Archive for March, 2016

கண்ணி நுண் சிறுத் தாம்பு –5-நம்பினேன் பிறர் நன் பொருள் தன்னையும் – ஸ்ரீ நஞ்சீயர் /ஸ்ரீ நம்பிள்ளை / ஸ்ரீ அழகிய மணவாளப் பெருமாள் நாயனார் /-அருளிச் செய்த வியாக்யானங்கள் –

March 27, 2016

ஸ்ரீ நஞ்சீயர் -அருளிச் செய்த வியாக்யானம் –

சத்துக்களும் கை விடும்படி உம்முடைய பக்கல் குற்றம் ஏது என்னில்
அநாதி காலம் பரதார பரிக்ரகாம் பரத்ரா வ்யபஹாரம் பண்ணிப் போந்து இளிம்பனானேன்-
இன்று ஆழ்வாருடைய நிர்ஹேதுக விஷயீ காரத்தாலே சதுரனானேன் என்கிறார்
இதுக்கு முன்பு யுண்டான அநாத்ம குணங்களை அனுசந்தித்து ஆழ்வாருடைய நிர்ஹேதுக விஷயீ காரத்தாலே க்ருதக்ருத்யன் ஆனேன் என்கிறார் –

நம்பினேன் பிறர் நன் பொருள் தன்னையும்
நம்பினேன் மடவாரையும் முன் எலாம்
செம்பொன் மாட திருக் குருகூர் நம்பிக்கு
அன்பனாய் அடியேன் சதிர்த்தேன் இன்று –5-

நம்பினேன் பிறர் நன் பொருள் தன்னையும்
பகவத் அதீயமான ஆத்மவஸ்துவை என்னது என்று இருந்தேன்
சோரேணாத்மாபஹாரிணா -என்கிறபடியே சர்வேஸ்வரனதான ஆத்மவஸ்துவை அபஹரித்தேன்
பிறர் நன் பொருள் என்றது -ஐக்ய ஸ்ருதிகளும் சொல்லச் செய்தே பேதம் ஜீவிக்கைக்காக -(பிறர் நன் பொருள் -தத்வ த்ரயமும் -போக்தா போக்யம் ப்ரேரிதா -நஞ்சீயர் வேதாந்தி அன்றோ -ஸ்ரீ பாஷ்யகாரர் இது கொண்டே ஸூத்ரங்களை ஒருங்க விடுவார் -ஐக்கிய சுருதிகள் -சர்வம் கல்விதம் ப்ரஹ்மம் -போல்வன உண்டே ) பொருள்- என்கிறது விரோதி வ்யாவ்ருத்தமான ஸ்வரூபம்

நம்பினேன் மடவாரையும் முன் எலாம்
ஆத்மாபஹாரத்தாலே பலித்த பலம் சொல்லுகிறார்
மஹா விசுவாச பூர்வகம் –என்று இருக்கும் இருப்பு எல்லாம் ஸ்திரீகள் பக்கலிலேயாய்- ஆகிறது
விரைகுழல் மடவார் கலவியை விடு -என்றும் சதிரிள மடவார் தாழ்ச்சியை மதியாது -என்றும் அபியுக்தரான என்னாச்சார்யர்கள்-(பிராப்த விஷய கொள்ளுவதை விட -இதர விஷயம் முந்துற விட வேண்டுமே  -என்பார்களே -)
சொன்ன விஷயத்தைக் கிடீர் நான் அநாதி காலம் விஸ்வசித்துப் போந்தது –
மடவார் என்கிற பஹூ வசனத்தாலே ஒன்றில் பர்யாப்தம் ஆகாமையாலே கண்டவிடம் எங்கும் நுழையும் படி சொல்லுகிறது

செம்பொன் மாட திருக் குருகூர் நம்பிக்கு அன்பனாய் அடியேன் சதிர்த்தேன் இன்று
ஆழ்வார் திருவவதரிக்கையாலே அங்குள்ளது அடங்க இவருக்கு ஸ்லாக்கியமாய் இருக்கிறபடி
இவ்வூரில் ஐஸ் வர்யத்துக்கு அடியான பூர்த்தியை யுடைய ஆழ்வார் நிர்ஹேதுக கடாஷத்தாலே தம் பக்கலிலே பக்தியை யுண்டாக்கின படியை-
வரவாறு ஓன்று இல்லையால் வாழ்வு இனிதால்-என்கிறபடியே வந்த வழி அறிந்திலேன் -இங்கனே பலிக்கக் கண்ட அத்தனை
அபூர்ணமான பகவத் விஷயத்திலே அடியனாம் ஆகாதே பூரணரான ஆழ்வாருக்கு அடியேனே சதுரனானேன் என்கிறார்
ஸ்திரீகளை விஸ்வசித்து இளிம்பனான நான் ஆழ்வாரைப் பற்றி இன்று சதுரனானேன் என்றுமாம் –

————————————————————-

ஸ்ரீ நம்பிள்ளை அருளிச் செய்த வியாக்யானம் –

உம்மைப் புன்மையாகவும் உமக்கு ஆழ்வார் சர்வ பிரகாரத்தாலும் உபகாரராகவும் சொன்னீர் -உம்முடைய பூர்வ வ்ருத்தத்தையும் அவர் உமக்கு உபகரித்த எல்லையையும் சொல்லிக் காணீர் என்னச் சொல்லுகிறார் –

நம்பினேன் பிறர் நன் பொருள் தன்னையும்
இது என்னுடைய புன்மை இருந்தபடி-
பிறர் பொருளை நம்பினேன் -இப்போது பொருள் என்கிறது அர்த்தத்தை -அதாவது ஆத்மவஸ்து -எங்கனே என்னில்
த்ரவ்யம் குணஸ்ததா கர்ம ஜாதிச் சேதஸ்கதாச்ரய-என்று பதார்த்தம் சொல்லுகிற இடத்தே த்ரவ்யங்களில் பிரதானமாக ஆத்மவஸ்துவை நிச்சயித்தது இ றே
அத்தை இ றே இவர் முன்பு அபஹரித்தது என்கிறது-
கள்வன் ஆனேன் -என்றும் -வன் கள்வன் -என்றும் சொல்லுகிறபடிகளை இவரும் சொல்லுகிறார் –
பகவச் சேஷத்வத்தளவிலும் நில்லாதே ஆழ்வார் அளவும் வரும்படியான ஆத்மவஸ்துவைக் கிடீர் நான் அபஹரித்தது
-ஆழ்வார் அளவும் வந்த வன்று இ றே இது அனந்யார்ஹம் ஆய்த்தாவது
பிறர் -என்று
ஒரு விஷயத்தை விவஷிக்கிறது -த்ரவ்யத்தினுடைய ச்லாக்யதைக்கும் உடையவனுடைய ச்லாக்யதைக்கும் தக்க படி கனத்து இ றே பிராயச்சித்தம் இருப்பது
பிராமணனுடைய த்ரவ்யத்தை அபஹரித்தால் போல் அன்று இ றே சண்டாளனுடைய த்ரவ்யத்தை அபஹரித்தால் பிராயச்சித்தம் இருப்பது –
ஆத்மவஸ்து ஸ்ரீ கௌஸ்துப ஸ்தாநீயமாய் இத்தை உடையவன் சர்வேஸ்வரனாய் இ றே இருப்பது –

நம்பினேன் மடவாரையும் முன் எலாம்
ரத்ன அபஹாரம் பண்ண அஞ்சாதவன் விறகும் வைக்கோலும் களவு காண அஞ்சுமோ
ஈஸ்வரன் என்னது என்று அபிமானித்த வஸ்துவை அபஹரித்தவன் தேஹ பரிக்ரஹம் பண்ணினார் என்னது என்று
அபிமானித்த வஸ்துவை அபஹரிக்கச் சொல்ல வேணுமோ
முன் எலாம்
இப்படி ஆத்ம அபிமானம் பண்ணியும் விஷய ப்ரவணனாயும் போந்த காலம் சாவதியாகப் பெற்றதாகிலும் லாபம் உண்டு இ றே
ஈச்வரனோபாதி ஆத்மவஸ்துவும் நித்யம் -காலமும் அநாதி யாகையாலே முன்புள்ள காலம் எல்லாம் என்றபடி –

உம்முடைய தண்மை குறைவற்று இருந்தது -ஆழ்வார் உமக்கு நிர்ஹேதுகமாக உபகரித்தது ஏது என்னச் சொல்லுகிறார்
செம்பொன் மாட திருக் குருகூர் நம்பிக்கு அன்பனாய் அடியேன் சதிர்த்தேன் இன்று
இப்படி அநாதி காலம் ஆத்ம அபஹாரம் பண்ணியதும் விஷய பிரவணனானதுவும் இழவுக்கு உடலாகி அன்றிக்கே
சரண்ய ப்ரபாவத்தாலே பேற்றுக்கு உடலாக கிருஷி பண்ணினாரைப் போலே பலித்துக் கொண்டு நிற்கக் கண்டேன்
செம்பொன் மாட திருக் குருகூர் நம்பிக்கு-
ஆத்ம அபஹாரம் பண்ணியும் அந்ய பரனாய் போந்தான் என்றும் என்னுடைய பூர்வ வருத்தத்தை ஆராய அத்தனைய பூர்ணரோ ஆழ்வார்
இன்று அன்பனாய்
என்னது என்று இருக்காய் தவிர்ந்து அவனுக்கு என்று இசைந்து இதர விஷயத்திலே ச்நேஹத்தை விட்டு
பகவச் சேஷத்வத்தளவிலும் நில்லாதே அதில் எல்லையான ததீய சேஷத்வத்தின் அளவிலே நின்றார் ஆழ்வார்
இந்த பிரதிபக்தி க்ரமம் வேண்டாதே எனக்கு முதல் அடியிலே இது எல்லாம் உண்டாய்த்து என்கிறார்
அடியேன் சதிர்த்தேன்
முன்பு தேஹாத்மா அபிமானம் பண்ணிப் போந்த நாள் இ றே நான் எனபது
ஸ்வரூப ஜ்ஞானம் பிறந்த பின்பு அடியேன் என்று ஆய்த்து இவருடைய அஹம் அர்த்த பிரதிபத்தி இருப்பது
சதிர்த்தேன்
ஈஸ்வர சேஷமான ஆத்மவஸ்துவை என்னது என்று இருக்கையும் இதர விஷய பிரவணன் ஆகைக்கும் மேற்பட சதிர்க்கேடு இல்லை இ றே
அவற்றை விட்டு பகவச் சேஷத் தளவிலும் நில்லாதே ஆழ்வார் அளவும் வருமவனாம் படியான சதிரை யுடையவன் ஆனேன்
ஆசார்யர்களை நம்பி என்கைக்கும் அவர்கள் அழைத்தால் அடியேன் என்கைக்கும் ஹேது ஸ்ரீ மதுர கவிகள் வாசனை யாய்த்து –

————————————————————————-

ஸ்ரீ அழகிய மணவாளப் பெருமாள் நாயனார் -அருளிச் செய்த வியாக்யானம் –

கீழ் நன்மையால் மிக்க நான்மறையாளர்கள் புன்மையாகக் கருதுவர் என்று சொல்லக் கேட்டவர்கள்
அந்தப் புன்மை யாகிறது ஏது என்றும் அவற்றிலே ஒன்றை இரண்டைச் சொல்லீர் என்றும்
பெரிய வண் குருகூர் நகர் நம்பிக்கு ஆள் உரியேன் என்றீர் -நீர் தாம் ஆழ்வாருக்கு அடிமையான பிரகாரம் என்
முன்பு என்ன நிலையிலே நின்று பின்பு ஆழ்வாரைக் கிட்டினீர்
நீர் ஆழ்வாரைக் கிட்டுகைக்கு ருசி ஜனகர் ஆர் என்றும் கேட்க
அநாதி காலம் அஹங்கார அர்த்த காம பரவசனாய் அதில் பிரதான புருஷார்த்தமான காமம் அர்த்த சாத்யம் ஆகையாலும்
அவ்விஷய சங்கம் ஓன்று இரண்டு என்ற அளவில் நில்லாமையாலே அவ்விஷயங்கள் பலவற்றையும் போய் அனுபவிக்கைக்கும்
-அதுக்கு அர்த்தார்ஜநார்த்தமாகவும் தேசாந்தர பர்யடனம் பண்ணா நிற்க திரு நகரியில் மாடங்கள் மேரு சிகரத்தைக் கொடு வந்து
வைத்தாப் போலே மின்னித் தோற்றிற்றுஇது ஒரு தேச விசேஷம் இருந்தபடி என்
இத்தேசத்தின் விசேஷங்களை ஆராய்ந்து விலஷண விஷயங்கள் உண்டாகில் அனுபவிக்கிறோம் என்று ஊரிலே புக்கேன்
அதுவே பற்றாசாக அத்தேச நிர்வாஹகரான ஆழ்வார் திருவடிகளிலே ஆதாரம் ஜனித்து அவர்க்கே ஆளாய் விஷயாதிகளை வென்றேன்
இது இ றே நான் நின்ற நிலை என்று அவர்களுக்கு உத்தரம் சொல்லுகிறார் –

நம்பினேன் பிறர் நன் பொருள் தன்னையும்
கீழ் தாம் அருளிச் செய்த புன்மை எண்ணித் தலைக் கட்டப் போகாமையாலே அதில் பிரதானமாய் அவை எல்லாவற்றையும்
தனக்கு உள்ளே உடைத்தாய் இருப்பதொன்று இரண்டை உபாதானம் பண்ணுகிறார்

நம்பினேன் பிறர் நன் பொருள் தன்னையும்-நம்பினேன் மடவாரையும் முன் எலாம்
அதில் பிரதான தோஷமாய் அறுவன ஆத்ம அபஹாரமும் அந்ய விஷய சங்கமும் இ றே
ஆத்ம அபஹாரம் ஆவது பகவத் ஏக சேஷமான ஆத்மவஸ்துவை ஸ்வ தந்திர புத்தி பண்ணி ஆதரித்துப் போருகை
பொருள் -வஸ்து
சத்யஞ்ச என்றும் உள்ளது என்றும் சொல்லும்ன்படி உண்டாயே போருமது
அஹம் அர்த்தமாய் என்றும் பிரகாசித்தே போரும் வஸ்து-(தத்வ த்ரயமும் நித்யம் -அசேதனம் ஒரே மாதிரி இருக்காது என்ற மட்டுமே  )
நாபாவோ வித்யதே சத-என்கிறபடியே-(அசத்துக்கு  பாவம் இல்லை -சத்துக்கு அபாவம் இல்லை -என்பர் தத்வ தர்சிகள் )
நன் பொருள்
விலஷண த்ரவ்யம்
என் பெருக்கு அன்னலத்து ஒண் பொருள் -என்றும் -நன்றாய் ஞானம் கடந்து -என்றும் ஆழ்வார் பாடே கேட்டுப் போருகையாலே நன் பொருள் என்கிறார்
நன்மையாவது -பஞ்ச பூதாத்மகம் வஸ்து -என்றும் -மேம்பொருள் –மேவிய பொருள் -என்றும் சொல்லுகிறபடியே தேஹத்துக்கு வஸ்துதை உண்டே யாகிலும்
அது போலே அநித்யமாய் அநவரத விகாராஸ் பதமாய் அத்யந்த ஹேயமாய் அஜ்ஞ்ஞானமாய் அஸூகமாய் அபோக்யமாய் இருக்கை அன்றிக்கே
நித்தியமாய் நிர்விகாரமாய் அத்யந்த விலஷணமாய் ஸ்வயம் பிரகாசமாய் ஸூகமாய் ஸ்வபாவதோ போக்யமாய் இருக்கையாலே நன்பொருள் என்கிறார் –

பிறர் நன் பொருள்
இங்குப் பிறர் என்பது சர்வேஸ்வரனை
பிறர் என்பது அந்யரை இ றே
உத்தம புருஷஸ் த்வன்ய பரமாத் மேத்யுதாஹ்ருத -என்றும் -வித்யாவித்யே ஈசாதே யஸ்து சோன்ய- என்றும் சொல்லுகிறபடியே
சேதன அசேதன விசஜாதீயனான சர்வேஸ்வரன் ஆய்த்து அந்யன் ஆகிறான்
உயர்வற உயர்நலம் உடையவன் -எல்லை இல் அந்நலம் -எப்பால் யாவர்க்கும் நலத்தால் உயர்ந்து உயர்ந்து அப்பால் அவன் -என்றும்
பலபடியாலும் ஈச்வரனைச் சித் அசித் வ்யாவ்ருத்தனாக ஆழ்வார் பாடே கேட்டுப் போருகையாலே அந்த வ்யாவ்ருத்தி தோற்ற பிறர் என்கிறார்
அந்யன் ஆகிறான்
கூடி இருக்கச் செய்தேயும் கார்யங்க ளிலே கூட்டுப் படாதவன் இ றே
அதில் சித் அச்சித்துக்களோடே கூடி இருக்கச் செய்தேயும் பரிணாம அஜ்ஞ்ஞாத்வ துக்கிதவங்கள் தன் பக்கலில்
ஏறிப் பாயாமல் இருக்கையாலே பிறர் என்கிறார்
சர்வ பூதங்களுக்கும் அந்தர்யாமியாய் இருக்கச் செய்தேயும் அபஹத பாப்மாவாய் இருக்குமவன் இ றே அவன்
இவ்வர்த்தம் அவையே யவை யல்லன்னுமாய் கேசவன் -என்று ஆழ்வார் பாடே கேட்டு வைப்பார் இ றே

அவன் என்னது என்று போரும் பதார்த்தமாய்த்து இவ்வாத்மவஸ்து –
நன் பொருள் என்று அசித் வ்யாவ்ருத்தி சொல்லிற்று —பிறர் நன் பொருள் ஈஸ்வர வ்யாவ்ருத்தி சொல்லிற்று
ஸ்வ பிரகாசத்தாலே அசித் வ்யாவ்ருத்தனாய் இருக்கும் -ஸ்வ த்வத்தாலே ஈஸ்வர வ்யாவ்ருத்தனாய் இருக்கும்
சரீரியாய் அசித் வ்யாவ்ருத்தனாய் இருக்கும் -சரீரமாய் ஈஸ்வர வ்யாவ்ருத்தனாய் இருக்கும் –
போக்தாவாய் அசித் வ்யாவ்ருத்தனாய் இருக்கும் -போக்யமாய் ஈஸ்வர வ்யாவ்ருத்தனாய் இருக்கும்
பிறர் நன் பொருள்
உடைமையும் விலஷணமாய் உடையவனும் விலஷணனாய் இருக்கும்
இது தேஹ இந்த்ரிய மன ப்ராணாதீப்ய அந்யமாய் இருக்கும்
அவன் பிரதான புருஷாவ்யக்தகாலாநாம் பரமனாய் இருக்கும்

நன் பொருள் தன்னையும்
இவ்வஸ்துவைக் கிடீர் நான் ஆசைப்பட்டுப் போந்தது -அவனுடைய விபூதி மாத்ரமாய் இருப்பதொரு வஸ்துவை அபஹரித்தேனோ
அவன் மார்பிலே வைத்து மனநம் பண்ணும்படியான ஸ்ரீ கௌச்துபத்தை அன்றோ நான் களவு கண்டது
ஆத்மான மஸ்ய ஜகதோ நிர்லேபம குணா மலம் -பிபர்த்தி கௌச்துப மணி ஸ்வரூபம் பகவான் ஹரி -என்கிறபடியே
அறவனை யாழிப் படையானை -என்று சொல்லும் படியான ப்ரஹ்ம ஸ்வத்தை யன்றோ நான் அபஹரித்தது
பரம தார்மிகனாய் பவித்ரா பாணியாய் இருப்பான் ஒரு சிஷ்டனுடைய த்ரவ்யத்தை யன்றோ நான் அபஹரித்தது
அகார்த்தாயைவ ஸ்வம் -என்று அபியுக்த பிரயோகம் உண்டாகையாலே -அ இதி ப்ரஹ்ம -என்று
அகார வாச்யன் பிரமம் ஆகையாலே ப்ரஹ்ம ஸ்வம் இ றே இது –

பிறர் நன் பொருள் தன்னையும் நம்பினேன்
ஸ்வம்மும் -விலஷணமாய் -ஸ்வாமி யும் விலஷணமுமாய் இருக்க வன்றோ நான் இவ்வாத்மவஸ்துவை அபஹரித்தது
இவ்வாதம அபஹாரம் ஸ்வ தந்த்ரனுக்கும் தேஹாத்மா அபிமாநிக்கும் உண்டாமதாகையாலே இத்தால் தேஹாத்மா அபிமானம் சொல்லிற்று
அப்போது நம்பினான் பிறர் நன் பொருள் தன்னையும் என்று தேஹ ரஷண சேஷமாக-பர த்ரவ்யேஷ் வபித்யானம் -என்கிறபடியே
அந்ய த்ரவ்யங்களையும் ஆசைப்பட்டுப் போந்தேன் என்றுமாம்
அங்கு நன் பொருள் என்றது அவர்கள் நினைவாலே சொல்லுகிறது
பிறர் நன் பொருள் தன்னையும் நம்பினேன்
அவ்விடம் தன்னிலும் மேல் எழுந் த்ரவ்யங்களை யாசைப்பட்ட வளவன்றிக்கே அவர்கள் சீர்க்கக் கனக்க நினைத்து இருக்கும்
மடிச்சரக்கை யாய்த்து ஆசைப்பட்டது

நம்பினேன் மடவாரையும்
தேஹமே ஆத்மா வென்று இருக்கையாலே ஆத்மஜ்ஞானம் பிறந்தால் பரமாத்மாவே புருஷார்த்தம் ஆமா போலே
உடம்புக்கு உடம்பே போக்யம் ஆகையாலே பர ஸ்திரீ சரீரங்களே போக்யங்கள் என்று ஆசைப்பட்டுப் போந்தேன்
மடவாரையும்
ஆத்மகுண பூர்ணைகளாய் பாதிவ்ரத்ய தர்ம நிரதைகளான சாத்விகளை யாய்த்து நான் ஆசைப்பட்டது
நம்பினேன் மடவாரையும்
அன்றிக்கே சாமான்யத்தில் ஸ்திரீகளையும் ஆசைப்பட்டுப் போந்தேன்
மடவார் –
அவர்கள் புருஷ வசீகாரம் பண்ணுவது தந்தாமுடை மடப்பத்தைக் காட்டி யாய்த்து
சதிரிள மடவார் என்று ஆழ்வார் பாடே கேட்டு வைக்கையாலே மடவார் என்கிறார்
மடவார்-
அதிலும் ஓன்று இரண்டை யாசைப்படுகை யன்றிக்கே பல விஷயங்களையும் ஆசைப்பட்டேன்
ஒன்றிலே துவக்கலாவது அதில் போக்யதை உண்டாகில் இ றே -அது இல்லாமையாலே பல விஷயங்களையும் ஆசைப்பட்டுப் போந்தார் யாய்த்து
அதுவும் அன்றிக்கே பூய ஏவாபி வர்த்ததே -என்று இக்காமம் தான் அபிவ்ருத்தம் ஆகையாலே தத் அனுரூபமான விஷய பஹூத்வமும் அபேஷிதம் இ றே
ஆகையாலே
அஸ்வதந்த்ரமான ஆத்மாவை ஸ்வதந்தரமாக நினைத்து இருந்தேன்
அநாத்மாவான தேஹத்திலே ஆத்மபுத்தி பண்ணினேன்
அபுருஷார்த்தங்களான அர்த்த காமங்களிலே புருஷார்த்த புத்தி பண்ணினேன் -என்றார் யாய்த்து
இவ்வபிப்ர யோகங்களாலே இவை ஒவ் ஒன்றே போரும் அநர்த்த ஜநகமாகைக்கு-ஆயிருக்க இவை எல்லாவற்றையும் அனுஷ்டித்துப் போந்தேன்
இவ்வனுஷ்டானம் உமக்கு எப்போது உண்டாய்த்து என்ன
முன் எலாம்
முற்காலம் அடைய
அநாதிர் பகவான் கால -என்று காலம் நித்யம் ஆகையாலும் அனுஷ்டாதாவான சேதனன் நித்யன் ஆகையாலும் தத் உபகரண
பூத கரண களேபரங்களும் பிரவாஹதயா நித்யங்கள் ஆகையாலும்
இவ்வநர்த்த புத்திக்கு அடியான அவித்யா கர்ம வாசனைகள் நித்யங்கள் ஆகையாலும் இதுவே எனக்கு யாத்ரையாய்ப் போந்தது
அக்ருத்யங்கள் ஓன்று இரண்டாகிலும் ஆஸ்வசிக்கலாம்-காலம் பரிமிதம் ஆகிலும் கண்டு தரிக்கலாம் –
அநாதி காலம் அபரிமிதமான அனர்த்தங்களை அனவரதம் அனுஷ்டித்துப் போந்தேன் என்று தாத்பர்யம் –

கீழ் தம்முடைய புன்மை சொன்னார் -மேல் தாம் ஆழ்வாராலே அங்கீ க்ருதரான பிரகாரம் சொல்கிறார்
செம்பொன் மாட திருக் குருகூர் நம்பிக்கு அன்பனாய் அடியேன் சதிர்த்தேன் இன்று-
நான் அர்த்தாத்ஜ நேச்சுவாய் தேசாந்தர சஞ்சாரம் பண்ணா நிற்கச் செய்தே தைவாயத்தமாக திரு நகரியிலே
மாடங்கள் ஓங்கி இருந்து பொற்கென்று தோற்றிற்று
இங்கே போய் அர்த்த அபஹாரம் பண்ணலாம் -இது தான் நகரி யாகையாலே நாகரிகைகளான மடவாரையும்
இம்மாடங்களிலே காணலாம் என்று அறுதியிட்டு வழி விலங்கி உள் புக்கேன் –
அன்னகரிக்கு நிர்வாஹகரான ஆழ்வார் திரு வஷ்டாஷர சம்சித்தர் ஆகையாலே அவ்விடத்தில் தச்கர சஞ்சரணம் இல்லாமையாலே
ஒரு வைஷ்ணவ சகாசத்திலே ஷத்ர பந்துவுக்குப் பிறந்த அவஸ்தை போலே எனக்கும் ஆழ்வார் சகாசத்திலே
அபஹார புத்தி போய் உள்ளே ஆழ்வார் தம்மைக் காண வேணும் என்று புக்கு அவருடைய பூர்த்தியைக் கண்டு
நின்றாப் போலே இருக்க அவருக்கு அன்பனாய் விட்டேன்

செம் பொன் மாடம்
ஆழ்வாருக்கு -களை கண் மற்றிலேன் -என்றும் -ஆராவன்பின் அடியேன் -என்றும் சொல்லுகிற பகவத் விஷயத்தில் அத்யுன்னதமான
அத்யவசாய அனுராகங்கள் போலே யாய்த்து மாடங்களின் ஒக்கமும் திண்மையும் பொற்கு எனவும் -ஔஜ்ஜ்வல்யமாய் இருக்கிற படி

செம்பொன் மாட திருக் குருகூர் நம்பிக்கு
ஆழ்வாருடைய மயர்வற மதி போலே யாய்த்து இத்தேசத்திலும்
இருள் அற்று ஒளியேயாய் இருக்கும் படி
அத்தேசிகரும் ஆழ்வாரோட்டை ஆசக்தியாலே பொலிந்து நிற்குமவர்கள் ஆய்த்து
செம்பொன் மாட திருக் குருகூர் நம்பிக்கு
மாற்று மினுங்கின பொன்னாலே சமைந்த மாடமாய் -அதுதான்
அத்யர்க்கா நலதீப்தம் தத்ச்தானம் விஷ்ணோர் மஹாத்மன-என்ற பரமபத தேஜஸ்ஸூ போலே பார்க்கவும் அணுகவும் ஒண்ணாத படி இருக்கை
அன்றிக்கே கண் படைத்தார்க்கு எல்லாம் காணலுமாய் கிட்டவுமாம் படி ஸ்ப்ருகணீயமான தேசம்
செம் பொன் மாடம்
துவளில் மா மணி மாடம் ஓங்கு துலை வில்லி மங்கலம் -என்று உகந்து அருளின நிலங்களில் மாடங்களும் ஆழ்வாருக்கு
உபாதேயம் ஆனாப் போலே இவருக்கும் ஆழ்வார் உடைய மதி நலங்களோ பாதி மாடங்களும் உபாதேயமாய் இருக்கிறது யாய்த்து –
ஆகையாலே அர்த்த காம ப்ரவணரையும் ஆளாக்கும் தேசமாய்த்து –

நம்பிக்கு அன்பனாய் –
அர்த்த காமாதிகளை நம்பிப் போந்த நான் ஆழ்வாருக்கு அன்பனாய் விட்டேன்
அர்த்த காமங்களின் போக்யதையும் ஆழ்வார் பாடே காங்கையாலே அவர்க்கே அன்பனாய் விட்டேன்
கீழ பாட்டிலே அன்னையாய் அத்தனையாய் எண்கையாலே மாதா பிதா என்னும் இடம் சொன்னார்
இதில் யுவதய விபூதி என்னும் இடம் சொல்லுகிறார் -(நன் பொருள் மடவார் என்பதால் )

அடியேன்
ஸ்வ தந்த்ரனாய்ப் போந்த நான் நம்பிக்கு சேஷம் ஆனானேன்
ஆழ்வாருக்குப் பிறந்த மதி நலன்கள் போலே கிராமத்திலே வருகை அன்றிக்கே அன்பு முற்பட்டு அடிமையில் பட்டது
நம்பிக்கு அன்பனாய் அடியேன்
ஆழ்வார் திரு வஷ்டாஷர சம்சித்தராகையாலே இவருடைய கடாஷ லஷ்யன் ஆகையாலே அம்மாத்ரத்திலே பதத்ரயார்த்தத்திலும் முன்னாய் விட்டேன்
இனி வாசி அங்கு ததீய சஹமான தத் விஷயமாய் இருக்கும்
இங்கு ஆழ்வாருக்கேயாய் இருக்கும் –
சதிர்த்தேன் –
சதிரன் ஆனேன் -மோஷயிஷ்யாமி என்றவன் முழங்கைத் தண்ணீர் பார்த்து இராதே ஆழ்வாருடைய ப்ரபாவத்தையிட்டு வென்றேன் –
நம்பிக்கு ஆள் உரியனாய் சதிர்த்தேன்
மாற்பால் மனம் சுளிப்ப மங்கையர் தோள் கை விட்டு என்கிறபடியே ஆழ்வாருக்கு அன்பனாய் அந்ய விஷயங்களை வென்றேன்
நம்பிக்கு அன்பனாய் அடியேனே
ஆத்மாத்மீயங்கள் இரண்டும் ஆழ்வாராய்த்து –
அவர் தாமே யானே நீ என்னுடைமையும் நீயே என்று தத் விஷயத்திலே சமர்ப்பித்தால் போலே
மடவாரையும் நம்பினேன் சதிர்த்தேன்
அவர்கள் சதிர் இள மடவார் ஆகையாலே இளிம்பு பட்ட நான் ஆழ்வாரை யண்டை கொண்டு சதிரனாய் விட்டேன் -(பத த்ரயம் அந்வயம் ஆனேன் -என்கிறார் –அடியேன் -சேஷத்வ ஞானம் பிரணவம் -அன்பனாய் -நாராயணாய / நம்பி மத்யம பத அர்த்தம் -எனக்கு நான் அல்லேன் -ரக்ஷணம் பூர்ணர் அறிந்து அநந்ய உபாயத்வம் )

இன்றே –
ஈஸ்வரனை அண்டை கொண்டு ஆரப்த சரீரபாத சமயம் பார்த்து இருந்து பின்னையும் வாஸனா ருசிகள் ஆகிற
மண் பற்று விடாமல் விரஜை அளவும் போக வேண்டும்படி இருக்கை யன்றிக்கே இன்றே சவாசனமாக விட்டேன்
இன்றே
அன்று அப்படி யானேன்
இன்று இப்படி யானேன்
நடுவில் இதுக்கு என் கையில் கிடப்பதொரு ஹேதுவைக் கண்டிலேன்
இதுக்கு வரவாறு ஓன்று இன்றிக்கே இருக்க வாழ்வு இனிதாம் படி விழுந்தது என்று விஸ்மிதர் ஆகிறார்
இன்றே
அன்று ஈஸ்வரனும் கூட நிற்கச் செய்தே சம்சரித்துப் போந்தேன்-
இன்று ஆழ்வார் சந்நிதி மகாம்யத்தாலே இவ்வளவும் பிறந்தது என்று ப்ரீதர் ஆகிறார் –

————————————————————————–

ஸ்ரீ கந்தாடை அப்பன் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ அழகிய மணவாளப் பெருமாள் நாயனார் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ பெரியவாச்சான் பிள்ளை திருவடிகளே சரணம் .
ஸ்ரீ நம்பிள்ளை திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ நஞ்சீயர் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ மதுரகவி ஆழ்வார் திருவடிகளே சரணம் .
பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம் –

கண்ணி நுண் சிறுத் தாம்பு –4- நன்மையால் மிக்க நான்மறையாளர்கள் — ஸ்ரீ நஞ்சீயர் /ஸ்ரீ நம்பிள்ளை / ஸ்ரீ அழகிய மணவாளப் பெருமாள் நாயனார் /-அருளிச் செய்த வியாக்யானங்கள் –

March 26, 2016

ஸ்ரீ நஞ்சீயர் அருளிச் செய்த வியாக்யானம்

உமக்கு இந்த நன்மைக்கு அடி என் என்னில் -சத்துக்களாலும் கர்ஹிதனான வென்னை பித்ராதிகள் செய்வதும் செய்து உபகரித்தான் என்கிறார்
இப்படி ஆழ்வார் உம்மை விஷயீ கரிக்கைக்கு நீர் இட்ட பச்சை என் என்னில் -சத்துக்களும் கைவிடும்படி தண்ணியன் ஆனேன் என்கிறார் –

நன்மையால் மிக்க நான்மறையாளர்கள்
புன்மையாகக் கருதுவர் ஆதாலில்
அன்னையாய் அத்தனாய் என்னை ஆண்டிடும்
தன்மையான் சடகோபன் என் நம்பியே-4-

 

நன்மையால் மிக்க நான்மறையாளர்கள்
பரத்துக்க அசஹிஷ்ணுக்களாய் -பர சம்ருத்த ஏக ப்ரயோஜனராய்
பூர்வ பாஷி பிரசன்னாத்மா -என்றும் விமலமதி என்றும் இத்யாதிகளில் சொல்லுகிற படிகளையும் உடைய கூரத் ஆழ்வான் ஆண்டாள் பிராட்டியும் போல்வார்
வேதங்கள் கோஷித்ததையும் கைப்படுத்திக் கொண்டு இருக்குமவர்கள்
அந்தணர் மாடு -என்கிறபடியே வேதைக தனராய் இ றே இருப்பது
த்ரவந்தி தைத்யா- என்கிறபடியே வேதங்களும் ஏவிற்றுச் செய்யும் படி போலே காணும் இவர்கள் வேண்டப்பாடு –

புன்மையாகக் கருதுவர் ஆதாலில்-
புன்மையும் புன்மைக்கு ஆஸ்ரயம் ஆகையும் அன்றியே புன்மையே தானாகவே கருதுவார்கள்
ஆதலில் -அதுவே ஹேதுவாக –

அன்னையாய் அத்தனாய் என்னை ஆண்டிடும்-தன்மையான்
நம்மை ஒழியப் புறம்பு இவனுக்கு எங்கும் புகலில்லை என்று சர்வ வித பந்துவுமானார்
ப்ரியத்துக்குக் கடவ மாதாவும் -ஹிதத்துக்குக் கடவ பிதாவும் ஹிதைஷியான ஆச்சார்யனும் ஆகையை ஸ்வ பாவகமாக யுடைய ஆழ்வார்
மாத்ருதேவோ பவ -இத்யாதிகளில் படியை யுடைய ஆழ்வார் –

சடகோபன் என் நம்பியே-
தன் குற்றத்தைப் போக்கும் அளவன்றியே என் குற்றத்தைப் போக்கும் படி நிரபேஷர் –

————————————————————————–

ஸ்ரீ நம்பிள்ளை -அருளிச் செய்த வியாக்யானம் –

நான் என்றது தான் முன்பு உம்மை எவ்வளவாக நினைத்து என்ன இது இ றே முன்பு என்னுடைய ஸ்திதி என்கிறார் –

நன்மையால் மிக்க –
ஆத்ம குண உபேதராய்-அறிவுடையாரில் ஆழ்வாரை ஒழிந்தார் அடையக் கை விடும் படி யன்றோ என்னுடைய ஸ்திதி இருக்கும் படி
நன்மை என்கிறது குண தோஷ ஆஸ்ரயமாய் இருந்தால் தோஷ அம்சத்தைக் கை விட்டு குண அம்சத்தைக் கைக் கொள்ளுகை-
அதில் மிகுகை யாவது குணம் என்று பேரிடலாவது ஒன்றும் இன்றிக்கே தோஷமேயாய் இருந்தால் அது தான் பற்றாசாகக் கைக் கொள்ளுகை –

நான்மறையாளர்கள்
அதுக்கு அடியாக ஹித அனுசந்தானம் பண்ணிப் போந்த வேதங்களிலே வாசனை பண்ணி இருக்குமவர்கள்
நாலு வகைப்பட்ட வேதத்துக்கு வியாச பதம் செலுத்த வல்லவர்கள்
அவர்கள் ஆகிறார் ஸ்ரீ ஜனக ராஜன் திருமகளாராதல் -கூரத் ஆழ்வான் ஆதல்

புன்மையாகக் கருதுவர்
புன்மை என்று ஒரு குணமாய் அதுக்கு ஆச்ரயமான தர்மியுமாய் இருக்கையும் அன்றிக்கே புன்மை தான் ஒரு வடிவு கொண்டது என்று இருப்பர்கள்

ஆதாலில்
அதுவே ஹேதுவாக

அன்னையாய் அத்தனாய் என்னை ஆண்டிடும் தன்மையான்
நாம் அல்லது இவ்வளவில் ரஷகர் இல்லை என்று எனக்கு சர்வ விதமான பந்துவானவர்
ச பித்ரா ச பரித்யக்தாஸ் ஸூரைச்ச ச மகார்ஷிபி –தரீன் லோகன் சம்பரிக்ரம்யா தமேவ சரணங்கத-என்று
புறம்பு எங்கும் புகழ் காணாதே மீண்டு வந்த காகத்தோ பாதி புறம்பு இவனுக்குப் பற்றாசில்லை என்று சர்வவித ரஷகரானவர்
பிரியமே செய்யக் கடவ தாய் செய்வதும் -ஹிதமே செய்யக் கடவ பிதா செய்வதும் –
ஸ்வரூப அனுரூபமாக அடிமை கொள்ளும் நாயகன் செய்வதும் செய்யுமவர்
தாயாய்த் தந்தையாய் அறியாதன அறிவித்த வத்தா -என்று பகவத் விஷயத்தில் அவர் சொல்லுமத்தை ஆழ்வார் விஷயத்திலே இவர் சொல்லுகிறார் –

தன்மையான்
அக்னிக்கு ஔ ஷண்யம் போலேயும்
ஜலத்துக்கு சைத்யம் போலேயும்
இஸ் ஸ்வ பாவத்தை நிரூபகமாக யுடையவர்

சடகோபன் என் நம்பியே-
தாய் செய்வது தமப்பன் செய்ய மாட்டான் -தமப்பன் செய்வது தாய் செய்ய மாட்டான் -புறம்பு உள்ளார் செய்வது இருவரும் செய்ய மாட்டார்கள்
எல்லார் செய்யுமதும் செய்ய வல்ல பூர்த்தியை யுடையவர்
ஆராய்ந்தால் அடி இன்றிக்கே போத்கனாய் இருக்கிற அபூர்ண விஷயங்களை ஆழ்வாருக்கு திருஷ்டாந்தமாகச் சொன்னவிடம் தப்பச் செய்தேன்
இனிச் சொல்லலாவது ஓன்று உண்டு -என்னுடைய தண்மை யாகிற பாழ்ந்தாறு நிறம்பும் படியான பூர்த்தியை உடையவர் என்னும் அத்தனை –

————————————————————

ஸ்ரீ அழகிய மணவாளப் பெருமாள் நாயனார் -அருளிச் செய்த வியாக்யானம்-

தேவு மற்று அறியேன் -பெரிய வண் குருகூர் நகர் நம்பிக்கு ஆள் உரியனாய் அடியேன் பெற்ற நன்மை -என்று இவர் சொல்லக் கேட்டவர்கள்
சர்வேஷாமேவ லோகா நாம் பிதா மாதா ச மாதவ -என்றும்
பிதாஹா மாஸய ஜகதோ மாதா -என்றும் -உலக்குக்கோர் முந்தைத் தாய் தந்தையே என்கிறபடியே
ரிஷிகளும் ஆழ்வார்களும் அவன் தானும் ஏக கண்டமாக சர்வ லோகங்களுக்கும் மாதா பிதாவாக சர்வேஸ்வரனை சொல்லா நிற்க
நீரும் அந்த லோகத்திலே ஒருவராய் இருக்க இப்படி பந்துவானவனை ஆஸ்ரயித்தல்-அதுவும் அன்றிக்கே
வாஸூ தேவஸ் சர்வமிதி ச மகாத்மா -என்றும் -பெரு மக்கள் -என்றும் -சிறு மா மனிசர் -என்றும் –
கட்டுண்ணப் பண்ணிய பெரு மாயனும் ஆழ்வார் தாமும் கொண்டாடும் படியான விலஷண வர்க்கத்திலே
சிலரை ஆஸ்ரயித்தல் செய்யாதே ஆழ்வாரையே நீர் ஆஸ்ரயிக்கைக்கு ஆழ்வார் உமக்குச் செய்த உபகாரம் எது என்ன –
என் தோஷ அதிசயத்தாலே அந்தப் பரம சாத்விகரும் என்னை நெகிழ அதுவே பற்றாசாக எனக்கு முகம் தந்து மாதா பிதாவும் தாமேயாய்
என்னை அடிமை கொண்டு போந்த ஸ்வ பாவம் ஆழ்வார்க்கு உள்ளது ஒன்றாகையாலே அவரே அன்றோ
எனக்குப் பூரணரான உபகாரகர் என்று இப்பாட்டிலே அவர்களுக்கு உத்தரம் அருளிச் செய்கிறார்-ஆழ்வாருடைய பூர்த்தியை உபபாதித்த படி –

நன்மையால் மிக்க நான்மறையாளர்கள்-
ததீயரை நலத்தால் மிக்கார் என்று ஆழ்வார் அருளிச் செய்யக் கேட்டிருக்கையாலே தாமும் -நன்மையால் மிக்க என்கிறார்
தீமை போன அளவாதல் -நன்மை யுண்டான அளவாதல் அன்றிக்கே நன்மையால் அதிசயித்தவர்கள் –
இதுக்கு அவ்வருகான நன்மை இல்லாதபடியான நன்மையிலே நிலை நின்றவர்கள் –
ஒருவனுக்கு ஸூ துராசார என்கிறபடியே நன்மை கலசாத பொல்லாங்கு ஆவது -மநஸா நிஷ்ட சிந்தனம் -என்றும் -கோடிய மனத்தால் சினத் தொழில் புரிந்து என்றும் –
சினத்தினால் செற்றம் நோக்கி வாளா தீ விளி விளிவன் -என்றும் சொல்லுகிறபடியே நிர் நிபந்தனமாக பகவத் விபூதி பூதரோடே சிறு பாறு என்று போருகை
நன்மை யாவது -அவர்கள் பக்கல் அபகார விபரீதனாய் இருக்கையும் தன் பக்கலிலே நிர் நிபந்தனமாக அபகார பரர் அளவில் உபேஷித்து இருக்கையும்
நன்மையால் மிகுகை யாவது -அபகாரிஷ்வபி சதா சாதுஸ் சாத்வேவ வர்த்ததே -என்கிறபடியே அந்த அபகாரபரர் அளவிலும் உபகாரகனாய்ப் போருகை –
அதாகிறது அவர்கள் அளவில் குறை காணாது ஒழிகை இ றே
இப்படி இருக்கிறவர்கள் ஆகிறார் –பிராட்டி கூரத் தாழ்வான் போவார்கள் இ றே
ஏகாஷி ஏக கரணி தொடக்கமான ராஷசி வர்க்கம் ஓவாமல் இருந்து தர்சன பர்த்சநாதிகளைப் பண்ணி இருக்கச் செய்தேயும்
இவர்களை நலிய வேணும் என்ற திருவடியோடே மறுதலைத்து
கார்யம் கருணா மார்யேண-என்றால் போலே ஐந்தர வியாகரண பண்டிதனான நீ பின்னையும் உன் ஜன்மம் விடாமல் வார்த்தை சொன்னாயீ-
இவர்களுடைய கண்ண நீர் கண்டால் கற்றவனால் கருணை பண்ண வன்றோ வடுப்பது -நாட்டில் குற்றம் செய்யாமல் இருக்கிறார் ஆரேனும் உண்டோ
இவர்கள் தாம் குற்றம் செய்யில் அன்றோ இவ்விகாரம் வேண்டுவது -அவர்கள் ஏதேனும் வித்யதிக்ரமம் பண்ணினார்களோ
நீ கற்ற பரப்பில் நாயன் சொன்னது அடியான் செய்கை குற்றம் என்று ஒரு வசனம் கிடந்ததோ
இவர்கள் ராவண பரிகரமாய்-அவனுக்கு கை வழி மண்ணான -அடியாருமாய் -அவனுடைய ஆஜ்ஞா பரிபாலமுசீலைகளுமாகா நின்றால்-அவன் சொன்னதை மறுக்கலாமோ
பெருமாள் உன்னை என்னைக் கண்டு வா வென்று விட்டாரோ ஸ்திரீ வதம் பண்ணி வா வென்று விட்டாரோ
அப்படிச் சொன்னாராகில் அவர் குற்றம் ஆகிறது -நீ சொன்னாயாகில் அந்த வித்யதிக்ரமம் உன்னதாகிறது என்று
குண கர்ஹணம் பண்ணி ராஷசிகளை ரஷிப்பித்தாள் இ றே பிராட்டி
ஆகையால் இ றே இவள் கோஷ்டியைப் பற்ற ராம கோஷ்டி லகுதரை யாயிற்று
அவயவங்களிலே ஹானி பிறக்கும் படி அபசாரம் பண்ணின நாலூரானும் நான் புக்க லோகம் புக வேணும் என்று இ றே ஆழ்வான் அபேஷித்தது
இப்படிக்கு ஸ்ரீ ப்ரஹ்லாத ஆழ்வானும் க்ருத்யோத்பாதனம் பண்ணித் தன்னை நலிய விட்ட புரோஹித வர்க்கத்தை மறித்தும் அந்த க்ருதியை போய் நலிய
சர்வேஸ்வரனை அபேஷித்து அவர்களை நோக்கியும்
மத் பிதுஸ் த்வத் க்ருதம் பாபம் தேவ தஸ்ய பிரணச்யது-என்று ஹிரண்ய அபராதத்தை ஷமிப்பித்தும்
இப்படி அபகாரிகள் பக்கல் உபகாரகராய்ப் போந்தார்கள் –

நான் மறையாளர்கள்
நாலு வகைப்பட்ட வேதங்களை ஆண்டு போருமவர்கள் –
இப்பிரமான வாக்யங்களை தத்வ ஹித புருஷார்த்த பிரதிபாதகமான வாக்யங்கலோடே சேர்த்து அனுசந்திக்கும் படி வேத நிர்வாஹகர் ஆனவர்கள் –
நன்மையால் மிக்க நான்மரையாளர்கள்
இவர்களுக்கு இவ்வாத்மகுணம் உண்டாகைக்கு ஊற்று வாய் வேத சம்பந்தம் யாயிற்று
மாதா பித்ரு சஹாஸ்ரேப்யோ வத்சவதரம் சாஸ்திரம் -என்றும் -நலங்களாய நற் கலைகள் -என்றும் குற்றம் செய்தாரை எவ்வளவிலும்
கைவிட மாட்டாத இத்தோட்டை சம்பந்தம் ஆயிற்று –
இதுக்கடி இக்கலைகளைக் கல்லாதவர்கள் இ றே இந்நன்மை பெறாதவர்கள் –
கற்றிலேன் கலைகள் பெற்றிலேன் அதனால் பேதையேன் நன்மை -என்கிறபடியே இதடியாக விறே பெரு நிலத்தார் உயிர்க்கு எல்லாம் செற்றமே வேண்டித் திரி தந்தது –
இது கல்லாதவர்கள் ஆகையாலே லங்கா வாசிகளான ராஷசர் ரிபூணாமபிவத்சலரான பெருமாளோடு வெறுப்புக் கொண்டது
கல்லாதவர் இலங்கை இ றே
இது கற்றவர்களுக்கு பலம் அபகாரிகள் பக்கலிலே உபகாரம் பண்ணுகை
இது கல்லாதவர்களுக்கு பலம் உபகாரிகள் பக்கலிலே அபகாரம் பண்ணுகை
இது தான் மறையாகையாலே துஷ்பிரக்ருதிகளுக்கு ஸ்வ அர்த்தத்தை போதிப்பியாது இ றே -(அக்னி ஹோத்ரம் இருந்ததே வேதம் இருந்ததே -கல்லாதவர் சொல்வது எங்கனம் என்னில் -மறை என்பதால் விசுவாசம் இல்லாதார்க்கு உட் கருத்து காட்டாதே என்றபடி )

நன்மையால்மிக்க நான் மறையாளர்கள் –என்கிற இரண்டாலும்
ச்ரோத்ரியம் ப்ரஹ்ம நிஷ்டம் -என்கிற இரண்டையும் சொல்லுகிறதாயிற்று
அன்றிக்கே -(சம தர்சனம் பண்டிதர் அறிவான் -ப்ரஹ்ம நிஷ்டம் –
ஸ்ரோத்ரியம் -வேதார்த்தம் அறிந்தவன் -)

நன்மையால் மிக்க நான்மறை -(நன்மையால் மிக்க -வேதத்துக்கு )
நித்யதையாலும் நிர் தோஷதையாலும் அஜ்ஞ்ஞாரானவர்களுக்கு ஜ்ஞாதவ்யார்த்தங்களை அடைய பிரமாணாந்தர நிரபேஷமாக அறிவிக்குமதாகையாலும்
வேதைச்ச சர்வை ரஹமேவ வேத்ய -என்கிறபடியே சர்வாதிக வஸ்துவையே பிரதி பாதிக்கிற தாகையாலும் பிரமாணாந்த்ரங்களில் காட்டில்
பிரமாண ஸ்ரீ யால் அதிசயிதமான வேதார்த்த ஜ்ஞானம் உடைய மஹாத்மாக்கள் என்னவுமாம் –
புன்மையாகக் கருதுவர்
அப்படி பிறருடைய குறை காண மாட்டாதவர்கள் உட்பட என்னுடைய தோஷ அதிசயத்தாலே என்னை அநாதரிக்கும் படி யாயிற்று –
புன்மையாகக் கருதுவர்
நன்மையால் மிக்கவர்கள் என்னுடைய புன்மையின் மிகுதியாலே புறக்கணித்து இருப்பர்கள்
நான்மறை யாளர்கள் புன்மையாகக் கருதுவர்
அந்த வேதார்த்தங்களைத் திருத்தி அனுசந்திக்கிறவர்களுக்கு என்னுடைய குற்றத்தின் மிகுதியாலே ஒரு குணம் கண்டு திருத்தப் போச்சதில்லை –
நான்மறையாளர்கள்-இத்யாதி
அவர்களிலே ஒருவர்க்கு ஆளாகப் பெற்றிலேன் –

புன்மையாகக் கருதுவர்
புன்மை என்றும் நான் என்றும் வேறு இன்றிக்கே
என்னதாவி என்னும் வல்வினை -என்கிறபடியே புன்மை தானாகவே நினைப்பர்கள்
தர்ம ப்ராசுர்யத்தாலே தர்மியை தர்ம வ்யபதேசம் பண்ணக் கடவது இ றே
கருதுவர்
தம்முடைய புன்மை அன்றிக்கே அவர்களுடைய அநாதரம் காணும் இவரை வருத்துகிறது
ஹாதோஸ்மி யதி மாமேவம் பகவா நபி மந்யதே
ஆதாலில்-என்ற ஸ்ரீ பரதாழ்வானைப் போலேயும்
தி கஸ்து தஜ்ஜன்ம யத் சாது பஹிஷ்க்ருதம் ஸ்யாத் -என்ற அக்ரூரனைப் போலேயும்
மஹாத்மபிர்மாமவ லோக்யதாம் நய -என்கிறபடியே மஹத்துக்கள் உடைய அங்கீகாரம் புருஷார்த்தமாய் -அத்தால் அநாதரமும் அப்படியே இ றே
கருதுவர்
அவர்களுக்கு வாசி வாய் விட்டுச் சொல்லாமை -(நன்மையால் மிக்காமல் இருந்தாள்  வாய் விட்டு பேசி இருப்பார்கள்  )
நான்மறையாளர்கள் புன்மையாகக் கருதுவர்
அவர்கள் சர்வஜ்ஞ்ஞர் ஆகையாலே வஸ்து கதியை யதாவாக அறிந்து இருப்பவர்கள் இ றே

ஆதலில் அன்னையாய் அத்தனாய் என்னை ஆண்டிடும் தன்மையான் சடகோபன் என் நம்பியே
கீழ் சாத்விக வர்க்கம் கை விட்டபடி சொல்லிற்று -மேல் ஆழ்வார் கைக் கொண்டபடி சொல்லுகிறது
இப்படி எல்லாரும் கை விட்ட இவனை நம்மை ஒழியக் கைக் கொள்ளுவார் இல்லை என்று என் பக்கலிலே மாத்ருத்வ வத்சலரானார்
யத்வா சரண்யம் சரண்ய ஜநஸ்ய புண்யம் -என்று இ றே ஆழ்வாரைச் சொல்லிற்று
அன்னையாய் அத்தனாய்
அத்தனாகி என்னை யாகி என்று பகவத் விஷயம் போலே முற்பட ஹித பரனாய் பின்பு ப்ரியபரனாகை அன்றிக்கே-முற்பட ப்ரியபரராய் பின்பு ஹித பரரானார் (கிருத்யத்தை பின் சொல்லி பிரியமான பகவத் விஷயம் முதலில் சொல்லி என்றபடி )
அப்படியே ஆளவந்தாரும் உட்பட மாதா பிதா என்று மாத்ருத்வத்தை யாய்த்து முந்துற அனுசந்தித்தது
அன்னையாய் அத்தனாய்
முற்பட பகவத் பிரபாவத்தை உபதேசித்து ஆனந்தரம் அதிகாரி வேஷத்தை உபதேசித்தார்-
உம்முயிர் வீடுடையான் –பத்துடை யடியவர்க்கு எளியவன் –பரிவதில் ஈசனைப் பாடி விரிவது மேவலுறுவீர்–நந்நீர் தூயப் புரிவதுவும் புகை பூவே -என்று உபதேசித்தது இ றே-கழிமின் தொண்டீர் கள் கழித்துத் தொழுமின் -என்றது
அன்னையாய் அத்தனாய்
குருர் பிதா குருர் மாதா -என்று லாஷணிகமாய் வருவது அன்றிக்கே- (பேச்சுக்காக சொல்லாமல் )-என்னுடைய புன்மையில் புரை இல்லாதாப் போலே-அவருடைய மாதா பித்ருத்வத்திலும் புரை இல்லை –

என்னை யாண்டிடும் தன்மையான்
ஸ்வாமி க்ருத்யமும் அநுஷ்டித்தார் -பகவத் விஷயத்தை அத்தனாகி அன்னையாகி ஆளும் எம்பிரானுமாய் -என்று அனுசந்தித்தாப் போலே
இவரும் ஆழ்வார் விஷயத்திலே அவற்றை அனுசந்திக்கிறார்
என்னை யாண்டிடும் தன்மையான்
தாம் திருவாய் மொழி அருளிச் செய்கிற போது என்னைப் பட்டோலை எழுதச் சொல்லி அருளிச் செய்தார் -உசிதமான கைங்கர்யத்தைக் கொண்டார்
என்னை யாண்டிடும்
பொலிந்து நின்ற பிரான் பக்கலிலும் ஒரு கால் போய் வாரீர் என்று உபதேசித்தார் என்று வடக்குத் திரு வீதிப் பிள்ளை அருளிச் செய்வர்
கட்டுண்ணப் பண்ணிய பெரு மாயன் என்னப்பனில் நண்ணி என்று நான் விட்டுப் போந்த விஷயத்தை-நீள் குடக் கூத்தனுக்கு ஆட்செய்வதே உறுவது என்று பொலிந்து நின்ற பிரானுக்கும் ஓர் அஞ்சலி நேரும்படி பண்ணினார்
தன்மையான்
இது சஹஜ ஸ்வ பாவம் ஆய்த்து ஆழ்வாருக்கு-ஆழ்வார் அடியாக அடிமை கொள்ளுகையாலே பகவத் விஷயத்துக்கு ஔ பாதிகம்
சடகோபன் –
என்னுடைய சாட்யத்தைப் போக்கி என்னை ரஷித்தவர்
என்னை யாண்டிடும் தன்மையான் சடகோபன்
அவன் அடியார் சிறுமா மனிசராய் என்னை யாண்டார் -என்று ஆழ்வார் தம்மை ஆண்டு போருமவர்கள் ததீயராம் படி யானால்-என்னை ஆழ்வார் ஆண்டு போரச் சொல்ல வேண்டா வி றே
என்னை யாண்டிடும் தன்மையான் சடகோபன்
என்னை ரஷித்து சடகோபன் என்கிற பட்டப் பேர் சூடியவர்-
என் நம்பியே
அவரே அன்றோ என் குறைவை நிறைக்கும் படியான நிறைவை யுடையவர்
என் குறை யாகிற பாழ்ந்தாறு நிறையும் போது அவருடைய பூர்த்தியே வேண்டாவோ
சத்வ நிஷ்டர்க்கு பஹிஷ்டனான வென்னைத் தாம் அங்கீ கரித்தும் அப்ரியங்களிலும் அஹிதங்களிலும் கை வளர்ந்து போந்த வென்னைக்
கைங்கர்யம் கொண்டும் போந்த பூர்த்தியை யுடையவர் ஆழ்வாரே யன்றோ என்று ஸ்வ சித்தாந்தத்தை த்ருடீ கரிக்கிறார் –

————————————————————————–

ஸ்ரீ கந்தாடை அப்பன் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ அழகிய மணவாளப் பெருமாள் நாயனார் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ பெரியவாச்சான் பிள்ளை திருவடிகளே சரணம் .
ஸ்ரீ நம்பிள்ளை திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ நஞ்சீயர் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ மதுரகவி ஆழ்வார் திருவடிகளே சரணம் .
ஸ்ரீ பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம் –

கண்ணி நுண் சிறுத் தாம்பு -3- திரி தந்தாகிலும் தேவபிரானுடை — ஸ்ரீ நஞ்சீயர் /ஸ்ரீ நம்பிள்ளை / ஸ்ரீ அழகிய மணவாளப் பெருமாள் நாயனார் /-அருளிச் செய்த வியாக்யானங்கள் –

March 26, 2016

ஸ்ரீ நஞ்சீயர் -அருளிச் செய்த வியாக்யானம் –

ஆழ்வார் உகந்த விஷயம் என்று உகக்கிறார்

திரி தந்தாகிலும் தேவபிரானுடைக்
கரிய கோலத் திரு உருக் காண்பன் நான்
பெரிய வண் குருகூர் நகர் நம்பிக்கு ஆள்
உரியனாய் யடியேன் பெற்ற நன்மையே -3-

 

திரி தந்தாகிலும்-
ந ச புநா வர்த்ததே -என்கிறது பகவத் விஷயத்தை இ றே
அத்தை முதல் அடியாகக் கொண்டு முடிந்த நிலத்தளவே போனால்
போன வழி எல்லாம் மீள வேண்டும் படி இ றே ஆழ்வார் திருவடிகளில் தமக்கு உண்டான பாரதந்த்ர்யம் இருக்கும் படி

தேவபிரானுடைக்கரிய கோலத் திரு உருக் காண்பன் நான்
நித்ய ஸூ ரிகளுக்குப் படி விடும் வடிவு காணும் இவர் வேண்டா என்கிற விஷயம் இருக்கும் படி
இவ்வளவும் இவர்க்கு உத்தேச்யராகப் பெற்றிலோம் ஆகிலும் உத்தேச்யருக்கு உத்தேச்யராய்ப் பெற்றோம் இ றே (என்று எம்பெருமான் திரு உள்ளம் )
பானௌ க்ருஹீத்வா விதுரம் சாத்திய கிஞ்ச மஹாயசா-ஜ்யோதீம்ஷ் யதித்யவத் ராஜன் குருன் ப்ரச்சாதயன் ஸ்ரியா -என்கிறபடியே (விதுரர் சாத்விகி கைகளை பிடித்து போனானே கண்ணன் – -அவர்களுக்கு நெஞ்சால் விரோதம்- கண்டார்கள் -)-நெஞ்சால் பொருந்தாமை அன்றிக்கே கண்ணால் காண்கையும் மிகையாய் இருக்கிற படி-
த்ருனௌ ரூப சம்பன்னௌ என்று இறே முறைப்படுவார் வார்த்தையும் -விஷயம் இருந்தபடி பேச வேணும் இறே

பெரிய வண் குருகூர் நகர் நம்பிக்கு –
சர்வ நிரபேஷரான ஆழ்வாருக்கு –
ஆழ்வார் ஒருவருக்கும் இ றே ஈஸ்வரன் மயர்வற மதி நலம் அருளிற்று
இவர் ஜகத்துக்காக மயர்வற மதி நலம் அருளினார் இ றே
இவரையும் கட்டித் தருமூர் ஆகையாலே வண்மையின் மிகுதி சொல்லுகிறது
விசேஷஜ்ஞர் அடங்கத் திரண்டவூர் இ றே-( பெரிய வண்மை இரண்டு விசேஷணங்கள் )
அங்குத்தைக்கு நிர்வாஹகரான பூர்த்தியும் உண்டு இ றே இவர்க்கு –
தாம் சொல்லும் போதும் பெரிய வண் குருகூர் வண் சடகோபன் -8-1-11–என்று இ றே சொல்லுவது-இவருடைய நாராயணத்வம் இருக்கிறபடி –

ஆள்-உரியனாய் யடியேன் பெற்ற நன்மையே-
அடியேன் என்கையாலே இவருடைய சதுர்த்தியில் அர்த்தத்தைக் காட்டுகிறது
அதாவது சேஷி உகந்தத்தை உகக்குமது இ றே கைங்கர்யத்தின் எல்லை நிலமாகிறது

————————————————————————–

ஸ்ரீ நம்பிள்ளை அருளிச் செய்த வியாக்யானம்-

தேவு மற்று அறியேன் என்றார் கீழ் –
ஆழ்வார் பற்றின விஷயம் என்று அவ்வழியாலே பற்றுகிறார்
கிடந்தானை கண்டு ஏறுமா போலே தந்தலையாலே வருமது இ றே தவிர்த்துக் கொண்டது
தங்கள் தேவரை வல்ல பரிசு வருவிப்பரேல்-என்று அத்தலையாலே வருமது தவிர்த்துக் கொண்டு இலரே –
ஸூர்ப்பணகை போலே வழி எல்லா வழியே வருமத்தை இ றே தவிர்த்தது -ஆழ்வார் தலையாலே வருமது தவிர்ந்திலரே
பவத பரமோ மத -என்று கேட்க -தர்மோதிகதாமோ மக என்று ஆச்சார்யா ருசி பரிக்ருஹீதமாய் வருமது ஏதேனும் ஆகிலும் அமையும் இவர்க்கு –

குண மலைப் பாடியுடையார் காங்கேயர் தெற்கே எடுத்து விடுகிற வளவிலே கோயிலாச்சான் இவருக்குச் சில அரிசியும் பச்சையும் வரக் காட்டினான் –
அப்போது சங்குசிதமாய் இருக்கையாலே அபேஷிதமாய் இருக்கும் இ றே
இவ்வளவிலே உபகரித்தவனுக்கு பிரத்யுபகாரம் பண்ண வேணும் என்று நினைத்து இருந்து பின்பு ஒரு நாளிலே கண்டு
எங்கள் பக்கலிலேயும் ஓர் உபகாரம் கொள்ள வேண்டும் -என்ன நான் முன்பே கொண்டேன் என்ன
என்னை அறியாமல் எங்கனே கொண்டபடி என்ன
எங்கள் ஆச்சார்யர் கோயில் அளவிலே நீர் அனுகூலித்த படியை நினைத்து அவ்வேளாளனாலே இம்மண் பெற்றோம் என்று
பலகாலும் அருளிச் செய்யக் கேட்டேன் -இனிக் கொள்ள வேண்டுவதொரு உபகாரம் இல்லை என்றான் –
திரிபுரா தேவியார் வடகீழ் மூளை தத்வத்தையும் ஆஸ்ரயணீய வஸ்து என்று நினைத்து இரஏனோ எம்பெருமானார் அங்கீ கரித்தாராகில் –
அவர் அங்கீ கரியாமை அன்றோ அவரதேவதையாக நினைத்து இருக்கிறது என்றார் –

திரி தந்தாகிலும் –
திரிகை யாவது மீளுகை -மீண்டாகிலும் –
தரவென்று அடையாளச் சொல்லாய் திரிதந்தாகிலும் என்றது போன வழி எல்லாம் மீண்டாகிலும்
அதாவது ஆழ்வார் புணர்ப்பை விட்டு -ஆழ்வார் தம்மை விட்டு -இவ்வளவும் வந்து

தேவபிரானுடைக் கரிய கோலத் திரு உருக் காண்பன் நான்-
இவர் தாம் நின்ற நிலை குலைந்து பகவத் விஷயத்திலே நிற்கும் போதும் நித்ய ஸூ ரிகளுடைய யாத்ரையே யாய்த்து இருப்பது
தேவ பிரான்
நித்ய ஸூ ரிகளுக்குத் தன்னை முற்றூட்டாக அனுபவிக்கக் கொடுத்துக் கொண்டு இருக்கும் உபகாரகன் –
தேவபிரானுடைக் கரிய கோலத் திரு உரு-
யோகப்ரஷ்டர் ஊர்வசியினுடைய வடிவழகை வர்நிக்குமா போலே சொல்லுகிறார்
கோலமே தாமரைக் கண்ணன் ஓர் அஞ்சன நீலமே -என்று ஆழ்வார் சொல்லக் கேட்டிருக்கும் செவி ஏற்றாலே சொல்லுகிறார்
காண்பன் –
யோகப்ரஷ்டனுக்கு விஷயம் கண்ணுக்கு இலக்காமா போலே ஆழ்வாரை விட்டால் பகவத் விஷயமாய்த்து இவர் காண்பது
யான்
இப்படி சந்யசித்துப் போந்த நான்-

பெரிய வண் குருகூர் நகர் நம்பிக்கு –
நான் ஒன்றைப் பற்றினேன் -ஒன்றை விட்டேன் -என்று சொல்லலாம் படியோ ஆழ்வாருடைய பூர்த்தி இருப்பது

ஆள்உரியனாய்-
உரிய அடியனாய்-
உரிய அடியார்க்குத் தந்தாமுக்கு என்ன ஒரு பிரியாபிரியங்கள் இன்றிக்கே ஸ்வாமி பற்றினதைப் பற்றி
அவன் காற்கடைக் கொண்டதை காற்கடைக் கொள்ளும் அத்தனை யாய்த்து இருப்பது
ஒரு காலத்திலேயே எம்பெருமானார் சம்பந்தம் உடையாரை உள்ளுப்புக வேண்டா என்று தகைந்தார்களாய்-அவ்வளவிலே ஆழ்வான் அங்கே செல்ல
இவருக்கு ஒருவருடன் விரோதம் இல்லை நீர் புகலாகாதோ என்ன
ஆத்மகுணங்கள் மோஷ ஹேதுவாகவும் அநாத்ம குணங்கள் பந்த ஹேதுவாகவும் நினைத்து இருந்தோம் -ஆத்ம குணங்கள்
பந்த ஹேதுவாய்த்தே -என்று உம் பெருமானாரோட்டை சம்பந்தத்தை அறுத்துக் கொண்டு உள்ளுப் புக வேண்டா என்று போந்தான்

அடியேன் -ஆழ்வாருடைய நீர்மையிலே தோற்று அடியேன் என்கிறார்

பெற்ற நன்மையே
முன்பு விட்ட சப்தாதி விஷயங்களோபாதி ஆழ்வார் நன்று என்று பற்றின பகவத் விஷயத்தைத் தீது என்ன மாட்டாரே
ஆகையால் பெற்ற நன்மையே என்கிறார்
ஆழ்வார் என்னை உகவா நிற்க நான் அவர் உகந்த விஷயத்தை உகவாது ஒழிவனோ –

—————————————–

ஸ்ரீ அழகிய மணவாளப் பெருமாள் நாயனார் -அருளிச் செய்த வியாக்யானம் –

தேவு மற்று அறியேன் என்றார் கீழில் பாட்டில்
இங்கு ஈஸ்வரன் தான் இவர் பக்கலிலே மண்டினபடியைச் சொல்லுகிறார்
பகவத் விஷய ப்ரீணநமாக ஆச்சார்ய விஷயத்தில் ப்ரவணனாகக் கடவன்
ஆச்சார்ய ப்ரீணநமாக பகவத் விஷயத்தில் ப்ரவணனாகக் கடவன்
ப்ரியோ ஹி ஜ்ஞானி நோத்யர்த்தமஹம் ச ச மம ப்ரிய-என்கிறபடியே ஒருவருக்கு ஒருவர் ப்ரிய விஷயமாய் இருக்கும் இ றே
ஒருவனை ஒருவன் உகந்தானாவது அவன் உகந்தாரையும் உகக்கை யாய்த்து –
இவர் கீழ் தேவு மற்று அறியேன் என்று நம்மையும் மறந்து ஆழ்வார் பக்கல் ப்ரவணர் ஆனாரே
எல்லாம் கூட நம்மை அறிவித்தவர் என்று இ றே ஆழ்வார் பக்கல் இவர்க்கு ஆதாரம்
இப்படி நம்மை யுகந்தாருக்கு இவர் ப்ரீதராம் இடத்தில் -மம மத்பக்தபக்தேஷூ ப்ரீதிரப்யதிகா பவேத் -அன்றோ
ஆகையாலே நாம் கொடுக்கும் பாரிஸில் எது என்று பார்த்து ஆழ்வார் பக்கல் பக்தி பூரணமான இவர் திரு உள்ளத்திலே
நீர் வெள்ளத்திலே நெய்தல் பாரித்தாப் போலே தன்னுடைய வடிவைக் கொடுவந்து பாரிக்க
இதைக் கண்டு ப்ரீதரான இவர் இதுக்கு நிமித்தம் என் என்று ஆராய்ந்து பார்த்து அது பகவச் சேஷத்வ ஜ்ஞானத்தாலும் வந்தது அன்று
-பாகவத சேஷத்வ மாத்ரத்தாலும் வந்தது அல்ல -பகவத் ஆஸ்ரயணத்தாலும் வந்தது அல்ல
எல்லாம் கூட நான் ஆழ்வாருக்கு அனன்யார்ஹ சேஷ பூதனாய் பெற்ற பேறு இ றே இது என்று ஸ்வ கதமாக ப்ரீதர் ஆகிறார்
ஆச்சார்ய விஷயத்தைப் பற்றி இருப்பான் ஒருவனை பகவத் விஷயம் தானே மேல் விழும் என்னும் இடத்துக்கு உதாஹரணம் இது வி றே
பிராட்டியைப் பற்றினாலும் அவள் அவனோடு சேர்க்கையாலே அவன் கை பார்த்து இருக்க வேணும்
-இங்கு அவன் தானே மேல் விழுந்து தன்னை இவனுக்குக் கொடுக்கும் –

திரி தந்தாகிலும் –
திரியா நிற்கச் செய்தேயும் இங்கனே சஞ்சரியா நிற்கச் செய்தேயும் -மெய்ம்மையே தேவு மற்று அறியேன் என்று ப்ரத்யயம்
பண்ணலாம் படி பகவத் விஷயத்தோடு ஒட்டு அற்றுக் திரியா நிற்கச் செய்தேயும் இப்பேற்றைப் பெற்றேன்

தேவபிரானுடைக்
இவர் திரு உள்ளத்திலே ஈஸ்வரன் கொடு வந்து பாரித்துக் காட்டின வடிவு நித்ய ஸூ ரிகளுக்குப் படிவிடும் வடிவாய்த்து –
அவர்களையும் இவரையும் பார்த்தால் அவர்கள் நமக்கே நல்லவர்கள் -இவர் ஆழ்வாருக்கே நல்லவர்-இவருக்கு அன்றோ இவ்வடிவை நாம் பிரகாசிப்பது என்று இவருக்குக் கொடு வந்து அனுபவிப்பித்தான் -பக்தாநாம் த்வம் பிரகாசசே -என்கிற இடத்தில் பக்தர் ஆகிறார் இவர் ஆய்த்து-(பக்த பக்தர் என்றபடி -நம்மாழ்வார் காண வாராய் என்று கதறுகிறார் )

கரிய –
இவ்வளவு நித்ய ஸூ ரிகள் அனுபவிக்கிற போதும் கண்கள் சிவந்து என்று தொடங்கி அடியேன் உள்ளான் என்று
ஆழ்வார் தாம் அனுபவிக்கிற போதும் வெளிறாய் இருந்தது –
இவர் அனுபவித்தவாறே தன்னிறம் இட்டதாயிற்று-
என்னாவி சேர் அம்மானுக்கு செம்பொன் திருவுடம்பு என்று ஆழ்வார் அநுபவித்தபோதும் பொன் என்ற அளவத்தனை போக்கிக் கறுத்தது இல்லையே

கோலத்
ஆனைக்கு உதவ வந்தாப் போலே இருந்தபடியே வருகை அன்றிக்கே இங்கு அனுபாவ்யனாய்
வருகிறவன் ஆகையாலே சாத்தின திரு ஆபரணமும் தானுமாய்த்து வந்தது
அபிமத விஷயத்தின் பாடு போவார் ஆபரணம் பூண்டு இ றே போவது –

திரு உருக் –
கழற்ற ஒண்ணாது இருப்பதோர் ஆபரணத்தையும் கொண்டு வந்தார்
அவ்விருண்ட வடிவுக்கு மின் போலே ப்ரகாசிகையாய் இருக்குமவள் யாய்த்து
இவளைக் கண்டாலாய்த்து அவ்வடிவையும் காணலாவது
திருக் கண்டேன் பொன்மேனி கண்டேன் என்கிறபடியே ஸ்வரூபத்தாலே ஸ்வரூபத்துக்கு பிரகாசிகையாய் இருக்கும்(புருஷகார பூதை-ஸ்வரூபம் -அவன் ஸ்வரூபம் உபாயம் -பிரகாசப்படுத்தும் -)
விக்ரஹத்தாலே விக்ரஹத்துக்கு பிரகாசிகையாய் இருக்கும் அவள் தான் –

காண்பன் நான்
இவ்வடிவை ஸ்ரவண மாத்ரத்திலே யாதல் -மனன மாத்ரத்தாலே யாதல் -நிதித்யாசன மாத்ரத்திலே யாதல் அன்றிக்கே-ப்ரத்யஷ சமாநாகாரமாம் படி அனுபவிக்கப் பெற்றேன் -அவை வேண்டுவது இவன் காண ஆசைப்படும் போது இ றே
இங்கு அப்படி அன்றிக்கே அவன் தானே ஆதரித்து மேல் விழுகையாலே எனக்குக் கண்ணாலே காணுமா போலே காணலாய்த்து
தேவபிரானுடைக் கரிய கோலத் திருவுருக் காண்பன்
அமரர்கள் ஆதி முதல்வன் கருகிய நீல நன் மேனி வண்ணன் பூ மகளார் தனிக் கேள்வன் ஒரு கதியின் சுவை தந்திட்டு
ஒழிவிலன் என்னோடுடனே என்று ஆழ்வாரை அனுபவிப்பித்தால் போலே என்னையும் அனுபவிப்பித்தான்
நான் காண்பன்-
தேவு மற்று அறியேன் என்று காணாமைக்கு கண்களைத் தெரிய வைத்த நான் கிடீர் கண்டேன்
தேவபிரானுடைக் கரிய கோலத் திருவுருக் காண்பன்
பிராட்டிக்கு நித்ய அனுபாவ்யமாய் ஸூ ரிகளுக்கு சதா தர்சநீயமுமான விக்ரஹத்தைக் கிடீர் விமுகனான நான் கண்டு அனுபவிக்கப் பெற்றேன்
தேவபிரானுடைக் கரிய கோலத் திருவுருக் காண்பன்
அவன் நேருவது எல்லாம் நேரந்தான்
நானும் ஒரு பார்வை விசேஷம் பார்ப்பாரைப் போலே பார்த்தேன் என்னவுமாம்
நவநீத சௌர்யத்தில் உட்பட நாக்கு நீட்டாதவர் பர தசையைக் கண்டால் பார்த்து விடச் சொல்ல வேண்டாவே-

திரி தந்தாகிலும் தேவபிரானுடைக்-கரிய கோலத் திரு உருக் காண்பன் நான்
பார்த்தேனே யாகிலும் ஆழ்வார் திரு நிறம் போலே பொன்னிறமாய் இருக்கிறது அன்றே
அது வேற்று நிறம் ஆகையாலே கண்டு விட்டேன் இத்தனை
இது போலே வகுள கந்தியாய் இராதே துளசி கந்தியாய் இருக்கையாலே வேற்று மணம் உண்டாய் இருக்குமே-(பார்த்து வைத்தேன் -ஜிகுப்பிசையால் அருளியபடி -கண்டு விட்டேன் -விட்டு விட்டேன் -மணமும் நிறமும் வேறே –தெய்வம் என்று விட்டேன் –இருவராய் வந்தார் –அவர் நாம் தேவர் என்று அஞ்சினோம் போலே -)

பெரிய வண் குருகூர் நகர் நம்பிக்கு ஆள் உரியனாய் யடியேன் பெற்ற நன்மையே-
நான் ஆழ்வாருக்கு அனன்யார்ஹ சேஷ பூதனாய்ப் பெற்ற பேறு என் -என்கிறார் மேல்
இப்பேறு எந்நாளும் வந்தது அல்ல -பிறராலும் வந்தது அல்ல -அவன் தன்னாலும் வந்தது அல்ல –ஆழ்வார் அடியாக வந்தது என்கிறார்

ஆள் உரியனாய் –
ஆளாகப் பிராப்தனாய் –
பகவச் சேஷத்வம் தனக்கு ஆளற்று இருக்க ஆழ்வாருக்கு சேஷபூதராகை பெறாப் பேறு இறே
அன்றிக்கே
உரிய அடியனாய் -தேவு மற்று அறியேன் -என்னும்படி சர்வ சேஷி பாடும் போகாத படி ஆழ்வாருக்கு அனன்யார்ஹனாய் -என்றபடி –

நம்பிக்கு –
வேறு பகவத் விஷயம் தேடித் போக வேண்டும் படியோ ஆழ்வாருடைய பூர்த்தி இருப்பது-
அந்த சர்வ ரஷகனானவனுக்கும் ஆளாகாத என்னையும் ரஷித்து ஆளாக்கிக் கொண்ட பூர்த்தி யன்றோ ஆழ்வாரது

நம்பிக்கு ஆள் உரியனாய்
இவருடைய குணைர்த் தாஸ்யம் உபாகத -இருக்கிறபடி

நம்பிக்கு ஆள் உரியனாய்
இவருடைய பிரணவ அர்த்த அனுசந்தானம் இருக்கிறபடி

குருகூர் நம்பி
இந்த நம்பி வாஸூ தேவோசி பூர்ண -என்கிற பரமபத நிலயன் ஆதல் -அவர் தாம் அனுசந்தித்த திருக் குறுங்குடி நம்பி யாதல் யன்றிக்கே
திரு நகரியிலே வர்த்திக்கிற நம்பி
இவருக்குப் பூர்த்திக்கு ஊற்று வாய் இத்தேச வாசம் என்று இருக்கிறார்

வண் குருகூர் –
வண்மையை யுதைத்தான திரு நகரி
ஆழ்வார் என்னைத் தந்தாப் போலே ஆழ்வார் தம்மைத் தந்த திரு நகரி -சர்வ காம துக்கான தேசம் –

பெரிய வண் குருகூர் –
பரமபதம் ஒரு சிறாங்கை என்னும்படி உபய விபூதியும் ஒதுங்கலாம் படி பெருமையை உடைத்தான வூர்
அன்றிக்கே
புவியும் இரு விசும்பும் நின்னகத்த நீ என் செவியின் வழி புகுந்து என்னுள்ளாய் -என்கிறபடியே-விபூதிமானையையும் விபூதியையும் தமக்குள்ளே அடக்கி இருக்கிற ஆழ்வாரைத் தனக்குள்ளே அடக்கும்படியான பெரிய தேசம்

நகர்
விலஷண வஸ்துக்கள் வந்து சேரும் தேசம்
தேவபிரானுடைக் கரிய கோலத் திருவுருக் காண்பன் நான் -என்று அக்கரையார் அடங்கலும் வந்து பாரிக்கும் படியான பட்டணம் ஆயிற்று –

நகர்
முக்தஆகாரம் பாரிக்கும் தேசம் -சொன்ன சொல் நம்புவார் பத்தி வைகுந்தம் இ றே
குரவை கோத்த குழகனை மணி வண்ணனை ஏத்துதல் மனம் வைம்மினோ
தென்னிலங்கை எரி எழச் செற்ற வில்லியை பரவுமினோ என்று தேவகி புத்ர ரத்னமும் அது தன்னிலும் வில்பிடி மாணிக்கமும் விலை செல்லும் தேசம்

அடியேன் பெற்ற நன்மையே
இங்கு அடியேன் என்கிறது நான் என்றபடி
ஆள் உரியனான பின்பு நான் இருக்கும் படி இது இ றே

பெற்ற நன்மையே
ஆழ்வார் தமக்கு இன்னும் பெற வேண்டுவன நன்மை யுண்டே யாகிலும் நமக்கு இனிப் பெற வேண்டும் நன்மை ஒன்றும் இல்லை
ஆழ்வார் தாம் அடியார்கள் குழாங்களை உடன் கூடுவது என்று கொலோ என்றும்
மல்கு நீலச் சுடர் தலைப்ப -என்று தொடங்கி என் திரு மார்வனை வந்து எய்தும் ஆறு அறியேன் என்றும் மநோரதம் நடவா நிற்க-இன்று நான் இப்பேறு பெரும்படியானபடி என்

நம்பிக்கு ஆள் உரியனாய் யடியேன் பெற்ற நன்மையே
அவனுக்கு சேஷபூதராய் இருந்து வைத்தே அவர் அலமாரா நிற்க
நான் ஆழ்வார் தமக்கே சேஷபூதனாய் இருந்து வைத்து இன்னன்மையைப் பெறுவதே
வைஷ்ணவ சம்ஸ்ரயரானால் பராஸ்யந்தி என்று போய்ப் பெற வேண்டாதே- இருந்த இடத்திலே வந்து திருக் குதிப்பதே-
ஏத்தி இருப்பாரை வெல்லுமே மற்றவரைச் சாத்தி இருப்பார் தவம் என்ற வார்த்தை என்னளவிலே பலித்தது என்று-ஸ்வ அனுசந்தானத்தாலே சந்துஷ்டராகிறார் –

————————————————————————–

ஸ்ரீ கந்தாடை அப்பன் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ அழகிய மணவாளப் பெருமாள் நாயனார் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ பெரியவாச்சான் பிள்ளை திருவடிகளே சரணம் .
ஸ்ரீ நம்பிள்ளை திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ நஞ்சீயர் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ மதுரகவி ஆழ்வார் திருவடிகளே சரணம் .
ஸ்ரீ பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம் –

கண்ணி நுண் சிறுத் தாம்பு -2- நாவினால் நவிற்று இன்பம் எய்தினேன் — ஸ்ரீ நஞ்சீயர் /ஸ்ரீ நம்பிள்ளை / ஸ்ரீ அழகிய மணவாளப் பெருமாள் நாயனார் /-அருளிச் செய்த வியாக்யானங்கள் –

March 26, 2016

நாவினால் நவிற்று இன்பம் எய்தினேன்
மேவினேன் அவன் பொன்னடி மெய்ம்மையே
தேவு மற்று அறியேன் குருகூர் நம்பி
பாவின் இன்னிசை பாடித் திரிவனே-2-

——————————–

ஸ்ரீ நஞ்சீயர் அருளிச் செய்த வியாக்யானம் –

ஆழ்வாருடைய ஏற்றம் ஓர் உக்தியாலே இச் சரீரரத்தோடே அனுபவிக்கலாம் என்கிறார் –

நாவினால் நவிற்று –
மன பூர்வோ வாக் உத்தர -என்கிற அதுவும் வேண்டா இ றே இங்குத்தைக்கு
எல்லாக் கரணங்களால் ப்ரவர்த்தித்தார் பெரும் பேற்றைக் காணும் இவர் வாக்கு ஒன்றாலும் பெற்றது
பிரத்யஷே குரவஸ் ஸ்துத்யா-என்கிறபடியே பகவத் விஷயத்தில் உபாகாரகரை ஸ்தோத்ரம் பண்ணுகைக்கு அன்றோ நாக்கு கண்டது –

இன்பம் எய்தினேன்-
ரசத்தின் எல்லையைப் பற்றினேன்
சுழி பட்டோடும் சுடர்ச்சோதி வெள்ளம் அரை வயிறு என்னும் படி இ றே இவர் பெற்ற பேறு-

இவர் பெற்ற லாபம் என் என்னில்
மேவினேன் அவன் பொன்னடி
கோல மாம் என் சென்னிக்கு உன் கமலம் அன்ன குரை கழல் -என்றும்
தளிர் புரையும் திருவடி என் தலை மேலேவே -என்றும் சொல்லுகிற படியே எல்லாம் இவர்க்கு இங்கே யாகிறது

மெய்ம்மையே
இது எத்தனை குளிக்கு நிற்கும் என்னில் -விஜ்ஞாபநமிதம் சத்யம் –
இமையோர் தலைவா மெய் நின்று என்றார் ஆழ்வார்
குருகூர் நம்பி பொன்னடி மேவினேன் மெய்ம்மையே -என்கிறார் இவர் –

தேவு மற்று அறியேன் –
வேண்டா என்கிறேன் அன்று
வ்யுத்பத்தி இல்லாமை
பாவோ நான்யத்ர கச்சதி -அன்யத்ர என்றால் போலே மற்று அறியேன் என்கிறார்
விட்ட விஷயத்தின் பேர் சொல்லாமைக்கு

குருகூர் நம்பி
ஆழ்வாரையும் உகந்து அவருக்கு ஆஸ்ரயணீய வஸ்துவையும் உகக்கும்படி அன்று இ றே ஆழ்வாருடைய பூர்த்தி இருக்கும் படி

பாவின் இன்னிசை –
பாவிலே பூண்ட இனிய இசை –
ஐஸ்வர் யத்தை அல்ப அஸ்தரம் என்று கழித்து
ஸ்திரமான ஆத்ம பிராப்தியை அபுருஷார்த்தம் என்று கழித்து
ஸ்திரமுமாய் பரம போக்யமுமான பகவத் ப்ராப்தியை ப்ராப்யத்தில் பிரதம அவதி என்று கழித்து-அவரோடு சம்பந்தித்த விஷயத்தையும் ரசாச்ராயம் அன்று கழித்து
அத்தோடு சம்பந்தித்த இசையே எனக்கு உத்தேச்யம் என்கிறார் –
தெய்வத் தண்ணம் துழாய் த் தாராயினும் தழை யாயினும் தண் கொம்பாயினும் கீழ் வேராயினும் நின்ற மண்ணாயினும்
கொண்டு வீசுமினே -இத்யாதியில் படியே பகவத் சம்பந்தம் போகப் போக நிறம் பெறுகிற படி – ( ஸ்வரூப ப்ரயுக்த தாஸ்யம் -வடக்கே உத்சவங்ககள் இல்லை நின்ற மண் உத்தேச்யம் என்ற உணர்வு வேண்டுமே )

பாடித் திரிவனே –
ரசாயன சேவை பண்ணித் திரிவாரைப் போலே இது காணும் இவருக்குத் தாரகமாய் சஞ்சரிக்கப் பண்ணுகிறது –

——————————————————————–

ஸ்ரீ நம்பிள்ளை -அருளிச் செய்த வியாக்யானம் –

ஆழ்வாருடைய பாசுரமே தமக்கு தேக யாத்ரையாம் படி தாரகமான படி சொல்லுகிறார் –

நாவினால் நவிற்று இன்பம் எய்தினேன்
என்றக்கால் அண்ணிக்கும் அமுதூறும்-என்று ப்ரஸ்துதமானது தன்னையே அனுபாஷிக்கிறார்
நாவினால் நவிற்று
மனஸ் சஹகாரம் இல்லை என்கிறார் –
பிரத்யஷே குரவஸ் ஸ்துத்யா -என்கிறபடியே -பகவத் விஷயத்தில் உபகாரகரை ஸ்தோத்ரம் பண்ணக் கடவதைக் கொண்டு
அந்தக் கார்யம் கொள்ளப் பெற்றேன் என்கிறார் என்னவுமாம் –
ஈஸ்வரன் சிருஷ்டிக்கு பிரயோஜனம் கொள்ளப் பெற்றேன் நான் ஒருவனுமே என்கிறார்
இன்பம் எய்தினேன்
வீவில் இன்பம் மிக வெள்ளை நிகழ்ந்தணன் என்று ஆழ்வார் அவ்விஷயத்தில் பெற்ற பேற்றை இவ்விஷயத்தில் உக்தி மாத்ரத்தாலே பெற்றேன் என்கிறார்
ஒரு கரணத்தாலே ஒரு பாபத்தைப் பண்ணினால் ஒரு கல்பம் நரகானுபாவம் பண்ணி கல்பாந்தரமும் நரகானுபவம் பண்ண வேண்டும்படி யாய்த்து இருப்பது
அப்படிக்கு யோக்யமான கரணத்தாலே நிரதிசய ஆனந்தத்தை ப்ராபித்தேன் –

மேவினேன் அவன் பொன்னடி-
ஆழ்வாருடைய ஸ்ப்ருஹணீயமான திருவடிகளே உத்தேச்யமாகப் பொருந்தினேன் -ப்ராபித்தேன் என்கை-

எங்கனே பொருந்தினபடி என்னில்
மெய்ம்மையே-பொருந்தினேன்
இவரை உபகாரக கோடியிலே யாக்கி வேறு ஓன்று உத்தேச்யமாய்க் கிட்டினவாறே அதிலே தோள் மாறும் படி அன்றிக்கே
ஆழ்வார் திருவடிகளே உத்தேச்யமாகப் பொருந்தினேன்
இங்கு இருக்கும் நாள் அஜ்ஞாதஜ்ஞாபநத்தாலே உபகாரகராகவும் பகவத் விஷயத்துக்கு புருஷகாரமாகக் கொண்டும் அவ்வருகே சென்றால்
யத்ர பூர்வே சாத்யாஸ் சந்திதேவா என்கிறபடியே சாத்யவிவ்ருத்தி ரூபத்தாலே உத்தேச்யராகவும் இவர் தம்மையே பற்றினேன் –

தேவு மற்று அறியேன் –
ஆழ்வாரை ஒழிய வேறு ஒரு ஆஸ்ரயணீய வஸ்து உண்டு என்று அறியேன் –
மெய்ம்மையே என்ற இடம் அன்வயத்தாலே சொன்னார் -தேவு மற்று அறியேன் -என்கிற இடம் வ்யதிரே கத்தாலே சொல்லுகிறார்
மற்று அறியேன் என்கிறது எத்தை என்னில் -கீழ் விட்டவற்றை எல்லாம் என்கிறார்
ஐஸ்வர்யம் என்ன -ஆத்மலாபம் என்ன -அவற்றை விட்டு பகவல் லாபத்தளவிலும் நில்லாதே அதின் எல்லையான
ஆழ்வார் அளவும் போந்தவர் ஆகையாலே அவற்றை எல்லாம் நினைக்கிறார் –

குருகூர் நம்பி-
இவரையும் பற்றி வேறே ஒரு வஸ்துவையும் பற்றும் படியோ இவருடைய பூர்த்தி இருப்பது
குருகூர் நம்பி பா -என்றது கண்ணி  நுண் சிறுத் தாம்பு என்னுதல்-திருவாய்மொழி என்னுதல் –
திருவாய் மொழி தன்னில் குருகூர் சடகோபன் என்றார் இ றே
அவ்வழியாலே யாய்த்துத் திருவாய்மொழி தன்னையும் இவர் ஆதரிப்பது

பாவின் இன்னிசை பாடித் திரிவனே
இயலோடு சேரப் புணர்ப்புண்ட இன்னிசை
உம்முடைய தேக யாத்ரை நடப்பித்துப் போரும்படி என் என்னில் ப்ரீதி ப்ரேரிதனாய்க் கொண்டு
இவற்றைச் சொல்லி இதுவே தாரகமாக அத்தாலே சஞ்சரிப்பன்

பாடித் திரிவனே
நாம தமர் தலைகள் மீதே நாவலிட்டு உழி தருகின்றோம் -என்று தன்னுடைய கதி நிவ்ருத்தியைப் பண்ண வல்லார் உண்டோ -என்றுமாம் –

————————————————————————–

ஸ்ரீ அழகிய மணவாளப் பெருமாள் நாயனார் -அருளிச் செய்த வியாக்யானம்-

ஆழ்வார்கள் பகவத் விஷயத்திலே ஆச்சார்ய பிரதிபத்தி பண்ணிப் போந்தார்கள் –
இவர் ஆச்சார்ய விஷயத்திலே பகவத் பிரதிபத்தி பண்ணிப் போருகிறவர் ஆய்த்து-
பகவத் விஷயத்திலும் ஆழ்வாருக்கு உண்டான வாசி
யதி சக் நோஷி கச்ச த்வமதி சஞ்சல சேஷ்டித-இத்யுக்த்வாத நிஜம் கர்ம சா சகார குடும்பி நி-என்கிறபடியே இடைச்சி கட்டி
வல்லை யாகில் நான் கட்டின கட்டை அவிழ்த்துப் போய்க் காண்-உன் துறு துறுக்கைத் தனத்தாலே அறப் பட்டதீ-என்று
கையாலும் வாயாலும் கட்டி கறப்பன கடைவன குவாலாகையாலே பெரிய திரு நாளிலும் சந்த்யா வந்தனம் முட்டாமல் நடத்துவாரைப் போலே
அவள் தன்  கார்யத்திலே போந்தாள் என்று சொல்லுகையாலே ஓர் அபலை கட்ட அது அவிழ்க்க மாட்டாமல் இருந்தான் –
கட்டினவர்களே இரங்கி அவிழ்க்க வேணும் என்று இ றே அவன் நினைவு அப்படியே ஆழ்வாரும் இவனுடைய சௌசீல்ய குணத்தாலே கட்டுண்டு
எத்திறம் என்று போக மாட்டாமல் இருந்தார்
இவர் அப்படி அன்றிக்கே ஆழ்வார் ஈடுபட்ட அபதானத்தை அனுசந்தித்து இருக்கச் செய்தேயும் அதில் ஆழம் கால் படாதே
அத்தை விட்டு ஆழ்வாருடைய போக்யதையிலே நின்றவர் ஆய்த்து –
கீழ்ப்பாட்டிலே நண்ணித் தென் குருகூர் நம்பி என்றக்கால் அண்ணிக்கும் அமுதூறும் என் நாவுக்கே -என்று ஆழ்வார் பக்கல்
ஸ்ம்ருதி சாரச்யத்தையும் சங்கீர்த்தன சாரச்யத்தையும் சொல்லக் கேட்டவர்கள்
நாட்டார் அடைய பகவத் விஷயத்தையே ஸ்மர்த்த வ்யமாகவும் சங்கீர்த்த நீயமாகவும் சொல்லா நிற்க நீர் ஆழ்வாரை இவை இரண்டுமாக
அனுசந்திப்பான் என் பகவத் விஷயத்திலேயும் அன்வயிக்கப் பார்த்தாலோ வென்ன அதுக்கு இப்பாட்டாலே உத்தரம் சொல்லுகிறார் –
தாம்தாம் பற்றின விஷயத்தை விட்டுப் புறம்பு சில போக வேண்டுவது-1- அவ்விஷயம் இஹ லோக ஸூக ஜனகம் அல்லவாயாதல்-2--பர லோக ஸூ கத்துக்கு சாதனமன்றாயாதல்–3- பற்றினவர்கள் இவ்விஷயத்தை ஒழிய வேறே ஒரு ஸ்வாமி யுண்டாக நினைத்து இருத்தல் -4-கால ஷேப விஷயம் அல்லாமையாலே யாதல் அன்றோ—-அதில் -1-எனக்கு இஹ லோக ஸூ க ஜனகரும் ஆழ்வாரே-2 -பர லோக ஸூ கத்துக்கு சாதனமும் ஆழ்வாரே-3-எனக்கு ஸ்வாமி யும் ஆழ்வாரே -4-கால ஷேப விஷயமும் ஆழ்வாரே -ஆனபின்பு பகவத் விஷயத்திலே அன்வயிக்க வேண்டுகிறது என் என்கிறார் –நான்குக்கும் நான்கு அடிகள் இந்த பாசுரம் –1-நாவினால் நவிற்று இன்பம் எய்தினேன்-2-மேவினேன் அவன் பொன்னடி மெய்ம்மையே-3-தேவு மற்று அறியேன் குருகூர் நம்பி-4-பாவின் இன்னிசை பாடித் திரிவனே-

நாவினால் நவிற்று இன்பம் எய்தினேன்
நான் பெற்ற பேற்றைப் பார்க்க மாட்டீர்களோ –
நாவினால் நவிற்று
நவிற்றும் போது நா வேண்டி இருக்கச் செய்தே நாவினால் நவிற்று என்கைக்கு அடி மனஸ் சஹகாரம் வேண்டாத படி
அவசே நாபி யன்நாம்னி கீர்த்திதே -என்கிறபடியே வாக் மாத்ர உச்சாரணத்தாலே ஆனந்தம் சித்தித்தது என்கைக்காக –

நாவினால் நவிற்று இன்பம் எய்தினேன்-
இப்படியே அன்றிக்கே பகவத் விஷயத்தில் புறம்புள்ள இந்த்ரியங்களை மனசிலே அடக்கி மனசைக் கொண்டு போய்
ஸூபாஸ்ரயத்திலே வைத்து பின்பு அநவரத பாவனை யுண்டாய் அது தானே சமாதி பர்யந்தம் ஆனால் இ றே
ந விவேதாத்மநோ காத்ரம் தத்ஸ்ம்ருத்யாஹ்லாத சம்ஸ்தித -என்று ஆனந்தம் சித்திப்பது
ஆழ்வார் தமக்கு அடியை அடைந்து உள்ளம் தேறி ஈறில் இன்பத்து இருவெள்ளம் யான் மூழ்கினேன் என்று இத்தனை செய்ய வேண்டிற்று –

இன்பம் எய்தினேன்
இன்னவகைப்பட்ட இன்பம் என்னாமையாலே பஹூ விதமான ஆனந்தத்தை எய்தினேன் –
எய்தப் பெற்றேன் –
எனக்கு லப்த்வா நந்தி பவதி என்ன வேண்டிற்று இல்லை
நவிற்று இன்பம் எய்தினேன் -எய்தினேன் –
பகவத் விஷயத்தைப் பற்றினார்க்கு ஆனந்தம் காலாந்தரபாவி
இங்கு அப்படி அன்றிக்கே எய்தி விட்டேன்
நாவினால் நவிற்று இன்பம் எய்தினேன்
அநவரத பாவனையாலும் ஆனந்தம் வேண்டிற்று இல்லை
அனுபவத்தாலும் ஆனந்தம் உண்டாக வேண்டிற்று இல்லை-

ஆனால் இப்போது அன்றோ இந்த இன்பத்தை விரும்பினீர் -சரீர விநியோக சமாந்தரம் பிறக்கும் ஆனந்த சித்திக்கு
ஒரு சாதனத்தைப் பற்ற வேணும் -அதுக்கு சாதனமாக லோக விக்ராந்த சரணங்களை ஆஸ்ரயிக்க வேண்டாவோ என்ன
மேவினேன் அவன் பொன்னடி மெய்ம்மையே
அதுவாகில் அதுக்கும் ஆழ்வார் தம்முடைய திருவடிகளையே உபாயமாகப் பற்றினேன்
அவன் பொன்னடி
யாதொரு விஷயத்தை நாவினால் நவிற்று இன்பம் எய்தினேன் -அவனுடைய திருவடிகளை-பிராப்யம் ஆனது தானே ப்ராபகமும் ஆய்த்து
அவன் பொன்னடி
அது போலே உலகம் அளந்த பொன்னடியாய்- ஊர்ப் பொதுவாய் -எல்லார் தலையிலும் இருக்குமதன்றிக்கே
இத்திருவடிகள் த்ரைவித்ய வ்ருத்த ஜன மூர்த்த விபூஷணமாய் இருக்கும்
வ்ருத்த ஜனங்கள் ஆகிறார் உத்தரபாக நிஷ்டரானவர்கள்-( ப்ராப்யம் முதலிலே -ஆனந்தம் கொடுத்து -அதிலே பிராப்பகமும் அந்தர் கதம்  -நாவினால் நவிற்று ஆரம்பம் -அவன் பொன்னடி -வாசி -உலகம் அளந்தவன் பொன்னடியில் -)
பொன்னடி-
நான் தொட்டுப் பரிமாறினாலும் தோஷம் வாராத திருவடிகள்
மேவினேன்
பகவத் விஷயத்தை ஆஸ்ரயிக்கும் இடத்தில் நாகணை மிசை நம்பிரான் சரணே சரண் நமக்கு என்று நாடொறும் ஏக சிந்தையனாய் என்று
வர்த்தமான நிர்த்தேசம் பண்ண வேண்டிற்று
இங்கு அப்படி அன்றிக்கே சக்ருத் சமாஸ்ரயணம் அமைந்தது
அவன் பொன்னடி மேவினேன்
பகவத் விஷயத்தில் போலே
த்வமேவோபாய பூதோ மே பவ -த்வத் பாத மூலம் சரணம் ப்ரபத்யே -உன்னடிக்கீழ் அமர்ந்து புகுந்தேனே -என்று
அபரோஷித்து ஆஸ்ரயிக்க வேண்டாத படி எங்கேனும் இருந்து ஆஸ்ரயிக்கலாம் படியான அவனுடைய திருவடிகளை –அவன் பொன்னடி மேவினேன்-(உன் பொன்னடி -சொல்ல வில்லையே அவன் -பொன்னடி -எங்கு இருந்தாலும் சொல்லி பெறலாமே )
ஒரு புருஷகார புரச்சரமாக வன்றிக்கே தந் நிரபேஷமாக ஆஸ்ரயித்தேன்-இங்கே நஞ்சீயர் ஆஸ்ரம ச்வீகாரம் பண்ணின அனந்தரம்-அனந்தாழ்வான் -வேர்த்த போது குளித்து பசித்த போது உண்டு பட்டர் திருவடிகளே சரணம் என்று எங்கே இருந்தாலும்
ப்ராப்திக்குக் கண் அழிவு உண்டோ -ஆயிருக்க கைங்கர்யத்துக்கு விரோதியாய் இருப்பதொரு வேஷத்தைக் கொண்டு என் செய்தீரானீர் -என்று-அருளிச் செய்த வார்த்தையை அனுசந்திப்பது
மேவினேன்
அத்தோடு பொருந்தி விட்டேன்-இனி வேறு ஒரு கால் இருக்கைக்கு இடம் இல்லாத படி பொருந்தி விட்டேன்
நாவினால் நவிற்றி இன்பம் எய்தினேன் மேவினேன் அவன் பொன்னடி
இத்தைப் பின் சென்று இ றே ஆளவந்தாரும் ஆச்சார்ய விஷயத்தில்
அதர பரத்ர சாபி நித்யம் யதீய சரனௌ சரணம் மதஈயம் என்றது –

மேவினேன் அவன் பொன்னடி என்றீர் -அந்த ஆஸ்ரயணத்தை
சா தேவேச்மின் பிரயுஜ்யதாம் -என்கிறபடியே சர்வ ஸ்வாமியான ஈஸ்வர விஷயத்தில் பிரயோகிக்க வேண்டாவோ என்ன
தேவு மற்று அறியேன்-
நான் அப்படி இருப்பதொரு ஸ்வாமி யுண்டாக வ்யுத்பத்தி பண்ணி வைக்கில் அன்றோ வேண்டுவது
தேவு மற்று அறியேன்
தேவு அறிவன் -ஆழ்வாரை ஒழிய வேறு அறியேன் -சாஸ்திரம் காட்டித் தந்தது அன்றோ தெய்வம் ஆவது -அது தானே
ஆச்சார்ய தேவோ பவ என்று விதித்ததே
தேவு மற்று அறியேன்
தேவதா வ்யுத்பத்தி யுள்ள விடத்தே யன்றோ தேவதா பிரதிபத்தி உள்ளது
ஆகையாலே நான் தேவதையாக வ்யுத்பத்தி பண்ணிற்று ஆழ்வாருக்கு மேற்பட இல்லை
ஆனால் என்னப்பன் என்று கீழே பகவத் விஷயத்தை ஸ்வாமி யாக அனுசந்தித்தீரே என்ன
அது ஆழ்வார் ஆதரித்த விஷயம் என்று ஆதரித்தேன் இத்தனை போக்கி தேவதா பிரதிபத்தி பூர்வகமாகச் சொன்னேன் அன்று
அநந்ய தைவத்வமியம் சாமா ச -என்று அநந்ய தைவதத்தை யுடைய பிராட்டி பெருமாளுக்கு எடுத்துக் கை நீட்ட-பெரிய பெருமாள் பாடு புகுமா போலே இவ்வர்த்தம் நாங்கள் விச்வசிக்கும் படி என் என்ன
மெய்ம்மையே
இது சத்தியமே
மேவினேன் அவன் பொன்னடி மெய்ம்மையே தேவு மற்று அறியேன்
ஸ்ரீ சடகோபனைத் தலையிலே கொண்டு இருந்தும் பொய் சொல்லுவார் உண்டோ

ஆனால் கால ஷேபத்துக்கு பகவத் விஷயத்தைப் பற்றிக் காலம் போக்க வேணும் காணும் என்ன
குருகூர் நம்பிபாவின் இன்னிசை பாடித் திரிவனே-
எனக்கு கால ஷேப விஷயம் உங்களைப் போலே ஓன்று இரண்டாய் இருந்ததோ -ஆயிரம் பிரகாரம் இல்லையோ
குருகூர் நம்பி
கவி பாடுகைக்கு இடம் படி
வால்மீகிர்ப் பகவான் ருஷி -என்கிறபடியே பூரணரான ஆழ்வார்
ஏற்கும் பெரும் புகழ் வானவர் ஈசன் கண்ணன் தனக்கு ஏற்கும் பெரும் புகழ் வண் குருகூர்ச் சடகோபன் -என்கிறபடியே
ஸ்துதய விஷயத்துக்குப் பரத்வ சௌலப்ய பூர்த்தி-ஸ்தோத்ரு விஷயத்துக்கு ஞான பக்தி பூர்த்தி
கண்டு கொண்டேன் கண்ணிணை யாரக் களித்து இ றே -தொண்டர்க்கு அமுது உண்ண சொல் மாலைகள் சொல்லிற்று –

இன்னிசை
பாடுகிற போதே கூடக் கிளம்பின நல்லிசையை
பாடி –பா திரிகை -சந்தஸ்ஸை கூட்டுகை போதே கூடக் கிளம்பின நல்லிசை என்றபடி
அனுபவித்துக் கொண்டு பாடி
குருகூர் நம்பி இன்னிசை பாடி
பகவத் பிரதிபாதகம் என்று அன்று இவர் திருவாய் மொழியைப் பாடிற்று -ஆழ்வார் அருளிச் செய்தது என்றாயிற்று –
உயர்வற உயர் நலம் உடையவன் -வண் புகழ் நாரணன் -மலர்மகள் விரும்பும் நம் அரும் பெறல் அடிகள் –
என் செய்ய தாமரைக் கண் பெருமானார் -என்று பாடா நிற்கச் செய்தும் பகவத் விஷயத்தோடு உறவற்று இ றே இவர் பாடுகிறது

திரிவனே
அங்குப் போனால் அன்றோ ஏதத் சாம காயன் நாஸ்தே என்றிருக்க வேண்டுவது -இங்கு அப்படி அன்றிக்கே விஸ்ருங்கலாமாகத் திரியா நிற்பன்
திரிவேனே
இது எனக்கு கால யாத்ரை –
ஆகையால்
1-ஸூக பூதரும் -2-சாதனா பூதரும் -3-ஸ்வாமி யும் -4-காலஷேப விஷயமும் -( நான்குக்கும் நான்கு அடிகள் இந்த பாசுரம் – )ஆழ்வாரே என்று-பகவத் விஷயத்தோடு அந்வயிக்கத் தேடினவர்களுக்கு உத்தரம் சொன்னாராய் நின்றது

————————————————————————–

ஸ்ரீ கந்தாடை அப்பன் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ அழகிய மணவாளப் பெருமாள் நாயனார் திருவடிகளே சரணம்
பெரியவாச்சான் பிள்ளை திருவடிகளே சரணம் .
ஸ்ரீ நம்பிள்ளை திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ நஞ்சீயர் திருவடிகளே சரணம்
மதுரகவி ஆழ்வார் திருவடிகளே சரணம் .
பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம் –

கண்ணி நுண் சிறுத் தாம்பு -1-கண்ணி நுண் சிறுத்தாம்பினால் கட்டுண்ண — ஸ்ரீ நஞ்சீயர் /ஸ்ரீ நம்பிள்ளை / ஸ்ரீ அழகிய மணவாளப் பெருமாள் நாயனார் /-அருளிச் செய்த வியாக்யானங்கள் –

March 25, 2016

கண்ணி நுண் சிறுத்தாம்பினால் கட்டுண்ணப்
பண்ணிய பெரு மாயன் என் அப்பனில்
நண்ணித் தென் குருகூர் நம்பி என்றக்கால்
அண்ணிக்கும் அமுதூரும் என் நாவுக்கே -1

——————————————

ஸ்ரீ நஞ்சீயர் -அருளிச் செய்த வியாக்யானங்கம்-

கண்ணித்தாம்பு –
அபலைகளாய் இருப்பார் கட்டிவிய்ய தாம்பாகையாலே பல பிணையலாய் இருக்கை –
புஷ்ப ஹாச ஸூ குமாரமான கையாகையாலே அவிழ்க்க மாட்டான் இ றே
இப்பிணையல் திரு மேனியிலே உறுத்தும் என்று அஞ்சுகிறார் –

நுண் தம்பு
பருத்து மேல் முதவாதே அழுந்தும் என்று அஞ்சுகிறார் –

சிறுத்தாம்பு
அளவில்லாமையாலே உறுத்தித் திருமேனி நோம் என்று அஞ்சுகிறார் –

கட்டுண்ணப் பண்ணிய
உரலிடம் காண ஒண்ணாது –
கயிற்றில் இடம் காண ஒண்ணாது
விடில் கண்ணன் ஆகையாலே ஓடிப்போம்
கட்டினோம் ஆக வல்லமோ என்ற தாயார் முகத்தில் பயிர்ப்பு தீர ஒரு சுற்றுக்குப் போராத தாம்பு இரண்டு சுற்றுக்குப் போரும்படி
திருமேனியில் இடம் கொடுத்தபடி
ஆஸ்ரிதர் கையாலே கட்டுண்ணா விடில் சீலத்துக்குப் போராது
அநாஸ்ரிதரைக் கட்டா விடில் ப்ரபாவத்துக்குப் போராது
ராஜாவானவன் எதிரிகளைக் கட்டி வைக்கவும் பும்ஸ்த்வம்
தன மகிஷியின் கையில் பூ மாலையாலே கட்டுண்டு கிடக்கையும் பும்ஸ்த்வம்

பெரு மாயன் –
இவருடைய எத்திறம் இருக்கும் படி
அப்ராக்ருத திவ்ய சமஸ்தானத்தை இதர சஜாதீயம் ஆக்குகையும்
அவனுக்கு ஷூத்து நலிகையும்
நவ நீதத்திலே ஸ்ரத்தை யுண்டாகையும்
அத்தை இடுவார் இல்லாத போது களவு காண்கையும்
அத்தைத் தலைக் கட்ட மாட்டாதே வாயது கியதாக அகப்படுகையும்
ஸ்ருஜ்யர் கையிலே கட்டுண்கையும்
சம்சார பந்தத்தை தவிர்க்க வல்லதான இத்தை விட்டுக் கொள்ள மாட்டாது ஒழிகையும்
இது என்ன ஆச்சர்யமோ என்கிறார்
இவனுடைய மேன்மை எல்லை காணலாம் -நீர்மை தரை காண ஒண்ணாது –

என்னப்பனில் –
கீழ் ஆச்சார்ய ருசி பரிக்ருஹீதமான அர்த்தம் ஆகையாலே ஸ்ரீ கிருஷ்ண வ்ருத்தாந்தம் சொல்லிற்று
மேல் உத்தேச்யமான விஷயத்தைச் சொல்லாதே அவனை என்னப்பன் என்பான் என் என்னில்
ஆழ்வார் அங்கீ கரிக்கைக்காக அங்கே தமக்கொரு சம்பந்தம் சொல்கிறார்
ஒன்றைக் குறித்துப் போம்போது நீரும் நிழலும் நன்றாய் இருந்தது என்று ஒதுங்கினால் உத்தேச்யம் ஆகவேணுமோ –

நண்ணி –
இப்படு குழியைத் தப்பினால் இ றே என்கிறார்
படு குழி என்பான் என் என்னில் பகவத் பிராப்திக்கு சப்தாதி விஷயங்கள் விரோதியானால் போலே
ஆழ்வாரைப் பற்றுகிற இவர்க்கு பகவத் விஷயம் விரோதி என்றபடி
அவற்றுக்கு அல்ப அஸ்த்ரத்வாதி தோஷம் உண்டாகையாலே விடலாம்
இங்கு அங்கன் அன்று —நிலை நின்ற ப்ரதிபந்தகம்-
தென் குருகூர் நம்பி
சர்வேஸ்வரன் ப்ராப்தியில் பிரதம அவதி ஆகையாலே அரை வயிறாகப் பேசி ஆழ்வார் சரம அவதி யாகையாலே பூர்ணராகப் பேசுகிறார்

என்றக்கால்
பகவத் விஷயத்தில் மநோ-வாக் -காயங்கள் -மூன்றிலும் அன்வயிக்க வேணும்
அது எல்லாம் வேண்டா
உக்தி மாத்ரமே அமையும் இங்குத்தைக்கு என்கிறார்

அண்ணிக்கும் அமுதூரும்
ரச பதார்த்தங்களில் காட்டில் இதுக்கு வ்யாவ்ருத்தி
எல்லா பதார்த்தங்களும் நாக்கில் இட்டால் இட்ட பதார்த்தம் உண்ட வாறே ரசமும் மாளும்
இது அங்கனம் அன்றிக்கே ஒருகால் இட்டால் உள்ளதனையும் அமுது ஊற்று மாறாது என்கிறார்

என் நாவுக்கே –
அவர்கள் எங்களுக்கு இங்கன் இருக்கிறது இல்லையீ என்றார்கள்
பகவத் விஷயமும் ரசித்து அதுக்கு எல்லை நிலமான பாகவத விஷயத்தவும் ரசித்த என் நாவுக்கு அல்லது
அதவா
எது ரசித்துப் போந்த நாவுக்கு எது ரசிக்கியது தான்
இத்தால் சொல்லிற்று ஆயத்து
பிரதம அவதியோடு சரம அவதியோடு வாசியற இவர் ஆழ்வாருக்கு அனன்யார்ஹர் ஆனபடி

——————————————————–

ஸ்ரீ நம்பிள்ளை -அருளிச் செய்த வியாக்யானம் –

உரலினோடு இணைந்து இருந்து ஏங்கிய எளிவு எத்திறம் -என்றும் பிறந்தவாறும் -பையவே நிலையம் -என்றும்
அவர் உத்தேச்யமாய்ப் பற்றுகிற விஷயம் இ றே இவருக்கு இப்போது வெளிறாய்க் கழியுண்கிறது
நவநீத சௌர்ய நகர ஷோபத்தை அனுசந்தித்து அவர் மோஹித்துக் கிடக்கும் துறையில் இறே இவர் இவர் இப்போது தெளிந்து இருந்து வார்த்தை சொல்லுகிறது –
ஆழ்வார் பக்கலிலே நயச்தபரராரான படி
அவருடைய உத்தேச்ய வஸ்துவைக் கட்டின கயிற்றினுடைய உள்மானம் புரமானம் ஆராயும்படி இறே இவர் கை ஒழிந்த படி பகவத் விஷயத்திலே –

கண்ணித்தாம்பு
உடம்பிலே கட்டப்புக்கால் உறுத்தும் படி பல பிணையலை உடைத்தாய் இருக்கை –
நுண் தாம்பு
உடம்பிலே அழுந்தும்படி நேரிதாய் இருக்கை
சிறுத்தாம்பு
குறுகி இருக்கை
உரலைச் சுருக்க ஒண்ணாது
கையிற்றை நெடுக்க ஒண்ணாது
சதைக ரூப ரூபாய -என்கிற இவனுடைய உடம்பை நெருக்கி இடம் கண்டு கட்டும் இத்தனை இ றே செய்யலாவது
கண்ணியார் குறும் கையிற்றால் கட்டவெட்டு என்று இருந்தான் -என்றும்
கண்ணிக்குறும் கயிற்றால் கட்டுண்டான் காணேடி -என்றும் எல்லாரும் ஈடுபடும் துறை இ றே இது தானே –

கட்டுண்ணப் பண்ணிய
சம்சார பந்த ஸ்திதி மோஷ ஹேது -என்று ஸ்வ வ்யதிரிக்தரைக் கட்டுகைக்கும் விடுகைக்கும் ஹேதுவானவன் கிடீர்
இப்போது ஓர் அபலை கட்டின கட்டை அவிழ்த்துக் கொள்ள சக்தன் அன்றிக்கே இருக்கிறான் –
யதி சக் நோஷி கச்ச த்வ மதி சஞ்சல சேஷ்டித-என்றாள் இ றே
சார்வ பௌ மனான ராஜ குமாரன் தன மகிஷி கையிலே அகப்பட்டு ஒரு மாலையாலே கட்டுண்டு -அதுக்கு ஒரு பிரதிக்ரியை பண்ண மாட்டாதே
இருக்குமா போலே இ றே இவள் கட்டின இதுக்கு பிரதிக்ரியை பண்ண மாட்டாதே இருக்கிற இருப்பும் –
பிறருடைய கர்ம நிபந்தனமான கட்டை அவிழ்க்கும் அத்தனை அல்லது தன் அனுக்ரஹத்தால் வரும் கட்டு தன்னாலும் அவிழ்க்கப் போகாது
இனி சக்தனாகில் போய்க்கானும் -என்று அவள் சொல்லும் படி இ றே இவனுடைய அச்சக்தி
தொழுகையும்-பெருமாள் திருமொழி -7-8–என்று கொண்டு போக்கு அற்றவாறே தொழத் தொடங்கும் அத்தனை இறே
எல்லாரையும் தொழுவித்துக் கொள்ளுமவன் இறே தொழுகிறான்
போக்கற்ற தசையிலே அஞ்சலியே அபிமத சித்திக்கு சாதனம் என்று அறியும் அவன்இ றே
அதி சஞ்சல சேஷ்டித என்று துருதுருக்கையாய் ஊரைப் பூசல் விளைத்துத் திரிந்த நீ வல்லை யாகில் போய்க்காண் என்கிறாள் –
இத்யுக்த்வா -ஒரு சொல்லாலே விலங்கிட்டு வைத்து அத நிஜம் கர்ம சா சகாரா -அவள் தான் கரைப்பது கடைவதாகப் புக்காள்-
குடும்பி நீ-இவனைப் போலே நியமிக்க வேண்டுவன எத்தனை கிடக்கின்றன –

பெரு மாயன் –
நிரதிசய ஆச்சர்ய யுக்தன் -அவாப்த சமஸ்த காமனுக்கு ஒரு குறை யுண்டாய்
அது தன்னை எளியாரைப் போலே வழி எல்லா வழியே களவிலே ஒருப்பட்டு
அது தன்னையும் சர்வ சக்தியான தான் தலைக் கட்ட மாட்டாதே வாயது கியதாக அகப்பட்டுக் கட்டுண்டு
அதுக்கு ஒரு பிரதிக்ரியை பண்ண மாட்டாதே பையவே நிலையும்-திருவாய்மொழி -5-10-8-என்று உடம்பு வெளுத்துப் பேகணித்து
நின்ற நிலை அளவும் செல்ல நினைக்கிறார் –

என்னப்பனில் –
என்னாயனில் –
ஆழ்வார் உத்தேச்யமாய்ப் போகா நிற்கச் செய்தேயும்
பும்ஸாம் திருஷ்டி சித்தாபஹாரியான விஷயம் ஆகையாலே அவ்வருகு போவாரையும் துவக்க வல்ல விஷயம் ஆகையாலே சொல்லுகிறார் –
பகவத் விஷயத்தில் அடியர வார்த்தை சொன்னாராகில் ஆழ்வாரோட்டை சம்பந்தத்தை அறுத்துக் கொண்டாராவர் இ றே

என்னப்பனில் நண்ணி
பகவத் விஷயத்தில் நின்றும் ஆழ்வார் பக்கலிலே கிட்டி –
விஷய பிரவணன் சப்தாதி விஷயங்களை விட்டு பகவத் விஷயத்தைக் கிட்டுகையில் உண்டான அருமை போரும் இவருக்கு பகவத் விஷயத்தை விட்டு ஆழ்வார் அளவும் வருகைக்கு
சப்தாதி விஷயங்களை விடலாம் -அவற்றின் தோஷ தர்சனத்தாலே
அங்கன் ஒரு தோஷம் காண விரகு இல்லாமையாலே அதிலும் அரிது இது
ஆனால் இத்தை விட வேண்டுவான் என் என்னில் சரம அவதியில் போவார்க்கு பிரதம அவதியில் நிர்கையும் குறை என்னும் அதினாலே –

தென் குருகூர் நம்பி
ஆழ்வார் தாம் உத்தேச்யமாகப் பற்றின விஷயத்துக்கு உள்ள குறையும் இல்லை இ றே இவர் பற்றுகிற விஷயத்துக்கு -எங்கனே என்னில்
பகவத் விஷயத்தைப் பற்றினால் அதில் எல்லையான ஆழ்வார் அளவும் வர வேண்டி இருக்கும்
ஆழ்வாரைப் பற்றினால் அவ்வருகு கந்தவ்ய பூமி இல்லை இ றே

என்றக்கால் –
வாங் மன காயங்கள் மூன்றும் வேண்டி இருக்கும் -பகவத் விஷயத்துக்கு
உக்தி மாத்ரமே அமையும் இவ்விஷயத்துக்கு

அண்ணிக்கும்
தித்திக்கும் -பகவத் விஷயத்தை அனுபவித்தால் ஆழ்வாருக்குப் பிறக்கும் ஆனந்தம் எல்லாம் இவ்விஷயத்திலே ஓர் உக்தி மாத்ரத்தாலே பெற்றேன் என்கிறார்

அமுதூறும்-
அமுது தான் உஊற்று மாறாதே செல்லா நிற்கும்
ந ஸ புனராவர்த்ததே -என்று அவ்விஷயம் நித்ய அபூர்வமாய் ஆல்வாருக்குச் செல்லுமா போலே எனக்கு இவ்விஷயம் நித்ய அபூர்வமாய்ச் செல்லப் பெற்றேன்

என் நாவுக்கே –
பின்னை எங்களுக்கு ரசிக்கிறது இல்லையீ என்னில் முதல் அடியான பகவத் விஷயமும் கூட ரசியாதே இருக்கிற உங்களுக்கு
அதினுடைய எல்லையான ஆழ்வார் அளவும் ரசிக்கும் படியான எனக்கு ரசிக்குமா போலே ரசிக்குமோ

என் நாவுக்கே
அநாதி காலம் எது ரசித்துப் போந்த நாவுக்கு எது ரசிக்கிறது என்றுமாம்
இப்பாட்டால் ஆழ்வார் என்றால் தமக்கு ரசித்து இருக்கும் படி சொன்னார்

—————————————————————————————

ஸ்ரீ அழகிய மணவாளப் பெருமாள் நாயனார் -அருளிச் செய்த வியாக்யானம் –

அவதாரிகை –

ஆத்மாஸ்து காமாய சர்வம் ப்ரியம் பவதி -என்கிறபடியே தனக்கு அபிமதம் என்றாய்த்து இவன் சர்வத்தையும் ஆதரிக்கிறது –
அதில் சாத்யமாய்-அபிமதமாதல் -அதுக்கு உறுப்பாக சாதனமாய் அபிமதம் ஆதலாய் இரண்டு வகையாய்த்து இருப்பது –
அதில் பகவத் விஷயம் -ரசோவை ஸ ரசம் ஹ்யேவாயம் லப்த்வா நந்தீ பவதி -என்றும் –
வீவில் இன்பம் மிக வெல்லை நிகழ்ந்தனம் மேவியே -என்கிறபடியே -என்றும் சொல்லுகிறபடியே
சாஷாத் அபிமதமாய் தன்னைப் பெறுகிற இவனுக்கு புறம்பு போக்கடி இல்லாமையினாலே தானே சாதனமாய் இருக்கும்
இப்படி சரச வஸ்து வாகையாலே ஸ்மரித்தல் சங்கீர்த்தனம் பண்ணுதல் செய்யுமவர்களுக்கு –
வைகுண்ட சரணாம் போஜ ஸ்மரணாம் ருதசேவின-என்றும்
பாதேயம் புண்டரீகாஷா நாம சங்கீர்த்த நாம்ருதம் -என்றும் சொல்லுகிறபடியே ரசிக்கக் கடவதாய் இருக்கும் –
அப்படியே ஆழ்வாருடைய போக்யதையை இப்பாட்டாலே வெளியிடுகிறார்
சப்தாதி விஷயங்களின் உடைய போக்யதையும் ஆழ்வாருடைய போக்யதையும் பார்த்தவாறே விசத்ருசமாய் இருந்தது
இனி பகவத் போக்யதை இ றே கூட்டுதல் கழித்தல் செய்யலாவது -அந்த பகவத் போக்யதையிலும் விஞ்சி இருந்தது ஆழ்வாருடைய போக்யதை –
அதுக்குத் தானும் உட்பட -உருவமும் ஆர் உயிரும் உடனே யுண்டான் -9-6-5-என்னும்படி போக்ய பூதரானவர் இ றே இவர் –

இனி அந்தப் பகவத் விஷயத்துக்கு -வாஸூ தேவோ சி பூர்ண -என்கிறபடியே ஷாட் குண்ய பூர்நையாய் இருப்பதொரு பர அவஸ்தை யுண்டு –
அது ஒழிய சௌசீல்யாதி குண பூர்நையாய் இருப்பதொரு அவதார அவஸ்தை யுண்டு –
அந்த பரத்வம் பாற் கடலினுடைய ஸ்தானத்திலே யாய் அதில் அம்ருத கலசம் போலே யாய்த்து அந்த அவதார அவஸ்தை இருப்பது –
அவ்வதாரங்கள் தன்னிலும் ஸ்ரீ கிருஷ்ணாவதாரம் அந்த அவதாரங்கள் தன்னைப் பர அவஸ்தா நீயமாக்கும் படி அத்யந்த போக்யமாய் இருக்கும்
க்ருஷிர்ப் பூவாசகச் சப்தோ ணச்ச நிர்வ்ருத்தி வாசக -என்கிற வ்யுத்பத்தியாலே ஸூ கரமான வ்யக்தி இ றே
அதிலும் பக்வ கிருஷ்ணனிலும் காட்டில்
தந்தை காலில் விளங்கர வந்து தோன்றிய தோன்றல் பின் தமியேன் தன் சிந்தை போயிற்று -பெரிய திருமொழி -8-5-1-என்கிறபடி
முக்த கிருஷ்ண அபதானம் த்ருஷ்டி சித்த அபஹாரியாய் இருக்கும் -நவ நீத சௌர்யமும் நகர ஷோபமும் பண்ணின அபவதானம் இ றே
உறிகளில் வெண்ணெயோடு அறைகளில் பெண்களோடு வாசியற இரண்டையும் களவு கண்டு போந்த அபதானம் இ றே –
-இதுவாய்த்து அபதா நாந்தரங்களில் போக்யதமமாய் இருப்பது –

குணங்கள் உண்டு இ றே ராம விஷயத்தில் நல்குவார் நல்கிற்று
இங்கு அப்படி அன்றிக்கே -வெண்ணெய் யுண்டு உரலினிடை யாப்புண்ட தீங்கரும்பினைத் தேனை நன்பாலினை -பெரிய திருமொழி -7-3-5-என்னும் படி
தீம்பு போக்யமாம்படி யாய்த்து இவ்வ்யக்தி இருப்பது -அதாவது
அகண்ட பரிபூர்ண வஸ்து ப்ராக்ருத பதார்த்தமாய் இருப்பதொரு வெண்ணெயை யாசைப்படவும் -அத்தைக் களவு காண்கையும் –
சர்வஜ்ஞமான வஸ்து அத்தை மறைக்கவும் மாட்டாமல் வாயது கையதாக அகப்படுகையும்
சர்வ சக்தியானது ஒரிடைச்சி கையிலே கட்டுண்டு கட்டை அவிழ்க்க மாட்டாதே இருந்து அழுகையுமான இந்நிலை அத்யந்த அனுபாவ்யமாய்த்து இருப்பது
தறியார்ந்த கரும் களிறே போலே நின்று தடம் கண்கள் பனி மல்கும் தன்மையானை -பெரிய திருமொழி -2-10-6-என்று
இவ்வபதாநத்திலே இ றே அனுபோக்தாக்கள் ஆழம் கால் படுவது –

இவ்வபதானத்தின் போக்யதையை இவர் வ்யுத்பத்தி பண்ணிற்று ஆழ்வார் தம்முடைய பாடே யாய்த்து
-முதல் திருவாய்மொழி யிலே சர்வ காரணத்வாதி லஷணமாக ஒரு வஸ்துவைச் சொல்லி
அப்படிப்பட்ட வஸ்து ஏது என்னும் அபேஷையிலே அநந்தரம் திருவாய் மொழி யிலே –
வண் புகழ் நாரணன் திண் கழல் சேரே -1-2-10-என்று நாராயண சப்த வாச்யமாகச் சொல்லி
இவ்வஸ்துவுக்கு அடையாளம் ஏது என்னும் அபேஷையிலே -மலர்மகள் விரும்பும் நம் அரும் பெறல் அடிகள் -1-3-1-என்று
திரு மார்பில் பிராட்டியை அடையாளமாகச் சொல்லி இப்படி ஸ்ரீ யபதித்வத்தால் வந்த சர்வ உத்கர்ஷத்தை யுடைய வஸ்து
அநாஸ்ரிதர்க்கு அரியதாய் ஆஸ்ரிதர்க்கு எளியதாம் இடத்தில் -மத்துறு கடை வெண்ணெயை
-நெடு நாள் மலடு நின்று பிள்ளை பெற்றவள் ஆகையாலே துர்ப்பலையாய் இவன் தான் மருங்கில் இருந்து மருங்கு தேய்ப்புண்கையாலும்
மத்தாரப் பற்றிக் கொண்டு என்னும்படி மதத்திலே உடலைச் சாய்த்து யாய்த்து கடைவது
இப்படி கடையா நிற்கச் செய்தே வெண்ணெய் படப் படக் களவு காண அவளும் இதுக்கு அடி என்
-தெய்வம் கொண்டு போகிறதா என்று விசாரித்து இவனுடைய வாயையும் கையையும் பார்க்கும் –

கண்ணன் என்னும் கரும் தெய்வம் இ றே களவு கண்டு கொண்டு போகிறது –
இவன் கள்ளன் என்று வாயது கையதாகப் பிடித்து கிடந்ததொரு கயிற்றாலே பண்டும் இவன் களவுக்கு பெரு நிலை நிற்கும்
உரலோடு அணைத்துக் கட்ட -இவனும் கட்டுண்டு இருந்து அழப் புக்கவாறே வாய் வாய் என்று
கையிலே கயிற்றைக் கொள்ள ஏறிட்ட குரலை இறக்க மாட்டாதே இருந்து அழுது ஏங்கும் யாய்த்து –
இப்பிரகாரம் ஏதாய் இருக்கிறது -இது பெருமையிலே முதலிடுமதோ-எளிமையிலே முதலிடுமதோ -என்று மோஹங்கதரானார் இறே
இத்தை அனுசந்தித்து போந்த இவரும் ஆழ்வார் ஈடுபட்டுப் போந்த அபதானம் இதுவாய் இருந்தது -என்று பார்த்து
இதிலும் காட்டில் முதலடியிலே இமையோர் தலைவா -என்று ப்ராப்யத்திலே கண் வைத்த இவரை அவா வற்று வீடு பெற்ற -என்னும் அளவும்
லோக உபகார அர்த்தமாக ஈஸ்வரன் இவர் அழுவது அலற்றுவது ஆண் பெண்ணாக மடல் எடுப்பது -தூது விடுவதாம் படி
தன் சங்கல்ப பாசத்திலே கட்ட இவரும் அதை அவிழ்க்க மாட்டாதே அறியா மா மாயத்து அடியேனை வைத்தையால் -2-3-3-என்னும் படி
கட்டுண்டு இருந்த இருப்பு தமக்கு போக்யமாய் இருக்கிறபடியை இப்பாட்டாலே அருளிச் செய்கிறார் –
அவன் கட்டுண்ட இடத்தில் -பற்றி உரலிடை யாப்பும் உண்டான் பாவிகாள் உங்களுக்கு ஏச்சுக் கொலோ -என்று
பிறருக்கு ஏசுகைக்கு உறுப்பாய் விட்டது இவர் கட்டுண்டது இறே நாட்டாருடைய கட்டை அவிழ்கைக்கு
உறுப்பாய் பரம சாத்விக வர்க்கத்துக்கு போக்யமாய்த்து –

———————-

வியாக்யானம் —

அவன் கட்டுண்டு இருந்த அபதானத்திப் பேசி தாமும் அதில் கால் தாழ்ந்த படி சொல்லுகிறார் -கட்டின கயிற்றைக் கொண்டாடுகிறார்
-தத் சம்பந்தியான தொன்றைக் கொண்டாடுகை இவர்க்குள்ள தொன்று இ றே –

கண்ணித் தாம்பு –

பல பல இடங்களிலும் அற்றுப் பிணையுண்டு கிடப்பதொரு கயிற்றைக் இட்டாயிற்று இவனைக் கட்டிற்று-
கட்டுவது விடுவது கறப்பது கடைவதாகப் பணி போரும் இத்தனை போக்கி அத்தைத் தரம் இட்டுக் கொள்ள அவசரம் இல்லையே –
உருவுள்ளவை உண்டாகில் கன்றுகளும் பசுக்களும் கட்டப் போரும்
-ஒழிஞ்சானமுட்டாய் -ஒன்றுக்கும் உறுப்பு இன்றிக்கே இருக்கை -இருப்பதொரு கயிற்றைக் இட்டாயிற்று இவனைக் கட்டுவது
வேறு ஒருவரைக் கட்டுமதிட்டு இவனைக் கட்டப் போகாதே -பசு ப்ராயரைக் கட்டுமது ஒன்றுக்கு இவன் அகப்படானே –
பல கண்ணிகளையும் யுடைத்தாய் அனந்யமாய் இருப்பதொரு பாசத்துக்கு இ றே இவன் அகப்படுவது –
அசித் ப்ராயராய் தான் கால் வைக்கலாம் படி இருப்பாரோடு அணைதல் -அனந்யமான பாசத்துக்கு அகப்படுதல் செய்யுமவனாய்த்து
இவன் அகப்பட்டாய்த்து உரலோடு சேர்த்துக் கயிற்றை இட்டுக் கட்டிற்று
அது தான் பொத்த யுரலாய் ஸூ ஷிரமும் உண்டான பின்பாய்த்து அனந்யார்ஹம் ஆயிற்று
இப்படி அனந்யார்ஹர்க்கு இ றே அவன் உடம்பு கொடுப்பது
பொத்த யுரலைக் கவிழ்த்து அதன் மேல் ஏறி -என்கையாலே இது தான் இஷ்ட விநியோக அர்ஹமுமாயிற்றே-

நுண் தாம்பு –

நுண்ணிய தாம்பு -அது தான் அற நேரியதாய் இருப்பதொரு கயிறு ஆய்த்து-ஆகையால் இ றே இவன் மேலே அழுந்துவது –
இன்றும் அழுந்திக் கிடக்கிறது இ றே இவனைக் கட்டுகிற பாசம் சௌஷ்ம்யவத்தாய் இருக்க வேணும் இ றே

சிறுத் தாம்பு
எட்டாம் பொறாமல் இவன் திருமேனியிலே இடம் கண்டு கட்ட வேண்டும்படியான சிறுமையை யுடைய கயிறு

கட்டுண்ணப் பண்ணிய –
அனந்யமாய் ஸூ ஷ்மமாய் இருந்ததே யாகிலும் திரு மார்பில் இருக்கிற அவளையும் அவனையும் சேர ஒரு உரலோடு சேர்த்துக் கட்ட
உரலுக்கும் தனக்கும் ஒரு வைஷம்யம் அற இருந்து பின்னையும் சைதன்யம் கிடக்கையாலே விம்மல் பொருமலாய் அழுது இருந்த
இந்த சௌசீல்யம் ஏதாய் இருக்கிறது என்று அவர் சோகித்தார் யாய்த்து
இவர் அத்தை அனுசந்தித்துப் போந்தவர் ஆகையாலே இவ்வாழ்வார் பொய் நின்ற ஞானமும் பொல்லா ஒழுக்கும்
அழுக்கு உடம்பும் இந்நின்ற நீர்மை இனி யாம் உறாமை -என்று பிரகிருதி சம்பந்தத்தை அறுக்க வேணும் என்று
அபேஷியா நிற்கச் செய்தேயும் பகவத் சங்கல்ப பாசத்தாலே இவர் கட்டுண்டு இருந்த படியைக் கண்டு ஈடுபடுகிறார் –

அவன் இவளுடைய த்ரவ்யத்தைக் களவு காண்கையாலே கட்டுண்டான் -இவர் பிறர் பணத்தை அவர்களுக்குக் கொடுத்து
இருக்கச் செய்தேயும் கட்டுண்டவராய்த்து
அவன் தான் இவரைக் கட்டுகைக்கு அடி என் என்னில் இவரைக் கட்ட நாட்டில் உள்ளார் களவு போம் என்னும் நினைவாலே
ஊரும் நாடும் உலகும் தன்னைப் போலவும் அவ்வளவன்றிக்கே அறிவுக்கு அவகாசம் இல்லாத ஸ்தாவர ஜாதீயங்களையும்
மரங்களும் இரங்கும் வகை மணி வண்ணவோ வென்று கூவுமவராகையாலே இவரைக் கட்டி வைத்தான் –
இவருக்குத் தன் களவு வெளிப்பட்டுப் பிறர் களவு போமாய்த்து –

கண்ணி நுண் சிறுத் தாம்பு
போக்யதா காஷ்டை யுள்ளது -இவ்வபதானம் ஆகையாலே அத்தை முற்படச் சொல்லி அதில் காட்டில்
ஆழ்வார் தமக்கு போக்யரான படியை இப்பாட்டாலே வெளியிடுகிறார்
அதில் அவன் கட்டுண்ட தாம்பை முற்படக் கொண்டாடுகிறார்
கண்ணித் தாம்பாயும் நுண் தாம்பாயும் சிறுத் தாம்புமாயும் இருக்கும்
ஜ்ஞான பக்தி வைராக்யங்களைக் கொண்டாடுமா போலே இங்கு மூன்று விசேஷணங்களைச் சொல்லுகிறார்
திரு மேனிக்கு உறுத்தும் படி பல கண்ணிகளை உடைத்தாய் இருக்கும்
பிரதமத்திலே ருசி சங்கம் பக்தி பர பக்தி பர ஜ்ஞானம் பரம பக்திகள் என்று அநேக பர்வையாய் இ றே அந்த பக்தி இருப்பது
பக்தி க்ராஹ்வோ ஹாய் கேசவ -என்றும் -அபங்குர பக்தி பவ்ய -என்று பக்தி பவ்யனாய் இ றே அவன் இருப்பது –

நுண் தாம்பு –
நுண்ணிதான தாம்பு -திருமேனியிலே அழுந்தும்படி நுண்ணியதாய் இருக்கும்
அந்த பக்தி தான் ஜ்ஞான சிரஸ்கம் ஆகையாலே அந்த ஜ்ஞானம் தான் நுண்ணறி வாய்த்து இருப்பது –
பகவத் ஸ்வரூப ரூபாதிகளை யதாவாக சாஷாத் கரிக்கிறது இ றே
பக்த்யா மாமபிஜா நாதி யாவான் யச்சாச்மி தத்வத -என்கிறபடியே

சிறுத் தாம்பு –
உள்ள கயிறுகள் கன்று கட்டுகைக்கும் பசு கட்டுகைக்கும் கடை கயிருமாய்ப் போயிற்றன
இனி வேறு ஓன்று கட்டுகைக்கு உருப்பல்லாத கயிற்றாலே யாய்த்து இவனைக் கட்டுவது
அனந்யார்ஹமாய் இருப்பது ஒன்றுக்கு இ றே இவன் கட்டுண்பது
பக்த்யா த்வ நன்யயா சக்ய -என்றும் பக்த்யா லப்யஸ் த்வ நன்யயா -என்று அனந்யையான பக்தியாக வேணுமே
அல்லாதவற்றுக்கு விநியோகம் கன்று காலிகளைக் கட்டுகை இ றே –

கட்டுண்ணப் பண்ணிய
தாம்பு சிறுத் தாம்பு ஆகையாலே அதை நீளப் பண்ணப் போகாது –
அடுத்து கட்டுகிற உரலை இளைக்கப் பண்ணப் போகாது
இனி இடம் காணலாவது இவன் பாடே யாகையாலே
வயிற்றை எக்கச் சொல்லி இடம் கண்டு கட்டினாள் யாய்த்து
தன்னுடைய சங்கல்ப்பத்தாலே இடம் கொடுக்கை அன்றிக்கே தாயாருடைய சீற்றத்துக்கு அஞ்சி மௌக்யப் பிரயுக்தமாய் கட்டுண்ணப் பண்ணினான் ஆய்த்து –

கட்டுண்ணப் பண்ணிய
பக்தி யுண்டே யாகிலும் அவன் தானே தன்னை அமைத்துத் தர வேண்டும் படியாய் இது பின்னையும் சிறிதாய் இருக்குமாய்த்து
நாயமாத்மா -இத்யாதி
இனி இந்த பக்தி இவன் நெஞ்சில் அந்ய பரதையை அறுக்கும் இத்தனை
எட்டினோடு இரண்டு எனும் கயிற்றினால் மனம் தனைக் கட்டி -என்கிறபடியே எட்டும் இரண்டும் பத்தாய் பக்தியைச் சொன்னபடி
எட்டு என்று திரு அஷ்டாஷரமாய் அத்தாலே யாதல் -இரண்டு என்று வாக்ய த்வயமாய் அத்தாலே யாதல் வசீகரித்து என்னவுமாம்
அல்லது எட்டும் இரண்டும் அறியாதார்க்குக் கட்டப் போகாதே-

பெரு மாயன்
அவன் நினைக்க ஒண்ணாத ஆச்சர்ய சேஷ்டிதங்களை உடையவன் -அதாவது
அழுகையும் அஞ்சி நோக்கும் அனநோக்கும் தொழுகையுமான இச் சேஷ்டிதங்கள்
அழுகையும்
உரலோடு கட்டி வைத்தவாறே அழ -அவள் வாய் வாய் என்றவாறே அஞ்சி பேதைத் தனம் தோற்ற அவளைப் பார்க்கும்
அந்நோக்கும்-
தொடுவே செய்த்தில வாய்ச்சியர் கண்ணினுள் விடவே செய்து விழிக்கும் -என்கிறபடியே பெண்கள் அடையத் திரண்டு வருகைக்காக
களவாகிற சாதனத்தை அனுஷ்டித்து கள்ளனைக் காண்கை எல்லாருக்கும் சாதாரணம் ஆகையாலே ஒத்த பருவத்தில்
பெண்கள் எல்லாரும் வந்து திரள அவர்கள் முகத்திலே தௌர்த்த்யகர்ப்பமான கடாஷத்தைப் பண்ணா நிற்கும்
-இசையாதவர்களை இசையும் படி பார்த்தும் -இசைந்தவர்களை அறவிலை செய்து தரும்படி பார்த்தும்
தான் பண்டு செய்த மறத்தாலே மாலின்யம் யுடையவர்களை அமலங்களாக விழித்தும் இப்படி நோக்கேயாய்ச் செல்லும் –
தொழுகையும்
மக்கள் மனம் மாதர்க்குச் தெரியும் ஆகையாலே இவனுடைய தௌர்த்த்யத்தைத் தெரிந்து அவள் அச்சம் உறுத்த
தொழுகையும்
அவளைப் பார்த்து அஞ்சலி பண்ணும்
பொடிந்தவர்களுக்கு ப்ரசாதகம் ஆவது அஞ்சலியே என்று இருக்கும்
ஷிப்ரம் தேவ பிரசாதி நீ -என்றும்
அந்த ரேணாஅஞ்சலிம் பத்வா லஷ்மணச்ய பிரசாத நாத் -என்கிறபடியே
இவை கண்ட வசொதை தொல்லையின்பத்து இறுதி கண்டாளே-
ஆத்மானுபந்தியான ஸூ கத்தினுடைய எல்லையைக் கண்டாள்
நித்ய முக்தர் ஜ்ஞான சக்த்யாதிகளைக் கண்டு அனுபவித்தவர்கள்
இவள் சௌசீல்யாதிகளைக் கண்டு அனுபவித்தவள் –

என்னப்பனில்
என்னாயனில்
பெருமாயன் என்னப்பனில்
இப்போதை இவருடைய தாஸ்யம் -குணைர் தாஸ்யம் உபாகத -என்கிறபடியே அத்தலையில் குண சேஷ்டிதங்களுக்கு தோற்றாயிற்று
இவரையும் உட்பட தோற்றிக்கிறது இ றே இவ்வபதானம்
இனி ஆழ்வாரைப் போலே இள நெஞ்சு இல்லாமையாலே மீண்டார் இத்தனை

என்னப்பனில் நண்ணி
அவனில் காட்டில் ஆழ்வார் பக்கலில் நெஞ்சை வைத்து
சப்தாதி விஷயங்களின் போக்யதையை அறுத்துத் தன் பக்கலிலே யாக்கிக் கொள்ளும் பகவத் வைலஷண்யம்
பகவத் விஷய போக்யதையிலே நின்றும் மீட்டுத் தன் பக்கலிலே யாக்கிக் கொண்டது ஆழ்வார் வைலஷண்யம்

தென் குருகூர் நம்பி என்றக்கால் அண்ணிக்கும்
குறுங்குடி நம்பியைக் காட்டில் குருகூர் நம்பியை வ்யாவர்த்திக்கிறது
அவனுக்குப் பூர்த்தி ஜ்ஞான சக்த்யாதிகளாலே
இவருக்குப் பூர்த்தி ஜ்ஞான பக்த்யாதிகளாலே
ஜகத்தை தனக்கு ஆக்கும் படியான குணங்கள் அவனது
அவன் தன்னைத் தனக்காக்கும் படியான குணங்கள் இவரது

நண்ணித் தென் குருகூர் நம்பி என்றக்கால்
ஆழ்வார் பக்கலிலே நெஞ்சை வைத்து ஆழ்வார் திரு நாமத்தைச் சொன்னால்

அண்ணிக்கும் அமுதூறும் என் நாவுக்கே
நினைத்த நெஞ்சம் தித்தித்தது
சொன்ன நாக்கும் தித்தித்து வாரா நின்றது
சாரச்யம் சதா கால வர்த்தியாகா நின்றது
இனி பகவத் விஷயத்தை நினைக்கைக்கு நெஞ்சம் இல்லை –சொல்லுகைக்கு நாக்கும் இல்லை
இந்த சாரச்யம் எங்களுக்குப் பிறக்க காண்கிறிலோமீ என்னில்

என் நாவுக்கு
உங்களைப் போலே பகவத் விஷயமும் ரசித்து ஆழ்வாரும் ரசிக்கும் ணா வன்றே என்னது
அடியே பிடித்து ஆழ்வார் உடைய சாரச்யத்திலே பழகின நா வன்றோ

என் நாவுக்கே
இவ்வம்சத்தில் கரணியான என்னோடு கரணங்களோடு வாசி இல்லை

என் நாவுக்கே
அவர் தாம் என் நெஞ்சினால் நோக்கிக் காணீர் என்றால் போலே இவரும் என் நாவுக்கே -என்கிறார் –

—————————————————————————

ஸ்ரீ கந்தாடை அப்பன் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ அழகிய மணவாளப் பெருமாள் நாயனார் திருவடிகளே சரணம்
பெரியவாச்சான் பிள்ளை திருவடிகளே சரணம் .
ஸ்ரீ நம்பிள்ளை திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ நஞ்சீயர் திருவடிகளே சரணம்
மதுரகவி ஆழ்வார் திருவடிகளே சரணம் .
பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம் –

கண்ணி நுண் சிறுத் தாம்பு – ஸ்ரீ நஞ்சீயர் /ஸ்ரீ நம்பிள்ளை / ஸ்ரீ அழகிய மணவாளப் பெருமாள் நாயனார் -அருளிச் செய்த வியாக்யானங்கள் –அவதாரிகை —

March 25, 2016

ஸ்ரீ நஞ்சீயர் அருளிச் செய்த வியாக்யானம்-

அவதாரிகை –

ஆத்மாவுக்கு உத்தமம் மத்யமம் அதமம் என்கிற புருஷார்த்தங்களான சித் அசித் ஈஸ்வர தத்வத்ரயங்கள் –
அவற்றில் அல்ப அஸ்திரத்வாதி தோஷங்களாலே பிரகிருதி தத்வம் அதம புருஷார்த்தம் –
ஜன்ம மரணாதி ஷட் பாவ விகார ரஹீதமாய் நிடதிசய ஸூ க ரூபமாய் இருந்ததே யாகிலும்
பகவத் ஏகாந்தமான கல்யாண குண வைதுர்யத்தாலே தெரிவரிய அளவில்லாச் சிற்றின்பமான ஆத்மானுபவம் மத்யம புருஷார்த்தம்
சர்வேஸ்வரன் புருஷார்த்தம் என்னும் இடத்தில் கரும்பு தின்பார் வேர்ப்பற்றையும் நுனுயையும் கழித்து நடுவைக் கொள்ளுமா போலே
ஸ்ரீ வைகுண்ட நாதனை ஒழிய ஸ்ரீ கிருஷ்ணாவதாரமே புருஷார்த்தமாகவும் -அதிலே கம்ச வதத்துக்குப் பின்பாகக் கழித்து
முன்பு வெண்ணெய் களவு கண்டு யசோதைப் பிராட்டியார் கையில் கட்டுண்டு அவளுக்கு அஞ்சி நின்ற
அவஸ்தையை யுடைய ஸ்ரீ கிருஷ்ணனே உபாயமும் உபேயமும் விரோதி நிரசனம் பண்ணுவானும் மற்றும் எல்லாம் என்றும்
அவனுடைய சௌந்தர்ய சீலாதிகளிலே அகப்பட்ட ஸ்ரீ வைஷ்ணவர்களே இவ்வாத்மாவுக்கு நாத பூதரும்
நிரதிசய புருஷார்த்த பூதரும் என்றும் ஆழ்வார் நிர்ணயித்தார்
ஸ்ரீ மதுர கவி யாழ்வார் ஸ்ரீ சத்ருக்ன ஆழ்வானைப் போலே அத்தைப் பூர்வ பஷம் ஆக்கி எம்பெருமான் பக்கலிலும் ஸ்ரீ வைஷ்ணவர்கள் பக்கலிலும்
ஆழ்வார் பண்ணினது அடைய ஆழ்வார் திருவடிகளிலே யாக்கி அது ருசித்து அத்தைப் பேசி அனுபவிக்கிறார் –

———————————————

ஸ்ரீ நம்பிள்ளை அருளிச் செய்த வியாக்யானம்-

அவதாரிகை –

ஐஸ்வர்யம் முதலாக சகல புருஷார்த்தங்களையும் விதிக்கிற சாஸ்திர மர்யாதையிலே நின்றார்கள் ருசிகள் –
சாஸ்திர தாத்பர்யமாய் உத்தம புருஷார்த்த லஷணமான பகவத் பிராப்தியில் நின்றார்க்ளால் ஆழ்வார்கள் –
இப்புருஷார்த்தத்தின் எல்லை நிலமான ததீய சேஷத்வத்திலே நின்றார் ஸ்ரீ மதுர கவிகள் –
இது தான் இவருக்கு வந்த வழி என் என்னில்
ஆழ்வாரை பொய்ந்நின்ற ஞானம் துடங்கி அவாவற்று வீடு பெற்ற அளவும் செல்ல அனுவர்த்தித்த இடத்தில்
அவர் தமக்கு உத்தேச்யமாகத் திருவாய் மொழியிலே பயிலும் சர்தார் ஒலி நெடுமாற்கு அடிமையிலே புருஷார்த்த காஷ்டையாக
ததீய சேஷத்வத்தையே அறுதியிடுகையாலே அவருடைய ருசி பர்க்ருஹீதமான அர்த்தத்தையே பற்றுகிறார் இவர் –

இது தான் ஸ்ரீ இராமாயண புருஷர்களில் ஸ்ரீ சத்ருன ஆழ்வான் பக்கலிலே காணலாம்
வேதோப ப்ரும்ஹணார்த்தாய தவாக்ராஹ்யத பிரபு -என்கிறபடியே வேத உபப்ரும்ஹணார்த்தமாகப் பிறந்த
ஸ்ரீ ராமாயணத்தில் தர்ம சம்ஸ்தாபநார்த்தமாக அவதரிக்கையாலே ஸ்ரீ இராமாயண புருஷர்கள் நால்வரும் நாலு தர்மத்தை அனுஷ்டித்துக் காட்டினார்கள் –
ஒருவன் சொல்லிற்று ஒருவன் செய்யக் கடவன் -என்கிற தர்மம் நேராகா அழிந்து கிடக்கையாலே
பித்ரு வசன பரிபால நாதிகளாலே சாமான்ய தர்மத்தை அநுஷ்டித்தார் பெருமாள்
பிதுர் வசன நிர்த்தேசாதீ -என்றும் -அகஸ்த்யவசநாத் -என்றும் ஸூ க்ரீவ வசநாத் என்றும் சமுத்திர வசநாத்-என்று இ றே இவருடைய அனுஷ்டானங்கள்
சேஷ பூதன் சேஷியைக் குறித்து கிஞ்சித்கரிக்கக் கடவன் -என்கிற விசேஷ தர்மத்தை அநுஷ்டித்தார் இளைய பெருமாள்
குருஷ்வமாம நுசரம் -என்றும் -அஹம் சர்வம் கரிஷ்யாமி -என்றும் இ றே இவருடைய அனுஷ்டானம் –

ராஜ்யஞ்ச தவ ரஷே பமஹம் வேலேவ சாகரம் பிரதிஜா நாமி தேவீர மாபூவம் வீர லோக பாக் -என்று
ராஜ்யஞ்ச தவ ரஷேபம்
ராஷ தர்மேண பாலேன-என்கிறபடியே உம்முடைய ரஷணம் பண்ணுகை அன்றிக்கே உம்முடைய ராஜ்யத்தையும் ரஷிக்கக் கடவேன்
எனக்கு தார்த்த்யம் ஸ்வரூபம் ஆகையாலும் உம்மால் என்னை மீரா ஒண்ணாது காணும்
மஹம் வேலேவ சாகரம் –
கடலுக்கு கரை சேஷமாய் இருக்கச் செய்தேயும் கரையை அதிகரிக்க மாட்டாது இ றே கடல்
அப்படியே நீர் பெரியீர் ஏன்னா உம்மால் என்னை விஞ்ச ஒண்ணாது காணும்
பிரதிஜா நாமி –
நான் இப்படி பிரதிஜ்ஞ்ஞை பண்ணுகிறேன்
தேவீர –
ஒரு கோழை முன்னேயோ பிரதிஜ்ஞை பண்ணுகிறது
பிரதிஜ்ஞை பண்ணினால் அதைத் தலைக்கட்டித் தரவல்ல ஆண்பிள்ளைத் தனம் உடைய உம்முடைய திரு முன்பே யன்றோ
மாபூவம்
இப்படி செய்திலேன் ஆகில் உம்முடைய சந்நிதியில் வர்த்திக்கப் பெறாது ஒழிகை அன்றிக்கே உம்முடைய ராஜ்யத்திலும் வர்த்திக்கப் பெறாதவன் ஆகிறேன்
வீர லோக பாக்
உம்மை முடி சூடி அனுபவிக்கப் பாரித்து அது பெறாதே போன சக்கரவர்த்தி புக்க லோகம் புகுகிறேன் என்கிறபடியே நிர்பந்தித்து
அடிமை செய்கை அன்றிக்கே சேஷி யுகந்த அடிமை செய்யக் கடவது என்னும் இடத்தை அனுஷ்டித்தான் ஸ்ரீ பரதாழ்வான் –

அப்படி இருக்கிற இவனை யல்லது அறியாதே இருக்கையாலே பகவச் சேஷத்வ காஷ்டியான ததீய சேஷத்வத்தை அனுஷ்டித்தான் ஸ்ரீ சத்ருக்ன ஆழ்வான்
கச்சதா மாதுல குலம் பரதேன ததா நக சத்ருக்னோ நித்ய சத்ருக்னோ நீத ப்ரீதி புரஸ்க்ருத
கச்சதா
கச்சதா டேன்கிற வர்த்தமான நிர்தேசத்தாலே தனக்கு ஒரு பிரயோஜனம் உண்டாயாதல் -பூர்வ ஷணத்தில் போகுகைக்கு நினைவு யுண்டாயாதல்
இன்றியே அவனை ஒழிய ஜீவிக்க மாட்டாமையாலே போனான் என்கை –
மாதுல குலம்
யுதாஜித்து அழைத்து வந்ததும் அவனை யாகையாலே போக்கிலும் உத்தேச்யம் அவனுக்கு
இவனுக்கு அவன் பின்னே போகை உத்தேச்யமாய்ப் போனான் என்கை
பரதேன –
பரத இதி ராஜ்யச்ய பரணாத் -என்கிறபடியே சக்ர வர்த்தியும் துஞ்சி பெருமாளும் ராஜ்யத்தைப் பொகட்டுப் போய்
இளைய பெருமாளும் தொடர்ந்து அடிமை செய்ய வேண்டும் என்று போய்
ஸ்ரீ சத்ருக்ன ஆழ்வானும் தன்னை அல்லது அறியேன் என்று இருக்கிற் தசையிலே ராஜ்யத்தை வஹித்துக் கொண்டு இருந்தான் -என்கை
தத-
இருவரும் ராஜ புத்ரர்களாய் நஷத்ர பேதமும் உண்டாய் இருந்தால் முஹூர்த்தம் இட்டுப் போகப் பிராப்தமாய் இருக்க
அவன் போனதுவே தனக்கு முஹூர்த்தமாகப் போனான் என்கை-
அநக
அநம் இல்லாதது இவனுக்கு இ றே-அல்லாதார்க்கு ராமபக்தியும் கலாசி இருக்கையாலே பாபமிச்ற ஜீவனம் என்கிறது
ராமபக்தியைப் பாப்பம் எண்ணப் போமோ வென்னில் பாபத்தில் புண்யம் நன்றாய் இருக்க மோஷ விரோதி ஆகையாலே புண்யமும்
புண்ய பாபே விதூய என்று கொண்டு பாப சப்த வாச்யமாகா நின்றது -ஆகையாலே பாத அனுவ்ருத்தி யாகிற உத்தேச்யத்துக்கு
விரோதி யாகையாலே ராம பக்தியும் பாபமாம் இத்தனை –
சத்ருக்ன
பிள்ளைகளை உடைய சந்நிவேசன்களைப் பார்த்து திரு நாமம் சாத்துக்கிற வசிஷ்ட பகவான் பெருமாள் கண்டாரை
அழகாலே துவக்க வல்லார் என்று தோற்றி இருக்கையாலே ராமன் என்றும்
இளைய பெருமாளுக்குக் கைங்கர்யமே நிரூபகமாகத் தோற்றுகையாலே ஸ்ரீ பரதாழ்வான் என்றும் திரு நாமம் சாத்தி
இவனுடைய சந்நிவேசத்தைக் காணவே சத்ருக்கள் மண் உண்ணும்படி இருக்கக் காண்கையாலே சத்ருக்னன் என்று திருநாமம் சாத்தினான் –
நித்ய சத்ருக்ன –
பாஹ்ய சத்ருக்களை யன்றிக்கே ஆந்தர சத்ருவான இந்த்ரியங்களையும் ஜெயித்து இருக்கும் என்கை –
இந்த்ரிய ஜெயத்துக்கு எல்லை எங்கனம் என்னில் பும்ஸாம் த்ருஷ்டி சித்தாபஹாரீணம் -என்கிற ராம சௌந்தர்யத்திலும் துவக்கு ஒண்ணாது இருக்கை-
அதாவது பெருமாளைப் பற்றும் போதும் தன உகப்பால் அன்றியே அவன் உகந்த விஷயம் என்று பற்றுகை
நீத
ராஜாக்கள் போம் போது உடைவாள் மற்று ஓன்று கொண்டு போமா போலே அவன் கொண்டு போகப் போனான் –
த்ரவ்யத்துக்கு த்ரவ்யாந்தரங்களோட்டை சம்யோகம் உபய நிஷ்ட்டமாய் இருக்கும் -அது போல் அன்றியே ஜாதி குணங்களோ பாதி போனான்
ப்ரீதி புரச்க்ருத
தமையன் பின்னே தம்பி போகக் கடவன் என்கிற முறையால் போனான் அல்லன் -அஹம் சர்வம் கரிஷ்யாமி -என்ற
இளைய பெருமாளைப் போலே எல்லா வடிமைகளும் போனவிடத்தில் செய்யலாம் என்று பாரித்துக் கொண்டு ப்ரீதி ப்ரேரிதனாய் போனான்
படை வீட்டில் இருந்தால் பரத அனுவ்ருத்தி ஒருவர்க்கு இட்ட சோற்றை பகிர்ந்து உண்பாரோ பாதி ஒகஹரியாய் இ றே இருப்பது
பாஷ்யகாரர் –அநக –நித்ய சத்ருக்ன -என்ற இதுக்கு ப்ரமேயமாகச் சொற்கட்டிலே
ஸ்ரீ சத்ருக்ன ஆழ்வான் பெருமாளுக்கு நல்லனான படி அவனை அல்லது அறியாத ஸ்ரீ பரதழ்வானை யல்லது அறியாதபடி யானான் என்று அருளிச் செய்வர்
இதுவே பிரயோஜனமானால் சொல்லும் மிகை எல்லாம் பொறுக்கும் இ றே
அ நக -நித்ய சத்ருக்ன -என்று பாவனத்வத்தாலும் போக்யதையாலும் அவனைப் பற்றினான் என்னவுமாம்
-இப்படி இவனைப் போல் இருப்பார் ஒருவர் ஸ்ரீ மதுர கவிகள்
இனி ததீயர் உத்தேச்யர் என்னும் இடத்தில் -முதல் அடியில் அஜ்ஞ்ஞாத ஜ்ஞாபனத்தாலே பகவத் விஷயத்திலே மூட்டியும்
இவன் பகவத் விஷயத்திலே அவகாஹித்து குண அனுசந்தானத்தால் அல்லது செல்லாத படியானால் போத யந்த பரஸ்பரம் என்கிறபடியே
போது போக்குகைக்கு உசாத் துணையாயும்
பிராப்தி தசையில் வந்தால் யத்ர பூர்வே சாத்யாஸ் சந்நிதேவா -என்கிறபடியே சாத்திய விருத்தி ரூபத்தாலும் புருஷகார பாவத்தாலும் உத்தேச்யராவார்கள்
இப்படி சர்வ அவஸ்தையிலும் ததீயரே உத்தேச்யர் என்று அத்யவசித்து தமக்கு உபகாரகரான ஆழ்வார் தம்மையே பற்றுகிறார் –

—————————————————————————–

ஸ்ரீ அழகிய மணவாளப் பெருமாள் நாயனார் -அருளிச் செய்த வியாக்யானங்கள் –

-அவதாரிகை —

சம்சாரி சேதனரில் காட்டில் பகவத் பரராய் -அந்த பகவத் வைபவத்தை அஜ்ஞாரான சம்சாரிகளும் அறியும் படி
அவ்வவ புராண முகங்களாலே உபதேசித்த பராசராதி பரம ரிஷிகளுக்கு வாசி யுண்டு –
இப்படி உபதேசியா நிற்கச் செய்தேயும் -நிரச்தாதிசய இத்யாதியாலே பரம புருஷார்த்த ரூபையான பகவத் பிராப்தியைச் சொல்லி
தத் ப்ராப்தி ஹே துர் ஜ்ஞாநஞ்ச கர்மசோக்தம்-என்று தொடங்கி ப்ராப்தி சாதனமான உபாசனத்தையும் உபதேசியா நிற்கச் செய்தேயும்
காமாதி புருஷார்த்தங்களையும் கலந்த கட்டியாக உபதேசித்த அந்த ரிஷிகளில் காட்டில் பகவத் பிரசாத ஹேதுகமான மயர்வற மதி நலங்களை யுடையருமாய்
பர உபதேச சமயத்திலும் வீடாம் தெளி தரு நிலைமை -1-3-2-என்று தொடங்கி வீடே பெறலாமே -10-5-5-என்று
பரம புருஷார்த்தையே முதல் நடு இறுதி யாகவும் உபதேசித்து
அதுக்கு சாதனமும் -வண் புகழ் நாரணன் திண் கழல் சேர -1-2-10-என்றும்
திரு நாரணன் தாள் காலம் பெறச் சிந்தித்து உய்ம்மினோ -4-1-1-என்று அவன் திருவடிகளே என்றும் உபதேசித்து
அவ்வளவன்றிக்கே -வழுவிலா வடிமை செய்ய வண்டும் நாம் -3-3-1- என்றும் அடிக்கீழ் அமர்ந்து புகுந்தேனே -6-10-10-என்று
அவற்றைத் தாம் அனுஷ்டித்துப் போந்த நம்மாழ்வாருக்கு நெடு வாடி யுண்டு
இப்படி பகவத் விஷயமே புருஷார்த்த சாதனங்கள் என்று பூர்ண உபதேசம் பண்ணின ஆழ்வாரைக் காட்டில்
-ஆழ்வாரே புருஷார்த்த பூதராய் அவரைப் பெறுகைக்கு சாதனமும் அவர் திருவடிகளே என்று இருக்கும் ஸ்ரீ மதுர கவிகளுக்கு நெடு வாசி யுண்டு –

என்னப்பனில் நண்ணித் தென் குருகூர் நம்பி என்றக்கால் அண்ணிக்கும் அமுதூரும் என்நாவுக்கே-என்றும்
மேவினேன் அவன் பொன்னடி என்றும் -அனுசந்தித்தவர் இ றே இவர்
ஆழ்வார் பிரதம பர்வதத்திலே நின்றவர் -இவர் சரம பதத்திலே நின்றவர்
அவர் சங்க்ரஹத்தில் அவதாரனத்திலே நிஷ்டர் -பிரணவத்தில் உகார நிஷ்டர் என்றபடி -இவர் அதினுடைய விவரண நிஷ்டர்
அவ்வாழ்வாருக்கு அநந்ய போகத்துக்கு -நமக்கும் பூவின் மிசை நங்கைக்கும் இன்பன் -4-5-8-என்று நாய்ச்சிமாரில் பிராட்டி நிதர்சநமாம் போலேயும்
கைங்கர்ய த்வரைக்கும் பார தந்த்ர்யத்துக்கும் இளைய பெருமாள் நிதர்சநமாம் போலேயும்
முமுஷுக்களின் துர்க்கதி கண்டு பரோபதேசம் பண்ணுகைக்கு ஸ்ரீ ப்ரஹ்லாத ஆழ்வான் நிதர்சநமாம போலேயும்
இவருக்கு ததீய பாரதந்த்ர்யத்துக்கு வில்லி புதுவை விட்டு சித்தர் தங்கள் தேவரை வல்ல பரிசு வருவிப்பரேல் அது காண்டும் -என்ற
பெரியாழ்வார் திருமகளார் நிதர்சமநமாதல்
நித்யராய்ப் போந்தாரில் ஸ்ரீ சத்ருக்ன ஆழ்வான் நிதர்சனமாதல்
முமுஷுக்களில் சர்வம் யதேவ நியமென மதன்வையா நாம் –என்று பெரிய முதலியார்-ஸ்ரீ ஆளவந்தார் – நிதர்சனமாதலாம் இத்தனை –

ஸ்ரீ சத்ருக்னன் ராம குணத்தில் கால் தாழ்ந்திலன் -இவர் கிருஷ்ண குணங்களில் கால் தாழ்ந்திலர் -இது வாசி
ஆழ்வார் பகவத் விஷயத்தைக் கவி பாடுகிற நாவாலே தம்முடைய வைபவம்
துவளில் மா மணி மாடம் போன்ற திருவாய் மொழிகள் வாயிலாக -சொன்னார் இத்தனை போக்கி அமுதூகிற இவருடைய
நாவாலே கேட்கப் பெறாத குறை தீர்க்கிறார் யாய்த்து இவர்
அவன் சின்னமும் திரு நாமமும் இவள் வாயனகள் திருந்தவே -6-5-7-என்று அவன் குணங்கள் அவ்வாழ்வார் வாயாலே
திருந்தினால் போல் யாய்த்து -ஆழ்வாருடைய குணங்களும் இவர் வாக்காலே திருந்தின படி –

அப்படியே இவர் அருளிச் செய்த பிரபந்தமும் –
த்ரை குண்ய விஷயா வேதா -என்று குணத்ரய வச்யருக்கு குண அனுகுணமான பலன்களைச் சொல்லுகிற வேதங்கள் போலேயும்
சீர்த்தொடை யாயிரம் -1-2-11- என்று பகவத் குனிக பிரத்க்ஹிபாதகமான திருவாய் மொழியும் போல் அன்றியே
ஆழ்வாருடைய திவ்ய குணங்களையே பிரதிபாதிக்கையாலும்
வேதம் போலே அனந்தமாய் இருத்தல் – திருவாய்மொழி போலே ஆயிரம் பாட்டாய் இருத்தல் செய்கை அன்றிக்கே
ஸூக்ரஹமாய் இருக்கையாலும் வாசி பட்டு இருக்கும்
திருவாய்மொழி வேத சாரமாய் -திருவாய் மொழியினுடைய சாரமாய்த்து இப்பிரபந்தம் இருப்பது –

ஒரு முமுஷுவுக்கு ஆதரணீயராய் இருப்பார் நாலு வ்யக்திகளாய் இருப்பார்கள் -சர்வேஸ்வரனும்- பிராட்டியும் -ஆசார்யனும் 0-ஸ்ரீ வைஷ்ணவர்களும் –
அதில் சர்வேஸ்வரன் அடியிலே இழந்து கிடந்த கரண களேபரங்கலைத் தன கருணையாலே கொடுத்து இவனைக் கரை மரம் சேர்க்கும்
தேவன் ஆகையாலும் இவனுக்கு ஆதார பூதனாகையாலும் -இவனுக்கு இஷ்டா நிஷ்ட ப்ராப்தி பரிகாரத்துக்கு உபாய பூதன் ஆகையாலும் அசாதாராண
ஸூஹ்ருத்தாகையாலும் ப்ராப்ய பூதன் ஆகையாலும் ஆதரணீயனாய் இருக்கும்
மாதா பிதா என்கையாலே பிரிய பரத்வ ஹித பரத்வங்களைச் சொல்லிற்று -ப்ராதா என்கையாலே அல்லாத பந்த்வந்தரங்களுக்கும் உப லஷணம்-
நிவாஸ -என்கையாலே ஆகாரத்வம் சொல்லிற்று சரணம் என்கையாலே -உபாய பாவம் சொல்லிற்று
-ஸூ ஹ்ருத் -என்கையாலே சோபனாசமசி -என்னும் இடம் சொல்லிற்று
கதி -கம்யாத இதி கதி யாய் ப்ராப்ய பாவம் சொல்லிற்று
நாராயண -என்று இவை எல்லாமாக வற்றான வஸ்து ஸ்வ பாவம் சொல்லிற்று

யேன யேன வியுஜ்யந்தே ப்ரஜாஸ் ஸ்நிக்தேன பந்து நா ச ச பாபத்ருதே தாசாம் துஷ்யந்த இதி குஷ்யதாம் -என்று
ஒரு சேதன விசேஷத்துக்கு இது உண்டாகச் சொல்லா நின்றாள் இவ்விஷயத்துக்கு சொல்ல வேண்டா வி றே
பாபாத்ருதே என்ன வேண்டாதபடி அவர்ஜ நீயமான சம்பந்தமும் இங்கே விநியோகம் கொள்ளும் படி யாய்த்து இவ்விஷயம் இருப்பது
கதிர்ப்பர்த்தா ப்ரபுஸ் சாஷி நிவாசாஸ் சரணம் ஸூ ஹ்ருத் என்று அவன் தானே சொன்னான் இ றே

பிராட்டி இவன் பக்கலிலே மாத்ருத்வ பிரயுக்தமாக நிருபாதிக வத்சலை யாகையாலும் இவன் பகவத் ஆச்ரயண சமயத்தில் தன்னுடைய பூர்வ
அபராத பீதனாய் அங்கு அணுகக் கூசினால் இவன் பூர்வ அபராதத்தை அவன் முகம் கொண்டு பொறுப்பித்துச் சேர்ப்பிக்குமவள் ஆகையாலும்
இவனுக்கு இவ்வுபாய விஷயமான வ்யவசாயத்தைக் கொடுக்குமவள் ஆகையாலும்
அவனோபாதி ஸ்வாமிநி யாகையாலும் ஒரு தேச விசேஷத்து ஏறப் போனாலும் அவனுக்கே கைங்கர்ய வர்த்தகை யாகையாலும்
தன்னைக் கிட்டும் இடத்தில் ஒரு புருஷகார நிரபேஷை யாகையாலும் ஆதரணீயமாய் இருக்கும் –

ஆச்சார்யன் இவனுக்கு பகவத் விஷயத்தையும் பிராட்டி வைபவத்தையும் கரும் தரையிலே உபதேசிக்கும் அவனாகையாலும்
தான் அனுஷ்டித்துக் காட்டி இவனை அனுஷ்டிப்பிக்கும் அவனாகையாலும் இவன் குற்றம் பார்த்த அளவிலும் கைவிடாதவனாகையாலும்
இவனோடு சஜாதீயனாகையாலும் ஸூ லபனாகையாலும் இவனுடைய க்ருதஜ்ஞதை யடியாகப் பண்ணும் கிஞ்சித்காரங்களுக்கு சரீர சம்பந்த
முகத்தாலே இங்கே பிரதி சம்பந்தி யாகையாலும் தன கார்யத்தை மறந்தாகிலும் இவனுடைய ஹிதமே பார்த்துப் போருமவனாகையாலும் ஆதரணீயனாய் இருக்கும் –

ஸ்ரீ வைஷ்ணவர்கள் இவனுக்கு பிரதமத்திலே ருசி ஜனகர் ஆகையாலும் ஆச்சார்யா உபதிஷ்டமான ஜ்ஞானத்துக்கு வர்த்தகராய் உசாத் துணை யாகையாலும்
ஆச்சார்யா பிரேமத்தை அபிவ்ருத்தம் ஆக்குமவர்கள் ஆகையாலும் இவனுக்கு சேஷிகள் ஆகையாலும் இவனுக்கு பிரகிருதி வச்யைதையாலே
சில ல்காலித்யங்கள் பிறந்தாலும் அத்தைத் தெளியப் பண்ணவும் வல்லர்களாய் இந்த முகத்தாலே ஆதரணீயராய்ப் போருவர்கள் –

இத்தை ஸ்ருதியும் மாத்ருதேவோ பவ பித்ரு தேவோ பவ ஆச்சார்யா தேவோ பவ அதிதி தேவோ பவ -என்று சொல்லி வைத்தது –
இங்கு அதிதி யாகிறான் -ஸ்ரீ வைஷ்ணவன் யாய்த்து -அதிதிகள் ஆகிறார் தாங்கள் முன்பு நின்ற நிலை குலைந்து
இவன் இருக்கிற வர்க்கத்திலே புகுமவர்கள் இ றே
இவர்களும் தந்தாமுடைய பிரகிருதி ப்ராக்ருதங்களை த்யஜித்து இவன் பற்றி நிற்கிற சரணத்திலே ஆகதரர் ஆனவர்கள் ஆய்த்து –
உபாயே க்ருஹ ரஷித்ரோ சப்த சரணம் இத்யாயம் -இத்யாதி -அப்படி வந்தவனை குல சரண கோத்ராதிகளை ஆராயாதே
சத்கரிக்க வேண்டுமோபாதிஸ்ரீ வைஷ்ணவனுடைய குலாதிகளை ஆராயாதே அதிதி சத்காரன்களைப் பண்ணக் கடவன் –
அதிதிர் யத்ர பக்நர்சேர க்ருஹாத் ப்ரதி நிவர்த்ததே ஸ தஸ்மை துஷ்க்ருதம் தத்வா புண்யமாதாய கச்சதி -என்கிறபடியே
அதிதிகளுடைய அசத்காரத்தில் பாபாகமனமும் புண்ய சாயமும் பிறக்கும் என்கையாலே இவனும் இவ்வைஷ்ணவனை ஆதரியானாகில்
பகவன் நிக்ரஹ ரூபமான பாபம் வரும் -தத் அனுக்ரஹ ரூபமான புண்யமும் இவனை விட்டுப் போகக் கடவது –

இனி இந்நால்வரில் அத்யந்த ஆதரணீயாராவார் யார் என்னில் ஸ்ரீ வைஷ்ணவர்களுடைய வைபவ ஜ்ஞானமும்
-பிராட்டியுடைய வைபவ ஜ்ஞானமும் ஈஸ்வரனுடைய சர்வபிரகார வைபவ ஜ்ஞானமும்
இவ்வாச்சார்யா அங்கீகார அனந்தரம் ஆகையாலே
-யதா தேவே ததா குரௌ -என்கிற அளவன்றிக்கே விசேஷண ஆதரணீயன் ஆச்சார்யனே யாய்த்து

ஆகையாலே இவ்வாழ்வார் ஆகிறார் அவ்வாச்சார்யா வைபவம் அறிந்தவர் ஆகையாலும்
ஆழ்வார் திருவடிகளிலே நெடு நாள் பரிசர்யை பண்ணி அவருடைய பிரசாத பாத்ரராய்ப் போந்தவர் ஆகையாலும்
அவர் பண்ணின உபகாரத்துக்கு பிரத்யுபகாரம் உண்டாக நினைத்திராதவர் ஆகையாலும்
அவரை வாயாராப் புகழ்ந்து அவருடைய உபகார அனுசந்தான ப்ரீதிக்குப்போக்கு விட வேண்டுகையாலும்
இப்பிரபந்த முகத்தாலே ஆழ்வார் வைபவத்தைப் பேசுகிறார்

ஈஸ்வரன் துராராதனாய் ஆச்சார்யன் ஸ்வாராதனாய் இருக்கும்
ஈஸ்வரனை ஆராதிக்கைக்கு திருவிருத்தம் தொடக்கமான நாலு பிரபந்தங்கள் வேண்டிற்று
ஆழ்வாரை ஆராதிக்கைக்கு இப்பத்துப் பாட்டுக்களே அமைந்தது –

—————————————————————————

ஸ்ரீ கந்தாடை அப்பன் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ அழகிய மணவாளப் பெருமாள் நாயனார் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ பெரியவாச்சான் பிள்ளை திருவடிகளே சரணம் .
ஸ்ரீ நம்பிள்ளை திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ நஞ்சீயர் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ மதுரகவி ஆழ்வார் திருவடிகளே சரணம் .
ஸ்ரீ பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம் –

திருவாய்மொழி – -3-1— –ஈட்டு -ஸ்ரீ ஸூ க்திகள் —

March 24, 2016

முடிச் சோதி -பிரவேசம் –

பொருள் என்று இவ்வுலகம் படைத்தவன் புகழ் மேல் மருளில் வண் குருகூர் வண் சடகோபன் –2-10-1-என்று அவன் கல்யாண குண விஷயமாக
அஜ்ஞ்ஞானம் இல்லை என்றார் கீழில் திருவாய்மொழியில் –அந்த குணாதிக விஷயம் தன்னில் ஒரு அஜ்ஞ்ஞானம் அனுவர்த்திக்கிறபடி
சொல்லுகிறார் இதில் -கீழ்ச் சொன்ன அஜ்ஞானத்துக்கு அடி கர்மமாய் இருக்கும் -இங்குத்தை அஜ்ஞானத்துக்கு அடி
விஷய வைலஷண்யமாய் இருக்கும் -நித்ய ஸூரிகளுக்கும் உள்ளதொரு சம்சயம் ஆயிற்று இது –
ஸ்வரூப அனுபந்தியாய் இருப்பதொரு சம்சயம் ஆகையாலே ஸ்வரூபம் உள்ளதனையும் நிற்பது ஓன்று இறே இது

திருமலையை அனுபவித்துக் கொண்டு வாரா நிற்கச் செய்தே -வடமா மாலை உச்சியை -என்னுமா போலே திருமலையில் ஏக தேசம்
என்னலாம் படியாய் கல்பக தரு பஹூ சாகமாய்ப் பணைத்துப் பூத்தால் போலே நிற்கிற அழகருடைய சௌந்தர்யத்தை அனுபவித்தார்
-வேதங்களோடு வைதிக புருஷர்களோடு ப்ரஹ்ம ருத்ராதிகளோடு வாசியற ஸ்வ யத்னத்தால் காணும் அன்று காண ஒண்ணாதபடி
இருக்கிற இருப்பரையும் தானே கொடு வந்து காட்டும் அன்று ஜன்ம வ்ருத்தாதிகளால் குறைய நின்றார்க்கும் காணலாய் இருக்கிற இருப்பையும்
அனுசந்தித்து விஸ்மிதர் ஆகிறார்

—————————————-

அவதாரிகை
முதல் பாட்டில் அழகருடைய திவ்ய அவயவங்களுக்கும் திவ்ய அணிகலன்களுக்கும் உண்டான ஸூகடிதத்வத்தைக் கண்டு விஸ்மிதர் ஆகிறார்

முடிச் சோதி யாயுனது முகச் சோதி மலர்ந்ததுவோ
அடிச்சோதி நீ நின்ற தாமரையாய் யலர்ந்ததுவோ
படிச்சோதி ஆடையொடும் பல்கலனாய் நின் பைம்பொன்
கடிச்சோதி கலந்ததுவோ திருமாலே கட்டுரையே –3-1-1-

முடிச் சோதி யாயுனது முகச் சோதி மலர்ந்ததுவோ
உன்னுடைய திருமுகத்தில் உண்டான தேஜஸ்ஸானது திரு அபிஷேகத்தின் தேஜஸ்ஸாய்க் கொண்டு விகஸித மாயிற்றோ-
உன்னுடைய திரு அபிஷேகத்தின் தேஜஸ்ஸானது திருமுகத்தின் தேஜஸ்ஸாய்க் கொண்டு விகஸித மாயிற்றோ என்றும் வரக் கடவது
சேஷ பூதனுக்கு முற்படத் தோற்றுவது தன்னுடைய சேஷத்வ பிரதிசம்பந்தியான அவனுடைய சேஷித்வம் இறே
அவனுடைய சேஷித்வ ப்ரகாசகமான திரு அபிஷேகத்தின் அழகு திருவடிகளிலே போர வீசிற்று

அடிச்சோதி நீ நின்ற தாமரையாய் யலர்ந்ததுவோ
திருவடிகளின் தேஜஸ் ஸா னது தேவர் நின்ற ஆசன பத்மமாய்க் கொண்டு விகஸித மாயிற்றோ –
நீ நின்ற தாமரை அடிச் சோதியாய் கொண்டு விகஸித மாயிற்றோ

நீ நின்ற
ஏக ரூபம் ஆனவனும் நீரிலே நின்றால் போலே ஆதரித்து நிற்கும்படி இது பிராப்தியினுடைய சரமாவதி யாகையாலே
அவ்வருகு போக்கில்லையே -திருவடிகளின் தேஜஸ்ஸானது ஏறக் கொழித்தது
கடலுக்குள் பட்டதொரு த்ருணம் ஒரு திரை ஒரு திரையிலே தள்ளக் கடந்து அலையுமா போலே -ஓர் அழகு ஓர்
அழகிலே தள்ளக் கிடந்து அவற்றை அனுபவிக்கிறார்

படிச்சோதி ஆடையொடும் பல்கலனாய் நின் பைம்பொன்
திருமேனி அழகு பல் கலனாய்க் கலந்ததுவோ -பல் கலன் படிச் சோதியாய்க் கலந்ததுவோ
சோதியாடை கடிச் சோதியாய்க் கலந்ததுவோ -கடிச்சோதி சோதி யாடையாய்க் கலந்ததுவோ –
நின் பைம்பொன் கடிச்சோதி படிச்சோதி ஆடையொடும் பல்கலனாய் கலந்ததுவோ
உன்னுடைய அழகியதாய் ஸ்ப்ருஹணீயமான திவ்ய கடி பிரதேசத்தில் உண்டான தேஜஸ்ஸானது ஸ்வாபாவிகமான தேஜஸ்சை உடைத்தான
திருப் பீதாம்பரம் தொடக்கமான பல திரு ஆபரணங்களாய் கொண்டு சேர்ந்ததுவோ
நீரிலே நீர் கலந்தால் போலே பேத க்ரஹணத்துக்கு அனுபபத்தியேயாய் இருக்கை
அன்றியே படிச் சோதி -படியாணியான ஒளி என்னவுமாம்
படி -இயல்பாகவே -திருமேனி தங்கம் மூன்று பொருளில்

திருமாலே கட்டுரையே —
இதுவும் ஒரு சேர்த்தி அழகு இருக்கிறபடி
அகலகில்லேன் இறையும்-என்று பிரியமாட்டாமல் இருக்கிற பிராட்டியும் ஸ்வ தஸ் சர்வஜ்ஞனான நீயும்
கூட விசாரித்து இதுக்கு ஒரு போக்கடி அருளிச் செய்ய வேணும்
இன்று அனுபவிக்கப் புக்க இவர் -என்றும் ஓர் இயல்வினர் என நினைவு அரியவர் -என்பர்
நித்ய அனுபவம் பண்ணுமவர்கள் -பண்டு இவரைக் கண்டு அறிவது எவ்வூரில் யாம் என்றே பயிலா நிற்பார்கள்
ஸ்வதஸ் சர்வஜ்ஞனான தனக்கும் தன் தன்மை அறியவரியனாய் இருக்கும்
ஆக இப்படி இன்று அனுபவிக்கப் புக்க இவரோடும் நித்ய அனுபவம் பண்ணுபவர்களோடு அவன் தன்னோடு வாசியில்லை இச்சம்சயம் அனுவர்த்திக்கைக்கு
தமக்கு இந்த சம்சயம் அறுதியிட ஒண்ணாதாப் போலே அவர்களுக்கும் என்று இருக்கிறார்
கட்டுரையே -சொல்ல வேண்டும் என்றபடி

—————————————————————-

அவதாரிகை –
அழகருடைய சௌந்தர்யத்துக்கு சத்ருசம் அல்லாமையாலே
லோகத்தார் பண்ணும் ஸ்தோத்ரம் அங்குத்தைக்கு அவத்யமாம் அத்தனை என்கிறார் –

கட்டுரைக்கில் தாமரை நின் கண் பாதம் கை யொவ்வா
சுட்டுரைத்த நன் பொன் உன் திருமேனி ஒளி ஒவ்வாது
ஒட்டுரைத்து இவ்வுலகு உன்னைப் புகழ்வெல்லாம் பெரும்பாலும்
பட்டுரையாய்ப் புற்கென்றே காட்டுமால் பரஞ்சோதி –3-1-2-

கட்டுரைக்கில் தாமரை நின் கண் பாதம் கை யொவ்வா
அனுபவித்து குமிழ் நீருண்டு
போமித்தனை போக்கிச் சொல்லப் போகாது
கட்டுரை என்று முழுச் சொல்லாய் -சொல்லில் -என்றபடி –
சொல்லில் தாமரை ஜாதியாக உன்னுடைய திருக் கண்களுக்கும் திருக்கைகளுக்கும் ஒப்பாகாது –
ஒரோ வியக்திகளுக்கும் தாமரை ஜாதியாக ஒப்பாகாது –
குளிர நோக்கின கண் –தோற்று விழும் திருவடிகள் -எடுத்து அணைக்கும் திருக்கைகள் -இவை இருக்கிற படி –
ந சாஸ்திரம் நைவ ந கர்ம –என்கிற இடத்தில் அடைவு சொல்லுகிறது அன்றே –
இவரும் அனுபவத்துக்கு பாசுரம் இட்டுச் சொல்லுகிறார் அத்தனை இ றே –
நின் கண் -என்கையாலே -உனது முகச் சோதி -என்றத்தை நினைக்கிறது
பாதம் என்று -அடிச் சோதி என்றத்தை நினைக்கிறது –
கை என்று தாம் நடு வனுபவித்த அழகுக்கு உப லஷணம் –

சுட்டுரைத்த நன் பொன் உன் திருமேனி ஒளி ஒவ்வாது –
பொன்னை உபமானம் ஆக்கக் போராது என்கைக்கு சிஷிக்கிறார் –
சுட்டுரைத்த -காய்ச்சி ஓட வைத்து உரைத்த நன்றான பொன் உன்னுடைய ஸ்வா பாவிகமான திவ்ய விக்ரஹத்தின் ஒளிக்கு ஒப்பாகாது –
இத்தனை சிஷித்தல் யாயிற்று -சுட்டு -உரைத்தல் -நல் -மூன்று விசேஷணங்கள் –ஒப்பாகச் சொல்லப் பாத்தம் போராதது –
ஷ அந்தராதித்யே ஹிரண்மய-என்றும் –திருக் கண்டேன் பொன் மேனி கண்டேன் -என்றும் – ருக்மாபம் -என்னக் கடவது இ றே –
ஒட்டுரைத்து இவ்வுலகு உன்னைப் புகழ்வெல்லாம் பெரும்பாலும்
ஒட்டுரைத்து -ஓட்டாவது கூடுகை –அதாவது -சேருகை-சத்ருசமாய் இருக்கை -உனக்குச் சத்ருசமாகச் சொன்னார்களாய்-
இவ்வுலகு –
மஞ்சா க்ரோசந்தி -என்கிறபடியே காண்கிற இதுக்கு மேற்பட அறியாத இந்த லௌகிகர்-
ப்ராக்ருத பதார்த்த வைலஷண்யமும் அறியாதவர்கள்
உன்னை –
சாஸ்த்ரைக சமதி கம்யனாய் -அவை தானும் புகழப் புக்கால் யதோ வாசோ நிவர்த்தந்தே -எண்ணும்படியான உன்னை –
புகழ்வெல்லாம் –
உள்ளதும் சொல்லி -இல்லாததும் எல்லாம் இட்டுக் கொண்டு சொன்னார்களாய் இருக்கிறதும் எல்லாம் –
பெரும்பாலும்
மிகவும் ப்ராயேண

பட்டுரையாய்ப் புற்கென்றே காட்டுமால் பரஞ்சோதி –
பட்டுரையாய் -பட்டது உரைக்கை –நெஞ்சில் பட்டதை சொல்லுகை -விஷயத்தைப் பாராதே ப்ரதிபந்த நந்த்தைச் சொல்லுகை –
புற்கென்றே காட்டுமால்-
புன்மையையே காட்டா நின்றது
இவன் பிரதி பந்நத்தைச் சொன்னானாய் விஷயத்தில் ஸ்பர்சியாதே இருக்குமாகில் அன்குத்தைக்குப் புன்மையே கட்டும் படி என் என்னில்
-ரத்னம் அறியாதான் ஒருவன் குருவிந்தக் கல்லோடு ஒக்கும் இது -என்றால் -அவ்வளவாக இ றே இவனுக்கு இதில் பிரதிபத்தி –
அவ்வழியாலே அதுக்கு அவத்யமாம் இ றே -அப்படியே இவன் பண்ணும் ஸ்தோத்ரம் இங்குத்தைக்கு அவத்யமாகவே தலைக் கட்டும் –
இங்குத்தைக்கு புன்மையைக் காட்டுகைக்கு நிபந்தனம் என் -என்னில்
பரஞ்சோதி –
நாராயண பரோ ஜ்யோதி -என்கிறபடியே நீ சர்வ வஸ்து விசஜாதீயன் ஆகையாலே –

—————————————————————-

அவதாரிகை –
நம் பக்கல் முதலடியிடாத லௌகிகரை விடும் -வ்யாவ்ருத்தரே
நீர் பேசினாலோ என்ன -என்னாலே தான் பேசப் போமோ என்கிறார் –

பரஞ்சோதி நீ பரமாய் நின்னிகழ்ந்து பின் மற்றோர்
பரஞ்சோதி யின்மையில் படியோவி நிழல்கின்ற
பரஞ்சோதி நின்னுள்ளே படருலகம் படைத்த எம்
பரஞ்சோதி கோவிந்தா பண்புரைக்க மாட்டேனே –3-1-3-

பரஞ்சோதி நீ பரமாய் –
பரமாய் பரஞ்சோதி நீ -வடிவழகிலே யாதல் -ஐஸ்வர் யத்திலே யாதல் –அல்பம் எற்றமுடையான் ஒருவனைக் கண்டால் –
உன் தன்னை தேஜஸ் ஸூ டையான் ஒருவன் இல்லை -உன் தனை ஐஸ்வர்யம் உடையான் ஒருவன் இல்லை -என்பர்கள் இ றே –
அங்கன் இன்றிக்கே -இனியொரு வியக்தியில் அவையில்லை -என்னும்படி பூரணமாக உள்ளது உன் பக்கலிலே யாகையாலே பாரமாய்க் கொண்டு பரஞ்சோதிஸாய் இருக்கிறாய் நீ –
தஸ்ய பாஸா சர்வமிதம் விபாதி -என்கிறபடியே –இவன் தேஜஸ் சாலே யன்றோ அனைத்து தேஜஸ் பதார்த்தங்களும் பிரகாசிக்கின்றன –
ஆதலால் -பரமாய் -விசேஷணம் இட்டு பரஞ்சோதி -என்கிறார்

நின்னிகழ்ந்து பின் மற்றோர் பரஞ்சோதி யின்மையில் படியோவி நிழல்கின்ற -பரஞ்சோதி நின்னுள்ளே படருலகம் படைத்த எம்
பரஞ்சோதி
லோகத்தில் தன்னோடு ஒத்தாரும் தனக்கு மேற்பட்டாரும் அநேகரை இருக்கச் செய்தே
உனக்கு சமராதல் -அதிகராதல் உண்டோ -என்னக் கடவது இ றே –
உலகம் படைத்த என்னாமல் நின்னுள்ளே படர் -என்பதால்
அங்கன் அன்றிக்கே உன்னை ஒழிய வேறொரு பரஞ்சோதிஸ் ஸூ இல்லாமையாலே உபமான ரஹிதனாய்க் கொண்டு வர்த்தியா நின்றுள்ள பரஞ்சோதிஸ் ஸூ நீ —
தனக்கும் கூட கடவன் அல்லாதான் ஒருவனை நீயே இ றே நாட்டுக்கு எல்லாம் கடவாய் -என்னக் கடவது -அங்கன் அன்றிக்கே உன்னுடைய சங்கல்ப லவ லேசத்தாலே
கார்யகரமாய்க் கொண்டு விஸ்த்ருதமாக நின்றுள்ள லோகங்களை எல்லாம் உண்டாக்கின எம் பரஞ்சோதி –

நின்னுள்ளே படருலகம் படைத்த எம் பரஞ்சோதி
புத்ரஸ்தே ஜாத -என்னுமா போலே அவற்றை உண்டாக்கின பின்பு திருமேனியிலே பிறந்த புகர் இது –
ஸ்வா பாவிகமான மேன்மை அது –காரணத்வ பிரயுக்தமான புகர் இது –

இப்படி இருக்கிற மேன்மையை எல்லை காணிலும்
கோவிந்தா பண்புரைக்க மாட்டேனே –
நீர்மை தரை காண ஒண்ணா தாய் இருக்கிறதே
பண்பு -உன்னுடைய பிரகாரம் -அது என்னால் சொல்லப் போகாது -அனுபவித்துப் போம் இத்தனை –
கோவிந்தா பண்புரைக்க மாட்டேனே –
நெஞ்சால் நினைப்பரிதால் வெண்ணெய்யூண் என்னும் ஈனச் சொல் -திரு விருத்தம் -98-என்று நெஞ்சால் நினைக்க ஒண்ணாதது சொல்லத்தானே போகாதது இ றே

————————————————-

அவதாரிகை –
தாம் உரைக்க மாட்டேன் என்றார் –
இவனுடைய போக்யாதிசயம் இருந்த படியாலே சிலராலே கிட்டலாய் இருந்ததில்லை –
இனி சம்சாரிகள் இழந்து நோவுபட்டுப் போமித்தனை யாகாதே என்று அழகருடைய அழகின் மிகுதியை பேசுவிக்கப் பேசுகிறார்

மாட்டாதே யாகிலும் மலர்தலை மா ஞாலம் நின்
மாட்டாய மலர்புரையும் திருவுருவம் மனம் வைக்க
மாட்டாதே பல சமய மதி கொடுத்தாய் மலர்த்துழாய்
மாட்டே நீ மனம் வைத்தாய் மா ஞாலம் வருந்தாதே –3-1-4-

மாட்டாதே யாகிலும் மலர்தலை மா ஞாலம் நின் -மாட்டாய மலர்புரையும் திருவுருவம் மனம் வைக்க
நின் மாட்டாய மலர்புரையும் திருவுருவம் மனம் வைக்க இம்மலர்தலை மாஞாலம் மாட்டாதே யாகிலும்
நின் மாட்டாய -மாட்டு -இடம் -தேன் -நிதி மூன்று பொருள்கள் உண்டே –
உன்னிடத்திலே யான -உன் பக்கலிலேயான –
மட்டை -மாட்டு என்று நீட்டிக் கிடக்கிறதாய்-மத்வ உத்ச -என்கிறபடியே மதுஸ் யந்தியாகையாலே நிரதிசய போக்யமான திருமேனியை என்னுதல் –
இம்மலர்தலை மா ஞாலம் என்கிறது -மாட்டாமைக்கு நிபந்தனம் -ஸ்ருஜ்யத்வ கர்ம வச்த்யங்கள் என்கை-
மாட்டை -மாடாய் -நிதியாய் -உன்னுடைய நிதி போலே ச்லாக்கியமாய் புஷ்பஹாச ஸூகுமாரமாய் இருந்துள்ள திருமேனியிலே நெஞ்சை வைக்க
-திரு நாபி கமலத்தை அடியாக உடைத்தான இம்மஹா பிருத்வியானது மாட்டாதே யாகிலும்
ஆகிலும் -என்றது மாட்டாது இருக்கச் செய்தே என்றபடி –
இதுதானே போரும் இறே அநர்த்தம்
கர்ம சம்ஸ்ருஷ்டரான சேதனர்க்கு கர்மசம்பந்தம் அற்றால் அனுபவிக்கும் உன் திருமேனியிலே நெஞ்சை வைக்கப் போகாது இறே –
அவ்வனர்த்தத்துக்கு மேலே

நின் திருவுருவம் மனம் வைக்க மாட்டாதே பல சமய மதி கொடுத்தாய்-
உன் திருமேனியிலே நெஞ்சை வைக்க மாட்டாதவையாய் -அவை தான் பலவாய் இருக்கிற சமயம் உண்டு–17 மதாந்தரங்கள்
-அவற்றின் பக்கலிலே நெஞ்சை வைக்கப் பண்ணினாய் –
திருவுருவம் மனம் வைக்க என்கிற இடம் கீழ் மேல் இரண்டு இடத்திலும் அன்வயிக்கிறது –
உன் திருமேனியிலே நெஞ்சை வைக்க ஒண்ணாத படி பாஹ்யமான பல சமய மதி பேதங்களையும் பண்ண வைத்தாய் –
பண்டே உன்னை அறிய மாட்டாத சம்சாரிகளுக்கு மதி பேதங்களை உண்டாக்கினாய்
இவை இத்தனையும் அசத்சமமாம் இறே நீ தான் இவற்றுக்கு வந்து கிட்டலாம்படி இருந்தாயாகில்
மலர்த்துழாய் மாட்டே நீ மனம் வைத்தாய்-
உன் திரு உள்ளத்தையும் கால் தாழப் பண்ண வல்ல திருத் துழாய் தொடக்கமான போகய ஜாதத்திலே திரு உள்ளத்தை வைத்தாய் –
இத்தால் உன்னுடைய போக்யதை சிலரால் கிட்டலாய் இருந்ததோ -என்றபடி
மாடு -என்கிற இத்தை -மாட்டு என்று கிடக்கிறதாய் -மாடு இடம் -அதன் பக்கலிலே என்றபடி –
மாஞாலம் -இத்யாதி
இம்மஹா பிருத்வியானது இங்கனே நோவு பட்டே போமித்தனை ஆகாதே
கர்ம வச்யர் ஆகையாலே தானே உன் பக்கலிலே நெஞ்சை வைக்க மாட்டிற்றிலர்-அதுக்கு மேலே நீ பல விலக்கடிகளையும் உண்டாக்கி வைத்தாய் –
நீயோ நிரதிசய போகய ஜாதத்திலே பிரவணனானாய்-உன்னை விட்டால் பின்னை புத்தி நாசாத் ப்ரணச்யதி -ஸ்ரீ கீதை -2-63–
என்னும் விஷயங்களிலே இவர்கள் பிரவணராய் இங்கனே நோவு பட்டே போம் இத்தனை யாகாதே –

————————————————————–

அவதாரிகை –
மூன்றாம் பாட்டுக்கும் இப்பாட்டுக்கும் நேரே சங்கதி -நாட்டார் இழவு நடுவு பிரசங்காத் ப்ரஸ்துதம் இத்தனை –
கோவிந்தா பண்புரைக்க மாட்டேனே -என்று சொல்லுவான் என்-நாட்டார் பேர் இழவு கிடக்கிடீர் -மயர்வற மதிநலம் அருளப் பெருகையாலே நீர் வ்யாவ்ருத்தரே –
நாட்டாரில் வ்யாவ்ருத்தரான அளவேயோ -விண்ணுளாரிலும் வ்யாவ்ருத்தரே -நீர் நம்மைப் பேச மாட்டீரோ என்ன
என்னை வ்யாவ்ருத்தன் ஆக்கினாய் இத்தனை அல்லது உன்னை சாவதி ஆகிற்றிலையே -என்கிறார் –

வருந்தாதே வருந்தவத்த மலர்கதிரின் சுடருடம்பாய்
வருந்தாத ஞானமாய் வரம்பின்றி முழுதியன்றாய்
வரும் காலம் நிகழ்காலம் கழிகாலமாய் உலகை
ஒருங்காக வளிப்பாய் சீரெங்குலக்க வோதுவனே -3-1-5-

இவ்வடிவழகை என்னாலே தான் பேசலாய் இருந்ததோ -வருந்தாதே வருந்தவத்த –
ஸ்வா பாவிகமாய் வருவதாய் மிகவும் விகசித கிரண தேஜோ ரூபமாய்
தவ -மிகுதி -திரு மேனியைக் கண்டவாறே -அரிய தப பலமோ -என்று தோற்றி இருக்கும் –
சிறிது அவஹாகித்தவாறே -ஒரு தப பலம் அல்ல -சஹஜ பாக்ய பலம் -என்று தோற்றி இருக்கும்
விகஸ்வர கிரண தேஜோ ரூபமாய் -அது தன்னில் மண் பற்றைக் கழித்து ரஜஸ் தமோ மிஸ்ரமாய் இருக்கை இன்றிக்கே சுத்த சத்வ மயமாய் நிரவதிக தேஜோ ரூபமாய்
-ஆத்ம குணங்களுக்கும் ப்ரகாசகமான திவ்ய விக்ரஹத்தை உடையனாய் இருக்கும் இருப்பு –
கர்ம நிபந்தனமான தேஹங்கள் போல் அன்றிக்கே இச்சாக்ருஹீதமானது இருப்பது -அஸ்மாதாதிகள் உடைய சரீரங்கள் பாபத்திலேயாய் இருப்பன சிலவும்
புண்யத்தாலேயாய் இருப்பன சிலவும் உபயத்திலேயாய் இருப்பன சிலவுமாய் இருக்கும் இறே
நகாரணாத் காரணாத் வா காரண காரணாந்த ச –
அகாரணம் என்கிறது கார்யத்தை -காரணம் என்கிறது மூலப் பிரக்ருதியை -காரணகாரணம் என்கிறது மகாதாதிகளை-
அன்றியே ஸூக சரீரமோ துக்க சரீரமோ உபயத்தாலும் ஆன சரீரமோ
கம் -ஸூ கம் -அகம் -துக்கம் -துக்கம் காரணமோ ஸூ கம் காரணமோ ஸூ க துக்கங்கள் இரண்டும் காரணமோ என்னில் இவை இத்தனையும் அன்று –
சரீர க்ரஹணம் வ்யாபின் -சர்வகதனாய் ஜகச் சரீரனாய் இருக்கிற நீ சரீர க்ரஹணம் பண்ணுகிறது –
தர்மத்ராணாய கேவலம் -காண வாராய் -என்று விடாய்த்து இருப்பார் கண்டு அனுபவிக்கைக்கு தண்ணீர்ப் பந்தல் வைக்கிறபடி இ றே
ந சகாரா -பக்தாநாம் -என்கிறபடியே –

வருந்தாத ஞானமாய்
ஒரு சாதனா அனுஷ்டானத்தாலே யாதல் -மயர்வற மதிநலம் அருளப் பெற்றாதால் வந்தது அன்றிக்கே ச்வதஸ் சர்வஜ்ஞனாய்
வரம்பின்றி முழுதியன்றாய்
வரம்பில்லாத எல்லாவற்றையும் நிர்வஹித்தாய்
உடையவன் இறே உடைமையை நிர்வஹிப்பான்
இயன்றாய்
இயலுகை யாவது நிர்வஹிக்கை -உடையவனாய் கடக்க நிற்கை யன்றிக்கே நோக்கும்படி சொல்லுகிறது
வரும் காலம் நிகழ்காலம் கழிகாலமாய் உலகை
ஒருங்காக வளிப்பாய் சீரெங்குலக்க வோதுவனே
காலத்ரயத்துக்கும் நிர்வாஹகனாய் போருகிற உன்னுடைய கல்யாண குணங்களை என்னாலே முடியச் சொல்லி தலைக் கட்டலாய் இருந்ததோ
உன்னுடைய விக்ரஹ வைலஷண்யம் அது சர்வத்தையும் யுகபத் சாஷாத்கார சமர்த்தனாய் இருக்கிற இருப்பு அது
ரஷகத்வம் அது -எது என்று பேசித் தலைக் கட்டுவன் –

————————————-

அவதாரிகை –
எங்குலக்க ஓதுவன் -என்றார் -வேதங்கள் நம்மைப் பேசா நின்றனவே -உமக்குப் பேசத் தட்டு என் -என்ன அவையும் இவ்வளவு அன்றோ செய்தது -என்கிறார் –

ஓதுவார் ஒத்து எல்லாம் எவ்வுலகத்து எவ்வெவையும்
சாதுவாய் நின் புகழின் தகையல்லால் பிறிதில்லை
போது வாழ் புனந்துழாய் முடியினாய் பூவின் மேல்
பூவின் மேல் மாது வாழ் மார்பினாய் என் சொல்லி நான் வாழ்த்துவனே -3-1-6-

ஓதுவார் ஒத்து எல்லாம் எவ்வுலகத்து எவ்வெவையும்
ஓதுவார் என்கையாலே அதிகாரி வைவித்யத்தைச் சொல்லுகிறது –
ஒத்து எல்லாம் -ருகாதி சதுர் வேதங்களும்
ஆக அத்யேத்ரு பேதத்தால் சாகா பேதங்களாய்க் கொண்டு பிரி யுண்ட வேதங்கள் எல்லாம்

எவ்வுலகத்து எவ்வெவையும்
எல்லா லோகங்களிலும் உண்டான எல்லாம்
ஸ்வர்க்க லோகத்திலும் ப்ரஹ்ம லோகத்திலும் அங்குள்ள புருஷர்களுடைய ஜ்ஞானாதிக்யங்களுக்குத் தக்க படி அவையும் பரந்து இருக்கும் இறே –
ஸ்ரீ ராமாயணம் என்றால் ப்ரஹ்ம லோகத்தில் அநேகம் க்ரந்தமாய் இருக்கச் செய்தே இங்கு இருபத்து நாலாயிரமாய் இரா நின்றது
சாதுவாய் நின் புகழின் தகையல்லால் பிறிதில்லை
சாதுவாய் -சப்தத்துக்கு சாதுத்வம் ஆவது அர்த்தத்துக்கு போதகமாய் இருக்கை –
அன்றியே சாதுவான புகழ் என்று குண விசேஷணம் ஆகவுமாம்
சாதுவாய் நின் புகழின் தகையல்லால் பிறிதில்லை
குண விஷயமான இத்தனை போக்கிப் புறம்பு போயிற்று இல்லை –
விஷயம் தன்னை எங்கும் ஒக்க விளாக்குலை கொண்டதும் இல்லை -வர்ஷ பிந்தோ-இவ அப்தௌ சம்பந்தாத் ஸ்வாத்ம லாப -என்னுமா போலே
கடலிலே ஒரு வர்ஷபிந்து விழுந்தால் கடலை எங்கும் வியாபிக்க மாட்டாதே -தன் சத்பாவத்துக்கும் அழிவில்லை இறே

போது வாழ் புனந்துழாய் முடியினாய்
வேதங்களும் கூட ஏங்குவது இளைப்பதாகா நிற்க நான் இச் சேர்த்திக்கு பாசுரமிட்டு ஏத்தவோ –
பூவை உடைத்தாய் தன் நிலத்திலே நின்றால் போலே செவ்வி பெற்று வாழா நின்றுள்ள திருத் துழாயை திரு அபிஷேகத்திலே உடையவனே
திருத் துழாய்ப் பூ முடி சூடி வாழா நிற்கிறது -இவ்வொப்பனை என்னால் பேசலாய் இருந்ததோ –

பூவின் மேல் மாது வாழ் மார்பினா-
பிராட்டி பிரிந்து இருக்கில் இறே வைத்த வளையம் சருகாவது
இவ்வொப்பனையை ஒப்பனை யாக்கும் அவளோட்டை சேர்த்தி தான் என்னாலே பேசலாய் இருந்ததோ –
தாமரைப் பூவை இருப்பிடமாக உடைய பெரிய பிராட்டியார் பூ அடி கொதித்துப் போந்து வர்த்திக்கும் மார்வை உடையவனே –
பிராட்டி பெருமாளைக் கைப்பிடித்த பின்பு பிறந்தகமான ஸ்ரீ மிதிலையை நினைக்கும் அன்றாயிற்று இவளும் இம்மார்வை விட்டு பிறந்தகமான தாமரையை நினைப்பது –
என் சொல்லி யான் வாழ்த்துவனே
இவ்வொப்பனைக்கும் இச்சேர்த்திக்கும் என்னாலே பாசுரம் இட்டு சொல்லலாய் இருந்ததோ –

————————————————————-

அவதாரிகை –
வேதங்கள் கிடக்கட்டும் -வைதிக புருஷர்கள் என்று சிலர் உண்டே -அவர்கள் நம்மை ஏத்தக் குறை என் என்ன
-அதுவும் உனக்கு நிறக்கேடு என்கிறார் –

வாழ்த்துவார் பலராக நின்னுள்ளே நான்முகனை
மூழ்த்த நீருல்லெல்லாம் படை என்று முதல் படைத்தாய்
கேழ்த்த சீரரன் முதலாக் கிழார் தெய்வமாய்க் கிளர்ந்து
சூழ்த்தமரர் துதித்தால் உன் தொல் புகழ் மாசூணாதே –3-1-7-

வாழ்த்துவார் பலராக –
ஆனால் வந்தது என் -வேதங்களில் அவர்கள் செய்த ஏற்றம் என் -என்றாம் பட்டர் அருளிச் செய்வது –
அன்றிக்கே
வாழ்த்துவார் பலர் உண்டாகைக்காக என்னுதல் –
நின்னுள்ளே நான்முகனை –
உன்னுடைய சங்கல்ப சஹச்ர ஏகதேசத்திலே சதுர் முகனை கடல் சூழ்ந்த பூமியை எல்லாம் உண்டாக்கு -என்று முதல் படைத்தாய் –
மூழ்த்த நீருல்லெல்லாம் படை என்று முதல் படைத்தாய்
ஏகார்ணவத்திலே -லோகங்களை உண்டாக்கு என்று சதுர்முகனை உண்டாக்கினாய் என்னவுமாம் –
உன்னாலே ஸ்ருஷ்டனான சதுர்முகனாலே ஸ்ருஷ்டரானவர்கள் உன்னை ஏத்த என்ற ஒரு பொருள் உண்டோ –
ஆனால் இவர்களை ஒழிய ஜ்ஞானாதிகரான ருத்ராதிகளையும் கூட்டிக் கொண்டாலோ என்ன -அவர்களுக்கும் நலம் -நிலம் -அன்று என்கிறது மேல் –

கேழ்த்த சீரரன் முதலாக் கிழார் தெய்வமாய்க் கிளர்ந்து சூழ்த்தமரர் துதித்தால் உன் தொல் புகழ் மாசூணாதே-
இப்பங்களத்தை விட்டு கால்கடியரானவர்கள் ஏத்தப் புக்கால் எல்லை காணப் போமோ –
கிளர்ந்த சீர் உண்டு -ஜ்ஞானாதி குணங்கள் -அவற்றை உடையனான ருத்ரன் தொடக்கமாக ஈச்வரனோடு மசக்குப் பரலிடமாம் படி
கிளர்ந்த தேவதைகள் முசுகு வால் எடுத்தால் போலே கிளர்ந்து –
ஒருவர் சொன்னவிடம் ஒருவர் சொல்லாதே ஒரோ பிரயோஜகங்களிலே மிகைத்த ஆயுஸ் ஸூ க்களை யுடையராய் இருக்கிறவர்கள் ஸ்தோத்ரம் பண்ணினால்
உன்னுடைய ஸ்வாபாவிகமான கல்யாண குணங்கள் மாசூணாதோ
இவர்கள் ஏத்தும் அளவோ இவன் குணங்கள் என்ன அவ்வழியாலே அவத்யமாய்த் தலைக்கட்டாதோ –

————————————————-

அவதாரிகை –
கீழ்ப்பாட்டில் -ருத்ரன் தொடக்கமானார் ஏத்த மாட்டார்கள் என்றதாய் -இப்பாட்டில் -அவன் தனக்கும் கூட ஜனகனான ப்ரஹ்மா ஸ்தோத்ரம் பண்ணினால்
அது உனக்கு அவத்யமாம் என்பாரும் உண்டு -அவனையும் கீழ்ப் பாட்டில் சொல்லிற்றாய்-இதில் உபய பாவனையையும் உடைய இவனைப் போல் அன்றியே
கேவலம் ப்ரஹ்ம பாவனையேயாய் இருப்பான் ஒரு ப்ரஹ்மாவை உத்ப்ரேஷித்து-அவன் ஏத்தினாலும் தேவர்க்கு அவத்யமாம் அத்தனை அன்றோ –
என்று பட்டர் அருளிச் செய்யும் படி

மாசூணாச் சுடருடம்பாய் மலராது குவியாது
மாசூணா ஞானமாய் முழுதுமாய் முழுதியன்றாய்
மாசூணா வான் கோலத்தமரர் கோன் வழிப்பட்டால்
மாசூணா வுனபாதம் மலர்ச்சோதி மழுங்காதே–3-1-8-

மாசூணாச் சுடருடம்பாய் மலராது குவியாது
ஹேய ப்ரத்ய நீகமாய்
நிரவதிக தேஜோ ரூபமான திவ்ய விக்ரஹத்தை உடையையே
அரும்பினை அலரை -என்னும்படியாய் இருக்கும்
யுவ குமார -என்கிறபடியே -ஏக காலத்திலேயே இரண்டு அவஸ்தையும் சொல்லலாய் இருக்கை-யுவ அகுமார-என்றபடி
சதைக ரூப ரூபாய -என்கிறபடியே ஷய வ்ருத்திகள் இன்றிக்கே இருக்கும் -என்றுமாம்
அவிகாராய சுத்தாய நித்யாய பரமாத்மனே சதைக ரூப ரூபாய விஷ்ணவே சர்வ ஜிஷ்ணவே-என்றபடி –
மாசூணா ஞானமாய் –
ஒரு ஹேது வாலே மாசேறக் கடவ அல்லாத ஞானத்தை யுடையையாக
மலராது குவியாது -என்கிறது கீழும் மேலும் அந்வயிக்கக் கடவது
சம்சாரிகள் கர்ம நிபந்தமாக பரிக்ரஹித்த தேஹத்துக்கு வரக் கடவதான ஸ்வரூப அந்யதா பாவமும் இல்லை இவன் திருமேனிக்கு –
அவர்கள் ஞானத்துக்கு வரக் கடவதான ஸ்வபாவ அந்யதா பாவமும் இல்லை இவனுடைய ஞானத்துக்கு -என்கை
முழுதுமாய் முழுதியன்றாய்
அனுக்தமான குணங்களை யுடையையாய் –
ஜகச் சரீரனாய் நிற்கும் நிலை
வரம்பின்றி முழுதியன்றாய் -என்றதன் அனுவாதமாய் எல்லாவற்றையும் நிர்வஹித்தாய் என்றபடி –
மாசூணா வான் கோலத்தமரர் கோன் வழிப்பட்டால் மாசூணா வுனபாதம் மலர்ச்சோதி மழுங்காதே—
சதுர்முகாயுர் யதி கோடி வக்த்ரோ பவேன் நர -க்வாபி விசுத்த சேதா -ச தே குணா நாம யுத ஏகதேசம் –
வதந்தே வா தேவவர ப்ரசீத -ஸ்ரீ வராஹ புராணம்
அப்படிப்பட்ட அமரர் கோன் உன்னை ஸ்தோத்ரம் பண்ணினால் –
அவனும் அடிக்கழிவு செய்தானாய் விடுமத்தனை –
ஆழ்வார்களே இறே அவன் அடி அறிந்து மங்களா சாசனம் பண்ணுவர் -உன் சேவடி செவ்வி திருக்காப்பு -போலே
திரோதான ஹேது இல்லாத ஜ்ஞானாதி பூஷணங்களை யுடையான் ஒரு அமரர் கோனை யுண்டாக்குவது-
உத்ப்ரேஷிதனான ப்ரஹ்மா -என்கைக்கு நிதானம் இது
இவ்வருகில் ப்ரஹ்மாவுக்கு தன் அதிகார அவசானத்திலே ஞானத்துக்கு திரோதானம் உண்டு இறே
இவனுக்கு அது இன்றிக்கே இருப்பது
வழி படுக்கைக்கு உறுப்பாக சொல்லுகிற கோலம் ஆகையாலே –
அப்படி இருக்கிற அமரர் கோன் தான் உன்னை ஸ்தோத்ரம் பண்ணினால்
ஒரு சம்சர்க்கத்தால் மாசூணாக் கடவது அன்றிக்கே இருக்கிற உன் திருவடிகளின் தேஜஸ்ஸூ ஆனது
இவன் ஏத்தும் அளவே இத்திருவடிகள் -என்று மழுங்காதோ-
தம்முடைய சேஷத்வ அனுரூபமாக உன் திருமேனி என்னாதே உனபாதம் என்கிறார்

—————————————————————

அவதாரிகை
மேன்மை தான் பேச ஒண்ணாது என்கைக்கு நீர்மை தானே பேச்சுக்கு நிலமாய் இருக்கிறது -என்கிறார் –

மழுங்காத வைந் நுதிய சக்கர நல் வலத்தையாய்
தொழும் காதல் களிறு அளிப்பான் புள்ளூர்ந்து தோன்றினையே
மழுங்காத ஞானமே படையாக மலருலகில்
தொழும் பாயர்க்கு அளித்தால் உன் சுடர்ச் சோதி மறையாதே –3-1-9-

மழுங்காத வைந் நுதிய சக்கர நல் வலத்தையாய்
சத்ரு சரீரங்க ளிலே படப்பட சாணையில் இட்டால் போலே புகர் பெற்று வாரா நிற்குமாயிற்று திரு வாழி
மழுங்கக் கடவது அன்றியே கூரிய முனையை யுடைய திரு வாழியை –
வடிவார் சோதி வலத்துறையும் -என்னும்படி வலவருகே யுடையையாய் –
நல் வலத்தையாய் தோன்றினையே
கையில் திரு வாழி இருந்தது அறிந்திலன்
அறிந்தான் ஆகில் இருந்த விடத்தே இருந்து அத்தை ஏவிக் கார்யம் கொள்ளலாம் இறே
ஆர்த்த நாதம் செவிப் பட்டவாறே -தன்னை மறந்தான்
நினைத்தாலும் இருந்த இடத்திலே இருந்து துக்க நிவ்ருத்தி பண்ண ஒண்ணாது
தொழும் காதல் களிறு ஆயிற்று
கையும் திரு வாழியுமான அழகு காண ஆசைப்பட்டு இருக்கிறவன் ஆயிற்று –

தொழும் காதல் களிறு அளிப்பான்
சதுர் தந்தி என்னுமா போலே காதலே இதுக்கு நிரூபகமாய் இருக்கை
அளிப்பான் -இதன் கையிலே பூ செவ்வி அழியாமே திருவடிகளிலே இடுவித்துக் கொள்ளுகைகாக
புள்ளூர்ந்து தோன்றினையே
சங்கல்பத்துக்கு முற்பட்டாயிற்று திருவடி வேகம் இருப்பது
அவன் வேகம் போராமல் அவனையும் இடுக்கிக் கொண்டு இறே வந்து விழுந்தது
தோன்றினையே -இடர் பட்டார் தாமாய்-தமக்குத் தோற்றினால் போலே காணும் இருக்கிறது –
மழுங்காத ஞானமே படையாக –
திரு வாழியை மறந்தான் என்கைக்கு அதிலும் அண்ணியதான சங்கல்ப ரூப ஞானத்தையோ நினைக்கிறது
அநேக கார்யங்களில் ஏவா நின்றாலும் மழுங்கக் கடவது அன்றியே புகார் பெற்று வாரா நின்றுள்ள சங்கல்ப ரூப ஞானமே கருவியாக
மலருலகில்
திரு நாபீ கமலத்தை அடியாக யுடைததான சம்சாரத்தில்
தொழும் பாயர்க்கு
சேஷர் ஆனவருக்கு
மலருலகில் -தொழும் பாயர்க்கு -மழுங்காத ஞானமே படையாக -அளித்தால் உன் சுடர்ச் சோதி மறையாதே —
இருந்த விடத்தே இருந்து சங்கல்ப ரூப ஞானத்தாலே ரஷித்தாய் ஆகில்
ஆனை இடர்பட்ட மடுவின் கரையிலே அரைகுலைய தலை குலைய உணர்த்தி யற்று வந்து விழுந்தான் என்கிற
நிரவதிக தேஜஸ்ஸூ இழந்தே யன்றோ
மறையாதே என்ற இதுக்கு மறையும் மறையும் -என்று சிற்றாட் கொண்டான் வார்த்தை —

——————————————————————————

அவதாரிகை –

வேதைக சமத்தி கம்யனாய் -சர்வேஸ்வரனாய்-இருக்கிற உனக்கு -த்வத் ஸ்ருஷ்டராய் உன்னாலே லப்த ஜ்ஞானரான
ப்ரஹ்மாதிகள்-ஈஸ்வரன் -என்று அறிந்து -ஏத்த இருக்குமது விஸ்மயமோ என்கிறார் –

மறையாய நால் வேதத்துள் நின்ற மலர்ச் சுடரே
முறையால் இவ்வுலகெல்லாம் படைத்து இடந்து உண்டு உமிழ்ந்து அளந்தாய்
பிறையேறு சடையானும் நான்முகனும் இந்த்ரனும்
இறையாதல் அறிந்து ஏத்த வீற்று இருத்தல் இது வியப்பே –3-1-10-

மறையாய் -நால் வேதத்துள் நின்ற மலர்ச் சுடரே –
ஆதௌ வேதா பிரமாணம் ஸ்ம்ருதி உபகுருதே ச இதிஹாசை புராணை நயாயை சார்த்தம் த்வத் அர்ச்சா விதிம் உபரி பரிஷீயதே பூர்வ பாக
ஊர்த்வ பாக த்வத் ஈஹா குணவிபவ பரிஜ் ஞாபநை த்வத் பத ஆப்தௌ வேத்ய
வேதை ச சர்வை அஹம் இதி பகவன் ஸ்வேன ச வ்யாசகர்த்த -ஸ்ரீ ரங்க ராஜ ஸ்தவம் -2-19-
மறை என்றும்-வேதம் என்றும் இரண்டு படியாகச் சொல்கிறது –
பாஹ்யராய் நாஸ்திகராய் இருப்பாருக்கு தன் படிகளை மறைக்கையாலும்
ஆஸ்திகராய் இருப்பார்க்கு தன் அர்த்தத்தை வெளியிட்டுக் காட்டுகையாலும்
பூர்வ பாகம் -ஆராதனா ரூபத்தைச் சொல்லுகிறதாய்-உபரிதன பாகம் -ஆராத்ய ஸ்வரூபத்தைச் சொல்லுகிறதாய்
வேதைச்ச சர்வை ரஹமேவ வேத்ய -என்கிறபடியே சகல வேதங்களும் தன்னையே பிரதிபாதிக்கும் படியாக இருக்கையாலே வந்த புகரைச் சொல்கிறது
வேதங்களிலே சர்வாதிகனாகவும் நிரதிசய போக்யனாகவும் பிரகாசிக்கிறவனே-
பதிம் விச்வச்ய பதிம் பதீநாம் தம் ஈச்வராணாம் பரமம் மகேஸ்வரம் தம் தேவதாம் பரமஞ்ச தைவதம் –அனைத்தையும் நியமிப்பவன் என்பதற்கு பிரமாணம்
சர்வ கந்த சரவ ரச ஆனந்த ப்ரஹ்ம ரசோ வை ரசம் ஹ்யேவாயம் லப்த்வானந்தீ பவதி -எல்லையற்ற போக்யன் என்பதற்கு பிரமாணம் –

முறையால் இவ்வுலகெல்லாம் படைத்து இடந்து உண்டு உமிழ்ந்து அளந்தாய்
வேதங்கள் தான் பிரதிபாதிப்பது இவனுடைய ரஷகத்வத்தை ஆயிற்று
முறையால்
ஸ்வாமித்வ பிராப்தியாலே என்னுதல்
பர்யாயேண- என்னுதல் –
இவ்வுலகெல்லாம் படைத்து இடந்து உண்டு உமிழ்ந்து அளந்தாய்
கரண களேபர விதுரமாய் போக மோஷ ஸூநயமாய் கிடந்தவற்று இவற்றை உண்டாக்கி
ஸ்ருஷ்டமான ஜகத்தை பிரளயம் கொள்ள மஹா வராஹமாய் இடந்து
திரிய பிரளயம் வர வயிற்றினுள்ளே வைத்து நோக்கி பின்னை வெளிநாடு காண உமிழ்ந்து
மகாபலி போல்வார் பருந்து இறாஞ்சினால் போலே அபஹரிக்க எல்லை நடந்து மீட்டுக் கொண்டு
இப்படி சர்வவித ரஷணங்களையும் பண்ணிணவனே
விஷம சிருஷ்டிக்கு அடியான கர்ம விசேஷம் இறே சேதனர் பண்ணி வைப்பது
யௌ கபத்யம் அனுக்ரஹ கார்யம் -என்கை –

பிறையேறு சடையானும் நான்முகனும் இந்த்ரனும் இறையாதல் அறிந்து ஏத்த வீற்று இருத்தல் இது வியப்பே
ஜடை கழற்றாதே சாதக வேஷத்தோடு இருக்கச் செய்தே கலா மாத்ரமான சந்த்ரனைத் தரித்துக் கொண்டு சுப பிரதானனாய் இருக்கிற ருத்ரனும்
அவனுக்கும் கூட ஜனகனான சதுர்முகனும்
இவர்களோடு ஒக்க எண்ணலாம் படி இருக்கிற இந்த்ரனும்
நீ ஸ்வாமியான முறை அறிந்து ஏத்த -அத்தாலே என்னுடைய வ்யாவ்ருத்தி தோற்ற இருந்தாய் என்றால் இது உனக்கு விஸ்மயமோ –
ஒருவன் ஒரு குழமணனைப் -மரப்பாச்சி பொம்மை -பண்ணி -அதன் கழுத்திலே காக்கைப் பொன்னித் தொற்றி -அதன் தலையிலே காலை வைத்து
இது என்னை வணங்கிற்று என்று இறுமாந்து இருக்குமா போலே நன்மைப் புனல் பண்ணி நான்முகனைப் பண்ணி -திருவாய்மொழி -7-5-4-என்கிறபடியே
உன்னாலே மனையப் பட்ட பிரம்மாவும் அவனாலே ஸ்ருஷ்டரான இவர்களும் உன்னை ஏத்த
அத்தாலே இறுமாந்து இருந்தால் என்றால் இது உனக்கு ஏற்றமோ -ஹாச்யமாய்த் தலைக்கட்டும் அத்தனை அன்றோ-

—————————————————————————————

அவதாரிகை –

நிகமத்தில் இத் திருவாய்மொழி தானே இது கற்றாரை உஜ்ஜீவிப்பித்து பின்னை சாம்சாரிகமான சகல துரிதத்தையும் போக்கும் என்கிறார் –

வியப்பாய வியப்பில்லா மெய்ஜ்ஞான வேதியனை
சயப்புகழார் பலர் வாழும் தடம் குருகூர் சடகோபன்
துயக்கின்று தொழுதுரைத்த வாயிரத்துள் இப்பத்தும்
உயக்கொண்டு பிறப்பு அறுக்கும் ஒலி முந்நீர் ஞாலத்தே -3-1-11-

வியப்பாய வியப்பில்லா
வேறு சில வ்யக்திகளில் கண்டால் விஸ்மய ஹேதுவாய் இருக்குமவை அடைய -இவன் பக்கத்தில் கண்டால் ப்ராப்தமாய் இருக்கும் –
ஒருவன் ஒருவனுக்கு நாலு பசு கொடுத்தால் அது விஸ்மய ஹேதுவாய் இருக்கும் -பெருமாள் செய்தார் என்றவாறே ப்ராப்தமாய் இருந்தது இறே
சர்வ ஸ்வதானம் பண்ணி கை ஒழிந்த ளவில் த்ரிஜடன் என்பான் ஒரு பிராமணன் வர அப்போது ஒன்றும் தோற்றாமையாலே
உனக்கு வேண்டும் பசுக்களை அடித்துக் கொண்டு போ என்ன
தண்டைச் சுழற்றி எறிந்து அதுக்கு உட்பட்ட பசுக்கைளை அடைய அடித்திக் கொண்டு போனான் இறே
அயோத்யா காண்டம்-32- 29-40-ஸ்லோகங்கள் இத்தை விவரிக்கும்-

மெய்ஜ்ஞான வேதியனை
யதா பூத வாதியான வேதத்தாலே பிரதிபாதிக்கப்பட்ட உத்கர்ஷத்தை உடையவனை

சயப்புகழார் பலர் வாழும் தடம் குருகூர் சடகோபன்
இந்நின்ற நீர்மை இனி யாம் உறாமை -என்று இவர் தம்மைப் போலே சம்சாரத்தை ஜெயிக்கையாலே வந்த புகழையுடைய ஸ்ரீ வைஷ்ணவர்கள்
பலரும் ஆழ்வாரை அனுபவித்து வர்த்திக்கைக்கு ஈடான பரப்பை யுடைத்தான திரு நகரிக்கு நிர்வாஹகரான ஆழ்வார் –

துயக்கின்று தொழுதுரைத்த வாயிரத்துள் இப்பத்தும்
துயக்காவது -மனம் திரிவு சம்சார விபர்யய ரஹிதமாக சாஷாத்கரித்து அருளிச் செய்த ஆயிரத்தில் வைத்துக் கொண்டு இப்பத்தும்

உயக்கொண்டு பிறப்பு அறுக்கும் ஒலி முந்நீர் ஞாலத்தே
ஒலியை உடைத்தான முந்நீரை உடைய பூமியிலே அசந்நேவ என்று அசத் கல்பமானவர்களை
சந்தமேனம் ததோ விது-என்று உஜ்ஜீவிப்பித்து விரோதிகளைப் போக்கும் –
அராஜகமான தேசத்தில் ராஜ புத்திரன் தலையில் முடியை வைத்து விலங்கு வெட்டி விடுமா போலே
அழகர் திருவடிகளிலே கைங்கர்யத்தை அன்வயித்து
பின்னை தத்விரோதியான சம்சார சம்பந்தத்தை அறுத்துக் கொடுக்கும்

————————————-

முதல் பாட்டில் அழகருடைய திரு அணி கலன்களுக்கும் திருமேனிக்கும் உண்டான ஸூ கடிதத்வத்தை அனுசந்தித்தார்
இரண்டாம் பாட்டில் அதுக்கு நாட்டார் திருஷ்டாந்தம் இட்டுச் சொல்லுமவை எல்லாம் உனக்கு அவத்யத்தை விளைக்கும் என்றார்
மூன்றாம் பாட்டில் -நாட்டாரை விடும் மயர்வற மதிநலம் அருளப் பெற்ற நீர் சொல்லீர் என்ன என்னால் சொல்லி முடியாது என்றார்
நாலாம் பாட்டில் -இப்படி விலஷணனாய் நிரதிசய போக்யனாய் இருக்கிற உன்னை நாட்டார் இழந்து போம்படி
அவர்களை மதி விப்ரமங்களைப் பண்ணினாய் என்றார்
அஞ்சாம் பாட்டில் நாட்டாரில் வ்யாவ்ருத்தர் அல்லீரோ உம்மால் பேச ஒண்ணாமைக்கு குறை என் என்ன
-என்னை வ்யாவ்ருத்தன் ஆக்கினவோபாதி உன்னை சாவதி ஆக்கிற்று இல்லையே என்றார்
ஆறாம் பாட்டில் வேதங்களும் நீரும் கூடப் பேசினாலோ என்ன அவையும் உன்னைப் பரிச்சேதிக்க மாட்டாது என்றார்
ஏழாம் பாட்டில் வேதங்கள் கிடக்கட்டும் -வைதிக புருஷர்கள் என்று சிலர் உண்டே அவர்கள்
ஏத்தக் குறை என் என்ன அதுவும் உனக்கு நிறக்கேடு என்றார்
எட்டாம் பாட்டில் கர்ம பாவனை இன்றிக்கே ப்ரஹ்ம பாவனையேயாய் இருப்பான் ஒரு ப்ரஹ்மாவை உத்ப்ரேஷித்து
அவனும் ஏத்தினாலும் தேவர்க்கு அவத்யம் என்றார்
ஒன்பதாம் பாட்டில் மேன்மை பேச ஒண்ணாது என்கைக்கு நீர்மையோ தான் பேசலாய் இருக்கிறதோ என்றார்
பத்தாம் பாட்டில் உன்னாலே ஸ்ருஷ்டரான ப்ரஹ்மாவாலே ஸ்ருஜ்யரான இவர்கள் உன்னை ஏத்துகையாவது
உனக்கு அவத்யம் அன்றோ என்றார்
நிகமத்தில் இத்திருவாய் மொழி தானே ப்ராப்யத்தைத் தரும் என்கிறார்

—————————————————————————————

கந்தாடை அப்பன் திருவடிகளே சரணம்
பெரியவாச்சான் பிள்ளை திருவடிகளே சரணம்
வாதி கேசரி அழகிய மணவாள ஜீயர் திருவடிகளே சரணம்
வடக்கு திருவீதி பிள்ளை திருவடிகளே சரணம்
நம்பிள்ளை திருவடிகளே சரணம்
நம் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம்
பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம்-

ஸ்ரீ பாதுகா சஹஸ்ரம்-32-பல பத்ததி– பேற்றுப் படலம் -ஸ்லோகங்கள் -971-1008-

March 22, 2016

உபாக்யாதாம் ததாத்வேந வஸிஷ்டாத்யை: மஹர்ஷிபி:
உபாய பலயோ: காஷ்டாம் உபாஸே ராம பாதுகாம்—-971-

வஸிஷ்டர் போன்ற மஹரிஷிகளால் உபாயத்தின் எல்லையாக உள்ளது என்று கூறப்பட்டதாக
ஸ்ரீராமனின் பாதுகையை நான் உபாஸனை செய்கிறேன்.

ஸ்ரீ பாதுகையே -உபாயம் -பலம் -இரண்டுமாம் என்றும் –
பார்க்கப் போனால் உபாயம் பலம் இரண்டுக்கும் கடைசி எல்லை நிலம் என்றும்
வசிஷ்டர் வால்மீகி போன்றோரால் நிஷ் கர்ஷம் செய்யப்பட்டுள்ளது –
அத்தகைய பெருமை வாய்ந்த ஸ்ரீ ராம திருப் பாதுகையை உபாசிக்கிறேன் –
ஸ்ரீ பாதுகையே பல எல்லை நிலம் –

——————————————————————————-

நிவிசேய நிரந்தரம் ப்ரதீத:
த்ரிதசாநாம் விபவம் த்ருணாய மத்வா
ஸவிதே தவ தேவி ரங்க பர்த்து:
பத லீலா கமலம் ஸமுத்வ ஹந்த்யா:—972-

ஸ்ரீரங்கநாதனின் பாதுகாதேவியே! தேவர்களின் ஐச்வர்யங்கள் அனைத்தையும் அற்பமாக உள்ள
பொருள்களுக்குச் சமமாக எண்ணி, அவற்றைத் தள்ளி ஸ்ரீரங்கநாதனின் திருவடி என்னும்
விளையாட்டுத் தாமரை மலரை தாங்கியபடி உள்ள உன் அருகில் நான் நின்று கொண்டு,
உன் மீது மிகவும் ப்ரீதியுடன் வாழக்கடவேன்.

ஸ்ரீ பாதுகா தேவியே எனக்கு தேவர்களுடைய ஐஸ்வர்யம் வெறும் புல் போலே தான் -நான் மதிப்பது
ஸ்ரீ ரங்க நாதனுடைய திருவடி ஆகிற விநோத விளையாட்டுத் தாமரைப் பூவை நன்கு ஏந்தி இருக்கிற
உன்னருகில் இருந்து கைங்கர்யம் செய்து ஸ்ரீ பாதுகா சேவகன் என்ற பிரசித்துக்கு ஈடாக செயல் பட வேண்டும் –

——————————————————————————-

கிம் அஹம் மணி பாதுகே த்வயா மே
ஸுலபே ரங்கநிதௌ ஸ்ரியா ஸநாதே
கரணாநி புந: கதர்த்த யேயம்
க்ருபண த்வார துராஸிகாதி துக்கை:—-973–

இரத்தினக்கற்கள் இழைக்கப்பட்ட பாதுகையே! ஸ்ரீரங்கநாச்சியார் என்னும் நிதியுடன் கூடியதாக,
மிகவும் உயர்ந்த நிதியாக ஸ்ரீரங்கநாதன் எனக்கு உள்ளான்.
அவன் உன் மூலம் மிகவும் சுலபமாகக் கிடைக்கக் கூடியவனாகவும் இருக்கிறான்.
இப்படி உள்ளபோது, அற்பமானவர்கள் வீட்டு வாசலில் காத்து நிற்பது போன்ற துன்பங்கள் மூலம்
எனது இந்த்ரியங்களை நான் வருத்துவேனோ?

ஸ்ரீ மணி பாதுகையே ஸ்ரீ பெரிய பிராட்டி யோடு கூடிய ஸ்ரீ ரங்க நாதனே ஸ்ரீ ரங்க நிதியாம்-
அது எளிதில் எனக்கு கிடக்கலாயிற்று -உன் மூலம் அதன் பின் மறுபடியும் முன் ஜன்மங்கள் போல்
லோபிகள் வீட்டு வாசலில் உட்கார்ந்து கொண்டுக் காத்துத் துன்பப்பட்டுக் கரணங்களை
தாழ்ந்த திசைகளில் செலுத்திக் கெடுவேனோ –

——————————————————————–

ஸ்க்ருதபி அநுபூய ரங்க பர்த்து:
த்வது பஸ்லேஷ மநோ ஹரம் பதாப்ஜம்
அபுநர்ப் பவ கௌதுகம் ததைவ
ப்ரசமம் கச்சதி பாதுகே முநீநாம்—974-

ஸ்ரீரங்கநாதனின் பாதுகையே! உன்னையே எப்போதும் ஆராதனை செய்தபடியும், த்யானித்தபடியும் உள்ளவர்களுக்கு,
உன்னுடன் சேர்ந்து நிற்பதான ஸ்ரீரங்கநாதனின் திருவடித் தாமரைகள், மேலும் அழகாகத் தோன்றுகின்றன.
அந்த நேரத்தில் அவ்விதம் சேவிப்பவர்கள் முனிவர்களாகவே இருந்தாலும், ”மறுபிறவி எடுக்கக்கூடாது”, என்று
எண்ணம் அப்போதே அடங்கிவிடுகிறது
(மீண்டும் பிறவி எடுத்து, பாதுகையுடன் கூடிய ஸ்ரீரங்கநாதனின் திருவடிகளைச் ஸேவித்தபடி
இருக்க வேண்டும் என்று அவர்களுக்குத் தோன்றுகிறது).

ஸ்ரீ பாதுகையே அழகான ஸ்ரீ ரங்க நாதனின் திருவடித் தாமரையை உன்னுடன் சேர்த்தியாக ஒரு தரம் சேவித்து அனுபவித்தால் போதும் –
முனிவர்கள் கூட மீண்டும் மீண்டும் சேவிக்கும் அனுபவம் பெற வென்று மறு பிறப்பில்லாமை என்ற
தமது பழைய மநோ ரதத்தை அழித்துக் கொண்டு மறு படி மனிதப் பிறவி வேண்டும் என்று கேட்பர் –

————————————————————————-

அபரஸ்பர பாதிநாம் அமீஷாம்
அநிதம் பூர்வ நிரூட ஸந்ததீநாம்
பரத வ்யஸநாத் அநூந ஸீம்நாம்
துரிதாநாம் மம நிஷ்க்ருதி: த்வம் ஆஸீ:—975-

ஸ்ரீ பாதுகையே எவ்வளவு துயரங்கள் ஓயாமல் வருகின்றன -அநாதியாக தொடர்ந்து வேரூன்றி வருகின்றன –
என் துயரங்கள் ஸ்ரீ பரதாழ்வான் உடைய வற்றை விடக் குறந்தவை இல்லை -அவற்றுக்கு நீயே ப்ராயச் சித்தமானாய் –

ஸ்ரீரங்கநாதனின் பாதுகையே! ஒவ்வொரு நாளும் மேலும் மேலும் வளர்ந்தபடி உள்ளது;
”இது முதல்” என்று கூற இயலாமல், எல்லையற்ற காலமாகத் தொடர்ந்தபடி உள்ளது; உறுதியாகவும் உள்ளது;
பரதனுக்கு உண்டான துன்பத்தைக் காட்டிலும் அதிகமாகவே உள்ளது –
இப்படியாக உள்ள எனது பாவங்களுக்கு ஏற்ற ப்ராயச்சித்தமாக நீயே ஆகிறாய்.

அபரஸ்பர=எப்பொழுதும் – பாதிநாம்=மேன்மேலும் வ்ருத்தியடைகின்றதும் –
அநிதம்பூர்வம்=இதுதான் முதல் என்றில்லாமல் அநாதியானதும் – நிரூட=த்ருடமானதும் –
ஸந்த்தீநாம்=வரிசைகளை யுடைத்தாயிருக்கிறதும் – பரத:=ஸ்ரீபரதாழ்வானுடைய –
வ்யஸநம்=துக்கத்தைக் காட்டிலும் – அநூந: அதிகமான – ஸீம்நாம்=எல்லையை உடைத்தாயிருக்கிறதுமான –
மம=என்னுடைய – துரிதநாம்=பாபங்களுக்கு – நிஷ்க்ருதி=இல்லாமல் – த்வம்=நீ – ஆஸீ:=ஆக்குகின்றாய்.

ஹே! பாதுகே! பரதாழ்வான் இராமனைப் பிரிந்து எவ்வளவு வருந்தி துடித்திருப்பான்?
இந்த துக்கம் அவனுடைய பாபத்தினால் அன்றோ ஏற்பட்டிருக்க வேண்டும்.
அத்தகைய பரதனைக் காட்டிலும் மிகக் கடுமையான பாபி நான்!
ஆனாலும் பரதனது பாபங்கள் அனைத்தும் அவன் உன்னை யடைந்ததும், ஒரு நொடியில் நசித்து போயிற்று.!
அது போன்று நானும் உன்னை யடைந்து உன் பரிபூர்ண கடாக்ஷத்தினை பெற்றபின்பு அநாதியான என்னுடைய
மாளாத வல் வினைகள் அப்போதே யன்றே நசித்துப் போயிருக்கக் கூடும்..!
மோக்ஷத்தினை அடையப் பெற்றவனாக(முக்ததுல்யனாக) அன்றோ நான் உன்னை இப்போது அனுபவிக்கின்றேன்!

பாதுகைகளையோ, ஆழ்வார் ஆச்சார்யர்களின் திவ்ய ஸூக்திகளை யாரொருவர் த்யானம், ஆராதனம்
முதலானவைகளைச் செய்து ஆராதிக்கின்றார்களோ அவர்களது மனதில் பாப எண்ணங்களேத் தோன்றாது எப்படி
பகவானோ அப்படியேதான் ஆழ்வார் ஆச்சார்யர்களும்!. மனமது, மமதையற்று தீதற்றுயிருப்பின்,
அந்த பாகவதனின் உள்ளம் ஒரு கோவிலாகும். இறை கூத்தாடும் கூடமாகும். மோக்ஷம் கை கூடும்.!

———————————————————-

த்வத் உபாஸந ஸம்ப்ரதாய வித்பி:
ஸமயே ஸாத்வத ஸேவிதே நியுக்தா:
பரத வ்ரதிநோ பாவாம் புராசிம்
கதிசித் காஞ்சந பாதுகே தரந்தி—976–

தங்கமயமான பாதுகையே! பாஞ்சராத்ர ஆகமத்தைப் பின்பற்றுபவர்கள் மூலம் கைக்கொள்ளப்பட்ட முறையில்,
உன்னை எப்படி ஆராதனை செய்வது என்று நன்று அறிந்தவர்கள் மூலம், ஒரு சிலர் உன்னை ஆராதிக்க நியமிக்கப்பட்டனர்.
இப்படியாக பரதன் போன்று விரதம் மேற்கொண்ட சிலர், தாண்ட இயலாத ஸம்ஸாரம் என்ற கடலைக் கடக்கின்றனர்.

ஸ்ரீ பொற் பாதுகையே ஸ்ரீ பாஞ்ச ராத்ர சாஸ்திர கிரமத்திலே திருவாராதனம் செய்யும் சம்ப்ரதாயத்தை அறிந்தவர்களால்
கைங்கர்யத்தில் நியமிக்கப்பட்டு ஸ்ரீ பரதாழ்வான் வழியில் விரத நியமத்துடன் இருந்து
உனக்கு சேவை செய்த சிலர் சம்சாரக் கடலை நீந்துகின்றனர்

——————————————————————–

அலம் அச்யுத பாதுகே யதாவத்
பவதீ யச்ச பதம் த்வத் ஏகதார்யம்
இதரேதர பூஷிதம் தத் ஏதத்
த்விதயம் ஸம்வநநாய சேதஸோ ந:—977-

அடியார்களை நழுவவிடாத ஸ்ரீரங்கநாதனின் பாதுகையே! நீயும், உன்னால் மட்டுமே தரிக்கப்படுவதாக உள்ள
ஸ்ரீரங்கநாதனின் திருவடிகள் – ஆகிய இருவரும் ஒருவருக்கு ஒருவர் அலங்காரமாகவே உள்ளீர்கள்.
இப்படியாக உள்ள நீங்கள் எங்கள் மனதை முழுவதுமாகக் கவர்வதற்குப் போதுமானதாக உள்ளீர்கள்.

ஸ்ரீ அச்யுத திருப் பாதுகையே -நீயும் திருவடித் தாமரையும் அபூர்வமான சேர்த்தி -நீ மாத்திரமே திருவடியைத் தரிக்கக் கூடும்
நீங்கள் இருவரும் ஒருவருக்கு ஒருவர் அலங்காரமாய் விளங்குவது என் மனசை வசப்படுத்துவதற்குச் செவ்வனே அமைந்து இருப்பது –
வேறு பல திரு ஆபரணங்கள் திரு அவயவங்கள் இருக்கலாம் -ஒன்றுக்கு ஓன்று பூஷணமாகவும் இருக்கலாம் –
ஆனால் எந்த ஆபரணமும் உரிய அவயவத்தைத் தாங்குவது என்று கிடையாதே –

——————————————————————

அநந்ய ஸாமாந்யதயா முராரே:
அங்கேஷு அவாப்தேஷு கிரீட முக்யை:
பாதாவநி த்வம் நிஜம் ஏவ பாகம்
ஸர்வாத்ம ஸாதாரணதாம் அநைஷீ:—978–

ஸ்ரீரங்கநாதனின் பாதுகையே! முரன் என்ற அசுரனை அழித்த ஸ்ரீரங்கநாதனின் க்ரீடம் முதலானவற்றால் அலங்கரிக்கப்பட்ட
அவனது அவயவங்கள், அந்தந்த ஆபரணங்களுக்காக மட்டுமே இருக்கின்றன.
அந்த அவயவங்கள் மற்றவர்களுக்குப் பொதுவாக இருப்பதில்லை.
ஆனால் உனக்கு மட்டுமே சொந்தமான திருவடிகளை “அனைத்து ஆத்மாக்களுக்கும் பொது”, என்று நீயே ஆக்கியுள்ளாய்.

ஸ்ரீ பாதுகையே மற்ற திருவாபரணங்கள் கிரீடம் முதலியவை அந்தந்த அவயவத்தை தம் தமக்கே முற்றூட்டாக வைக்கப்பட்டவை
என்ற ஈதியில் கொள்கின்றன -நீ உனக்கு உரிய திருவடி என்னும் திரு அவயவத்தை சகல ஆத்மாக்களுக்கும் பொது
ஆஸ்ரயணீயம் என்று அமைத்து இருக்கிறாயே -உனது பெரும் தன்மை அசாதாராணம் ஆனது தான் –

——————————————————————————–

ஸமாஸ்ரிதாநாம் மணி பாதுகே த்வாம்
விபஸ்சிதாம் விஷ்ணு பதே அப்ய நாஸ்தா
கதம் புநஸ்தே க்ருதிநோ பஜேரந்
வாஸாதரம் வாஸவ ராஜதாந்யாம்—-979-

இரத்தினக் கற்கள் பதிக்கப்பட்ட பாதுகையே! உன்னையே அடைந்தவர்களுக்கு ஸ்ரீரங்கநாதனின் திருவடிகள் மீதும்,
ஸ்ரீவைகுண்டத்தின் மீதும் கூட ஆசை இருப்பதில்லை.
இப்படி உள்ள போது அவர்கள் இந்த்ரனின் பட்டணமான அமராவதி நகரத்தில் வசிக்கவேண்டும் என்ற ஆசையை எப்படி அடைவார்கள்?

ஸ்ரீ மணி பாதுகையே உன்னை ஆஸ்ரயித்தவர் பகவான் திருவடியிலோ ஸ்ரீ வைகுண்டத்திலேயோ மனம் வையார்
அவர்களுக்கு உன்னிடம் மட்டுமே ஆசை -அத்தகைய பெரியோர் இந்த்ராதி பதவிகளில் எங்கனம் ஆசை கொள்வர்-

———————————————————-

விம்ருஸ்ய ரங்கேஸ்வர பாத ரக்ஷே
வார க்ரமம் நூநம் அவாரணீயம்
பத்மாக்ரஹேபி ஸ்ப்ருசதீ ப்ரதீதா
ஸ்தூலேந ருபேண வஸுந்தரா த்வாம்—-980-

ஸ்ரீரங்கநாதனின் திருவடிகளைக் காப்பாற்றும் பாதுகையே! ஸ்ரீரங்கநாதனின் பாதுகையான உன்னை
ஸ்ரீதேவி, பூதேவி மற்றும் நீளாதேவி என்று ஒருநாள் ஒருவர் முறை என, அவன் திருவடிகளில் ஸமர்ப்பிக்கின்றனர்.
ஆனால் உன்னிடம் உள்ள ஆசை காரணமாக பூதேவி உன்னை எப்போதும் தொட்டபடி இருக்கவேண்டும் என்ற எண்ணினாள்.
இதனால்தான் மற்றவர்களின் முறை நாள்களிலும் கூட, தான் பூமி என்ற ஸ்தூல வடிவமாக நின்று,
உன்னைத் தொட்டு மகிழ்ந்தபடி உள்ளாள் போலும்.

ஸ்ரீ ரங்க நாத பாதுகையே ஏற்பாடு உண்டாம் -ஸ்ரீ பாதுகையை பெருமாள் திருவடிகளில் சமர்ப்பிப்பது ஸ்ரீ தேவி –
அடுத்த தடவை ஸ்ரீ பூமி தேவி -அப்புறம் ஸ்ரீ நீளா பிராட்டி -அவரவர் தம் முறை வரும் பொது அத்தைச் செய்வார்கள்
இதைத் தடுக்கவோ மாற்றவோ முடியாது என்று -ஸ்ரீ லஷ்மி தேவி முறையிலும் ஸ்தூல உருவில் -தரை என்ற உருவில்-
ஸ்ரீ பூமா தேவி உன்னைத் தொட்டு மகிழ்கிறாள் போலும் –

——————————————————————-

அபி ரக்ஷஸி த்வம் அநபாயநிதிம்
மணி பாதுகே மதுபிதஸ் சரணம்
அத ஏவ தேவி தத் அநந்ய தநா:
சிரஸா வஹந்தி பவதீம் க்ருதிந:—-981–

இரத்தினக் கற்கள் பதிக்கப்பட்ட பாதுகையே! ஸ்ரீரங்கநாதனின் திருவடிகள் என்ற மிகவும் உயர்ந்த
அழிவற்ற செல்வத்தை நீ எப்போதும் காத்தபடி உள்ளாய். இதனால்தான், அந்தத் திருவடிகளைத் தவிர
தங்களுக்கு வேறு எதுவும் உயர்ந்தது அல்ல என்று எண்ணுபவர்கள், உன்னைத் தங்கள் தலையில் தாங்குகிறார்கள்.

ஸ்ரீ மணி பாதுகா தேவியே அடியார்களுக்கு பெரும் தநம் பகவானுடைய திருவடியே -அது அழிவு படாத பெரும் புதையல் –
அந்தப் புதையலை நீ காத்து வருகிறாய் -அதனால் உன்னிடம் கௌரவம் அதிகமாகி திருவடி தவிர வேறு தனம் ஏதும் கொள்ளாத
புண்ய ஆத்மாக்கள் உன்னைத் தம் தலையிலே தரித்து பூரிக்கின்றனர் –
ஸ்ரீ பாதுகை தன் உச்சியில் வைத்துக் கொண்டாடுவது போலேவே பாகவதரும் திருவடியைப் பூஜிப்பர் –
அப்போது பாகவதர் ஸ்ரீ பாதுகை சம தசை ஏற்படுகிறதே
பின்பு ஸ்ரீ பாதுகையைத் தலை மேல் கொள்வாரோ என்ற ஐயம் கொள்ள வேண்டியது இல்லை
ப்ரஹ்ம சாம்யா பத்தி போகம் பெற்ற போதிலும் சேஷ பூதராகவே இருப்பார் –
அதே போலே ஸ்ரீ பாதுகையுடன் சமான தசையிலும் ஸ்ரீ பாதுகா சேஷத்வம் சித்திக்கும் -இதுவே சம்ப்ரதாய சாரம் –

—————————————————————————————————-

பதயுகம் இவ பாதுகே முராரே
பவதி விபூதிர் அகண்டகா த்வயைவ
கதம் இவ ஹ்ருதயாநி பாவுகாநாம்
த்வத் அநுபவாத் உபஜாத கண்டகாநி—-982-

ஸ்ரீரங்கநாதனின் பாதுகையே! முரன் என்ற அசுரனை அழித்த ஸ்ரீரங்கநாதனின் திருவடிகள் இரண்டும் உன்னால்
எப்படி முள் குத்தாமல் காப்பாற்றப்படுகிறதோ அது போன்று, இந்த உலகமும் உன்னால் சத்ருக்கள் இல்லாமல் ஆக்கப்படுகின்றது.
இப்படி உள்ள போது, உன்னைத் த்யானம் செய்பவர்களின் இதயங்களில் மட்டும், உனது அனுபவம் காரணமாக கண்டகம்
(கண்டகம் என்றால் முள் என்று பொருள். ஆனால் இங்கு மயிர்க்கூச்சல் என்று சிலேடையாக வந்தது) உள்ளதாக இருக்கின்றது?

ஸ்ரீ பாதுகையே நீ பெருமாள் திருவடிக்கு -அவர் ஐஸ்வர்யம் ஆன இந்த உலகிற்கு -இரண்டுக்கும் கண்டகங்களை நீக்குகிறாய் -ஆனால் ஒரு ஆச்சர்யம் –
பெரியோர்களான ரசிகர்கள் தம் உள்ளங்களில் உன்னை அனுபவித்ததன் விளைவு தம் திரு மேனியின் கண்டக உற்பத்தி என்று காண்கிறார்களே
ஸ்ரீ பாதுகைக்கு கண்டகம் -முள் கல் முதலானவை -உலகிற்குக் கண்டகம் அசுரர் துர்ஜனம் போக்கிரி
ரசிகருக்கு கண்டகம் உடல் முழுவதும் மயிர்க் கூச்சு எறிப்பு –

———————————————————————————

ஜ்ஞாந க்ரியா பஜந ஸீம விதூர வ்ருத்தே:
வைதேசி கஸ்ய தத் அவாப்தி க்ருதாம் குணாநாம்
மௌளௌ மமாஸி மது ஸூதந பாதுகே த்வம்
கங்கேவ ஹந்த பதித விதிதைவ பங்கோ:—983-

மது என்ற அசுரனை அழித்த ஸ்ரீரங்கநாதனின் பாதுகையே! ஞானயோகம், கர்மயோகம் மற்றும் பக்தியோகம்
ஆகியவற்றின் எல்லைகளுக்கு வெகுதூரத்தில் நான் உள்ளேன். அவற்றைப் பெறுவதற்குரிய குணங்களுக்கும் அப்பால் நான் உள்ளேன்.
இப்படிப்பட்ட என் தலை மீது, முடவன் ஒருவன் கங்கையில் விழுந்தது போன்று, நீயாகவே வந்து அமர்ந்தாய். என்ன வியப்பு!

ஸ்ரீ பெருமாளின் திருப்பாதுகையே நான் ஜ்ஞான கர்ம பக்தி யோகங்களின் தொடக்கமான முதல் எல்லைக்கே வெகு தூரத்தில் இருக்கிறவன் –
அவற்றைச் செய்ய அத்யாவச்யமான ஜ்ஞானம் சமம் தமம் போன்ற குணங்களுக்கு அந்த நாட்டிலேயே இராமல் வேறு ஒரு நாட்டில் இருப்பவன்
என் தலையின் மீது நீ அமர இசைந்தது எங்கனம் -முடவன் தலையில் தன்னிச்சையாக கங்கை தைவ வசமாக விழுந்தால் போலே இருக்கிறதே –

—————————————————————————————

ரங்கேஸ் வரஸ்ய யதிதம் மணி பாத ரக்ஷே
பாதாரவிந்த யுகளம் பவதீ ஸமேதம்
பும்ஸாம் உபோஷித விலோசந பாரணார்ஹம்
க்ஷீரம் தத் ஏதத் இஹ சர்க்கரயா ஸமேதம்—984-

ஸ்ரீரங்கநாதனின் பாதுகையே! உன்னுடன் எப்போதும் சேர்ந்தே உள்ள ஸ்ரீரங்கநாதனின் திருவடித் தாமரைகள்,
தீயவை மட்டுமே அதிகமாக உள்ள இந்த உலகத்தில், நன்மை பயக்கும் மேன்மை கொண்டவையாக உள்ளன.
இவற்றையும், உன்னையும் எண்ணியபடி ஒரு சிலர் உபவாஸம் (உண்ணாநோன்பு) இருக்கக்கூடும்.
அவர்களுக்கு நீங்கள் இருவரும் கண்களால் பருகப்படுகின்ற சர்க்கரை இட்ட பால் போன்று உள்ளீர்கள்.

ஸ்ரீ மணி பாதுகையே -உன்னோடு சேர்ந்து இந்த திருவடித் தாமரை இணை -அசாதாராண சேர்த்தியாய் இருக்கிறதே –
இது போக்கியம் மிக்கது -இது போன்ற அழகு இனிமை சேவிக்கக் கிடைக்காமல் மனிதர் கண்கள் உபவாசம் இருந்தன போலும்
இந்த சேர்த்தியை சேவித்தது பாரணைக்கு ஒப்பாம் -சர்க்கரை சேர்த்த பால் போல போக்யமானதே –

———————————————————————————-

காமாதி தோஷ ரஹிதம் த்வத் அநந்ய காமா:
கர்ம த்ரயோதச விதம் பரிசீல யந்த:
பாதாவநி த்வத் அநுஷங்க விசேஷ த்ருச்யம்
ஏகாந்திந: பரிசரந்தி பதம் முராரே:—-985-

ஸ்ரீரங்கநாதனின் திருவடிகளைக் காக்கும் பாதுகையே! உன்னைத் தவிர வேறு எதனையும் தங்கள் பயனாகக் கொள்ளாமல் உள்ள,
உன்னை மட்டுமே நம்பியுள்ள உத்தமர்கள் செய்வது என்ன? பலனில் விருப்பம் கொள்வது முதலான தோஷங்கள் இல்லாத
பதின்மூன்று விதமான கர்மங்களை இயற்றிபடி, உன்னுடைய சேர்க்கை மூலம் மிகவும் அழகு பெற்ற
ஸ்ரீரங்கநாதனின் திருவடிகளை உபாஸித்தபடி உள்ளனர்.

பதின்மூன்று கர்மங்கள் = எம்பெருமான், அந்தணன், குரு, ஞானிகள் ஆகியவர்களை ஆராதிப்பது,
சுத்தம், நேர்மை, அஹிம்ஸை, ப்ரம்மசர்யம் என்று உடலால் செய்யப்படும் ஐந்து கர்மங்கள்;
நல்ல சொற்கள் கூறுதல், ஸத்யம் பேசுதல், வேதம் ஓதுதல் என்று வாயால் செய்யப்படும் மூன்று கர்மங்கள்;
மகிழ்வுடன் இருத்தல், பரம்பொருளை எப்போதும் த்யானித்தல், மனம் அடக்குதல், உலக விஷயங்களை எண்ணாமல் இருத்தல்,
அனைவரும் நன்றாக இருக்கவேண்டும் என்ற எண்ணம் என்பதான மனதால் செய்யப்படும் ஐந்து கர்மங்கள்.

ஸ்ரீ பாதுகையே உன்னிடமே அநந்ய பிரயோஜனராய் -உன்னையே தைவமாக கொண்ட பரமை காந்திகள்
தங்கள் அனுஷ்டானத்தில் பலன் இச்சை மமதை தான் கர்த்தா என்கிற அஹங்காரம் போன்ற தோஷங்கள் இல்லாதபடி
காயிக வாசிக மானச கர்மாக்கள் பாவ சுத்தியுடன் செய்து
உன் சேர்க்கையுடன் சிறப்பாக துலங்கிய திருவடி இணையை அண்டிக் கைங்கர்யம் செய்கின்றனர்
ஐந்து வித காயிக கர்மாக்கள் -தேவ குரு பண்டித போஜனம் சுசித்தன்மை நேர்மை அஹிம்சை பிரம்மச்சர்யம்
மூன்று வித வாசிக கர்மாக்கள் -நற்சொல் வாய்மை வேதம் ஓதுவது
ஐந்து வகை மானசிக கர்மாக்கள் -சந்தோஷம் பிரஹ்ம சிந்தனம் மனதை அடக்குவது
பிறர் இடம் சாந்தனாய் இருப்பது அனைவரும் வாழ நினைப்பது

———————————————————————-

மௌளௌ ஸ்திதா மகபுஜாம் அதவா ஸ்ருதீநாம்
தத் ரங்கராஜ சரணாவநி வைபவம் தே
அஸ்மாத்ருசாமபி யதி ப்ரதிதம் ததஸ் ஸ்யாத்
ஸௌலப்யம் அம்ப ததிதம் தவ ஸார்வ பௌமம்—-986-

ஸ்ரீரங்கராஜனின் பாதுகையே! தாயே! நீ வேதங்களின் தலைகளில் உள்ளாய் அல்லது வேதங்களின்
தலைப்பகுதியான உபநிஷத்துக்களில் உள்ளாய்; இது உனது பூர்ணமான மேன்மையாக உள்ளது.
ஆனால் இப்படிப்பட்ட நீ எங்களைப் போன்ற தாழ்ந்தவர்களின் தலைப்பகுதிகளில் நின்றால் அல்லவோ,
அனைத்து சாஸ்திரங்களும் கூறப்படுகின்ற உனது ஸௌலப்யம் (எளிமை) அனைவராலும் அறியப்பட்டதாகும்?

ஸ்ரீ ரங்க நாத திருப் பாதுகையே நீ யாக ஹவிஸ் உண்ணும் தேவர்கள் தலையில் -வேதாந்தங்களின் திருமுடியில் –
வேதாந்த அர்த்தமாக -இருக்கிறாய்
அவ்வளவு பெருமை இருந்தும் எங்களைப் போன்ற நீசர்கள் தலைக்கும் வருகிறாயே -உனது சௌலப்யம் பிரசித்தம் அன்றோ –

——————————————————————————————

ஸ்வப்நேபி சேத் த்வம் அஸி மூர்த்தநி ஸந்நிவிஷ்டா
நம்ரஸ்ய மே நரக மர்தந பாத ரக்ஷே
ஸ்தாநே தத் ஏதத் இஹ தேவி யதஸ் ஸமாதௌ
ஸந்தோ விதுஸ்தமபி தாத்ருச புத்தி கம்யம்—-987–

நரகாசுரனை வதம் செய்த ஸ்ரீரங்கநாதனின் பாதுகையே! உன் மீது ப்ரேமை கொண்டு உன்னை எப்போதும்
வணங்கியபடி உள்ள எனது கனவில் நீ தோன்றி, எனது தலையில் அமரவேண்டும். அப்படி நீ அமர்ந்தாலும்,
அந்தச் செயல் பலனை அளிக்கவல்லதே ஆகும். காரணம் – யோகநிலையில் உள்ள முனிவர்கள்
ஸ்ரீரங்கநாதனை இப்படியாக மானஸீக நிலையில் கண்டு அல்லவோ நன்மை அடைகிறார்கள்?

ஸ்ரீ பகவானின் திருப் பாதுகா தேவியே என் ஸ்வப்னத்தில் கூட வணங்கி இருந்த என் தலையிலே அமர்ந்து அருளினாயே
அது மிகவும் பொருத்தம் -யோக நிலையில் பகவான சாஷாத் கரிப்பது ஸ்வப்ன புத்தியில் காண்பது போலே என்பர்
யோக சாத்தியமானது எனக்குக் கிடைத்து விட்டதன்றோ
ருக்மாபம் ஸ்வப்னதீ கம்யம் வித்யாத்து புருஷம் பரம் -மனு ஸ்ம்ருதி -122-122 –
எல்லா இந்திரியங்களும் செயல் அற்று இருக்க மனம் ஒன்றே விளித்து நிற்பது ஸ்வப்னம் யோகம் இரண்டுக்கும் பொது தர்மம்
இந்த ஸ்லோக அனுபவம் ஸ்வாமி இந்த திருக் காவ்யம் அருளிச் செய்ய தொடங்கிய போது ஏற்பட்ட நிகழ்ச்சி என்பர் –

—————————————————————————–

பத்தாஞ்சலி: பரிசரந் நியமேந ரங்கே
விஸ்ராணித அச்யுத நிதிம் மணி பாதுகே த்வாம்
கஸ்யாபி கூணித த்ருசோ தநிந: புரஸ்தாத்
உத்தா நயேய ந கதாபி கரம் விகோசம்—988–

இரத்தினக்கற்கள் இழைக்கப்ப்பட்ட பாதுகையே! ஸ்ரீரங்கநாதன் என்னும் நழுவாத பெரும் நிதியை அளிப்பவளாக நீ உள்ளாய்.
இப்படிப்பட்ட உன்னை நான் எப்போதும் பற்றியவனாக, உனக்குக் கைங்கர்யம் செய்பவனாக இருப்பேனாக.
இதனால் பயத்தை ஏற்படுத்துகின்ற கோபமான பார்வை பார்க்கின்ற எந்த ஒரு செல்வந்தன் முன்பும் நான் எனது விரித்த கையை ஏந்த மாட்டேன்.

ஸ்ரீ மணி பாதுகையே ஸ்ரீ ரங்க ஷேத்ரத்தில் நீ அச்யுதன் என்னும் பெரும் நிதியைத் தருகிறாய் –
அதனை ஒட்டி கிரமமாக எப்போதும் கை கூப்பி வணங்கி வருகிறவன் நான்
அப்படிப்பட்ட நான் பாதி மூடிய கண்களுடன் கையை விரித்துக் கொண்டு -சங்கோசப் பட்டாவது ஒருவன் முன்பும் நிற்கக் கடவேன் அல்லேன்

————————————————————–

த்வயி அர்ப்பிதேந சரணேந ஸத்த்வபாஜ:
பாதாவநி ப்ரதித ஸாத்விக பாவத்ருச்யா:
ரங்கே சவத் விதத்தே முஹுரங்க ஹாராந்
ரங்கே மஹீயஸி நடா இவ பாவு காஸ்தே—-989–

ஸ்ரீரங்கநாதனின் பாதுகையே! உன் மீது வைக்கப்பட்ட திருவடிகள் கொண்ட ஸ்ரீரங்கநாதன் தனது அவயவங்கள் அசைத்து
பலவிதமான நடைகள் செய்து ஸஞ்சாரம் செய்கிறான்.
இது போன்று ஒரு சிலர் உன்னிடம் தங்கள் அனுஷ்டானத்தை அர்ப்பணம் செய்கிறார்கள்.
இதனால் அவர்கள் நல்வழி பெற்று, ஆனந்தம் அடைந்து, கண்ணீர் பெருகி, மேன்மையும் அடைகின்றனர்.
இப்படியாக உனது மேன்மையை அடைந்த அப்பெரியோர்கள், ஸ்ரீரங்கநாதன் போன்று மிகவும் பெரியதான
ஸ்ரீரங்கம் என்ற அரங்கில் ஆட்டக்காரர்கள் போன்று, தங்களையும் மறந்து, அவயவங்களை அசைத்து ஆடுகின்றனர்.

ஸ்ரீ பாதுகையே நடனன் ஒருவனுடைய நாடைத்தை ரசிக்கிறவர் அவன் போலே உணர்ச்சி வசப்பட்டு அவனோடு சாம்யம் அடைவது உலகியல் –
ஸ்ரீ ரங்க நாத திருப் பாதுகையை அனுபவித்து கைங்கர்ய ரசம் அறிந்த பெரியோரும் இத்தகைய பகவத் சாம்யத்தை எய்துகின்றனர்
கஹ கதி சிம்ஹ கதி போன்றவற்றை காட்டி அருளுகிறார் உன்னிடம் திருவடியை வைத்து -காண்டற்கு இனிய நாட்யம் இவை
அதை ரசிப்பவர் ஆனந்த பாஷ்யம் மயிர்க் கூச்செறிப்பு அடைந்து -சாத்விக தன்மையால் –
உன் சேவையில் ஈடுபட்டு புளகாங்கிதம் அடைகிற ரசிக மகான்கள்
பெருமாளுடன் சாம்யம் தோன்றும்படி ஸ்ரீ ரங்கம் ஆகிய அரங்கில் அங்கங்களை ஆட்டி ஒப்புமை காட்டுகின்றனர்

———————————————————————————————————

யேந ஸ்திதா சிரஸி மே விதிநாதுநா த்வம்
தேநைவ தேவி நியதம் மம ஸாம்பராயே
ல‌க்ஷீகரிஷ்யஸி பதாவநி ரங்கநாதம்
லக்ஷ்மீ பதாம்புருஹ யாவக பங்க லக்ஷ்யம்—-990-

ஸ்ரீரங்கநாதனின் பாதுகா தேவியே! நீ இப்போது எனது எந்தப் புண்ணியத்தின் பலனாக என் தலையில் உள்ளயோ,
“இனி இங்கிருந்து செல்லமாட்டேன்”, என்று உறுதியுடன் நிற்கிறாயோ – அதே காரனத்தினால், எனது அந்திம காலத்தில்,
ஸ்ரீரங்கநாச்சியாரின் தாமரை மலர் போன்ற திருவடிகளில் பூசப்பட்ட செம்பஞ்சுக் குழம்பின் அடையாளம் பொருந்திய
ஸ்ரீரங்கநாதனை, எனது பார்வைக்கு இலக்காகக் காண்பிப்பாயாக.

ஸ்ரீ பாதுகா தாயே இப்பொழுது நீ என் தலையில் இருப்பது பெரும் புண்ணியத்தினால் -அப்படி யாகில் அதே
புண்ணியத்தினால் என் அந்திம காலத்தில் ஸ்ரீ ரங்க நாதனை –பிராட்டியின் செம்பஞ்சுக் குழம்பு பட்ட திரு மார்புடன் –
எழுந்து அருளப் பண்ணி என் கண்களுக்கு பிரத்யஷமாக சேவை தருவாய் எனபது நிச்சயம் –

—————————————————————————–

ஹரி சரண ஸரோஜ பக்தி பாஜாம் ஜநாநாம்
அநு கரண விசேஷை: ஆத்மநைவ உபஹாஸ்யம்
பரிணமய தயார்த்ரா பாதுகே தாத்ருசம் மாம்
பரத பரிஷத் அந்தர் வர்த்திபி: ப்ரேக்ஷணீயம்—991-

ஸ்ரீரங்கநாதனின் பாதுகையே! தாமரை மலர் போன்ற திருவடிகள் கொண்ட ஸ்ரீரங்கநாதனின் திருவடிகளில்
மிகுந்த பக்தி கொண்டவர்கள் பலர் உள்ளனர். நான் அவர்கள் போன்று பக்தி உள்ளவனாக நடித்தபடி உள்ளேன்.
இதனால் என்னை நானே பரிஹாஸம் செய்து கொள்ளும்படி உள்ளேன்.
இப்படிப்பட்ட என் மீது நீ இளகிய மனதுடன் அருள் சுரக்கவேண்டும். இதனால் நான் அவர்கள் போன்று பக்தி கொண்டவனாகவும்,
பரதனின் கோஷ்டியைச் சேர்ந்த “பாதுகா சேவகர்கள்” மூலம் கடாக்ஷிக்கப்பட்டவனாகவும் ஆகும்படி நீ செய்யவேண்டும்.

ஸ்ரீ பாதுகையே பெருமாள் திருவடித் தாமரைகளின் பக்தர்கள் உளரே அவர்களைப் பார்த்து ஏதோ வஞ்சகமாகப் பல சொல்லி
நைச்யமும் அனுசந்தித்திப் போகிறேன் -நீ கிருபையால் என்னை உண்மையிலேயே அவர்கள் போலாக்கி -அனுஷ்டானம் -பக்தி –
தாழ்ந்தோன் என்று அடக்கப் பேச்சு முதலியவற்றில் என்னை ஸ்ரீ பரதாழ்வான் போன்றவர்களால் கடாஷிக்கப் பட தகுந்தவனாக்கி அருள வேணும் –

——————————————————————————–

துரிதம் அபநயந்தீ தூரத: பாதுகே த்வம்
தநுஜ மதந லீலா தேவதாம் ஆநயந்தீ
அநிதர சரணாநாம் அக்ரிமஸ்ய அஸ்ய ஜந்தோ:
அவஸ கரண வ்ருத்தே: அக்ரதஸ் ஸந்நிதேயா:—-992–

ஸ்ரீரங்கநாதனின் பாதுகையே! ஸ்ரீரங்கநாதனையும் உன்னையும் தவிர வேறு எந்தவிதமான கதியும் இல்லாதவர்களில்
முதன்மையானவனாக நான் உள்ளேன்; எனது இந்த்ரியங்கள் எதுவும் என் வசம் இல்லை (அந்திம காலத்தில் உள்ள நிலை);
இப்படியாக உள்ள பிராணி போன்ற எனது பாவங்கள் அனைத்தையும் நீ வெகு தூரம் விரட்டுவாயாக.
அத்துடன் நில்லாமல், அசுரர்களை வதம் செய்வதைத் தனது லீலையாகக் கொண்ட ஸ்ரீரங்கநாதனை என்னிடம் எழுந்தருளப் பண்ணுவாயாக.

ஸ்ரீ பாதுகையே நீ என் பாபத்தை ஒதுக்கி வெகு தூரத்துக்கு அனுப்ப வேணும் -அசூரமர்த்தனத்தை ஒரு லீலை போல் செய்ய வல்ல
பகவானை எழுந்து அருளப் பண்ணி வர வேண்டும் -அகதிகளுக்குள் முதலாம் எண் நான் –
எண் ஐம் பொறிகளும் எனக்கு சுவாதீனம் இல்லாமல் என்னை அலைக்கழிக்கின்றன –
இப்படி ஸ்ரமப்படும் இந்த ஜந்து முன்னிலையில்-அந்திம தசையில் – பெருமாள் சேவை கிடைக்கச் செய்து அருள்வாய் –

—————————————————————————

ஸரம நிகமகீதே ஸப்த தந்தௌ ஸமாப்தே
நிஜ ஸதந ஸமீபே ப்ராபயிஷ்யந் விஹாரம்
ஜ்வல நமிக பவத்யோ: ஸம்யக் ஆரோபயேந மாம்
ப்ரதம வரண வஸ்ய: பாதுகே ரங்க நாத:—-993-

ஸ்ரீரங்கநாதனின் பாதுகையே! “எனக்கு நீயே கதி”, என்று ஒருமுறை கூறினாலே அந்தச் சரணாகதிக்கு வசப்பட்டு
ஸ்ரீரங்கநாதன் நிற்கிறான். உபநிஷத்துக்களில் கூறப்பட்ட வேள்வி முடிந்தவுடன், அந்த அரணிக்கட்டைகள்
அனைத்தையும் ஏற்றிக்கொண்டு வீட்டின் அருகில் உள்ள அக்னி ஸ்தானத்திற்குக் கொண்டு வருவார்கள்.
இது போன்று எனது ஜீவன் என்ற யாகம் முடியும்போது என்னைத் தனது மாளிகையின் அருகில் கொண்டு செல்லும் பொருட்டு
ஸ்ரீரங்கநாதன் செய்வது என்னவென்றால் – என்னை அக்னியைப் போன்று உங்கள் இருவர் மீதும் ஏற்றிக் கொள்ளப்போகிறான்.

யாகத்திற்கு வேண்டிய அக்னியை அரணிக் கட்டைகளைக் கடைந்து உண்டாக்கி யாக சாலையில் வேள்வி செய்து பின் அக்னி ஸ்தானத்தில் –
அரணிக் கட்டையில் வைத்து இருப்பர்-பெருமாள் அத்வர்யு – ஜீவன் அக்னி -பெருமாள் செய்யும் யாகம் ஜீவனைப் பிரபத்தியில் மூட்டுவித்து கைங்கர்யம் கொள்வது –
பிரபதிக்கு பின்பான உத்தர் காலம் ஒரு தீர்க்க யாகம் – நாம் மரணம் என்று நினைப்பது யாக பூர்த்தியில் நடக்கும் அவப்ருத ஸ்நானம்
உபநிஷத் சொல்கிறது -இந்த அக்னியை ஜீவனை இப்போது அக்னி ஸ்தானத்தில் வைக்க வேணும் -அதைச் செய்க என்கிறார் இந்த ஸ்லோகத்தில்
ஸ்ரீ பாதுகைகளே -நீ என்னை ரஷிக்க வேணும் என்று நான் முதன் முதலிலே ப்ரார்த்த போதே ஸ்ரீ ரங்க நாதன் என் வசமானார்
என் மரணம் சம்பவிக்கும் சமயம் உபநிஷத் சொல்வது போல் அத்வர்யுவான அவர் என் ஜீவனாகிற அக்னியைத் தன் ஸ்தானத்திற்கு -அது தான் அக்னி ஸ்தானம் –
எடுத்துப் போக என்னை உங்கள் இருவர் மீதும் வைத்து -நீவிர் அரணிக் கட்டைகள் போலே -ஏற்றிக் கொண்டு போக வேணும் -என்று ஆசைப்படுகிறேன் –

—————————————————————————-

புந: உதர நிவாஸ ஸ் சேதநம் ஸஹ்ய ஸிந்தோ:
புளிநம் அதிவஸேயம் புண்யம் ஆப்ரஹ்மலாபாத்
பரிணமதி சரீரே பாதுகே யத்ர பும்ஸாம்
த்வம் அஸி நிகமகீதா சாஸ் வதம் மௌளி ரத்நம்—-994-

ஸ்ரீரங்கநாதனின் பாதுகையே! எனக்கு பரப்ரஹ்ம ப்ராப்தி கிட்டும் வரையில், மறு பிறவியை அழிக்கவல்லதான,
தூய்மையான காவேரியின் திட்டான, ஸ்ரீரங்கத்தில் வாஸம் செய்து வருவேனாக.
இந்த மணலில் ஒருவனது சரீரம் சாயும்போது, அவர்களது தலையில் விளங்கும் ஆபரணம் போன்று,
வேதங்களால் துதிக்கப்படும் நீ அமர்கிறாய்.

ஸ்ரீ பாதுகையே அழகான காவிரி மணலில் நான் வாசம் செய்வேனாக -பரப்ரஹ்ம ப்ராப்தி கிடைக்கும் வரை இங்கனம்
ஏன் என்றால் இந்த மணலில் சரீரம் விலகும் போது வேத பிரசித்தி யுடைய நீ நிரந்தரம்
தலைக்கு அணியாக இருப்பாய் அல்லவா -இது என் மறு பிறவியை அழிக்குமே-

———————————————————————————————

பஹுவித புருஷார்த்த க்ராம ஸீமாந்தரேகாம்
ஹரி சரண ஸரோஜ ந்யாஸ தந்யாம் அநந்ய:
பரத ஸமய ஸித்தாம் பாதுகே பாவயம் ஸ்த்வாம்
சதம் இஹ சரதஸ் தே ஸ்ராவயேயம் ஸம்ருத்திம்—-995-

ஸ்ரீரங்கநாதனின் பாதுகையே! அனைத்துவிதமான புருஷார்த்தங்களைக் காட்டிலும் மிகவும் உயர்ந்தவளாகவும்,
அந்தப் புருஷார்த்தங்களின் எல்லையாகவும் நீ உள்ளாய். ஸ்ரீரங்கநாதனின் தாமரை போன்ற மென்மையான
திருவடி வைப்பின் மூலம் மேன்மையுடன் உள்ளாய். ஸ்ரீரங்கநாதனைக் காட்டிலும் மேன்மையானவள் என்று
பரத ஸித்தாந்தம் மூலம் உணர்த்தப்பட்டாய். இப்படிபட்ட உன்னைத் தவிர வேறு எதனையும் நான் அண்டாமல்,
இந்த ஸ்ரீரங்கத்தில் நூறு வருடம் வாழ்ந்து, உன்னைப் புகழ்ந்தபடி இருப்பேனாக.

ஸ்ரீ பாதுகையே நீயே புருஷார்த்தங்களின் எல்லைக் கோடாக இருக்கிறாய் -ஸ்ரீ பகவான் உடைய திருப்பாதம் எப்போதும் படுவதாலே இச்சிறப்பு
ஸ்ரீ பரதாழ்வான் அனுஷ்டானத்தால் உன் மகிமை தெளிவாக தெரிய நான் உன்னையே த்யானித்துக் கொண்டு
வெகுகாலம் உன் புகழைப் பாடிக் கொண்டே இந்த ஸ்ரீ ரங்கத்திலே வாழுமாறு அருள வேண்டும் –

——————————————————————

திலக யஸி சிரோ மே சௌரி பாதாவநி த்வம்
பஜஸி மநஸி நித்யம் பூமிகாம் பாவ நாக்யாம்
வசஸி ச விபவை: ஸ்வை: வ்யக்திம் இத்தம் ப்ரயாதா
தத் இஹ பரிணதம் மே தாத்ருசம் பாகதேயம்—-996-

ஸ்ரீரங்கநாதனின் பாதுகையே! எனது தலையை நீ எப்போதும் அலங்கரித்தபடி உள்ளாய். எனது மனதில் எப்போதும்
நினைவு ரூபமான உருவத்தில் நீ அமர்ந்துள்ளாய். என்னுடைய வாக்கிலும் உன்னுடைய தோற்றம் வெளிப்படும்படியாகவே உள்ளாய்.
இப்படிப்பட்ட பரிபூர்ணமான புண்ணியம் எனக்குக் கிட்டியது.

ஸ்ரீ பகவான் உடைய திருப் பாதுகையே நீ என் தலையில் அமர்கிறாய் -அதை ஒரு அலங்காரமாகக் கருதுவேன் –
மனத்தில் எப்போதும் த்யானம் செய்து கொண்டு இருப்பதனால் மானச சாஷாத்காரத்தில் உன்னை எப்போதும் சேவித்துக் கொண்டு இருக்கிறேன்
வாக்கில் இந்த ஸ்துதி ரூபமாக ஒரு உருவை ஏற்று விட்டாய் –
ஆகவே உன்னுடன் ஆழ்ந்த தொடர்பு -காயிக மானச வாசிகமான மூன்றிலும் ஏற்பட்டுப் பெரும் புண்யம் ஆயிற்று –

———————————————————————

அஜநிஷி சிரமா தௌ ஹந்த தே ஹேந்த்ரியாதி
ததநு தத்தி கஸ் சந் ஈச்வரோஹம் பபூவ
அத பகவத ஏவா பூவம் அர்த்தாதி தா நீம்
தவ புனரஹமாசம் பாதுகே தன்ய ஜன்மா –

அஜநிஷி சிரம் ஆதௌ ஹந்த தேஹ இந்த்ரியாதி:
ததநு தததிகஸ் ஸந் ஈஸ்வரஸ் அஹம் பபூவ
அத பகவத ஏவாபூவம் அர்த்தாத் இதாநீம்
தவ புநர் அஹம் ஆஸம் பாதுகே தந்ய ஜந்மா—997-

ஸ்ரீரங்கநாதனின் பாதுகையே! எல்லையற்ற காலமாக நான் எனது உடல் மற்றும் இந்த்ரியங்கள் ஆகியவற்றையே
எனது ஸ்வரூபமாக எண்ணி இருந்தேன். அதன் பின்னர், கர்ம காண்டங்களைச் சற்றே அறிந்த பின்னர்,
உடல் போன்றவற்றைக் காட்டிலும் நான் மாறுபட்டவன் என்று உணர்ந்தும், ஈச்வரன் நானே என்று எண்ணியபடி இருந்தேன்.
அதன் பின்னர் ஸ்ரீரங்கநாதன் என்னிடம் எதனையும் எதிர்பார்க்காமல் என்னைக் கடாக்ஷித்தபோது,
அவனுக்கே உடமையாக நின்றேன். ஆனால் இப்போது பாகவத அடிமைத்தனத்தின் எல்லையை அடைந்து,
உனக்கே அடிமையாக நின்று, சிறந்த பிறவிப்பயனை அடைந்தேன்.

ஸ்ரீ பாதுகையே நான் முதலில் வெகுகாலம் ஆத்மாவை இல்லை என்று கருதி உடலே நான் என்று நினைத்து இருந்து கெட்டேன்
அதன் பின்பு உடலில் இருந்து வேற்பட்ட ஆத்மா இருக்கிறது என்று உணர்ந்தும் ஒரு சுதந்திர புருஷனாக என்னை
நினைத்துக் கொண்டு ஈஸ்வரனை இல்லை யாக்கினேன்
அதன் பிறகு ஒரு நிகழ்ச்சியால் பகவான் உடையதாகவே என் ஆத்மாவை உணர்ந்து அது முதல் சிறந்த பயன் பெற்ற
ஜன்மா எனக்குக் கிடைத்தது -நான் உன்னுடையவன் ஆகி விட்டேன் –

——————————————————————-

த்வயி ஆயத்தௌ பகவதி சிலாபஸ்மநோ: ப்ராணதாநாத்
அஸ்த்ரீபாலம் ப்ரதித விபவௌ பாத பத்மௌ முராரே:
தாமேவ அஹம் சிரஸி நிஹிதாம் அத்ய பஸ்யாமி தைவாத்
ஆத்மாதாரம் ஜநநி பவதீம் ஆத்மலாப ப்ரஸூதிம்—-998-

அனைத்து திருக்கல்யாண குணங்களும் நிறைந்த பாதுகையே! இந்த உலகின் தாயே! அகலிகை என்ற கல்லுக்கும்,
சாம்பலாகக் கிடந்த பரீக்ஷத் என்ற சிசுவுக்கும் உயிர் அளித்த காரணத்தினால் பெண் – குழந்தை வரையில் ப்ரஸித்தம் பெற்றதாக
உள்ள ஸ்ரீரங்கநாதனின் தாமரை போன்ற திருவடிகள், உனக்கு வசப்பட்டவையாகவே உள்ளன.
அனைத்து உலகங்களுக்கு ஆத்மாவாக உள்ள ஸ்ரீரங்கநாதனுக்கு நீயே ஆதாரபூதையாக உள்ளாய்.
உன்னைத் தாங்குபவர்கள் யாரும் இல்லாத காரணத்தினால், ஸ்ரீரங்கநாதனைக் காட்டிலும் மேம்பட்டவளாக விளங்குகிறாய்.
இவ்விதம் உள்ள நீ, எங்கள் ஸ்வரூபத்தை நாங்கள் அறிவதற்குக் காரணமாக உள்ளாய்.
எனது புண்ணியம் காரணமாக இப்படி நீ எனது தலையில் உள்ளதைக் காண்கிறேன்.

ஸ்ரீ பாதுகைத் தெய்வமே தாயே கல்லுக்கும் கரிக் கட்டைக்கும் உயிர் கொடுத்த தெய்வமே –
உன் பெருமை பாலர் பெண்டிர் வரை மக்கள் அனைவர் இடத்திலும் பிரசித்தம் –
பகவான் திருவடிகள் அன்றோ இதை சாதித்தது என்றால் அதனால் என்ன -திருவடிகள் ஸ்ரீ பாதுகைக்கு ஆதீனம் என்றே சொல்ல வேண்டும்
உனக்கு ஆதாரம் நீயே தான் -வேறு ஆதாரம் தேடுவதில்லை -ஆனால் திருவடிகளுக்கு நீ யல்லவோ ஆதாரம் ஆகிறாய் -மேலும் நீ அன்றோ
நாங்கள் எம் ஸ்வரூபத்தை உணரக் காரணம் -அத்தகைய நீ இப்பொழுது சிரஸ்ஸில் வைக்கப் பட்டு இருக்கிறது –
நீ எனக்குத் திருவருள் செய்வதற்கு அடையாளம் –

———————————————————————————–

கதம் காரம் லக்ஷ்மீ கரகமல யோக்யம் நிஜபதம்
நிதத்யாத் ரங்கேஸ: குலிசகடிநே அஸ்மிந் மநஸி ந:
ந சேதேவம் மத்யே விசதி தயயா தேவி பவதீ
நிஜாக்ராந்தி க்ஷுண்ண ஸ்மரசரசிகா கண்டக ததி:—999–

ஸ்ரீரங்கநாதனின் பாதுகாதேவியே! எங்களது மனம் என்பது மன்மதனின் ஆக்கிரமிப்பு காரணமாக அவன் பாணங்கள் நிறைந்ததாக,
கூர்மையான முள் வரிசைகள் கொண்டதாக உள்ளது. உன்னுடைய தயை காரணமாக எனது மனம் மற்றும்
ஸ்ரீரங்கநாதன் திருவடிகள் ஆகிய இரண்டிற்கும் இடையில் புகுந்து கொள்கிறாய். இப்படி நீ செய்யவில்லை என்றால் –
ஸ்ரீரங்கநாச்சியாரின் தாமரை போன்ற திருக்கரங்களால் மட்டும் வருடக்கூடிய மென்மையான தனது திருவடிகளை
ஸ்ரீரங்கநாதன், வஜ்ராயுதம் போன்ற கடினமான எங்கள் மனதில் எப்படி வைப்பான்?

ஸ்ரீ பாதுகா தேவியே எங்கள் ஹ்ருதயம் மன்மத பாணங்களுக்கு விஷயம் ஆகின்றன -அதை தைத்து முட்களாகக் கிடக்கும் –
நீ உன் ஆக்கிரமிப்பால் இவற்றை எல்லாம் பொடி செய்து ஹ்ருதய பிரதேசத்தைப் பெருமாள் காலடி வைக்கத் தகுதி யுள்ளதாக ஆக்கி இருக்கிறாய்
அப்படிச் செய்யாது இருந்தால் இந்த ஹ்ருதயம் கடினமாய் இருக்குமே -பரம ஸூ குமாரமான பிராட்டியின் தாமரைக் கைகளுக்குத் தக்க
மென்மை கொண்ட திருவடியைப் பெருமாள் எப்படி இந்த எம் மனத்தில் வைக்கத் தகும் –

——————————————————————————————

க்ரீடா லௌல்யம் கிமபி ஸம்யே பாதுகா வர்ஜயந்தீ
நிர்வேசம் ஸ்வம் திசஸி பவதீ நாதயோ: ஸ்ரீதரண்யோ:
மாமபி ஏவம் ஜநய மதுஜித் பாதயோ: அந்தரங்கம்
ரங்கம் யாஸௌ ஜநயஸி குணை: பாரதீ ந்ருத்தரங்கம்—1000–

ஸ்ரீரங்கநாதனின் பாதுகையே! உன்னையே தங்கள் எஜமானியாக எண்ணி, தங்களது ஐச்வர்யம் அனைத்தும்
உன்னுடைய வசப்பட்டவை என்று எண்ணியபடி இருக்கின்ற ஸ்ரீதேவி மற்றும் பூதேவி ஆகியோர்களுக்கு நீ செய்வது என்னவென்றால் –
அவர்கள் விரும்பும் காலத்தில், உன்னால் மட்டுமே ஏகபோகமாக அனுபவிக்கப்படும் ஸ்ரீரங்கநாதனுடைய திருவடிகளின்
அனுபவம் என்ற சுகத்தை, உனது ஸஞ்சாரத்தை சற்றே நிறுத்திவிட்டு அவர்களுக்குக் கொடுக்கிறாய்.
இது போன்று என்னையும் ஸ்ரீரங்கநாதனின் திருவடிகளுக்கு ஏற்ற அடிமையாக நீ செய்தருள வேண்டும்.
உனது எந்தக் குணம் மூலம் நீ ஸ்ரீரங்கத்தை ஸரஸ்வதியின் நாட்டிய மேடையாக மாற்றுகிறாயோ,
அந்தக் குணம் மூலம் எனக்கு அருள வேண்டும்.

ஸ்ரீ பாதுகையே -உனக்குக் கைங்கர்ய அனுபவம் கிடைத்தால் -அதாவது -சஞ்சாரம் நடந்தால் பிராட்டிகளுக்கு அந்தரங்க பரிசயத்தால்
அனுபவம் ஏற்பட வாய்ப்பு இராமல் போய் விடும்-
அதற்காக நீ சஞ்சார ஆசையை விட்டு உன்னையே தலைவியாக உடைய ஸ்ரீ பூமி பிராட்டிகளுக்கு விட்டுக் கொடுக்கிறாய் –
நானும் உனக்கு சேஷ பூதன் -பகவான் திருவடிகளுக்கு அந்தரங்க சேவகனாக நான் இருக்கும் படி செய்து அருள் செய்வது நிச்சயம் -ஏன்-
உன் கல்யாண குண பிரபாவம் அப்படி எனக்கு அனுக்ரஹித்து இந்த காவ்யம் நிறைவுறுமாறு அருளி இதைக் கேட்டு ஆனந்திக்க
சரஸ்வதி வந்து அனபவப் போக்கு வீடாக ஆடிக் களிக்கிறாளே -இத ரங்கம் அவளுக்கும் நாட்ய அரங்கம் ஆயிற்று அல்லவா –

————————————————————————————————–

இதி ரங்க துரீண பாதுகே த்வம்
ஸ்துதி லக்ஷ்யேண ஸஹஸ்ரசோ விம்ருஷ்டா
ஸபலம் மம ஜந்ம தாவத் ஏதத்
யதி ஹாசாஸ்யம் அத: பரம் கிம் ஏதத்—-1001–

ஸ்ரீரங்கராஜனின் பாதுகையே! இப்படியாக உன்னைத் துதிப்பது என்ற ஸ்தோத்ரம் ஒன்றைச் சாக்காக
வைத்துக் கொண்டு, என்னால் ஆயிரக்கணக்கில் நீ சிந்திக்கப்பட்டாய்.
இதன் மூலமாக எனது பிறவியானது மிகுந்த ப்ரயோஜனம் மிக்கதாகி விட்டது.
இதற்கு மேல் இந்த உலகத்தில் நான் பெற வேண்டியதும், ப்ரார்த்தனை செய்ய வேண்டியதும் வேறு என்ன உள்ளது?

ஸ்ரீ ரங்க நாத பாதுகையே இந்த ஸ்தோத்ரம் என்கிற வாசத்தில் உன்னை பல ஆயிரம் தரம் சிந்தித்து இருக்கிறேனே
அதிலே கூட என் பிறப்பு கடைத்தேறி விட்டதாகக் கருதுவேன் –
இதற்கு மேலும் இங்கு நான் பெற வேண்டியது என்ன தான் இருக்கக் கூடும் –

———————————————————————————-

மாத: ஸ்வரூபம் இவ ரங்க பதேர் நிவிஷ்டம்
வாசாம் ஆஸீமநி பதாவநி வைபவம் தே
மோஹாத் அபிஷ்டுதவத: மம மந்த புத்தே:
பாலஸ்ய ஸாஹஸம் இதம் தயா ஸஹேதா:—-1002–

ஸ்ரீரங்கநாதனின் பாதுகைத்தாயே! ஸ்ரீரங்கநாதனின் ஸ்வரூபத்தைக் காட்டிலும்,
வாக்கின் மூலம் எட்டாத பெருமை கொண்டவளாக நீ உள்ளாய்.
இப்படிப்பட்ட உனது மேன்மைகளை, தாழ்வான அறிவு கொண்ட சிறுவனாகிய நான்,
எனது அறியாமை காரணமாகத் ஸ்துதிக்க முற்பட்டேன்.
உனது மேன்மையை ஆயிரம் ஸ்லோகத்தின் மூலம் அளவிட்டுக் கூற முயன்ற எனது அறியாமையைப் பொறுத்துக் கொண்டு,
எனது ஸாஹஸத்தை உனது தயை மூலம் மன்னிப்பாயாக.

ஸ்ரீ பாதுகை தாயே பெருமாளின் ஸ்வ ரூபத்தை அளவிட்டுச் சொல்ல ஒண்ணாது –
வாக்குக்கு எட்டாதது -என்று சொல்லுமா போலே தான் உன் பெருமையும் –
அப்படி இருந்தும் துணிந்து இந்தக் காரியத்தில் இறங்கியது இந்த சிறு பிள்ளையின் அறியாமையால் தான்
அடியேனுடைய இந்த சஹாசச் செயலைக் கருணை கூர்ந்து பொறுத்து அருள்வாயாக –

———————————————————————-

யே நாம பக்தி நியதா: கவயோ மதந்யே
மாத: ஸ்துவந்தி மது ஸூதந பாதுகே த்வம்
லப்ஸ்யே குணாம்ச விநிவேசித மாநஸாநாம்
தேஷாம் அஹம் ஸபஹுமாந விலோகிதாநி—-1003-

ஸ்ரீரங்கராஜனின் பாதுகையே! என் தாயே! அம்மா! என்னைக் காட்டிலும் உன்னிடம் பக்தி அதிகமாக உள்ள
கவிஞர்கள் உன்னை ஸ்துதிக்கக்கூடும்.
அவர்கள் உனது வாத்ஸல்யம் போன்ற குணங்களில் தங்கள் மனதை நிலை நிறுத்திப் புகழ்வார்கள்.
அவர்களின் கடாக்ஷம் நிறைந்த பார்வையை நான் அடையப் போகிறேன்.

ஸ்ரீ பெருமாளின் திருப் பாதுகையே -பக்தியினால் உந்தப்பட்ட வேறு சிலரும் இத்தகைய உன் ஸ்துதியில் இழிவரோ
அவர்கள் ஸ்ரமம் உணர்ந்ததனால் குணங்களில் மட்டும் மனம் செலுத்தி புகழ் வார்த்தைகளையே சொல்லுவார்கள் –
இந்த திவ்ய பாதுகா சாஸ்திரம் பற்றி –

———————————————————————–

ஸங்கர்ஷயந்தி ஹ்ருதயாநி அஸதாம் குணாம்சே
ஸந்தஸ்து ஸந்தமபி ந ப்ரதயந்தி தோஷம்
தத் ரங்கநாத சரணாவநி தே ஸ்துதீநாம்
ஏகா பரம் ஸதஸதோ: இஹ ஸாக்ஷிணீ த்வம்—-1004-

ஸ்ரீரங்கநாதனின் பாதுகையே! கவிகள் அல்லாதவர்களில் அஸத்துக்கள் எனப்படும் மனிதர்களின் இதயங்கள்,
நல்ல விஷயங்களில் உள்ள நன்மைகளிலும் குற்றமே காண முற்பட்டு, இதனால் பொறாமையும் கொள்ளும்.
ஸத்துக்கள் என்பவர்கள் குற்றம் இருந்தாலும் அவற்றை வெளியிட மாட்டார்கள்.
ஆகவே இந்த நூலில் உள்ள குணங்களுக்கும், தோஷங்களுக்கும் நீயே மத்யஸ்தமாக நின்று ஆராய வேண்டும்.

ஸ்ரீ ரங்க நாத திருப் பாதுகையே தீயோர் இந்த ஸ்தோத்ரத்தின் குணங்கள் பற்றிப் பொறாமைப் படுவார்கள்
நல்லவர்களோ வென்னில் தோஷம் பற்றிப் பேசவே மாட்டார்கள் -அது அவர்கள் இயல்பு
ஆக இந்த ஸ்துதியில் குணம் இருக்கிறதோ தோஷம் தான் உள்ளதோ அதற்கு நீ ஒருத்தி தான் சாஷி –

————————————————————————–

இத்தம் த்வம் ஏவ நிஜகேளி வசாத் அகார்ஷீ:
இக்ஷ்வாகு நாத பத பங்கஜயோ: அநந்யா
ஸ்வீயம் பதாவநி மயா ஸுமஹத் சரித்ரம்
ஸீதேவ தேவி ஸஹஜேந கவீஸ்வரேண—-1005–

ஸ்ரீரங்கநாதனின் பாதுகாதேவியே! இக்ஷ்வாகு குலத்தின் நாயகனான இராமனின் திருவடிகளைத் தவிர
வேறு எதனையும் நாடாத சீதை, தனது உடன் பிறந்தவரான வால்மீகி முனிவரைக் கொண்டு,
தனது மேன்மைகள் வெளிப்படும் இராமாயணத்தைச் செய்வித்தாள்.
நீயும் அவள் போலே, ஸ்ரீரங்கநாதனின் திருவடிகளைப் பிரியாதவளாக உள்ளாய்.
ஆக நீயும் அவள் போன்று என்னைக் கொண்டு, உன்னுடைய மிகப் பெரிய சரிதத்தை ஏற்படுத்திக் கொண்டாய்.

ஸ்ரீ பாதுகா தேவியே இஷ்வாகு வம்சத்தரசனான ஸ்ரீ சக்கரவர்த்தி திருமகனின் திருவடித் தாமரைகளை அன்றி வேறே எதையும்
முக்கியமாகக் கொள்ளாத நீயே என்னைக் கொண்டு தன்னுடைய மிகப் பெரியதான இந்த காவ்யத்தைச் செய்வித்துக் கொண்டாய்-
ஸ்ரீ சீதா பிராட்டி கவி ஸ்ரேஷ்டரான வால்மீகியைக் கொண்டு ஸ்ரீ ராமாயணத்தைச் செய்வித்தது போலே -எல்லாம் விளையாட்டாகவே –

———————————————————————————

ப்ருதுக வதந சங்கஸ்பர்ச நீத்யா கதாசித்
சிரஸி விநிஹிதாயா: ஸ்வேந பூம்நா தவைவ
ஸ்துதி: இயம் உபஜாதா மந்முகேந இதி அதீயு:
பரிசரண பராஸ்தே பாதுகே அபாஸ்த தோஷா:—-1006–

ப்ருதுக=பாலகனுடைய (துருவனுடைய) – வதந=முகத்திலே –
சங்கஸ்ப்ர்ஸ நீத்யா=ஸ்ரீபகவானுடைய பாஞ்சஜன்யம் என்னும் சங்கத்தின் ஸ்பர்ஸத்தினால் ஏற்பட்டதை (ஏற்பட்ட மாறுதலைப்) போன்று –
கதாசித்=ஒரு சமயத்தில் (ஸ்ரீரங்கநாதன் இந்த ப்ரபந்த்த்தை பண்ணும்படி அனுமதி கொடுக்கும் சமயத்தில்) –
சிரஸி=என்னுடைய சிரஸ்ஸில் – விநிஹிதாயா=(அர்ச்சகரால்)நன்றாக சாதிக்கப்பெற்ற – தவ=உன்னுடைய –
ஸ்வேன=ஸ்வாபிகமான – பூம்நா ஏவ=மஹிமையினாலே – மந்முகே=என்முகமாக (அதாவது என்னை ஒரு கருவியாக்க் கொண்டு) –
ஈயம் ஸ்துதி= இப்படி உயர்ந்த்தான ஸ்தோத்திரமானது – உபஜாதா = உண்டானது ––
அபாஸ்த தோஷா:=த்வேஷங்கள் அற்றவர்களான – பரிசரணபரா=உன்னுடைய கைங்கர்யங்களில் ஈடுபாடுள்ள பெரியோர்கள் –
இதி அதீயு:= எண்ணக்கடவர்கள் (அதாவது வேத்த்தினை அத்ய்யனம் செய்வது போல் சிரத்தையுடன் இதை நித்யமாக பாராயணம் செய்யக்கடவர்கள்.

ஹே! பாதுகே! இந்த ஸஹஸ்ரத்தை நான் பண்ணுவதற்கு முன் நியமனம் கேட்பதற்காக உன் ஸந்நிதியில் நின்ற போது,
துருவனை பாஞ்ச ஜன்யத்தினால் பகவான் வருடியதை போன்று, அர்ச்சகாள் மூலமாய், என் தலையில் நீ சாதிக்கப் பெற்று
வெகு நேரம் எழுந்தருளி அனுமதி யளித்தாய்! உன் மூலமாக உன்னை ஸ்தோத்திரம் பண்ணும்படியான
ஞானத்தினையும் வாக்கினையும் அளித்தாய்!. உன்னுடைய ப்ரபாவத்தினாலேயே உன்னை ஸ்தோத்திரம்
பண்ணும்படியான ஞானம் எனக்கு ஏற்பட்டது!. உன்னுடைய அனுக்ரஹரூபமாக தானாக வெளிப்பட்டது!.
பெரியோர்கள் இந்த உண்மையை உள்ளபடி அறிந்து, வேத்த்திற்கு சமமாக பாவித்து சிரத்தா பக்தியுடன்
தங்களுடைய நித்யபாராயணத்திற்கும் வைத்துக் கொண்டு விடுவார்கள்.
இந்த ப்ரபந்தம் உன்னால் ஏற்பட்டது. எல்லோராலும் கொண்டாடத்தக்கது.

ஸ்ரீரங்கநாதனின் பாதுகையே! உனது கைங்கர்யத்தில் மட்டுமே ஈடுபட்டு நிற்கும் உத்தமர்கள் என்ன நினைப்பார்கள் தெரியுமா –
துருவன் முகத்தில் எம்பெருமானின் பாஞ்சஜன்யம் என்ற சங்கின் தொடர்பு ஏற்பட்டவுடன், ஞானம் உண்டானது போன்று,
எனது தலையில் வைக்கப்பட்ட உனது மேன்மையால் இந்த ஸ்தோத்ரம் என் மூலமாக உண்டாயிற்று என எண்ணுவார்கள்.

எம்பெருமானைக் குறித்து துருவன் கடுமையான தவம் செய்தான். அப்போது அவன் முன்பாக எம்பெருமான் வந்து நின்றான்.
ஆனால் குழந்தையான துருவனுக்கு எம்பெருமானை எப்படித் துதிப்பது என்று தெரியவில்லை.
அப்போது எம்பெருமான் தனது சங்கின் மூலம் துருவனின் கன்னத்தைத் தொட, அவனுக்கு ஞானம் உண்டானது.
இது போன்று ஸ்ரீரங்கநாதனுடைய பாதுகையின் ஸ்பர்சம் தன் மீது பட்டதால், இந்தத் துதி ஏற்பட்டதாகக் கூறுகிறார்.

ஸ்ரீ பாதுகையே உன் தொண்டர்கள் ராக த்வேஷாதிகள் அற்றவர் -நான் சொல்லும் இவ்விளக்கத்தை அவர்கள் ஒப்புவர் –
சிறு பையனான துருவன் கன்னத்தில் பெருமாள் திருச் சங்கு ஆழ்வானைக் கொண்டு தொட்டார் என்ற வியாஜ்யம் போருமாயிற்று
அவன் ஸ்தோத்ரம் ஒன்றை ஆக்கி அருள -அது போல் ஸ்ரீ பாதுகை என் தலை மீது வைக்கப் பட்டதே
அந்த உன் சுய மகிமையால் அன்றோ இந்த உன் ஸ்தோத்ரம் உருவாயிற்று –

————————————————————————-

யதி ஸ்பீதா பக்தி: ப்ரணயமுக வாணீ பரிபணம்
பதத்ராண ஸ்தோத்ரம் ஹ்ருதி பிப்ருத ரங்கக்ஷிதி ப்ருத:
நிருந்மாதோ யத்வா நிரவதி ஸுதா நிர்ஜ்ஜரமுசோ
வசோபங்கீ: ஏதா கதம் அநுருந்தே ஸஹ்ருதய:—-1007–

ஸ்பீதா=பூர்ணமான – பக்தி:=(பாதுகையினடத்தில்) பக்தியானது – யதி=உங்களுக்கு இருக்குமே யானால் –
ப்ரணயமுக=நம்பிக்கையைக் கொடுக்கிறதாக இருக்கும் – வாணீ=வேதத்தை –
பரிபணம்=வேதம் என்ன சொல்லுகின்றதோ அதனையே பிரதிபலிக்கும் –
பதத்ராண ஸ்தோத்ரம்= இந்த பாதுகா ஸ்தோத்திரத்தை – ஹ்ருதி=ஹ்ருதயத்திலே – பிப்ருத=தரியுங்கோள்
(நன்கு உரு ஏற்றி மனதில் நிலைத்திருக்கும்படி செய்யுங்கள்) –
யத்வா=இல்லாவிட்டால் (ஒருக்கால் அப்படியெல்லாம் உங்களுக்கு பக்தியில்லாவிட்டாலும்) –
நிருந்மாதோ=சாமான்யமான பக்தியுடைய – ஸஹ்ருதய:=நல்லமனதோடுள்ள ஒருவன் –
நிரவதி=முடிவில்லாததான – ஸுதா=அம்ருதத்தினை ஒக்கும் – நிர்ஜ்ஜர=வெள்ளத்தினை – முச:=கொட்டுகிறதான –
ஏதா= இந்த – வசோ பங்கீ= வார்த்தைகளுடைய இன்பமான பதங்களின் சேர்க்கையை –
கதம்=எப்படி – நாநுருந்தே=அனுபவிக்காமலிருப்பான்..?

”ஹே! ஜனங்களே! நீங்கள் உய்வடைய எளிமையான பரம ஹிதமான ஒரு வழியைக் கூறுகின்றேன்! கேளுங்கள்!

இந்த பாதுகா ஸ்தோத்திரமானது மகத்தானது..! நமக்கு ஸகலவிதமான நன்மைகளும் அளிக்க்க்கூடியது
வேதமும் – வேதம் காட்டும் வழியும்தான்! நீங்கள் நாஸ்திகர்களாய் இல்லாத பட்சத்தில்
இந்த வேதத்தினைக் கண்டிப்பாய் நம்ப வேண்டும்.!
அந்த வேதம் நாம் உய்வடைய பாதுகைகள் தான் என்று ஸூஷூமமாய் அறுதியிடுகின்றது!.

அந்த வேத்த்தினுடைய உருவம் தான், ப்ரதிபாத்யமான வஸ்துவான பாதுகையினை ஸ்துதிக்கும்
இந்த பாதுகா ஸஹஸ்ரத்தினை தினசரி பாராயணம் செய்யுங்கள். இதுதான் பரம ஹிதத்தினைத் தரக் கூடியது!.
இதுவே பரம பலம் – இதுவே பரம க்ஷேமம் – ஒருக்கால் உங்களுக்கு அப்படிப்பட்ட அனுபவிக்க்க்கூடிய பக்தி யில்லை யென்றாலும்,
இதிலுள்ள வார்த்தைகளின் கோர்வை – காதிற்கும் வாக்கிற்கும் இனிமையான ஸப்த ரசங்களின் தன்மையினை அனுபவித்து உருப் போடுங்கள் –

அறிந்தோ அல்லது அறியாமலோ எப்படி நெருப்பைத் தொட்டால் அதனுடைய ஸ்வபாவமானது நம்மை சுடுகின்றதோ
அதைப் போன்று நாம் பக்தி மேலிட்டோ அல்லது இதிலுள்ள இனிமையான ரஸ ஞானத்தினால் ஈர்க்கப்பட்டோ
இதனை அப்யாஸிக்கத் தொடங்குவீர்களாயின், பாதுகையின் ஸ்வபாவமான மஹிமையினால், கருணையினால்
ஸகல க்ஷேமங்களையும் பெற்று இவ்வுலகிலும், பரம ஸ்ரேயஸ்ஸான மோக்ஷத்தினையும் பெற்று உய்வீர்கள்.
இது ஸர்வோப ஜீவ்யமான அம்ருதம். ஏதோ ஒரு விதத்தில் இதனை அனுஸந்தித்தாலும் போதும் –
பரம க்ஷேமத்தினை யடைவது உறுதி!.” என்று நாம் உய்வதற்காக நம்மை
பிரார்த்திக்கின்றார் இந்த பரமதயாளு – ஸ்வாமி தேசிகர்.

மக்களே உங்களுக்கு பக்தி மிக்கதாக இருந்தால் இந்த ஸ்ரீ ரங்கநாத திருப் பாதுகா ஸ்தோத்ரத்தை
உள்ளத்தில் தரிக்கப் பாடம் செய்ம்மின்
அது ரசம் மிக்க வாணிக்கு மூல தனம் என்னலாம் -ரசிகர்களாய் இருப்பவர் -பைத்தியம் மட்டும் பிடிக்காதவராய் இருந்தால்
எல்லை இல்லாத அம்ருத வெள்ளத்தைப் பெருக்கும் இந்த காவ்யச் சொல் தொடர்களை எப்படி ஆதரிக்காமல் இருக்கக் கூடும் –

மக்களே! உங்களுக்கு ஸ்ரீரங்கநாதனின் பாதுகைகள் மீது பக்தி ஏற்பட்டால், வேதங்கள் மூலம் அறித்தக்கதான
பாதுகையை வெளிப்படுத்தும்படியாக உள்ள இந்த ஸ்ரீரங்கநாத பாதுகா ஸஹஸ்ர ஸ்தோத்ரத்தை,
உங்கள் மனதில் எப்போதும் நிலையாக வைத்து இருப்பீர்களாக.
அப்படிப்பட்ட பக்தி உங்களிடம் இல்லை என்றாலும், புத்தி தடுமாற்றம் அடையாத ஒருவன்,
நல்ல விஷயத்தை அறியவல்ல ஒருவன், அளவற்ற சொல் அமிர்தம் அருவி போன்று கொட்டுகின்ற
இந்த ஸ்தோத்ரத்தை எப்படி ஆதரிக்காமல் இருப்பான்?

———————————————————————————-

ஜயதி யதிராஜ ஸூக்தி:
ஜயதி முகுந்தச்ய பாதுகா யுகளீ
ததுபயதநா: த்ரிவேதீம்
அவந்தயயந்த: ஜயந்தி புவி ஸந்த:—-1008–

யதிகளின் தலைவர் என்று போற்றப்படும் எம்பெருமானாரின் ஸ்ரீபாஷ்யம் போன்ற நூல்கள் மிகவும் மேன்மையுடன் விளங்குகின்றன.
ஸ்ரீரங்கநாதனின் பாதுகைகள் மிகவும் மேன்மையுடன் விளங்குகின்றன.
இந்த இரண்டையும் ஒருவர் தனது செல்வமாகக் கொண்டாலே போதுமானது –
அப்படிப்பட்டவர்கள் மூன்று வேதங்களையும் ஸபலமாக்கியபடி வாழ்ந்து மேன்மை அடைகின்றனர்.

ஸ்ரீ யதி ராஜர் என்கிற ஸ்ரீ ராமானுஜர் உடைய திவ்ய ஸூக்திகள் -ஸ்ரீ பாஷ்யம் முதலானவை -சிறப்பாக விளங்குகின்றன –
மோஷ தாதா வாகிற ஸ்ரீ ரங்க நாதனுடைய திருப் பாதுகையினை இவ்வுலகில் விளங்குகிறது –
ஸ்ரீ பாஷ்யகார ஸ்ரீ ஸூக்திகளையும் ஸ்ரீ பாதுகா மூர்த்தியான ஆழ்வார் ஸ்ரீ ஸூக்திகளையும் மட்டுமே தம் தனம்
என்று கொண்டு இருக்கும் சாதுக்கள் த்ரயீ என்ற வேதத்தை வீணாக்காமல் அதை முழு பிரமாணம் ஆக்குகிறவர்கள் –
அவர்கள் இப்புவியில் சிறந்து விளங்குகிறார்கள் –

முதல் ஸ்லோகம் “ஸந்த” என்ற தொடங்கியது.
இந்த ஸ்லோகத்தின் முதல் பதமும் “ஸந்த” என்று முடிவதைக் காண்க.
இந்த ஸ்லோகம் கூறி முடித்தவுடன், மீண்டும் முதல் ஸ்லோகத்தைக் கூறுவது மரபாகும்.

சந்த ஸ்ரீ ரங்க ப்ருத்வீஸ சரண த்ராண சேகரா
ஜயந்தி புவந த்ராண பத பங்கஜ ரேணவ –1-

——————————————————————————–

ஸ்ரீ கோயில் கந்தாடை அப்பன் ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம் .
ஸ்ரீ தேசிகன் ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம் .
ஸ்ரீ பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம் .

ஸ்ரீ பாதுகா சஹஸ்ரம்-31-நிர்வேத பத்ததி -உருக்கப் படலம் -வைராக்கியம் வெறுப்பு ஆற்றாமை வெளிப்படுத்தும் உருக்கப் படலம் -ஸ்லோகங்கள் -951-970-

March 22, 2016

ப்ரபத்யே பாதுகாம் தேவீம் பர வித்யாம் இவ ஸ்வயம்
யாம் அர்ப்பயதி தீநாநாம் தய மாநோ ஜகத் குரு:—-951-

அனைத்து உலகிற்கும் முதல் ஆசார்யனாக உள்ள ஸ்ரீரங்கநாதன் மிகவும் கருணையுடன், துன்பம் உற்றவர்கள் உய்யும்
விதமாகச் செய்வது என்னவென்றால் – மோக்ஷ ஸாதனமான பக்தி மற்றும் ப்ரபத்தி என்னும் ஞானம் போன்ற
தனது பாதுகைகளைத் தானாகவே அளிக்கிறான். அந்தப் பாதுகைகளை நான் சரணம் அடைகிறேன்.

ஜகத்துக்கு முதல் குருவான ஸ்ரீ யபத்தி தன் கருணையினால் வருத்தமுற்று இருக்கும் கதி அற்றவருக்கும் உரிய
பர வித்யை என்ற மோஷ சாதனமாகிற வித்தையாக
எந்த ஒரு ஸ்ரீ பாதுகையைத் தானே வழங்கி அருளி இருக்கிறானோ அந்த ஸ்ரீ பாதுகா தேவியை உபாயமாகப் பற்றுகிறேன் –

ப்ரபத்யே=உபாயமாக நம்புகிறேன் (நான் அனுபவித்து கொண்டிருக்கும் ஸம்ஸாரதுக்கம் நீங்குவதற்கான) —
பரவித்யா=மோக்ஷத்திற்கு உதவக்கூடிய அறிவு (பக்தி, ப்ரபத்தி) – ஸ்வயம்=தாமாகவே முன்வந்து —
யாம் அர்ப்பயதி=யாதொரு பாதுகையின் மூலமாய் கொடுக்கின்றாரோ –
தீநாநாம்=ஸம்ஸாரத்தில் கஷ்டப்பட்டுக் கொண்டிருக்கும் – தயமாநோ=தயவுள்ளவராய்

பகவான் ஸம்ஸரத்தில் உழன்று கஷ்டப்பட்டு கொண்டிருக்கின்ற ஜீவாத்மாக்கள் கடைத்தேற, மோக்ஷம் பெறுவதற்காக
உண்டான அறிவை அதாவது பக்தி மற்றும் சரணாகதி என்கிற ஞானத்தினை வேதங்கள் மூலமாய் ஏற்படுத்தி வைத்துள்ளார்.
இந்த அறிவிற்கு “பரவித்யை“ என்று பெயர். ஆச்சார்யன் மூலமாய் இந்த பரவித்யையை ஆஸ்ரிதர்கள் அடைவது போன்று,
ஆழ்வார் ஆச்சார்யனின் மற்றொரு ரூபமான பாதுகையும் மோக்ஷஸாதனமே!.
ஸ்ரீசடாரியான பாதுகையை நாம் சாதிக்கப்பெறுவதும் மோக்ஷஸாதனமே!
இத்தகைய மஹிமைகள் பொருந்திய எங்களைக் காப்பாற்றுவதற்காக அவதரித்த பாதுகா தேவீ!
என்னை இன்னுமும் ஸம்ஸாரத்தில் தவிக்கவிட்டு வேடிக்கைப் பார்க்கின்றாயே? நான் என்ன செய்வேன்,.!
இது உன்னுடைய குணத்திற்கு அழகாகுமா..? ஆகையால் உன்னை சரணமாக அடைகின்றேன்..!
என்னுடைய ஸம்ஸாரபந்த்த்தினை அடியோடு போக்கி சாஸ்வதமான பரமபுருஷார்த்தத்தினை எனக்கு நீ அருள வேண்டும் ..!

——————————————————————————————–

அபி ஜந்மநி பாதுகே பரஸ்மிந்
அநகை: கர்மபி: ஈத்ருசோ பவேயம்
ய இமே விநயேந ரங்க பர்த்து:
ஸமயே த்வாம் பதயோஸ் ஸமர்ப் பயந்தி—-952-

ஸ்ரீரங்கநாதனின் பாதுகையே! அந்தந்த காலங்களில் ஸ்ரீரங்கநாதனின் அர்ச்சகர்கள் உன்னை அவனது திருவடிகளில்
மிகவும் அன்புடன் ஸமர்ப்பணம் செய்கிறார்கள். எனது அடுத்த பிறவியில் இவர்கள் போன்று
ஸ்ரீரங்கநாதனின் அர்ச்சகராகப் பிறந்து உனக்கு கைங்கர்யம் செய்வேனோ?

ஸ்ரீ பாதுகையே அந்தந்த உரிய சந்தர்ப்பங்களில் பெருமாள் ஸ்ரீ ரங்க நாதனுடைய திருவடிகளில் மிகுந்த வினயத்தோடு
உன்னை சமர்ப்பிக்கும் பாக்கியம் பெற்ற கைங்கர்ய பரர் உண்டே -அவர்களில் ஒருவனாக அடுத்த ஜன்மத்தில் நான் ஆக வேண்டும்
குற்றம் அற்ற கர்மங்களால் அன்றோ அது நடக்கும் -அப்படி ஆகும் படி நீயே அருள வேண்டும் –

ரங்கபர்த்து:=ஸ்ரீரங்கநாதனுடைய – பதயோ:=திருவடிகளிலே – விநயேந=மிகுந்த பணிவோடு –
ஸமயே=அந்தந்த உசிதமான சமயங்களில் (அதாவது நித்யபடி ஆராதனத்தில் ஆறு காலங்களிலும் மற்றும்
சஞ்சாரங்களின் போது அந்தந்த மண்டபங்களிலும்) — ய=யாதொரு – இமே= அர்ச்சகர்கள் –
கர்மபி:= காரியங்களாலே — ஸமர்ப்பயந்தி = ஸமர்ப்பிக்கின்றார்களோ – இத்ருசோ = இவர்களைப் போன்றவனாக –
பரஸ்மிந் ஜந்மநி=அடுத்த ஜன்மத்தில் – அபி பவேயம்= ஆவேனா..?

“ஹே! பாதுகே! நீ எனக்கு மோக்ஷம் கொடுத்தால் கொடு அல்லது கொடுக்காவிட்டால் எனக்கு அடுத்த ஜன்மத்திலாவது
ஸ்ரீரங்கநாதனுக்கு கைங்கர்யம் செய்யும் அர்ச்சகராய் பிறக்கச் செய்! இந்த அர்ச்சகர்களைப் போல மிகுந்த ப்ரீதியுடனும்
பவ்யத்துடனும் உன்னை ஸ்ரீரங்கநாதனுடைய திருவடிகளில் தடங்கலில்லாமல் அந்தந்த உசித காலங்களில் ஸமர்ப்பிக்கிறது
முதலிய கைங்கர்யங்கள் கிடைக்குமாயின் அதுவே எனக்கு மோக்ஷம்!. அதற்கும் கூட நான் கொடுத்து வைக்கவில்லையே!
எனக்கு அந்த பாக்யம் இந்த ஜன்மத்தில் இல்லாது போயிற்றே! எங்கிருந்தாலும் உனக்கு இடைவிடாது
கைங்கர்யம் பண்ணுவதுதானே மோக்ஷம்! அதற்காகத்தானே அங்கு (பரமபதம்) போகிறது –
அது இங்கேயே (ஸ்ரீரங்கத்தில்) கிடைத்து விட்டால் எவ்வளவு பாக்யசாலியாவேன் நான்!“

ஸ்ரீரங்கம் கோவிலின் பூஜை முறைகள் ஓளபகாயநர். சாண்டில்யர், பாரத்வாஜர், கௌசிகர், மௌஜ்யாயநர் என்ற
ஐந்து ரிஷிகளுக்கும் ஐந்து ராத்ரியில் பகவானால் உபதேசிக்கப்பட்டமையால் இது ‘ராத்ரி ஆகமம்“ –
இது ஐந்து(பஞ்ச) ரிஷிகளுக்கு ஐந்து நாட்கள் உபதேசிக்கப்பட்டமையால் “பாஞ்சராத்ர ஆகமம்” என்று திருப்பெயர்.
ஸ்ரீபாஞ்சராத்ர தியான ஸ்லோகம் நிர்த்தாரணமாய் முதலிலேயே சொல்லிவிடுகின்றது.. ”….
ஓளபகாயந சாண்டில்ய பாரத்வாஜஸ்ச கௌசிக: மௌஜ்யாயநஸ் ச பஞ்சைதே பாஞ்சராத்ர ப்ரவர்த்தகா: ..’’
இவர்கள்தான் இந்த பாஞ்சராத்ர ஆகமத்தின் ப்ரவர்த்தகர்கள் அதாவது இந்த பூஜை முறைக்கு அதிகாரமானவர்கள் என்று.
இதன்படியேதான் இன்று வரை இந்த ஐந்து கோத்ரங்களில் வந்த வழிமுறையினர்தான் பூஜைகளைச் செய்து வருகின்றனர்.
இதைத் தவிர ஸ்ரீரங்கம் கோவிலில் கடைப்பிடிக்கப்படுவது “ஸ்ரீசுக்ல யஜூர்” வேதமாகும்.
அர்ச்சகர்கள் அனைவருமே சுக்ல யஜூர் வேதிகள் – இதில் காண்வ சாகை பிரிவினர்.
ஒருவன் ஸ்ரீரங்கம் கோவிலில் அர்ச்சகராய் ஆவதற்கு முதலில் இந்த தகுதியோடு பிறக்க வேண்டும்.
இதற்கு பின் நிறைய கற்க வேண்டியதுள்ளது.

—————————————————————————-

பரிவர்த்தயிதா பிதா மஹாதீந்
த்வம் இவ அநந்தம் அஸௌ வஹதி அநேஹா
அதுநாபி ந ஸௌரி பாதுகே த்வாம்
அநக ஆலம்பநம் நாப்யுபைதி சித்தம்—-953-

ஸ்ரீரங்கநாதனின் பாதுகையே! எனது பாட்டன், அவனுக்குப் பாட்டன் என்று தொடங்கி நான்முகன் வரையுள்ள
பல உயிர்களும் மாற்றி மாற்றி ஸம்ஹாரம் செய்யப்பட்டும், ஸ்ருஷ்டி செய்யப்பட்டும் செய்வதான காலச்சுழற்சி என்பது,
நீ ஸ்ரீரங்கநாதனை தாங்கியபடி உள்ளது போன்று, எல்லையற்ற காலமாக இயங்கி வருகிறது.
ஆயினும் எனது மனமானது, த்யானிக்கத் தகுந்த மிகவும் உயர்ந்த வஸ்துவாக உள்ள உன்னைக் கைக்கொள்ளாமல் இருக்கிறதே!

ஸ்ரீ பெருமாளின் ஸ்ரீ பாதுகையே அநாதியாக எத்தனை காலம் போயிற்று -எத்தனை ப்ரம்மாதிகள் மாறி மாறி வந்து போயாயிற்று –
நீ எப்படி அநாதி காலமாய் முடிவின்றியும் பெருமாளை வஹித்து வருகிறாயே -அப்படியே இந்தக் காலமும் கூட ப்ரவஹித்துப் போகிறதே
நானோ இன்னும் உன்னைத் துணையாக பிடிப்பாக உயர்ந்த ஸூபாஸ்ரயமாக பிடித்துக் கொள்ள வில்லையே -அந்தோ –

————————————————————

கமலாத்த் யுஷிதே நிதௌ நிரீஹே
ஸுலபே திஷ்டதி ரங்க கோச மத்யே
த்வயி தத் ப்ரதி லம்பநே ஸ்திதாயாம்
பரம் அந்விச்சதி பாதுகே மந: மே—-954-

ஸ்ரீரங்கநாதனின் பாதுகையே! ஸ்ரீரங்ககநாச்சியாரால் எப்போதும் வாஸம் செய்யப்படுவதாகவும், உலக விஷயங்கள்
மீது உள்ள ஆசைகளை நீக்குவதாகவும், மிகவும் எளிதாக அடையக்கூடியதாகவும் உள்ள ஸ்ரீரங்கநாதன் என்ற மிகப் பெரிய புதையல்,
ஸ்ரீரங்கவிமானம் என்ற இடத்தில் உள்ளது. அந்தப் புதையலை அடைய உதவும் மந்திரவாதி போன்று நீ உள்ளாய்.
இப்படி நீங்கள் இருவரும் உள்ளபோது, உங்களை நாடாமல் எனது மனம் வேறு எதனையோ தேடுகிறதே!

ஸ்ரீ பாதுகையே -பெருமாள் ஆகிற பெரும் நிதி -தாமரைச் செல்வியான ஸ்ரீ யுடன் சேர்ந்து இருக்கிறது -ஆசை அற்றது
அவாப்த சமஸ்த காமன் -அந்த ஸ்ரீ ரங்க விமானத்தின் கீழே மறைவாகப் போல எக்காலத்துக்கும் நான்
ஆச்ரயித்துப் பயன் பெற வென்றே நிலையாக நிற்கிறது -அதை நான் அடைய நீயும் உதவ இருக்கிறாய் –
இருந்த போதும் என் மனஸ் அதற்கு வேறான எதிரியான திருவில்லா மற்றதோர் ஒன்றைத் தேடி அலைகின்றதே -அந்தோ –

——————————————————————–

யத்யபி அஹம் தரளதீ: தவ ந ஸ்மரேயம்
ந ஸ்மர்த்தும் அர்ஹதி கதம் பவதீ ஸ்வயம் மே
வத்ஸே விஹார குதுகம் கலயதி அவஸ்தா
கா நாம கேசவ பதாவநி வத்ஸல்யா–955–

அழகான தலைமுடி கொண்ட ஸ்ரீரங்கநாதனின் பாதுகையே! உலக விஷயங்களில் மேயும் கன்று போன்ற புத்தியுடையவன் என்பதால்,
பசுவாகிய உன்னை நான் எண்ணாமல் இருக்கக்கூடும். தனது கன்று வெகுதூரம் சென்று விளையாட எண்ணும்போது,
பசுவின் நிலை எப்படி இருக்கும்? அந்தப் பசு எவ்விதம் தனது கன்றைத் தேடிச் செல்லுமோ
அது போன்று, நீயாகவே என்னை எண்ணி வரவேண்டும்.

ஸ்ரீ பெருமாளின் பாதுகையே -அப்படி நான் சஞ்சல சித்தனாய் உன் நினைவின்றி இருந்து இருப்பேனாகிலும் நீ எப்படி
என்னை நினைக்காது உதாசீனம் செய்யலாகும் -கன்று விளையாட்டுக்காக வெகுதூரம் அகன்று போனாலும்கூட ஈன்ற தாய்
வத்சலையாக என்ன செய்யும்-அது போலே நீயும் செய்திருக்க வேண்டாவோ –

தரளதீ:=சபலபுத்தியுடையவனான – அஹம்=நான் – தவ=உன்னை – நஸ்மேரயம் யத்யபி=நினைக்காமலிருக்கலாம் –
பவதீ=நீயாவது – ஸ்வயம்=தானாகவே – மே=என்னை — நஸ்மர்த்தும்=நினைக்காமலிருப்பதற்கு – கதம்=எப்படி –
அர்ஹதி=தகுந்தவளாகிறாய்? – வத்ஸே=கன்றானது – விஹார=விளையாட்டிலே – குதுகம்=ஆர்வமாய் –
கலயதி=(துள்ளி குதித்து) விளையாடும் போது – வத்ஸலாயா:=கன்றினிடத்தில் ஆசையுள்ள தாய்பசு —
நாம=எப்படியெல்லாம் – அவஸ்தா=அவதிப்படுகின்றது.

புதிதாக ஒரு பசு கன்றினை ஈன்றுகின்றது. அந்த கன்றனாது துள்ளி குதித்து தாய்பசுவினை விட்டு சில அடிகள்
நகர்ந்தால் கூட தாய்பசுவானது படாதபாடு பட்டுவிடும்!. உறுமும்..! கன்றைத் தொடர்ந்து ஓடும்..!
கன்றுக்கு என்ன ஆபத்து வந்து விடுமோ என்ற பயத்தினால் கன்றுக்கு அருகே வருபவர்களை முட்டப் போகும்..!
ஒரு மிருகத்திற்கு இவ்வளவு வாத்ஸல்யம் இருக்கின்றதே! எல்லையில்லாத ஞானம், தயை, வாத்ஸல்யம் முதலிய
குணங்களையுடைய ஹே! பாதுகையே! நீ என்னிடத்தில் எப்படியிருக்க வேண்டும்..?

என்னுடைய ஜன்மாந்திரத் தொடர்பினால் வந்த பாபவாஸனையினால், இந்த உலகப்பற்று நீங்காமல்,
ஆசையுடையவனாய், பற்றுடையவனாய்,ஸம்ஸார கடலில் போக்யதாபுத்தியினால் உழன்று, உன்னை விட்டு விலகி
நான் ஓடினால் கூட, நீ அந்த தாய்பசுவினைப் போன்று என்னை துடர்ந்து வந்து , உன் கடாக்ஷத்தினால் என் பாபங்களைப் போக்கி,
வைராக்கியமான மனதையளித்து, என் மனதை உன்னிடத்திலேயே நிலைக்கொள்ளுமாறு வைத்திருக்க வேண்டாமா..?
இவ்விதம் செய்யாமல் என்னை ஒதுக்கி வைப்பது உனக்கு அழகா..? இது தகுமா..?

இந்த ஸம்ஸாரருசி என்பது வெறும் ஞானத்தினால் போகாது. பகவத் அனுக்கிரஹம் ஒன்றினால் மட்டுமே நீங்கும்.
இந்த பகவத் அனுக்ரஹத்தினை ஆச்சார்யன் சம்பந்தமானது மிகவும் எளிதாக ஆக்கும்.
ஆச்சார்யனது வாத்ஸல்யம் இருந்தால் பகவத் அனுக்ரஹம் பரிபூர்ணம்.

—————————————————————————

மாதர் முகுந்த கருணாம் அபி நிஹ்நுவாநாத்
கிம் வா பரம் கிமபி கிஷ்பிஷதோ மதீயாத்
காடம் க்ருஹீத சரணா கமநாபதேசாத்
தத் ப்ரேரண ப்ரணயிநீ தவ சேத் ந லீலா—956-

தாயே! ஸ்ரீரங்கநாதனின் பாதுகையே (கடந்த ச்லோகத்தில் “நீயாகவே தேடி வர வேண்டும்”, என்று கூறியவுடன்
பாதுகைகள், ”நான் உன்னைத் தேடி வரவில்லை என்றால் உனது பாவமே அதற்குக் காரணம்”, என்றாள்.
உடனே ஸ்வாமி அவளிடம், “உனது லீலைகள் என் பாவங்களை விட வலிமையானது அல்லவோ?”, என்கிறார்)
ஸஞ்சாரம் என்பதைக் காரணமாகக் கொண்டு ஸ்ரீரங்கநாதனின் திருவடிகளை நீ கெட்டியாகப் பிடித்துக் கொள்கிறாய்.
இப்படியாக அவனைப் புறப்படத் தூண்டியபடி உள்ளாய். இத்தனை உயர்ந்தவையாக உனது லீலை இல்லை என்றால் –
ஸ்ரீரங்கநாதன் தானாகவே என் மீது செலுத்துகின்ற கருணையை மறுக்கின்ற அளவிற்கு உள்ள
எனது பாவங்களை விட உயர்ந்த வஸ்து வேறு என்ன உள்ளது? (உனது கருணை மட்டுமே எனது பாவங்கள் நீக்கவல்லது)

ஸ்ரீ பாதுகா தாயே -என் பாபங்கள் வலியவை என்பாயோ -சஞ்சாரம் என்ற சாக்கில் பெருமாள் திருவடியைக் கெட்டியாகப் பிடித்துக் கொண்டு
அவனை என் விஷயத்தில் ஏவி உதவக் கூடிய உன் லீலை ஓன்று இல்லை என்றால் என் நிலை என்ன ஆகும் –
என் பாபங்கள் வலிதானாலும் உன் கருணையை இன்னும் நம்பி இருக்கிறேன் என்றதாயிற்று –

——————————————————————————

க்ஷீபா அஸி காஞ்சந பாதாவநி கைடபாரே
பாதாரவிந்த மகரந்த நிஷேவணேந
தேவி த்வதந்திக ஜுஷ: கதம் அந்யதா மே
தீநாக்ஷராணி ந ஸ்ருணோஷி தயாதிகா த்வம்—957-

தங்கமயமான பாதுகையே! கைடபன் என்ற அசுரனை அழித்த ஸ்ரீரங்கநாதனின் திருவடிகள் என்ற தாமரையில் உள்ள
தேனைப் பருகி மயக்கம் கொண்டு நீ உள்ளாய். இவ்விதம் நீ மயக்கம் கொள்ளாமல் தெளிந்த நிலையில் இருந்தாய் என்றால் –
கருணை நிரம்பிய நீ, எனது வருத்தம் நிறைந்த சொற்களைக் கேட்காமலா இருந்திருப்பாய்
(நீ கேட்காத காரணத்தால் அரங்கனின் திருவடி அழகில் மயங்கி உள்ளாய் என்று கருத்து).

ஸ்ரீ தங்கப் பாதுகை தேவியே பெருமாளின் திருவடித் தாமரைத் தேனை நிறையக் குடித்து மயங்கிக் கிடக்கிறாய் போலும் –
உன் அருகில் இருந்து கொண்டு புலம்பும் என் எளிய சொற்களை கருணை நிறைந்த நீ
எங்கனம் காதில் போட்டுக் கொள்ளாமல் இருக்கக் கூடும் –

——————————————————-

மாதஸ் த்வத் அர்ப்பித பரஸ்ய முகுந்த பாதே
பத்ரே தராணி யதி நாம பவந்தி பூய:
கீர்த்தி: ப்ரபந்ந பரிரக்ஷண தீக்ஷிதாயா:
கிம் ந த்ரபேத தவ காஞ்சந பாத ரக்ஷே—-958–

என் தாய் போன்ற தங்கமயமான பாதுகையே! ஸ்ரீரங்கநாதனின் திருவடிகளில் உன்னால் ஸமர்ப்பிக்கப்பட்ட,
மோக்ஷத்தின் உபாயமான பக்தி என்பதைச் சரியாகச் செய்யவேண்டிய பொறுப்பைச் சுமர்த்தப்பட்டவனாகிய எனக்கு –
அதன் பின்னரும் நன்மை அல்லாத தீமைகளே தொடர்ந்து வருகின்றன என்று வைத்துக்கொள்வோம்.
அப்படி என்றால், சரணம் அடைந்தவர்களைக் காப்பாற்றியே தீர வேண்டும் என்ற விரதம் கொண்டுள்ள
உனது கீர்த்தியானது வெட்கம் கொள்ளாதோ? (அதற்குக் பயந்தாவது நீ காப்பாற்றவேண்டாமோ)

ஸ்ரீ தங்கப் பாதுகைத் தாயே முகுந்தன் திருவடிகளில் என் பரம் உன்னால் சமர்ப்பிக்கப் பெற்றதாயிற்றே –
அப்படி இருக்க -எனக்கு அமங்கலம் நிகழ்ந்திடுமே யாகில் அனைவரையும் ரஷிக்க வ்ரதம் பூண்டு இருக்கும்
உன் கீர்த்திக்கு அன்றோ பழுதாகும் -அதற்கு வெட்கம் ஏற்படாதோ –

———————————————————————-

தௌவாரிக த்விரஸந ப்ரபலாந்தராயை:
தூயே பதாவநி துராட்ய பில ப்ரவேசை:
தத் ரங்கதாம நிரபாய தந உத்தராயாம்
த்வய்யேவ விஸ்ரமய மங்க்ஷு மநோரதம் மே—959-

ஸ்ரீரங்கநாதனின் பாதுகையே! பாம்பின் புத்துக்கள் போன்று இந்த உலகில் உள்ள தீமை நிறைந்த செல்வந்தர்களின் வீடுகள் உள்ளன.
அந்த வீடுகளின் வாயிலில் உள்ள வாயிற்காப்போன் பாம்பு போன்றே உள்ளான்.
இப்படிப்பட்ட இடையூறுகளால் நான் பலமுறை துயரப்படுகிறேன். ஸ்ரீரங்கநாதன் என்ற அழிவற்ற பெரும் செல்வத்தை
நீ எப்போதும் தாங்கியபடி உள்ளாய். இப்படிப்பட்ட உன்னிடம் நிலையாக இருக்கும்படி எனது ஆசை என்ற தேரைச் செலுத்தி வருவாயாக.

ஸ்ரீ பாதுகையே -என் வருத்தம் இது தான் -வாழ்க்கை நடத்தப் பணம் வேண்டுமே என்று துஷ்டப் பிரபுக்கள் இடங்கள் ஆகிய பாம்பு புற்றுக்களுக்குள்
நுழைய முற்பட்டு வாயில் காப்போன்கள் ஆகிய பாம்புகளால் எனக்கு ஏற்படக் கூடிய நிலையை நினைந்து வருந்துகிறேன்
ஸ்ரீ ரங்க நாடகனே அழிவில்லாத பெரும் தனம் -அது உயர்வு மிக்க உன்னிடத்தில் நிலையாக உள்ளது
என் மநோ ரதம் உன்னிடத்திலேயே இளைப்பாறும் படி சீக்ரமாகவே அருளுவாயாக –

————————————————————————————–

வ்யாமுஹ்யதாம் த்ரிவித தாபமயே நிதாகே
மாயா விசேஷ ஜநிதாஸு மரீசிகாஸு
ஸம்ஸ்ப்ருஷ்ட சௌரி சரணா சரணாவநி த்வம்
ஸ்தேயா ஸ்வயம் பவஸி நஸ் சரமே புமர்த்தே—960–

ஸ்ரீரங்கநாதனின் திருவடிகளைக் காப்பாற்றும் பாதுகையே! ஆத்யாத்மிகம், ஆதிபௌதிகம் மற்றும் ஆதிதைவிகம்
என்ற மூன்று விதமான வேதனைகள் நிறைந்த கோடைகாலம் போன்று இந்த ஸம்ஸாரம் உள்ளது,
இந்தக் கோடையில், ப்ரக்ருதியின் மூன்று குணங்களானவை கானல்நீரைப் போன்று தோன்றி, எங்களை மயக்கியபடி உள்ளன.
இந்த நேரத்தில் ஸ்ரீரங்கநாதனின் திருவடிகளை எப்போதும் வருடியபடி உள்ள நீயே,
உயர்ந்த புருஷார்த்தமான மோக்ஷ விஷயத்தில் எங்களிடம்,
”இந்தத் திருவடிகளைப் பாருங்கள் – இதுதான் உயர்ந்த மோக்ஷம். இது நிச்சயம் கிட்டும்”, என்று கூறுகிறாய் போலும்.

ஸ்ரீ பாதுகையே சம்சாரம் ஒரு கடும் கோடை -தாபத்ரயம் வருத்தும் -மூல பிரக்ருதியின் விளைவு களான குண வகைகளால்
ஏற்படும் சப்தாதி விஷயங்களில் ஈடுபட்டு அலைகிற மனம் பின் அவை கானல் நீர் என்று உணர்ந்து துயர் உறும்
நீ பெருமாள் திருவடியை நன்றாகத் தொட்டுக் கொண்டு இது தான் உத்தம புருஷார்த்தம் என்று காட்டித் தந்து –
சந்தேஹங்களை விலக்கி அது நமக்கு கிடைக்கும் என்று காட்டி அருளுகிறாய் –

——————————————————————————————

அச்சேத்யயா விஷய வாகுரயா நிபத்தாந்
தீநாந் ஜநார்த்தந பதாவநி ஸத்பதஸ்த்தா
ப்ராய: க்ரமேண பவதீ பரிக்ருஹ்ய மௌளௌ
காலேந மோசயதி ந: க்ருபயா ஸநாதா—-961-

ஜனங்களால் எப்போதும் வேண்டப்படும் ஸ்ரீரங்கநாதனின் பாதுகையே!
அறுத்துக் கொண்டு வெளியே வர இயலாதபடி இருக்கின்ற உலக விஷயங்கள் என்னும் வலையில் நாங்கள் சிக்கித் தவிக்கிறோம்.
அப்போது உனது கருணை காரணமாக நீ ஆகாய மார்க்கமாக வருகிறாய்.
சரியான கால கட்டத்தில் மேலே நின்றபடி எங்கள் தலையைப் பிடித்து, அந்த வலையில் இருந்து இழுத்து, எங்களை விடுவிக்கிறாய்.

ஸ்ரீ பெருமாளின் பாதுகையே -சப்தாதி விஷயங்கள் -வலிமையான வலை -அதில் சிக்கித் தவிக்கிற எம்மை கருணை உடன்
நீ ஒவ்வொருவர் தலையிலும் அமர்ந்து வரிசையாக வலையில் இருந்து விடுவிக்கிறாய்
நாங்கள் தீனர் -நீ பரமபதத்தில் இருந்து எமக்காக இறங்கி வந்து எம்மை விடுவித்து உய்விக்கிறாய்-

———————————————————————————-

ஸம்வாஹிகா சரணயோர் மணி பாத ரக்ஷே
தேவஸ்ய ரங்கவஸதேர் தயிதா நநு த்வம்
கஸ்த்வாம் நிவாரயிதும் அர்ஹதி யோ ஜயந்தீம்
மாதஸ் ஸ்வயம் குணகணேஷு மம அபராதாந்—-962-

ஸ்ரீரங்கநாதனின் பாதுகையே! தாயே! ஸ்ரீரங்கவிமானத்தைத் தனது ஆஸ்தானமாகக் கொண்ட
ஸ்ரீரங்கநாதனின் திருவடிகளை எப்போதும் தாங்கியபடி உள்ள ப்ரியமானவள் நீ அல்லவோ?
எனது குற்றங்களுக்காக ஸ்ரீரங்கநாதன் என்னைத் தண்டிக்க முற்பட்டாலும்,
எனது குற்றங்களைச் சட்டென்று குணங்களாக நீ மாற்றிக் காட்டி,
அவனது தண்டிக்கும் செயலைத் தடுக்கிறாய். இப்படிப்பட்ட உன்னை வேறு யார் தடுக்கக்கூடும்?

ஸ்ரீ மணி பாதுகை தாயே -நீ எம்பெருமான் திருவடிகளைப் பிடித்து விடும் பிரிய நாயகி யாயிற்றே –
நீசனான என் குற்றங்களைப் பெருமாள் பொறுத்து அருள்வது
அவர் ஷமை கருணை வாத்சல்யம் போன்ற குணங்களை பிரகாசப்படுத்துமே
நீ அத்தைச் செய்ய தூண்டுவதை யாரால் தடுக்க துணிவார் -எனக்காகச் செய்து அருளுவீர் அம்மா –

————————————————————————————–

கிம் வா பவிஷ்யதி பரம் கலுஷ ஏக வ்ருத்தே:
ஏதாவதா அப்யநு பஜாதம் அநேஹஸா மே
ஏகம் ததஸ்தி யதி பஸ்யஸி பாதுகே தே
பத்மா ஸஹாய பத பங்கஜ போக ஸாம்யம்—-963-

ஸ்ரீரங்கநாதனின் பாதுகையே! இது நாள் வரை நான் பாவங்கள் செய்வதை மட்டுமே தொழிலாகக் கொண்டபடி உள்ளேன்.
இவற்றின் பலனாகிய துன்பமோ இன்பமோ இனிப் புதிதாக எதுதான் எனக்கு ஏற்படப் போகிறது?
ஆனால் நீ என்னை உற்று நோக்கினால் போதுமானது. அதன் மூலம், இதுவரை எனக்குக் கிட்டாமல் உள்ள ஒன்று கிட்டிவிடும்.
அது என்னவென்றால் – ஸ்ரீரங்கநாச்சியாரின் நாயகனான ஸ்ரீரங்கநாதனின் திருவடித் தாமரைகளை
உனக்கு சமமாக நின்று நானும் அனுபவிக்கும் நிலையே ஆகும்.

ஸ்ரீ பாதுகையே -உன் கடாஷத்தினால் சாம்யாபத்தி அடையும் படி அருள வேண்டும் –
இது நாள் வரை பல காலமாக நாநாவித பாபங்களை செய்து போந்தேன்-கடாஷித்து அருளுவாய் –

——————————————————————-

விவித விஷய சிந்தா சந்ததா பிச்சரம்
ஜனித கலுஷமித்தம் தேவி துர்வாச நாபி
பத சரசிஜ யோஸ்த்வம் பாதுகே ரங்க பர்த்து
பரிமள பரிவாஹை பாவனைர் வாச யேதா –964–

விவித விஷய சிந்தா ஸந்ததாபி: சிரம் மாம்
ஜநித கலுஷம் இத்தம் தேவி துவாஸநாபி:
பத ஸரஸிஜயோ: த்வம் பாதுகே ரங்க பர்த்து:
பரிமள பரிவாஹை: பாவநைர் வாஸயேதா:

ஸ்ரீரங்கநாதனின் பாதுகாதேவியே! உலக விஷயங்கள் என்னும் பலவிதமான சிந்தனைகளின் வாஸனைகள் காரணமாக
நான் பாவங்கள் என்னும் அழுக்கு சூழ நிற்கிறேன். இந்த நாற்றம் தீரும்படியாக,
ஸ்ரீரங்கநாதனின் திருவடித்தாமரையின் வாசனை வெள்ளம் மூலம் என்னை நறுமணம் வீசும்படிச் செய்வாயாக.

ஸ்ரீ பாதுகா தேவியே உலகில் பலவித விஷயங்களில் சிந்தையைத் தொடர்ச்சியாகப் பரவ விட்டேன் –
அதனால் ஏற்பட்ட துர்வாசனை என்னைச் சிக்கென பிடித்து பாபியாக்கி விட்டதே –
நீ அந்த துர் வாசனையைப் போக்கி ஸ்ரீ ரங்க நாதனின் திருவடித் தாமரைகள் தரும் பரிசுத்தி தரத் தக்க
பரிமள வெள்ளங்களால் என்னை மணக்கச் செய்து அருள்வாயாக –

——————————————————————–

சரணம் அதிகத: த்வாம் சார்ங்கிண: பாத ரக்ஷே
ஸக்ருதபி விநியுக்தம் த்வத் ஸபர்யாதிகாரே
புநரபி சதமேநம் ஹஸ்தம் உத்தாநயேயம்
தநமத முதிதாநாம் மாநவாநாம் ஸமாஜே—-965-

சார்ங்கம் என்னும் வில்லைக் கொண்டுள்ள ஸ்ரீரங்கநாதனின் பாதுகையே!
உன்னையே சரணம் என்று புகுந்த நான், ஒருமுறையாவது உன்னை ஆராதிக்கப் பயன்படுத்தப்பட்ட
எனது கையை, செல்வம் அதிகமாக உள்ள காரணத்தினால் கர்வத்துடன் ஆனந்தமாக உள்ள
மனிதர்களின் முன்பாக எவ்விதம் நீட்டி நிற்பேன்?

ஸ்ரீ பெருமாளின் திருப்பாதுகையே நான் உன்னைச் சரண் அடைந்தவன் –
இந்தக் கையால் ஒரு தரமாவது உனக்கு கைங்கர்யம் செய்து இருப்பேன்
இதை மறுபடி ஒரு மனிதன் முன் நீட்டி உதவி கேட்பேனோ -நிச்சயம் மாட்டேன் –

—————————————————————————————–

யதி கிமபி ஸமீஹே கர்ம கர்த்தும் யதாவத்
ப்ரதிபதம் உபஜாதை: ப்ரத்யவேயாம் நிமித்தை:
அவதிரஸி யதி த்வம் தத்ர நைமித்திகாநாம்
சரணம் இஹ கிம் மே சௌரி பாதாவநி ஸ்யா:—966-

ஸ்ரீரங்கநாதனின் பாதுகையே! சாஸ்த்ரங்கள் விதிக்கின்ற கர்மங்களை நான் அனுஷ்டிக்க முயற்சி செய்யும் போது
பலவிதமான தவறுகள் அடிக்கடி ஏற்பட, இதனால் குற்றம் நிறைந்தவன் ஆகிறேன்.
இப்படிப்பட்ட தவறுகளுக்குப் பிராயச்சித்தமாக நீயே உள்ளாய்.
இப்படி நீ உள்ளபோது, கர்மங்களை நான் கடைப்பிடிக்காமல் உள்ள நேரத்திலேயே நீ ஏன் என்னைக் காப்பாற்றக் கூடாது?

ஸ்ரீ பாதுகா தேவியே சாஸ்த்ரத்தில் சொல்லும் கர்மாக்கள் செய்ய முயலுகையில் மந்திர தந்திர ஆசராதிகளில் தவறுகள் ஏற்பட வாய்ப்புக்கள் உண்டே
அப்படி குற்றவாளன் ஆகி அதற்காக பிராயச்சித்தம் செய்ய வேண்டியன் ஆகிறேன்
அதிலும் தவறு என்றால் -இப்படி நீள வேண்டிய அவசியம் இல்லாமல் எல்லாவற்றுக்கும் முடியும் இடம் நீயே ஆகிறாய் –
அதை விட கர்மாநுஷ்டானம் செய்யத் தொடங்காத நிலையிலேயே நீ என் எனக்கு சரணம் ஆகலாகாது
அது தானே தரம் -செய்து அருள்வாய் –ஸ்ரீ கிருஷ்ண பாதுகாப்யாம் நம -பிராயச்சித்த ஸ்மரணம் செய்வது உண்டே –

—————————————————————————————————–

அந்தர்லீநை: அகபரிகரை ஆவிலா சித்த விருத்தி:
சப்தாதீநாம் பரவசதயா துர்ஜயாநி இந்த்ரியானி
விஷ்ணோ: பாத ப்ரணயிநி சிராத் அஸ்ய மே துக்க ஸிந்தோ:
பாரம் ப்ராப்யம் பவதி பரயா வித்யயா வா த்வயா வா—-967-

எங்கும் நிறைந்தவனான ஸ்ரீரங்கநாதனின் திருவடிகள் மீது மிகவும் ஆசை கொண்ட பாதுகையே!
எனது மனதிற்குள் நிறைந்துள்ள பாவங்களின் காரணமாக மனம் மிகவும் கலங்கியே நிற்கிறது.
இந்த்ரியங்கள் அனைத்தும் சப்தம் போன்ற அவற்றின் விஷயங்களுக்கு வசப்பட்டு நிற்பதால், வெல்ல இயலாதபடி உள்ளன.
இத்தகைய எனது துக்கம் நீங்குவது என்பது
பக்தியின் மூலமா (ஸ்ரீரங்கநாதனிடம் எல்லையற்ற ப்ரியம்),
ப்ரபத்தி மூலமா (ஸ்ரீரங்கநாதனிடம் அசைக்க இயலாத நம்பிக்கை)
அல்லது உன்னைச் சரணம் அடைவதன் மூலமா?

என் உள்ள அழுந்தி இருக்கும் பாப வாசனை மநோ விருத்தியைக் கலக்கி விடுகிறது –
இந்த்ரியங்கள் யாவம் சப்தாதி விஷயங்கள் வசப்பட்டுக் கிடக்கின்றன -வெல்ல ஒண்ணாதவை-
ஸ்ரீ பாதுகையே பெருமாளின் திருவடியின் பற்று மிக்க காதலியே இந்தக் கடலை நீந்த
பரவித்யை என்று சொல்லப்படும் பக்தியாலேயா அல்லது உன்னாலாலா –
உன்னிடத்தில் சரணாகதி யாலேயே தானே -என்றவாறு

—————————————————————

கோமாயூநாம் மலய பவநே தஸ்கராணாம் ஹிமாம்சௌ
துர் வ்ருத்தாநாம் ஸுசரி தமயே ஸத்பதே த்வத் ஸநாதே
தத்வஜ்ஞாநே தரள மநஸாம் சார்ங்கிண: பாத ரக்ஷே
நித்யோத் வேகோ பவதி நியதே: ஈத்ருசீ துர்விநீதி:—968–

சார்ங்கம் என்ற வில்லை உடைய ஸ்ரீரங்கநாதனின் பாதுகையே!
குள்ள நரிகளுக்கு தென்றல் காற்றும், திருடர்களுக்குக் குளிர்ந்த கிரணங்கள் கொண்ட பௌர்ணமி நிலவும் பிடிக்காமல் உள்ளது.
தீய நடத்தை உள்ளவர்களுக்கு உன்னையே தெய்வமாக எண்ணியபடி பின்பற்றக் கூடிய தர்ம மார்க்கம் என்பது பிடிக்காமல் உள்ளது.
தடுமாறும் மனதைக் கொண்டவர்களுக்கு, உண்மையான ஞானம் அறிவதில் வெறுப்பு உள்ளது.
இப்படியாக அல்லவோ தெய்வத்தின் போக்கு உள்ளது?

பேற்றுக்கு த்வரிக்கை ஏன்- என்று ஸ்ரீ பாதுகா தேவி அருளிச் செய்ய இந்த ஸ்லோஹம்
ஸ்ரீ பெருமாளின் திருப் பாதுகையே குள்ள நரிகள் தென்றலை ரசிக்க மாட்டார் –
திருடர்கள் குளிர்ந்த நிலக் காலத்தை வெறுப்பர் –
உன்னை தெய்வம்,ஆகி கொண்டாடி தர்மம் மிகு சன்மார்க்கத்தில் துர்ஜனர் ஈடுபடார் –
சஞ்சல புத்தி உள்ளவர் தத்வ ஜ்ஞான லாபத்தில் ஸ்ரத்தை கொள்ள மாட்டார் -வெறுப்பர் –அஞ்சுவர்
இது எல்லாம் விதியின் கொடுமை -இனி என்னை இங்கே வையாதே –

——————————————————————————————-

காலே ஜந்தூந் கலுஷ கரணே க்ஷிப்ரம் ஆகார யந்த்யா:
கோரம் நாஹம் யம ப்ரிஷதோ கோஷமா கர்ண யேயம்
ஸ்ரீமத் ரங்கேச்வர சரணயோ: அந்தரங்கை: ப்ரயுக்தம்
ஸேவாஹ்வாநாம் ஸபதி ஸ்ருணுயாம் பாதுகா ஸேவக இதி —969-

கலுஷ=கலங்கியிருக்கின்ற – கரணே=இந்திரியங்களுடைய – காலே=செத்துப் போகிற காலத்திலே –
ஜந்துாந்=ஜந்துக்களை (ஜீவன்களை) – க்ஷிப்ரம்=சீக்கிரமாக – ஆகாரயந்த்யா:=அழைக்கிறதாயிருக்கின்ற –
யமபரிஷத:=யமக் கூட்டத்தினுடைய – கோரம்=பயத்தையுண்டுப் பண்ணுவதான – கோஷம்= இரைச்சலை –
அஹம்=நான் – நாகர்ணயேயம்=கேட்கமாலிருக்க வேண்டும். – ஸ்ரீமத்=மஹாலக்ஷ்மியோடு கூடிய –
ரங்கேஸ்வர=ஸ்ரீரங்கநாதனுடைய – சரணயோ:=திருவடிகளுக்கு – அந்தரங்கை:=அந்தரங்கமாய் –
ப்ரயுக்தம்= சொல்லப்படுகின்ற – பாதுகாஸேவகேதி= பாதுகா ஸேவகரே என்று – ஸேவா=ஸேவைக்காக –
ஆஹ்வானம்=பகவத் ஸந்நிதிக்குள் அருளப்பாடிட்டு (என்னை)அழைப்பதை – ஸபதி=சீக்கிரமாக –
அஹம்=நான் – ச்ருணுயாம்=கேட்கவேண்டும்.

ஸ்ரீரங்கநாதனின் பாதுகையே! எனது புலன்கள் ஒடுங்கி நிற்கின்ற அந்திம காலத்தில்,
”உடனடியாக வா”, என்று மனிதர்களை விரட்டுகின்ற யமகிங்கரர்களின் பயங்கரமான ஓசையை நான் கேட்காமல் இருக்கவேண்டும்.
ஸ்ரீரங்கநாச்சியாருடன் சேர்ந்துள்ள ஸ்ரீரங்கநாதனின் திருவடிகளுக்குக் கைங்கர்யம் செய்பவர்களால்,
”அந்த ஸ்ரீரங்கநாதனின் பாதுகா ஸேவகனை அழைத்து வா”, என்ற அருளப்பாட்டை வெகு விரைவாக நான் கேட்க வேண்டும்.

ஸ்வாமி தேசிகனுக்கு உபயவேதாந்தாசார்யர், கவிதார்க்கிக ஸிம்ஹம், ஸர்வதந்த்ர ஸ்வதந்த்ரர் போன்ற
பல விருதுகள் திருவரங்கத் திவ்யதம்பதிகளால் அளிக்கப்பட்டது.
ஆனால் தனது அந்திம காலத்தில் அந்தப் பெயர்கள் கூறி அழைப்பதை ஸ்வாமி பெரிதாக எண்ணவில்லை.
மாறாக “பாதுகா ஸேவகன்” என்ற பெயரையே விரும்புகிறார்.

ஸ்ரீ பாதுகையே அந்திம காலத்தில் இந்த்ரியங்கள் யாவும் கலங்கி ஓய்ந்து விடும் –
யமபடர் பெரிய இரைச்சல் என் காதில் கேட்காமல் இருக்க அருள வேண்டும்
ஸ்ரீ ரங்க நாதனுடைய அந்தரங்க கைங்கர்ய பரர் என்னை சேவைக்காக கூப்பிட –
ஸ்ரீ பாதுகா சேவகரே வாரும் -என்று கூவுவது சீக்ரமாக நான் கேட்கும் படி அருள வேணும் –

ஹே பாதுகே! உன்னுடைய அனுக்ரஹத்தினால் எனக்கு இந்த சரீர சம்பந்தமானது சீக்கிரத்தில் நீங்கப் போகின்றது..!
அந்த சமயத்தில் எனக்கு நீ செய்ய வேண்டிய ஒரு காரியத்தினை நான் இப்போதே வேண்டிக் கொள்கின்றேன்..!
என்னுடைய இந்திரியங்கள் யாவும் செயலிழந்து போனாலும் போகலாம்.!
இறக்கும் தருவாயில் பகவானுடைய நாமத்தினைச் சொல்வதற்கோ நினைப்பதற்கோ முடியாமல் போனலும் போகலாம்..!
அந்த சமயத்தில் யமதூதர்கள் வந்து “பாபி! சீக்கிரம் கிளம்பு..” என்று பயங்கரமாக அதட்டி ஆர்ப்பரிக்கும் படியாக இருக்கக் கூடாது.
நான் வாங்கிய விருதுகள் எதுவும் என் மரணத்தின் போது உதவாது. நீ இப்போதே, நான் உன்னை ஸேவிக்க வரும் போது
“ஸ்ரீமத் ரங்கநாத பாதுகா ஸேவகருக்கு அருளப்பாடு” என்று அரங்கனின் மூலஸ்தானத்தில் கைங்கர்யம் செய்பவர்களால்
அருளப்பாடிட்டு அழைக்கும்படிச் செய்ய வேண்டும்.
இவ்வாறு அழைக்கப் பெறுவேனாயின் உலகத்தாரிடையே இந்த பெயர் பிரபலமாகும்.
என் உயிரானது பிரிய தவிக்கும் போது என் பக்கத்திலுள்ள ஜனங்கள் “ஸ்ரீமத்ரங்கநாத பாதுகா ஸேவகரின் உயிரானது
தவித்துக் கொண்டிருக்கின்றது.” என்று எனக்கு வழங்கப்பட்ட இந்த பெயரையும் சேர்த்துச் சொல்லுவார்கள்.
இதனைக் கேட்கும் யம தூதர்கள், “நல்லவர்களோ கெட்டவர்களோ பகவானை ஆஸ்ரயித்தவர்களின் (ஸ்ரீவைஷ்ணவர்களின்)
ஸமீபத்தில் கூட போகதீர்கள். அது மிகவும் அபாயமானது” என்ற எமதர்மராஜாவின் ஆக்ஞைப்படி விலகி ஓடிவிடுவார்கள்.
யமவாதனை என்னை வாட்டமலிருக்க இதுவே உபாயம்.!ஆகையினால் நீ அப்படிச் செய்ய வேணும்..!

————————————————————————————-

பாஷாண கல்பம் அந்தே பரிசித கௌதம பரிக்ரஹ ந்யாயாத்
பதிபத பரிசரணார்ஹம் பரிணமய முகுந்த பத ரக்ஷிணி மாம்—-970–

ஸ்ரீரங்கநாதனின் பாதுகையே! எனது அந்திம காலத்தில் கல்லைப் போன்று நான் எந்தவிதமான நினைவும் இன்றிக் கிடப்பேன்.
அந்த நிலையில் நான் உனக்கு முன்பே பழக்கமான கௌதம முனிவரின் பத்னியாகிய அகலிகை போன்று கிடப்பேன்.
அவளை நீ எப்படிப் பிழைக்க வைத்து, அவளது கணவனின் பணிவிடையில் ஈடுபடுத்தினாயோ,
அது போன்று என்னையும் எனது பதியான ஸ்ரீரங்கராஜனின் திருவடிகளுக்குக் கைங்கர்யம் செய்யும்படிச் செய்வாயாக.

ஸ்ரீ முகுந்த திருப் பாதுகையே அந்திம சமயத்தில் கல் போலக் கிடக்கிற என்னை நீ எப்படி அனுக்ரஹிக்க வேண்டும் என்று சொல்கிறேன்
நாம் நன்கு அறிந்த ஸ்ரீ கௌதம பத்னியான அஹல்யையின் கதையில் போலே பெருமாள் திருவடி பட்டு –
என் பதியான எம்பெருமானுடைய கைங்கர்யத்துக்குத் தக்கபடி அமைய நீ அருள வேணும் –

நிர்வேத பத்ததி ஸம்பூர்ணம்

————————————————————————————–

ஸ்ரீ கோயில் கந்தாடை அப்பன் ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம் .
ஸ்ரீ தேசிகன் ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம் .
ஸ்ரீ பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம் .

ஸ்ரீ பாதுகா சஹஸ்ரம்-30-சித்ர பத்ததி -ஸ்லோகங்கள் -911-950-

March 22, 2016

இது சித்ர கவி -பதம் எழுத்து ஒலி -இவையே முக்கியம் -பொருள் அவ்வளவு முக்கியம் அன்று –
திரு எழு கூற்று இருக்கை போல் -40-ஸ்லோகங்கள் வார்த்தையால் படம் வரைந்து –

இந்தப் பத்ததியில் உள்ள ச்லோகங்களில் பலவிதமான சித்ரங்கள்,
பலவிதமான வியக்கவைக்கும் வாக்ய அமைப்புகள்,
முன்பின் சேர்க்கவல்ல வரிகள் போன்றவை உள்ளன.

———-

ப்ரதிஷ்டாம் ஸர்வ சித்ராணாம் ப்ரபத்யே மணி பாதுகாம்
விசித்ர ஜகத் ஆதார: விஷ்ணுர் யத்ர ப்ரதிஷ்டித:—911-

பலவிதமான வியக்கவைக்கும் விஷயங்கள் கொண்ட இரத்தினமயமான ஸ்ரீரங்கநாதனின் பாதுகையை நான் சரணம் அடைகிறேன்.
இந்தப் பாதுகையில் அல்லவோ பலவிதமான வியக்கவைக்கும் தன்மைகள் கொண்டவனும்,
உலகங்களுக்கு ஆதாரமாக உள்ளவனும் ஆகிய ஸ்ரீரங்கநாதன் நிலையாக நிற்கிறான்?

பிரதிஷ்டாம் -இருப்பிடம்
சர்வ சித்ராணாம் -அதிசயம் இங்கு -விசித்திரம் வித விதமான ஓவியம்
ப்ரபத்யே மணி பாதுகாம் -அதிசயங்களுக்கு இதுவே இருப்பிடம் -இந்த சித்ர பத்ததிக்கும் இதுவே -அதை சரண் அடைகிறேன்
விசித்ர ஜகதாதாரோ -அதிசயத்துக்கு அதிசயம் உண்டாக்கும் அவனை த் தாங்கி
வியப்பில்லாத வியப்பு
விஷ்ணுர்யத்ர ப்ரதிஷ்டித -அவனைத்தாங்கும் -திருப்பாதுகை

விசித்ரமான பல உலகங்களுக்கும் ஆதாரமாய் நிலை பெற்று விளங்கும் பகவான் எந்த ஸ்ரீ பாதுகையில் இருக்கிறாரோ
ஆச்சர்ய விஷயங்கள் பலவற்றுக்கும் இருப்பிடமான அந்த ஸ்ரீ மணி பாதுகையை சரணம் அடைகிறேன் –

நம்மாழ்வார் பரமாக –
பல அதிசயம் தன் இடம் கொண்டவர்
திருக்குறுங்குடி நம்பியே
சடஜித் -சட வாயுவை வென்றி
மாறன் -உலகுக்கு மாறி
32-வருஷங்கள் உண்ணும் நீர் இத்யாதி
ஆழ்வாரை சரண் அடைகிறார்
நாராயணன் யார் இடம் நிலை பெற்று
புவியும் இரு விசும்பும் நின் அகத்தே –யான் பெரியன்
நீ பெரியன் என்பதை யார் அறிவார் –

ப்ர வி -எதுகை மோனை -நிரம்பி –

——————————————————————

ஸ்ருணு தே பாதுகே சித்ரம் சித்ராபிர் மணிபிர் விபோ
யுக க்ரம புவோ வர்ணாந் யுகபத் வஹஸே ஸ்வயம்—-912-

ஸ்ரீரங்கநாதனின் பாதுகையே! உன்னை பற்றிய வியக்கவைக்கும் செய்தியைக் கேட்பாயாக!
ஒவ்வொரு யுகத்திலும் ஒவ்வொரு வர்ணம் எடுத்துக்கொள்ளும் ஸ்ரீரங்கநாதனின் நிறங்களை
நீ பலவிதமான இரத்தினங்கள் மூலம், ஒரே யுகத்தில் வெளிப்ப்படுத்துகிறாய்.

எம்பெருமான் க்ருத யுகத்தில் வெண்மை, த்ரேதா யுகத்தில் சிகப்பு, துவாபர யுகத்தில் பொன்னிறம்,
கலியுகத்தில் கருப்பு என்று காணப்படுகிறான். பாதுகையில் உள்ள இரத்தினக்கற்களில் இந்த நிறங்களைக் காணலாம்.

ஸ்ருணு பாதுகே -காது கொடுத்து கேள்
தே சித்ரம் -உன்னைப்பற்றி -உன் அதிசயம் -இந்த சித்ரா பத்ததியை
யுகக் கிரம புவோ வர்ணான்-யுகங்கள் தோறும் வேறே வேறே வர்ணம் -வெளுப்பு -சிகப்பு -மஞ்சள் -கலியுகத்தில் இயற்க்கை கறுப்பு
சித்ராபிர் மணிபிர் விபோ -நீயும் வித விதமான மணிகளால் ரத்னங்களால் –
யுகபத் வஹசே ஸ்வயம்–ஒரே நேரத்தில் மொத்தமாக
இப்படி பாதுகையின் ஏற்றம்

நம்மாழ்வார் –
யுகத்துக்கு ஏற்ற மார்க்கம் அவன் காட்ட
சரணாகதி -எல்லா யுகங்களுக்கு பொருந்துமே –

சித்ரம் -அதிசயம் -சித்ராபி -நாநா விதம்
யுக -க்ரமம் =யுகபத் -மொத்தமாக
அப ஸப்த ஆபாசம்
கத்தும் குயில் ஓசை -கூவும் இல்லாமல் -கத்தினாலும் இனிமையாய் இருக்கும்
பஸ்ய -இல்லாமல் கேள் இங்கு
நித்யம்-பாதுகை -கண்ணாலே அனைத்தும் -கண்டு கேட்டு தொட்டு -செய்யலாமே

ஸ்ரீ பாதுகையே உன் விஷய ஒரு சித்திரத்தை ஆச்சர்யத்தை கேள் -பகவான் யுகம் தோறும் பால் பொன் பாசி கறுப்பு
வர்ணங்கள் கொள்வது பிரசித்தம் -நீயோ நான்கையும் ஒரே சேரக் கொண்டு இருக்கிறாயே –

யுக் க்ரம = இரட்டிப்பதை உடைத்தாயிருந்து அந்த்ந்த பத்ர விசித்ரங்களுக்கு வேண்டிய படி வரிசையாகவும்,
புவ = உண்டாயிருக்கின்ற – வர்ணாத் = அக்ஷரங்களை – யுகபத் = ஒரே காலத்தில் –
ஸ்வயம் = தானே – வஹஸே = வஹிக்கின்றாய்

ஹே! பாதுகே! பகவான் ஒவ்வொரு யுகத்திலும் ஒவ்வொரு நிறமுள்ளவராய் இருந்தார்.
(க்ருத யுகத்தில் – வெளுப்பு, த்ரோதாயுகத்தில் – சிகப்பு, துவாபரயுகத்தில் – பொன் நிறம், கலியுகத்தில் – கருப்பு )
ஆனால் நீயோ பகவானின் அனைத்து வர்ணங்களையும் , உன் மீது பதிக்கப்பெற்றிருக்கும் ரத்னங்களின்
காந்தியினால் ஒரே சமயத்தில் வெளிப்படுத்துகின்றாய் !

உன்னைப் பற்றி ஸ்தோத்திரம் பண்ண வேண்டும் என்று ஆரம்பித்தேன்..!

உன்னுடைய பரம அனுக்கிரஹத்தினால் மட்டுமே அக்‌ஷரங்களும், பதங்களும், ஆச்சர்யமான பல சந்தர்ப்பங்களையும் ,
அர்த்தங்களையும் கொடுக்கும்படி தானாகவே அமைகின்றன..! உன்னுடைய அனுக்ரஹமில்லாமல் என்னால் ஒன்றும் செய்ய இயலாது…!

———————————————————————

சித்ரம் -விசித்திரம் -விசேஷ சரித்திரம்
கோ முத்ரிகா பங்கம் -பந்தம் –
பசு ஓன்று மூத்திரத்தை வெளி ஏற்றியபடி நடந்து சென்றால் உருவாகும் அமைப்பு

ஸுரா ஸுரா ஆர்சிதா தந்யா துங்க மங்கள பாலிகா
சராசர அச்ரிதா மாந்யா ரங்க புங்கவ பாதுகா—-913-

தேவர்களாலும் அசுரர்களாலும் பூஜிக்கப்படுபவள்; அனைத்து ஸம்பத்துகளும் நிறைந்தவள்;
மிகவும் சிறந்த சுபங்கள் அனைத்தையும் காப்பவள்; நடப்பன, நிற்பன என்ற பலவற்றாலும் அடையத்தக்கவள் –
இப்படிப்பட்டவளான ஸ்ரீரங்கநாதனின் பாதுகை அனைவராலும் கொண்டாத்தக்கவள் ஆவாள்.

ஸூ ரா ஸூ ரா ர்ச்சி தா த ன்யா துங் க மங் க ள பா லி கா
ச ரா ச ரா ஸ்ரீ தா மா ன்யா ரங் க புங் க வ பா து கா

ஸ்ரீ ரங்க நாத ஸ்ரீ பாதுகையே -கைங்கர்ய சம்பத் நிறைந்து உள்ளாய் -சகல தேவர்களாலும் அசுரர்களாலும் ஆராதிக்கப் பெறுவது –
நம்முடைய ரஷணங்களை அருளுவது -சராசாரங்கள் அனைத்தும் உன்னையே ஆஸ்ரயித்து நிற்கும் நிலை –
இத்தகைய ஸ்ரீ பாதுகை எல்லாராலும் போற்றத் தக்கதாகுமே –

ஸூரா ஸூரார்ச்சிதா -தேவர் அசுரர்களால் அர்ச்சிக்கப்படும்
தன்யா -செல்வம் நிறைந்த
துங்க மங்கள பாலிகா -உயர்ந்த மங்களங்களைப் பாதுகாத்து
சரா சராச்ரிதா -அசைவது அசையாதன அனைத்துக்கும் ஆதாரம்
மான்யா -போற்றத்தக்க
ரங்க புங்கவ பாதுகா -ஸ்ரீ ரெங்க நாதன் பாதுகை

நின்னோடும் ஓக்க தொழுமின் –
பொன்னுலகு ஆளீரோ புவனம் முழுதும் ஆளீரோ –
கடல் ஞாலம் செய்தே னும் யானே என்னும்
உடல் உயிர் உறவு அடிப்படை யில்
மதி நலம் -செல்வம்
பக்தி அருளும்
போற்றத்தக்க ஆழ்வார்

ஒரு அடியில் -16 எழுத்துக்கள் -மெய் எழுத்து இல்லாமல்
2-4-6-8-10-12-14-16-ஒரே எழுத்து இரண்டிலும் -இப்படி சித்திரம் –

————————————————————————-

பத்மேவ மங்கள ஸரித் பாரம் ஸம்ஸார ஸந்ததே:
துரித க்ஷேபிகா பூயாத் பாதுகா ரங்க பூபதே:—914–

சுபங்கள் என்பது ஆறு போன்று ஓடி வருவதாவும், ஸம்ஸாரத்தின் எல்லை போன்று உள்ளதாகவும்
ஸ்ரீரங்கநாதனின் பாதுகை உள்ளாள். அவை ஸ்ரீரங்கநாச்சியார் போன்று நம்முடைய பாவங்களை நீக்கவேண்டும்.

இங்கு உள்ளது பூதசதுர்த்தம் என்னும் சித்ர சப்தம் ஆகும். ”பாதுகா ரங்க பூபதே:” என்பதில் உள்ள
ஒவ்வொரு எழுத்தும் மற்ற பதங்களில் இருந்து அமைக்கப்பட்டவை ஆகும்.

பத்மேவ -பத்மா இவ -ஸ்ரீ மஹா லஷ்மியைப் போலவே
மங்கள சரித்-மங்களங்களை ஆறு போல் பெருகி வரச் செய்வதாலும் -சரித் -ஆறு
பாரம் சம்சார சந்ததே -பிறவிக் கடலின் எல்லையை அடைவிப்பதாலும்
துரித ஷேபிகா பூயாத்-வேரி மாறாத பூ மேல் இருப்பாள் -வினை தீர்ப்பதாலும்
பாதுகா ரங்க பூபதே-

ஸ்ரீ பாதுகை பிராட்டி போன்றதே –
சுப ஆற்று வெள்ளத்தை தொடர்ந்து பெருகச் செய்வதாலும் –
சம்சார சூழலை முடித்து வைத்து அருளுவதாலும் –
நம் வினைகளைப் போக்கி நமக்கு சாதகமாக பரம புருஷார்த்தம் அளிக்கட்டும் –

கூட சதுர்த்தம் -மறைந்து உள்ள நான்காவது பாதம்
ப (7)த்மேவ ம ங்க (5)ள சரித்
பா (1)ரம் சம்சா ர(4) சந்த தே(8)
து (2)ரித ஷேபி கா(3) பூ (6)யாத்
பாதுகா ரங்க பூபதே-இப்படி மறைந்து உள்ளதே

நம்மாழ்வார் -பாசுரங்கள் பக்தி பெருக்கு -என்றும் அனுபவிக்கலாம் –

——————————————————————————

அநந்ய சரண: ஸீதந் அநந்த க்லேச ஸாகரே
சரணம் சரண த்ராணம் ரங்க நாதஸ்ய ஸம்ஸ்ரயே—915

வேறு எந்தவிதமான கதியும் இல்லாமல் ஸம்ஸாரம் என்ற துன்பக் கடலில் மூழ்கியபடி உள்ள நான்,
ஸ்ரீரங்கநாதனின் பாதுகையைச் சரணம் என்று அடைகிறேன்.

இங்கு உள்ளது நிரோஷ்ட்யம் என்ற சப்தசித்ரமாகும். உ, ப, ம, ஒ போன்ற எழுத்துக்கள் உதடுகளால்
உச்சரிக்கப்பட வேண்டியவை. இவற்றுக்கு ஓஷ்ட்யம் என்று பெயர். இவை இல்லாமல் இந்த ஸலோகம் அமைந்துள்ளது.

அநந்ய கதி யுடையவனாய் -சம்சாரக் கடலில் அழுந்தி வருந்துகின்றேன் –
எனக்கே ஸ்ரீ ரெங்க நாத ஸ்ரீ பாதுகையை சரணமாக அடைகிறேன் –

அநந்த = அளவில்லாத – க்லேச = கஷ்டங்களை (ஸம்ஸாரத்தில் உழல்வதால்) – ஸாகரே = சமுத்திரத்தில் –
ஸீதந் = சங்கடப்பட்டுக்கொண்டு – அநந்ய சரண: = (உன்னைத் தவிர) வேறு ஒரு ரக்ஷகர் இல்லாத நான் –
ரங்கநாதஸ்ய= ஸ்ரீரங்கநாதனுடைய – சரணத்ராணம்=திருவடியைக் காப்பாற்றுகின்ற பாதுகையையே –
சரணம் = உபாயமாக – ஸம்ஸ்ரயே = அடைகின்றேன் (வரிக்கின்றேன்)

இந்த பாடலின் முதல் வரியை ஒரு முறை மீண்டும் படியுங்களேன்! உங்கள் உதடுகள் இரண்டும் ஒட்டுகின்றதா..?
ஒட்ட வில்லைதானே..? இப்போது இதன் அர்த்த்தைக் கவனியுங்கள்!
பாதுகையின் சம்பந்தம் பெறாமல், அளவில்லாத கஷ்டங்கள் நிறைந்த இந்த துக்கமயமான ஸம்ஸாரக் கடலில் உழன்று,
உன்னைத் தவிர வேறு ஒரு உபாயமும் இல்லாத நான்…
பாதுகையினிடத்து சம்பந்தம் பெறுவது இருக்கட்டும்.., இந்த வரிகளின் மூலமாய் ஜீவன்கள் வெளிப்படுத்தும் வேதனை,
தம்மோடு மிக நெருக்கமாயிருக்கும் இன்னொரு உதட்டினோடு கூட சேர முடியவில்லை பாருங்கள்..!

அடுத்த வரியைக் கவனியுங்கள்..!
ஸ்ரீரங்கநாதனுடைய திருவடிகளைக் காப்பாற்றுகின்ற பாதுகையினையையே இந்த கஷ்ட கடலில் இருந்து
காப்பாற்றக் கூடிய உபாயமாக வரிக்கின்றேன்!
பாதுகையினையே உபாயமாகப் பற்றுகின்றது இந்து ஜீவன்.
உடனடியாக சேராத உதடுகள் ஒன்று சேருகின்றது!

இந்த ஸ்லோகம் அமைந்த இந்த பத்ததிக்கு ‘சித்ர பத்ததி’ என்று பெயர்.
இந்த பத்த்தி முழுதும் ஸ்வாமி தேசிகர் கவிநயத்தோடும், பொருள் நயத்தோடும்,
அதியற்புதமாய் கிறங்க வைக்கின்றார் ஸ்வாமி தேசிகர்.

நிரோஷ்ட்யம் உதடுகள் சேராமல் சொல்ல வேண்டிய ஸ்லோகம் இது –

அநந்ய சரணஸ் சீதன் அநந்த க்லேச சாகரே
சரணம் சரணத்ராணம் ரங்க நாதச்ய சம்ஸ்ரையே

அநந்ய சரணஸ் சீதன் அநந்த க்லேச சாகரே
சரண(ம்) ஞ் சரணத்ராண (ம்) ங் ரங்க நாதச்ய ச(ம்) ங்ஸ்ரையே

அநந்ய சரணஸ் -வேறே புகல் அற்ற
சீதன் -மூழ்கி
அநந்த க்லேச சாகரே -எல்லை இல்லா துன்ப பிறவிக்கடல்
சரணம் சரணத்ராணம் -பாதுகா -பாதுகையை காப்பாற்றும் -அதுவே நமக்கு சரணம்
ரங்க நாதச்ய சம்ஸ்ரையே -ஸ்ரீ பாதுகா தேவியை சரணம் அடைவோம்
திருவடி நிலையே திருவடி
பாதுகா பட்டாபிஷேகம் -திருவடி நிலை முடி சூட்டு படலம் இல்லை -திருவடி முடி சூட்டு படலம்
திருவடி கைவிடாமல் திண் கழலாக இருக்கும்
அன்னான் தம்பி தாவாவிடிலும் அடி உதவுமே
தீர்த்த அடியவரை அவன் திருத்திப் பணி கொள்வான்
ஆழ்வார் பயன் அன்றாகிலும் பங்கு அல்லர் ஆகிலும் திருத்திப் பணி கொள்வான்

யோசிப்பதற்கே பல மணித்துளிகள் ஆகும் இந்த பாதுகா ஸஹஸ்ரத்தினை எப்படி ஒரேயொரு இரவில்
அதுவும் கடைசி ஒரு ஜாமத்தில் இவரால் கவிமழைப் பொழிய முடிந்ததோ…?
நினைக்க நினைக்க திகைப்புதான் மிஞ்சும்! இது அவரே நினைத்தாலும் முடியாது என்பதுதான் உண்மை!

பாதுகா தேவிதான் அவரது நாவில் நின்று அந்த ஒரு ஜாமம் முழுதும் நர்த்தனமாடியிருக்கின்றாள்.. !

——————————————————————-

ப்ரதிபாயா: பரம் தத்வம் பிப்ரதீ பத்ம லோசநம்
பஸ்சிமாயாம் அவஸ்தாயாம் பாதுகே முஹ்யதோ மம—916-

ஸ்ரீரங்கநாதனின் பாதுகையே! அனைத்திற்கும் மேலான பொருளை, தாமரை போன்ற கண்கள் கொண்ட
ஸ்ரீரங்கநாதனை நீ எழுந்தருளப் பண்ணிக்கொண்டு, மரணகாலத்தில் மயக்கம் அடைகின்ற
என் முன்பாக, ப்ரத்யக்ஷமாக நிறுத்த வேண்டும்.

இந்த ஸ்லோகத்தில் க்ரியா குப்தம் என்ற சித்ர சப்தம் உள்ளது. இங்கு ப்ரதிபா என்ற முதல் பதம் காண்க.
இது பெயர்ச்சொல் ஆகும். இதன் பொருள் – புதிய விஷயங்களை உடனடியாக உணரும் புத்திகூர்மை என்பதாகும்.
இதுவே முதல் பதமாக உள்ளது. இதனைக் கண்டவுடன் இந்த ஸ்லோகத்தில் வினைச்சொல் இல்லையே என்ற வியப்பு தோன்றும்.
ஆனால் இதுவே வினைச் சொல்லாகவும் கையாளப்பட்டுள்ளது. இதற்கு “நேரடியாக வருவாய்” என்ற பொருள் உள்ளது.

பாதுகே
பரம் தத்வம் பிப்ரதீ -பரம தத்துவத்தையே தாங்குகிறாயே -யாரை விட வேறே ஓன்று பாரமாக இல்லையோ
பத்ம லோசனம் -தாமரைக் கண்ணன் -இதுவே ஸ்வரூப நிரூபக தர்மம் -அசாதாரண அடையாளம் –
ராம கமலா பத்ரக -அம்புஜ லேசணா -தாமரையாள் பார்த்து பார்த்து செந்தாமரைக் கண்ணன் ஆகிறான் –
பஸ்சிமாயாம் அவஸ்தாயாம் -அந்திம அவஸ்தையில் காலத்திலே
முஹ்யதோ மம- -மனஸூ மோஹம் அடைந்து இருக்கும் நிலையிலே
ப்ரதிபாயா -அப்போது நீ என் முன்னே தோன்றி அருள வேண்டும் –

ஸ்ரீ பாதுகையே என் அந்திம காலத்தில் செந்தாமாரைக் கண்ணனை என் முன் கொண்டு வந்து
அருளி எனக்கு சேவை தந்து அருள்வாயாக –

நம்மாழ்வார்–பர தத்வத்தை உயர்வற உயர் நலம் -உயர்ந்து கொண்டே இருக்குமே –தாங்குகிறார் –
முழுதுண்ட பராபரன் -மனிசர்க்குத் தேவர் போல் தேவர்க்கும் தேவன்
தாமரைக்கண் என்றே தளரும் -தாமரைக்கண்ணன் விண்ணோர் பரவும் பரமன்
நம்மாழ்வாரை மனஸில் கொண்டால் தானே அவனும் வருவான் –
மிக்க வேதியர் –நிற்கப் பாடி எ ன் நெஞ்சுள் நிறுத்தினான்

கிரியா வஞ்சன ப்ரஹேலிகா ப்ரதிபாயா
கிரியா -வினைச்சொல்
வஞ்சன -மறைத்தல்
ப்ரஹேலிகா -ஏமாற்றுதல்
ப்ரதிபாயா -ஒளியினுடைய / தோன்றுவாயாக -ஆறாம் வேற்றுமை போலும் வினைச்சொல்லாயும் இருக்கும் –
வினைச் சொல்லை மறைத்து ஸ்லோகம்

——————————————————————

யாம: ஸ்ரயதி யாம் தத்தே யைந யாத்யாய யாச்ச யா
யாஸ்ய மாநாய யை வாந்யா ஸாமாம் அவது பாதுகா—917-

எவளை ஸ்ரீரங்கநாதன் ஸஞ்சார காலத்தில் அடைகிறானோ;
எவள் ஸ்ரீரங்கநாதனைத் தாங்குகிறாளோ;
எவள் ஸ்ரீரங்கநாதனால் ஸஞ்சாரம் செய்கிறாளோ;
எவள் ஸ்ரீரங்கநாதனுக்காகவே உள்ளாளோ;
எவள் ஸ்ரீரங்கநாதனிடமிருந்து தோன்றியவளோ;
எவள் ஸ்ரீரங்கநாதனுக்கு பூஜையின் போது ஸமர்ப்பிக்கப் படுகிறாளோ;
எவள் ஸ்ரீரங்கநாதனிடத்தில் பெறத்தக்கவளோ –
அந்தப் பாதுகை என்னைக் காக்க வேண்டும்.

”அ” என்னும் பதம் எம்பெருமானைக் கூறுவதாகும். இந்தப் பதத்தின் ஏழு வேற்றுமைகளையும்
இந்த ஸ்லோகத்தின் காணலாம் (ஸ்ரீரங்கநாதனால், ஸ்ரீரங்கநாதனுக்காக, ஸ்ரீரங்கநாதனின் போன்ற ப்ரயோகங்கள்).

எந்த ஸ்ரீ பாதுகையை -அகார வாச்யனான ஸ்ரீ விஷ்ணு அடைகிறாரோ -அவரை தாங்குகிறதோ -அவரால் சஞ்சரிக்கிறதோ –
அவர் பொருட்டே இருக்கிறதோ -அவர் இடத்திலே இருந்து தோன்றி அவருக்கே அதீனமாக இருக்கிறதோ –
அவருக்கு கௌரவம் தருகிறதோ
அவர் இடமே பெறத் தக்கதோ அந்த ஸ்ரீ பாதுகை என்னைக் காத்து அருள வேணும் –

எட்டாம் வேற்றுமை விளி -தவிர்த்த ஏழும் உள்ள ஸ்லோகம்

யாம் அ ஸ்ரயதி –அ -அரங்கன் பயணிக்கும் போது யாரை அடைகிறோனோ -எழுவாய்
ய அம் தத்தே –அம் -அரங்கனை யார் தாங்குகிறாளோ -ஐ -இரண்டாம் வேற்றுமை
ஏன யாதி -ஏன -அரங்கனால் யார் சஞ்சரிக்கிறாளோ –மூன்றாம் வேற்றுமை
ஆய யா -அரங்கனுக்காக யார் உள்ளாளோ –நான்காம் வேற்றுமை -ஆய
ஆத் ச யா-அரங்கனிடம் இருந்து யார் தோன்றினாளோ -ஐந்தாம் வேற்றுமை
யா அஸ்ய மானாய -அரங்கனது ஆராதனத்தில் சமர்ப்பிக்கப் படுபவள் -ஆறாம் வேற்றுமை
யா ஏ வான்யா -அரங்கன் இடத்தில் பெறத் தக்கவள்-ஏழாம் வேற்றுமை

நம்மாழ்வார் பரம்
யாம் அ ஸ்ரயதி -அரங்கன் தேடி வந்து பாசுரம் பெற்றான்
யா அம் தத்தே -அரங்கனை உள்ளத்தில் தாங்குகிறார்
யா ஏன யாதி -அரங்கனால் சஞ்சரிக்கிறார் -அவன் அருளால் பாடுகிறார்
ஆய யா -அரங்கனுக்காகவே -முகில் வண்ணன் அடியை அடைந்து உய்ந்தவன்
ஆத் ச யா -அரங்கன் இடம் இருந்து யார் தோன்றினாரோ
யா அஸ்ய மானாய -அரங்கன் ஆராதனத்தில் சமர்ப்பிக்கப் படுபவள் -பாதுகையாகவே –
யா ஏ வான்யா -அரங்கன் இடத்தில் பெறத் தக்கவள் -திருவாய் மொழியின் ஞானத்தை

விவஷித அநேக நாம வசனம்
ப்ரகேடிகா -மறைத்து
யாம -ஜாம அர்த்தம் கிட்டும்
மறைத்தும் -ஏழு பொருள்கள்
யாம -ஜாம அர்த்தம் கிட்டும்

யாம (யாம் +அ )ஸ்ரயதி யாம் (யா +அம் )தத்தே யைன (யா +ஏன )யாத்யாய (யாதி +ஆய )யாச்ச (யா +ஆத் +ச )யா
யாச்ய (யா + அஸ்ய )மாநாயா யை (ய +ஏ ) வான்யா சா மாம் அவது பாதுகா

———————————————————————————-

சர்யா ந: சௌரிபாது த்வம் ப்ராயச் சித்தேஷு அநுத்தமா
நிவேஸ் யஸே தத: ஸத்பி: ப்ராயஸ் சித்தேஷு அநுத்தமா—918-

ஸ்ரீரங்கநாதனின் பாதுகையே! எங்களது பாவங்கள் தொலைவதற்காக நாங்கள் செய்யக்கூடிய பிராயச்சித்தங்களில்
மிகவும் உயர்ந்த பிராயச்சித்த கர்மமாக நீயே உள்ளாய்.
இதனால்தான் அறிஞர்கள் உன்னைத் தங்கள் மனதில் எப்போதும் வைத்துக் கொள்ளும்படியாக நீ உள்ளாய்.

ஸ்ரீ பகவானின் ஸ்ரீ பாதுகையே அகார வாச்யனான ஸ்ரீ விஷ்ணுவைப் பிரேரிப்பதில் சிறந்தவள் –
புருஷகார பூதையாகி அருளுகிறாள்
நமக்கு வினைகள் கழிய மேம்பட்டது ஒன்றில்லாத -மிகச் சிறந்த பிராயச்சித்தமாக -கிரியையாக நீயே இருக்கிறாய் –
சாதுக்கள் எப்போதும் -அறாத ஸ்ரீ யை உடைய உன்னையே சித்தத்தில் வைத்து இருப்பார்கள் –

சர்யா ந சௌரிபாது த்வம் ப்ராயஸ் சித்தேஷ்வ நுத்தமா(ப்ராயசித்தேஷு +அநுத்த மா)
நிவேஸ் யசே தத சத்பி ப்ராயஸ் சித்தேஷ்வ நுத்தமா (ப்ராயஸ் சித்தேஷு +அநுத்த மா)

சௌரிபாது த்வம் -பெருமாளாது பாதுகை
நக -எங்களுக்கு
ப்ராயசித்தேஷு -ப்ராயச்சித்தங்களான செயல்களில்
சர்ய அநுத்தமா -ஒப்பற்ற செயல்
சரணாகதி தானே பாதுகையைப் பற்றுவது -திருப்பாதுகையே திருப்பாதம் –
நிவேஸ் யசே தத சத்பி ப்ராயஸ்- சித்தேஷ் –அதனால் சத்துக்களால் வைக்கப்படுகிறாய் போலும்
அநுத்த மா- தள்ளப்படாத ஸ்ரீயால்

நம்மாழ்வாரை நினைக்கவே பாபங்கள் எல்லாமே போகுமே
புண்ய நதி நீராடினால் தான் போகும்
கோயிலில் அர்ச்சனை பண்ணி அனுக்ரஹம் பெற்று போக்குகிறோம்
ஒரு முறை பாகவத தர்சனத்தாலே போக்கும்
சத்துக்கள் நம்மாழ்வாரை தள்ளப்படாமல்-ஸ்ரீ உடன் -திருவாய் மொழிக்கு உள்ளே –
மஹா லஷ்மி உடன் குடி உள்ளான் -சார தமம் -அமைதியின் அந்தப்புரம் -மன அமைதி ஏற்படும் –
பிறவிக்கடல் சம்சார பிறவி வெட்டும் –அடியேன் உள்ளான் உடல் உள்ளான் –
பராக் இல்லாமல் ப்ரத்யக்ஷமாக ப்ரத்யக்காக காட்டி -ஒவ் ஒரு எழுத்திலும் ரமா உடன் வாசம் கொண்டுள்ளான் –
பிரதி நியதா ரமா ஸந்நிதானம்

பாத ஆவ்ருத்தி யமகம் –
இரண்டாம் நான்காம் பாதம் அப்படியே திரும்பி இருக்குமே –
எழுத்து கூட மாறாமல் -அர்த்தம் மாறி உள்ளதே –

—————————————————————

ராமபாத கதாபாஸா ஸா பாதா கத பாமரா
காத் உபாநஞ்ச காஸஹ்யா ஹி ஆஸ காஞ்சந பாதுகா—919-

இராமனின் திருவடிகளில் இருப்பவளும், தனது ஒளி மூலம் விளங்கி நிற்பவளும்,
சத்ருக்கள் ஒழியப்பெற்ற தேவர்களை உடையவளும் ஆகிய தங்கமயமான பாதுகை நான்முகனிடமிருந்து அயோத்திக்கு வந்தாள்.
ஸூரியனாலும் தாங்க இயலாத ஒளியுடன் கூடியதாக உள்ளாள்.

இங்கு ப்ரதிலோம யமகம் கையாளப்பட்டுள்ளது. அதாவது முதல் பாதத்தைத் திருப்பிப் படித்தால் இரண்டாம் பாதம் ஆகிறது.
இது போன்றே இரண்டாம் பாதத்தைத் திருப்பினால் முதல் பாதம் ஆகிறது.
உதாரணமாக, “ஸா பாதா கத பாமரா” என்பதைத் திருப்பிப் படித்தால், “ராமபாத கதாபாஸா” என்றாகும்.
இதுவே முதல் பாதமாக உள்ளதைக் காண்க.

ராமபாத கதா-ராமன் பாதங்களை அடைந்தவள்
பாசா கா அசஹ்யா-ஒளியால் சூரியனையும் தகிக்கும்
அகதப அமரா -எதிர் அற்றவர் களாக தேவர்களை ஆக்கி
காத் உபாநம் ச சா பாதா ஆச ஹி -ப்ரம்மாவின் ஸத்ய லோகத்தில் இருந்து வந்தவளாக அறியப்படுபவள்
காஞ்சன பாதுகா -ரெங்க நாதனின் பொன்னடிகள்

ராமபாத கதா-தயாராதற்கு மகன் அன்று மாற்று இல்லை தஞ்சம் -கற்பார் ராமனைத் தவிர
பாசா கா அசஹ்யா-ஒளியால் சூரியனையும் விஞ்சி -மதுரகவி ஒளி தேடி வந்தார் -வகுள பூஷண பாஸ்கரர்
அகதப அமரா -முக்தர்கள் ஆக்கி -கதாபம் வியாதி போக்கி
காத் உபாநம் ச சா பாதா ஆச ஹி -தான் அவதரித்து நம்மை திருத்தி பணி கொள்ள
காஞ்சன பாதுகா -ரெங்க நாதனின் பொன்னடிகள் தானே நம்மாழ்வார்

பாத பிரதி லோபம்
முதல் பாதம் மாற்றி இரண்டாம் பாதம்
மூன்றாம் பாதம் மாற்றி நான்காம் பாதம் –
முதல் பாதம்–ரா ம பா த க தா பா சா
இரண்டாம் பாதம் -சா பா தா க த பா ம ரா
மூன்றாம் பாதம்-கா து பா ந ஞ்ச கா சஹ்யா
நான்காம் பாதம்-ஹ்யா ச கா ஞ்ச ன பா து கா

ஸ்ரீ சக்கரவர்த்தி திருமகன் திருவடியை அடைந்த ஸ்ரீ பாதுகை ஒளியினாலே தேவர்கள் ரஷிக்கப் படுகிறார்கள்
அந்த தங்கப் பாதுகை பிரம்மாவால் பெருமாளுக்கு சமர்ப்பிக்கப் பட்டது -உபா -ருத்ரனைக் காப்பது
சூர்யனுக்கும் சஹிக்க முடியாத பிரபை கொண்டது
அனஞ்சக-ஆராதிக்காதவர்களால் போருக்க முடியாத தேஜஸ் ஸூ யுடையது
சுகம் அருளி ஸ்ரீ அயோத்யா ராஜ்ய லஷ்மீயைக் காப்பதாக இருந்தது –

(இந்த ஸ்லோகத்தின் முதல் இரண்டு வாக்யங்களை தலைகீழாய் வாசியுங்கள்.
இதற்கடுத்த இரண்டு வாக்யங்கள் வருகின்றதா..!? –
சரி..! இப்போது ஒவ்வொரு வரியினையும் தலைகீழாய் வாசியுங்கள்!
தலைகீழாய் வாசித்தாலும் ஒரே மாதிரியானச் சொற்றொடர் வருகின்றது பாருங்கள்..!
இந்தவிதமாக அமையும் இத்தன்மைக்கு “பாத ப்ரதிலோம யமகம்” என்று பெயர்..!)

ராமபாதகதா=ஸ்ரீராமனுடைய திருவடிகளை அடைந்த –
அகதபாமரா அகதபா வியாதியைக் காப்பாற்றிக் கொள்ளுகிறவர்களாக இல்லாமலிருக்கின்ற
(கதம் என்றால் ரோகம், பா(ஹி) என்றால் காப்பாற்றுதல் “அ“ என்றால் இல்லை என்று பொருள்)
அமரா=தேவர்களை உடைத்தாயிருப்பதும் – கதபா=வியாதியைக்(துக்கத்தினை) காப்பாற்றுபவர்கள் (சத்ருக்கள்) –
அஸஹ்யா=தாங்கக்கூடாத்துமான (தன்னுடைய தேஜ்ஸ்ஸினால் சூரியனைக்கூட கொளுத்த கூடியதுமான –
ஸா=அந்த (சௌலப்யம், தயை, தேஜஸ் முதலியதால் பிரஸித்தமான) – காஞ்சனபாதுகா=தங்கமயமான பாதுகையானது –
காது=பிரம்மாவிடத்திலிருந்து – உபாநஸ்ச = ஸமீபத்தில் (ஸ்ரீரங்கவிமானத்தோடு பூமிக்கு வந்தது).

ஸ்ரீரங்கநாதனுடைய பாதுகையானது ஸ்ரீரங்கநாதனுடனேயே அவதரித்தது.
பிரும்மலோகத்திலிருந்து ஸ்ரீரங்கவிமானத்தோடு ரங்கநாதனை விட்டு பிரியாமல் இப்பூவுலகிற்கு வந்தது.
தேவர்களுக்கு ஏற்படும் ஆத்மவியாதியையும், அவர்களுடைய சத்ருக்களிடமிருந்து அவர்களை ரக்ஷிக்கின்றது.
சூரியனின் தேஜ்ஸ்ஸை விட பலமடங்கு தேஜஸ்ஸினால் சூரியனின் தேஜஸ்ஸினையே மழுங்க அடிக்கக்கூடியது.
ஜீவராசிகளை அது ரக்ஷிக்க எண்ணியது. ஸ்ரீரங்கநாதன் இராமனாக அவதரித்தப் போது

“ராகவோத்பவத் சீதா ருக்மணி கிருஷ்ண ஜன்மனி
அன்யேஷு சாவதாரேஷு விஷ்ணோரேஷாநபாயினீ !!”
என்றபடி எப்படி தாயார் இராமனாய் அவதாரம் எடுத்தபோது சீதையாகவும், கிருஷ்ணவதாரத்தில் ருக்மணியாகவும் அவதரித்தாளோ
அது போன்று பாதுகையும் ஸ்ரீராமபாதுகையாய் ஸ்ரீராமனோடு கூடவே தம்முடைய இயல்பான
சௌலப்யம், பக்த ரக்ஷணம், வாத்ஸல்யம் முதலான குணங்களோடே ஜீவராசிகளைத் தேடி தாம் வந்தது.
அதனால்தான் ஸ்ரீராமனுடைய பிரதிநிதியாக இந்த இராஜ்யத்தினை விசேஷமாக ஆளக்கூடிய சக்தி அதற்கு இருந்தது.

ஸ்ரீநம்மாழ்வார் துடக்கமாகவுள்ள நம்முடைய குரு பரம்பரையானது பெருமாளிடத்திலிருந்தே தொடங்குகின்றது.
ஆஸ்ரிதர்களுடைய ஆத்மவியாதியைத் தெளிய வைத்து பகவானின் திருவடிகளில் அவர்களை கொண்டு சேர்த்து ரக்ஷிப்பவர்கள்.
அவர்கள் எந்த காலத்திலும் எப்படிப்பட்ட பண்டிதர்களாலும் அவமதிக்க முடியாதவர்கள். நித்யசூரிகள்…!
பகவானின் விபவ அவதாரமாகட்டும், அர்ச்சாவதாரமாகட்டும், இந்த லோகரக்ஷணத்திற்காக,
பெருமாளுக்கு உதவியாய் இந்த பூமியில் வந்து அவதரிக்கின்றார்கள்.

——————————————————————–

பாடாகாளீ ஜ்ஜாட துச்சே காதாபாநாய புல்லகே
ஸமாதௌ சடஜித் ஸூடாம் வ்ருணோஷி ஹரி பாதுகே—-920-

ஸ்ரீரங்கநாதனின் பாதுகையே! வலிமையான பாவங்களின் வரிசை என்னும் புதர்கள் அற்றதாகவும்,
மலர்ந்த மனதை உடையதான யோகப்யாஸத்தில் திருவாய்மொழி தோன்றும் பொருட்டு, நீ நம்மாழ்வரின் தலையைப் பற்றுகிறாய் போலும்.

இங்கு அபுநருக்தவ்யஞ்ஜனம் என்பது பயன்படுத்தப்பட்டுள்ளது. வ்யஞ்ஜனம் என்றால் மெய் எழுத்துக்கள் ஆகும்.
ஒருமுறை பயன்படுத்தப்பட்ட மெய்எழுத்துக்கள் மீண்டும் பயன்படுத்தப்படவில்லை.

ஸ்ரீ பாதுகையே -பாப புதர்க் காடுகள் -நீங்கிய சுத்த மனசை உடைய ஆழ்வார் செய்யும் யோகத்தில் திருவாய்மொழி பாசுரங்கள்
திருவவதரிக்கவே ஆழ்வார் திருமுடிமேல் நீ அமர்கிறாய் -அத்தகைய சுத்தமான மலர்ந்த ஹ்ருதயம் உடைய நாத முனிகளின் யோகத்தில்
ஆழ்வார் தோன்றி அருளிச் செயல்களை அருளி பின்புள்ளோர் அனைவருக்கும் கொடுக்கவே எல்லார் முடிகளிலும் நீ சேர்ந்து அருளுகிறாய் –

பாடா=அழிக்கமுடியாத – காதா=பிரபந்தங்கள் – –
ஸமாதௌ=மனதிலுள் பகவானைப் பற்றிய விடாத
தியானம் – சடஜிச்சூடாம்=ஸ்ரீநம்மாழ்வாருடைய சிரஸ்ஸை – வ்ருணோஷி=அடைகின்றாய்.

பாடா-திடமான
அகாளீ ஜ்ஜாட துச்சே -அழிக்க முடியாத பாப கூட்டங்கள் இல்லாத -தூய்மையான
காதாபாநாய புல்ல கே -மலர்ந்த திரு உள்ளம் -ஆழ்வாரது –
சமாதௌ -சாஷாத்காரம் -சமாதி நிலையிலே -16 வருஷம் யோக நிலையில்
காதா ஆபாநாய-பாசுரங்கள் உண்டாக்க
சடஜிச் சூடாம் வ்ருணோஷி -தலையை அலங்கரித்தாய்
ஹரி பாதுகே -அபகரிக்கும் ஹரி திருவடி

என்னுடை சூழல் உளானே -அருகல்-ஒழிவிலன் என்னுடன் -கண்ணன் ஓக்கலையானே —
நெஞ்சிலுளான் -தோளிணையானே -நாவில் உளானே -கமலக் கண்ணன் கண்ணுள் உளானே –
நெற்றி உளானே -உச்சி உளானே -நீள்கழல் சென்னி பெறுமே -பலன் சொல்லித் தலைக்கட்டுகிறார்

நாத முனிகள் தூய்மையான திரு உள்ளம் -திருவாய் மொழி தோன்ற வேண்டும் -என்பதற்காக சமாதி நிலை அடைந்து யோகத்தால் –
பராங்குச தாசர் சொல்ல 12000 தடவை சொல்லி -எண்ணவே வேண்டாமே –
தானே முடிந்த பின் கிட்டும் என்ற மஹா விச்வாஸம் -என்றும் கொள்ளலாம்

அபுநர் யுக்த வியஞ்சனம் -32 அச்சு எழுத்துக்கள் அனுஷ்டுப் சந்தஸ்ஸூ –

(இந்த ஸ்லோகத்தில் ஒரு முறை வந்த அக்ஷரமானது மீண்டும் வராது. இதனைத் தமிழில் எழுதியதினால்
ஒரு அக்ஷரம் திரும்ப வருகின்றது. ஆனால் ஸம்ஸ்கிருதத்தில் வராது.)

ஸமாதி நிலை என்று தியானத்தில் ஒரு உன்னதமான நிலையுண்டு. பகவான் ஒருவனை மட்டும் மனதில் நினைத்து
இடைவிடாது தியானிக்கும் மஹனீயர்கள் இந்த நிலையினையடைவர்.

நம்மாழ்வாரை அனுக்ரஹிக்கும் பொருட்டு ஆஸ்ரிதர்களின் ஸகல பாபங்களையும் போக்கக்கூடிய ஹரி பாதுகையே!
“ செழும் பறவை தானேரித் திரிவான் தன் தாளினையென் தலை மேலவே” என்கின்ற ஆழ்வாருடைய ஸூக்தியின்படி
அவரது சிரஸ்ஸின் மேல் ஸாந்தித்யம் கொள்கின்றாய்!

ஆழ்வார் திருநகரியில் நடக்கும் ஆழ்வார் மோக்ஷத்தில் இதர திவ்ய தேசங்களில் நடைபெறும் மோக்ஷ உற்சவத்தினைக் காட்டிலும்
ஒரு விசேஷ ஏற்றம் உண்டு. இதர திவ்யதேசங்களில் ஆழ்வாரே வந்து பெருமாளின் திருவடிகளில் தம் சிரம் தீண்டி
மோக்ஷ உற்சவம் நடைபெறும். ஆனால் ஆழ்வார் திருநகரியில் மட்டும் பெருமாள் தாம் ஆழ்வார் எழுந்தருளியிருக்கும் இடம்
கைத் தலமாய் வந்தடைந்து தம் திருவடிகளால் நம்மாழ்வாரின் திருமுடி தீண்டி மோக்ஷம் அருளுவார்.
அந்தளவிற்கு பெருமாளுக்கு ஆழ்வாரின் ஸம்பந்தம், நெருக்கம் தேவையாயுள்ளது.

————————————————————————-

முரச பங்கம் -முரச பங்கம் -முரசை கட்ட மேலும் கீழும் கயிறு -diamond -வடிவில் வருவது போல் –

ஸா பூபா ராமபாரஸ்தா விபூபாஸ்தி ஸபாரதா
தாரபா ஸக்ருபா துஷ்டி பூரபா ராமபாதுகா—921-

இந்தப் பூமியைக் காத்தபடி உள்ளாள்; துக்கக்கடலின் கரையாக உள்ள இராமனிடம் உள்ளாள்;
ஸ்ரீரங்கநாதனின் உபாஸனத்தின் எல்லையாக உள்ளாள்; ப்ரணவத்தில் பொருளான ஸ்ரீரங்கநாதனை ஸஞ்சார காலத்தில்
காப்பாற்றும் தயை கொண்டவள் – இப்படிப்பட்ட இராமனின் பாதுகை நம்மை அனைத்துக் குற்றங்களில் இருந்தும் காப்பாற்றுகிறாள்.

இங்கு முரஜபந்தம் என்பது பயன்பத்தப்பட்டுள்ளது. முரஜம் என்றால் உடுக்கு முதலான வாத்யங்களைப் போன்றதாகும்.
அதனுடைய மூலைக்கு மூலை கட்டப்படும் கயிறுகள் போன்ற அமைப்பை இங்கு காணலாம்.

பூ பா -அந்த பாதுகா தேவி பூமியைப் பாத்து காக்க வல்லவள் –ராம ராஜ்யத்தை விட சிறந்த ராஜ்யம்
ராம பாரஸ் தா -ராம பிரான் என்னும் பாரத்தில் நிலை பெற்றவள் -அக்கரை shore -சம்சாரத்துக்கு மறு கரை
விபூ -எங்கும் பரந்து –
உபாஸ்தி -உபாசனம்
ச பாராதா -நிறைவு முழுமை தருபவள் பாதுகா தேவி
புருஷார்த்த காஷ்டை-அடியார்கள் -ததீய பர்யந்தம் -முழுமை ஆகும் -இதுவே தத்வம்-
தார -ப்ரணவத்தால் காட்டப்படும் -அகார வாஸ்யம்
பா -பாது காப்பவள் –
ச க்ருபா -மிகுந்த கருணை – நேரில் வந்து ரக்ஷணம் -அவனையும் விஞ்சி -ப்ரத்யக்ஷ தெய்வம்
துஷ்டி பூர பா -தோஷ வெள்ளங்களை உறிஞ்சி -அகஸ்தியர் கடல் நீரை ஆசமனம் -உறிஞ்சி –
அசுரர்களைக் காட்டி தேவர்கள் வெல்லும் படி
ராம பாதுகா –

உபாசனத்தின் சரம அவஸ்தையே ஸ்ரீ பாதுகை -ஸ்ரீ பாதுகையை ஆராதத்த பின்பே பகவத் ஆராதனம் பூர்த்தியாகும் –
பிரணவத்தில் அகாரவாச்யனான பெருமானை சஞ்சரிக்கையில் ஸ்ரீ பாதுகையே ரஷிக்கிறது
தயைகுணம் பூர்த்தியாக உள்ளதால் நம் வினை வெள்ளத்தை வற்றடித்து நம்மையும் ரஷித்து அருளுகிறது
போக்யம் மிகுந்த பிராப்யமாகவும் உள்ளதே –

இந்தப் பூமியைக் காத்தபடி உள்ளாள்; துக்கக்கடலின் கரையாக உள்ள இராமனிடம் உள்ளாள்;
ஸ்ரீரங்கநாதனின் உபாஸனத்தின் எல்லையாக உள்ளாள்;
ப்ரணவத்தில் பொருளான ஸ்ரீரங்கநாதனை ஸஞ்சார காலத்தில் காப்பாற்றும் தயை கொண்டவள் –
இப்படிப்பட்ட இராமனின் பாதுகை நம்மை அனைத்துக் குற்றங்களில் இருந்தும் காப்பாற்றுகிறாள்.

இங்கு முரஜபந்தம் என்பது பயன்பத்தப்பட்டுள்ளது. முரஜம் என்றால் உடுக்கு முதலான வாத்யங்களைப் போன்றதாகும்.
அதனுடைய மூலைக்கு மூலை கட்டப்படும் கயிறுகள் போன்ற அமைப்பை இங்கு காணலாம்.

சா பூபா -உலக்கைக் காக்கும் நம்மாழ்வார் -மழுங்காத ஞானமே படையாக -சங்கல்ப லேசத்தால் செய்பவன் -அடியார்களுக்காக அவதாரம் –
சோம்பாதே என்நின்ற யோனியுமாய் பிறந்தாலும் திருந்தாத நம் போல்வாரை -ஊரும் நாடும் உலகமும்
தம்மைப் போல் ஆக்க -ஸஸ்த்ர பாணி இல்லாமல் -ஸாஸ்த்ர பாணியாக –
ராம பாரஸ்தா -பெருமாள் திருவடிகளில் நிலை பெற்று
விபூ பாஸ்தி சபா ராதா -திருவாராதனம் முழுமை பெறவே அருளிச் செயல்கள் –செவிக்கு இனிய செஞ்சொல் கொண்டு ஸ்துதிக்க —
ஆழ்வார் அடியார் பர்யந்தம் பக்தி சென்றால் தான் முழுமை ஆகும்
தாரபா -குணங்கள் விபூதி இல்லை என்பாரை மிடறு பிடிப்பாரைப் போல் முதலிலே அருளி ரக்ஷித்தார் —உயர்வற உயர் நலம் உடையவன் –
அடி -திருமேனி உண்டு
ச க்ருபா -மதி நலம் அருளிய-காருணிகன் அவன் இவரோ -அருள் கண்டீர் இவ் வுலகினில் மிக்கதே
துஷ்டி பூரபா -பண்டை வல்வினை பாற்றி அருளினான்
ராம பாதுகா

முரஜ பந்தம் -உடுக்கையில் கயிறு கட்டுவது போல் –

முதல் இரண்டாம் பாத இரண்டாம் எழுத்து பூ -ஏழாம் எழுத்து ர
மூன்றாம் நான்காம் பாத இரண்டாம் எழுத்து ர ஏழாம் எழுத்து ர
ஸா பூ பா ராம பா ர ஸ்தா
வி பூ பா ஸ்தி ச பா ர தா
தா ர பா ச க்ரு பா து ஷ்டி
பூ ர பா ராம பா து கா

இரண்டாம் பாதம் -முதல் நான்கு எழுத்துக்கள் cross படித்து square அமைத்து -அதே வரும்

இரண்டாம் பாத பின் பாதி (ச பா ர தா )மூன்றாம் பாத முன் பாதி (தா ர பா ச) mirror image

வலது பக்கம் மேலே inverted traiangle –
பா ர
ஸ பா ர தா
இடது பக்கம் கீழே
தா ர பா ஸா
ர பா

நான்காம் பாதம் -பூ ர பா ராம பா து கா–நான்கையும் diagonalil படித்தால் அப்படியே வரும்
central symatry யும் உண்டு

—————————————————————————

அ நதி ரிக்த பத பதார்த்த அநு லோம ப்ரதி லோம யமகம்
மாறாத -வார்த்தை -பொருள் -நேராகப் படித்தாலும் -தலை கீழ் சொன்னாலும் –
வார்த்தை தோறும்
பாதம் தோறும்
ஸ்லோகம் முழுவதும் இப்படி உண்டே

காரிகா ந ந யாத்ராயா யா கேயாஸ் யஸ்ய பாதுபா
பாதபா ஹ ஹ ஸித்தாஸி யஜ்ஞாய மம ஸஞ்ஜஸா—-922-

ஸ்ரீரங்கநாதனின் பாதுகையே! ஸ்ரீரங்கநாதனின் ஸஞ்சாரத்திற்குக் காரணமாக நீ உள்ளாய்; புகழத்தக்கவளாக உள்ளாய்;
ஸூரியன் போன்ற ப்ரகாசம் கொண்ட ஸ்ரீரங்கநாதனின் திருவடித் தாமரைகளைக் காப்பாற்றும் பாதுகைகளாக உள்ளாய்.
இப்படிப்பட்ட நீ, நான் செய்யும் ஆராதனையை ஏற்பதற்காக, நீயாகவே என் இருப்பிடம் வந்துள்ளாயே! என்ன ஆச்சர்யம்!

இந்த ஸ்லோகத்தில் அவிசிஷ்ட ப்ரதிலோம பாடம் என்ற அமைப்பில் உள்ளது. இதன் கருத்து –
இந்த ஸ்லோகத்தைத் திருப்பிப் படித்தாலும், இதே பொருளையே அளிக்க வல்லதாகும். இது கீழே உள்ளது:

ஸாஞ்ஜஸா மம யஜ்ஞாய ஸித்தாஸி ஹ ஹ பாதபா
பாநுபா கேயாஸ்யஸ்ய யா யாத்ராயா ந ந காரிகா

ஸ்ரீரங்கநாதனின் பாதுகையே! ஸ்ரீரங்கநாதனின் ஸஞ்சாரத்திற்குக் காரணமாக நீ உள்ளாய்;
புகழத்தக்கவளாக உள்ளாய்; சூரியன் போன்ற ப்ரகாசம் கொண்ட ஸ்ரீரங்கநாதனின் திருவடித் தாமரைகளைக்
காப்பாற்றும் பாதுகைகளாக உள்ளாய். இப்படிப்பட்ட நீ, நான் செய்யும் ஆராதனையை ஏற்பதற்காக,
நீயாகவே என் இருப்பிடம் வந்துள்ளாயே! என்ன ஆச்சர்யம்!

இந்த ஸ்லோகத்தில் அவிசிஷ்ட ப்ரதிலோம பாடம் என்ற அமைப்பில் உள்ளது.
இதன் கருத்து – இந்த ஸ்லோகத்தைத் திருப்பிப் படித்தாலும், இதே பொருளையே அளிக்க வல்லதாகும். இது கீழே உள்ளது:

ஸாஞ்ஜஸா மம யஜ்ஞாய ஸித்தாஸி ஹ ஹ பாதபா
பாநுபா கேயாஸ்யஸ்ய யா யாத்ராயா ந ந காரிகா

யாத்ரா யா –அடியாரைக் காத்து அருள பெருமாளது பயணத்துக்கு
காரிகா ந ந -நடத்தாதவளாக நீ இல்லை -நடத்துபவள்
யா கேயா அஸ் யஸ்ய -ஸ்துதிக்காத தக்கவள்
பாநு பா -ஸூர்யனை விஞ்சிய தேஜஸ்ஸூ
பாதபா ஹ ஹ சித்தாசி -சித்தமாக அனுக்ரஹம் -என்ன வியப்பு
யஜ்ஞாய மம சாஞ்ஜசா-இப்படிப்பட்ட பாதுகா தேவி -என்னுடைய திரு ஆராதனத்துக்கு சித்தமாக என்னைத் தேடி காத்து உள்ளாய்

பகவான் திருவடிகள் சூர்யனை ஒத்த ஒலி உடையவனாய் நம் அஜ்ஞ்ஞானம் போக்கி அருளும் –
அவை சஞ்சரிக்க நீ அன்றோ உதவ வேண்டும் –
நீ அன்றி பகவான் எங்கனே சஞ்சரிப்பது -அஹோ பாக்கியம் -அப்படிப்பட்ட நீ வெகு வேகமாக நான் செய்யும்
ஆராதனத்தை ஏற்க சித்தமாக வந்து அருளுகிறாயே என்ன ஆச்சர்யம் –

காரிகா ந ந யாத்ரா யா -ஆத்ம யாத்திரைக்கு நல்ல வழி காட்டும் நம்மாழ்வார் –வேதம் பாற்கடல் -நாவே மத்து பக்தாம்ருதம் —
அர்ச்சிராதி காந்தியையும் காட்டி அருளி
யா கேயாஸ் -பாடித் திரியும் படி ஸ்துதிக்காத தக்கவர்
யஸ்ய பாநுபா -வகுள பூஷண பாஸ்கரர்
பாதபா ஹ ஹ சித்தாசி யஜ்ஞாய மம சாஞ்ஜசா-சடாரி ரூபம் -நமது திரு ஆராதனத்துக்கு முற்கோலி

——————————————————–

சர பந்தம் -அம்பு போல் -ராகவன் இடம் லாகவமாய் ஒட்டி இருக்குமே

ஸராகவா ஸ்ருதௌ த்ருஷ்டா பாதுகா ஸந்ரு பாஸநா
ஸ வாகவா கதௌ ஸ்லிஷ்டா ஸ்வாதுர்மே ஸதுபாஸநா—-923–

வேதங்களால் போற்றப்படுபவள், இராமனுடன் எப்போதும் சேர்ந்தே உள்ளவள், அயோத்தியின் ஸிம்ஹாஸனத்தை அடைந்தவள்,
ஸ்ரீராமனின் ஸஞ்சார காலங்களில் எளிதாகச் சிரமம் இன்றிச் செல்லக்கூடியவள், ஒன்றுடன் ஒன்று சேர்ந்து உள்ளவள்,
ஸாதுக்களால் உபாஸனை செய்யப்படுபவள் – இப்படிப்பட்ட ஸ்ரீரங்கநாதனின் பாதுகைகள் எனக்கு இனிமையாக உள்ளாள்.

ஸ ராகவா -ராமனை விட்டுப் பிரியாமல்
ஸ்ருதௌ த்ருஷ்டா -வேதத்தால் பார்க்கப்படுபவள்
பாதுகா
ச ந்ருப ஆசநா -ராஜாவுக்கு உரிய ஸிம்ஹாஸனம் உடன் கூடியே இருப்பவள் -காட்டுக்குப் போனாலும் இருந்தாள்
ச லாகவா -எளிதாக ஸ்ரமம் இல்லாமல் எழுந்து அருளப் பண்ணி
கதௌ ஸ்லிஷ்டா -இணைந்து பிரியாமல் சஞ்சரிக்க
ஸ்வாதுர்மே – அடியேன் பக்திக்கு இலக்கு ஆகி -இனியவளாக உள்ளவள்
சதுபாசநா -சத்துக்களால் உபாஸிக்கப் படுகிறாள்

ஸ்ரீ பாதுகை ஸ்ருதியில் விளங்குவது -பெருமாளை பிரியாமல் எல்லா நிலைகளிலும் உள்ளது –
ஸ்ரீ சக்கரவர்த்தி திருமகன் ஸ்ரீ தண்ட காரண்யம் எழுந்து அருளிய பொழுது சிம்ஹாசனம் அடைந்தது –
சஞ்சார காலத்தில் பெருமாள் திருவடியுடன் ஒன்றாய் ஒட்டி இருந்து லாகவமாக செயல் படுவது -நமக்கு மிக இனியதாக இருக்கும் –

ஸ ராகவா
ஸ்ருதௌ த்ருஷ்டா -திருவாய் மொழி நிகமன பாசுரத்தில் நம்மாழ்வார் -குருகூர் சடகோபன் சொல் -கை கூப்புகிறோமே
பாதுகா சந்ருபாசநா -பிரபன்ன ஜன கூடஸ்தர் -அங்கி ஆழ்வார்களுக்கு –பூதம் சரஸ்ஸ -ஸ்லோகம் -அங்க க்ரமம்
பூதம் தலை -இரண்டு கண்கள் -முகம் பட்ட நாதன் -கழுத்து பக்தி சாரார் -கரங்கள் -திரு மார்பு பக்த அங்கரி –
ச லாகவா -வேதம் தமிழ் செய்த மாறன்
கதௌ ஸ்லிஷ்டா -உத்சவர் உடன் சடாரி
ஸ்வாதுர்மே சதுபாசநா -மதுரகவி ப்ரக்ருதிகள் உபாஸ்ட்னம் -தித்திப்பவர் -பக்தாம்ருதம்-

ஸ ராகவா ஸ்ருதௌ த்ருஷ்டா பாதுகா சந்ரு பாசநா
ச லாகவா கதௌ ஸ்லிஷ்டா ஸ்வாதுர்மே சது பாசநா
சர பந்தம் -முதல் இரண்டு வரிகள் -அம்பின் வடிவில் -இரட்டை குச்சிகள் முனை கூர்மையாக

——————————————————————————-

கருட கதி சக்ர பந்தம் –

காவ்யாய ஆஸ்தித மாவர்க்க வ்யாஜ யாதக மார்க்கா
காமதா ஜகத: ஸ்தித்யை ரங்க புங்கவ பாதுகா—-924-

ஸ்ரீரங்கநாதனின் பாதுகைகள் தங்கள் ஸஞ்சாரத்தின்போது, செல்லும் இடங்களில், ஸ்ரீரங்கநாச்சியாரை அங்கு
வரவழைப்பதற்குக் காரணமாகி விடுகிறாள் (அங்கு லக்ஷ்மி கடாக்ஷம் உண்டாகிறது).
அனைத்து விருப்பங்களையும் அளிக்கவல்லவளாக உள்ளாள். இந்த உலகின் ரக்ஷணத்தின் பொருட்டு,
ஸ்ரீரங்கநாதனின் பாதுகைகள், இராமாயணம் முதலான காவியங்கள் தோன்றக் காரணமாக இருந்தாள்.

காவ்யா யாஸ்தித -காவ்யங்களுக்கு விஷயமாக ஆனாள்
மார்கக –மா ஆவர்க்க -மஹா லஷ்மியை கூட்டிவர
வ்யாஜ யாதக மார்க்ககா -லகுவாக சஞ்சாரம்
காமதா -அபேக்ஷித்ங்களை -தர்மங்களுக்கு விருத்தம் இல்லாத ஸம்ஸத்தையும்
ஜகத ஸ்தித்யை ரங்க புங்கவ பாதுகா – உலகை ரஷிக்கவே
ஸ்ரீ ராமாயணம் -பாதுகா சஹஸ்ரம் போன்ற காவ்யம்
நாம் உஜ்ஜீவிக்கவே ஸ்ரீ காவியங்களில் அமர்ந்து உள்ளாள் –

ஸ்ரீ பாதுகை மிக்க சோபையுடன் சஞ்சாரம் பண்ணும் -ராஜ்ய லஷ்மி வேண்டாம் என்று சித்ர கூடம் வந்த ஸ்ரீ பரதாழ்வான்
திரும்புகையில் அவன் பின் தொடர்ந்து சென்ற வழியை யுடையது
வேண்டிய இஷ்டங்களை தருவது -உலக ஷேமதிற்காக ஸ்ரீ ராமாயணாதி காவ்யங்கள் பிறக்க காரணமாயிற்று –

நம்மாழ்வார் -கண்ணி நுண் சிறுதாம்பினில் அமர்ந்து அருளி -சடகோபர் அந்தாதி விஷயமும் ஆகி –
திருவாய் மொழி அனுசந்திக்கவே ஸ்ரீ லஷ்மி கடாக்ஷம்
வேரி மாறாத பூ மேல் இருப்பாள் வினை தீர்க்குமே -பூ மன்னு மாது -மா ஆவர்க்க
நம்புவார் பதி வைகுந்தம் காண்மினே
செய்ய தமிழ் மாலைகள் தாம் தெளிய ஓதி -தெளியாத மறை நிலங்கள் தெளிகின்றோமே –

கருட கதி சக்ர பந்தம்

கருடன் ஏறி இறங்குவது போல் முதல் பாதம்
பக்க வாட்டில் சஞ்சாரம் இரண்டாம் பாதம்
வட்டம் இடுவது போல் மூன்றாம் நான்காம் பாதங்கள்
கா ஆரம்பம் கா வில் முடிந்து

—————————————————————–

வீ ஸ்ருங்காசட சக்ர பந்தம் -இரண்டு வளையல்கள் -நடுவில் சக்ரம்

ஸுர கார்யகரீ தேவீ ரங்க துர்யஸ்ய பாதுகா
காமதா கலிதா தேஸா ஸரந்தீ ஸாது வர்த்மஸு—-925-

ஸ்ரீரங்கநாதனின் பாதுகைகள் தேவர்களின் செயல்களைச் செய்து தருகிறாள்.
தேவர்களின் தன்மைகளைக் கொண்டவளாக உள்ளாள். வேண்டியவற்றை அளிக்கிறாள்.
இந்த உலகிற்கு எது நன்மை அளிக்குமோ, அவற்றைச் செய்யும்படி ஆணை இடுகிறாள். நல்ல வழிகளில் ஸஞ்சாரம் செய்கிறாள்.

ஸூர கார்யகரீ -தேவர்களுக்கு நல்ல கார்யம் -அடியார்களுக்கு அநிஷ்ட நிவ்ருத்தி இஷ்ட பிராப்தி -பூ ஸூரர்களுக்கு
தேவி ரங்க துர்யச்ய பாதுகா –திவ் -இவளது நாட்டிய அரங்கம் -இருவரும் சேந்து லீலைகள் செய்து அருளும் மேடை
காமதா -தர்மங்கள் படி ஸமஸ்த அபேக்ஷிதங்களையும் அருளி
கலிதா தேஸா =ஆதேசம் கட்டளை -சாசனம் -வழங்கி வழி காட்டி
ஸரந்தீ சாது வர்த்மஸூ -உயர்ந்த பாதையில் ஸஞ்சரிக்கிறாள் –

ஸ்ரீ ரங்க நாதனுடைய ஸ்ரீ பாதுகையே அநிஷ்ட நிவாரணத்துக்கும் இஷ்ட பிராப்திக்கும் காரணம் –
உலகுக்கு ஹிதமான கட்டளைகளை வெளியிடுகிறது -நல்ல மார்க்கங்களில் சஞ்சரிக்கிறது –
தெய்வத் தன்மை உடையது -எல்லாத் தன்மைகளிலும் ஸ்ருதியை போன்றது –

பொலிக பொலிக பொலிக -அடியார்களுக்கு மங்களா சாசனம் –
பராங்குச நாயகி -பின்னை கொல்
ஆதேசம் -சாஸ்திரம் -திருவாய் மொழி வழங்கி
சரணாகதி மார்க்கம் -நோற்ற நாலிலும் -காட்டி அருளி -கண்ணன் அல்லாலில்லை அன்று சரண்

ஸூர கார்யகரீ தேவி ரங்க துர்யச்ய -வெளிச்சக்கரம்
பாது
கா
காமதா கலிதா தேஸா ஸரந்தீ சாது வர்த்மஸூ-உள் சக்கர எழுத்துக்கள் –

————————————————————

பரத ஆராதிதாம் தாரம் வந்தே ராகவ பாதுகாம்
பவ தாப ஆதி தாந்தாநாம் வந்த்யாம் ராஜீவ மேதுராம்—-926-

பரதனால் ஆராதனை செய்யப்பட்டவளும், மிகவும் உயர்ந்தவளும், ஸம்ஸாரம் என்னும் துன்பங்களை மூலம்
மனவருத்தம் கொண்டு வருந்துபவர்களின் துன்பம் நீங்க வணங்கத்தக்கவளும், தேவர்களால் அர்ச்சிக்கப்பட்ட
தாமரை மலர்களால் சூழப்பட்டவளும் ஆகிய இராமனின் பாதுகையை நான் வணங்குகிறேன்.

பரதாராதிதாம் -பாரதனால் ஆராதிக்கப்பட்ட
தாராம் -உத்க்ருஷ்ட -ஒன்றைப் பத்தாக்கி அருளி
வந்தே ராகவ பாதுகாம்
பவ தாபாதி தாந்தாநாம் -தாப த்ரயங்கள் -ஆதி மனத் துக்கங்களால் துன்பம் படுபவர்களுக்கு
வியாதி உடம்புக்கு ஆதி மனதுக்கு -ஆதி போனால் வியாதி போகுமே
வந்த்யாம் -வணங்கத் தக்கவள்
ராஜீவ மேதுராம் -தாமரையால் சூழப் பட்டு -குளிர்ந்து -உள்ளாள்

ஸ்ரீ பரதாழ்வானால் ஆராதிக்கப் பெற்றது -மிக உத்க்ருஷ்டமானது -சம்சார தாபத்தால் வாடினவர்களுக்கு சேவிக்கத் தக்கது
அர்ச்சனை செய்த தாமரைப் பூக்களால் சூழப் பெற்றது -இத்தகைய ஸ்ரீ ராம பாதுகையை வணங்குகிறேன் –

பாவம் ராகம் தாளம் -நாத முனிகள் தாளம் வழங்கி தமிழ் மறை இன்னிசை தந்த வள்ளல்
இவரால் வணங்கப்பட்ட நம்மாழ்வார் –
தாராம் -உயர்ந்த -கண் மணிக்கும் -ஆழ்வார் கண்ணாவான் -கமலக் கண்ணன் என் கண்ணில் உள்ளான்
பிறவிப் பிணி -போக்கும் பாசுரங்கள் -பகையாய் வருகின்ற மூன்றையும் வேரினோடு பறித்து -சடகோபர் –90-
மைனஸூ முழுவதும் தாமரை செந்தாமரைக் கண்ணா -தாமரை அடி -செய்ய தாமரைக் கண்ணா –
தாமரை பாதம் காய் கண்கள் -தாமரை மலர்ந்தால் ஒக்கும் கண்கள்
அவயவங்கள் நிறைந்த திரு உள்ளம் –

முதல் இரண்டு பாதங்கள் –ப ர தா ரா தி தாம் தா ராம் வந்தே ராகவ பாதுகாம்
அடுத்த இரண்டு பாதங்கள் -ப வ தா பா தி தாந்தாநாம் வந்த்யாம் ராஜீவ மேதுராம்
ஒற்றைப்படை எழுத்துக்கள் ஒன்றாகவே இருக்குமே இரண்டு வரிகளிலும் –

வி சதுஷ்க சக்ர பந்தம் -எட்டுக் கோணங்கள் கொண்டும் அனுபவிக்கலாம் –

————————————————————————————

காத் உபாஸ்ய ஸதா லோகா கால உதாஹ்ருத தாமகா
காமதா அத்வரிரம் ஸாகா அகாஸா ரங்கேஸ பாதுகா—927-

தண்ணீர் தவிர வேறு எதனையும் உட்கொள்ளாத முனிவர்களால் உபாஸிக்கப்படும் ப்ரகாசம் கொண்டவள்;
பூஜை காலங்களில் மாலைகள் ஸமர்ப்பிக்கப்பட்டவளாக உள்ளவள்;
எங்கும் ஸஞ்சாரம் செய்தபடி உள்ளதில் மகிழ்வு கொண்டவள்; இப்படிப்பட்ட ஸ்ரீரங்கநாதனின் பாதுகைகள்,
அவனைப் போன்றே நடையைக் கொண்டுள்ளாள் (வேண்டியதை அளிக்கிறாள்).

காது பாச்யஸ -காத் உபாஸ்ய -க அத் -தண்ணீரை மட்டும் உண்ணும் ரிஷிகளால் வணங்கப்படுபவள்
தாலோகா -தத் ஆலோகா -உயர்ந்த ஒளி மிக்கவளாக தியானித்து அறியாமை வென்று
காலோதாஹ்ருத-கால உதாஹ்ருத -திரு ஆராதனா காலத்தில் களைந்து
தாமகா -தாம ஆகா -மாலை பிரசாதம் பெற்று
காமதாஸ் -தர்மம் விரோதம் இல்லாத அபேக்ஷிதங்கள்
அத்வ -வழிகளில் -கஜேந்திரன் -0தரவுவதி பிரகலாதன் இத்யாதி ரக்ஷணம் வந்த மார்க்கங்களில்
ரிரம் சாகா -சஞ்சரிப்பவள்
அ காசா -அவனைப் போலவே தன்மைகள் –
ரங்கேஸ பாதுகா

ஸ்ரீ பாதுகை ஜலபானம் மாத்ரம் செய்து கொண்டு பகவத் த்யானம் செய்யும் மகரிஷிகளால் உபாசிக்கப்படும் –
ஒளி மயமாய் இருப்பது -பூஜா காலத்தில் மாலைகள் சமர்ப்பிக்கப் பெற்று அழகுடன் விளங்குவது –
தனது இஷ்ட மார்க்கத்தில் விநோதமாக சஞ்சரிக்க விருப்பமுடைய பெருமாள் நடந்துஅருள உதவுகிறது –
நமக்கு வேண்டியது எல்லாம் அளிக்கிறது –

நம்மாழ்வார் -ரிஷிகளால் வணங்கப்பட்டு -ஒன்றினில் ஒன்றி நின்று -தியானித்து –
பர்வத பரம அணு -சம்சாரிகள் -ரிஷிகள் -ஆழ்வார் -மயர்வற மதி நலம் அருள்பெற்றவர்
ஆலோகா -வாக்குல பூஷண பாஸ்கரர் -மதுரகவிக்கு வழி காட்டிய தேஜஸ்
தாமம் -வைட்டமின் மகிழ் மாலை மார்பினன்
சூழ் விசும்பு -அர்ச்சிராதி மார்க்கம் காட்டி அருளி -சாந்தோக்யம் -நமக்கும் விருப்பம் காட்டி
அவனைப் போலவே -நடை -அநு காரம் -கடல் ஞாலம் செய் தேனும் யானே என்னும் –

அஷ்ட தள பத்ம பந்தம் –
எழுத்துக்களை -கா -நடுவில் -வைத்து –

சதுர் அர சக்ர பந்தம்
17 எழுத்துக்களையே –32- அனுஷ்டுப்பாக அமைத்து

——————————————————-

பாபா கூபார பாளீபா த்ரிபாதீ பாத பாதபா
க்ருபாரூபா ஜபாலாபா ஸ்வாபா மா அபாத் ந்ருபாதிபா—-928-

பாவங்கள் என்பவை வரிசையான ஸமுத்திரங்களாக நின்றாலும் அவற்றைப் பருக வல்லவள்; தயை வடிவமாக உள்ளவள்;
அஷ்டாக்ஷரம் போன்ற மந்த்ரங்களின் ஜபம் போல் தூய்மை ஏற்படுத்தவல்லவள்; எளிதாக அடையக் கூடியவள்;
அரசர்களுக்கு சக்ரவர்த்தினியாக நிற்பவள் –
நித்யவிபூதியில் உள்ள ஸ்ரீரங்கநாதனின் பாதுகையானவள் என்னை அவன் பக்கம் சேர்த்துக் காப்பாற்றினாள்.

பாபா அகூபார பாளீ-பாபக்கடலின் கூட்டங்கள் -எவ்வளவு என்று எண்ணவும் முடியாத
பா -குடிப்பவள் -முடித்து புனிதமாக்கி
த்ரிபாதீ பாத பாதபா-ஸ்ரீ வைகுண்டத்தில் -எழுந்து அருளிய திருப்பாதத்தை ரஷிக்கும் பாதுகா
க்ருபாரூபா -கருணையே வடிவமான
ஜப ஆலாபா -பேச்சிலே ஆலாபித்தாலே ஜபம் போல் எண்ணி
ஸ்வாபா -எளிமையாக அடையும் படி
மா -என்னை -பாபமே செய்து பாபியான என்னை
அபாத் ந்ருபாதிபா-அரசர்களுக்கு அரசியான அவள் ரஷித்து அருளி

நம்மாழ்வார் -பண்டை வல் வினை பற்றி அருளினார்
ஸ்ரீ வைகுண்டத்திலும் இவரே சடாரி
அருள் கண்டீர் இவ்வுலகினில் மிக்கதே
சடகோபன் மாறன் -பராங்குசன் குருகைப் பிரான் -உதய பாஸ்கரர் -மெய் ஞானக் கடல் –
பய ரோக பண்டிதன் -தெய்வ -ஞானக்கவி குழந்தை முனி -பிரபன்ன ஜன கூடஸ்தர்
32-திருநாமங்கள் உண்டே
சலவைத் தொழிலாளன் -ராமானுஜர் ஐதிக்யம் -பசங்களின் பெயரைக் கூப்பிட்டு -இழந்தேனே என்று கண்ணீர் விட்டாரே –
இதுவே ஜபம் -ஆலாபநம்
நமக்காகவே சடாரி -ஸுலப்யம் -தீண்டி தீண்டி அனுக்ரஹம்
நம்மையும் ரக்ஷித்து -அதிகாரம் இல்லாதாருக்காக அன்றோ நீ இரங்க வேண்டுவது -மா முனிகள்
மனிதர்களுக்கு அதிபா வழி காட்டும் ஆழ்வார்களும் தா,லைவர் -அங்கி அங்க பாவம் உண்டே –

ஷோடஸ தள பந்தம்
இரட்டைப்படை எழுத்து ஒரே எழுத்து பா –நான்கு பாதங்களிலும் இப்படியே -16 முறை வந்த எழுத்து இதுவே –
இத்தை தாமரை நடுப்பகுதி -கர்ணிகையில் வைத்து மற்றவற்றை 16 தளங்களில் எழுதிப் படிக்கலாம்
பா பா கூ பா ர பா ளீ பா த்ரி பா தீ பா த பா த பா
க்ரு பா ரூ பா ஜ பா லா பா ஸ்வா பா மா பான் ந்ரு பா தி பா

ஸ்ரீ பரமபத நாதனுடைய ஸ்ரீ பாதுகை நமது பாபங்களின் கடல் பலவற்றையும் முடிக்கும் பரமதயா மூர்த்தி –
அதன் புகழ் சங்கீர்த்தனம் மந்திர ஜபங்கள் -திரு அஷ்டாஷர ராஜபாதிகள் போலே பரிசுத்தம் பண்ண வல்லது –
நாம் ஸூலபமாக அடைந்து ஸூலபமாக ஆராதிக்கலாம் -அரசர்களுக்கு மேலான அரசியாக திரு பட்டாபிஷேகம் செய்யப்பட
அது என்னை ஆஸ்ரயண மூலம் காத்து அருளியது –

—————————————————————

ஸ்திராகஸாம் ஸதா ஆராத்யா விஹத ஆகதத அமதா
ஸத் பாதுகே ஸராஸா மா ரங்க ராஜ பதம் நய—-929-

ஸ்திர- அழிக்க முடியாத
ஆகஸாம் -பாபம் செய்தவர்களுக்கும் -அகம் -குற்றம்
ஸதா ஆராத்யா -எப்பொழுதும் ஆராதிக்கப் படுபவள்
விஹத அக -துக்கத்தையும் போக்கி
ததா அமதா-கர்மாக்களை -அதனால் வரும் பிறவிகளையும் -மூன்றையும் போக்கி
ஸத் -மாறாத -ஸத்யம் -அவனையே ஸத் -என்று -உலகம் அஸத் -மாறிக்கொண்டே இருக்குமே
பாதுகே -ஸ்ரீ பாதுகா தேவியும் சத்தாகவே இருக்குமே –
ஸ ராஸா -இனிமையான ஒலியை கொண்டு
மா-அடியேனை
ரங்க ராஜ பதம் நய -திருவடிகளில் சேர்த்து அருளுகிறாய்

நம்மாழ்வாரும் அதிகாரம் இல்லாமல் -புன்மையாக கருதினாலும்
ஸத் -சத்துக்கள் சான்றோர் -உயர்ந்த பாதுகை
செவிக்கு இனிய செஞ்சொல் -சொல்லவும் கேட்கவும் இனிமை

ஸ்ரீரங்கநாதனின் பாதுகையே! மிகவும் வலிமையான பாவங்கள் செய்த ஸம்ஸாரிகளால் எப்போதும் ஆராதிக்கத்தக்கவள்;
போக்கப்பட்ட துன்பங்கள், விருப்பம் அல்லாதவற்றை அனுபவிக்காத நிலை ஆகியவற்றைக் கொண்டவள்
(உன்னை அடைந்தவர்களுக்கு இவற்றை அளிப்பவள்); இனிமையான நாதம் கொண்டவள் –
இப்படிப்பட்ட பாதுகையான நீ, என்னை ஸ்ரீரங்கநாதனின் திருவடிகளிடம் அழைத்துச் செல்வாயாக.

ஸ்திதா ஸமய ராஜத்பா கதரா மாதகே கவி
துரம்ஹஸாம் ஸந்நதாதா ஸாத்யா அதாப கரா ஆஸரா—-930-

ஸ்திதா ஸமய ராஜத்பா -சமய -முன்னோர் சம்ப்ரதாயம் -அனுஷ்டிப்பதாலே ஒளி பெற்றவர்களைக் காப்பவள் –
பகவத் ப்ரீதிக்காக செயல் பட வேண்டுமே –
ஆகத ரா மாதகே கவி-ரா -தங்கம் -ஸ்வர்ண பாதுகை -ரத்தினங்கள் ஒளி வீச நடுவில் இவள் -மகிழ்ச்சி உட்டும் ரத்ன கிரணங்கள்
துரம்ஹஸாம் ஸந்நதா தா – பாபம் செய்தவர்களின் துர்தசையை அழிப்பவன்
ஸாத்ய அதாப கரா -துன்பம் இல்லாத தன்மையை உண்டாக்குபவள் -ரத்ன கிரணங்களால் –
ஆஸரா-எங்கும் ஸஞ்சரிப்பவள் –

சமயாச்சாரம் -ப்ரபந்ந ஜன கூடஸ்தர் –
தங்கம் போல் விளங்கி -மற்ற ஆழ்வார்கள் ரத்தினங்கள் -அங்கி அங்க பாவம் –
தாப த்ரயங்களைப் போக்கி -திருவாய் மொழி -சாந்தி ஸூ தாந்த -அமைதியின் அந்தப்புரம் -தேசிகன்
ஆசார -சஞ்சரிப்பவர் -திருவாய் மொழி வாயிலாக எங்கும் -சஞ்சரிக்கிறார் -அங்கும் சாம கானம் போல் திருவாய் மொழி உண்டே –

ஸ்ரீரங்கநாதனின் பாதுகையே! வேதங்கள் கூறும் தர்ம மார்க்கத்தில் நிலையாக நிற்பவர்களைக் காப்பாற்றுபவளும்,
தங்க மயமாக அடியார்களுக்குச் கைங்கர்ய செல்வத்தை அளிப்பவளும், வணங்குபவர்களை மகிழ்ச்சியில் ஆழ்த்தவல்ல
ஒளி மண்டலத்தில் உள்ளவளாகவும் (அல்லது தனது ஒளி மூலம் அவர்கள் துன்பத்தை நீக்கி மகிழ்வை அளிப்பவள்),
மிகுந்த பாவம் செய்தவர்களின் பலனாக உள்ள கெட்ட காலங்களை விலக்குபவளாகவும்,
தாபம் இல்லாத தன்மையை அளிப்பவளாகவும், எங்கும் ஸஞ்சாரம் செய்து காப்பாற்றுபவளாகவும் உள்ள நீ,
என்னை ஸ்ரீரங்கநாதனின் திருவடிகளில் சேர்க்க வேண்டும்.

சத் சப்த வாச்யனான ஸ்ரீ பகவானின் ஸ்ரீ பாதுகையே -கொடு வல்வினையர் கூட உன்னை எப்போதும் ஆராதித்து நன்மை பெறலாம் –
அநிஷ்டங்கள் அனைத்தையும் போக்கடித்து விடுகிறாய் -இனிய நாதத்துடன் சஞ்சரிக்கிறாய்
சதாசாரம் தர்ம நெறி இவற்றில் நிலை நிற்பவரைக் காத்து அருள்கிறாய்-
ஆனந்தம் தரும் ஒளி மண்டலத்தில் விளங்கி சேவிப்பவருக்கு சம்பத்தை அருளும் ஸ்ரீ மிக்கதாய் இருக்கிறாய்
பகவத் சஞ்சாரத்தில் நீ தானே தாபஹரமாக இருக்கச் செய்கிறாய்
நீ என்னை ஸ்ரீ ரங்க நாதன் திருவடிக்கு அழைத்துச் சென்று அருள வேண்டும் –

சதுரங்க குதிரை பந்தம் –32 கட்டங்கள் கொண்ட -chess horse-
சதுரங்கக் கட்டத்தில் முதல் ஸ்லோகத்தை நான்கு வரிசைகளில் எழுத்துக்களை எழுதி
குதிரை நகர்வது போல் படித்தால் அடுத்த ஸ்லோகம் வரும்

——————————————————————————–

லோக தாரா காம சாரா கவிராஜ துராவசா
தாரா கதே பாத ரா ஆம ராஜதே ராம பாதுகா–931-

தன்னை அண்டி நிற்பவர்களை எப்போதும் காப்பாற்றுபவளாகவும், தனது விருப்பப்படி எங்கும் ஸஞ்சாரம் செய்தபடி இருப்பவளும்
(அல்லது, காமசாரா = ஆகாம சாரா என்று பிரித்து, அனைவரும் விரும்பக்கூடிய ஸஞ்சாரம் உடையவள் எனலாம்),
வால்மீகி போன்ற உயர்ந்த கவிகளால் கூட தனது பெருமையை முழுவதும் உணர இயலாமல் உள்ளவளும்,
ஸஞ்சாரத்தில் தேர்ச்சி பெற்றவளும், மிகுந்த ஒளியுடன் கூடியவளும் – என்று பல தன்மைகளுடன் ஸ்ரீராம பாதுகை உள்ளது.

லோக தாரா -உலக மக்களைக் காத்து
காம சாரா -விரும்ம்பியபடி அப்படி சஞ்சாரம்
கவிராஜ துராவசா-கவி சக்கரவர்த்திகள் -வால்மீகி போன்றார் முழுவதும் பாட முடியாத பெருமை கொண்டவள்
தாரா கதே -அடியார் ரக்ஷண பாதையில் சென்று
பாத ரா -ஞான ஒளி கொடுத்து
ஆம – இப்படியாக விளங்குகிறாள்
ராஜதே ராம பாதுகா

உலகம் காக்கவே நம்மாழ்வார் திரு அவதாரம்
தெளியாத மறை நிலங்கள் தெளியும் படி
ஸேனாபதி ஆழ்வான் -எங்கும் சஞ்சரிப்பவர்
கம்பரும் முழுவதும் பாட முடியாதே என்றாரே
சரணாகதி உயர்ந்த மார்க்கத்தில் பயணித்து
திருவடியை நம்மிடம் சேர்த்து
இவ்வாறு ஒளி வீசிக்கொண்டு திகழ்கிறார் –

ஸ்ரீ ராம பாதுகை உலகத்தைக் கடைத்தேற வல்லது -அதன் சஞ்சாரம் யாரும் விரும்பிய வண்ணம் இருக்கும் –
வால்மீகி போன்ற மா பெரும் புலவரும் அதன் பெருமையைச் சொல்ல வல்லார் அல்லர் –
சஞ்சாரத்தில் நல்ல த்வனி கொண்டது -ஒளி தருவதும் கூட -பெருமாள் திருவடியைக் கொண்டு தருவது கூட -ஸ்ரீ பாதுகையே –

அர்த்த பிரமக பந்தம்
நான்கு பாதங்களையும் எழுதி
நேராக படித்தாலும்
மேலும் கீழும் படித்தாலும் அதே வரும் படி

மேல் நான்கும்
மாற்றி நான்கும் எழுதி -இப்படி எட்டு வரிசையாக எழுதி
அதே பாதங்கள் வரும் படி அமைந்து உள்ளதே –
மேலும் கீழும் படித்தாலும் இதே ஸ்லோகம் வரும் –

————————————————————————————–

ஜய ஆம பா அபாமயா அஜாய மஹே துதுஹே மயா
மஹேச க ஆகாச ஹேம பாதுகா அமமக அத் உபா—-932-

ஜய ஆம பா -புலன்களை வெல்ல நினைப்பவர்கள் ஜய -அதில் வெற்றி காணாதவர்களை காப்பவள்
அபாமயா -உடல் மன நோய் போக்கி
அஜாய மஹே -பெருமாள் கொண்டாடும் உத்சவங்களில்
துதுஹே மயா-என்னால் கறக்கப் படுகிறாள் -அருள் பாலை சுரந்து அருள்கிறாள்
மஹ ஈச க -பெரிய செல்வந்தனான இந்திரனின்
ஆகாச -துன்பம் போக்கும் பெருமாள் -வாமனனாக –
ஹேம பாதுகா -ஸ்வர்ண பொன்னடி ரஷிக்கும் பாதுகை
அ மமக அத் உ பா-அபிமானம் இல்லாத கோஷ்ட்டியில் -நிலை பெற்ற சிவனின் -ப்ரஹ்மஹத்தி தோஷத்தில் இருந்து ரக்ஷித்து அருளுகிறாள் –

இந்த்ரியத்தை வெல்வது போன்ற வெற்றி இல்லாதவர்களைக் காப்பாற்றுபவளாகவும், அமயம் எனப்படும் உடல் மற்றும் சரீரம்
கலந்த வ்யாதி நீங்கும்படிச் செய்பவளும், மமகாரம் (எனது என்ற எண்ணம்) இல்லாத முனிவர்களிடம் எப்போதும் செல்பவளும்,
சிவனைக் காப்பாற்றுபவளும், உலகின் ஈச்வரர்களாக உள்ள இந்திரன் போன்றவர்களின் தலையில் அமர்பவளும் ஆகிய
தங்கமயமான பாதுகைகள் – ஸ்ரீரங்கநாதனின் உத்ஸவ காலங்களில் என்னால், எனது விருப்பங்களைத் அளிக்கும்படியாகக்
(காமதேனு பசு போன்று) கறக்கப்பட்டது.

இந்த்ரிய ஜெயத்தில் பக்குவம் அடையாத தீனர்களையும் ரஷிப்பது ஸ்ரீ பாதுகையே -ஸரீர மநோ வியாதிகளை ஒழித்து விடும்
அனைத்தும் பகவத் அதீனம் என்று உணர்ந்து மமகாரம் அற்று இருப்பவர்களுக்கு அனைத்து ரஷணங்களையும் அளிக்கிறது –
ருத்ர பிரம்மஹத்தி சாபம் போக்கி அருளியது -ப்ரம்மாதிகள் சிரசால் வணங்குகிறார்கள் -அவர்களின் துன்பங்களை போக்கி அருளும்
அந்தத் தங்கப் பாதுகை பெருமாளை அடைந்து இருப்பது -நம்மால் சேவிக்கப்படவும் கோரும் இஷ்டங்களைப் பெறவுமே –

இது அர்த்த ப்ரமுக பந்தம்

புன்மையாக -பாங்கு அல்லார்களையும் காப்பவர் ஆழ்வார்
தீர்ந்த அடியவர் தம்மை அவன் திருத்திப் பணி கொள்வான் அவன்
உத்சவம் இவருக்காகவே
அருள் சுரந்து
தங்கப் பாதுகை

ஸர்வதோ பத்ரம்
எல்லா திசையிலும் எல்லாக் கோணங்களிலும் -வரும் ஸ்லோகம் –

நேராகவும் தலை கீழாகவும் எழுதி
மேல் இருந்து கீழே இடது வலது பக்கம் படித்தாலும்
கீழ் இருந்து மேலே படித்தாலும்
இடது வலது பக்கம் படித்தாலும்
ப்ரதக்ஷிணமாக மேலும் கீழும் -பண்ணினாலும்
vertical-horizontal-aprathashinamaakavum –
16 கோணங்களில் படித்தாலும் அதே ஸ்லோகம்

———————————————————————————————-

பாபாத பாபாத பாபாஸ் பாத பாத தபா தபா
தபாதபா பாதபாத பாத பாத தபாதபா –933–

படித்தல் – இந்த ச்லோகத்தைப் பின்வருமாறு பிரித்துப் பொருள் கொள்ளவேண்டும்:

பாபாத் அபாபாத் அபாபா அ பாத பாத த பாத பா
த பாத பாப அத பாத பாதபா தத பாத் அபா

1-அபாபா-வேதம் போல் சடாரியில் பாபங்கள் ஒட்டாவே -நம்மைத் தீண்டினாலும் அலம்ப மாட்டார்களே –
2-அ பாத பாதத பாதபா -அகார வாஸ்யன் -அவனது திருவடிகளுக்கு ரத்ன கிரணங்கள் மூலம் ஒளி வீசி -நம்மையும் ஒளியாலே -பாதுகாக்கிறாள்
3-தத -பாத் அபா -சமர்ப்பிக்கும் அனைவருக்கும் -அபிஷேக தீர்த்தத்தால் தூய்மைப்படுத்தி ரக்ஷிக்கிறாள்
4-தபாத பாப அத பாத பாதபா-அடைக்கலம் -தந்து -பாபங்களை போக்கும் திருவடிகள் –
அடி உதவுவது போல் அண்ணன் தம்பி உதவ மாட்டார்களே -அந்த திருவடிகளுக்கு ரக்ஷை
5-பாபாத் –
6-அபாபாத்- எல்லா பாபங்களில் இருந்து நம்மை ரக்ஷிப்பவள்

அறியாமை லேசமும் இல்லாத மதி நலம் அருள பெற்ற ஆழ்வார்
பெருமாள் திருவடிகளுக்கு ஒளி-பாசுரங்களால் சேர்த்து -காட்டி அருளினார்
அப்பு -தீர்த்தம் -பாசுரங்கள் தீர்த்தம் -தீர்த்தங்கள் ஆயிரம் -தீர்த்தனுக்கு அற்றுத் தீர்ந்த –தத பாத் அபா
அடைக்கலம் தரும் திருவடிகளுக்கு பாதுகை இவரே –
பண்டை வல்வினை பாற்றி அருளினான்

அடியார்களின் பாவங்களை நீக்குபவளாகவும்; ஸ்ரீரங்கநாதனின் திருவடிகளுக்கு வேண்டிய ஒளியை அளிக்கின்ற
ஒளியைத் தன்னிடம் கொண்ட வளாகவும்; தன்னை ஸ்ரீரங்கநாதனின் திருவடிகளில் ஸமர்ப்பிக்கின்றவர்கள் விஷயத்தில்
காப்பாற்றும் அபிஷேக நீரை உடையவளாகவும், எப்போதும் காப்பாற்றுதலைச் செய்பளாகவும், பாவங்களை நீக்குவதற்காக
இருக்கின்ற திருவடிகளைக் காப்பாற்றுபவளும் ஆகிய ஸ்ரீரங்கநாதனின் பாதுகைகள் என்னைப் பாவங்களில் இருந்து காப்பாற்றினாள்.

இந்த ஸ்லோகத்தில் த, ப என்ற இரண்டு மெய் எழுத்துக்களும்; அ, ஆ என்ற இரண்டு உயிர் எழுத்துக்களும் மட்டுமே உள்ளன.
இதில் கடந்த ஸ்லோகம் போன்றே ஸர்வதோபத்ரம் உள்ளது.

பாபம் அற்றது -அகார வாச்யனான ஸ்ரீ விஷ்ணுவின் ஸ்ரீ பாதத்திற்கு ஒளி கொடுப்பது -ஜீவர்களுக்கும் ஒளி வழங்குவது –
தன்னை பகவான் இடம் சமர்ப்பிக்குமவர் விஷயத்தில் ரஷை தரும் திருமஞ்சன தீர்த்தம் உடையது
சர்வ லோக ரஷகமாய் இருப்பதும் சர்வ பாபா நாசகமாய் இருப்பதுமான பெருமாள் திருவடிகளுக்கும் கூட ரஷணம் தருவது ஸ்ரீ பாதுகையே –
அது என்னை சர்வ பாபங்களில் இருந்து காத்து அருளிற்று –

ஒரே வார்த்தையை 16 முறை-இது அ ஆ என்கிற உயிர் எழுத்துக்களை கொண்டது , இரண்டு மெய் எழுத்துக்களையும் கொண்டது .

பாதபா , பாபா , அத , அபா , பாதபா , பாத , பா , பாத , பாபாத் , அபாபாத் , ஆ , பாபா , த , பாபா , ஆத , பா , பாத , பா

ஸர்வதோ பத்ரம்
நான்கு வரிகள் நேராகவும் -அடுத்து மாற்றி நான்கு வரிகள்
நேராக –16 கோணங்களில் படித்தாலும் அதே ஸ்லோகம் வரும் –

சதுர் தள பத்ம பத்மம்
பா நான்கு -த நடுவில் வைத்து இந்த ஸ்லோகம்

என்று பிரித்து படிக்கப் பட வேண்டும் , அதன் பொருள் என்னவெனில் ,
மரம் போன்ற தாவரங்களையும் , பிராணிகளையும் , அடைந்திருக்கும் பாபத்தை உணடழிக்கக் கூடிய
அபிஷேக நீரை சொந்தமாக்கிக் கொண்டுள்ளதும் , முறையே நியமிக்கப் பட்டு , பதவிகளில் இருக்கும் தேவர்களை
காக்கின்ற ஸ்ரீமன் நாராயணனின் திருவடிகளை காத்திடுவதுமான பாதுகை ,
பெற்றோர்களை நன்கு பார்த்துக் கொள்வோர் விஷயத்திலும் , நன்கு காப்பாற்றாதவர்கள் விஷயத்திலும் முறையே
பாப புண்ணியத்தை நோக்குவதும் , ஸ்ரீ விஷ்ணுவை அனுபவிக்கின்றவற்கு சரணாகதிக்கு வழி வகுப்பதும் ,
நிந்திக்கும் விரோதிகளை அழிக்கக் கூடிய பெருமாளின் ஒளிகளை காப்பதும் பாதுகையே –என்று பாடுகிறார்

——————————————————————————–

கோப உத்தீபக பாபே அபி க்ருபா பாக உபபாதிகா
பூத பாதோதக அபாத உத்தீபிகா கா அபி பாதுகா–934-

கோப உத்தீபக பாபே அபி -கோபத்தை கொழுந்து விட்டு வளரும் படி பாப்பம் செய்தவர்களுக்கும் கூட
க்ருபா பாக உப பாதிகா-கிருபையை பெற்றுக் கொடுத்து -உப -அருகில் -அவர்களுக்கும் கருணைக்கு பாத்ரமாக்கி –
பூத பாத உதக அ பாத – உத் தீபிகா -தூய்மை தரும் ஸ்ரீ பாத தீர்த்தம் -கங்கை நீர் -அகார வாஸ்யனான –
திருவடிகளுக்கு பிரகாசம் கொடுக்கும் பாதுகா தேவி வைபவம்
கா அபி பாதுகா-இன்னது இவ்வளவு என்று சொல்ல முடியாத பெருமை -உண்டே –

ஆழ்வார் -பயன் நன்றாகிலும் பங்கு அல்லார் ஆகிலும் –திருத்தி கொள்பவர் தானே
திருவடிக்கு ஒளி தருபவர் -அனைவரையும் சரணாகதகர் ஆக்கி -துயர் அறு சுடர் அடி –
தலை சேர்த்து ஒல்லை -திரு நாரணன் தாள் -காட்டி -அருளி –
அருள் கண்டீர் இவ்வுலகினில் மிக்கதே –

ஸ்ரீரங்கநாதனின் கோபத்தைக் தூண்டிவிடும் அளவிற்குப் பாவம் செய்கிறவன் விஷயத்திலும் ஸ்ரீரங்கநாதனின்
கருணை வெளிப்படும்படியாகச் செய்பவள், தூய்மையை அளிக்கின்ற கங்கையைத் திருவடிகளில் கொண்ட
ஸ்ரீரங்கநாதனின் திருவடிகளுக்கு ஒளியை அளிப்பவள் –
இப்படிப்பட்ட பாதுகையானவள், இப்படிப்பட்டவள் என்று தெளிவாகக் கூற இயலாத மேன்மை கொண்டவளாவாள்.

ஸ்ரீ பகவானுக்கு கோபம் ஜ்வலிக்கும் படித் தூண்டி விடக் கூடிய மஹா பாபிகளாய் இருப்பார் இடத்திலும்
ஸ்ரீ பகவானுடைய தயையின் கனிவைப் பெற்றுத் தருவது ஸ்ரீ பாதுகை -பரிசுத்தியைத் தரவல்ல திருவடி
தீர்த்தமான கங்கையை உடைய பெருமாள் அகார வாச்யன்
அவருடைய திருவடிக்கு ஒளி அழிப்பது ஸ்ரீ பாதுகை -அதன் சிறப்பை என்ன வென்று சொல்வது –

த்ரை அக்ஷரம் பந்தம்
ப து கா –ப த கா -மூன்றையும் கொண்டே அமைத்த ஸ்லோகம் இது –

———————————————————————–

ததாதத்தாதி தத்தேதா தாததீதேதி தாதிதுத்
தத்தத்ததத்தா ததிததா ததேதாதேத தாதுதா –935-

படித்தல் – இந்த ஸ்லோகத்தைக் கிழே உள்ளபடி பிரித்துப் பொருள் கொள்ள வேண்டும்:

தத அதத்தா அதி தத்தா இதா தாததி இத ஈதிதா அதிதுத்
தத்தத் தத்தா ததி ததா ததா இ தாத இத தாதுதா

ஏக அக்ஷர பந்தம் –
த ஒரே எழுத்துக்கு கொண்டே அமைந்த ஸ்லோகம்

தத அதத்தா அதி தத்தா இதா -விரிவாய்க்கா -பயணிக்கும் தன்மை கொண்டவள் –
பரம் பொருளின் தன்மை விஞ்சி இருப்பவள் -கருணையால் விஞ்சி -மேலும் -அவனையும் தாங்கி
தாததி இத ஈதிதா அதிதுத்—தாத -தந்தை போல் இருந்து நன்மை செய்பவள் -இத -அடையக் கூடிய துக்கங்கள் –
உலகில் வந்தாலே துக்க மையமே -போக்கி அருளுபவள் –
நிரதிசய அந்தமில் பேர் இன்பம் தருபவள்
தத்தத் தத்தா ததி ததா -அந்த அந்த பொருள்களின் தன்மை களை தன்னுடைய கட்டுப்பாட்டில் வைத்து
ஆததா இ தாத இத தாதுதா-வீணா கானம் போல் த்வநி கொண்டவள் -இ -மன்மதன் –
அவனுக்கு தந்தை -அவனால் அடையப்பட்டவள் -தாதுதா -பாதுகை –
தா எழுத்து கொண்டே அமைந்த ஸ்லோகத்தை இத்தால் குறித்து அருளுகிறார் –

ஆழ்வார் விரிவாக சஞ்சாரம் -பாசுரங்கள் மூலம் –
யான் பெரியன் -நீ பெரியை என்பதை யார் அறிவார்
தந்தை போல் அறிவூட்டும்
ஸ்ரீ வைகுண்ட மார்க்கம் காட்டி
காண்கின்ற நிலங்கள் எல்லாம் யானே என்னும் —
செவிக்கு இனிய செஞ்சொல்
இவரைத்தேடி பெருமாள் வந்து பாசுரம் பெற்றுக் கொள்வார்களே
பாட்டு வாங்கி -திட்டு வாங்கி -இனி இனி கதறி -இதுவே பாக்யம் என்று வந்து
இவரே பாதுகா –

இந்த உலகைக் காப்பாற்றும் பொருட்டு எங்கும் ஸஞ்சாரம் செய்தபடி இருப்பவள்;
”தத்” என்று போற்றப்படும் ப்ரஹ்மத்தின் தன்மையால் அடையப்படுபவள்;
ஸம்ஸாரிகள் அடைகின்ற பலவிதமான துயரங்களை அடியுடன் நீக்குபவள்;
உலகில் உள்ள அந்தந்த வஸ்துக்களின் தன்மைகளையும், அந்தந்த வஸ்துக்களையும் தனக்கு வசப்படுத்தியவள்;
வீணை முதலான வாத்யங்கள் கொண்ட மன்மதனின் தந்தையான எம்பெருமானால் அடையப்பட்டது –
இப்படிப்பட்ட ஸ்ரீரங்கநாதனின் பாதுகை நமக்குத் தந்தையாக உள்ளது.

ஸ்ரீ பாதுகையின் சஞ்சாரம் அதி விஸ்த்ராமானது -அனுபவ இனிமை -ப்ராப்யமாய் இருக்கும் தன்மை -இவற்றில் எல்லாம்
தத் என்னப் பெரும் பகவானையும் மிஞ்சிய பெருமையை யுடையது –
அதிக மழை வரட்சி பூச்சி எலி போன்றவற்றால் பரவும் கொடிய நோய்கள் அந்நிய ஆக்கிரமிப்பு -போன்றவற்றை கடிந்து ஒழித்து விடும் –
அனைத்தும் அவன் அதீனம் -அவன் ஐஸ்வர்யம் மிகுந்து பரந்து உள்ளது -ஆஸ்ரிதர்களுக்கு சாம்யம் அளிக்கும்
வீணாதி வாத்திய ஒலிகள் ஆனந்தம் பொழியும்
ஸ்ரீ பாதுகை காமனின் தந்தையான பெருமாளைச் சேர்ந்து இருக்கும் -அது நமக்குத் தந்தை போலவாம் –
கடைசிச் சொல் தாதுதா ஸ்ரீ பாதுகையையே குறிக்கும் –

————————————————————————–

யாயாயாயாயாயாயாயாயா
யாயாயாயாயாயாயாயாயா
யாயாயாயாயாயாயாயாயா
யா யா யா யா யா யா யா யா யா –936–

படித்தல் – இந்த ஸ்லோகத்தைக் கீழே உள்ளபடி பிரித்துப் பொருள் கொள்ள வேண்டும்:

யாயா யா ஆய ஆயாய அயாய அயாய அயாய அயாய அயாய
யாயாய ஆயாயாய ஆயாயா யா யா யா யா யா யா யா யா

ஒரே அக்ஷரம் -ஸ்வரம் மாறி கீழ்
இது ஒரே அக்ஷரம் ஒரே ஸ்வரம்

ஆயாய -லாபத்துக்காகவே -பெருமாளுக்கும் நமக்கும்
அயாய -மங்களம் கொடுக்கிறாள்
அயாய -ஞானம் கொடுக்கிறாள்
அயாய -ஸூ பம் கொடுக்கிறாள்
அயாய-வரம் கொடுக்கிறாள்

நம்மை சேர்ப்பித்து -சேதன லாபம் அவனுக்கு ஆழ்வார் -பக்தி ஞானம் வரம் புருஷார்த்தங்கள் அருளி –
பிறவித்துயர் போக்கி -அவர் பெருமாளை அடைந்து நம்மை நோக்கி வர வைத்து –
சேஷபூதராக இருந்து நம்மையும் தம்மைப்போலவே ஆக்கி அருளி –

எவள் ஸ்ரீரங்கநாதனைச் சேர்ந்தவர்களின் லாபத்தின் பொருட்டு பாடுபடுகிறாளோ, எவள் அவனை அடைந்தவர்களின்
சுபத்தின் பொருட்டு உள்ளாளோ, எவள் ஞானத்திற்காக உள்ளாளோ (ஞானத்தை அளிக்கிறாளோ),
எவள் நல்ல விஷயங்கள் மீது விருப்பங்கள் அதிகரிக்கத் தூண்டும்படியாக உள்ளாளோ, எவள் அடியார்களின் விரோதிகளை
அழிப்பதற்காக ஸ்ரீரங்கநாதனை அடைந்துள்ளாளோ, எவள் ஸ்ரீரங்கநாதனின் ஸஞ்சாரத்தின் பொருட்டு அவனை அடந்துள்ளாளோ,
எவள் ஸ்ரீரங்கநாதனை நம்மிடம் அழைத்து வருவதற்காக உள்ளாளோ, எவள் முக்தர்கள் எங்கும் ஸஞ்சாரம் செய்யும்படி செய்கிறாளோ –
நல்ல கதியை அடைய உதவும் இப்படிப்பட்ட பாதுகையானவள், ஸ்ரீரங்கநாதனுக்கு எப்போதும் அடிமை செய்தபடி உள்ளாள்.

இந்த ஸ்லோகத்தில் பலவிதமான அமைப்புகள் உள்ளன.–மஹா யமகம் – இவையாவன –
ஏகஸ்வரிசித்ரம் (ஒரே ஸ்வரம்), ஏகவர்ணசித்ரம் (ஒரே எழுத்து), த்விஸ்தாநகம் ஸ்தாநீசித்ரம், கோமுசித்ரிகா,
ஸர்வதோபத்ரம், கங்கணபந்தம், முரஜபந்தம், பத்மபந்தம், ச்லோகாநுலோம ப்ரதிலோம கதிசித்ரம், அர்த்தயமகம்,
பாதசதுராவ்ருத்தி யமகம், பாதார்த்த அஷ்டாவ்ருத்தி யமகம், ஏகாக்ஷர சித்ரசதா வ்ருத்தியகம் – ஆகும்.

எந்த ஸ்ரீ பாதுகை சின்ஹாசனத்தில் இருந்து வரி வசூலித்ததோ –
எது ஆஸ்ரிதருடைய சுபத்திற்கு ஆனதோ –
எது பகவத் விஷய காமம் உண்டாக்குகிறதோ –
எது தன்னையே உபாச்ய தேவதையாக கொண்டாடும்படி செய்கிறதோ –
எது ஆஸ்ரித விரோதிகளையும் பாபங்களையும் போக்க வல்லதோ –
எது பெருமாளை அடைந்து அவர் சஞ்சாரத்துக்கு ஆகிறதோ
எது பெருமாளை நம்மிடம் அழைத்து வர ஆகிறதோ
எது ஆஸ்ரிதர் பரம புருஷார்த்தத்தை எய்துவதற்கு சாதனமோ அது பகவானுக்காகவே உள்ளது –

—————————————————————————–

ரகுபதி சரணாவநீ ததா விரசித ஸஞ்சரணா வநீபதே
க்ருத பரிசரணா வநீபகை: நிகமமுகைச்ச ரணாவநீ கதா—937–

ரகுபதி சரணாவநீ ததா விரசித
ஸஞ்சரணா வநீபதே-காட்டுப்பாதையில் கூடப் போனாள் -அன்புடன் -பரிவுடன்
க்ருத பரிசரணா
வநீபகை: -ரிஷிகள்
நிகமமுகைச்ச -வேதம் ஓதிக்கொண்டு -ஸூஸ்ருஷை செய்யப்பட்டாள்
கௌதம முனிவரும் இவளையே வணங்கி -சிஷ்ட பரிபாலனம் செய்து அருளி
godணாவநீ கதா-போர்க்களம் -தாடகை வதம் -அநிஷ்ட நிவாரணம் -துஷ்ட நிரஸனம்

ஆழ்வார் -உயர்ந்த மார்க்கமான சரணாகதி மார்க்கம் உடன் சஞ்சரித்து -ஸஞ்சரணா வநீபதே-ஆறு எனக்கு நின் பாதமே சரணாகத் தந்து ஒழிந்தாய் –
ரிஷிகளும் வணங்கி -விசுவாமித்திரர் -மழையே இல்லாத பொழுது -12 வருஷங்கள் -நாய் மாமிசம் -விற்பவன் கொடுக்காமல் -தனக்கு பாபம் வருமே -இந்த்ரனை கூப்பிட்டு மழை வரச்செய்தானே
32 வருஷம் ஒன்றுமே உண்ணாமல் இருப்பதை கேட்டு அகஸ்தியர் இடம் கேடடாராம்
உண்ணும் சோறு எல்லாம் கண்ணன் என்று கேட்டு வணங்கினாராம்
போர்க்களம் -வேத வாதப்போர் -உளன் எனில் உளன் -உளன் அலன் எனில் உளன் –
god is no where -god is now here-

விச்வாமித்திரரின் யாகம் காக்கும் பொருட்டு கானக மார்க்கத்தில் சென்றவளும், மாரீசன் முதலான அசுரர்களை
அழிப்பதற்காகப் போர்க்களம் சென்றவளும் ஆகிய ரகுகுல நாயகனான இராமனின் பாதுகை –
விரோதிகளை அழித்துக் காப்பாற்ற வேண்டும் என்று வந்த விச்வாமித்திரர் போன்ற யாசகர்களாலும்,
வேதங்களில் சிறந்த மஹரிஷிகளாலும் செய்யப்படும் கைங்கர்யத்தைக் கொண்டதாக உள்ளாள்.

இதில் பாத சதுஷ்டய பாக ஆ வ்ருத்தி யமகம் உள்ளது.
முதல் பாதம் மற்றும் மூன்றாம் பாதங்கள் 11 அக்ஷரங்களும்,
இரண்டு மற்றும் நான்காம் பாதங்கள் 12 அக்ஷரங்களும் கொண்டதாக உள்ளது.

ச ரணாவநீ-நான்கு பாதங்களிலும்
முதலில் பாதுகை
அடுத்து சஞ்சாரணம் செய்து
அடுத்து உபசரிக்கப் பட்டவள்
அடுத்து ரணாவநீ சென்றவள்

விஸ்வாமித்ரர் வேண்டின அந்தச் சமயத்தில் ஸ்ரீ ராகவ ஸ்ரீ பாதுகை காட்டு வழியில் சஞ்சாரம் செய்தது –
ஸூபாஹூ மாரீசர்களுடன் போரிட முனைந்தது -யாக ரஷணம் செய்து பலன் யாசிப்பவர்களாலும்
வேதம் வல்லவர்களாலும் கைங்கர்யம் செய்யப் பெற்று விளங்குகிறது –

————————————————————————

தத்த கேளிம் ஜகத் கல்பநா நாடிகா
ரங்கிணா ரங்கிணா ரங்கிணா ரங்கிணா
தாத்ருசே காதி புத்ர அத்த்வரே த்வாம் விநா
அபாத் உ கா பாதுகா பாது காபாதுகா—-938-

ஜகத் கல்பநா நாடிகா-உலகை படைத்தல் என்னும் கூத்து
ரங்கிணா -உடையவன் -அரங்கன் -லோகவைத்து லீலா கைவல்யம் -அலகிலா விளையாட்டு உடையவன்
அரங்கிணா -தனக்கு மேல் கூத்தாடி இல்லாதவன் -இன்புறும் இவ்விளையாட்டு உடையவன்
ரங்கிணா -மிகப்பெரிய கூத்தாடி
ரங்கிணா-ஸ்ரீ ரெங்கம் கோயில் கொண்டவன் இவனே
தத்த கேளிம் -அவனாலே விளையாட்டு வழங்கப் பெற்ற ஸ்ரீ பாதுகை -சஞ்சாரமே இவளுக்கு விளையாட்டு

க ஆ பாதுகா -கம் ப்ரஹ்ம கம் ப்ரஹ்ம -ஆகாசம் போல் எல்லை இல்லா ஆனந்தம் -மகிழ்ச்சியை ஸம்பாதித்துத் தருகிறாள்
பாது -ஸ்ரீ பாதுகா தேவி
தாத்ருசே காதி புத்ர =விசுவாமித்திரர்
அத்த்வரே -யாகம்
அபாத் -காப்பாற்றினாய்
த்வாம் விநா-உன்னைத் தவிர
கா உ பாதுகா -வேறே யாரால் முடியும் – உ காரம் உன்னால் மட்டுமே முடியும்

பெருமாள் மூலம் பாசுரம் பாடும் விளையாட்டு -அவலீலையாக பாடும் படி
மயர்வற மதி நலம் அருளப் பெற்று -அதுவும் அவனது இன்னருள்
நமது ஆத்ம யாகம் -காப்பாற்றி -காமம் கோபம் அரக்கர்களைப் போக்கி அருளி
இவரால் மட்டுமே முடியும் –

ஸ்ரீரங்கநாதனின் பாதுகையே! இந்த உலகத்தை ஸ்ருஷ்டி செய்தல் என்னும் நாடகத்தை நடத்துபவனாகவும்,
இதற்குத் தனக்கு வேறு யாரும் கற்றுக் கொடுக்கும் நாடகக்காரன் இல்லாதபடி தானே கை தேர்ந்த நாடகக் காரனாகவும்,
ஸ்ரீரங்கநாதன் உள்ளான். இப்படிப்பட்ட ஸ்ரீரங்கநாதனால் உனக்கு உல்லாஸமான ஸஞ்சாரம் அளிக்கப்பட்டது.
உன்னைத் தவிர எந்தப் பாதுகை – காதி என்னும் அரசனின் புத்ரனாகிய விச்வாமித்ரரின் யாகத்தைக் காப்பாற்றி,
அவருக்கு மட்டும் அல்லாமல் மற்றவர்களுக்கும் இன்பம் அளித்துக் காப்பாற்றியது?

ஸ்ரீ பாதுகையே ஜகத் சிருஷ்டி ஒரு நாடகம் -அதைச் செய்ய மேடை ஏறிய பெருமாள் சாதாரணக் கூத்தாடி அல்லன் –
அவனை வேலை வாங்கும் மேம்பட்டவன் ஒருவனும் இல்லை –
அவனே ஸ்ரீ ரங்க ஷேத்திர நாயகன் -நீ அவனுக்கு சஞ்சார விளையாட்டு அளித்தாய் அவன் யுத்த ரங்கம் புகுந்த போது –
அவன் நடையை உனக்கு அளித்தான் -உன்னைத் தவிர எந்தப் பாதுகை தான் ராஷசர்களால் கெடுக்கப் பட விருந்த
விச்வாமித்ர யாகத்தை காக்க வல்லதாய் இருந்து ஸூ கம் சாதித்துக் கொடுக்கக் கூடியது –

பாத பாக சதுர் ஆவ்ருத்தி
ஒரு பகுதியே நான்கு தரம் வரும்
ரங்கிணா
பாதுகா
நான்கிலும் நான்கு அர்த்தங்கள் பார்த்தோம் –

———————————————————————————

பாதபா பாதபா பாதபா பாதபா
பாதபா பாதபா பாதபா பாதபா
பாதபா பாதபா பாதபா பாதபா
பாதபா பாதபா பாதபா பாதபா –939-

படித்தல் – இந்த ஸ்லோகத்தைக் கீழே உள்ளபடி பிரித்துப் பொருள் கொள்ள வேண்டும்:

பாதப அபாதப ஆபாத பாப அத் அபா
பாதபா பாத பா அ பாதபா அபாதபா
பாத பாபாத் அ பாபாத் அ பாபாத் அபாபாத்
அபாபா த பாபா ஆத பா பாத பா

கால்கள் என்னும் வேர் மூலம் நீரைப் பருகும் தாவரங்கள், அவ்விதம் கால்களால் பருகாமல் உள்ள
மற்ற உயிரினங்கள் போன்றவற்றைச் சூழ்ந்துள்ள பாவங்களை நீக்கவல்ல அபிஷேக நீரை உடையவள்;
ஸ்ரீரங்கநாதனின் உடைமையானவற்றில் நான்கில் ஒரு பங்கான இந்த லீலாவிபூதியைக் காப்பாற்றுபவள்;
மேலே உள்ள பங்கு தவிர மீதம் உள்ள முக்கால் பங்கான நித்யவிபூதியைக் காப்பாற்றுபவள்;
ரக்ஷிக்கப்பட வேண்டிய தாய் தந்தையர்களைக் காப்பாற்றுபவர்கள், அவ்விதம் காப்பாற்றாதவர்கள் விஷயத்தில்
நன்மையை அளிப்பதும், நல்லதை நீக்குவதுமாக உள்ளவள்;
ஸ்ரீரங்கநாதனின் திருக்கல்யாண குணங்களை எப்போதும் பருகும் ஸாதுக்களை,
அவர்களின் புலன் வசப்படுத்தும் குணங்கள் போன்றவையே தூய்மைப்படுத்துகின்றன,
அந்தக் குணங்களை வளரச்செய்கிறாள்; ஸ்ரீரங்கநாதனின் அடியார்களுடைய விரோதிகளை உலர்ந்து போகும்படிச்
செய்கின்ற கிரணங்களை கொண்டுள்ளாள்; உயர்ந்த பதவிகளில் உள்ள இந்த்ரன் போன்றவர்களைக் காப்பாற்றும்
ஸ்ரீரங்கநாதனின் திருவடிகளையும் காப்பாற்றுபவளாக பாதுகை உள்ளாள்.

பாதப அபாதப ஆபாத பாப அத் அபா
பாதபா பாத பா அ பாதபா அபாதபா
பாத பாபாத் அ பாபாத் தபா அபாபாத்
அபாபா த பாபா அத பா பாத பா

பாத ப அ பாத ப -பதவி பெற அதிகாரம் கொண்டவர்களை காப்பாற்றும் அகார வாச்யன் -பாதுகை
பாத பா -வேர்கள் பாதங்களால் தண்ணீரை பருகி
அ பாத பா -இப்படி இல்லாத அனைவர்களும்
ஆபாத -அடைந்த
பாப அத் அபா -பாபங்களை திரு மஞ்சன தீர்த்தத்தால் போக்கி அருளி
பாத பா -கால் பகுதியை காத்து -லீலா விபூதி -த்ரி பாத் விபூதி -என்று சொல்லுவோமே
அ பாதபா -கால் பகுதியாக இல்லாத நித்ய விபூதியையும் காக்கிறாள்
பாத பாபாத்-பெற்றோர்களை காப்பவர்களுக்கு
அ பாபாத் -நன்மை அருளி
அபாத அபாபாத் –பெற்றோர்களைக் காக்காதவர்களுக்கு தீமை
அ பாபா த பாபா -அகார வாஸ்யனான -அவனுக்கு அடியார்களுக்கு தூய்மை குணங்கள் வளர
ஆத பா -எதிரிகளை உலர்த்தும்
பாத பா-கிரணங்கள் கொண்டவள்

ஆழ்வார் -தீர்த்தம் -பாசுரம் -கொண்டே புனிதம் ஆக்கி -உடைந்து நோய்களை போக்குவிக்குமே –
பொன்னுலகு ஆளீரோ -உபய விபூதியும் இவரது உடைமையே
பெற்றோர் -ஞான பிறப்பு -ஆச்சார்யர்களையே -குறிக்கும் இங்கு -குரு பரம்பரை -ஸ்துதிப்பாரை காத்து அருளி
தூய ஞானம் பக்தி வளர்த்து -அறியாமை உலர்த்தி ஞான ஒளி கிரணங்கள் கொண்டவர் –

ஷோடச வ்ருத்தி யமகம் –ஒரே வார்த்தை -16 தடவை

48 அக்ஷரங்கள் -பாத இரண்டு எழுத்துக்கள் மட்டுமே கொண்டு

அநு லோம ப்ரதி லோம யமகம் -ஸ்லோக அர்த்த -பாத -பாதியையும் கால் பங்கையும் நேராகவும் மாற்றிப் படித்தாலும்

அஷ்ட தள பத்ம பந்தம்
சதுர் தள பத்ம பந்தம்
ஷோடச தள பத்ம பந்தம்

பகவான் திருவடியை ரஷிக்கும் ஸ்ரீ பாதுகை -மேலும் பலவும் செய்யும்
அதன் திருமஞ்சன தீர்த்தம் பாபங்களை போக்கி விடுகிறது -உபய விபூதியையும் காக்கின்றது –
கர்மாநுஷ்டானம் தவராதவர்களை காத்து நல்லது செய்கிறது -மற்றவர்க்கு நல்லது செய்யாது –
பெருமாளின் திருக் கல்யாண குணங்களை எப்பொழுதும் அனுபவித்து இருப்பாருக்கு சமதமாதி குணங்களை அபிவருத்தி செய்து விடுகிறது –
அதன் கிரணன்களே ஆஸ்ரித விரோதிகளை நிரசிக்கிறது -இந்த்ராதி தேவர்களையும் ரஷிக்கிறது
இத்தைனையும் ஸ்ரீ பாதுகை செய்து அருளும் பணி –

————————————————————————–

ஸாகேத த்ராண வேளா ஜநித தத நிஜ ப்ராங்கண ஸ்ரீப்ரபாஸா
ஸாபா ப்ரச்ரீ: அடவ்யாம் இயம அமம யமி வ்யாபத் உச்சேதி லாஸா
ஸாலாதிச்சேத திக்ம ஆஹவ ருருரு வஹ ஹ்ரீ கரஸ்ய ஆம ராஸ அஸா
ஸா ராமஸ்ய அங்க்ரிம் அப்யாஜதி ந ந நதி ஜ ஸ்தூலம் உத்ராதகே ஸா–940–

ஸாகேத த்ராண வேளா -அயோத்தியை காக்க வேண்டிய வேளையிலே –
ஜநித தத நிஜ -அமைக்கப்பட்ட விரிந்த ராஜ சபையில்
ப்ராங்கண -ஆஸ் தான மண்டபத்தில்
ஸ்ரீப்ரபாஸா-நன்கு ஒளி வீசி
இயம்
ஸாபா ப்ரச்ரீ: -புகழ் கீர்த்தி உடன் -குறைகளே இல்லாமல் -வேதங்களால் ஸ்துதிக்கப் பட்டு
அடவ்யாம் -காட்டில்
அமம யமி -மமகாராம் இல்லா ரிஷிகள்
வ்யாபத் -பெரிய ஆபத்துக்களை
உச்சேதி லாஸா-அவலீலையாகப் போக்கி அருளி
ஆம ராஸ அஸா-அரைகுறை அறிவால் -நப்பாசையால் தப்பாக சொன்னாலும் –அத்தையும் போக்கி
ஸாலாதிச் -ஸாரம் -சாலம் -பலம் முதலானவைகளை
சேத -முறியடித்து
திக்ம ஆஹவ -உக்ரமான போரில்
ரு -ஒலியால்
ருரு வஹ ஹ்ரீ கரஸ்ய – மாலை ஏந்திய சிவனுக்கு வெட்கம் அடையும் படி
சிவ தநுஸ்ஸூ -விஷ்ணு தனுஸ்ஸூ –ஹூங்காரத்தாலே முறிந்ததே –
ஸா ராமஸ்ய -ராமனுடைய
நதி ஜ ஸ்தூலம்-திருவடிகளை வணங்குவதால் மகிழ்ந்து பூரித்து
அங்க்ரிம் -திருவடிகளை
உத்ராதகே-காப்பதன் பொருட்டு
அப்யாஜதி ந ந -இவளே வழி நடத்தி செல்கிறாள் -இரண்டு ந காரம் உறுதியாக திடமாக
ஸா–அவளே ஸ்ரீ பாதுகா தேவி

ஆழ்வார் -ப்ரபந்ந ஜன கூடஸ்தர் -ஸிம்ஹாஸனம் இதுவே
உலக -சம்சார காட்டில் -அகங்கார மமகாரங்களைப் போக்கி
திருவடிகளை பாசுரங்கள் மூலம் நம்மிடம் அழைத்து சேர்த்து அருளி
திருவடி விடாத பாசுரங்கள் மூலம்

அயோத்தியைக் காப்பாற்றி அரசாண்ட காலத்தில் அமைக்கப்பட்ட ராஜசபையின் ஆஸ்தான மண்டபத்தில்
தனது ஞானம், ஐச்வர்யம் முதலானவற்றுடன் கூடிய ஒளியை உடையவள்; இதனால் மேலும் அழகும் மேன்மையும் அடைந்தவள்;
மேன்மேலும் வளர்ந்த ராஜ்யசெல்வம் கொண்டதாக விளங்கியவள்; ஸம்ஸாரம் என்ற காட்டில்
மமகாரம், பொருள் ஆசை, பற்றுதல்கள் போன்றவை இல்லாமல் வாழ்கின்ற உயர்ந்தவர்களுக்கு,
சத்ருக்கள் மூலம் உண்டாகவல்ல ஆபத்துக்களை அடியுடன் வெட்டிச் சாய்ப்பதைத் தனது விளையாட்டாகவே கொண்டவள்;
அதிக ஞானம் பெறாதவர்களாக இருந்தாலும் ஸ்ரீரங்கநாதனையும், பாதுகையையும் போற்றி நிற்பவர்களின்
தவறான சொல் அமைப்புக்களை நீக்கி, அவர்களுக்கு ஞானமும் உயர்ந்த சொற்களையும் கொடுத்தபடி உள்ளவள் –
இப்படிப்பட்ட ஸ்ரீரங்கநாதனின் பாதுகை மேலும் செய்வது என்ன? ஸாரம் என்ற பலம் போன்றவற்றை முறியடிப்பதில்
மிகவும் உக்ரமான யுத்தம் நடக்கும்போது, மானைக் கையில் ஏந்திய சிவனுக்கு
தனது “ஹும்” என்ற ஓசையால் மட்டுமே பயந்து வெட்கம் ஏற்படும்படிச் செய்த இராமனுடைய திருவடிகளை வழி நடத்துகிறாள்.
இந்தத் திருவடிகள், ரக்ஷிக்கத் தகுந்தவர்கள் செய்கின்ற வணக்கம் காரணமாக மிகவும் மகிழ்வுடன் உள்ளன அல்லவோ?

திரு அயோத்யா நகரை ஸ்ரீ பாதுகை ஆண்டு அதனைக் காக்கும் காலத்தில் தன் ஆஸ்தான மண்டபம் செல்வ ஒளி பரந்து நிரம்பி இருந்தது
ஜ்ஞானச் செல்வம் நிறைந்த சதச் அது -புகழாகிற காந்தி நிரம்பி இருந்தது –
தண்ட காரன்யத்தில் முனிவர்களுக்கும் -சம்சார காட்டில் நமக்கும் -வரும் ஆபத்துக்களை அடியோடி வெட்டிப் போடுவதை
விளையாட்டாகச் செய்ய வல்லது ஆஸ்ரிதற்கு நல்ல மதி அளிக்க வல்லது
ஸ்ரீ பாதுகை புருஷகாரம் செய்கிறது –

தேசிகர் திரு நாமம் உள்ள ஸ்லோகம்
கவி நாமாங்கித அஷ்ட தள பத்மம்

இந்த ஸ்லோகத்தில் கிரந்தத்தையே இந் நூலையையே ஸ்ரீ பாதுகைக்கு சமர்ப்பிக்கிறார் ஸ்வாமி-
அஷ்டதள பத்மத்தில் வேங்கடபதி கமலம் -என்று திருமலை எம்பெருமான் திருவடித் தாமரை என்றும் அமைத்துத்
தன் திரு நாமத்தையும் சொல்லி இருக்கிறார் –

—————————————————————————————————-

ரம்யே வேஸ்மநி பாப ராக்ஷஸ பிதா ஸ்வாஸக்ததீ நாயிகா
நந்தும் கர்ம ஜ துர்மத அலஸ தீயாம் ஸா ஹந்த நாதீக்ருதா
ஸத்வாட ப்ரமிகாஸு தாபஸ தபோ விஸ்ரம்ப பூ யந்த்ரிகா
காசித் ஸ்வைர கமேந கேளி ஸமயே காமவ்ரதா பாதுகா—-941-

கேளி ஸமயே -விளையாட்டு -சஞ்சார -சமயத்தில்
ஸ்வைர கமேந -இஷ்டடப்படி சஞ்சரிக்கும் தன்மையால்
காம வ்ரதா -பிடித்த விரதம் -ஆஸ்ரித ரக்ஷணம்
பாப ராக்ஷஸ பிதா ஸ்வாஸக்ததீ நாயிகா-பாபங்கள் செய்த அரக்கர்களை அழிப்பதில் ஊக்கம் கொண்ட
திரு உள்ளம் கொண்ட ராமபிரானை வழி நடத்திச் சென்று
ஸத்வாட ப்ரமிகாஸு தாபஸ தபோ விஸ்ரம்ப பூ யந்த்ரிகா-சத்துக்களின் ஆஸ்ரமங்களைச் சுற்று சுற்றி வந்து –
ரிஷிகளுக்கு தபஸ்ஸில் ஒருமுகப்பட்ட மனசை கொடுத்து -பூமியில் பட்ட அடிச் சுவடால் –அடிச் சுவட்டைப் பார்த்தால் அசுரர்கள் தீண்டார்களே
சா -அவள்
காசித் -இப்படிப்பட்ட
பாதுகா -ஸ்ரீ பாதுகா தேவி
கர்ம ஜ துர்மத அலஸ தீயாம் -முன் வினைகளால் பிறந்த கெட்ட மதிகளால் சோம்பேறிகளாக இருக்கும் நாமும்
நந்தும் –வணங்க வசதியாக
ரம்யே வேஸ்மநி-அழகான ஸ்ரீ ரெங்க விமானத்தின் கீழே
நாதீக்ருதா-யஜமானியாக இருந்து
ஹந்த -இவள் இட்ட வழக்காக அரங்கன் உள்ளான் -என்ன ஆச்சர்யம் –

ஆழ்வார் -விஷ்வக்சேனர் -அவதாரம் -எங்கும் சஞ்சாரம் -சடாரி எங்குமே உண்டே –
பாபங்களே -நமது எதிரிகள் -போக்கி அருளும் -ஆழ்வார்
தபஸ் நிஷ்டை -சரணாகதியே அதிரிக்த தபஸ்ஸூ -ப்ரபந்ந ஜன கூடஸ்தர் –
ப்ரபன்னன் கரைந்தான் ஆகில் நாஸ்திகனாம் அத்தனை -மஹா விச்வாஸம் வேண்டுமே -அத்தை திருவடி மூலம் அளித்து
நம்புவார் பதி வைகுந்தம் காண்மினே –
நாமும் வாங்கவே -அரங்கனுக்கு நாதனாக-இவர் இட்ட வழக்காகவே -தத்தே ரங்கி நிஜம் அபி பதம் தேசிக -ஆதேச காந்தி -தேசிகன் –
முடிச்சோதி –அடிச்சோதி -கடிச்சோதி -கேசாதி பாதம்
அழகர் ஆழ்வார் அருளிச்செயலை பெற்றுக் கொள்ள தலை குனிந்து -காட்டி அருள -பாதம் முதலில் –
ஹந்த -ஆழ்வார் இட்ட வழக்காக அரங்கன் உள்ளான் -என்ன ஆச்சர்யம் –

பாவங்கள் நிறைந்த அசுரர்களை அழிப்பதில் மிகுந்த ஆவல் கொண்ட புத்தியுள்ள இராமனை அழைத்துச் செல்கிறாள்;
தனது விருப்பத்தின்படி ஸஞ்சாரம் செய்வதால், விளையாடும் காலங்களில் தன்னையும் ஸ்ரீரங்கநாதனையும்
அண்டி நிற்பவர்களின் விருப்பத்தை நிறைவேற்றுவதை ஒரு விரதமாகவே கொண்டுள்ளாள்.
ஸாதுக்களான முனிவர்கள் உள்ள இடங்களில் ஸஞ்சாரம் செய்யும்போது, அந்த முனிவர்களுக்கு தங்கள் தவங்கள் மீது
உள்ள நம்பிக்கையை வளர்த்து, தங்கள் தவம் வீணாகாது என்ற உறுதியை அளிப்பதான
அடிவைப்பைக் (தனது ரேகையை அந்த பூமியில் பதித்து) கொண்டதாக உள்ளாள்.
இப்படிப்பட்ட ஸ்ரீரங்கநாதனின் பாதுகை – பாவங்கள் காரணமாக உண்டான கர்வம் முதலியவற்றால் ஏற்பட்ட
சோம்பல் காரணமாகச் செய்ய வேண்டியவற்றைச் செய்யாமல் உள்ளவர்கள் வணங்குவதற்காக,
மிகவும் அழகான ஸ்ரீரங்கவிமானத்தில் எஜமானியாக அமர்ந்துள்ளாளே! என்ன வியப்பு!

தன் லீலா காலத்திலே இஷ்டப்படி எங்கும் சஞ்சரிப்பது ஸ்ரீ பாதுகை -சேவிப்பவர்களின் இஷ்ட பிராப்தியை அளிக்கும் –
இதற்கு திட விரதம் கொண்டு இருக்கும்
சத்ரு நிரசனத்துக்கு பகவானை வழி நடத்தும் -முனிவர்கள் தங்கள் தபசுக்கு இடையூறு வாராது என்று உன் சஞ்சாரத்தால் திண்ணமாக நம்புவார்கள் –
கர்ம யோகாதிகளில் இழியாதவர்களுக்கும் சேவித்து உய்ய ஸ்ரீ ரங்க விமானம் ஆகிற அழகிய ஸ்தலத்தில் தைவமாக சேவை சாதிக்கின்றதே –

மஹா சக்ர பந்தம் –
பாதங்களில் நடு எழுத்து ச
19 எழுத்துக்கள் ஒரு பாதத்திலும்
ஆறு குத்துக் கால்களின் உள்ளிருந்து 7ஆம் மற்றும் 4 ஆம் வீதிகளில்
மண்டல வீதி –
வேங்கட நாதிய பாதுகா ஸஹஸ்ரம் என்று
கவி காவ்யப் பெயர்கள் கிடைக்குமாறு அமைந்து இருப்பது சிறப்பு –

———————————————————————————-

ஸ்ரீ ஸம்வேதந கர்ம க்ருத் வஸு தவ ஸ்யாம் ருத்த தைர்ய ஸ்புட:
ஸ்ரீபாதாவநி விஸ்த்ருதா அஸி ஸுகிநீ த்வம் கேய யாதாயநா
வேதாந்த அநுபவ அதிபாதி ஸுதநு: ஸாந்த்ர இட்ய பாவ ப்ரதே
அங்கஸ்தா அச்யுத திவ்ய தாஸ்ய ஸுமதி: ப்ராணஸ்த ஸீதா தன—-942–

ஸ்ரீ ஸம்வேதந கர்ம க்ருத் வஸு -வேதங்கள் சொல்லும் நல்ல செயல்களை செய்பவரின் செல்வமாக இருப்பவள் -0திருவடி மூலமே உலகு அளந்து –
ஸாந்த்ர இட்ய பாவ ப்ர-அதிகமாக வணங்கும் தன்மையை ப்ரஸித்தமாகக் கொண்டவள்
ப்ராணஸ்த ஸீதா தன-உயிர் மூச்சாகா -சீதா தேவிக்கு செல்வமாக இருப்பவள் –
ஸ்ரீபாதாவநி -பாதங்களை ரக்ஷித்து
த்வம் கேய யாதாயநா-போற்றத்தக்க சஞ்சார மார்க்கம் கொண்டவள்
வேதாந்த அநுபவ அதிபாதி ஸுதநு: -உபநிஷத் பொருளை அனுபவிப்பதில் விட அழகிய திரு மேனி -வேதத்தின் சுவையான அவனை விட -ஸ்ரேஷிடம்
தே(அ)ங்கஸ்தா -கல்ப –அங்குசம் –இத்யாதி அடையாளங்கள் -பதியப்பட்ட -திருவடி பட்டதாலேயே –
அச்யுத திவ்ய தாஸ்ய ஸுமதி: -உயர்ந்த கைங்கர்யம் செய்ய நல்ல மதி கொண்டவள்
ஸுகிநீ -அதனாலே ஆனந்தம்
விஸ்த்ருதா அஸி -கணக்கில்லா வடிவம் கொண்டவள் —
ருத்த தைர்ய ஸ்புட:–இதனாலேயே -கலக்கம் தீர்ந்து பெரிய விச்வாஸம் -தெளிவு பெற்றேன் அடியேன் —
தவ-பாதுகையே உனக்குத் தொண்டனாக
ஸ்யாம் -ஆவதற்கு நீயே அருள் புரிய வேண்டும் –

மாதா பிதா -சர்வம் -ஆழ்வார் -தானே
உறு பெரு -செல்வமும் மாறன் ஆரணமே –ஆரமுது
மனையும் பெரும் செல்வமும் மற்றை வாழ்வும் சடகோபன் -கம்பர்
பிராட்டி அபிமானம் பெற்ற -மதி நலம் –
சாந்தோக்யம் உபநிஷத் பாடும்-அயனம் மார்க்கம் சஞ்சரித்து -அர்ச்சிராதி வழி -நமக்கும் காட்டி அருளி –
சூழ் விசும்பு -பதிகம் –
மாறனில் மிக்கதோர் தேவும் உளதோ –
திருவடி சிஹ்னம் நெற்றில் நின்ற பாதம் -ஓக்கலையில் -சென்னியில் –
திருவடிக்கீழ்க் குற்றேவல்–
விஸ்தாரம் -தாய் தோழி மகள் தானான -நான்கு முகங்கள் -ஆழ்வாருக்கும் உண்டே –
தெளியாத மறை நிலங்கள் தெளியப் பெறுகிறோம் –

அதிகமாக வணங்கப்படும் தகுதியைக் கொண்டதால் மேன்மையும், இராமனின் உயிர் நிலையாக உள்ள
சீதையின் செல்வமாகவும் உள்ள ஸ்ரீரங்கநாதனின் பாதுகையே,
வேதங்களின் எல்லையாக உள்ள உபநிஷத்துகளின் மூலம் மட்டுமே அறிய வல்லதான ஸ்ரீரங்கநாதனின் அனுபவத்தைக் காட்டிலும்,
மேலான இன்பம் அளிக்கவல்ல திவ்யமான திருமேனி கொண்டவள்;
அடியார்களை எப்போதும் நழுவவிடாத ஸ்ரீரங்கநாதனின் கைங்கர்யங்களில் தனது புத்தியை எப்போதும் வைத்துள்ளவள்;
இதனால் அவனுடைய சாமரங்கள் முதலான பொருட்களில் முதன்மையாக உள்ளவள்;
அழகான ஸஞ்சாரங்கள் கொண்டவள்; எல்லையற்ற ஆனந்தம் கொண்டவள்;
ஸ்ரீரங்கநாதனின் பல திரு அவதாரங்களுக்கு ஏற்றபடி பல ரூபங்களைக் கொண்டவள்.
இப்படியாகப் பல மேன்மைகள் பொருந்தியவளாக நீ உள்ளாய்.
ஸாதுக்களின் செல்வம் என்று போற்றப்படும் வேதங்கள் கூறிய உயர்ந்த கர்மங்களை இயற்றுபவர்களின்
பெரும் செல்வமாக நீ உள்ளாய். இதனால் மிகவும் தெளிந்து நம்பிக்கை பெற்ற நான், உனக்கே அடிமையாக வேண்டும்.

ஸ்துதி செய்யத் தக்க விஷயத்தில் பெரும் புகளை நிரம்பப் பெற்றதும் -சீதா பிராட்டிக்கு பிராணன் போலே
அறிய செல்வமுமான ஸ்ரீ பாதுகையே உன் ஸ்வரூபம் வேதாந்தங்கள் செய்யும் உன் அனுபவ எல்லையை மீறி நிற்பது .
பரிச்சதங்களில் ஒன்றாய் அச்யுத திவ்ய கைங்கர்யத்திலேயே நன்னோக்கு உடையதாய் பாடிப் புகழைத் தக்க சஞ்சாரங்கள்
உடையதாயும் இருக்கிறாய் -அதனாலேயே பேரானந்தம் பூரிப்பு தெரிகிறது
மோஷ சாம்ராஜ்யம் அடைவிப்பதான உத்தம கர்மாவைச் செய்து கொண்டு மேன்மேலும் பிரகாசிப்பவனாய்
நான் உன் சொத்தாக உன் தாசனாக ஆகக் கடவேன்

இது சதுரங்கஷ்டார சக்ர பந்தம்
சதுரங்கம் -நான்கு அடை மொழிகள்
அரம் spokes
அஷ்ட -அரங்கள் கொண்டது
ஸூ -பொதுவான எழுத்து எல்லா பாதங்களிலும்

8 குத்துக் கால்கள் -உட்புறம் இருந்து 9 ஆம் சக்ரம் மற்றும் 7 ஆம் சகரத்தில்
அஷரங்களைக் கூட்டிக் கிடைக்கும் அனுஷ்டுப் ஸ்லோகம் –

ஸ்ரீ ஸ்ரீ வேங்கட நாதேந
வேதாந்தாசார்ய தாவதா
கவி வாதி ம்ருகேந்த்ரேண
க்ருதா பாதா வநீ நுதி –

ஸ்ரீ ஸ்ரீ வேங்கட நாதேந -ஸ்ரீ வேங்கட நாதருக்கு நான்கு அடை மொழிகள்
வேதாந்தாசார்ய தாவதா -வேதாந்தாச்சார்யார் என்ற விருது
கவி வாதி ம்ருகேந்த்ரேண -கவிகளுக்கும் வாதம் பண்ணுவார்களுக்கும் ஸிம்ஹம் போல் -கவி தார்க்கிக ஸிம்ஹம் –
க்ருதா பாதா வநீ நுதி -இயற்றப்பெற்ற ஸ்ரீ பாதுகா ஸ்தோத்ரம்

——————————————————————–

இதில் இருந்து இரட்டை ஸ்லோகங்கள் ஒரே சித்திரமாக அமைத்துள்ளார்

கநக பீட நிவிஷ்ட தநுஸ் ததா
ஸுமதி தாயி நிஜ அநுபாவ ஸ்ம்ருதா
விதிசிவ ப்ரமுகை: அபிவந்திதா
விஜயதே ரகு புங்கவ பாதுகா—-943-த்ருத நிலம்பிதம் சந்தஸ்

கநக பீட நிவிஷ்ட தநுஸ் ததா-தங்க சிம்ஹாசனத்தில் எழுந்து அருளி -அந்த சமயத்தில்
ஸுமதி தாயி -நல்ல புத்தி அளித்து
நிஜ அநுபாவ ஸ்ம்ருதா-தர்சனத்தாலும் ஞானத்தாலும்
விதிசிவ ப்ரமுகை: அபிவந்திதா-விதி -நான்முகன் -சிவன் போல்வார்
விஜயதே ரகு புங்கவ பாதுகா-வெற்றியுடன் திகழ்கிறாள்

ஆழ்வார் -ப்ரபந்ந ஜன கூடஸ்தர் -ஆழ்வார்களுக்கு அங்கி
மதி நலம் -ஸூ மதி-அருளிய நாராயணன் அனுபவம் ஒன்றிலேயே எண்ணம்
பிரணமந்தி தேவதா
சடாரி யாகவும் திகழ்கிறார்

கோஸல நாட்டை அரசாண்ட காலத்தில் தங்க மயமான ஸிம்ஹாஸனத்தில் அமர்ந்தவள்;
நல்ல புத்தியை அளிக்க வல்ல தனது தரிசனம் மற்றும் நினைவைக் கொண்டவள்
(தன்னைத் த்யானிப்பவர்களுக்குத் தன்னைக் காட்டிக் கொடுத்து அவர்களுக்கு நல்ல புத்தி அளிப்பவள்);
நான்முகன், சிவன் போன்றவர்களால் எப்போதும் வணங்கப்படுபவள் –
இப்படிப் பட்டவளான ரகு குலத்தின் நாயகன் இராமனின் பாதுகை எப்போதும் வெற்றியுடன் உள்ளாள்.

கோசல ராஜ்ய ஆட்சி செய்த காலத்தில் தங்க சிம்ஹாசனத்தில் அமர்ந்து விளங்கினது
தன்னை த்யானத்தில் போர அனுபவிப்பதும்
சாமான்யமாக ஸ்ரவணம் செய்வதும் கூட புத்தி விகாசம் செய்விக்கும்
பிரம்மா சிவன் முதலானவர்களால் வணங்கப் பெற்று விளங்குகிறது -அதற்கு வெற்றி உண்டாகுக –

—————————————————————————

தீந கோபீ ஜநி க்லிஷ்ட பீ நுத் ஸதா
ராமபாதாவநி ஸ்வாநுபவ ஸ்திதா
ஏதிமே அவஸ்யம் உத்தார பாவஸ்ரிதா
தேஜஸா தேந குஷ்டிம் கதா பாலிகா—-944-ஸ்ரக்விணீ சந்தஸ்

தீந கோபீ ஜநி க்லிஷ்ட பீ நுத் ஸதா-அறிவு ஒன்றும் ஆய்க்குலம் -விரஹ ம் போக்கி அருளி இல்லாத–பாதுகை சுவடு பார்த்து தரித்தார்கள்
கல் மழை தரித்த கோவிந்தனையும் தாங்கி –
ராமபாதாவநி -ஸ்ரீ பாதுகா தேவி
ஸ்வாநுபவ ஸ்திதா-உன்னுடைய மஹிமையை தானே நிலை பெற்று -வேறே ஒன்றை எதிர் பார்க்காமல்
உத்தார பாவஸ்ரிதா-உஜ்ஜீவனத்துக்கு =தன்மை -கொண்டவள்
தேஜஸா தேந -ஒளியால்
குஷ்டிம் கதா பாலிகா ஏதிமே அவஸ்யம் –கோஷம் இடும்படியாக =அடியேனை ரக்ஷிப்பதில் நிச்சயம்

சம்சாரம் போக்கி அருளும் ஆழ்வார்
ஸூவ அனுபவம் –16 வருஷம்
உய்விக்க -அடியாரை-திருத்திப் பணி கொள்ளவே
ஒளி தேஜஸ் பார்த்தே மதுரகவி ஆழ்வார் -வகுளா பூஷண பாஸ்கரர் –

ஸ்ரீரங்கநாதனின் பாதுகையே! கண்ணனைத் தவிர வேறு எதனையும் நினைக்காமல் இருந்த கோபிகைகளின்
மறு பிறவியையும், கம்ஸன் மூலம் ஏற்பட்ட பயம் போன்ற துன்பங்களையும், இந்திரன் போன்றவர்களின் மூலம்
ஏற்பட்ட அச்சத்தையும் நீ போக்கினாய்; எந்த உனது தேஜஸ் மூலம் இந்த உலகை நியமித்தபடியும், ரக்ஷித்தபடியும் உள்ளாயோ,
அந்த மேன்மை மூலம் நீ என்னைக் கண்டிப்பாகக் காப்பாற்றி, உனது கைங்கர்யத்தில் நிலை நிறுத்த வேண்டும்.

ஸ்ரீ ராம பாதுகையே அகிஞ்சனரான கோபிகளுக்கு மறு பிறவி வருத்தம் பீடை விரஹ தாபம் அனைத்தையும் நீக்கினாய்
ஸ்திரமாக பிரதிஷ்டை செய்து இருப்பதால் எதையும் அபேஷிப்பது இல்லை
சம்சார உத்தாரணம் செய்து அருளும் தேஜஸ் உடன் பிரசித்தி பெற்று இருக்கிறாய் –
இத்தனை பெருமை உள்ள நீ எனக்கு ரஷணம் செய்து அருள வேண்டும் –

கோ மூத்ரிகா பந்தம் -இரண்டு ஸ்லோகங்களையும் சேர்த்து
முதல் பாதங்கள் சேர்த்து
இரட்டை இடம் எழுத்துக்கள் ஒன்றாக அமைத்து இருக்குமே
த்ருத நிலம்பிதம் சந்தஸ் அது -இது ஸ்ரக்விணீ சந்தஸ்
வேறாக இருந்தாலும் இப்படி அமைத்த விசித்திரம்

—————————————————————–

தாம நிராக்ருத தாமஸ லோகா
தாத்ருமுகைர் விநிதா நிஜதாஸை:
பாபம் அசேஷம் அபாகுருஷே மே
பாது விபூஷித ராகவ பாதா—945-கோதகம் சந்தஸ்

தாம நிராக்ருத தாமஸ லோகா-ஒளியால் -தமோ குண அசுரர்களை நிரஸனம்
தாத்ருமுகைர் நிஜதாஸை:-விநிதா-ப்ரம்மா முதலானவர்களால் வணங்கப்படும்
பாபம் அசேஷம் அபாகுருஷே மே-என்னுடைய அசேஷ பாபங்களையும் போக்கி அருளி
பாது விபூஷித ராகவ பாதா-பாதுகையே -நீ திருவடிகளை அலங்கரிக்கிறாய்

ஆழ்வார் -பாசுர ஞான ஒளியால் அஞ்ஞானம் போக்கி
தேவாதிகள் வணங்கி
பண்டை வல்வினை பற்றி அருளி
சடாரி -திருவடிகளுக்கு அலங்காரம்

ஸ்ரீரங்கநாதனின் பாதுகையே! உனது தேஜஸ் மூலமாக அசுரர்களின் ஸ்வபாவம் நிறைந்ததான தமோ குணத்தை
நீங்கப் பெற்றவர்களை உடையவளாக உள்ளாய். உனது அடிமைகளாக உள்ள நான்முகன் போன்றவர்களால்
எப்போதும் வணங்கப்பட்டவளாக உள்ளாய். உன்னால் அலங்கரிக்கப்பட்ட இராமனின் திருவடிகளுடன் எப்போதும் உள்ளாய்.
என்னுடைய அனைத்துப் பாவங்களையும் போக்கி வருகிறாய்.

ஸ்ரீ பாதுகையே உன் தேஜஸ் சே தாமஸ குணத்தவரான அசூரர்களை முழுவதுமாக ஒழித்து விடக் கூடியது –
பிரம்மாதி தேவர்கள் உன்னை வணங்குகிறார்கள்
நீ பெருமாள் திருவடிகளை அலங்கரிக்கிறாய்-என் அனைத்து பாபங்களையும் போக்கி அருளுகிறாய்

———————————————————————-

க்ருபா அநக த்ராத ஸுபூ: அதுஷ்டா
மேத்யா ருசா பாரிஷதா ஆம பூபா
பாதாவநி ஸ்த்யாந ஸுகை: ந த்ருப்தா
காந்த்யா ஸமேதா அதிக்ருதா அநிரோதா—-946-

க்ருபா அநக த்ராத ஸுபூ: அதுஷ்டா-கருணை யாலேயே தூய்மையாக்கி உலகைக் காத்து -தோஷமே இல்லாமல் இருந்து
மேத்யா ருசா பாரிஷதா ஆம பூபா-தூய்மையால் ஒளி அடியார்கள் கூட்டம் திகழ்ந்து -உலகை காக்க எழுந்து அருளி
பாதாவநி
ஸ்த்யாந ஸுகை: ந த்ருப்தா-திருவடி ஸ்பர்சத்தாலேயே மகிழ்ந்து
காந்த்யா ஸமேதா அதிக்ருதா அநிரோதா–அடியார் ரக்ஷணம் விரும்பி -அதிகாரம் கொண்டவள் -தடைகளே இல்லாமல் –

ஆழ்வார் -அருள் கண்டீர் இவ்வுலகினில் மிக்கதே
சட வாயு -போக்கி -பாஸ்கரர் -ஆழ்வார் ஆச்சார்யர் கோஷ்டிகளில்
நிழலும் அடி தாறும் ஆனார்
ஆராவமுதே -திருப்தியே இல்லாமல்
யாருக்கு ஆராவமுது சொல்லாமல்
இன்னார் இனையார் வாசி இல்லாமல் -தனக்கும்
உத்சவர் பின் அழகை முன் அழகை -கருடனாக -உபய நாச்சியாராக -மூலவராக -எட்டிப் பார்த்தும்
கிடந்தவாறு எழுந்தும் பார்த்து அனுபவிக்கிறார் -உத்தான சயனம் –
முக்தி அளிக்கும் அதிகாரம் கொண்டவர் –

ஸ்ரீரங்கநாதனின் பாதுகையே! உனது கருணை காரணமாக, எந்தவிதமான துயரமும் இந்த பூமிக்கு உண்டாகாதபடி
இந்தப் பூமியை ஆண்டாய்; தோஷங்கள் ஏதும் இல்லாமல் உள்ளாய்; உனது ஒளியால் தூய்மையாக உள்ளாய்;
ஸாதுக்களின் கோஷ்டியில் எப்போதும் உள்ளாய் (அல்லது ஸபையோர்களாக ஐச்வர்யம் நிறைந்த அரசர்களை உடையவள்);
ஸ்ரீரங்கநாதனின் திருவடி அநுபவம் மூலம் எழுகின்ற இன்பத்தினால் மனநிறைவு அடையாமல்,
மேலும் அவன் திருவடிகளை சுவைக்க விருப்புகிறாய்; அவ்விதம் அவனது திருவடிகளை அனுபவிப்பதால்
முழு அதிகாரம் பெற்று, தடை இல்லாமல் உள்ளாய். இப்படிப்பட்ட நீ வரவேண்டும்.

ஸ்ரீ பாதுகையே உன் கிருபையினால் புண்ய பூமியான உன் நாடு முழுதிலும் துக்கமே இல்லாத படி காப்பாற்றுகிறாய்
ஒளி மிக்கவள் பரிசுத்தமானவள் -அரசர்கள் நிரம்பிய சாம்ராஜ்யம் உன்னுடையது
நித்ய அனுபவம் செய்கிறாய் -ஆஸ்ரிதர்களுக்கும் அத்தையே அளிக்கிறாய்-

கோ முத்ரிகா பந்தம் இதுவும்
முதல் ஸ்லோகம் முதல் பாதி நேராகவும்
அடுத்தது reverese
இதே போல் அடுத்த பாதி
ஒற்றைப்படை எழுத்து ஒன்றாக இருக்கும் இதில் –

——————————————————————————-

ஸாரஸ ஸௌக்ய ஸமேதா
க்யாதா பதபா புவி ஸ்வாஜ்ஞா
ஸாஹஸ கார்யவந ஆசா
தீரா வஸுதா நவ ந்யாஸா—947-

ஸாரஸ ஸௌக்ய ஸமேதா-தாமரைப்பூவை சமர்ப்பித்ததாலும் -திருப்திகா ஏற்றுக் கொண்டு -ஆராதனைக்கு எளியவன்
க்யாதா பதபா புவி ஸ்வாஜ்ஞா-உலகில் புகழ் கியாதி மிக்கு -திருவடியை ரக்ஷிக்கும் –
ஸ்வ ஆஜ்ஜை -நல்ல கட்டளை அருளி நல்ல வழியில் வாழ அருள் செய்கிறாள்
ஸாஹஸ காரி -ஸாஹஸம் செய்ய துணிந்த பரதாழ்வான் -ராஜ்யமும் அடியேனும் பெருமாள் சொத்து -பிரார்த்தித்து -தர்ம சம்வாதம் செய்து –
இங்கேயே உண்ணா விரதம் -ஸாஹஸம் செய்யத் துணிந்தான் –
யவந ஆசா-தண்ணீரை தொட்டு பெருமாளைத் தொட்டு சபதம் -இனி மேல் செய்ய மாட்டேன் -சொன்ன செய்த –
யவனம் -காக்க -ஆசை கொண்டு -நீயே கூட வந்து
தீரா -காப்பதில் உறுதி கொண்டவள்
வஸுதா–செல்வம் அருள்பவள்
நவ ந்யாஸா-புதியது -அப்பொழுதைக்கு அப்பொழுது ஆராவமுதம்

ஆழ்வார் -யான் ஓர் குறை இல்லை -திருவடி தாமரைகளைப் பெற்று
உலகில் ஸ்ரீ பாதுகை -சடாரி என்றே -புகழ் பெற்றவர்
நல்ல கட்டளைகள் -பாசுரம் வழியாக -வீடு முன் முற்றவும் இத்யாதி -மூலம் –
ஸாஹஸம் செய்தாவது அவனை அடைய நினைப்போபவர்களை ரக்ஷிப்பவர்
ஞானம் பக்தி செல்வம் அருளி –
ஆரார் வானவர் செவிக்கு இனிய செஞ்சொல் மூலம் –

அர்ச்சனை செய்யப்பட்ட தாமரை மலர் மூலம் ஸௌக்யத்தை அடைந்தவளும், நன்மையே அளிக்க வல்ல ஆணைகளை இடுபவளும்,
இராமனை எப்படியாவது மீண்டும் அழைக்கவேண்டும் என்ற ஸாஹஸம் செய்த பரதனைக் காப்பதில் விருப்பம் கொண்டவளும்,
அடியார்களுக்கு எத்தனை துன்பங்கள் வந்தாலும் காப்பாற்றியே தீருவது என்ற உறுதி உள்ளவளும்,
அடியார்கள் வேண்டிய ஸம்பத்தை அளிப்பவளும், புதிது புதிதான இரத்தினக்கற்கள் உடையவளும் ஆகிய
ஸ்ரீரங்கநாதனின் பாதுகை – இந்த உலகில் உள்ள அடியார்களால் மிகவும் சுலபமாக அடையத்தக்கவள் என்னும் பெருமை கொண்டவள் ஆவாள்.

இந்த ஸ்லோகத்தை அப்படியே தலைகீழாகப் படித்தால்
அடுத்த ஸ்லோகம் தோன்றுவதைக் காண்க.
பின்ன வ்ருத்த அனு லோம பிரதி லோம யமகம் –

ஸ்ரீ பாதுகை ஸ்ரீ பாரதாழ்வானை காப்பதில் ஊற்றம் கொண்டது -ஆஸ்ரயித்தவரை எப்படியும் காக்க வேண்டும் என்று
துணிந்து ஐஸ்வர்யம் அழிப்பது -என்றும் புதியதாய் இருக்கும் -மநோ ஹராமான சந்நிவேசங்களை யுடையது –
அர்ச்சித்த பூக்கள் சேர்ந்து சுகம் பெற்றது -பிரசித்தமான செங்கோல் யுடையது –

————————————————————–

ஸா அந்யா அவநதா ஸுவரா
அதீசாநா வர்ய க ஸஹஸா
ஜ்ஞா ஸ்வா விபு பாதபதா
க்யாதா மே ஸக்யஸௌ ஸரஸா—-948-

ஸா அந்யா -நன்றாக பக்தி செய்ய தக்கவள்
அவநதாக
பாத்து காப்பு வழங்கி
ஸுவரா-விரும்பி வரிக்கப் படுபவள்
அதீசாநா -எஜமானி
வர்ய க -உயர்ந்த ஆனந்தம் தருபவள்
ஸஹஸா-விரைவாக அனுக்ரஹம் செய்பவள்
ஜ்ஞா -ஞானம்
ஸ்வா -தன்னுடைய அகார -தன்னிடம் பெருமாளைக் கொண்டு
விபு பாதபதா-எங்கும் பரவிய -நாராயணனுக்கு பாத ரக்ஷை
க்யாதா -பெருமை பெற்றவள்
மே ஸக்யஸௌ ஸரஸாதோழியாகவும் இருப்பவள்
ஸரஸா-தண்ணீர் போல் நீர்மையுடன் கலந்து பரிமாறுபவள் –

ஆழ்வார் -பக்தி செய்யத்தக்கவர்
ப்ரபந்ந ஜன கூடஸ்தர்
ஆழ்வார் ஆச்சார்யர் இரண்டு கோஷ்ட்டியிலும்
உயர்ந்த ஆனந்த மயமாக -சீக்கிரம் அனுக்ரஹம் -செய்து –
பராங்குசன் -பரனை வசப்படுத்து
சடாரி -க்யாதி பிரசித்தம்
ஆத்ம பந்து ஸஹி யாக இருந்து
சுவையான ரசம் மிக்க திருவாய் மொழி வழங்கி –

அனைவராலும் பூஜிக்கத்தக்கவள், அனைவரையும் காப்பாற்றுபவள், “என்னைக் காப்பாற்று” என்று உரிமையுடன்
நாம் கேட்கக்கூடிய தோழி போன்று உள்ளவள், அனைத்து உலகின் எஜமானியாக உள்ளவள்,
உயர்ந்த ஸ்ரீரங்கநாதனின் திருவடிகள் என்று சுகம் கொண்டவள், அனைத்தையும் அறிந்தவள்,
ஸ்ரீரங்கநாதனைத் தன்வசப் படுத்தியவள், ஸ்ரீரங்கநாதனின் திருவடிகளை காப்பாற்றும் பெருமை கொண்டவள் –
இப்படிப்பட்ட ஸ்ரீரங்கநாதனின் பாதுகைகள் எனது தோழியாக உள்ளாள்.

முந்திய ஸ்லோகத்தை கடையில் இருந்து திருப்பி எழுதிப் பெரும் ஸ்லோகம் இது –
பின்ன வ்ருத்த அனு லோம பிரதி லோம யமகம் –

இந்த ஸ்ரீ பாதுகை பஜனம் பண்ண உரியது -ரஷணம் செய்வது -சீக்ரமாகவும் ஸூகமாகவும் வரித்து கார்யம் கொள்ளத் தக்கது –
நியமிக்கும் மஹா ராணி -சிறந்த ஸூகம் உடையது -சர்வஜ்ஞத்வம் உடையது -பகவானையும் தனது அதீனமாக உடையது
பகவான் உடைய திருவடிகளைக் காப்பதால் பிரசித்தி அடைந்தது -இந்த ஸ்ரீ பாதுகையே எனக்கு அன்பார்ந்த சகி –

——————————————————————–

தாரஸ் பாரதர ஸ்வர ரஸ பர ரா
ஸா பதாவநீ ஸாரா
தீர ஸ்வைர சர ஸ்திர ரகுபுரவாஸ
ரதி ராம ஸவா—-949-

தாரஸ் -உயர்ந்த
பார தர -அடிக்கடி ஏற்படும்
ஸ்வர ரஸ பர ரா-இனிய த்வநியால் பெரிய மகிழ்ச்சியை உண்டு பண்ணுகிறாள்
ஸா பதாவநீ -அந்த ஸ்ரீ பாதுகா தேவி
ஸாரா-சஞ்சாரம் சீலம் கொண்டவள் -கூடவே பெருமாளை கூட்டி வருகிறாள்
தீர -தடைகளைப் போக்கி
ஸ்வைர சர -இஷ்டப்படி சஞ்சாரம்
ஸ்திர -மித்ரா பாவேன -உறுதி கொண்டு
ரகு புரவாஸ-அயோத்யை வாஸம் -ஊற்றம் கொண்ட
ரதி ராம ஸவா-பெருமாளை தனது வசத்தில் கொண்டவள்

உயர்ந்த -இனிய இசை மிக்க -பண் மிக்கு -திருவாய் மொழி –
செவிக்கு இனிய செஞ்சொல் -பாவின் இனி இசை பாடித் திரிவனே
வேத சாரம் -வழங்கி –
ராமனை தனது வசத்தில் -பராங்குசன் -இட்ட வழக்காக –

தான் தொடங்கிய செயலில் எத்தனை தடைகள் ஏற்பட்டாலும் அதனை பொருட்படுத்தாமல், எடுத்த செயலை நிறைவேற்றுபவள்;
தனது விருப்பத்தின்படி ஸஞ்சாரம் செய்பவனும், மாறாத குணங்கள் கொண்டவனும்,
ரகுவம்ஸத்தினரின் ராஜ்யமான அயோத்தியில் உள்ளவர்களிடம் ஆசையுடன் உள்ளவனும் ஆகிய
இராமனைத் தான் ஏவும்படியாக வசப்படுத்தியவள்;
தனது இனிமையான நாதங்கள் மூலம் உரத்த தொனியில் ஆனந்த அளிக்கவல்லவள் –
இப்படியாக ஸௌலப்யம் போன்றவை வெளிப்படும்படியாக உள்ளாள்.

இந்த ஸ்லோகம் எட்டு தளங்கள் கொண்ட பத்ம பந்தம் என்பதாகும்.
இதில் ஸ்ரீரங்கநாதனின் திருவடி அமைப்பு உள்ளதைக் கணலாம்.
இந்த யந்திரத்தையும் ஸ்லோகத்தையும் அன்றாடம் அனுஷ்டித்து வந்தால்,
எந்த விதமான தடைகளும் நீங்கிவிடும் என்பது பலரின் கருத்தாகும்.

கீழே -947-தாமரை சமர்ப்பித்தால் மகிழ்வாள் என்றாரே
அத்தை இவரே சமர்ப்பிக்கிறார்

ஸ்ரீ சக்ரவர்த்தி திருமகன் வீரர் -தன் இஷ்டப்படி நடக்க வல்லவர் -ஸ்வ தந்த்ரர் -திரு அயோத்யா வாசத்தில் உள்ள
பெரும் மகிழ்ச்சியையும் உடையவர் -அவரால் நடத்தப்பட்டு சஞ்சரிக்கின்ற ஸ்ரீ பாதுகை உச்சச்வரத்தில் மிகப் பரந்த நாதங்களை
எழுப்பி அனைவருக்கும் ஆனந்தம் விளைவிப்பதாக இருக்கிறது –

இது அபூர்வமான சித்ர பந்தம் -எட்டு தாமரை தளங்களான யந்திரத்தில் ஸ்ரீ பாதுகை சேவை தரும் –
ஸ்ரீ தேசிகர் ஸ்ரீ பாதுகா ஸ்துதிக்காக கண்டு பிடித்து அமைத்து அருளியது –

———————————————————

சரம் அசரம் ச நியந்துஸ் சரணௌ
அந்தம் பரேதரா சௌரே:
சரம் புருஷார்த்த சித்ரௌ சரணாவநி
திசஸி சத்வரேஷு ஸதாம்—950-

சரணாவநி-ஸ்ரீ பாதுகா தேவியே
அநிதம் பர இதரா -மற்றவை முக்கியம் இல்லாமல் கொண்டு -ஒன்றையே முக்யமாகக் கொண்டு
சௌரே:சரம் அசரம் ச நியந்துஸ் –அசையும் -அசையாத பொருள்களை நியமிக்கும் ஈசன் -ஸ்ரீ ரெங்க நாதனின்
சரணௌ-திருவடிகளை –
சரம் புருஷார்த்த சித்ரௌ –காக்கும் திருவடிகளை -மோக்ஷத்திலே சித்தம் வைத்த
திசஸி சத்வரேஷு ஸதாம்-நல்லவர்களுடைய வீடுகளில் சேர்க்கிறாய்
இதுவே பலம் -திருவடி பதித்து அருளுகிறாள் நமது க்ரஹங்களில்

ஆழ்வாருக்கும் இதே பொருந்தும் –
பாசுரங்கள் வாயிலாக எம்பெருமான் திருவடிகள் கிட்டும்

சரம் -மீண்டும் மீண்டும் வந்து -பாதங்கள் தோறும் -வெவ்வேறு அர்த்தங்களில் வந்துள்ள பணத்தை –

ஸ்ரீரங்கநாதனின் பாதுகையே! அடியார்களைக் காப்பாற்றும் அதே சிந்தனை கொண்டவளாக உள்ளாய்.
அசைகின்றதும், அசையாமல் உள்ளதும் ஆகிய அனைத்தையும் நியமிக்கின்ற ஸ்ரீரங்கநாதனின் திருவடிகள்,
உயர்ந்த புருஷார்த்தமான மோக்ஷத்தைப் பற்றிய ஞானத்தை உண்டாக்கி, காக்க வல்லவையாக உள்ளன.
இப்படிபட்ட அவனது திருவடிகளை (இதன் மூலமாக ஸ்ரீரங்கநாதனை) ஸாதுக்களின் வீட்டிற்கே அழைத்து வந்து,
அவர்களின் பூஜை அறையில் நிலையாக நிறுத்தி விடுகிறாய்.
ஆக நீ ஸ்ரீரங்கநாதனை வெகு சுலபமாக அவர்களது இல்லங்களுக்கு அழைத்து வருகிறாய்.

ஸ்ரீ பாதுகையே வேறு கருத்து ஓன்று இல்லாமல் ஸ்தாவர ஜங்கமங்களை நியமிக்கிற இறைவனான ஸ்ரீ கிருஷ்ணனுடைய
புருஷோத்தமான மோஷ விஷயமான ஜ்ஞானத்தை காக்கின்றவை பெருமாளின் திருவடிகள் தாம்
அந்தத் திருவடிகளை நீ சாதுக்கள் உடைய இல்லங்களில் உள் அங்கணங்களுக்கே கொண்டு வந்து சேர்க்கிறாயே
எத்தினை பெரிய உபகாரம் செய்து அருளுகிராய் –
சித் -த்ரௌ -சித்தை காக்கிறவை -என்றவாறு –

சரணாவநி=பகவானுடைய திவ்ய சரணங்களைக் காப்பாற்றும் பாதுகையே!-
அனிதம்பரேதரா=இந்த காரியத்தினை முக்கிய கவனத்துடன் கவனித்துக் கொண்டு –
சரம்=ஜங்கம வஸ்துக்களையும் – அசரம்=ஸ்தாவர வஸ்துக்களையும் – நியந்து:=ஏவுகிறவராகயிருக்கின்ற –
சௌரே=ஸ்ரீரங்கநாதனுடைய — சரம=கடைசியான – புருஷார்த்தம்=புருஷார்த்தத்தினுடைய –
சித்=ஞானத்தை – ரௌ=காப்பாற்றுகிறவராகயிருக்கின்ற – சரணௌ=திருவடிகளை – ஸதாம்=முமுக்ஷக்களுடைய –
ஸத்வரேஷு=வீட்டினுள் (பூஜாபிரதேசங்களில்) — திசஸி=அழைத்துச் செல்கிறாய்.

பரம ஸ்ரீவைஷ்ணவர்கள் தங்களது கிரஹங்களில் பகவானையும் பாதுகையையும் அர்ச்சாரூபமாக ஆராதனம் செய்வார்கள்.
மிகவும் அகிஞ்சனரான அந்த ஸ்ரீவைஷ்ணவரின் பூஜா அறைகளில் அவர்களால் ஆராதிக்கும்படி அரங்கனை பரம சுலபமாக
எழுந்தருளப்பண்ணிக் கொண்டு வந்து விடுகின்றாய்! உனக்கும் உன்னோடு எழுந்தருளியிருக்கும் பெருமாளுக்கும் அவர்கள்
செய்யும் சிரத்தையான ஆராதனங்களினால், அவர்களுக்கு தர்மம், அர்த்தம், காமம், மோக்ஷம் ஆகிய நான்கு புருஷார்த்தங்களுள்
முதல் மூன்றில் புத்தி செலவிடாமல் பண்ணி, கடைசி புருஷார்த்தமாகின்ற மோக்ஷ விஷயத்தில் ஞானத்தையும்,
விருப்பத்தையும் கொடுத்து அவர்களை இப்பிறவியிலிருந்து காப்பாற்றி விடுகின்றாய்!
உன் அனுக்ரஹத்தினால்தான் பகவானது ஸம்பந்தமும், மோக்ஷ உபாயமும் ஆஸ்ரிதர்களுக்கு சாத்தியமாகின்றது.
உன்னுடைய இந்த தயா குணமானது ஆச்சர்யகரமானது!.

ஸ்ரீரங்கநாதன், எப்படிப்பட்ட பாபிகளையும் காப்பாற்றி கரை சேர்ப்பதிலேயே ஊக்கமுடைய பாதுகையை,
இந்தவொரு விஷயத்தில் தன்னை எதிர்பார்க்காத படிக்கு, பாதுகைக்கு ஸர்வ சுதந்திரமும் அளித்து, அந்த பாதுகைகளே தானே
ரக்ஷிக்கும்படியான எஜமானியாக செய்து, இந்த ஒரு விஷயத்தில் பாதுகையின் இஷ்டத்தையெல்லாம் அங்கீகரித்துக் கொண்டு,
அதற்கு ஆதரவாகவே எழுந்தருளியுள்ளார்.

———————————————————————————————-

ஸ்ரீ கோயில் கந்தாடை அப்பன் திருவடிகளே சரணம் .
ஸ்ரீ தேசிகன் ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம் .
ஸ்ரீ பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம் .