Archive for April, 2016

பகவத் விஷயம் காலஷேபம் -32– திருவாய்மொழி – -1-1-9/1-1-10/1-1-11-/–ஸ்ரீ உ. வே. வேளுக்குடி ஸ்வாமிகள்-

April 29, 2016

அவதாரிகை –

ஸூந்யவாதியை நிரசிக்கிறார் -நிரசிக்கிறபடி தான் என் என்னில் பாஷ்யத்தில் ஸூந்யவாதியை நிரசித்த க்ரமத்திலே –சர்வதா அனுபபத்தே ச
இவ்வாழ்வார் தாம் அடியாக பாஷ்யகாரர்க்கு அவனை நிரசிக்கலாம் -இது கொண்டு சூத்திர வாக்கியம் ஒருங்க விடுவர் -ஸ்ரீ பாஷ்யகாரர் –
இவர் தாம் அவனை நிரசிக்கைக்கு அடி என் என்னில் அதுவும் இவ்வாழ்வார் பக்கலிலே உண்டு
புறம்பே சிலர் ப்ரஹ்மாதிகள் பக்கலிலே ஈச்வரத்வ பிரதிபத்தியைப் பண்ணி -பிரமாணங்களையும் அதுக்கு ஈடாக நியமித்துக் கொண்டு
வந்து தோற்ற தாம் அங்கீ கரித்தவனே சர்வ ஸ்மாத் பரன் என்னும்
ஜகத் அவனுக்கு சரீரதயா சேஷம் என்றும்
தத் பிரதிபாதிக பிரமாணம் வேதம் என்றும்
தம்முடைய மதத்தை உபன்யாசித்து நின்றார் கீழ் –
இவை இத்தனையும் இல்லை என்னும் போது-பூர்வ பஷமாக இவற்றை அங்கீ கரித்து-அநு பாஷித்து கழிக்க வேணும் இ றே
அதில் இவற்றை அங்கீ கரித்து அநு பாஷித்து அவனால் இல்லை என்னப் போகாது
முதலிலே ஸூந்யம் என்னில் சர்வ ஸூந்யவாதம் சித்தியாது -இனி உன்னைக் கேட்போம் –
நீ தான் ஈஸ்வரன் உளன் என்கிற சொல்லாலே அவன் இல்லாமையை சாதிக்கப் பார்க்கிறாயா
இல்லை என்கிற சொல்லாலே இல்லாமையை சாதிக்கப் பார்க்கிறாயா -என்ன –
இங்கன் விகல்பிக்கைக்கு கருத்து என் -என்ன -உளன் என்கிற சொல்லாலே சொன்னால் உனக்கு அபிமதமான அபாவம் சித்தியாதோபாதி
இல்லை என்கிற சொல்லாலே உனக்கு அநபிமாதார்த்தமே காண் சித்திப்பது –
இங்கே உள்ளது இப்போது உள்ளது இப்படியாக உள்ளது -பாவம்
இங்கே இல்லை இப்போது இல்லை இப்படியாக இல்லை -அபாவம் என்றபடி
ஆனபின்பு நீ இல்லை என்கிற சொல் கொண்டே அவன் உண்மையை சாதிப்பான்
லோகத்தில் பாவ அபாவ சப்தங்களுக்கு யாதொருபடி பொருள் கொள்ளுகிறோம்
அப்படி கொள்ளில் நீ நினைக்கிற அர்த்தம் உன்னால் சாதிக்கப் போகாது –
அங்கனே கொள்ளாயாகில் வாதம் தன்னில் உனக்கு அதிகாரம் இல்லை – முயல் கொம்பு இல்லை போலே நிருபாதிக நிஷேதம் செய்தாயாகில்
நிஷேதிக்கிற வசனமும் இல்லை என்றதாகுமே –தெள்ளியதாம் நம்பிள்ளை செப்பு நெறி -வாசித்தாலே புரிந்து கொள்ளலாம் –

உளன் எனில் உளன் அவன் உருவம் இவ்வுருவுகள்
உளன் அலன் எனில் அவன் அருவம் இவ்வருவுகள்
உளன் என இலன் என விவை குணமுடைமையில்
உளன் இரு தகைமையோடு ஒழிவிலன் பரந்தே –1-1-9-

பாஹ்யரில் முதலான சர்வ சூன்ய வாதி நிரசனம் -இல்லை -எனபது இயற்கை -தேட பிரமாணம் வேண்டாம் என்பான் –
பிரமாணம் பிரமேயம் பிரமாதா அனைத்தும் சூன்யம் என்பான் –
மண்ணின் அபாவம் குடம் உருவாக -இல்லாததில் இருந்து உருவானது என்பான் –
காரண தன்மை கார்யத்தில் இருக்குமே -அபாவத்தில் இருந்து உருவானதும் அபாவமாக தானே இருக்கும் -என்பான்
சர்வம் சூன்யம் சொல்வதும் சூன்யமா -அப்படியானால் சத்தாகுமே
இந்த வாக்கியம் மட்டும் சூன்யம் இல்லை என்றால் சர்வம் சூன்யம் சித்திக்காதே –
சர்வதா அனுபபத்தேச்ச -பொருந்தாத படியால் –
அஸ்தித்வ நாஸ்தித்வ விசிஷ்டன் ப்ரஹ்மம் -இரு தகைமையோடு-
முயல் கொம்பு இல்லை -முயலும் இல்லை கொம்பு இல்லை என்றது இல்லை இரண்டும் சேர்ந்து இல்லை
-முயல் உண்டு கொம்பு உண்டு அஸ்தி அர்த்தம் வந்ததே -சர்வம் சூன்யம் இல்லையே
உளன் எனில் உளன் அலன் -இலன் சொல்லாமல் -உளன் அலன் -என்கிறார் -எனிலும் -உம்மை தொகை சேர்த்துக் கொண்டு
உளன் வாங்கிக் கொண்டு தான் இலன் -சொல்ல வேண்டும் என்று காட்ட —
சத் பாவம் அஸ்தித்வ விசிஷ்டம் –அசத் பாவம் நாச்தித்வ விசிஷ்டம் –இரண்டும் இல்லாமல் -ஆஸ்ரய விதுர ஸ்திதி இல்லாமையாலே
ஜகத் சூன்யம் சொல்லும் பொழுதே –பிரதிஜ்ஞை வேளை- ஜகம் சத் பாவமா அசத் பாவமா –
அருவம் -சூஷ்ம ரூபத்துடன் -அபிரகாச ரூபம் -நாஸ்தித்வ விசிஷ்டம் / உருவம் -ஸ்தூல ரூபத்துடன் -பிரகாச ரூபம் -அஸ்தித்வ விசிஷ்டம்
நகத்தி வைக்க முடியும் லௌகிக வஸ்துவுக்கே இப்படி -என்றால் அபரிச்சேத்ய ப்ரஹ்மத்துக்கு சொல்ல வேண்டாவே –
சர்வ சூன்யம் -சத் -அசத் -அந்யதா மூன்றாவதா -எந்த வாதம் செய்தாலும் உனக்கு அபிமதமான -துச்சத்வம் சித்தியாது –
ப்ரதீதி சேத்-கிருஷ்ணம் ஜகத் நாஸ்தி சூன்யமேவ தத்வம் தோற்றுதல் -இஷ்டா ந ந நிகில -நிஷேது -ந —
சோபாதிக நிஷேதம் வஸ்து தேச கால வரையறைக்கு உட்பட்ட நிஷேதம் —
நிருபாதிக நிஷேதம் –முயல் கொம்பு -இங்கும் சம்பந்தம் இல்லை என்பதே -வஸ்து உண்டே
ஸ்ருதியும் அஸ்மின் மதே-விஜயதாம் -திருப்பாத துளசி -ஸ்ரீ ரெங்கராஜ ஸ்தவம் –
வஸ்து விசிஷ்டமாகவே இருக்கும் -இதுவே விசிஷ்டாத்வைதம் —
ரசபம் -கழுதை -மண் -குடத்துக்கு கழுதை காரணம் -நியத காரணம் இல்லை -நியத பூர்வ வர்த்தித்வம் -அபாவம் –
அனந்யதா சித்தமாக இருக்க வேண்டும் காரணம் ஆனால்
இல்லாமையில் இருந்து இல்லாமை உருவாகுமா -அசத்காரிய வாதம் –
பழம்-பழச்சாறு -அபாவம் ஆனதே பழம் -இத்தைக் கொண்டு குடம் ஆக்குவாயா
அவஸ்த்தான்தரம் தான் –குடம் மண்ணுக்கு -அபாவம்

உளன் எனில் உளன் அவன் உருவம் இவ்வுருவுகள்
ஈஸ்வர சத்பாவம் -முதலிலே இல்லை என்கிற நீ -அவன் உண்மைக்கு இசையாய் இ றே
நான் உளன் என்கிறாப் போலே சொல்லில் -lip service -தான் உளன்
ஈசிதவ்ய நிரபேஷமாக வன்று இ றே ஈஸ்வரன் உளனாவது–ப்ரத்யோகம் உண்டே –
அப்பா வந்தார் என்றதும் பிள்ளை இருக்கிறார் என்பதும் சித்தம் அன்றோ —
யஸ்யாத்மா சரீரம் யஸ்ய ஆத்மா சரீரம் -என்கிறபடியே ஜகத்து அவனுக்கு சரீரதயா சேஷமாய் உண்டாம் –

உளன் அலன் எனில் அவன் அருவம் இவ்வருவுகள்
உளன் அலன் என்பாயோ -அப்போது அபாவ தர்மியாய்த் தோற்றும்
அப்போது நாஸ்தி சப்த வாச்யமாய் அவஸ்தாந்திர பாக்காய்க் கொண்டு இவற்றின் உண்மை தோற்றும்
கடோ அஸ்தி என்றால் -வாயும் வயிருமான ஆகாரம் தோற்றும்
கடோ நாஸ்தி என்றால் -நாஸ்தித்வ தர்ம விசிஷ்டமாய்த் தோற்றும்
இங்கு இல்லை என்றால் -வேறு ஓர் இடத்தில் உண்டாம்
இப்போது இல்லை என்றாகில் வேறு ஒரு கால விசேஷத்திலே உண்டாம்
எங்கும் எப்போதும் ஒரு பிரகாரத்தாலும் கடம் இல்லை என்னக் கூடாமையாலே நிருபாதிக நிஷேதம் இல்லை இ றே –

சோபாதிக நிஷேதம் கால தேச வஸ்து -நிருபாதிக நிஷேதம் இரண்டாலும் உடையதாய் தானே தோற்றும்
இன்மை என்னும் தர்மத்தை உடையதாய் தோற்றும்
முன்பு உள்ளது என்னும் தர்மத்தை உடையதாய் தோற்றிற்று-வஸ்து விசிஷ்டமாகவே இருக்கும் -இதுவே விசிஷ்டாத்வைதம்

உளன் என இலன் என விவை குணமுடைமையில்
உளனாகிற இத்தையும்
இலனாகிற இத்தையும்
இவை இரண்டையும் குணமாக உடையனாகையாலே -இவை இரண்டும் இரண்டு தர்மம் ஆயிற்று
இவ்வருவுகள் -அவன் அருவம் உள -நாஸ்தி சப்த -சூஷ்ம -அப்ரகாசமாக ரூபமாகக் கொண்டு கூடியே இருக்கும்
அவன் உருவம் இவ் உருவுகள் உள -சரீரதயா சேஷமாய் ஸ்தூல விசிஷ்டமாய் இருக்கும்

உளன் இரு தகைமையோடு ஒழிவிலன் பரந்தே —
உளன் என்கிற சொல்லாலும்
இலன் என்கிற சொல்லாலும்
சொன்ன இரண்டு ஸ்வ பாவத்தாலும் உளன் ஆனான் –

ஒழிவிலன் பரந்தே –
நான் உளன் என்கிற சொல்லாலே உண்மையை சாதித்தேன்
நீ இலன் என்கிற சொல்லாலே உண்மையை சாதித்தாய்
ஆக இருவருமே உண்மையை சாதித்தோம்
இனி அவன் உளனாகில் உளனாம் போலே ச விபூதிகனாகவே உளனாகவே அமையாதோ -என்கிறார்
பாவ தர்மம் -சத்பாவம் -அஸ்தித்வம் -ஸ்தூல –
அபாவ தர்மம் -அசத்பாவம் -நாச்தித்வம் -சூஷ்ம
ச யதா பவதி -விபூதியும் அப்படியே -அஸ்தித்வ தர்ம விசிஷ்டமானாலும் -நாஸ்தித்வ தர்ம விசிஷ்டமானாலும் -விபூதியும் அப்படியே –

————————————————————————–

அவதாரிகை –

ஜலத்தை சரீரதயா சேஷமாக உடையனாய் -எங்கும் வியாபித்து -தாரகனாய் -நியாமகனாய் -சேஷியாய் இருக்கும் என்று கீழே சொன்னார் –
இப்படி வியாபித்து நின்றால்-அசித் சம்வர்க்கத்தாலே சேதனனுக்கு ஒரு சங்கோசம் பிறவாது நின்றது இ றே
அப்படியே அவனுக்கும் இவற்றோட்டை சம்வர்க்கத்தாலே சங்கோசம் பிறக்குமோ என்னில் -அது செய்யாது
அசங்குசிதமாக வியாபித்து நிற்கும் என்று வ்யாப்தி சௌகர்யத்தை அருளிச் செய்கிறார் -ஆத்மாவுக்கு -ஸ்வாபவ அந்யதா பாவம் என்றபடி -ஜீவ பரமாத்மா சாம்யம் -சாதர்மம் -சங்கோச ரூப விவஷிதம்
தர்ம பூத ஞானம் தான் சங்கோசம் -அடையும் –
ஆத்மாவுக்கு ஸ்வரூப சங்கோசம் இல்லை
வியாப்தி -பூர்த்தி சுருங்காமல் வியாப்தி – -வியாப்தி சௌகர்யம் -மூன்றும் அருளிச் செய்கிறார் –

பரந்த தண் பரவையுள் நீர் தொறும் பரந்துளன்
பரந்த வண்டமிதென நில விசும்பு ஒழிவறக்
கரந்த சிலிடம் தொறும் இடம் திகழ் பொருள் தொறும்
கரந்து எங்கும் பரந்துளன் இவையுண்ட கரனே –1-1-10-

சிறியதில் இருந்து பெரியது ஆகுமா -பெரியதில் இருந்து சிறியது உண்டாகுமா -ப்ரஹ்மம்-விபு -அன்றோ –
ஒளி உள்ளே வருவதை ஒளி தடுக்காதே -த்ரவ்யத்வ ஆகாரம் தான் தடுக்கும் -த்ரவ்யமாகவும் ஞானமாகவும் உள்ளதால் -சங்கோசம் இல்லாமல் உள்ளே செல்லும் –
கீழ் சொன்ன வியாப்தியை -விஸ்தரிக்கிறார்
கரனே -திடமாய் உள்ளவன்
பரவை -ஏகார்ணவம் -பெரிய நீர் படைத்து -ஆப – நீர் -ஜல பரமாணுக்கள் சேர்ந்து -காரண ரூபா நீர் -கார்ய ரூபா கடல் முந்நீர்
500 கோடி மைல் -கீழ் லோகம் முதல் மேல் லோகம் வரை -அண்டம் -போலே மகா அவகாசம் -போலே அசங்குசிதமாக குறையாமல் -உளன்
கரந்த -அதி சூஷ்மம் –சில் சூஷ்மம் —இடம் தோறும் -மீமிசை சொல் -அல்பமான ஸ்தலங்கள்
பேய்ச்சி -விட நஞ்ச முலை சுவைத்த-நிறைந்த நஞ்சு – -பிராணன் விட -என்றுமாம்
இடம் திகழ் பொருள்-ஸ்வயம் பிரகாசமான ஆத்மாக்கள்
உண்ட கரனே –உண்ட பதார்த்தங்களில் உள்ளானே -ஆலிலை துயின்றானே -ஆலிலையை சேர்த்து விழுங்கி பின் துயின்றானா
மார்கண்டேயர் தான் கண்ணனை பார்ப்பதையும் பார்த்தாரே -அர்ஜுனன் -பூத பவ்ய தான் வென்றதையும் விஸ்வரூபத்தில் கண்டானே
அகடிதகட நா சாமர்த்தியம் –
காரண தசை காரிய தசை வாசி அற அசங்கு சிதமாக வியாபித்து இருப்பானே

பரந்த தண் பரவையுள் நீர் தொறும் பரந்துளன்
பரந்து குளிர்ந்து இருந்துள்ள கடலில் ஜல பரமாணுக்கள் தோறும வியாபித்து இருக்கும்
நீர் செறிவாலே திரண்டு தோற்றுகிற இத்தனை இ றே –பரமாணு சங்காதம் இ றே
ஜ்யாய அந்த்தரிஷாத்-சாந்தோக்யம் -ஆகாயத்திலும் உயர்ந்தவன் -என்கிற வஸ்து –
ஜல பரமாணுக்களிலே வியாபியா நின்றால் அல்ப அவகாசமே நெருக்குப் பட்டு இருக்குமோ எனில் –

பரந்த வண்டமிதென –
அந்த ஜல பரமாணுக்கள் தான் பரந்த அண்டமிது எனவாயிற்று வியாபித்து இருப்பது
ஓர் அண்டத்தை சமைத்து அதிலே ஓர் ஏகாகியை வைத்தால் போலே இருக்கும் –

அழகிய பாற்கடல் –அரவிந்தப் பாவையும் தானும் -அகம்பட புகுந்தான் -புள்ளைக் கடாவுகின்ற –
பண்டிதம் புண்டரீகம் -தாயப்பதியிலே -இது சாத்தியம் -அவை சாதனம் –

இப்படி ஜல பரமாணுக்களில் வியாபித்து விடும் அத்தனையோ என்னில்
நில விசும்பு ஒழிவறக்
பூமி அந்த்ரிஷங்களிலும் அப்படியே
இவை மூன்றும் அஞ்சுக்கும் உப லஷணமாய்-அஞ்சாலும் ஆரப்தமான அண்டத்தளவும் நினைத்து -மேல் கார்யமான பதார்த்தங்களில் வியாபித்து இருக்கும் படி சொல்கிறது

கரந்த சிலிடம் தொறும் இடம் திகழ் பொருள் தொறும்
இமையோடு இமை பொருந்தும் போதைக் காற்றில் முடியும்படியான ஸூ ஷ்மமான அல்ப சரீரங்கள் தோறும –
அவ்வவ சரீரங்க ளிலே-ஜ்ஞானானந்த லஷணமாகக் கொண்டு மிளிருகிற ஆத்மாக்கள் தோறும –

கரந்து எங்கும் பரந்துளன் இவையுண்ட கரனே
கரந்து –
வ்யாப்ய பதார்த்தங்களுக்கு தெரியாதபடி அன்யைர த்ரஷ்டனாய்
எங்கும் பரந்துளன் –
சேதனன் சரீரத்திலே வியாபிக்கும் போது அதில் ஏக தேசத்திலே நின்று ஜ்ஞானத்தாலே எங்கும் வ்யாபிக்கக் கடவனாய் இருக்கும்
அவன் அங்கன் அன்றிக்கே ஸ்வ ரூபத்தால் எங்கும் வியாபித்து இருக்கும்
விபுத்வத்தை அவனுக்குச் சொல்லி அணுத்வத்தை இவனுக்குச் சொல்லி -நித்யம் விபும் சர்வகதம் –
இதுக்குள்ளே அவன் குறைவற வியாபித்து இருக்கும் என்றால் அது கூடுமோ என்னில்
இவை யுண்ட கரனே
சிறிய வடிவைக் கொண்டு பெரியவற்றை எல்லாம் தன வயிற்றிலே வைத்தால் -ஓர் பாலகனாய் ஞாலம் ஏழும் உண்டானே-
-தயிருண்ட பொன் வயிறு இவ் வேழ் உலகும் உண்டு இடமுடைத்தால் -பெரிய திரு -11-5-3–என்கிறபடி
பின்னையும் அவ்வயிறு இ றே இடம் உடைத்தாம் படி இருக்க வல்ல சர்வ சக்தி -சிறிய வற்றில் குறைவற இருக்க மாட்டானோ என்கிறார் –
சிறிது நெய்யூண் மருந்தோ மாயோனே-

கரனே –
இப்படி ஸூ த்ருட பிரமான சித்தன்
இவை யுண்ட கரன் -பரந்த தண் பரவையுள் -நீர் தொறும் பரந்த வண்டமிதென பரந்துளன் -நில விசும்பு ஒழிவற பரந்துளன்
கரந்த சிலிடம் தொறும் இடம் திகழ் பொருள் தொறும் -கரந்து எங்கும் பரந்துளன் -என்று அந்வயம்

————————————————————————–

அவதாரிகை

நிகமத்திலே –ச்ரோத்ரு புத்தி சமானத்துக்காக –
முதல் பாட்டிலே –கல்யாண குண யோகத்தையும் -நித்ய விபூதி யோகத்தையும் –விக்ரஹ வை லஷண்யத்தையும் சொல்லி
இரண்டாம் பாட்டில் -இவற்றுக்கு ஆஸ்ரயமான திவ்யாத்ம ஸ்வரூபம் சேதன அசேதன விலஷணம் என்று சொல்லி
மூன்றாம் பாட்டிலே -நித்ய விபூதியோபாதி -ததீயத்வாகாரத்தாலே அவனுக்கு அந்தரங்கமாகத் தோற்றுகிற லீலா விபூதி யோகத்தை அனுபவித்தார்
நாலாம் பாட்டில் -அந்த லீலா விபூதியினுடைய ஸ்வரூபம் அவன் அதீனம் -என்றார்
அஞ்சாம் பாட்டிலே -அதினுடைய ஸ்திதியும் அவன் அதீனம் என்றார்
ஆறாம் பாட்டிலே -அதினுடைய பிரவ்ருத்தி நிவ்ருத்தி யும் பகவத் அதீனம் என்றார் –
ஏழாம் பாட்டிலே -சரீர சரீரிகளுக்கு உண்டான லஷணம் ஜகத்துக்கும் ஈஸ்வரனுக்கும் உண்டாகையாலே
இதுக்கும் அவனுக்கும் சொன்ன -ஐக்யத்துக்கு நிபந்தனம் சரீராத்மா பாவம் என்றார்
எட்டாம் பாட்டிலே குத்ருஷ்டிகளை நிரசித்தார்
ஒன்பதாம் பாட்டிலே ஸூ ந்யவாதியை நிரசித்தார்
பத்தாம் பாட்டில் வ்யாப்தி சௌகர்யத்தை அருளிச் செய்தார்
இப்படிகளாலே அவனுடைய பரத்வத்தை நிஷ்கரிஷித்தாராய் நின்றார் கீழ்
இத் திரு வாய் மொழி யில் அன்வயித்தவர்களுக்கு தாம் பெற்ற பேறே பேறு என்னும் இடத்தை அருளிச் செய்கிறார் –

கடவிசும்பு எரி வளி நீர் நிலம் இவை மிசை
வரனவில் திறல் வலி யளி பொறையாய் நின்ற
பரனடி மேல் குருகூர்ச் சடகோபன் சொல்
நிரனிறை யாயிரத்து இவை பத்தும் வீடே –1-1-11-

வீடே -விட்டேன் -பரன் அடிகளில் -பரபரன் ஸ்தாபித்தேன் –அவன் திருவடிகளில் சமர்ப்பித்தேன் -நமக்கு வீட்டைக் கொடுத்து அல்லது நில்லாது –
இவை பத்தும் வீடே -காரணத்தில் கார்யத்தை ஏறிட்டு -வால்மீகி பகவான் போலே
ஏன கேனாபி -எப்படி இருந்தாலும் வீடே -இது உறுதி -த்வயம்
போலே இந்த த்வ்யார்த்தமும்
கர விசும்பு -சூஷ்மம் என்றபடி -கண்ணுக்கு புலப்படாமல்
மிசை -இவற்றை இடமாக கொண்டு -ஆஸ்ரயமாக
பூநிலாய ஐந்துமாய் –ஆகாசம் சப்தம் /வாயு -சப்தமும் ஸ்பர்சமும் -அக்னி -சப்த ரூப ஸ்பர்ச /–நீர் -சுவையும் சப்த ரூப ஸ்பர்சமும் பிருத்வி ஐந்தும் –மண் வாசனை
ஆய் நின்ற -தரமி தர்மங்கள் உடன் பிரகாரமாக நின்ற
தன் மாதரை -ஸ்பர்சாதிகள் -பூத சூஷ்மம் -இவை
நிரல் நிறை -நேர் நேர் -சொல்லும் பொருளும் இயலும் இசையும் தாளமும் அபிநயமும் – இசையத் தொடுத்து –
தன்னை புகழலாமா -ஆயிரம் -வால்மீகி பகவான் போலே குருகூர்ச் சடகோபன்
ஸ்ரீ ராமாயணமும் திருவாய்மொழியும் இருக்கும் வரை அழிக்க முடியாதே –பூர்த்தி -ஆப்தி -நம்பலாம்
நால் சீர் நான்கு அடி கலி விருத்த பாசுரம்

கடவிசும்பு எரி வளி நீர் நிலம் இவை மிசை
கரமான விசும்பு -த்ருடமான விசும்பு -என்றபடி
அன்றியே
கரந்த விசும்பு –
மறைந்த –ஸ்படிகம் போலே என்றுமாம் – அச்சமான விசும்பு -என்னுதல்
-அத்ர க்ருத்ர பததி என்று நிரூபிக்க வேண்டும்படியாய் இருக்கும் இ றே –
எரி -தேஜஸ் தத்வம் –
வளி -காற்று
நீர் -ஜலம்
நிலம் -பூமி
இவை மிசை -இவற்றின் மேலே உண்டான

வரனவில் திறல் வலி யளி பொறையாய் நின்ற
வரனான -ஸ்ரேஷ்டமான
நவில் -வரிஷ்டமான சப்தம்
அக்னியினுடைய -தாஹகத்வ சக்தி
காற்றினுடைய மிடுக்கு
ஜலத்தினுடைய தண்ணளி
பூமியினுடைய பொறை
இப்படி ஸ ஸ்வ பாவமான பூத பஞ்ச கங்களையும்-சொல்லி -இத்தாலே லீலா விபூதியைச் சொல்லிற்றாய்
ரஜஸ் தமஸ் ஸூ க்களைக் கழித்து நிஷ்க்ருஷ்ட சத்வமேயாய்-இருக்கும் இ றே நித்ய விபூதி
ஆக இது தானே உப லஷணமாய் -ஆக உபய விபூதி யுக்தனாய் இருக்கிற சர்வ ஸ்மாத் பரன் திருவடிகளிலே

இவை பத்தும் பரனடி மேல் வீடே —
அவன் திருவடிகளிலே விடப்பட்டன -சமர்ப்பிக்கப் பட்டன –

குருகூர்ச் சடகோபன் சொல் –
வால்மீகிர் பகவான் ருஷி -என்னுமா போலே ஆப்திக்கு உடலாய் அருளிச் செய்கிறார் –

-நிரனிறை யாயிரத்து
நிரல் நிறை -என்னுதல் -சப்தங்களும் நிறைந்து அர்த்தங்களும் புஷ்கலமாய் இருக்கை -நிரன் நிறை என்னுதல் -நேரே நிறுத்தப் படுக்கை -என்றபடி
ப்ரமாணைஸ் த்ரி பிரந்விதம் பாத பத்தோஷர சமஸ் தந்த்ரீ லய சமன்வித –ஸ்ரீ ராமாயணத்துக்கு சொல்கிறபடியே
லஷணங்களில் குறையாமே -எழுத்தும் -சொல்லும் -பொருளும் -அந்தாதியும் -க்ரமத்திலே நிறுத்தப் படுகை

சதுர்விம்ச சஹாஸ்ராணி 500 சர்க்கம் 6 காண்டங்கள் மேலே உத்தர காண்டம் சேர்த்து 24000-உத்தர காண்டம் சேர்த்தால் -19000 சேர்க்காமல்
630 சர்க்கம் -உத்தர காண்டம் சேர்த்தால்
மூன்று பிரமாணங்கள் சேர்ந்து இருக்கும் –த்ருத் விலம்பித் மத்யம் -ஆலாபனை -வேகம் இழுத்து நடுவாக பாட
ஷட்கம் தொடங்கி ரிஷபம் -சுர ஸ்தானம் -பேரி- தூரியம் வேணு வீணை -சமன்விதம் -அஷர சமம் -சோக வேக ஜனிதம் ஸ்ரீ ராமாயணம்
அவர் 24000 பிரதிஜ்ஞை போலே இங்கும் ஆயிரம்
பலர் அடியார் முன்பு அருளிய பாம்பணையான் -அந்தாதி லஷனம் அருளிய -இது ஒன்றே துணைக் கேள்வி –
துணையான த்வயார்த்தம் அருளிய திருவாய்மொழி அன்றோ

ஆயிரம் –
காவ்யம் ராமாயணம் க்ருத்ஸ் நமீத்ருசை கரவாண்யஹம்-என்னுமா போலே
மயர்வற மதி நலம் அருளப் பெற்றவர் ஆகையாலே -மேல் உள்ளத்து அடையத் தோற்றா நின்றது –
அர்ச்சிராதி மார்க்கமே தோற்றிற்றே ஆழ்வாருக்கு-
வாச க்ரமவர்த்தித்வாத் அடைவே சொல்லும் அத்தனை யாகையாலே -ஆயிரம் -என்கிறது –
அன்றிக்கே
ஆயிரமும் சொல்லி யல்லது நிற்க ஒண்ணாத விஷய ஸ்வ பாவத்தாலே சொல்லுகிறார் ஆதல்

இவை பத்தும் வீடே –
இவை பத்தும் பரனடி மேல் விடப் பட்டது -என்னுதல்
அன்றிக்கே
இச் செய்யடைய நெல் -என்னுமா போலே நெல்லை விளக்குமது என்று காட்டுமா போலே
இவை பத்தும் வீடு என்றது -வீட்டை விளைக்கும் என்றபடியே -மோஷப்ரதம்-என்கிறார் ஆதல்

பகவத் பிரசாதத்தாலே தமக்கு பரத்வ ஜ்ஞானம் பிறந்த படியையும்
அந்த ஜ்ஞானத்துக்கு பலம் மோஷம் என்னும் இடத்தையும் -முதல் பாட்டுடன் இத்தை சேர்த்து -அந்வயித்து அருளிச் செய்கிறார் –
இப்பிரபந்தத்தில் ஏதேனும் ஒரு படி அந்வயம் உடையார்க்கும் பலம் நம்முடைய பலம் என்னும் இடத்தையும் அருளிச் செய்கிறார் –
துயர் அறு சுடர் அடி தொழுது எழுவதே பலன்
தத் விஷ்ணோ பரமம் பதம் -நணுகினம் நாமே -கிட்டப் பெற்றோம் -ஞானத்துக்கு பலம் மோஷம் என்றவாறு –

————————————————————————–

திராவிட உபநிஷத் சங்கதி -ஸ்ரீ வாதி அழகிய மணவாள ஜீயர்

தத்ராதி மே து சதகே தஸகே ததாத் யே சம்யக் குணா க்ருதி விபூதி சமேத மீசம்
அத்யக்ஷயந் பரமனுக்ரஹதஸ் ததீயாத தத்தாஸ்யா யோஜிதமநா சடஜித் பபூவ -1-உயர்வற

தத்ர ஆதி மே து சதகே –ஆயிரத்தில் முதல் பத்தில்
தஸகே ததாத் யே -முதல் தசகத்தில்
சம்யக் குண ஆக்ருதி விபூதி சமேதம் -குண ஐஸ்வர்ய விசிஷ்டன்
ஈசம்–பரத்வம்
சடஜித் பபூவ –சடத்தை ஜெயித்தவர் இப்படி ஆனார்
சம்யக்-சமேதம் ஈசம் -கூடி -விசிஷ்ட குண ஆகிருதி விபூதி சமேதன் -ஆகிருதி செல்வம்
ஈசம் -பரத்வம் -ஈசிதவ்ய மற்றவர்கள்

————————————–

திராவிட உபநிஷத் தாத்பர்ய ரத்னாவளி -ஸ்ரீ தேசிகன்

சமாக்யா பந்தத்தி -1000 ஸ்லோகங்களும் ஆழ்வாருக்காக
நம் ஆழ்வார் ஸ்ரீ பாதுகை ஒரே கைங்கர்யம் –
32 பந்திகள் -32 அதிகாரங்கள்
ஆத்மா சித்தம் -தம் மனசுக்கு உபதேசித்து –

இப்படி பத்து ஸ்லோகத்தாலே திருவாய் மொழியின் தாத்பர்யத்தை
சம்பாவித சங்கா பரிகார பூர்வகமாக நிஷ்கர்ஷித்து அருளி –
அநந்தரம் -அடைவிலே தத் தத் தசகார்த்தத்தை அருளிச் செய்யக் கடவராய்
பிரதமம் பிரதம சதகத்தில் பிரதம தசககாதார்த்தத்தை ஸங்க்ரஹித்து அருளுகிறார் –

நிஸ் ஸீமோத் யத் குணத்வாத்
அமிதரசதயா
அனந்த லீலாஸ் பதத்வாத்
ஸ்வாயாத்தா சேஷ சத்தாஸ்தி தியதாநபி தாவைபவாத்
வைஸ்வரூப்யாத்
த்ர்யஷ ப்ரஹ்மாத்ம பாவாத்
சத சத வகதே
சர்வ தத்வேஷூ பூர்த்தே
பஸ்யன் யோகீ பரம்
தத் பத கமலநதாவந்வ சாதி ஆத்ம சித்தம் -2-உயர்வற

1-நிஸ் ஸீமோத் யத் குணத்வாத் -உயர்வற உயர் நலம் உடையவன் –
இதோபி உத்க்ருஷ்டம் இல்லாதபடி உத்க்ருஷ்ட கல்யாண குணங்களை உடைத்தாகையாலும் –

2-அமிதரசதயா-முழு நலம்-முழு உணர்வு- -நிரவதிக ஆனந்த ஸ்வரூபன் ஆகையாலும்-

3-அனந்த லீலாஸ் பதத்வாத் -நிலனிடை விசும்பிடை உருவினன் அருவினன்-பாதாளம் ஆரப்ய-பரமபத பர்யந்தமாக
உண்டான சேதன அசேதன விபூதிகன் ஆகையாலும்

4-5-6-ஸ்வாயாத்தா சேஷ சத்தாஸ்தி தியதநபி தாவைபவாத் -இது நாம் அவன் இவன் யுவன் -என்றும்
அவரவர் தமதமது-என்றும் -நின்றனர் இருந்தனர் -என்றும் உள்ள மூன்று பாட்டுக்கள் அர்த்தம் –

விவித நிர்தேச நிரதிசயமான ஸமஸ்த வஸ்து ஸ்வரூபம் பகவத் அதீனம் என்றும்

எம்பெருமான் சகல தேவதாந்தர அந்தராத்மதயா ஆராத்யனாய் -சகல பல பிரதனாகையாலே ரக்ஷணமும் தத் அதீனம் என்றும்

சேதன அசேதன ஸமஸ்த வஸ்து ப்ரவ்ருத்தி நிவ்ருத்திகளும் தத் சங்கல்ப அதீனம் என்றும் காதாத்ரயத்திலே சொல்லுகையாலே
ஸ்வ அதீன த்ரிவித சேதன அசேதன ஸ்வரூப ஸ்திதி ப்ரவிருத்தி பேதனாகையாலும்-

7-வைஸ்வரூப்யாத்–திட விசும்பு எரி வளி ஜகத்துக்கும் தனக்கும் ஐக்கியம் சொல்லுகிற குத்ருஷ்ட்டி பக்ஷம் அஸங்கதம் என்று
தோற்றும்படி தான் சரீரியாய் ஜகத்தை சரீரமாக யுடைத்தாகையாலும்

8-த்ர்யஷ ப்ரஹ்மாத்ம பாவாத் –அரன் அயன் என -இந்த ஜகத்துக்கு நிர்வாஹகத்வேந சங்கிதரான
ப்ரஹ்ம ருத்ரர்களுக்கு அந்தராத்மாவாய் நிற்கையாலும்

9-சத சத வகதே -உளன் எனில் உளன் -ஏவம் பூதனான ஈஸ்வரனை இல்லை என்று ஸூந்ய வாதிகளாலே
சொல்லி முடிக்க ஒண்ணாத படி -அவஸ்தா பேதத்தாலே சத சச்சப்த வாச்யனாய் அறியப்படுகையாலும்

10-சர்வ தத்வேஷூ பூர்த்தே-பரந்த தண் பரவையுள்-செத்தான் சரீரைக தேசத்திலே நின்று ஞானத்தால் எங்கும் வியாபிக்கும் படி இன்றிக்கே –
சர்வ வஸ்துக்களிலேயும் ஸ்வரூபேண எங்கும் ஓக்க வியாபித்து நிற்கையாலும்

பஸ்யன் யோகீ பரம் -எம்பெருமானை சர்வ ஸ்மாத் பரன் என்று சாஷாத் கரியா நின்று கொண்டு
யோகீ ஸ்ரேஷ்டரான ஆழ்வார்
சாஷாத் கரித்து-பிணம் கிடக்க மணம் கொள்வார் இல்லை -யோகம் வேண்டாம் உய்யக் கொண்டார்

தத் பத கமலநதாவந்வ சாதி ஆத்ம சித்தம் -தம்முய திரு உள்ளத்தைக் குறித்து
திருவடியில் கொக்குவாயும் படு கண்ணியமாக திரு உள்ளம் சேர்ந்தவர்-
அவனுடைய திருவடி மலர்களைத் தொழுது எழு என்று பிரதம சதகத்தில் அருளிச் செய்தார் என்கிறார் –

சொல் பணி—சொற்கள் ஆழ்வாருக்கு கிஞ்சித் கரிக்க போட்டி போட்டுக் கொண்டு வருமே –
திருவுடைய சொற்கள்–வாசிகமாக அங்கு அடிமை செய்தான்-

————————————————————————–

திருவாய் மொழி நூற்றந்தாதி -தனியன் /அவதாரிகை-/பாசுரம் 1–பிள்ளை லோகம் ஜீயர் வியாக்யானம்–

அல்லும் பகலும் அனுபவிப்பார் தங்களுக்குச்
சொல்லும் பொருளும் தொகுத்து உரைத்தான் -நல்ல
மணவாள மா முனிவன் மாறன் மறைக்குத்
தணவா நூற்றந்தாதி தான் –

தணவா -மிகவும் பொருந்தின

————————————————————————–

மன்னு புகழ் சேர் மணவாள மா முனிவன்
தன்னருளால் உட்பொருள்கள் தம்முடனே -சொன்ன
திருவாய் மொழி நூற்றந்தாதி யாம் தேனை
ஒருவாது அருந்து நெஞ்சே உற்று-

————————————————————————–
ஸ்ரீ யபதியான சர்வேஸ்வரன் –திருமாலால் அருளப் பெற்ற சடகோபன் -8-8-11–என்னும்படி
ஆழ்வாருக்கு மயர்வற மதிநலம் அருள

இப்படி நிர்ஹேதுக கடாஷ பாத்ர பூதரான ஆழ்வாரும்
அருள் கொண்டுஆயிரம் இன் தமிழ் பாடினான் -என்னும்படி திருவாய்மொழி முதலான திவ்ய  பிரபந்தங்களை
பண்ணார் பாடலாம் -10-7-5-படி பாடி அருளி
அநந்தரம்
தம்முடைய நிரவதிக -அவதி -எல்லை -நிரவதிக -எல்லை யற்ற -கிருபையாலே மதுரகவி பிரப்ருதி ச ஜனங்களுக்கு
அந்தாதி மேலிட்டு அறிவித்தேன் ஆழ் பொருளை சிந்தாமல் கொண்மினீர் தேர்ந்து -நான் முகன் திருவந்தாதி -என்னும்படி உபதேசித்து
அவ்வளவும் அன்றிக்கே
ஊரும் நாடும் உலகமும் தம்மைப் போல் ஆம்படி செயல் நன்றாகத் திருத்தி பணி கொண்டு அருளி நடத்திப் போந்த
அநந்தரம்
நெடும் காலம் சென்றவாறே
இத் திவ்ய பிரபந்தங்கள் சங்குசிதமாய் போனபடியைத் திரு உள்ளம் பற்றி
இதுக்காவார் ஆர் -என்று பார்த்து நாதமுனிகளை –அருள் பெற்ற நாதமுனி -என்னும்படி
தம்முடைய கடாஷ விசேஷத்தாலே கடாஷித்து அருளி இவருக்கு
திவ்ய ஜ்ஞானத்தையும் யுண்டாக்கி அந்த திவ்ய சஷூர் மூலமாகவே
சரணாகதி புரசரமாக தீர்க்க சரணாகதியான திருவாய்மொழி முதலான திவ்ய பிரபந்தங்களையும் பிரகாசிப்பித்தது அருளினார் –

இப்படி ஆழ்வார் உடைய திவ்ய கடாஷத்துக்கு விஷய பூதரான ஸ்ரீ மன் நாத முனிகளும்
அழித்தலுற்றவன்றிசைகள் ஆக்கினான் -என்னும்படி-அப்பிரகாசமான அன்று இசைகள் ஆக்கினான்-
இத்தமிழ் மறைகளை இயலிசை யாக்கி நடத்தியும்

மேலை அகத்து ஆழ்வார் -வரதாச்சார்யர் ஸ்ரீ தர யோகாப்தி -கிரந்தம் அருளி
இவர் குமாரர் நிர்மலா தாசர் -நாத முனி-யோக-சாஸ்திரத்துக்கு விருத்தி கிரந்தம்
இவர் குமாரர் ஞான வராகாச்சார்யர்- பதஞ்சலி நாத முனி யோக ஐக கண்ட்யம்-கிரந்தம் அருளி
அவர் குமாரர் குருகை காவல் அப்பன் -கங்கை கொண்ட சோழ புரம் -பெரிய கோயில்
கீழை அகத்து ஆழ்வார் -கிருஷ்ணமாச்சார்யர் -ஸ்ரீ தர யோக கல்ப தரு-கிரந்தம் அருளி

அதுக்கு மேலே குருகை காவல் அப்பன் உய்யக் கொண்டார் துடக்கமான ஆஸ்திகரைக் குறித்து
பிரபர்த்தி யாரத சஹிதமாக இத்தை பிரகாசிக்க
அவர்களும் அப்படியே அவர் திருப் பேரனார்க்கு மணக்கால் நம்பி முகேன் பிரசாதிப்பிக்க
பின்பு ஆளவந்தார் அவை வளர்த்தோன் -என்னும்படி அவரும் அத்தை வர்த்திப்பிக்க
அவர் கடாஷ லஷ்ய பூதராய்
மாறன் அடி பணிந்து உய்ந்த எம்பெருமானாரும் -வளர்த்த இதத்தாய் -என்னும்படி வர்த்திப்பித்து கொண்டு போன பின்பு
ராமானுஜ பதாம் போஜ சமாஸ்ரயண் சாலிகளான
கோவிந்த கூராதி பட்டார்யா நிகமாந்த முனி -நஞ்சீயர் நஞ்சீயர் -பர்யந்தமாய்
உபதேச பரம்பரையா சங்குசித வ்யாக்யானமாக நடந்து சென்ற இது
திருமால் சீர்க்கடலை உள் பொதிந்து
இன்பத் திரு வெள்ளம் மூழ்கின
நம் ஆழ்வார் -அங்கி யான திருமங்கை ஆழ்வார் -அவதாரமாய் நம்பிள்ளை என்று பேர் பெற்ற லோகாச்சார்யாராலே
லோகம் எங்கும் வெள்ளம் இடும்படி தீர்த்தங்கள் ஆயிரமான திருவாய்மொழி
விசத வியாக்யான ரூபமாக பிரவகிக்க அது-வள்ளல் வடக்குத் திரு வீதிப்பிள்ளை ஏடு படுத்த
ஆங்கு அவர் பால் -என்று துடங்கி மேலோர் அளவும் விஸ்த்ருதம் ஆயிற்று-

இப்படி தீர்க்க சரணாகதியான திருவாய்மொழி நாத யாமுன யதி வராதிகளால் வர்த்திப்பித்துக் கொண்டு போந்தமை பற்ற
திருவருள் மால் -என்றும்
நாதம் பங்கஜ நேத்ரம் -என்றும்
இத் தனியன்களாலே வந்த இந்த சம்ப்ரதாய க்ரமம் தேவாதிபரளவும் தர்சிக்கப் பட்டது
இப்படி பரம்பரையா நடந்து வந்த திருவாய்மொழியின் ஈட்டின் சம்ப்ரதாய க்ரமம் தான்
அதுக்கு தேசிகரான தேவப் பெருமாள் கைக் கொண்டு அருளும் திருமலை ஆழ்வார் அடியாக இ றே
காந்தோ பயந்த்ருயமிக கருணைக சிந்தோ -என்னும் படியான ஜீயர் இடத்திலே மணவாள மா முனியான வேரி தேங்கி -என்னும்படி தங்கிற்று
அத்தைப் பற்றி இ றே
ஆர்யா ஸ்ரீ சைல நாதா ததிக தசட சித் ஸூ கதி பாஷயோ மஹிம் நாயோ கீந்த்ரச் யாவதாரோ சயமிதிஹிகதித்த -என்றும்
திருவாய் மொழிப் பிள்ளை திருத் தாள் சேர்ந்து அங்கு உரை கொள் தமிழ் மறைக்கும்
மறை வெள்ளத்துக்கும் ஓடமாய் ஆரியர்கள் இட்ட நூலை யுள்ளு உணர்ந்து என்றும்
தமிழ் வேதமாகிய வோத வெள்ளம் கரைகண்ட கோயில் மணவாள மா முனி -என்றும் சொன்னார்கள் –
இப்படி முப்பத்தாறாயிரப் பெருக்கர் ஆகையாலே –மதிள் அரங்கர் வண் புகழ் மேல் ஆன்ற தமிழ் மறைகள் -என்னும்படி
தம் விஷயமான திருவாய்மொழியின் அர்த்தத்தை இவர் இடத்தில் கேட்க வேணும் என்று
பெருமாள் தாமும் திரு உள்ளமாய் -ஸ்ருத்வாகூடம் சடரி புதிராத்தத்வம் த்வதுக்தம் -என்னும்படி
ஆழம் கால் பட்டு கேட்டு அருளினார் இ றே-
பரிதாபி -ஆவணி தொடங்கி அடுத்த ஆனி மூலம் வரை ஈடு சாதித்தார் கோயில் மணவாள முனிகள்-
அதன் பின்பு ஸ்ரீ பட்ட நாத முனி வான மகாத்ரியோகி துடக்கமான ஆச்சார்யர்கள் ஆகிற கால்களாலே புறப்பட்டுக்
காடும் கரம்பும் எங்கும் ஏறி பாய்ந்து பலித்தது
இப்படி ஈச- ஈசேசிதவ்ய விபாகமற
ஸ்வ ஸூ கத்தியாலே வசீகரிக்க வல்ல வைபவமானது –
மணவாள மா முனி தோன்றிய பின் அல்லவோ தமிழ் வேதம் துலங்கியது -என்றும்
மணவாள மா முனி வந்திலனேல் ஆற்றில் கரைத்த புளி  அல்லவோ தமிழ் ஆரணமே –என்றும்
அந்வய வ்யதிரேகங்கள் இரண்டாலும் சொல்லப் பட்டது –
இவர் தாமும் –எந்தை திருவாய் மொழிப் பிள்ளை இன்னருளால் வந்த உபதேச மார்க்கம் -என்றும்
அத்தாலே மாறன் கலை உணவாகப் பெற்றோம் என்றும்
வகுள பூஷண வாக் அம்ருதாசனம் -என்றும்
தாமும் அருளிச் செய்தார் –

ஏவம் வித மாஹாத்ம்யம் இவர் தம்முடைய அனுபவத்துக்கு போக்கு வீடாகவும்
திருவாய்மொழி யினுடைய துர்க்ரஹமான அர்த்தங்களை எல்லாம் எல்லாரும் அறியும்படி
ஸூ கரஹமாகவும் ஸூ வ்யக்தமாகவும் –சொல்லும் பொருளும் தொகுத்து உரைத்தான் -என்னும்படி சங்கதியாக
இப்பிரபந்தத்திலே அருளிச் செய்கிறார்
ஈட்டில் சங்கதியேயாயிற்று இவர் தாம் இப்படி சங்க்ரஹித்து அருளிச் செய்கிறது
இப் பிரபந்தங்களுக்கு அநேக நிர்பந்தங்கள் உண்டாய் இ றே இருப்பது –ஐந்து நிர்பந்தங்கள்
அது எங்கனே என்னில் -1–வெண்பா -என்கிற சந்தஸ் -ஆகையும்
இப்படியான இப்பாட்டில்2— முற்பகுதியில் ஓரோர் திருவாய்மொழியின் தாத்பரியமும்-தத் சங்கதிகள் அடைகையும்
3-பாட்டுக்கள் தோறும் ஆழ்வார் திருநாமங்கள் வருகையும்
4-அதில் தாத்பர்யங்களை தத் பரியந்தமாக பேசுகையும்
5-ந்தாதியாய் நடக்குகையும் ஆகிற
இவ் வைந்து நிர்பந்தம் உண்டாய் இருக்குமாயிற்று-

இது தான் பாலோடு அமுதம் அன்ன ஆயிரமான திருவாய் மொழியின் சாரம் ஆகையாலே
திருவாய் மொழி நூற்றந்தாதி யாம் தேனை -என்னும்படி
சரசமான நிரூபகமாய்
ஆயிரத்தின் சங்க்ரஹம் ஆகையாலே ஓரோர் திருவாய் மொழியின் அர்த்தத்தை
ஓரோர் பாட்டாலே அருளிச் செய்கையாலே நூறு பாட்டாய்
அல்லும் பகலும் அனுபவிப்பார்க்கு நிரதிசய போக்யமாய்
அவ்வளவும் அன்றிக்கே
உடையவர் நூற்றந்தாதியோபாதி ஆழ்வார் நூற்றந்தாதியும் உத்தேச்யம் ஆகையாலே
ஆழ்வார் திருவடிகளிலே பிரேமம் யுடையார்க்கு அனவரத அனுசந்தேயமுமாய் இருப்பதும் ஆயிற்று –
இதில் சரம பர்வமான ஆழ்வார் திருவடிகளை இ றே பிராப்ய பிராபகங்களாக நிஷ்கரிஷிக்கிறது –
அது தான் பராங்குச பாத பக்தராய் –
சடகோபர் தே மலர் தாட்கேய்ந்து இனிய பாதுகமாம் எந்தை ராமானுசன் -ஆர்த்தி பிரபந்தம் -10-அளவும் வந்து இருக்கும் இ றே
ஆழ்வார் தாம்
திவ்ய மகிஷிகள் யுடையவும்–பின்னை கொல் –
திவ்ய ஸூரிகள் யுடையவும்
முக்தருடையவும்
முமுஷூக்கள் யுடையவும்
படிகளை யுடையவராய் இருக்கையாலே
உடையவரும் இவர் விஷயத்திலே யாயிற்று ஈடு பட்டு இருப்பது-

————————————————————————–

உயர்வே பரன்படியை உள்ளது எல்லாம் தான் கண்டு
உயர் வேத நேர் கொண்டு உரைத்து -மயர்வேதும்
வாராமல் மானிடரை வாழ்விக்கும் மாறன் சொல்
வேராகவே விளையும் வீடு—–1

————————————————————————–

அவதாரிகை –
இதில் சர்வ ஸ்மாத் பரன் திருவடிகளில் தொழுது எழப் பாராய் என்று பரத்வ பிரதிபாதகமாய் இருக்கிற
ஆழ்வார் திவ்ய ஸூக்தியான இத் திருவாய் மொழி அடியாகவே
சேதனர்க்கு மோஷ லாபம் என்னும் அர்த்தத்தை அனுவதித்து அருளிச் செய்கிறார் –
அது எங்கனே என்னில்
ஸ்வரூப ரூப குண விபூதிகளால் பரிபூர்ணனாய்
சர்வ ஸ்மாத் பரனாய்
ஸ்ரீ யபதியாய்
அபௌருஷேயமான ஸூ திருட பிரமாணமான ஸ்ருதிகளால் பிரதி பாதிக்கப் பட்டுள்ள
எம்பெருமானை
பாஹ்ய குத்ருஷ்டிகளால் அவிசால்யமாம்படி
அவன் பிரசாதத்தாலே
சாஷாத் கரித்து
அனுபவித்து
அனுபவித்த படியே ச விபூதிகனான எம்பெருமானைப் பேசி
ஏவம் விதனானவன் திருவடிகளிலே
குணைர் தாஸ்யம் உபாகத -என்னும்படி அடிமை செய்து உஜ்ஜீவி என்று
தம் திரு உள்ளத்தை அனுசாதித்து அருளிச் செய்த
முதல் திருவாய் மொழியின் அர்த்தத்தை அனுவதித்து
உயர்வே பரன்படியாலே -அருளிச் செய்கிறான் என்கை-

————————————————————————–

வியாக்யானம் –

உயர்வே பரன்படியை உள்ளது எல்லாம் தான் கண்டு –
பரத்வத்தில் பரத்வம் ஆயிற்று இத் திருவாய் மொழியில் பிரதி பாதிக்கப் படுகிறது
ஆமவை யாயவையாய் நின்றவர் -என்றும்
முழுதுண்ட பரபரன் -என்றும்-
அளி பொறை யாய் நின்ற பரனடி மேல்-என்றும்
பரத்வத்தை ஆயிற்று இதில் சொல்கிறது
உயர்வே பரன் படி ஆவது –
தமீஸ்வராணாம் பரமம் மகேஸ்வரம் -என்றும்
பர பராணாம் பரம -என்றும்
சொல்லுகிற சர்வ ஸ்மாத் பரத்வத்தையாயிற்று
உயர்வற உயர் நலம் -என்று அருளிச் செய்த அத்தை அடி ஒற்றி ஆயிற்று இவர் இப்படி அருளிச் செய்கிறது –
உயர்வே –என்கிற அவதாரணத்தாலே
அல்லாதார் உயர்திகளைபோலே தாழ்கை அன்றிக்கே
மேல் மேல் என என்றும் உயர்தியாய் இருக்கை-
நேதி நேதி -என்றும்
நோத்யமதோ அதி சேரதே -என்றும்
நலத்தாலும் உயர்ந்து உயர்ந்து அப்பாலன் -என்றும்
அயர்வறும் அமரர்கள் அதிபதி -என்றும்
தேவர்க்கும் தேவாவோ -என்றும் -சொல்லக் கடவது இ றே
அன்றிக்கே
உயர்வு -என்று உச்சாரமாய்
-என்று ஏய்கையாய் பொருந்துதலாய்
அது அல்லாருக்குப் போலே அநனுரூபமாய் இருக்கை அன்றிக்கே
ஏய்ப்பரன் என்று -அனுரூபமாய் பொருந்தி இருக்கிற பரன் என்றுமாம்
இப்படி உயர்தியாய் இருக்கிற பரன் படியாவது பரத்வைகாந்தமான ஸ்வ பாவம்
திவ்யம் ததாமி தே சஷூ பஸ்யமே யோகம் ஐஸ்வர்யம் -என்னும்படி
மயர்வற மதி நலம் அருளி
அவன் பிரசாதத்தாலே காட்டக் கண்டு
இப்படி அவன் காட்டினவைகள் எல்லா வற்றையும்-

உள்ளது எல்லாம் தான் கண்டு –பாட்டு தோறும் காட்டியவற்றை  தொகுத்து அருளி

உயர் வேத நேர் கொண்டு உரைத்து –
அபௌ ருஷேயமாய் -நித்தியமாய் -நிர்தோஷமாய்
பிரத்யஷாதி பிரமாணங்கள் போலே ஹேத்வந்தரன்களால் அழிக்க ஒண்ணாது ஆகையாலே
சர்வ பிரமாண உத்கர்ஷமான ஸ்ருதி சாயையாலே அருளிச் செய்தது –
அதாவது –
1–சோஸ்நுதே சர்வான் காமான் -என்று கல்யாண குண யோகத்தை நலமுடையவன் –என்றும்
2–தாது பிரசாதாம் மகிமானம் -என்கிற கிருபா வைபவத்தை -அருளினான் -என்றும்
3–தத் விஷ்ணோ பரமம் பதம் சதா பஸ்யந்தி ஸூ ர்யயா-என்கிற விக்ரஹ விபூதி யோகத்தை
அயர்வறும் அமரர்கள் அதிபதி அவனவன் துயர் அறு சுடரடி -என்றும்
4–சத்யம் ஞானம் அனந்தம் ப்ரஹ்மம்–ஆனந்தமய–ஆனந்தோ ப்ரஹ்ம
என்கிற திவ்ய ஆத்மா ஸ்வரூப வை லஷண்யத்தை-உணர் முழு நலம் -என்றும்
5–பாதோச்ய விசவா பூதானி த்ரிபாத ச்யாம் ருதந்தி -என்று உபய விபூதியும் சொல்லி
பதிம் விச்வச்ய -என்றும் சொன்ன அந்த உபய விபூதி நாதத்வத்தாலே
லீலா விபூதியும் அவனது என்னுமத்தை -இலனது -தொடங்கி தர்சிப்பித்தும்
6–சர்வம் கல்விதம் ப்ரஹ்ம–நேஹானா நாஸ்தி கிஞ்சன —ச ஆத்மா அங்கான் யன்யாதே வதானி -என்கிற
சர்வ பிரகாரத்வத்தையும் சர்வ அந்தர்யாமித்வேன சர்வ ஸ்மாத் யர்த்தத்தையும்–நாமவன் —அவரிவர் ––என்கிற பாட்டுக்களிலே பிரகாசிப்பித்தும்
7-தேன வினாத்ருணா க்ரமபி நசலதி – யயா ஈச்வரஸ் சர்வ பூதாநாம் க்ருத்யேசேர்ஜூன திஷ்டதி
பிராமபன் சர்வ பூதா நியந்த்ராரூடா நிமாயயா -என்கிற பிரவ்ருத்தி நிவ்ருத்திகள் தத் ஆதீனம் என்னுமத்தை நின்றனர் இருந்தனர் -என்றும்
8–யச்யாத்மா சரீரம் யஸ்ய பிருத்வி சரீரம் -என்கிற சர்வ சரீரத்வத்தையும்
9–அந்தர் பஹிஸ்ஸ தத் சர்வம் வ்யாப்ய நாராயணஸ் ஸ்தித -என்கிற சர்வ வ்யாப்தியையும்
10–ஹ்ரீச்சதே லஷ்மீஸ் ச பத்ன்யௌ-என்கிற ஸ்ரீ யபதித்வத்தையும்–திட விசும்பு –என்ற பாட்டாலே மூன்றையும் காட்டியும்
11–தமீஸ்வராணாம் பரமம் மகேஸ்வரம் தன தேவதானாம் பரமஞ்ச தைவதம் – நாராயணம் பரம் ப்ரஹ்ம தத்தவன் நாராயண பர
என்ற சர்வ ஸ்மாத் பரத்வத்தை சாதித்து திரி  மூர்த்தி சாம்யத்தையும் நிவர்த்தித்த படியை -சுரர் அறி வரு -நிலையாலே ஸூ வ்யக்தமாயும்
12-வேத பாஹ்யனான சூன்யவாதியை -உளன் எனில் -இத்யாதிகளால் நிரசித்தும்
13—அணோர் அணியாந-என்கிற வ்யாப்தி சௌகர்யத்தை பரந்த தண் பரவையிலே பேசியும்
இப்படி வேத மார்க்க அனுசாரியாய் ஆயிற்று முதல் பாட்டு துடங்கி அருளிச் செய்தது
அத்தை பற்றி இ றே உயர் வேத நெறி கொண்டு உரைத்து -என்று இவர் அருளிச் செய்தது –
சுடர்மிகு ஸ்ருதி என்று இ றே ஸ்ருதி பிரமாணத்தை அங்கீ கரித்து அருளிற்று
அஹந்தா ப்ரஹ்ணச் தஸ்ய -என்று ஸ்வரூப அந்தர்பாவம் உண்டாகையாலே
ஸ்வரூபம் புக்க இடத்தே
ஸ்வரூப நிரூபக பூதையான பிராட்டியும் உண்டாக குறை இல்லை –

மயர்வேதும் -ஞான அனுதயம் அந்யதா ஞானம் விபரீத ஞானம் ஒன்றுமே இல்லாமல்

மானிடரை வாழ்விக்கும் மாறன் சொல் –
பரோபதேச கர்ப்ப ஸ்வ அனுபவ பிரகாசகமான ஸ்ரீ ஸூ க்தியாலே
மனுஷ்ய ஜன்மாக்களாய் உள்ளவர்களை வாழ்விக்கும் —
வாழ்விக்கை யாவது –
பகவத் அனுபவ ஏக பரராககி-சந்த மேநம் -என்னும் படி பண்ணுகை
தம்மைத் தொழுது எழப் பண்ணினாப் போலே –

மாறன் சொல் -வேராகவே விளையும் வீடு–
அதாவது
1–இப்படி சகல ஜீவ உஜ்ஜீவன தத் பரரான வாழ்வார் திவ்ய ஸூக்தியடியாக பகவத் ஜ்ஞானம் யுண்டாய் -அது அடியாக மோஷ லாபம் என்றபடி
–ஸூக்தி மூலமாக இ றே முக்தி பலிக்கும் இ றே
பரன் அடி மேல் குருகூர் சடகோபன் சொல் நிரல் நிறை ஆயிரத்து இவை பத்தும் வீடே என்றத்தை கடாஷித்து அருளிச் செய்த படி
அன்றிக்கே
2–ஆழ்வார் திரு நாமம் அடியாகவே -மாறன் சொல்-மோஷம் சித்திக்கும் என்கிறார் ஆகவுமாம்
தத் உக்தியாலே யாதல்
தத் விஷயமான உக்தியாலே ஆதல் -ஆகலாம் இ றே –
தென் குருகூர் நம்பிக்கு அன்பனாய் மதுரகவி சொன்ன சொல் நம்புவார் பதி வைகுந்தம் காண்மினே -என்னக் கடவது இ றே –

————————————————————————–

ஸ்ரீ கோயில்  கந்தாடை அப்பன் திருவடிகளே சரணம் .
ஸ்ரீ உ. வே.வேளுக்குடி சுவாமிகள் திருவடிகளே சரணம் .
ஸ்ரீ பிள்ளை லோகம் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ வாதிகேசரி அழகிய மணவாள ஜீயர் திருவடிகளே சரணம் –
ஸ்ரீ அழகிய மணவாளப் பெருமாள் நாயனார் திருவடிகளே சரணம் –
ஸ்ரீ பெரிய வாச்சான் பிள்ளை திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ நம் பிள்ளை திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ நஞ்சீயர் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ திருக் குருகைப் பிரான் பிள்ளான் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ மதுரகவி ஆழ்வார் திருவடிகளே சரணம் –
ஸ்ரீ பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம்-

பகவத் விஷயம் காலஷேபம் -31– திருவாய்மொழி – -1-1-5 . . . 1-1-8–ஸ்ரீ உ. வே. வேளுக்குடி ஸ்வாமிகள்-

April 28, 2016

அவதாரிகை –

ஸ்வரூபம் அவன் அதீநம் ஆனவோபாதி –ஸ்திதியும் அவன் அதீனை என்கிறார் –
ஒருவன் ஒரு கிருஹத்துக்கு கடவனாய் இருக்கும்
ஒருவன் ஒரு க்ராமத்துக்குக் கடவனாய் இருக்கும்
ஒருவன் ஒரு ஜன பதத்துக்குக் கடவனாய் இருக்கும்
ஒருவன் த்ரை லோக்யத்துக்கு கடவனாய் இருக்கும்
ஒருவன் சதுர்தச புவனத்துக்கும் கடவனாய் இருக்கும்
ஆக -சதுர தச புவனத்துக்கு கடவன் ஆனவனோடு -ஒரு கிருஹத்துக்கு கடவன் ஆனவனோடு வாசியற
அவர்கள் ரஷகர் ஆகிறதும் இவை ரஷ்யமாய் உபகாரம் கொண்டது ஆகிறதும் -சர்வேஸ்வரன் அந்தராத்மாவாய் நின்று நடத்துகையாலே –
அவன் இப்படி நடத்திக் கொண்டு போராத வன்று இவர்கள் ரஷகர் ஆகமாட்டார்கள் என்கிறார்
ந சம்பதாம் சமாஹாரே விபதாம் விநிவர்த்தனே சமர்த்தோ த்ருச்யதே கச்சித் தம் விநா புருஷோத்தமம்
நஹி பாலன சாமர்த்தியம் ருதே சர்வேச்வரம் ஹரிம் -தைத்ரிய நாராயண வல்லி-
எல்லா நன்மைகளையும் பண்ணித் தர வல்லனாய் -விரோதிகளையும் போக்க வல்லவன் ஆனவனை ஒழிய
வேறு ஒருவர் பக்கலிலே இந்த ரஷகத்வம் கிடவாது –

அவரவர் -அவருக்கும் அவருக்கும் வாசி இல்லையே சர்வேஸ்வர சர்வேஸ்வரனைப் பார்த்தால்
சமுத்ரத்துக்கு உள்ளே மலை கூழாங்கல் உள்ளது போலே –
விஷ்வக் சேனர் -பிரம்பே செய்யும் கார்யம் அன்றோ -பக்தனுக்கு தானே நேராக வந்து ஆற்றாமை தீர்த்து அருளுவான்
வேண்டிய சம்பத்துக்களை கொடுக்கவும் ஆபத்துக்களை நிரசிக்கவும் வேறு ஒருவனை -புருஷோத்தமனை தவிர -இல்லையே –
பாலான சாமர்த்தியம் -ஹரி இடம் ஒருவன் இடம் தானே உள்ளது -காக்கும் இயல்பினான் கண்ணபிரான் –

யத் வேதா தௌ-ஸ்வர ப்ரோக்தோ வேதாந்தே ஸ ப்ரதிஷ்டித –செப்பிலே கிடந்த ஆபரணத்தை வாங்கிப் பூண்டு
பின்னையும் அவ் வாபரணத்தை வாங்கி செப்புக்குள்ளே இட்டு வைக்குமா போலே
ஆத்யந்த பீஜமாய் இருப்பது யாதொன்று -தஸ்ய பிரகிருதி லீ நஸய -அது தன்னுடைய பிரக்ருதியிலே லீனமாய் இருக்கிறதாகிறது-அகாரம்
அது ரஷகனைக் காட்டுவது ஓன்று இ றே–அவ ரஷணே -தாது
ய பரச்ச மகேஸ்வர-அதுக்கு வாச்யதயா பரனாய் இருக்கிறான் யாவன் ஒருவன் அவன் சர்வேஸ்வரன் என்றது இ றே

அவரவர் தமதமது அறிவறி வகைவகை
அவரவர் இறையவர் எனவடி யடைவார்கள்
அவரவர் இறையவர் குறைவிலர் இறையவர்
அவரவர் விதி வழி யடைய நின்றனரே –1-1-5-

வையதிகரண்யத்தால் -ஏக அதிகரண த்தால்
பலம் சாதகம் ருசி குணம் அதிகாரி பேதங்கள் பலவகை –
வீப்சை -பலவற்றை குறிக்க –

அவரவர் தமதமது அறிவறி வகைவகை -ருசிக்கும் அறிவுக்கும் ஏற்றவாறு
அவரவர் இறையவர் எனவடி யடைவார்கள் -பலம் தரும் சேஷியாக நம்பி
அவரவர் இறையவர்-அந்த தேவதைகள் -பலம் கொடுக்க குறைவிலர் -கொண்டி மாட்டுக்கு தடி கட்டி விடுவாரைப் போலே –
இறையவர் –சர்வேஸ்வர சர்வேஸ்வரனாய் இருக்கும் -எல்லாப் பொருள்களிலும் தங்கி நிற்பவர் -அடைய நிற்கிறார்
அவரவர் விதி வழி யடைய நின்றனரே-விதித்த மார்க்கத்தில் பலம் பெற அந்தர்யாமியாக நின்று அருளி –
நின்றனர் -ஆஸ்ரயித்தவர்களுக்கும் ஆஸ்ரயப் பட்டவர்களுக்கும் அந்தர்யாமியாக நின்று என்றுமாம் –
மஹதி அநுபூதி -படிக்கட்டுகள் -கொஞ்சம் கொஞ்சமாக நம்பிக்கை கொடுத்து –நாட்டினான் தெய்வம் எங்கும் –
முறை செய்து காப்பாற்றும் மன்னவன் -இறை என்னப் படுவான் -காத்தல் தொழிலை திருமாலுக்கே உரிமை செய்து-

அவரவர் –
தம்ம்முடைய அநாதரமும்-அவர்களுடைய வைவித்யமும் தோற்றுகிறது-
தமதமது –
குண பேதத்தால் வந்த பல பதத்தைச் சொல்லுகிறது
அறிவறி –
அதுக்கடியான ஞான பதத்தைச் சொல்லுகிறது
வகைவகை –
மார்க்க பேதங்களாலே –
தமதமது –அறிவறி –வகைவகை –
சேதன பேதத்தோபாதியும் போருமாயிற்று ருசி பேதங்களும்
தம்தாமுடைய குண அனுகுனமாகப் புறம்பே ஆஸ்ரயிப்பாரும்-ஆஸ்ரயணீயருமாய் இருப்பாருமாய் இருக்கும் இ றே-
ரஜோ குண பிரசுரராய் இருப்பாரும் –தமோ குண பிரசுரராய் இருப்பாரும் -மிஸ்ர சத்வம் -அளாவனான சத்வத்தை உடையாருமாய் இருப்பாரும் இ றே இருப்பது –
அப்படியே குண அனுகுணமாகப் பிறந்த ஜ்ஞானமும் –

அளாவனான சத்வத்தை -மிஸ்ர தத்வம்
பல பேதம் -அதுக்கு அடியான -ருசி பேதம் -சாதன பேதம் -குண பேதம்

இப்படி அறிந்த அறிந்த வகைகளாலே -அப்போதைக்கு அப்போதைக்கு அறிந்த அறிந்த வகைகள் –
அவரவர் இறையவர் என
அவ்வவர் ஆஸ்ரயணீயர் என்று
வடி யடைவார்கள்
அவ்வவ தேவதைகள் தான் துராராத தேவதைகளாய் -பிரஜையை அறுத்துத் தா -ஆட்டை அறுத்துத் தா -என்னா நிற்கச் செய்தேயும் –
ஆஸ்ரயணம் ஆவது –அவற்றின் காலிலே குனியுமதுக்கு அவ்வருகு இல்லை என்று இருக்கிறார் இவர் –ஸ்வ கோஷ்டீபிரசித்தியாலே
பரம வைதிக பிரபன்ன ஜன கோஷ்டி அன்றோ -ஓர் அஞ்சலி சாத்யவஸ்துவோடே இ றே தமக்கு வாசனை –
அஞ்சலி பரமா முத்ரா ஷிப்ரம் தேவ பிரசாதிநீ க்ருதா பரா தஸ்ய ஹி தே நாந்யத் பச்யாம் யஹம் ஷமம் அந்தரேணாஞ்சலிம்
பத்த்வா லஷ்மணஸ்ய பிரசாத நாத் -ஸ்ரீ பரத்வாஜ சம்ஹிதை –
இளைய பெருமாளுடைய ஜ்யா கோஷத்தைக் -நாண் ஒலி -கேட்டு மகாராஜர் கழுத்திலே மாலையை அறுத்துப் போகட்டு காபேயமாக சில
வ்யாபாரங்களைப் பண்ணி அருகே நின்ற திருவடியைப் பார்த்து -இவ்வளவில் நமக்குச் செய்ய வடுப்பது என் என்ன
அபராத காலத்திலேயே அனுதாபம் பிறந்து மீண்டோமாய் எளியன சில செய்கிறோம் அல்லோம்
தீரக் கழிய அபராதம் பண்ணின பின்பு இனி ஓர் அஞ்சலி நேராமல் போகாது -என்றான் இ றே
இப்படி குணாதிகனாய்-பிராப்தனாய் -இருக்கிறவன் உடன் உண்டான வாசனையாலே -அடியடைவர்கள் -என்கிறார் –
மா மலர் நீர் சுடர் தூபம் கொண்டு தொழுது எழுதும் -9-3-9-என்னுமிது மிகையாய் இ றே-இவர் பற்றின விஷயம் இருப்பது –

அவரவர் இறையவர் குறைவிலர்
ஆஸ்ரயிக்கிறவர்கள் உடைய இறையவர் -என்னுதல் –
அவ்வவ ஆஸ்ரயணீயர் ஆனவர்கள் என்னுதல் –
அவர்களுக்கு ஆஸ்ரயணீ யாரானவர்கள் அவர்களுக்கு பல பிரதான சக்தராகைக்கு குறை உடையர் அல்லர் –
அதுக்கடி என் என்னில்
இறையவர்-
பொதுவிலே — இறையவர் –இறையவர்- -என்கிறார்
அவர்களோடு -அவர்கள் ஆஸ்ரயிக்கிற தேவதைகளோடு -தம்மோடு -ஆழ்வார் -வாசியற -எல்லார்க்கும் ஒக்க இறையவர் ஆகையாலே
-பதிம் விச்வச்ய -என்கிறபடியே -எல்லார்க்கும் ஒக்க ஸ்வாமி யானவர் –
அவரவர் விதி வழி யடைய நின்றனரே –
அவ்வவ ஆஸ்ரயணீயர் தந்தாமுடைய ஆகமாதிகளிலே விதித்து வைத்த பிரகாரங்களிலே அடையும்படியாக நம் இறையவர் அந்தராத்மாவாக நின்றார்
அன்றிக்கே
சர்வேஸ்வரன் காம நாதிகாரத்தில்–ஸ்ரீ கீதை 7 அதிகாரம்- அருளிச் செய்தபடியே -அவர்கள் அடையும்படியாக -என்னுதல் –

காமத்தால் இழுக்கப் பட்ட ஞானம் -சரீரமாக பல தேவதைகள் -அவர்கள் மேல் உறுதியான நம்பிக்கை நான் தான் பண்ணிக் கொடுக்கிறேன் என்கிறான்
திரிபுரா தேவியார் ராமானுஜர் காட்டிய –ஐதிகம் -உய்ய ஒரே வழி உடையவர் திருவடி

சர்வேஸ்வரன் இரா மடம் ஊட்டுவாரைப் போலே முகம் தோற்றாதே அந்தராத்மாவாய் நின்று நடத்துகையாலே
அவர்களும் ஆஸ்ரயித்தார்களாய்-இவர்களும் பல பிரதான சக்தர் ஆகிறார்கள் இத்தனை –
அவனை ஒழிந்த அன்று இவர்கள் ஆஸ்ரயிக்கவும் மாட்டார்கள் -அவர்கள் பல பிரதானம் பண்ணவும் மாட்டார்கள் -என்கிறார்
ஐயன் பாழியில் ஆனை போருக்கு உரித்ததாம் அன்று ஆயிற்று -அவ்வோ தேவதா மாத்ரங்களுக்கு பல பிரதான சக்தி உள்ளது –
சாஸ்தா ஸ்தானம் ஐயனார் கோயிலில் உள்ள யானை போலே –

————————————————————————–

அவதாரிகை –

லீலா விபூதியினுடைய ஸ்திதியும் பகவத் சங்கல்ப அதீனம் என்கிறார் கீழ் –
அதினுடைய பிரவ்ருத்தியும் நிவ்ருத்தியும் பகவத் சங்கல்ப அதீனம் என்கிறார் இதில்

ஆகிருதி வாசக சப்தம் வ்யக்தியிலே பர்யவசித்து நிற்குமா போலே ப்ரவ்ருத்தி நிவ்ருத்திகளுக்கு வாசகமான சப்தமும்
அபர்யவசா நவ்ருத்த்யா -அவன் அளவிலே சென்று அல்லது நில்லாது –

நின்றனர் இருந்தனர் கிடந்தனர் திரிந்தனர்
நின்றிலர் இருந்திலர் கிடந்திலர் திரிந்திலர்
என்றும் ஓர் இயல்வினர் என நிலனைவரியவர்
என்றும் ஓர் இயல்வொடு நின்ற எம் திடரே –1-1-6-

திடரே -திட பிரமாணத்தால் பிரதிபாதிக்கப் படும் -அவனே
பிரவ்ருத்தி நிவ்ருத்தி -இங்கே முன்பே ஸ்வரூபம் ஸ்திதி சொல்லி அருளினாரே
தர்மி யாகக் கொண்டே சாமா நாதி கரண்யம் -நின்றால் தர்மம் சொல்ல முடியாதே –
பிரவ்ருத்தி நிவ்ருத்திக்கு ஆஸ்ரயமான பதார்த்தங்கள் -சொல்லுக்கு பிரவ்ருத்தி நிவ்ருத்தி -தாத்பர்யம் -நிற்றல் –
ஒரு ஸ்வ பாவத்தை உடையவர் என நினைவு அரியவர் –
நிற்றல் இருத்தல் கிடத்தல் திரிதல் -ஒரே சேதனர்க்கு -இவ்வளவும் உண்டே -அவர்களும் பலர் -சாமானாதி கரண்யம் –
இருந்தாலும்
என்றும் ஓர் இயல்வினர் என நிலனைவரியவர் என்றும் ஒரு ஓர் இயல்வொடு நின்ற எம் திடரே -இதுவே அவர் இயல்பு
லோகம் மாறுதலே நித்யம் சொல்வது போலே –எம் திடர் -நமக்காக -திருட பிரமாண சித்தன் —

நின்றனர் இருந்தனர் கிடந்தனர் திரிந்தனர் -நின்றிலர் இருந்திலர் கிடந்திலர் திரிந்திலர்
அருணயா பிங்காஷ்யா ஸோமம் க்ரீணாதி -என்கிற இடத்தில் -சிறந்த நிறம் உள்ளதும் பொன் நிறம் போன்ற நிறம் உள்ள கண்கள் கொண்டதும்
ஆகிய பசுவைக் கொடுத்து ஸோமம் என்ற கொடியை வாங்குவான் -என்றது போலே
குண விசிஷ்ட வஸ்து தோற்றா நிற்கச் செய்தேயும்
ஆருண்யாம்சத்திலே தாத்பர்யம் ஆகிறாப் போலே -பிரவ்ருத்தி நிவ்ருத்திகளுக்கு ஆஸ்ரயமான வஸ்துக்களின் உடைய ஸ்வரூபமும்
அவன் அதீனம் என்று
முன்னே சொல்லுகையாலே பிரவ்ருத்தி நிவ்ருத்தி யம்சத்திலே நோக்கு என்று சொல்வாரும் உண்டு —
அப்போது சாமா நாதி கரண்யம் சித்தியாது –எம் திடர் என்ற பதத்துடன் சாமா நாதி கரண்யம் பொருந்தாது -என்றபடி –
ஆக -பிரவ்ருத்தி நிவ்ருத்திகளுக்கு தாத்பர்யத்தால் வாசகமான இச் சப்தம் -அவற்றுக்கு ஆஸ்ரயமான சேதனனைக் காட்டி
அவன் தனக்கு ஈஸ்வரனை ஒழிய -ப்ருதக் ஸ்திதி யாதல் -உபலம்பமாதல் -இல்லாமையாலே அவனளவும் காட்டுகிறது
பிரவ்ருத்தி அவன் அதீனை யாகிறது வேணுமாகில் -நிவ்ருத்திக்கு அவன் வேணுமோ -என்று எம்பாரைக் கேட்க
ஸ்வர்க்கத்தின் நின்றும் விழுகிற த்ரிசங்குவை சக்திமான் நிற்கச் சொல்ல நிற்க வேண்டிற்று கண்டாயே —
அப்படியே நிவ்ருத்திக்கு அவன் வேணும் காண்-என்று அருளிச் செய்தார்

ஆக்ருத்ய அதிகரணம் -கௌரச்வ-மனுஷ்ய -பசு குதிரை மனிதன் -பிரகார -ஆகிருதி-ஜாதி -அபர்யவசான வ்ருத்தி -அளவுபட்டு நில்லாமல்
பிண்டச்ய சேதனச்யாபி சரீரம் வரைக்கும் பர்யவசிக்கும் -பரமாத்மா பிரகாரத்வாபி -மேலே போகாதே -பொருளைக் கூறி முடிக்கும்
சர்வேஷா சப்த –பரமார்த்தா ஏவ வாசய -தத் த்வம் அஸி போலே
பிரவ்ருத்தி நிவ்ருத்தி வாசகமான சப்தங்களும் -அபர்யவசான வ்ருத்தியால் -அவன் அளவு சென்று அல்லாது நிற்காது –
நேராக நிற்றல் இத்யாதி சொன்னால் திடரே -உடன் சாமா நாதி கரண்யத்தில் சேராதே –
அருணயா பிங்காஷ்யா ஸோமம் க்ரீணாதி-சிறந்த நிறம் உள்ளதும் பொன் நிறம் போன்ற நிறம் உள்ள கண்கள் கொண்டதும் ஆகிய
பசுவைக் கொடுத்து ஸோமம் என்ற கொடியை வாங்குவான் சிகப்பு தாத்பர்யம் -அருணாதிகரணம் -தாத்பர்யம் சிகப்பு இங்கே –

என்றும் ஓர் இயல்வினர் என நிலனைவரியவர்
இப்படி அநேக பிரகாரராய் இருக்கையாலே -காலதத்வம் உள்ளதனையும் ஆராயா நின்றாலும் இன்னபடிப்பட்ட
ஸ்வ பாவத்தை உடையவர் என்று நினைக்கவும் கூட அரியவர் –

என்றும் ஓர் இயல்வொடு நின்ற –
வ்ருஷல விவாஹ மந்த்ரம் போலே ஓர் இயல்வொடு நின்றவராவது என் என்னில் ஸ்வ பாவத்தை உடையவர் என்று நினைக்க
அரிதான நிலை என்றும் ஒருபடிப்பட்டு இருக்கும் -என்கை-பொய்யே சொன்னது இல்லை -இந்த ஒரு பொய்யைத் தவிர போலே –

எம் திடரே –
அபௌருஷேயமான வேத பிரதிபாத்யன் ஆகையாலே வந்த தார்ட்யத்தைச் சொல்லுகிறது -இப்படி ஸூத்ருட பிரமாண
சித்தரான நிலை தம்முடைய லாபமாகத் தோற்றுகையாலே-எம் திடர் -என்கிறார் –

————————————————————————–

அவதாரிகை

கீழே -4/6-சாமா நாதி கரண்யம் சொன்ன இது பாவி பிரதி சந்தான நியாயத்தாலே யாய் –அத்தாலே பலித்த சம்பந்தம் சரீராத்ம பாவம் என்கிறார் ஆதல்
அன்றிக்கே
கீழே சாமா நாதி கரண்யத்தாலும்-வையதி கரண்யத்தாலும் சொன்னார் –அப்படி சொன்ன ஐக்யத்துக்கு நிபந்தனம் சரீராத்மா பாவம் என்கிறார் ஆதல்

அபேத சுருதி -சாமா நாதி கரண்யம் -தத் த்வம் அஸி -சர்வம் கல்விதம் ப்ரஹ்ம –நாம் -நின்றவர் –ஆமவையாய் நின்ற அவரே
பேத சுருதி -வையதி கரண்யம் -போக்தா போக்யம் ப்ரேரிதா–ஷரம் அஷரம் -நித்யோ நித்யானம் -பதிம் விச்வச்ய –நினைவரியன் -வேறே வேறே
கடக சுருதி -சரீர ஆத்மா பாவம் என்பதால் ஓன்று –பேத ஏவச -ஆறு வார்த்தைகளில் ஓன்று -தத்வங்கள் மூன்று தான் –
ஒன்றே என்னில் ஒன்றேயாம் -பல வென்று உரைக்கில் பலவேயாம் –
அத்யாகாரம் -சொல்லைத் தவிர்த்து அப்படி –சாமா நாதி கரண்யத்தால் சொன்ன ஐக்யத்துக்கும்-வையதி கரண்யத்தால் சொன்ன பேதத்துக்கும் நிபந்தனம் சரீராத்மா பாவம்
ஆதௌ பேத சுருதினாம் -நடதூர் அம்மாள் -தத்வ சாரம் -இந்த கருத்தையே அருளிச் செய்கிறார் -லஷ்மணாசார்யார் இளையாழ்வார் -என்கிறார்

அநேன ஜீவே நாத்ம நா நு பிரவேச்ய நாம ரூபே வ்யாகரவாணி -சாந்தோக்யம் -என்கிறபடியே
த்ரிவ்ருத்க்ருதமான அசித்திலே ஜீவத்வாரா அநு பிரவேசித்து வஸ்துத்வ நாம பாக்த்வங்கள் உண்டாம்படி
பண்ணி இவை-தான் -என்னலாம் படி இருந்தால் -ம்ருதாத்மகோ கட -என்னும்படி இருக்கை யன்றிக்கே
அந்தப் பிரவிஷ்டஸ் சாஸ்தா ஜனா நாம் சர்வாத்மா நாம் -என்கிறபடி-சர்வேஷாமாத்மாவாய் -இவற்றை நியமிக்கும் இடத்தில்
இந்த சரீரத்துக்கு இந்த ஆத்மா தாரகனாய் நியாமகனாய் சேஷியாய் இருக்கிறாப் போலே
யஸ்யாத்மா சரீரம் யஸ்ய பிருத்வி சரீரம் என்கிறபடியே –
தான் இரண்டுக்கும் தாரகனாய் -நியாமகனாய் -சேஷியாய் -நின்று நடத்திக் கொண்டு போரும் என்று கீழ்ச் சொன்ன
சாமா நாதி கரண்யத்துக்கு நிபந்தனம் சரீராத்மா பாவம் என்கிறார் –

பஹூச்யாம் -பலவாக ஆகப் போகிறேன் வ்யஷ்டி சிருஷ்டி சங்கல்ப்பம் -அத்வாரகம் -ப்ரஹ்மமே மாறி -சமஷ்டி சிருஷ்டி -பிரஜாயேய-ஒரு சிறு பகுதி பிரகிருதி -இத்யாதி
ஹந்த –அநேன ஜீவேன -ஆத்மாநா -அனுப்ரவேச்ய -நாம ரூப -வியாகரவாணி –
கரணே த்ரிருதீயா கத்தியால் திருத்தி –ஜீவனால் புகுகிறேன் -ஜீவன் கருவி இல்லை -ஜீவனை சரீரமாக கொண்டு நான் புகுகிறேன் கர்த்தரு த்ரிருதீயா -ஸ்ருஷ்டிக்கும் பொழுதே அந்தர்யாமி -தனியாக ஸ்திதி இல்லையே -கத்தியால் நிறுத்தினேன் கரணே மூன்றாம் வேற்றுமை -ஜீவனால் புகுகிறேன் -அசேதனத்துக்குள் -கருவி ஜீவன் இல்லை -கரணே  த்ருதியா இல்லை -ஜீவனை சத்வாராகக்  கொண்டு நான் புகுகிறேன் -சத்வாரக அனு பிரவேசம் -என்றவாறு –
புகுவதும் சத்வாரகம் -அத்வாரகம் இரண்டு வகை –
மகான் -அஹங்காரம் -நேரே புகுகிறார் -மற்றவற்றுள் ஜீவனே -ஜீவனை சரீரமாகக் கொண்டு புகுகிறேன் -என்றவாறு
24 தத்வங்கள் -பஞ்சீ கரணம் -செய்து – -தேஜோபன்னங்கள் -தேஜஸ் அப்பு பிரத்வி -த்ரிவிக்ரணம் –
அண்டகடாகம் இமையோர் வாழ் தனி முட்டை –மகிமையில் நின்று ஸ்ருஷ்டிகிறார் –
சத்வாரக -இங்கும் ப்ரஹ்மமே மாறி -பிரமனை இடையில் கொண்டு சிருஷ்டி -வியஷ்டி சிருஷ்டி -அந்தராத்மதயா நின்று சக்தி கொடுக்க வேண்டுமே –

வ்ருஷத்தில் தேவதத்தன் நின்றான் என்றால் அங்கே சரீராத்மா பாவம் இல்லை-விட்டு பிரிக்க முடியும் இங்கு –
ஜாதி குணங்கள் வ்யக்தியிலே கிடந்தது என்றால் அங்கு சரீராத்மா பாவம் இல்லை-
விசிஷ்டத்திலே இறே சரீராத்மா பாவம் கொள்ளலாவது
1-அப்ருதக் சித்த விசேஷணமாகவும் –2-தாரகமாயும் -3–நியந்தாவாயும் –4-சேஷியாகவும் இருந்தால் தான் சரீராத்மா பாவம் வரும் என்றவாறு –

திட விசும்பு எரி வளி நீர் நிலம் இவை மிசை
படர் பொருள் முழுவதும் யாயவை யவை தொறும்
உடன் மிசை யுயிர் எனக் கரந்து எங்கும் பரந்துளன்
சுடர்மிகு சுருதியுள் இவை யுண்ட சுரனே –1-1-7-

வேதாந்தம் பிரமாணம் -சரீராத்மா பாவத்தால் சாம நாதி கரண்யத்தில் கீழே அருளிச் செய்தார் என்கிறது
சுரனே -தேவ சப்தம் -அலகிலா விளையாட்டுடையவன் -சிருஷ்டி -வியாப்தி -எல்லாம் சொல்லி அருளுகிறார் இதில் –
சொத்து -தாசன் -வெவ்வேற நிலை -புரிந்து அடிமை செய்வது –
சுரன் -அவன் வியாபகன் -வியாப்யம் நாம் –வியாப்தி -நிறைவு -பிரகாரம் -கரந்து-எங்கும் –
ஆத்மா கரந்து பரந்து உள்ளதா -சரீரத்துக்குள் -எங்கும் -ப்ரஹ்மத்துக்கு திருஷ்டாந்தம் சொல்ல முடியாதே –
கரத்தல் மட்டுக்கும் -எங்கும் அவனுக்கு ப்ராதேசம் ஆத்மாவுக்கு என்றவாறு
விலக்ஷணாதி அதிகரணம்
திட –முதலில் உண்டாகி இறுதியில் லயிப்பதால் –பிருத்வி இறுதியில் உண்டாகி முதலில் லயிக்கும் –
முழுவதுமாய் -இவற்றுக்கு உபாதானமாக ஆகி -என்றவாறு –எது எதுவாக மாறுதல் அடைகிறதோ அது அதுக்கு உபாதானம் -மண் -குடம் -பொன் சங்கிலி போலே
ப்ரஹ்மம் -விபு -ஸ்வரூபத்தால் வியாபிப்பார்
-ஆத்மா சூஷ்மம் -தர்மபூத ஞானமே புத்தி வியாபிக்கும் –ஸ்வ பாவத்தால் ஆத்மா வியாபிக்கும் -ப்ரஹ்மம் ஸ்வரூப வியாப்தி -எங்கும் பரந்து -ஆத்மா ஸ்வ பாவத்தால் தன் சரீரம் முழுவதும் வியாபித்து -இரண்டு வாசி உண்டே -அவன் விபு ஆத்மா அனு என்பதால் –
ஸூதகா பிரமாணம் -சுடர் -வேறு ஒன்றை எதிர்பார்க்காது
ஸ்ருதியின் ஆழ்ந்த கருத்து -இது என்றவாறு –
உண்ட -தன்னுள்ளே விழுங்கிய -ஜல பிரளயம் -நைமித்திக பிரளயம் –இரண்டாவது -பிராக்ருத பிரளயம் -சராசரா க்ராஹநாத்-அத்தா -அனைத்தையும் –
மிருத்யு யஸ்ய உபசேஷணம்—ஊறுகாய்-ஆகாசம் -மமகாரம் -அஹங்காரம் -தமஸ் -பர தேவே ஏகி பவதி –

திட விசும்பு -எரி வளி நீர் நிலம் —
1-இது எல்லாவற்றிலும் ஏறி-த்ருடமான எரி-த்ருடமான காற்று -என்று கிடக்கிறதாகவுமாம்
அன்றிகே
2-ஆத்மந ஆகாசஸ் சம்பூத -என்று சொல்லுகிறபடியே அல்லாத பூதங்களுக்கு முன்பே உண்டாய் அவை அழிந்தாலும்
சில நாள் நிற்கக் கடவதாகையாலே த்ருடமான விசும்பு என்னவுமாம் –
அன்றிக்கே
3-சத்வார்யேவ பூதானி -என்கிறவனை- சாருவாதகன்-நிராகரிக்கிறார் -நான்கு தத்வம் -அருக வாதம் ஆகவு மாம்
ஆக பூத பஞ்சகங்களையும் சொல்லுகிறது
லோகாயுதன் சாருவாகன் -நான்கு என்பான் -கூட்டரவில் பிறக்கும் சைதன்யம் நசித்தால் மோஷமாம்

இவை மிசை படர் பொருள் முழுவதும் யாய் –
இவற்றை அடியாகக் கொண்டு மேல் விஸ்த்ருதமாகா நின்றுள்ள பதார்த்தங்கள் எல்லாவற்றையும் உண்டாக்கி
ஆய -என்றது -ஆக்கி என்றபடி –
ஆய -என்பான் என் என்னில் பஹூச்யாம் என்கிற தன் விகாசமே யாகையாலே வைதிக நிர்த்தேசம் -இருக்கிறபடி –

யவை யவை தொறும்
அவ்வவோ பதார்த்தங்கள் தொறும்–அவற்றிலே வியாபிக்கும் இடத்தில் -பல தூணுக்காக ஒரு உத்தரம் கிடந்தாப் போலே அன்றிக்கே -ஜாதி வ்யக்தி தொறும்
பரி சமாப்ய வர்த்திக்குமா போலே எல்லாவற்றிலும் தனித்தனியாக குறைவற வியாபித்து நிற்கும் –

இப்படி வியாபித்து நிற்கும் இடத்தில்
உடன் மிசை யுயிர் எனக் –
இச் சரீரத்துக்கு ஆத்மா தாரகனாய் -நியாமகனாய் -சேஷியாய் -இருக்குமா போலே இச் சரீராத்மாக்களுக்கு
தான்- தாரகனாய் -நியாமகனாய் -சேஷியாய்- இருக்கும் –

கரந்து –
இப்படி இருக்கச் செய்தே யமாத்மா ந வேத -ப்ருஹத் உபநிஷத் -என்கிறபடியே அந்யை ரத்ருச்யனாய் இருக்கும்

எங்கும் பரந்து –
அந்தர் பஹிச்ச வியாபித்து

இதில் பிரமாணம் என் என்னில்
உளன் சுடர்மிகு சுருதியுள் –
அபௌருஷேயமாய் -நிர் தோஷமாய் இருக்கிற வேதத்தாலே பிரதிபதிக்கப் பட்டு இருக்கும் –
பிரத்யஷாதி பிரமாணங்கள் போலே ஹேத்வந்தரத்தால் கழிக்க ஒண்ணாத ஒளியை உடைத்தாய் இருக்கை –

திரி குறையுமே ஒரே நெருப்பு இல்லையே அனுமானத்தால் பிரத்யஷம் பாதிதம்
அக்னி குளிர்ந்து இருக்கும் பதார்த்தம் ஆனபடியால் தண்ணீர் போலே -அனுமானத்தை பிரத்யஷத்தால் பாதிக்குமே

சுருதி
பூர்வ பூர்வ உச்சாரண க்ரமத்தைப் பற்றி உத்தர உத்தர உச்சார்யமாணத்வத்தை பற்றச் சொல்லுகிறது
இத்தால் முதல் பாட்டுத் தொடங்கி சொன்ன அர்த்தங்களுக்கு எல்லாம் பிரமாணம் நிர்தோஷ சுருதி -என்கிறது –
உச்சாரண அணுச்சார க்ரமத்தாலே -அவிச்சின்னமான பரம்பரையில் வந்த சுருதி –என்றவாறு –

இவை யுண்ட சுரனே —
இவற்றை சம்ஹரித்த தேவன்
முன்பே சிருஷ்டி ஸ்திதிகள்-அவன் அதீநம் என்று சொல்லிற்று –
சம்சாரம் வேறு ஒரு சேதனன் அதீனமாகில் -இது தன்னது அல்லாமையால் வரும் ஐஸ்வர்யம் குறையும் இ றே
அதுக்காக சம்ஹாரம் அவன் இட்ட வழக்கு -என்கிறார் -அத்தா -நிர்த்தேசம் போலே உண்டான் என்கிறார் –
இத்தால் சிருஷ்டி சம்ஹாரங்களை ப்ரஹ்மாதிகளே நடத்துகிறார்கள் -என்கிற குத்ருஷ்டிகளை நிரசிக்கிறார்
திட விசும்புலோகாயாதிகர் நிரசனம்
உடல் மிசை ஸ்வரூபனே ஐக்யம் -தாதாம்யம் -சொல்லும் மாயாவாதிகள் நிரசனம் –நம் சம்ப்ரதாயம் சரீராத்மா பாவத்தால் தாதாம்யம் –
சுடர் மிகு சுருதியுள் -என்கையாலே நாராயண அனுவாகாதிகளில் சொல்லுகிற -பரத்வம் லஷ்மீ சம்பந்தம் -இவை
எல்லாவற்றையும் அங்கீகரித்தார் ஆகிறார் –

ஆகாசம் -வாயு -அக்னி -வரிசை யாக சொல்லாமல் எரி வளி –உபநிஷத் சாயை -தத் தேச ஐ க்க்ஷ்யாத -முதலில் சங்கல்பித்தது தேஜஸ் முதலில் சொல்லி உள்ளதே –
இரண்டையும் சேர்த்து ஆழ்வார் அருளிச் செய்கிறார்-
பிருதவி -அப்பு -தேஜஸ் -மூன்றுக்குள்ளும் ஜீவனை சரீரமாக கொண்டு உள்ளே புகுகிறேன் –
அநேன ஜீவனே ஆத்மனா அனுபிரவேச்ய –ஆத்மா சரீரமா –
சேஷ்ட இந்த்ரிய ஆச்ரயம் சரீரம் நையாயிகன் மூன்று லஷணம் -சேஷ்டைகள் -இந்த்ரியங்கள் -பொருள்கள் -பொருந்தாது-
2-1-4-விலஷணத்வாத் அதிகரணம் -யஸ்ய சேதனஸ்ய யத் த்ரவ்யம் சர்வாத்மனா -ஸ்வார்த்தே -நியந்தும் –தாரயிதும்–சக்யம் –  சேஷைதக ஸ்வரூபஞ்ச-தத் தஸ்ய சரீரம் –சரீர லஷணம்

-யஸ்ய சேதனச்ய யத் த்ரவ்யம் -சஷ்டி யந்தம் —முதல் சட்டம் -எவனுக்கு ஆறாவது வேற்றுமை – ந கடத்வாதி போலே இல்லாமல்-பிரத்யோகம் எதிர் பார்க்கும் மனைவி -கணவன் இரண்டும் பிரதியோகம் எதிர் பார்க்கும்-சைதன்யம் உள்ளவனுக்கு தானே சரீரமாக இருக்கலாம்-இரண்டாவது சட்டம்த்ரவ்யமாக இருக்க வேணும் -கிரியைகள் ஜாதி போலே இல்லை  கோத்சவம் -பச்சை -நடக்கிறான் -ஜாதி  குணம் கிரியை   போலே இல்லை-மூன்றாவது சர்வாத்மனா-எப்பொழுதும் ஸ்வார்த்தே— தன் பொருட்டே-நாலாவதுசர்வாத்மனா நியந்தும் –நியமிக்கத் தகுதி உள்ளதாக-ஐந்தாவது –சர்வாத்மனா தாரயிதும்-சக்யமோ -யோக்யதை கொண்டதாய்-ஆறாவது தச் சேஷைதக ஸ்வரூ பஞ்ச-தத் தஸ்ய சரீரம் –ஒருத்தனுக்காக இருப்பதே சரீரம் –

தர்ம பூத ஞானம் -சரீரம் சொல்ல முடியாது சேதனம் இல்லையே-
த்ரவ்யம் -கிரியை ஜாதி குணம் இருக்க முடியாதே -சேதனனை பிரியாதே
சர்வாத்மனா -எப்பொழுதும் -காதாசித்க – நியாமத்வா -தாயார் -கர்ப்பம் -போலே இல்லையே –
தாசன் -கொஞ்ச நாள்
வஸ்த்ரம் ஆபரணம் -இவற்றை தள்ளி
யாவத் த்ரவ்ய பாவி உள்ளவரை இருக்க வேண்டும்
பிசாசு பிடித்து ஆட்டினால் -ஆத்மாவை சரீரம் ஆக முடியாதே –
நாம் சரீரம் புகுந்து -பர காய பிரவேசம் -இரண்டும் முடியாதே
ஸ்வார்த்தே -தன் பொருட்டே -ஆகாய விமானம் ஆகாசத்தில் பறக்க -அதன் பொருட்டு இல்லையே –
ஸ்வ சப்த -அநியாம்ய-நியமனம் இல்லா விடில் ஆத்மாவுக்கு பரமாத்மா சரீரம் -நியமிக்கும் சக்தி இல்லையே
சக்யம் -யோக்யதை -கீழே விழுபவன் சரீரத்தை விழாதே நியமிக்க முடியாதே -புவி ஈர்ப்பு -அதனால் தான் யோக்யதை
நடைபெற வேறே ஏதோ தடுக்கலாம்
நோயாளி சரீரம் நியமிக்க முடியாதே -அவ்யாப்தி -சக்யம் சப்தம் –
சேஷதைகம்-

————————————————————————–

அவதாரிகை

சுருதி சித்தன் அவனே -என்றும்
சர்வ சரீரியாய் நிற்கிறான் அவனே என்றும் -சொல்லா நின்றீர்
அல்லாதாரும் ஒரோ கார்யங்களில் அதிகரித்து -அவையும் நடத்தி யன்றோ போருகிறது –ப்ரஹ்மா சிருஷ்டிக்கு கடவனாய் -ருத்ரன் சம்ஹாரத்துக்கு கடவனாய் அன்றோ போருகிறது –
இவற்றை ஒரு ஒரு வ்யக்தியிலே ஏறிட்டால்-நீர் பஷ பாதத்தால் சொன்னீர் ஆகீரோ என்ன –
ஒரு வ்யக்தியில் பஷ பாதத்தாலே சொல்லுகிறேன் அல்லேன் -பிரமாண கதிகளை ஆராய்ந்தால் –
அவை அவர்கள் பக்கலிலே கிடவாமையாலே சொல்லுகிறேன் -என்கிறார் –

சுரர் அறி வரு நிலை விண் முதல் முழுவதும்
வரன் முதலாயவை முழுதுண்ட பரபரன்
புரம் ஒரு மூன்று எரித்து அமரர்க்கும் அறிவியந்து
அரன் அயன் என வுலகு அழித்து அமைத்து உளனே –1-1-8-

சமஷ்டி சிருஷ்டிக்கு பின் வியஷ்டி சிருஷ்டி பண்ணும் பிரமனும் ருத்ரனும் இவன் அதீனம்
சுரர் அறி வரு நிலை- தேவர்களுக்கும் அறிய முடியாத முற்பட்ட நிலை –விண் -ஆகாசம் தொடக்கமான -மூல -பிரகிருதி -யைக் குறிக்கும் -அம்பராதாத் —ச ஜ -1-3-9/10 சூத்ரம்
முதல் -தொடக்கமான
முழுவதும் -சமஷ்டி ரூப வஸ்துக்கள் அனைத்துக்கும் -பிரகிருதி -மகான் -அஹங்காரம் -பஞ்ச பூதம் -தன்மாத்ரை -கர்ம ஞான இந்த்ரியங்கள்- மனஸ்-பஞ்சீகரணம்
வரன் முதல் -காரணம் பொருளில்–இங்கு முதல் –
முழுதுண்ட -நிச்சேஷமாக உபசம்ஹரிப்பதும்
செய்வதால் பரபரன் -பரர்களே அபரர்கள் ஆகும்படி சர்வேஸ்வர சர்வேஸ்வரன்
சக்தி பிரதத்வம் -உள்ளும் நின்றும்
அயன் அரன் பிரசித்தமாம் படி -ஒரு வேலை திருஷ்டாந்தம் –புரம் ஒரு மூன்று எரித்து
அமரர்க்கும் அறிவியந்து-அமரர்களுக்கு ஞானம் உபதேசித்து –
அண்டாந்தர வர்த்தி லோகங்களை -உட்பட்ட லோகங்கள்
வெளிப்பட்ட லோகங்கள் -தானே -அவை சிருஷ்டிக்கும் பொழுது பிரமனே இல்லையே
உளன் -அவர்களுக்கு உள்ளே உளன்

சுரர் அறி வரு நிலை விண் முதல் முழுவதும்
ப்ரஹ்மாதிகளால் அறிய வரிய ஸ்வ பாவத்தை உடைத்தாய் இருக்கிற விண் உண்டு -மூல பிரகிருதி
அது தொடக்கமான உண்டான எல்லாவற்றுக்கும் வரிஷ்டமான காரணமாய் –அஷரம் அம்பராந்த த்ருதே –
ஸ்ரீ ப்ரஹ்ம ஸூ த்ரம் -ஆகாயத்துக்கு காரணமான மூல பிரக்ருதியைத் தரிப்பதால் அஷரம் என்பதே ப்ரஹ்மம்–என்றது
அம்பராந்தம் -என்று சொல்லக் கடவது இ றே
ப்ருஹத் உபநிஷத்தில் கார்க்கி வித்யையிலே-கச்மின்நு கல்வாகாச ஒதச்ச ப்ரோதச்ச -என்று ஆகாச சப்தத்தாலே
மூல பிரக்ருதியைச் சொல்லுகையாலே இவரும் ஆகாச சப்தத்தாலே மூலப் பிரக்ருதியை அருளிச் செய்கிறார் –
பிரகிருதி கார்யமான ஆகாச வாசி சப்தத்தை இட்டு காரணமான மூல பிரக்ருதியை உபசரிக்கிறது

அம்பராந்த -ஆகாசத்துக்கும் காரணம்– த்ருத -தாங்கும் -மூலப் பிரகிருதி
ஓதம் ப்ரோதம் -உண்டை பாவும் போலே -குறுக்கும் நெடுக்கும் -வாசக்னவி-யாஜ்ஞ்ஞாவர்க்கர் -சம்வாதம் –அம்பர சப்தத்தால் -மூல பிரகிருதி
அம்பராந்தம் -காரணமான மூல பிரக்ருதியை குறிக்கும் -பூர்வ பஷி –ஆகாச சப்தம்
ப்ரஹ்மம் தரிப்பதால் -த்ருத -அஷரம் பர ப்ரஹ்மம் குறிக்கும்

வரன் முதலாய் –
காரண -பிரளய-தசையிலும் ஸூ ஷ்ம ரூபேணவியாபித்து தன மேல் ஏறிட்டுக் கொண்டு நோக்கியும்
கார்யமாம் அளவிலே வந்தவாறே அவ்யகதம் -மஹான் -அஹங்காரம் -என்கிற இவற்றிலும் ஸூ ஷ்ம ரூபேண வியாபித்தும்
காரண பரம்பரையோடு கார்ய பரம்பரையோடு வாசியறத் தானே நின்று நடத்திக் கொண்டு போருகையாலே வரிஷ்டமான காரணம் என்கிறது –

அவை முழுதுண்ட
சம்ஹாரத்தில் வந்தால் முழுக்க சம்ஹர்த்தா ஆகிறவனும் அவனே
கட உபநிஷத் -யஸ்ய ப்ரஹ்ம ச ஷத்ரஞ்ச உபே பவத ஓதன ம்ருத்யுர் யஸ்ய உபசேசனம் -என்று -உபசேசனம்–ஊறுகாய்-தயிர் -என்றுமாம்-விழுங்கப் படுபவர்
யாவன் ஒருவனுக்கு ப்ரஹ்ம ஷத்ராத்மகராய் இருக்கிற இது எல்லாம் ஓதனமாய் இருக்கிறது –
யாவர் ஒருவனுக்கு ம்ருத்யு உபாசேசன கோடியிலே நிற்கிறான் –
க இத்தா வேத யத்ர ச – –
அப்படி இருக்கிறவன் பெருமை ஒருவர்க்கு அறிய நிலமோ என்னா நின்றது இறே -நின்னை யார் நினைக்க வல்லரே-

பரபரன்
ப்ரஹ்மாதிகள்-அதிகாரி புருஷர்களாய் இருக்கையாலே நம்மைக் குறித்து அவர்கள் பரராய் இருப்பது ஓன்று உண்டு இ றே
பர பராணாம் -ஸ்ரீ விஷ்ணு புராணம் -என்கிறபடியே அவர்கள் தங்களுக்கும் பரனாய் இருக்குமவன் –
மனிசர்க்குத் தேவர் போலே தேவர்க்கும் தேவா -8-1-5- என்னக் கடவது இறே –
பிராக்ருத ரூப வர்ணாத ரஹித -தேவர்களுக்கும் உத்தேச்ய ஆஸ்ரிதன்-ஸூவ மகிமையையே சார்ந்து

புரம் ஒரு மூன்று எரித்து அமரர்க்கும் அறிவியந்து
ருத்ரன் திரிபுர தஹனம் பண்ணினான் என்றும்
அமரர்க்கும் அறிவை ஈந்து -அன்றிக்கே வியத்தல் -கடத்தல் -கொடுத்தாலும் ஆகையாலே -அறிவைக் கொடுத்து -என்னவுமாம் –
புரம் எரி செய்து சிவன் உறு துயர் களை தேவை –கபாலீஸ்வரர் -சாதகன் –திருவல்லிக் கேணி கண்டேனே -இடர் கெடுத்த திருவாளன்
ப்ரஹ்மா தேவர்களுக்கு ஜ்ஞான பிரதானம் பண்ணினான் என்றும் -ஒரு பிரசித்தி உண்டு இ றே நாட்டிலே அவர்களுக்கு
அங்கன் அன்றோ என்னில் -அவற்றை ஆராய்ந்தால்
விஷ்ணுராத்மா பகவதோ பவச்யாமித தேஜஸ -தஸ்மாத் தனுர்ஜ்யா சம்ஸ்பர்சம் ச விஷேஹே மகேஸ்வர -என்னா நின்றார்கள் இ றே
தஸ்மாத் -ஜயா சம்ஸ்பர்சம் தொட முடிந்தது -விஷ்ணு ஆத்மாவாக இருந்ததால்
பரிபாடல் -இமயம் -வில் நாணாகி-தொல் புகழ் தந்தாரும் தாம் -அம்பாகவும் தான் –
அத்தை அடி அறிவார் —நண்ணார் நகரம் விழ நனிமலை சிலை வளைவு செய்து அங்கழல் நிற அம்பது ஆனவனே -பெரிய திருமொழி -6-1-3-
என்னா நின்றார்கள் இ றே மயர்வற மதிநலம் அருளப் பெற்றவர்கள்
சர நாராயண பெருமாள் பண்ருட்டி அருகில் -அம்பாகவும் இருந்தானே-
தான் பூட்டின நாணி தன் கழுத்தை அறுத்துக் கொண்டு போகாது ஒழியும் பொழுது ஈஸ்வரன் அந்தராத்மாவாக இருக்க வேணும்
ப்ரஹ்மா தேவர்களுக்கு ஜ்ஞான பிரதானம் பண்ணினார் என்று பிரசித்தி உண்டு இ றே
அதுக்கடி ஆராய்ந்தால் -யோ ப்ரஹ்மாணாம் விததாதி பூர்வம் என்கிறபடியே அவன் அடியாய் இருக்கும் –
வேத அபஹார -குரு பாதக –தேவும் எப்பொருளும் படைக்க –பூவில் நான் முகனைப் படைத்த தேவன்
ப்ரூபங்கா பிரமாணம் -பெரிய பிராட்டியார் திருப் புருவ நெருப்பே பிரமாணம் –

அரன் அயன் என வுலகு அழித்து அமைத்து உளனே –
அரன் செய்தான் அயன் செய்தான் என உலகு அழித்து அமைத்து உளன் –
ஏதௌ த்வௌ விபுத ஸ்ரேஷ்டௌ பிரசாத க்ரோதஜௌ சம்ருதௌ ததா தர்சித்த பந்தா நௌ சிருஷ்டி சம்ஹார காரகௌ-என்கிறபடியே
பிரமாண கதிகள் இருந்த படியாலே
இவர்கள் இருவர் ஸ்ரேஷ்டர் -அருளில் கோபத்தில் இருந்தும் பிறந்தவர்கள்
அவனால் காட்டப்பட்ட வழியை கொண்டு சிருஷ்டியும் சம்ஹாரமும் -செய்கிறவர்கள் -பிரமாணம்
ஏக தேச சிருஷ்டியும் ஏக தேச சம்ஹாரமுமே ப்ரஹ்மாதிகளுக்கு உள்ளது –
நாட்டினான் தெய்வம் எங்கும் நல்லதோர் அருள் தன்னாலே –இவர்களுக்கு பிரசித்தி கொடுத்து –
அது தானும் இவர்களுக்கு அந்தராத்மாவாய் நின்று சிருஷ்டி சம்ஹாரங்களைப் பண்ணுகிறவன் சர்வேஸ்வரன் ஆகையாலே சொன்னேன்
அத்தனை –ஒரு வியக்தியிலே பஷ பாதத்தாலே சொன்னேன் அல்லேன் என்று குத்ருஷ்டிகளை நிரசிக்கிறார்

————————————————————————–

ஸ்ரீ கோயில்  கந்தாடை அப்பன் திருவடிகளே சரணம் .
ஸ்ரீ உ. வே.வேளுக்குடி சுவாமிகள் திருவடிகளே சரணம் .
ஸ்ரீ வாதிகேசரி அழகிய மணவாள ஜீயர் திருவடிகளே சரணம் –
ஸ்ரீ அழகிய மணவாளப் பெருமாள் நாயனார் திருவடிகளே சரணம் –
ஸ்ரீ   பெரிய வாச்சான் பிள்ளை திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ  நம் பிள்ளை திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ  நஞ்சீயர் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ  திருக் குருகைப் பிரான் பிள்ளான் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ மதுரகவி ஆழ்வார் திருவடிகளே சரணம் –
ஸ்ரீ  பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம்-

பகவத் விஷயம் காலஷேபம் -30– திருவாய்மொழி – -1-1-4-ஸ்ரீ உ. வே. வேளுக்குடி ஸ்வாமிகள்-

April 27, 2016

அவதாரிகை –

கீழில் பாட்டிலே -ததீயத்வ ஆகாரத்தாலே அவன் குணங்களோபாதி உத்தேச்யமாகத் தோற்றுகையாலே-லீலா விபூதி யோகத்தை அனுபவித்தார்
இனி மேலில் பாட்டுக்கள் எல்லாம் லீலா விபூதி விஷயமாய் இருக்கிறது
நித்ய விபூதியில் வந்தால் -அவ்விபூதி பாவஜ்ஞமாய் -அவனுடைய சந்தத்தைப் பின் செல்லுமதாய் இருக்கும் –
ஒண் டொடியாள் திருமகளும் நீயுமே நிலா நிற்ப -4-9-10–என்னும்படி யாய் இ றே இருப்பது
கர்ம நிபந்தனமான அசித் சம்சர்க்கத்தோடே கூடி -ஈஸ்வர சங்கல்பத்தை பின் செல்லுமதாய் இருக்கும் இந்த விபூதி –
அந்த விபூதியில் வந்தால் அவ்விருப்பு கண்டு உகக்கும் அதுக்கு அவ்வருகு ஒன்றும் இல்லை –
அந்ய சேஷத்வ -ஸ்வ ஸ்வா தந்த்ர்யங்கள் நடையாடுகிறது இவ்விபூதியில் ஆகையாலே -இரண்டையும் தவிர்த்து -பகவத் அதீநம் என்று சொல்ல வேண்டுவது இங்கேயாய் இருந்தது –

நீதி வானவர் -சேஷி சேஷ பாவம் அறிந்தவர் –
கீழ் பர உபதேச கர்ப்ப ஸ்வ அனுபவம் -எனன் உயிர் –
இது ஸ்வ அனுபவ கர்ப்ப பர உபதேசம் -விலகாமல் சரீரதையா சேஷங்கள் என்று உபதேசம் பிரதானம் –
இங்கு தாததீன்யம் புரியாமல் இருக்க -இங்கே –முதலில் உதாசீனன் அவன் -அனுமதி அப்புறம் -தூண்டியும் விடுவார் -நல்ல வழியில் -தீயதாக இருந்தால் உதாசீனர்
த்வம் மே -என்றால் அஹம் தே ஒத்துக் கொள்வார் அங்கே -அஹம் மே இங்கே

இனி ஒரு மூன்று பாட்டாலே -4/5/6-
இதினுடைய ஸ்வரூப ஸ்திதி பிரவ்ருத்தி நிவ்ருத்திகள் பகவத் அதீனமாய் இருக்கும் என்று
ஜகத்துக்கும் ஈஸ்வரனுக்கும் சம்பந்தம் சரீராத்மா பாவம் என்று -7-
குத்ருஷ்டிகளை நிரசித்து -8-
சூன்ய வாதியை நிரசித்து -9-
வ்யாப்தி சௌகர்யத்தைச் சொல்லி -10-
பலத்தைச் சொல்லித் தலைக் கட்டுகிறார் -11-
அதில் ஸ்வரூபம் அவன் அதீநம் என்றார் -இப்பாட்டில் -அது ஆகிறபடி -எங்கனே என்னில் –

சிருஷ்டி காலத்தில் வந்தவாறே இவற்றை உண்டாக்கி –ஜீவத்வாரா அனுப்ரவேசித்து -வஸ்துத்வ நாம பாக்த்வங்களும் உண்டாம் படி பண்ணியும்
இது அடங்கலும் அழிந்த வன்று சத்யவச்த பிரபை–நீர் பூத்த நெருப்பு- போலே தன பக்கலிலே ஸூஷ்ம ரூபேண கிடக்கும் படி ஏறிட்டுக் கொண்டு தரித்தும்
காரண தசையோடு கார்ய தசையோடு வாசி அற தன்னைப் பற்றி ஸ்வரூப ஸ்தித்யாதிகளாம் படி
இருக்கையாலே ஸ்வரூபம் அவன் அதீநம் என்கிறது –

சூஷ்ம சித் அசித் விசிஷ்ட ஆகாரம் ப்ரஹ்மம் -பிரளயம் -ஸ்தூல சித் அசித் விசிஷ்ட ஆகாரம் ப்ரஹ்மம் -சிருஷ்டிக்கு பின்பு -நாமம் ரூபம் கொண்டவை
சிறிது அளவு திருமேனி மாறி -விஸ்வரூபம் -விச்வமே ரூபம் யாருக்கோ -பல பரிமாணங்கள் -முன்னால் நின்று வளர வில்லை –
காரண தசை பிரளயம் -ஆகாசாத் வாயு -ஆகாச சாரீரக ப்ரஹ்மம் -வாயுவை சரீரமாக கொண்ட ப்ரஹ்மம் ஆகும்-

அதில் -லோகத்தில் சகல பதார்த்தங்களையும் தனித் தனியே சொல்லி
-இதனுடைய ஸ்வரூபம் அவனாலே -இதனுடைய ஸ்வரூபம் அதனாலே -என்னில் பணிப்படும் -பிரயாசை படும் -இறே ஜீவா அனந்த்யத்தாலே-
இனி பிரயோஜகத்தில் சொல்லிவிடும் அன்று பிரதிபத்திக்கு விஷயம் ஆகாது –
ஆகையாலே –தேவாதி பதார்த்தங்களை நாலு மூன்று வகையாலே சேர்த்து அவற்றினுடைய ஸ்வரூபம் அவன் அதீநம் -என்கிறார் –
பெண்பால் -3-ஆண்பால் -3-பலவின்பால் -3-ஒன்றன்பால் –
பூஜ்ய வாசி –1-

அழியக் கூடியவை -1-நன்மை தீமை -1-கால பேதம் -1- ஆக 7-என்பதால் நான்கு மூன்று வகையாகச் சேர்த்து என்கிறார்

நாம் அவன் இவன் உவன் அவள் இவள் உவள்
தாம் அவர் இவர் உவர் அது விது வுது வெது
வீமவை யிவை வுவை அவை நலம் தீங்கிவை
ஆமவை யாயவை ஆய நின்ற அவரே –1-1-4-

விபூத் அந்தர்கத -ஸ்வரூபம் -ஸ்திதி -பிரவ்ருத்திகள் -மூன்றும் அவன் அதீனம்-மேல் இட்ட மூன்று பாட்டுக்களில்– 4/5/6 பாசுரங்களில்
சாமா நாதி கரண்யத்தால் -ஆமவை யாயவை ஆய நின்ற அவரே
-என்று அவர் சொல்லால் -அனைத்தையும் அருளிச் செய்கிறார் -எதிலும் வேற்றுமை உறுப்பு -இல்லை பிரதம வேற்றுமை
புத்தகம் அடியேன் போலே -சரீரம் அடியேன் -என்னுடைய சரீரம் -நான் கர்மாதீனமாக இப்பிறவியில் கிருஷ்ணன் என்னும் பெயரை கொண்ட சரீரம் ஏற்றுக் கொண்டு உள்ளேன் –
மண் குடம் -சொல்லலாம் கார்ய காரண பாவம் -சரீர ஆத்மா பாவம் சொல்லலாம்
நாம் – -எங்கு இருந்து -மேலே சொல்லும் தூரத்வாத் உபாதிகளுக்கு
தாம் -பூஜ்யவாசி சொல் -உயர்ந்தோர்
வீமவை-வீயுமவை நஸ்ரமாய் -அழியக் கூடிய ஸ்வ பாவம் உடையவை
நலம் தீங்கிவை-தர்ம தரமி வாசகம் இரண்டாகவும்
ஆமவை யாயவை -ஆகாமி அதிதிகள் -இரண்டும்
ஆய நின்ற அவரே-தாமே யாக நின்ற அவர் -பிரகாரங்கள் -சரீரங்கள் -அவன் அதீனமாக தானே இருக்கும் –
எவன் எவர் என்று -சந்தஸ் இடம் இல்லாததால் விடப்பட்டன -அவற்றையும் கொள்வது உப லஷணத்தால்-

நாம் அவன் இவன் உவன் எவன் –
நான் என்றும் நாம் என்றும் -யான் என்றும் யாம் என்றும் தந்தாமைச் சொல்லக் கடவது
சந்நிஹிதம் என்ன –தூரஸ்தம் என்ன –அதூரவிப்ரக்ருஷ்டம் என்ன –வினவப் படுகிறது –என்ன –

அவள் இவள் உவள் எவள் –
ஸ்திரீ லிங்க நிர்திஷ்ட வஸ்துக்களைச் சொல்லுகிறது –

தாம் அவர் இவர் உவர்
பாஹூ மந்தவ்யரை –

அது விது வுது வெது –
நபும்சக லிங்க நிர்திஷ்ட வஸ்துக்களைச் சொல்லுகிறது

வீமவை யிவை வுவை அவை –
நச்வர பதார்த்தங்கள் –

நலம் தீங்கிவை-
நன்மை தீமை -என்னுதல்-தர்மம்
நன்றானவை தீதானவை -என்னுதல் – தர்மி

ஆமவை யாயவை –
கழிந்த வற்றிலும் -வருமவற்றிலும் அடைப்புன்னும் இ றே வர்த்தமானம் –

ஆய நின்ற
ஆய நின்ற பதார்த்தங்கள்
இவற்றைப் பதார்த்தளவிலே கொண்ட போது மேல் ஐக்யம் சொல்லப் போகாது –
அசித்தும்-அசித் அபிமானியான ஜீவனும் -ஜீவா அந்தர்யாமியான பரமாத்மாவுமான இஸ் சங்காதம் இத்தனைக்கும் வாசகமாய் இருக்கிறது இச் சப்தம் –

அவரே –
இவையே நிற்கிறார் அவர்
இதம் சர்வம் ப்ரஹ்மம் கலு -என்னுமா போலே
தத் தவம் அஸி-என்றால் போலே
இருக்கிறது –

சர்வே -ப்ரஹ்மத்தை சொல்லும் -சொல்லுக்கு உண்டான பொருள் ப்ரஹ்மத்துக்கு சரீரம் -ஹே கிருஷ்ணா சரீரத்துக்கு இருந்தாலும் ஆத்மா புரிந்து வருவது போலே –
யஸ்ய ஆத்மா சரீரம் -கடக சுருதி –பிரதான அர்த்தம் ப்ரஹ்மம் தூண் –தூண் மூலம் நாம் பார்க்கிறோம்
இதுவே அவர் இல்லை -உடமை சரீரம் –
இதம் சர்வம் கலு ப்ரஹ்ம-தஜ் ஜலான் இதி சாந்த உபாசீதே
தஜ்ஜா –தது ஜ -படைத்து
தல்ல -அவன் இடம் லயித்து
தத்தனு –அவனால் ரக்ஷிக்கப்பட்டு
கலு -அதுவோ என்னில் –சர்வ -கார்ய ஸ்தூல விசிஷ்ட ப்ரஹ்மம் -கார்யா அவஸ்தை
தயோகோ -இருவருக்கும் உள்ளே ஜகம் ப்ரஹ்மம் -சாமா நாதி கரணியத்தால் -வந்த ஐக்யம்
தத்வமசி –தத் த்வம் அஸி-சேதனமும் ப்ரஹ்மமும் ஓன்று
தேவதத்தன் -சியாமா -யுவ -லோகிதாஷ -சம பரிமாண -தண்டி -குண்டலி- திஷ்டதி நிற்கிறார் -பலன் வேறே
-தண்டக குண்டலக சொல்லாமல் -தண்டு குண்டலம் பிரியுமே –மதுப் அர்த்த பிரத்யயம்-காட்ட -இத்தை உடையவன்
நிறம் -யுவா -சிவந்த கண்கள் -சம பரிமாணங்கள் பிரியாதவை -அப்ருதக் சித்த விசே ஷணங்கள்
நீலோ குடம் -மட்குடம் -வேலைப்பாடு குடம் –
பின்ன பிரவ்ருத்தி நிமித்தானாம் சப்தானாம் – ஏகஸ்மின் அர்த்தே வ்ருத்தி சாமான்ய கரண்யா ஸ்வரூபம் –
மின்னுருவாய் –வேத நான்காய் –நீராய் நிலனாய்–அயன் ஆனாய் -முனியே நான்முகனே முக் கண் அப்பா –
நளிர்மதிச் சடையன் என்கோ –பால் என்கோ —-அனைத்தும் சரீரம் –ஏறாளும் –கூறாளும் தனி உடம்பன் என்ன சௌலப்யம்-ஸுசீல்யம் –
வேத வேதாங்க நீயே வேதம் -நீயே வேதாங்கம் -கொடுத்தவன் அவனே -ப்ரதிபாத்ய பிரதிபாதக -சம்பந்தம் -பிரதாரூ பிரதான காரண -வேதம் வேதங்கள் நீயே –
சொல்லப்படுபவன் பிரதிபாத்ய சம்பந்தம் உண்டே-சரீராத்மா பாவம் -காரண கார்யம் -இவற்றால் சாமாநாதி காரண்யம் –

முதல் பாட்டிலே –கல்யாண குண யோகத்தையும் -நித்ய விபூதி யோகத்தையும் -விக்ரஹ வை லஷண்யத்தையும் சொல்லி
இரண்டாம் பாட்டிலே ஸ்வரூப வைலஷண்யத்தையும் சொல்லிற்று
தச் சப்தம் -பிரக்ருத பராமர்சியாகையாலே –-சுட்டு -ஆகையாலே
அவர் -என்று கல்யாண குண விசிஷ்ட வேஷத்தைச் சொல்லி
ஆய நின்ற -என்று அசிஜ்ஜீவ விசிஷ்ட பரமாத்மாவைச் சொல்லி
சாமா நாதி கரண்யத்தாலே ஐக்யம் சொல்லுகிறது –

ஆதிப்பரனோடு ஒன்றாம் அல்லல் தீர்த்தான் எம் இராமானுசன் -ஸ்வரூபத்தால் ஐக்யம் இல்லை -சாமா நாதி கரண்யத்தால்

ஆக
ஸ்திரீ புன்ன பும்சக பேதத்தாலும்
பூஜ்ய பதார்த்தங்கள் நச்வர பதார்த்தங்கள் என்கிற பேதத்தாலும்
விலஷண அவிலஷண பேதத்தாலும்
பூத பவிஷ்யத் வர்த்தமான கால பேதத்தால் வந்த விசேஷங்களாலும்
சகல சேதன அசேதனங்களையும் சங்க்ரஹித்து -அவற்றினுடைய ஸ்வரூபம் பகவத் அதீநம் என்றதாய் விட்டது

————————————————————————–

ஸ்ரீ கோயில்  கந்தாடை அப்பன் திருவடிகளே சரணம் .
ஸ்ரீ உ. வே.வேளுக்குடி சுவாமிகள் திருவடிகளே சரணம் .
ஸ்ரீ வாதிகேசரி அழகிய மணவாள ஜீயர் திருவடிகளே சரணம் –
ஸ்ரீ அழகிய மணவாளப் பெருமாள் நாயனார் திருவடிகளே சரணம் –
ஸ்ரீ பெரிய வாச்சான் பிள்ளை திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ நம் பிள்ளை திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ நஞ்சீயர் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ திருக் குருகைப் பிரான் பிள்ளான் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ மதுரகவி ஆழ்வார் திருவடிகளே சரணம் –
ஸ்ரீ பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம்-

பகவத் விஷயம் காலஷேபம் -29- திருவாய்மொழி – -1-1-3-ஸ்ரீ உ. வே. வேளுக்குடி ஸ்வாமிகள்-

April 27, 2016

அவதாரிகை –

முதல் பாட்டிலே –
பிரதான்யேன –கல்யாண குண யோகத்தையும் -நித்ய விபூதி யோகத்தையும் –விக்ரஹ வைலஷண்யத்தையும் அனுபவித்து -மயர்வற மதி நலம் அருளினான் -தொழுது ஏழு -இரண்டையும் சொன்னாரே -இவை தம்மைப் பற்றி -அதனாலே அவை பிரதான்யம் என்கிறார் –அவனைப் பேச பெற்ற நாக்கு என்று ஆழ்வார் அபிப்ராயத்தால் இவற்றை பிரதானம் என்கிறார் –
அவற்றுக்கு ஆஸ்ரயமான திவ்யாத்ம ஸ்வரூபம் சித் அசித் விலஷணமுமாய்-உபமான ரஹிதமுமாய் இருக்கும் என்று
இரண்டாம் பாட்டாலே அருளிச் செய்து நின்றார் –
அவற்றோடு சேர் ஓர் கோவையாய்த் தோற்றும் இ றே –ததீயத்வ ஆகாரத்தாலே லீலா விபூதியும் இவர்க்கு –
நோ பஜநம் ஸ்மரன் நிதம் சரீரம் என்னா நிற்கச் செய்தே -ததீயத்வ ஆகாரத்தாலே லீலா விபூதியும் உத்தேச்யம் ஆகா நின்றது இ றே முக்தனுக்கு-சர்வம் க பஸ்யதி-என்றும் சுருதி சொல்லுமே –
இவருக்கும் கர்ம நிபந்தனமான ஆகாரம் கிடக்கச் செய்தே -மயர்வற மதிநலம் அருளப் பெற்றவர் ஆகையால் ததீயத்வ ஆகாரமும் தோற்றி அனுபவிக்கிறார் –
ராஜாக்களுக்கு நாடு எங்கும் செல்லா நிற்கச் செய்தே மகிஷிகளும் தாங்களுமாக சில பூம் தோட்டங்களுக்கு குடிநீர் வார்த்து
-ஆக்குவது அழிப்பதுமாய் -லீலா ரசம் அனுபவிக்குமா போலே
திரு விண்ணகர் சேர்ந்த பிரான் பெய்த காவு கண்டீர் பெரும்தேவுடை மூவுலகு -6-3-5- என்கிறபடியே
சர்வேஸ்வரனும் பெரிய பிராட்டியாருமாய் கடாஷித்த போது வுண்டாய்-இல்லையாகில் இல்லையாய்-
அவர்களுக்கு லீலா ரச விஷயமாய் இருக்கிற லீலா விபூதியை அனுபவிக்கிறார்

இலனது உடையனிது என நினைவரியவன்
நிலனிடை விசும்பிடை யுருவினன் அருவினன்
புலனொடு புலன் அலன் ஒழிவிலன் பரந்த வந்
நலனுடை ஒருவனை நணுகினம் நாமே –1-1-3-

இலனது -அது இலன்
என நினைவரியவன் –சொன்னால் அளவுக்கு உட்படுவான் –
உடையனிது-அது உடையன்
என நினைவரியவன் –இது இருக்கு என்றால் பல இல்லை குறை வருமே –வைத்தியர் என்றால் வக்கீல் இல்லை
கப்பலில் அரைப்பாக்கு கதை -பாதி -கட்டை விரலும் விடாமல் தருவேன் -புத்த விக்ரகம் வைதிக சம்பந்தம் ஆக்கி அருளினார் –
நிலனிடை விசும்பிடை யுருவினன் அருவினன்
பூமி மேல் லோகம் -உருவுடைய அசேதனம் / அருவினன் ரூப ரஹிதமான சித் இரண்டும் பிரகாரம் -சித்தும் த்ரவ்யமே –
புலனொடு புலன் அலன் -புலப்படும் பதார்த்தங்கள்-அசேதனங்கள் – உடன் கலந்து
-புலன் அலன் –-அவற்றின் ஸ்வ பாவம் பண்பு தனக்கு இல்லாதவன் -வியாப்த கத தோஷம் தட்டாதவன்
ஒழிவிலன் பரந்த வந்நலனுடை ஒருவனை நணுகினம் நாமே
பரந்து வியாபித்து கால தசம் வஸ்து -அனைத்திலும்
அந்த நலம் -உடைய அத்விதீயனை நாம் கிட்டப் பெற்றோம் –நாமோ நணுகினம் -நாமும் நணுகப் பெற்றோமே -ஆச்சார்யம்
நலனுடை -முதல் பாட்டின் சங்க்ரஹம்
ஒருவனை –இரண்டாம் பாட்டின் சங்க்ரஹம்
லீலா விபூதி யோகம் சொல்லிற்று –
ஐஸ்வர் யத்தையும் விபூதியையும் -ஸ்ரீ கீதை -10 அத்யாயம் -நியமன சாமர்த்தியம் ஐஸ்வர்யம் -அனைத்தும் இவன் அதீனம் —

இலனது உடையனிது என நினைவரியவன்
அது இலன் -இது உடையவன் -என நினைவு அரியவன் –
அநு பூதமாய் இருப்பதொன்ற்றைச் சொல்லி –அது இலன் என்றவாறே -அது ஒழிந்தத்தை உடையவன் என்று தோற்றும் –
ஒன்றைக் காட்டி இத்தை உடையவன் என்றவாறே இது ஒழிந்தது இல்லையாய் தோற்றும் –
இலனது –என்றால் பரிச்சின்ன விபூதிகனாம் –
உடையன் இது என்றால்-இது ஒழிந்தது இல்லாமையாலே அல்ப விபூதிகனாம் –
இரண்டு வழி யாலுமாக ஐஸ்வர்யம் குறைந்து தோற்றும்
என
இப்படி இருக்கும் என –
நினைவரியவன் –
அனுப பந்தங்களைச் சேர்த்து நினைக்கலாம் இ றே
ஓர் ஊசி நிற்கிறதாகவும் -அதின் மேல் கலசம் இருக்கிறதாகவும் -அதின் மேல் சால் -நெல் –இருக்கிறதாகவும் –
அதின் மேலே மகா மேரு இருக்கிறதாகவும் -இப்படி அனுப பந்தகங்களைச் சேர்த்து நினைக்கலாம் இ றே
இப்படியேதான் மநோ ரதத்துக்கு விஷயமாய் இருக்குமோ என்னில் மநோ ரத சமயத்திலும் பரிச்சேதிக்க அரியனாய் இருக்கும் –

ஆனால் இவனது ஐஸ்வர்யம் பேசும்படி தான் என் என்னில் –
நிலனிடை விசும்பிடை யுருவினன் அருவினன் –
பதிம் விஸ்மஸ்ய -என்னும் இத்தனை -பதி -சேஷி –ரஷக வாசி –ரூடத்வாத்-
நிலனிடை -என்கிற இது பாதாளத்து அளவும் நினைக்கிறது
விசும்பிடை -என்கிற இது பரம பதத்துக்கு இவ்வருகு உள்ளதை எல்லாம் நினைக்கிறது
உருவினன் -உருக்களை உடையவன் -சரீரங்களை உடைய சேதனர்கள் உடையவன் –
-அருவினன் -அருக்களை உடையவன் –
இனன் -என்ன -உடையவன் என்று காட்டுமோ என்னில்
காராயின காள நன் மேனியினன்-9-3-1-என்றால் -மேனியை உடையவன் என்று காட்டுமா போலே
ஆக கீழ் மேல் உண்டான சேதன அசேதனங்களை உடையான் என்றபடி –
இத்தால் ப்ராதேசிகமான ஐஸ்வர்யம் உடையவர்களது அன்று லீலா விபூதி -சர்வாதிகனது -என்கை

இந்த்ரன் சொத்து–பிரமன் சொத்து -ப்ராதேசிகம் -இல்லை சர்வாதிகனது
சமஸ்த கல்யாண குனாத்மகன் நித்ய சூரிகளுக்கு சேவ்யனான அவனே -என்றபடி

இப்படி சர்வத்தையும் உடையவனாய் -தான் போகத்தில் அந்ய பரனாய் கோயில் சாந்து பூசி நித்ய விபூதியிலே இருக்குமோ என்னில்
புலனொடு புலன் நலன் ஒழிவிலன் –
புலனொடு –
இவை பட்டத்தை தானும் பட்டு -உடன்கேடாய் நின்று நோக்கும் என்கிறது –
புலன் -என்கிறது புலப்படும் பதார்த்தங்களை
த்ருச்யதே ச்ரூயதேபி வா -என்கிறபடியே பிரமாண் கோசரங்களான பதார்த்தங்களை

போகோ உபகரணம் கோயில் சாந்து -போகங்களுக்கு உப லஷணம்
நாட்டில் பிறந்து மனிசர்க்கா படாதன பட்டு –சீதா நஷ்டா -இத்யாதி -சம துக்கி சுகிவா -வியசநேஷூ மனுஷ்யானம் –
த்ருச்யதே -பிரத்யஷ கம்ய அசித் –ஸ்ருயதே -சாஸ்திர கம்ய சேதனம் -சாஸ்திரம் தெரியாத உண்மை சொல்லுமே -இரண்டையும்
-அந்தர்பஹிஷ்ய தத்சர்வம் வியாப்ய -பிரமாண கோசரம் -பிரத்யஷ கோசரம் அசேதனம் -சாஸ்திர பிரமாண கோசரம் அசேதனம் -நியமனம் ஸ்திதி இரண்டுக்கும் அநு பிரவேசம் –

ஓடு –
தத் த்ருஷ்ட்வா என்கிறபடியே -இவற்றை உண்டாக்கி ஜீவத்வாரா அனுப்ரவேசித்து பின்னை இவற்றுக்கு வஸ்த்துத்வ நாம பாக்த்வங்கள்
உண்டாம் படி பண்ணி -அந்த பிரவிஷ்டாச் சாஸ்தா ஜனா நாம் சர்வாத்மா -என்கிறபடியே சர்வாத்ராந்தராமாவாய் நிற்கும்படியைச் சொல்கிறது

அனுபிரேவச -நாம ரூபங்களைக் கொடுத்து -ஜீவ மூலமாக அசித்துக்குள் புகுந்து
-தத்வ த்ரயம் அனைத்திலும் பார்க்கலாமே –அப்ரஹ்மாத்வம் ஒன்றுமே இல்லை
பர்யவசானம் -விளக்கு -உள்ளும் ஆத்மா -சொல்லும் பரமாத்வை குறிக்கும் –
நியமனதுக்காகவும் -ஸ்திதிக்காகவும்-அனுபிரவேசம் -வஸ்துத்வம்-அந்தபிரவிஷ்டா -சாஸ்தா -ஜனானாம் -சர்வாத்மா
-சஸ்தா ஜீவன் சாஸ்தா பரமாத்மா –அந்தராத்மா -சரீரி சரீர பாவம் –அந்தர்யாமி நியந்த்ரு -நியாமய பாவம்-ஆனால் பின்னை தான் சர்வாத்மாவாய் நின்றால் அசித்தினுடைய பரிணாமாதிகளாதால்-சேதனருடைய ஸூகித்வ துக்கிதங்களாதல் தனக்கு-ஸ்பர்சிக்கும் படி இருக்குமோ என்னில் –

புலனலன் –
தத் தர்மா வல்லன் –
த்வா ஸூ பர்ணா சயுஜா சகாயா வ்ருஷம் பரிஷஸ் வஜாதே தயோர் அந்ய பிப்பலம் ஸ்வாத் வத்த்ய நச் நன் நன்யோ அபிசாக தீதி -என்று
முண்டக உபநிஷத் –மரம் -உடல் –ஜீவாத்மா பரமாத்மா இரண்டு பறவைகள் –பலத்தை ஜீவன் மட்டுமே அனுபவிக்கிறான் -என்கிறது தான்
ஓட்டற்று நின்று விளங்கா நிற்கும்

த்வௌ-சொல்லாமல் —த்வா– வேதம் வி லஷண சமஸ்க்ருதம்
ஜீவேஸ்வரௌ-ஞானம் சிறகு -சமான அபஹத பாப்மாதவம் -இத்யாதி
சஹாய-சேஷ சேஷித்வ ரூப பந்தவ்ய உக்தௌ -சமான அதிகரணம் -ஏகம் சரீரம் –

ஒழிவிலன் பரந்த
ஒரு வஸ்துக்கள் ஒழியாமே இப்படி வியாபித்து இருக்கும் -என்னவுமாம்
அன்றிக்கே
கால பாரமாக்கி எக்காலத்திலும் எல்லா வஸ்துக்களிலும் வியாபித்து இருக்கும் என்னவுமாம் –

அந் நலனுடை ஒருவனை
கீழ் இரண்டு பாட்டாலும் சொன்ன குண விசிஷ்ட ஸ்வரூபத்தை நினைத்து அந் நலனுடை ஒருவனை -என்கிறார் -நலன் -குணம் உடை ஸ்வரூபம்
நணுகினம் –
மயர்வற மதி நலம் அருளினன்-என்கிற ஞான மாத்ரம் அன்றிக்கே கிட்டப் பெற்றோம்

ஞானம் கொடுத்து -ஆஸ்ரயக்கவும் செய்து -அடையவும் செய்து அருளினானே –
அறிகை –காண்கை -பிராப்தி -ஞான தர்சன பிராப்தி அவஸ்தைகள் –

நாமோ
இது பொய்யோ -கிந்து ஸ்யாத் சித்த மோஹோயம்-இது ஏதேனும் பிரம ஸ்வப்நாதிகளோ என்றால் போலே
இவர் ஈச்வரோஹம் என்றால் போலே அவனுக்கும் குடி வாங்க வேண்டும்படியாய் இ றே இருப்பது
அஹம் என்றால் அவன் அளவிலே பர்யவசிக்க வேண்டும்படியாய் இருக்க -தேஹத்து அளவிலே யாம் படியாய் இ றே முன்பு போந்தது –

ஹரி ஹரி -சீதா பிராட்டி -திருவடி கண்டு பட்டால் போலே -உன்மாதமா- ஸ்வப்னமோ-பிரமமோ – சித்த மோஹம்-
வாத கதி -காற்று வீசி வந்த சப்தமா மயக்கம் திரிபு -கானல் நீர் போலே பொய்யோ
குரக்கனே ஆகுக -அரக்கனே ஆகுக -ராம நாமம் சொல்பவன் நன்றாக இருக்கட்டும் ஆசீர்வாதம் செய்து அருளினாள்-
இவர் ஈச்வரோஹம் என்றால் ராக்ஷஸ  தேசத்தில் -அங்கே -இங்கே அந்ய சேஷத்வ –ஸ்வ ஸ்வாதந்திர அபிமானம்
நெற்றி கொத்தி பார்த்தாலும் -என்று பேராமல் இருப்பானே

மன்யே ப்ராப்தாஸ் ஸ்ம தம் தேசம் பரத்வாஜோ யமப்ரவீத் -கைகேயி ராஜன் என்று சம்போதிக்கும்படி பிறந்து
ஸ்ரீ பரத்வாஜ பகவான் -அவள் மகனாய் கீழ் வயிற்றுக் கழலை அறுக்க வருகிறானோ –என்று கச்சினன துஷ்டோ வ்ரஜசி என்னும்படியான நான்
அவன் சொன்ன ஆஸ்ரமத்திலே புகுந்தேனோ என்று சங்கியா நின்றான் என்றான் இ றே -தம் தேசம் –அந் நலனுடை போலே –தவ வேடம் தலைக் கொண்டு -ஆயிரம் ராமன் -நம்பியை ஒக்கின்றான் -நகையில் முகம் -மாசடைந்த மெய்யான் –
பரத்வாஜர் -அவள் மகன் -கைகேயி உள்ளம் -அடி வயிற்றில் பட்ட கட்டி போலே -இவரும் சங்கிக்க
கச்சினன துஷ்டோ வ்ரஜசி -குக வசனமே ஆகிலும் பரத்வாஜர் வாக்ய துல்யம் -கொள்ளுவதில் குற்றம் இல்லை-
கொல்லப் பட்டேன் என்று விழுந்தான் பரதன் -முனிவரே நீரே-உன் பெருமை உலகம் அறிய சொன்னேன் என்றார் பின்பு –

வா நராணாம் நாரணாஞ்ச கதம் ஆஸீத் சமாகம -காட்டிலே வர்த்திக்கக் கடவ குரங்குகளும் நாகரீகரான சக்கரவர்த்தி பிள்ளைகளுக்கும்
ஒரு சேர்த்தி உண்டான படி எங்கனே -என்ன –
ராம ஸூ க்ரீவயோர் ஐக்யம் தேவ்யேவம் சம்ஜாயாத -பெருமாளும் மகா ராஜரும் சேர்த்த சேர்த்தி -பின்னே பிறந்த இளைய பெருமாள் நிற்க –
அடியேன் அந்தப்புர கார்யத்துக்கு வரும்படியாய் இ றே -நாமும் இங்கனே கூடிக் கொண்டு நிற்கக் கண்டேன் இத்தனை –

கதம் -நணுகினம் நாமே -அதே மோஹம் -நாரணாஞ்ச-பஹூ வசனம்-பெருமாள் கையைப் பிடித்தால் கோசல மக்கள் அனுவருக்கும் தோழமை
கதம் -எங்கனே -எப்படி -எவ்வளவு நெருக்கம் -காரணம் என்ன –
ஏவம் ஐக்யம்– சமஜாயதே –நல்லது ஒன்றும் இல்லாமலே –வரவாறு இல்லை வாழ்வு இனிது -நிர்ஹேதுக பெருமாள் கிருபை –
கூடப் பிறந்த தம்பியை அங்கே நிறுத்தி என்னை உம்மைக் காண அனுப்பிய -அளவு தோழமை
அவன் துயர் அறு சுடர் அடி தொழுது எழு மனனே -என்று கிரியா பதம் சேர்த்து அனுசந்திக்க வேண்டும்

நாமே
இவ்வனுபவத்துக்கு புறம்பான –
பகவத் கந்த ரஹிதரான நாம் –

நாமே
இது பொய்யோ

————————————————————————–

ஸ்ரீ கோயில்  கந்தாடை அப்பன் திருவடிகளே சரணம் .
ஸ்ரீ உ. வே.வேளுக்குடி சுவாமிகள் திருவடிகளே சரணம் .
ஸ்ரீ வாதிகேசரி அழகிய மணவாள ஜீயர் திருவடிகளே சரணம் –
ஸ்ரீ அழகிய மணவாளப் பெருமாள் நாயனார் திருவடிகளே சரணம் –
ஸ்ரீ பெரிய வாச்சான் பிள்ளை திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ நம் பிள்ளை திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ நஞ்சீயர் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ திருக் குருகைப் பிரான் பிள்ளான் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ மதுரகவி ஆழ்வார் திருவடிகளே சரணம் –
ஸ்ரீ பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம்-

பகவத் விஷயம் காலஷேபம் -28- திருவாய்மொழி – -1-1-2-ஸ்ரீ உ. வே. வேளுக்குடி ஸ்வாமிகள்-

April 27, 2016

யதோ வா இமானி -இத்யாதி ஸ்ருதி பிரக்ரியையாலே –தைத்ரியம் -கார்ய ஆகாரமான ஜகத்தை பிடித்து -ஜகத் காரண வஸ்து உபாஸ்யம் -என்னுதல் –
அன்றிக்கே –
ஸ்வரூபத்தை முற்படச் சொல்லி -பின்னை விபூதியில் போருதல் செய்யாதே முற்படக் குணங்களிலே இழிவான் என் என்னில்
சர்வேஸ்வரன் தம்மை வசீகரித்தது குணங்களைக் காட்டி ஆகையாலே தாம் அகப்பட்ட துறையிலே முற்பட இழிந்து பேசினார் —யோகி வியாவ்ருத்தி ஆழ்வாருக்கு –
அக்குணங்கள் தான் ஸ்வரூபத்தைப் பற்றி யல்லது இராமையாலே -அவற்றுக்கு ஆஸ்ரயமான ஸ்வரூபத்தை –
அவன் –என்று பிரசங்கித்தார் -முதல் பாட்டில் —அங்கு பிரஸ்துதமான-திவ்யாத்ம ஸ்வரூபம் –
ஹேய பிரத்ய நீகதையாலும் -கல்யாணகுணகதா நதையாலும் சேதன அசேதன விலஷணமாய் இருக்கும் என்று
அந்த ஸ்வரூபத்தை அனுபவிக்கிறார் இப்பாட்டில் –

குணம் -ஸ்வரூபம் -விபூதி -இவர் அருளிச் செய்த வரிசை -அனுபவத்தின் படி –
வேதம் ஸ்வரூபம் சொல்லி -பாடம் படிக்கும் படி அது சொல்ல -காரண ரூபமான ப்ரஹ்மத்தை தெரிய வைக்க கார்யங்களை விளக்க வேதம்
புத்தி ஆரோஹன க்ரமம்–ஆத்மாவை விளக்கி ஸ்ரீ கீதை -போலே
ப்ரஹ்மவிதப் ஆப்யோனி -ஸ்வரூபம் –ஆகாசாத் வாயு –விபூதி -ஆனந்தமயன் -குணம் –

மனனக மலமற மலர் மிசை எழு தரும்
மனன் உணரளவிலன் பொறியுணர் யவையிலன்
இனன் உணர் முழு நலம் எதிர் நிகழ் கழிவினும்
இனன் இலன் எனன் உயிர் மிகு நரையிலனே –1-1-2–

அநந்தரம் –யவன் -ஸ்வரூப- ஸ்வ இதர வை லஷண்யம்
மனனக மலமற மலர் மிசை எழு தரும்
மனன் அகம் -மனத்தில் -ஏழாம் வேற்றுமை –
-மலம் அற -மலம் -காம க்ரோதாதிகள் -கழிய –அற அற கழியக் கழிய என்றவாறு –
மனன் உணரளவிலன் பொறியுணர் யவையிலன்
மலர் -அத்தாலே மலர்ந்து
மிசை மேல் நோக்கி மேலே எழு தரும் மனம்-சுத்த அந்த கரணம்
யுணர்வு -மானஸ ஞானம்- யோக ஞானம் –ஆத்மா நோக்கி திருப்பி -அறிந்து -சுத்த மனத்தாலே உணரப்படும்
அளவுஆத்மா –
இலன் – அப்படிப்பட்ட ஆத்மா அல்லன் -அப்படி -மனசால் உணர முடியாதவன் -ஆத்மாவைக் காட்டிலும் வேறு பட்டவன் –சேதன விலஷணன் –
பொறி உணர்வு அவை இலன் -பாஹ்ய இந்த்ரிய ஞானங்கள் தன் மேல் தட்டாதே –
அசித் வைலஷண்யம் –
-ச்தைரே ஹிமவான் -நிகர் சொல்லிற்று அங்கே
இனன்-உயிரான சொல் –சேதன அசேதன வி லஷணன்
இவனே எனன் உயிர் -என்று முடிக்கிறார்-
கிரியா பதம் -தொழுது எழு -என்று முதல் பாசுரத்தில் கொண்டு முடிக்க வேண்டும் -10 பாசுரங்களுக்கும் -கூட்டி அந்வயம்
உணர் முழு நலம் எதிர் நிகழ் கழிவினும் -இனன் இலன் எனன் உயிர் மிகு நரையிலனே
அவர் யார் -என்ன –முழு உணர் முழு நலம் -ஹார மத்திய மணி நியாயம்
கட்டடங்க ஞான ஆனந்த ஸ்வரூபன் -ஞானானந்த நிரூபணன்
எதிர் -பவிஷ்யத்
நிகழ்– வர்த்தமான
கழிவு -பூத காலத்திலும்
இனன் இலன் -இனத்து இருப்பாரை இல்லாதவன் சமமானவர் இல்லாதவன்
மிகுநர்-உயர்ந்தவர் -மிகுநரை இலன் -மிக்கார் இலன் –
என் உயிர் எனன் உயிர் -பாத பூர்த்திக்காக –
சோதக வாக்யங்கள் -சத்யம் ஞானம் அநந்தம் ப்ரஹ்ம
சத்யம்= நித்யம் -ஞானம் =முழு உணர்வு -அநந்தம் =த்ரிவித பரிச்சேத ரஹித்வம் -லஷணம் — -நந்தா -விளக்கே- அளத்தற்கு அரியாய் -திரு மணி மாடக் கூடல் -பாசுரம்
இனன் -என்று இங்கே அருளிச் செய்கிறார் -ஸ்வரூபம் ஸ்வ பாவம் இரண்டாலும் நித்யம் -சேதன அசேதன வியாவ்ருத்தன் -விலஷணன் –
அசங்குசிதமான ஞானானந்த -குறைவற்ற -உணர் முழு நலம் -சங்கோச ப்ரஸ்துதம் இல்லாமலே -முழு -உணர்வு முழு நலம்
எதிர் நிகழ் கழிவினும் இனன் இலன்— மிகு நரையிலனே -அநந்தம் –
பன்னீராயிரப்படியில் மட்டும் இப்படி விளக்கம் அருளி உள்ளார் –

மனனக மலமற மலர் மிசை எழு தரும் மனன் உணரளவிலன் –
ஜீவாத்மா ஸ்வரூபத்தில் பகவத் ஸ்வரூபம் விலஷணம்-என்கிறார் –
ஆனால் மனனகம் -என்று தொடங்கிச் சொல்லுகிற இதுக்கு கருத்து என் என்னில் –
ஸ்வரூப வைலஷண்யத்தை அனுபவிக்கிற இவருடைய பிரதிபத்தி க்ரமம்-இருக்கிறபடி –மனன் -என்றது -மனம் -என்றபடி –
அகம் -நிரவவயமாய் இருக்கிற மனஸ்ஸூ க்கு ஓர் உள்ளும் புறம்பும் இல்லாமையாலே –மனனகம் -என்றது -மனசிலே -என்றபடி –
அன்றியே –
பராகர்த்த விஷயமாயும் -பிரத்யகர்த்த விஷயமாயும் போருகையாலே -பராகர்த்தத்தைத் தவிர்ந்து –
பிரத்யகர்த்த விஷயமானத்தை அகம் -என்கிறது ஆகவுமாம்-உட் பொருளிலே செல்லும் மனம் என்றபடி –

கொண்டை —கோதை –தேன் உலாவு -கூனி -அலங்க்ருத சிறைச்சேதம் -அது போலே ஆத்ம ஸ்வரூபம் சொல்லி இலன் –
பர ஸ்வரூப வை லஷண்யம் -புத்தி ஆரோஹா க்ரமம் -பரி சுத்த மனஸ் -அதால் பற்றத் தகும் ஆத்மா -அதில் விலஷணன்
முன் பாசுரம் –என் மனனே -சேதன சமாதியால் –இங்கு மனம் அசேதனம் -காட்டி அருளுகிறார்
மனஸ் -சூஷ்மம் -உள்ளும் புறம்பும் இல்லையே மனத்துக்கு அகம் -மனத்தில் என்றவாறு
அக மனம் -அகம் -அஹம் –ஆத்ம லஷணம் -ஆத்மாவை உணர்த்தும் மனம் -பராக் அர்த்தம் வெளி விஷயம் -பிரத்யக் -ஆத்மா விஷயம் -229-5-
அஹம் அர்த்த க்ரஹணம் -ஈடு பட்டு இருக்கும் மனம் –

மலமற –
மனனகத்தில் உண்டான மலங்கள் -உண்டு –அவித்யாதிகள் -அவையாவன –
காம க்ரோதச்ச லோபச்ச ஹர்ஷ மாநமதா குணா விஷாதச் சாஷ்டம ப்ரோக்த இத்யேத மநஸோ மலா –என்று
ஆத்ம ஸ்வரூபமும் நித்யமாய் -ஜ்ஞானமும் நித்யம் ஆகையாலே -இத் தோஷம் ஸ்வரூப கதமுமல்ல =ஆத்மகதமும் இல்லை – -ஜ்ஞான கதமுமல்ல
மனத்தின் குற்றமே –
ஆத்மாவினுடைய தர்மபூத ஜ்ஞானதிற்கு உதய அச்த்மதய வ்யவஹாரம் பண்ணுகிறது -ஜ்ஞான ப்ரஸ்ருதி த்வாரத்தைப் பற்ற வாயிற்று –
ஆக –ஜ்ஞான ப்ரஸ்ருதி த்வாரமான மனசைப் பற்றிக் கிடக்கிற தோஷமானது
யோக சாஸ்த்ரத்திலே சொல்லுகிற கிரமத்திலே பாஹ்ய விஷய பிரவணமான நெஞ்சை பிரத்யக் விஷயமாக்கி
-யம நியமாதி -யமம் -நியமம் -ஆசனம் -ப்ராணாயாம் பிரத்யாகாராம் தாரணை தியானம் சமாதி –
அஷ்ட அங்கங்கள் – க்ரமத்தாலே அனுசந்திக்கப் புக்கவாறே கழியக் கடவது –

மலம் –அவித்யாதிகள் -காமம் குரோதம் லோபம் ஹர்ஷம் மதம் விஷாதம் -பதட்டம் -கர்மம் வாசனை ருசிகள் –
மனத்தில் இருக்கும் அழுக்கு-ஞானம் ஆத்மா நித்யம் -அழுக்கு இருக்கு கழியும் என்றால் -வைகல்யம் குறைபாடு வருமே
ஞான உதய வியவஹாரம் -அச்தம்ய வியவஹாரம் -பேச்சு வழக்கு -இதுவும் மனசால் -ப்ரஸ்ருதி த்வாரம் -பற்ற வாயிற்று –
ஓட்டை வழியே ஞானம் பரவுமோ -ஆத்ம ஞானம் -மனசின் வழியே புலன்களுக்கு போகுமே –
இந்த்ரியம் -மனம் -இவற்றாலே கர்மம் -வாசனை -ருசிகள்-
என்னமா மனசில் ஞானம் ஓடுகிறது -பாஹ்ய விஷயங்களில் -உள்ளேயே போக முயல வேண்டுமே –
பிரத்யக் ஆத்மா விஷயம் ஆக்கி –
அவித்யாதி -அஹங்கார மமகாரங்கள் -மதி விசேஷம் -புத்தி -வாசனை ருசி ஞான அவஸ்தா விசேஷம் -ஆத்மாகதம் ஞானகதம் ஆகுமே
சம்பந்தம் தொடர்பின் படி பார்த்தால் சரி -பாதிக்கப் பட்டது மனஸ் தானே – அதனால் தத்கதம் –
ஆத்மகுணங்களுக்கு தோஷமாக தட்டு என் -ஆத்ம ஸ்வரூபம் வைகல்யம் குறை -விகல -குறைபாடு
ஆத்மா ஞானம் இரண்டுமே நித்யம் –
மனஸ் மேலே ஏற்றலாமோ –போம் பழி எல்லாம் அமணன் தலையோடு போம் –கூனே சிதைய -உண்டை வில் –தெறித்தாய் கோவிந்தா –
அழுக்கு மனசில் -மனஸ் தான் தடுக்கும் -கரண தோஷத்வாத்- பிரதிபந்தகத்வம் -தடுப்பு -காரணம் –
தர்ம பூத ஞானம் உதய அஸ்தமனத்துக்கு காரணம் மனஸ் என்றவாறே –
யமம் –நியமம் -ஆசனம் -பிராணாயாமம் -வெளிப்படை –பிரத்தியாகாரம் தாரணம் உள் நோக்கி
யமம் 1–பிராமசர்யம் -2அஹிம்சை -3-சத்யா -4-அச்தேயே திருடாமல் -5-அபரிக்ரகான் வீட்டு விடுதல்
1-ஸ்வாத்யாய -2-சௌஜம் 3-சந்தோஷம் 4-தபஸ்-5- புலன் அடக்கம் நியமம்
ஆசனம் – ஸ்வஸ்திகம் -மயூரம் கூர்மாசனம் –கோமுகாசானம் பத்மாசனம் -த்யான யோகா சரீர ஸ்திதி
பிராணாயாமம் – த்ரிவித -1-ரேசகம் -2-பூரகம் -3-கும்பகம்
பிரத்யாகாரம் -ஓடும் மனசை இழுத்து ஆத்மாவில் செலுத்தி -சித்தம் அடக்கியே யோகம் -பித்தளை ஹாடகம் பித்தலாட்டம் –
தாரணம் -புருஷோத்தமன் இடம் -சலனம் இல்லா மனஸ் –சுபாஸ்ரைய
த்யானம் நிரந்தர தைலதாராவத் அவிச்சின்ன –-சமாதி தத் ஸ்வரூப க்ரஹணம் -அஷ்டாங்க யோகம்
த்யானம் பஞ்ச விதம் 1-அஸ்த்ர பூஷணம் /2 -இல்லாமல்/ 3-அங்க 4-பிரத்யங்க விதுர பிரதான /5-அவயவி தியானம் -ஸ்வரூபம் –
தச்யைவ-கல்பனா ஹீனம் -கல்பனை விட்டு ஸ்வரூபம் பிடி -நிர்குண -நிர்விக்ரஹ வாதிகள் இத்தைப் பிடிக்க-ஸ்வரூப குணத்தில் நெஞ்சை செலுத்த -இத்தைச் சொல்லுகிறது

அற-என்றது
அறவற -என்றபடி
அநந்தரம் –
மலர் -விகசிதமாய்–விஷய அவகாஹன உன்முகனாய்
மிசை -மேல் நோக்கி –ஆனந்த -ஞான -ஸூ ஷ்ம-பிரகாந்தார
எழுதரும் -கொழுந்து விட்டு மேல் மேல் எனக் கிளரா நின்றுள்ள

மனன் உணர்வுண்டு –மானஸ ஜ்ஞானம்
இப்படி விகசிதமாகக் கொழுந்து விட்டு மேல் மேல் எனக் கிளரா நின்றுள்ள மானஸ ஜ்ஞான கம்யமாய் இருக்கும் -ஆத்மா –
அளவிலன் –-அதின் அளவல்லன் ஈஸ்வரன்
மானஸ ஜ்ஞான கம்யமாய் இருக்கும் ஜீவாத்ம ஸ்வரூபம் -பகவத் ஸ்வரூபம் அங்கன் இராது என்றதுக்கு கருத்து என் என்னில்
ஏகேந்த்ரிய கிராஹ்யத்வமும் இல்லை -என்கை –ஒரு கருவியால் கிரஹிக்கப்படும் தன்மை இல்லை –
பொன்னுக்கும் கரிக்கும் அத்யந்தம் வைஷம்யம் உண்டாய் இருக்கச் செய்தே க்ரஹிக்கைக்கு சாமக்ரி ஒன்றாய் இருக்கும் இ றே
அப்படி ஏக பிரமாண கம்யத்வ சாம்யமும் இல்லை -என்கை –
ஆனால் மநஸா து விசுத்தேன-என்று பரிசுத்தமான அந்த கரணத்தாலே கிரஹிக்கலாம் என்னா நின்றது இ றே அத்தோடு விரோதியாதோ வென்னில்
நேதி நேதி -என்று கிரஹிக்கும் அத்தனை அல்லது ஈத்ருக்த்தயா இயத்தையா பரிச்சேதித்து க்ரஹிக்கப் போகாது என்கை
முதலிலே ஞான விஷயம் அன்று என்னில் துச்சத்வம் வரும் இ றே-
அணு த்ரவ்யத்தை கிரஹிக்குமா போலே விபுத்ரவ்யத்தைக் கிரஹிக்கப் போகாது என்கை-

மனசுக்கு சுத்தி -விவேகாதி சாதனா சப்தகம் -விவேகம் -விமோக- அப்யாசம்- கிரியா கல்யாண -லகு பூர்வகம் லகு சித்தாந்தம்
சுத்தமான மனசால் ப்ரஹ்மம் காணலாம் –என்ன வென்று பார்க்கலாம் -நேதி நேதி -என்று கிரஹிக்கும் -அத்தனை அளவே –
இப்படி -என்றும் இவ்வளவு மட்டும் இல்லை -இப்படி பட்டவன் இல்லை பரிச்சேதித்து க்ரஹிக்க முடியாதே
கிரஹிக்க முடியாது புத்திக்கு அப்பால் பட்டது -என்றே க்ரஹிக்கலாம் அப்ரமேயம் -அறிவனே ப்ரஹ்ம ஜ்ஞானம் -யஸ்ய மதம் -இத்யாதி –
-இதி ந –இதி ந -இரண்டு –ஆதேசம் -நியந்தா -ஈசான சமர்த்தன் ஆணை இட்டு நியமிக்கும் ப்ரஹ்மம் –
-சொல்லால் சொல்லப்படும் ப்ரஹ்ம -இல்லை என்று தெரிந்து கொள் எனபது இல்லை இப்படிப்பட்டவன் என்று சொல்ல முடியாது என்றவாறு
கால தேச வஸ்து பரிச்சேத்ய ராஹித்யன் -இவ்வளவு மட்டும் அல்லன் -இப்படிப்பட்ட பொருளைப் போலவும் அல்லன்

பொறி உணர்வு யவை இலன் –
பொறி -என்று சஷூராதி கரணங்கள்-அவற்றால் அறியப்படும் பதார்த்தங்களின் படி அல்லன் –
யமாத்ம ந வேத யம் பிருதிவி ந வேத -என்கிறபடியே –
இவ்வோபாதி ஜீவாத்ம ஸ்வரூபத்தில் விலஷணன் என்றதும் என்கை –
ஜாத்யந்தன் பதார்த்த தர்சனம் பண்ணிற்றிலன் என்பதுவும் -கண்ணில் வைசத்யமுடையவனும் கண்டிலன் என்பதும் -காணாமை இருவருக்கும் ஒக்கும் இ றே –
அப்படியே அசித் விலஷணன் என்றவோவாதி சித் விலஷணன் என்றதவும் என்கைக்காகச் சொல்கிறது –
எனக்கும் பல ஜன்மம் உனக்கு போலே -சீதை போலே நானும் மீன் போலே பிரியேன் -சொல்லிக் கொள்வது போலே –
அறிவுடைமை பொது ஜீவாத்மாவுக்கும் பரமாத்வுக்கும் –மின் மினி சூரியன் -தேஜஸ் பொது ஈ கருடன் -இறகு பொதுவானாலும் வாசி உண்டே
ஜீவனுக்கும் அசேதனுக்கும் வாசி இல்லை அவனைப் பார்த்தால் -அனைத்தும் சொத்து -தானே
பிறவிக் குருடன் கண் பார்வை இழந்தவனுக்கும் சமம் என்றவாறு –உபதேச பரமாக சங்கைகள் அனைத்தும் போக்கி அருளுகிறார்
திருஷ்டாந்தம் ஆக்குகிறார் அசித் விலஷணம் -பர உபதேச கர்ப்பமாய் இருக்கும் -பண்ணுவது ஸ்வ அனுபவம் தானே

இப்படி உபய விலஷணனாய் இருக்குமேயாகில் அவனைப் பிரதிபத்தி பண்ணும் படி என் என்னில்
இனன் –
ஏவம் விதன்-என்னும் இத்தனை – –உக்தத்தை சொல்லவுமாம் -வஹ்யமாணத்தைச் –சொல்லப் போவதை சொல்லவுமாம்
எப்படிப்பட்டவன் என்னில் –

உணர் முழு நலம் –
உணர்வு -என்று ஜ்ஞானம் —நலம் என்று ஆனந்தம் –முழு -என்று இரண்டு இடத்திலும்
கட்டடங்க ஞானமுமாய் கட்டடங்க ஆனந்தமுமாய் இருக்கும்
இத்தால் ஸ்வரூபத்தில் அப்ரகாசமாயாதல் –அனநுகூலமாயாதல்-இருக்கும் இடம் இல்லை -என்கை
அன்றிக்கே –
ஆனந்தம் ஆகிறதும் ஞான விசேஷம் ஆகையாலும் ஆனந்தத்தைச் சொன்ன போதே ஜ்ஞானத்தையும் சொல்லிற்றாய் வரும் இ றே
புனர் உகத தோஷம் வாராது
ஆகையால் –இனன் உணர் முழு நலம் –
நேர் கொடு நேர் தன்னை அறியப் போகாமையாலே -என்றும் ஒக்க -இனனாலே -உபமானத்தாலே -அறியப் படுமவனான முழு நலமாய் இருக்கும்
யதா சைவந்தவகன -என்கிறபடி நிரதிசய ஆனந்த மயமாய் இருக்கும்
ஆனந்தோ ப்ரஹ்ம -என்றும் ஆனந்த மய-என்றும் சொல்லக் கடவது இ றே –

இத்தால் ஆனந்தம் ஞானம் இல்லாமல் இருக்கலாம் -பற்று இல்லாதவன் அனுகூல ஞானம் வந்தாலும் ஆனந்தம் கொள்ளாமால் இருக்கலாம்
-அதவா-இனன் உணர் -இப்படி பட்டவன் என்று அறியும் முழு நலம் -ஆனந்தம் என்றபடி -உப்புக்கட்டி போலே உள்ளும் புறமும் ஆனந்தம் –
கடி சேர் நாற்றத் துள்ளாலை இன்பத் துன்பக் கழி நேர்மை சேர் ஓடியா இன்பப் பெருமையோன் உணர்வில் உம்பர் ஒருவனே –8-8-2-
கடி நாற்றம் -மணம் –பூவில் கந்தத்தையும் -ஆலை -மதுவில் ரசம் -சுவை -அல்ப அஸ்த்ரத்வாதி குறைகளை நீக்கி
துன்பம் கழிந்த இன்பம் — சேர்த்து பார்த்தால் சிறிது ஒக்கும்
கொள்கின்ற -கோள் இருளை —அன்று மாயன் -குழல் –அக்கார கனி -அபூத உவமை -சக்கரை விதை தேன் நீர் மரம் பழுத்து பலம்
உவமானத்தால் அறியலாம் என்பதை இனன் உணர் -என்கிறார் -தன்னையே இழிந்து அறியப் போகாதே -பூர்வ யோஜனையே சிறந்தது என்பர் –

எதிர் நிகழ் கழிவினும் இனன் இலன் -பூத பவ்ய பவத் பிரபு -முக்காலத்தில் உள்ளாருக்கும் ஈசன்-
காலத்ரயத்தாலும் இனன் உண்டு -ஒப்பு -அது இல்லாதவன் –
சித் அசித் ஈஸ்வர தத்வ த்ரயமே யாயிற்று நம் தர்சனத்துக்கு உள்ளவை –
அதில் சித் அசித் விலஷணம் முன்பே சொல்லிற்று
இங்கு சொல்லிற்றாகிறது என் என்னில்
திரள் ஒப்பு இல்லையாகில் ஒரு வகையாலே தான் ஒப்பு உண்டோ என்னில் -அதுவும் இல்லை என்கிறது -என்று நிர்வஹிப்பாரும் உண்டு
அங்கன் அன்றிக்கே
பட்டர் -சாதர்ம்ய திருஷ்டாந்தம் -ஒத்த தர்மங்கள் உடைய பொருள்கள் -இல்லை என்றது முன்பு –வைதர்ம்ய திருஷ்டாந்தம் -வேறு பட்ட தர்மங்களை உடைய பொருள்கள் -இல்லை என்கிறது இங்கு -என்று
வைதர்ம்ய திருஷ்டாந்தத்துக்கு உதாஹரணம்
ந பரேஷூ மஹௌ ஜசச் சலாதப குர்வந்தி மலிம்லுசா இவ -சிறந்த வீரர்கள் விரோதி விஷயத்தில் திருடர்கள் போன்று வஞ்சனை செய்ய மாட்டார்கள் –

ஈத்ருசன்-அப்படிப்பட்டவன் -உப்புக்கட்டி போலே -கீத்ருசன் -எப்படிப்பட்டவன் சொல்ல முடியாது -வெல்லக்கட்டி போலவும் உண்டே -சர்வ ரஸா சர்வ கந்த -சாதர்மம் உப்புக்கட்டி
தாத்ருசன் -அப்படி பட்டவன் -ஆகாசவத் சர்வகத நித்யா -எங்கும் நிறைந்து
ஸூ சதுர்தச ‘-நல்ல உபமானம் இருப்பவன் -வைதர்ம்ய திருஷ்டாந்த சூன்யன்
சிறந்த வீரர்கள் விரோதி விஷயத்தில் திருடர்கள் போன்று வஞ்சனை செய்ய மாட்டார்கள் –
வீரர்கள் -திருடர்கள் -வஞ்சனை அறிந்தால் சொல்லலாம்
-வி சதுர்சன் -உபமானம் இல்லா -மானம் இல்லா பன்றியாம் -உபமானம் அபிமானம் இல்லை
துஷ்ட கள்ளன் ஐஸ்வர்யம் பெற்றால் எப்படி பர ஹிம்சை பண்ணுவானோ மகா தேஜச்விகள் பலம் இருந்தால் நன்மை செய்வார்கள் என்றவாறு –

எனன் உயிர் -எனன் உயிர் -என் உயிர் என்றவாறு
இப்படி இருகிறவன் எனக்கு தாரகன் –யச்யாத்மா சரீரம் -என்கிறபடி -இத்தத் தனக்கு சரீரமாகக் கொண்டு –
தான் சரீரியாய் -தாரகனாய் இருக்கும் என்னும் அர்த்தமும் சொல்ல வேண்டுவது ஓன்று இ றே -யோகி ஹிருதயத் த்யான கம்யம் -அந்தர்யாமி -இரண்டு வகை -ஸ்ரீ லஷ்மி விசிஷ்டன் -விசேஷ வியாப்தி-அசேதனம் உள்ளும் இருக்கிறார் -ஆட்சி செய்வதை புரிந்து கொள்ள வேண்டும் –

மிகுநரையிலனே –
மிக்காரை உடையன் அல்லன் –
தான் ஜீவாத்மாவை சரீரமாகக் கொண்டு -தாரகனாய் நியமகனாய் இருக்குமா போலே –
தன்னையும் நியமிக்கக் கடவதொரு வஸ்த்வந்தரம் உண்டோ வென்னில் –
தனக்கு மேற்பட்டாரை உடையான் அல்லன் —
ந தத் சமச்ச அப்யதிகச்ச த்ருச்யதே -என்னுமா போலே –

திலே தைலம் எள்ளுக்குள் எண்ணெய்-பலம் அவனே -கரந்த பாலுக்குள் நெய் போலே –
ஒத்தார் மிக்காய இலையாய மா மாயன் –
கார்யம் -சரீரம் கரணம் -இந்த்ரியம் -இல்லை -அது கொண்டு வியாபரிப்பது இல்லை என்றவாறு
-இதுக்கு அதீனம் இல்லை சங்கல்பத்தாலே சிருஷ்டியே ந தஸ்ய கார்யம் –

மனனக மலமற மலர் மிசை எழு தரும் மனன் உணர்வு அளவிலன்-பொறி உணர்வு யவை இலன் –
-எதிர் நிகழ் கழிவினும் இனன் இலன் -மிகுநிரையிலன் -உணர் முழு நலம் -இனன் எனன் உயிர் -என்று அந்வயம்
அன்றிக்கே
என் உயிரானவன் துயர் அடி தொழுது எழு என் மனனே -என்று கீழ்ப் பாட்டோடு அந்வயம் –

————————————————————————–

ஸ்ரீ கோயில்  கந்தாடை அப்பன் திருவடிகளே சரணம் .
ஸ்ரீ உ. வே.வேளுக்குடி சுவாமிகள் திருவடிகளே சரணம் .
ஸ்ரீ வாதிகேசரி அழகிய மணவாள ஜீயர் திருவடிகளே சரணம் –
ஸ்ரீ அழகிய மணவாளப் பெருமாள் நாயனார் திருவடிகளே சரணம் –
ஸ்ரீ பெரிய வாச்சான் பிள்ளை திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ நம் பிள்ளை திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ நஞ்சீயர்  திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ திருக் குருகைப் பிரான் பிள்ளான் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ மதுரகவி ஆழ்வார் திருவடிகளே சரணம் –
ஸ்ரீ பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம்-

பகவத் விஷயம் காலஷேபம் -27- திருவாய்மொழி – -1-1-1-ஸ்ரீ உ. வே. வேளுக்குடி ஸ்வாமிகள்-

April 26, 2016

ஸ்ரீ காஞ்சி தேவ பெருமாள் – பிரதம சதகே வீஷித தேவராஜன்
ச குணம் -விபூதி மான் -விக்ரஹ விசிஷ்டன் -குண விசிஷ்டன் —
நால் சீர் நாலடி கலி விருத்தம் பாசுரங்கள்

ஆறாயிரப்படி அவதாரிகை

அப்ராக்ருத ஸுவ அசாதாரண திவ்ய ரூப பூஷண ஆயுத மகிஷிகள் பரிஜனம் ஸ்தான விசிஷ்டன் –
நிகில ஜகத் உதயம் விபவம் லயம் லீலனாய் -பரம் புருஷனை -உள்ளபடியே தம் திரு உள்ளத்திலே அனுபவித்து –
அவன் காட்டக் கண்டு -அவ்வனுபவ ஜனித நிரவதிக ப்ரீதியாலே பேசுகிறார்

ஒன்பதினாயிரப்படி அவதாரிகை

முதல் பாட்டுக்கு கருத்து
அகில ஹேய ப்ரத்ய நீக கல்யாண குணாத் மகனாய்
அக்குணங்களுக்கும் நிறம் கொடுக்க வற்றான திவ்ய தேக யுக்தனாய்
ஸ்ரீ யபதியாய் -இந்த சௌந்த்ர்யாதிகளுக்கு போக்தாக்களான அயர்வறும் அமரர்களுக்கு அதிபதியாய் இருந்து வைத்து
தன்னுடைய நிரவதிக கிருபையாலே என்னுடைய தோஷாகரத்வத்தைப் பாராதே என்னுடைய அஜ்ஞ்ஞானம் எல்லாம் நீங்கும் படியாக
ஸ்வ விஷய பக்தி ரூபாபன்ன ஜ்ஞானத்தை நிர்ஹேதுகமாக சாதரனாய் கொண்டு தந்து அருளினான்
ஆனபின்பு அவன் திருவடிகளிலே அடிமை செய்து உஜ்ஜீவிப்போம் என்று திரு உள்ளத்தோடு கூட எம்பெருமானுக்கு அடிமை செய்கையிலே பிரவ்ருத்தர் ஆகிறார்
இத்தால் பிரபந்த ஆரம்பத்திலே வஸ்து நிர்தேச நமஸ்காரங்களும் பண்ணப் பட்டனவாய் விழுந்தது

பன்னீராயிரப்படி அவதாரிகை
இத் திருவாய் மொழிக்கு சங்கக்ரஹமான இப்பாசுரத்தில்
பரத்வ-பிரதான உபபாதகமான நிரவதிக கல்யாண குண யோகத்தையும் -நிர்ஹேதுக உபகாரத்வத்தையும் -நித்ய ஸூ ரி நிர்வாஹகத்வத்தையும்
நித்ய மங்கள விக்ரஹ -யோகத்தையும் உடைய சர்வேஸ்வரன் திருவடிகளில் நிரந்தர சேஷ விருத்தியைப் பண்ணு என்று தன் நெஞ்சை நியோகிக்கிறார் –

இருபத்து நாலாயிரப்படி அவதாரிகை

ஸ்ரீ யபதியாய் -சமஸ்த கல்யாண குணாத் மகனாய் -அக்குணங்களுக்கு பிரகாசகமான திவ்ய விக்ரஹத்தை யுடையனாய் –
அவற்றை அனுபவிக்கும் நித்ய ஸூ ரிகளுக்கு நிர்வாஹகனாய் இருக்கிற இருப்பைத் தன்னுடைய நிர்ஹேதுக கிருபையினால்
அனுபவ யோக்யமாம் படி நமக்கு பக்தி ரூபாபன்ன ஜ்ஞானத்தை தந்து அருளினான்
அவன் திருவடிகளிலே அடிமை செய்து உஜ்ஜீவிக்கப் பார் என்று தம் திரு உள்ளத்தைக் குறித்து அனுசாசிக்கிறார்-ஆணையிடுகிறார் –

ஈட்டு அவதாரிகை –

1-ஸ்ரீ யபதி தான் சமஸ்த கல்யாண குணாத்மகனாய் இருக்கிற இருப்பைக் காட்டி உபகரித்தான் —
2-அக் குணங்களும் தன்னைப் பற்றி நிறம் பெற வேண்டும்படியாய் இருக்கிற திவ்ய ஆத்ம ஸ்வரூப வைலஷண்யத்தைக் காட்டி உபகரித்தான் –
இப் பேற்றுக்கு என் பக்கல் சொல்லலாவது ஒன்றும் இன்றிக்கே இருக்க –நிர்ஹேதுகமாக தானே உபகாரகன் ஆனான் –
3-ஸ்வ ஸ்வரூபாபன்னராய் -அபஹத பாப்மாதி குணங்களில் சாம்யம் கொண்டு –இருக்கிறவர்களுக்கும் அவ்வருகாய் இருக்கிற இருப்பைக் காட்டி உபகரித்தான் —
4-தன்னுடைய திவ்ய விக்ரஹ வைலஷண்யத்தைக் காட்டி உபகரித்தான் -என்று -அவன் பண்ணி அருளிய உபகாரங்களை அடையச் சொல்லி-அருளினான் என்பதை கூட்டிப் பொருள் சொல்லி அருளி-ப்ரீதி க்கு ஹேதுவான – உபகார -பரம்பரைகளை அருளிச் செய்கிறார் -அனுபவ பரிவாஹமே பிரபந்தம் –
இப்படி உபகாரகன் ஆனவன் திருவடிகளிலே நித்ய கைங்கர்யத்தைப் பண்ணி உஜ்ஜீவிக்கப் பாராய் -என்று தம் திரு உள்ளத்தோடு கூட்டுகிறார் –

அஹமஸ் யாவரோ ப்ராதா குணைர் தாஸ்யம் உபாகத -என்னுமா போலே இளைய பெருமாளை -நீர் இவர்க்கு என்னாவீர் என்ன
பெருமாளும் ஒரு படி நினைத்து இருப்பர் -நானும் ஒரு படி நினைத்து இருப்பேன் -என்றார் –
அவர் நினைத்து இருக்கும் படி என் -நீர் நினைத்து இருக்கும் படி என் -என்ன
அவர் தம் பின் பிறந்தவன் என்று இருப்பர் -நான் அவர் குணங்களுக்குத் தோற்று அடியேனே இருப்பன் -என்றார் இறே
அப்படியே இவரும்-உயர்வற உயர்நலம் உடையவன் துயரறு சுடர் அடி தொழுது எழப் பாராய் நெஞ்சே -என்கிறார்

இவர் தாம் முற்பட குணங்களிலே இழிவான் என் என்னில் -தாம் அகப்பட்ட துறை அதுவாகையாலே
இவரை குணத்தை இட்டாயிற்று வணங்குவித்தது –

உபகார பரம்பரைகளை அனுசந்தித்தும் -அருளினன் -எல்லா வற்றிலும் சேர்த்து -குணங்களுக்குத் தோற்றும் -நெஞ்சே தொழுது எழு-
வாக் ஏக யோஜனை -வாக்ய பேத யோஜனை -இரண்டும் கொள்ளலாம் –
உஜ்ஜீவனம் -நான் அடைய நெஞ்சே நீ துணை வேண்டுமே -முன்புற்ற நெஞ்சே -நல்லை நல்லை நெஞ்சே –
தொழுது எழு -கைங்கர்யம் ப்ரீதி உந்த -குணானுபவ ஜனித ப்ரீதி காரித கைங்கர்யமே பரம புருஷார்த்தம் –
ப்ரீதிக்கு ஹேதுவான -உபகார பரம்பரைகள் அனுசந்திக்க வேண்டுமே –
பிரபந்தமே அனுபவ பரிவாஹம் -அந்த அனுபவமே ப்ரீதி -அதற்கு அருளினான் –
கருணை -குணம் -இவற்றால் நமக்கு ஏற்றம் -பகவத் விஷயத்தில் அவனால் குணங்களுக்கு வைபவம் -விபர்யச்தம்-மாறி இருக்குமே
-ஸூபீ பூதம் ஸூ பத்வம்-உன்னுடன் சேர்ந்து குணங்கள் சுபம் அடையுமே –
ஹேமாரவிந்த பரிமளம் -பொற்றாமரை மணம்-மணம் பொற்றாமாரையால் சிறப்பு பெறுமே-உபகாரத்துக்கு தோற்றால் –
பூயோ நம-ஆளவந்தார் – -தாம் தொழாமல் நெஞ்சை கூப்பிடுவது பரீத் யதிசயத்தால் -உசாவ ஆள் தேட
–இவ்விபூதியில் ஆள் இல்லாமையாலே யாரும் கிடைக்காமல் திரு உள்ளத்தை கூப்பிடுகிறார்-நிற்க முடியாது -விழுந்திடு என்கிறார் -ஸூ ஷ்மம்-அலை வரும் பொழுது குனிந்து நீர் வஞ்சிக் கொடி-குனிந்து பிழைத்ததை கண்டார் –

ஆறு கிண்ணகம் எடுத்தால் நேர் நின்ற மரங்கள் பறியுண்டு போய் கடலிலே புகும் -நீர் வஞ்சி தொடக்கமானவை வளைந்து பிழைக்கும் –
அது போலே பகவத் குணங்களினுடைய எடுப்பு இருந்தபடி கண்டோமுக்கு எதிரே நான் என்று பிழைக்க விரகு இல்லை –
அவன் திருவடிகளிலே தலை சாய்த்து பிழைக்க வாராய் -நெஞ்சே -என்கிறார் –
உயர்வற உயர்நலம் உடையவன் துயரறு சுடரடி தொழுது எழப் பாராய் நெஞ்சே -என்கிறார் –

தொழுதால் எல்லாம் – தொழா விடில் விழுவோம் -குண வெள்ளம் -ஸ்வா தந்திர வெள்ளம் –
வாக்ய பேத நிர்வாஹம் -உயர்வற உயர்நலம் உடையவன் யாரோ அவன் -துயரறு சுடரடி தொழுது எழப் பாராய் நெஞ்சே -என்கிறார் –
வாக்மே ஸ்ரீ மன் -சொல்லின் செல்வன் -திருவடி பேச்சைக் கேட்டதும் இளைய பெருமாளை பேசச் சொல்லி -தன்னை திருவடியிடம் சொன்ன வார்த்தை
அஹமஸ் யாவரோ ப்ராதா குணைர் தாஸ்யம் உபாகத-அஹம் -அஸ்ய அவரோ ப்ராதா –குணைர் தாஸ்யம் உபாகத
-லோக பார்வை -தம் பார்வை –
ராஜ்யாது ப்ரஷ்டா மா சார்த்தம் -பார்யை உடன் -வந்தார் -தந்தை சொல்லால் அவர் –
பார்யையால் அவள் -நீர் எதற்கு வந்தீர் -தம்பி -என்றால் பரத சத்ருக்னன் வந்து இருக்க வேண்டுமே –
குணத்துக்கு தோற்ற அடிமை வந்தேன் என்கிறார்
குணங்கள் ஸ்வரூபம் சார்ந்து இருக்கும் குணவான் -அகில ஹேய ப்ரத்ய நீகன் -ஸ்வரூபம் -யவன் சொல்லி ஆரம்பிக்க வேண்டாமோ –
இவர் அகப்பட்ட துறை குணங்கள் -இது வன்றோ
———————

உயர்வற உயர் நலம் உடையவன் எவன் அவன்
மயர்வற மதி நலம் அருளினன் எவன் அவன்
அயர்வறும் அமரர்கள் அதிபதி எவன் அவன்
துயரறு சுடரடி தொழுது எழு என் மனனே –1-1-1-

உயர்வற -ஆனந்த வல்லி சொல்லும் கணக்கில் அல்லாத உயர்வுகள் அசத் கல்பமாம் படி வாங்மனஸ் கோசரம் இல்லாத
உயர் நலம் உடையவன்-உயர்ந்த ஆனந்தம்
எவன் அவன் -பிரமாண பிரசித்தமானவன் ஒருவன் -யாவன் அவன் -மருவி யவன் அவன்
மயர்வற -சம்சயம் விபர்யயம் -ஐயம் திரிபு-தப்பாக – இல்லாமல் -சரியான முடிவு ஞானம்
மதி நலம் -ஸ்வா பாவிக ஞான பிரேமங்கள்
அருளினன் எவன் அவன்
அயர்வறும் அமரர்கள் அதிபதி எவன் அவன் -மறதியே இல்லாமல் நிரந்தர அனுபவ உக்தர்கள் சேஷி
துயரறு சுடரடி தொழுது எழு என் மனனே –ஸமாச்ரய  துக்க நிரசனமாய் -நிரந்தர ஔஜ்வல்ய –
தொழுது-பக்தாஞ்சலி சேஷத்வ அநுரூப வ்ருத்தியை பண்ணி –மனசே எழு -மனமே -மகரத்துக்கு நகரம் போலி-
அரும் கலமே -அரும் கலன் -இங்கும் போலி
எழு-நித்ய உச்சராயம் உஜ்ஜீவனம் -அனுசாசித்து அருளினார் –

—————-
உயர்வற உயர் நலம் உடையவன் எவன் அவன் –
பகவத் ஆனந்தத்தைப் பேசப்புக்க வேதங்கள்
மனுஷ்ய ஆனந்தம் தொடங்கி-ப்ரஹ்ம ஆனந்தத் அளவும் சென்று
பின்னையும் அவ்வருகே உத்ப்ரேஷித்துக் கொண்டு சென்று -பின்னையும் -பரிச்சேதிக்க மாட்டாதே
யதோ வாசோ நிவர்த்தந்தே -என்று மீண்டவன இறே –
இது ஆனந்த குணம் ஒன்றிலுமே இறே –
குணங்கள் எல்லாம் இப்படியே இறே இருப்பது -இக் குணங்கள் எல்லாம் தமக்கு நிலமாய் பேசுகிறாரே இவர் –

உயர்வுவருத்தம் -உச்சராயம் இரண்டு அர்த்தங்கள் உண்டே
யுவா ஸ்யாத்–பஞ்ச விம்சதி -மாறாமல் -மம பார்த்தா பஞ்ச விம்சதி -ராவணன் இடம் சீதை சொல்லிக் கொள்கிறாள் -எப்பொழுதும் –
யுவா குமார -அரும்பினை அலரை -காளை புகுதக் கனாக் கண்டேன் -கறுப்பையும் காளை பருவத்தையும் மறக்க முடியாதே
12 வருஷம் சாதுவாக அத்யயனம் பண்ணி -சாத்விகன் -ஸூர அத்யயனம் -ஆசிஷ்ட -ஆசீர்வசன பாத்ர பூதன் -அசனசீலத்வம்
-நன்கு உண்டு ஜரித்து -ஆசு தர க்ரியத்வம் -எல்லாம் செய்பவன் -பலிஷ்ட-சரீர மன பலம் உள்ளவன் –
தங்கம் இரு கஜம் ஜகம் நிரம்பி கொடுத்தாலும் -இவ்வளவுதானா சொல்லி சிரிப்பானாம் -நூறு -மடங்கி ஏற்றி மேலே –
கல்பித்து கல்பித்து மேலும் மேலும் –எண் பெருக்கு அந் நலத்து ஈறில வண் புகழ்

உயர்வு -வருத்தம் –
எல்லாருக்கும் உயர்த்தி உண்டாம் போது வருத்தம் உண்டு -அப்படி வருந்த வேணுமோ -என்றால் உயர்வற உயரா நிற்கும்-
யுவ கோடி சகஸ்ராணி விஷ்ணும் ஆராத்யாம் பத்ம பூ –
இத்தைப் பற்ற விறே ஆளவந்தார் –ஸ்வா பாவிக –வருத்தம் கலசாத –என்று அருளிச் செய்த சந்தை –
பகவத் வ்யதிரிக்த சமஸ்த வஸ்துகதமான சர்வ பிரகாரத்தாலும் உண்டான உச்சராயத்தை –உயர்வு -என்கிறது –

அற –
இன்றியிலே ஒழிய -இத்தால் அத்யந்தா பாவத்தைச் -இல்லாமை நிலை -சொல்லுகிறது அன்று -பின்னை என் சொல்லுகிறது என்னில் –
தன்னுடைய உச்சாரத்தையும் இவற்றையும் பார்த்தால் -ஆதித்ய சந்நிதியில் நஷத்ராதிகளைப் போலேயும் –
மேரு சிகரத்தில் நின்றவனுக்கு கீழ் உள்ள சர்ஷ பாதிகள் இருக்குமா போலேயும்
உண்டாய் இருக்கச் செய்தே இல்லை என்னலாம் படி இருக்கை -அல்பி பாவம் –
ஈ ஆடுவதோ கருடற்கு எதிரே போலே –
இப்படி அல்லாதவற்றை இல்லை என்னலாம் படி பண்ணினால் தனக்கு ஓர் எல்லை உண்டாய் இருக்குமோ என்னில்

உயர் –
கால தத்வம் உள்ளது அனையும் அனுபவியா நின்றாலும் அவ்வருகாய்க் கொண்டு வாங் மனஸ்ஸூக்களால் பரிச்சேதிக்க ஒண்ணாத படி உயரா நிற்கும் —
ஆனால் சர்வேஷா யாந்தா நிசயா பத நாந்தாஸ் சமுச்சரயா சம்யோகா விப்ரயோ காந்தா மரணாந்தஞ்ச ஜீவிதம் -என்கிறபடியே
இருக்கிறதோ என்னில் -அன்று -இயத்தாரா ஹித்யத்தைச் சொன்னபடி –( அளவிட்டுக் கூற இயலாத படி உயர்ந்தே இருக்கும் -)
முடிந்தே ஆகணும் உயர்ந்தால் -செல்வம் -பிறவி -பெருமாள் பரதன் இடம் சொல்லுவது போலே
அது த்ரவ்ய விஷயம் –இது குண விஷயத்தில் -த்ரவ்ய கத உச்சாராயம் -போலே அன்று
இப்படி கரை கட்டாக் காவேரி போலே பரந்து இருந்தால் இப்பரப்பு எல்லாம் -பிரயோஜனமாய் இராதே காடு பட்டு கிடக்குமோ என்னில் –

நலம் –
கண்ட இடம் எங்கும் பயிர் பட்டு இருக்கும் நிலம் போலே எங்கும் ஒக்க உபாதேயமாய் இருக்கும்
நலம் -என்று 1–ஆனந்த குணம் ஒன்றையும் சொல்லுதல் -என்னுதல்
2–குண சமூஹத்தை சொல்லுகிறது -என்னுதல்
3–ஆனந்தாவஹமான விபூதியைச் பற்றிச் சொல்லுகிறது -என்னுதல் –உயர்வற உயர் விபூதி உடையவன் இன்புறும் இவ்விளையாட்டு உடையவன்-

உயர் குணம் என்னாமல் உயர் நலம் -அது நல்ல குணம் துர்குணம் இரண்டு வகை –அகில ஹேய ப்ரத்ய நீகன் -கல்யாணை ஏக தானன் –
கல்யாண குணங்களுக்கு மட்டுமே இருப்பிடம் -இவனே இருப்புடன் -நலம் என்பதை கல்யாண குணத்தால் –
பிரகாச பிராசுர்யம் ஸூ ர்யன்-இருளே இல்லை -ஸ்ரீ வைஷ்ண பிராசுர்ய கிராமம் நிறைய -அர்த்தம்
-பிரகாச மயம்-துக்க சோக ரஹிதமாய் இருப்பதால் -ஆனந்தாவஹமான விபூதி
உயர்வற உயர் விபூதி உடையவன் இன்புறும் இவ்விளையாட்டு உடையவன் -ருசி வளர்க்க -நமக்கு ஸ்வா தந்த்ர்யம் கொடுத்து –
இது தான் உதாசீனம் –ஈர நெல் விளைவித்து உபகார பரம்பரைகள் பல
சர்வஜ்ஞ்ஞன் சர்வவித் -அன்றோ -ஜீவா ஸ்வா தந்த்ரம் கர்மம் காரணமாக உதாசீனன்
உயர் நலம் -கண்ட இடம் எங்கும் –நலம் -ஜாத் ஏக வசனம் -குண சமூஹங்கள்-முன்பு ஆனந்தம் -ஆனந்தவல்லி பிரக்ரியை –
நல்ல குணங்களே என்பதால் ஜாத் ஏக வசனம் -ஸ்வரூப ரூபா ஆஸ்ரித சௌகர்ய -ஆஸ்ரித கார்ய உபாதேய -பரதவ சௌலப்ய
அர்ச்சா -சௌந்தர்ய போன்ற -ஏறிட்டுக் கொண்ட பாரதந்த்ர்யம் -போல்வன –
கார்யம் -சப்தத்தால் காரணம் -சொல்லலாமே –ஆனந்தத்துக்கு காரணம் விபூதி என்று கொண்டு மூன்றாவது –

உடையவன் –
இக் குணங்கள் தன்னை அஸ்தி -என்று விடும் அளவன்றிக்கே இவற்றையிட்டு நிரூபிக்க வேண்டும்படியாய் இருக்கும் –
அதாவது ஆகந்துகம் -அன்றிக்கே ஸ்வரூப அநு பந்தியாய் -இருக்கும் -என்றபடி
ஆழ்வான்-பிள்ளை பிள்ளையைப் பார்த்து நிர்க்குணம் என்பார் மிடற்றை பிடித்தாற் போலே –
ஆழ்வார் நலம் உடையவன் -என்றபடி கண்டாயே -என்று பணித்தான்

உள்ளது -சொல்லாமல் –உடையவன் -ஸ்வா பாவிக அநவதிக அதிசய -நித்ய யோகத்தில் மதுப் பிரத்யக அர்த்தம் தமிழில்
-ஸ்ரீ அவனும் பிரிக்க முடியாதது போலே இக்குணங்கள் அஸ்தி- இருக்கும் என்று விடாமல் இவற்றை விட்டு நிரூபிக்க –அப்ருதக் சித்த விசேஷணம்-
இவற்றை இட்டே அவனை நிரூபிக்க -ஆகந்துகம் வந்தேறி இல்லை ஸ்வரூப அனுபந்திகள்
நிர்குணம் -ந-மிடற்றை பிடித்தாரே -ந சப்தத்தால் -பச்சை மா -விக்ரகம் இல்லை என்பாரை மிடற்றை பிடிப்பது போலே -அங்கே
பிள்ளை பிள்ளை ஆள்வான் தான் த்ரிவித கரணங்களாலும் பாகவத அபசாரம் -கூரத் ஆள்வான் இடம் தானாம் கொடுத்தார் –
மானசால் போக வில்லை கூரத் தாழ்வான் வர வெட்கினார் -காயிகம் -தண்டனைக்கு பயந்து -ராமானுஜர் திருவடிகளே சரணம் பிரதிஜ்ஞ்ஞை வாங்கிக் கொண்டாராம்
1-சமஸ்த கல்யாண குணத் மகோசௌ-யாருக்கு ஸ்வ பாவமோ -அவன் குணாத்மகன்-ஆத்ம சப்தம் ஸ்வ பாவ வாசி
கல்யாண -பாவ பிரதானம் -கல்யாணத்வத்தை குணமாக உடையவன் -நல்ல என்ற படி -கல்யாணத்வத்தை
ஸ்வ பாவமாக கொண்டவன் யாரோ -ஆத்ம சப்தம் ஸ்வரூபம் -குணம் ஸ்வ பாவம் -கட்டடடங்க அனுகூலம்
உடையவன் -பஹூ வ்ரீஹி சமாசம் ஔபசாரிகம் பேச்சுக்கு சொன்னது -கல்யாண குணங்களை யுடையவன்
-இந்த ஸ்வ பாவங்களை யுடைய ஸ்வரூபம் –ஸ்வரூபம் உடைய ஸ்வரூபன் சொல்ல முடியாதே -இத்தால் சமஸ்த கல்யாண குணாத் மகோசௌ–இச்சா க்ருஹீத அபிமத உரு –சம்சார அசேஷ ஹிதம் -ஸ்ரீ விஷ்ணு புராணம் –என்றபடி

2-பீஷ்ம பர்வம் -கர்ணன் -பத்தாயிரம் வருஷம் போனாலும் வர்ஷாயுதம் -சங்கு சக்கரம் –விஷ்ணு -ஜிஷ்ணு -குண சமூஹம் பேச முடியாதே-வர்ஷாயுதை -இத்யாதி -என்றும் -கர்ணன் -த்ரௌபதி இடம் சொன்னது -யஸ்ய குணங்களை பேச முடியாதோ –
3-தாரை -நாமி பலத்தால் சுக்ரீவன் -எத்தேவர் வாலாட்டும் -குணாநாம்-ஆகாரம் -இருப்பிடம் -விரோதி குரங்கு வார்த்தை –
கிமர்த்தம் –புண்டரீகாஷன் -யதார்த்தம் அன்றோ -சாதூனாம் -அநந்ய பிரயோஜனர் இளைப்பாறும் நிழல் -நிவாச வ்ருஷ-
ஆபன்னாம் பராம் கதி ஆத்மகாமர்க்கு -இறுதியான கதி -உபாயம் -இறுதியான அடையும் கதி புரிந்து கொள்ளாமல்
-ஆர்த்தாம் சம்ஸ்ரஷ்ட -ஆஸ்ரயம்-ஏக பாஜனம் நூதன ஐஸ்வர் யா காமன் -நால்வரும் பெருமாளைப் பற்ற-நான்கு வாக்கியங்கள் இந்த ஸ்லோகத்தில் –
-அனைவருடைய யசஸ் இவன் இட்ட வழக்காய் இருக்கும் -வாலி பேச தாரை பதில்களை சொல்வதாகவும்-தாதூநாமிவ சைலேந்த்ரோ குணா நாமா கரோ மஹான்-என்றும் -தாரை வாலியிடம் தாதுக்களுக்கு ஹிமவான் இருப்பிடம் போலே குணங்களுக்கு பெருமாள் இருப்பிடம்-
4-அயோத்யா பிரஜைகள் சக்கரவர்த்தி இடம் சொல்லும் ஸ்லோகம் -கிழவனே ஓடிப்போ -குணக்கடல் புத்ரனை பெற்றதே குற்றம் -பஹவோ ந்ருப கல்யாண குண கணா புத்ரச்ய சந்தி தே-என்றும்-

5-ஸ்வா பாவிக அநவதிக அதிசய அசங்க்யேய கல்யாண குண கண –-ஸ்தோத்ர ரத்னம் -11-இதுக்கு ஆளவந்தார் அருளிச் செய்யும் சந்தை –ஸ்வா பாவிக -உயர்வற -வந்தேறி இல்லை -அநவதிக -எல்லை அற்ற -உயர் நலம் –
இப்படி குணங்கள் கரை புரண்டு இருந்தால் இக் குணங்களாலே தனக்கு நிறமாம் படி இருக்குமோ திவ்யாத்ம ஸ்வரூபம் என்னில் –அங்கன் இராது –
அஸ் ஸ்வரூபத்தை பற்றி குணங்களுக்கு நிறம் பெற வேண்டும்படி இருக்கும் என்று ஸ்வரூப வைலஷண்யத்தைச் சொல்லுகிறது –

யவன் -என்று –
யதா சைந்தவகந- (உப்புக் கட்டி உள்ளும் வெளியிலும் உப்பாகவே இருப்பது போலே -ஞான மயமாகவே உள்ளவன்) பிரமாண பிரசித்தியைப் பற்ற -யவன்-என்கிறார் –
இத்தால் 1–குண நிரபேஷமான ஸ்வரூப பிரசித்தியைச் சொல்லுதல் -எவன் உயர்வற உயர் நலம் உடையவன் –
2–குண விசிஷ்டமான ஸ்வரூப வைலஷண்யத்தைச் சொல்லுதல் -குண சாபேஷ பஷத்தில்-உயர் நலம் உடையவன் உடையவன் எவன் -அடைவே அந்வயம் –

பரம சேதனனுக்கு உப்புக்கட்டி எடுத்துக்காட்டா -வேத வாக்கியம் -மைத்ரேய பிரச்னம் யாஜ்ஞர்வர்க்கர் சந்நியாசி -உபதேசம் –
அனந்தர-தர்மம் -அந்தரம் அல்ல வெளி -அபாஹ்யா -வெளிக்கு எதிரான உள் -உள்ளும் புறமும் ஆனந்தமயம் –
ஏக ரூபமான ஆத்மவஸ்துக்கு உள்ளும்புறமும் -உள் என்று ஸ்வரூபம் –தர்மிக் ஞானம் -நான் நான் என்று ஒளிவிடும் -ஸ்வயம் பிரகாசம்
புறம் என்று ஸ்வ பாவம் -தர்ம பூத ஞானம் -ஏக ரசம் ஞானமாகவே இருக்கும் -பிற வஸ்துக்களை அறிதல் -ஸ்வச்மை பிரகாசம்
ஏக ரூபத்வம் சொல்ல வந்ததே திருஷ்டாந்தம் –
ஜீவ பர பிரமாணம் பிரகாரி பிரகாரம் -என்பதால் பிரகாரிக்கும் சொன்னதாயிற்று

அவன் –
இதுக்கு அவ்வருகே ஒரு உபகாரத்தைச் சொல்ல நினைத்து -கீழ் நின்ற நிலையை அமைத்து மேலே தோள் படி கொள்ளுகிறார்-ராஜா -கஜாரோஹனம் -சாமந்தரம் தோள்-படிக்கட்டு போலே -உயர்நலம் -இவற்றைச் சொல்லி
-கல்யாண குண யோகம் -ஸ்வரூப வைலஷண்யம் இரண்டையும் சொல்லி-

அந்த உபகாரம் தான் ஏது என்னில்
மயர்வற மதி நலம் அருளினன் எவன் அவன் –
மயர்வற –
ஜ்ஞான அநு தயம் -அந்யதா ஜ்ஞானம் -விபரீத ஜ்ஞானம் –என்கிற இவை ச வாசனையோடு போம்படியாக –
ஜ்ஞான அநு தயமாவது –தேஹாத்ம அபிமானம் –
அந்யதா ஜ்ஞானம் ஆவது -தேவதாந்திர சேஷம் என்று இருக்கை –
விபரீத ஜ்ஞானமாவது -ஸ்வ தந்த்ரமாகவும் ஸ்வ போக்யமாகவும் நினைத்து இருக்கிற கேவலனுடைய ஜ்ஞானம் என்று நம்பிள்ளை அருளிச் செய்வர் –
தம் வாயாலே -மயர்வற -என்று சொல்லலாம் படி கானும் அவன் தான் இவர்க்கு அஜ்ஞ்ஞானத்தை வாசனையோடு போக்கின படி -அர்த்தாத் சித்தம்

என் ஆனந்ததுக்காக நான் கைங்கர்யம் பண்ணி அனுபவிக்கிறேன் -இரண்டு குற்றங்கள் –
பரதந்த்ரனாய் பர போக்யமாகக் கொள்ள வேண்டும்

மதி நலம் –
ஜ்ஞான பக்திகள் இரண்டையும் தந்தான் -என்று நிர்வஹிப்பாரும் உண்டு
அன்றிக்கே —நலமான மதியைத் தந்தான் -என்றாய் -முளைக்கும் போதே வயிரம் பற்றி முளைக்கும் பதார்த்தம் போலே -( கருங்காலி மரம் போலே )
பக்தி ரூபாபன்ன ஜ்ஞானத்தைத் தந்தான் என்கிறார் -என்று பட்டர் அருளிச் செய்யும் படி -கர்ம ஜ்ஞான அநு க்ருஹீதையான பக்தி ஸ்தானத்திலே பகவத் பிரசாதமாய்
அநந்தரம்-கைங்கர்யத்துக்கு பூர்வ ஷண வர்த்தியான பக்தியாயிற்று இவரது —
ஆழ்வார் பிரபன்னரோ -பக்தி நிஷ்டரோ -என்று எம்பாரை சிலர் கேட்க –
ஆழ்வார் பிரபன்னர் -பக்தி இவருக்கு தேக யாத்ரா சேஷம் –என்று அருளிச் செய்தார் -என் போலே என்னில்
நாமும் எல்லாம் பிரபன்னராய் இருக்கச் செய்தே ஆண்டாறு மாசத்துக்கு ஜீவனம் தேடுகிறாப் போலே
உண்ணும் சோறு பருகும் நீர் தின்னும் வெற்றிலை யும் எல்லாம் கண்ணன் -6-7-1-இ றே இவர்க்கு –

மதியையும் நலத்தையும் -சகாரம் -தருவித்து கொள்ள வேண்டுமே -நலம் -ஏக வசனம் –
சேமுஷீ பக்தி ரூபா -பக்தி வடிவம் அடைந்த ஞானம் -என்பதைக் கொண்டு பக்திரூபாபன்ன –
ஞானம் வந்து தானே பக்தி -இல்லை -கருங்காலி உத்பத்தி -வயிரம் பற்றியே முளைக்கும் –
பிராப்திக்கு முன்னே சித்திக்கும் இவருக்கு —ருசி வளர்க்க -பக்தி வேண்டுமே –தேக யாத்ரா சேஷமாக பக்தி ரூபாபன்ன ஞானம்
தேக யாத்ரை தேக ஜீவனம் -ஆழ்வாருக்கு -அனுபவ கைங்கர்யம் -இதற்கு பக்தி
ஆண்டுக்கும் ஆறு மாசத்துக்கும் பிள்ளை அருளிச் செய்வர் -வடக்குத் திருவீதிப்பிள்ளை ஏடு படுத்துவதால் –இங்கே நம்பிள்ளை யையே குறிக்கும்
தேவ மாத்ருகம் ஒரு பூ விளையும் -ஒரு போகம் -நதி மாத்ருகம் இரண்டு போகம் -ஆறு மாசத்துக்கு -சேமித்து வைப்பார் –
இவரும் பெருமாளைத் தேடுகிறார் -ஆண்டாறு -ஜீவனம் -அனுபவ கைங்கர்யம் -இதுவே பக்தி -பகவத் அனுபவ கைங்கர்யத்துக்கு
இது வேண்டுமே -உண்ணும் சோறு இத்யாதி -இதுவே சங்கதி

அருளினன் –
1–நிர்ஹேதுகமாக அருளிக் கொண்டு நிற்கக் கண்ட இத்தனை –
2–எனக்கு அருளினான் -என்னாது ஒழிந்தது -பகவத் விஷயீ காரத்துக்கு முன்பு நம்மை அசத் கல்பராக நினைத்து இருக்கையாலே
அருளினன் –
3–இத்தால் அர்த்திக்க வன்றிக்கே-முலைக் கடுப்பாலே தரையிலே பீச்சுவாரைப் போலே அருளிக் கொண்டு நிற்கக் கண்ட இத்தனை –
தாதுபிரசாதான் மஹிமா நமீசம் -தைத்ரியம் -என்கிறபடியே நிர்ஹேதுகமாக அருளிக் கொண்டு நிற்கக் கண்ட இத்தனை –
4–இத்தலையில் நினைவு இன்றிக்கே இருக்க வந்து அருளினவன் –

ஹேது சொல்லப் பட வில்லையே -எனக்கு சொல்லாமல் பொதுவாக -நிர்ஹேதுத்வம் தோன்ற
-அங்கீ கார சாதனம் தம் பக்கலில் இல்லை –உபாசகம் வ்யாவ்ருத்தி
பிரார்திக்காமலே அருளினான் -பிரபத்தியும் தம்மிடம் இல்லை -ரஷ்யம் அபேஷையும் இல்லை –பிரபன்னர் வியாவ்ருத்தி
-பிரபன்ன ஜட கூடஸ்தர் சொல்கிறோமே -இத்தை ஒழியிலும் ஈஸ்வரன் கார்யம் செய்வானே -வஸ்து ஸ்திதி உண்மை – –
-ராக பிராப்தம் அடியாக சரணாகதி செய்கிறோம்
உபாய பிரபத்தி -இத்தை செய்தேன் -அதனால் பெற்றேன் -சாத்யோ உபாயம் நம்மால் சாதிப்பது -சித்தோ உபாயம் -அவன் அனுக்ரகம் –
ஸ்வா தந்த்ரம் -பிறக்குமே நம்மால் பற்றியதால் பெற்றோம் –
பிராப்ய பிரபத்தி -அடுத்த வகை -சிருஷ்டி முகத்தாலே செய்து அருளும் கிருஷி பலன் -தான் அறிந்த சம்பந்தம் ஒன்றே காரணமாக
சித்தோ உபாய ச்வீகாரம்
நம் பக்தியால் பேறு -நம் பிரபத்தியால் பேறு -பெருமாள் திருவடிகள் உபாயம் ஆகும் –மூன்று நிலைகள் –
நான் பிரபத்தி செய்தேன் -நம் முயற்சியும் பிரபத்யே சாத்யோ உபாயம் –
இத்தை ஒழியிலும் -அவன் கார்யம் செய்யும் என்று அருளிச் செய்தாரே –
ஜ்யோதிஷ்ட ஹோமம் செய்து ஸ்வர்க்கம் -சுருதி விதி வாக்கியம் -நம்பி -செய்து அனுஷ்டித்து –பலம் அடைந்து நான்கு நிலைகள் –
பக்தி செய்தால் மோஷம் விதி -விஸ்வாசம் -செய்து -அடைந்தேன் -நான்கு நிலைகளும் வியக்தம்
பிரபத்தி -நாராயணனே ஏவ கதி அவனே உபாயம் -விதி –விஸ்வாசம் அடுத்த நிலை – -த்வய பூர்வார்த்தம் -இதுவே
மூன்றாவது நிலை -என்னது மானஸ வியாபாரம் —பிரார்த்தனா மதி சரணாகதி -நான்காவது பலம் பேறு -அனைத்துக்கும் பொது –
கத்யர்த்தா புத்யர்த்தா -பிரகர்ஷேன பக்தி நம்பிக்கையே பிரபத்தி
விதி -உறுதி -பேறு -மூன்றும் அறிந்தோம் -நடுவில் நிலை என்னது -பெருமாள் கிருபையை பொழிந்தான் -இதுவே –பகவத் கிருபையே உபாயம் இங்கே
-மற்றவற்றில் நாம் செய்தது பலம் கொடுத்தது -சாத்திய சித்த உபாயம் வாசி தெளிவு இங்கே –
அதனால் எனக்கு அருளினன் இல்லாமல் அருளினன் -என்று அருளிச் செய்கிறார் -அசத்சமம் -அருளுக்கு முன்பு
அருள் பெற்ற ஆழ்வார் -தொழுது எழு என் மனனே என்கிறார் -அவஸ்து வஸ்து ஆனேன் -ஆளவந்தார் கிருபையால் -என்றால் போலே –
உபாய பிரபத்தி -பல பிரபத்தி -வாசி உணர வேண்டும் -கிருபை பொழியும் பொழுது அத்தை பெற தகுதி பெற வேண்டுமே
தனக்கு அடிமை -அறியா விடிலும் மாலை மனத்தில் வைத்து காத்து இருக்க வேண்டும் -மழை -ஏரி-திருஷ்டாந்தம்
நாம் செய்வது வியாஜ உபாயம் பிரதான உபாயம் எம்பெருமான் கிருபை தேசிகன் -வியாஜமாகவும் உபாயம் ஆகாது-
அதிகாரி விசேஷணம் போஜனத்துக்கு ஷூத்து போலே தென்னாச்சார்ய சம்ப்ரதாயம் -யோஜனா பேதம் தான் –
காரண விஷயம் இன்னது என்று அறிய மாட்டாத காரணத்தால் -தேசிகன் அருளிச் செய்கிறார் -முனி வாகன போகம் –
நிற்ஹேதுகம் உபாயம் எதிர்பார்க்க வில்லை –ருசியை எதிர்பார்க்கிறார் -இந்த சிறு செயல் -நம்மது -இதுக்கும் சாமக்கிரி அவனது
அத்வேஷம் மாத்ரம் -கிருபையால் சரணாகதி -சரணாகதியால் கிருபை இல்லை -அருளினன் -பின்பே தொழுது எழு –
அருளுக்கு பிரயோஜனம் மட்டுமே சொல்லி அருளுகிறார் அருளினன் –பத சாமர்த்தியம் –பக்த வியாவர்த்தியும்
உபாய பிரபன்ன வியாவர்த்தியும் -அந்ய யோக வியவச்சேதம்-அயோக விவேச்சேதம் நான்கும் உண்டே –
அந்ய யோக -வியவச்சேதம் –இந்த அருள் இவன் ஒருவன் இடமே சேரும் –அயோக வியவச்சேதம் –-பக்தி பெற்றார் அதனால் -தரிக்க மாட்டாமல் அருளினார் -முலைக்கடுப்பால் பீச்சுமா போலே
அகரத்து -சங்கல்பம் இல்லாமல் -அவாப்த சமஸ்த காமன் -தாது பிரசாசாத் -யதா பஸ்யதி-அப்போது அனைத்து
சோகமும் தீருமே –இங்கும் பிரசாதம் முதலில் –

-தன்னருள் கொள்வார் இல்லாதான் ஒருவனோ என்னில் –
அயர்வறும் அமரர்கள் அதிபதி –
தான் அருளாத வன்று சத்தை இன்றிக்கே இருப்பாரை ஒரு நாடாக யுடையவன் –
அயர்வாகிறது –விச்ம்ருதி-அது இன்றிக்கே இருப்பவர்கள் –-ப்ராகபாவத்தைப் பற்றச் சொல்கிறது -பிரத்வம்சா பாவம் உண்டு இ றே முக்தர்க்கு –
அமரர்கள் –
பகவத் அனுபவ விச்சேதத்தில் தாங்கள் உளர் அன்றிக்கே இருக்குமவர்கள் –
ந ச சீதா த்வயா ஹீநா ந சாஹமபி ராகவ -என்கிறபடியே -பிரியில்-அக்குளத்தில் மீன் இ றே -நாயனார் -ஸ்ரீ ராமாயணத்தில் இந்த ஸ்லோகம் என்றவாறு
அயர்வு அறும் -இருந்தால் தானே அரும் -அபஹத பாப்மா-அழிக்கப் பட்ட பாபத்தை யுடையவன் -போலே -அயர்வே எப்பொழுதுமே இல்லை –
சாம்யாபன்னம் முக்தர்கள் அடைவார்கள் -நித்யர்கள் சாம்யா பன்னர் -அருளால் நித்யர் -அருள் சங்கல்பம் நித்யம் -நாம் தடுத்ததால் தானே
இந்நினைவு எப்போது உண்டு அது கார்யகரம் ஆவது இவன் நினைவு மாறினால்

அமரர்கள் –
த்ரிபாத் விபூதி யோகத்தைப் பற்றச் சொல்கிறது
பரம சாம்யா பன்னராய் இருக்கையாலே ஓலக்கம் இருந்தால் யாயிற்று அவர்களுக்கும் அவனுக்கும் வாசி அறியலாவது –
பிராட்டிமாராலே யாதல் -ஸ்ரீ கௌஸ்து பாதிகளாலே யாதல் -சேஷி என்று அறியும் இத்தனை —
ஆனால் இப்படி இருக்கிற அவர்கள் பலராய் தான் ஒருவன் ஆனால் இவர்களை அனுவர்த்தித்துக் கொண்டு தன்னுடைய சேஷித்வமாம் படி இருக்குமோ -என்னில்
அதிபதி –
அவர்களுக்கும் தொட்டுக் கொள் தொட்டுக் கொள் என்ன வேண்டும்படி ஆனைக்கு குதிரை வைத்து அவ்வருகாய் இருக்கும் என்னுதல்-
ஸ்வாமி வாசகம் -என்னுதல்
இதுக்கு அவ்வருகே விக்ரஹ வைலஷண்யம் சொல்ல ஒருப்பட்டு கீழே நின்ற நிலையைக் குலுக்கி -அவன் என்று அவ்வருகே போகிறார்
திவ்ய மங்கள விக்ரஹமே உயர்ந்தது என்றவாறு –

துயர் அறு-
துயர் அறுக்கும் என்று முன்புள்ள முதலிகள் அருளிச் செய்யும் படி
சமஸ்த துக்காப நோதன ஸ்வ பாவமான திருவடிகள் சகல ஆத்மாக்களுடையவும் துக்கத்தைப் போக்குகையே ஸ்வ பாவமான திருவடிகள்
துயர் அறு சுடர் அடி -என்று எம்பெருமானார் அருளிச் செய்யும் படி வ்யச நேஷூ மனுஷ்யாணாம் ப்ருசம் பவதி துக்கித -என்றால்
துக்க நிவ்ருத்தியும் அவனதாய் இருக்கும் இ றே –-நம் காவல் சோர்வால் வந்தது அன்றோ இவனில் அவன் துக்கம் மிக்கு இருக்கும் –
இவர் துயர் அற-தான் துயர் தீர்ந்தானாய் இருக்கை-பர துக்க அசஹிஷ்ணுத்வம் திருக் கல்யாண குணமே
இத்தால் இவன் மயர்வற -அவன் துயர் அற்றபடி – க்ருத்க்ருத்ரராய் -விஜூர பிரமோதாக

சுடரடி –
நிரவதிக தேஜோ ரூபமான திவ்ய மங்கள விக்ரஹத்தைச்
சொல்கிறது –
சுடர் –
பஞ்ச சக்திமயமான புகரைச் சொல்லுகிறது -பரமேஷ்டி –இத்யாதி திவ்ய மங்கள விக்ரகம் -சுடர்
அடி –
சேஷபூதன் பக்கல் சேஷி கணிசிப்பது திருவடிகளை இ றே-
ஸ்தனன்ய பிரஜை முலையிலே வாய் வைக்குமா போலே இவரும் உன் தேனே மலரும் திருப் பாதம் –1-5-5-என்கிற திருவடிகளிலே வாய் வைக்கிறார்

தொழுது –
நித்ய சம்சாரியாய்ப் போந்த இழவு எல்லாம் தீரும்படி ஸ்வரூப அனுரூபமான விருத்தியிலே அந்வயித்து
எழு-
அசநேவ ச பவதீ -என்னும் நிலை கழிந்து -சந்தமேனம் ததோ விது-என்கிறவர்கள் கோடியிலே என்னலாம் படி உஜ்ஜீவிக்கப் பார் –
அடியிலே தொழாமையாலே வந்த சங்கோசம் தீரும்படி அடியிலே தொழுது உஜ்ஜீவிக்கப் பார் –

என் மனனே –
இப்போது ஆயிற்று தம்மைக் கண்டது
அருளினான் என்று நின்ற இத்தனை இ றே முன்பு
இருவர் கூடப் பள்ளியோதி இருந்தால் -அவர்களில் ஒருவனுக்கு உத்கர்ஷம் உண்டானால் மாற்றையவன் தனக்கு
அவனோடு ஒரு சம்பந்தத்தைச் சொல்லிக் கிட்டுமா போலே
மன ஏவ மனுஷ்யாணாம் காரணம் பந்த மோஷயா-என்கிறபடியே நெடுநாள் பந்த ஹேதுவாய் போந்தது
இப்போது முந்துற்ற நெஞ்சாய் முற்பட்டு நிற்கிறபடியாலே-அத்தோடு தமக்கு ஒரு சம்பந்தத்தை ஆசைப் பட்டு -என் மனனே -என்கிறார்
பாட்டை முடியச் சொல்லி –அவன் -என்ன அமையாதோ -அடி தோறும் சொல்லுகிற இதுக்கு கருத்து என் என்னில்
இவர் தம் இத் திருவாய்மொழி தன்னில் ஈச்வரத்வம் ஆயிற்று பிரதிபாதிக்கிறது
அந்த ஈச்வரத்வதுக்கு ஒரோ குணங்களே நிரபேஷமாக போந்து இருக்கையாலே சொல்லுகிறது –
அப்ரமேயச்ச –இத்யாதி சகாரம் ஒவ் ஒன்றிலும் சொன்னது போலே

உயர்வற யுயர்நலம் யுடையவன் -எவன் -அவன் மயர்வற மதி நலம் அருளினன்-என்றும்
மயர்வற மதிநலம் அருளினன் எவன் -அவன் -அமரர்கள் அதிபதி -என்றும்
அமரர்கள் அதிபதி எவன் -அவன் துயர் அறு சுடர் அடி தொழுது எழு மனனே என்றும் இங்கனே வாக்யைக வாக்ய பாவத்தாலே யோஜிக்கவுமாம் –
அன்றிக்கே
உயர்வற யுயர்நலம் யுடையவன் -எவன்-அவன் துயர் அறு சுடர் அடி தொழுது எழு மனனே -என்றும்
மயர்வற மதிநலம் அருளினன் எவன் -அவன் துயர் அறு சுடர் அடி தொழுது எழு மனனே என்றும்
அமரர்கள் அதிபதி எவன் -அவன் துயர் அறு சுடர் அடி தொழுது எழு மனனே என்றும்–வாக்ய பேதம் பண்ணி யோஜிக்கவுமாம்
நம புரஸ்தாதத புருஷ்ட தஸ்தே-ஸ்ரீ கீதை -11-30 கண்ணா உனக்கு முன் பக்கமும் பின் பக்கமும் நமஸ்காரம் என்றால் போலே –

ஆனால் -உயர்வற உயர்நலம் உடையவன் –அயர்வறும் அமரர்கள் அதிபதி –மயர்வற மதி நலம் அருளினன்-என்ன வேண்டி இருக்க —
உயர்வற உயர் நலம் உடையவன் -என்ற அனந்தரம் -அயர்வறும் அமரர்கள் அதிபதி -என்று அவ்வளவும் போக மாட்டாமை -உபகார ச்ம்ருதியாலே
– மயர்வற மதி நலம் அருளினன் -என்கிறார்
குணம் இல்லை விக்ரஹம் இல்லை விபூதி இல்லை -என்று சொல்லுகின்றவர்கள் எல்லாரும் நிரஸ்தர் இப்பாட்டாலே —
அவர்களை எதிரிகள் ஆக்கிச் சொல்ல வேண்டா விறே- ஸ்வ பஷத்தை ஸ்தாபிக்கவே பர பாஷம் நிரஸ்தமாம் இறே –
நெல் செய்யப் புல் தேயுமா போலே தன்னடையே நிரஸ்தர் ஆவார்கள் இ றே அவர்கள் –

உயர்வற உயர்நலம் உடையவன் –அயர்வறும் அமரர்கள் அதிபதி -என்கையாலே பிராப்ய வேஷம் சொல்லிற்று –
மயர்வற -என்கையாலே -விரோதி போனபடி சொல்லிற்று –
அருளினன் -என்கையாலே -அவனே சாதனம் என்கிறது –
தொழுது எழு -என்கையாலே பிராப்தி பலமான கைங்கர்யத்தைச் சொல்லிற்று –
என் மனனே -என்கையாலே பரி ஸூ த்த அந்த கர்ணனே அதிகாரி -என்னும் இடம் சொல்லுகிறது -திருமந்த்ரார்த்த விவரணம் என்றதும் ஆயிற்று –

————————————————————————–

ஸ்ரீ கோவில்  கந்தாடை அப்பன் திருவடிகளே சரணம் .
ஸ்ரீ உ. வே.வேளுக்குடி சுவாமிகள் திருவடிகளே சரணம் .
ஸ்ரீ வாதிகேசரி அழகிய மணவாள ஜீயர் திருவடிகளே சரணம் –
ஸ்ரீ அழகிய மணவாளப் பெருமாள் நாயனார் திருவடிகளே சரணம் –
ஸ்ரீ பெரிய வாச்சான் பிள்ளை திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ நம் பிள்ளை திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ நஞ்சீயர் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ  திருக் குருகைப் பிரான் பிள்ளான் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ மதுரகவி ஆழ்வார் திருவடிகளே சரணம் –
ஸ்ரீ பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம்-

பகவத் விஷயம் காலஷேபம் -26–திராவிட உபநிஷத் தாத்பர்ய ரத்னாவளி-ஸ்ரீ தேசிகன்/ ஸ்ரீ திராவிட உபநிஷத் சங்கதி -ஸ்ரீ வாதி கேசரி அழகிய மணவாளஜீயர் –ஸ்ரீ உ. வே. வேளுக்குடி ஸ்வாமிகள்-

April 26, 2016

ஸ்ரீ மான் வேங்கட நாதார்ய கவி தார்க்கிக கேசரி
வேதாந்த சார்ய வர்யோ மே சந்நிதத்தாம் சதா ஹ்ருதி –

திராவிட உபநிஷத் தாத்பர்ய ரத்னாவளி -ஸ்ரீ தேசிகன் -திருவாய்மொழி நூற்று அந்தாதி -ஸ்ரீ மணவாள மா முனிகள் போலே –

தெளியாத மறை நிலங்கள் தெளிகின்றோமே

சார சாரஸ்-சாரஸ்வதி–சாந்தி ரசம் -பவ சாகர கரை -பவ ஜலதி மக்நரான சம்சாரிகளை தாண்டுவிக்கும் -ஸ்ரீ யபதியை பிரத்யஷமாக நிறுத்திக் காட்டட்டும்
பிரஜ்ஞ்ஞா புத்தி மந்திர பர்வதம் -சம்ப்ரதாயம் கயிறு -திருவாய்மொழி கடல் -கடைந்து இந்த அமிர்தம் –
பாஞ்சாலி -பிரணயிநி –பாவ பந்தம் –விரக –த்ரய்பதி -சகுந்தலை -ஆண் பாவனை நினைப்பார் -அழகை அனுபவிக்க –
புருஷோத்தமன் -பார்த்து நாயகி நிலை அடைவது சரியே -பாரதந்த்ர்யம் வளர்ந்து -ஸ்ருங்கார ரசமே பக்தி –
மானஸ அனுபவம் -விரகத்தால் தூது -ஆச்சார்யர்கள் –
பாஷா கீதம் -வேற்று மொழி பெருமாளை பாடலாம் -ராஜாவை கொண்டாடுவது போலே சர்வாதிகாரம்
ஆகஸ்த்யமும் அநாதி
வேத சாகைகள் போலே -21 -சொல்லி 79 விரித்து
ரிக் வேத சாகைகள் -21-
1000 பாசுரம் -சாம வேத சாம்யம்
11 -யஜூர் வேதம் 11 சாகைகள்
9 ரசங்கள் -சாந்தி ரசம் அங்கி மற்றவை அங்கம் -அதர்வண வேத சாம்யம்
பெருமாளே உபாய உபயம்
முதல் சதகம் உபாயம்
பிராப்யம் இரண்டாம் பத்து
மூன்றாவதில் திவ்ய மங்கள விக்ரஹம்
வைராக்கியம் 4
அநந்ய உபாயம் -5-10-
1 /10/100/1000/–100/10/1- அனைத்துக்கும் ஒரே அர்த்தம் தன்னை அடையதானே உபாயம் ஒரே கருத்து
நூறு குணங்கள் காட்டி
1000 குணங்கள்
ஸ்தாபிக்க சேவ்யத்தம் முதலான 10குணங்கள் -சேவ்யத்-போக்யத் -சுபாஸ்ரய திவ்ய மங்கள விக்ரஹம்
புருஷார்த்த ஹேயத்வம் பிரபதன ஸூ லபத்வம் -ஆஸ்ரித அநிஷ்ட நிவ்ருத்தம் -ஆஸ்ரித சிந்தை படி -கல்யாண குணம் –
1000 குணங்கள் -புது புது -குணங்கள்
இச்சா சாரத்திய -சத்யாபித குண –கமலாகாந்த கீதா-சரணாகதி -சீதா பெருமாள் வில்லை நம்புவது போலே
தாமரபரணி -வைபவம் -ஓடுவது போலே பக்தி பெருக்கான சடஜித் வாக் அமிர்தம் -சந்மனசூக்கள் ஆதரிப்பார்-

முதல் ஸ்லோகம் –
சாரஸ் சாரஸ் வதா நாம் சடரி புபணிதி -சாந்தி ஸூத்தாந்த சீமா
மாயா மாயா மி நீபி ஸ்வ குண விததி-பிரபந்த யந்தீம் தயந்தீ
பாரம் பாரம் பரீதோ பவ ஜல திபவந் மஜ்ஜ நா நாம் ஜனா நாம்
ப்ரத்யக் ப்ரத்யக்ஷ யேந்த பிரதி நியதரமா -சந்நிதானம் நிதானம் -1-

சடரி புபணிதி–ஸ்ரீ சடகோபன் -திரு வாய் மொழி -எப்படிப் பட்டது –
1-சாரஸ் சாரஸ் வதா நாம்-சரஸ்வதி -வாக் இந்த்ரியங்களால் வெளிப்படட வேதம் -நா-வில் நின்று மலரும் ஞானக் கலைகள் -சாரம் -சார தமம்-
சாரம் -சாரஸ்வதானாம் -சரஸ்வதி -வாக்கு -சாரஸ்வது -வேதம் -இதிஹாச புராணங்கள் –
2-சாந்தி ஸூ த்தாந்த சீமா -எல்லை நிலம் -அளவற்ற பெருமை -சாந்தி -மனஸ் கலக்கல் இல்லாத -ஸூ த்தாந்த -அந்தப்புரம் ஏகாந்தம் -ஸ்தானம்
-ஏகாந்த புத்தி -நம் சித்தாந்தம் ஸூத்தாந்த சித்தாந்தம் -மறந்தும் புறம் தொழா மாந்தர் -திரு மடப்பள்ளி சம்ப்ரதாயம் -பரிசுத்தம் ஏகாந்தம் கலக்கம் இல்லாத
மடப்பள்ளி வந்த மணம் எங்கள் வார்த்தையில் மன்னியதே –
3-ஆயாமம் -வளர்ச்சி மேலும் மேலும் ஸ்வ குண விததி -முக்குண மயம்-தொடர்ந்து -வளர்ந்து -வரும் மாயா -பிரகிருதி
பந்தயந்தீம் கட்டிப் போட வல்லது -பந்த ஹேது-முக்குணங்களுமே –மம மாயா துரத்யயா
தயந்தீ -விநாசம் பண்ணும் -குளகம் நீர் பருகுவது போலே -எடுத்து பானம் பண்ணுவது போலே எளிதாக நீக்கும்
4–பாரம் பாரம் பரீதோ பவ ஜல திபவ- ந் மஜ்ஜ நா நாம் ஜனா நாம்
பாரம் -அக்கரை-பாரம்பரீத -படிப்படியாக -பாவ -சம்சாரம் ஜலதி சாகரம் -மூழ்கிக் கொண்டே இருக்கும் ஜனங்கள்
படிப்படியாக -பாரம் பவ ஜல மக்னனானாம் ஜனானாம் பாரம் -சம்சார சாகரம் -முழுகும் ஜனங்கள் –பாரம் -அடையும் கரை –
5-ப்ரத்யக் ப்ரத்யக்ஷ யேந்த பிரதி நியதரமா -சந்நிதானம் நிதானம் –
ரமா சந்நிதானம் -பெரிய பிராட்டியார் -கூடவே –
மேலும் நியதமாக-எல்லா இடங்களிலும் -என்றவாறு
-இவன் அவள் இல்லா இடத்திலும் இருக்கலாமே -அத்தை நிவர்த்திக்க பிரதி நியதமாக -என்கிறார் –
நிதானம் -ஆதார ஆஸ்ரய புதன் –
ப்ரத்யக்ஷமாக காட்டி அருளி -நக -நமக்கு -ப்ரத்யக் ப்ரத்யக்ஷ-அந்தராட்டிஹ்மா அந்தராத்மாகாவும் காட்டி அருளுகிறார் என்றபடி

———————

ப்ரஜ்ஞாக்யே மந்த சைலே பிரதித குண ருசிம்-நேத்ர யன் சம்ப்ரதாயம்
தத் தல்லப்தி ப்ரசக்தைர நுபதி விபுதை ரர்த்திதோ வேங்கடேச
தல்பம் கல்பாந்த யூன சடஜித் உபநிஷத் துக்த்த சிந்தும் விமத் நன்
க்ரத் நாதி ஸ் வாது காதா லஹ ரித ச ச தீ -நிர்க்கதிம் ரத்ன ஜாதம் –2-

ப்ரஜ்ஞாக்யே மந்த சைலே -அவன் மந்தர பர்வதம் -இவர் சதாச்சார்யர் உபதேசம் கொண்டு -அசைக்க முடியாத
-அது ஜடம் –இது ப்ரஜ்ஞா -மந்த -மத்து -சைலம் மலை
பிரதித குண ருசிம்– ஸ்திரமான பிரசித்தமான -கல்யாண குணங்களை அனுபவிக்கும் ஊற்றம் கொண்ட கயிறு
நேத்ர யன் சம்ப்ரதாயம் -சம்ப்ரதாயம் படி பூர்வாச்சார்யர் வியாக்யானம் கொண்டு -உபதேச பரம்பரை -நேத்ரம் -கண் என்றும் கயிறு என்றும் –
தத் தல்லப்தி ப்ரசக்தைர நுபதி விபுதை -விபுதர்கள் பிரயோஜனாந்த பார்த்தார்கள் அர்த்திக்க அவன் -இவர் இடம் அனுபதி -அநந்ய பிரயோஜனர்கள் அர்த்திக்க
அர்த்திதோ வேங்கடேச-
தத் தல்லப்தி-அந்த அந்த பாசுரங்களில் உள்ள கல்யாண குணங்களை காட்டித் தர அர்த்திக்க –
தல்பம் கல்பாந்த யூன -கல்பங்கள் முடிவில் நித்ய யுவ -யுவா ஆறாம் வேற்றமை சேர்ந்து யூன
-தல்பம் படுக்கை -சேஷ -சுத்த விமலா மனசா -வேத மௌலி-வேதாந்தம் –
சடஜித் உபநிஷத் துக்த்த சிந்தும் விமத் நன் -திருவாய் மொழி பாற் கடல் -திராவிட உபநிஷத் -துக்த சிந்து -பாற் கடல் -விமத் நன் -கடைந்து
க்ரத் நாதி ஸ் வாது காதா லஹரிதசசதீ -க்ரத் நாதி-முகம் பார்த்து அனுபவிக்கும் படி
நிர்க்கதிம் ரத்ன ஜாதம் — ரத்ன குவியல் -ரத்நாகரம் சமுத்திரம் –
கல்யாண குணங்களே அமிர்தம் –ரத்ன குவியல் -ரத்னாகாரம் -சமுத்ரம் -நிர்க்கதம் -ஆயிரம் அலைகள் -கிரந்தாதி -கோத்து-
ரத்னாவளி -அருளிச் செய்கிறார் -ஸ்வாது -அத்யந்த போக்யம்-பிரசக்தயதி –

———————– ——————————————————————————-

பாஞ்சாலீ காத்ர சோ பாஹ்ருத ஹ்ருதய வதூ வர்க்க பும்பாவ நீதயா
பத்யவ் பத்மா சஹாயே பிரணயிநி பஜத -ப்ரேயஸீ பாரதந்தர்யம்
பக்தி ஸ் ருங்கார வ்ருத்தயா பரிணமிதி முநேர் பாவ பந்த ப்ரதிம்நா
யோகாத் ப்ராகுத்தரா வஸ்தி திரிஹ விரஹோ தேசிகா ஸ் த்ரதூதா –3-

பாஞ்சாலீ காத்ர சோ பாஹ்ருத ஹ்ருதய வதூ வர்க்க பும்பாவ நீதயா-திரௌபதி சரீர அழகு -அபகரிக்க பட்ட மற்ற பெண்கள்
-புருஷ பாவம் அடைய -வன பர்வம் வேத வியாசர் -பத்ம பத்ராக்ஷி -பிராகிருத பெண்ணை பார்த்தே இப்படி என்றால் -பும்ஸாம் த்ருஷ்ட்டி சித்த அபகாரம்
பத்யவ் பத்மா சஹாயே பிரணயிநி பஜத -அநபாயினி -சஹா அயம் -பிரயணித்வம் -கோவை வாயாள்-சத்தை ஒவ் ஒருவருக்கு ஒருவர் –
ப்ரேயஸீ பாரதந்தர்யம் -சர்வ பிரகாரத்தாலும் அவன் அதீனம்-ஸ்ரீ மான் -விடாமல் சேர்ந்து இருக்கும் -ஸ்ரீ யபதி என்பதே அர்த்தம் என்பர்
-ப்ரீதிக்கு விஷயம் அவள் பாரதந்தர்யம் -அளவற்ற பாரதந்தர்யம்
பக்தி ஸ்ருங்கார வ்ருத்தயா பரிணமிதி முநேர் பாவ பந்த ப்ரதிம்நா-புருஷருக்கு -அதுக்கு மேலே -விரக்தருக்கு -ஞானாதிகர் வேறே
-எப்படி ஸ்த்ரீ பாவம் -சிருங்கார விருத்திகள் -முதல் ஸ்ரீ யப்படி-காமுகன் வார்த்தை என்று அஞ்சிறைய மட நாரை-1-4- கேட்டு விலகினான் —
ஆனந்த பரிவாஹ திருவாய் மொழி – – பாஹ்ய ஹானியால்-போனானே -தூது விட்டு திர்யக் காலிலே விழுந்து –
சிருங்காரம் -அபி நிவேசம் -பரிணமித்த பக்தி -நிரூபாதிக பதி-மற்றவர் அனைவரும் ஸ்த்ரீ பிராயர்கள் -அவனும் பிரணயித்தவமும் காட்டி
-உன் மணாளனை எம்முடன் நீராட்டு -அவளும் கூடவே இருக்க –
ப்ரதிம்நா-பாவ பந்த கனத்தால் –
யோகாத் ப்ராகுத்தரா வஸ்தி திரிஹ விரஹோ தேசிகாஸ் த்ரதூதா -யோகம் மானஸ அனுபவம்
-ஸ்வரூப ரூப குண விபூதிகள் பத்தும் பத்துமாக அனுபவித்து -அனுபவ ஜெனித ப்ரீதி பரிவாஹம்-வியோகம் துக்கம் விரஹம் ஆற்றாமை
– யோகாத் -ப்ராக் உத்தர அவஸ்தா -முன்னும் பின்னும் பகவத் அனுபவம் இல்லை -ஏற்ற நோற்றேற்க்கு என்ன குறை
-வீற்று இருந்து -திருவாயமொழி -நித்ய விபூதி அனுபவம் இங்கேயே அனுபவித்து -சூழ் விசும்பு அணி முகில் அடுத்து அன்றோ இது
இருந்து இருக்க வேண்டும் -தீர்ப்பாரை யாமினி வருவது அறியாமல் அன்றோ அருளிச் செய்கிறார் –
பக்ஷிகளை கடகராக தூது விடுகிறார் -தேசிகாஸ் த்ரதூதா-

———————————————————————————————————–

பாஷா கீதி ப்ர சஸ்தா பகவதி வசநாத் -ராஜ வச்சோபசாராத்
சா சாகஸ்த்ய ப்ரா ஸூதாத் விதி பரி ஜக்ருஹே பூமிகா பேத யோக்யா
யத் தத் க்ருத்யம் ஸ்ருதீ நாம் முனி கண விஹிதை-சேதி ஹாசை புராணை
ஸ்தத்ரா சவ் சத்த்வ ஸீம் ந சடமத நமு நே -சம்ஹிதா ஸார்வ பவ்மீ -4-

பாஷா கீதி ப்ர சஸ்தா பகவதி வசநாத்
-பாஷா -திராவிட -நிஷிதா -நகர்த்தவ்ய -வைதிக பரிக்ரீருஹீதம் இல்லை -வசனம் இருந்தாலும்
-ப்ரசாஸ்தா -கொண்டாடப் படுவதாய் இருக்கும் -எதனால் பகவத் வசனமாக இருப்பதால் -ஸ்வரூப ரூப குண விஷயம் என்பதால்
பகவதி ஏழாம் வேற்றுமை உருபு கொண்டு -மத்ஸ்ய புராணம் வசனம் -தார்மிக ராஜா -நரகம் போக -பகவத் குணம் பேசிய ப்ராஹ்மணன் நாடு கடத்தினாயே –
-ராஜ வச்சோபசாராத்-ராஜாவைஉபசாரம் பண்ணுவது போலே பண்ணத் தக்கது -ராஜாதி ராஜ சர்வேஸ்வரன் அன்றோ
-தங்கள் தங்கள் பாஷையில் கொண்டாடுவது போலே
சா சாகஸ்த்ய ப்ரா ஸூதாத் –
சாக அகஸ்த்யா -உப லஷிதம் பெருமை உடைய –சமஸ்க்ருதம் அறிய பெற்றவர் -மதி நலம் அருள பெற்றவர்
-அகஸ்ய பாஷா வபுஷா சரீரம் போலே வேதத்துக்கு –
விதி பரி ஜக்ருஹே பூமிகா பேத யோக்யா
-பல பல வேஷங்கள் பூமிகா பேதம் -ரெங்கே தாமினி -தசாவதாரம் நாடகம் என்பர் தேசிகன் –
பக்தர் பிரபன்னர் ப்ரேமத்தால் தாய் மகள் தன் பேச்சு -ஆழ்வார் -இவை பேச யோக்கியமான தமிழ் என்றபடி -தெளியாத மறை நூல்கள் தெளிய –
யத் தத் க்ருத்யம்- ஸ்ருதீ நாம் முனி கண விஹிதை-சேதி ஹாசை புராணை
-வேதங்கள் இதிகாசம் புராணங்கள் இருக்க -இவை உத்க்ருஷ்டம் -தேவதா பரத்வம் சொல்லாமல் -சாத்விக புராணம் –
ஆதித்ய ஹ்ருதயம் ஸ்ரீ ராமாயணத்தில் இடைச் செருகல் என்பர்
-இவற்றை விட ஸ்ரேஷ்டம்- திருவாய் மொழி -சத்வ குணமே பூர்ணமாக இருப்பதால் –
ஸ்தத்ரா சவ் சத்த்வ ஸீம் ந சடமத நமு நே –
சடகோப முனி சத்வ குணம் ஸீம்னா-உண்ணும் சோறு -எல்லாம் கண்ணன் –
சம்ஹிதா ஸார்வ பவ்மீ –
விச்சேதம் இல்லாமல் -தொடர்ந்து -அந்தாதி ரூபமாக அருளிச் செய்யப் பட்டதால் –

————————————————————————–

ஆதவ் சாரீர கார்த்தக்ரமமிஹ விசதம் விம்ச திரவத்தி சாக்ரா
சங்ஷேபோ அசவ் விபாகம் பிரத்யதி சருசாம் சாரு பாடோ ப பன்னம்
சமயக்கீதாநுபந்தம் சகல மநுகதம் சாம சாகா சஹஸ்ரம்
சம்லஷ்யம் ஸாபி தே யைர் யஜுரபி தசகைர் பாத்ய தர்வார சைஸ்ஸா –5-

ஆதவ் சாரீர கார்த்தக்ரமமிஹ விசதம்-தொடக்கத்தில்
விம்ச திரவத்தி சாக்ரா -அக்ரா–சார்வே -கண்ணன் -அருள் -முனியே வரை ஆறு சதகங்கள் –விம்சதி -முதல் 11 பாசுரங்கள்
சித்த த்விகம் சர்வ ஜகத் காரணத்வம் -அடுத்த 10- வீடு மின் முற்றவும் -சாதிய த்விகம் விசத்தமாக
சாரீர -545 ஸூ த்ரங்கள்-4 அத்தியாயங்கள் –16 பாதங்கள் – -2 த்விகம் – சித்தம் சாத்தியம் -ராக பிராப்தமான சாத்தியம் –
முமுஷு மோக்ஷம் இச்சா பிராப்தம் பலம் -உபாயம் விதேயம் -அத்தை தான் சாஸ்திரம் விதிக்கும் -ப்ரஹ்மம் ஸ்வரூபாதிகள் சித்தம்
-ஸ்ம்ருதிகள் சமன்வய அதிகாரம் -சம்யக் அன்வயம் -வேதாந்த வாக்கியங்கள் ப்ரஹ்மத்திடமே அன்வயம் -முதலில் சொல்லி அடுத்து
-வேத வருத்தம் -கபிலர் -ஹிரண்யகர்ப யோக ஸ்ம்ருதிகள் போல்வன -பாஹ்ய குத்ருஷ்டிகள் வாதம் -வேதாந்த விரோதமானவற்றை மட்டும் நிராகரித்து –
-அவிரோதம் -நிரூபித்தவற்றை திருடிகரித்து –வேதாந்த சாஸ்திரம் -சர்வ சரீரி அந்தர்யாமி என்பதால் சாரீரா சாஸ்திரம் -சாதனா அத்யாயம் -பல அத்யாயம் –
அர்த்த க்ரமம்-ஸ்ருத்தி -வேதாந்த வாக்கியங்களை திரட்டி –அதிகரண சாராவளி -சிரேஷ்டா
-ஸ்திதி சம்ஹாரம் உப லக்ஷணம் -காரண பூதன் -1-1- இதில் -7 அதிகரணங்கள் – தேஹீ -1-2- சரீரமாக கொண்டவன்
-ஸமஸ்த சேதன அசேதனங்களையும் -தாரகன் நியாந்தா சேஷி -ஸ்வரூபம் சங்கல்பத்தாலும் –
பிரயோஜகத்வம் -சரீரத்வம் -ஜவ த்வாராவாகவும் -அவ்யஹிதமாகவும் -சரீரி -தானே ஸ்வரூபேண தரிக்கிறான்
-சர்வம் கல்விதம் இதம் ப்ரஹ்ம-இதி சாந்த உபஷித -காரண கார்யம் பேதம் நிரூபிக்க பட்டதும் -இங்கே சரீர ஆத்ம பாவம் -தஜ்ஜலான் இதி –
ஸூ நிஷ்டா -தானே தனக்கு ஆதாரம் -அடுத்து -1-3-
நிரவதி மஹிமா -1-4 -அசைக்க முடியாத -சாங்க்யர்களாலும்-
2-1-அபார்த்த பாதகம் -விரோதங்கள் அற்ற –
2-2- ஸ்ரீத ஆப்த -ஆஸ்ரிதர்களுக்கு ஆப்தம் –
சங்ஷேபோ அசவ் விபாகம் பிரத்யதி சருசாம் சாரு பாடோ ப பன்னம்
21 சாகைகள் ரிக் வேதம் –மந்த்ரம் 4 பாதங்கள் -சமமான அக்ஷரங்கள் -சாரு பாடம்-அழகிய -கீதா பிரதானம் சாம வேதத்துக்கு -சேஷ யஜுர் லக்ஷணம் –
21 பாசுரங்கள் இவற்றை காட்டும்
சமயக்கீதா நு பந்தம் சகல மநுகதம் சாம சாகா சஹஸ்ரம்
1000 பாசுரங்கள் -சாம சாகா சகஸ்ரம் –
மநு -மந்த்ரம் -சாந்தோக்யம் கொண்ட சாம வேதம் -ப்ரஹ்ம வித்யைகள் கொண்டது -இசையுடன் கூடிய திருவாய் மொழி
சம்லஷ்யம் ஸாபி தே யைர் யஜுரபி –
யஜுவ்ர் வேத லக்ஷணம் -ரிக் ஸ்துதி பிரதானம் -1300 ஸூ க்தங்கள் கொண்ட ரிக்வேதம் யோகத்தால் ஆராதிக்கும் தேவதைகளை ஸ்துதி பண்ணும்
-சாம வேதம் காண பிரதானம் -யகாதி அனுஷ்டானம் வேத பிரயோஜனம் -அக்னி ஹோத்ரம் தொடக்கமான யாகாதிகள் செய்வதே வேதாத்யயனம் செய்வதின் பலம்
-ஆத்மசமர்ப்பணம் நிரூபித்து திருவாய் மொழி யஜுவ்ர் வேத சாம்யம் -அபிதேயம் -சப்த சமுதாயார்த்தம் அபிதானம் –
தசகைர் பாத்ய தர்வார சைஸ்ஸா-
பாத்ய அதர்வா -அதர்வண -மிகுந்த ரசங்கள் கூடிய திருவாய் மொழி -8 சாகைகள் அதர்வண வேதத்தில் -அஷ்ட ரசங்கள் -சாந்தி ரஸா பிரதானம்
-ஸ்ருங்காரா தொடங்கி-நவ ரசம் -சாந்தி ரசம் அபிநயித்து காட்ட முடியாது அஷ்ட ரசம் என்பர் -பரத நாட்டியம் -ஒன்பதாவது சாந்தி சேர்த்து -சமதமாதிகள் சாந்தி –
வீரம் உத்ஸாகம் -பூரணமான திருவாய்மொழி-சாந்தி கிட்டும் –

————————————————————————–

விஷய சங்க்ரஹம் சாதிக்கிறார் -மேல் ஐந்து ஸ்லோகங்களால் –
முதல் நான்கு பத்துக்கள் -சாஸ்த்ரா பிரதிபாத்யர்த்தங்கள் –

ப்ராஸ்யே சேவா நு குண்யாத் ப்ரபு மிஹ சதிகே சமம்ஸ்தே முக்தேருபாயாம்
முக்த ப்ராப்யம் த்வ தீயே மு நிரநுபுபுதே போக்யதா விஸ்தரேண
ப்ராப்யத்வோ பாயாபா வவ் ஸூ ப ஸூ ப கத நோ நித்யா வா தீத்த்ருதீயே
அநந்ய ப்ராப்யஸ் சதுர்த்தே சம பவ திதரை ரப்ய நன்யாத் யுபாய –6-
ப்ராஸ்யே -சதகே-முதல் சதகத்தில்-
சேவா நு குண்யாத் ப்ரபு மிஹ -பிரபுவை -அசாதாரண சப்தம் -பிரபாவதி -சர்வ நியாந்தா -பல பிரதானம் -அஹம் சர்வ எஜ்ஜாம் பிரபு ரேவச –
சமம்ஸ்தே முக்தேருபாயாம் -அமம்ஸத்த -தெளிவாக அனுசந்தித்தார் -முக்தேர் உபாயம் -என்பதற்கு விதேயம் பிரபு -எது இல்லா விட்டால் எது உண்டாகாது அது விதேயம் –
ஹேது -சேவா அணுகுண்யாத் -சேவ்யத்வம் இருப்பதால் -சேவைக்கு உரியவனாய் இருப்பதால் –
பத்து குணங்கள் -பரத்வம் ஆசிரயணீத்வம் –போக்யத்வம் ஆர்ஜத்வம் சாத்மீக போக பிரத்வம் நிருபாதிக ஸுஹார்த்தம் இத்யாதி –
முக்த ப்ராப்யம் -அவனே முக்த பிராப்யம்
த்வ தீயே-இரண்டாம் சதகத்தில்
மு நிரநுபுபுதே -அணு சந்தானம் -அநு புபுதே தொடர்ந்து சிந்தனை பண்ணி
போக்யதா விஸ்தரேண-போக்யம் தானே ப்ராப்யம் -உபாயம் பண்ணி பய வஸ்துவை அடைவோம் –
ஹேது போக்யத்வம் -வாயும் திரை -வியதிரேகத்தால் நிரூபிக்கிறார் -முதலில் -க்ஷணம் காலமும் விட்டு பிரிய முடியாதே -சமான துக்கம் -லலித உத்துங்க பாவம் –
திண்ணன் வீடு -நம் கண்ணன் -பரத்வம் சொல்லி -நம் சொல்லி ஸுலப்யம் எல்லை -கோபால கோளரி –மூன்று அடிகள் பரத்வம் ஒரே சப்தம் எளிமை –
அடியார்களுக்கு கொடுப்பான் போக்யத்தை தேனும் பாலும் கன்னலும் ஓத்தே –ஆடி ஆடி -போகம் சாத்திமிக்க
-அந்தாமத்து -தனது பேறாக இதில் -ஊனில் வாழ் உயிர் ஆழ்வாருக்கு பேறு -அந்தாமத்து அன்பு இவனுக்கு புருஷார்த்தம் -அதிசங்கை பண்ண
மா ஸூ ச என்கிறார் ஆழ்வார் -வைகுந்த -உன்னை நான் பிடித்தேன் கோல் சிக்கெனவே -என்கிறார் –
சம்பந்திகள் அளவும் -கேசவன் தமர் –எமர்-இருவரும் இதனால் விரும்ப –
அணைவது -பரம பத முக்த ப்ராப்ய போகம் -தாய் தந்தை படுக்கையில் அஹம் ப்ரஹ்மாஸ்மி இங்கே போதராய்
-அகஸ்திய பாஷையில் கலந்து பேசி அனுபவித்து -தனக்கே யாக அதுவும் –
ப்ராப்யத்வோ பாயாபா வவ்
ஸூ ப ஸூ ப கத நோ நித்யா வா-அழகிய பாவானத்வம் திவ்ய மங்கள விக்ரஹமே
தீத்த்ருதீயே சதகம் -மூன்றாம் பத்தால்-திவ்ய மங்கள விக்ரஹத்தால் உபாயம் உபேயத்வம்
முடிச்சோதி –தொடங்கி -அருளிச் செய்தார் இத்தையே மூன்றாம் பத்தால்
அநந்ய ப்ராப்யஸ் -அவன் ஒருவனையே பற்ற -பரம பிராப்யம்
சதுர்த்தே -நாலாம் பத்தால் -மற்றவை அல்பம் அஸ்திரம்
ஒரு நாயகமாய் -தொடங்கி –
சம பவ து -இதரை ரப்ய நன்யாத் யுபாய -மேலே அவனை அநந்ய ப்ராபகம்-5-10 பத்தால் -அவனே அநந்ய உபாய பூதன் -என்று சாதித்து அருளுகிறார் –

————————————————————————–

தேவ ஸ்ரீ மான் ஸ்வ சித்தே கரணமிவ வத ந்நேகமர்த்தம் ஸஹஸ்ரே
சேவ்யத் வாதீன் தசார்த்தான் ப்ருதஸிக சதகை ர்வக்தி தத் ஸ் தாப நார்த்தான்
ஐகை கஸ்யாத் பரத்வா திஷூ தசத குணே ஷ்வாய தந்தே ததா தே
தத் தத் காதா குணா நாம நு வித ததி தத் பஙக்த்ய பங்க்தி சங்க்யா-7-

ப்ராப்ய ப்ராபக ஐ க்யமே -பிரபந்த பிரதிபாத்ய குணம் -அனந்த வேதங்களுக்கும் த்வத் பிராபியே ஸூயமேவ உபாயா சுருதிகள் கோஷிக்குமே
தேவ ஸ்ரீ மான் -சகல ஜகத்தையும் நிரூபாதிக்க சேஷி -ஸ்ரீ மான் -தேவ -சாமான்ய -ஸ்ரீ மான் -விசேஷணம்
ஸ்வ சித்தே -தன்னை பலமாக அடைய
கரணமிவ -சாதனம் -உபகரணம் -தானே என்று
வத ந்நேகமர்த்தம் ஸஹஸ்ரே-ஒரே பொருளை அறிவித்து கொண்டு -வதன் ஏகம் அர்த்தம் –
சேவ்யத் வாதீன்- தசார்த்தான் –
ப்ருதஸிக சதகை ர்வக்தி தத் ஸ்தாபநார்த்தான் -ஸ்தாபனம் -ஸ்தாபிக்க வேண்டிய குணங்கள் -பத்தும்
சேவ்யத்வம் போக்யத்வம் திவ்ய மங்கள வி க்ரஹத்வம் -மற்றவை அல்பம் அஸ்திரம் —
பிராபத்தான ஸூ லபன் –அநிஷ்ட நிவ்ருத்தி –சிந்தா அனுவ்ருத்தி -இஷ்டா -நிருபாதிக்க பந்து -அர்ச்சிராதி போன்ற பத்தும்
இவற்றை விஸ்தீரத்து நூறு -பரத்வம் /ஆசிரயணீய சாமான்யன் ஸுலப்யம் அபராத சஹத்வம் -ஸுசீல்யம் -ஸூராத்யன்
-அதி போக்யத்வ ஆராதனத்வம் -ஆர்ஜவம் -சாத்திமிக்க போக பிரதத்வம் -உதார பாவன் –
க்ஷணம் விரக /இப்படி நூறு குணங்கள் காட்டி அருளி –
ஐகை கஸ்யாத்- பரத்வா திஷூ தசத குணேஷ்-பரத்வாதி தச குணங்களை
வாயதந்தே ததா தே -தத் தத் காதா குணா நாம
அநு வித ததி தத் பஙக்த்ய பங்க்தி சங்க்யா–1000 பாசுரங்களில் –
இவற்றை 1000 குணங்களாக வெளிப்படுத்தி –
நி ஸ் சீமா கல்யாண குணங்கள் / முழு நலம் -ஞானானந்த /அனந்த லீலை விஷயம் /சத்தா ஸ்திதி பிரவ்ருத்திகள் நிவ்ருத்திகள் தன் ஆதீனம்
/விஸ்வரூபியாத் -கரந்து எங்கும் பரந்துளன் -/சர்வாத்மாபாவம் /ஸ்திர சுருதி சித்தன் -சுடர் மிகு சுருதி –
சர்வ வியாபி -பரத்வத்தை விஸ்தீரத்து -பரன் அடி மேல் குருகூர் சடகோபன் –

————————————————————————–

சேவ்யத்வாத் போக்யபாவாத் ஸூ பத நு விபவாத் சர்வ போக்யாதிகத்வாத்
ஸ் ரேயஸ் தத்தேதுதா நாத் ஸ் ரித விவிச தயா ஸ் வாஸ்ரித நிஷ்ட ஹ்ருத்த்வாத்
பக்தச்சந்தா நு வ்ருத்தே நிருபதிக ஸூ ஹ்ருத் பாவத சத் பதவ்யாம்
சாஹாயாச்ச ஸ்வ சித்தே ஸ்வயமிஹ கரணம் ஸ்ரீ தர ப்ரத்யபாதி–8-

சேவ்யத்வாத் -சேவா யோக்யத்வாத்
போக்யபாவாத் –
ஸூ பத நு விபவாத்-திவ்ய மங்கள விக்ரஹம்
சர்வ போக்யாதிகத்வாத்
ஸ் ரேயஸ் தத்தேதுதா நாத் -தத் ஹே து -தானே உபாயம் உபேயம்
ஸ் ரித விவிச தயா-ஆஸ்ரிதர் வசப்பட்டவன் ஆறாம் பத்து
ஸ் வாஸ்ரித நிஷ்ட ஹ்ருத்த்வாத் -ஆஸ்ரிதர் அநிஷ்டங்கள் அபகரிப்பவன் -ஏழாம் பத்து
பக்தச்சந்தா நு வ்ருத்தே ஆஸ்ரிதர் -விருப்பம் அனுகுணமாக தான் -தமர் உகந்த செயல்கள் -செய்பவன்
நிருபதிக ஸூ ஹ்ருத் பாவத -நிருபாதிக பந்து ஒருவனே
சத் பதவ்யாம் -சாஹாயாச்ச -அர்ச்சிராதி வழி துணை பெருமாள்
ஸ்வ சித்தே ஸ்வயமிஹ கரணம்-
ஸ்ரீ தர ப்ரத்யபாதி –நிரூபிக்கப் பட்டான்

————————————————————————–

ப்ரூதே காதா சஹஸ்ரம் முரமதந குண ஸ் தோமா கர்பம் மு நீந்த்ர
ப்ரத்யே கஞ்சாத்ர காதா பிரதித விபு குணா ஸ் யஷ்ட மத்யக்ஷ யாம
தத்ரா சங்கீர்ண தத் தத்த சக குண சதா ஸ்தாபநவ் சித்ய யுக்தான்
ஐதம் பர்யா வருத்தாந கணித குணி தான் தத் குணா நுதக்ருணீ ம –9-

ப்ரூதே காதா சஹஸ்ரம் -அருளிச் செய்கிறார் ஆயிரம் பாசுரங்கள்
முரமதந குண ஸ் தோமா கர்பம் -முரன்-நிரசித்த முர மதன -ஸ்தாமம் சமுதாயம் -கல்யாண குணங்களை -தன்னுள் அடக்கி
மு நீந்த்ர–பகவத் குண -மனன சீல -சிரேஷ்ட
ப்ரத்யே கஞ்சாத்ர காதா
பிரதித விபு குணா ஸ் யஷ்ட மத்யக்ஷ யாம -பிரத்யக்ஷமாக நாம் தேசிகன் காண்கிறார் -கௌரார்த்த பஹு வசனம் -ஸ்பஷ்டமாக கண்டார் -சாஷாத் கரித்து
தத்ர அசங்கீர்ண தத் தத்த சக குண-அனுபவித்த குணங்களை -தசக குணங்கள் நூறு -பரத்வம் —அபராத சஹத்வம் போல்வன
-அசங்கீர்ணம் புனர் யுக்தி இல்லாமல் -தத்ர -இப்படி அனுபவித்த அவற்றை
சதா ஸ்தாபநவ் சித்ய யுக்தான் -ஸ்தாபிக்க ஓவசித்தம் யுக்தான் —
ஐதம் பர்யா வருத்தா ந -தன்னைத் தானே -காட்டி -வேறு ஒன்றை எதிர்பார்க்காமல் –
அகணித குணிதான்-எண்ணிக்கை இல்லாத -பெருமை ஒவ் ஒன்றுக்கும்
தத் குணா நுதக்ருணீ ம -வெளிப்படுத்தி அருளுகிறார் -உத்க்ரஹணம் -நாம் அனுபவிக்க –

————————————————————————–

இச்சா சாரத்ய சத்யாபித குண கமலா காந்த கீதான் த சித்ய
ச்சுத்தாந்தாசாரா ஸூ த்தை ரியம நக குண க்ரந்தி பந்தா நு பத்தா
தத்தாத் ருக்தாம் பர்ணீ தடகத சடஜித் த்ருஷ்ட சர்வீய சாகா
காதா தாத்பர்ய ரத்நா வலி சில பயோத் தாரிணீ தாரணீ யா -10-

இச்சா சாரத்ய சத்யாபித குண -இச்சையால் சாரத்யம் பண்ணிய -சத்யாபிதா குணங்கள் -அதனாலே -வெளிப்பட்ட
கமலா காந்த கீதான் த சித்ய -ஸ்ரீ கீதையில் -ஸ்ரீ யபதி -சரம ஸ்லோகத்தில் -மெய்ம்மை பெரு வார்த்தை விஷ்ணு சித்தர் கேட்டு இருப்பார் -இவரே சாக்ஷி —
ச்சுத்தாந்தாசாரா ஸூ த்தை-அந்தப்புர -பரமை ஏகாந்திகளுக்கு -சாத்திக் கொள்ள –
ரியம நக குண க்ரந்தி பந்தா நு பத்தா-இயம்-இந்த -அநக குணம் -ஹேயப்ரத்ய நீக-முகம் பார்த்து கோக்கப் பட்ட
தத்தாத் ருக்தாம்பர்ணீ தடகத -அவனுக்கு ஒத்த பெருமை -தாம்ரபரணீ தடம் -சேர்ந்த ஆழ்வார் -பொரு நல் -சங்கணி துறைவன் -வடகரை –
சடஜித் த்ருஷ்ட சர்வீய சாகா-சாஷாத் கரிக்கப் பட்ட -த்ருஷ்டா -விசுவாமித்திரர் காயத்ரி மந்த்ரம் கண்டால் போலே -ரிஷிகள் மந்த்ர த்ரஷ்டாக்கள்-
சர்வீய சாகை -அனைவரும் அதிகரிக்கும் படி —
காதா தாத்பர்ய ரத்நா வலி -தாத்பர்ய ரத்னங்களால் கோக்கப் பட்ட மாலை
அகில பயோத் தாரிணீ தாரணீ யா –சாத்திக் கொள்ள -நெஞ்சுக்கு உள்ளும் -கொண்டு –அகிலம் சம்சாரம் -தாண்டுவிக்க -உத்தாரணம்

————————————————————–

திராவிட உபநிஷத் சங்கதி -ஸ்ரீ வாதி கேசரி அழகிய மணவாளஜீயர்

அன்வஹம் ச்தௌமி-தினம் வணங்குவோம் -இரண்டாவது சடகோபர் போலே இந்த ஸ்வாமி-
விசேஷஜ்ஞ்ஞர் ஆதரித்ததுடன் ஏற்பார் -ஆச்சார்யர் பந்தத்தி மாறாமல் அருளிச் செய்கிறேன் –
ஸ்ரீ மான் சங்கல்பித்து -கல்யாண குணக்கடல் -அவாப்த சமஸ்த காமன் -அவனுக்கும் அனைவரையும் கரை ஏற்ற ஆசை கொண்டு
ஆழ்வாரை நிர்ஹேதுகமாக திவ்ய கடாஷத்தால் -ஸ்ரீ பிருந்தா வனம்   போலே ஆக்கி அருளி
திருவவதாரம் பொழுதே முராரி அனுபவித்து -தாய் பால் உண்ணாமல் சடஜித் -ஆஸ்தாய மௌனம் -உலக இயல்பில் இருந்து மாறி
ஷோடச கலை -16 -வருஷம் –
ராகவன் -பரதன் -லஷ்மணன் -ஜானகி -அனுபவம் போலே கண்ணனுக்கு -கோகுல பெண்டிர் போலே -அனைவர் அனுபவமும் கிடைத்தது -சாம்யம் –
ஓன்று ஒன்றில் ஒருவர் சாம்யம்
பிரகலாத -நாரதர் முகம் லோகம் பெற்ற -பக்தி -தசரதர் பெருமாள் இடம் காட்டிய சிநேக -கண்ணன் -அர்ஜுனன் -உறவு மூன்றையும் கொண்டவர் ஆழ்வார்
கன -மேகக் கூட்டங்கள் -அனுபவம் வழிந்து-திருவாய்மொழி யாக -நாம் நனைந்து ஆனந்திப்போம் -அமிருத வாசி ராசி –
ஸூக்தி யா -பஹி -பரிவஹன் -திருவாய்மொழி -வடமொழி மொழி பெயர்ப்பு
மாதா 1000 பேர் விட அதிக –வத்சலர்-வேதம் சாஸ்திரம் -தனக்கு மாதா இல்லாமல் வருந்த -நிபந்த சதுஷ்ட்ய ஆத்மா
ஆழ்வார் –ஆவிர்பபூவ-தான் தோன்றி குறை நீங்க
பாஷா -பேச்சுப்பார்க்கில் -பௌத்தாதி சாஸ்திரம் -வாச்யத்தால் பெருமை -ஆகஸ்த்யமும் அனாத்
சடாரி -காமிநித்வம் -நாயகி -புருஷோத்தமன் -விசிஷ்டன் -பும்ஸ்த்வம் நியம்ய –
ப்ரீதி-லௌகிகர்-சம்சார விருப்பம் போலே -சீரிய நல் காமம் அச்யுதன் மேல் -கண்ணனுக்கே ஆமது காமம்
சம்ச்லேஷம் –மானஸ அனுபவம் –பெரும் கடல் போலே -இருந்தாலும் பாஹ்ய அனுபவம் இல்லாமல் -விசததம அனுபவம் -விச்லேஷம் –
சங்க அலாபம் -துடிப்பு -விஞ்ச -ப்ரீதி அப்ரீதிகள் மாறி மாறி வரும்
பிரதம -பவ சமம் -திருவிருத்தம் -பவ சாகரம் கடக்க -தீ அணைக்க
சௌரி குணம் அனுபவித்து -திருவாசிரியம் -மேன்மை நீர்மை சௌந்தர்யம்
ஆசை வேட்கை பெருக -தீர்த்த தாகம் விஞ்சி பெரிய திருவந்தாதி
மநோ ரதம் –பலத்துடன் தலைக் கட்டுகிறார் –
அர்த்த பஞ்சகம் கைங்கர்யம் அஸ்ய நியமா -உபாய சுவீகரிக்க -விஷய பாத நிராசனேச-சீலம் ஹரே -சடாரி துர்யா பிரபந்தம் -சதகங்கள் 10 நூறு திருவாய்மொழி அருளிச் செய்கிறார்

————————————————————————–

ஸ்ரீ கோயில்  கந்தாடை அப்பன் திருவடிகளே சரணம் .
ஸ்ரீ உ. வே.வேளுக்குடி சுவாமிகள் திருவடிகளே சரணம் .
ஸ்ரீ வாதிகேசரி அழகிய மணவாள ஜீயர் திருவடிகளே சரணம் –
ஸ்ரீ தேசிகன் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ அழகிய மணவாளப் பெருமாள் நாயனார் திருவடிகளே சரணம் –
ஸ்ரீ  பெரிய வாச்சான் பிள்ளை திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ  நம் பிள்ளை திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ  நஞ்சீயர் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ  திருக் குருகைப் பிரான் பிள்ளான் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ மதுரகவி ஆழ்வார் திருவடிகளே சரணம் –
ஸ்ரீ  பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம்-

பகவத் விஷயம் காலஷேபம் -25–மஹா பிரவேசம்-இரண்டாவது -மூன்றாம் ஸ்ரீ யபதி படிகள் –ஸ்ரீ உ. வே. வேளுக்குடி ஸ்வாமிகள்-

April 25, 2016

ஸ்ரீ நாத முனிகள் அருளிச் செய்த தனியன் –

பக்தாம்ருதம் விஸ்வ ஜன அநு மோதனம்
சர்வார்த்தம் ஸ்ரீ சடகோப வாங்மயம்
சஹச்ர சாக உபநிஷத் சமாகமம்
நமாம் யஹம் திராவிட வேத சாகரம்

ஸ்ரீ ஈஸ்வர முனிகள் அருளிச் செய்த தனியன்

திருவழுதி நாடென்றும் தென் குருகூர் என்றும்
மருவினிய வண் பொருநல் என்றும் அருமறைகள்
அந்தாதி செய்தான் அடியிணையே எப்பொழுதும்
சிந்தியாய் நெஞ்சே தெளிந்து

ஸ்ரீ சொட்டை நம்பிகள் அருளிச் செய்த தனியன் –

மனத்தாலும் வாயாலும் வண் குருகூர் பேணும் இனத்தாரை யல்லாது இறைஞ்சேன் –
தனத்தாலும் ஏதும் குறைவிலேன் எந்தை சடகோபன் பாதங்கள் யாமுடைய பற்று –

ஸ்ரீ அனந்தாழ்வான் அருளிச் செய்த தனியன்

ஏய்ந்த பெரும் கீர்த்தி இராமானுச முனிதன்
வாய்ந்த மலர்ப்பாதம் வணங்குகின்றேன் ஆய்ந்த பெரும்
சீரார் சடகோபன் செந்தமிழ் வேதம் தரிக்கும்
பேராத வுள்ளம் பெற

ஸ்ரீ பட்டர் அருளிச் செய்த தனியன் –

வான் திகழும் சோலை மதில் அரங்கர் வண் புகழ் மேல்
ஆன்ற தமிழ் மறைகள் ஆயிரமும் ஈன்ற
முதல் தாய் சடகோபன் மொய்ம்ம்பால் வளர்த்த
இதத்தாய் இராமானுசன்

மிக்க இறை நிலையும் மெய்யாம் உயிர் நிலையும்
தக்க நெறியும் தடையாகித் தொக்கியலும்
ஊழ் வினையும் வாழ் வினையும் ஓதும் குருகையர் கோன்
யாழினிசை வேதத்தியல்

——-

ஸ்ரீ நம்பிள்ளை தனியன்

வேதாந்த வேத்யாம்ருத வாரிராசேர்
வேதார்த்த சாராம்ருத பூரமர்க்யம்
ஆதாய வர்ஷந்தமஹம் ப்ரபத்யே
காருண்ய பூர்ணம் கலிவரி தாசம்-

ஸ்ரீ வடக்குத் திரு வீதிப் பிள்ளை அருளிச் செய்த தனியன்

ஸ்ரீ கிருஷ்ண பாத பாதாப்ஜே நமாமி சிரஸா சதா
யத் பிரசாத ப்ரபாவேன சர்வ சித்திர பூந்மம

———————————————————————-
ஸ்ரீ யபதியாய் -அவாப்த சமஸ்த காமனாய் -சமஸ்த கல்யாண குணாத் மகனான சர்வேஸ்வரன்
மாறி மாறி பல பிறப்பும் பிறந்து -என்கிறபடியே -2-6-8–ஜன்ம பரம்பரைகளிலே தோள் மாறித் திரிகிற இவரை
இவ்வர்த்த பஞ்சகத்தையும் விசத தமமாக அறிய வல்லராம் படி முதல் அடியிலே நிர்ஹேதுகமாக விசேஷ கடாஷம் பண்ணி அருளினான் –

ஸ்ரீ விஷ்ணு பிராண பிரகிரியை முதல் ஸ்ரீ யப்படி -அர்த்த பஞ்சகம் –
ஸ்ரீ ராமாயணம் பிரகிரியை -இரண்டாம் ஸ்ரீ யபதி படி -பிரபத்தி -சரணாகதி சாஸ்திரம் -த்வயம் –
ஸ்ரீ பாஞ்ச ராத்ரம் பிரகிரியை – -பக்தி விசததமமாக -மூன்றாம் ஸ்ரீ யபதி –
மத்யே மத்யே வந்த ஸ்ரீ வைஷ்ணவர்களுக்கு ஆதல் -என்றுமாம் –

திரு விருத்தம் -திருவாசிரியம் –திரு மந்த்ரம்
பெரிய திரு வந்தாதி -சரம ஸ்லோகார்த்தம்
திருவாய் மொழி -த்வயார்த்தம் -என்றுமாம் –

பறை தருவான் -என்று ப்ராப்யம் சொல்லி ப்ராபகம் சொன்னாலே போலே -அனுஷ்டான வேளையில் -கறவைகளில் ப்ராபகம் சொல்லி சிற்றம் சிறு காலையில் ப்ராப்யம் சொல்லுவார்கள் இ றே

நம்மாழ்வார் திருவாய் மொழி பிரபந்தத்தாலே த்வய விவரணம் பண்ணுகிறார் –
இதில் முதலிட்டு மூன்று பத்தாலே-உத்தரார்த்தத்தை விவரிக்கிறார்-
மேலிட்டு மூன்று பத்தாலே பூர்வார்த்தத்தை விவரிக்கிறார் –
மேலிட்டு மூன்று பத்தாலே உபாய உபேய யோகியான குணங்களையும்
ஆத்மாத்மீயங்களில் தமக்கு நசை அற்ற படியையும்
அவனோடு தமக்கு உண்டான நிருபாதிக சம்பந்தத்தையும் அருளிச் செய்தார்-
மேலில் பத்தாலே தாம் பிரார்த்தித்த படியே பெற்ற படியைச் சொல்லி தலைக் கட்டுகிறார்

இதில் முதல் பத்தாலே -உயர்வற உயர்நலம் உடையவன் எவன் அவன் –அயர்வறும் அமரர்கள் அதிபதி எவன் அவன்
–துயர் அறு சுடரடி தொழுது எழு என் மனனே -1-1-1- என்று
சமஸ்த கல்யாண குணாத்மகனாய்-ஸூரி போக்யனானவன் திருவடிகளிலே கைங்கர்யமே புருஷார்த்தம் என்று நிர்ணயித்து
உக்தமான அர்த்தத்துக்கும் -வஹ்யமாணமான அர்த்தத்துக்கு பிரமாணம் -உளன் சுடர் மிகு சுருதியுள் -1-1-7-என்று
நிர்தோஷமான சுருதியே பிரமாணம் என்றும்
ஏவம் விதனானவன் யார் என்ன —-வண் புகழ் நாரணன் –1-2-10-என்றும் –திருவுடையடிகள் –1-3-8-என்றும் –
செல்வ நாரணன் -1-10-8-என்றும் -விசேஷித்து –தொழுது எழு என் மனனே -1-1-1–என்று உபக்ரமித்து –
அயர்ப்பிலன் அலற்றுவன் தழுவுவன் வணங்குவன் அமர்ந்தே -1-3-10-என்று த்ரிவித காரணங்களாலும் அடிமை செய்து
தலைக் கட்டுகையாலே பகவத் கைங்கர்யமே புருஷார்த்தம் என்று அறுதியிட்டார் –உயர்த்தி -பொருந்தி விட -அடிக்கடி பேசி -புதிதாக -பலமாக -உபக்ரமம் உபஸம்ஹாரம் -அடையாளம் -லிங்கம் –
தொழுது எழு- சொற் பணி செய் ஆயிரம் -உடல் வாசா கைங்கர்யம்
அயர்ப்பிலன் -அப்பியாசம் –அபூர்வம் -பிரத்யக்ஷமாக கைங்கர்யம் புருஷார்த்தம் தெரியாதே
தொழுதால் எழு -பலன் –உயர்வற உயர்நலம் உடையவனை தொழுது எழு பொருந்த விட்டு -முதல் பத்துக்கு தாத்பர்யம் கைங்கர்யமே -புருஷார்த்தம் -என்றதாயிற்று –

இரண்டாம் பத்தால் -இந்த கைங்கர்யத்துக்கு விரோதியான பிரகிருதி சம்பந்தத்தையும் கழித்து –
ஒளிக் கொண்ட சோதி மயமாய் -2-3-10- இக் கைங்கர்யத்துக்கு தேசிகரான அடியார்கள் குழாங்களை
உடன் கூடுவது என்று கொலோ -என்று தாமும் பிரார்த்தித்து
நலமந்தம் இல்லாதோர் நாடு புகுவீர் -2-8-4- என்று பிறருக்கும் உபதேசிக்கையாலே
இவருக்கு பரமபதத்திலே நோக்காய் இருந்தது என்று ஈஸ்வரன் பரமபதத்தைக் கொடுக்கப் புக –
எம்மா வீட்டுத் திறமும் செப்பம் –2-9-1-என்று எனக்கு அதில் ஒரு நிர்பந்தம் இல்லை –
தனக்கேயாக எனைக் கொள்ளுமீதே -2-9-4-என்று உனக்கேயாய் இருக்கும் இருப்பே
எனக்கு வேண்டுவது என்று இப் புருஷார்த்தத்தை ஓட வைத்தார் –

மூன்றாம் பத்தால் -இவருக்கு கைங்கர்யத்தில் உண்டான ருசியையும் த்வரையும் கண்ட ஈஸ்வரன்
கைங்கர்யத்துக்கு ஏகாந்தமான திருமலையிலே நிலையைக் காட்டிக் கொடுக்கக் கண்டு
வழு விலா அடிமை செய்ய வேண்டும் -3-3-1- என்று பாரித்து
பாரித்த படியே பாகவத சேஷத்வ பர்யந்தமாக வாசிக அடிமை செய்து தலைக் கட்டுகிறார்

நான்காம் பத்தால் -இப் புருஷார்த்தத்துக்கு உபாயம் -திரு நாரணன் தாள் –4-1-1- என்றும் –
குடி மன்னு மின் ஸ்வர்க்கம் -4-1-10-என்றும்
எல்லாம் விட்ட இறுகல் இறப்பு -4-1-10-என்றும்
ஐம்கருவி கண்ட வின்பம் தெரிய அளவில்லா சிற்றின்பம் -4-9-10- என்று தாமும் அனுசந்தித்தார்

ஐஞ்சாம் பத்தால் இந்த இஷ்ட பிராப்திக்கும் அநிஷ்ட நிவ்ருத்திக்கும் –
ஆறு எனக்கு நின் பாதமே சரணாகத் தந்து ஒழிந்தாய் -5-7-10-என்று
தன் திருவடிகளையே உபாயமாகத் தந்தான் என்றார் –

அவன் தந்த உபாயத்தை கடகரை முன்னிட்டு 6-1/ 6-2–பெரிய பிராட்டியார் புருஷகாரமாக –அலர்மேல் மங்கை உறை மார்பா –உன் அடிக்கீழ் அமர்ந்து புகுந்தேனே -என்று ச்வீகரித்தார் –ஆறாம் பத்தால் -தந்து ஒழிந்தார் -அவன் தந்த உபாயத்தை -நாம் பற்றுவதே -சரணாகதி –

ஏழாம் பத்தால் -இப்படி சித்த உபாய ச்வீகாரம் பண்ணியிருக்கச் செய்தேயும் சடக்கென பலியாமையாலே
விஷண்ணராய்-கடல் ஞாலம் காக்கின்ற மின்னு நேமியினாய் –7-1-2-என்று தொடங்கி-உபாய உபேய யோகியான
குணங்களைச் சொல்லிக் கூப்பிட -கூராழி –வெண் சங்கு ஏந்தி —வாராய் -6-9-1-என்று இவர் ஆசைப் பட்ட படியே
வெள்ளைச் சுரி சங்கொடு ஆழி ஏந்தி வந்து -7-3-1–இது மானஸ அனுபவ மாத்ரமாய் -சம்ச்லேஷம் கிடையாமையாலே
விச்லேஷித்த படியை -பாமரு -7-6—ஏழை -7-7–திருவாய்மொழிகளில் -அருளிச் செய்தார்

எட்டாம் பத்தால் -கீழ்ப் பிறந்த சம்ச்லேஷம் பாஹ்ய சம்ச்லேஷ யோக்யம் அல்லாமையாலே –
உமருகந்துகந்த உருவம் நின்றுருவமாகி உந்தனக்கு அன்பரானார் அவருந்தமர்ந்த செய்கை உன் மாயை -8-1-4- என்று
இப்படி ஆஸ்ரித அதீன ஸ்வரூப ஸ்தித்யாதிகளை உடையவன் நமக்கு தன்னைக் காட்டி மறைக்கைக்கு அடி
ஆத்மாத்மீயங்களில் ஏதேனும் நசை யுண்டாக வேணும் -என்று அதிசங்கை பண்ணி
அவற்றில் நசை அற்ற படியை -8-2–அருளிச் செய்தார்

ஒன்பதாம் பத்தில் -நீர் என்றிய அதிசங்கை பண்ணிப் படுகிறீர் -ஒராரியமாய் -பாசுரம் -இப்படி -என்று
தன்னுடைய நிருபாதிக பந்தத்தையும் காட்டி –
நான் நாராயணன் -சர்வ சக்தி யுக்தன் -உம்முடைய சர்வ அபேஷிதங்களையும் செய்து தலைக் கட்டுகிறோம் -என்று
அருளிச் செய்ய –சீலம் எல்லையிலான் -9-3-11-என்று அவருடைய சீல குணங்களிலே ஆழம் கால் பட்டார் –

பத்தாம் பத்தில் ஆழ்வாருடைய ஆற்றாமையைக் கண்டு திரு மோகூரிலே தங்கு வேட்டையாக வந்து தங்கி
இவருக்கு அர்ச்சிராதி கதியையும் காட்டிக் கொடுத்து -10-9-
இவர் பிரார்த்தித்த படியே என் அவா அறச் சூழ்ந்தாய் -10-10-10–என்று
இவர் திருவாயாலே அருளிச் செய்யும்படி பேற்றைப் பண்ணிக் கொடுத்த படியை அருளிச் செய்கிறார்

————–

மூன்றாம் ஸ்ரீ யபதி -ஸ்ரீ பரத ஆழ்வான் நிலையுடன் ஒப்பு நான்கு பிரபந்தங்களும் –
பக்தி யோகத்தின் மேன்மையும் கூறும் பிரபந்தம் திருவாய் மொழி என்கிறார் –

ஸ்ரீ யபதியாய் -அவாப்த சமஸ்த காமனாய் -சமஸ்த கல்யாண குணாத் மகனான சர்வேஸ்வரன்
மாறி மாறி பல பிறப்பும் பிறந்து -2-6-8–என்கிறபடியே ஜன்ம பரம்பரைகளிலே தோள் மாறி -நித்ய சம்சாரியாய்ப் போந்த இவரை
அடிமை யடைந்து உள்ளம் தேறி ஈறில் இன்பத்து இருவெள்ளம் யான் மூழ்கினன் -2-6-8–என்று தம் திரு வாயாலே
அருளிச் செய்யலாம் படி -முதல் அடியிலேயே விசேஷ கடாஷத்தைப் பண்ணி அருளினான் –
முதல் தன்னிலே சித் ஸ்வரூபம் ஆதல் -அசித் ஸ்வரூபம் ஆதல் -ஈஸ்வர ஸ்வரூபம் ஆதல் அறியாதே இருக்கிற இவருக்கு
அசித் அம்சம் த்யாஜ்யம் என்னும் இடத்தையும்
சேதனன் உபாதேயம் என்னும் இடத்தையும்
தான் உபாதேய தமன் என்னும் இடத்தையும்
அவன் தானே காட்டிக் கொடுக்கக் கண்டு -அவனோட்டை அனுபவத்துக்கு இத்தேஹ சம்பந்தம் விரோதியாய் இருக்கையாலே
த்வத் அனுபவ விரோதியான இத்தேக சம்பந்தத்தை அறுத்து தந்து அருள வேண்டும் -என்று அர்த்தித்தார் -திரு விருத்தத்தில்
சம்சார சம்பந்தம் அற்று ஒரு தேச விசேஷத்திலே போனால் அனுபவிக்கக் கடவ
ம்முடைய மேன்மையையும் -நீர்மையையும் -வடிவு அழகையும் பரப்பற ஏழு பாட்டாலே அனுபவிக்க லாம்படி
இங்கேயே இருக்கச் செய்தே ஒரு தசா வைசயத்தைப் பண்ணிக் காட்ட -அவ வழகை அனுபவித்தார் திரு வாசிரியத்தில் –
இப்படி அனுபவித்த விஷயத்தில் விஷய அநுரூபமான ஆசை கரை புரண்ட படியைச் சொன்னார் பெரிய திருவந்தாதியில்
ஆமத்தை அறுத்து -பசியை மிகுத்து -சோறிடுவாரைப் போல
தமக்கு ருசியைப் பிறப்பித்த படியையும்
அந்த ருசி தான் –பர பக்தி பர ஞான பரம பக்தி களாய்க் கொண்டு பக்வமான படியையும்
பின்பு பிரகிருதி சம்பந்தமும் அற்று பேற்றோடு தலைக் கட்டின படியையும் சொல்லுகிறது திருவாய் மொழியிலே –

கைங்கர்ய மநோரதம் பண்ணிக் கொண்டு வரக் கொள்ள –
கைகேயி -ராஜன் -என்ற சொல் கேட்டு ஸ்ரீ பரத ஆழ்வான் பட்ட பாடு போல இருக்கிறதாயிற்று-திரு விருத்தத்தில் நிலை
அவன் திருச் சித்திர கூடத்திலே பெருமாள் எழுந்து அருளி இருக்கிறார் என்று கேட்டு ஏபிச்ச சசிவைஸ் ஸார்த்தம் – என்கிறபடியே
என் ஒருவன் கண்ணில் கண்ணநீர் பொறுக்க மாட்டாதவர் இத்தனை பேர் ஆறாமை கண்டால் மீளாது ஒழிவரோ –
சிரஸா யாசிதோ மயா-என் அபிமதம் தன தலையாலே இரந்து செய்யக் கடவ அவர் நான் என் தலையாலே மறுப்பரோ
ப்ராதா -நான் தம் பின் பிறந்தவன் அல்லேனோ –
சிஷ்யச்ய -பின் பிறந்தவன் என்று கூறு கொள்ள இருக்கிறேனோ -வஸிஷ்டர் பெருமாளுக்கு மந்த்ர  உபதேசம் பண்ண இவர் தம்பிகளுக்கு செய்து அருளினார்-
மந்திர சம்பந்தமும் தம்மோடே அன்றோ –தாச்யச்ய -சிஷ்யனாய் க்ரய விக்ரய அர்ஹன் அன்றிக்கே இருக்கிறேனோ
பிரசாதம் கர்த்தும் அர்ஹதி ஆனபின்பு –என் பக்கல் பிரசாதத்தைப் பண்ணி அருளீரோ -என்று
மநோ ரதித்துக் கொண்டு போகிற போதை தரிப்பு போல திருவாசிரியத்தில் நிலை
ஸ்ரீ நந்தி கிராமத்தில் ராமா கமன காங்ஷயா -என்கிறபடியே பதினாலு ஆண்டும் ஆசை வளர்த்துக் கொண்டு
இருந்தார் போல இருக்கிறது பெரிய திருவந்தாதியில்
மீண்டு எழுந்து அருளி –திரு அபிஷேகம் பண்ணி யருளி அவனும் ஸ்வரூப அநு ரூபமான பேறு பெற்றால் போல இருக்கிறது
-இவருக்கு திருவாய் மொழியில் பேறு –

திருவாய் மொழிக்காக சங்க்ரஹம் முதல் திருவாய் மொழி –
முதல் திருவாய் மொழியினுடைய சங்க்ரஹம் முதல் மூன்று பாட்டுக்கள்
முதல் மூன்று பாட்டினுடைய சங்க்ரஹம் முதல் பாட்டு
முதல் பாட்டினுடைய சங்க்ரஹம் முதல் அடி –என் போல் என்னில்-விக்ரஹ விபூதிகள் –முதல் அடியில் –நலம் -ஆனந்தம் சொல்லி -ஆனந்தாவாஹம் விக்ரஹம் விபூதிகள் அர்த்தாத சித்தம் -முதல் வரியில் அர்த்த பஞ்சகமும் உண்டே -த்வயமும் உண்டே -உபயோகியான குணம் -நலம் உடையவன் என்பதால்- உயர் நலம் உடையவன் -என்பதே -அனைத்துக்கும் -என்றவாறே –
ரூசோ யஜூம்ஷி சாமாநி ததைவா தர்வணாநி ச சர்வம் அஷ்டாஷர அந்தஸ் ஸ்தம் யச்சான் யதபி வாங்மயம் -என்கிறபடியே –
சகல வேத சங்க்ரஹம் திரு மந்த்ரம்
அதினுடைய சங்க்ரஹம் பிரணவம்
அதினுடைய சங்க்ரஹம் அகாரம் ஆனால் போல –
மற்றும் பாரத ஸ்ரீ ராமாயணாதி களையும் சங்ஷேப விச்தரங்களாலே செய்தார்கள் இ றே

————————————————————————–
ஸ்ரீ கோயில்  கந்தாடை அப்பன் திருவடிகளே சரணம் .
ஸ்ரீ உ. வே.வேளுக்குடி சுவாமிகள் திருவடிகளே சரணம் .
ஸ்ரீ வாதிகேசரி அழகிய மணவாள ஜீயர் திருவடிகளே சரணம் –
ஸ்ரீ அழகிய மணவாளப் பெருமாள் நாயனார் திருவடிகளே சரணம் –
ஸ்ரீ பெரிய வாச்சான் பிள்ளை திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ நம் பிள்ளை திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ ஞ்சீயர் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ திருக் குருகைப் பிரான் பிள்ளான் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ மதுரகவி ஆழ்வார் திருவடிகளே சரணம் –
ஸ்ரீ பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம்-

பகவத் விஷயம் காலஷேபம் -24–மஹா பிரவேசம்-முதல் ஸ்ரீ யபதிப்படி -மூன்றாம் பகுதி –ஸ்ரீ உ. வே. வேளுக்குடி ஸ்வாமிகள்-

April 25, 2016

ஸ்ரீ நாத முனிகள் அருளிச் செய்த தனியன் –

பக்தாம்ருதம் விஸ்வ ஜன அநு மோதனம்
சர்வார்த்தம் ஸ்ரீ சடகோப வாங்மயம்
சஹச்ர சாக உபநிஷத் சமாகமம்
நமாம் யஹம் திராவிட வேத சாகரம் –

ஸ்ரீ ஈஸ்வர முனிகள் அருளிச் செய்த தனியன்

திருவழுதி நாடென்றும் தென் குருகூர் என்றும்
மருவினிய வண் பொருநல் என்றும் அருமறைகள்
அந்தாதி செய்தான் அடியிணையே எப்பொழுதும்
சிந்தியாய் நெஞ்சே தெளிந்து

ஸ்ரீ சொட்டை நம்பிகள் அருளிச் செய்த தனியன் –

மனத்தாலும் வாயாலும் வண் குருகூர் பேணும் இனத்தாரை யல்லாது இறைஞ்சேன் –
தனத்தாலும் ஏதும் குறைவிலேன் எந்தை சடகோபன் பாதங்கள் யாமுடைய பற்று –

ஸ்ரீ அனந்தாழ்வான் அருளிச் செய்த தனியன்

ஏய்ந்த பெரும் கீர்த்தி இராமானுச முனிதன்
வாய்ந்த மலர்ப்பாதம் வணங்குகின்றேன் ஆய்ந்த பெரும்
சீரார் சடகோபன் செந்தமிழ் வேதம் தரிக்கும்
பேராத வுள்ளம் பெற

ஸ்ரீ பட்டர் அருளிச் செய்த தனியன் –

வான் திகழும் சோலை மதில் அரங்கர் வண் புகழ் மேல்
ஆன்ற தமிழ் மறைகள் ஆயிரமும் ஈன்ற
முதல் தாய் சடகோபன் மொய்ம்ம்பால் வளர்த்த
இதத்தாய் இராமானுசன்

மிக்க இறை நிலையும் மெய்யாம் உயிர் நிலையும்
தக்க நெறியும் தடையாகித் தொக்கியலும்
ஊழ் வினையும் வாழ் வினையும் ஓதும் குருகையர் கோன்
யாழினிசை வேதத்தியல்

——-

ஸ்ரீ நம்பிள்ளை தனியன்

வேதாந்த வேத்யாம்ருத வாரிராசேர்
வேதார்த்த சாராம்ருத பூரமர்க்யம்
ஆதாய வர்ஷந்தமஹம் ப்ரபத்யே
காருண்ய பூர்ணம் கலிவரி தாசம்-

ஸ்ரீ வடக்குத் திரு வீதிப் பிள்ளை அருளிச் செய்த தனியன்

ஸ்ரீ கிருஷ்ண பாத பாதாப்ஜே நமாமி சிரஸா சதா
யத் பிரசாத ப்ரபாவேன சர்வ சித்திர பூந்மம-

———————————————————————-

1- ப்ரதிபாத்யனான எம்பெருமானுடைய மகாத்ம்யத்தாலும்
2–எம்பெருமானை ஸூ ஸ் பஷ்டமாக பிரதிபாதிக்கையாலும் –
பகவத் பிரபாவம் -குண-அவதார சேஷ்டிதங்களை பேச பாபங்கள் போகும் -உஜ்ஜீவிக்கும் –பக்தி வைராக்கியம் சோபனங்கள் பிறக்கும் முக்தி கிட்டும் —
3-பக்திக்கு உத்பாதகங்கள் ஆகையாலும்-இப்பத்தால் பத்தர் ஆவார்-
4- உத்பன்னையான பக்திக்கு வர்த்தகங்கள் ஆகையாலும் -கேட்டவர்கள் நெஞ்சு அழிய -மாலுக்கும் ஏரார் விசும்பில் இருப்பு அரிதாம்
5–ஸ்ரவணாதிகளிலே -ஆதி கீர்த்தனம் போல்வன அப்போதே நிரதிசய ப்ரீதி ஜனகங்கள் ஆகையாலும்
6- இவற்றில் சொல்லுகிற அர்த்தங்களுக்கு வேதத்தில் பல இடங்களில் சாஷியாகச் சொல்லுகையாலும்-முழு வேத முதல்வன் -வேத விளக்கு -மறையாய விளக்கு -சுடர் மிகு சுருதி -இத்யாதிகள் –
7–ப்ரஹ்ம காரண வாதத்தாலும் -வேர் முதல் வித்தாய் –தானே ஒரு முதல் தனி வித்தாய் -இத்யாதிகள் –
8- ப்ரஹ்ம ஜ்ஞானான் மோஷத்தைச் சொல்லுகையாலும்-சிற்ற வேண்டா சிந்திப்பே அமையும் -திரு நாரணன் தாள் காலம் பெறச் சிந்தித்து உய்ம்மினே –
புருஷார்த்த விஷயமான பிரபந்தங்கள் எல்லா வற்றிலும் இப் பிரபந்தங்களை த்ருடதர பிரமாணங்களாக உப பாதித்து
வைதிக கோஷ்டியில் அபியுக்தர் ஆனவர்கள் பரிஹரித்தார்கள்

பகவத் பிரசாதத்தாலே அவனை அனுபவித்து பரி பூரணராய் இருக்கிற இவருக்கு எம்பெருமானை பிரிகையும்
-பிரிவாலே நோவு பட்டுக் கூப்பிடுகையும் கூடின படி எங்கனே என்னில்
ஒரோ குணத்தை அனுபவித்தால் அநு பூத குணங்களில் உண்டான ப்ரியத்வ பிரகர்ஷம் -ஷூத்ர விஷயங்களிலே
வைராக்யத்தைப் பிறப்பித்து குணாந்தரங்களிலே ச்ப்ருஹையைப் பிறப்பிக்கும் –அனுபவத்துக்கு துடித்து –
மாம்பழங்கள் நிறைந்து உள்ளில் குழந்தை ஓன்று எடுக்க -விட்டது பல என்று சோகிக்குமே-கிடைத்த ஒன்றாலும் ஆனந்திக்காமல் -அதே போலே
பரமாத்மாநி யோ ரக்தோ விரக்தோ பரமாத்மநி-என்றும் -வைராக்கியம் பின்னே பகவத் பிராவண்யம் முன்னே –
-மாற் பால் மனம் சுளிப்ப மங்கையர் தோள் கை விட்டு –மூன்றாம் திருவந்தாதி -14–என்றும் சொல்லுகிறபடியே
பின்னை அக்குணங்களிலே க்ரம ப்ராப்தி பற்றாது -யாதொருபோது ஆசை மிக்கது –அப்போது ஆசைப் பட்ட பொருள் கிடையாமையாலும்
-பகவத் அனுபவ விரோதியான பிரகிருதி சம்பந்த ஸ்மரணாதி களிலுமாக பகவத் விஷயத்தில் அனுபவித்த அம்சத்தையும் இழந்து-
இரண்டு மாம்பழங்களும் இழந்தது போலே -எந்நாள் யான் உன்னை இனி வந்து கூடுவேன் -3-2-1–என்றும் –
பல நீ காட்டிப் படுப்பாயோ -6-9-9–என்றும் –
போர வைத்தாய் புறமே -5-1-5–என்றும் –
கூவிக் கொள்ளும் காலம் இன்னம் குறுகாதோ -6-9-9–என்றும் கூப்பிடா நிற்பார் –
நான் உன்னை வந்து கிட்டுவது எந்நாள்-பல நீ காட்டி திருப்பாதே – போர வைத்தாய் புறம்பே– விஸ்லேஷ —
அவனை அனுபவிக்கப் புக்கால் -அடியேன் அடைந்தேன் முதன் முன்னமே -2-3-6–என்றும்-பருகிக் களித்தேன் -2-3-9–என்றும்
உண்டு களித்தேற்கு உம்பர் என் குறை -10-8-7–என்றும்
உண்டிட்டாய் இனி உண்டு ஒழியாய்-என்னில் முன்னம் பருகினான் -த்ரவமாக்கி – –
தொண்டீர் எல்லீரும் வாரீர் தொழுது தொழுது நின்று ஆர்த்தும் -5-2-2–என்றும் –
எமர் கீழ் மேல் ஏழு பிறப்பும் மாசதிர் இது பெற்று நம்முடைய வாழ்வு வாய்க்கின்றவா -2-6-7–என்றும் –
வீடு மா வீடு எம்மா வீடு -போலே மூன்றும் இங்கே -சதிர் -மா சதிர் -மா சதிர் வாழ்வு -பாகவத அனுபவம் –
தாமும் நம்முடைய சம்பந்தி சம்பந்திக்களுமாய் கூடக் களிப்பர் -சம்ச்லேஷ-
கூவிக் கொள்ளும் காலம் குறுகாதோ -அடியேன் அடைந்தேன் முதல் முன்னமே –பிர பிரதமே – இரண்டுமே –
இப்படி பஹூ குணனான எம்பெருமான் பக்கலிலே நிரதிசய பக்திமான்களாய்-தத் சம்ச்லேஷ விஸ்லேஷ ஏக ஸூக துக்கராய்-

அவனை அல்லது அறியாதபடியாய்–இருக்கும் இவர் –பகவத் அனுபவ ஸூ கம மிக்க போது இதர பதார்த்தங்களும் எல்லாம்
நம்மைப் போலவே எம்பெருமானைப் பெற்று ஸூகிக்கின்றனவாகவும்-
விச்லேஷம் என்று ஒரு வகை உண்டு என்றும் அறியாத லோக யாத்ரையோடு ஒக்க மறந்து
விஸ்லேஷ வியசனம் மிக்கால்-சம்ச்லேஷ ரசம் உண்டு என்றும் அறியாத இதர பதார்த்தங்களும் எல்லாம்
நம்மைப் போலவே எம்பெருமானைப் பிரிந்து நோவு படுகின்றனவாகக் கொண்டு –
நீயும் திரு மாலால் நெஞ்சம் கோட்பட்டாயே-2-1-1-இத்யாதியாலே அவற்றுக்குமாக தாமும் நோவு படா நிற்பார் –
-வஞ்சகனே வந்தாலும் மிதுனம் என்று இருப்பவர் –
காற்றும் கழியும் கட்டி அழ பத்திமை நூல் வரம்பு இல்லையே -ஓன்று ஒன்றின் செயல் உள்ளது எல்லாம் தாம் விரும்ப –
மாயக் கூத்தா பதிகம் –நன்னாடு -பிள்ளான் நிர்வாஹம் -எம்பெருமானை பெற்று அனுபவிக்கும் நாடு -கூடச் சேர்ந்து அனுபவிக்கும் –சாப்த பிரமாணம்
பகவத் சம்ச்லேஷம் -வேறே சில துக்கித்து இருக்கும் வஸ்துக்கள் உண்டே இவர் சுகப்படலாமோ-சம்ச்லேஷம் அநித்தியம் ஆகையாலும் இவர் சுகப் படக் கூடாதே -என்னும் சங்கை வர-சம்ச்லேஷம் போது -விச்லேஷம் என்று ஓன்று உண்டு என்று அறிய மாட்டார் -அறிவு முழுவதும் அவனே என்று மூழ்கி இருப்பாரே –

இவருக்கு பிரிய அப்ரியங்கள் ஒரு காலும் முடியாதே பர்யாயேண உண்டாய் இருக்கையாலே இவருக்கு
சிந்தயந்தி படி நித்யமாகச் செல்லுகையாலே இவரை தீர்க்க சிந்தயந்தி என்றாயிற்று நம் முதலிகள் அருளிச் செய்வது –
சிந்தயந்தி ஸ்ரீ கிருஷ்ண பக்திக்கு புதியவள் என்பவர் -என்பர் -மாமியார் போல்வார் கண்ணிலே பட்டதே –
ஆனால் சேதனர்க்கு ஸ்திரீ அன்ன பாநாதிகளே தாரக போஷக போக்யங்களாகச் செல்லா நிற்க –இவரை பகவத் குண ஏக தாரகர்
என்னக் கூடுமோ என்னில் -திரு அயோத்யையிலும் -கோசல ஜன பதத்திலும் உள்ள ஸ்தாவர ஜங்கமங்கள் அடைய
ராக குண ஏக தாரகங்களாய் இருக்கும் படியை அனுசந்தித்து இதுவும் கூடும் என்று கொள்வது
அபி வ்ருஷா பரிமலதா -தண்ணீர் நிறைந்த மரங்களும் வாடின உயிர் பிரிந்து போனதே -இப்படி இருக்கிற இவருக்கு எம்பெருமானோடு சம்ச்லேஷமாவது ப்ரத்யஷ சாமாநா காரமான ஜ்ஞான சாஷாத்காரம் -மானஸ அனுபவம்-
உருவ வெளிப்பாடு -பார்த்தாராம் சம்ப்ராப்தம் இவ -கணையாழி கண்டு பெருமாளைக் கண்டாலே போலே –
-நெடு வீணை முலை மேல் தாங்கி மென் கிளி போல்-பரகால நாயகி திருக்கோலம்
விச்லேஷமாவது -பாஹ்ய சம்ச்லேஷ அபேஷை பண்ணி அது பெறாமையாலே மானஸ அனுபவத்துக்கு வந்த கலக்கம்
சர்வஜ்ஞனாய் -சர்வ சக்தனாய் சர்வ நியந்தாவாய் நிரவதிக கிருபாவானாய் இருந்த எம்பெருமான் இவருடைய அனுபவத்தை
முடிய நடத்தாதே –இவ்வனுபவத்தை விச்சேதித்தத்துக்கு பிரயோஜனம் என் என்னில்
திரு அயோத்யையிலும் திரு குரவையிலும் பிரிந்தால் போலே -இவருக்கு அனுபூத குணங்கள்
சாத்மிக்கைக்காகவும் –மேன்மேல் என திருஷ்ணை பிறக்கைக்காகவும்–எம்பெருமான் பக்கலிலே பிறந்த ஆசை முதிர்ந்து
ஆற்ற நல்ல வகை காட்டும் அம்மான் -காதல் கடல் புரைய வளர வைக்க – ஹித புத்யா செய்தான்-
-நினைந்தபடி பெறா விட்டவாறே சோக மோஹங்கள் பிறக்கும் -இப்படியுள்ள கலவியாலும் பிரிவாலும் ஆழ்வாருக்கு-வந்த தசை அந்யாபதேச பேச்சைப் பேசுவிக்கும்-
கலவியில் அன்யாபதேசம் -கருமாணிக்க -தோழி பதிகம் —வேய் மரு தோளிணை-காலைப் பூசல் -தலைமகள் பதிகம் –
அஞ்சிறை -போல்வன பிரிவில் அன்யாபதேசம்
ஞானத்தில் தன் பேச்சு பிரேமத்தில் பெண் பேச்சு -மகள்-தாய் – தோழி மூன்றும் உண்டே

மேலே விஷய வை லஷண்யம் அருளிச் செய்கிறார் –பிரபந்த விஷயம் அர்த்த பஞ்சகம் -பிரதிபாத்ய விஷய வை லஷண்யம் –
இப்பிரபந்தங்களில் -ஸூக்திகள் பிராப்யனான எம்பெருமானுடைய ஸ்வரூப பிரதிபாதன பரமாய் இருக்கும் -சில
-ஸ்வரூபம் –உயர்வற- திண்ணன் வீடு -அணைவது-ஒன்றும் தேவும் –
ப்ராப்தாவான பிரத்யகாத்ம விஷயமாய் இருக்கும் சில — —பயிலும் சுடர் ஒளி-ஏறாளும் இறையோன் -கண்கள் சிவந்து -கரு மாணிக்க மலை
-ப்ராத்யுபாயத்தைச் சொல்லும் சிலநோற்ற நோன்பு -ஆராவமுது –மானேய் நோக்கு -பிறந்தவாறும் –
பலன் சொல்லும் திருவாய்மொழிகள் –எம்மா வீடு -ஒழிவில் காலம் எல்லாம் -நெடுமாற்கு அடிமை -வேய் மரு தோள் இணை –
இதற்குத் தடைகள் –வீடுமின் முற்றவும் -சொன்னால் விரோதம் -ஒரு நாயகமாய் -கொண்ட பெண்டிர் –
அவசிஷ்டமானவை- இவற்றுக்கு உபபாதகங்களாய் இருக்கும் –இவற்றில் உத்தேச்யம் பலம் –பிராப்யமே பிரதானம்
ததார்த்தமாக மற்றுள்ள திருவாய் மொழிகளும் -நாலர்த்தமும் சொல்லுகிறது –
கைங்கர்யத்துக்கும் -செய்யும் ஆத்மா ஸ்வரூபமும் விஷயதயா பர ஸ்வரூபம் -வழியும் விரோதியும் சொல்ல வேண்டும்
அர்த்த பஞ்சகத்தில் உத்தேச்ய பலம் கைங்கர்யமே -அதன் பொருட்டே மற்ற நான்கும் கூறப்படுகின்றன –

இவற்றில் பிரதம பிரபந்தமான திரு விருத்தத்தில் -த்வத் அனுபவ விரோதியான சம்சார சம்பந்தத்தை
அறுத்துத் தந்து அருள வேணும் எம்பெருமானை அர்த்திக்கிறார்
-இனி யாம் உறாமை உபக்ரமித்து -வன் சேற்று அள்ளல் அழுந்தார் –என்று -1-உப சம்ஹார -அப்யாசம் -2-நடுவிலும் சொல்லி-
-3-அபூர்வதா –4-பலம் -5-அர்த்தவாத –6-பொருத்தம் உடைய- லிங்கம் அடையாளம்
திருவாசிரியத்தில் -நிவ்ருத்த சம்சாரருக்கு போக்யமான தன்னுடைய வடிவு அழகை–அவயவ ஆபரண சோபையை–கலம்பகன் மாலையைப்
பணியாக எடுத்துக் காட்டுமா போலே -காட்டிக் கொடுக்க கண்டு அனுபவித்தார் பூரணமாக –
பெரிய திருவந்தாதியில் நிரதிசய போக்யனான-எம்பெருமானை அனுபவிக்கையாலே தத் அநு குணமாக
நல் பூவை பூ வீன்ற வண்ணன் – –மிக அன்பே பெருக -அனுபவித்து பிரிகையாலே –
திருஷ்ணை பிறந்து த்ருஷ்ண அநு குணமாக–ஏத்த முயல் –நீ கதியாய் நெஞ்சே நினை -பேசியும் நினைத்தும் தரிக்கிறார் –

திருவாய்மொழி யிலே –
இவருடைய த்ருஷ்ண அநு குணமாக –ஸ்ரீ யபதியாய் -சமஸ்த கல்யாண குணாத்மகனாய் –
தனக்குத் தகுதியான திவ்ய தேஹத்தை உடையானுமாய் -திவ்ய பூஷண பூஷிதனுமாய் -சங்க சகராதி திவ்யாயுதரனுமாய் –
பரமவ்யோமத்திலே -ஆனந்தமயமான திவ்ய ஆஸ்தான ரத்ன மண்டபத்திலே பெரிய பிராட்டியாரும் தானுமாய்
திவ்ய சிம்ஹாசனத்திலே ஏழுலகும் தனிக்கோல் செல்ல வீற்று இருந்து அருளி –அஸ்தானே பய சங்கிகளான அயர்வறும் அமரர்களாலே
அநவரத பரிசர்யமான சரண நளினனாய்க் கொண்டு -அங்கு அங்கனே செல்லா நிற்க –
-ஸ்வ சங்கல்பாயத்த -ஸ்வரூப ஸ்திதி பிரவ்ருத்தி
நிவ்ருத்திகமான ஸ்வ இதர சமஸ்தத்தையும் தனக்கு சரீரதயா சேஷமாக உடையனாய்
ஆமவை ஆயவையாய் நின்ற அவர் ஸ்வரூபம் -அடைய நின்றனர் ஸ்திதி -நின்றனர் பாசுரம் பிரவ்ருத்தி நிவ்ருத்தி இவன் அதீனம்
அந்தராத்மதயா-சேதன அசேதனங்களை வியாபித்து —தத் கத தோஷைரசம்ச்ப்ருஷ்டனாய் -வ்யாப்த கத -புலனொடு புலன் அலன் –
நாராயணாதி நாமங்களை தனக்கு வாசகமாய் உடையனாய் –ஏவம்விதனாக-உளன் சுடர் மிகு சுருதியுள்-1-1-7- -என்கிறபடியே உபநிஷத் சித்தனுமாய்
இப்படி விசாஜாதீயனுமாய் இருந்து வைத்து -அளி பொறையாய் நின்ற பரன் –
முதல் பதிகம் அர்த்தங்கள் -தொகுத்து –உளன் சுடர் மிகு சுருதியுள் –ஸ்ரீ யபதியாய் –
நலம் உடையவன் -சமஸ்த கல்யாண -சுடர் அடி –திவ்ய சுந்தர திருமேனி
அந்தாமத்து –ஆரம் உள –பூஷணங்கள்
ஒண் சங்கை –திவ்ய ஆயுதங்கள்
மாக வைகுந்தம் –காண ஏகம் என்னும் —பர ஸ்வரூபம் இத்தாலே சொல்லி அருளி -மேலே-விபவ சௌலப்யம்

ஆஸ்ரித வாத்சல்யத்தாலே -தேவ மனுஷ்யாதி சஜாதீயனாய் வந்து தன்னுடைய
பரம கிருபையாலே திருவவதாரம் பண்ணும் ஸ்வபாவனுமாய் -1-3-
தன்னுடைய ஆதாரங்களிலும் உதவப் பெறாத கர்ப்ப நிர்பாக்கியரும் இழக்க வேண்டாதபடி சர்வ அபராத சஹனாய் -1-4-
பத்ர புஷ்பாதிகளாலே ஸ்வ ஆராதனாய்க் கொண்டு ஆஸ்ரிதற்கு அத்யந்த பரதந்த்ரனாய் -1-6-
அவர்களுடைய இச்சா அநு குணமான போஜன சயநாதிகளை உடையனுமாய் -1-7-
சமஸ்த கல்யாண குண பரிபூர்ணனான தானே ஆஸ்ரித ஸூலபத்வார்த்தமாக கோயில்களிலே வந்து நின்று அருளியும்
இப்படியுள்ள சர்வேச்வரத்துக்கும் ஆஸ்ரித அநுக்ரஹத்துக்கும் ஏகாந்தமான படிகளால் பரிபூர்ணனான எம்பெருமான்
தன்னை நிர் ஹேதுகமாகக் காட்டி அருளக் கண்டு அனுபவித்து -தம்முடைய பிரகிருதி சம்பந்தம் ஆகிற பிரதிபந்தகம் அற்று
எம்பெருமானைப் பெற்று முடிக்கிறார்-அவா அற்று வீடு பெற்ற –குருகூர்ச் சடகோபன்
-இனி சொல்ல வேண்டுமவை எல்லாம் -அவ்வவ திருவாய் மொழிகள் தோறும் சொல்லக் கண்டு கொள்வது –

முதல் திருவாய்மொழியில் சொல்லிற்றாவது –
நாநா ரத்ன பரிபூரணமாய் -அபரிச்சேத்யமான கடலை முந்துற திரளக் கண்டால் போலே
ஸ்வரூப ரூப குண விபூதிகளாலே பரிபூர்ணனாய் -எல்லாப்படியாலே எல்லாரிலும் மேம்பட்டு -சர்வேஸ்வரனாய்
ஸ்ரீ யபதியாய் அபௌருஷேயமான ஸூ த்ருடமான ஸ்ருதிகளாலே பிரதிபாதிக்கப் பட்டுள்ள எம்பெருமானை
பாஹ்ய குத்ருஷ்டிகளாலே அவிசால்யமாம் படி அவன் பிரசாதத்தாலே சாஷாத் கரித்து -அனுபவித்து
அவ்வனுபவ ஜனித ப்ரீதி உள்ளடங்காமை -அனுபவித்தபடியே சவிபூதிகனான
எம்பெருமானைப் பேசி –எவன் என்று ஸ்வரூபமும் -சுடர் அடி -ரூபமும் -உயர்வற உயர் நலம் உடையவன் -குணங்கள்
எவன் -என்று ஸ்வரூபம் -சுடர் அடி -ரூபம் -உயர்வற உயர் நலம் குணம் –அமரர்கள் அதிபதி விபூதியும் சொல்லிற்று -மிகுநரை இலன் -மேற்பட்டவன் –
ஸ்வரூப ஸ்திதி பிரவ்ருத்தி நிவ்ருத்தி இவன் ஆதீனம் -1-3/4/5/6/-சர்வேஸ்வரன் -பூத பவ்ய பத பிரபு ஆமவை ஆயவை –
சுடர் மிகு சுருதியுள் உளன் -ஸ்ரீ யபதியாய் -மாதவன் பேர் சொல்லுவதே ஒத்தின் சுருக்கு –ஏவம் விதனானவன் திருவடிகளிலே -அடிமை செய்து உஜ்ஜீவி என்று தம் திரு உள்ளத்தைக் குறித்து அருளிச் செய்கிறார்
தொழுது எழு என் மனனே -கிரியா பதம் எல்லா பாசுரங்களிலும் அந்வயித்து பொருள் கொள்ளலாமே

கடலைத் திரளக் கண்டான் ஒருவன் அதிலுண்டான முத்து மாணிக்காதிகளையும் தனித் தனியே காணுமா போலே
முதல் திருவாய் மொழியிலே திரள அனுபவிக்கப்பட்ட எம்பெருமானுடைய குணங்களை ஒரோ வகைகளிலே
ஒரோ திருவாய் மொழியாகச் செல்லுகிறது இரண்டாம் திருவாய்மொழி தொடங்கி மேல் எல்லாம் –
பரத்வம் பஜநீயத்வம் சௌலப்யம் -முதல் மூன்று திருவாய்மொழி களுக்கும் -முத்து மாணிக்கம் போலே -இப்படிச் செய்தார் இவரே அல்லர் -பாரத ராமாயணாதிகளைப் பண்ணின வ்யாசாதிகளும்
சங்ஷேப விஸ்தரங்களாலே தங்கள் பிரபந்தங்களை ப்ரபந்தீ கரித்தார்கள் –

பர ஸ்வரூபம் -அகில ஹேய ப்ரத்ய நீகத்வத்தாலும் கல்யாணைகதா நத்வத்தாலும் –ஸ்வ இதர சமஸ்த வஸ்து விலஷணமாய்-
விபுத்வாத் தேசத பரிச்சேத ரஹிதமாய்நித்யத்வாத் காலத பரிச்சேத ரஹிதமாய் –சர்வமும் தனக்கு பிரகாரமாய்
தான் பிரகாரியுமாய் -தனக்கு ஒரு ப்ரகார்யந்தரம் இல்லாமையாலே வஸ்து பரிச்சேத ரஹிதமாய் –
–பிரகாரங்கள் உடன் கூடிய –பிரகாரி அத்வைதம் -நம் சம்ப்ரதாயம் -உனக்கு இரண்டாவதே இல்லை அரசே -ஆளவந்தார் –
ஒத்தார் மிக்கார் இலையாய மா மாயன் -மிகுநரை இலன் –விசிஷ்ட பிரகாரத்துக்கும் அத்வைதம் -ஒண் பொருள் ஈறில –
சேஷத்வ ஞானானந்த ஆகாரத்தால் ஒரே ஆகாரம் –இதுவே ஸ்வரூபம் -ஒரே போல்வர் –என்றபடி -ஒரு ஜாதி நெல் போலே –
விசிஷ்ட யோக அத்வைதம் – விசிஷ்ட அஸ்ய அத்வைதம் -விசிஷ்டாத்வைதம்
-எம்பெருமானார் தரிசனம் என்றே பேரிட்டு–வளர்த்த அந்த செயல் அறிக்கைக்காக
ஜ்ஞானா நந்த மயமாய் –ஆனந்த ரூப ஞான ஸ்வரூபன் —அனுகூல ரூப ஞானமே ஆனந்தம் -பிரதிகூல ரூப ஞானம் துக்கம்
அனந்யாதீன பிரகாசமான ஞானம் -ஆஹ்லாத கரத்தவ ரூப ஞானம் -கல்யாணை கைதேக -போலே ஆனந்தமே –
ஜ்ஞான பல ஐஸ்வர்ய சீலாத்ய அனந்த கல்யாண குண கண மஹோததியாய் –
ஸ்ரீ யபதியாய் -ஸ்வ இதர சமஸ்தத்தையும் வியாபிக்கும் இடத்தில் அப்ராக்ருதமாய் -ஸூத்த சத்வ மயமாய் –
ஸ்வ அசாதாரணமாய் -புஷ்ப ஹாச ஸூ குமாரமுமாய் –புண்ய கந்த வாஸிதா நந்ததி கந்தராளமாய்-
புஷ்பத்தின் விகாசம் -புஷ்பம் விட அதி ஸூ குமாரமாய் -இருக்குமே -சர்வ கந்த -இத்யாதி -புண்ய கந்த -மணங்கள் கொடுப்பவன் –
சர்வ அபாஸ்ரயமாய் இருந்துள்ள -மனம் குணம் மங்களம் அனைத்துக்கும் -ஆஸ்ரயம்
திவ்ய விக்ரஹம் போலே வியாபித்து தரித்து நியமித்து –இப்படி சர்வ பிரகாரத்தாலும் ரஷகமாய்க் கொண்டு சேஷியாய் இருக்கும் –

பிரகிருதி ஸ்வரூபம் -மஹதாதி விகாரங்களை யுடையதாய் -நித்தியமாய் -த்ரிகுணத்மிகையாய் -சுக்ல கிருஷ்ண ரக்த வர்ணையாய்-
அநேக பிரஜைகளுக்கு பிரஜநந பூதையாய் -எம்பெருமானுக்கு சரீரதயா சேஷமாய் -சேதனர் கர்ம அநு குணமாக இச்சிக்க
சாபேஷ்த்வாத்--இந்த இச்ச அநு குணமாக -பராத் து-பகவத் சங்கல்ப்பத்தாலே சதுர் விம்சதி தத்வமாய்க் கொண்டு விகரிக்கக் கடவதாய்-
முக்குணங்களில் ஏறிட்டு -கடிவாளம் -நாம் குதிரைகள் -கட்டுப்படுத்துபவன் சர்வேஸ்வரன் சாரதி -மூன்றாவது அத்யாயம் –
இப்படி எம்பெருமானுக்கு இஷ்ட விநியோக அர்ஹமாய் இருக்கும் -வீட்டைப் பண்ணி விளையாடும் விமலன் –

ஆத்ம ஸ்வரூபம் -அணு பரிமாணமாய் -அணுவாய் -லஷணையில்-இங்கே அணு பரிமாணமாய் -அணுவின் அளவினதாய் -அங்கே அணுவாய் –
ஹேது த்வயம் -நெல்லை -நூறு நூறு – ஆயுதாக்ராம் -அளவுடன் சேர்த்து -காரணங்கள் உடன் —ச சப்த உன்மான்ச -சூத்ரம் –
தேஜோ த்ரவ்யமாய் -ஜ்ஞாதாவாய் –தானே பிரகாசித்து -தர்மி ஞானம் -பிறவற்றையும் காட்டும் –தர்ம பூத ஞானம்
-ஸ்வரூபம் ஸ்வ பாவ ஞானம் இரண்டும் ஞானமே ஆத்மா ஸ்வரூபம் -ஞானம் உடையது -ஸ்வ பாவம்
ஜ்ஞாநானந்த குணகமாய் -ஆனந்தம் -அனுகூல ரூப ஞானம்
நித்யமாகையாலே -கால பரிச்சேத ரஹிதமாய் -ஜ்ஞான த்ரவ்யம் ஆகையாலே வஸ்து பரிச்சேத ரஹிதமாய் –
அநந்த கோடி பிறவிகள் இருந்து உள்ளோமே -என்பதால் -வஸ்து பரிச்சேதம் என்கிறார் -அப்ருதக் சித்த்யர்ஹ-ப்ருதங் நிர்தேசாநர்ஹ-அனந்யார்ஹ சேஷமுமாய் –பிரணவ-அர்த்தம் –பரசேஷதைகரஸமுமாய்-நாராயணாய அர்த்தம்
அத்யந்த பரதந்த்ரமுமாய் –நமஸ் அர்த்தம் —-இருக்கும் எம்பெருமானுக்கு-
-இத்தை-தத்வ த்ரயம் – உள்ளபடி அறிவாரில் தலைவர் ஆயிற்று இவர்

இவ்வாழ்வார் திருவாய் மொழி பிரபந்தத்தால் செய்ததாயற்ற அர்த்தம் ஏது என்னில் –
முதல் திருவாய்மொழியில் -உயர்வற உயர்நலம் உடையவன் –1-1-1-என்று தொடங்கி –உணர் முழு நலம் –மிகுநரையிலன் -1-1-2-என்றும்
நிலனிடை விசும்பிடை உருவினன் அருவினன் -1-1-3–என்றும்
ஆமவை ஆயவையாய் நின்ற அவர் –1-1-4-என்றும் சொல்லிக் கொடு போந்து
கர விசும்பு எரி வளி நீர் நிலம் இவை மிசை வரனவில் திறல் வலி அளி பொறையாய் நின்ற பரன்-1-1-11- -என்று தலைக் கட்டுகையாலே
சூஷ்மம் -ஆகையாலே-கர விசும்பு –அக்னி -வரன் -ஸ்ரேஷ்டம் -சப்த ரூப கந்தம் போலே –நின்ற பரன்-
நாராயணனே பரத்வம் என்கைக்காக நாராயண சப்தார்த்தத்தை அருளிச் செய்தார் –சப்தார்த்தம் -முதல் பதிகம் -சப்தம் –வண் புகழ் நாரணன் அடுத்த பத்தில்
சர்வாதிகத்வமும் –மிகுநரையிலன் —சமஸ்த கல்யாண குணாத் மகத்வமும்
-ஆமவை ஆயவையாய் –கர விசும்-அயர்வறு அமரர்கள் அதிபதி –-உபய விபூதி நாதத்வமும் இ றே-நாராயண சப்தார்த்தம்-
இதனுடைய சேஷம் இ றே ஒன்றும் தேவும் –4-10-திண்ணன் வீடும் -2-2-அணைவது அரவணை மேல் உப லஷணம்-
பர -பரத்வம் –விபவ பரத்வம் -அர்ச்சை பரத்வம் –

அனந்தரத் திருவாய் மொழியிலே –இவ்வர்த்தத்துக்கு வாசகமான திரு நாமம் தன்னை -வண் புகழ் நாரணன் -1-2-10–என்று அருளிச் செய்தார் –
வ்யாபகாந்தரங்களிலும் இவ்வர்த்தத்தை அறியலாய் இருக்கும் இ றே -விஷ்ணு -வாசுதேவ நாராயண வ்யாபக மந்த்ரங்கள் –
அங்கன் அன்றிக்கே -இதுவே வாசகம் என்று தம் திரு உள்ளத்தில் அறுதியிட்ட ஆகாரம் தோற்ற –
நான் கண்டு கொண்டேன் நாராயணா என்னும் நாமம் ஆரம்பித்து அவரும் பிரபந்தங்கள் முழுவதும் அருளிச் செய்தார் –
செல்வ நாரணன் –1-10-8-என்றும்
திரு நாரணன் -4-1-1–என்றும் –
நாரணன் முழு ஏழ் உலகுக்கு நாதன் –2-7-2-என்றும் –
காராயின காள நன் மேனியினன் நாராயணன் –-9-3-1-என்றும்
திண்ணன் நாரணன் -10-5-1–என்றும் -ஆதரித்திக் கொண்டு போந்து
வாழ் புகழ் நாரணன் –10-9-7-என்று வழிப் போக்கில் -அர்ச்சிராதி மார்க்கத்தை அருளிச் செய்யும் இடத்திலும் –
-வார்த்தையும் இதுவேயாய்த் தலைக் கட்டுகையாலே –இதுவே வாசகம் என்கிற நிர்பந்தத்தை அருளிச் செய்கிறார் –
–பாற்கடல் அடி பாடி -பொற்றாமை அடியே -நிகமித்து ஆண்டாள் அருளி -திருவடி 2/29 அதே போலே இவரும் 1-2/10-9/

இனி மலர்மகள் விரும்பும் நம் அரும் பெறலடிகள் -1-3-1- என்று தொடங்கி
திருவுடை யடிகள் -1-3-8- என்றும்
மைய கண்ணாள் மலர் மேல் உறை வாழ் மார்பினன் -4-5-2- என்றும்
நமக்கும் பூவின் மிசை நங்கைக்கு இன்பன் -4-5-8- என்றும்
கோலத் திரு மா மகளோடு என்னைக் கூடாதே –6-9-3- என்றும் -சொல்லிக் கொண்டு போந்து
திருவாணை-10-10-7- என்றும்
கோல மலர்ப் பாவைக்கு அன்பாகிய என் அன்பேயோ -10-10-7- என்றும் தலைக் கட்டுகையாலே
ஸ்ரீ மானான நாராயணனே பரதத்வம் என்றும் சொல்லிற்று –
இத்தால் நம் ஆச்சார்யர்கள் ரஹச்யத்தில் பத த்வயத்தாலும் அருளிச் செய்து கொண்டு போரும் அர்த்தத்துக்கு
அடி இவ்வாழ்வாராய் இருக்கும் என்றது ஆயிற்று –
ஆச்ரயண வேளையிலே -மலர்மகள் விரும்பும் நம் அரும் பெறலடிகள் -1-3-1- என்று தொடங்கி
போக வேளையிலே -கோல மலர்ப் பாவைக்கு அன்பாகிய என் அன்பேயோ -10-10-7- என்று சொல்லுகையாலே
ஆச்ரயண வேளையோடு போக வேளையோடு வாசி யற ஒரு மிதுனமே உத்தேச்யம் என்று சொல்லிற்று ஆயிற்று –

இப்படி பர ஸ்வரூபம் நிர்ணீதம் ஆயிற்று-பர ஸ்வரூப பிரதி சம்பந்தியான ஸ்வ ஸ்வரூபம் இருக்கும் படி என் என்னில்
உடன்மிசை உயிர் எனக் கரந்து எங்கும் பரந்து –1-1-7-என்று சரீராத்ம பாவத்தை தாம் அனுசந்தித்து பிறருக்கு உபதேசிக்கிற இடத்தில்
உம்முயிர் வீடுடை யானிடை –1-2-1-என்று –உயிர் வீடு -ஆத்மாவையும் சரீரத்தையும் யுடையான்
-உயிரை வீடாக சரீரமாக யுடையவன் -இரண்டு அர்த்தங்கள் – அந்த சரீராத்ம பாவம் தன்னையே உபதேசித்து
இந்த சரீராத்ம பாவத்தால் பலிக்கிறது அனந்யார்ஹ சேஷத்வம் என்னும் இடத்தை –
தனக்கே யாக எனைக் கொள்ளுமீதே –2-9-4-என்றும்
அடியேன் உள்ளான் உடல் உள்ளான் -8-8-2- என்றும் சொல்லி
இது தத் சேஷத்வ அளவிலே நிற்பது ஓன்று அல்ல –
ததீய சேஷத்வ பர்யந்தம் ஆனால் ஆயிற்று தத் சேஷத்வ சித்தி என்னும் இடத்தை
பயிலும் சுடர் ஒளி -3-7- நெடுமாற்கு அடிமை -8-10-யிலே பரக்க அருளிச் செய்து –
அடியார்கள் குழாங்களை உடன் கூடுவது என்று கொலோ -2-3-10-என்று பிரார்த்தித்து
பிரார்த்தித்த படியே -அடியாரோடு இருந்தமை -10-9-1-என்று தலைக் கட்டுகையாலே
பாகவத சேஷத்வ பர்யந்தமான பகவத் சேஷத்வமே ஸ்வரூபம் என்னும் இடம் சொல்லிற்று –

ஸ்வ ஸ்வரூப அநு ரூபமான புருஷார்த்தம் இருக்கும் படி என் என்னில்
தனக்கே யாக எனைக் கொள்ளுமீதே —2-9-4-என்று தொடங்கி
வழு விலா வடிமை செய்ய வேண்டும் நாம் –3-3-1-என்றும்
பணிமானம் பிழையாமே அடியேனைப் பணி கொண்ட -4-8-2-என்றும் –
முகப்பே கூவிப் பணி கொள்ளாய் -8-5-7- -என்றும் -இப்படிகளாலே அடிமையே புருஷார்த்தம் என்னும் இடத்தை நிர்ணயித்து
இது சாஸ்திர விஹிதம் என்று செய்யும் அளவு அல்ல –நரகம் புகும் பயங்களால் அல்ல -அகிஞ்ச்கரத்வ சேஷத்வம் அனுபபத்தி -ஸ்வரூப பிராப்தம் என்று செய்யும் அளவல்ல -ராக பிராப்தம் -என்று சொல்லுகைக்காக
அடியிலே உயர்வற உயர்நலம் உடையவன் -1-1-1-என்று கொண்டு பிராப்யமான குணங்களைச் சொல்லி
சுவையன் திருவின் மணாளன் -1-9-1–என்றும்
தூய அமுதைப் பருகிப் பருகி -1-7-3–என்றும் குண விசிஷ்ட வஸ்துவினுடைய போக்யதையும் சொல்லி
அப்பொழுதைக்கு அப்பொழுது என்னாரா வமுதமே -2-5-4-என்றும்
ஆராவமுதம் –5-8-1-என்றும்
ஆராவமுதம் ஆனாயே -10-10-5–என்றும் இந்த போகத்தினுடைய நித்ய அபூர்வதையைச் சொல்லி
உகந்து பணி செய்து உணபாதம் பெற்றேன் –10-8-10-என்று குண அனுபவ ஜனித ப்ரீதி கார்ய கைங்கர்யமே-புருஷார்த்தம் என்னும் இடத்தைச் சொல்லி –இது தான் யாவதாத்மபாவியான புருஷார்த்தம் என்கைக்காக
ஈதே இன்னம் வேண்டுவது எந்தாய் –10-8-10-என்று தலைக் கட்டுகையாலே
பகவத் குண அனுபவ ஜனித ப்ரீதி காரித கைங்கர்யமே -புருஷார்த்தம் என்று அருளிச் செய்தார்

இப்புருஷார்த்ததுக்கு இடைச் சுவரான விரோதி வேஷத்தை இரண்டாம் திருவாய் மொழியிலே –வீடுமின் முற்றவும் -1-2-என்று கட்டடங்க சொல்லி
அது தன்னையே மேல் மூன்று திருவாய் மொழியாலே விஸ்தரித்து அருளிச் செய்தார் -அவை எவை என்னில்
அசேவ்ய சேவை த்யாஜ்யம் என்றார் –சொன்னால் விரோதத்திலே –3-9-
ஐஸ்வர்ய கைவல்யங்கள் த்யாஜ்யம் என்றார் ஒரு நாயகத்திலே -4-1-
சரீர சம்பந்த நிபந்தனமாக வரும் பரிக்ரஹங்கள் த்யாஜ்யம் என்றார் கொண்ட பெண்டிரிலே –9-1-
சாஸ்திர சித்தமான ஐஸ்வர்ய கைவல்யங்கள் புருஷார்த்தமாகத் தட்டு என் என்னில் -பரம புருஷார்த்த லஷண மோஷத்திலே அதிகரித்தவனுக்கு
ஐம்கருவி கண்ட இன்பம்-4-9-10- ஆகையாலும் -தெரிவரிதாய் -4-9-10-அளவிரந்ததே யாகிலும் பகவத் அனுபவத்தைப் பற்ற
சிற்றின்பம் ஆகையாலும் முமுஷூவுக்கு இவை த்யாஜ்யம் என்றார் –ஆக த்யாஜ்ய வேஷத்தை அருளிச் செய்கிறார் –

விடுவதின் முறை -சர்வ தர்மான்-விடுவைதைகளைச் சொல்லி – பரித்யஜ்ய -வாசனையுடன் -த்யாக பிரகாரம் அங்கே சொல்வது போலே
த்யாகப் பிரகாரம் இருக்கும் படி எங்கனே என்னில் -த்யாஜ்யம் என்றால் விடும் அத்தனை அன்றோ -த்யாகப் பிரகாரம்
இருக்கும் படி அறிய வேணுமோ என்னில் -வேணும் –
விஷயங்களில் நின்றும் தான் கடக்க வர்த்திக்கவோ -அன்றியே விஷயங்களை நசிப்பித்து வர்த்திக்கவோ என்றால் -இரண்டும் ஒண்ணாது –
கொசு தொல்லைக்கு -கடக்க வர்த்திக்க முடியாது அவற்றை ஒழிக்கவும் முடியாதே -அதே போலே –
கடக்க வர்த்திக்க என்று நினைத்தால் லீலா விபூதிக்கு அவ்வருகே போக வேணும்
நசிப்பித்து வர்த்திக்கவோ என்றால் பகவத் விபூதியை அழிக்கையாய் விடும்
இரண்டும் ஒழிய விஷய சந்நிதியில் நின்றும் நிர்மானுஷ்யமான காட்டிலே வர்த்தித்தாலோ என்னில்
சர்வத்தையும் விட்டுக் காட்டிலே இருந்த ஆதிபரதனுக்கு மானின் பக்கலிலே சங்கம் உண்டாய் ஜ்ஞான பிரசம்சம் பிறந்தது
அந்திம ஸ்ம்ருதி பக்தி யோகனுக்கு வேணும் –பொறுப்பை பகவான் கொண்டு பிரபன்னனுக்கு அந்திம ஸ்ம்ருதி வர்ஜனம்
சௌபரி நீருக்கு உள்ளே முழுகிக் கிடக்கச் செய்தே அங்கே சில மத்ஸ்ய சஞ்சாரத்தைக் கண்டு விஷய பிரவணன் ஆனான் –
மாந்தாதா ஐம்பது பெண்களை கல்யாணம் செய்து கொண்டானே –
ஆகையாலே த்யாக பிரகாரம் இவை யல்ல –ஆனால் ஏது ஆவது என்னில்
நீர் நுமது என்று இவை வேர் முதல் மாய்த்து -இறை சேர்மின் -1-2-3–என்று –தேஹத்தில் ஆத்ம புத்தியையும் –
தேக அநு பந்திகளான பதார்த்தங்களில் மமதா புத்தியையும் தவிருகை த்யாக பிரகாரம் என்று பிறருக்கு உபதேசித்தார் —
யானே என்னை அறியகிலாதே யானே என் தனதே என்று இருந்தேன் -2-9-9—என்று தாமும் அனுசந்தித்தார்
நிவ்ருத்த ராகச்ய க்ருஹம் தபோவனம் -என்று-பற்று அற்றவனுக்கு – நிவ்ருத்த ராகனாய் இருக்குமவனுக்கு தான் இருந்த தேசமே தபஸ் ஸூ க்கு
ஏகாந்த ஸ்தலம் என்றதாயிற்று –சாண்டில்யி -பெரிய திருவடி விருத்தாந்தம் -இப்படி எங்கே கண்டோம் என்னில்
-ஸ்ரீ ஜனக ராஜன் பக்கலிலும் ஸ்ரீ குலசேகரப் பெருமாள் பக்கலிலும் கண்டு கொள்வது –ஆகையாலே புத்தி த்யாகமே த்யாகம் என்றபடி –
சர்வ தர்மான் பரித்யஜ்ய -எல்லா தர்மங்களையும் விட்டு விடு -நாமே விட்டோம் -உபாயம் என்கிற எண்ணம் விட சொல்கிறான் –
உபாய புத்தியை தியாகம் விட சொல்லி அருளுகிறான்
ஜனகர் -யாஜ்ஞ்க்ன வர்க்கர் -சுகாச்சார்யர் இருவர் இடம் கேட்ட ஐதிகம் என்பர் -நாட்டிலே இருந்து துரந்தானே
மமகாரம் விட்டவனுடைய மமகாரம் -இயம் சீதா மம சுதா –-சொல்ல வேண்டும் படி குலப்பெருமை நம் முதலியாண்டான் தவிரே
திரு மருகா தாசரதி -தயரதன் தன் குல முதலா -முன்னாக அருளிச் செய்தாரே

இவ் விரோதி நிவ்ருத்திக்கும் புருஷார்த்த சித்திக்கும் உபாயம் ஏது என்னில்
த்ரை வர்ணிக அதிகாரமான பக்தி -அகிஞ்சன அதிகாரமான பிரபத்தியும் என்று இரண்டும் இ றே வேதாந்த சித்தமான உபாயம்
விசிஷ்ட வேஷத்தே உபாயம் பக்தி -நிஷ்க்ருஷ்ட வேஷ -ஆத்மா ஸ்வரூபம் பிரபத்தி
கைங்கர்யம் ஆசை கொண்டவர் -ந அந்யதா -வேறு வழியால் இன்றிக்கே -பக்தி பிரபத்தியால் மட்டுமே அடைகிறார்கள் –
உபாயமாக எதுவும் வேண்டாம் -அகிஞ்சனன் -கைங்கர்யமாக அனைத்தையும் செய்ய வேண்டும் –கத்யந்த ஸூ ந்யத்வம் -அநந்ய கதித்வம் –
நோற்ற நோன்பில் -ஆகிஞ்சன்யம் –உன்னால் அல்லால் -களை  கண் மற்று இலேன் —ஆராவமுதே -அநந்ய கதித்வம்
பிரயத்த பாணி -சேர்த்த கை -உபாயாந்தரங்கள் கலசாத புத்தி -கால்கள் சேர்த்து அநந்ய கதித்வம் –
இதில் பிரபத்தியே உபாயம் என்று நமக்கு சித்தாந்தம் என்னும் ஆகாரம் தோற்ற உபாய வேஷத்தை அருளிச் செய்கிறார்
நோற்ற நோன்பிலேன் –5-7-1-என்று தொடங்கி
ஆறு எனக்கு நின் பாதமே சரணாகத் தந்து ஒழிந்தாய்-5-7-10–என்றும்
உழலை என்பின் பேய்ச்சி முலையூடு அவளை உயிர் உண்டான் கழல்கள் அவையே சரணாகக் கொண்ட –5-8-11-என்றும்
நாமங்கள் ஆயிரமுடைய நம்பெருமான் அடிமேல் சேமம் கொள் தென் குருகூர்ச் சடகோபன் -5-9-11-என்றும் -சேமம் -ஷேமம் -புத்தியில் உறுதி என்றவாறு –
நாகணை மிசை நம்பிரான் சரணே சரண் நமக்கு –5-10-11-என்றும் சொல்லிக் கொண்டு போந்து
ஆவிக்கு ஓர் பற்றுக் கொம்பு நின்னலால் அறிகின்றிலேன் -10-10-3-என்று தலைக் கட்டுகையாலே திருவடிகளே உபாயம் என்று அருளிச் செய்தார்

இத்தை பிறருக்கு உபதேசிக்கிற விடத்திலும்
கீதா பாஷ்யம் ஸ்ரீ பாஷ்யம் -பக்தியே உபாயம் -உபநிஷத் பரமான சாஸ்திரங்கள்
அனுஷ்டித்து அந்தரங்கருக்கு பிரபத்தி -ஸ்வரூப ஞானம் மலர்ந்தவர்களுக்கு -அச்சித்வத் பாரதந்த்ரம் வந்தவர்களுக்கு
ஆனால் ஆழ்வார்–சக்தி இருந்தாலும் -உகந்த உபாயம் -எளிய உபாயம்–திரு நாரணன் தாள் காலம் பெறச் சிந்தித்து உய்ம்மினோ -4-1-1-என்றார்
ஆறு எனக்கு நின் பாதமே -5-7-10-என்றும் –
கழல்கள் அவையே -5-8-11–என்றும்
சரணே சரண் –5-10-11-என்று அவதரிக்கையாலே –அவதாரணம் -ஏவகாரம் –-உபாய பூர்த்தியை அருளிச் செய்தார் –
உபாய நைரபெஷ்யம் -சகாயாந்தர அசஹயத்வம் -வேறே வேண்டியது இல்லை மட்டும் இல்லை -அவற்றை அவனுக்கு பிடிக்கவே பிடிக்காதே
ஈஸ்வரன் தன்னை பொறுக்கும் —பக்தி தன்னையும் பிறரையும் பொறுக்கும் -பிரபத்தி -தன்னையும் பெறாது பிறரைரும் பொறாது –
தன்னையே பொறுக்காது என்றால் உபாயாந்தரங்களைப் பொறுக்காது சொல்லவும் வேண்டுமோ
ச்வீகாரம் அதிகார விசேஷணம்–நாராயணனே நமக்கே பறை தருவான் –
இவ்வுபாயத்துக்கு அதிகாரிகள் யாவார் யார் என்னில் -மயர்வற மதி நலம் அருளினன் -என்ற இடத்திலே –
எனக்கு அருளினான் என்கைக்கு தம்மைக் காணாமையாலே ஆகிஞ்சன்யத்தையே புரச்கரித்து
அருளப் பெற்றேன் என்றால் எனக்கு சொல்ல வேண்டாம் –தான் என்ற தனி வஸ்துவைக் காணாமையாலே-
1-உபாய நிர்ணய வேளையிலே -நோற்ற நோன்பிலேன் நுண் அறிவிலேன் -5-7-1-என்று தரை வர்ணிக அதிகாரமான
உபாயாந்தரங்களிலே அநந்வய முகத்தாலே ஆகிஞ்சன்யத்தைப் பேசி
2-ஆசரயண வேளையில் -புகல் ஒன்று இல்லா அடியேன் -6-10-10-என்று சொல்லி
3-போக வேளையில் தமக்கு உண்டானது அடங்க பகவத் பிரசாத லப்த லப்தம் என்கைக்காக –
நீசனேன் நிறை ஒன்றும் இலேன் –3-3-4-என்று கரும் தரையைப் பேசி -இத்தாலே என் கண் பாசம் வைத்து அதனால் பரஞ்சுடர் சோதி அவன்
ஒப்பிலாத தீவினை எனை உய்யக் கொண்டு –7-9-4-என்று –
சாபராத ஜந்துக்களுக்கும் புகுரலாம் என்று தோற்றுகையாலே-சர்வாதிகாரம் -என்றது ஆயிற்று –

அதிகாரியைப் பெற்றாலும் -உபாயம் சித்தமானாலும் -ச்வீகாரம் இல்லாத போது ஜீவிக்கை யாகாமையாலே அந்த ச்வீகார வேஷத்தை
சர்வ முக்தி பிரசங்கம் வாராமைக்காக -சித்த அன்னம் -அதிகாரி இருந்தாலும் பசி வேண்டுமே உண்ண –
சர்வஜ்ஞ்ஞன் -சர்வ நியந்த -காருணிகனாய் இருந்தாலும் சம்சாரம் நன்கு நடத்த ரஷா பேஷை -எதிர் பார்த்து இருக்கிறான்
உபாயத்தை பொறுக்க மாட்டான் -எதையும் எதிர்பார்க்க மாட்டான் என்றது இல்லையே –உண்ண ஷூத்து-பசி – போலே
அவனை அனுபவிக்க ருசி –ரஷிக்க வேண்டும் என்று வேண்டுவதே –இது -சைதன்ய கார்யம் -ராகம்
-போஜனத்து ஷூத்து போலே -பசி உணவு பெற உபாயம் இல்லை -அனுபவிக்க தகுதி கிடைக்கும் –
கழல்கள் அவையே சரணாகக் கொண்ட –5-8-11- என்றும் –
இதனுடைய சாங்க அனுஷ்டான வேளையிலே -சாங்க -அங்கத்துடன் கூடிய சரணாகதி -புகல் அற்ற அடியேன் —
அடிக் கீழ் அமர்ந்து புகுந்தேன் –6-10-10-என்று அருளிச் செய்தார் –

நிர்ஹேதுகமாக -ச்வீகார சித்தியும் அவனாலே -பாதமே -நின் சரணாக தந்து ஒழிந்தாய் -நீயாக -பரகத ச்வீகாரமே ஆழ்வார்
மார்பு காம்பை தாய் குழந்தை வாயிலே கொடுத்து பாலூட்டுமா போலே –
பிரசாத பலத்தாலே சரணம் அபி வசனம் பிறந்தது கூரத் ஆழ்வான்
திருக் கமல பாதம் வந்து -பின்பு சென்றதாம் –புகுந்தான் பின் பின் வணங்கும் என் சிந்தைனைக்கு இனியான்
சர்வ முக்தி பிரசங்கம் மீண்டும் வாராதோ -துளி அனுகூல்யம் –அத்வேஷம் மாத்ரம்-இத்தைக் கொடுத்தது யார் –
அதிகாரி விசேஷணம் -ருசி இருக்கு என்பது -அனுபவிக்க தகுதி கொடுக்கும் –

இந்த ச்வீகார சித்தி தானும் அவனாலே என்னும் இடத்தை -நின் பாதமே சரணாகத் தந்து ஒழிந்தாய்-5-7-10-
என் உணர்வின் உள்ளே நிறுத்தினேன் –அதுவும் அவனது இன்னருளே – 8-8-3–என்றும் அருளிச் செய்தார் –
இந்த ச்வீகர்த்தாவினுடைய அத்யவசாய வேஷத்தை -களைவாய் துன்பம் களையாது ஒழிவாய் களை கண் மற்றிலேன் –5-8-8-என்றும்
நாடொறும் ஏக சிந்தையனாய் -5-10-11–என்றும் அருளிச் செய்து
இவ்வுபாயத்தை பிறருக்கு உபதேசிக்கிற இடத்தில் -சிற்ற வேண்டா சிந்திப்பே அமையும் -என்று உபாய சௌகர்யத்தை அருளிச் செய்து
இது தன்னை சபிரகாரமாக அருளிச் செய்கிற இடத்தில் –இது பக்த்யங்கம் அன்று -ஸ்வதந்திர உபாயம் -என்கைக்காக –
அங்க பிரபத்தி -பக்திக்கு அங்கம் -இதுவே ஸ்ரீ கீதாச்சார்யன் அருளி -பக்திக்கு ஆரம்ப விரோதிகளைப் போக்க பிரபத்தி
ஸ்வ தந்திர பிரபத்தி -பிரபன்னர்
சரணமாகும் -9-10-5–என்று தொடங்கி-மரணமானால் வைகுந்தம் கொடுக்கும் பிரான் –9-10-5-என்று பிராப்தி பர்யந்தமாக
முடிய நடத்தும் -என்று அருளிச் செய்தார்
இவ்வுபாய அத்யவசாயம் பண்ணி இருக்குமவனுக்கு கால ஷேப பிரகாரம் இருக்கும் படி என் என்னில்
தொண்டர்க்கு அமுது உண்ண சொன்மாலைகள் சொன்னேன் –9-4-9-என்று திருவாய்மொழி தானே கால ஷேப பிரகாரம் என்று அருளிச் செய்தார்

இப்படி உபாயத்தை சுவீகரித்து -இதுவே போது போக்காக திரியும் அதிகாரிக்கு பல வேஷம் இருக்கும் படி என் என்னில்
ஜிதேந்த்ரியத்வம் -பிரதமமாய் -கைங்கர்ய சித்தி சரமமாய் இருக்கும் இத்தனையும் உபாய பலம் என்னும் இடத்தை அருளிச் செய்தார் –
பிரதமத்திலே இழியும் போது ஜிதேந்த்ரியனாய் கொண்டு இழிய வேண்டும் உபாசகனுக்கு –
ஜிதேந்த்ரியத்வமும் உபாயபலம் இவ்வதிகாரிக்கு எங்கனே என்னில் –
என்னைத் தீ மனம் கெடுத்தாய் -2-7-8-என்றும்
மருவித் தொழும் மனமே தந்தாய் –2-7-7-என்றும் -ஜிதேந்த்ரியத்வம் அவனாலே என்னும் இடத்தைச் சொல்லி
ஜிதந்த்ரியன் ஆனவாறே பகவத் அனுபவத்துக்கு உபகரணமான பக்த்யாதிகள் தனக்குத் தானே உண்டாகிறதோ என்னில் –
பக்தி கொண்டு அனுபவிக்க -பிராப்யமாக இது பிரபன்னனுக்கும் வேண்டுமே கைங்கர்யம் அனுபவிக்க
மயர்வற மதி நலம் அருளினான் -என்றும் -பக்தி ரூபாபன்ன ஜ்ஞானத்தையும் தானே தந்தான் என்கையாலே
பக்தியுத்பத்தியும் அவனாலே என்னும் இடம் சொல்லி நின்றது
காதல் கடல் புரைய விளைவித்த காரமர் மேனி நம் கண்ணன் –5-3-4-என்று அவனே வர்த்தகன் என்னும் இடம் சொல்லி
வ்ருத்திக்கு எல்லை ஏது என்னில் -அதனில் பெரிய அவா -10-10-10-என்று தத்வ த்ரயங்களையும் விளாக்குலை-விளாக்குலை -அந்த்ர்பாவம் ஆகும் படி –
கொள்ளும்படி பெருகின படியைச் சொல்லி
என் அவா அறச் சூழ்ந்தாய் -10-10-10-என்று தம் திரு வாயாலே அருளிச் செய்கையாலே
சரீர சம்பந்தத்தை அறுத்து -தேச விசேஷத்தில் கொண்டு போய் சம்ச்லேஷித்து தலைக் கட்டினான் என்றது ஆயிற்று

ஆக –-இவ்வைந்து அர்த்தமுமே திருவாய் மொழியாலே பிரதிபாதிக்கிறது -அல்லாதவை ஆநு ஷங்கிக சித்தமாய் வந்தது இத்தனை -எங்கனே என்னில்
பரதத்வம் ஸ்ரீ மன் நாராயணன் -என்றும்
அனந்யார்ஹ சேஷத்வமே ஸ்வரூபம் -என்றும்
குண அனுபவ ஜனித ப்ரீதி காரித கைங்கர்யமே புருஷார்த்தம் -என்றும் –
அஹங்கார மமகாரங்கள் தத் விரோதி என்றும்
தந் நிவ்ருத்திக்கும் கைங்கர்ய சித்திக்கும் சர்வ ஸூ லபனான சர்வேஸ்வரன் திருவடிகளே உபாயம் என்றும்
ஜிதேந்த்ரியம் தொடக்கமாக கைங்கர்ய பர்யந்தமாக உபாய பலம் -என்றும் -சொல்லி நின்றது

ப்ராப்யச்ய ப்ரஹ்மணோ ரூபம் –ப்ராப்துச்ச பிரத்யகாத்மன -ப்ராப்த்யுபாயம் பலம் ப்ராப்தேஸ் ததா பிராப்தி விரோதி
ச வதந்தி சகலா வேதாஸ் ஹேதிஹாச புராணகா முனயச்ய மஹாத்மாநோ வேத வேதார்த்த வேதின –ஹாரித சம்ஹிதை-
பறவை சொன்ன வார்த்தை இதுவும் -என்று சகல வேத தாத்பர்யம் இவ்வர்த்த பஞ்சகம் என்னும் இடத்தை
பெரிய வங்கி புரத்து நம்பி திருவாய் மொழிக்கு வாக்யார்த்தமாக அருளிச் செய்தார் –

————————————————————————–ஸ்ரீ கோயில்  கந்தாடை அப்பன் திருவடிகளே சரணம் .
ஸ்ரீ உ. வே.வேளுக்குடி சுவாமிகள் திருவடிகளே சரணம் .
ஸ்ரீ வாதிகேசரி அழகிய மணவாள ஜீயர் திருவடிகளே சரணம் –
ஸ்ரீ அழகிய மணவாளப் பெருமாள் நாயனார் திருவடிகளே சரணம் –
ஸ்ரீ பெரிய வாச்சான் பிள்ளை திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ நம் பிள்ளை திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ நஞ்சீயர் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ திருக் குருகைப் பிரான் பிள்ளான் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ மதுரகவி ஆழ்வார் திருவடிகளே சரணம் –
ஸ்ரீ பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம்-

பகவத் விஷயம் காலஷேபம் -23–மஹா பிரவேசம்-முதல் ஸ்ரீ யபதிப்படி -இரண்டாம் பகுதி –ஸ்ரீ உ. வே. வேளுக்குடி ஸ்வாமிகள்-

April 25, 2016

ஸ்ரீ நாத முனிகள் அருளிச் செய்த தனியன் –

பக்தாம்ருதம் விஸ்வ ஜன அநு மோதனம்
சர்வார்த்தம் ஸ்ரீ சடகோப வாங்மயம்
சஹச்ர சாக உபநிஷத் சமாகமம்
நமாம் யஹம் திராவிட வேத சாகரம் –

ஸ்ரீ ஈஸ்வர முனிகள் அருளிச் செய்த தனியன்

திருவழுதி நாடென்றும் தென் குருகூர் என்றும்
மருவினிய வண் பொருநல் என்றும் அருமறைகள்
அந்தாதி செய்தான் அடியிணையே எப்பொழுதும்
சிந்தியாய் நெஞ்சே தெளிந்து

ஸ்ரீ சொட்டை நம்பிகள் அருளிச் செய்த தனியன் –

மனத்தாலும் வாயாலும் வண் குருகூர் பேணும் இனத்தாரை யல்லாது இறைஞ்சேன் –
தனத்தாலும் ஏதும் குறைவிலேன் எந்தை சடகோபன் பாதங்கள் யாமுடைய பற்று –

ஸ்ரீ அனந்தாழ்வான் அருளிச் செய்த தனியன்

ஏய்ந்த பெரும் கீர்த்தி இராமானுச முனிதன்
வாய்ந்த மலர்ப்பாதம் வணங்குகின்றேன் ஆய்ந்த பெரும்
சீரார் சடகோபன் செந்தமிழ் வேதம் தரிக்கும்
பேராத வுள்ளம் பெற

ஸ்ரீ பட்டர் அருளிச் செய்த தனியன் –

வான் திகழும் சோலை மதில் அரங்கர் வண் புகழ் மேல்
ஆன்ற தமிழ் மறைகள் ஆயிரமும் ஈன்ற
முதல் தாய் சடகோபன் மொய்ம்ம்பால் வளர்த்த
இதத்தாய் இராமானுசன்

மிக்க இறை நிலையும் மெய்யாம் உயிர் நிலையும்
தக்க நெறியும் தடையாகித் தொக்கியலும்
ஊழ் வினையும் வாழ் வினையும் ஓதும் குருகையர் கோன்
யாழினிசை வேதத்தியல்

——-

ஸ்ரீ நம்பிள்ளை தனியன்

வேதாந்த வேத்யாம்ருத வாரிராசேர்
வேதார்த்த சாராம்ருத பூரமர்க்யம்
ஆதாய வர்ஷந்தமஹம் ப்ரபத்யே
காருண்ய பூர்ணம் கலிவரி தாசம்-

ஸ்ரீ வடக்குத் திரு வீதிப் பிள்ளை அருளிச் செய்த தனியன்

ஸ்ரீ கிருஷ்ண பாத பாதாப்ஜே நமாமி சிரஸா சதா
யத் பிரசாத ப்ரபாவேன சர்வ சித்திர பூந்மம-

———————————————————————-

நம் தர்சனத்துக்கு தத்வங்கள் மூன்று -அவையாவன -சித்தும் அசித்தும் ஈச்வரனுமாய் –பிரகார பிரகாரி ஐக்யத்தாலே ஓன்று என்னலாய்-
ஸ்வரூப பேதத்தாலே பல என்னலாய் இருக்கும் –
அசித் ஆகிறது –குண த்ரயாத்மகமாய் -நித்யமாய் -விபுவாய் -சத்த பரிணாமியாய் -ஹேயதயா ஜ்ஞாதவ்யமாய் இருக்கும் –
இப்படி இருக்கிற அசித்திலே போக்யதா புத்தி பண்ணி -சம்சாரத்தை த்ருடமாக்கிக் கொள்ள வேணும் என்று
இருக்கிறவனுக்கும் சர்வேஸ்வரனை ஆஸ்ரயிக்க வேணும் –
இது த்யாஜ்யம் என்னும் பிரபத்தி யுண்டாய் இத்தைக் கழித்துக் கொள்ள வேணும் என்று இருக்கும் அவனுக்கும் சர்வேஸ்வரனை
ஆஸ்ரயிக்க வேணும் –-சம்சார பந்த ஸ்திதி மோஷ ஹேது –என்றும்
தைவீ ஹ்யேஷா குணமயீ மம மயா துரத்யயா மாமேவ யே ப்ரபத்யந்தே மாயா மேதாம் தரந்தி தே–ஸ்ரீ கீதை -7-14-என்றும் சொல்லுகிறபடியே
நான் பிணைத்த பிணை ஒருவரால் அவிழ்க்கப் போகாது -என்னையே கால் கட்டி அவிழ்த்துக் கொள்ள வேணும் -என்றான் இ றே
அது தன்னையே இவரும்-பொல்லா வாக்கையின் புணர் வினை அறுக்கலறா சொல்லாய் யான் உன்னைச் சார்வதோர் சூழ்ச்சி –3-2-3-என்றார் இ றே
ஒரு குருவி பிணைத்த பிணை ஒருவரால் அவிழ்க்கப் போகிறது இல்லை -சர்வ சக்தி கர்ம அநு குணமாக பிணைத்த பிணையை
அவனையே கால் கட்டி அவிழ்த்துக் கொள்ளும் இத்தனை காண்-என்று திரு நறையூர் அரையர் வார்த்தை -வைஷம்யம் நிர்க்கருணன் இல்லையே —
சேதனன் நித்யமாய் -அணுவாய் -ஜ்ஞானானந்த லஷணனாய்-ஜ்ஞான குணகனாய்-ஏக ரூபனாய் -பகவத் சேஷ பூதனாய் இருக்கும் –
இப்படி இருக்கிற ஆத்மாவினுடைய வை லஷண்யத்தை அனுசந்தித்து -ஜரா மரண மோஷாயா -ஸ்ரீ கீதை 7-29-என்கிறபடியே
ஆத்ம அனுபவம் அமையும் என்று இருக்குமவனுக்கும் -சர்வேஸ்வரனை உபாசிக்கையும் -அந்திம ஸ்ம்ருதியும் வேணும் –
ஆத்ம அனுபவத்தை நெகிழ்ந்து சர்வேஸ்வரனுடைய குணாநுபவம்பண்ண வேணும் என்று இருக்குமவனுக்கும் அவன் தன்னையே உபாயமாகப் பற்ற வேணும் —

நம் தர்சனத்துக்கு தத்வங்கள் மூன்று -அவையாவன -சித்தும் அசித்தும் ஈச்வரனுமாய் –
பரம வைதிகமான -நம் தர்சனம் -ஏகமேவ அத்விதீயம் -சத்வித்யா பிரகரணம் -சதேமவ இதம் அக்ரே ஆஸீத் -சத்தாக ஒன்றாக -மூன்று தடவை ஏக சப்தங்கள் –
பிரகார பிரகாரி ஐக்யத்தாலே ஓன்று என்னலாய்–ஸ்வரூப பேதத்தாலே பல என்னலாய் இருக்கும் –
-ஐக்யத்தாலே முதல் தடவை நம் தர்சனம் –
ஸ்வரூப ஐக்கியம் அத்வைதிகள் -வஸ்துவே ஓன்று -நாம் பிரகார பிரகாரி பாவத்தாலே ஓன்று
பரன் திறம் அன்றி பல்லுலகீர் உலகில் தெய்வம் மற்று இல்லை —
அப்ருதக் சித்த விசேஷணம் பிரகாரம் -கூடியும் சார்ந்தும் இருக்கும் – –
பிரகாரம் -சரீரம் வாசி
யஸ்ய சேதனச்ய-யது த்ரவ்யம் -சர்வாத்மனா ஸ்வார்த்தே -தாரயிதும் -நியந்துஞ்ச -சக்யம் தத் சேஷதைக ச்வரூபஞ்ச சரீரம் –
மணம்-புஷ்பம் குணம் -த்ரவ்யம் இல்லையே -குணம் ஜாதி பிரகாரமாக இருக்கலாம் –
சரீரமாக இருப்பவை பிரகாரமாகவே தானும் இருக்கும் -யஸ்ய ஆத்மா சரீரம் -ஷேத்திர ஷேத்ரஜ்ஞ்க்ன –சாபி மாம் வித்தி -ஷேத்ரமாகவும்--ஷேதரஜ்ஞ்ஞானாகவும் என்னைத் தெரிந்து கொள் –இதம் சரீரம் கௌந்தேயே சுட்டிக் காட்டி -ஸ்ரீ கீதை – நியத பிரகார சரீரம் -என்றவாறு-

அசித் ஆகிறது –குண த்ரயாத்மகமாய் –குண த்ரய ஸ்வரூபமாய் இல்லை ஸ்வ பாவம் -தன்மை –
ஸ்வரூபம் இயற்க்கை -கட ஸ்வரூபம் கடம் வஸ்துவே -ஸ்வ பாவம் தன்மை -அசித் த்ரவ்யம் -இது வேற குணம் வேறே –
த்ரவ்யமே குணம் -என்றார் சாங்க்யன் -நாம் ஸ்வ பாவம் -என்கிறோம் -இதுவே வாசி –
கடம் ம்ருத்தாத்மகம் -மண்ணால் ஆக்கப் பட்டது –
சத்வம் ரஜஸ் தமஸ் –பிரகிருதி சம்பவா -கீதை -மிஸ்ரா தத்வம் முக்குண கலவை –
நித்யமாய் -சத்த பரிணாமத்தாலே -ஒருபடிப் பட இல்லையே -சத்த விக்ரியா
விபுவாய் -பிரகிருதி மகான் –சூழ்ந்து இத்யாதி –முடிவில் பெரும் பாழ்-கார்யங்கள் அனைத்தும் -ஸ்வ கார்ய பூத மகதாதி –
சத்த பரிணாமியாய் -சத்த விக்ரியாய் -ஹேயதயா ஜ்ஞாதவ்யமாய் இருக்கும் -தோஷம் உடையது —
கெட்டது தொலைய வேண்டும் -விட்டே பற்ற வேண்டும் -ஹேயதயா ஜ்ஞாதவ்யம் -இதனால் முதலில் அசித்தை சொல்லி –
இப்படி இருக்கிற அசித்திலே போக்யதா புத்தி பண்ணி -சம்சாரத்தை த்ருடமாக்கிக் கொள்ள வேணும் என்று
இருக்கிறவனுக்கும் சர்வேஸ்வரனை ஆஸ்ரயிக்க வேணும்
ஈஸ்வர ஸ்வரூபம் தனியாக சொல்ல வேண்டாமே
ப்ரஹ்மத்துக்கு சரீர பிரகாரமாக இருக்கும் இப்படி இருக்கும்
முந்நீர் –அந்நாள் நீ தந்த ஆக்கையின் வழி உழல்வேன் -ஐஸ்வர்ய அனுபவம் –
தத் அதீன்யத்தை -ப்ரஹ்மத்துக்கு அதீனப்பட்டது -ததாதீன்யம்
விசிஷ்ட வேஷம்-ஆத்மா சரீரம் கூட -ஔபாதிகம் கர்மாதீனம் – /நிஷ்க்ருஷ்ட வேஷம் ஆத்மாவுக்கு இயற்க்கை
இது த்யாஜ்யம் என்னும் பிரபத்தி யுண்டாய் இத்தைக் கழித்துக் கொள்ள வேணும் என்று இருக்கும் அவனுக்கும் சர்வேஸ்வரனை ஆஸ்ரயிக்க வேணும் —
சம்சார பந்த ஸ்திதி மோஷ ஹேது –என்றும் -மூன்றுக்கும்
ஸ்திதி பூண் கட்டிக் கொள்ளுகை
ச விச்வக்ருத் -சமஷ்டி சிருஷ்டி -விச்வக்ருத் பிரம்மாவுக்கும் ஆத்மயோனி -அறிவாளி -சர்வவித் -ஸ்வரூப ஸ்வ பாவ ஞானம் இரண்டும் –
நமக்கும் பரமாத்மாவுக்கும் இரண்டும்
தர்மிக் ஞானம் ஸ்வரூப ஞானம் -ஞானம் உடையவன் ஸ்வ பாவம் தன்மை -தர்ம ஞானம் –
ஆத்மா ஞானத்தால் செய்யப் பட்டு -த்ரவ்யம் தானே ஆத்மா -குணத்தால் த்ரவ்யம் பண்ணப் படுமா கேள்வி –
ஞானமும் த்ரவ்யமும் குணமுமாகவும் இருக்கும் கமன க்ரியை போக்கு வரத்து உண்டே –
கால சக்கரத்தாய்-நியமிப்பவன் -பிரதான ஷேத்ரஜ்ஞ்ஞன் பத்தி குணேசன்-சம்சார பந்த -ஸ்திதி மோஷ -ஹேது அவனே
தைவீ ஹ்யேஷா குணமயீ மம மயா துரத்யயா மாமேவ யே ப்ரபத்யந்தே மாயா மேதாம் தரந்தி தே–ஸ்ரீ கீதை -7-14-என்றும் சொல்லுகிறபடியே
க்ரீடா பிரவ்ருத்தேன மயா -லீலா கார்யம்
அதி தாண்டுதல் – துரத்தயயா தாண்ட முடியாது –அறுக்கலறா–சர்வராலும் துஸ்த்தரா
ஏதாம் மாயம் தரந்திதே -அவனையே பிரபத்தி பண்ணி –
நான் பிணைத்த பிணை ஒருவரால் அவிழ்க்கப் போகாது -என்னையே கால் கட்டி -யே பிரபத்யந்தே -அவிழ்த்துக் கொள்ள வேணும் -என்றான் இ றே
அது தன்னையே இவரும்-பொல்லா வாக்கையின் புணர் வினை அறுக்கலறா சொல்லாய் யான் உன்னைச் சார்வதோர் சூழ்ச்சி –3-2-3-என்றார் இ றே
பற்ற வைப்பதும் உன் பொறுப்பு –
ஒரு குருவி பிணைத்த பிணை ஒருவரால் அவிழ்க்கப் போகிறது இல்லை -சர்வ சக்தி கர்ம அநு குணமாக பிணைத்த பிணையை
அவனையே கால் கட்டி அவிழ்த்துக் கொள்ளும் இத்தனை காண்-என்று திரு நறையூர் அரையர் வார்த்தை –
கர்மாதீனமான பிணைத்த பிணை -கர்மத்துக்கு அனுகுணம் -வைஷம்யம் -நிர்க்க்ருபா சாபேஷ்த்யத்வாத்- –

சேதனன் நித்யமாய் -அணுவாய் -ஜ்ஞானானந்த லஷணனாய்–லஷணம் -அடையாளம் -ஸ்வரூப ஞானம் –உயரம் குள்ளம் சரீர லஷணம் அனுகூல ஞானம் ஆனந்தம்-ஸ்வரூப நிரூபக தர்மம் –இதுவே
நிரூபித்த ஸ்வரூப விசேஷணங்கள் -ஜ்ஞான குணகனாய்–ஸ்வ பாவ ஞானம் –தர்ம பூத ஞானம் இது சரீரம் முழுவதும் வியாபிக்கும் -புத்தி என்பதே இது –
உறுதியான முடிவுக்கு -மனஸ் அலை பாயும்-
ஏக ரூபனாய் –விகாரம் இல்லாமல் -பகவத் சேஷ பூதனாய் இருக்கும் – அசித் சேஷமாக இருந்தாலும் புரிந்து கொள்ளாதே
அஹம் அபி தாஸ -தாஸ பூத இயற்கையாகவே -க்ரியதாம் இவ -மாம் குருஷ்வ
நித்யோநித்யானாம் -எகோ பஹூ நாம் யோ விததாதி காமான் –
இப்படி இருக்கிற-தாதாதீன்யம்-சரீர பிரகார -ஆத்மாவினுடைய வை லஷண்யத்தை அனுசந்தித்து -ஜரா மரண மோஷாயா -ஸ்ரீ கீதை 7-29-என்கிறபடியே
ஆத்ம அனுபவம் அமையும் என்று இருக்குமவனுக்கும் -சர்வேஸ்வரனை உபாசிக்கையும் -அந்திம ஸ்ம்ருதியும் வேணும் –
பூத சூஷ்மங்கள் வாசனை கர்மம் அகிலம் அத்யாத்மகம் அறிந்து –
ஆத்ம அனுபவத்தை நெகிழ்ந்து சர்வேஸ்வரனுடைய குணாநுபவம்பண்ண வேணும் என்று இருக்குமவனுக்கும் அவன் தன்னையே உபாயமாகப் பற்ற வேணும் –
பகவத் ஏக நிர்வாஹகத்வம் சேதன அசேதனங்கள் இரண்டுக்கும் -உக்கும் தட்டொளியும் தந்து உன் மணாளனையும் தந்து
-அதே தட்டில் -தத் ஏக நிர்வாஹகத்வம் நப்பின்னை நங்கையே திரு –

இவற்றில் ஒன்றை அறியிலும் –ஒண் தாமரையாள் கேள்வன் ஒருவனையே நோக்கும் உணர்வு -என்கிறபடியே
சர்வேஸ்வரன் அளவிலே பர்யவசித்து அன்று நில்லாது –
ஜ்ஞானமாகில் ஸ்ரீ யபதியைப் பற்றி அல்லது நில்லாது -பகவத் வ்யதிரிக்த விஷயங்களைப் பற்றிப் பிறக்கும் ஜ்ஞானம் எல்லாம் அஜ்ஞ்ஞான கல்பம்
தத்வ ஜ்ஞான மஜ்ஞானம நோன்யதுக்தம்-தத கர்ம யன்ன பந்தாய ச வித்யா யா விமுக்த்யே ஆயாசாயாபரம் கர்ம
வித்யான்யா சில்ப நை புணம்-ஸ்ரீ விஷ்ணு புராணம் -6-5-87-
என்கிறபடியே -பகவத் விஷயத்தை ஒழியக் கற்றவை எல்லாம் செருப்புக் குத்த கற்றவோபாதி –
இப்படி இருக்கிற சித் அசித் ஈச்வரர்கள் ஸ்வரூப ஸ்வ பாவங்களை அறியக் கடவார் ஒருவரும் இல்லை
-இவற்றை உள்ளபடி அறிவாரில் தலைவர் யாயிற்று இவ்வாழ்வார் -ஆழ்வார் உடைய ஞானாதிக்யத்தை நியமிக்கிறார் –

பிரகாரி -ஒருவனையே நோக்கும் அதுவே உணர்வு -உணர்வு அவனை நோக்கி அல்லது நில்லாது -ஞானம் தர்சனம் பிராப்தி –
கைங்கர்யம் -பந்தப்படுத்தாது -சம்சார முக்திக்கு -மற்றவை ஆயாசம் கொடுக்கும் –
முதல் ஆழ்வார்கள் உண்டே என்ன –இவர் தலைவர் -அவன் பிரியமுடன் திருமேனி தர்சனம் கொடுப்பவர்களில் தலைவர் –

இவருக்கு ஒப்புச் சொல்வார் -சம்சாரிகளிலும் இல்லை -நித்ய ஸூரிகளிலும் இல்லை -தம்படி தாமும் அறியார் –
சம்சாரிகளும் அறியார்கள் -சர்வேஸ்வரனும் அறியான் –
ஒரு சாதனத்தை அனுஷ்டித்து இந்த நன்மை நமக்கு வரும் என்று இருக்கிற வந்தது அல்லாமையாலே தாமும் அறியார்
இவரைப் போலே இருப்பாரை சம்சாரத்தில் காணாமையாலே சம்சாரிகளும் அறியார்கள்
தன குணங்கள் புறம்பு ஒரு வியக்தியிலே இப்படி பலிக்கக் காணாமையாலே சர்வேஸ்வரனும் அறியான் –
சம்சாரிகளில் வ்யாவர்த்தனோபாதி நித்ய ஸூ ரிகளிலும் வ்யாவ்ருத்தர் –
கடலுக்குள்ளே அமிழ்ந்த  மலையும் மடுவும் -நித்யர் சம்சாரிகள் -ஆளவந்தார் –

அடியார் நிலாகின்ற வைகுந்தமோ வையமோ நும் நிலையிடம் -திரு விருத்தம் -75–என்று உபய விபூதியிலும் அடங்காது இருப்பார்
விண்ணுளாரிலும் சீரியர் -திரு விருத்தம் -79-என்னும்படி யாயிற்று இவர் நிலை –
கல்வியும் பிரிவும் மாறி மாறி வருகையாலும் -மேட்டு நிலத்திலே பகவத் அனுபவம் பண்ணுகையாலும் –-தேசம் மோசம்
பகவத் அனுபவத்துக்கு பாங்கான தேசத்திலே இருந்து அனுபவிக்கிறவர்களைப் போல் அன்றே
அவ்வனுபவத்துக்கு மேட்டு நிலமான சம்சாரத்திலே இருந்து அனுபவிக்கிறவர்கள் –
கலௌ ஜகத் பதிம் விஷ்ணும் சர்வஸ்ரஷ்டாரமீச்வரம் நார்ச்ச யிஷ்யந்தி மைத்ரேய பாஷண்டோ பக்தா ஜனா -ஸ்ரீ விஷ்ணு புராணம் –
என்கிறபடியே கலி காலத்திலே பகவத் ருசி ஒருவருக்கும் பிறக்கிறது இல்லை –காலம் மோசம்-
அர்ச்சைனை ஹேது ஜகத் பதி விஷ்ணு படைத்தவன் அடக்கி ஆள்பவன் -நான்கையும் சொல்லி
அப்ராப்தன் இல்லை -ஜகத் பத்தி -தேச கால அதீத்வம் -விஷ்ணு -எங்கும் நீக்கமற வியாபித்து
உபகரண சம்பவத் -சர்வ ஸ்ரஷ்டா -கை வாய் மனஸ் -விசித்ர தேக சம்பத் -கொடுத்து
ஈஸ்வரன் காரணங்களை நியமிக்கும் சக்தன் -நான்கையும் சொல்லி -இதே போலே நான்கும்
நம்பியை –குண பூரணன் –தென் குறுங்குடி நம்பி -சந்நிஹிதன் –அச் செம் பொன்னே திகழும் –அழகன்
உம்பர் வானவர் அம் சோதி —எம்பிரானை -என் சொல்லி மறப்பனோ –
துர்லபோ மானுஷோ தேஹோ தேஹிதாம் ஷண பங்குர தத்ராபி துர்லபம் மன்யே வைகுண்ட ப்ரிய தர்சனம் -ஸ்ரீ மத பாகவதம் 11-2-
வைகுண்ட பிரிய தர்சனம் பகவத் பாகவதர்களுக்கு பிரீதி உந்த கைங்கர்யம் -தர்சனம்- உசி ரூப ஜ்ஞானம்
என்கிறபடியே முதல் தன்னிலே மனுஷ்ய சரீரம் கிடையாது -பெற்றாலும் சர்வேஸ்வரனே பிராப்யன் என்று
அவனைப் பெறுகைக்கு அநு ரூபமாய் இருப்பதொரு உபாயத்தை பரிஹரிக்க வேணும் என்னும் ருசி ஒருவருக்கும் பிறவாது
இது உண்டாகிலும் உண்டாம் பாகவத சேஷத்வம் உண்டாகாது என்னும் இடம் சொல்ல வேண்டா வி றே
மனுஷ்யாணாம் சஹஸ்ரேஷூ கச்சித்யததி சித்தயே-யததாமபி சித்தா நாம் கச்சின்மாம் வேத்தி தத்வத -ஸ்ரீ கீதை -7-3-
என்று சர்வேஸ்வரன் தானும் அருளிச் செய்தான் இ றே
ஆயிரத்தில் ஒருவன் சாஸ்திர யோக்யதை –அவர்களுள் ஆயிரத்தில் ஒருவர் முயல்வர் –ஆயிரத்துள் ஒருவர் -பிராப்ய புத்தி -ஆயிரத்தில் பிராப்ய புத்தி

இப்படி இருக்கிற சம்சாரத்தில் ஆழ்வார் வந்து அவதீர்ணரான இது சேதனர் பண்ணின ஸூ க்ருத பலமாயிற்று –
பரம சேதனன் -கோர மா தவம் பண்ணினான் கொலோ போலே
ததோகில ஜகத் பத்ம போதா யாச்யுதபாநுநா–ஸ்ரீ விஷ்ணு புராணம் -5-3-2-என்கிறபடியே சர்வேஸ்வரன் வந்து
அவதரித்தால் போலே யாயிற்று -ஆழ்வார் வந்து அவதரித்தபடி –அகில ஜகத் பத்ம போதயா -அச்யுத பானு
-நித்ய சூ ரிகள் தாமரை -பல்லாண்டு பாட மலரும் -நித்ய சூரிகள் மங்களா சாசனம் பண்ண -ஸ்ரீ கீதை இங்கே அருளி-சேதனர்கள் ஞானம் மலர –
வகுள பூஷண பாஸ்கரர் -அவனுக்கும் அந்தகாரம் போக்கி -கிருஷி பலிக்க -பதன் பதன் துடிக்க -பகவான் தாமரை மலர்ந்தது– ஆழ்வார் இவனுக்கும் நல்லது செய்தார் –
ஆதித்யன் பாஹ்யமான அந்தகாரத்தைப் போக்கும் -இவன் ஆந்தரமான அந்தகாரத்தை போக்கிக் கொண்டாயிற்று இருப்பது
அப்படியே இவரும் -ஊரும் நாடும் உலகமும் தன்னைப் போலே -6-7-2–என்றும்
மரங்களும் இரங்கும் வகை -6-5-9–என்றும்
பாலேய் தமிழர் இசைகாரர் பத்தர் பரவும் படியாகவும் -1-5-11-
கேட்டாரார் வானவர்கள் -10-6-11–என்றும்
பண்ணார் பாடலின் கவிகள் யானாய்த் தானைத் தான் பாடி தென்னா தென்னா என்னும் என் அம்மான் -1
நகர ஜனாபத லௌகிக ஞான ப்ரேமம் கொடுத்து -நித்ய முக்த ஈஸ்வர நிரதிசய ஆனந்தம் -பக்தர் -ஞான ஆனந்தம்-திராவிட தமிழர்களுக்கு ஞான ப்ரேமம் ஆனந்தம் அருளினார்-
ஹஸிதம் பாஷிதம் சைவ கதிர்யா யாச்ச சேஷ்டிதம் தத் சர்வம்  தர்ம வீர்யேண யதாவத் சம்ப்ர பஸ்யதி-என்கிறபடியே
பிரம்மாவின் பிரசாதத்தாலே ஸ்ரீ வால்மீகி பகவான் சர்வத்தையும் சாஷாத் கரித்தால் போலே இவரும்
பகவத் பிரசாதத்தாலே சாஷாத் க்ருதமான பகவத் ஸ்வரூப ரூப குண விபூதிகளை உடையராய் இருப்பர் –
ஸ்ரீ யபதியாய் -ஆழ்வார் வரை —தத்வ ஞானம் -க்யாதி லாப பூஜா இன்றிக்கே -சர்வர்க்கும் உபஜீவ்யதையை-
-ஞானிகளுக்கு அக்ரேசர் –
ஜ்ஞாநீ த்வாத்மைவ மே மதம் -ஸ்ரீ கீதை -7-18-ஐஸ்வர்யம் -ஆத்மலாபம் -ஏதேனும் ஒரு புருஷார்த்தம் ஆகவுமாம்
-நம் பக்கலிலே கொள்ளுமவர்கள் உதாரர்கள் -என்னதுன்ன வாவியிலே அறிவார் ஆத்மா என்று அவன் மதம் தோற்றும் –
ஜ்ஞாநியானவன் எனக்கு தாரகன் –உள்ளத்தாலே தாரகம் -என்றபடி-என்று சர்வேஸ்வரன் அருளிச் செய்த ஜ்ஞாநிகளுக்கு அக்ரேசராய் இருப்பவர் –

1-பக்திக்கும் -2–தத் ஏக தாரகத்வத்துக்கும் -3-வைராக்யத்துக்கும் -4-தத் ஏக சர்வ வித பந்துத்வத்துக்கும்-5-கைங்கர்ய மநோ ரதத்துக்கும் இளைய பெருமாள் உடன் சாம்யம் -பஹிர் பிராணன் போல் இளைய பெருமாள் –

பால்யாத் ப்ரப்ருதி ஸூஸ் நிக்தோ லஷ்மணோ லஷ்மி வர்த்தன -என்று பால்யம் தொடங்கி பெருமாள் திருத் தொட்டிலோடு அணைய
திருத் தொட்டில் இடாத போது பள்ளி கொள்ளாத இளைய பெருமாளைப் போலே இவரும் பருவம் நிரம்புவதற்கு முன்பே-பகவத் குணைக தாரகராய் இருப்பர் -அறியாக் காலத்துள்ளே அடிமைக் கண் அன்பு செய்வித்து -2-3-3-என்றும்
முலையோ முழு முற்றும் போந்தில பெருமான் மலையோ திரு வேங்கடம் என்று கற்கின்ற வாசகம் –திரு விருத்தம் -60-என்றும்
சொல்லுகிறபடியே–முள்ளை இருந்தில கூழை முடிகொளா –கை தொழும் கை தொழும் பிள்ளையை -பரகால நாயகி –
பக்திக்கும் -சஹஜ பக்தி -கருவிலே திருவுடையார் –இரட்டை குழைந்தை ஆழ்வாரும் ஆழ்வார் பக்தியும் ஒக்க பிறக்க –195

ந ச சீதா த்வயா ஹீ நா ந சாஹமபி ராகவ முஹூர்த்தமபி ஜீவாவோ ஜலான் மத்ஸ்யா விவோத்ருதௌ -என்று
உம்மை ஒழிந்த வன்று பிராட்டியும் இல்லை -அடியேனும் இல்லை -ஜீவித்தோமோ முஹூர்த்தம் -என் போலே என்றால்
ஜலாதுத்ருதமான மத்ஸ்யம் நீர் நசை யாரும் அளவும் ஜீவிக்குமா போலே நீர் நிறுத்திப் போகிறோம் என்கிற வார்த்தை-உம்முடைய திரு உள்ளத்திலே உண்டு என்று அறியும் அளவும் காணும் நாங்கள் ஜீவிப்பது –என்றார் இ றே –
அத்தலையிலே நினைவாலே இ றே இத்தலை ஜீவிப்பது -வில்லால் விரோதியை நலிவாய்-விரகத்தால் ஆஸ்ரிதரை நலியச் செய்வாய்
சத்தா ஸ்திதி -அதன் அதீனமாக இது அன்புக்கு மேலே இது -மாயா சிரஸ் -இருந்தால் அவர் இருப்பார் -ப்ரஹ்மமே சத்தயா தாரகம் –
-எத்தேவர் வாலாட்டும் எவ்வாறு செய்கையும் அப்போது ஒழியும் -நான் முகன் -திரு -38-என்கிறபடியே அவன் நினைவு இல்லாத வன்று இவையும் இல்லை இ றே -அப்படியே இவரும் நின்னலால் இலேன் காண் -2-3-7– என்று இருப்பார் ஒருவர்
உண்ணும் தண்ணீர் -தாரகம் -தரிப்பது -சாஸ்திரம் -சங்கல்ப சக்தியாலே தாங்குகிறான் அவனே –

ந தேவ லோகாக்ரமணம் நா மரத்வ மஹம் வ்ருணே ஐஸ்வர்யம் வாபி லோகா நாம் காமயே ந த்வயாவி நா -என்று
வானவர்நாடு என்கிற பரமபதம் ஆத்மலாபம் லோகாநாம் ஐஸ்வர்யம் -இவை இத்தனையும்
உமக்குப் புறம்பாய் வரும் அன்று வேண்டேன் என்ற இளைய பெருமாளைப் போலே -இவரும்
திருவோடு மருவிய இயற்க்கை மாயாப் பெரு விறல் உலகம் மூன்றினோடு நல வீடு பெறினும் கொள்வது என்னுமோ –திருவாசிரியம் -2-என்றும்
எம்மா வீட்டுத் திறமும் செப்பம் -2-9-1-என்றும்
பாவியேனைப் பல நீ காட்டிப் படுப்பாயோ –6-9-9–புருஷார்த்தாங்களைக் காட்டி படுப்பாயோ-என்றும்
இதர புருஷார்த்த பரஸ்தாவத்திலே வெருவும் ஸ்வ பாவருமாய் இருப்பர் —வைராக்யத்துக்கும்-சாம்யம்

அஹம் தவான் மகா ராஜே பித்ருத்வம் நோபா லஷயே ப்ராதா பர்த்தா ச பந்துச்ச பிதா ச மம ராகவ -என்று
பெருமாளையே எல்லா உறவுமாகப் பற்றின இளைய பெருமாளைப் போலே இவரும்
சேலேய் கண்ணியரும் பெரும் செல்வமும் நன் மக்களும் மேலாத் தாய் தந்தையரும் அவரே -5-1-8-என்று பகவத் ஐகாந்த்ய சீமையாய் இருப்பர்
ஏக அந்தம் -ஏவ ஏவ பிராப்யம் தத் ஏக சர்வ வித பந்துத்வத்துக்கும் சாம்யம்-

அஹம் சர்வம் கரிஷ்யாமி ஜாக்ரதஸ் ஸ்வ பதச்ச தே பவாம்ஸ்து சஹ வைதேஹ்யா கிரி சாநுஷூ ரம்ச்யதே-என்று
இளைய பெருமாள் சர்வ வித கைங்கர்யங்களையும் செய்து அல்லது தரியாதாப் போலே இவரும்
ஒழிவில் காலம் எல்லாம் உடனே மன்னி வழு விலா அடிமை செய்ய வேண்டும் -3-3-1-என்று –
ஒழிவில் காலம் எல்லாம் உடனே மன்னி -சர்வ கால சர்வ தேச சர்வ பிரகாரங்களிலும்
எல்லா அடிமைகளையும் செய்து அல்லது தரியாத தன்மையராய் இருப்பர் –கைங்கர்ய மநோ ரதத்துக்கும் சாம்யம்
அழும் தொழும் -சிநேக பாஷ்பாஞ்சலி யோடு ருசிர சானுக்களிலே –கூவிக் கொள்ளும் பிரியா அடிமைக்கு -சரணே சரண் என்று-
வாளும் வில்லும் கொண்டு -பந்துவும் பிதாவும் அவரே யென்கையும்–காணலாம்

விஸ்தரணோதமநோ யோகம் விபூதிஞ்ச ஜனார்த்தன ந ததர்ப்ப சமாயாந்தம் பச்யமாநோ நராதிப –ஸ்ரீ கீதை-10-18–என்றும்
சொல்லுகிற அர்ஜுன தசராதிகளைப் போலே
கால தத்வம் உள்ளதனையும் அனுபவியா நின்றாலும் அப்பொழுதைக்கு அப்பொழுது என்னாரா வமுதம் -2-5-4–என்கிறபடி மேன்மேல்
எனப் பெருகி வருகிற ஆராத காதலை யுடையராய் இருப்பர்
தர்மாத்மா சத்ய சௌசாதி குணா நாமா க்ரஸ் ததா உபமாநம சேஷாணாம் சாது நாம் யஸ் சதா அபவத் –ஸ்ரீ விஷ்ணு புராணம் -என்று
ஸ்ரீ பிரகலாத ஆழ்வானை சாதுக்களுக்கு எல்லாம் உபமானமா பூமியாகச் சொல்லுகிறாப் போலே
எல்லாருக்கும் தம்முடைய ஒரோ வகைகளாலே உபமான பூமியாய் இருப்பர்
அஹமஸ் யாவரோ ப்ராதா குணைர் தாஸ்யம் உபாகத -என்று குணங்களுக்குத் தோற்று அடிமை புக்க இளைய பெருமாளைப் போலே
இவரும் பகவத் குணங்களிலே தோற்று உயர்வற உயர்நலம் உடையவன் –துயர் அறு சுடர் அடி தொழுது எழு என் மனனே-என்றார்

இப்படி பகவத் ஸ்வரூப ரூப குண விபூதிகளை -விசத -விசத தர -விசத தமமாக -அனுபவித்து
அது உள்ளடங்காமை வழிந்து புறப்பட்ட சொல்லாயிற்று இப்பிரபந்தங்கள்-
விசதம் -பரபக்தி –விசத தரம் -பர ஜ்ஞானம் –விசத தமம் –பரம பக்தி –
இங்கனே யாகில் -இப்பிரபந்தங்களுக்கு பாட்டும் -சங்க்யையும் -பாட்டுக்கு நாலடி யாகையும்-அஷரங்கள் சமமாகையும் –
எழுத்து அசை சீர் பந்தம் அடி தொடை பாவினம் -என்றால் போலே சொல்லுகிற பிரபந்த லஷணங்கள் சேர விழுந்தபடி எங்கனே என்னில் —
சோக வேகத்தாலே பிறந்த மா நிஷாத -இத்யாதி ஸ்லோகமானது-மச்சந்தா தேவ -என்கிற ஸ்லோகத்தின் படியே
அத்திக்காயில் அறுமான் -கொசு -போலே -பகவத் விபூதியில் ஏக தேச ஸ்தானனான பிரம்மாவின் பிரசாதத்தாலே
சர்வ லஷணோபேதம் ஆனால் போலே
பகவத் பிரசாதம் அடியாகப் பிறந்த இப்பிரபந்தங்களுக்கு இவற்றில் கூடாதது இல்லை

ப்ரச்னம் உத்தரம் -கேள்வி பதில் மூலம் பிரபந்த ஏற்றம் அருளிச் செய்கிறார் –
இவை என்ன கோடியிலே அடைக்கப் பட்ட பிரபந்தங்கள் –
இவை பிறந்தபடி எங்கனே –
இவற்றுக்கு மூலம் என் –
ஒன்றை மூலமாகச் சொன்னால் அது மூலம் என்று அறியும் படி எங்கனே
இவை பிரமாணம் என்று அறிவது எத்தாலே
இவற்றுக்கு பிரதிபாத்யர் யார்
இப்பிரபந்தங்கள் கற்கைக்கு அதிகாரிகள் யார்
இவற்றுக்கு போக்தாக்கள்–அனுபவிப்பவர்கள் – யார்
சப்த அர்த்த ரசிகர் -ஸ்வயம் பிரயோஜனமாக –கேட்டு ஆரார வானவர்
அதிகாரிகள் -என்றது சாதனமாக -திருவடியை அடைவிக்கும் -மோஷ சாதனம்
இவை எதுக்காகப் பண்ணப் பட்டன
என்று சில அவ்யுத்பன்னர் கேட்க –
இவை–என்ன கோடியிலே — புருஷார்த்த ப்ரகாசகமான பிரபந்தங்களில் பிரதான பிரபந்தங்கள் –
பிறந்தபடி–பகவத் குண அனுபவ ஜனித ஹர்ஷ ப்ரகர்ஷ பலாத்காரம் சொல்லுவிக்கப் பிறந்தன –
பகவத் பிரசாத லப்தமான திவ்ய சஷூர் மூலமாகப் பிறந்தன வென்னும் இடம் ஸ்வர வசன வ்யக்திகளாலே அறியலாம் –
ஸ்வர -வசனங்கள் -அருளினான் -தான் தன்னைக் கீர்த்தித்த மாயன் -திருமாலால் அருளப்பட்ட சடகோபன்
ஸ்வரம் —ஸ்வ வசனங்கள் -ரேபம்- பிரதம புஸ்தக லேக்கர் தப்பாக -கந்தாடை நாயன் நிர்வஹித்தார்-
ஸ்வர -விசாரம் -ஆராய்ந்து பார்த்தால் –யதா ஸ்ருத பாட -கேட்டதையே -ஸ்வரத்தில் இருந்தும் இவ்வர்த்தம் கிட்டும் -பகவத் பிரசாதத்தால் வந்தது என்னுமத்தை –
சேவா கால ஸ்வரம் அரையர் சேவை -ஸ்வரம் அறிவோம்
வேதாந்த வித்துக்களான சர்வ சிஷ்டர்களும் பரிக்ரஹிக்கையாலும் -சம்சாரத்தில் உத்வேகம் பிறந்தாருக்கும் ஜ்ஞாதவ்யமான
பிரமாணம் –வேதார்த்தங்களை-அர்த்த பஞ்சகத்தை – இப்பிரபந்தங்களிலே காண்கையாலும்-இவை உத்க்ருஷ்ட தமமான பிரபந்தம் என்று அறியலாம்
எல்லாருக்கும் பரம பிராப்ய பூதனான ஸ்ரீ யபதி இப்பிரபந்தங்களுக்கு பிரதி பாத்யன்-திருமாலவன் கவி –
சம்சாரத்தில் ருசி யற்று -எம்பெருமான் திருவடிகளிலே எப்பேர் பட்ட அடிமைகளும் செய்ய வேணும் என்று இருக்குமவன் இவை கற்கைக்கு அதிகாரி
முமுஷூக்களும் -முக்தரும் -நித்தியரும் -எம்பெருமான் தானும் இவற்றுக்கு போக்தாக்கள் -முக்தர் -தொண்டர் அமுது உண்ண –நித்யர் -கேட்டு ஆரார தென்னா –அவன் அனுபவம்
பகவத் கைங்கர்யம் ஆகிற நிரதிசய புருஷார்த்தம் இன்னபடிப் பட்டு இருக்கும் என்று அறிவிக்கைக்காகப் பிறந்த பிரபந்தங்கள் இவை –
என்று சிரோ பாசித சத் வ்ருத்தராய் இருப்பார்கள் பரிஹரித்தார்கள் -சிர உபாசித்த சத் வ்ருத்தர் -மோர் முன்னர் ஐயர் போல்வார்-

1–நிஷித்த பாஷை யாகையாலும் –2–இப்பிரபந்தங்களை வேதத்தில் அநதிகாரிகள் -பெண்கள் சதுர் வர்ணத்தார் -அப்யசிக்கக் காண்கையாலும்-
3–கலி காலத்தில் ஜ்ஞானத்துக்கு அடைவில்லாத சதுரத்த வர்ணத்திலே பிறந்தார் ஒருவராலே நிர்மிதங்கள் ஆகையாலும் –
4–தேசாந்தரங்களில் இன்றிக்கே ப்ராதேசிகங்கள் ஆகையாலும்
5–அவைதிகர் பரிக்ரஹிக்கையாலும்
6–ஸ்ருதி ஸ்ம்ருதி விருத்தமான காம புருஷார்த்தத்தை பல இடங்களிலே பேசுகையாலும்
7–ஸ்ருதி ஸ்ம்ருதி களிலே புருஷார்த்ததயா சொல்லப் படுகிற ஐஸ்வர்ய கைவல்யங்களைக் காற்கடைக் கொள்ளுகையாலும்
இப் பிரபந்தங்கள் பிரமாணம் ஆக மாட்டா என்று வைதிக கோஷ்டியில் பழக்கம் இல்லாதார் சில அறிவு கேடர் வந்து பிரத்யவஸ்தானம் பண்ண –

மாத்ச்ய புராணத்திலே பாஷாந்தரத்தாலே பாடா நின்றுள்ள கைசிகாதிகளை தன நாட்டின் நின்றும் போக விட்ட ராஜாவைக் குறித்து
ஹரி கீர்த்திதம் வினைவாந்யத் ப்ராஹ்மணேந நரோத்தம பாஷாகா நம் காதவ்யம் தஸ்மாத் பாவம் த்வயா கருத்தும் -என்ற
யம வசனத்தின் படியே பாஷா நிஷேதம் பகவத் வ்யதிரிக்த விஷயங்களிலே யாகையாலும்
-அங்கன் அன்றியே பாஷா மாத்ர அவதியாகவிதி நிஷதங்களை அங்கீகரிக்கில் சமஸ்க்ருத பாஷையான பாஹ்ய சாஸ்த்ராதிகளை அப்யசிக்க வேண்டுகையாலும்
பேச்சுப் பார்க்கில் கள்ளப் பொய் நூல்கள் பிறவி பார்க்கில் -ஐஞ்சாம் ஒத்தும் அறு மூன்றும் கழிப்புண்ணுமே –
ஆழ்வார் தம்முடைய கிருபாதிசயத்தாலே வேதத்தில் அநாதிகாரிகளான ஸ்திரீ சூத்ராதிகளும் இழவாத படி
வேதார்த்தை திராவிட பாஷையாக அருளிச் செய்கையாலும்
எதிர் சூழல் புக்கு அநேக ஜன்மங்கள் எம்பெருமான் தானே தொடர்ந்து விஷயீ கரிக்கைக்கு அடியான பாக்யத்தை யுடையராய்
நிரந்தர பகவத் கடாஷ பாத்ர பூதருமாய் -தத்வ ஹிதங்களிலே நிபுணராய்-அவற்றினுடைய உபதேசத்திலும் பிரவ்ருத்தராய்
விதுர சபர்யாதிகளிலே -ஆதி சூத பௌரானிகர் தர்ம வியாதன் போல்வார் -விலஷணரான ஆழ்வார் பக்கலிலே இப்பிரபந்தங்கள் பிறக்கை யாலும்
-இப்பாஷை நடையாடி சிஷ்ட பிரசுரமான தேசங்கள் எங்கும் உண்டாய் பாஷாந்தரங்களிலே பிறந்து விலஷணராய் உள்ளாறும்
இவற்றின் வைலஷண்யத்தைக் கேட்டு இவற்றை அப்யசிக்கைக்கு ஈடான இப்பாஷை நடையாடும் தேசத்திலே பிறக்கப் பெற்றிலோமே என்று இருக்கையாலும்
-இவற்றின் நன்மையைக் கண்டு வேதார்த்த ஜ்ஞானத்துக்கு அடைவில்லாத அவைதிகரும் கூட பரிக்ரஹிக்கை ச்லாக்யாத ஹேது வாகையாலும் –
வேதனம் என்றும் -உபாசனம் என்றும் உபநிஷத்துக்களில் சொல்லுகிற பக்தியை இவற்றில் காமமாகச் சொல்லுகையாலும்
வெல்லக்கட்டி -தடவி கொடுப்பாரை போலே ருசி பிறக்க -கண்ணனுக்கே ஆமது காமம் –-ஐஸ்வர்ய கைவல்யங்களை தூஷித்தது அல்ப அச்த்ரத்வாதி தோஷத்தாலே யாகையாலும் –என்று தோஷங்களுக்கு
காரணம் இல்லை என்று அருளிச் செய்கிறார் — மேலே இதற்க்கு உண்டான ஏற்றங்களை அருளிச் செய்கிறார்
1–ப்ரதிபாத்யனான எம்பெருமானுடைய மகாத்ம்யத்தாலும் –
2–எம்பெருமானை ஸூ ஸ் பஷ்டமாக பிரதிபாதிக்கையாலும் –
3-பக்திக்கு உத்பாதகங்கள் ஆகையாலும்
4– உத்பன்னையான பக்திக்கு வர்த்தகங்கள் ஆகையாலும்
5—ஸ்ரவணாதிகளிலே அப்போதே நிரதிசய ப்ரீதி ஜனகங்கள் ஆகையாலும்
6– இவற்றில் சொல்லுகிற அர்த்தங்களுக்கு வேதத்தில் பல இடங்களில் சாஷியாகச் சொல்லுகையாலும்
7–ப்ரஹ்ம காரண வாதத்தாலும்
8 ப்ரஹ்ம ஜ்ஞானான் மோஷத்தைச் சொல்லுகையாலும்
புருஷார்த்த விஷயமான பிரபந்தங்கள் எல்லா வற்றிலும் இப் பிரபந்தங்களை த்ருடதர பிரமாணங்களாக உப பாதித்து வைதிக கோஷ்டியில்
அபியுக்தர் ஆனவர்கள் பரிஹரித்தார்கள் –

————————————————————————–

ஸ்ரீ கோயில்  கந்தாடை அப்பன் திருவடிகளே சரணம் .
ஸ்ரீ உ. வே.வேளுக்குடி சுவாமிகள் திருவடிகளே சரணம் .
ஸ்ரீ வாதிகேசரி அழகிய மணவாள ஜீயர் திருவடிகளே சரணம் –
ஸ்ரீ அழகிய மணவாளப் பெருமாள் நாயனார் திருவடிகளே சரணம் –
ஸ்ரீ  பெரிய வாச்சான் பிள்ளை திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ  நம் பிள்ளை திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ  நஞ்சீயர் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ  திருக் குருகைப் பிரான் பிள்ளான் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ மதுரகவி ஆழ்வார் திருவடிகளே சரணம் –
ஸ்ரீ  பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம்-