பகவத் விஷயம் காலஷேபம் –65– திருவாய்மொழி – -2-9-1…2-9-5—-ஸ்ரீ உ. வே. வேளுக்குடி ஸ்வாமிகள்-

எம்மா வீடு -பிரவேசம் –

கீழில் திருவாய் மொழியில் -நலம் அந்தம் இல்லாதோர் நாடு புகுவீர் -என்று இவர் தாமும் அருளிச் செய்து
சர்வேஸ்வரனும் இவருக்கும் இவர் பரிகரத்துக்கும் மோஷம் கொடுப்பானாகப் பாரிக்க -அத்தைக் கண்டு –
தேவரீர் எனக்கு மோஷம் தந்து அருளப் பார்த்ததாகில் இங்கனே தரப் பார்ப்பது –
அதாகிறது -உனக்கு மோஷம் கொள் -என்று எனக்காகத் தருகை அன்றிக்கே -நமக்காகக் கொள் -என்று தேவர்க்கே
யாம் படியாகத் தர வேணும் -என்று -தாம் நினைத்து இருந்தபடியை அவன் திரு முன்பே பிரார்த்திக்கிறார் –

கைங்கர்யம் பண்ணியே பொழுது போக்க வேண்டும் –கைங்கர்யம் தூண்டவே அருளிச் செயல்களும் அவற்றுக்கு வியாக்யானங்களும் –
இந்த புருஷார்த்த நிர்ணயம் இதில் -அத்தை பிரார்த்தித்தது ஒழிவில் காலம் எல்லாம் -3-3–வழு விலா அடிமை செய்ய வேண்டும் என்றாரே -மேல் –
ஸ்ரீ ராம சிகாமணி -நம்பிள்ளைக்கு- தொட்ட இடம் எல்லாம் ஸ்ரீ ராம திருஷ்டாந்தம் கொண்டு விளக்குவாறே –
தொழுது எழு-என்று தாம் நினைத்து இருந்து -தொழுது எழுகையே-அவன் திரு முன்பே அருளிச் செய்கிறார் –
ஸ்வதந்த்ரம் பாரதந்த்ரம் / ச்வார்த்ததா -பரார்த்ததா /அசித்வத் பரதந்த்ரம் -பிறருக்காகவே இருக்கும் -புஷ்பம் சந்தனம்-போலே
-அம்மா அடியேன் வேண்டுவது ஈதே -நின் செம்மா பாதம் -தலை மேல் ஒல்லை -என்றே முன் நிலையாக அருளிச் செய்கிறார் –

ஆனால் இது தான் பின்னை இத்தனை நாள் நிஷ்கர்ஷியாது ஒழிவான் என்-என்னில் -அவன் மேன்மேல் என குண அனுபவத்தை
பண்ணுவிக்கையாலே-அதுக்குக் காலம் போந்தது அத்தனை அல்லது இது நிஷ்கர்ஷிக்க அவகாசம் பெற்றிலர் –
ஆனாலும் இப்போது குண அனுபவமே அன்றோ பண்ணுகிறது என்னில் -அது அப்படியே
அவன் தம் பக்கலிலே மேன்மேல் எனப் பண்ணுகிற விருப்பத்தைக் கண்டு -இவனுக்கு இந்த வ்யாமோஹம் முடிய அநுவர்த்திப்பது ஒன்றாய் இருந்தது
நாம் இவனை மீட்டாகிலும் நம்முடைய பிராப்யத்தை நிஷ்கர்ஷிப்போம் என்று பார்த்து
நீ இங்கனே நில் -என்று அவனை நிறுத்தி வைத்து ப்ராப்ய நிஷ்கர்ஷம் பண்ணுகிறார் –இரண்டாவது சங்கதி –

18 பதிகங்களிலும் -குண அனுபவம் -முடிய அனுவர்த்திப்பதாக -நிரந்தரமாக இருக்கும் -காதல் குறையாதே –
பரத்வம் /பஜநீத்வம் /சௌலப்யம் /அபராத சஹத்வம் சௌசீல்யம் /
ஸூ வாரதன்/பரம போக்யத்வ ஆராதனன்/ ஆர்ஜவம் /சாத்ம்ய போக பிரதானத்வம் /ஔதார்யம் /
வியசனப் பட வைக்கும் குணாத்மகன் -/விபவ பரத்வன் -சர்வேஸ்வரன் /சர்வ ரசத்வம் /தேடப்படுபவன் /கலவி இன்பம்
தொங்குமா -அதிசங்கை பண்ணுவானே ./சம்பந்திகள் அளவிலும் /மோஷ ப்ரதன்
நிறுத்தி வைத்து -பிராப்ய நிஷ்கர்ஷம் பண்ணுகிறார் –
ஆச்சார்ய சம்பந்தம் உள்ளார்களுக்கு மட்டுமே -வய்வசாயம் குலையும் என்று தலை குனிந்து திரு முகம் பார்க்காமல்
கை ஓலை பண்ணிக் கொடுக்கிறார் அனுபவிக்க எண்ணம் வரும் -ச்வார்த்தயயா புத்தி வருமே –
ஸ்ரவணம் மனனம் -செய்து -நிரஸ்த அகில துக்கம் நீங்கு -அனந்த ச்வாராட் பவேயம் –
ஸூ போகார்த்தாம் -சந்தன புஷ்பம் தாம்பூலம்போலே கட வல்லி உபநிஷத் சித்த -த்வயம் -ஸ்ரீ மதே நாராயண நம -நிஷ்டர்க்குத் தான் இது தெரியும்
குஹ்ய ரகஸ்யம்-முதலிலே சொன்னால் பகவத் விஷயத்துக்கே வர மாட்டார்கள் -நிலையே வேறே –

எம்பார் -இத் திருவாய்மொழி அருளிச் செய்யப் புக்கால் இருந்தவர்களை யார் என்று கேட்டுக் கதவுகளையும் அடைப்பித்து
குஹ்யமாகவும் அருளிச் செய்வது –

ப்ராப்யமாகில் இப்படி அன்றோ இருப்பது இவர் நிஷ்கர்ஷிக்க வேண்டுகிறது என் -என்னில்
சர்வேஸ்வரன் இவ்வாத்மாவுக்கு சேஷியாய்-இவனும் சேஷ பூதனுமாய் -அவனுடைய உபாய பாவமும் நித்தியமாய் இருக்கச் செய்தே
யன்றோ இவனுக்கு இன்று ச்வீகாரம் வேண்டுகிறது -சர்வ முக்தி பிரசங்கம் வாராமைக்காக –
அப்படியே அவன் ஸ்வ தந்த்ரன் ஆகையாலே நினைத்த போது நினைத்த படி கொள்வான் ஒருவன் ஆகையால் பிராப்தி சமயத்தில்
அனுபவம் இருக்கும் படியையும் நிஷ்கர்ஷித்துப் பெற வேணும் இறே-
உத்தரார்த்தத்திலும் இவ்வர்த்தத்தை சொல்லா நின்றது இறே
-த்வயம் தன்னில் நிஷ்கர்ஷிக்க வேண்டுகிறது என் என்னில் பூர்வார்த்தத்தில் சொன்ன சாதனம் சர்வ பல ப்ரதமாகையாலே
-பிரயோஜனாந்த பரராய் சரணம் புகுவாருக்கும் அவற்றைக் கொடுத்து விடுவான் ஒருவன் இறே சர்வேஸ்வரன்
இது தன்னில் ஓடுகிறது என் என்னில் -முக்தனாய் நிரதிசய ஸூக அனுபவத்தை பண்ணவுமாம் -ஆத்மா பிராப்தியைப் பெறவுமாம் –
-ஆத்மா வி நாசமே யாகவுமாம் – நரக அனுபவத்தை பண்ணவுமாம் -இவற்றில் எனக்கு ஒரு நிர்பந்தம் இல்லை
-உனக்காய் வரும் அன்று இவை இத்தனையும் வரவுமாம் -எனக்காய் வருமன்று இவை இத்தனையும் வேண்டா–
ஆன பின்பு –தேவருக்கு உறுப்பாம் இதுவே எனக்கு வடிவாம் படி பண்ணி அருள வேணும்
என்று ஸ்வ பிராப்யத்தை நிஷ்கர்ஷிக்கிறார் –

சேஷத்வ பலம் -ஸூ பிரயோஜன நிவ்ருத்தி
பாரதந்த்ர பலம் -ஸூ பிரயத்ன நிவ்ருத்தி –

இப்படிப் பட்ட பரிமாற்றம் தான் லோகத்தில் பரிமாறுகிறது ஓன்று அல்ல -17 லஷம் ஆண்டு களுக்கு முன்பே —
இவ்வாழ்வார் பக்கலிலே காணுதல் -இராமாயண புருஷர்களில் ஸ்ரீ பரத ஆழ்வான்-இளைய பெருமாள்
இவர்கள் பக்கலிலே காணுதல் செய்யும் அத்தனை –
பகவத் ஏக பாரதந்த்ர தயா -சேஷி க்கு அத்யந்த பிரிய -கைங்கர்ய கரணம் மாத்ரம் -ஸ்வார்த்த கர்த்ருத்வ
போக்த்ருத்வ -ரஹித -பாரதந்த்ர்யா அனுகுண குணம் -இப்படிப் பட்ட பரிமாற்றம்-
கைகேயி ராஜன் -என்ற சொல் பொறுக்க மாட்டாமே திரளிலே வந்து கூப்பிட்டான் இறே
தஸ் ஸ்ருத்வா—விலலாப சபா மத்யே -ஒரு திரளாக இருந்து என்னுடைய சேஷத்வத்தை அபஹரிப்பதே -திருட்டுக் கூட்டமாக இருந்து –
தஸ்யபிர் முஷி தே நேவா யுகத மாக் ரந்திதம் ப்ருசம் -என்னும்படி இழந்த வஸ்துவுக்கு தக்கபடியாய் இருக்கும் இறே கூப்பீடும்-
பெருமாளையும் பாரதந்த்ர்யத்தையும் அன்றோ இழந்தான் –
ஜ கர்ஹே ச -சந்த்யாவந்தனத்துக்கு பிற்பாடரை சிஷ்ட கர்ஹை பண்ணுவாரைப் போலே கர்ஹித்தான்
புரோஹிதம் -அழகியதாக இக்குடிக்கு முன்னாடி ஹிதம் பார்த்தாய் –புரஹா ஹிதம் பஸ்யதி புரோஹிதம் –
சபா மத்யே புரோஹிதம் ஜ கர் ஹே -நியமாதி க்ரமம் ரஹசி போதயேத்-என்கிற நிலையும் பார்த்திலன் –
ராஜ்யஞ்ச அஹஞ்ச ராமஸ்ய -ஒருவனுக்கு இரண்டு வஸ்து சேஷமானால் ஒன்றை ஓன்று நிர்வஹிக்குமோ –
ஆனால் ராஜ்ஜியம் தான் என்னை ஆண்டாலோ-தர்மம் வக்தும் இஹ அர்ஹசி–பெருமாள் காடேறப் போனார் -சக்கரவர்த்தி துஞ்சினான்
-நாடு அராஜமாகக் கிடக்க ஒண்ணாது -நின்றாரில் பிரதானர் தலையிலே முடியை வைக்க வேணும் என்று பார்த்தாய் அத்தனை போக்கி
இதுக்கு விஷய பூதனான என்னைப் பார்த்து வார்த்தை சொல்லிற்று இல்லை
கதம் தசரதாஜ்ஜாதோ பவேத் ராஜ்ய அபஹாரக -அவர் பொகட்டுப் போன ராஜ்யத்தை அபஹரித்து அவரைப் பிரித்து
அனந்தரத்திலே முடிந்தவன் வயிற்றிலே பிறந்தேனாம் படி எங்கனே நான் –

பெருமாள் உள்ளப்படி தான் இருப்பதாக -ஆளுவதோ மீளுவதோ எதுவாக இருந்தாலும் -இதுவே ஸ்ரீ பரத ஆழ்வான் நிலை
அசித்வத் பாரதந்த்ரம் படி ராஜ்யமும் என்னை ஆளலாமே –
ஸ்வரூபம் பார்க்க வேண்டாமோ -ராஜ்யம் அபஹரிப்பவன் சக்கரவர்த்தி பிள்ளை யாவாரோ –

இளைய பெருமாள் நில் என்ன குருஷ்வ என்றார் இறே –
அன்வயத்தாலே தரிக்கக் கடவ வஸ்துவை வ்யதிரேகத்து நிற்கச் சொல்லுகையாவது அழிக்கை இறே
குரு என்னாதே குருஷ்வ என்றார் இறே –ஆத்மைநிவ பதம் –
ஆருடைய பிரயோஜனத்துக்கு ஆர் தான் இருக்கிறார்
உம்முடைய இழவுக்கு நீர் பதறாது இருக்கிறது என்
அநு சரம் பண்ணும் பிரகாரத்தை விதிக்கிறார்
நீர் தாம் நில் என்று அருளிச் செய்தது -நான் நிற்கச் சொல்லுகைக்கு யோக்யனாம் படி இருக்கை இறே
உம்முடைய சாயையை நில் என்று சொல்லிற்று இலீரே -தனி சைதன்யம் -ஜீவன் -என்று நினைத்தது உம் குற்றம் –
சாயையோபாதி உம்மைப் பின் செல்வேனாக வேணும் –
நீரும் நிழலும் வாய்ந்து இருப்பதொரு பிரதேசத்தைப் பார்த்து பர்ண சாலையை அமையும் -என்ன நம் தலையில்
ஸ்வா தந்த்ர்யத்தை வைத்த போதே பெருமாள் நம்மைக் கை விட்டார் -என்று வேறு பட்டார்
ஏவ முக்தஸ்து ராமேண-இதுக்கு முன்பு எல்லாம் நம் குறையாலே இழந்தோம் என்று இருந்தோம் -இவர் தாமே நம் ஸ்வரூபம்
அழியக் கார்யம் பார்த்தார் -இனி நம் ஸ்வரூபம் என்று ஓன்று உண்டோ என்று வேறுபட்டார் –
முன் நம் குறையாலே இழந்தோம் -இப்பொழுது இவராலே இழக்கிறோமே -ஸ்வரூபம் அழிக்கப் பார்க்கிறார் –
லஷ்மண -பாரதந்த்ர்யத்தை நிரூபகமாக உடையவர் -லஷ்மி சம்பன்ன -அடையாளம் கொண்டவர் -பாரதந்த்ர்யமே நிரூபகம்
சமய தாஞ்ஜலி-நாம் நம் ஸ்வரூபத்தை அழித்துக் கொண்ட வன்று நோக்குகை யன்றிக்கே சேஷி தானே அழித்த வன்றும்
ஸ்வரூபத்தை தர வாயிற்று அஞ்சலி -சர்வ அபிமத சாதனம் ஆயிற்று
லீதா சமஷாம்-பண்ணின அஞ்சலிக்கு அந்ய பரதை பாவிக்க ஒண்ணாதவன் சந்நிதியிலே
காகுத்சம் -பிராட்டி சந்நிதியும் மிகையாம் படியான குடிப்பிறப்பை உடையவரை –
ககுஸ்த வம்சே விமுகே -கை கூப்பி வந்தால் ஏமாந்து போகமாட்டானே –
இதம் வசனம் பிரவீத் -இவ்வார்த்தையை சொல்லுவானே என்று கொண்டாடுகிறார் ருஷி
பரவா நஸ்மி -உம்முடைய அஸ்மிதை போலே அல்ல காணும் என்னுடைய அஸ்மிதை
தேவரீர் உடையவனாக உள்ளேன் நான் -உம்முடைய ஸ்வா தந்த்ர்யம் வேற -நான் ஸ்வ தந்த்ரன் அல்லேன் என்று சொல்லும் ஸ்வ தாந்த்ரம் உண்டே –

இப்படிக்கொத்த பார தந்த்ர்யத்தை யாயிற்று இவர் ஆசைப்படுகிறது
இது தான் ஒருவர் அபேஷிக்குமதுவும் அல்ல – அபேஷிப்பார் இல்லாமையாலே நாம் கொடுத்துப் போருமதுவும் அல்ல -17 லஷம் வருஷமாக —
அவ்வழி புல் எழுந்து போயிற்று காணும் -என்று அவன் அநாதரித்து இருக்க –
புருஷன் அர்த்திக்க வருமது இறே புருஷார்த்தம் ஆவது
இப் பேறு இத்தனையும் நாம் பெற்றேனாக வேணும் என்று இவர் அபேஷிக்க-அவனும் தலை துலுக்கப் பெற்றாராய்த் தலைக் கட்டுகிறார்
வகுள பூஷண பாஸ்கரர் உதயம் ஆன பொழுதே இத்தை மீண்டும் கேட்கப் பெற்றான் –

——————————————

அவதாரிகை –

முதல் பாட்டில் -எவ்வகையாலும் விலஷணமான மோஷத்திலும் எனக்கு அபேஷை இல்லை –
உன் திருவடிகளை என் தலையிலே வைக்க வேணும் -என்கிறார் –

எம்மா வீட்டுத் திறமும் செப்பம் நின்
செம்மா பாத பற்புத் தலை சேர்த்து ஒல்லைக்
கைம்மா துன்பம் கடிந்த பிரானே
அம்மா வடியேன் வேண்டுவது ஈதே –2-9-1-

அடிமை ஆண்டான் -சேஷத்வ அநு ரூபமான கைங்கர்யம் -பிராப்ய நிஷ்கர்ஷம் -சர்வ பிரகார விசிஷ்டம் -மோஷத்திலும்
-திருவடிகளோட்டை சம்பந்தமே அபேஷிதம் வீடு -ஐஸ்வர்யம் /மா வீடு -கைவல்யம் /எம்மா வீடு -மோஷம் –
எம்மா வீட்டுத் திறமும் செப்பம்-எவ்வகைப்பட்ட -மா உத்கர்ஷமான -ப்ருஹத் -வீட்டின் -மோஷத்தின் பிரகாரம்
சொல்லாம் -செப்பாதே -நீயும் நானும் சொல்ல மாட்டோம் -பிரஸ்தாபிக்க வேண்டாம் -இருவருமே
நின் செம்மா பாத பற்புத் தலை சேர்த்து ஒல்லைக் -இத்தையே பேசுவோம் -சிவந்த உத்தேச்யமான திருவடித் தாமரைகளை சீக்கிரமாக சேர்க்க வேண்டும்
சேர்த்த இடம் உண்டே -நினைவு படுத்துகிறார்
கைம்மா துன்பம் கடிந்த பிரானே -நீண்ட துதிக்கை மட்டுமே -அழுந்தின ஆனையின் உடைய இடரை போக்கி அருளிய மகா உபகாரனே
அம்மா வடியேன் வேண்டுவது ஈதே-இந்த அபதானத்தை வைத்து என்னை எழுதிக் கொண்டவனே -அடிமை கொண்ட ஸ்வாமி
அடியேன் -ஸ்வரூபம் அறிந்த -பிரார்த்திப்பது இது ஒன்றே -ஸ்வரூபத்துக்குத் தக்க பலம் –புருஷன் அர்த்திப்பது தானே புருஷார்த்தம் -‘
ஈதே -அறுதியிட்டு சொல்கிறார் -மற்றவை செப்போம் என்றாரே -அபேஷை இல்லாமலே திருவிக்ரமனாக முன்பே அருளினீர் –

எம்மா வீட்டுத் திறமும் செப்பம்
1-ஆழ்வீர்-மோஷத்தைக் கொள்ளும் என்றான் ஈஸ்வரன் -வேண்டா என்றார் –
2-மா வீடு கிடீர் –விலஷணமான மோஷம் கிடீர் -என்றான் -அதுவும் வேண்டா என்றார் –
3-எம் மா வீடு கிடீர் -ஐஸ்வர்யம் ஆத்ம லாபம் -என்று இருக்க வேண்டா -பரம புருஷார்த்த லஷண மோஷம் என்றான் -அதுவும் எனக்கு வேண்டா என்கிறார்
நிரஸ்த அகில துக்கோஹம்-தொலைக்கப் பெற்று -ஆனந்த பாஹ் -ச்மராட் பவேயம் -மோஷார்த்தி ஸ்ரவணாதி —
வைகுந்தம் புகுவது மண்ணவர் விதியே -மதுரகவி சொன்ன சொல் வைகுந்தம் காண்மினே -என்றாரே -பரார்த்த பரமான
வைகுந்தத்தில் தானே ஆழ்வார் உள்ளார் -உமக்காக -உம்மா வீடு தான் வேணும் என்கிறார் –
எவ்வகையாலும் நன்றான மோஷத்து இடையாட்டமும் -பிரசங்கமும் -செப்பம் -செப்போம் –சொல்லோம்
நீ பிரசங்கிக்கக் கடவை யல்ல -நான் பிரதிஷேதிக்கவும் கடவேன் அல்லேன் –

எம்மா வீட்டுத் திறமும் செப்பம்-பண்பு தொகை -செவ்வியவாக இருப்பது
ஒரு தமிழன் எம்மா வீட்டு விகல்பமும் செவ்வியவாம் என்றான் -திறம் –சமூகம் -விகல்பம் —அந்த பஷத்தில் வீட்டு விகல்பமாவது
சாலோக்ய -சாரூப்ய -சமீப்ய -சாம்யாபத்தி -சாயுஜ்யம் -என்கிறவை –திறமும் -செப்போம்–
செவ்வியவாகை யாவது -சாலோக்யாதிகள் எல்லாம் இம் மோஷத்தில் -பாத பற்புத் தலை சேர்ப்பதில் -உண்டாகை-
உன் தனக்கு எத்தனை இன்பம் தரும் -இவை எனக்கு ஈந்து அருளே –கூப்பீடு கேட்கும் இடமும் –அனைத்தும் வகுத்த இடமே –
லோகேஷூ விஷ்ணு நிவஸந்தி சாலோக்யம் /கேசித் சமீபம் சாமீப்யம் /அனது ரூபம் சத்ருசம் சாரூப்யம் /
கல்யாண குணம் அனுபவிப்பது சாயுஜ்யம் /குளிர்ந்த நோக்கு பெற்ற அவஸ்தை-மற்றவை குளப்படி –

ஆனால் உமக்கு வேண்டுவது என் என்னில்
நின் செம்மா பாத பற்புத் தலை சேர்த்து –
இது எனக்கு வேண்டுவது -செம் -என்று சிவப்பாய் -மா என்று கறுப்பாய்-
உன்னுடைய அகவாய் சிவந்து புறவாய் ச்யாமமாய் -விகாசம் செவ்வி குளிர்த்து நாற்றங்களுக்குத் தாமரையை ஒரு போலி
சொல்லலாம்படி இருக்கிற திருவடிகளைக் கொண்டு வந்து என் தலையிலே வைக்க வேணும்
அன்றிக்கே –
செம்மையால் நினைக்கிறது -செவ்வையாய் ஆஸ்ரிதற்கு வருந்த வேண்டாத படியான ஆர்ஜவத்தை உடைத்தாய்
பொது நின்ற பொன்னம் கழல் அன்றோ –
மா -என்று மஹத்தையாய் -பரம பூஜ்யமான திருவடிகள் என்னவுமாம்
சேர்த்து -என்று சேர்க்க வேணும் -என்றபடி -வினை எச்சம் இல்லை -சேர்துக -என்றபடி -ஈறு கேட்ட வினை முற்று
கொக்குவாயும் படு கண்ணியும் போலே உன் திருவடிகளும் என் தலையும் சேர வேணும்
ஆபரண விசேஷங்கள் -பந்தகமான -சுருக்கு கயிறு -கொக்கு வாய் -கொக்கை அகப்படுத்தி வைக்க
சேர்த்து என்று ல்யப்பாகை -வினை எச்ச மாதரம் -யன்றிக்கே விதியாய் -சேர்த்து அருள வேணும் -என்கை-
யாவந்த சரனௌ ப்ராது பார்த்திவவ் யஞ்ஜநான்விதௌ சிரஸா தாரயிஷ்யாமி ந மே சாந்திர் பவிஷ்யதி -அயோத்யா-98-8-
பெருமாள் திருவடிகளில் லாஞ்சனை இருக்குமே பாரை ஆளுவதற்கு -கதா புன -இத்யாதி -தாங்காத வரை சாந்தி
அடைய மாட்டேன் -ஸ்ரீ பரத ஆழ்வான் –சத்ருக்னா உனக்கு அந்த இழவின் வருத்தம் தெரியாதே –
ஒல்லை -சடக்கென அது வரை-ந மே சாந்திர் பவிஷ்யதி
பிள்ளாய் உன்னுள் வெப்பு ஆறுவது எப்போது என்றார்கள் -கௌசல்யாதிகள் இடமும் சொல்லி இருந்தானே –
பெருமாளும் தமக்கு வகுத்த முடி சூடி நானும் எனக்கு வகுத்த முடி சூடின அன்று என்றான் இறே
கைங்கர்ய சாம்ராஜ்யம் நமக்கு -குண அயோத்யா சாம்ராஜ்யம் பெருமாளுக்கு -அரசு அமர்ந்தான் அடி சூடும் அரசு
நின் செம்மா பாத பற்புத் தலை சேர்த்து
மயிர் கழுவிப் பூச்சூட இருப்பாரைப் போலே இவரும் ஈறில் இன்பத்து இரு வெள்ளத்தில் -2-4-8-முழுகிப் பூச்சூட இருக்கிறார் காணும்
அப்படியே செய்கிறோம் -என்றான்
அக்க்ரமம் பற்றாது
ஒல்லைக்
செய்து கொடு நின்று –செய்கிறோம் -என்ன வேணும்
இப்படித் த்வரிக்க வேண்டும் இடம் உண்டோ என்னில்
கைம்மா துன்பம் கடிந்த பிரானே –
நீ த்வரித்து வந்து விழும்படி அறியாயோ -பரமபதமாபன்ன -சர்வேஸ்வரன் தன்னைப் பேணாதே வந்து விழ வேண்டும்படியான ஆபத்து ஆயிற்று
மனஸா அசிந்தயத் –சாது நாகவர ஸ்ரீ மான் நாராயண பராயண -ஸ்ரீ விஷ்ணு தர்மம்-கூப்பீடு ஒவிற்று
கைம்மா துன்பம்
ஆனையும் தன்னளவிலே இறே நோவு படுவது -துதிக்கை முழுத்தின ஆபத்து இறே –
அப்படி -உமக்கு ஆபத்து உண்டோ என்ன -அங்கு முதலை ஓன்று -எனக்கு முதலை ஐந்து -அங்கு ஆயிரம் தேவ சம்வத்சரம்
-இங்கு அநாதி காலம் -அங்கு ஒரு சிறு குழி -இங்கு பிறவி என்னும் பிறவிக்கடல் -அதுக்கு சரீர நாசம் -எனக்கு ஆத்மா நாசம்
-ஆனையின் காலை யாயிற்று முதலை பற்றிற்று – இங்கு என்னுடைய நெஞ்சை யாயிற்று அருவித் தின்றிடுகிறது
-ஆனால் அதுக்கும் இதுக்கும் உள்ள வாசி பாராய்
பிரானே –
ஸ்ரீ கஜேந்த்ரனுடைய துக்கத்தைப் போக்கின இதுவும் -நமக்கு உபஹரித்தது -என்று இருக்கிறார்
அதுக்கு உதவினமை உண்டு உமக்கு என் என்ன
அம்மா –
அதுக்கும் எனக்கும் ஒவ்வாதோ தேவரோட்டை சம்பந்தம் -நீ ஸ்வாமி யன்றோ
நீர் ஆர் என்ன
மதியம் ஸ்வாமித்வம் சர்வ விஷயம் பவதி -வேண்டுவது எதற்கு -பிரார்த்தனை எதற்கு -துவத் பிரசாத லப்த மதி நலம் -ஸ்வரூப ஞானம் -பெற்றவன் –
வடியேன்
நான் சேஷ பூதன் -இருவர் உடைய -ச்வாமித்வ சேஷித்வ-அம்மா அடியேன் – ஸ்வரூபத்தையும் பற்றி -தவிர ஒண்ணாது -என்று அபேஷிக்கிறீரோ-என்ன
வேண்டுவது-
ராக பிராப்தம் -இதுவாகில் வேண்டுவது -விதிக்காக இல்லை -ஆசையுடன் பிரார்த்திக்கிறேன்
இது செய்கிறோம் இதுவும் இன்னம் எதுவும் வேணும் என்றான்
ஈதே
நின் செம்மா பாத பற்புத் தலை சேர்த்து -என்ற இதுவே என்கிறார் –
சேஷத்வமே புருஷார்த்தம் -விக்ரகமே உத்தேச்யம் -ரிஷிகள் ஸ்வரூபத்தில் மண்டி -ஆழ்வார்கள் -திண் கழல் இருவர் -மிதுனம் -விட்டாலும் விடாதே

————————————————————————————

அவதாரிகை –

முதல் பாட்டில் காயிகமான பேற்றை அபேஷித்தார்-இதிலே மானசமான பேற்றை அபேஷிக்கிறார்-

ஈதே யானுன்னைக் கொள்வது எஞ்ஞான்றும் என்
மைதோய் சோதி மணி வண்ண வெந்தாய்
எய்தா நின் கழல் யான் எய்த ஞானக்
கைதா காலக் கழிவு செய்யலே –2-9-2-

காயிக கைங்கர்யம் முன்பு -இதில் -இந்த சம்பந்த விஷயமான ஞானம் அபேஷிகிறார் -மானச கைங்கர்யம்
என் மைதோய் சோதி மணி வண்ண வெந்தாய்-வடிவு அழகு -கொண்ட ஸ்வாமி -மணி போன்ற நிறம் -மைப்படி மேனி
ஈதே யானுன்னைக் கொள்வது -எஞ்ஞான்றும் -எப்போதும் கொள்ளும்
எய்தா நின் கழல் யான் எய்த ஞானக் கைதா -தெளிவான ஞானம் -மயர்வற மதி நலம் அருளப் பெற்றார்
ஆலம்பனம் என்பதால் ஞானத்தை கை என்கிறார் -ததாமி புத்தி யோகம் தம் -ஏனமாம் உபயாந்தையே -அருள் கொண்டு ஆயிரம் இன் தமிழ் பாடினான் –
காலக் கழிவு செய்யலே-கால விளம்பம் இல்லாமல்

கீழில் பாட்டில் ஈதே -என்னச் செய்தேயும் ஒரு அர்த்தத்தையே பலகால் கேட்டவாறே மற்று ஒன்றிலே தடுமாறிச் செல்லவும் கூடுமே –
இதிலே நிலை நின்றமை அறிய வேண்டும் -என்று -இதுவும் இன்னம் எதுவும் வேணும் -என்றான்
ஈதே -என்கிறார் –
நீர் இதிலே நிலை நின்றீர் என்னும் இடம் நாம் அறியும் படி என் என்ன –
யானுன்னைக் கொள்வது –
இருவருடையவும் தர்மியே இதிலே பிரமாணம் -சேஷ சேஷி சம்பந்தம் -பாவம் உண்டே –
ஸ்வாமியான உன் பக்கலிலே சேஷ பூதனான நான் கொள்ளுமது இதுவே –
நம்முடைய ஸ்வாமித்வமும்-உம்முடைய சேஷத்வமும் கிடக்கச் செய்தே யன்றோ நெடு நாள் இழந்து போந்தது
ஆனபின்பு நமக்கு அதி சங்கை வர்த்தியா நின்றது காணும் –
திருமாலே நானும் உனக்கு பழவடியேன் -அறிவில் உறுதி குலைகிறதே சம்சார சம்பந்தத்தால் –
தலை சேர்த்து ஒல்லை என்றீரே -இது -எத்தனை குளிக்கு நிற்கும் என்ன –

நசிகேத் உபாத்யாயனம்-கடோ உபநிஷத் -தஷிணை-வைகல்யம் -வர -சொத்து முழுவதும் கொடுத்தால் தான் யாகம் பூர்த்தி யாகும்
-என்னை யாருக்கு கொடுப்பீர் அடிக்கடி கேட்க கோபம் கொண்டு -மிருத்யு இடம் கொடுப்பேன் -மிருத்யுசதனம் –
யமன் அதர்சநாத் த்ரி திவசம் வாசலில் இருக்க நிராகாரம் -உடன் இருந்ததால் -மூன்று வரம் கொடுக்க –
பித்ரு பிரசாதம் -நெருப்பு இவன் பேரில் –பிராண பிராப்ய காலத்தில் ஆத்மா ஸ்வரூப ஸ்வ பாவ உபதேசம் –
அதிகாரி சோதன -இதமேவ அபேஷிதம் -அந்ய அபேஷிதம் இல்லை என்றான் பின்பு உபதேசம் அருளினார் –அதே போலே இங்கும் ஈதே -என்கிறார் –

எஞ்ஞான்றும் –
யாவதாத்மபாவி இதுவே எனக்கு வார்த்தை –
இதிலே நிலை நிற்கும்படி உம்மை இத் துச் சிஷை பண்ணு வித்தார் ஆர் -என்றான் ஈஸ்வரன்
இப்படி ஆர் கற்ப்பித்தார்-மற்றும் உண்டோ -தேவர் வடிவு அழகு இறே
என் மைதோய் சோதி மணி வண்ண வெந்தாய்-
மை தோய்ந்து இருந்துள்ள தேஜஸ்சை யுடைத்தான மணியினுடைய நிறம் போன்ற திரு நிறத்தைக் காட்டி
என்னை அனந்யார்ஹன் ஆக்கி உன் சேஷித்வத்தை அறிவித்தவனே -அழகு தான் வாத்யாயார் -துச் சிஷை பண்ணினவர் –
அழகிது உமக்குச் செய்ய வேண்டுவதாவது என் என்ன
எய்தா நின் கழல் யான் எய்த
1-ஸ்வ யத்னத்தால் ஒருவருக்கும் பிராபிக்க ஒண்ணாத திருவடிகளை -உன்னாலே பேறு-என்று இருக்கிற நான் ப்ராபிக்கும் படி பண்ணி –
அது நீர் மயர்வற மதிநலம் பெற்ற அன்றே பெற்றிலீரோ என்ன
ஞானக் கைதா –
2-இது நீ நினைத்து இருக்கும் அளவு போறாது -அது நான் பெற்றேன் என்று தெளியும்படி பண்ண வேணும்
அமிழ்ந்தினார்க்கு கை கொடுத்தால் போலே இருக்கையாலே ஜ்ஞான லாபம் -பிரத்யஷ சமானாகார ஞானம் –
ஜ்ஞானமான கையைத் தா -என்கிறார் -சர்வம் ஞான பிலவம்-தெப்பம் -கீதை –
இங்கே எம்பாருக்கு ஆண்டான் அருளிச் செய்த வார்த்தையை ஸ்மரிப்பது-அதாவது –
ஒரு கிணற்றிலே விழுந்தவனுக்கு இரண்டு பேர் கை கொடுத்தால் எடுக்குமவர்களுக்கும் எளியதாய் ஏறுமவனுக்கும்
எளிதாய் இருக்கும் இறே -அப்படியே ஆகிறது என்று –
ஞானக் கை தா –
3-அங்கன் அன்றிக்கே -அது பின்னை பரபக்தி பர ஞான பரம பக்திகளை உடையார் பெரும் பேறன்றோ என்ன
ஞானக் கை தா –
அவற்றையும் தேவரே பிறப்பித்து தேவர் திருவடிகளைப் பெற பெற வேணும் என்னவுமாம்
அப்படியே செய்கிறோம் என்ன
காலக் கழிவு செய்யலே —
ஒல்லை என்றது தானே யன்றோ எனக்கு எப்போதும் வார்த்தை –
ஷிப்ரம் -கோதாவரிக்கு சீதை -விபீஷணன் –நிவேதய மாம் முதலிகள் இடம் -சக்ருதேவ -சடக்கென கூரத் தாழ்வான்

——————————————————————————————–

அவதாரிகை –

இதில் வாசிகமான பேற்றை அபேஷிக்கிறார் –

செய்யேல் தீ வினை என்று அருள் செய்யும் என்
கையார் சக்கரக் கண்ண பிரானே
ஐயார் கண்டம் அடைக்கிலும் நின் கழல்
எய்யாது ஏத்த அருளிச் செய் எனக்கே –2-9-3-

வாசிக கைங்கர்யம் -அறிவுக்கு ஈடாக ஆபத் தசையிலும் ஸ்தோத்ரம் பண்ணும் படி அருள வேணும்
கேட்பது தானே வேண்டியது -காலக் கழிவு செய்யேல் என்றதுமே ஞானம் அருளினானே -என்றவாறு –
செய்யேல் தீ வினை என்று அருள் செய்யும் -கிருத்திய அகரணம் -அக்ருத்ய கரணம் -தீ வினை –
செய்யாதே கொள்-என்று அனுக்ரகிக்க வேண்டும் -இது தீ வினை செய்யக் கடவான் அல்லன் என்பர் -நேராக விதிக்க மாட்டார்
அபிப்ராயம் தான் சாஸ்திரம் சொல்லும் -ஜீவ ஸ்வா தந்ர்யம் கொடுப்பாரே –
பிரியதமராக வரித்த பின்பு அருள வேண்டும் -அருள் செய்வதற்கு தேவையான -உபகரணம் கொண்டீரே -சௌலப்ய அவதாரமும் பண்ணினீர்
-உபகாரகன் –என் கையார் சக்கரக் கண்ண பிரானே
ஐயார் கண்டம் அடைக்கிலும் -தாழ்ந்த தசையிலும் -கபம் ச்லேஷ்யம் அடைத்தாலும் -நிர்விவரமாக -உக்தி சாமர்த்தியம் இல்லாத பொழுதும்
நின் கழல் எய்யாது ஏத்த -விரோதி நிவர்த்தன் -சுலபன் -பிராப்தன் -பிரான்
நழுவாமல் -எய்யாது -இளைத்தல் / அருளிச் செய் எனக்கே-எனக்கு மட்டுமாக
ஐ-ச்லேஷமம்– வாதம் பித்தம் கபம் -சமமாக இருந்தால் -ஆயுர்வேதம் நாடி பார்த்து -சத்வம் ரஜஸ் தமஸ் -சமமாக இருந்தால் சிருஷ்டி ஆகாதாம் –

செய்யேல் தீ வினை என்று அருள் செய்யும் என் கையார் சக்கரக் கண்ண பிரானே
கையும் திரு வாழியும் பொருந்தி இருக்கும் இருப்பைக் கண்டாயே
நம் பவ்யத்தை கண்டாயே
நம்மை அனுபவிக்கை அழகியதோ
ஷூத்ர விஷயங்களில் பிரவணனாய் அனர்த்தப் படுக்கை அழகியதோ -என்று
கையில் திரு வாழியையும் பவ்யதையும் காட்டி யாயிற்று இவருடைய விஷய பிராவண்யத்தைத் தவிர்த்தது –
சாஸ்திர ப்ரதா நாதிகளால் அன்று -ஐயப்பாடு அறுத்து -ஆதரம் பெருக வைத்த அழகன் –
ஐயார் கண்டம் அடைக்கிலும் நின் கழல் எய்யாது ஏத்த அருளிச் செய் எனக்கே —
துக்க நிவ்ருத்-ஜிதந்தே -என்கிறபடியே ஏதேனும் உத்க்ரமண சமயத்திலும் உன் திருவடிகளை நான் இளையாதே ஏத்தும் படி பண்ணியருள வேணும்
செறிந்த ச்லேஷமாவானது கண்டத்தை அடைக்கிலும் உன்னுடைய நிரதிசய போக்யமான திருவடிகளை நான் மறவாதே
ஏத்த வல்லேனாம் படி பண்ணி யருள வேணும்-
உத்க்ரமண தசை பார்த்து இருப்பார் காணும் கோழைப் பையலார் வந்து மிடறு பிடிக்க
நீர் சொல்லுகிற அது ஸூக்ருத பலம் அன்றோ என்ன
அருள் செய் –
இவன் பெற்றிடுவான் என்று இரங்கி யருள வேணும்
இது பின்னை சர்வர்க்கும் பிரயோஜனம் ஆகாதோ என்ன
எனக்கு
எனக்கு ஒருவனுக்கே செய்து அருள வேணும் –
பிரார்த்தித்த எனக்கே அருள் செய் -வேண்டுதல் -அதிகாரி ஸ்வபாவம் -உனது அருளே உபாயம் –

————————————————————————————————

அவதாரிகை –

இத் திருவாய் மொழியிலே இவர் நிஷ்கர்ஷித்த பிராப்யமாவது -ஸ்ரக் சந்த நாதிகளோபாதி தனக்கேயாக எனைக் கொள்ளுமீதே -என்று இறே
இவ்விடத்தில் எம்பார் அருளிச் செய்யும் படி –
சர்வேஸ்வரன் த்ரிவித சேதனரையும் ஸ்வரூப அனுரூபமாக அடிமை கொள்ளா நின்றான் -நாமும் இப்படி பெறுவோமே -என்று –
முக்தரும் நித்யரும்-தாங்களும் ஆனந்தித்து அவனையும் ஆனந்திப்பார்கள் -பத்தர் தாங்கள் ஆனந்தியாதே
அவனை ஆனந்திப்பார்கள் -இன்புறும் இவ்விளையாட்டுடையான் –3-10-7-இறே –

இத் திருவாய் மொழிக்கு -நிதானம் இப்பாட்டு
ஸூ ரசத்துக்கு உடலாக அனைவரும் பிரவர்த்திப்பாராக இருக்க -ஞான சூன்ய தத்வம் போலேவாக இருக்க வேண்டுமா –
சேதனர் அன்றோ -இப்படி பிரார்த்தனை பொருந்துமா -உலகோர் இப்படி இல்லையே -சங்கைக்கு எம்பார் பதில்
முக்தர் நித்யர் -அஹம் அன்னம் -என்று அவனை -ஆனந்திப்பித்து -அஹம் அந்நாத என்று தாங்களும் ஆனந்திப்பார்கள் –
போக ரசம் கொடுத்து -அத்தைக் கண்டு தாங்கள் ஆனந்திப்பார்கள் -படியாய் கிடந்தது உன் பவள வாய் காண்பேனே –
ஈஸ்வர முகோலாசாமே பிரயோஜனம் -ஆஸ்ரயித்து பெரும் பலன் -சம்பந்தம் உணர்ந்து -மலர்ந்து -ஈஸ்வர கிருபையால் மாறுவார் பத்தர்
லோகவத்து லீலா கைவல்யம் –
பத்தர் -தாங்கள் துளியும் ஆனந்திக்காமல் -இவர்கள் சிற்றின்பத்தில் தானே -லீலா ரசம் -அவனுக்கு கொடுப்பார்களே -அங்கே போக ரசம் –
வீட்டைப் பண்ணி விளையாடும் விமலன் -லீலா உபகரணத்தில் இருந்து போக உபகரணமாக மாற வேண்டும்

மயர்வற மதிநலம் அருளப் பெற்றவர் -தனக்கேயாக எனைக் கொள்ளுமீதே -என்று பிரார்த்திப்பான் என்-
திரு உள்ளம் ஆனபடி செய்கிறான் என்று இராதே -என்று பிள்ளை திரு நறையூர் அரையர் எம்பாரைக் கேட்க
அது கேளீர் -முன்பு பிரிந்து அன்று -பின்பு பிரிவுக்கு பிரசங்கம் உண்டாயன்று -இரண்டும் இன்றி இருக்கத் திரு மார்வில் இருக்கச் செய்தே
-அகலகில்லேன் அகலகில்லேன் -என்னப் பண்ணுகிறது விஷய ஸ்வபாவம் இறே –
-அப்படியே பிராப்ய ருசி பிரார்த்திக்கப் பண்ணுகிறது -என்று அருளிச் செய்தார் –

எம்மா வீட்டில் எம்மா வீடாய்-வைஷ்ணவ சர்வ ஸ்வமுமாய் -உபநிஷத் குஹ்யமுமாய் -சர்வேஸ்வரன் பக்கலிலே
அபேஷித்துப் பெறுமதுவாய்-இவ்வாத்மாவுக்கு வகுத்ததுமான பார தந்த்ர்யத்தை அவன் பக்கலிலே அபேஷிக்கிறார் –

ராக பிராப்தமுமாய் ஸ்வரூப பிராப்தமாய் இருக்கும் -என்றவாறு -சிஷ்டாசாரமும் மூல பிரமாண சித்தமுமாயும் இருக்குமே –
இத்தனையுமாய் இருப்பதால் சாரதமங்களுக்குள் சார தமம் -எம்மா வீட்டில் எம்மா வீடு –

எனக்கே யாட்செய் எக்காலத்தும் என்று என்
மனக்கே வந்து இடைவீடின்றி மன்னி
தனக்கேயாக எனைக் கொள்ளுமீதே
எனக்கே கண்ணனை யான் கொள் சிறப்பே –2-9-4-

முக் கரண கைங்கர்யங்களைப் பிரார்த்தித்த அனந்தரம்
தனக்கும் அவனுக்குமாக -முதல் படி / அவனுக்காகவேயாக இருப்பது -சரம படி
எம்மா வீட்டில் எம்மா வீடு -பிரதானமான தத் ஏக பாரதந்த்ர்யத்தை -தேர்ந்த பொருளை -நிஷ்கர்ஷிக்கிறார் –
இதுவே இந்த மூன்றிலும்-முக் கரண கைங்கர்யங்களில் வேண்டும் –
ஸ்வா தந்திர லேசம் இல்லாமல் -கலசாத தத் ஏக பாரதந்த்ர்யம் -அவனே பிரதானம் -அடியேனுக்கு இல்லை –
அவன் உகப்பே பரம பிரயோஜனம் –
எனக்கே யாட்செய் -எனக்கே அடிமை செய்வாய்
எக்காலத்தும் என்று -தேவரீர் சொல்ல வேண்டும் -அவ்வளவில் நில்லாதே
என் மனக்கே வந்து -மனத்தே –
இடைவீடின்றி-மன்னி -பேராமல் -விச்சேதம் இல்லாமல் -நித்ய வாசம் செய்து
தனக்கேயாக எனைக் கொள்ளுமீதே -தனக்காக இல்லாமல் தனக்கேயாக -கிங்கரனாக கொண்டு
சமித்து பாதி சாவித்திரி பாதி யாக எனக்கும் உனக்கும் என்று இல்லாமல்
எனக்கே கண்ணனை-கண்ணன் இடத்தில் வேற்றுமை உருபு மயக்கம் –
யான் கொள் சிறப்பே-மோஷம் -பகவத் அனுபவ ப்ரீதி காரித கைங்கர்யம் –
கிருஷ்ணா த்ருஷ்ண தத்வம் -இருவரும் ஒவ் ஒருவருக்கு ஏற்ற வர்கள் –

எனக்கே யாட்செய் எக்காலத்தும் என்று என் மனக்கே வந்து இடைவீடின்றி மன்னி தனக்கேயாக-
ஏழு சொற்களால் —ஏழு சங்கைகள் தீர்ந்து மகிழ்கிறார் ஆழ்வார் –
முதலிலே ஆட்செய்ய -என்ன வேணும் -ஆட்செய் -என்று -ஸ்வா தந்த்ர்யத்தை வ்யாவர்த்திக்கிறது -பரதன் சங்கை தீர்ந்தது –
அதில் -எனக்கு ஆட்செய் -என்ன வேணும் -எனக்கு ஆட்செய் -என்று அப்ராப்த விஷயங்களை வ்யாவர்த்திக்கிறது -இரண்டாம் சங்கை தீர்ந்தது –
அதில் எனக்கே ஆட்செய் என்று தனக்கும் எனக்கும் பொதுவான நிலையைத் தவிர்த்து -எனக்கே ஆட்செய் என்ன வேணும் -மூன்றாம் சங்கை தீர்ந்தது
இது தான் ஒழிவில் காலம் எல்லாம் உடனே மன்னி நிற்க வேணும் -நான்காம் சங்கை தீர்ந்தது
க்ரியதாமிதி மாம் வத -என்கிறபடியே -இன்னத்தைச் செய் என்று ஏவிக் கொள்ள வேணும்
இப்படி ஒரு வார்த்தை அருளிச் செய்து நெடுங்கை நீட்டாக இருக்க ஒண்ணாது
என்னுடைய ஹிருதயத்திலே வந்து புகுர வேணும் -ஐந்தாம் சங்கை தீர்ந்தது
புகுந்தாலும் போக்கு வரத்து உண்டாக ஒண்ணாது
ஸ்த்தாவர பிரதிஷ்டையாக எழுந்து அருளி இருக்க வேணும் – ஆறாம் சங்கை தீர்ந்தது
இருந்து கொள்ளும் கார்யம் என் என்றால்
தனக்கேயாக எனைக் கொள்ளுமீதே
ஸ்ரக் சந்த நாதிகளோ பாதியாகக் கொள்ள வேணும்
அது சூடுமவனுக்கும் பூசுமவனுக்கும் உறுப்பாய் மிகுதி கழித்துப் பொகடும் அத்தனை இறே
ஒரு மிதுனமாய் பரிமாறா நின்றால் பிறக்கும் இனிமையும் இரண்டு தலைக்கும் ஒத்து இருக்கும் இறே
அங்கன் என்னுடைய ப்ரீதிக்கு நான் அன்வயித்தேன் ஆக ஒண்ணாது – ஏழாம் சங்கை தீர்ந்தது –

பரமம் சாம்யம் உபைதி -சக ப்ரஹ்மம் -சக சாம்ய -சப்தங்கள் -சாம்யா பத்தி சாஸ்திரங்கள் சொல்ல
-இவர் தமக்கு அந்வயம் இல்லாமல் அவனுக்கு மட்டுமே என்கிறது என்-
ஆனந்தத்தில் சாம்யா பத்தி -கைங்கர்யத்தால் வருகிற ஆனந்தம் வேண்டாம் என்கிறார் -அவன் ஆனந்தத்தால் இவருக்கும் ஆனந்தம் –
அஹம் அன்னம் அஹம் அந்நாத -சாஸ்திர வாசனையாலே -தானே அருளிச் செய்கிறார் –
ஜகத் வியாபார வர்ஜம்-ஹேது மாறுவதால் ஹர்ஷத்தில் மாறுபாடு வாராதே -பிள்ளை தமப்பன் சம்பாதித்த சொத்தை பிரீதியாக அனுபவிப்பது போலே

நின் என்றும் அம்மா என்றும் முன்னிலையாக சம்போதித்துக் கொண்டு போரா நிற்கச் செய்தே இங்குப் படர்க்கையாகச் சொல்லுவான் என் என்னில்
பிராப்ய நிஷ்கர்ஷம் பண்ணுகிற சமயத்திலே திரு முகத்தைப் பார்க்கில் வ்யவசாயம் குலையும் என்று கவிழ்ந்து இருந்து கையோலை செய்து கொடுக்கிறார்
கோல -நெஞ்சம் நிறையும் -நிறைந்த சோதி நெடு வெள்ளம் ஆழ்ந்து போவேனே -நோக்கும் ஸ்மிதமும் சுழி யாறு பட்டு ஆழ்த்துமே
அப்பாஞ்ச ஜன்யமும் பல்லாண்டு போலே இங்கும்
வங்கி புரத்து நம்பி திருமாளிகையில் மேல் கோட்டையில் ராமானுஜர் கையோலை இன்றும் வைத்து மகிழ்கிறார்கள் –
எனக்கே கண்ணனை-
தனக்கேயாக என்ற பின்புத்தை எனக்கே இறே -புருஷார்த்தம் ஆகைக்காக சொல்லுகிறது –
பாரதந்த்ர ஞானம் வந்த பின்பு வரும் ஸ்வா தந்த்ர்யம் –
ஞானாதிக்யத்தால் வரும் அஜ்ஞ்ஞானம் –என்னுடைய பந்தும் கழலும் தந்து போ போலே -அடிக் கழஞ்சு பெரும் -ஏற்றுக் கொள்ளத்தகுமே
அவன் ஆனந்தம் கண்டு ஆனந்தம் அடைவதில் தப்பில்லையே
ஒரு சேதனன் இறே அபேஷிப்பான்-
நீர் அபேஷிக்கிற இது செய்வோமாகப் பார்த்தால் எல்லார்க்கும் செய்ய வேணும் காணும் என்ன
யான் கொள் –
ஸ்வரூப ஞானத்தை நீ பிறப்பிக்க -அத்தாலே ஸ்வரூப ஞானம் உடைய நான் ஒருவனுமே பெறும்படி பண்ண வேணும்
உமக்கும் எப்போதும் நம்மால் செய்யப் போகாது என்ன
சிறப்பே —
பல கால் வேண்டா -ஒரு கால் அமையும்
அது தன்னிலும் திருவாசலைத் திருக் காப்புக் கொண்டு ஒருவர் அறியாதபடி சிறப்பாக செய்யவும் அமையும்
சிறப்பாகிறது -ஏற்றம் -அதாவது -புருஷார்த்தம் –
ஸ்வரூப அனுரூபமான புருஷார்த்தத்தைக் கொண்டருள வேணும் -என்றபடி
சிறப்பாவது -முக்தியும் சம்பத்தும் நன்றியும்
இவற்றில் நான் உன் பக்கல் கொள்ளும் மோஷம் உனக்கேயாக எனைக் கொள்ளுமதுவே –
உன் பக்கல் நான் கொள்ளும் சம்பத்து என்னவுமாம் -நன்றி என்னவுமாம் –

எனக்கு மட்டும் என்னலாமோ -புருஷார்த்தத்தை -சைதன்ய -கார்யம் -ஸ்வரூப ஞானம் வருவதே -ஸ்வரூப யாதாம்ய ஞானம் வந்தவனே
பரார்த்த கைங்கர்யம் -பிரார்த்திப்பான் -பராங்குசனுக்கு -அவயவ பூதர் ஆனால் நாமும் பெறுவோமே
தேவும் மற்று அறியேன் என்று இருப்பார்கள் யாவரும் அவயவ பூதர் -மாதா பிதா -இதனாலே ஆளவந்தார் அருளிச் செய்தார் –
பொய்கை ஆழ்வார் தொடக்கமாக நாம் ஈறாக -அவயவ பூதர்களே -வகுள பூஷண தேசிகர் -பிரபத்தி மூலம் அடைய நியதர்கள் –
ஆறங்கம் கூற அவதரித்தான் -உபாங்கங்கள் மற்றவர்கள்
-கண்ண பிரான் ஓன்று உடையாருக்கு அடியேன் ஒருவருக்கு உரியேனோ-தனக்கே யாக எனைக் கொள்ளும் ஈதே
தண்டம் பவித்ரம் விடாமல் உடையவர் திருக் கோஷ்டியூர் நம்பி இடம் சென்றால் போலே

———————————————————————–

அவதாரிகை –

கீழ் மநோ வாக் காயங்கள் மூன்றாலும் உண்டான பேற்றை ஆசைப்பட்டு -இவை மூன்றாலும் உண்டான அனுபவத்தில் உன்னுடைய பரிதியிலே
அந்தர்பூதனாம் இதுக்கு மேற்பட எனக்காய் இருக்கும் ஆகாரத்தை தவிர்க்க வேணும் -என்றார் –
இது தான் சம்சாரிகள் பக்கல் பரிமாறுவது ஓன்று அல்ல -இவர் தாம் தம்மை யாராக நினைத்து இந்த பேற்றை அபேஷிக்கிறார் என்று
ஆராய்ந்து பார்ப்போம் என்று -நீர் ஆராயத்தான் நம்மை இப்படி அபேஷிக்கிறது என்ன –
17 விதமாக -முதல் ஸ்ரீ யபதியில் அருளின -பல பிறவியில் உழன்று இருந்தோமே –
தேஹமே ஆத்மா என்பார் -சாருவாகன் -லோகாயுதன்
கேவல தேஹத்துக்கு இந்த்ரியம் ஒழிய அனுபவம் இல்லாமையாலே இந்த்ரியங்களே காண் ஆத்மா என்பார் –
அந்த இந்த்ரியங்களும் மனஸ் சஹகாரம் இல்லாத போது பதார்த்த க்ரஹணம் பண்ண மாட்டாமையாலே மனசே காண் ஆத்மா என்பார் –
அம் மனஸ்ஸூ தனக்கும் பிராணன்கள் சஹகரிக்க வேண்டுகையாலே பிராணன் காண் ஆத்மா என்பார் –
இவை எல்லாமே உண்டானாலும் அத்யவசாயம் வேணுமே -அதுக்கு கருவியான புத்தி தத்வமே காண் ஆத்மா என்பார் –
இவை அத்தனைக்கும் அவ்வருகாய் ஜ்ஞான குணகமாய் ஜ்ஞான ஸ்வரூபமாய் இருப்பது ஓன்று ஆத்மா என்பாராகா நிற்பார்கள் –
அதில் எனக்கு ஒரு நிர்பந்தம் இல்லை — ஏதேனுமாக உண்டான வஸ்து தேவர்க்கே உறுப்பாம் இதுவே வேண்டுவது -என்கிறார் –
வபுராதி ஷூ யோபி கோபி வா –மயா சமர்ப்பிதா –ஜீவன் உனக்கு உரியவன் –ஸ்தோத்ர ரத்னம் -52-என்னுமா போலே –

சிறப்பில் வீடு ச்வர்க்க நரகம்
இறப்பில் எய்துக எய்தற்க யானும்
பிறப்பில் பல் பிறவிப் பெருமானை
மறப்பு ஓன்று இன்றி என்றும் மகிழ்வேனே –2-9-5-

பாரதந்த்ர பிரகாசகனான ஈஸ்வரனை மறக்காமல் ஒழிய அருள வேணும்
இறப்பில் சிறப்பில் வீடு ச்வர்க்க நரகம் எய்துக எய்தற்க -ஆனந்தமான மோஷம் -சுக ஆபாசமான ஸ்வர்க்கம் துக்க ஏககதமான நரகம்
தேகம் பிரிந்து எய்தாலும் எய்யா விடிலும் -தேக விலஷண ஆத்மா -ஒத்துக் கொண்டாலும் இல்லாமலும் –
தேஹமே ஆத்மா தான் என்றாய் இவற்றைக் கிட்டாதே முடிந்தாலும்
யானும் பிறப்பில் பல் பிறவிப் பெருமானை -பிறப்பே இல்லாதவர் -ஹேது கர்மம் இல்லையே -கிருபா இச்சையால் பிறக்கிறான் –
பஹதா பிறக்கக் கடவன்
மறப்பு ஓன்று இன்றி என்றும் மகிழ்வேனே-ஒன்றும் மறக்காமல் என்றும் மகிழ்வேன் -விச்ம்ருதி இல்லாமல் சேஷ்டிதங்களை நினைத்து அனுபவிப்பேன்
முந்திய இந்த பாசுரம் தனக்கு பாடி அனுபவிக்கிறார்

சிறப்பில் வீடு ச்வர்க்க நரகம் இறப்பில் எய்துக எய்தற்க –
நித்ய சம்சாரியாய்ப் போந்தவன் நித்ய ஸூரிகளுடைய அனுபவத்தைப் பெற்று அனுபவிக்கக் கடவதாகச் சொல்லுகிற மோஷம் –
பரிமித ஸூகத்தை உடைத்தான ஸ்வர்க்கம்
நிஷ்க்ருஷ்ட -வடிகட்டின -துக்கமேயான நரகம்
இவற்றை சரீர வியோக சமயத்திலே -பிராபிக்க -பிரபியாது ஒழிக-
இதுக்குக் கருத்து என் என்னில்
தேஹாதிரிக்தனாய் இருப்பான் ஒரு ஆத்மா யுண்டாகவுமாம்-தேஹமே ஆத்மா வாகவுமாம்-இதில் நிர்பந்தம் இல்லை என்கை –
தேஹாதிரிக்தமாய் இருப்பதொரு வஸ்து உண்டாகில் இறே ஸ்வர்க்காத் யனுபவங்கள் உள்ளது –
கேவல தேஹம் இங்கே தக்தமாக காணா நின்றோம் இறே
யானும்
ச சப்தத்தாலே நான் இப் பேறு இத்தனையும் பெறுவது காண் என்கிறார் -நைச்சய அனுசந்தானம் –
ஸ்வரூப நிர்ணயித்ததில் நிர்பந்தம் இன்றிக்கே -நான் ஆரேனுமாக அமையும் -என்று இருக்கிற நானும் -உனக்கு பரதந்த்ரனுமாய் இருக்கும் நான்
பிறப்பில் பல் பிறவிப் பெருமானை
பிறக்கைக்கு ஹேதுவான கர்மம் இன்றிக்கே இருக்கச் செய்தே கர்ம வச்யரும் பிறவாத ஜன்மங்களிலே பிறக்க வல்ல சர்வாதிகனை
அஜாய மாநோ பஹூதா விஜாயதே -அவதாரேண சௌலப்யம் —
மறப்பு ஓன்று இன்றி –
அவதாரங்களிலும் சேஷ்டிதங்களிலும் ஒரு மறப்பு இன்றிக்கே –
மறப்பு ஓன்று இன்றி –
இத்தலையில் உள்ளது எல்லாம் மறக்கலாம் -மறக்க வேண்டும் –
அத்தலையில் உள்ளது ஒன்றும் நழுவ ஒண்ணாது –
என்றும் மகிழ்வேனே –
மகிழ்ச்சி என்றும் அனுபவம் என்றும் பர்யாயம்-அனுபவிப்பேன் என்கிறார் -தொழுது எழு -பர்யாய சொற்கள் –
ஆக -இத்தாலே -ஜீவாத்மா -ஸ்வரூபமும் வெளியிடுகிறார் –
பெருமான் -என்கையாலே தம்முடைய சேஷத்வமும்
மறப்பு ஓன்று இன்றி -என்கையாலே -ஜ்ஞாத்ருத்வமும்
என்றும் -என்கையாலே நித்யத்வமும்
மகிழ்வு -என்கையாலே போக்த்ருத்வமும் -போக்யமாக முதலில் இருந்து அவன் போக்கியம் கண்டு நாம் போகிக்க –
ஆக -இத்தாலே -ஜீவாத்மா -ஸ்வரூபமும் வெளியிடுகிறார் –அருளிச் செய்கிறார் யாயிற்று –

———————————————————————————

ஸ்ரீ கந்தாடை அப்பன் திருவடிகளே சரணம் .
ஸ்ரீ உ. வே.வேளுக்குடி சுவாமிகள் திருவடிகளே சரணம் .
ஸ்ரீ வாதிகேசரி அழகிய மணவாள ஜீயர் திருவடிகளே சரணம் –
ஸ்ரீ அழகிய மணவாளப் பெருமாள் நாயனார் திருவடிகளே சரணம் –
பெரிய வாச்சான் பிள்ளை திருவடிகளே சரணம்
நம் பிள்ளை திருவடிகளே சரணம்
நஞ்சீயர் திருவடிகளே சரணம்
திருக் குருகைப் பிரான் பிள்ளான் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ மதுரகவி ஆழ்வார் திருவடிகளே சரணம் –
பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம்-

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s


%d bloggers like this: