பகவத் விஷயம் காலஷேபம் -39– திருவாய்மொழி – -1-5-1 ….1-5-5 ..-ஸ்ரீ உ. வே. வேளுக்குடி ஸ்வாமிகள்-

பிரவேசம் –

சர்வேஸ்வரன் சர்வ ஸ்மாத் பரனாகையாலே அவனை ஆஸ்ரயிப்பார்க்கு ஒரு குறையும் இல்லை -என்றார் –
அந்த ஆஸ்ரயணம் தான் புருஷோத்தமனை ஆஸ்ரயிக்கிறதாகையாலே-பலத்தோடு வ்யாப்தமாய் அல்லாது இராது என்றார் –
பஜிப்பார்க்குத் தான் அவதரித்து ஸூலபனாகையாலே பஜிக்கத் தட்டில்லை என்றார் –
ஸூலபனானவன் தான் அபராத சஹன் ஆகையாலே பலத்தோடு வ்யாப்தம் அல்லாது இராது என்றார் –
அயோக்யத அநு சந்தானம் பண்ணி அகலுவாரையும் தன் செல்லாமையைக் காட்டி பொருந்த விட்டுக் கொள்ளும் சீலவான் என்கிறார் இதில் –
வள வேழ் உலகுக்கு முன் பின் /கேசவன் தமருக்கு முன் பின் -பிரசித்தம்
பிரணய ரோஷத்தால் அகலுவார் மேல் இங்கே நைச்ய அனுசந்தானம் பண்ணி அகலப் பார்க்கிறார்
மகாத்மாவை பிரியாத சீலம் -திருவடியால் தாயோம் -ஜல ஸ்தல விபாகம் அற ஸ்பர்சித்தான்-கூடினார் –
தொண்டர் அடிப் பொடி-வெள்கிப் பொய் -விலவறச் சிரித்து அகல -மழைக்கு அன்று –ஆதி மூர்த்தி -கோவர்த்தன லீலை காட்டியும்
-கோகுலத்துக்காக அது -தாவி -உலகமாக தாவினதைக் காட்ட –சிக்கென செங்கண் மாலே -விடேன் -வெளுத்த கண் இப்பொழுது தான் சிவந்ததே –

கீழே கலங்கித் தூது விட்ட விடம் ப்ரேம கார்யம் –
இங்கே அகலப் பார்க்கிற இடம் ஜ்ஞான கார்யம் –
மயர்வற மதி நலம் அருளினன்-என்று பக்தி ரூபாபன்ன ஜ்ஞானம் இறே இவர் தாம் பெற்றது –

இரண்டுக்கும் ஹேது உண்டே -ஞானம் பிரேமம் -ஓன்று ஓன்று தலை தூக்க -ப்ரேமம் -வழி வழி அல்லா வழியில் அடைய பார்ப்பார்
ஞானம் மிக நைச்ய அனுசந்தானம் -இப்படி மாறி மாறி வருமே

தூத ப்ரேஷண வ்யாஜ்யத்தாலே தம்முடைய ஆற்றாமையை அறிவித்த அநந்தரம்-இவரை இங்கனே நோவு பட விட்டோம் ஆகாதே -என்று
பிற்பாட்டுக்கு நொந்து -ஆனைக்கு உதவ வந்து தோற்றினால் போலே அரை குலையத் தலை குலைய வந்து தோன்றினான்
அவனுக்கு வைலஷண்யத்தையும் தம்முடைய ஸ்வரூபத்தையும் கண்டார்
தார்மிகன் வைத்த தண்ணீர் பந்தலை அழிப்பாரைப் போலே-அதிக தார்மிகனை – நித்ய ஸூரிகளுக்கு அநுபாவ்யமான வஸ்துவை நாம் கிட்டி
தூஷிக்கப் பார்ப்போம் அல்லோம் -அகலும் இத்தனை என்று பார்த்தார் –
நின்னலால் இலேன் -என்றவர் -அகன்றால் ஜீவிக்க வல்லீரோ -என்னில் முடியும் அத்தனையே-
எம்பெருமானார் திருக் கோஷ்டியூர் நம்பிக்கு அருளிச் செய்த வார்த்தை

-சேஷிக்கு அதிசயத்தை விளைக்கத் தேடுமவர்கள் தந்தாம் விநாசம் பாரார்கள் இ றே
1—பெருமாளுக்கும் தேவதூதனுக்கும் மந்த்ரம் பிரவ்ருத்தமான சமயத்திலே-
உத்தர காண்டம் -104-113-ஸ த்வம் மநோ மய புத்ர பூர்ணாயூர் மானுஷேஷ்விஹ கால அயம் தே நரஸ்ரேஷ்ட சமீபமுவர்த்திதம் -என்ற மந்த்ரம்
துர்வாசர் -என்னை உள்ளே புக விட வேணும் என்ன -ராமம் தர்சய மே சீக்ரம் -உத்தர -105-2–
-இவனைத் தகைந்து –பெருமாளுக்கு அவத்யத்தை விளைவிப்பதில் நாம் அகன்று முடிய அமையும் -என்று பார்த்து
-ஏகச்ய மரணம் மே அசத்து மா பூத் சர்வ வி நாசனம் -உத்தர -105-9—அவனைப் புக விட்டு -யதி ப்ரீதிர் மஹாராஜ யத்ய அநு ராஹ்யதா மயி
-ஜஹி மாம் நிர் விசங்கஸ் த்வம் பிரதிஜ்ஞ் அநு பாலய-உத்தர-106-4-என்று விடை கொண்டார் இறே இளைய பெருமாள்
2–த்யஜேயம் ராகவம் வம்சே பர்த்துர் மா பரிஹாச்யதி-உத்தர-48-4-என்று விடை கொண்டாள் இறே பிராட்டி –

ஊருணி யிலே கள்ளியை வெட்டி எறிவாரைப் போலேயும் -அம்ருதத்தில் நஞ்சைக் கலந்தால் போலேயும்–மரகத மணித் தடம் -வாசத்தடம் -ஆராவமுதன்
நித்ய ஸூரிகளுக்கு அநு பாவ்யமான வஸ்துவை நாம் புக்கு அழிக்கையாவது என்-என்று இவர் அகலப் புக
-இவரை இழந்தோம் ஆகாதே -என்று ஈஸ்வரன் -ஆழ்வீர் அகலப் பார்த்தீர் –
அடியேன் அகலப் பார்த்தேன் என்ன –
நீர் நமக்கு அவத்யம் வரும் என்று அன்றோ அகலப் பார்த்தது -நீர் அகலவே இவ்விஷயம்-எளிவரும் இயல்பினான் என்ற -அதிக்ருதா திகாரமாகாதே
-என்று நமக்கு ஆள் பற்றாது -இப்படி தண்ணியராக நினைத்து இருக்கிற நீர் ஒருவரும் நம்மைக் கிட்டவே -சர்வாதிகாரம் -நீசர்களும் அடையலாமே -என்று தோற்றும்
ஆனபின்பு நீர் அகலுமது காணும் நமக்கு அவத்யம் –இனித் தான் நமக்கு ஆகாதார் இல்லை என்னும் இடம்
பண்டே அடிபட்டுக் காணும் கிடப்பது -என்று -பிரசித்தமான அர்த்தம் -த்வேஷ ப்ரீதி காட்டாதவன் -ஸ்ரீ கீதை திரிவிக்கிரம திருவடி பட்டுக் கிடந்ததே –
நாம் குணா குண நிரூபணம் பண்ணாதே எல்லார் தலையிலும் நம் காலை வைத்தோமே கண்டீரே -என்று -தாம் திரு உலகு அளந்து அருளின
சௌலப்யத்தைக் காட்ட –
ஆகில் கிட்டுவோம் என்று பாரா –
ஒரு குணாதிக்யமேயோ வேண்டுவது -நம்மால் வரும் குணமும் அவனுக்கு வேண்டா என்று அகலப் புக -அடியேன் சிறிய ஞானத்தான் என்று அகலப் பார்க்க –
நம்மால் வரும் நன்மை விலைப்பால் போலே -அவனால் வரும் நன்மை முலைப்பால் –நீர் அகன்றால் நானே இல்லை -உம்மால் வரும் நான் வேண்டாவா –
நான் அழிந்தால் பிரபஞ்சம் அழியும் -பரகாலனும் இல்லாதவன் ஆவானே -முகம் காட்ட மின்னு மா -பாசுரம் பிறந்ததே –
-உம்மால் வரும் நான் தானும் வேணுமோ வேண்டாவோ -என்று
நீர் அயோக்யர் என்று அகலுமதிலும் சம்ச்லேஷிக்கிறது திருவாய்ப்பாடியிலே வெண்ணெயோ பாதி நமக்குத் தாரகம் காண்-
வைகலும் வெண்ணெய் கை கலந்து உண்டான் -பொய் கலவாது மெய் கலந்தானே -இத்தை நினைந்தே பாசுரம் –
இனி நீர் அகலில் திருவாய்ப்பாடியில் வெண்ணெய் விலக்கினார் புக்க லோகம் புகுவீர் கிடீர்
-நீர் அகலுமது நமக்கு சத்தா ஹானி என்று –மித்ர பாவேன சம்ப்ராப்தம் -என்று -அவன் பக்கல் உள்ளது போட்கனாகவுமாம் -கிரித்ரிமன்ஆகவுமாம்
நாம் அவனை விடில் உளோம் ஆகிறோம் -என்று சேர்த்துக் கொண்டால் போலேயும்
பந்து வதம் பண்ணி ஜீவிக்கப் பார்க்கிறிலேன் -என்று அர்ஜூனனை -கரிஷ்யே வசனம் தவ -என்னப் பண்ணினால் போலேயும்
தம்மை வருந்தி இசைவித்து சம்ச்லேஷ உன்முகனாய் ஆனபடியே சம்ச்லேஷித்து தலைக் கட்டினான் -என்கிறார்-வீடு திருத்துவான் -என்று நிகமிக்கிறார்

———————————————————————————————

அவதாரிகை

நித்ய ஸூ ரிகளுக்கு அநு பாவ்யனானவனை என்னுடைய மநோ வாக் காயங்களாலே தூஷித்தேன் -என்கிறார்

வள வேழுலகின் முதலாய வானோர் இறையை அரு வினையேன்
களவேழ் வெண்ணெய் தொடுவுண்ட கள்வா என்பன் பின்னையும்
தளவேழ் முறுவல் பின்னைக்காய் வல்லானாயர் தலைவனாய்
இளவேறேழும் தழுவிய எந்தாய் என்பன் நினைந்து நைந்தே –1-5-1-

முக் கரணங்களாலும் தூஷித்தேன் இங்கே -அயர்ப்பேன் அளவுவன் -அங்கு அபி நிவேசம் பெருகி முக் கரணங்களாலும் கைங்கர்யம் -என்ன வாசி
சர்வ ஜீவாது -ஆராவமுதன் -தூஷித்தேன்
வள வேழுலகின் முதலாய-வளவிதான –முதலான
வானோர் இறையை -உபய விபூதி நாதனை -முதல் நிர்வாகம்
வானோர்க்கு வளப்பம் -அவர்க்கு இறைவன் –
முதல் -அவனுக்காக என்றால் காரணம்
முதலாய வானோர் -பிரதானமாக உள்ளார் –
அஸ்த்ர பூஷண அத்யாய க்ரமத்தால்-மறு மூல பிரகிருதி -கௌஸ்துபம் ஆத்மா -நித்ய சூரிகள் சூரியன் போல்வாரை தாங்குவதால்
அரு வினையேன் -கழிக்க அரிதான பாபம் உடைய நான் –
அத்தலைக்கு அவத்யமாகும் படி பகவத் விஷயத்தில் மேல் விழுந்து படும்படியாக வினை
நித்ய சத்ருக்னன் -அநக -ராம பக்தி குற்றம் இல்லாதவன் -தன் இஷ்ட பரத கைங்கர்யத்துக்கு தடை
நினைந்து நைந்து -சொன்னதே பொய்
களவேழ் வெண்ணெய் -களவு கிளம்பும் படி
தொடுவுண்ட கள்வா-கிருத்ரிமன்
என்பன் -யசோதை சொன்னதை நானும் அன்பு இல்லாமல் சொன்னேன்
பின்னையும் -மேலே
தளவேழ் முறுவல் -முல்லை தோன்றும் படியான முறுவல்
பின்னைக்காய் வல்லானாயர் தலைவனாய்
நப்பின்னை பிராட்டிக்காக -உன்னை ஆக்கி வைத்து -பிரபல ஆயர் தலைவனாய் –
இளவேறேழும் தழுவிய எந்தாய் என்பன் -முறித்த கொன்ற இல்லை தழுவிய -நப்பின்னை பிராட்டியை தழுவ காரணம் -அபிமத சம்ச்லேஷார்த்தம் என்பதால்
என்று பிராட்டி சொல்லும் வார்த்தை யையும் சொன்னேன்
இனைந்து -வருந்தி நைந்தேன் என்றுமாம்

வள வேழுலகின் முதலாய வானோர் இறையை அரு வினையேன்
வளிவிதான ஏழ் உலகு -என்று லீலா விபூதியாய்-ததீயத்வ ஆகாரத்தால் வளப்பம் –
வானோர் இறை -என்கையாலே நித்ய விபூதியைச் சொல்லிற்றாய்
இப்படி உபய விபூதி நாதனைக் கிடீர் நான் அழிக்கப் பார்க்கிறது -என்கிறார் – கள்வா என்பான் –
வளவியனாய் ஏழ் உலகுக்கும் முதலாய் -வானோர் இறையாய் இருக்குமவனை -என்று அவன் தனக்கே விசேஷணம் ஆகவுமாம்
வளவியராய் ஏழ் உலகுக்கும் முதலாய் இருக்கும் வானோர் -என்று நித்ய ஸூரிகளுக்கு விசேஷணம் ஆக்கவுமாம்
இவர்கள் வளவியராகை யாவது -பகவத் அனுபவத்தில் குசலராகை
அஸ்த்ர பூஷண அத்யாயத்திலே -ஸ்ரீ கௌச்துபத்தாலே ஜீவ சமஷ்டியைத் தரிக்கும் என்றும்
-ஸ்ரீ வத்சத்தாலே பிரகிருதி ப்ராக்ருதங்களை தரிக்கும் என்றும் சொல்லா நின்றது இறே –
ஜகத் வியாபார வர்ஜம் -சூத்ரம் -நித்ய சூரிகள் ஜகத் காரணத்வம்-சக்தி இருந்தாலும் துரந்தார்கள் என்பதால் – சொல்ல முடியாதே –
இவர்கள் மூலமாக தரிக்கிறார்கள் என்றவாறு -புத்தி -கதா –பூதாதி இந்த்ரியாதி சங்க சார்ங்க /சக்கரம் மனஸ்

வானோர் இறையை –
தேசிகர் ஆகையாலே -துறை அறிந்தே இழிவார்கள் -ஸ்வாமி-என்று ஆயிற்றே இவர்களுக்கு பிரதிபத்தி -நிமிர்ந்த நீள் முடியன் –ஸ்வாமி -உலகு அளந்த திருவடி –
வானோர் இறையைக் கள்வா என்பன் -என்னவாயிற்று நினைத்தது
தொடங்கின வாக்கியம் பூரிப்பதற்கு முன்னே தன்மை அனுசந்தித்து -அரு வினையேன் -என்கிறார் –
தார்மிகனாய் இருப்பான் ஒருவன் ரஜஸ் தமஸ் ஸூக்களாலே அபி பூதனாய் கிருஹத்திலே அக்னி ப்ரஷேபத்தைப் பண்ணி
சத்வம் தலை எடுத்தவாறே அநு தபிக்குமா போலே அநு தபிகிறார்
அரு வினையேன் –
இப்போது அரு வினையேன் -என்கிறது -கள்வா என்கைக்கு அடியான பிரேமத்தை -அத்தை அருவினையேன் -என்கிறார்
அநிஷ்டா வஹம் பாபம் என்று இருக்குமவர் ஆகையாலே –
ஞான தசையில் கள்வா என்னலாமோ -சொன்னேன் -அருவினையேன் -என்கிறார் -அநிஷ்டம் இப்பொழுது ஆழ்வாருக்கு
அவனை நெருங்குவது -அதனால் பக்தியை வினை என்கிறார்

களவேழ் வெண்ணெய் தொடுவுண்ட கள்வா என்பன்
களவிலேவேழ்க்கை யுடையவனாய்-அபி நிவிஷ்டனாய் -என்னவுமாம்
அன்றிக்கே -களவு எழும்படி -களவு பிரசித்தமாம் படி -என்னவுமாம்
களவு பிரசித்தமாம் படி -வெண்ணெயைக் களவு கண்டு அமுது செய்த க்ருத்ரிமனே -என்பன்
வெண்ணெய் தோளில் பூசி -வெண்ணெய் உண்ட வாயன் வாயிலும் பூசிக் கொள்வான் களவு எழும் படி –
இத்தால் பரிவுடைய யசோதைப் பிராட்டி சொல்லும் பாசுரத்தைக் கிடீர் சொல்லிற்று -என்கை-
என்பன் -என்றது சொன்னேன் -என்றபடி

பின்னையும் தளவேழ் முறுவல் பின்னைக்காய் வல்லானாயர் தலைவனாய்
அதுக்கு மேலே -அத்தையும் இத்தையும் சொன்னேன் -என்னாமல் அதை விட மோசமாக அதுக்கு மேலேயும் –
பரிவுடைய யசோதை பிராட்டிக்கு மறைத்தவற்றையும் வெளியிடும்படி அபிமதையான நப்பின்னை பிராட்டி பாசுரத்தையும் சொன்னேன்
தளவேழ் முறுவல்-
நப்பின்னை பிராட்டி உடைய தந்த பங்க்தியை கண்டவாறே முல்லை யரும்பு ஸ்ம்ருதி விஷயமாகை நெஞ்சிலே
கவயத்தைக் கண்டவாறே கிருஹத்தில் கோ ஸ்ம்ருதி விஷயமாம் போலே
தளவு எழும் படி -முல்லை தோற்று போகும் படி என்றுமாம் -பல்லுக்குத் தோற்ற பனி முல்லை -என்னக் கடவது இ றே

பின்னைக்காய்
நப்பின்னை பிராட்டி உடைய ஸ்மிதத்திலே தோற்று அவளுக்கு தன்னை இஷ்ட விநியோக அர்ஹமாகினான்-
ஆய்- அவளுக்கு அடிமை ஆனான் –உக்கமும் தட்டு ஒளியும் தந்து உன் மணாளனும் தந்து -இப்போதே எம்மை நீராட்டு –
வல்லானாயர் தலைவனாய் —
1–கிருஷ்ணாஸ்ரைய க்ருஷ்ணபலா கிருஷ்ண நாதாச்ச பாண்டவா -என்னுமா போலே அவனைப் பற்றி நாட்டை அழித்து திரியும் மிடுக்கைப் பற்ற -வல்லானாயர்-என்னவுமாம்
அன்றிக்கே –
2–ஆனாயர் வலிய தலைவனாய் -அதாவது உடம்பு இருக்க தலை குளித்தும் தலை இருக்க உடம்பு குளித்தும் இறே திரிவது
கார்த்திகை புதியதுக்கு குளித்தார்கள் ஆகில் இவன் அதுவும் செய்யாதே இடைத் தனத்திலே ஊன்றி நிற்கும் படியைச் சொல்லுதல்
இப்படி இருக்கில் அல்லது பெண் கொடார்கள் இறே இடையர்
–நீளா குலேந சத்ருசீ -ஸூ ந்தர பாஹூஸ் த்வம் -7-என்னக் கடவது இறே
3–துல்ய சீல வயோ வ்ருத்தாம் -என்று இரண்டு தலையும் -குறைவற்று இருக்க எருதுகளை முன்னிட்ட வன்னெஞ்சர் -என்னவுமாம் –

இளவேறேழும் தழுவிய எந்தாய் என்பன் நினைந்து நைந்தே
மிருத்யு சமமாய் இருந்துள்ள ருஷபங்கள் ஏழையும் ஊட்டியாக -உள் கழுத்து அகப்படும் படி -ஒரு காலே தழுவினான் -அநந்தரம் அவளை லபிக்கையாலே
அவள் முலையிலே அணைந்தால் போலே இருக்கையாலே தழுவி -என்கிறது
கோவை வாயாள் பொருட்டு -ஏற்றின் இருத்தம் -சிரிப்பு மாறாமல் -வஞ்சிக் கொம்பை தழுவ -ஏழு எருதுகளின் கொம்பில் குதித்தான்
எந்தாய் என்பன் –
எருது ஏழும் அடர்த்த செயலுக்கு தோற்று நப்பின்னை பிராட்டி பிராட்டி சொல்லும் பாசுரத்தைச் சொன்னேன்
உக்தி மாத்ரமேயோ –
நினைந்து -நெஞ்சாலும் தூஷித்தேன் -அவ்வளவேயோ -நைந்தே -பிறர் அறியும் படி சிதிலனாய் -காயிகத்தாலும் தூஷித்தேன்

வள வேழ் உலகு -இத்யாதிக்கு
வானோர் இறை-அயர்வறும் அமரர்கள் அதிபதி என்றேன்
கள்வா-எத்திறம் -என்றேன்
எந்தாய் என்பன்-பிராட்டிமார் தசையை பிராப்தனாய் தூது விட்டேன்
என்று அவற்றுக்கு அநுதபிக்கிறார்
நினைந்து நைந்து வள வேழ் உலகின் முதலாய வானோர் இறையை கள வேழ் வெண்ணெய் தோடு உண்ட கள்வா என்பன் -பின்னையும்-
தளவேழ் முறுவல் பின்னைக்காய் வல்லானாயர் தலைவனாய் இளவேறு ஏழும் தழுவிய எந்தாய் என்பன் -அருவினையேன் -என்று அந்வயம்

——————————————————————————345

அவதாரிகை –

நெஞ்சாலே நினைந்தும் -வாயாலே பேசியும் -நைந்தும் -தப்பச் செய்தேன் -என்றார் கீழ்
தப்பச் செய்தேன் என்ற இடம் தப்பச் செய்தேன் -என்கிறார் இதில்
சண்டாளன் -ஒத்துப் போகாது என்று தான் சொல்லப் பெறுமோ
-அப்படியே யன்றோ நான் அயோக்யன் என்று அகலுகையும் -ப்ரேம ஆர்த்தர சித்தரான ப்ரஹ்மாதிகள் அன்றோ அது தான் சொல்லப் பெறுவர்-
நான் தப்பச் செய்தேன் -என்று அகலுமத்தில் கிட்டி நின்று பரிமாறுவது நன்று அன்றோ -என்று கீழ் நின்ற நிலையையும் நிந்தித்துக் கொண்டு அகலுகிறார்

நினைந்து நைந்து உள்கரைந்து உருகி இமையோர் பலரும் முனிவரும்
புனைந்த கண்ணி நீர் சாந்தம் புகையோடு ஏந்தி வணங்கினால்
நினைந்த வெல்லாப் பொருள்கட்கும் வித்தாய் முதலில் சிதையாமே
மனம் செய் ஞானத்து உன் பெருமை மாசூணாதோ மாயோனே –1-5-2-

அகலப் போகிறேன் சொல்வதற்கும் யோக்யதை இல்லையே -பட்டர் ஆயிரம் நாக்கு பெற்று பாட முடியாது சொன்னால் போலே –
ப்ரஹ்மாதிகள் தானே சொல்ல வேண்டும் உம்முடைய சம்பந்தம் அவத்யகரம் -அநந்ய பிரயோஜன -சமாதியிலும் பிரேமா யுக்தராய் ஆஸ்ரயிக்கிலும் சர்வ காரண பூதரான உம்முடைய வி லஷணமான- -மா லின்யம் அன்றோ
நினைந்து நைந்து உள்கரைந்து உருகி -மனஸ் கட்டு குலைந்து நீர் பண்டமாக்கி
இமையோர் பலரும் முனிவரும் -அனுபவத்தில் அநிமிஷரான தேவர் -மனன சீலர் சனகாதி பரம முனிகளும் -பலரும்
புனைந்த கண்ணி நீர் சாந்தம் புகையோடு ஏந்தி –
பிரேம விகாரமாக -தொகுக்கப்பட்ட மாலை -அர்க்க்யாதி உபயோக நீர் –ஏந்தி -யாவத் அங்கீ காரம் எந்துவதே பிரயோஜனம்
வணங்கினால் -அங்கீ கார உபகார ச்ம்ருதியால் வணங்கி
நினைந்த வெல்லாப் பொருள்கட்கும் -இவைகள் கஷ்டப்படுவதை நினைந்து – -ச ஏகாகி ந ரமேத –
வித்தாய் முதலில் சிதையாமே –உபாதான காரணமாய் -விகாரம் இல்லாமல் -ஸ்வரூபம் மாறாமல் –
மனம் செய் ஞானத்து -சங்கல்ப ரூப ஞானம்
உன் பெருமை மாசூணாதோ மாயோனே-ஆஸ்ரித வ்யாமோஹ உக்தன் -மாலின்யம்-
அகர்மவச்ய -பக்த ஜீவர்கள் தானே இவர்கள் -தோஷம் வருமே
இனைந்து பாட பேதம்

நினைந்து நைந்து உள்கரைந்து உருகி இமையோர் பலரும் முனிவரும்
ப்ரஹ்மாதிகள் சமாராத நத்துக்கு ஒருப்படும் போது திருமாலை தொடக்கமான உபகரணங்களை சமைத்துக் கொண்டாயிற்று இழிவது
நினைந்து –
நாம் இவற்றையும் கொண்டு சென்றால் நம்மைக் குளிரக் கடாஷிக்கக் கடவனே -மாமக்ரூரேதி வஷ்யதி -என்கிறபடியே
நம்மை அவன் வினவக் கடவனே -என்று இங்கனே முந்துற நினைப்பார்கள் -அக்ரூரர் -சிந்தனம் போலே
நைந்து –
அநந்தரம் தரித்து இருக்க மாட்டாதே சிதில அந்த கரணராவர்கள்
உள் கரைந்து
நையுமது ஸ்தூலம் என்னும்படி உள் கரைவர்கள் –
உருகி
பின்னை ஓர் அவயவியாக்கி எடுக்க ஒண்ணாத படி மங்கு வர்கள்
இப்படி படுகிறவர் தாங்கள் ஆர் -என்றால் -இமையோர் பலரும் முனிவரும்
ப்ரஹ்மாதிகளும் -சனகாதிகளும் –
இவர்கள் ரஜஸ் தமஸ் ஸூக்கள் அபி பூதரான போது பண்ணும் துர்மானம் கனத்து இருக்குமா போலே யாயிற்று
-சத்வம் தலை எடுத்த போது பகவத் குண அனுபவம் பண்ணி சிதிலராம் படியும்
இப்படி ப்ரேம ஸ்வபாவராகையாலே திருமாலை தொடுக்குப் போது தொடங்கி-அவன் இத்தைக் கண்டு அருளக் கடவனே -சாத்தி யருளக் கடவனே
–என்று சாதாரமாக தொடுத்த மாலை சாமாராதன உன்முகனானவன் ஸ்ரமம் ஆறுகைக்கு அர்க்க்யம் கொடுக்கைக்காக உண்டாக்கின ஜலம்
-அநந்தரம் சாத்தி அருளுவதாக சமைத்த சந்த நாதிகள் -தூபம் கண்டருள உண்டாக்கின அகில் புகை -இவை தொடக்கமானவற்றை
தரித்துக் கொண்டு வந்து நிர்மமராய்த் திருவடிகளிலே விழுவார்கள்
ஏந்தி வணங்கினால்
அவன் இவை கொண்டு கார்யம் கொள்ளுமதிலும் -அவனுக்கு -என்று தரிக்குமதுவே பேறாய் இருக்கும் இவர்களுக்கு
சூட்டு நன் மாலைகள் தூயன வேந்தி -என்னுமா போலே அவன் தான் இவை கொண்டு கார்யம் கொள்ளுமதிலும் இவர்கள் தரித்துக் கொண்டு
நிற்கக் காணுமதுவே பேறாக நினைத்து இருக்கும் -பாவ பந்தம் இரண்டு தலைக்கும் உண்டு இறே -நாடாத மலர் -வாடாத அடி -இருவருக்கும் சத்தை –
வணங்கினால் உன் பெருமை மாசூணாதோ -என்கை

நினைந்த வெல்லாப் பொருள்கட்கும் வித்தாய் முதலில் சிதையாமே
1–மேலே மனம் செய் ஞானம் –என்று சங்கல்ப ரூப ஞானத்தை சொல்லா நிற்கச் செய்தே -நினைந்த -என்கிற இதுக்கு கருத்து என் என்ன
தேவாதி கார்யமாகக் கொண்டு விஸ்த்ருதமான தடங்கலும் அழிந்து -சதேவ என்று வ்யாஹரிக்க வேண்டும்படியான அன்று
புத்ர பௌத்ராதிகளோடே கூட ஜீவித்தவன் அவர்களை இழந்து தனியனானால்-தன் தனிமையை அனுசந்தித்து வெறுக்குமா போலேவும்
-தேசாந்தரகதனான புத்ரனை மாதா பிதாக்கள் நினைக்குமா போலேயும் -இவற்றின் உடைய இழவை அனுசந்திப்பதொரு
அனுசந்தானம் உண்டு -அத்தைச் சொல்லுகிறது -தயாமானாக கொண்டு நினைத்த
நினைந்த எல்லா பொருட்கட்கும் வித்தாய்
நினைத்தல்
2—கலத்தலும் –கூடலுமாய் -சதவஸ்தமாய் தன்னுடனே கூடிக் கிடக்கிற சகல பதார்த்தங்களுக்கும் காரணமாய் என்று
பிள்ளை யமுதனார் நிர்வஹிப்பர் –
அன்றியே
3–இப்படி தன் திரு உள்ளத்தாலே விஷயீ கரிக்கப் பட்ட சக பதார்த்தங்களுக்கும் காரணமாய்
முதலில் சிதையாமே
அவற்றை உண்டாக்கச் செய்தே தானான தன்மையில் குறை வாராதபடி இருக்கும் -ம்ருத்பண்டம் கடசராவாதி கார்யமானவாறே விசிஷ்டாகாரம்
நசிக்கும் –இங்கு அது இல்லை– நாட்டில் கார்யங்கள் உண்டாக்குவதான காரணத்தின் படி யல்ல இவன் படி இருக்கிறது
வித்தாய் முதலில் சிதையாமே -சாஸ்த்ரார்த்தம் எளிமையாக அருளிச் செய்கிறார் –

மனம் செய் ஞானத்து உன் பெருமை மாசூணாதோ
ஆனால் பின்னை சங்கல்பமோ ஜகத் காரணம் -ஸூஷ்ம சித் அசித் விசிஷ்ட ப்ரஹ்மம் அன்றோ -என்னில் -ஆனாலும் காரணமாம் போது
சங்கல்ப பூர்வகமாக வேணும் -சங்கல்ப விசிஷ்டம் காரணம் ஆனாலும்
பஹூச்யாம் -என்கிற சங்கல்ப ப்ராதான்யத்திலே சொல்லுகிறது -இப்படி இருக்கிற சங்கல்ப ஞான ரூபத்தை உடைய உன் பெருமை உண்டு
-உன் வைலஷண்யம் அது -இவர்கள் வணங்கினால் மாசூணாதோ
தன் சங்கல்பத்தாலே சகல பதார்த்தங்களையும் உண்டாக்கும் படியான வைலஷண்யத்தை உடையவனுக்கு
அவனாலே ஸ்ருஜ்யரான நாம் ஸ்பர்சித்த த்ரவ்யம் அங்குத்தைக்கு அர்ஹமோ-என்று தம்தாமுடைய அயோக்யதையை அனுசந்தித்து
அகலுகைக்கு அதிகாரம் உள்ளது அவர்களுக்கு அன்றோ
அதுக்குத் தான் நான் ஆர்
மாயோனே —
ப்ரஹ்மாதிகளையும் ஷூத்ர மனுஷ்ய ஸ்தானத்தில் ஆக்க வல்ல உன்னுடைய ஆச்சர்யமான வைலஷண்யம் இருந்த படி என் –
பிறர் உடைய அநதிகாரம் சொல்வதில் நோக்கு இல்லை -ஸுவ அநவதிகாரம் சொல்வதிலே நோக்கு –

நினைந்த வெல்லாப் பொருள்கட்கும் வித்தாய் முதலில் சிதையாமே மனம் செய் ஞானத்து உன் பெருமை இமையோர் பலரும் முனிவரும்
நினைந்து நைந்து உள்கரைந்து உருகி புனைந்த கண்ணி நீர் சாந்தம் புகையோடு ஏந்தி வணங்கினால் மாசூணாதோ மாயோனே -என்று அந்வயம்

கிருஷ்ண த்ருஷ்ண தத்வம் –
பஹூச்யாம் -பலத்தை -சொல்லி –மேலே -சமஷ்டி சிருஷ்டி வியக்தி சிருஷ்டி செய்து -இவை சாதனம் -சங்கல்பம் பொழுது அனைத்தையும் உண்டாக்க சங்கல்பம் –
நினைந்த எல்லா -தயையால் நினைந்து -சங்கல்ப விசிஷ்டமாகவே காரணம் -முக்யத்வம் தோன்ற சங்கல்பதுக்கு காரணம் –
சித் அசித் விசிஷ்ட ப்ரஹ்மமாகவும் இருக்குமே -சங்கல்பம் -குணம் -சேதன அசேதனம் குணம் இல்லை –
வியக்தி வேற -குணம் த்ரவ்யம் வாசி உணர வேண்டும் -சேதன அசேதனங்கள் த்ரவ்யங்கள் தானே -அந்தர்பூதம் -பிருதக்காக சொல்ல முடியுமே
-தனி தனி தத்வங்கள் -சங்கல்பம் அப்படி இல்லையே –
உபாதானத்துக்கு சங்கல்பம் அபேஷிதம் இல்லையே -கர்த்தாவின் சங்கல்பம் இல்லாமல் கார்யம் ஆகாதே -மண் குடம் ஆக குயவன் சங்கல்பிக்க வேணும் –
இங்கு உபாதானம் சங்கல்பம் இரண்டும் ப்ரஹ்மம் இடமே உண்டே -சங்கல்ப காரணத்வத்துக்கு உபாதானம் விரோதம் இல்லை –
விசிஷ்ட ப்ரஹ்மம் ஜகத் காரணம் -1-சேதன அசேதனங்கள் உடன் /2-சங்கல்ப ஞான விசிஷ்டன் /3-ஞானாதி குண விசிஷ்டன்
ஒவ் ஒன்றுக்கும் ஒரு காரணத்வம்-உபாதான நிமித்த சஹகாரி –
உபாதானம் -மண் -மாறும் தன்மை -1-சேதன அசேதனங்கள் உடன்கூடிய ப்ரஹ்மம் -சரீர ஏக தேசம் மாறி
நிமித்த -குயவன் -சங்கல்ப சக்தன் -சங்கல்ப ஞான விசிஷ்டன்-மனம் செய் ஞானம்
சஹகாரி -தண்டம் சக்கரம் -உதவும் சக்தி -ஞானாதி குண விசிஷ்டன் –
விசிஷ்ட ப்ரஹ்மம் த்ரிவித காரணம் என்றதாயிற்று -சரீராத்மா பாவம் -சாமா நாதி கரண்யம் -காரிய காரண நிமித்த சாமா நாதி கரண்யம்

—————————————————————————————-

அவதாரிகை –

நினைத்தும் பேசியும் நைந்தும் தப்பச் செய்தேன் -என்றார் முதல் பாட்டில்
தப்பச் செய்தேன் என்ற இடம் தப்பச் செய்தேன் -என்றார் இரண்டாம் பாட்டில்
நீர் நம்முடைய மேன்மையைப் பார்த்து அங்கன் நெகிழப் போகாதே -தான் தாழ நின்று எல்லோரோடும் பொருந்தும் சீல குணத்தையும் ஒரு கால் பாரீர் -என்று
திரு உலகு அளந்து அருளின சீல குணத்தையும் காட்டிக் கொடுக்க -அத்தை அநு சந்தித்து அகல மாட்டாதே -அணுகவும் மாட்டாதே
ஓடவும் முடியாமல் நிற்கவும் முடியாமல் -வெண்ணெய் பெண்களை மறைப்பார்களே கோபால விம்சதியில் –
நடுவே நின்று அணா வாய்த்துக்-விநோதித்து – காலம் கழிக்கிறார் -அப்படி காலம் கழிக்க வல்லரோ அவனை ஒழிய
-என்னில் சீர் கலந்த சொல் நினைந்து போக்கும் போது போக்க வல்லரே -சீல குண அனுசந்தானாதாலே போக்கலாம் இ றே –
கார் கலந்த நேமியான் -சௌந்தர்யம் சீலம் -பரஸ்பர குணங்களை நினைத்தே காலம் போக்குவார் -என் நினைந்து போக்குவர் இப்போது –
பெருமாள் உடன் சேராமல் சௌசீல்யாதி குணங்களை நினைந்தே பொது போக்க வல்லவர்

மாயோனிகளாய் நடை கற்ற வானோர் பலரும் முனிவரும்
நீ யோனிகளைப் படை என்று நிறை நான்முகனைப் படைத்தவன்
சேயோன் எல்லா வறிவுக்கும் திசைகள் எல்லாம் திருவடியால்
தாயோன் எல்லா எவ்வுயிர்க்கு தாயோன் தான் ஓர் உருவனே –1-5-3-

தாரதம்ய ரஹிதமாக அனைவருடன் கலக்கும் நீர்மை உண்டே
அசேஷ ஜன சம்ச்லேஷ ரூபமான திரிவிக்கிரம உபாதானத்தை -லோக விக்ரமணம் -ஸ்வ பாவத்தைக் காட்ட விஸ்மிதர் ஆகிறார் –
வெண்ணெய் போலே அனைவர் இடம் ஆசை கொண்டானே
மாயோனிகளாய் நடை -சிருஷ்டி போன்ற வியாபாரங்கள்
கற்ற வானோர் பலரும் முனிவரும் – -தச பிரஜாபதிகள் போன்றவர்களை
நீ யோனிகளைப் படை என்று-நான்முகனை படை என்று
நிறை நான்முகனைப் படைத்தவன் -ஞானாதி பௌஷ்கல்யம் உடையவன் -வியஷ்டி சிருஷ்டிக்கு உறுப்பான ஞானம் கொண்டவன் –
சேயோன் எல்லா அறிவுக்கும் -தாமரையில் அமர்ந்து தேடியும் அறியாமல் -கடிக்கமலத்துள் இருந்தும் -தியானித்து –
பிரம்மா தொடக்கமான அனைத்து ஜீவர்களாலும் அறிய முடியாதவன்
திசைகள் எல்லாம் திருவடியால் தாயோன் -அநேக சமஸ்த லோகங்களையும் அளந்தவனே -திக் உப லஷிதமான –
தாய் போலே தாயோன் -ஸ்பர்சித்து-மாத்ருவத் வத்சலன்
எல்லா எவ்வுயிர்க்கு தாயோன் தான் ஓர் உருவனே -மேன்மையும் நீர்மையும் அளவில்லாமல் -விஸ்மிதர் ஆனார்

மாயோனிகளாய் நடை கற்ற வானோர் பலரும் முனிவரும்
மஹா யோநிகளாய் -விலஷணமான ஜன்மங்களை உடையராய்
தம்தாமுடைய அதிகார அநு ரூபமான மரியாதைகள் உண்டு -சிருஷ்டி யாதிகள் -அவற்றில் வந்தால் அறிவித்த சர்வேஸ்வரன் பக்கல்
இருகால் மட்டுச் சென்று கேள்வி கொள்ள வேண்டாத படி கற்று இருப்பாரான வானோர் பலரும் முனிவருமான யோனிகளை –
அவர்கள் ஆகிறார் சப்த ரிஷிகள் தச ப்ரஜாபதிகள் -ஏகாதச ருத்ரர்கள் -த்வாதச ஆதித்யர்கள் -அஷ்ட வஸூக்கள் -என்று இப்படி
சொல்லப் பட்டு இருந்துள்ள ஜன்மங்களை உடையரானவர்களை –

நீ யோனிகளைப் படை என்று நிறை நான்முகனைப் படைத்தவன்
நீ படை என்று முந்துற சதுர்முகனை உண்டாக்கினவன்
யோ ப்ரஹ்மாணாம் விததாதி பூர்வம் -என்கிறபடியே ப்ரஹ்மாவை சிருஷ்டித்து இவ்வருக்கு உண்டான கார்ய வர்க்கத்தை உண்டாக்கு -என்று
விட்டால் சர்வேஸ்வரனை கேள்வி கொள்ள வேண்டாத படி துப்பரவுடையன் ஆகையாலே பூர்ணனான சதுர முகனைப் படைத்தவன்

சேயோன் எல்லா வறிவுக்கும் திசைகள் எல்லாம் திருவடியால் தாயோன்
அவ்யவதாநேந தன் பக்கலிலே பிறந்து தான் ஓதுவிக்க ஓதி அவற்றாலே ஜ்ஞானத்தில் குறைவற்று இருக்கிற ப்ரஹ்மாதிகளுடைய
ஜ்ஞானத்துக்கும் தூரச்தனாய் இருக்கும்
எத்தனையேனும் அதிசய ஜ்ஞானாரானவர்களுடைய ஜ்ஞானத்துக்கு தூரச்தனாய் இருந்து வைத்து தான் தன்னைக் கொடு வந்து
காட்டும் அன்று வருத்தமற கொடு வந்து காட்டும்
ஜல்பம் -ஸ்ரீ பத்ம நாபன் -கண்டது இல்லை தெரியாது -கேட்டு ஆனந்த சயனம் அனந்த சயனம்
வேதத்தின் முன் செல்க –பாதத்தின் முன் செல்லுமே -திருவாய்மொழி வீதியில் கேட்காமல் வீற்று இருந்து கேட்டு அருளுவானே
ஒண் மிதியில் –ஒரு கால் நிற்ப -சம்சாரி அபிப்ராயத்தால் திருவடி என்னாமல் கால் என்கிறார் -நாம் முயன்றால் சேயோன் -அவனே காட்ட வந்தால் தாயோன்
திக்குகளோடு கூடின பூமிப் பரப்படைய திருவடிகளால் தாவி அளந்து கொண்டவன்
நாய்ச்சிமார் தொடும் போது பூ தொடுமா போலே கூசித் தொடும் திருவடிகளைக் கொண்டு கிடீர் காடும் ஓடையும் -ககனங்களும் சரஸூக்களையும் –
அளந்து கொண்டது -என்று ஆச்சர்யப் படுகிறார் –
ஆபரணங்களை பூண பார்த்தாலே பார்த்த இடங்கள் கண்ணாடி பட்டு சிவந்த பிராட்டி கூசிப் பிடிக்கும் மெல்லடி

குணா குண நிரூபணம் பண்ணாதே எல்லார் தலையிலும் திருவடிகளைக் கொடு வந்து வைக்கைக்கு நிபந்தனம் ஏன் என்னில்
எல்லா எவ்வுயிர்க்கு தாயோன்-எல்லா எவ்வுயிர்க்கும் உயர்வு தாழ்வு பாராமல்
சகல பிராணிகளுக்கும் தாய் போலே பரிவனாகை-முன்பு தாயோன் -வினைப்பெயர் -இங்கு முறைப்பெயர் உறவால்
எல்லா எவ்வுயிர்க்கும் என்கிறது உத்கர்ஷம் அபகர்ஷம் பாராதே பரிவனாகை

தான் ஓர் உருவனே
ஒருவருக்கும் நிலம் அல்லாத மேன்மையையும் அனுசந்தித்தார்
அப்படிப் பட்டவனுடைய நீர்மையையும் அனுசந்தித்தார்
இவனும் ஒரு படியை உடையவனாய் இருக்கிறானே -என்று வித்தராகிறார்
கடு நடையிட்டு ஓடுகிறவர் இவன் சீல குணத்தை அனுசந்தித்து கால் தாழ்த்துகிறார்

————————————————————————————-

அவதாரிகை –

அவன் படி இதுவாய் இருந்தது -இனி நீர் செய்யப் பார்த்தது என் -என்ன -நாம் அகலப் பார்த்தால் உடையவர்கள் விடுவார்களோ -என்கிறார்
அத்யந்த நிரபேஷனாய் இருந்து வைத்து -ஸ்ருஷ்டியாத் அநேக யத்னங்களைப் பண்ணி -என்னை தனதாக்கிக் கொண்ட குணங்களாலே
என்னை விஷயீ கரித்தவன்–இனி நான் அல்லேன் என்னிலும் தன்னுடைய சௌசீல்ய குணத்தாலே என்னை விடான் -என்று சமாஹிதர் ஆகிறார்
தான் வித்து -ஓர் வித்து -தனி வித்து –உபாதான சஹகாரி நிமித்த மூவகைக் காரணங்களும் அவனே என்றவாறு

தானோர் உருவே தனிவித்தாய்த் தன்னில் மூவர் முதலாய
வானோர் பலரும் முனிவரும் மற்றும் மற்றும் முற்றுமாய்
தானேர் பெரு நீர் தன்னுள்ளே தோற்றி அதனுள் கண் வளரும்
வானோர் பெருமான் மா மாயன் வைகுந்தன் எம்பெருமானே –1-5-4-

-தான் ஓர் உருவே தனி வித்தாய் -சதேவ –ஏக மேவ அத்விதீயம் -உருவே அழகான -விசிஷ்ட ப்ரஹ்மமே த்ரிவித காரணம்
சத் -ஏவ -சத் சப்த வாச்யனான தான் -சஹ காரி காரணம் -தான் வித்தாய்
ஏக மேவ -ஒன்றாகவே இருந்தான் -உபாதான காரணம்
-ஒரு வித்து -சஹகாரி
அத்விதீயம் -நிமித்த காரணம் -தனி வித்து
தன்னில் -தன்னிடத்து இருக்கும் சங்கல்ப ரூபத்தால்
மூவர் முதலாய வானோர் பலரும் முனிவரும் மற்றும் மற்றும் முற்றுமாய் -பஹூத்வ விசிஷ்டன் -முன் ஏகத்வ விசிஷ்டன்
தானேர் பெரு நீர் தன்னுள்ளே தோற்றி-ஏகார்ணவம்-தோற்றுவித்து
அதனுள் கண் வளரும் -திருநாபியில் பிரம்மா தோற்றுவித்து
வானோர் பெருமான் -நித்ய சூரி அதிபதி
மா மாயன் -நிரவதிக சீலவான்
வைகுந்தன் -ஸ்ரீ வைகுண்ட நாதன் –
எம்பெருமானே -எனக்கு சுவாமி-அவனுடைய சீலவத்தாலே அவத்யகரம் இல்லையே –

தானோர் உருவே தனிவித்தாய்த் –
சதேவ சோம்யே தமக்ர ஆஸீதேகமேவாத்வதீயம் -இங்கே அத்விதீய பதங்கள் மூன்றும் உண்டாய் இருந்தது –
இவற்றால் கொள்ளுகிற விநியோகம் என் என்னில்
சிருஷ்டியைப் பிரசங்கிக்கையாலே-காரண விஷயமாகக் கிடக்கின்றன –
உருவே தான் வித்து -உருவே ஓர் வித்து -உருவே தனி வித்து -அழகிய மூன்றிலும் அந்வயம்
த்ரிவித காரணமும் தானே என்கை -தான் -என்கிற இத்தால் -உபாதாநாந்தரம் இல்லை -என்கை-
ஓர் -என்கிற இத்தால் சஹகார்யாந்தரம் இல்லை என்கை -தனி -என்கிற இத்தால் நிமித்தாந்தரம் இல்லை என்கை
உரு -என்று அழகு -அழகிய -த்ரிவித காரணமுமாய்
மூவகை காரணமுமாய் இருந்தும் ஸ்வரூப ஸ்வபாவங்களில் மாறுபாடு அடையாத அழகு உண்டே
தத் தேஜ அஸ்ருஜத ச ஈஷத லோகாந்து ஸ்ருஜா இதி –

தன்னில் மூவர் முதலாய
இஷ்வாகு வம்ச்யர் நடுவே வந்து -அவதரித்து அவர்களோடு எண்ணலாம் படி இருக்குமா போலேயும்
யாதவர்கள் நடுவே வந்து அவதரித்து அவர்களோடு ஒக்க எண்ணலாம்படி இருக்குமா போலேயும்
ப்ரஹ்மாதிகள் நடுவே அவர்களோடு ஒக்க சொல்லலாம் படி அவதரித்து -ஸ்வேந ரூபேண நின்று பாலநத்தைப் பண்ணி அவர்களுக்கு
அந்தராத்மாவாய் நின்று சிருஷ்டி சம்ஹாரங்களைப் பண்ணி போருகையாலே
தன்னோடு கூடின மூவர் தொடக்கமான -என்னுதல்
அன்றிக்கே
தன்னில் -என்றது தன் பக்கலிலே என்றபடியே தன்னுடைய சங்கல்ப ரூப ஜ்ஞானத்தாலே
மூவர் முதலாயா -சேந்திர-என்கிற இந்த்ரனையும் கூட்டிச் சொல்லுதல்
வானோர் பலரும் முனிவரும் மற்றும் மற்றும் முற்றுமாய்
ப்ரஹ்மாதிகள் தொடக்கமான தேவர்களையும்-சனாதிகளையும் -ஸ்தாவரங்களையும் -ஜங்கமங்களையும் அநுக்தமான
-எல்லாவற்றையும் உண்டாக்குகைக்காக

தானேர் பெரு நீர் தன்னுள்ளே தோற்றி அதனுள் கண் வளரும்
இப்படி சிருஷ்டி உன்முகனான தான் தனக்கு கண்வளர்ந்து அருளுகைக்கு போரும்படியான பரப்பை உடைத்தான ஏகார்ணவத்தை
தன் பக்கலில் உண்டாக்கி அதனுள் கண் வளரும் –
இப்படி ஏகார்ணவத்தில் தனியே சாய்ந்து அருளுகிறவன் தான் ஆர் என்னில்
வானோர் பெருமான் மா மாயன் வைகுந்தன் எம்பெருமானே —
நித்ய ஸூரிகளுக்கு நாதனானவன் -ஆச்சரயங்களான குண சேஷ்டிதங்களை உடையவன் -வைகுந்தம் கலவிருக்கையாக யுடையவன் -அவன் என் நாயகனே
பெறுகைக்கு ஈடாக ஏற்கவே நோன்பு நோற்று வருந்தி பிரஜையைப் பெற்ற தாயானவள் -அவன் நடக்க வல்லனான சமயத்தில் –
தேசாந்தரம் போவேன் -என்றால் விட்டு ஆறி இராள் இ றே
அப்படியே நெடுநாள் தன வாசி அறியாதே போந்த எனக்கு அறிவைத் தந்து தன்னை உள்ளபடி அறிவித்தவன் -தான் தந்த
அறிவைக் கொண்டு நான் அகன்று போகப் புக்கால் அவன் விட்டு ஆறி இருக்குமோ –

தானோர் –முற்றுமாய் வியஷ்டி சிருஷ்டி -முதலில் சொல்லி -சமஷ்டி சிருஷ்டி பின்னால் –
பஹூச்யாம் பிரஜாயேய-சாஸ்திரம் அப்படியே ஆழ்வார் –

—————————————————————————————————–

அவதாரிகை –

ஆபிமுக்யம் பண்ணின அநந்தரம்-க்ரியதாம் இதி மாம் வத-போலே ஏவி அடிமை கொள்ள வேணும் -என்று பிரார்த்திக்கிறார் -என்னுதல்
இவர் ஆபிமுக்யம் பண்ணச் செய்தே அவன் முகம் காட்டாதே அல்பம் விளம்பிக்க -அது பற்றாமை -அருளாய் -என்கிறார் என்னுதல் –

மானேய் நோக்கி மடவாளை மார்பில் கொண்ட மாதவா
கூனே சிதைய வுண்டைவில் நிறத்தில் தெறிந்தாய் கோவிந்தா
வானார் சோதி மணி வண்ணா மதுசூதா நீ யருளாய் உன்
தேனே மலரும் திருப்பாதம் சேருமாறு வினையேனே –1-5-5-

ஆஸ்ரித அர்த்தமாக வியாபாரங்கள் செய்தவன்
அடியேனும் -பந்த அனுரூபமாக அனுபவ ரூப சம்ச்லேஷம் அர்த்திகிறார்
மானேய் நோக்கி மடவாளை -நாரீணாம் உத்தமையை
மார்பில் கொண்ட மாதவா -அத்தாலே மாதவா -மாம்பழ உண்ணி-மைசூர் பாகு போலே இல்லாமல் –
கூனே சிதைய வுண்டைவில் நிறத்தில் தெறிந்தாய் கோவிந்தா -ராம கிருஷ்ண அவதாரம் இரண்டிலும்
திருவிக்ரா -கூனி கூனை நிமிர்த்த -கூனே -வேறு அவயவங்களுக்கு விகாரம் வராமல்
அநாயாசேனே-தெறித்தாய்-அடித்தாய் நிமிர்த்தாய் -ராம கிருஷ்ண சேஷ்டிதங்கள்
கோவிந்தா -அறிவில்லா பசுக்களையும் தமது பேறாக ரஷிக்கப் பட்ட கோபாலகன்
வானார் சோதி மணி வண்ணா மதுசூதா
அறிவுடையார் தேசத்துக்கும் விளக்காய் -நிறைந்த பரஞ்சோதி
மாணிக்கம் போன்ற வடிவு
மது கைடபர் ஆஸ்ரித விரோதி நிரசித்த
நீ யருளாய்-அருளப் பிரார்த்திக்கிறார் -இங்கே -அவர் தானே பின்னால் வந்து இழுத்துப் பிடித்தார் -ஏதோ நடந்தது இருக்க வேண்டும்
உன் தேனே மலரும் திருப்பாதம் சேருமாறு வினையேனே
இசைந்த பின்பும் -அடையாத -விளம்பிக்குக்கு -பிராப்தி பிரதிபந்தகங்கள் –
அருவினையேன் -கிட்டுகைக்கு பாபங்கள் -இங்கு அகலுகைக்கு பாபங்கள்
இத்தால் -பிரார்த்த நீயன் உடைய நித்ய புருஷகார -ஆஸ்ரித வக்ரதையை போக்கும் -ரஷண அபிநிவேசத்தையும்
பிராப்யமான தேச விக்ரக வைலஷண்யத்தையும் பிரதிபந்தக நிரசனத்தையும்
கோவிந்தா பூமியை ரஷித்து பூமியை அடைந்த பெருமாள் என்றுமாம்

மானேய் நோக்கி மடவாளை மார்பில் கொண்ட மாதவா
அருளிவிப்பாரும் அருகே உண்டாயிருக்க -எனக்கு அருளாய் என்று பிரார்த்திக்க வேண்டுகிறது என்
மான் ஏய்ந்த நோக்கை யுடையளாய்- ஏய்கை-பொருந்துகை -மானோடு ஒத்த நோக்கை -கண்ணை உடையளாய்
மடவாளை -ஆத்ம குணோ பேதையாய் இருக்கிற பெரிய பிராட்டியாரை –
காரியப் பாடற கண்ணாலே அவனை ஒரு கால் நோக்கினால் -ஒரு பாட்டம் மழை விழுந்தால் போலே குளிரும்படி யாயிற்று நோக்கம் இருப்பது
அன்றிக்கே -மடவாள் -மடப்பமாவது துவட்சியாய் -அவன் தான் கண்ணாலே இவளை நோக்கினால்
-தெய்வ வண்டு துதைந்த எம் பெண்ணையம்பூ –9-9-4-என்கிறபடி வண்டாலே ஆத்தசாரமான பூ போலே யாயிற்று இவள் இருப்பது
புஷ்ப வாளி இவ ரசிக ப்ரமர உபபுக்த தவம் தேவி நித்ய அபி நந்தயசே முகுந்தம் -ஸ்ரீ குண ரத்ன கோசம் -45-என்றபடி
உடையவள் துவக்கும் பொழுது உடையவன் நோக்கி இருக்க வேண்டும் –

மார்பில் கொண்ட மாதவா
மாம்பழத்தோடே ஒரு சம்பந்தம் இன்றிக்கே இருக்கச் செய்தே -மாம்பழ உண்ணி அப்பேரை தரிக்குமா போலே இறே
இவனை ஒழிய ஸ்ரீ மான் என்னும் பேரை தரிக்கிறவர்கள்-ஔபசாரிக வார்த்தை மற்றவர்களுக்கு –
அங்கன் இன்றிக்கே -விஷ்ணு வஷஸ் ஸ்தலஸ் தயா -என்கிறபடியே அவள் திரு மார்பில் நித்ய வாசம் பண்ணுகையாலே
-மாதவன் என்னும் திரு நாமம் உடையவனே –

கூனே சிதைய வுண்டைவில் நிறத்தில் தெறிந்தாய் கோவிந்தா
அவள் அருகு இன்றிக்கே ஒழியவன் ஆனால் தான் உன்னைக் கிட்டினார்க்கு அவத்யம் வருமோ -கூன் சிதைய -என்றது
இவளுடைய அல்லாத அவயவங்களுக்கு ஒரு வாட்டம் வாராத படி நிமிர்த்த அத்தைப் பற்றா
வன வாச ஹேது பூதையான குப்ஜையைச் சொல்லிற்றாய்-பால்யத்திலே சுண்டு வில் கொண்டு திரியா நிற்க பெருமாள் லீலா ரசம் அனுபவித்தார்
என்று உண்டு -அத்தைப் பற்றிச் சொல்லிற்று ஆகவுமாம்
வேலைக்காரர்கள் இடம் சரியாக நடக்கிறாயா -பரத ஆழ்வான் இடம் பெருமாள் -ஏதோ பட்டு சொல்லுகிறாயே
அப்போது கோவிந்தா -என்றது பூமிக்கு ரஷகன் ஆனவன் என்கிறது
அன்றிக்கே தீம்பு சேருவது கிருஷ்ணனுக்கே யாகையாலே போம் பழி எல்லாம் அமணன் தலையோடு -என்னுமா போலே அவன் தலையிலே ஏறிட்டு சொல்லுதல்
கன்னக் கோல்-திருடன் -சாக -அவள் பெண் -சிற்றாள் கலவை -பானை அளவு அதிகம் -குயவன் -ஸ்திரீ பார்த்து -வண்ணான் இடம் துணி வாங்க –
அமணன் உட்கார்ந்து கால தாமதம் -மௌன சந்நியாசி
அதுவும் அன்றிக்கே சாந்து இட்ட கூனி தன்னை சொல்லிற்றாய் -வருத்தம் அற சுண்டு வில் நிமிர்க்குமா போலே நிமிர்த்தவன் -என்னுதல்
தெறிக்கை யாவது -க்ரியையாய்- நிமிர்த்தாய் என்றபடி
கிருஷ்ணனுக்கு வில்லுண்டோ பின்னை என்னில் வேலிக் கோல் வெட்டி விளையாடு வில்லேற்றி திரியும் இறே
தருமம் அறியாக் குறும்பனை தன கைச் சார்ங்கம் அதுவே போலே -என்று வில் உண்டாகவே அருளிச் செய்தாள் இறே
கோவிந்தா -திர்யக்குகளோடும் பொருந்துமவன் அல்லையோ நீ –

வானார் சோதி மணி வண்ணா மதுசூதா நீ யருளாய்
அது கிடக்க -பக்தாநாம் என்னும் வடிவு படைத்தவன் அல்லையோ -குப்பியில் மாணிக்கம் போலே த்ரிபாத் விபூதியிலும் அடங்காதே
விம்மும் படியாயிற்று வடிவில் புகர் இருப்பது
மதி சூதா –
அவ்வடிவை அனுபவிப்பார்க்கு வரும் விரோதைப் போக்குவாயும் நீ யன்றோ -மதுவாகிய அசுரனைப் போக்கினால் போலே என் விரோதியையும் போக்கினவனே
உன் தேனே மலரும் திருப்பாதம்-
இவை ஒன்றும் இல்லை யானாலும் அடியில் உன் போக்யதையை பார்த்தால் தான் விடப் போமோ
விஷ்ணோ பதே பரமே மத்வ உத்ச -என்னக் கடவது இ றே
இவர் பெரு நிலம் கடந்த நல்லடிப் போது இ றே ஆசைப் பட்டது -இவர் ஆசைப் பட்ட படியே திசைகள் எல்லாம் திருவடியால் தாயோன் -என்று
அந்த திருவடிகளையே காட்டிச் சேர விட்டான் -தேன் போன்ற கங்கை என்றுமாம்
உன் தேனே மலரும் திருப்பாதம் –என்று அத்தையே அபேஷிக்கிறார்
சேருமாறு வினையேனே —
கலத்தில் இட்ட சோற்றை விலக்குவாரைப் போலே நீ வந்து கிட்டக் கொள்ள அகலுகைக்கு அடியான பாபத்தைப் பண்ணின நான் சேருமாறு
அருள வேணும் –தாம் இசைந்த பின்னும் கிடையாமையாலே -வினையேன் -என்கிறார் –

——————————————————————————————

ஸ்ரீ கந்தாடை அப்பன் திருவடிகளே சரணம் .
ஸ்ரீ உ. வே.வேளுக்குடி சுவாமிகள் திருவடிகளே சரணம் .
ஸ்ரீ வாதிகேசரி அழகிய மணவாள ஜீயர் திருவடிகளே சரணம் –
ஸ்ரீ அழகிய மணவாளப் பெருமாள் நாயனார் திருவடிகளே சரணம் –
பெரிய வாச்சான் பிள்ளை திருவடிகளே சரணம்
நம் பிள்ளை திருவடிகளே சரணம்
நஞ்சீயர் திருவடிகளே சரணம்
திருக் குருகைப் பிரான் பிள்ளான் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ மதுரகவி ஆழ்வார் திருவடிகளே சரணம் –
பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம்-

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s


%d bloggers like this: