பகவத் விஷயம் காலஷேபம் -46– திருவாய்மொழி – -1-9-1 ….1-9-5—ஸ்ரீ உ. வே. வேளுக்குடி ஸ்வாமிகள்-

கீழில் திருவாய் மொழியில் -அவனுடைய ஆர்ஜவ குண அனுசந்தானம் பண்ணினார்
இப்படி அனுசந்தித்தார் விஷயத்தில் -ஆகியும் ஆக்கியும் காக்கும் -சர்வேஸ்வரன் –இருக்கும் படியை அருளிச் செய்கிறார் இதில்
சர்வேஸ்வரனாய் -ஸ்ரீ யபதியாய் -பரம ரசிகனாய் -இருக்கிறவன் ஆழ்வார் பக்தியிலே துவக்குண்டு இவரோடு ஏக ரசனாய் இருந்தான் –
ஆழ்வார் ஆகிறார் -கீழில் ஆர்ஜவ குண அனுசந்தானத்தாலே அவன் பக்கலிலே பெரிய விடாயை உடையரானார் –
இது நமக்கு நல்ல வாய்ப்பாய் இருந்தது என்று பார்த்து -அர்ஜுனன் விபூதி ஸ்ரவணத்தாலே -விபூதிமானவானவனைக் காண வேணும் என்று
அபேஷிக்க-அதுக்கு உறுப்பாக -திவ்யம் ததாமி -சஷூ -என்கிறபடியே திவ்ய சஷூஸ்சைக் கொடுத்து வைச்வரூப்யத்தைக் காட்டினால் போலே
இவருக்கு தன்னை அனுபவிக்கைக்கு ஈடான விடாயைப் பிறப்பித்து தன்னை அனுபவிப்பிக்கிறான்
நித்ய விபூதியில் உள்ளாரோடு பரிமாறும் போலே பரிமாறக் கோலி-அதாவது – பிராட்டிமாரோடு பரிமாறுவது -மகிஷிகளான முறையாலே
-திருவடியோடு பரிமாறுவது -வாஹனமான முறையாலே -திரு வநந்த ஆழ்வானோடு பரிமாறுவது படுக்கையான முறையாலே
-இப்படி அவர்களோடு ஒரோ முறையில் பரிமாறும் பரிமாற்றம் எல்லாம் இவர் ஒருவரோடு இவர் ஒருவரோடு பரிமாறுகிறானாய்-
அது தன்னை குளப்படியிலே கடலை மடுத்தால் போலே அன்றிக்கே பொறுக்கப் பொறுக்கப் பரிமாற-இவரும் அவனை
சர்வ இந்த்ரியத்தாலும் -சர்வ ஆகாரத்தாலும் –சர்வ காத்ரத்தாலும் –யதா மநோ ரதம் அனுபவித்து
-அவ்வனுபவ ஜனித ப்ரீதியாலே அவனைப் பேசி அனுபவித்தார் –

சாத்ம்ய போக ப்ரதத்வம்-குணம் காட்டி அருளுகிறார் இந்த திருவாய் மொழியில் –
ஸ்ரீ வைகுந்தம் –திருவேங்கடம் -திருவரங்கம் -திருமால் இரும் சோலை -ஸ்ரீ வைகுண்டம் -ஸ்ரீ ஆழ்வார் திரு நகரி
—திருப்புளிய மரம் –அருகில் -ஒக்கலை –நெஞ்சு -ஆழ்வார் உச்சி உளானே-க்ருத்க்ருத்யன் ஆவான்
–இன்றும் திரு முடி சேவை -நாளை வதுவை மணம் என்று நாள் இட்டு –
இரு தலைக் காமம் உண்டானால் தான் போகம் ரசிக்கும் -அபிநிவேசம் -இருவர் பால் உண்டானதை –
திருவின் மணாளன் -என்பதைப் பற்ற ஸ்ரீ யபதியாய் -சுவையன் -என்பதைப் பற்ற -பரம ரசிகன் –
என்னுடைச் சூழல் உளான் -ஆழ்வார் பக்தியால் அவர் பக்கல் துவக்குண்டு –
பெரிய விடாயை யுடையவராய் ஆழ்வார் ஆனார் -அர்த்தாத் சித்தம் –
பக்தி உண்டாகவும் பக்தி வளரவும் தானே விபூதியைக் காட்டி அருளினார் -விபூதிநாம்-ஏஷது உத்தேஷூ பிரோக்த -உத்தேச்யமாக
சொன்னேன் -கோஷ்டியாக எடுத்து -விஸ்தரம் விளக்க -தேஜோ ஏக அம்சமே அனைத்தும் –த்ரஷ்டும் இச்சாம் ஐஸ்வரம் –
திவ்யம் சஷூஸ் தே ததாமி -பஸ்யமே யோக ஐஸ்வர்யம் -வியாச பிரசாதத்தால் சஞ்சயன் பெற்றான் –
10 அத்யாயம் விபூதியைச் சொல்லி விடாய் பிறப்பித்தது போலே ஆழ்வாருக்கு -பரத்வம் –பஜநீயத்வம் -சௌசீல்யம்
-அபராத சஹாத்வம் -சௌசீல்யம் –சுலப ஆராத்யத்வம் -ஆஸ்ரய போக்யத்வம் –ஆர்ஜவம் காட்டி ஆழ்வாருக்கு விடாய் பிறப்பித்தான்

——————————-

அவதாரிகை –

ஸ்ருஷ்ட்யாதி-ஹேது பூதனுமாய் -சர்வ அந்தராத்மாவுமான
கிருஷ்ணனானவன் -என்னுடைய பர்யந்தத்தை விட்டுப் போகாதபடி யானான் -என்கிறார்
அவனுடைய குண அனுபவத்தோடு விபூதி அனுபவத்தோடு வாசி இல்லை இறே இவர்க்கு –
முதல் திருவாய் மொழியிலே பரக்க அனுபவித்த இத்தை விசதமாய் இருக்கையாலே திரள அனுபவிக்கிறார்

இவையும் அவையும் உவவையும் இவரும் அவரும் உவரும்
எவையும் எவரும் தன்னுள்ளே ஆகியும் ஆக்கியும் காக்கும்
அவையுள் தனி முதல் எம்மான் கண்ணபிரான் என்னமுதம்
சுவையன் திருவின் மணாளன் என்னுடைச் சூழல் உளானே –1-9-1-

நவ ரசம் பாசுரம் -சர்வ காரணத்வன் சர்வாத்ராந்த்ரமத்வம் – சர்வ ஸ்மாத் பரன் –சர்வ சுலபன் -ஸ்ரீ யபதி அதூர வர்த்தியாய் நின்றான்
இவையும் அவையும் உவவையும் -அனைத்து அசேதனங்களும்
இவரும் அவரும் உவரும் – அனைத்து சேதனங்களும்
எவையும் எவரும் -எவையும் எவரும் -அனைத்தையும்
தன்னுள்ளே -சம்ஹ்ருதி சமயத்தில் -அவையையும் அவரையும் –
1-ஆகியும்-ஒன்றும் படி -ஏகி பவத் -சம்ஹாரம் -சூஷ்ம சேதன அசேதன விசிஷ்ட பிரமம்
2-ஆக்கியும்-சிருஷ்டி -ஸ்தூல சேதன அசேதன விசிஷ்ட பிரமம்
3-காக்கும் -ரஷணம் அநிஷ்ட நிவ்ருத்தி -இஷ்ட பிராப்தி
4-அவையுள் தனி முதல் -சர்வ அந்தராத்மாவாக -சஹாயாந்தர நிரபேஷமாய்-காரணமாய்
5-எம்மான் -எனக்கு ஸ்வாமி -சௌலப்யம்
6-கண்ணபிரான்-சுலபன் -உபகாரகன் -கண் கொண்டு செவிக்கும் படி
7- என்னமுதம் -பரம போக்யத்வம்
8-சுவையன்-ராசிக்தம்
9-திருவின் மணாளன் -ஸ்ரீ யபதித்வம்
என்னுடைச் சூழல் உளானே-

இவையும் அவையும் உவவையும் இவரும் அவரும் உவரும் யவையும் யவரும் –
சித் வர்க்கத்தையும் அசித் வர்க்கத்தையும் திரளச் சொல்கிறது
தன்னுள்ளே ஆகியும் –
இவையும் அவையும் -என்று இங்கனே பிரித்து வ்யவஹரிக்க ஒண்ணாதபடி -சதேவ -என்கிறபடியே -தான் என்கிற சொல்லுக்கு
உள்ளேயாம்படி தன் மேலே ஏறிட்டுக் கொண்டு தரிக்கும் படியைச் சொல்லுகிறது
ஆக்கியும் –
பஹூச்யாம் -என்கிறபடியே தன் பக்கலிலே நின்றும் பிரிந்து நாம ரூப விபாக அர்ஹமாம் படி பண்ணியும்
காக்கும்
ஸ்ருஷ்டமான பதார்த்தங்களை ஈரக் கையாலே தடவி ரஷிக்கும் படி
அவையுள் தனி முதல்
ஸ்ருஷ்டமான பதார்த்தங்களில் -இவை பிரவ்ருத்தி நிவ்ருத் யாதிகளுக்கு யோக்யமாம் படி அந்தராத்மாவாய் நிற்கும் நிலையைச் சொல்லுகிறது
இது பின்னை ஆக்கியும் என்று சிருஷ்டியைச் சொன்ன போதே சொல்லிற்று ஆகாதோ -என்னில்
தத் அநு பிரவச்ய -என்று இவற்றினுடைய வஸ்துத்வ நாம பாக்த்வங்களுக்காக பண்ணும் அநு பிரவேசத்தைச் சொல்லுகிறது அங்கு
இங்கு இவற்றுக்குச் சொல்லும் வாசக சப்தம் தன்னளவிலே பர்யவசிக்கும் படியாக நிற்கும் நிலையைச் சொல்லுகிறது –

சம்ஹார முற்பட சொன்னது சிருஷ்டி சம்ஹார பூர்வகமாக -அனைத்தும் அநாதி -சிருஷ்டி முதலில் சொன்னால்
இல்லாததில் இருந்து -அசத்கார வாதம் வரும் -அத்தை நிரசிக்கிறார்
எப்படியும் இவர் இருந்தால் தானே ஸ்திதி -சிருஷ்டியை சொன்ன போதே அனுபிரவேசம் சித்தியாதோ என்னில் –
தத் ஸ்ருஷ்ட்வா ததேவ அனுபிரேவேச-தத் அனுப்பிரவச்ய -சத் ஜ தது ஜ -ஸ்ருதி-அனுபிரவேசித்து சிருஷ்டித்தான் -அர்த்தாத் அந்வயம்-
இரண்டு அனுபிரவேசம் –நாமரூப வியாகரவாணி -ஸ்திதிக்கு ஒரு அனுபிரவேசம் முன்னால் -நிர்வாகம் பண்ண ஒரு அனுபிரவேசம் –
யஸ்ய அஷரம் சரீரம் -யஸ்ய அவ்யக்தம் சரீரம் -அனைத்தும் சரீரம் -அபிபக்த தமஸ் வரை சரீரம் –
கார்ய அவஸ்தை காரண அவஸ்தை இரண்டிலும் ஸ்தித்யர்த்த அனுபிரவிஷ்டச்ய பரமாத்மா –
கார்ய அநு குணசந்நிதி விசேஷ -இதி சம்ப்ரதாயம் -கார்யம் செய்ய -ஈடுபடுத்த -பிரவ்ருத்தி –

எம்மான்
தன் விபூதி விஷயமாக தனக்கு உண்டான ஓரத்தைக் -பஷபாதத்தை-காட்டி என்னை அனந்யார்ஹம் ஆக்கினவன்
கண்ணபிரான்
இப்படி இருக்கிறவன் தானே கிருஷ்ணன் – என்கையும்
அவன் தானே கண்ணுக்கு தோற்றி நின்று உபகரிக்கும் என்கையும்
என்னமுதம்
தேவர்கள் அதிகாரிகளாம் அம்ருத்தத்தில் வ்யாவ்ருத்தி
அவ்வமுததுக்கு போக்த்ருத்வம் இல்லையே -இவன் போக்தாவாகவும் போக்யாவாகவும் இருப்பானே –
சுவையன்
பரம ரசிகன்
இந்த ரசிகத்வத்துக்கு ஊற்று வாய் சொல்லுகிறது -பத்னிக்குத் தோற்பான் பரம ரசிகன் -இவள் பாடசாலையில் இவனே ஒரே வித்யார்த்தி –
திருவின் மணாளன்
இவருடைய அமிர்தம் ஒரு மிதுனமாயிற்று
என் அமுதம் திருவின் மணாளன் -புருஷார்த்தம் பிராப்யம் மிதுனம்
என்னுடைச் சூழல் உளானே –
பெரிய பிராட்டியார் -அகலகில்லேன் இறையும் -என்னப் பிறந்தவன்
என் பரிசரத்தில் வர்த்திக்கை தன் பேறாக வர்த்தியா நின்றான்
இப்படி பரத்வ-சர்வேஸ்வரத்வ- சௌலப்யங்கள் காட்டிய இடம் முன்பே உண்டே –
யஸ்ய பிரசாதே சத்தம் ப்ரசீதே யுரிமா -பிரஜா ச ராமோ வான ரேந்த்ரஸ்ய பிரசாதம் அபி காங்ஷதே -என்கிறபடியே
லோக நாத புரா பூத்வா ஸூ க்ரீவம் நாதம் இச்சதி –
தம்மை ஒழிந்தார்க்கு எல்லாம் நாதரானவர் ஸூக்ரீவனை நாதனாக இச்சியா நின்றார்
கிடைப்பது கிடையாது ஒழிவது-தாம் முந்துற முன்னம் இச்சியா நின்றார் –

————————————————————————————

அவதாரிகை –

என் பரிசரத்தில் வர்த்தித்தவன் -அது சாத்மித்தவாறே என் அருகே வந்து நின்றான் -என்கிறார் –
திருப் புளிய மரம் கிட்டே வந்தானே -பந்தும் கழலும் தந்து போ என்றால் வா என்றே அர்த்தம் –

சூழல் பல பல வல்லான் தொல்லை யம் காலத்து உலகை
கேழல் ஒன்றாகி இடந்த கேசவன் என்னுடை யம்மான்
வேழ மருப்பை ஒசித்தான் விண்ணவர்க்கு எண்ணல் அரியான்
ஆழ நெடும் கடல் சேர்ந்தான் அவன் என் அருகில் இலானே –1-9-2-

ஆஸ்ரித உபகாரகன் -அவதார முகேன -அகடிதகடந சாமர்த்தியம் -சௌசீல்யம் –
சூழல் பல பல வல்லான் -சூழ்ச்சி பண்ணி தன்னிடம் வர வைக்க
தொல்லை யம் காலத்து உலகை கேழல் ஒன்றாகி இடந்த கேசவன் -பழைய -அழகிய -வராஹ கல்பத்தின் முதலில் –
அத்விதீய வராஹம் -பிரளய ஜலத்தில் நனைந்த –இடந்த பொழுது -மயிர் அழகை
தாராத தடம் தோள் உள்ளளவும் கை நீட்டி –
என்னுடை யம்மான்
வேழ மருப்பை ஒசித்தான் -விபவ -ஸ்ருங்க பங்க பண்ணி -இந்த உபகாரகங்கள் -வம்ச பூமிகளை உத்தரிக்க வந்த கோபால வராஹ
விண்ணவர்க்கு எண்ணல் அரியான்-பர வாசு தேவன் -நித்ய ஸூ ரிகளாலும் அறிய -நினைக்க முடியாமல்
ஆழ நெடும் கடல் சேர்ந்தான்-வ்யூஹ -ஆகாதம் -பெருத்த பாற் கடல்
அவன் என் அருகில் இலானே -அர்ச்சை -அந்தர்யாமி
அருகலில் -ஏழாம் வேற்றுமை

சூழல் பல பல வல்லான் –
இப்போது சூழல் என்கிறது அவதாரத்தை -அவதாரத்தை சூழல் என்பான் என் -என்னில் -சேதனரை அகப்படுத்திக் கொள்ளுமதாகையாலே –
ஜாதி பேதத்தையும் அவாந்தர பேதத்தையும் பற்ற -பல பல -என்கிறது –

பிறக்கும் போது ஷத்ரியன் வளரும் போது ஆயன் போன்ற அவாந்தர பேதங்களும் உண்டே
சூழல் மம மாயா துரத்த்யயா -பாவியேனை பல நீ காட்டிப் படுப்பாயோ -நெறி காட்டி நீக்குதியோ –போலே இங்கே இல்லை
-அங்கே மாயா பிரக்ருதியில் அழுந்தியத்தை -தைர்யமாக -ஹர்ஷ தசையில் ஆனந்தம் உடன் பாடுகிறார் இங்கே –

வல்லான் –
கர்ம நிபந்தனமாக பிறக்கும் அவனுக்கும் முடியாத பிறவிகளை பிறக்க வல்லான் –நாட்டில் பிறந்து மனிசர்க்கா படாதன பட்டு –
கர்மம் செய்ய வல்லது அன்று இறே -அனுக்ரஹம் செய்ய வல்லது -அவற்றிலே ஒரு சூழல் சொல்லுகிறார்
தொல்லை-
வராஹா கல்பத்தின் ஆதியிலே
யம் காலத்து
தன் வடிவைக் கண்ணுக்கு இலக்காக்கின காலம் இறே -அத்தைப் பற்ற அம் காலம் -என்கிறார்
உலகை
ஒரு திருவடி ஒரு திரு வநந்த ஆழ்வானுக்காகத்தான் இப்படி படப் பெற்றதோ -சங்கல்ப்பத்துக்கும் பாந்தம் போராத பூமிக்காகக் கிடீர்
தரம் இல்லாத -செய்த உபகாரத்துக்கு நன்றி கூட சொல்ல முடியாத பூமியை -என்றபடி

கேழல் ஒன்றாகி
தன் மேன்மையோடு அணைந்து இருப்பதொரு வடிவை தான் கொள்ளப் பெற்றதோ –
ஒன்றாகி –
பின்பு சர்வ சக்தியான தானே -இவ்வடிவைக் கொள்ள -எந்நாளும் ஒண்ணாத படி அத்விதீயமாய் இருக்கிறபடி
பூமி பிரளயத்திலே அகப்பட்ட வாறே நீருக்கும் சேற்றுக்கும் இறாயாத வடிவைக் கொண்ட வித்தனை அவன் தான்
அது அவன் கொண்ட வடிவாகையாலே அழிவிக்கு இட்ட வடிவு தனக்கே ஆலத்தி வழிக்க வேண்டி இருக்கும்
பன்றியாம் தேசு -நாச்சியார் திருமொழி -11-8–இறே
பிரணியித்வம்-தோற்றின வடிவம் கொண்டான் -நிரந்குச ஸ்வ தந்த்ரன் கொண்டதால் பிரிய தமம் -ஸ்வரூபம் விட ரூபத்தில் ஆழ்வார்கள் ஆழ்வார்கள்
இடந்த-
அஜ் ஜாதிக்காக உள்ளதொரு குணமாயிற்று செருக்கு
ஸ்ரீ யபதி அவ்வடிவைக் கொண்டால் சொல்ல வேண்டா விறே
அண்ட பித்தியில் சேர்ந்த பூமியைப் புக்கு எடுத்துக் கொண்டு ஏறினான்
கேசவன் –
பிரசச்த கேசவன்
அப்போதை திருமயிரும் உளை மயிருமாய் நின்ற நிலை
என்னுடை யம்மான்
சம்சார பிரளயம் கொண்ட என்னை எடுத்தவன் –
வேழ மருப்பை ஒசித்தான்
குவலயா பீடத்தினுடைய மருப்பை அநாயாசேன முறித்தவன் -நப்பின்னை கட்டிலுக்கு தந்தம் -கோட்டுக் கால் கோடு அம் கால் வீர தீர செயல்களைக் காட்ட
அப்படியே என்னுடைய மத களிறு ஐந்தினையும் சேரி தெரியாமல் பண்ணினவன்-முதல் திருவந்தாதி -47- -விரோதி நிரசன சீலன் -என்றபடி
விண்ணவர்க்கு எண்ணல் அரியான்
தனியே குவலயா பீடத்தோடு பொருதவன் -ப்ரஹ்ம ருத்ராதிகள் மநோ ரதத்துக்கும் அவ்வருகு ஆனவன்
ஆழ நெடும் கடல் சேர்ந்தான்
அந்த ப்ரஹ்மாதிகள் கூக்குரல் கேட்கத் திருப் பாற் கடலிலே சாய்ந்து அருளினவன் -கூப்பீடு கேட்கும் இடம்
-ஆழம் -உறுத்தாமைக்கு-
நெடுமை -தாளும் தோளும் முடிகளும் சமனிலாத பல பரப்பி வேண்டினபடி கண் வளர்ந்து அருளுகைக்கு
அவன் என் அருகில் இலானே
அவர்களைப் போலே எனக்கு அதூர விப்ரக்ருஷ்டமாகவும் நிற்கிறிலன்

———————————————————————————-

அவதாரிகை –

திருவடி -திரு வநந்த ஆழ்வான் -பிராட்டிமார் தொடக்கமானவரோடு ஒரோ வகையில் பரிமாறுமவன்
-என்னளவில் ஒரோ வகையில் பரிமாறி- விட மாட்டுகிறிலன்-என்கிறார் –

அருகலிலாய பெரும் சீர் அமரர்கள் ஆதி முதல்வன்
கருகிய நீல நன்மேனி வண்ணன் செந்தாமரைக் கண்ணன்
பொருசிறைப் புள்ளுவந்தேறும் பூ மகளார் தனிக் கேள்வன்
ஒரு கதியின் சுவை தந்திட்டு ஒழிவிலன் என்னோடு உடனே –1-9-3-

அறு சுவை / பஹூ முகமாக ரசிப்பியா நின்றான்
1-அருகலிலாய பெரும் சீர் -ஸ்வரூப வை லஷண்யம் -அபஷயம் கேடு இல்லாமல் -அஸ்தி-சொல்லாலே -நித்தியமான அபரிச்சின்னமான
2-அமரர்கள் ஆதி முதல்வன் -நித்ய ஸூ ரி நிர்வாகத்வம் -சத்தா ஹேது -தராகாதிகள் இவனே
3-கருகிய நீல நன்மேனி வண்ணன்-திரு மேனி சுவை -மூன்று விசேஷணங்கள்-வண்ணத்துக்கும் -அவனுக்கும் –
4-செந்தாமரைக் கண்ணன் -பரபாகமாம் படி
5-பொருசிறைப் புள்ளுவந்தேறும்
6-பூ மகளார் தனிக் கேள்வன் -போக்ய பூதையான -பிராட்டியார் -பரிமளமே உருவான -அத்விதீய போக்தா வானவன்
ஒரு கதியின் சுவை தந்திட்டு ஒழிவிலன் -ஒன்றை மட்டும் காட்டி ஒழிவிலன் -அனைத்தையும் -தந்திட்டு மேலும்
ஒழிவிலன் என்னோடு உடனே -உடனே இருக்கிறான் ஒழிவில்லாமல் –

அருகலிலாய பெரும் சீர் அமரர்கள் ஆதி முதல்வன்
அருகல்–குறைகை-கேடு -இல் இல்லாமை -குறைவின்றிக்கே ஆய -ஆன-நன்றான
ஹேய ப்ரத்ய நீக முமாய் கல்யாணை கதா நமுமான -நிரவதிக குணங்களை யுடையனுமாய் -இவற்றை அனுபவிக்க ஒரு நாடாக –
-அவர்கள் சத்தாதிகள்–சத்தை – -தாரகம் -போஷகம் -போக்யம் – தன் அதீநமாம் படி இருக்கிறவன்
கருகிய நீல நன்மேனி வண்ணன்-கருகிய நீல நல் மூன்று விசேஷணங்கள்

கறுத்து நெய்தது பேச்சுக்கு அவிஷயமாம் படி -நல் – விலஷணமான திரு மேனியில் நிறத்தை யுடையவன்
அவர்களை சதா அனுபவம் பண்ணி வைக்கும் போது – படி விடும்படி
செந்தாமரைக் கண்ணன்
அகவாயில் குணங்களுக்கு பிரகாசகங்களான திருக் கண்களை யுடையவன்
சிவந்த மிருதுவான -செம் தாமரைக் கண் -உள்ளமும் ராகம் -சிகப்பு -மென்மையான
பொருசிறைப் புள்ளுவந்தேறும்
சர்வேஸ்வரன் பெரிய திருவடியை மேற்கொள்ளுவதாக நினைத்து வா என்று அழைத்தால் அவனுடைய அங்கீ காரத்தால் உண்டான
ஹர்ஷத்தாலே பெருக்காறு சுளித்தால் போலே சுழித்துத் தன்னில் தான் பொரா நின்றுள்ள சிறகை யுடையனாய் கொண்டாயிற்றுத் தோற்றுவது-
அவனும் நாம் இவனை மேற் கொள்ளப் பெற்றோமே -என்று திரு உள்ளத்திலே ப்ரீதியோடு யாயிற்று மேற் கொள்ளுவது –
ஜீவ பரமாத்மா பரிமாற்றம் -இருவருக்கும் உகப்பு -கைங்கர்யம் இவன் செய்து -அத்தை அவன் கொண்டு-
பூ மகளார் தனிக் கேள்வன்
புஷ்பத்தில் பரிமளம் வடிவு கொண்டால் போலே இருப்பாளாய்-போக்யதைக வேஷையான பெரிய பிராட்டியார்க்கு வல்லபன் என்றால்
இப்படிப் பட்ட ஐஸ்வர்யத்துக்கு இரண்டாம் விரலுக்கு ஆள் இல்லாதபடி இருக்கிறவன்

ஒரு கதியின் சுவை தந்திட்டு ஒழிவிலன் என்னோடு உடனே -அவர்களோடு பரிமாறுமா போலே ஒரு வழியால் வந்த ரசத்தை
தந்து விடுகிறிலன் என்னளவில் –நித்ய ஸூ ரிகள் எல்லார் பக்கலிலும் பண்ணும் ஆதரத்தை என் பக்கலிலே பண்ணா நின்றான்
உடனே
இவன் ஒரு விபூதிமான் -அந்ய பரன்-என்று தோற்ற இருக்கிறிலன்-கச்சிதமாக பொருந்தி இருக்கிறான்
நித்ய விபூதியில் கேள்வியும் இங்கே இருந்தே யாமித்தனை -சாம வேத பாராயாணமும் இங்கேயே -ஏகாகி- ந ரமேத -அங்கே-
தண்டாமம் செய்து -1-7-7–என்று நித்ய விபூதியில் பண்ணும் விருப்பத்தை பண்ணினார் என்றார் கீழில் திருவாய் மொழியில்
இதில் அவ் விபூதியில் உள்ளாரோடு பரிமாறும் படியை என் ஒருவனோடு பரிமாறினான் என்கிறார் –
ஸூ க்ரீவன் 70 வெள்ளம் முதலிகள் இடம் காட்டும் அன்பை ஸ்ரீ விபீஷண ஆழ்வான் இடம் காட்டுமாறு பெருமாள் இடம் –

அருகலிலாய பெரும் சீர் அமரர்கள் ஆதி முதல்வன் -கருகிய நீல நன்மேனி வண்ணன் செந்தாமரைக் கண்ணன்
பொருசிறைப் புள்ளுவந்தேறும் பூ மகளார் தனிக் கேள்வன் என்னோடு உடனே-ஒரு கதியின் சுவை தந்திட்டு ஒழிவிலன் -என்று அந்வயம்

————————————————————————–

அவதாரிகை –

மேன்மை அது –அகடிதகட பா சாமர்த்தியம் அது -இப்படி இருக்கிறவன் யசோதைப் பிராட்டி மருங்கிலே இருக்குமா போலே
என் மருங்கிலே வந்து இருக்கை தனக்குப் பெறாப் பேறாக நினைத்து இரா நின்றான் -என்கிறார் –
எடுத்துக் கொள்ளில் மருங்கு இருத்திடும் –மிடுக்கு இல்லாமையால் -நான் மெலிந்தேன் –

உடன் அமர் காதல் மகளிர் திருமகள் மண் மகள் ஆயர்
மடமகள் என்று இவர் மூவர் ஆளும் உலகமும் மூன்றே
உடன் அவை ஒக்க விழுங்கி யாலிலைச் சேர்ந்தவன் எம்மான்
கடல் மலி மாயப் பெருமான் கண்ணன் என் ஒக்கலையானே –1-9-4-

பூரணன் -சர்வ ரஷகன்
உடன் அமர்-இருந்தால் தான் தரிப்பார்
காதல் மகளிர் திருமகள் மண் மகள் ஆயர் மடமகள் என்று இவர் மூவர் -செல்வம் ஷமா அநுரூப ஆபிஜாத்யம் ஆத்மகுணம்-பிரசித்தமான
ஆளும் உலகமும் மூன்றே -ரஷணீயமான -ஸ்வர்க்க லோகம் பர்யந்தம் -பூ புவ ஸ்வ –கருத லோகம் -மக -க்ருதக்ருத ஜன தப சத்யம் -அக்ருதலோகம்
பக்த முக்த நித்யர் என்றுமாம்
உடன் அவை ஒக்க விழுங்கி -ஏக உத்தியோகத்திலே விழுங்கி -ஒன்றாக
யாலிலைச் சேர்ந்தவன் –
எம்மான் -இந்த அபதானத்தால் என்னை எழுதிக் கொண்டவன்
கடல் மலி மாயப் பெருமான்-கடலில் மலி -முழுக்க வியாபித்து –
கண்ணன்
என் ஒக்கலையானே -யசோதை -ஏரார் இடை நோவ -இரண்டு இடைக்கும் இடையில் வேறு ஓன்று இல்லை
கடலைக் காட்டிலும் -கடல் போன்ற என்றுமாம்

உடன் அமர் காதல் மகளிர் –
உடனே அமர வேண்டும்படியான காதலை உடைய பிராட்டிமார் –
அகலகில்லேன் இறையும் -என்றாயிற்று இவர்கள் இருப்பது -அவர்கள் ஆர் என்னில்
திருமகள்-
சர்வேஸ்வரனுக்கு பிரதான மஹிஷியாய்-பட்டத்துக்கு உரியவளாய் – ந கச்சித் ந அபராத்யதி -என்று இருக்கும் பிராட்டி யார்
மஹிஷி-தொட்டாச்சார்யர் -சம்வாதம் -அப்பய தீஷிதர் -நாராயணீ -பார்வதிக்கு பெயர் -மஹிஷி மஹிஷன் சொல்லவா —
மண் மகள்
முதலிலே குற்றம் பார்க்கக் கடவதோ -என்று அவனுக்கு பொறைக்கு உவாத்தாய் -உபாத்யயராய் -பொறை விளையும்படியான ஸ்ரீ பூமிப் பிராட்டி
ஆயர் மடமகள்
அனுபவ ஸூகம் தானாய்-தன் வடிவு அழகாலே துவக்கித் திரு உள்ளத்தில் குற்றம் படாதபடி இருக்கும் நப்பின்னைப் பிராட்டி
குற்றம் செய்யாதார் உண்டோ -குற்றம் செய்தார் உண்டோ -குற்றம் உண்டோ -மூவரும் –
சமஸ்த ஜனனீம் –தயா ஸ்லோகம் -சைதன்ய வித்யா பாலாக ஊட்டும் -திருமகள் -கருணை இவ ரூபிணீம்-
ஷமயா வாரணம் யவ -மண் மகள் -யத் போக -பாடலைய கண் -பொறை நோய் வந்ததே –நீளா தேவி
பாபங்களை ஸ்ரீ நிவாசன் -பக்த தோஷ அதர்சனம் –
திரு மகள் -அவன் ஐஸ்வர்யம் -மண் மகள் -அது விளையும் பூமி –ஆயர் மட மகள் -அத்தை புஜிக்கிற போக்தா வானவள் -என்றுமாம்
என்று இவர் மூவர் –
மேன்மைக்கும் புருஷகாரத்துக்கும் தனித் தனியே அமைந்து இருக்கிற இவர்கள் மூவர் –
ஆளும் உலகமும் மூன்றே
அவர்களுடைய படுக்கைப் பற்று இருக்கிறபடி -மூவர் ஆளும் –அந்தபுர பரிகரம் சேஷ பூதர்கள் -ஸ்ரீ தனம்
த்ரிவித சேதனரையும் சொல்லுதல்
கீழும் மேலும் நடுவுமான லோகங்களைச் சொல்லுதல் –

உடன் அவை ஒக்க விழுங்கி-
அவற்றிலே ஒன்றும் பிரிகதிர் படாதபடி ஏக காலத்திலேயே தன் திரு வயிற்றிலே வைத்து
விபூதி த்வ்யமும் ரஷ்ய வர்க்கம் என்றால் திரு வயிற்றிலே வைக்குமது பிரளயத்துக்கு கர்மீபவிக்கும் எல்லையிலே யாகிறது –

த்ரிவித சேதனரை சொன்ன பஷத்தில் -ஒக்க விழுங்க -அர்த்தம் சங்கோசம் -பக்தர்களை மட்டும்
இதே போலே முன்னமே -தஜ்-தல்ல -ததனு -சர்வம் கல்விதம் தஜ்லன -கூடி இருக்கும் ப்ரஹ்மம் இடம் சேதன அசேதன பிறக்குமா
சூஷ்ம ஸ்தூல பார்த்தோம் –
ததனு -நிஷ்கிருஷ்ட வேஷம் -தத் சப்தம் -இதுக்கு மட்டும்

யாலிலைச் சேர்ந்தவன் –
சகல லோகங்களையும் வயிற்றிலே வைத்து ஒரு பவனான ஆலம் தளிரிலே சாய்ந்து அருளினவன் -அகதி தகட நா சாமர்த்தியத்தை உடையவன்
எம்மான்
அச் செயலாலே என்னை எழுதிக் கொண்டவன்
பத்ரா லம்பனம் பண்ணிக் கிடீர் அடிமை கொண்டது –பத்ரா லம்பனம் -ஓலைச் சுவடி -ஆலிலை துயின்ற -சிலேடை
கீழில் அகதி தகடநா சாமர்த்தியத்துக்கு மேலே ஒரு அகடி தகடநா சாமர்த்தியமாயாயிற்று இது
ந நமேயம் என்று இருந்த என்னை அனந்யார்ஹம் ஆக்கின படி
கடல் மலி மாயப் பெருமான்
திருப் பாற் கடலிலே குறைவற வந்து வர்த்திப்பானாய் -ஆச்சர்யமான சேஷ்டிதங்களை உடைய சர்வேஸ்வரன்
அன்றிக்கே
கடலில் காட்டில் மிக்க ஆச்சர்யத்தை யுடைய சர்வேஸ்வரன் -என்றுமாம்
கண்ணன் –
அந்த ஆச்சர்யங்கள் எல்லாம் தன் பக்கலில் காணலாம்படி இருக்கிற கிருஷ்ணன்
என் ஒக்கலையானே
யசோதைப் பிராட்டி -மருங்கிலே இருக்குமா போலே என் மருங்கிலே இரா நின்றான் –

—————————————————————————–414

அவதாரிகை –

விரோதி நிரசன சீலனாய் சர்வ ஸ்ரஷ்டா வானவன் வந்து என்னுடைய ஹ்ருத்யச்தனானவன்-என்கிறார் –

ஒக்கலை வைத்து முலைப்பால் உண் என்று தந்திட வாங்கி
செக்கஞ்ச்செக வென்று அவள் பாலுயிர் செகவுண்ட பெருமான்
நக்க பிரானோடு அயனும் இந்திரனும் முதலாக
ஓக்கவும் தோற்றிய வீசன் மாயன் என் நெஞ்சின் உளானே –1-9-5-

சர்வாதிகன் விரோதி நிரசன் -ஹிருதய பிரதேசம் வந்தானே
ஒக்கலை வைத்து-யசோதை போலே
முலைப்பால் உண் என்று தந்திட வாங்கி -வேகமாக கொடுக்க
செக்கஞ்ச்செக வென்று-அசங்குசிதமாக சுவீகரித்து -நினைவை -செக-அவள் தன்னோடு முடியும் படி
அவள் பாலுயிர் செகவுண்ட பெருமான் -அவள் முடியும் படி -ஜகத் சேஷி இல்லாமல் போகாமல் -ஈஸ்வரனை யுண்டாக்கிய -மாயன்
நக்க பிரானோடு அயனும் இந்திரனும் முதலாக
திக்குகளை ஆடையாக கொண்ட /அஜன் யோநி ஜன்மம் யில்லாமல் /இந்த்ரன் -தேவேந்தரன் பாவித்து
ஓக்கவும் தோற்றிய வீசன் மாயன் -ஒரே காலத்தில் உத்பாதித்த
என் நெஞ்சின் உளானே -அவயவ ஏக தேசமான ஹிருதயப் பிரதேசத்தில் அடங்கினான்

ஒக்கலை வைத்து –
பரிவுடைய யசோதைப் பிராட்டியைப் போலே தூக்கி எடுத்து மருங்கிலே வைத்து
முலைப்பால் உண் என்று
முலைக் கண் நெறித்து-கிலேசப் படா நின்றேன்
உண் -என்று உறுக்கிக் -நிர்பந்தித்துத் -கொடுக்க
தந்திட
அஸ்மான் ஹந்தும்-என்னுமா போலே அந்நஞ்சு தமக்குக் கொடுத்தால் போலே இருக்கையாலே -தந்திட -என்கிறார் ஆதல் –
விபீஷணன் -பெருமாளை கொன்றால் நாம் அனைவரையும் கொன்றதுக்கு சமம்-அஸ்மான் ஹந்தும் -என்றார் மகாராஜர் –
கொடுத்திட என்னாமல் -தானம் தந்தார் சொல்ல மாட்டோம் -தந்தார் வாங்கினவனுக்கு ஏற்றம் –
தருகை -கொடுக்கையாய் வழங்குகையாலே–பிரயோகம் -தந்திட என்கிறார் ஆதல் –
வாங்கி
அவள் முலை கொடா விடில் தரியாதாளாய் கொடுத்தால் போலே இவனும் முலை உண்ணா விடில் தரியாதானாய் உண்டபடி
செக்கஞ்ச்செக –
1–செக்கம் என்று மரணமாய் -அவள் கோலின மரணம் அவள் தன்னோடு போம்படி -என்னுதல்
அன்றிக்கே
2—செக்கம்-என்று சிவப்பாய்-அத்தாலே நினைக்கிறது-சீற்றத்தையாய்–அவள் சீறின சீற்றம் அவள் தன் பக்கலிலே பலிக்கும்படி -என்னுதல்
இலங்கை செந்தீ யுண்ணச் சிவந்து -என்று சிவப்பைச் சீற்றமாக பிரயோகித்தது இறே
அன்றிக்கே
3—செக்கஞ்ச்செக –என்றது செக்கச் சிவக்க -என்றாய் -முலை கொடுத்த உபகார ச்ம்ருதியாலே திரு அதரத்திலே
பழுப்புத் தோற்ற ஸ்மிதம் பண்ணின படியாதல்-மழலை மென்னகை இடையிடை அருளா வாயிலே முலையிருக்க என் முகத்தே-பெருமாள்திருமொழி -7-7-
அன்று –
1-ஜகத் உபசம்ஹாரம் பிறக்கப் புக்க அன்று
2-தனி இடத்தில் இவள் நலிய வந்த அன்று
அவள் பாலுயிர்
1-அவள் பால் என்றது -அவள் இடத்து என்றபடி -அவளுடைய ஹேய சரீரத்தைப் பற்றி நிற்கிற உயிர்
செகவுண்ட பெருமான்
செக -முடியும்படி –
அன்றிக்கே
2-அவள் பாலையையும் உயிரையும் முடியும்படி என்னவுமாம் –
முலையூடுயிரை வற்ற வாங்கி யுண்ட வாயான் -என்னக் கடவது இறே
முலையால் நினைக்கிறது பாலை இறே அங்கு
முலை யுண்டான் என்றால் முலைப்பால் உண்டான் என்றபடி இறே
உண்ட பெருமான்
அவள் முலை உண்டு அவளை முடித்து ஜகத்துக்கு ஒரு சேஷியைத் தந்தவன்
ஸ்தன்யம் தத் விஷ சம்மிச்ரம் ரச்யமாசீ ஜ்ஜ்கத் குரோ –என்கிறபடியே –
நக்க பிரானோடு அயனும் இந்திரனும் முதலாக ஓக்கவும் தோற்றிய வீசன்
ஸ்வ கோஷ்டிக்கு உபகாரகனாக பிரசித்தனாய் இருக்கிற ருத்ரனோடு கூட -அவனுக்கு ஜனகனான சதுர்முகனும்
அவனுக்கு இவ்வருகான இந்த்ரனும் தொடக்கமாக இவ்வருகு உள்ளார் எல்லாரையும்
அத்திக்காயில் அறுமான் போலே ஒன்றாக அரும்பிக்கும் படியாக பண்ணின சர்வேஸ்வரன் –
-பல கொசுக்கள் ஒரே நேரத்தில் அத்திக்காயில் ஓசை எழுப்புவது போலே
மாயன் –
ஸ்ருஷ்டமான ஜகத்திலே அனுபிரவேசம் முதலான ஆச்சர்யத்தை உடையவன் -சர்வ சரீரியாய் இருக்கிற சர்வேஸ்வரன்
என் நெஞ்சின் உளானே –
என் சரீரத்திலே ஏக தேசத்தைப் பற்றி நின்றான் -நெஞ்சிடந்தான் –பெரிய திருமொழி –2-4-7-

————————————————————————————————–

ஸ்ரீ கந்தாடை அப்பன் திருவடிகளே சரணம் .
ஸ்ரீ உ. வே.வேளுக்குடி சுவாமிகள் திருவடிகளே சரணம் .
ஸ்ரீ வாதிகேசரி அழகிய மணவாள ஜீயர் திருவடிகளே சரணம் –
ஸ்ரீ அழகிய மணவாளப் பெருமாள் நாயனார் திருவடிகளே சரணம் –
பெரிய வாச்சான் பிள்ளை திருவடிகளே சரணம்
நம் பிள்ளை திருவடிகளே சரணம்
நஞ்சீயர் திருவடிகளே சரணம்
திருக் குருகைப் பிரான் பிள்ளான் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ மதுரகவி ஆழ்வார் திருவடிகளே சரணம் –
பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம்-

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s


%d bloggers like this: