பகவத் விஷயம் காலஷேபம் -68- திருவாய்மொழி – -3-1-1….3-1-11–ஸ்ரீ உ. வே. வேளுக்குடி ஸ்வாமிகள்-

முடிச் சோதி -பிரவேசம் –

பொருள் என்று இவ்வுலகம் படைத்தவன் புகழ் மேல் மருளில் வண் குருகூர் வண் சடகோபன் –2-10-1-என்று அவன் கல்யாண குண விஷயமாக
அஜ்ஞ்ஞானம் இல்லை என்றார் கீழில் திருவாய்மொழியில் –அந்த குணாதிக விஷயம் தன்னில் ஒரு அஜ்ஞ்ஞானம் அனுவர்த்திக்கிற படி
சொல்லுகிறார் இதில் -கீழ்ச் சொன்ன அஜ்ஞானத்துக்கு அடி கர்மமாய் இருக்கும் -இங்குத்தை அஜ்ஞானத்துக்கு அடி
விஷய வைலஷண்யமாய் இருக்கும் -நித்ய ஸூரிகளுக்கும் உள்ளதொரு சம்சயம் ஆயிற்று இது –
ஸ்வரூப அனுபந்தியாய் இருப்பதொரு சம்சயம் ஆகையாலே ஸ்வரூபம் உள்ளதனையும் நிற்பது ஓன்று இறே இது

38 திவ்ய தேசம் மங்களா சாசனம் செய்து அருளி உள்ளார் -நம்மாழ்வார் -பரத்வம் -முதல் பத்து -காரணத்வம்-இரண்டாம் பத்தில் –
வியாபகத்வம் மூன்றாம் பத்து -நியாமகத்வம் -நான்காம் பத்தில் –
கர்மாதீனமான மருள்கள் அஜ்ஞ்ஞானம் தீர்ந்ததே -மயர்வற மதி நலம் அருளின பின்பு –உற்ற நோய் இது –
ஸ்வரூபம் உள்ளதனையும் -பரமாத்மா ஸ்வரூபம் உள்ளதனையும் -என்கிறார் -பரமாத்மா விஷயமான சங்கை -என்பதால் –
ஹேது பேதாத் -விரோதம் இல்லை -விஷய வைலஷண்யம்-இந்த அஜ்ஞ்ஞானம் இருக்கிற தாலே தானே அனுபவம் –
ஆங்கு ஆராவாரம் அது கேட்டு அழல் உமிழும் -அதி சங்கை -உண்டே -கருமணியை கோமளத்தை ரஷிக்க பாரிப்பு –
அருளால் திருச் சக்கரத்தால் அகல் விசும்பும் நிலனும் —இருளார் வினை கெட -நித்ய ஸூ ரிகளுக்கு சங்கை தீர்க்கிறார் ஆழ்வார்
திவ்யாயுதங்கள் காட்டியே பயம் -சங்கை -போக்கி அருளுகிறார் -பய நிவர்தகங்களுக்கும் பயப்படும் பிரக்ருதிகள் அன்றோ –
பின்னை கொல்-ஆழ்வார்களுக்கு வரும் சங்கை-பிராட்டிக்கும் உண்டே – பண்டு இவரைக் கண்டு அறிவது எவ்வூரில் யாம் என்று பயிகின்றாளால் –
நாமும் இதே கேள்வி அங்கே சென்று கேட்போம் -இது அவரால் வந்ததால் சர்வ சாதாராணம் -போகாத -உகக்கும் -அஜ்ஞ்ஞானம் –
நித்ய அனுபவம் பண்ணா நிற்பார்களும் -விதுரர் மணை போட்டு தடவி -மகா மதி கொண்டாடுகிறார் ரிஷி -அஜ்ஞ்ஞான கோஷ்டியில் சேராதே –

திருமலையை அனுபவித்துக் கொண்டு வாரா நிற்கச் செய்தே -வடமா மாலை உச்சியை -என்னுமா போலே திருமலையில் ஏக தேசம்
என்னலாம் படியாய் கல்பக தரு பஹூ சாகமாய்ப் பணைத்துப் பூத்தால் போலே நிற்கிற அழகருடைய சௌந்தர்யத்தை அனுபவித்தார் –
-வேதங்களோடு வைதிக புருஷர்களோடு ப்ரஹ்ம ருத்ராதிகளோடு வாசியற ஸ்வ யத்னத்தால் காணும் அன்று காண ஒண்ணாதபடி
இருக்கிற இருப்பரையும் தானே கொடு வந்து காட்டும் அன்று ஜன்ம வ்ருத்தாதிகளால் குறைய நின்றார்க்கும் காணலாய் இருக்கிற இருப்பையும்
அனுசந்தித்து விஸ்மிதர் ஆகிறார் –

திருமலை -சரம பர்வம் -சுந்தர தோள் உடையான் -பிரதம பர்வம் –சரம பர்வம் அனுபவித்த பின்பு பிரதம பர்வம் அனுபவிப்பது எதனால் –
ஏக தேசம் -திருமலைக்குள் அவனும் அடக்கம் -சரம பர்வத்தில் பிரதம பர்வமும் அடங்குமே –
வேதங்கள் – -ஓதுவார் ஒத்து எல்லாம் –நின் புகழை
மறையாய நால் வேதத்துள் நின்ற -வியாசாதிகளும் காண முடியாதவன்
அரன் முதலாய -நான் முகனும் இந்த்ரனும் பிறை ஏறும் சடையானும் -அறிய முடியாதவன்
தொழும் காதல் களிறு அளிப்பான் புள்ளூர்ந்து தோன்றினையே -தானே கொடு வந்து காட்டுவதற்கு திருஷ்டாந்தம்

—————————————-

அவதாரிகை
முதல் பாட்டில் அழகருடைய திவ்ய அவயவங்களுக்கும் திவ்ய அணிகலன்களுக்கும் உண்டான ஸூகடிதத்வத்தைக் கண்டு விஸ்மிதர் ஆகிறார்

முடிச் சோதி யாயுனது முகச் சோதி மலர்ந்ததுவோ
அடிச்சோதி நீ நின்ற தாமரையாய் யலர்ந்ததுவோ
படிச்சோதி ஆடையொடும் பல்கலனாய் நின் பைம்பொன்
கடிச்சோதி கலந்ததுவோ திருமாலே கட்டுரையே –3-1-1-

-ஐயம் பால் வந்த ஒ –
ஸ்ரீய பதி -ஆபரண அவயவ சோபைகளின் உடைய -ஸூ கடிதத்வத்தாலே -சங்கை தீர்த்து அருள வேணும் என்கிறார்
-ஆச்சர்யத்தால் கேட்கிறார் -அவனாலும் தீர்க்க முடியாதே -இவை –
விவேக அயோக்யம் -ஆகும் படி -பிறந்த சம்சயம் -அவன் தன்னை அபேஷிக்கிறார்-வெட்கி தலை குனியும் படி –
பக்தனுக்கு ந சாஸ்திரம் நைவ க்ரமம்-
முடிச் சோதி யாயுனது முகச் சோதி மலர்ந்ததுவோ-தேஜஸ் -மேலே கிளம்பிற்றோ
இரண்டு இருந்தால் தானே சங்கை -தருவித்துக் கொள்ள வேண்டும்
அடிச்சோதி நீ நின்ற தாமரையாய் யலர்ந்ததுவோ -ஆசன பத்மமாய் கீழே பரம்பிற்றோ
நீ நின்ற -அடை மொழி இங்கே மட்டும் -நீ அணிந்த கிரீடம் -உடுத்த ஆடை இல்லையே
படிச்சோதி ஆடையொடும் பல்கலனாய் நின் பைம்பொன்
கடிச்சோதி கலந்ததுவோ-பரந்த அழகை உடைய இடைப் பிரதேசம் -ஸ்வாபாவிகமான -படி -ஆடை -திவ்ய ஆபரணங்கள் –
திருமேனி திரு பரிவட்டம் -திரு ஆபரணம் -வெவ்வேறே வித வியாக்யானம்
கீழும் மேலும் கலந்தனவோ -ஆபரணங்கள் -மேலும் கீழும் உண்டே –
திருமாலே கட்டுரையே-இங்கும் ஒ –தருவித்துக் கொண்டு திருவோ மாலோ –
சப்த அர்த்தங்கள் இரண்டுக்கும் நீயே கடவன் -அர்த்தோ விஷ்ணோ இயம் வாணி -பிரியாமல் இருக்க பல திருஷ்டாந்தங்கள் -ஸ்ரீ விஷ்ணு புராணம்
அவளே சொல்லாய் தான் பொருளாய் -தேசிகன் -கட்டுரையே -முடி -எத்தை குறிக்கும் -முகம் எத்தை குறிக்கும் -இப்படி –
முகம் அபிஷேகம் குறிக்கும் போலே உள்ளதே –
ஆபரண சோபையே -அவயவ சோபை ஆனதோ –
அவயவ சோபையே ஆபரண சோபை ஆனதோ –

முடிச் சோதி யாயுனது முகச் சோதி மலர்ந்ததுவோ
உன்னுடைய திருமுகத்தில் உண்டான தேஜஸ்ஸானது திரு அபிஷேகத்தின் தேஜஸ்ஸாய்க் கொண்டு விகஸித மாயிற்றோ-
உன்னுடைய திரு அபிஷேகத்தின் தேஜஸ்ஸானது திருமுகத்தின் தேஜஸ்ஸாய்க் கொண்டு விகஸித மாயிற்றோ என்றும் வரக் கடவது
சேஷ பூதனுக்கு முற்படத் தோற்றுவது தன்னுடைய சேஷத்வ பிரதிசம்பந்தியான அவனுடைய சேஷித்வம் இறே
அவனுடைய சேஷித்வ ப்ரகாசகமான திரு அபிஷேகத்தின் அழகு திருவடிகளிலே போர வீசிற்று

அடிச்சோதி நீ நின்ற தாமரையாய் யலர்ந்ததுவோ
திருவடிகளின் தேஜஸ்ஸானது தேவர் நின்ற ஆசன பத்மமாய்க் கொண்டு விகஸித மாயிற்றோ –
நீ நின்ற தாமரை அடிச் சோதியாய் கொண்டு விகஸிதமாயிற்றோ –

ஆபரணங்களுக்கு அழகு கொடுக்கும் பெருமாள் -சர்வ பூஷண பூஷார்க்கா கிமர்த்தம் நகிபூஷண-
சங்கைகள் பல வகைகள் உண்டே —
சமான –
அநேக தர்ம –
விமதி –
ஒரு பண்பு இரண்டு பொருளில் இருந்தால் -சங்கை -முத்துச் சிப்பியோ வெள்ளியோ -கயிறோ பாம்போ /தூணோ திருடனோ -சமான தர்மம் –
கந்தவதி பிருத்வி –கந்தம் -பரம அணுக்கள் -இருக்குமே -காரணம் -குடம் -மண்ணால் -அதிலும் இருக்குமே
-காரண கார்ய -நித்தியமான அணுக்களிலும் அநித்தியமான குடம் –
பிருத்வி நித்யமா அநித்தியமா சங்கை -அநேக தர்மம் -பொதுவான தர்மம் இல்லை –
காரியம் காரணம் இரண்டிலும் பார்க்கிறோம் -வேறே தன்மை கொண்டு சங்கை –
தத்வங்கள் மூன்று -ஈஸ்வரன் உடன் கூடி இருக்குமே -ஓன்று என்னலாமே -பிரதிவாதி -விமதி -மதி பேதத்தால்
இங்கு -விமதி இல்லை -சமானத்தில் -சங்கை -தர்மம் -பொதுவான -என்பதால் –
ஜல்பித -ஆதி ராஜ்யம் -பட்டர்
ஒ சமான தர்மஜ சம்சயத்வாத் ஏவம்-
கேசாதி பாதாந்தம் -பிரம்மா -பாத கமலம் வந்து காணீரே -ஆரம்பிக்க வேண்டாவோ -அடைவு கெட்டு-பேசுவது -சேஷித்வ பிரதான்யத்தால் –
சேஷி என்று அறிந்தபின்பு திருவடியில் விழ வேண்டுமே -முடிச்சோதி-அடிச்சோதி -கடிச்சோதி -திருவடியில் விழுந்தவனை தூக்கி விடுவானே –
முடிய அனுபவிக்க வில்லை -திரு முடி அழகை -அது கீழே தள்ளி விட -திருவடியில் விழுந்தார் -கடலில் பட்ட துறும்பு போலே அல்லல் பட்டு
-கர்மாதீன அல்லல் இல்லை -கிருபாதீனம் -தோள் கண்டார் தோளே கண்டார் -யாரே முடியக் காண்பார்-
சௌந்த்ர்ய மார்தவ சுகந்த ரச பிரவாகை -ஏதே -சுந்த தோளுடையான்-ஆசன தாமரை -திருவடித்தாமரை -இவற்றில் போட்டி –
அம்போஜம் -டாம்பீக பரிரம்பின -அப்யஜஜாம் -போட்டியில் தோற்று காலம் முழுவதும் தூக்கி கொண்டு உள்ளதே –
சிரஸா -தன் தாமரை சுமக்கும் பாதப் பெருமான் –தேவரீர் நின்ற தாமரை -இங்கு மட்டும் –

நீ நின்ற
ஏக ரூபம் ஆனவனும் நீரிலே நின்றால் போலே ஆதரித்து நிற்கும்படி –இது -திருவடி -பிராப்தியினுடைய சரமாவதி யாகையாலே
அவ்வருகு போக்கில்லையே -திருவடிகளின் தேஜஸ்ஸானது ஏறக் கொழித்தது
கடலுக்குள் பட்டதொரு த்ருணம் ஒரு திரை ஒரு திரையிலே தள்ளக் கடந்து அலையுமா போலே -ஓர் அழகு ஓர்
அழகிலே தள்ளக் கிடந்து அவற்றை அனுபவிக்கிறார்

படிச்சோதி ஆடையொடும் பல்கலனாய் நின் பைம்பொன்
1-படி -திருமேனி–திருமேனி அழகு பல் கலனாய்க் கலந்ததுவோ -பல் கலன் படிச் சோதியாய்க் கலந்ததுவோ –
2–சோதியாடை கடிச் சோதியாய்க் கலந்ததுவோ -கடிச்சோதி சோதி யாடையாய்க் கலந்ததுவோ –
3–நின் பைம்பொன் கடிச்சோதி படிச்சோதி ஆடையொடும் பல்கலனாய் கலந்ததுவோ
4–உன்னுடைய அழகியதாய் ஸ்ப்ருஹணீயமான திவ்ய கடி பிரதேசத்தில் உண்டான தேஜஸ்ஸானது ஸ்வாபாவிகமான தேஜஸ்சை உடைத்தான
திருப் பீதாம்பரம் தொடக்கமான பல திரு ஆபரணங்களாய் கொண்டு சேர்ந்ததுவோ-படிச்சோதி-ஸ்வாபாவிகமான தேஜஸ்
நீரிலே நீர் கலந்தால் போலே பேத க்ரஹணத்துக்கு அனுபபத்தியேயாய் இருக்கை
அன்றியே படிச் சோதி -படியாணியான ஒளி என்னவுமாம்
படி -இயல்பாகவே -திருமேனி -தங்கம் =ஆணிப்பொன் –மூன்று பொருளில் –

திரு மேனி –பல் கலன் –
சோதி யாடை -கடிச்சோதி -இடைப்பிரதேச சோபை –
நின் பைம்பொன் கடிச்சோதி படிச்சோதி ஆடையொடும் பல்கலனாய் கலந்ததுவோ
நின் பைம்பொன் கடிச்சோதி -பரந்த அழகை உடைய -கடியின் சோதி யானது –
படிச்சோதி ஆடையொடும் -ஸ்வாபாவிக ஒளியை யுடைய திருப் பரியட்டத்துடன் சோதி யுடன் -கலந்தது தான் திரு ஆபரணமா –
பல திவ்ய ஆபரணங்களாய் மேலும் கீழும் கலைந்தனவோ -பல வண்ணங்கள் உண்டே -பல ஆபரணங்கள் உள்ளனவே

திருமாலே கட்டுரையே —
இதுவும் ஒரு சேர்த்தி அழகு இருக்கிறபடி
அகலகில்லேன் இறையும்-என்று பிரியமாட்டாமல் இருக்கிற பிராட்டியும் ஸ்வ தஸ் சர்வஜ்ஞனான நீயும்
கூட விசாரித்து இதுக்கு ஒரு போக்கடி அருளிச் செய்ய வேணும்
இன்று அனுபவிக்கப் புக்க இவர் -என்றும் ஓர் இயல்வினர் என நினைவு அரியவர் -என்பர்
நித்ய அனுபவம் பண்ணுமவர்கள் -பண்டு இவரைக் கண்டு அறிவது எவ்வூரில் யாம் என்றே பயிலா நிற்பார்கள் -பரகால நாயகி -பிராட்டி சாம்யம் உண்டே-
ஸ்வதஸ் சர்வஜ்ஞனான தனக்கும் தன் தன்மை அறியவரியனாய் இருக்கும்
ஆக இப்படி இன்று அனுபவிக்கப் புக்க இவரோடும் நித்ய அனுபவம் பண்ணுபவர்களோடு அவன் தன்னோடு வாசியில்லை இச்சம்சயம் அனுவர்த்திக்கைக்கு
தமக்கு இந்த சம்சயம் அறுதியிட ஒண்ணாதாப் போலே அவர்களுக்கும் என்று இருக்கிறார்
கட்டுரையே -சொல்ல வேண்டும் என்றபடி -ஷேப உக்தி -சொல்ல முடியாது என்றபடி –
அறிந்தேன் என்பவன் அறியாதவன் ஆகிறான் –

—————————————————————-

அவதாரிகை –
அழகருடைய சௌந்தர்யத்துக்கு சத்ருசம் அல்லாமையாலே
லோகத்தார் பண்ணும் ஸ்தோத்ரம் அங்குத்தைக்கு அவத்யமாம் அத்தனை என்கிறார் –

கட்டுரைக்கில் தாமரை நின் கண் பாதம் கை யொவ்வா
சுட்டுரைத்த நன் பொன் உன் திருமேனி ஒளி ஒவ்வாது
ஒட்டுரைத்து இவ்வுலகு உன்னைப் புகழ்வெல்லாம் பெரும்பாலும்
பட்டுரையாய்ப் புற்கென்றே காட்டுமால் பரஞ்சோதி –3-1-2-

கட்டுரைக்கில் தாமரை நின் கண் பாதம் கை யொவ்வா
அனுபவித்து குமிழ் நீருண்டு
போமித்தனை போக்கிச் சொல்லப் போகாது
கட்டுரை என்று முழுச் சொல்லாய் -சொல்லில் -என்றபடி –
சொல்லில் தாமரை ஜாதியாக உன்னுடைய திருக் கண்களுக்கும் திருக்கைகளுக்கும் ஒப்பாகாது –
ஒரோ வியக்திகளுக்கும் தாமரை ஜாதியாக ஒப்பாகாது –
குளிர நோக்கின கண் –தோற்று விழும் திருவடிகள் -எடுத்து அணைக்கும் திருக்கைகள் -இவை இருக்கிற படி –
ந சாஸ்திரம் நைவ ந கர்ம –என்கிற இடத்தில் அடைவு சொல்லுகிறது அன்றே –
இவரும் அனுபவத்துக்கு பாசுரம் இட்டுச் சொல்லுகிறார் அத்தனை இ றே –
நின் கண் -என்கையாலே -உனது முகச் சோதி -என்றத்தை நினைக்கிறது
பாதம் என்று -அடிச் சோதி என்றத்தை நினைக்கிறது –
கை என்று தாம் நடு வனுபவித்த அழகுக்கு உப லஷணம் –

சுட்டுரைத்த நன் பொன் உன் திருமேனி ஒளி ஒவ்வாது –
பொன்னை உபமானம் ஆக்கக் போராது என்கைக்கு சிஷிக்கிறார் –
சுட்டுரைத்த -காய்ச்சி ஓட வைத்து உரைத்த நன்றான பொன் உன்னுடைய ஸ்வா பாவிகமான திவ்ய விக்ரஹத்தின் ஒளிக்கு ஒப்பாகாது –
இத்தனை சிஷித்தல் யாயிற்று -சுட்டு -உரைத்தல் -நல் -மூன்று விசேஷணங்கள் –ஒப்பாகச் சொல்லப் பாத்தம் போராதது –
ஷ அந்தராதித்யே ஹிரண்மய-என்றும் –திருக் கண்டேன் பொன் மேனி கண்டேன் -என்றும் – ருக்மாபம் -என்னக் கடவது இ றே –
ஒட்டுரைத்து இவ்வுலகு உன்னைப் புகழ்வெல்லாம் பெரும்பாலும்
ஒட்டுரைத்து -ஓட்டாவது கூடுகை –அதாவது -சேருகை-சத்ருசமாய் இருக்கை -உனக்குச் சத்ருசமாகச் சொன்னார்களாய்-
இவ்வுலகு –
மஞ்சா க்ரோசந்தி -என்கிறபடியே காண்கிற இதுக்கு மேற்பட அறியாத இந்த லௌகிகர்-
ப்ராக்ருத பதார்த்த வைலஷண்யமும் அறியாதவர்கள்
உன்னை –
சாஸ்த்ரைக சமதி கம்யனாய் -அவை தானும் புகழப் புக்கால் யதோ வாசோ நிவர்த்தந்தே -எண்ணும்படியான உன்னை –
புகழ்வெல்லாம் –
உள்ளதும் சொல்லி -இல்லாததும் எல்லாம் இட்டுக் கொண்டு சொன்னார்களாய் இருக்கிறதும் எல்லாம் –
பெரும்பாலும்
மிகவும் ப்ராயேண

பட்டுரையாய்ப் புற்கென்றே காட்டுமால் பரஞ்சோதி –
பட்டுரையாய் -பட்டது உரைக்கை –நெஞ்சில் பட்டதை சொல்லுகை -விஷயத்தைப் பாராதே ப்ரதிபந்த நந்த்தைச் சொல்லுகை –
புற்கென்றே காட்டுமால்-
புன்மையையே காட்டா நின்றது
இவன் பிரதி பந்நத்தைச் சொன்னானாய் விஷயத்தில் ஸ்பர்சியாதே இருக்குமாகில் அன்குத்தைக்குப் புன்மையே கட்டும் படி என் என்னில்
-ரத்னம் அறியாதான் ஒருவன் குருவிந்தக் கல்லோடு ஒக்கும் இது -என்றால் -அவ்வளவாக இ றே இவனுக்கு இதில் பிரதிபத்தி –
அவ்வழியாலே அதுக்கு அவத்யமாம் இ றே -அப்படியே இவன் பண்ணும் ஸ்தோத்ரம் இங்குத்தைக்கு அவத்யமாகவே தலைக் கட்டும் –
இங்குத்தைக்கு புன்மையைக் காட்டுகைக்கு நிபந்தனம் என் -என்னில்
பரஞ்சோதி –
நாராயண பரோ ஜ்யோதி -என்கிறபடியே நீ சர்வ வஸ்து விசஜாதீயன் ஆகையாலே –

—————————————————————-

அவதாரிகை –
நம் பக்கல் முதலடியிடாத லௌகிகரை விடும் -வ்யாவ்ருத்தரே
நீர் பேசினாலோ என்ன -என்னாலே தான் பேசப் போமோ என்கிறார் –

பரஞ்சோதி நீ பரமாய் நின்னிகழ்ந்து பின் மற்றோர்
பரஞ்சோதி யின்மையில் படியோவி நிழல்கின்ற
பரஞ்சோதி நின்னுள்ளே படருலகம் படைத்த எம்
பரஞ்சோதி கோவிந்தா பண்புரைக்க மாட்டேனே –3-1-3-

பரஞ்சோதி நீ பரமாய் –
பரமாய் பரஞ்சோதி நீ -வடிவழகிலே யாதல் -ஐஸ்வர் யத்திலே யாதல் –அல்பம் எற்றமுடையான் ஒருவனைக் கண்டால் –
உன் தன்னை தேஜஸ் ஸூ டையான் ஒருவன் இல்லை -உன் தனை ஐஸ்வர்யம் உடையான் ஒருவன் இல்லை -என்பர்கள் இ றே –
அங்கன் இன்றிக்கே -இனியொரு வியக்தியில் அவையில்லை -என்னும்படி பூரணமாக உள்ளது உன் பக்கலிலே யாகையாலே பாரமாய்க் கொண்டு பரஞ்சோதிஸாய் இருக்கிறாய் நீ –
தஸ்ய பாஸா சர்வமிதம் விபாதி -என்கிறபடியே –இவன் தேஜஸ் சாலே யன்றோ அனைத்து தேஜஸ் பதார்த்தங்களும் பிரகாசிக்கின்றன –
ஆதலால் -பரமாய் -விசேஷணம் இட்டு பரஞ்சோதி -என்கிறார்

நின்னிகழ்ந்து பின் மற்றோர் பரஞ்சோதி யின்மையில் படியோவி நிழல்கின்ற -பரஞ்சோதி நின்னுள்ளே படருலகம் படைத்த எம்
பரஞ்சோதி
லோகத்தில் தன்னோடு ஒத்தாரும் தனக்கு மேற்பட்டாரும் அநேகரை இருக்கச் செய்தே
உனக்கு சமராதல் -அதிகராதல் உண்டோ -என்னக் கடவது இ றே –
உலகம் படைத்த என்னாமல் நின்னுள்ளே படர் -என்பதால்
அங்கன் அன்றிக்கே உன்னை ஒழிய வேறொரு பரஞ்சோதிஸ் ஸூ இல்லாமையாலே உபமான ரஹிதனாய்க் கொண்டு வர்த்தியா நின்றுள்ள பரஞ்சோதிஸ் ஸூ நீ —
தனக்கும் கூட கடவன் அல்லாதான் ஒருவனை நீயே இ றே நாட்டுக்கு எல்லாம் கடவாய் -என்னக் கடவது -அங்கன் அன்றிக்கே உன்னுடைய சங்கல்ப லவ லேசத்தாலே
கார்யகரமாய்க் கொண்டு விஸ்த்ருதமாக நின்றுள்ள லோகங்களை எல்லாம் உண்டாக்கின எம் பரஞ்சோதி –

நின்னுள்ளே படருலகம் படைத்த எம் பரஞ்சோதி
புத்ரஸ்தே ஜாத -என்னுமா போலே அவற்றை உண்டாக்கின பின்பு திருமேனியிலே பிறந்த புகர் இது –
ஸ்வா பாவிகமான மேன்மை அது –காரணத்வ பிரயுக்தமான புகர் இது –

இப்படி இருக்கிற மேன்மையை எல்லை காணிலும்
கோவிந்தா பண்புரைக்க மாட்டேனே –
நீர்மை தரை காண ஒண்ணா தாய் இருக்கிறதே
பண்பு -உன்னுடைய பிரகாரம் -அது என்னால் சொல்லப் போகாது -அனுபவித்துப் போம் இத்தனை –
கோவிந்தா பண்புரைக்க மாட்டேனே –
நெஞ்சால் நினைப்பரிதால் வெண்ணெய்யூண் என்னும் ஈனச் சொல் -திரு விருத்தம் -98-என்று நெஞ்சால் நினைக்க ஒண்ணாதது சொல்லத்தானே போகாதது இ றே

————————————————-

அவதாரிகை –
தாம் உரைக்க மாட்டேன் என்றார் –
இவனுடைய போக்யாதிசயம் இருந்த படியாலே சிலராலே கிட்டலாய் இருந்ததில்லை –
இனி சம்சாரிகள் இழந்து நோவுபட்டுப் போமித்தனை யாகாதே என்று அழகருடைய அழகின் மிகுதி -பேசுவிக்கப் பேசுகிறார் –

மாட்டாதே யாகிலும் மலர்தலை மா ஞாலம் நின்
மாட்டாய மலர்புரையும் திருவுருவம் மனம் வைக்க
மாட்டாதே பல சமய மதி கொடுத்தாய் மலர்த்துழாய்
மாட்டே நீ மனம் வைத்தாய் மா ஞாலம் வருந்தாதே –3-1-4-

நின் மாட்டாய -நின்னிடம் -மலர்புரையும் திருவுருவம் மனம் வைக்க மலர்தலை மா ஞாலம் மாட்டாதே யாகிலும்
மாடு இடம் -மலர்தலை மலர் மேல் திரு நாபி கமலத்தில் –
அதற்கு மேலே
நின் மாட்டாய -நின்னிடம் -மலர்புரையும் திருவுருவம் மாட்டாதே பல சமய மதி கொடுத்தாய் -உண்டாக்கி வைத்து குழப்பி செய்தாயே
நீயும்
மலர்த்துழாய் மாட்டே நீ மனம் வைத்தாய் -திருத் துளசி தேவியின் போக்யதையிலே ஆழ்ந்து விட்டாய் -மனம் வைத்தால் -பாட பேதம் –
மா ஞாலம் வருந்தாதே-உலகம் வருந்துமே -என்று ஆழ்வார் கிலேசிக்கிறார் -பராங்குச -தயா சாகரம் —
உருவ வழி பாட்டு முக்கிய -கதை -கைதிகள் -திருந்தி -அரசன் உணராமல் -அவனையும் திருத்திய கதை –

மாட்டாதே யாகிலும் மலர்தலை மா ஞாலம் நின் -மாட்டாய மலர்புரையும் திருவுருவம் மனம் வைக்க
நின் மாட்டாய மலர்புரையும் திருவுருவம் மனம் வைக்க இம்மலர்தலை மாஞாலம் மாட்டாதே யாகிலும்
நின் மாட்டாய -மாட்டு -இடம் -தேன் -நிதி மூன்று பொருள்கள் உண்டே –
உன்னிடத்திலே யான -உன் பக்கலிலேயான –
மட்டை -மாட்டு என்று நீட்டிக் கிடக்கிறதாய்-மத்வ உத்ச -என்கிறபடியே மதுஸ் யந்தியாகையாலே நிரதிசய போக்யமான திருமேனியை என்னுதல் –
இம்மலர்தலை மா ஞாலம் என்கிறது -மாட்டாமைக்கு நிபந்தனம் -ஸ்ருஜ்யத்வ கர்ம வச்த்யங்கள் என்கை-
மாட்டை -மாடாய் -நிதியாய் -உன்னுடைய நிதி போலே ச்லாக்கியமாய் புஷ்பஹாச ஸூகுமாரமாய் இருந்துள்ள திருமேனியிலே நெஞ்சை வைக்க
-திரு நாபி கமலத்தை அடியாக உடைத்தான இம்மஹா பிருத்வியானது மாட்டாதே யாகிலும் -அந்தணர் மாடு அந்தி வைத்த -மாடு தனம் —
ஆகிலும் -என்றது மாட்டாது இருக்கச் செய்தே என்றபடி –
இதுதானே போரும் இறே அநர்த்தம்
கர்ம சம்ஸ்ருஷ்டரான சேதனர்க்கு கர்மசம்பந்தம் அற்றால் அனுபவிக்கும் உன் திருமேனியிலே நெஞ்சை வைக்கப் போகாது இறே –
அவ்வனர்த்தத்துக்கு மேலே –

நின் திருவுருவம் மனம் வைக்க மாட்டாதே பல சமய மதி கொடுத்தாய்-
உன் திருமேனியிலே நெஞ்சை வைக்க மாட்டாதவையாய் -அவை தான் பலவாய் இருக்கிற சமயம் உண்டு –17 மதாந்தரங்கள்
-அவற்றின் பக்கலிலே நெஞ்சை வைக்கப் பண்ணினாய் –
திருவுருவம் மனம் வைக்க என்கிற இடம் கீழ் மேல் இரண்டு இடத்திலும் அன்வயிக்கிறது –
உன் திருமேனியிலே நெஞ்சை வைக்க ஒண்ணாத படி பாஹ்யமான பல சமய மதி பேதங்களையும் பண்ண வைத்தாய் –
பண்டே உன்னை அறிய மாட்டாத சம்சாரிகளுக்கு மதி பேதங்களை உண்டாக்கினாய்
இவை இத்தனையும் அசத்சமமாம் இறே –நீ தான் இவற்றுக்கு வந்து கிட்டலாம்படி இருந்தாயாகில் –சிசுபாலனும் தாள் பால் அடைந்தானே –

மலர்த்துழாய் மாட்டே நீ மனம் வைத்தாய்-
வருவீர் என்று உன்னைப் பார்த்தால் நீயோ -உன்னை மயக்கும் போக்ய கூட்டங்கள்-
உன் திரு உள்ளத்தையும் கால் தாழப் பண்ண வல்ல திருத் துழாய் தொடக்கமான போகய ஜாதத்திலே திரு உள்ளத்தை வைத்தாய் –
இத்தால் உன்னுடைய போக்யதை சிலரால் கிட்டலாய் இருந்ததோ -என்றபடி
மாடு -என்கிற இத்தை -மாட்டு என்று கிடக்கிறதாய் -மாடு இடம் -அதன் பக்கலிலே என்றபடி –
மாஞாலம் -இத்யாதி
இம்மஹா பிருத்வியானது இங்கனே நோவு பட்டே போமித்தனை ஆகாதே
1–கர்ம வச்யர் ஆகையாலே தானே உன் பக்கலிலே நெஞ்சை வைக்க மாட்டிற்றிலர்-
2–அதுக்கு மேலே நீ பல விலக்கடிகளையும் உண்டாக்கி வைத்தாய் –
3–நீயோ நிரதிசய போகய ஜாதத்திலே பிரவணனானாய்-
உன்னை விட்டால் பின்னை புத்தி நாசாத் ப்ரணச்யதி -ஸ்ரீ கீதை -2-63–
என்னும் விஷயங்களிலே இவர்கள் பிரவணராய் இங்கனே நோவு பட்டே போம் இத்தனை யாகாதே –
படிக்கட்டு-விஷாயாந்தர -நினைவு -சங்கம் பற்று -விருப்பம் -பேராசை கிடைக்காமல் –கோபம் -சம்மோஹம் மயக்கம்
-நினைவு போகும் -புத்தி நாசம் -ஸ்வரூப நாசம் –

பொருள் என்று இவ்வுலகம் படைத்தவன் -ஒரு கால் இவர்களை கரை ஏற்றப் பார்ப்பவன் -உபேஷிப்பானோ என்னில்
ஆழ்வார் இவர்கள் தம் இஷ்டத்துக்கு கரணங்களை உபயோகித்து அநர்த்தம் பட -இவர்கள் பேற்றுக்கு அவனை அபேஷிக்கிறார்-
சொத்துக்கு நஷ்டமா -சொத்து உடையவனுக்கு நஷ்டமா -புத்தியும் நீ தானே அருள வேண்டும் -ததாமி புத்தியோகம்
நடக்கிற இடத்திலே தானே கேட்க வேண்டும் –
சம்பந்தம் ஒன்றாக தானே என்னைப் போலே -வரவாறு ஒன்றும் இல்லாமல் வாழ்வு இனிதாகிறதே -இவர்களுக்கும் அருளல் ஆகாதோ

————————————————————–

அவதாரிகை –
மூன்றாம் பாட்டுக்கும் இப்பாட்டுக்கும் நேரே சங்கதி -நாட்டார் இழவு நடுவு பிரசங்காத் ப்ரஸ்துதம் இத்தனை –
கோவிந்தா பண்புரைக்க மாட்டேனே -என்று சொல்லுவான் என்-நாட்டார் பேர் இழவு கிடக்கிடீர் -மயர்வற மதிநலம் அருளப் பெருகையாலே நீர் வ்யாவ்ருத்தரே –
நாட்டாரில் வ்யாவ்ருத்தரான அளவேயோ -விண்ணுளாரிலும் வ்யாவ்ருத்தரே -நீர் நம்மைப் பேச மாட்டீரோ என்ன –
என்னை வ்யாவ்ருத்தன் ஆக்கினாய் இத்தனை அல்லது உன்னை சாவதி ஆகிற்றிலையே -என்கிறார் –

வருந்தாதே வருந்தவத்த மலர்கதிரின் சுடருடம்பாய்
வருந்தாத ஞானமாய் வரம்பின்றி முழுதியன்றாய்
வரும் காலம் நிகழ்காலம் கழிகாலமாய் உலகை
ஒருங்காக வளிப்பாய் சீரெங்குலக்க வோதுவனே -3-1-5-

மயர்வற மதிலம் அருளின தம்மால் உரைக்க முடியாது என்றார் கீழ் –
இப்படி அருள வேண்டாத சம்சார கந்தமே இல்லாத நித்ய ஸூரிகளாலும் சொல்ல முடியாதே என்கிறார்
குண கணங்களை எங்கனம் முடியச் சொல்வேன் –
வருந்தாதே வருந்தவத்த மலர்கதிரின் சுடருடம்பாய்
மலரும் ஒளிக் கற்றைகள் சேரப் பிடித்த -சுடர் -தேஜஸ் தத்வம் -உடம்பாய்-திரு மேனியாகக் கொண்டு -தேஜோ ரூபம்
அரிய தபஸ் -வருந்தாத -கோர மா தவம் செய்தனன் கொல் -அரங்கன்-பெரிய பெருமாள் – செய்தான் -அதனால் வருந்தாத
அரும் தவத்தின் -எத்தனப்படாத -அசிந்த்ய அத்புத அக்லிஷ்டம் ஞான -வைராக்ய –
வருந்தாத ஞானமாய் வரம்பின்றி முழுதியன்றாய் -ஸ்வா பாவிகமான –எல்லைக்கு உட்படாத -சர்வ வியாபகத்வம்
த்ரிவித பர்ச்சேதிக ராஹிதயம்
வரும் காலம் நிகழ்காலம் கழிகாலமாய் -கால த்ரயங்களிலும் சந்நிஹிதனாய்
உலகை ஒருங்காக வளிப்பாய்-வியாபக பலம் -ரஷணம்-நிர்வகிப்பாய் -உடனே இருந்து –
சீரெங்குலக்க வோதுவனே -எங்கு உலக்க ஒதுவனே
ஸ்வரூப -ஞான –வியாப்தி -ரஷணத்தாலும் வந்த ஔஜ்வல்யம் முழுவதுமாக சொல்ல ஒண்ணாதே

இவ்வடிவழகை என்னாலே தான் பேசலாய் இருந்ததோ -வருந்தாதே வருந்தவத்த –
ஸ்வாபாவிகமாய் வருவதாய் மிகவும் விகசித கிரண தேஜோ ரூபமாய்
தவ -மிகுதி -திரு மேனியைக் கண்டவாறே -அரிய தப பலமோ -என்று தோற்றி இருக்கும் -ஆபாத ப்ரதீதி –
சிறிது அவஹாகித்தவாறே -ஒரு தப பலம் அல்ல -சஹஜ பாக்ய பலம் -என்று தோற்றி இருக்கும் -நிர்ணயம் -கூடவே பிறந்த பேறு-
பலமும் ஸ்வா பாவிகம் -பாக்ய பலம் -பெறுவதற்கு அரியது -இரண்டையும் புரிய வைக்க சப்தங்கள் –
விகஸ்வர கிரண தேஜோ ரூபமாய் -அது தன்னில் மண் பற்றைக் கழித்து ரஜஸ் தமோ மிஸ்ரமாய் இருக்கை இன்றிக்கே
சுத்த சத்வ மயமாய் -நிரவதிக தேஜோ ரூபமாய் -சூர்யாதி தேஜஸ் ரஜஸ் தமோ மிஸ்ரம்-
-ஆத்ம குணங்களுக்கும் ப்ரகாசகமான திவ்ய விக்ரஹத்தை உடையனாய் இருக்கும் இருப்பு –
கர்ம நிபந்தனமான தேஹங்கள் போல் அன்றிக்கே இச்சாக்ருஹீதமானது இருப்பது -அஸ்மாதாதிகள் உடைய சரீரங்கள் பாபத்திலேயாய் இருப்பன சிலவும்
புண்யத்தாலேயாய் இருப்பன சிலவும் -உபயத்திலேயாய் இருப்பன சிலவுமாய் இருக்கும் இறே
நகாரணாத் காரணாத் வா காரண காரணாந்த ச –
அகாரணம் என்கிறது காரணம் இல்லாத கார்யத்தை -16-மனச் /பஞ்ச பூதங்கள் /இந்த்ரியங்கள் 10
-காரணம் என்கிறது மூலப் பிரக்ருதியை –
காரணகாரணம் என்கிறது மகாதாதிகளை-காரண அக்காரணம் மகான் அஹங்காரம் சப்த ரூபாதி -ஏழும்
அன்றியே
ஸூக சரீரமோ துக்க சரீரமோ உபயத்தாலும் ஆன சரீரமோ –க அரண -என்று பிரித்து அர்த்தம்
கம் -ஸூகம் -அகம் -துக்கம் -துக்கம் காரணமோ ஸூகம் காரணமோ ஸூக துக்கங்கள் இரண்டும் காரணமோ என்னில் இவை இத்தனையும் அன்று –
சரீர க்ரஹணம் வ்யாபின் -சர்வகதனாய் ஜகச் சரீரனாய் இருக்கிற நீ சரீர க்ரஹணம் பண்ணுகிறது –
தர்மத்ராணாய கேவலம் -காண வாராய் -என்று விடாய்த்து இருப்பார் கண்டு அனுபவிக்கைக்கு தண்ணீர்ப் பந்தல் வைக்கிறபடி இறே
ந சகாரா -பக்தாநாம் -என்கிறபடியே –

சகல ஆவரண அதீத -நிராலம்பன பாவனா -மகா விபூதி சமஸ்தான புருஷோத்தம நமஸ்தே
மூன்றாலும் இல்லை மூன்றுக்காகவும் இல்லை -தர்மம் காக்கவே திருமேனி கொள்கிறீர்
நாம் கர்ம பல அனுபவ கருவி சரீரம் ‘
காரணம் -பிரயோஜனம் -ஸூகம்
அகாரணம் துக்கம்
ஸூக துக்கம் சேர்த்து அனுபவிக்கவும் இல்லை
தர்மம் தானே ஸூ கம் ஏற்படுத்திக் கொடுக்கும் -துக்கம் ஏற்படுத்திக் கொடுக்கும் அதர்மம் –
ஸ்தவாரதி -கேவல பாபம்/ தேவ புண்ய / மனுஷ்ய உபயத்தால்
பிள்ளை எங்கள் ஆள்வான் அருளிச் செய்தது
சுகம் அடைவிக்கும் புண்யத்தால் கிட்ட வில்லை -சுகம் அனுபவிக்க திரு மேனி இல்லை -காரணமாகவும் பிரயோஜனதுக்காகவும் இல்லை என்றவாறு
ஆராத்ய வேஷத்தைக் காட்டி -ஆராதன ரூபமான தர்மத்தில் ருசியை ஏற்படுத்தி -தர்மம் ரஷணத்துக்காக-என்றவாறு
காண வாராய் -என்பார்க்கு தானே தர்மமாக முன் நிற்பவன் என்றுமாம் -வரத சகலமேதது பக்தாநாம்

வருந்தாத ஞானமாய்
ஒரு சாதனா அனுஷ்டானத்தாலே யாதல் -மயர்வற மதிநலம் அருளப் பெற்றாதால் வந்தது அன்றிக்கே ச்வதஸ் சர்வஜ்ஞனாய் –
மழுங்காத ஞானம் -சாதனம் பண்ணி பெற வேண்டாமே -அருளப் பெற்றதும் இல்லை -ஸ்வா பாவிகமான ஞானம் அன்றோ –
வரம்பின்றி முழுதியன்றாய்
வரம்பில்லாத எல்லாவற்றையும் நிர்வஹித்தாய்
உடையவன் இறே உடைமையை நிர்வஹிப்பான்
இயன்றாய்
இயலுகை யாவது நிர்வஹிக்கை -உடையவனாய் கடக்க நிற்கை யன்றிக்கே நோக்கும்படி சொல்லுகிறது
வரும் காலம் நிகழ்காலம் கழிகாலமாய் உலகை
ஒருங்காக வளிப்பாய் சீரெங்குலக்க வோதுவனே
காலத்ரயத்துக்கும் நிர்வாஹகனாய் போருகிற உன்னுடைய கல்யாண குணங்களை என்னாலே முடியச் சொல்லி தலைக் கட்டலாய் இருந்ததோ
உன்னுடைய விக்ரஹ வைலஷண்யம் அது சர்வத்தையும் யுகபத் சாஷாத்கார சமர்த்தனாய் இருக்கிற இருப்பு அது
சீர் -விக்ரக ஞான ரஷணம் -மூன்றும் வை லஷண்யம் –
ரஷகத்வம் அது -எது என்று பேசித் தலைக் கட்டுவன் –
யோ வேத்தி -சர்வம் பிரத்யஷே -தத் காலத்தில் தன்னிடத்தில் இருப்பதை காண்பானே –
ஜ்ஞாய ஞாய தத்வம் -ஸ்ரீ மன் நாத முனி அருளிச் செய்தது -இப்பொழுது கிடைக்க வில்லை
————————————-

அவதாரிகை –
எங்குலக்க ஓதுவன் -என்றார் -வேதங்கள் நம்மைப் பேசா நின்றனவே -உமக்குப் பேசத் தட்டு என் -என்ன-
அவையும் இவ்வளவு அன்றோ -தகையல்லால் பிறிதில்லை -செய்தது -என்கிறார் –

ஓதுவார் ஒத்து எல்லாம் எவ்வுலகத்து எவ்வெவையும்
சாதுவாய் நின் புகழின் தகையல்லால் பிறிதில்லை
போது வாழ் புனந்துழாய் முடியினாய் பூவின் மேல்
மாது வாழ் மார்பினாய் என் சொல்லி நான் வாழ்த்துவனே -3-1-6-

சர்வ வேதங்களும் கூடி சொல்லப் புக்காலும் சொல்ல முடியாத உன்னை என்ன பாசுரம் சொல்லி பாடுவேன்
ஓதுவார் ஒத்து எல்லாம் எவ்வுலகத்து எவ்வெவையும்-ருக்கு யஜுஸ் சாம -எல்லா லோகங்கள் -சாகா பேதங்கள் அனைத்தும்
சத கோடி ஸ்லோகம் ஸ்ரீ ராமாயணம் சத்ய லோகம் -ச்வேதத்தீபம் -ஜிதந்தே ஸ்தோத்ரம் -பல உண்டாம் -அநந்தாவை வேதா –
சாதுவாய் நின் புகழின் தகையல்லால் பிறிதில்லை -நன்றாக -சாது -பிரபாவம் சொல்லும் யதாவது அர்த்த போகவத்வம் –
தகை -ஸ்பர்சம் -தீண்டிற்று -வெறும் தொட்டு -பிரகார அந்வயம் மாத்ரத்திலே இவை எல்லாம் -முழுக்க சொல்லவும் புறம்பு போகவும் முடியாதே
போது வாழ் புனந்துழாய் முடியினாய் -தன்னிலம் -போல -செவ்வித் துழாய் –
பூவின் மேல் மாது வாழ் மார்பினாய் -இந்த ஒப்பனை அழகை அனுபவிக்க -அவள் உண்டே –
வாசஸ் ஸ்தானம் பூ திரு மார்பா -புக்க இடம் வந்த பின்பு பிறந்த இடம் நினையாத –
விட்டு உகந்து நித்ய வாசம் பண்ணும்
என் சொல்லி நான் வாழ்த்துவனே -போக்யத்துக்கா -பிரணயித்துக்கா -எதற்குப் பாடுவேன் –

ஓதுவார் ஒத்து எல்லாம் எவ்வுலகத்து எவ்வெவையும்
ஓதுவார் என்கையாலே அதிகாரி வைவித்யத்தைச் சொல்லுகிறது –
ஒத்து எல்லாம் -ருகாதி சதுர் வேதங்களும்
ஆக அத்யேத்ரு பேதத்தால் சாகா பேதங்களாய்க் கொண்டு பிரி யுண்ட வேதங்கள் எல்லாம்

எவ்வுலகத்து எவ்வெவையும்
எல்லா லோகங்களிலும் உண்டான எல்லாம்
ஸ்வர்க்க லோகத்திலும் ப்ரஹ்ம லோகத்திலும் அங்குள்ள புருஷர்களுடைய ஜ்ஞானாதிக்யங்களுக்குத் தக்க படி அவையும் பரந்து இருக்கும் இறே –
ஸ்ரீ ராமாயணம் என்றால் ப்ரஹ்ம லோகத்தில் அநேகம் க்ரந்தமாய் இருக்கச் செய்தே இங்கு இருபத்து நாலாயிரமாய் இரா நின்றது
சாதுவாய் நின் புகழின் தகையல்லால் பிறிதில்லை
சாதுவாய் -சப்தத்துக்கு சாதுத்வம் ஆவது அர்த்தத்துக்கு போதகமாய் இருக்கை -சரியான சொல் -இடை வெளி விட்டு -தெளிவாக -குழப்பம் இல்லாமல்
அன்றியே சாதுவான புகழ் என்று குண விசேஷணம் ஆகவுமாம் -கல்யாண குணங்கள் என்றவாறு
சாதுவாய் நின் புகழின் தகையல்லால் பிறிதில்லை
குண விஷயமான இத்தனை போக்கிப் புறம்பு போயிற்று இல்லை –
விஷயம் தன்னை எங்கும் ஒக்க விளாக்குலை கொண்டதும் இல்லை -வர்ஷ பிந்தோ-இவ அப்தௌ சம்பந்தாத் ஸ்வாத்ம லாப -என்னுமா போலே
கடலிலே ஒரு வர்ஷபிந்து விழுந்தால் கடலை எங்கும் வியாபிக்க மாட்டாதே -தன் சத்பாவத்துக்கும் அழிவில்லை இறே
வேதங்கள் உன்னைப் பேசி சத்தை பெற்றன என்றபடி –
சாதுவாய் -சாதுவாகைக்காக -சத்தை பெருகைக்காக -என்ற படியாகவும் –

போது வாழ் புனந்துழாய் முடியினாய்
வேதங்களும் கூட ஏங்குவது இளைப்பதாகா நிற்க நான் இச் சேர்த்திக்கு பாசுரமிட்டு ஏத்தவோ –
பூவை உடைத்தாய் தன் நிலத்திலே நின்றால் போலே செவ்வி பெற்று வாழா நின்றுள்ள திருத் துழாயை திரு அபிஷேகத்திலே உடையவனே
திருத் துழாய்ப் பூ முடி சூடி வாழா நிற்கிறது -இவ்வொப்பனை என்னால் பேசலாய் இருந்ததோ –
சிந்து பூ மகிழும் -விஷ்வக் சேனர் எடுத்து திரு வேங்கடவனுக்கு சமர்ப்பிப்பார் என்கிறார் –

பூவின் மேல் மாது வாழ் மார்பினா-
பிராட்டி பிரிந்து இருக்கில் இறே வைத்த வளையம் சருகாவது –
இவ்வொப்பனையை ஒப்பனை யாக்கும் அவளோட்டை சேர்த்தி தான் என்னாலே பேசலாய் இருந்ததோ –
தாமரைப் பூவை இருப்பிடமாக உடைய பெரிய பிராட்டியார் பூ அடி கொதித்துப் போந்து வர்த்திக்கும் மார்வை உடையவனே –
பிராட்டி பெருமாளைக் கைப்பிடித்த பின்பு பிறந்தகமான ஸ்ரீ மிதிலையை நினைக்கும் அன்றாயிற்று இவளும் இம்மார்வை விட்டு பிறந்தகமான தாமரையை நினைப்பது –
என் சொல்லி யான் வாழ்த்துவனே
இவ்வொப்பனைக்கும் இச்சேர்த்திக்கும் என்னாலே பாசுரம் இட்டு சொல்லலாய் இருந்ததோ –

————————————————————-

அவதாரிகை –
வேதங்கள் கிடக்கட்டும் -வைதிக புருஷர்கள் என்று சிலர் உண்டே -அவர்கள் நம்மை ஏத்தக் குறை என் என்ன
-அதுவும் உனக்கு நிறக்கேடு என்கிறார் –

வாழ்த்துவார் பலராக நின்னுள்ளே நான்முகனை
மூழ்த்த நீருல்லெல்லாம் படை என்று முதல் படைத்தாய்
கேழ்த்த சீரரன் முதலாக் கிளர் தெய்வமாய்க் கிளர்ந்து
சூழ்த்தமரர் துதித்தால் உன் தொல் புகழ் மாசூணாதே –3-1-7-

வைதிகர்களாலும் பேச முடியாதே -ஞானாதிகர் – ருத்ராதிகள் திரண்டு -பிரயோஜ நாந்தர பரர்கள் பேசினாலும் -மாலின்யம் ஆகும்
வாழ்த்துவார் பலராக நின்னுள்ளே நான்முகனை -உன் சங்கல்ப ஸ்வரூபம் -கொண்டே சிருஷ்டித்து -ஸ்தவய ஸ்தவ பிரியன்
மூழ்த்த நீருல்லெல்லாம் படை என்று முதல் படைத்தாய் – -ஆகாசம் -வாயு —அப்பு -பிருத்வி -ஏகார்ணவம் -உலகு -நீராலே சூழப் பட்ட லோகம் –
கேழ்த்த சீரரன் முதலாக் கிழார் தெய்வமாய்க் கிளர்ந்து -செறிந்த சீர் -அவனாலே ஸ்ருஷ்டமாய் -நித்யத்வ -கூட்டமாக வந்து
சூழ்த்தமரர் துதித்தால் உன் தொல் புகழ் மாசூணாதே -ஸ்வாபாவிக குணஔஜ்வல்யம் தாழ்ந்து போம்

வாழ்த்துவார் பலராக –
ஆனால் வந்தது என் -வேதங்களில் அவர்கள் செய்த ஏற்றம் என் -என்றாம் பட்டர் அருளிச் செய்வது –
வேதம் விட வைதிகர் ஏற்றம் இல்லை –வியாசர் மனு -சொல்லி –
அன்றிக்கே
வாழ்த்துவார் பலர் உண்டாகைக்காக என்னுதல் –
நின்னுள்ளே நான்முகனை –
உன்னுடைய சங்கல்ப சஹச்ர ஏகதேசத்திலே சதுர் முகனை கடல் சூழ்ந்த பூமியை எல்லாம் உண்டாக்கு -என்று முதல் படைத்தாய் –
மூழ்த்த நீருல்லெல்லாம் படை என்று முதல் படைத்தாய்
நீர் மூழ்த்த உலகு -நீரால் சூழப் பட்ட – ஏகார்ணவத்திலே -லோகங்களை உண்டாக்கு என்று சதுர்முகனை உண்டாக்கினாய் என்னவுமாம் –
உன்னாலே ஸ்ருஷ்டனான சதுர்முகனாலே ஸ்ருஷ்டரானவர்கள் உன்னை ஏத்த என்ற ஒரு பொருள் உண்டோ –
ஆனால் இவர்களை ஒழிய ஜ்ஞானாதிகரான ருத்ராதிகளையும் கூட்டிக் கொண்டாலோ என்ன -அவர்களுக்கும் -நிலம் -அன்று என்கிறது மேல் –

கேழ்த்த சீரரன் முதலாக் கிழார் தெய்வமாய்க் கிளர்ந்து சூழ்த்தமரர் துதித்தால் உன் தொல் புகழ் மாசூணாதே-
இப்பங்களத்தை விட்டு கால்கடியரானவர்கள் ஏத்தப் புக்கால் எல்லை காணப் போமோ -கால் கடியார் -சக்தர் –
கிளர்ந்த சீர் உண்டு -ஜ்ஞானாதி குணங்கள் -அவற்றை உடையனான ருத்ரன் தொடக்கமாக ஈச்வரனோடு மசக்குப் பரலிடமாம் படி
-மசக்குப் பரல் -சந்தேகப் பட வைக்கும் என்றபடி
கிளர்ந்த தேவதைகள் முசுகு வால் எடுத்தால் போலே கிளர்ந்து -ஆரோக்கியம் -பாஸ்கரன் -சங்கரன் -ஞானம் -மோஷம் ஜனார்த்தனன் –
காண எங்கும் குரங்கு முசுகும் -குரங்கின் ஒரு வகை -கொண்டை வைத்த குரங்கு –
ஒருவர் சொன்னவிடம் ஒருவர் சொல்லாதே ஒரோ பிரயோஜகங்களிலே மிகைத்த ஆயுஸ் ஸூக்களை யுடையராய் இருக்கிறவர்கள் ஸ்தோத்ரம் பண்ணினால்
உன்னுடைய ஸ்வாபாவிகமான கல்யாண குணங்கள் மாசூணாதோ
இவர்கள் ஏத்தும் அளவோ இவன் குணங்கள் என்ன — அவ்வழியாலே அவத்யமாய்த் தலைக்கட்டாதோ –

————————————————-

அவதாரிகை –
கீழ்ப்பாட்டில் -ருத்ரன் தொடக்கமானார் ஏத்த மாட்டார்கள் என்றதாய் -இப்பாட்டில் -அவன் தனக்கும் கூட ஜனகனான ப்ரஹ்மா ஸ்தோத்ரம் பண்ணினால்
அது உனக்கு அவத்யமாம் என்பாரும் உண்டு -அவனையும் கீழ்ப் பாட்டில் சொல்லிற்றாய்-இதில் உபய பாவனையையும் உடைய இவனைப் போல் அன்றியே
கேவலம் ப்ரஹ்ம பாவனையேயாய் இருப்பான் ஒரு ப்ரஹ்மாவை உத்ப்ரேஷித்து-அவன் ஏத்தினாலும் தேவர்க்கு அவத்யமாம் அத்தனை அன்றோ –
என்று பட்டர் அருளிச் செய்யும் படி

மாசூணாச் சுடருடம்பாய் மலராது குவியாது
மாசூணா ஞானமாய் முழுதுமாய் முழுதியன்றாய்
மாசூணா வான் கோலத்தமரர் கோன் வழிப்பட்டால்
மாசூணா வுனபாதம் மலர்ச்சோதி மழுங்காதே–3-1-8-

அதிசயித ஞான -பிரம்மா திருந்தி -ஸ்துதியாதிகளில் பிரவர்த்தி செய்தாலும்
பேதம் பார்க்காத ப்ரஹ்ம தர்சனம் சம -வித்யா விநய சம்பன்னே பிராமணர் -இல்லாத கேவல பிராமணர் -உள்ளே ஆத்மா ஒன்றே –
மாசூணாச் சுடருடம்பாய் மலராது குவியாது -அவத்யம் ஸ்பர்சம் இல்லா தேஜோ ரூபம் -சங்கோச விகாச ரஹிதமாய்
மாசூணா ஞானமாய் முழுதுமாய் முழுதியன்றாய்
இங்கு ஞானத்துக்கு -மேலே திரு மேனி –ஜகத்தை தன்னை ஆஸ்ரியமாக
மாசூணா வான் கோலத்தமரர் கோன் வழிப்பட்டால் -குறை இல்லா அமரர்கள் பிரமன்-ஸ்தோத்ர ரூப கைங்கர்யம்
மாசூணா வுனபாதம் மலர்ச்சோதி மழுங்காதே-ஹேய பிரத்ய நிகம்-ஸ்வா பாவிக ஔஜ்வல்யம் –
ஆக்கனான பிரமன் கிட்டுகை-இட்டுக் கட்டிய கல்பனை பிரமன்-பேச முடியாதே

மாசூணாச் சுடருடம்பாய் மலராது குவியாது
ஹேய ப்ரத்ய நீகமாய்
நிரவதிக தேஜோ ரூபமான திவ்ய விக்ரஹத்தை உடையையே
அரும்பினை அலரை -என்னும்படியாய் இருக்கும்
யுவ குமார -என்கிறபடியே -ஏக காலத்திலேயே இரண்டு அவஸ்தையும் சொல்லலாய் இருக்கை-யுவ அகுமார-என்றபடி
நித்ய கல்யாணம் யுவாவாக இருக்க வேண்டும் -கௌமாரமும் இருக்குமே -அரும்பு என்றால் தலையில் சூட முடியாதே -அலர்ந்து முடிக்க வில்லை
சதைக ரூப ரூபாய -என்கிறபடியே ஷய வ்ருத்திகள் இன்றிக்கே இருக்கும் -என்றுமாம் -ஸ்வரூபம் ரூபம் -இரண்டுக்கும் –
அவிகாராய சுத்தாய நித்யாய பரமாத்மனே சதைக ரூப ரூபாய விஷ்ணவே சர்வ ஜிஷ்ணவே-என்றபடி –
மாசூணா ஞானமாய் –
ஒரு ஹேது வாலே மாசேறக் கடவ அல்லாத ஞானத்தை யுடையையாக
மலராது குவியாது -என்கிறது கீழும் மேலும் அந்வயிக்கக் கடவது
சம்சாரிகள் கர்ம நிபந்தமாக பரிக்ரஹித்த தேஹத்துக்கு வரக் கடவதான ஸ்வரூப அந்யதா பாவமும் இல்லை இவன் திருமேனிக்கு –
அவர்கள் ஞானத்துக்கு வரக் கடவதான ஸ்வபாவ அந்யதா பாவமும் இல்லை இவனுடைய ஞானத்துக்கு -என்கை
முழுதுமாய் முழுதியன்றாய்
அனுக்தமான குணங்களை யுடையையாய் –
ஜகச் சரீரனாய் நிற்கும் நிலை
வரம்பின்றி முழுதியன்றாய் -என்றதன் அனுவாதமாய் எல்லாவற்றையும் நிர்வஹித்தாய் என்றபடி –
மாசூணா வான் கோலத்தமரர் கோன் வழிப்பட்டால் மாசூணா வுனபாதம் மலர்ச்சோதி மழுங்காதே—
சதுர்முகாயுர் யதி கோடி வக்த்ரோ பவேன் நர -க்வாபி விசுத்த சேதா -ச தே குணா நாம யுத ஏகதேசம் –
வதந்தே வா தேவவர ப்ரசீத -ஸ்ரீ வராஹ புராணம்
அப்படிப்பட்ட அமரர் கோன் உன்னை ஸ்தோத்ரம் பண்ணினால் –
அவனும் அடிக்கழிவு செய்தானாய் விடுமத்தனை -அடி கழுவி -அடிக்கு அழிவு –
ஆழ்வார்களே இறே அவன் அடி அறிந்து மங்களா சாசனம் பண்ணுவர் -உன் சேவடி செவ்வி திருக்காப்பு -போலே
திரோதான ஹேது இல்லாத ஜ்ஞானாதி பூஷணங்களை யுடையான் ஒரு அமரர் கோனை யுண்டாக்குவது-
மாசு -உபய பாவனை -ஆதல் -/ ஆயுஸ்ஸூ முடிந்த பின்பு ஞான சங்கோசம் உண்டாகும் -இரண்டையும் மாடி -ஆக்கின பிரம்மன் –
உத்ப்ரேஷிதனான ப்ரஹ்மா -என்கைக்கு நிதானம் இது
இவ்வருகில் ப்ரஹ்மாவுக்கு தன் அதிகார அவசானத்திலே ஞானத்துக்கு திரோதானம் உண்டு இறே
இவனுக்கு அது இன்றிக்கே இருப்பது
வழி படுகைக்கு உறுப்பாக சொல்லுகிற கோலம் ஆகையாலே –
அப்படி இருக்கிற அமரர் கோன் தான் உன்னை ஸ்தோத்ரம் பண்ணினால்
ஒரு சம்சர்க்கத்தால் மாசூணாக் கடவது அன்றிக்கே இருக்கிற உன் திருவடிகளின் தேஜஸ்ஸூ ஆனது
இவன் ஏத்தும் அளவே இத்திருவடிகள் -என்று மழுங்காதோ-
தம்முடைய சேஷத்வ அனுரூபமாக உன் திருமேனி என்னாதே உனபாதம் என்கிறார்
திருமேனி -சோதி சொல்லாமல் -சுடர் உடம்பாய் -தொடங்கி -சேஷ பூதர் என்பதால் -பாத மலர்ச் சோதி மழுங்காதே -என்கிறார்

—————————————————————

அவதாரிகை
மேன்மை தான் பேச ஒண்ணாது என்கைக்கு நீர்மை தானே பேச்சுக்கு நிலமாய் இருக்கிறது -என்கிறார் –

மழுங்காத வைந் நுதிய சக்கர நல் வலத்தையாய்
தொழும் காதல் களிறு அளிப்பான் புள்ளூர்ந்து தோன்றினையே
மழுங்காத ஞானமே படையாக மலருலகில்
தொழும் பாயர்க்கு அளித்தால் உன் சுடர்ச் சோதி மறையாதே –3-1-9-

ஆஸ்ரித வாத்சல்யாதி சயத்துக்கு சங்கல்ப மாத்ரத்திலே சமரஷணம் பண்ணுகை மேன்மை திரஸ்கார ஹேது என்கிறார்
மழுங்காத வைந் நுதிய சக்கர நல் வலத்தையாய்-ஈர்ப்புடைய -அழகிய -சக்ராயுதயம்
தொழும் காதல் களிறு அளிப்பான் புள்ளூர்ந்து -பரிசர்யை பண்ணும் -அபி நிவேசம் உடைய –
தொழும் களிறு /காதல் களிறு /தொழுவதிலே விருப்பம் கொண்ட
தோன்றினையே-உதைத்து -அதி த்வரை உடன் தோன்றினாய்
இருந்த இடத்தில் இருந்தே ஏவி இருக்கலாமே -கருதும் இடம் –பொருதும்
மழுங்காத ஞானமே படையாக-இதுவும் உண்டே படைக்கலம் -அமோகமான சங்கல்ப -சத்ய சங்கல்பன் அன்றோ
– மலருலகில்-விகசிதமான லோகம் / தொழும் பாயார்க்கு -தொழுமவர்கள் நம் போல்வார் –
அளித்தால் உன் சுடர்ச் சோதி மறையாதே – தன்னையே தானே சாதுக்களுக்குக் காட்ட வேண்டும்

மழுங்காத வைந் நுதிய சக்கர நல் வலத்தையாய்
சத்ரு சரீரங்களிலே படப்பட சாணையில் இட்டால் போலே புகர் பெற்று வாரா நிற்குமாயிற்று திரு வாழி
மழுங்கக் கடவது அன்றியே கூரிய முனையை யுடைய திரு வாழியை –
வடிவார் சோதி வலத்துறையும் -என்னும்படி வலவருகே யுடையையாய் –
நல் வலத்தையாய் தோன்றினையே
கையில் திரு வாழி இருந்தது அறிந்திலன்
அறிந்தான் ஆகில் இருந்த விடத்தே இருந்து அத்தை ஏவிக் கார்யம் கொள்ளலாம் இறே
ஆர்த்த நாதம் செவிப் பட்டவாறே -தன்னை மறந்தான் -கையும் திரு வாழியுமான தன்னை -தான் ரஷகன் என்பதை மறக்க வில்லை –
நினைத்தாலும் இருந்த இடத்திலே இருந்து துக்க நிவ்ருத்தி பண்ண ஒண்ணாது
தொழும் காதல் களிறு ஆயிற்று
கையும் திரு வாழியுமான அழகு காண ஆசைப்பட்டு இருக்கிறவன் ஆயிற்று –

நல்-சேர்த்து –வலத்தையாய்-புள்ளூர்ந்து தோன்றினையே-இரண்டும் அந்வயம் -சங்க உத்தானம் -ஆர்த்தமாக –
சப்தமாக இல்லா விடிலும் -கொள்ள வேண்டும் –
கஜேந்திர மோஷம் பிரகரணம் -சக்கர நல்ல
சங்கரய்யா உன் செல்வம் சால அழகிதே -அங்கே சக்கரத்துக்கு ஏற்றம்

தொழும் காதல் களிறு அளிப்பான்
சதுர் தந்தி என்னுமா போலே காதலே இதுக்கு நிரூபகமாய் இருக்கை
சேஷ பூதனுக்கு காதல் அடையாளம் -சேஷிக்கு அடையாளம் நல் சக்கர வலத்தை புள்ளூர்வது
மெய்யானை -மெய்ய மலையானை சங்கு ஏந்தும் கையானை -ஆர்த்தமாக சக்கரம் அங்கு கொள்ள வேண்டும் —
அஞ்சலிக்கும் கை -ஆழ்வார்கள் ஆச்சார்யர்களை இப்படியே சேவிக்கிறோமே இன்றும் –
அளிப்பான் -இதன் கையிலே பூ செவ்வி அழியாமே திருவடிகளிலே இடுவித்துக் கொள்ளுகைகாக
புள்ளூர்ந்து தோன்றினையே
சங்கல்பத்துக்கு முற்பட்டாயிற்று திருவடி வேகம் இருப்பது
அவன் வேகம் போராமல் அவனையும் இடுக்கிக் கொண்டு இறே வந்து விழுந்தது -ஹூம் ஹூம் -பட்டர் –
தோன்றினையே -இடர் பட்டார் தாமாய்-தமக்குத் தோற்றினால் போலே காணும் இருக்கிறது –
வானுளார் அறியலாகா -விண்ணுளார் வியப்ப வந்து –தன் இடரைப் போக்கிக் கொண்டான் -துயர் அறு சுடர் அடி -காவல் சோர்வு –
ஏவ காரம் -இடர் பட்டார் -என்ற நினைவிலே -என்ன வியப்பே –
ஆழ்வார் தாமே இடர் பட்டாராய் -என்றுமாம் -தமக்குத் தோற்றினால் போலே -விஸ்வாசம் அடியார்க்கு உண்டாக்க
மழுங்காத ஞானமே படையாக –
திரு வாழியை மறந்தான் என்கைக்கு அதிலும் அண்ணியதான சங்கல்ப ரூப ஞானத்தையோ நினைக்கிறது
அநேக கார்யங்களில் ஏவா நின்றாலும் மழுங்கக் கடவது அன்றியே புகார் பெற்று வாரா நின்றுள்ள சங்கல்ப ரூப ஞானமே கருவியாக
மலருலகில்
திரு நாபீ கமலத்தை அடியாக யுடைததான சம்சாரத்தில் -மலரும் உலகம் -மலரை அடியாக கொண்ட உலகம் –
தொழும் பாயர்க்கு
சேஷர் ஆனவருக்கு
மலருலகில் -தொழும் பாயர்க்கு -மழுங்காத ஞானமே படையாக -அளித்தால் உன் சுடர்ச் சோதி மறையாதே —
இருந்த விடத்தே இருந்து சங்கல்ப ரூப ஞானத்தாலே ரஷித்தாய் ஆகில்
ஆனை இடர்பட்ட மடுவின் கரையிலே அரைகுலைய தலை குலைய உணர்த்தி யற்று வந்து விழுந்தான் என்கிற
நிரவதிக தேஜஸ்ஸூ இழந்தே யன்றோ
மறையாதே என்ற இதுக்கு மறையும் மறையும் -என்று சிற்றாட் கொண்டான் வார்த்தை —

——————————————————————————

அவதாரிகை –

வேதைக சமத்தி கம்யனாய் -சர்வேஸ்வரனாய்-இருக்கிற உனக்கு -த்வத் ஸ்ருஷ்டராய் உன்னாலே லப்த ஜ்ஞானரான
ப்ரஹ்மாதிகள்-ஈஸ்வரன் -என்று அறிந்து -ஏத்த இருக்குமது விஸ்மயமோ என்கிறார் -629-12

மறையாய நால் வேதத்துள் நின்ற மலர்ச் சுடரே
முறையால் இவ்வுலகெல்லாம் படைத்து இடந்து உண்டு உமிழ்ந்து அளந்தாய்
பிறையேறு சடையானும் நான்முகனும் இந்த்ரனும்
இறையாதல் அறிந்து ஏத்த வீற்று இருத்தல் இது வியப்பே –3-1-10-

ஈஸ்வர அபிமானிகளும் உனது சேஷித்வம் அறிந்து -ஆஸ்ரயிக்க அமர்ந்து இருக்கும் இருப்பு -பிராப்தம் -ஆகையாலே –
அபிமான –சங்கம் இருப்பார் -ஆச்சர்யம் அல்ல என்கிறார்
மறையாய நால் வேதத்துள் நின்ற மலர்ச் சுடரே -மறை வேதம் -இரண்டு ஸ்வ பாவம் -மறைத்தும் -விரித்து சொல்லுமே
இன்னார் இனையாருக்கு இரண்டு ஆகாரம்
ரஜஸ் தமஸ் -ஸ்வ அர்த்தம் மறைக்கும்
சத்வ குணம் அர்த்தம் பிரகாசகம்
சாதுர்வித்யம் -ஆந்தரமான தாத்பர்யம் -தேரிய கருத்து -சோதி
முறையால் இவ்வுலகெல்லாம் படைத்து இடந்து உண்டு உமிழ்ந்து அளந்தாய் -பர்யாயம்-சதுர் யுகம் -மாறி மாறி –
அன்றிக்கே -அவன் பண்ணுவதே முறை -ஸ்வாமி -பிராப்தன் என்றுமாம் -அந்ய அபிமானம் போக்கி எல்லை நடந்து
பிறையேறு சடையானும் நான்முகனும் இந்த்ரனும்
இறையாதல் அறிந்து ஏத்த -வேதத்தால் அறியப்படும் தன்மை -வேதத்தால் மட்டுமே -அறியப்பட்டு
-ஜகத் சிருஷ்டி யாதி தன்மையால் இறை -இறைவா கடவுள் பொதுச் சொல் -சேஷியாக அறிந்து –
சந்திர கலா -கீறு திங்கள் வைத்தவன் -ஜடா தரித்து -தவம் செய்பவன் -பக்தி தானே -ஆனந்தம்
-அதற்கு -ஸூ ஸூ சுகம் கர்த்தும் என்பதால் -போகம் -சந்தரன் -இந்த்ரனும் -ஸ்துத்யாதி முகத்தாலே
வீற்று இருத்தல் இது வியப்பே -ஆச்சர்யமே -ஆச்சர்யமா -என்றுமாம் -ஸ்வபாவம் தானே -பிரபாவம் இல்லையே
ஆஸ்ரயிப்பவன் என்ற வேறு பாடு -உண்டே -இது ஆச்சர்யமோ -பிரமாண சித்தம் -இது பிராப்யம் -முறைமை அவனுக்கே

மறையாய் -நால் வேதத்துள் நின்ற மலர்ச் சுடரே –
ஆதௌ வேதா பிரமாணம் – ஸ்ம்ருதி உபகுருதே – ச இதிஹாசை புராணை நயாயை சார்த்தம் — த்வத் அர்ச்சா விதிம்
உபரி பரிஷீயதே பூர்வ பாக — ஊர்த்வ பாக த்வத் ஈஹா குணவிபவ – பரிஜ் ஞாபநை த்வத் பத ஆப்தௌ —
வேத்ய வேதை ச சர்வை அஹம் இதி பகவன் ஸ்வேன ச வ்யாசகர்த்த -ஸ்ரீ ரங்க ராஜ ஸ்தவம் -2-19-
மறை என்றும்-வேதம் என்றும் இரண்டு படியாகச் சொல்கிறது –
பாஹ்யராய் நாஸ்திகராய் இருப்பாருக்கு தன் படிகளை மறைக்கையாலும்
ஆஸ்திகராய் இருப்பார்க்கு தன் அர்த்தத்தை வெளியிட்டுக் காட்டுகையாலும்
பூர்வ பாகம் -ஆராதன ரூபத்தைச் சொல்லுகிறதாய்-உபரிதன பாகம் -ஆராத்ய ஸ்வரூபத்தைச் சொல்லுகிறதாய்
வேதைச்ச சர்வை ரஹமேவ வேத்ய -என்கிறபடியே சகல வேதங்களும் தன்னையே பிரதிபாதிக்கும் படியாக இருக்கையாலே வந்த புகரைச் சொல்கிறது
வேதங்களிலே சர்வாதிகனாகவும் நிரதிசய போக்யனாகவும் பிரகாசிக்கிறவனே-
பதிம் விச்வச்ய பதிம் பதீநாம் தம் ஈச்வராணாம் பரமம் மகேஸ்வரம் தம் தேவதாம் பரமஞ்ச தைவதம் –அனைத்தையும் நியமிப்பவன் என்பதற்கு பிரமாணம்
சர்வ கந்த சரவ ரச ஆனந்த ப்ரஹ்ம ரசோ வை ரசம் ஹ்யேவாயம் லப்த்வானந்தீ பவதி -எல்லையற்ற போக்யன் என்பதற்கு பிரமாணம் –

பூர்வ பாகம் பூர்ணம் தர்ம சாஸ்திரம் -வேதாந்தம் பிரகாசப்படுத்த இதிகாசம் -ஸ்ம்ருதி வேதம் விளக்க வந்தவை
-தேவதைகள் -அங்கம் -திரு மேனி அங்கத்தையே ஆராதிகிரார்கள் தேவதைகளை அர்ச்சிப்பார்கள் -சர்வ தேச நமஸ்காரம் கேசவம் கச்சதி
ச ப்ரஹ்ம ச சிவா சேந்தர பரம ஸ்வராட் முக்த ஜீவன் -ச -ப்ரஹ்மம் -சரீராத்மா பாவம்

முறையால் இவ்வுலகெல்லாம் படைத்து இடந்து உண்டு உமிழ்ந்து அளந்தாய்
வேதங்கள் தான் பிரதிபாதிப்பது இவனுடைய ரஷகத்வத்தை ஆயிற்று
முறையால்
ஸ்வாமித்வ பிராப்தியாலே என்னுதல்
பர்யாயேண- என்னுதல் –
இவ்வுலகெல்லாம் படைத்து இடந்து உண்டு உமிழ்ந்து அளந்தாய்
கரண களேபர விதுரமாய் போக மோஷ ஸூநயமாய் கிடந்தவற்று இவற்றை உண்டாக்கி
ஸ்ருஷ்டமான ஜகத்தை பிரளயம் கொள்ள மஹா வராஹமாய் இடந்து
திரிய பிரளயம் வர வயிற்றினுள்ளே வைத்து நோக்கி பின்னை வெளிநாடு காண உமிழ்ந்து
மகாபலி போல்வார் பருந்து இறாஞ்சினால் போலே அபஹரிக்க எல்லை நடந்து மீட்டுக் கொண்டு
இப்படி சர்வவித ரஷணங்களையும் பண்ணிணவனே
விஷம சிருஷ்டிக்கு அடியான கர்ம விசேஷம் இறே சேதனர் பண்ணி வைப்பது
யௌ கபத்யம் அனுக்ரஹ கார்யம் -என்கை –
விஷம சிருஷ்டி –வி சம சிருஷ்டி -கர்மம் காரணம் -படைப்பது -அங்கராக காரணம் -மாறி மாறிப் படைப்புக்கு-வித்யாசமான
– காரணம் நம் கர்மம் -உயர்வு தாழ்வு வரக் காரணம்

பிறையேறு சடையானும் நான்முகனும் இந்த்ரனும் இறையாதல் அறிந்து ஏத்த வீற்று இருத்தல் இது வியப்பே
ஜடை கழற்றாதே சாதக வேஷத்தோடு இருக்கச் செய்தே கலா மாத்ரமான சந்த்ரனைத் தரித்துக் கொண்டு சுப பிரதானனாய் இருக்கிற ருத்ரனும்
அவனுக்கும் கூட ஜனகனான சதுர்முகனும்
இவர்களோடு ஒக்க எண்ணலாம் படி இருக்கிற இந்த்ரனும்
நீ ஸ்வாமியான முறை அறிந்து ஏத்த -அத்தாலே என்னுடைய வ்யாவ்ருத்தி தோற்ற இருந்தாய் என்றால் இது உனக்கு விஸ்மயமோ –
ஒருவன் ஒரு குழமணனைப் -மரப்பாச்சி பொம்மை -பண்ணி -அதன் கழுத்திலே காக்கைப் பொன்னித் தொற்றி -அதன் தலையிலே காலை வைத்து
இது என்னை வணங்கிற்று என்று இறுமாந்து இருக்குமா போலே நன்மைப் புனல் பண்ணி நான்முகனைப் பண்ணி -திருவாய்மொழி -7-5-4-என்கிறபடியே
உன்னாலே மனையப் பட்ட பிரம்மாவும் அவனாலே ஸ்ருஷ்டரான இவர்களும் உன்னை ஏத்த
அத்தாலே இறுமாந்து இருந்தால் என்றால் இது உனக்கு ஏற்றமோ -ஹாச்யமாய்த் தலைக்கட்டும் அத்தனை அன்றோ-

—————————————————————————————

அவதாரிகை –

நிகமத்தில் இத் திருவாய்மொழி தானே இது கற்றாரை உஜ்ஜீவிப்பித்து பின்னை சாம்சாரிகமான சகல துரிதத்தையும் போக்கும் என்கிறார் –

வியப்பாய வியப்பில்லா மெய்ஜ்ஞான வேதியனை
சயப்புகழார் பலர் வாழும் தடம் குருகூர் சடகோபன்
துயக்கின்று தொழுதுரைத்த வாயிரத்துள் இப்பத்தும்
உயக்கொண்டு பிறப்பு அறுக்கும் ஒலி முந்நீர் ஞாலத்தே -3-1-11-

சாம்சாரிக ஜன்ம ராஹித்யம் பலம்
வியப்பாய வியப்பில்லா மெய்ஜ்ஞான வேதியனை -வியத்தகு குணம் -லோகத்தில் இருந்தால் -உன்னிடம் இருந்தால்
வியப்பு இல்லையே -ஏக தேச சம்பந்தத்தால் –
இவனைப் பற்றி அவற்றுக்கு மினுக்கு -யாதாம்ய ஞானம் பிரதிபாதிக்கும் வேதங்களால் வேத்யன்
சயப்புகழார் பலர் வாழும் தடம் குருகூர் சடகோபன் -சம்சார சயத்தால் வந்த -பிரதை-புகழ் -ஞான வைராக்யத்தால்
இங்கு வாசமே வாழ்வு
துயக்கின்று தொழுதுரைத்த வாயிரத்துள் இப்பத்தும் -சங்கை இல்லாமல் -சம்சய விபர்யய -ஐயம் திரிபு இல்லாமல்
-சேஷ வ்ருத்தி உடன் -விநயம் -சேவை
ரிஷிகள் உள்ள ஞானம் பக்தர்கள் இடம் உள்ள அன்பும் சேர்ந்த
உயக்கொண்டு பிறப்பு அறுக்கும் ஒலி முந்நீர் ஞாலத்தே -ஒலி கோலாகலம் -ஞான பிரதாதிகளால் உஜ்ஜீவித்து
-பிறப்பு அறுத்து மோஷம் அருளும்

வியப்பாய வியப்பில்லா
வேறு சில வ்யக்திகளில் கண்டால் விஸ்மய ஹேதுவாய் இருக்குமவை அடைய -இவன் பக்கத்தில் கண்டால் ப்ராப்தமாய் இருக்கும் –
ஒருவன் ஒருவனுக்கு நாலு பசு கொடுத்தால் அது விஸ்மய ஹேதுவாய் இருக்கும் -பெருமாள் செய்தார் என்றவாறே ப்ராப்தமாய் இருந்தது இறே
சர்வ ஸ்வதானம் பண்ணி கை ஒழிந்தளவில் த்ரிஜடன் என்பான் ஒரு பிராமணன் வர அப்போது ஒன்றும் தோற்றாமையாலே
உனக்கு வேண்டும் பசுக்களை அடித்துக் கொண்டு போ என்ன
தண்டைச் சுழற்றி எறிந்து அதுக்கு உட்பட்ட பசுக்கைளை அடைய அடித்திக் கொண்டு போனான் இறே
அயோத்யா காண்டம்-32- 29-40-ஸ்லோகங்கள் இத்தை விவரிக்கும்-

மெய்ஜ்ஞான வேதியனை
யதா பூத வாதியான வேதத்தாலே பிரதிபாதிக்கப்பட்ட உத்கர்ஷத்தை உடையவனை

சயப்புகழார் பலர் வாழும் தடம் குருகூர் சடகோபன்
இந்நின்ற நீர்மை இனி யாம் உறாமை -என்று இவர் தம்மைப் போலே சம்சாரத்தை ஜெயிக்கையாலே வந்த புகழையுடைய ஸ்ரீ வைஷ்ணவர்கள்
பலரும் ஆழ்வாரை அனுபவித்து வர்த்திக்கைக்கு ஈடான பரப்பை யுடைத்தான திரு நகரிக்கு நிர்வாஹகரான ஆழ்வார் –

துயக்கின்று தொழுதுரைத்த வாயிரத்துள் இப்பத்தும்
துயக்காவது -மனம் திரிவு சம்சார விபர்யய ரஹிதமாக சாஷாத்கரித்து அருளிச் செய்த ஆயிரத்தில் வைத்துக் கொண்டு இப்பத்தும்

உயக்கொண்டு பிறப்பு அறுக்கும் ஒலி முந்நீர் ஞாலத்தே
ஒலியை உடைத்தான முந்நீரை உடைய பூமியிலே அசந்நேவ என்று அசத் கல்பமானவர்களை
சந்தமேனம் ததோ விது-என்று உஜ்ஜீவிப்பித்து விரோதிகளைப் போக்கும் –
அராஜகமான தேசத்தில் ராஜ புத்திரன் தலையில் முடியை வைத்து விலங்கு வெட்டி விடுமா போலே
அழகர் திருவடிகளிலே கைங்கர்யத்தை அன்வயித்து
பின்னை தத்விரோதியான சம்சார சம்பந்தத்தை அறுத்துக் கொடுக்கும்

————————————-

முதல் பாட்டில் அழகருடைய திரு அணி கலன்களுக்கும் திருமேனிக்கும் உண்டான ஸூ கடிதத்வத்தை அனுசந்தித்தார்
இரண்டாம் பாட்டில் அதுக்கு நாட்டார் திருஷ்டாந்தம் இட்டுச் சொல்லுமவை எல்லாம் உனக்கு அவத்யத்தை விளைக்கும் என்றார்
மூன்றாம் பாட்டில் -நாட்டாரை விடும் மயர்வற மதிநலம் அருளப் பெற்ற நீர் சொல்லீர் என்ன என்னால் சொல்லி முடியாது என்றார்
நாலாம் பாட்டில் -இப்படி விலஷணனாய் நிரதிசய போக்யனாய் இருக்கிற உன்னை நாட்டார் இழந்து போம்படி
அவர்களை மதி விப்ரமங்களைப் பண்ணினாய் என்றார்
அஞ்சாம் பாட்டில் நாட்டாரில் வ்யாவ்ருத்தர் அல்லீரோ உம்மால் பேச ஒண்ணாமைக்கு குறை என் என்ன
-என்னை வ்யாவ்ருத்தன் ஆக்கினவோபாதி உன்னை சாவதி ஆக்கிற்று இல்லையே என்றார்
ஆறாம் பாட்டில் வேதங்களும் நீரும் கூடப் பேசினாலோ என்ன அவையும் உன்னைப் பரிச்சேதிக்க மாட்டாது என்றார்
ஏழாம் பாட்டில் வேதங்கள் கிடக்கட்டும் -வைதிக புருஷர்கள் என்று சிலர் உண்டே அவர்கள்
ஏத்தக் குறை என் என்ன அதுவும் உனக்கு நிறக்கேடு என்றார்
எட்டாம் பாட்டில் கர்ம பாவனை இன்றிக்கே ப்ரஹ்ம பாவனையேயாய் இருப்பான் ஒரு ப்ரஹ்மாவை உத்ப்ரேஷித்து
அவனும் ஏத்தினாலும் தேவர்க்கு அவத்யம் என்றார்
ஒன்பதாம் பாட்டில் மேன்மை பேச ஒண்ணாது என்கைக்கு நீர்மையோ தான் பேசலாய் இருக்கிறதோ என்றார்
பத்தாம் பாட்டில் உன்னாலே ஸ்ருஷ்டரான ப்ரஹ்மாவாலே ஸ்ருஜ்யரான இவர்கள் உன்னை ஏத்துகையாவது
உனக்கு அவத்யம் அன்றோ என்றார்
நிகமத்தில் இத்திருவாய் மொழி தானே ப்ராப்யத்தைத் தரும் என்கிறார் –

—————————————————————————————

திராவிட உபநிஷத் சங்கதி -ஸ்ரீ வாதி அழகிய மணவாள ஜீயர் –

வநாத்ரி பத்ரு ஆ பாத மௌலி அவயவ ஆபரண ஆபி ரூப்யம்
சௌந்த்ர்ய மௌக்ன ஹிருதய
வாசா மகோசர
சடஜித் -சசம்ச த்ருதிய சதகச்ய

—————————————————————-

திராவிட உபநிஷத் தாத்பர்ய ரத்னாவளி -ஸ்ரீ தேசிகன் –

ஸூ ஸ்ருஷ்ட அவயவ ஆபரணம் –
அனுபமா ஸூ ஷமம்
நிஸ் ஸீம தீப்தம்
ச்வாந்தச்த சாது தேகம்
ஸூக பஜன பதம்
மண்டிதாங்கம் மகிஷ்யா
ஸ்தோத்ர அதிக்ராம்ய கீர்த்திம்
மலினம ரஹித ஔஜ்வல்யம்
இஷ்ட உப வாக்யம்
பீதாச்சர்யா த்ரி நேத்ரா பிரவ்ருத்தி
அத்யாச்சார்யா உக்தன்

————————————————————

திருவாய் மொழி நூற்றந்தாதி -பாசுரம் 21-பிள்ளை லோகம் ஜீயர் வியாக்யானம்–

முடியார் திருமலையில் மூண்டு நின்ற மாறன்
அடிவாரம் தன்னில் அழகர் -வடிவழகைப்
பற்றி முடியும் அடியும் படி கலனும்
முற்றும் அனுபவித்தான் முன்———-21-

————————————————————————
அவதாரிகை –

இதில்
திருமலையில் ஏக தேச்தரான அழகர் உடைய அழகை முழுதும்
அனுபவித்த பாசுரத்தை
அனுவதித்து அருளிச் செய்கிறார் –
அது எங்கனே என்னில்
கீழ்
அயன் மலையோடு
புறமலையோடு
திருப்பதியோடு
உத்தேச்யமாக
திருமலை ஆழ்வாரை அனுபவித்துக் கொண்டு வருகிற
மருளில் வண் குருகூர் வண் சடகோபனான ஆழ்வார்
வட மா மலை உச்சி -என்கிற படியே
அம் மலையிலே ஒரு கொடி முடி என்னலாம் படியையும்
அதுக்கு அவயவமாய் இருப்பதொரு கல்பக தரு
பஹூ சாகமாகத் தழைத்து பூத்தாப் போலேயாயுமாய் இருக்கிற
மேலிரும் கற்பகமான அழகர் உடைய திவ்ய அவயவங்களும்
திரு அணிகலன்களுக்கும் உண்டான
ஸூகடிதத்வத்தையும்
வேத வைதிக புருஷர்களாலும் அளவிட ஒண்ணாத பெருமையையும்
அத்தையும் விளாக் கொலை கொள்ளும்படியான
ஆஸ்ரித வாத்சல்யத்தையும்
அனுபவித்து விஸ்மிதர் ஆகிற
முடிச் சோதியில் அர்த்தத்தை
முடியார் திருமலையில் -என்று துடங்கி அருளிச் செய்கிறார் –

————————————————————————————-

வியாக்யானம்–

முடியார் திருமலையில் மூண்டு நின்ற மாறன் –
விராஜதே வ்ருஷாத்ரேச்ச சிகரம் தசதா துபி
பூஷிதோ பூ பதிரேவ க்ரீடே நார்க்க வர்ச்சசா -என்கிறபடியே
விண் முதல் நாயகன் நீண் முடியோடு ஒத்த -என்றும்
மதி தவழ் குடுமி தொடக்கமான கொடு முடிகளாலே மிக்கு இருப்பதாய்
ஆயிரம் பைந்தலை யவநந்தன் -என்னும் படியான
திருமலை ஆழ்வாரிலே மண்டி அனுபவித்த ஆழ்வார் –

அடிவாரம் தன்னில் அழகர் -வடிவழகைப் பற்றி –
திருமலையில்
திருத் தாழ் வரையிலே
மாலிரும் சோலை என்னும் மலையை உடைய மலையான அழகர் திவ்ய ஆத்ம ஸ்வரூபம்
திவ்ய குணம் முதலாய் உள்ளவை எல்லாம்
குமர் இருக்கும் படி
அவர் திவ்ய விக்ரஹ சௌந்தர்யத்தை
அனுபாவ்ய விஷயமாகப் பற்றி –

அத்தை அனுபவிக்கும் இடத்தில் –
முடியும் அடியும் படி கலனும் முற்றும் அனுபவித்தான் முன்-
முடிச் சோதியாய் யுனது முகச் சோதி மலர்ந்ததுவோ
அடிச் சோதி நீ நின்ற தாமரையாய் அலர்ந்ததுவோ
படிச் சோதி ஆடையோடும் பல்கலனாய் நின் பைம் பொன் கடிச் சோதி
கலந்ததுவோ திரு மாலே கட்டுரையே -என்று
அபரிச் சேத்யமாம் படி அருளிச் செய்ததை அடி ஒத்தின படி –
ரூபம் சம்ஹந நமலம் லஷ்மீம் தத்ரு ஸூர் விஸ்மிதாகாரா-என்னக் கடவது இறே

முடியும் அடியும் –
க்ரீடாதி நூபுராந்தமாக -அனுபவித்த படி –

படி கலனும்
நடுவு உள்ளவையாய்
படியிலே உள்ள
திரு அணிகலன்கள் -என்னுதல்
படிந்து ஸூகம் வடிவதானவை என்னுதல்
முடி கொண்டான் வெள்ளக் கால்களாய் பின்பு பெரு வெள்ளமாய்
நட்டாறாய்ச் சுளித்து
அரையாற்றுக்கு அடியானபடி –
பெரு வெள்ளம்–நாடு ஆறு -அரை யாறு- சௌந்தர்ய சாகரம் – தரங்க -அலையில் தூக்கிப் போட்ட சித்தம்

இப்படி சௌந்தர்ய சாகர தடங்க தாடன தரள சித்த விருத்தியாய்
முற்றும் அனுபவித்தான் முன் –
முழுதும் அனுபவித்தார் முற்காலத்திலே -என்னுதல்
முற்றும் -என்கிறது முடிச் சோதி -என்கிற பாட்டில்
உக்தமானது எல்லாம் -என்னுதல்
மற்றும் -கட்டுரைக்கில் –சுட்டுரைத்த நன்பொன் உன் திருமேனி ஒளி ஒவ்வாது –என்றும்
பரஞ்சோதி -என்றும்
நின் மாட்டாய மலர் புரையும் திரு வுருவம் -என்றும்
மலர் கதிரின் சுடர் உடம்பாய் -என்றும்
போது வாழ புனம் துழாய் முடியினாய் பூவின் மேல் மாது வாழ் மார்பினாய் -என்றும்
மாசூணாய்ச் சுடர் உடம்பாய் -என்றும்
உன் சுடர்ச் சோதி -என்றும்
முதல் பாட்டின் விவரணமாக அருளிச் செய்தவை ஆகவுமாம் –

———————————————————————————

ஸ்ரீ கந்தாடை அப்பன் திருவடிகளே சரணம் .
ஸ்ரீ உ. வே.வேளுக்குடி சுவாமிகள் திருவடிகளே சரணம் .
ஸ்ரீ பிள்ளை லோகம் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ வாதிகேசரி அழகிய மணவாள ஜீயர் திருவடிகளே சரணம் –
ஸ்ரீ அழகிய மணவாளப் பெருமாள் நாயனார் திருவடிகளே சரணம் –
பெரிய வாச்சான் பிள்ளை திருவடிகளே சரணம்
நம் பிள்ளை திருவடிகளே சரணம்
நஞ்சீயர் திருவடிகளே சரணம்
திருக் குருகைப் பிரான் பிள்ளான் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ மதுரகவி ஆழ்வார் திருவடிகளே சரணம் –
பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம்-

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s


%d bloggers like this: