பகவத் விஷயம் காலஷேபம் -20-அன்பன் தன்னை அடைந்தவர்கட்கெலாம்–ஸ்ரீ உ. வே. வேளுக்குடி ஸ்வாமிகள்-

அன்பன் தன்னை அடைந்தவர்கட்கெலாம்
அன்பன் தென் குருகூர் நகர் நம்பிக்கு
அன்பனாய் மதுரகவி சொன்ன சொல்
நம்புவார் பதி வைகுந்தம் காண்மினே -11–

நிகமத்தில் இப்ப்ரபந்தத்தையே தஞ்சமாக நினைத்து இருக்குமவர்களுக்கு
வாசபூமி பரமபதம் -என்கிறார்
ஆஸ்ரித பஷபாதி அன்பன்-வாத்சல்யம்
-ஆழ்வார் அடைந்தர்வகட்கு அன்பன் –அன்பன் -பக்தன்
அடியேன் ஆழ்வாருக்கு மட்டும் அன்பன்
பிரபந்தமே தஞ்சம் -விச்வசித்தவர் -ஸ்ரீ நாதமுனிகள் -ஆலமரம் வித்து போலே அன்றோ இந்த பிரபந்தம் -ஆலம்பனமாக பற்றி -கிம் ஜபன் -ஆலம்பன உபாயம்

நிகமத்தில் இப்பாட்டில் இப்பிரபந்தம் கற்றார்க்கு வஸ்தவ்ய பூமி பரமபதம் என்கிறார்
1–ஆழ்வாருடைய போக்யதையும் அவர் தமக்கு ஸ்வாமி என்னும் இடத்தையும்
2–தமக்கு கால ஷேப விஷயம் அவருடைய ப்ரபந்தம் என்னும் இடத்தையும்
3-ஆழ்வாரோட்டை சம்பந்தம் அடியாக ஈஸ்வரன் மேல் விழுந்து அனுபவித்த படியையும்
4–தம்முடைய தோஷம் பாராமல் ஆழ்வார் விஷயீ கரித்த படியையும்
5–தோஷம் தானே அவருடைய தேச பிரவேச மாத்ரத்திலே தம்மை விட்டுக் கழன்ற படியையும்
6–பின்பு அத்தோஷம் மேலிடாதபடி ஆழ்வார் குண கீர்த்தனமே தமக்குக் கால யாத்ரையாம் படி அவர் தம்மைத் திருத்தின படியும்
7–அவருடைய க்ருபா வைபவத்தை லோகம் அடங்கலும் தாம் பரப்ப வேண்டும்படி தமக்குப் பிறந்த ஆதரத்தையும்
8–பகவத் கிருபையில் காட்டில் ஆழ்வாருடைய கிருபை லோகத்திலே அதிசயித்த படியையும்
9–அக்கிருபை அடியாக அவர் உபகரித்த உபகாரமும்
10–அவ்வுபகார பரம்பரைகளுக்கு பிரத்யுபகாரம் தேடி அவருடைய பூர்த்தியாலே பிரத்யுபகாரத்துக்கு அவகாசம் காணாமல்
தாம் அலமருகிற படியையும் இ றே கீழ்ச் சொல்லி நின்றது –

இவ்வர்த்தங்களுக்கு வாசக சப்தம் இட்டுச் சொன்ன இப்பிரபந்தத்திலே ஆதரம் உள்ளார்க்கு நித்ய ஸூரிகள்
பரம பதத்திலே ஒரு பிராப்தி பண்ணிக் கொடுப்பார்கள் என்கிறார்
இவர்களுக்குத் திரு நகரியே ப்ராப்ய ஸ்தலமாய் இருந்ததே யாகிலும் அவர்கள் ஆதரத்துக்காக அங்கே போய்
அங்கும் ஆழ்வாரை அனுபவிக்கப் பெறுவார்கள் –
கவி பாட்டுண்ட விஷயத்தையும் –கவி பாடின தம்மையும் –கவியை ஏதேனும் ஒரு வழியால் கற்றவர்களுக்குப் -நம்புவார் —
பலமும் சொல்லுகிறது –

அன்பன் –
வாத்சல்யத்தையே நிரூபகமாக உடையவன் ஆயிற்று ஈஸ்வரன் –
இன்னானுக்கு அன்பன் என்று விசேஷியாமையாலே
ரிபூணாமபி வத்சலா -என்கிறபடியே-சர்வ விஷயம் ஆயிற்று அவனுடைய வாத்சல்யம் இருப்பது –
அதுக்கு ஹேது என் என்னில் சர்வேஷா மேவ லோகா நாம் பிதா மாதா ச மாதவ -என்றும்
-தேவா நாம் தாநவாநாஞ்ச சாமான்யமதி தைவதம் -என்றும்
ஜனகத்வ பிரயுக்தமான சம்பந்தம்-சர்வ சாதாரணமாய் இருக்கையாலே
வாத்சல்யமும் பொதுவாய் இருக்கும் –

அன்பன்
இன்னபடி அன்பன் என்கை அன்றியிலே எல்லாருக்கும் எல்லாப் படியாலும் நிசர்க்க ஸூ ஹ்ருத்தாய் இருக்கும் –சௌஹார்த்தம்-
சௌஹார்த்தம்/யதிர்ச்சா ஸூ ஹ்ருதம் -/கடாஷம் -ஆறு படிக்கட்டுகள்
ஏவம் நிசர்க்க ஸூ ஹ்ருதி ந சித்ரமிதமாஸ்ரித்த வத்சலத்வம் என்று சௌஹாரத்த கார்யம் இ றே வாத்சல்யம்
சர்வ லோகைக வத்சலா -என்றும் -சரணா கத வத்சலா -என்றும் -ரிபூணாமபி வத்சலா -என்னும் படி லோகத்துக்காக வத்சலனுமாய்
அதில் ஆஸ்ரிதர் அளவிலே தோஷோயத்யபி என்னும் படி வத்சல்யனுமாய் -ப்ராதி கூல்யமே பண்ணிப் போருமவர்களுக்கும்
வத்சலனுமாய் இருக்கும் -பிரதிபவமா பராத்துர் முக்த சாயுஜ்ய தோபூ-இ றே-அங்கு மௌக்த்யம் ஆவது தோஷம் படாது ஒழிகை யாவது –
அன்பன்
தன்னை ஸ்நேஹித்தார்க்குத் தான் ஒருவனுமே விஷய பூதனுமாய் –தான் ஸ்நேஹிக்கும் இடத்தில் விபூதியாக ஸ்நேஹிக்குமவன்
தன்னை ஸ் நே ஹித்தவன் புறம்பே சிலவற்றை ஸ்நேஹித்தால் அவனுக்குத் தன்னைப் பெற விரகு இல்லை
தான் எல்லாரையும் ஸ்நேஹியானாகில் தான் இன்றிக்கே ஒழியும்
நிரவதிக வாத்சல்ய ஜலதே -என்றும் -வாத்சல்ய மஹோததே -என்கிறபடியே கடலுக்கு உள்ளே மாணிக்கங்கள் அடைய மறைந்து கிடைக்குமா போலே
இவ்வாத்சல்ய குணத்தில் குணாந்தரங்கள் அடைய மறையும் படி யாய்த்து இது ஸ்வரூபத்தை விளாக்குலை கொண்டு கிடக்கும் படி
ஸ்வரூபம் தான் சர்வதா சாத்ருச்ய ரஹிதமானாப் போலே யாய்த்து இக்குணமும் சத்ருச்ய ரஹிதமாய் நிகரில் புகழாய் இருக்கும் படி
அந்த-ஸ்வரூப – சாத்ருச ராஹித்யத்தால் பெற்றது –பரதவ சித்தி -இந்த-குண-சாத்ருச்ய ராஹித்யத்தால் பெற்றது –சரண்யத்வ சித்தி –
அன்பன்
தன்னைப் பற்றிப் புறம்பே சிலவற்றை ஆசைப்பட்டவர்களுக்கும் -உதாரா என்று குணம் கொள்ளும் வ்யாமோஹத்தை யுடையவன் –
அன்பன்
உபக்ரமத்திலே கண்ணி நுண் சிறுத் தாம்பினால் கட்டுண்ணப் பண்ணிய பெரு மாயன் என்னப்பன் -என்று
சீல சௌலப்ய ஸ்வாமித்வங்களை உபாதானம் பண்ணி
உப சம்ஹாரத்தில் வாத்சல்ய குணத்தோடு தலைக் கட்டுகிறார் அவை ஒரு தட்டு -இது ஒரு தட்டு இ றே
கண்ணி நுண் சிறுத் தாம்பினால் கட்டுண்ட பண்ணிய பெருமாயன் —சௌசீல்ய சௌலப்ய ஸ்வாமித்வம் சொல்லி அன்பன் -வாத்சல்யம்
இத்தைப் பற்ற விறே சீலாதி குண சம்பன்னஸ் சர்வ லோகைக வத்சலா -என்று ரிஷிகளும் சொல்லிற்று –

அன்பன் தன்னை அடைந்தவர்கட்கெலாம் அன்பன் –
வாத்சல்ய குணத்துக்கு தோற்று -தம்முடைய திருவடிகளை ஆஸ்ரயித்த என் போல்வார்க்கு எல்லாம் வத்சலராய் இருக்குமவர்
எங்கள் தோஷங்களைப் பாராதே தம்முடைய குணங்களைத் தந்து தரிப்பிக்குமவர்
நான்மறையாளர்கள் புன்மையாகக் கருதுவர் ஆதலில் அன்னையாய் அத்தனாய் என்றும்
நின்று நின் புகழ் ஏத்த அருளினான் என்றும் சொல்லுகிறபடியே –

தன்னை அடைந்தவர்கட் கெலாம் அன்பன் தென் குருகூர் நகர் நம்பி-
ஆழ்வாருடைய அன்பு அங்கன் பொதுவாய் அன்றே இருப்பது
பரமனைப் பயிலும் திருவுடையார் எவரேலும் அவர் எம்மை ஆளும் பரமர் -என்கிறபடியே
பகவத் சம்பந்த நிபந்தனமாய் இ றே இருப்பது –
தம்மைப் போலே -அடிக்கீழ் அமர்ந்து புகுந்தேனே -என்பார் எல்லாரையும் தமக்கு நாதராக
வாயிற்று நினைத்து இருப்பது –
தென் குருகூர் நகர் நம்பி –
அடியார் அடியார் தம் அடியார் -என்று தத் சம்பந்திகள் அளவும் பண்ணின பிரேமத்தாலே
பூரணராய் இருப்பர்

அன்பன்
அவன் அடியார் -நனி மாக் கலவி இன்பமே நாளும் வாய்க்க -என்று பகவத் அனுபவ சூ கத்தை விட்டே யாகிலும்
வைஷ்ணவசமமாய் சம்ச்லேஷ ராசராய் இருக்குமவர்
அடைந்தவர்கட்க்கு எல்லாம் அன்பன்
அவனை சேஷியாக வரிக்க்கவுமாம் -பந்துத்வன வரிக்க்கவுமாம் -உபாயத்வென வரிக்க்கவுமாம் -உபேயத்வென வரிக்க்கவுமாம்
-இவருக்கு ஆதரிக்க வேண்டுவது ஏதேனும் ஒரு சம்பந்தம் ஆய்த்து

எல்லாம் அன்பன்
அவர்களுடைய ஜாத்யாதி நியமம் பாராதே தத் சம்பந்தமே ஹேதுவாக நல்லராய் இருக்குமவர்
கும்பி நரகர்க ளேதத்துவரேலும் –எம் தொழு குலம் தாங்கள் -என்றும் எத்தனை நலம் தாம் இலாத சண்டாள சண்டாளர்கள் ஆகிலும்
மணி வண்ணற்கு ஆள் என்று உள் கலந்தார் அடியார் தம் அடியார் எம் அடிகள் -என்று இருக்குமவர் –

நம்பிக்கு அன்பனாய் –
பகவத் விஷயத் தளவும் அன்றிக்கே –
ததீயர் அளவும் அன்றிக்கே
ஆசார்ய விஷயத்திலே சக்தராய் –
தனக்கு புருஷார்த்தம் வேண்டி இருக்கில் பகவத் விஷயத்தை பற்ற -அமையும்
அங்கன் தான் உகந்தது அன்றிக்கே -ஈஸ்வரன் உகப்பே புருஷார்த்தம் -என்று இருக்கில் பாகவதர்களைப் பற்ற அமையும் –
ஜ்ஞா நீத்வாத்மைவ மே மதம் என்றும் -மம ப்ராணா ஹி பாண்டவா -என்றும் பாண்டவர்களை தனக்கு தாரகராக இ றே நினைத்து இருப்பது –
ஈச்வரனோடு ஸ்ரீ வைஷ்ணவர்களோடு வாசியற எல்லாருடைய உகப்பும் புருஷார்த்தம் என்று இருக்கில் -ஆச்சார்யனைப் பற்ற அடுக்கும்

தென் குருகூர் நகர் நம்பிக்கு அன்பனாய் மதுரகவி சொன்ன சொல்
ஆழ்வாருக்கே அன்பராய் இருக்கை ஸ்ரீ மதுர கவிகளுக்கு ஸ்வரூபம் ப்ரீதி ப்ரேரிதராய்க் காணும் சொல்லிற்று
தாம் காண வந்த சோழரோ -மரியாதைக்கு உரிய பார்வையாள அரசர் -பாதி ப்ரீதி காணும் சொல்லுவித்தது
இவர் முன் சொல்லும் எனபது பரிதியைக் காணும் -முன் சொல்லும் மூ உலக முதல்வன் –
வேகப்பரவை -திரு விருத்தம் -அங்கும் காண வந்த சோழர் -பெருமாள் பார்க்க வந்தார் –

ஆசார்ய வான் -என்று ஆயிற்று ஸ்ரீ வைஷ்ணவர்கள் உகப்பது
1–பிரதமத்திலே ஆசார்யன் தனக்கு அஜ்ஞாத ஜ்ஞாபந முகத்தாலே ஸ்வரூப ஜ்ஞாநத்தைப் பிறப்பித்து
2–பகவத் சமாஸ்ரயண வேளையிலே புருஷகார -பூதனாய்
3–தன்னுடைய அனுஷ்டாநத்தாலே இவனை நல் வழியே கொண்டு போய்
4–ப்ராப்தி தசையிலும் சாத்ய வ்ருத்தியை -கைங்கர்யம் வளர்த்து பண்ணிக் கொடுக்கக் -கடவனாய் இப்படி பஹூ முகத்தாலே உத்தேச்யனாய் இ றே -இருப்பது-

மதுரகவி சொன்ன -சொல்
ஆழ்வாரைத் தாம் சொன்ன பாசுரம் தமக்கு இனிதாய் இருக்கையாலே மதுரகவி -என்கிறார்

சொன்ன சொல் நம்புவார் பதி வைகுந்தம் காண்மினே-
நடுவில் சொன்ன -மதுரதுக்கும் சொல்லும் நடுவில் -பாடின இல்லை -பாட்டு பரம போக்யமாய் இருக்கும் -அப்படி இனிதாக இல்லை என்றாலும் என்பதைக் காட்ட –
இனிதாய் இருந்தில்லை யாகிலும்–இப்பிரபந்தத்தை தஞ்சமாக நினைத்து இருக்குமவர்களுக்கு வஸ்தவ்ய தேசம் பரம பதம் –
சேதனனுக்கு ப்ராதி கூல்யத்தில் நின்றும் நிவ்ருத்தன் ஆனேன் என்று தோற்றும் போது ஈஸ்வரன் பக்கல் ஸ்நேஹித்து இருக்க விடுக்கும்
ஈஸ்வரன் பக்கல் ஸ்நேஹித்து இருக்கை யாவது அவன் அடியார் அளவும் ஸ்நேஹித்து இருக்கை
அவர்கள் எல்லாருக்கும் ப்ரியம் செய்கையாவது ஜ்ஞான ப்ரதன் பக்கலிலே ஸ்நேஹித்து இருக்கை இ றே
ஆகையாலே திரு நாட்டை ப்ராப்யமாகச் சொல்லிற்று
ஆழ்வார் உத்தேச்யர் ஆனால் திரு நகரி அன்றோ ப்ராப்யமாவது -என்னில்
திரு நகரியில் -பொலிந்து நின்ற பிரான் ஆணையும்–ஆழ்வார் ஆணையுமாய் இரு புரியாச் செல்லும்
அங்கன் இன்றிக்கே ஆழ்வார் ஆணையே யாய்ச் செல்லும் -பரமபதம்
அடியார் நிலாகின்ற வைகுந்தமோ –என்றும்
வானவர் நாடு -என்றும்–சொல்லக் கடவது இ றே-
நம்பி திரு வழுதி வள நாடு தாசர் -நம்புவார் பதி வைகுந்தம் -என்று–அவர்கள் இருந்த தேசம் காணும் பரமபதம் -என்று சொல்லுவர் –
உரைக்க வல்லார்க்கு வைகுந்தமாகும் தம்மூர் -எல்லாம் -என்னக் கடவது இ றே
உள்ளுவாருக்கு உம்பர் ஊரே-திருநாடு -திரு வனந்த புரம் -வசிக்கும் ததேசம் -சாண்டிலி ஐதிகம்
இது அன்றோ எழில் ஆலி-என்றாரே தாமே –திரு நகரியே –நீர் இருக்கும் இடமே -ஆழ்வார் கட்டை விரலே
-பாகவதர் திருமேனியே வாசஸ் ஸ்தானம்
கூரத் ஆழ்வான் மகன் பிறந்த பின்பு சம்சாரமும் பரம பதமும் இடைச் சுவரைத் தள்ளி ஒரு போகி யாயிற்று காண் -என்று
பெற்றி பணித்தார் -என்று பிள்ளை அருளிச் செய்வர் –

தென் குருகூர் இத்யாதி
இவருக்கு இப்படி பகவத் பாகவத விஷயத்தில் ஸ்நேஹத்துக்கு ஊற்றுவாய் திரு நகரியில் பிறப்பாய்த்து-
துறை வாய்ப்பாலே பயிரும் வாய்க்கும் இ றே -இவருக்கு காதல் கடல் புரைய விளவிக்கைக்கு அடி அந்த நிலப் பண்பு யாய்த்து
நகர்
அந்நகர வாசத்தாலே யாய்த்து இவர் சார அசார விவேகஜ்ஞ்ஞர் யாய்த்து
நம்பி
இப்படி ஆத்ம குண பூரணரான ஆழ்வார்
அன்பனாய்
இப்படி இவருடைய பகவத் ஜ்ஞான பக்த்யாதிகள் ஆகிற ஆத்ம குணம் கண்டாய்த்து இவருக்கு ஸ்நேஹம பிறந்தது

அன்பனாய் மதுரகவி
அவருக்கு பகவத் ப்ரேமம் ஸ்வரூப பிரயுக்தமாய் -ஆராத காதல் குருகூர்ச் சடகோபன் என்று நிரூபகம் ஆனால் போலே
இவருக்கும் ஆழ்வாருக்கு நல்லவர் ஆனவர் என்று நிரூபகம்
அவர் பிரணவ நமஸ் ஸூ க்கள் இரண்டிலும் நிஷ்டராய்ப் போருவர்-இவர் மத்யம பதத்திலே நிஷ்டராய் இருப்பர்-
மதுரகவி
அவர் தத் விஷயத்தை கவி பாடுகையாலே -என்நாவில் இன்கவி என்றால் போலே இவரும் ஆழ்வாரைப் பாடுகையாலே தம்மை மதுர கவி என்கிறார் –
நம்பிக்கு அன்பனாய் மதுரகவி
நெஞ்சுக்குப் பணி ஆழ்வார் பக்கல் ஸ்நேஹமாய்–அன்பனாய் — வாய்க்குப் பணி அவருடைய குண ஸ்தோத்ரமே ஆனவர் -மதுர கவி –
சொன்ன சொல்
அவர் ப்ரபந்தீ கரித்த இந்த சப்த சந்தர்ப்பத்தை
சொன்ன சொல்
இதுவும் ஒரு சொல்லே என்று விஸ்மிதர் ஆகிறார்
நம்புவார்
இத்தை ஆசைப்படுமவர்கள்
இவ்வர்த்தத்தை வ்யுத்பத்தி பண்ணி விடுதல் செய்கை அன்றிக்கே இதிலே நசை யுடையராய் இவ்வியலிலே எப்போதும் பரிசயிப்பது
-இதுக்குள் ஓடுகிற ஆழ்வாருடைய ப்ரபாவங்களிலே வித்தராவது -இப்பிரபாவத்தை எப்போதும் ஒருவர் சொல்லக் கேட்க ஆசைப்படுவதாய்–
இப்படி நசை பண்ணிப் போருவார்
நம்புவார்
பகவத் ப்ரபாவத்தில் காட்டில் ஆழ்வார் பிரபாவத்தை விரும்புவார்
ஆழ்வார் பிரபாவம் சொன்ன இது கைதவம் அன்று சத்யம் என்று இவ்வர்த்தத்தை தங்களுக்குத் தஞ்சமாக விஸ்வசித்து இருப்பார்
பதி வைகுந்தம் காண்மினே
அவர்களுக்கு வஸ்தவ்ய பூமி பரம பதம்

———————————————————————————-

ஸ்ரீ கந்தாடை அப்பன் திருவடிகளே சரணம் .
ஸ்ரீ உ. வே.வேளுக்குடி சுவாமிகள் திருவடிகளே சரணம் .
ஸ்ரீ வாதிகேசரி அழகிய மணவாள ஜீயர் திருவடிகளே சரணம் –
ஸ்ரீ அழகிய மணவாளப் பெருமாள் நாயனார் திருவடிகளே சரணம் –
பெரிய வாச்சான் பிள்ளை திருவடிகளே சரணம்
நம் பிள்ளை திருவடிகளே சரணம்
நஞ்சீயர் திருவடிகளே சரணம்
திருக் குருகைப் பிரான் பிள்ளான் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ மதுரகவி ஆழ்வார் திருவடிகளே சரணம் –
பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம்-

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s


%d bloggers like this: