னும் ஒரு பொருள் உள்ள வரையிலும்-நான் அனுபவிக்கும்படி செய்த மாயன் –
என்று பொருள் கூறலுமாம் –
இவர் குணங்களை அனுபவிக்கும் அனுபவத்தால் தரித்தார் என்கிறது-
தன் புகழ் ஏத்தத் தனக்கு அருள் செய்த -என்ற இதனைக் கொண்டே அன்றோ –
நித்ய சூரிகள் அனுபவத்தையும்-தமக்கு அவர்களோடு ஒத்த சம்பந்தத்தையும்
நினைத்து நோவு பட்டார் என்றும்
ஒக்க இழந்து இருக்கிற இவ் உலக மக்கள் படியைப் பார்த்தவாறே-இன் நோவு தான் பேறாய்த் தோற்றிற்று –

தென் குருகூர் சடகோபன் சொல் -ஆயிரத்துள் இவை –
சடகோபன் சொல் என்று படர்க்கையில் கூறுகையாலே-தனக்கு அருள் செய்த -என்று படர்க்கையில் கூறலாம் அன்றோ
பகவானாகிய வால்மீகி ருஷி -என்னுமாறு போலே –
தமேவ சரணம் கத -அந்த புருஷோத்தமனைப் பற்று என்றதும் -வேறே எங்கோ பார்த்தான் அர்ஜுனன் – மாம் ஏகம் என்றானே –
இங்கே சடகோபன் -தனக்கு அருள் செய்யும் என்கிறார்

ஒன்பதோடு ஒன்றுக்கும்-
மேல் ஒன்பது பாசுரங்களில் உண்டான துக்கம் சுகம் என்னும்படி-துக்கம் மிக்க பத்தாம் பாசுரத்தை உடைய இவை —
நினைப்பு ஊட்டுகிற பொருள்களாலே
பிழைப்பில் நசை யோடு நோவு பட்ட ஒன்பது பாசுரங்களோடு-பிழைப்பில் நசை அற்ற ஒரு பாசுரத்துக்கும் –

மூ வுலகும் உருகுமே –
ஆரேனும் ஆகிலும் தரியார்-என்னுடைய துக்க ஒலியைக் கேட்டு நாடு அழியலாகாது-
என்றவர்க்கு-பின்னையும் நாட்டில் உள்ளார்க்கு நலிந்து வருந்துவதே பலித்து விட்டது-
எங்கும் தழைத்த இன்பம் தலைப் பெய்து-பல் ஊழிக்கு தன் புகழ் ஏத்த
தென் குருகூர் சடகோபன்-தனக்கு அருள் செய்த மாயனை-சொல் ஆயிரத்துள் இவை
ஒன்பதோடு ஒன்றுக்கும்-மூ வுலகும் உருகும் –பட்டர் நிர்வாகப்படி வெறுப்பில் அருளிச் செய்த படி –

———————————————————————————-

திராவிட உபநிஷத் சங்கதி -ஸ்ரீ வாதி அழகிய மணவாள ஜீயர் –

துக்கேன துஸ்ஸஹ தம ம்
ஆஸன்ன ஹானி கதயா
ஆலோக நஞ்ச -தத் அசாஸுஷம் இதை யதார்த்தம்
தத் சரண ஹிந்து பதார்த்த ஜாதம்
ஆஸன்ன ஹானி கதயா
அவசித்தா ஸூ கத்யா-

————————————————————————————–

திராவிட உபநிஷத் தாத்பர்ய ரத்னாவளி -ஸ்ரீ தேசிகன் –

பிராணத்வாத்
அத்புதத்வாதி
ஸூ விதித்வேன
பவ்யத்ய யோகாத்
லஷ்மீ வஷஸ்த்தஸ்ய யோகாத்
ரகு குல ஜனநாத்
நீல ரத்நாபி மூர்த்தியாத்
கிருஷ்ணத்வாத்
பரம பதி தயா
ச ஈஸ்வரீம் ஸம்ஸராயத்தயாம்
குண சுமாராகம்
சர்வ தர்சி –

———————————————————————————

திருவாய் மொழி நூற்றந்தாதி -பாசுரம் 85-பிள்ளை லோகம் ஜீயர் வியாக்யானம்-

இன்னுயிர் மால் தோற்றினது இங்கு என் நெஞ்சில் என்று கண்ணால்
அன்று அவனைக் காண வெண்ணி யாண் பெண்ணாய் -பின்னையவன்
தன்னை நினைவிப்ப வற்றால் தான் தளர்ந்த மாறன் அருள்
உன்னும் அவர்க்கு உள்ளம் உருகும்—————–85

———————————————————————————

அவதாரிகை –

இதில் –
ஸ்மாரக பதார்த்தங்களாலே நோவு பட்ட ஆழ்வார் பாசுரத்தை
அனுவதித்து அருளிச் செய்கிறார் –
அது எங்கனே என்னில் –
கீழ்ப் பிறந்த அனுபவம் மானஸ அனுபவம் ஆகையாலே-அவனை பாஹ்ய கரணங்களாலே
அனுபவிக்க வேணும் என்று ஆசைப் பட்டு
அப்போதே அது கிடையாமையாலே சிதில சித்தராய்
அவன் குண சேஷ்டிதாதிகளுக்கு ஸ்மாரகமான
லௌகிக பதார்த்தங்களைக் கண்டு அவ்வழியாலே
ஸ்மார்யமாணமான அவன் குண சேஷ்டிதாதிகளை அனுசந்தித்து
அவனை யதா மநோ ரதம் அனுபவிக்கப் பெறாமல்
இப்படி ஸ்மாரக பதார்த்தத்தாலே தாம் ஈடுபட்டுச்-செல்லுகிற படியை
அன்யாபதேசத்தாலே அருளிச் செய்கிற
இன்னுயிர் சேவலில் அர்த்தத்தை
இன்னுயிர் மால் இத்யாதியால் -அருளிச் செய்கிறார் -என்கை –

———————————————————————————

வியாக்யானம்–

இன்னுயிர் மால் தோற்றினது இங்கு என் நெஞ்சில் என்று –
கீழில் திருவாய் மொழியில்
நரசிங்கமதாய உருவே -என்றும்
உகந்தே யுன்னை யுள்ளும் என் யுள்ளத்து -என்றும்
தேவர்கட்கு எல்லாம் கருவாகிய கண்ணனைக் கண்டு கொண்டேனே -என்றும்
கண்டு கொண்டு என் கண்ணினை ஆரக் களித்து -என்றும் அருளிச் செய்தவை –
மானஸ சாஷாத்காரம் மாத்ரமாய்
ப்ரத்யஷ சாஷாத்காரம் அல்லாமையாலே
இத்தசையில் எனக்குத் தாரகனான சர்வேஸ்வரன்
சாஷாத் கரித்தது
மானஸ ஞான விஷயம் என்று –
கண்ணால் அன்று அவனைக் காண வெண்ணி யாண் பெண்ணாய் –
சஷூர் விஷயமாக அவனை தர்சிக்க எண்ணி
அது லபியாமையாலே
பும்ஸ்த்வம் குலைந்து
ஸ்த்ரீத்வபத்தியைப் பஜித்து-

பின்னையவன் தன்னை நினைவிப்ப வற்றால் –
இப்படி
ஸ்த்ரீத்வ பத்தியை பஜித்த-அநந்தரம்
அவனை பிரணய கதகத ஸ்வரத்தாலும்
ரூபவத்தையாலும்
ஸ்மரிப்பிக்கும் அவற்றாலே
விகூ ஜக்பிர்வி ஹங்க மை -என்னும்படியான
பஷி சமூஹங்களாலும்
மேக சமூஹங்களாலும்-
தான் தளர்ந்த –
தான்யே வார மணீ யாநி -என்னும்படி-அசஹ்யமாய்
மிகவும் பாரவச்யத்தை அடைந்த –
அதாவது –
இங்கு எத்தனை என்னுயிர் நோவ மிழற்றேல்மின் குயில் பேடை காள்-என்றும்
இத்தனை வேண்டுவது அன்று அந்தோ அன்றில் பேடைகாள் -என்றும்
எவம் சொல்லிற்றும் நும் ஏங்கு கூக்குரல் கேட்டுமே -என்றும் –
மேற் கிளைக் கொள்ளேல் மின் நீரும் சேவலும் கோழி காள்-ஆக்கையும் ஆவியும் அந்தரம் நின்று உழலுமே -என்றும்
அந்தரம் நின்று உழல்கின்ற யானுடைப் பூவைகாள்-நும் திறத்து ஏதும் இடை இல்லை குழறேல்மினோ -என்றும்
நன்கு எண்ணி நான் வளர்த்த சிறு கிளிப் பைதலே இன்குரல்-நீ மிழற்றேல்-நின் பசும் சாம நிறத்தனன் கூட்டுண்டு நீங்கினான் -என்றும்
கண்ணன் மாயன் போல் கோட்டிய வில்லோடு மின்னு மேகக் குழாங்காள்-காட்டேன்மின் நும் உரு என் உயிர்க்கு அது காலன் -என்றும்
குயில் பைதல்காள் கண்ணன் நாமமே குழறிக் கொன்றீர் -என்றும்
பண்புடை வண்டோடு தும்பிகாள் பண மிழற்றேன்மின்-புண்புரை வேல்கொடு குத்தல் ஒக்கும் நும் இன் குரல் -என்றும்
நாரைக் குழாங்கள் காள் பயின்று என் இனி -என்றும்
இப்படி
ரூப தர்சனத்தாலும்
நாம சங்கீர்த்தனத்தாலும்
பிரணய கூஜிதத்தாலும்
மிகவும் தளர்ந்து
ஜீவநா த்ருஷ்டத்திலும் நசை அற்ற படி -என்கை –
இப்படி மிகவும் பாரவச்யத்தை அடைந்த –
மாறன் அருள் –
அருள் கண்டீர் இவ் உலகினில் மிக்கதே -என்னும்படியான
ஆழ்வார் கிருபையை –

உன்னும் அவர்க்கு உள்ளம் உருகும்-
அனுசந்திக்கும் அவர்களுக்கு-மனஸ்ஸூ- நீராய் உருகும் —
இது ஒரு கிருபாதிக்யம் இருந்தபடியே என்று-ஹிருதயம் த்ரவ்ய பூதமாகும்

மாறன் உரை உன்னும் அவர்க்கு –
என்ற பாடம் ஆனபோது
ஆழ்வார் திவ்ய ஸூக்தியை அனுசந்திக்கப் புக்கால்-இதுவும் ஒரு ஸ்ரீ ஸூக்தியே என்று
மனஸ்ஸூ த்ரவ்ய பூதமாம் –
இவை ஒன்பதனோடு ஒன்றுக்கும் மூவுலகும் உருகுமே -என்றத்தைபின் சென்ற படி என்றாகவுமாம் –

———————————————————————————

ஸ்ரீ கந்தாடை அப்பன் திருவடிகளே சரணம் .
ஸ்ரீ உ. வே.வேளுக்குடி சுவாமிகள் திருவடிகளே சரணம் .
ஸ்ரீ பிள்ளை லோகம் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ வாதிகேசரி அழகிய மணவாள ஜீயர் திருவடிகளே சரணம் –
ஸ்ரீ அழகிய மணவாளப் பெருமாள் நாயனார் திருவடிகளே சரணம் –
பெரிய வாச்சான் பிள்ளை திருவடிகளே சரணம்
நம் பிள்ளை திருவடிகளே சரணம்
நஞ்சீயர் திருவடிகளே சரணம்
திருக் குருகைப் பிரான் பிள்ளான் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ மதுரகவி ஆழ்வார் திருவடிகளே சரணம் –
பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம்-

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s


%d bloggers like this: