Archive for February, 2016

ஸ்ரீ பிள்ளை பெருமாள் ஐயங்கார் அருளிய திருவேங்கட மாலை -26-50-

February 22, 2016

நாலா விட்ட பொன் ஊசல் நன்னுதலார் உந்து தொறும்
மேல் அவிட்டம் தொட்டு இழியும் வேங்கடமே –ஆலம் இட்ட
பொற்புக் களம் கறுத்தார் போர் சரியாய் வாணன் தோள்
வெற்புக்கள் அங்கு அறுத்தார் வீடு –26-

நாலா விட்ட பொன் ஊசல் நன்னுதலார் உந்து தொறும்
தொங்க விடப்பட்டுள்ள பொன்னினிலாகிய ஊஞ்சல் -அழகிய நெற்றியை யுடைய மகளிர் வீசித் தள்ளி ஆடும் தொறும்
நுதல் -புருவம் என்றுமாம் –
மேல் அவிட்டம் தொட்டு இழியும் -வானத்தில் உள்ள அவிட்டம் நஷத்ரம் மேல் பட்டு இறங்குவதற்கு இடமான
வேங்கடமே —
ஆலம் இட்ட பொற்புக் களம் கறுத்தார் -விஷத்தை உட்கொண்ட
பொலிவை யுடைய கண்டம் கரு நிறம் அடைந்தவரான சிவபிரான்
போர் சரியாய் வாணன் தோள் வெற்புக்கள் அங்கு அறுத்தார் வீடு —
யுத்தத்தில் பின்னிட பாணாசுரன் யுடைய தோள்களாகிய மலைகளை –
அங்கு -அப்பொழுது -அப் போர் களத்தில் -துனித்த திருமால் யுடைய திவ்ய தேசம்

—————————————————————–

பால் நிறம் கொள் தெங்கின் இளம் பாளை விரிய சுனையில்
மீன் இனம் கொக்கு என்று ஒளிக்கும் வேங்கடமே –வான் நிமிர்ந்த
வெள்ளத்துக் கப்பு ஆலான் மெய்ப்பரம யோகியர் தம்
உள்ளத்துக்கு அப்பாலான் ஊர் –27-

பால் நிறம் கொள் தெங்கின் இளம் பாளை விரிய
வெண்மை நிறத்தைக் கொண்ட தென்ன மரத்தின் இளமையான பாளை -விரிய -மலர -அது கண்டு –
சுனையில் மீன் இனம் கொக்கு என்று ஒளிக்கும் -சுனை நீரில் உள்ள மீன் கூட்டங்கள் அதனைக் கொக்கு என்று கருதி அஞ்சி மறைதற்கு இடமான
மயக்க அணி
வேங்கடமே —
வான் நிமிர்ந்த வெள்ளத்துக்-வானத்தையும் கடந்து பொங்கி மேல் எழுந்த பிரளய பெரும் கடல் வெள்ளத்தில்
கப்பு ஆலான் -கிளைகளை யுடைய தோற ஆலமரத்தின் இலையில் பள்ளி கொண்டு இருப்பவனும்
மெய்ப்பரம யோகியர் தம் உள்ளத்துக்கு அப்பாலான் ஊர் —
உண்மையான சிறந்த யோகப் பயிற்சி யுடைய மகான்கள் யுடைய மனதுக்கும் முழுதும் எட்டாமல் கடந்துள்ள
-மனம் மெய் மொழிகளுக்கு கடந்தவன் -திருமாலினது திருப்பதி ஆகும் –

————————————————————–

கொம்பு அணியும் தேமாங்குயில் கருடன் போல் கூவ
வெம்பணிகள் புற்று அடையும் வேங்கடமே –வம்பு அணியும்
விண்ணின் ஐந்து காப்பார் மிசை வைத்தார் பத்தரைத்தம்
உள் நினைந்து காப்பார் உவப்பு –28-

கொம்பு அணியும் தேமாங்குயில் -கிளைகள் அழகியனவாக பெற்ற இனிய மா மரத்தின் மேலே இருக்கும் குயில்
கருடன் போல் கூவ -அத்தே மா மரத்தின் இனிய தளிரை நிரம்ப உண்டதனால் வந்த கொழுமை வளத்தால்
பஷி ராஜனான கருடன் போலே கூவி ஒலி செய்ய -அது கேட்டு
கருடன் பேர் கூவ -பாட பேதம் -தங்கட்கு அரசனான பஷி ராசனது திரு நாமத்தை கூவ என்றுமாம்
வெம்பணிகள் புற்று அடையும் -கருடனுக்கு அஞ்சும் இயல்பினவான கொடிய பாம்புகள் அஞ்சி புற்றுக்குள் நுழையும் இடமான
வேங்கடமே –
-வம்பு அணியும் -வாசனை மிகுதியாகக் கொண்ட
விண்ணின் ஐந்து காப்பார் மிசை வைத்தார் -தேவ லோகத்தில் உள்ள பஞ்சதருக்களுள் ஒன்றை
பார் மிசை வைத்தார் -சத்ய பாமை பிராட்டிக்காக நில உலகில் கொணர்ந்து நாட்டியவரும்
பத்தரைத்தம் உள் நினைந்து காப்பார் உவப்பு –அடியார்களை தாம் திரு உள்ளத்தில் நினைத்து
ரஷித்து அருளும் திருமால் திரு உள்ளம் உவந்து வர்த்திக்கும் திவ்ய தேசம்

————————————————————————-

தெங்கு இள நீர் வீழச் சிதறும் மணி யைக் கரிகள்
வெங்கனல் என்று அஞ்சிப் போம் வேங்கடமே –பைங்கழையின்
மாண் தாரைப் பண் தழைத்தார் மா மறையோன் பால் தோன்றி
மாண்டாரைப் பண்டு அழைத்தார் வாழ்வு –29-

தெங்கு இள நீர் வீழச் சிதறும் மணி யைக் கரிகள்
தென்ன மரத்தின் இள நீர் காய்கள் விழுதலால் சிதறும் இரத்தினங்களை யானைகள்
வெங்கனல் என்று அஞ்சிப் போம்
வேங்கடமே –
-பைங்கழையின் -பசிய வேய்ங்குழலின்
மாண் தாரைப் பண் தழைத்தார்-மாட்சிமைப் பட்ட ஒழுங்கான கீதம் செழிக்க ஊதினவரும்
மா மறையோன் பால் தோன்றி மாண்டாரைப் பண்டு அழைத்தார் வாழ்வு —

———————————————————–

அங்கு அயலில் மேகம் அதிர பெரும் பாந்தள்
வெங்கயம் என்று அங்காக்கும் வேங்கடமே -பங்கயனோடு
அம்புவனங்கள் தந்தார் அம்புயத்து மங்கையொடு
வெம்பு வனம் கடந்தார் வெற்பு –30-

அங்கு அயலில் மேகம் அதிர பெரும் பாந்தள்
அவ்விடத்தில் அருகிலே மேகங்கள் இடி முழங்க -அம முழக்கத்தைக் கேட்ட பெரிய மலைப் பாம்புகள்
வெங்கயம் என்று அங்காக்கும் -வெவ்விய மத யானைகள் பிளிறிக் கொண்டு வருகின்றன என்று கருதி -அவற்றை விழுங்க வாய் திறக்கும் இடமான
வேங்கடமே –
பங்கயனோடு அம்புவனங்கள் தந்தார் –
அம்புயத்து மங்கையொடு வெம்பு வனம் கடந்தார் வெற்பு —

———————————————————-

திங்கள் இறுமாந்து உலவ தீம் பாற் கவளம் என்று
வெங்களிறு கை நீட்டும் வேங்கடமே –பொங்கு அமரில்
ஆர்த்த வலம் புரியார் ஆட்பட்டார் செய்த பிழை
பார்த்து அவலம் புரியார் பற்று –31-

திங்கள் இறுமாந்து உலவ தீம் பாற் கவளம் என்று -இனிய பாலினால் கலந்த உணவு கவளம் என்று கருதி
வெங்களிறு கை நீட்டும்
வேங்கடமே
–பொங்கு அமரில் ஆர்த்த வலம் புரியார் -பாஞ்ச ஜன்ய ஓசையாலே பகைவர் அஞ்சி நடுங்கி அழியும் படி –
ஆட்பட்டார் செய்த பிழை பார்த்து அவலம் புரியார் பற்று -தன் அடியார் இத்யாதி
நாம் உண்டு என்றும் ஒரு பிரமாணம் உண்டு என்றும் நாம் பொறுப்போம் என்றும் நினைத்துச் செய்தார்கள் ஆகில் அழகிதாகச் செய்தார்கள்
ஒரு தர்ம அதர்மமும் பர லோகமும் இல்லை என்று செய்தார்கள் அன்றே
ப்ராமாதிகத்துக்கு நாம் உளோம் என்று அன்றோ செய்தது -என்று எம்பெருமான் திரு உள்ளமாக உரைத்து அருளுகிறான் –

————————————————————–

அம்புலியின் வாழ் மான் அதிரும் குரற் பகுவாய்
வெம்புலியைக் கண்டு ஏங்கும் வேங்கடமே –நம்பும் எனை
வீங்கு ஊத்தைக் கண் திருப்பார் விண்ணோர் நரர் பிறந்து
சாம் கூத்தைக் கண்டு இருப்பார் சார்பு –32-

அம்புலியின் வாழ் மான்
அதிரும் குரற் பகுவாய் வெம்புலியைக் கண்டு ஏங்கும்
வேங்கடமே —
நம்பும் எனை
வீங்கு ஊத்தைக் கண் திருப்பார் -அசுத்தமான பிறப்பில் மீண்டும் திரும்பச் செஒல்ல விடாதவரும்
விண்ணோர் நரர் பிறந்து சாம் கூத்தைக் கண்டு இருப்பார் சார்பு –
தேவர்களும் மனிதர்களும் பிறந்து இறக்கின்ற கூத்தை பார்த்துக் கொண்டு இருக்கும் திருமால் சார்ந்துள்ள திவ்ய தேசம் –

————————————————————-

கண்ணால் வெடித்த கழை முத்தம் கார் துளைத்து
விண் ஆலியோடு உதிரும் வேங்கடமே –எண்ணார்
கலங்க வரும் அஞ்சனையார் கான் முளையை ஊர்ந்தார்
சலம் கவரும் மஞ்சு அனையார் சார்பு –33-

கண்ணால் வெடித்த கழை முத்தம் கார் துளைத்து
கணுக்களிலே வெடித்த மூங்கில் களினின்று வெளிச்சிதறிய முத்துக்கள் -மேகத்தை தொளை செய்து
விண் ஆலியோடு உதிரும் -அந்த மேகத்தினின்று வெளிப்படுகிற மழை நீர்க் கட்டியுடனே கீழ்ச் சிந்துதற்கு இடமான
வேங்கடமே —
எண்ணார் கலங்க வரும் -பகைவர்கள் உறுதி நிலை கலங்கும்படி செல்லுகின்ற
அஞ்சனையார் கான் முளையை-அஞ்சனா தேவியின் புத்ரனான அனுமானை -கால் முளை -சந்ததியில் தோன்றியவர்
ஊர்ந்தார் -வாகனமாகக் கொண்டு ஏறி நடத்தியவரும்
சலம் கவரும் மஞ்சு அனையார் சார்பு –நீரை நிரம்ப மொண்டு கொண்ட காள மேகத்தைப் போன்ற வருமாகிய திருமால் சார்ந்துள்ள திவ்ய தேசம்
நிறம் -அழகு -குளிர்ந்த தோற்றம் கருணை -போன்றதால் மேகம் எம்பெருமானுக்கு உவமையாகச் சொல்லுவார்களே

—————————————————————

செல்லுக்கு மேல் செல்லும் திண்ணிய வேய் வசவனார்
வில்லுக்கு வாளி ஆம் வேங்கடமே -எல்லுக்குள்
அந்தகாரம் படைத்தார் ஆர் அழல் வாய் அம்பினால்
வெந்த கார் அம்பு அடைத்தார் வெற்பு –34-

செல்லுக்கு மேல் செல்லும் -மேகத்துக்கு மேலாக வளர்ந்து செல்லுகின்ற
திண்ணிய வேய் -வலிமையுடைய மூங்கில்
வசவனார் வில்லுக்கு வாளி ஆம் -வானத்தில் தோன்றுகிற இந்திர தனுசுக்கு அம்பு போன்று இருக்கிற
வேங்கடமே –
எல்லு க்குள் -பகல் பொழுதினிலே
அந்தகாரம் படைத்தார் -இருளை யுண்டாக்கினவரும்
ஆர் அழல் வாய் அம்பினால் -நிறைந்த அக்னியை வாயிலுடைய அஸ்த்ரத்தினால்-ஆக்நேயாஸ்த்ரத்தினால் –
வெந்த கார் அம்பு அடைத்தார் வெற்பு –தவிப்படைந்த கரு நிறமான கடலை அணை கட்டி அணைத்தவருமான திருமால் உடைய திருமலை யாகும் –

————————————————————–

பொன் கமழும் கற்பகத்தின் பூங்கா வனத்துக்கு
மென் கமுகம் காலாகும் வேங்கடமே -நன்கமரும்
ஊர் அத்தி கிரியார் ஊதும் திகிரியார்
வீரத் திகிரியார் வெற்பு –35-

பொன் கமழும் கற்பகத்தின் பூங்கா வனத்துக்கு மென் கமுகம் காலாகும்
காட்சிக்கு இனிய பாக்கு மரங்கள் -பொன்மயமானதும் -வாசனை வீசுவதுமான மேலுலகத்துக்கு கற்பகச் சோலையாகிய
பொலிவு பெற்ற பந்தலுக்கு அழகிய கால்கள் நாட்டியவை போன்று இருக்கப் பெற்ற
வேங்கடமே
-நன்கமரும் ஊர் அத்தி கிரியார் -நன்றாகப் பொருந்திய அத்திகிரி யென்ற திருப்பதியை யுடையவரும்
ஊதும் திகிரியார் -ஊதி இசைக்கின்ற வேய்ங்குழலை யுடையவரும்
வீரத் திகிரியார் -பகை அளிக்கும் திறம் உள்ள -ஸூ தர்சனம் -என்னும் திவ்ய சக்ராயுதத்தை யுடையவருமாகிய திருமால் உடைய
வெற்பு –திருமலை யாகும் –

———————————————————-

தண் இலைக்கண் மூங்கில் தலை கொடுத்த தேன் இறால்
விண் நிலைக்கண் ஆடி ஆம் வேங்கடமே –உள் நிலைக்கும்
சோதி வணம் கரியார் தூய சன காதியரும்
ஓதி வணங்கரியார் ஊர் –36-

தண் இலைக்கண் மூங்கில் தலை கொடுத்த தேன் இறால்
குளிர்ந்த இலைகளையும் கணுக்களும் உடைய மூங்கில் உச்ச்சியினிலே கட்டிய தேன் கூடு
விண் நிலைக்கண் ஆடி ஆம் -தேவர் உலகத்து நிலைக்கண்ணாடி போலே விளங்கப் பெற்ற
வேங்கடமே —
உள் நிலைக்கும் -அன்பர் உள்ளத்தில் நிலை பெற்று இருக்கும்
சோதி வணம் கரியார் -ஒளி வடிவம் ஆனவரும் -திருமேனி நிறம் கருமை யானவரும்
தூய சன காதியரும் ஓதி வணங்கரியார் ஊர் -திரிகரண சுத்தி யுடைய சனகர் முதலிய மகா யோகிகளும்
-சனகர் -சநந்தனர் சனத்குமாரர் -சனத் ஸூ சாதர் -நால்வர் என்பர் இவர்கள்
-துதித்து வணங்குவதற்கு அருமையானவரும் ஆகிய திருமாலது திருமலை யாகும் –

———————————————————–

தண் கமுகின் பாளை தடம் கதிரின் செல்வனுக்கு
வெண் கவரி போல் அசையும் வேங்கடமே ஒண் கடல் சூழ்
வண் துவரை நாட்டினான் மத்தாக வாரிதியுள்
பண்டு வரை நாட்டினான் பற்று -37-

தண் கமுகின் பாளை -குளிர்ந்த பாக்கு மரத்தின் பாளைகள்
தடம் கதிரின் செல்வனுக்கு -சூரியனுக்கு
வெண் கவரி போல் அசையும் -வெண் சாமரம் போலே அசையப் பெற்ற
வேங்கடமே
ஒண் கடல் சூழ் வண் துவரை நாட்டினான்
மத்தாக வாரிதியுள் பண்டு வரை நாட்டினான்
பற்று -திருமால் விரும்பி வாஸம் செய்யும் திவ்ய தேசமாகும் –

—————————————————————–

அங்கு அதிரும் கான்யாற்று அடர்திவலை யால் நனைந்து
வெங்கதிரும் தண் கதிர் ஆம் வேங்கடமே –செங்கதிர் வேற்
சேந்தன் அத் தம் ஐந்தான் திருத் தாதை விற்கு இளையாள்
பூந்தனத்து அமைந்தான் பொருப்பு –38-

அங்கு அதிரும் கான்யாற்று அடர்திவலை யால் நனைந்து
அங்கு ஆராவரிக்கும் காட்டாறுகளின் மிக்க நீர்த் துளிகள் தன் மேல் தெறித்தலினால் நனைந்து
வெங்கதிரும் தண் கதிர் ஆம்
வேங்கடமே —
செங்கதிர் வேற் -சிவந்த ஒளியை யுடைய வேலாயுதத்தை யுடைய
சேந்தன் அத் தம் ஐந்தான் திருத் தாதை விற்கு-சுப்ரமணியனுக்கும் –
ஐந்து கைகளை யுடைய விநாயகனுக்கும் சிறந்த தந்தையான சிவபிரானுடைய வில்லுக்கு -ஹஸ்தம் ஐந்தான் -என்றவாறு
இளையாள் பூந்தனத்து அமைந்தான் பொருப்பு –இளையவளான சீதை பிராட்டி யுடைய அழகிய கொங்கைகளிலே
விரும்பிப் பொருந்திய வனான திருமாலினது திருமலை –
நப்பின்னை கொங்கை மேல் வைத்துக் கிடந்த மலர் மார்பன் அன்றோ -மலராள் தனத்துள்ளான் அன்றோ –
நிமி குளத்தில் சிவ தனுசு முன் வந்து பின்பு சீதா பிராட்டி திருவவதரித்ததால் இளையாள் எனப்பட்டாள்-
சிவ பிரான் வில்லுக்கு இளைக்காதவள் என்றுமாம் –
வில் கிளையாள் -வில் வந்த குடும்பத்தில் வந்தவள் என்றுமாம் –

———————————————————————

கேன் உளவு திங்கள் எனும் சித்தச வேள் வெண் குடைக்கு
வேணு ஒரு காம்பாகும் வேங்கடமே -கோணும் மனத்து
என்னை ஆளாக தான் இன் அருள் செய்தான் கமல
மின்னை ஆள் ஆகத்தான் வெற்பு –39-

கேன் உளவு திங்கள் எனும்
-னத்தில் சஞ்சரிக்கின்ற சந்த்ரனாகிய
சித்தச வேள் வெண் குடைக்கு -சித்த ஜனானான மன்மதனது வெண் கொற்றக் குடைக்கு
திருமால் திரு உள்ளத்தில் இருந்து தோன்றியதால் மன்மதன் சித்த ஜன்-யாவர் மனத்தையும் கொள்ளை கொண்டவன் என்றுமாம்
வேணு ஒரு காம்பாகும் -மூங்கில் ஒரு காம்பு போலே அமையப் பெற்ற
வேங்கடமே –
கோணும் மனத்து என்னை -செவ்வைப்படாத மனத்தை யுடைய என்னை
ஆளாக தான் இன் அருள் செய்தான்-செவ்வைப்பட்டு அடிமையாகும்படி தானாக இனிய கருணையைச் செய்து அருளியவனும்
கமல மின்னை ஆள் ஆகத்தான் வெற்பு –
செந்தாமரை மலரில் வாழும் மின்னல் போலே விளங்கும் திருமகளை திரு மார்பில் யுடையவனான திருமாலினது திருமலை –

—————————————————-

தேவர் உடை ஐந்தருவின் செந்தேன் இறால் கிழிய
மீவருடை பாய்கின்ற வேங்கடமே –மூவடி மண்
போய் இரந்தார் அத்தர் புனையும் ஒரு பதினாறு
ஆயிரம் தாரத்தர் அகம் -40-

தேவர் உடை ஐந்தருவின் செந்தேன் இறால் கிழிய
தேவர்கள் யுடைய ஐவகை கற்பக விருட்சங்களில் கட்டிய செவ்விய தேன் கூடு கிழிபடும் படி
மீவருடை பாய்கின்ற -தன் மேல் உள்ள வரையாடுகள் தாவிப் பாயப் பெற்ற
வேங்கடமே —
மூவடி மண் போய் இரந்தார்
அத்தர்-அனைவருக்கும் தந்தை -சிருஷ்டி கர்த்தா –
புனையும் ஒரு பதினாறு ஆயிரம் தாரத்தர் அகம் -புணரும் -என்றும் பாட பேதம்
அத்தார் புனையும் -அழகிய மணமாலையை தரித்தவர் -என்றுமாம் –

—————————————————————–

வன் குறிஞ்சி மாதர் பால் வானோர் மருந்துக்கு
மென் குறிஞ்சித் தேன் மாறும் வேங்கடமே -நன்கு உறிஞ்சி
பேய்த்தநம் சுவைத்தார் பிறர்க்கு அமுது ஈந்து ஈசனுக்கு
வாய்த்த நஞ்சு வைத்தார் வரை –41-

வன் குறிஞ்சி மாதர் பால் வானோர் மருந்துக்கு மென் குறிஞ்சித் தேன் மாறும்
-பண்ட மாற்று முறையில் அமிர்தம் கொடுத்து தேனை பெறுவார்கள் என்றபடி
மலையும் மழை சார்ந்த இடமே குறிஞ்சி
வேங்கடமே –
நன்கு உறிஞ்சி பேய்த்தநம் சுவைத்தார்
பிறர்க்கு அமுது ஈந்து
ஈசனுக்கு வாய்த்த நஞ்சு வைத்தார் வரை –
வெருவும் ஆலமும் பிறையும் வெவ்விடையவர்க்கு ஈந்து -கம்பர் –
சிவபிரானை பாத்ரமாகக் கொண்டே தானே நஞ்சை ஏற்றான் –

——————————————————————–

வாவுகவின் மந்தி நுகர் மாங்கனிக்குக் கற்பகத்தின்
மேவு கவி கை நீட்டும் வேங்கடமே –தாவு கடல்
வேவ இலங்கைக்கு ஒண் தார் வீடணனை வைத்து ஒழிந்தார்
சாவவில் அங்கைக் கொண்டார் சார்பு –42-

வாவுகவின் மந்தி -தாவிச் செல்லும் இயல்புள்ள அழகிய பெண் குரங்கு
நுகர்-மாங்கனிக்குக் -கைக்கொண்டு உண்கின்ற மாம்பழத்துக்கு
கற்பகத்தின் மேவு கவி கை நீட்டும் -கற்பக விருஷத்தின் பொருந்திய ஆண் குரங்கு கை நீட்டப் பெற்ற -கபி -விகாரம் கவி –
வேங்கடமே –
-தாவு கடல் வேவ -அலை பொங்கி ஏழும் இயல்புள்ள கடல் கொதிப்பு அடையும் படியும்
இலங்கைக்கு ஒண் தார் வீடணனை வைத்து -பிரகாசமான ஹாரத்தை அணிந்த விபீஷணனை இலங்காபுரிக்கு அரசனாக வைத்து
ஒழிந்தார் சாவவில் அங்கைக் கொண்டார் -அவன் அல்லாத அரக்கர் பலரும் இறக்கும் படி
ஸ்ரீ கோதண்டம் என்னும் வில்லை அழகிய திருக்கையிலே கொண்டவருமான திருமால்
கடல் வழி விட நிசிசரர் பொடி பட விறு கண் சீறி -என்றால் போலே
சார்பு –விரும்பு வர்த்திக்கும் திவ்ய தேசம் –

————————————————————–

வெள்ளிய கல் மீதே விடர் முளைத்த செங்காந்தள்
வெள்ளி அகல் விளக்கு ஆம் வேங்கடமே –வெள்ளி எனும்
வேதியன் நாட்டம் கெடுத்தார் மேதினியைப் பாதலம் என்று
ஒது இயல் நாடு அங்கு எடுத்தார் ஊர் –43-

வெள்ளிய கல் மீதே விடர் முளைத்த செங்காந்தள் வெள்ளி அகல் விளக்கு ஆம் –
வெண்ணிறமான வட்டப் பளிங்கு கல்லின் மேலே -அக்கல் பிளப்பிலே முளைத்து எழுந்த செந்நிறமான காந்தளின் மலர்
வெள்ளியினால் ஆன தகழி யில் ஏற்றப் பட்ட விளக்குப் போலே தோன்றப் பெற்ற
வேங்கடமே —
வெள்ளி எனும் வேதியன் நாட்டம் கெடுத்தார் -சுக்கிரன் எனும் அந்தணனது கண்ணைப் போக்கினவரும்
சுக்கிரன் கண்ணைத் துரும்பால் கிளறிய சக்கரக் கையன் அன்றோ
மேதினியைப் பாதலம் என்று ஒது இயல் நாடு அங்கு எடுத்தார் –
பூமியை பாதாளம் என்று பெயர் சொல்லப் படுகிற இயல்பை யுடைய உலகமாகிய அவ்விடத்தின் நின்றும் எடுத்தவருமான திருமாலினது
ஊர் -திருப்பதி ஆகும் –

——————————————————————

அல்லி மலர்க் காந்தளின் மேல் ஆடும் சுரும்பினங்கள்
மெல்லியலார் கைக்கழங்கு ஆம் வேங்கடமே -மல்லினரைப்
பண்டு அறைந்த வன்புடையார் பார்த்தனுக்குத் தத்துவ நூல்
விண்டு அறைந்த அன்பு உடையார் வெற்பு –44-

அல்லி மலர்க் காந்தளின் மேல் ஆடும் சுரும்பினங்கள் மெல்லியலார் கைக்கழங்கு ஆம்
அக விதழ்கள் நிறைந்த செங்காந்தள் மலரின் மேலே அசைந்து அசைந்து மொய்த்து எழுகின்ற வண்டுகளின் கூட்டங்கள்
மகளிர்களால் கையில் கொண்டு ஆடப்படுகின்ற கழல் காய் போலே இருக்கப் பெற்ற
வேங்கடமே –
மல்லினரைப் பண்டு அறைந்த வன்புடையார் -மல் போர் வீரர்களை தாக்கி அழித்த வலிமை கேடாதவரும்
பார்த்தனுக்குத் தத்துவ நூல் விண்டு அறைந்த அன்பு உடையார் -ஸ்ரீ கீதா சாஸ்திரம் வெளியிட்டு அருளிய அன்பை யுடையவருமான திருமாலினது
வெற்பு –திருமலை யாகும் –

———————————————————-

காந்தள் இரவலர் போல் கை ஏற்ப கொன்றை கொடை
வேந்தன் எனப் பொன் சொரியும் வேங்கடமே –பூந்துளவின்
கான் மடங்கா மார்வத்தார் காண விரும்பினர் மேல்
நான் மடங்கு ஆம் ஆர்வத்தார் நாடு –45-

காந்தள் இரவலர் போல் கை ஏற்ப கொன்றை கொடை வேந்தன் எனப் பொன் சொரியும்
செங்காந்தள் மலர் யாசகர் யாசிப்பதற்கு ஏற்கின்ற கை போன்று இருப்ப கொன்றை மரம்
ஈகைக் குணம் உடைய அரசன் அந்த யாசகர் கையில் பொன்னைச் சொரிவது போலே
அந்தக் காந்தள் மலரின் மேல் பொன்னிறமான தன் மலர்களைச் சொறிவதற்கு இடமான
வேங்கடமே —
பூந்துளவின் கான் மடங்கா மார்வத்தார் -அழகிய திருத் துழாய் யுடைய வாசனை மாறாத திரு மார்பகத்தார்
காண விரும்பினர் மேல் நான் மடங்கு ஆம் ஆர்வத்தார் நாடு-
தன்னைச் சேவிக்க விரும்பும் மெய்யடியார்கள் இடத்து பல மடங்கு அதிகமாக அன்பை வைக்கும் அன்பையுடைய திருமாலினது திவ்ய தேசம்

———————————————————–

நாகத்தின் மேல் குறவர் நன்கு எறிந்த மாணிக்கம்
மேகத்தின் மின் புரையும் வேங்கடமே -மாகத்தின்
மாத்தாண்ட மண்டலத்தார் வாய் உண்டு உமிழ்ந்து அளந்து
காத்து ஆண்ட மண் தலத்தார் காப்பு –46-

நாகத்தின் மேல் குறவர் நன்கு எறிந்த மாணிக்கம்
யானையின் மேல் குறிஞ்சி நில மக்கள் நன்றாக வீசி எறிந்த மாணிக்கம் என்னும் இரத்தினங்கள்
மேகத்தின் மின் புரையும் -மேகத்தின் இடம் காணப்படும் மின்னல் போல் விளங்குவதற்கு இடமான
வேங்கடமே –
மாகத்தின் -பெரிய வானத்தில் விளங்கும்
மாத்தாண்ட மண்டலத்தார்-சூர்ய மண்டலத்தில் எழுந்து அருளி இருப்பவரும்
வாய் உண்டு உமிழ்ந்து அளந்து காத்து ஆண்ட மண் தலத்தார் காப்பு –திருமால் ரஷிக்கும் திவ்ய தேசம்
பார் இடந்து பாரை யுண்டு பார் உமிழ்ந்து பார் அளந்து பாரை யாண்ட பேராளன் –

———————————————————–

செம்பதும் ராகச் சிலை சூழ் பெரும் பாந்தள்
வெம்பரிதி ஊர் கோள் ஆம் வேங்கடமே -உம்பர் உலகு
ஓதத்தின் அப்பு உற தான் ஓர் ஆலிலைத் துயின்றான்
வேதத்தின் அப்புறத்தான் வெற்பு –47-

செம்பதும் ராகச் சிலை சூழ் பெரும் பாந்தள் வெம்பரிதி ஊர் கோள் ஆம்
செந்நிறமான பத்துமராகக் கல்லை சுற்றிக் கொண்ட பெரிய மலைப் பாம்பு வெவ்விய சூர்ய மண்டலத்தைச் சுற்றிக் காணப்படும்
பரி வேஷம் போன்று தோன்றப் பெற்ற -ஊர் கோள் -ஊர்தல் வளைதல் –
வேங்கடமே –
உம்பர் உலகு ஓதத்தின் அப்பு உற
பிரளய சமுத்திரத்தின் நீர் வெள்ளம் எல்லா உலகங்களையும் கவிந்து அவற்றின் மேல் சென்று பரவ
தான் ஓர் ஆலிலைத் துயின்றான் வேதத்தின் அப்புறத்தான் வெற்பு —
அப்பெரும் கடலில் ஓர் ஆலிலையின் மேல் தான் யோக நித்தரை கொள்கிறவனும்
வேதங்களுக்கு எட்டாமல் அப்பால் பட்டவனுமான திருமாலினது திருமலை யாகும் –

————————————————–

கோல மணிப் பாறையில் பாய் கோடரங்கள் செங்கதிரோன்
மேல் அனுமன் பாய்ந்தனைய வேங்கடமே –நாலு மறை
ஆய்ந்த பர தத்துவம் தான் ஆனான் குடம் ஆடல்
வாய்ந்த பரதத்து உவந்தான் வாழ்வு –48-

கோல மணிப் பாறையில் பாய் கோடரங்கள் செங்கதிரோன் மேல் அனுமன் பாய்ந்தனைய –
அழகிய மாணிக்கப் பாறையின் மேல் பாய்கின்ற குரங்குகள் சிவந்த சூரிய மண்டலத்தின் மேல்
அனுமான் பாய்ந்தால் போல் தோன்றுவதற்கு இடமான
வேங்கடமே —
நாலு மறை ஆய்ந்த பர தத்துவம் தான் ஆனான் குடம் ஆடல்
வாய்ந்த பரதத்து உவந்தான் வாழ்வு —
நான்கு வேதங்களாலும் ஆராய்ந்து கூறப்பட்ட எல்லாவற்றுக்கும் மேலான உண்மைப் பொருள் தானேயானவனும்
குடம் எடுத்து ஆடுதல் பொருந்தின கூத்தைச் செய்வதிலே திரு உள்ளம் உகந்த திருமால் வாழும் திவ்ய தேசம் –

————————————————————

கொம்பின் இறால் வாங்க நிமிர் குஞ்சரக்கை அம்புலி மேல்
வெம்பி எழும் கோள் அரவு ஆண் வேங்கடமே -தும்பி பல
போர் காதும் ஈர்ந்தார் புனை அரக்கி மூக்கினொடு
வார் காதும் ஈர்ந்தார் வரை –49-

கொம்பின் இறால் வாங்க நிமிர் குஞ்சரக்கை அம்புலி மேல் வெம்பி எழும் கோள் அரவு ஆண்-
மரக் கொம்பில் கட்டிய தேன் கூட்டை எடுத்ததற்கு உயரத் தூக்கிய யானையினுடைய துதிக்கை
சந்திர மண்டலத்தைப் பற்ற அதன் மேல் கறுக் கொண்டு எழும் கறும் பாம்பு வடிவமான இராகு கிரகம் போலே தோன்றப் பெற்ற
வேங்கடமே –
தும்பி பல போர் காதும் -பல வண்டுகள் நெருங்கி மொய்த்து ஒன்றோடு ஓன்று தாக்கப் பெற்ற
ஈர்ந்தார் புனை அரக்கி மூக்கினொடு வார் காதும் ஈர்ந்தார் வரை —
தேனினால் குளிர்ந்த மலர் மாலையைத் தரித்த சூர்பணகை யுடைய மூக்கையும் நீண்ட காதையும் அருத்தவராகிய திருமாலினது திருமலையாகும்
ராமஸ்ய தஷிணோ பாஹூ–தம்முடைய தோளாய் இருக்கிற இளைய பெருமாளை இடுவித்துக் கொண்டு தண்டிப்பாதார் –

————————————————————-

வண்மை திகழ் வெண் பளிங்கு வட்டத்தில் கண் துயில் மான்
விண் மதியில் மான் ஏய்க்கும் வேங்கடமே -ஒண் மதியால்
நூலைத் தாம் ஒது அரனார் நோக்க அரி யார் துளவ
மாலைத்தா மோதனார் வாழ்வு –50-

வண்மை திகழ் வெண் பளிங்கு வட்டத்தில் கண் துயில் மான் விண் மதியில் மான் ஏய்க்கும்-
அழகியதாக விளங்குகின்ற வெண்ணிறமான வட்ட வடிவமான பளிங்குப் பாறையில் படுத்துத் தூங்கும்
வானத்து சந்திர மண்டலத்தின் நடுவில் காணப்படுகிற மான் வடிவத்தை ஒத்து இருக்கப் பெற்ற
வேங்கடமே –
ஒண் மதியால் -சிறந்த புத்தியால் -தமது புத்தி விசேஷத்தினால் –
நூலைத் தாம் ஒது அரனார் -பல நூல்களை தாம் ஓதிய சிவ பிரானாலும்
நோக்க அரி யார் -கட்புலனாகக் கண்டு தர்சிக்க முடியாத வரும்
துளவ மாலைத்தா மோதனார் வாழ்வு –திருத் துழாய் மாலையை அணிந்த தாமோதரன் யென்ற திருநாமம் யுடைய வருமாகிய திருமால் வாழும் திவ்ய தேசம் –
தாமம் -கயிறு -உதரம் -வயிறு –

—————————————————————–

கோயில் கந்தாடை அப்பன் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ பிள்ளை பெருமாள் ஐயங்கார் திருவடிகளே சரணம்
பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம்–

ஸ்ரீ பிள்ளை பெருமாள் ஐயங்கார் அருளிய திருவேங்கட மாலை -1-25-

February 22, 2016

காப்பு -நம்மாழ்வாரைக் குறித்து அருளிச் செய்கிறார் –
திண்பார் புகழும் திருவேங்கட மாலை
வெண்பா வானூரும் விளம்புதற்குக் கண் பாராய்
நாராயணா வடியேனாடும் தமிழ் வேதப்
பாராயணா சடகோபா –

நாராயணா
வடியேனாடும் -அடியேன் நாடும்
தமிழ் வேதப் பாராயணா சடகோபா
அடியேன் நாடும் -தமிழ் வேத பராயணத்துக்கும் சடகோபருக்கும் அடை மொழியாகக் கொள்ளலாம்
வேதம் தமிழ் செய்த மாறன் சடகோபன் –
பராயணம் = முழுவதும் -நாதனுக்கு நாலாயிரமும் அருளினவர் அன்றோ
திண்பார் புகழும் திருவேங்கட மாலை –
வேங்கடமே வானோர்க்கும் மண்ணோர்க்கும் வைப்பு -உலக்குக்கு எல்லாம் தேசமாய்த் திகழும் மழைத் திரு வேங்கடம் –
வெண்பா வானூரும் விளம்புதற்குக் கண் பாராய் -வெண்பாவால் நூறும் விளம்புவதற்கு கிருபை செய்து அருளுவாய்

———————————————–

இதுவும் அது -திருவேங்கடமுடையானைக் குறித்து அருளிச் செய்கிறார்
மூலமே யென்ற கரி முன் வந்திடர் தொலைத்து
நீலமேகம் போலே நின்றானைப் பாலாய
வேலை நடு விற்றுயிலும் வித்தகனை வேங்கடத்து
மாலை யன்றிப் பாடாதென் வாய் –

தேவு மற்று அறியேன் -வேறு ஒன்றும் நான் அறியேன் -போலே வேங்கடத்து திருமாலை யன்றி பாடாது என் வாய் என்கிறார்
மறந்தும் புறம் தொழாதவர் -என்நாவில் இன்கவி யான் ஒருவருக்கும் கொடுக்கிலேன்
-தென்னா தெனா வென்று வண்டு முரல் திருவேங்கடத்து என்னானை என்னப்பன் எம்பெருமான் உளனாகவே –
பாலாய வேலை நடுவில் துயிலும் வித்தகன் -வியூக நிலை –

————————————————————

அவையடக்கம் –
ஆழ்வார்கள் செந்தமிழை யாதரித்த வேங்கடம் என்
தாழ்வான புன் சொல்லும் தாங்குமால் ஏழ் பாரும்
வெல்லும் கதிர் மணியும் வெம்பரலும் செஞ்சாந்தும்
புல்லும் பொறுத்தமையே போல் –

இரத்தினங்கள் -பருக்கைக் கற்கள் /சந்தன மரங்கள் -புற்களையும் -திரு வேங்கட திருமலை மேல் கொண்டது போலே
ஆழ்வார்கள் திவ்ய பிரபந்தங்களையும் அடியேன் உடைய பிரபந்தத்தையும் அங்கீகரிக்கும் -என்கிறார் –

—————————————————————

பொன்னும் மணியும் பொலிந்து ஓங்கி பார்மகட்கு
மின்னும் மணி முடி ஆம் வேங்கடமே -மன்னும்
பரமபத நாட்டினான் பை அரவின் சூட்டில்
சிரம பதம் நாட்டினான் சேர்வு –1-

ஸ்ரீ பூமிப் பிராட்டிக்கு இரத்தின கிரீடம் போலே திரு வேங்கடம் -பரம பதம் திருநாட்டை யுடையவனும் காளியன் முடியிலே ஆட்டப் பயிற்சி யுடைய
திருவடிகளை நிறுத்தி நடனம் செய்து அருளிய எம்பெருமான் திரு உள்ளம் உவந்து சேர்ந்து இருக்கும் திவ்ய தேசமாம் –
மன்னி -நித்தியமாய் -என்றபடி
காளியன் பொய்கை கலங்கப் பாய்ந்திட்ட அவன் நீண் முடி ஐந்திலும் நின்று நடம் செய்து மாலை அவனுக்கு அருள் செய்த வித்தகன் –
கானக மா மடுவில் காளியன் உச்சியில் தூய நடம் பயிலும் சுந்தர
பொன் -மங்கள சப்தத்தால் ஆரம்பிக்கிறார்

—————————————————————–

சோதி மதி வந்து தவழ் சோலை மலை யோடிரண்டாய்
மேதினியாள் கொங்கை நிகர் வேங்கடமே –போதில்
இருப்பாற் கடலானிப மூர்ந்தார் கெட்டாத்
திருப் பாற் கடலான் சிலம்பு –2-

சோதி மதி வந்து தவழ் சோலை மலை யோடிரண்டாய்
மேதினியாள் கொங்கை நிகர் வேங்கடமே –
-போதில் இருப்பாற் கடலானிப மூர்ந்தார் கெட்டாத்
போதில் இருப்பார்க்கு -பிரமதேவனுக்கும்
அடல் ஆன் இபம் ஊர்ந்தார்க்கு -வலிமை யுடைய ருஷபத்தையும் ஐராவதத்தையும் முறையே
வாகனமாகக் கொண்ட சிவபிரானுக்கும் தேவேந்த்ரனுக்கும் எட்டாத
திருப் பாற் கடலான் சிலம்பு —

தென்னன் உயர் பொருப்பும் தெய்வ வடமலையும் என்னும் இவையே முலையா வடிவமைந்த அன்ன நடைய அணங்கு –
காந்தன் விரும்பி விடாதே படுகாடு கிடக்குமவை யாய்த்து என்பதால் மேரு மந்த்ராதிகளைச் சொல்லாமல் இவற்றை அருளிச் செய்தார்
பத்துடை அடியவர்க்கு எளியவன் -பிறர்களுக்கு அரிய வித்தகன் –

———————————————————–

மாலைக்கோ லித்திரியும் வையகத்தோர் தம் பிறவி
வேலைக்கோர் வங்கமாம் வேங்கடமே சோலைத்
தருமா தரை நாட்டான் தண் முல்லை யாயர்
தருமா தரை நட்டான் சார்பு –3-

மாலைக்கோ லித்திரியும் வையகத்தோர் தம் பிறவி
மாலை -மண்ணாசை பொன்னாசை பெண்ணாசை -மயக்கத்தை தம்மிடத்திலே கொண்டு
பல இடங்களிலும் அலைகின்ற நில உலகத்தில் உள்ளாருடைய பிறப்பாகிய
எம்பெருமானை நாடித் திவ்ய தேசங்கள் தொறும் யாத்ரை செய்யும் நில உலகத்தார் என்றுமாம்
வேலைக்கோர் வங்கமாம் வேங்கடமே
கடலுக்கு ஒரு மரக்கலம் போன்ற வேங்கடமே
சோலைத் தருமா தரை நாட்டான்-
தேவேந்தரனது நந்தவனம் என்னும் பூம் சோலையில் உள்ள பாரிஜாத விருஷத்தை -மா தரை நட்டான் -பெரிய பூமியில் கொணர்ந்து நட்டியவனும்
தண் முல்லை யாயர் தருமாதரை நட்டான் சார்பு –
நீர் வளத்தால் குளிர்ச்சியான முல்லை நிலத்தில் வசிக்கின்ற இடையர்கள் பெற்ற கோப ஸ்திரீகளை -ஆயர் தரும் மாதரை –
முல்லை -காடும் காடு சார்ந்த இடம்
நட்டான் -விரும்பிக் கூடியவன் ஆகிய திருமால்
சார்பு -திரு உள்ளம் உவந்து சார்ந்து இருக்கும் இடமாம்

—————————————————————

நாலு திசை முகமு நண்ணுதலால் ஒண் கமல
மேலுறலால் வேதாவாம் வேங்கடமே சாலுறையு
மண் மயக்கம் தேற்றுவித்தான் மாற்றுதல் போல் ஆரியனால்
உள் மயக்கம் தேற்றுவித்தானூர் –4-

நாலு திசை முகமு நண்ணுதலால் –
நான்கு திசைகளையும் நோக்கிய நான்கு முகங்கள் பொருந்தி இருத்தலால்
நான்கு திக்குகளில் உள்ளாராலும் விரும்பி சேவிக்கப் படுவதால்
ஒண் கமல மேலுறலால்-பிரகாசமான தாமரை மலர் மேல் தோன்றியதனால்
சிறந்த புண்ணிய தீர்த்தங்கள் தன் மேல் தங்கப் பெறுதலால்
வேதாவாம் வேங்கடமே -பிரமனைப் போன்ற வேங்கடமே
சாலுறையு மண் மயக்கம் -சால் யுறையும் மண் மயம் கம் -பாத்திரத்தில் பொருந்திய மண்ணோடு கலந்த நீரை
தேற்றுவித்தான் மாற்றுதல் போல் -தேற்றாம் கொட்டை கொண்டு தெளியச் செய்வது போலே
ஆரியனால் உள் மயக்கம் தேற்றுவித்தானூர் —
ஆசார்யனைக் கொண்டு எனது மனத்தின் தடுமாற்றத்தைத் தெளியச் செய்தவனான திருமாலின் வாசஸ் ஸ்தானம் ஆகும் –

செம்மொழிச் சிலேடை பற்றி வந்த உவமை-பிரமனுக்கும் வேங்கடத்துக்கும் சொற்களை பிரிக்காமல் பல பொருள் படுவது

——————————————————————-

பாணி பிறை கொன்றை பணி சூடி மானேந்தி
வேணியரனைப் பொருவும் வேங்கடமே -யாணி நிறப்
பீதாம் பரனார் பிரமர் வாழ் அண்டம் கண்
மீதாம் பரனார் விருப்பு -5-

பாணி பிறை கொன்றை பணி சூடி மானேந்தி
நீரையும் -சந்திரனையும் -கொன்றையையும் -பாம்பையும் -மேற் கொள்ளுதலாலும்-மானைத் தரித்தலாலும் –
தாருக வன முனிவர்களால் ஏவப்பட்ட நாகங்களை ஆபரணமாகவும் மானை இடைக்கையிலும் தரித்து இருப்பவர் சிவபிரான்
வேணியரனைப் பொருவும் வேங்கடமே –
சடை முடியை உடைய சிவபிரானைப் போல்கின்ற வேங்கடமே -அடர்ந்த வனத்தொகுதி திருவேங்கடத்துக்கு உண்டே
யாணி நிறப் பீதாம் பரனார்-
ஆணிப் பொன் நிறம் உள்ள பீதாம்பரம் என்னும் பொற் பட்டாடையை யுடுத்தவரும்
பிரமர் வாழ் அண்டம் கண் மீதாம் பரனார் விருப்பு –
பிரம தேவர் வாழும் அண்டங்களுக்கு மேலாகிய பரம பதத்தில் எழுந்து அருளி இருக்கும் திருமால் உகந்து அருளி நித்ய வாஸம் செய்யும் திய தேசமாம்

இதுவும் செம்மொழிச் சிலேடை பற்றி வந்த உவமை -சிவ பெருமானுக்கும் திருவேங்கடத்துக்கும்

——————————————————————

மாலாய்ச் சசி தழுவி வச்சிர மேந்திப்பு கர்மா
மேலாய்ப் புரந்தரனாம் வேங்கடமே -நாலாய்க்
கிளர்வாகு மந்தரத்தான் கேட்ட மாதர் வேட்டுத்
தளர்வாகு மந்திரத்தான் சார்பு –6–

மாலாய்ச் சசி தழுவி –
மால் என்னும் பெயரைக் கொண்டு -பெருமையை யுடையதாய் -இந்திராணியைக் கூடி -சந்தரன் தன் மீது பொருந்தப் பெற்று
-சசம் முயல் -சந்தரன் இடம் உள்ள களங்கம் என்றவாறு
வச்சிர மேந்திப்-
வச்சிராயுதத்தைக் கைக் கொண்டு –வச்சிர ரத்தினக் கற்களை
தனது மேல் யுடையதாய்
புகர்மா மேலாய்ப்-உத்தம இலக்கணம் ஆகிய செம் புள்ளிகளை யுடைய ஐ ராவதம் யானை மேல் ஏறுவதால்
-செம் புள்ளிகளை உடைய யானைகள் தன் மேல் தங்கப் பெறுவதால்
புரந்தரனாம் வேங்கடமே -இந்திரனை ஒத்த வேங்கடம்
நாலாய்க் கிளர்வாகு மந்தரத்தான் -நான்காய் விளங்கும் மந்திர மலை போன்ற தோள்களை யுடையவனும் –
அமரர் கேட்டு -தேவர்கள் தனது சிறப்பை கேள்வியுற்று
வேட்டு -தாம் தாம் சென்று சேர விரும்பி
தளர்வு ஆகும் -எளிதில் கிடையாமல் தளர்ச்சி யடைய காரணமான
அந்தரத்தான் -பரமாகாசம் எனப்படும் பரம பதத்தை யுடையவனாகிய
திருமால் சார்பு -சார்ந்து இருக்கும் திவ்ய தேசம் –

இந்திரனுக்கும் திருவேங்கடத்துக்கும் செம்மொழிச் சிலேடை பற்றி வந்த உவமை

————————————————————–

வள்ளி புணர்ந்த ஆறுமுக மன்னி மயில் மேல் கொளலால்
வெள்ளிலை வேல் வேள் போலும் வேங்கடமே –உள்ளினரைத்
தங்கமலப் பார்வையால் தன்னடியார் மேல் வைக்கும்
செங்கமலப் பார்வையான் சேர்வு –7-

வள்ளி புணர்ந்த -வள்ளி நாயகியோடு கூடி -வள்ளிக் கொடிகள் பொருந்தப் பெற்று
ஆறுமுக மன்னி -ஆறு முகம் அமையப் பெற்று -நதிகள் தன்னிடத்திலே அமையப் பெற்றதாய் –
சண்முக தீர்த்தம் உள்ள திருவேங்கடம் என்றுமாம்
மயில் மேல் கொளலால் -மயிலை வாகனமாகக் கொண்டு அதன் மேல் ஏறுதலால் -மயில்களைத் தன் மேல் கொண்டு இருத்தலால்
வெள்ளிலை வேல் வேள் போலும் -வெள்ளிய இலை வடிவம் ஆகிய வேலாயுதத்தை கொண்ட முருகனை ஒக்கும்
வேங்கடமே —
உள்ளினரைத் -த்யானித்த அடியார்களை
தங்க மலப் பார்-மலம் பார் -காமம் வெகுளி மயக்கங்கள் ஆகிய மும் மலங்கள் பொருந்திய உலகத்தில்
தங்க வையான்-இருக்க ஒட்டாமல் பரம பதத்தில் சேர்த்து கொள்பவனும்
தன்னடியார் மேல் வைக்கும் செங்கமலப் பார்வையான் சேர்வு -அடியார்கள் மேல் அருளும் திருக் கண் கடாஷம் யுடைய திருமால் சேரும் திவ்ய தேசம் –

சுப்ரமணியனுக்கும் வேங்கடத்துக்கும் செம்மொழிச் சிலேடை பற்றி வந்த உவமை

———————————————————————–

புள்ளரவ நீரரவம் போர் மா வரவமறா
வெள்ளரவ வெற்பாகும் வேங்கடமே ஒள்ளரியாய்
மாகனகம் பத்தினர் வாய் கண் கை யுந்தி பதம்
கோகனகம் பத்தினார் குன்று –8-

புள்ளரவ நீரரவம் போர் மா வரவமறா
பறவைகளின் ஒலியும்-அருவி நீர் பெருகிய ஒலியும் -போர் செய்கின்ற யானை முதலிய விலங்குகளின் ஓசையும் நீங்காததாய்
வெள்ளரவ வெற்பாகும் வேங்கடமே –
சுத்தமான அரவெற்பு என்று பேர் பெற்ற திரு வேங்கடமே -சேஷ கிரி அன்றோ -பலவகை அரவங்கள் என்றுமாம்
பிரிநிலை நவிற்சி அணி
ஒள்ளரியாய் -விளங்குகின்ற சிங்க வடிவமாய்
மா கன கம்பத்தினர் -ஓங்கிய பருத்த தூணின் நின்றும் தோன்றியவருமான –
வாய் கண் கை யுந்தி பதம் கோகனகம் பத்தினார் குன்று-
வாய் ஒன்றும் -கண்கள் இரண்டும் -கைகள் நான்கும் -நாபி ஒன்றும் -பாதம் இரண்டும் ஆகிய பத்து தாமரை மலர்களை யுடைய திருமாலினது திருக் குன்று

———————————————————————-

துய்ய செம் பொற் கோயில் சுடர் எறிப்பக் கண் முகிழ்ந்து
வெய்ய வன்றேர் மாவிடறும் வேங்கட மேயையிருநூ
றான முகப் பாம்பணையா ரானிரைப்பி னூதி வரும்
கானமுகப் பாம்பணையார் காப்பு –9-

துய்ய செம் பொற் கோயில் சுடர் எறிப்பக் –
சுத்தமான -மாசற்ற -சிவந்த பொன் மயமான திருக் கோயிலினது காந்தி வீசுதலால் -கண் முகிழ்ந்து –
அதிசய உக்தி -சிறப்பையும் உயர்வையும் அருளிய படி
வெய்ய வன்றேர் மா -சூரியனின் தேரில் கட்டிய குதிரைகள்
கண் முகிழ்ந்து -கண்கள் மூடப் பெற்று
விடறும் -அதனால் கால் இடறக் காரணமாகின்ற
வேங்கடமே
யையிருநூறான முகப் பாம்பணையார் -ஆயிரம் தலைகளை யுடைய ஆதி சேஷனை திருப் பள்ளி மெத்தையாக யுடையவரும்
ஆனிரைப்பி னூதி வரும் -பசுக் கூட்டத்துக்கு பின்னே ஊதி வருகின்ற
கானமுகப் பாம்பணையார் காப்பு –கானம் உகப்பு ஆம் -சங்கீதம் ஆனந்தகரமாம் படி
பணையார் -வேய்ங்குழலை யுடையவருமான திருமால்
காப்பு -உயிர்களை ரஷித்து அருளும் திவ்ய தேசம் –

——————————————————————–

மாண்டு பிறக்கும் துயர் போய் வைகுந்தம் புக்கவரும்
மீண்டு தொழக் காதலிக்கும் வேங்கடமே -பாண்டு மகன்
ஏறு இரதப் பாகனார் ஏத்தும் அடியார் நாவில்
ஊறு இரதப் பாகு அனார் ஊர் –10-

அமுதம் பொதியின் சுவைக் கரும்பினை கனியை -திருமங்கை ஆழ்வார் –

——————————————————————

கோலியொரு நான்கு குலமறையும் நால் திசையும்
வேலி என நின்று ஏத்தும் வேங்கடமே –வாலி தனை
நண்பாவை யாது அரித்தான் ஞான முதலாழ்வார்கள்
வெண்பாவை ஆதரித்தான் வெற்பு –11-

கோலியொரு நான்கு குலமறையும் நால் திசையும்
ஒப்பற்ற சிறப்புள்ள நான்கு வேதங்களும் நான்கு பக்கங்களிலும் -நான்கு திசைகளிலும் உள்ளாறும் என்றுமாம் –
வேலி எனக் கோலி நின்று -வேலி போலே சூழ்ந்து
வேத பிரதிபாத்யமாய் பிரசித்தி பெற்ற திருவேங்கடம் என்றவாறு
ஏத்தும் வேங்கடமே —
வாலி தனை நண்பாவை யாது அரித்தான் -நண்பு ஆ வையாது -பகையாகக் கொண்டு கொன்றிட்டவனும்
வாலில் வலிமை யுடைய இந்த்ரன் மகன் வாலி
ஞான முதலாழ்வார்கள் வெண்பாவை ஆதரித்தான் வெற்பு –

——————————————————————-

தெள்ளியது ஓர் வீடு அருளும் சீர் கேட்டு பொன் மலையும்
வெள்ளி மலையும் பணியும் வேங்கடமே –புள்ளின்
கொடி வா கனத்தான் குளிர்ந்த இருண்ட காரின்
வடிவு ஆகன் நத்தான் வரை –12-

தெள்ளியது ஓர் வீடு அருளும் சீர் கேட்டு -கேள்விப்பட்டு
பொன் மலையும் வெள்ளி மலையும் பணியும் வேங்கடமே —
பொன்மலையான மகா மேருவும் வெள்ளி மலையான கைலாசமும் வணங்கப் பெற்ற திரு வேங்கடமே –
புள்ளின் கொடி வா கனத்தான் -பஷி ராஜன் வடிவம் எழுதிய கொடியையும் கருட வாகனத்தையும் யுடையவனான
குளிர்ந்த இருண்ட காரின் வடிவு ஆகன் -காண்பவர் சிரமங்களை பரிஹரிக்கும் ஆஹ்லாத திருமேனி கொண்டவன்
நத்தான் வரை -பாஞ்ச ஜன்யம் என்னும் சங்கத்தை யுடையனுமான திருமாலினது திருமலை –

——————————————————————-

எப்பூ தலமும் இறைஞ்சி திசை நோக்கி
மெய்ப்பூ சனை புரியும் வேங்கடமே கொப்பூழ்
இலகும் முண்டகம் தர தான் ஈன்று அளிக்கும் ஈர் ஏழ்
உலகும் உண்ட கந்தரத்தான் ஊர் –13-

எப்பூ தலமும் -நிலவுலகத்தில் எவ்விடத்தில் உள்ளவரும்
இறைஞ்சி திசை நோக்கி -திக்கு நோக்கி வணங்கி
மெய்ப்பூ சனை புரியும்-உண்மையான பூசையைச் செய்யப் பெற்ற
வேங்கடமே
கொப்பூழ் இலகும் முண்டகம் -தாமரை மலர்
தர தான் ஈன்று அளிக்கும் ஈர் ஏழ் உலகும் உண்ட கந்தரத்தான் ஊர் –
அளிக்க தான் பெற்று பாதுகாக்கும் பதினான்கு உலகங்களையும் அமுது செய்த கண்டத்தை யுடைய திருமாலினது திவ்ய தேசம் –
கந்தரம் -தலையைத் தரிப்பதால் கண்டம் -காரணப் பெயர்

——————————————————————–

நோவினையும் நோயினையும் நோய் செய் வினையினையும்
வீவினையும் தீர்த்து அருளும் வேங்கடமே –மூ வினை செய்
மூவடிவு ஆய்ப் பச்சென்றான் முன்னாள் அகலிகைக்குச்
சேவடி வாய்ப் பச்சென்றான் சேர்பு –14-

நோவினையும் -பிறத்தலால் ஆகின்ற துன்பத்தையும்
நோயினையும் -வாழும் நாள் வருத்தம் செய்யும் வியாதிகளையும் –
நோய் செய் வினையினையும் -கருமங்களையும்
வீவினையும் -மரண வேதனையையும்
நோவு -மநோ வியாதி -நோய் -தேக வியாதி -பசி தாகம் பயம் கோபம் முதுமை துன்பம் -என்றுமாம்
தீர்த்து அருளும் வேங்கடமே –தன்னை அடைந்தவர்களுக்கு போக்கி அருளுகின்ற வேங்கடமே
மூ வினை செய் -படைத்தல் காத்தல் அழித்தல்-ஆகிய மூன்று தொழில்களையும் செய்து அருள்கின்ற
மூவடிவு ஆய்ப் -மூன்று திரி மூர்த்திகளின்-அயன் அரி அரன் – வடிவாய்
பச்சென்றான்-அவற்றில் தானான பச்சை
முன்னாள் அகலிகைக்குச் சேவடி வாய்ப்பச் சென்றான் சேர்பு –
திருவடி சித்தி அளிக்கும் படி நடந்து அருளின திருமால் சேரும் திவ்ய தேசம் –

—————————————————————–

பித்து மலடு ஊமை முடம் பேய் குருடு கூன் செவிடு
மெய்த்துயர் நோய் தீர்த்து அருளும் வேங்கடமே -பத்தருக்கு
வந்த துக்கம் காப்பான் மலர் உந்தியின் உலகம்
தந்து அதுக்கு அங்காப்பான் தலம் –15-

பித்து மலடு ஊமை முடம் பேய் குருடு கூன் செவிடு மெய்த்துயர் நோய் தீர்த்து அருளும் வேங்கடமே -பத்தருக்கு
வந்த துக்கம் காப்பான்
மலர் உந்தியின் உலகம் தந்து -சிருஷ்டித்து
அதுக்கு அங்காப்பான் -உண்ணும் பொருட்டு வாய் திறப்பவனான திருமால் யுடைய
தலம் –திவ்ய தேசம்
சிருஷ்டித்து ரஷித்து சம்ஹரிப்பவனும் அவனே என்றபடி –

—————————————————————-

வாடப் பசித்த வரி உழுவை வால் ஆட்டி
மேடத்தைப் பார்த்து உறுக்கும் வேங்கடமே -கூடத்துக்
கம்பவள மா வென்றான் காசினிக்கும் வெண்ணெய்க்கும்
செம்பவளம் ஆ வென்றான் சேர்வு –16-

வாடப் பசித்த வரி உழுவை
வாட்டம் யுண்டாம் படி பசி அடைந்துள்ள உடல் கோடுகளை யுடைய புலிகள்
மேடத்தைப் பார்த்து -வானத்தில் செல்லும் ஆட்டின் வடிவமான மேஷ ராசியைப் பார்த்து –
வால் ஆட்டி உறுக்கும் -அத்தை கொன்று தின்னக் கருதி வாலை ஆட்டி கோபித்து அதனோடு மாறுபடுவதற்கு இடமான
வேங்கடமே –
தொடர்பு உயர்வு நவிற்சி அணி
மேடத்தை பார்த்து இருக்கும் -புலியானது அடுத்து வரும் ருஷப ராசி -தனது வலிமைக்கு தக்க -எதிர்பார்த்து இருக்கும் என்றுமாம்
மேஷம் -சித்ர மாசத்துக்கு உரியது
கூடத்துக் -யானைச் சாலையில் –
கம்பவள மா-கம்பம் -தறியில் கட்டி வைக்கத் தக்க -வளம் மா -மதக் கொழுமையை யுடைய -குவலயாபீடம் யென்ற யானையை
வென்றான்
காசினிக்கும் வெண்ணெய்க்கும் -யுகாந்த காலத்தில் உலகத்தை உண்ணுவதற்கும் வெண்ணெய் க்கும்
செம்பவளம் ஆ வென்றான் சேர்வு —

——————————————————–

தாவி வரும் வானரங்கள் தண் குவட்டில் கற்கடகம்
மேவி வரக் கண்டு ஓடும் வேங்கடமே -காவிரி சூழ்
பொன் திரு அரங்கத்தான் போதன் சிவன் என்னும்
மற்று இருவர் அங்கத்தான் வாழ்வு –17-

தாவி வரும் வானரங்கள் தண் குவட்டில்-குளிர்ச்சியான சிகரத்தில்
கற்கடகம் மேவி வரக் கண்டு ஓடும் -நண்டு வடிவமான கற்கட ராசி பொருந்தி வர பார்த்து அஞ்சி ஓடும் -ஆடி மாதத்துக்கு உரிய ராசி
வேங்கடமே –
காவிரி சூழ் பொன் திரு அரங்கத்தான்
போதன் சிவன் என்னும் மற்று இருவர் அங்கத்தான் வாழ்வு —
தாமரை மலரில் தோன்றிய போதன் -பிரமன் -திருநாபியிலும் சிவனை வலப்புறத்திலும் கொண்ட திருமால் -கேசவன் –
வாழ்வு -திரு உள்ளம் உகந்து நித்ய வாஸம் செய்யும் திவ்ய தேசம்

—————————————————————–

ஒண் சிந்துரத்தை வெறுத்து ஊடும் பிடி வேழம்
விண் சிங்கம் கண்டு அணைக்கும் வேங்கடமே –எண் சிந்தைக்கு
ஓரா இருந்தான் ஒரு நாள் விதூரனுக்கு
வாரா விருந்தான் வரை –18-

ஒண் சிந்துரத்தை வெறுத்து ஊடும் பிடி வேழம்
ஒளி யுள்ளதாகிய ஆண் யானையை வெறுத்து பிணங்கும் பெண் யானை -பிரணய கலகம் –
விண் சிங்கம் கண்டு -வானத்தில் வரும் சிம்ம ராசியைக் கண்டு
அணைக்கும் -அச்சம் கொண்டு ஆண் யானையை தானே வலியச் சென்று தழுவுதற்கு இடமான
வேங்கடமே
–எண் சிந்தைக்கு ஓரா இருந்தான் -மனதுக்கு அறியப்படாமல் இருந்தவனும்
ஒரு நாள் விதூரனுக்கு வாரா விருந்தான் வரை -ஒருநாள் விதுரனுக்கு வருவதற்கு அரிய விருந்தினனாய் வந்த திருமால் உடைய திருமலையாம்-

——————————————————————–

மாது மடக் கன்னி கழை வந்து அணுகி கம்பத்தின்
மீது நடிப பாள் ஒக்கும் வேங்கடமே -ஊது குழல்
பாலன் பால் ஆக்குவித்தான் பஞ்சவர்க்கா நூற்றுவரைக்
காலின் பால் ஆக்குவித்தான் காப்பு –19-

மாது மடக் கன்னி -அழகையும் மடைமையையும் யுடைய இளம் பெண் வடிவமான கன்யா ராசி -புரட்டாசி மாதத்துக்கு உரிய ராசி
கழை வந்து அணுகி -மூங்கிலுக்கு நேராக வந்து பொருந்தும் போது
கம்பத்தின் மீது நடிப பாள் ஒக்கும்
நாட்டிய கழைக் கோலின் மேலே ஏறிக் கூத்தாடும் மங்கையை ஒத்தற்கு இடமான
வேங்கடமே –
ஊது குழல் பாலன் பால் -வேய்ங்குழல் இனிய இசையின் பால் அன்பால்
ஆக்குவித்தான் -ஆ குவித்தான்
பஞ்சவர்க்கா நூற்றுவரைக் காலின் பால் ஆக்குவித்தான் காப்பு –உயிர்களைப் பாதுகாக்கும் திவ்ய தேசம் –

———————————————————————

மன்னு குடிக் குறவர் வான் ஊர் துலாத்திடையே
மின்னு மணி நிறுக்கும் வேங்கடமே –என் உள்
அரவிந்தப் போது அகத்தான் அன்பால் அழைத்த
கரவிந்தப் போதகத்தான் காப்பு –20-

மன்னு குடிக் குறவர் -குறிஞ்சி நிலத்தில் நிலை பெற்ற குடிகளாகிய குறவர்கள்
வான் ஊர் துலாத்திடையே -வானத்தில் செல்லும் நிறை கோல் வடிவமான துலா ராசியின் இடத்திலே -ஐப்பசி மாசத்துக்கு உரியது
மின்னு மணி நிறுக்கும் வேங்கடமே
–என் உள் அரவிந்தப் போது அகத்தான் -மலர் மிசை ஏகினான் -என்றபடி
அன்பால் அழைத்த -ஆதி மூலமே என்று பக்தி கொண்டு அழைத்த –
கரவிந்தப் போதகத்தான் காப்பு –கரம் விந்தம் போதகத்தான் -துதிக்கை யுடைய விந்திய மலையைப் போன்ற யானை யை யுடையவனும் ஆகிய திருமால்
காப்பு

—————————————————————

கொல்லைக் குறவர் குளிர் மதி மானைக் ககன
வில்லைக் குனித்து எய்யும் வேங்கடமே –கல்லை
அரிவை வடிவு ஆக்கினான் அன்னம் ஆய் வேத
விரிவை வடிவாக்கினான் வெற்பு –21-

கொல்லைக் குறவர் குளிர் மதி மானைக்
தினைக் கொல்லையைக் காக்கின்ற குறவர்கள் ‘குளிர்ந்த சந்தரன் இடத்து உள்ள -களங்கத் தோற்றமாகிய மான் வடிவை
தினைப் பயிரை மேய வருகின்ற மான் என்று எண்ணி –
ககனம் வில்லைக் குனித்து எய்யும்-
வனத்தில் காணப் படும் வில் வடிவமான தனுர் ராசியை கை வில்லாகக் கொண்டு வளை
தனுர் ராசி மார்கழி மாசத்துக்கு உரியது
வேங்கடமே –
-கல்லை அரிவை வடிவு ஆக்கினான்- அன்னம் ஆய் வேத விரிவை வடிவாக்கினான் வெற்பு

———————————————————-

தேன் ஏறி தேன் வைக்கும் திண் கழை மேல் விண் மகர
மீன் ஏறி வேள் கொடி ஆம் வேங்கடமே -வான் ஏறித்
தீ முக நாகத்து இருப்பார் சேவடிக்கு ஆள் ஆனவனைக்
காமுகனாகத் திருப்பார் காப்பு –22-

தேன் ஏறி தேன் வைக்கும் திண் கழை மேல்
வண்டுகள் உயரப் பறந்து சென்று சேர்ந்து தேனை சேர்த்து வைக்கப் பெற்ற -வலிய மூங்கிலின் மேல்
விண் மகர மீன் ஏறி-வானத்தில் செல்லும் சுறா மீன் வடிவமான மகர ராசி வந்து தங்குகையில் -தை மாசத்துக்கு உரிய மகர ராசி –
வேள் கொடி ஆம் -மன்மதனது துவசம் போல் தோன்றப் பெற்ற
மகரத் த்வஜன் -மன்மதன் -சுறவக் கொடியோன்
வேங்கடமே –
வான் ஏறித் தீ முக நாகத்து இருப்பார் சேவடிக்கு ஆள் ஆனவனைக் -அடிமைப் பட்டவர்களை
வான் ஏறி நாகத்து இருப்பார் -பரமபதம் வந்தேறி திருவேங்கடம் நித்ய வாஸம் என்றவாறு
இருந்தால் சிங்காசனமாம் -நாகத்து இருப்பார்
காமுகனாகத் திருப்பார் காப்பு -காமம் உடையவனாகச் செல்ல விடாதவரான திருமால் காப்பு -தம் வழிப்படுத்தி ஆளுபவர் என்றவாறு

————————————————————–

ஒண் கொம்பின் தேன் இறால் ஊர் பிறைக் கோட்டால் உடைந்து
விண் கும்ப வாய் நிறைக்கும் வேங்கடமே –வண் கும்ப
கம்பத்து ஆனைக்கு அடுத்தார் கார் அரக்கர் போர் மாளக்
கம்பத்தானைக் கடுத்தார் காப்பு –23-

ஒண் கொம்பின் தேன் இறால் ஊர் பிறைக் கோட்டால் உடைந்து
ஓங்கி விளங்கும் மரக் கொம்புகளில் கட்டப்பட்டுள்ள தேன் கூடு வானத்தில் செல்லும் பிறைச் சந்த்ரனது வளைந்த வடிவமாகிய
கொம்பு படுதலால் உடைந்து -வளைந்த வடிவமான பிறையினது நுனி படுதலால் என்றுமாம்
விண் கும்ப வாய் நிறைக்கும் -வானத்தில் குடம் வடிவமான கும்ப ராசி யின் வாய் அளவும் தேனைச் சொரிந்து -மாசி மாச ராசி -கும்பம்
வேங்கடமே —
வண் கும்ப -இயல்பில் கொழுமை யுள்ள மத்தகத்தை யுடைய -இரண்டு குடம் கவிழ்த்தால் போலே யானைத் தலை உறுப்புக்கு பெயர் –
கம்பத்து ஆனைக்கு -முதலை வெவ்வியதனால் உண்டான நடுக்கத்தை யுடையதுமாகிய கஜேந்திர ஆழ்வானுக்கு
அடுத்தார் -அருகில் ஓடி வந்து அபயம் அளித்தவரும்
கார் அரக்கர் போர் மாளக் -கரு நிறம் உடைய இராக்கதர்கள் போரில் இறக்க
கம்பத்தானைக் கடுத்தார் காப்பு -கம் பத்தான் -பத்து தலைகளை யுடைய இராவணனை கோபித்து அழித்த திருமால்
காப்பு –

———————————————————–

கூனல் இள வெண் குருகு கோனேரியில் விசும்பு ஊர்
மீன நிழலைக் கொத்தும் வேங்கடமே –கானகத்துப்
பொன் ஆர் உழை எய்தார் பூங்கழலே தஞ்சம் என
உண்ணா ருளை எய்தார் ஊர் –24-

கூனல் இள வெண் குருகு-வளைவை யுடைய இளமையான வெண்ணிறம் உள்ள குருகு என்னும் நீர்ப்பறவை
-வளைவுள்ள அழகிய என்றுமாம் -குருகு -கொக்கு நாரை –
கோனேரியில் -ஸ்வாமி புஷ்கரணியில்
விசும்பு ஊர் மீன நிழலைக் கொத்தும் -வானத்தில் செல்லும் மீன் வடிவமான மீன ராசியான நிழல் தெரிய அதனை கொத்தும் -பங்குனி மாச மீன ரசி –
அந்நீரில் செல்லும் உண்மையான மீன் என்று கருதி உண்ணும் பொருட்டு மூக்கினால் குத்துதற்கு இடமான -மயக்க வணி
வேங்கடமே —
கானகத்துப் -தண்ட காரண்யத்திலே
பொன் ஆர் உழை-பொன்னிறமாய் பொருந்தின மாரீசன் ஆகிய மாய மானை
எய்தார்
பூங்கழலே தஞ்சம் என உண்ணா ருளை எய்தார் ஊர் –உனது திருவடித் தாமரைகளே சரணம் என்று
நினையாதவர் இடத்தில் சென்று சேராத திருமால் திருப்பதி ஆகும் –

———————————————————-

மண் மூலம் தா என்று மந்தி கடுவற்கு உரைப்ப
விண் மூலம் கேட்டு எங்கும் வேங்கடமே -ஒண் மூல
வேதத்து இருக்கு உழையார் வெய்யோன் இரண்டு அனைய
சீதத் திருக் குழையார் சேர்வு –25-

மண் மூலம் தா என்று மந்தி கடுவற்கு உரைப்ப
மண்ணில் இருக்கும் கிழங்கை -உண்ண பெயர்ந்து எடுத்துக் கொடு -என்னும் பொருளில் மூலம் தா என்று-
மந்தி – பெண் குரங்கு -கடுவனை -ஆண் குரங்கை நோக்கிச் சொல்ல
வண் மூலம் -பாட பேதம் -செழிப்பான மூலம் என்றபடி –
விண் மூலம்-வானத்தில் உள்ள மூல நஷத்ரம்
கேட்டு எங்கும் -தன்னைப் பிடித்துக் கொடுக்க சொல்வதாகிய அச் சொல்லைக் கேட்டு அஞ்சி கலங்கும் இடமான
வேங்கடமே –
ஒண் மூல -சிறந்த பிரமாணம் -முதல் நூலானா
வேதத்து இருக்கு உழையார் -வேதத்தில் இருக்கு மந்த்ரங்களை தமக்கு இடமாகக் கொண்டு அவற்றில் பொருள் வடிவமாகப் பொருந்து இருப்பவரும்
வெய்யோன் இரண்டு அனைய -சூர்ய மண்டலம் இரண்டு உளவாயின் அவற்றைப் போன்ற -இல் பொருள் உவமை –
சீதத் திருக் குழையார் சேர்வு –குளிர்ந்த ஒளி யுள்ள சிறந்த திவ்ய குண்டலங்களை அணிந்தவருமான திருமால் சேர்ந்து தங்கும் திவ்ய தேசம்

——————————————————————-

கோயில் கந்தாடை அப்பன் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ பிள்ளை பெருமாள் ஐயங்கார் திருவடிகளே சரணம்
பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம்–

ஸ்ரீ பிள்ளை பெருமாள் ஐயங்கார் அருளிய திருவரங்கத்து மாலை –76-112-

February 21, 2016

அந்தர்யாமி வைபவம்

தெள்ளும் புனல் பொன்னி நல் நீர் அரங்கர் சிலாகிக்குமாறு
எள்ளும் கரந்து உரை எண்ணெயும் போல் எண் இல் கோடி அண்டத்து
உள்ளும் புறம்பும் ஒழியாது நின்றும் உகங்கள் தொறும்
கொள்ளும் திரு உரு எல்லாம் அவர் அறி கோலங்களே –76-

சேதன அசேதனங்கள் அனைத்துடன் பிரியாமல் உடன் உறைகின்றான்
யுகங்கள் தொறும் சாது ரஷணத்துக்கும் துஷ்ட நிரசனத்துக்கும் தர்ம சமஸ்தானத்துக்கும் இச்சையினால் எடுத்த திருவவதாரங்களே-

—————————————————————————

தத்துவ உண்மை

உம்பர்க்கு அரிய பெருமாள் அரங்கர் தம் உண்மை எல்லாம்
இம்பர்க்கு உலகில் வெளியிட்டவே சரண் இல்லை என்று ஓர்
கும்பக் கட கயம் கூப்பிடச் சென்றதும் கோளரியாய்த்
தம்பத்து உதித்ததும் தாழிக்கு வீட்டினைத் தந்ததுமே –77-

ஓர் கும்பக் கட கயம் சரண் இல்லை என்று கூப்பிடச் சென்றதும் -குடம் போன்ற மஸ்தகத்தை யுடைய
ஒப்பற்ற கஜேந்திர ஆழ்வான்-தடாகத்தில் முதலையால் பிடிப்புண்டு நினது உபய சரணம் அல்லால் வேறு சரண் இல்லை என்று அழைக்க
சென்றதும் -பெரிய திருவடியின் மேல் ஏறி அத்தை ரஷித்து அருள போனதும்
கோளரியாய்த் -வலி மிக்க நரசிங்கமாய்
தம்பத்து உதித்ததும் -கம்பத்தில் திருவவதரித்ததும்
தாழிக்கு வீட்டினைத் தந்ததுமே -தயிர் பாண்டனது தயிர் தாழிக்கு பரம பதத்தை கொடுத்து அருளியதும்
உம்பர்க்கு அரிய பெருமாள் அரங்கர் தம் உண்மை எல்லாம் இம்பர்க்கு உலகில் வெளியிட்டவே-
தேவர்களுக்கும் காணுதற்கு அரிய பெரிய பெருமாளது தத்துவத்தின் இரகசியங்களை எல்லாம் இவ் வுலகத்தார்க்கு வெளிப்படுத்தி விட்டன –
இவனே பரம் பொருள் என்றும் -அந்தர்யாமித்வமும் -மோஷ பிரதத்வமும் அன்பர்க்கு எளிய பெருமாள் -என்பதும்
வெள்ளிடை மலை போல் தெள்ளியதாக புலன் ஆனதே

————————————————————————–

எம்பெருமானது பரிகாரங்கள் -ஏவல் செய்வோர் –

பொங்கு அரவு எனபது மெல் அணை ஊர்தி வெம் புள் அரசு
பங்கய மின்னொடு பார்மகள் தேவி படைப் பவன் சேய்
கிங்கரர் விண்ணவர் சாதக நாடு இறை கேடில் ஒன்றாய்
அம் கண் நெடும் புவி எல்லாம் இடந்த அரங்கருக்கே –78-

சாதக நாடு இறை-பரம பதம் வீற்று இருக்கும் இடம் -உபாசனையால் பெறுதற்கு உரிய நாடு -என்றவாறு –

—————————————————————-

இதுவும் அது –

சிங்காதனம் பொற் கிரி திரு மஞ்சனம் தெய்வ விண் நீர்
கொங்கு ஆர் தொடை உடுத் தாமம் சுடர் உடைக் கோள் விளக்கம்
பொங்கு ஆழி மண் திருப் போனகம் ஆக்கினர் புண்டரிகை
தம் காதலர் நம் பெருமாள் அரங்கர் தமக்கு முன்னே –79-

புண்டரிகை தம் காதலர் நம் பெருமாள் அரங்கர் தமக்கு முன்னே-முற்காலத்தில் திருமகள் கேள்வராகிய நம்பெருமாள் அரங்கர்
சிங்காதனம் பொற் கிரி-மேரு மலையை சிங்கா சனமாயும்
திரு மஞ்சனம் தெய்வ விண் நீர் -கங்கையை திரு அபிஷேகமாயும்
கொங்கு ஆர் தொடை உடுத் தாமம் -நஷத்ரங்களின் வரிசையை வாசனை நிறைந்த மாலையையும்
சுடர் உடைக் கோள் விளக்கம் -ஒளியை யுடைய கிரகங்களை தீப்மாகவும் -சூரிய சந்த்ரர்கள் என்றுமாம் –
பொங்கு ஆழி மண் திருப் போனகம் ஆக்கினர்-பொங்குகின்ற கடல் சூழ்ந்த பூமியை இனிய உணவாகவும் செய்து கொண்டார்-

——————————————————————

தேவிமார்களின் சிறப்பு –

தேமா மலர்க்கயம் சூழ் கோயில் மேவும் திரு அரங்கர்
தாம் ஆதரித்த திருத்தேவி மாரில் தரங்க உடைப்
பூ மாது நாளும் புரத்தே சுமந்து புரக்கும் மலர்
மா மாது செல்வம் கொடுத்தே உயிர்களை வாழ்விக்குமே –80-

தேமா மலர்க்கயம் சூழ் கோயில் மேவும் திரு அரங்கர்
தாம் ஆதரித்த திருத்தேவி மாரில்
தரங்க உடைப் பூ மாது -கடலை உடுக்கும் ஆடையாக யுடைய நில மகள்
நாளும் -எந்நாளும்
புரத்தே சுமந்து புரக்கும் -தனது உடம்பின் மேலே தாங்கி காப்பாற்றுவாள்
மலர் மா மாது செல்வம் கொடுத்தே உயிர்களை வாழ்விக்குமே –
தாமரையில் தோன்ற திரு மகள் அவ் உயிர்கட்கு செல்வம் கொடுத்து காப்பாற்றுவாள்
ஸ்ரீ தேவியும் பூ தேவியும் விட்டுப் பிரியாமல் உடன் உறைவர் -அவனது காக்கும் தொழிலுக்கு ஏற்ற செயல்களை செய்து அருள்வார்கள் –

——————————————————————

திருவெட்டு எழுத்து -பெரிய திருமந்திரம்

நம் பெருமாள் எழுத்து எட்டின் பெருமை நவிலுமதோ
சம்பரன் மாயம் புரோகிதர் சூழ் வினை தார் அணிவாள்
வெம்படை மாசுணம் மா மத வேழம் விடம் தழல் கால்
அம்பரமே முதலானவை பாலனுக்கு அஞ்சினவே –81-

மகா மாயாவியான சம்பாசுரன் செய்த மாயைகளை எல்லாம் திரு வாழி யாழ்வான் தகித்து சாம்பராக்கி விட்டதனால் சம்பரன் மாயமும்
புரோகதர் உண்டாக்கி மேலே ஏவின கிருத்யை வந்து ஒன்றும் செய்ய மாட்டாதே திரும்பிப் போய் அந்த புரோகிதர் மேலே விழுந்து
தகிக்க ஆரம்பித்ததனால் புரோகிதர் சூழ் வினையும்
அங்கு இருந்த அசுரர்கள் ஆயுதங்களை எடுத்து பிரயோகிக்க அதனால் வேதனை உறாமல் விளங்கியதால் தாரணி வாள் வெம்படையும்
கொடிய மகா சர்ப்பங்கள் -மா சுணமும் – மா மத வேழமும் -விஷமும் -தழல் கால் அம்பரம் முதலானவை என்றதால் பர்வதம் முதலியனவையும்-என்றவாறு –
சர்வ வேதாந்த சாரார்த்தஸ் -சம்சார ஆர்ணவ தாரக –கதி அஷ்டாஷர உன்ரூணா மபுநர்ப்பவ காங்ஷிணாம்-
குலம் தரும் செல்வம் தந்திடும் இத்யாதி

————————————————————-

துவாதசாஷர மகா மந்திரம் –

அத்தா அரங்கத்து அமர்ந்தவனே எழுத்து ஆறு இரண்டின்
வித்து ஆய நின் அருள் கொண்டு அல்லவோ -விளைவு ஓன்று அறிய
உத்தான பாதன் மகன் சலியாது உலகு உள்ளளவும்
எத்தார கைக்கும் முனிவர்க்கும் மெல் சென்று இருக்கின்றதே –82-

சூரிய குலத்தில் உத்தானபாக மகாராசன் குமாரன் துருவன் சஞ்சலம் இல்லாமல் லோகம் உள்ளவரையிலும்
மேல் ஸ்தானம் சென்று அடைந்து இருப்பது -ஸ்ரீ த்வாதச அஷர விதையாகிய உனது அருள் கொண்டே –
விளைவு ஓன்று அறியா -துருவனுக்கும் உத்தான பாதனுக்கும் இயையும்-இளையாள் மேல் பஷபாதம்
காட்டியதால் பெரும் தீங்கு விளைய காரணம் ஆனான் என்றவாறு –

————————————————————————————

திருவாயுதங்கள்-

புடைக்கும் குடமுலைப் பூ மகளார் தம் பொருட்டு முந்நீர்
அடைக்கும் பெரிய பெருமாள் அரங்கர் அவர் கரத்துப்
படைக்கும் கமலம் அளிக்கும் மின் ஆழிப்படை படைக்கும்
துடைக்கும் கதை முத்தி மாற்றாது நல்கும் சுரி சங்கமே –83-

புடைக்கும் குடமுலைப் பூ மகளார் தம் பொருட்டு –
மேன் மேல் பருக்கின்ற குடம் போன்ற தனங்களை யுடைய -இராவணனால் அபகரிக்கப் பட்ட ஜானகிப் பிராட்டியை மீட்பதற்காக
பூ மகள் -தாமரைப் பூ வில் உள்ள திருமகள்-சீதா பிராட்டி இலக்குமியின் அம்சம் – -பூமியின் மகள் ஜானகி என்றுமாம்
முந்நீர் அடைக்கும்-கடலை திரு வணை கட்டி அருளிய
பெரிய பெருமாள் அரங்கர் அவர்
கரத்துப் படைக்கும் -திருக்கரத்திலே தரிக்கின்ற
கமலம் அளிக்கும் -தாமரை மலர் காக்கும்
மின் ஆழிப்படை படைக்கும் -மின்னல் போல் விளங்கும் சக்ராயுதம் உலகங்களை சிருஷ்டிக்கும்
துடைக்கும் கதை -கதாயுதம் அழிக்கும்
முத்தி மாற்றாது நல்கும் சுரி சங்கமே -உள்ளே சுழியை யுடைய வலம் புரி சங்கம் பரம பதத்தை கைம்மாறு கருதாமல் கொடுக்கும் –

—————————————————————-

திருச் சக்கரப்படை –

ஞாலத் திகிரி முது நீர்த் திகிரி நடாத்தும் இந்தக்
காலத் திகிரி முதலான யாவும் -கடல் கடைந்த
நீலத் திகிரி அனையார் அரங்கர் நிறைந்த செங்கைக்
கோலத் திகிரி தலை நாளினில் கொண்ட கோலங்களே –84-

ஞாலத் திகிரி-பூ சக்கரமும்
முது நீர்த் திகிரி -ஜல சக்கரமும்
நடாத்தும்-இவற்றை நடாத்துகின்ற
இந்தக் காலத் திகிரி -இந்தக் காலச் சக்கரமும்
முதலான யாவும் -மற்றும் சிம்சுமார சக்கரம் போன்றவை
கடல் கடைந்த நீலத் திகிரி அனையார் -திருப் பாற் கடலைக் கடைந்து அருளிய நீல மலையை ஒத்தவராகிய
அரங்கர் நிறைந்த செங்கைக் -திருவரங்கரது உத்தம இலக்கணங்கள் அமைந்த சிவந்த வலது திருக் கையிலே தரித்த
கோலத் திகிரி -அழகிய சக்கரம்
தலை நாளினில் கொண்ட கோலங்களே –முக்காலத்திலே எடுத்த திரு உருவங்கள் ஆகும் –

——————————————————————–

இதுவும் அது –

மோதித் திரை தவழ் நல் நீர் அரங்கர் முடி முதலாம்
சாதிக் கதிர் மணிப் பேர் அணி ஆகி தனஞ்செயன் போர்
பேதித்து இரவு பகல் ஆக விண்ணில் பிறழ்ந்து செங்கேழ்ச்
சோதித் திகிரி திருமேனி எங்கும் சுடர் விடுமே –85-

மோதித் திரை தவழ் நல் நீர் அரங்கர் -அலை எறிந்து வருகின்ற நல்ல காவேரி நதியால் சூழப் பட்ட திரு வரங்க நாதரது
செங்கேழ்ச் சோதித் திகிரி -சிறந்த நிறம் அமைந்த ஒளியை உடைய சக்கரமானது
தனஞ்செயன் போர்-அர்ஜுனன் உடைய பதினான்காம் நாள் யுத்தத்திலே
ராஜ ஸூ யா யாகத்துக்கு அரசர்களை வென்று தனம் கொண்டு வந்ததால் தனஞ்செயன்-பெயர் பெற்றான் –
இரவு பகல் ஆக பேதித்து
முடி முதலாம் சாதிக் கதிர் மணிப் பேர் அணி ஆகி
இரத்தினங்களால் ஆகிய பெரிய ஆபரண கோடியிலே யாய்
விண்ணில் பிறழ்ந்து திருமேனி எங்கும் சுடர் விடுமே –
ஆகாயத்தில் விளங்கி அவரது திருமேனி முழுவதும் ஒளி வீசும் –

—————————————————————–

திரு வநந்த வாழ்வான் –

ஓல் ஆழி சூழ் புவி உச்சியில் ஏந்தும் உகக் கடையில்
கால் ஆன நற்குண மூர்த்தியைக் காலும் அக்காலம் எல்லாம்
மேலா விளங்கும் புவி மீதில் என் தன் விழுத்துணை ஆம்
மால் ஆம் அரங்க மணவாளர் கண் துயில் மாசுணமே –86-

என் தன் விழுத்துணை ஆம் -எனது சிறந்த துணை யாகிய
மால் ஆம் அரங்க மணவாளர் கண் துயில் மாசுணமே —
ஆச்சர்ய குண சேஷ்டிதரான திருவரங்கத்தில் எழுந்து அருளி இருக்கும் அழகிய மணவாளப் பெருமாள் யோக நித்தரை செய்வதற்கு இடமாகிய ஆதி சேஷன்-
ஓல் ஆழி சூழ் புவி -ஆரவாரத்தை யுடைய கடல் சூழ்ந்த பூமியை
உச்சியில் ஏந்தும் -தனது முடி மேல் தாங்கும்
உகக் கடையில் -யுகாந்த காலத்தில்
கால் ஆன நற்குண மூர்த்தியைக் காலும் –
தன் சுவாசத்தின் நின்றும் பொருந்திய நல்ல குணங்களை யுடைய காலாக்னி ருத்ர மூர்த்தியை யுண்டாக்கும்
அக்காலம் எல்லாம் -அந்த பிரளய காலம் முழுவதும்
மேலா விளங்கும் புவி மீதில்-பூமியின் மேல் வந்து விளங்கும்
பிரளயம் பொழுது அனைத்தையும் தகிக்கும் என்றவாறு

——————————————————————

இதுவும் அது –

சென்றால் குடை ஆம் கடல் புணை ஆம் திருத் தீவிகை ஆம்
நின்றால் இரு திருப் பாதுகை ஆம் நித்திரைக்கு அணை ஆம்
குன்றா மணி ஒளி ஆசனம் ஆம் புனை கோசிகை ஆம்
அன்று ஆலிலையில் துயில் அரங்கேசற்கு அரவு -அரசே –87-

சென்றால் குடை ஆம் கடல் புணை ஆம் -திருப் பள்ளி மேத்தையாம்
திருத் தீவிகை ஆம் -விளக்கு இட்டுக் காண அபேஷிதம் ஆன பொழுது மங்கள தீபம் ஆகும்
நின்றால் இரு திருப் பாதுகை ஆம்
நித்திரைக்கு அணை ஆம்
குன்றா மணி ஒளி ஆசனம் ஆம்
புனை கோசிகை ஆம் -பும்ச்த்வ அவஹமாகிய அழகிய திருப் பரிவட்டமாம்
அன்று ஆலிலையில் துயில் அரங்கேசற்கு அரவு -அரசே —
சென்றால் குடையாம் இத்யாதி -நிவாசா செய்யா ஆசன இத்யாதி
சரீர பேதைஸ் தவ சேஷதாம் கதை யதோ உசிதம் சேஷ இதீர்ய தேஜ நை

——————————————————————————–

பெரிய திருவடி

சிரம் சேதனன் விழி தேகம் சிறை பின் சினை பதம் கந்
தரம் தோள்கள் ஊரு வடிவம் பெயர் எசுர் சாமமும் ஆம்
பரந்தே தமது அடியார்க்கு உள்ள பாவங்கள் பாற்றி அருள்
சுரந்தே அளிக்கும் அரங்கர் தம் ஊர்திச் சுவணனுக்கே–88-

பரந்தே தமது அடியார்க்கு உள்ள பாவங்கள் பாற்றி அருள் சுரந்தே அளிக்கும் அரங்கர் தம் ஊர்திச் சுவணனுக்கே
தமது பக்தர்களுக்கு பரவி இருக்கின்ற தீ வினைகளை அழியச் செய்து கருணை பொழிந்து அருள்கின்ற நம் பெருமாளது வாகனமாகிய பெரிய திருவடிக்கு
சிரம் சேதனன்-தலை உயிர்
விழி தேகம்-கண்கள் உடல்
சிறை பின் சினை -சிறகுகள் பின் புறம்
பதம் கந்தரம் -பாதங்கள் கழுத்து -தலையைத் தரித்து இருப்பதால் கழுத்துக்கு காரணப் பெயர் கந்தரம்
தோள்கள் ஊரு -தோள்கள் தொடை
வடிவம் பெயர் -வடிவம் திருநாமம்
இவைகள் எல்லாம் -எசுர் சாமமும் ஆம் -யஜூர் சாம வேத ஸ்வரூபங்கள் ஆம்
வேதாத்மா விஹகேச்வர
வன்னாதப் புள்
ஸூ பரணன் -அழகிய சிறகுகளை யுடையவன்

————————————————————————

சேனை முதலியார் –

ஆளில் அமரர் அரங்கேசர் சேவைக்கு அணுகும் தொறும்
கோளின் திரளை விலக்கும் பிரம்பின் கொனை படலால்
தோளில் அடித் தழும்பு உண்டு அச்சுரர்க்கு அச்சுரர் தொழலால்
தாளில் முடித் தழும்பு உண்டு நம் சேனைத் தலைவருக்கே –89-

ஆளில் அமரர் -தேவர்கள் அடிமை செய்வதற்காக
அரங்கேசர் சேவைக்கு அணுகும் தொறும்-சமீபிக்கும் பொழுது எல்லாம்
கோளின் திரளை விலக்கும்-வலிமையை யுடைய கூட்டத்தை விலக்குகின்ற
பிரம்பின் கொனை படலால் -திருப் பிரம்பின் நுனி தாக்குதலால்
தோளில் அடித் தழும்பு உண்டு அச்சுரர்க்கு -அச்சுரர் தொழலால்
அந்த தேவர்களுக்கு -அத்தேவர் வணங்குதலால் -தோளில் அடித் தழும்பு காயம் உண்டு
தாளில் முடித் தழும்பு உண்டு நம் சேனைத் தலைவருக்கே —
நமது சேனை முதலியார்க்கு திருவடிகளிலே அத்தேவர்கள் உடைய கிரீடங்கள் பட்ட காயம் உண்டு –

———————————————————-

சிறிய திருவடி –

ஆதித் திரு எழுத்து ஐந்து உடைத்தாயும் அரா அணிந்தும்
சோதித் திருக் கண்கள் மூன்றுடன் தோன்றும் சுருதி சொன்ன
நீதிக்கு இசைய நடவா மனிதரை நேமி கொண்டு
வாதித் தருளும் பெருமாள் அரங்கர் தம் வாகனமே –90-

ஆதித் திரு எழுத்து ஐந்து உடைத்தாயும் -முதன்மையாகிய பஞ்சாஷர மகாம் மந்த்ரத்தை யுடைத்தாயும் –
அரா அணிந்தும் -சர்ப்பங்களை ஆபரணமாக அணிந்தும்
சோதித் திருக் கண்கள் மூன்றுடன் தோன்றும் -சூரிய சந்திர அக்னிகள் ஆகிய மூன்று கண்கள் உடனும் தோன்றும்
சுருதி சொன்ன நீதிக்கு இசைய நடவா மனிதரை-வேதங்கள் கூறிய விதி விலக்குகளுக்கு பொருந்தும்படி நடவாத மனிதரை
நேமி கொண்டு வாதித் தருளும் பெருமாள் அரங்கர் தம் வாகனமே –

பரமசிவன் அம்சம் -பஞ்சாஷரம் சிவா மந்த்ரம் -புராரி மற்றியானே வாத சேய் எனப் புகன்றான் -கம்பர் –

———————————————————–

இதுவும் அது –

வல் ஆம் முலைத் திருவின் பெருமான் விட்ட வாகனம் போய்
தொல் ஆழி நீரைக் கடந்தது தாளின் சுடர் இரண்டும்
செல்லாத ஊரைத் திரி புரம் கண்டது சேனை வெள்ளம்
எல்லாம் உயக் கொண்டது மருந்து ஆர் கிரி ஏந்தி வந்தே –91-

வல் ஆம் முலைத் திருவின் பெருமான் விட்ட வாகனம் போய்
சூதாடு கருவியை ஒத்த தனங்களை யுடைய திரு மகளுக்கு தலைவனான நம் பெருமாள் –
ஸ்ரீ ராமாவதாரத்தில் பிராட்டியை தேட அனுப்பிய தமது வாகனம் ஆகிய சிறிய திருவடி போய்
தொல் ஆழி நீரைக் கடந்தது தாளின் -பழைய சமுத்திர ஜலத்தை தனது பாதங்களால் தாண்டிற்று
சுடர் இரண்டும் செல்லாத ஊரைத் திரி புரம் கண்டது –
சூர்ய சந்த்ரர்கள் இருவரும் இராவண ஆஜ்ஞ்ஞையால் நுழைந்தும் அறியாத இலங்கையை திரி புரங்களைப் போலே எறியச் செய்தது
யுத்தம் நடந்த பொழுது
சேனை வெள்ளம் எல்லாம் உயக் கொண்டது மருந்து ஆர் கிரி ஏந்தி வந்தே –
சஞ்சீவி என்னும் ஔஷதி உள்ள துரோணம் என்னும் மலையை எடுத்துக் கொண்டு வந்து
ஸ்ரீ இராமபிரானது எழுபது வெள்ளம் சேனைகளையும் பிழைக்கச் செய்தது

————————————————————–

ஸ்ரீ வைகுண்டம் –

தொல்லைக் கமடத் தலம் நவ கண்டம் தொடு கடல் நீர்
எல்லைக் கிரி தனக்கு இப்புறத்து எண் கிரி அப்புறத்தின்
மல்லைப் பரிதியின் மண்டலம் நாகம் அவ்வான் முகட்டூ ஊர்
அல் அப்புறத்து வைகுந்தம் பொற் கோயில் அரிக்கு இடமே –92-

தொல்லைக் கமடத் தலம் -ஆதி கூர்மம் தாங்குகின்ற கீழ் உலகம்
நவ கண்டம் -அதன் மேல் ஒன்பது கண்டங்கள்
தொடு கடல் நீர் -அவற்றைச் சூழ்ந்த சமுத்திர ஜலம் –
எல்லைக் கிரி -அவற்றைச் சூழ்ந்த சக்கர வாழ பர்வதம்
தனக்கு இப்புறத்து எண் கிரி-அதற்கு இப்புறத்திலே அஷ்ட குல பர்வதங்கள்
அப்புறத்தின்
மல்லைப் பரிதியின் மண்டலம் -வட்டமாகிய சூர்ய மண்டலம்
நாகம் -அதன் மேல் ஸ்வர்க்க லோகம்
அவ்வான் முகட்டூர் -அதன் மேல் அம மேல் உலகங்களின் உச்சியில் உள்ள சத்ய லோகம்
அல் -அதற்கு வெளியில் அந்தகாரம்
அப்புறத்து
வைகுந்தம் பொற் கோயில் அரிக்கு இடமே –மேல் உள்ள ஸ்ரீ வைகுந்தம் நம் பெருமாள் பரத்வம் தோன்றும்படி எழுந்து அருளி இருக்கும் இடமாகும்
வி குண்டா -ஞான சக்திகளில் குறை இல்லாத நித்ய ஸூ ரிகள் –

———————————————————–

இதுவும் அது

எந்த உலகத்தும் மேலது நித்திய இன்பத்தது
பந்தம் நசிப்பது நித்தரும் முத்தரும் பாரிப்பது
முந்தை மறையின் நின்று அல்லாது எத்தேவர்க்கும் முன்ன அரிது
அந்தம் இலது அரங்கன் மேவு வைகுண்ட மானதுவே –93-

முன்ன அரிது -நினைத்தற்கு அரியது -சிந்தையும் மொழியும் செல்லா நிலைமை –

————————————————————–

திருப் பாற் கடல் –

காவும் சுரபியும் சிந்தா மணியும் கடிக் கமலப்
பூவும் பணிலமும் பொங்கு இள மாவும் புகர்த்தடக்கைம்
மாவும் பிறையும் அமுதமும் எங்கன் மதில் அரங்கர்
மேவும் தரங்கக் கடல் இல்லை யாகில் இவ் விண்ணகர்க்கே –94-

காவும் சுரபியும் சிந்தா மணியும் கடிக் கமலப் பூவும்
கற்பகச் சோலையும் -காம தேனுவும் -வாசனை யுடைய தாமரை மலைந பேர் கொண்ட பதும நிதியும் –
பணிலமும் -சங்க நிதியும்
பொங்கு இள மாவும்-விளங்கும் இளைய உச்சைசசிரவம் என்னும் குதிரையும்
புகர்த்தடக்கைம் மாவும் -செம்புள்ளிகளை யுடைய பெரிய துதிக்கை யுடைய ஐராவதம் என்னும் யானையும்
பிறையும் அமுதமும்-சந்திரனும் அமிர்தமும்
எங்கன் மதில் அரங்கர் மேவும் தரங்கக் கடல்-
வியூக நிலையில் பள்ளி கொண்டு அருளும் அலைகளை யுடைய திருப் பாற் கடல்
இல்லை யாகில் இவ் விண்ணகர்க்கே —
தேவ லோக செல்வங்கள் எல்லாம் அமிர்தம் கடையும் பொழுது வந்தவையே –

————————————————————————

ஏழு மதில்களும் திருவரங்க விமானமும்

அருமறை ஓதிய ஓர் எட்டு எழுத்தும் அயன் படைத்த
இரு நில மீதினில், யாவரும் காண இலங்குதுத்திக்
குரு மணி நாகத்தில் எம் கோன் விழி துயில் கொண்டருள
திரு மதில் ஏழும் விமானமும் ஆகிச் சிறக்கின்றவே –95-

பிரணவாகார விமானம் இங்கேயே அனைவரும் காணும் படி -எழுந்து அருளி இருப்பதனால் -இரு நில மீதினில் –யாவரும் காண சிறக்கின்ற -என்கிறார் –

———————————————————————-

இதுவும் அது –

தாழாது இபம் சொல்ல வந்தார் அரங்கர் தயங்கு செம் பொற்
கேழா விமானம் கிளர் செம் பொன் மேரு கிரி -நிகர்த்த
ஏழ் ஆ வரணத்து இடை இடைத் தீவுகள் இவ் அனைத்தும்
சூழ் ஆறு மா கடல் எவ்வாறு நாம் இனிச் சொல்லுவதே –96-

தாழாது இபம் சொல்ல வந்தார் அரங்கர் -ஸ்ரீ கஜேந்திர ஆழ்வான் ஆதி மூலமே என்ன
அரை குலைய தலை குலைய விரைந்து எழுந்து அருளி காத்து அருளிய நம்பெருமாள்
தயங்கு செம் பொற் கேழா விமானம் -விளங்கும் செம்பொன் மயமாகிய விமானம்
கிளர் செம் பொன் மேரு கிரி –
நிகர்த்த ஏழ் ஆ வரணத்து இடை இடைத் தீவுகள் -சப்த த்வீபங்களை ஒத்த ஏழு மதில்கள்
இவ் அனைத்தும் சூழ் ஆறு மா கடல் -சொந்த காவேரி கடலை ஒத்தது
எவ்வாறு நாம் இனிச் சொல்லுவதே –பூ லோக வைகுண்ட மகிமையை வருணித்துச் சொல்ல இயலாது -என்றவாறு

—————————————————————————

சயனத் திருக் கோலம்

ஞாலத் திகிரி பகல் இரவு ஆக நடத்தும் இந்தக்
காலத் திகிரி நடக்க வற்றோ வெங்கனல் உமிழ்வாய்
ஆலப் பணி அணை மீதே அரங்கத்து அமர்ந்து உறையும்
நீலக் கடல் கண் விழித்து உறங்கா விடின் நிச்சமுமே –97–

அனைத்தும் நம் பெருமாள் சங்கல்பத்தாலே நடக்கும் என்றவாறு
ஜகத் ரஷண சிந்தை உடன் யோக நித்தரை செய்து அருள்கிறான் -உறங்குவான் போல் யோக நித்தரை செய்து அருள்கிறான்

————————————————————————

இதுவும் அது –

தாம் அக் கடை யுகத்துள்ளே விழுங்கி தரித்த பழம்
சேமப் புவனம் செரிக்கும் என்றே சிவன் மா முடிக்கு
நாமப் புனல் தந்த பொற்றாள் அரங்கர் நலம் சிறந்த
வாமத் திருக்கரம் மேலாகவே கண் வளர்வதுவே –98-

தாம் அக் கடை யுகத்துள்ளே-யுகாந்த காலத்திலேயே
விழுங்கி தரித்த பழம்சேமப் புவனம் செரிக்கும் என்றே
சிவன் மா முடிக்கு
நாமப் புனல் -பரிசுத்தமான கங்கா தீர்த்தத்தை
தந்த பொற்றாள் -உண்டாக்கிக் கொடுத்து அருளிய அழகிய திருவடிகளை யுடைய
அரங்கர் நலம் சிறந்த வாமத் திருக்கரம் மேலாகவே கண் வளர்வதுவே —
ஜாடராக்னியின் ஜ்வாலை பட்டு விழுங்கிய உலகங்கள் ஜீரணம் ஆகக் கூடாது என்று
வலக்கை கீழ் கொடுத்து இடது திருக்கை தமக்கு மேலாக கொண்டு கண் வளர்ந்து அருளுவதே

————————————————————-

திருக்கைகள் –

கதிர் ஆரும் நீள் முடி சேர்ந்த கைப்போது எக்கடவுளர்க்கும்
அதிராசன் ஆனமை காண்மின் என்றே சொல்லும் ஆய பொன்மா
மதில் ஆர் அரங்கர் பொற்றாள் ஆர் திருக்கரம் மற்று இதுவே
சதுரானன் முதல் எல்லா உயிர்க்கும் சரண் என்னுமே –99-

திருமுடியைச் சேர்ந்த முடக்கி வைத்த வலத் திருக்கை -எல்லா தேவர்க்கும் இவனே இறைவன் -என்பதையும்
திருவடியைச் சேர்ந்த நீட்டி வைத்த இடத் திருக்கை பிரமன் முதலிய எல்லா உயிர்கட்கும் இத்திருவடிகளே புகல் இடம் என்பதையும் காட்டி அருளும்
கதிர் ஆகு பெயரால் ஆயிரம் கிரணங்களைக் கொண்ட ஆதித்யனைக் காட்டும் -சூரியனை ஒத்து விளங்கும் நீண்ட கிரீடம்
கதிர் ஆயிரம் இரவி கலந்து எறித்தால் நீண் முடியன் –

—————————————————————

வியூக மூர்த்தியே ஸ்ரீ ரெங்க நாதன் –

மோகத் துயில் புரி மெய் போலக் கண்ட முறையினுக்கு இங்கு
ஏகத் திரு உரு என்று அறிந்தேன் இந்திரியை அன்போடு
ஆகத்து வைத்தருள் தென் அரங்கா அங்கும் இங்கும் ஒக்கப்
போகத்துக் கொண்ட பண நாகம் ஓன்று பொறுத்த பின்னே –100-

மோகத் துயில் -பொய்த் துயில் யோக நித்தரை
புரி மெய் போலக் கண்ட -மெய்யாகச் செய்கின்ற துயிலைப் போலே செய்து அருள்கின்ற
முறையினுக்கு-தன்மைக்கு
இங்கு ஏகத் திரு உரு என்று அறிந்தேன்-அதுவும் இதுவும் ஒரு ரூபமே என்று அறிந்தேன்
இந்திரியை அன்போடு ஆகத்து வைத்தருள்-அன்புடனே பிராட்டியை திரு மார்பில் வைத்து அருள்கின்ற
தென் அரங்கா
அங்கும் இங்கும் ஒக்கப் -திருப் பாற் கடலிலும் திரு வரங்கத்திலும் ஒக்க
போகத்துக் கொண்ட பண நாகம் ஓன்று
-தனது உடலின் மேல் கொண்ட படங்களை யுடைய திரு வனந்த ஆழ்வான் -போகம் -ஆதி சேஷன் உடல் –
பொறுத்த பின்னே –தாங்கிய பின்பு –

————————————————————–

எம்பெருமானது திருமேனியின் நிறம் நீல நிறம்

சோதித் திரு உரு ஆகாயம் ஆக சுருதி நன்னூல்
சாதித்து நின்று தெளிந்து விட்டேன் மிக்க தானவரைச்
சேதித்த நேமித் திரு அரங்கா சங்கை தீர உன் தன்
ஆதித் திரு உருவின் பேர் அணி நிறம் ஆன பின்னே –101-

சோதித் திரு உரு ஆகாயம் ஆக சுருதி நன்னூல் சாதித்து நின்று -சங்கை தீர -தெளிந்து விட்டேன்
சிறந்த வேத சாஸ்திரங்களைப் பழகி நின்று உனது தேஜோ மயமான அழகிய ரூபம் ஆகாசம் போன்றது என்று ஐயம் அற தெளிந்து கொண்டேன்
மிக்க தானவரைச் சேதித்த -பெரும் கூட்டமான அசுரர்களை அழித்த
நேமித் திரு அரங்கா
உன் தன் ஆதித் திரு உருவின் -உன்னுடைய முதன்மையான திரு உருவத்தினது
பேர் அணி நிறம் ஆன பின்னே –பெரிய அழகிய நிறம் ஆகிய பின்பு
ஆகாயமும் சர்வ வியாபி -எம்பெருமான் பேர் ஒளி போலேவே

—————————————————————-

இது முதல் ஐந்து பாசுரங்கள் ஆனந்த அனுபவம்

ஓங்கார வட்டத்து மாசுணப் பாயில் உலோகம் உண்ட
பூங்கார் விழிக்குப் புலப்பட்டதால் எப்பொழுதும் என்னை
நீங்காது இடர் செய்யும் தீ வினை காள் இனி நின்று நின்று
தேங்காது நீர் உமக்கு ஆன இடத்தே சென்று சேர்மின்களே –102-

பிரணவாகார விமானத்துள் ஆதி சேஷன் ஆகிய சயனத்தில் லோகங்களை வயிற்றிலே வைத்து அருளிய அழகிய கார் மேகம்
எனது கண்களுக்கு புலப்பட்டது -ஆதலால் நீங்கள் எல்லாரும் இங்கு நிரைந்து நிற்காமல் அந்த காட்டிநிடத்தே சென்று சேர்மின்
நெய்க்குடத்தைப் பற்றி ஏறும் எறும்புகள் போல் நிரந்து எங்கும் கைக்கொண்டு நிற்கின்ற நோய்காள் காலம் பெற உய்யப் போமின்
மெய்க்கொண்டு வந்து புகுந்து வேதப்பிரானார் கிடந்தார் -பாசுரத்தை அடி ஒற்றி அருளிச் செய்கிறார் –

—————————————————————

விண் இட்ட சோலை அரங்கத்து மேவிய மெய்ப் பொருளை
கண்ட இட்ட பார்வையின் கட்டி என் கண் வரக் கண்டு உடலாம்
புண் இட்ட வண்ணக் குழியுள் பொதிந்து புறத்து வெள்ளை
மண் இட்டு இலச்சினை இட்டு விள்ளாது உள்ளம் வைத்தேனே –103-

பரதத்வம் திருவரங்கத்தில் என்னிடம் வரப் பார்த்து கண் வைத்த பார்வையினால்- ஊன் பொருந்திய சரீரம் ஆகிய
அழகிய சீலை யுள்ளே வைத்து மூடி வெளியே வெண்மையாக மண்ணை அப்பி முத்திரை வைத்து விட்டு நீங்காத படி மனத்திலே வைத்திட்டேன்
கட்டிப்பொன்னை கிழிச்சீரையில் வைத்து பத்திரப்படுத்தி பார்த்துக் கொண்டு இருப்பது போலே –
உடலின் மேல் புறம் திருமண் காப்பு சாத்தி -திரு இலச்சினை தரித்து இருப்பதால் -உன்னைக் கொண்டு என்னுள் வைத்தேன் -போலே
திரு வரங்க நாதனே மெய்ப்பொருள் –

——————————————————————

கைத்து பழ வினை தித்திக்க என் தன் கருத்தினுள்ளே
பைத்துத்தி மெத்தையின் மீதேயிலும் பைங்கேழ் எறிந்து
மைத்து குளிர்ந்து மதுரித்து மெத்தென்று மா மணத்து
நெய்த்து புகர்ந்து நிகர்க்கும் பொன் மேனி நெடுங்கடலே –104-

பைங்கேழ் எறிந்து மைத்து குளிர்ந்து மதுரித்து மெத்தென்று மா மணத்து
பசிய ஒளியை வீசி -கறுத்து குளிர்ந்து -இனியதாகி -மிருதுவாய் -மிக்க வாசனையும் வீசப் பெற்று –
சர்வ கந்த சர்வரச
நெய்த்து புகர்ந்து நிகர்க்கும் பொன் மேனி நெடுங்கடலே —
பளபளத்துக் கொண்டு -கபில நிறம் யுடையதாய் -இத்தன்மை எல்லாம் ஒத்து இருக்கின்ற பொன் போன்ற
திருமேனியை யுடைய பெரிய கடல் போன்ற நம் பெருமாளே –
கைத்து பழ வினை -பழைய இரு வினைகளையும் போக்கி
தித்திக்க என் தன் கருத்தினுள்ளே -என் மனத்துக்குள்ளே இனிக்கும் படி
பைத்துத்தி மெத்தையின் மீதேயிலும் -படங்களையும் புள்ளிகளையும் உடைய திரு வனந்த ஆழ்வான் -ஆகிய
சயனத்தின் மேலே யோக நித்தரை செய்து அருளுகிறார்
என் தன் கருத்தின் உள்ளே பொன்மேனி நெடும் கடல் துயிலும் –
பனிக்கடலில் பள்ளி கோளைப் பழகவிட்டு ஓடி வந்து என் மனக்கடலுள் வாழ வல்ல மாய மணாளா நம்பி
உகந்து அருளின நிலங்கள் எல்லாவற்றிலும் பண்ணும் விருப்பத்தை இவனுடைய சரீரத்தில் ஏக தேசத்தில் பண்ணும் –
அங்குத்தை வாசம் சாதனம் -இங்குத்தை வாசம் சாத்தியம் –

—————————————————————–

கருட சேவை –

தெள்ளா வரும் பொன்னி சூழ் அரங்கா ஒரு தேவரையும்
உள்ளாது எனது உள்ளம் யான் என் செய்வேன் விண்ணில் ஓர் உவணப்
புள் ஆகி வேதப் பொருள் ஆகி உன்னைத் தன் பொற் கழுத்தில்
கொள்ளா வருகின்ற கோலம் உள்ளே கண்டு கொண்ட பின்னே –105–

தெள்ளா வரும் பொன்னி சூழ் அரங்கா
விண்ணில் ஓர் உவணப்புள் ஆகி வேதப் பொருள் ஆகி உன்னைத் தன் பொற் கழுத்தில்
கொள்ளா வருகின்ற கோலம் உள்ளே கண்டு கொண்ட பின்னே —
ஒரு தேவரையும் உள்ளாது எனது உள்ளம் யான் என் செய்வேன்
கருட சேவை சேவித்த பின்பு வேறு ஒரு தேவரையும் தெய்வமாக என் மனம் மதியாது -தமது அநந்ய சரண்யத்வம் வெளியிடுகிறார்
தெளிவில்லாக் கலங்கல் நீர் சூழ் திருவரங்கத்துள் ஓங்கு ஒளியுளார்

————————————————————————-

முன்பு ஆலிலை மகவு ஆகிய போது இந்த மூதண்டங்கள்
உன்பால் ஒடுங்கி இருந்தது போலும் உத்தி மங்கைக்கு
அன்பா அரங்கத்து என் ஆர் அமுதே அணுவாய் இருந்தும்
என் பால் அகண்டமும் ஆகிய நீ வந்து இருக்கின்றதே –106-

உத்தி மங்கைக்கு அன்பா-திருப் பாற் கடலில் தோன்றிய திரு மகளுக்கு கேள்வனே –
உத்தியால் சூழ்ந்த மங்கை -நில மகள் கேள்வன் என்றுமாம்
அரங்கத்து என் ஆர் அமுதே
அணுவாய் இருந்தும் -என் மனம் அணுவாய் சிறுமையாய் இருந்தும்
என் பால் அகண்டமும் ஆகிய நீ வந்து இருக்கின்றதே —
சர்வ வியாபியாய் -எல்லாமுமாகிய நீ வந்து எழுந்து அருளி இருக்கின்ற தன்மை
முன்பு ஆலிலை மகவு ஆகிய போது-சிறிய குழந்தையாய் கிடந்தது அருளின போது
இந்த மூதண்டங்கள் உன்பால் ஒடுங்கி இருந்தது போலும்

————————————————————————–

பகவானைப் பிரார்த்தித்தல் –

வலைப்பால் விடம்பிணைக் கண்ணியர் போகத்தில் மாலுரும் என்
தலைப்பால் கழல் அருள் -தார் அரங்கா பல தாயார் தந்த
முலைப்பாற் கடல் உன் திருக் கழல் ஆணி வெண் முத்து எறியும்
அலைப்பாற் கடலில் அளவு ஆம் எனின் மற்று அதுவும் அன்றே –107–

தலைப்பால் கழல் அருள் –
தார் அரங்கா-திருத் துழாய் மாலையை யுடைய அரங்கா
பல தாயார் தந்த-முலைப்பாற் கடல்- -பல அவதாரங்களிலும் பல அன்னையர் கொடுத்த முலைப்பால் வெள்ளம் –
உன் திருக் கழல் ஆணி வெண் முத்து எறியும்
உனது திருவடிகளிலே மென்மையான வெள்ளிய முத்துக்களை வீசுகின்ற
அலைப்பாற் கடலில் அளவு ஆம் எனின் மற்று அதுவும் அன்றே –
அலைகளை யுடைய திருப் பாற் கடலின் அளவு ஆம் -என்றால் அதுவும் ஒப்பாக மாட்டாது
ஆதலால் இனி அப்பால் குடிக்கும் படி பிறவாதபடி
வலைப்பால் விடம்பிணைக் கண்ணியர் போகத்தில் மாலுரும் என்
வலையும்-ஆடவர்களை கவரும் வலையும் – அமிர்தமும் விஷமும் பெண் மான் கண்ணும் -ஆகிய இவை போன்ற கண்களை யுடைய மகளிரது
சிற்றின்பத்தில் பெரு மயக்கம் அடைகின்ற எனது தலையின் மேல் உனது திருவடிகளை வைத்து அருள்வாய்
பாலும் அமிர்தமும் விடமும் -என்றதால் பாற் கடலில் வந்த தேவாம்ருதமும் ஆலகால விஷமும் சொன்ன படி

—————————————————————————–

இதுவும் அது –

தொடை மாறனும் தமிழ் சொல் மாறனும் தொழ துத்தி வெள்ளைக்
குடை மா சுணத்தில் துயில் அரங்கேச குலவு வை வேல் படைமாறு
கொண்ட மைக் கண்ணியர் பால் வைத்த பாச நெஞ்சை
மடை மாறி உந்தன் திருவடிக்கே வர வைத்தருள் –108-

தொடை மாறனும் -வெப்பம் பூ மாலையை யுடைய பாண்டியனும் -ஸ்ரீ வல்லப தேவன் -பகைவருக்கு மாறாமல் இருந்தவன்
தமிழ் சொல் மாறனும் தொழ
துத்தி -படப் புள்ளி யுடைய
வெள்ளைக் குடை மா சுணத்தில் துயில் அரங்கேச-சென்றால் குடையாகுமே
குலவு வை வேல் படைமாறு கொண்ட மைக் கண்ணியர் பால் வைத்த பாச நெஞ்சை
மடை மாறி உந்தன் திருவடிக்கே வர வைத்தருள் —நெஞ்சு விஷயங்களில் பாய்ந்து செல்லுமே -அந்த பெருக்கை மடை மாற்றி -என்றபடி –

———————————————————————–

அநந்ய கதித்வமும் பிரார்த்தனையும் –

கரணம் தவிர்ந்து விழி போய்ச் சுழன்று கலங்கும் என் தன்
மரணம் தனில் வந்து உதவு கண்டாய் கொற்ற வாளி ஒன்றால்
அரணம் கடந்தவன் காணா அரங்க என் ஆர் உயிர்க்கு உன்
சரணம் சரணம் ஒழிந்து இல்லை வேறு இத் தராதலத்தே –109-

கரணம் தவிர்ந்து விழி போய்ச் சுழன்று கலங்கும் என் தன்
மரணம் தனில் வந்து உதவு கண்டாய்
கொற்ற வாளி ஒன்றால் அரணம் கடந்தவன் காணா அரங்க
வெற்றியை யுடைய பாணத்தினால் திரிபுரம் எரித்த பரமசிவனும் கண்டு அறியாத அரங்க
என் ஆர் உயிர்க்கு
உன் சரணம் சரணம் ஒழிந்து இல்லை வேறு இத் தராதலத்தே —
ஆதலால் நீ –
கரணம் தவிர்ந்து விழி போய்ச் சுழன்று கலங்கும் என் தன்
மரணம் தனில் வந்து உதவு கண்டாய் –
கரணங்கள் நிலை குலைந்து -கண் பார்வை மழுங்கி -மனம் சுழன்று -கலங்கும் -என் தன்- மரண காலத்தில் எழுந்து அருளி வந்து காத்து அருள்வாய்
அப்போதைக்கு இப்போதே சொல்லி வைத்தேன் போலே -பிரபன்னனுக்கு அந்திம ஸ்ம்ருதி வேண்டாவே

————————————————————————

ஒன்றிலும் விருப்பம் இன்மை -நைரபேஷ்யம்-

நீடும் திகிரிப் படையாய் உனைக்கற்று நின்னை என்றும்
பாடும் படித் தமிழ்ப் பாடல் தந்தாய் பழ நான் மறை நூல்
தேடும் திரு அரங்கா அடியேன் உயிர் செல்லும் அந்நாள்
வீடும் தர இருந்தாய் எனக்கு எது இனி வேண்டுவதே –110–

ஜாயமான கடாஷத்தால் நிர்ஹேதுகமாக அருள் செய்தவற்றை அருளிச் செய்கிறார்
உனைக் கற்று -உனது திரு நாமங்களையும் வைபவங்களையும் கற்று
பாடல் தருதல் -பாசுரம் அனுக்ரகித்தல்
பேறு தப்பாது என்று துணிந்து அருளுகிறார் –

——————————————————————-

பிற தேவர்க்கு அடிமைப் பட்டு இராமை -அந்ய சேஷத்வ வ்ருத்தி-

ஆவைக் கல் ஆவை எதிர் என்று சொல்லி அழுக்கு அடைந்த
நாவைப் பரிசுத்தம் பண்ணியவே கஞ்ச நஞ்சன் விட்ட
கோவை சகட்டை பகட்டை பொருதிய கோயிலில் வாழ்
தேவைப் பகர்ந்த செஞ்சொல் திரு நாமங்கள் சிற் சிலவே –111-

கஞ்ச நஞ்சன் விட்ட
கோவை -எருதுவை
சகட்டை -சகடாசுரன்
பகட்டை -குவலயாபீடம் யானையையும்
பொருதிய கோயிலில் வாழ் -கொன்று வென்ற திருவரங்கம்
தேவைப் பகர்ந்த செஞ்சொல் திரு நாமங்கள் சிற் சிலவே —
ஆவைக் -உண்மையான பசுவையும்
கல் ஆவை-கல்லினால் செய்யப்பட பசுவையும்
எதிர் என்று சொல்லி அழுக்கு அடைந்த -ஒப்பு என்று கூறி அழுக்கு அடைந்த
நாவைப் பரிசுத்தம் பண்ணியவே –
திருநாம வைபவத்தால் அந்ய சேஷத்வம் கழிந்ததே

———————————————————————–

மனிதக் கவி மொழியா மங்கை வாள் மணவாள வள்ளல்
புனிதக் கவி கொண்டு மாலை செய்தான் புயல் போல் முழங்கும்
தொனி தக்க சங்கம் திருச் சக்கரம் சுடர் வாள் முசலம்
குனி தக்க சார்ங்கம் தரித்தார் அரங்கர் பொற் கோயிலுக்கே –112-

நர ஸ்துதி கவி பாடாத திருமங்கையில் வாழும் அழகிய மணவாள தாசன்
பரிசுத்தமான பாக்களால் இந்த திருவரங்க மாலையை அருளிச் செய்தார் –

——————————————————————————————————————————————

கோயில் கந்தாடை அப்பன் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ பிள்ளை பெருமாள் ஐயங்கார் திருவடிகளே சரணம்
பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம்–

ஸ்ரீ பிள்ளை பெருமாள் ஐயங்கார் அருளிய திருவரங்கத்து மாலை -51-75-

February 20, 2016

கடிக்கும் கரளப் பிறை வாள் எயிற்று வெங்காளியன் மேல்
நடிக்கும் பெரிய பெருமாள் அரங்கர் நறை கமழ் பால்
குடிக்கும் களவுக்கு மாறு கொண்டே ஒரு கோபி பற்றி
அடிக்கும் பொழுதில் பதினால் உலகும் அடிபட்டவே –51-

கடிக்கும் கரளப் பிறை வாள் எயிற்று வெங்காளி யன் மேல்
கடிக்கின்ற விஷத்தை யுடைய -பிறையையும் வாளையும் போன்ற பற்களை யுடைய கொடிய காளியன் என்னும் சர்ப்பத்தின் மேல்
நடிக்கும் பெரிய பெருமாள் அரங்கர் நறை கமழ் பால் குடிக்கும்
கூத்தாடுகின்ற பெரிய பெருமாள் கிருஷ்ண அவதாரத்தில் இளம் பருவத்தில் வாசனை வீசும் பாலை ஒருவரும் அறியாதபடி குடிக்கும்
களவுக்கு மாறு கொண்டே ஒரு கோபி பற்றி -அடிக்கும் பொழுதில் பதினால் உலகும் அடிபட்டவே
கோபம் கொண்டு ஒரு இடைச்சி பிடித்து அடிக்கும் பொழுது
–பதினான்கு உலகத்தில் உள்ள சராசரங்களும் அடி பட்டன
அனைத்தும் அவனுக்கு சரீரம் தானே -ஜகத் சரீரதவம் -இடைச்சி தன்னைத் தானே அடித்துக் கொண்டாள் என்றுமாம் –
வேதம் யடி யுண்டன விரிந்த பலவாக மவிதங்கள் யடி யுண்டன-ஓர் ஐம் பூதம் அடி யுண்டன –
வி நாழிகை முகற்புகல் செய் பொழுதொடு சலிப்பில் பொருளின் பேதம் அடி யுண்டன
பிறப்பிலி இறப்பிலி பிறங்கல் அரசன் தன் மகளார் நாதன் அமலன் சமர வேத வடிவம் கொடு நரன் கை யடி யுண்ட பொழுதே –

—————————————————————

ஆரம் தரும் பொன்னி சூழ் அரங்கா உன் தன் ஆய்ச்சி வெகு
தூர நெடும் கயிறு எல்லாம் மிசை சேர்த்து வைத்தும் அவை
ஈர மருங்கின் குறைந்திட கண் பிசைந்து எங்கும் அவள்
வேர் அம்புய முகம் கண்டு அளவு ஆன விநோதம் என்னே –52-

ஆரம் தரும்-மாலையை ஒக்கின்ற
வேர் அம்புய முகம் கண்டு -வேர்வை யுடைய தாமரை மலர் போன்ற முகத்தை -வேரி வாசனை யுடைய என்றுமாம்
கண்ணி நுண் சிறுத் தாம்பினால் கட்டுண்ணப் பண்ணிய பெருமாயன் -கண்ணியார் குறும் கயிற்றால் கட்ட வெட்டு என்று இருந்தான் –
அகடிதகடநா சமர்த்தன்
சேர்த்து வைத்து -சுற்றி வைத்து பாட பேதம்

————————————————————

சிந்திக்க நெஞ்சு இல்லை நா இல்லை நாமங்கள் செப்ப நின்னை
வந்திக்க மெய் இல்லை வந்து இரு போதும் மொய்ம்மா மலர்ப்பூம்
பந்தித் தடம் புடை சூழ் அரங்கா ததி பாண்டன் உன்னைச்
சந்தித்த நாள் முத்தி பெற்றது என்னோ தயிர்த் தாழியுமே –53-

வந்திப்பதற்கு ஏற்ற உடம்பு இல்லை -தயிர்த் தாழி முக்தி பெற்றதே –

——————————————————

குன்றா விளைவுடன் வண்மை பருவம் குணங்கள் இவை
பொன்றாது இருந்த கண் மாயம் என்னோ -பொன்னி சூழ் அரங்கா
அன்று ஆயர் தம் குல மைந்தர்களாயும் அலகு இல் இளம்
கன்றாயும் நாள் தொறும் சென்று வந்து ஆடிய காலத்திலே -54-

குன்றா விளைவுடன் வண்மை பருவம் குணங்கள் இவை
பொன்றாது இருந்த கண் மாயம் என்னோ –
குறையாத வளர்ச்சியும் -வளவும் -பிராயமும் -குணங்களும் குறையப் பெறாமல் இருந்த ஜால வித்தை என்னோ –
அலகு இல் -அளவில்லாத
பிரமனாலும் காண முடியாமல் போன விருத்தாந்தம் அன்றோ
கண் மாயம் -கண்ணை மறைத்து ஒன்றை வேறாகத் தோற்றுவிக்கும் மாய வித்தை –

——————————————————————-

நெடும் கான் நிலத்து உடன் கோவலர் தாம் மிக நின்று நெஞ்சம்
நடுங்காது இமைத்திடும் கண்கள் எல்லாம் என்று நண்ணவர் மேல்
விடும் கால நேமி அம்கை அரங்கா கண் விழிக்கு முன்னே
சுடும் கான நல் அனல் துற்ற அம்மாயம் என் சொல்லுகவே –55–

நெடும் கான் நிலத்து -பெரிய காட்டினிடத்தில்
உடன் கோவலர் தாம் மிக -இடையர்கள் மிக திரண்டு இருக்க –
நின்று நெஞ்சம் -கோவைக் காக்க வல்லவர் என்றுமாம் –
நடுங்காது இமைத்திடும் கண்கள் எல்லாம் என்று
நண்ணவர் மேல் -பகைவர் மேல்
விடும் கால நேமி அம்கை அரங்கா -யமனை ஒத்த காலநேமி சக்கரத்தை ஏந்திய
கண் விழிக்கு முன்னே சுடும் கான நல் அனல் துற்ற அம்மாயம் என் சொல்லுகவே –
பெரும் காட்டுத்தீயை முழுதும் விழுங்கிய மாயம்
அக்னி பார்த்தும் விராட் ஸ்வரூபம் பார்த்தும் அஞ்சுவீர் என்று கண்களை மூடிக் கொள்ளச் சொல்லி

—————————————————————

வானாடரில் சிலர் சென்று கண்டாரில்லை மற்று அதனில்
போனாரில் மீளப் புவியில் வந்தாரில்லை பூவின் மங்கை
ஆனாத செல்வத் திரு அரங்கா கொச்சை ஆயர் எல்லாம்
மேனாள் பரம பதத்தினில் போய் எங்கன் மீண்டதுவே –56-

வானாடரில் சிலர் சென்று -தேவ லோகத்தவர்களுள் சிலரும் பரம பதத்தை சென்று
கண்டாரில்லை
மற்று அதனில் போனாரில் மீளப் புவியில் வந்தாரில்லை
பூவின் மங்கை -தாமரை மலரில் தோன்றிய திரு மகளது
ஆனாத செல்வத் -நீங்காத செல்வத்தை யுடைய
திரு அரங்கா
கொச்சை ஆயர் எல்லாம் -கீழ்மையுடைய இடையர் எல்லாம்
மேனாள் பரம பதத்தினில் போய் எங்கன் மீண்டதுவே –திரும்பி வந்தது எவ்வாறு
யமுனையில் தீர்த்தம் ஆடும் சமயத்தில் ஒரு அசுரனால் வருண லோகத்தில் கொண்டு போய் ஒழிக்கப் பட்ட நந்தகோபரை
அங்கே எழுந்து அருளி மீட்டு வந்த பொழுது தன்னைப் பூஜித்து உத்தம கதியை யுடைய விரும்பிய சகல கோபாலர்களுக்கும்
ஞானக் கண்ணைக் கொடுத்து தனது திவ்ய தேஜோ ரூபமான ஸ்வரூபத்தையும் பரமபதம் முதலிய
சர்வ புண்ணிய லோகங்களையும் காணும்படி கண்ணன் அருளிய வரலாற்றை அருளிச் செய்கிறார் –

————————————————————

கூன் நந்து உலாவயல் கோயில் உள்ளே பள்ளி கொள்ளும் எங்கள்
ஆனந்த வாரி திருக் குழல் ஊத அறத்தடிந்த
கானம் தழைத்தன கால் வரை நெக்கன கார் முகில் தோய்
வானம் அயர்த்தன வையம் எல்லாம் மெய்ம் மறந்தனவே –57-

கூன் நந்து உலாவயல் கோயில் உள்ளே-வளைவாகிய சங்கங்கள் உலாவுகிற கழனிகளை யுடைய திரு வரங்கத்தில்
பள்ளி கொள்ளும் எங்கள் ஆனந்த வாரி -ஆனந்த மயன்
திருக் குழல் ஊத
அறத்தடிந்த கானம் தழைத்தன -முற்றவும் வேரோடு உலர்ந்த காடுகள் தழைத்தன
கால் வரை நெக்கன -சாரல்களை யுடைய மலைகள் உருகின -கால் மலையைச் சுற்றிலும் உள்ள குன்றுகள் –
கார் முகில் தோய் வானம் அயர்த்தன -கரிய மேகங்கள் உலாவுகின்ற வானுலகம் சோர்ந்தன
வையம் எல்லாம் மெய்ம் மறந்தனவே -நிலவுலகம் முழுவதும் பரவசம் அடைந்தன –

————————————————————–

ஊரும் திரைப் பொன்னி நல் நீர் அரங்கா உருப்பல ஆய்
காரும் தடித்தும் கலந்தது போல் இடைக் கன்னியர்கள்
யாரும் களிக்க இடையிடையே கலந்து இன்ப நலம்
கூரும் திரு நடம் ஆடிய மாயம் என் கூறுகவே –58-

உருப்பல ஆய் -பல திரு வுருவம் கொண்டு
காரும் தடித்தும் கலந்தது போல் -மேகமும் மின்னலும் ஒரு சேரக் கலந்து தோன்றியது போல்-
குரவைக் கூத்தே கைகோத்து ஆடல் -காமமும் வென்றியும் பொருளாக பலரும் கூடி கை பிணைந்து ஆடுவது –

———————————————————

மின் போல் இடை இடை மாதர் எல்லாம் உன் தன் மெய் தழுவி
நன் போக சாகரத்துள்ளே முழுகவும் நாள் மலராள்
தன் போகமே மகிழ்ந்தார் அரங்கா அண்டர் தாம் அவரை
அன்போடு அணைத்துத் துயின்றது எம்மாயம் அறிந்திலமே –59-

தண்டகாரண்ய முனிவர்களே கோபிகளாக வந்தனர் என்பர் -தனது வாக்கின் படி தழுவிக் கொண்டான் -சரீரதயா இவர்கள் அனைவரும் அவனுக்கு –

————————————————————–

நீரில் புகும் கண்டு தேரினைப் பார்க்கும் நிறுத்திய பொன்
தேரில் தொழும் பின்னை நீரினில் காணும் சிறந்த பச்சைக்
காரின் திற மெய் அரங்கனும் சேடனும் கஞ்ச வஞ்சன்
ஊரில் செல உடன் போம் அக்குரூரன் தன் உள் மகிழ்ந்தே –60-

பச்சைக் காரின் திறம் -நீல மேகம் போன்ற தன்மையை யுடைய
சேடனும் -ஆதி சேஷ அவதாரமான பலராமனும்
அக்ரூரர் யமுனை நீரில் மாத்யானிக ஆராதனதுக்கு நீராடும் பொழுது நீரிலும் தேரிலும் மாறி மாறி கண்டு வியந்து வாயார வாழ்த்தினாரே

—————————————————————-

நாமம் மிகு புகழ் யாதவர் வாழும் நகரில் உம்பர்
தாம் மருவும் சவை தத்தம ஆய தளை அவிழும்
தேமரு பொங்கர் அரங்கேசர் உக்கிர சேனனுக்கு
மாமுடி வைக்கும் படி படி மேல் கொடு வா எனவே –61-

நாமம் மிகு புகழ் யாதவர் வாழும் நகரில்-பேர் மிக்க கீர்த்தியை யுடைய யது வம்சத்தவர் வாழ்கின்ற வட மதுரா நகரில்
உம்பர் தாம் மருவும் சவை -தேவர் வீற்று இருத்தற்கு இடமாகிய சுதர்மை என்கிற சபா மண்டபம்
தத்தம ஆய -தங்கள் தங்களது ஆயிற்று -யாதவர்கள் எல்லாருக்கும் உரியதாயிற்று
தளை அவிழும் தேமரு பொங்கர் அரங்கேசர் -அரும்புகள் கட்டவிழப் பெற்ற தேன் பொருந்திய சோலைகளை யுடைய திரு வரண்கத்து நாதர்
உக்கிர சேனனுக்கு மாமுடி வைக்கும் படி -பெரிய கிரீடத்தை சூட்டிப் பட்டாபிஷேகம் செய்து அருளும்படியாக
படி மேல் கொடு வா எனவே இப்பூமியின் மேல் கொண்டு வா என்று வாயு தேவனை நியமித்து அருள –
தளையினின்றும் விடுவிக்கப் பெற்ற உக்ர சேனன் என்றுமாம்-தளை -கால் விலங்கு –

————————————————————-

மறியா எழுந்திரை மா நீர் மதுரையில் மன்னவரைக்
குறியாதவன் படை வந்த அந்நாள் செழும் கோகனகப்
பொறி ஆடு அரவணைத் தென் அரங்கா ஒரு பூதரும் அங்கு
அறியா வகைத் துவரா பதிக்கே எங்ஙன் ஆக்கினையே –62-

மறியா எழுந்திரை-மடங்கி எழுகின்ற அலைகளை யுடைய
மா நீர் மதுரையில் -மிக்க நீர் வளத்தை யுடைய வட மதுரையில்
மன்னவரைக் குறியாதவன் படை வந்த அந்நாள்-வேற்று அரசர்களை ஒரு பொருளாக மதியாத காலயவனனது சேனை யுத்தம் செய்ய வந்த பொழுதில்
செழும் கோகனகப்பொறி -செழித்த செந்தாமரை மலரில் வீற்று இருக்கின்ற திரு மகளை யுடைய
ஆடு அரவணைத் தென் அரங்கா
ஒரு பூதரும் அங்கு அறியா வகைத் துவரா பதிக்கே எங்ஙன் ஆக்கினையே –
ஒருவரும் அறியாதபடி மதுரையில் இருந்த சகல பிரஜைகளையும் துவாரகா நகரில் எப்படி கொண்டு போய்ச் சேர்த்தாய் –
பன்னிரண்டு யோஜனை இடம் சமுத்திர ராஜன் இடம் கேட்டு ஸ்ரீ துவாரகா பதியை நிர்மாணித்து சத்ரு பயம் அற்றதாய் யாதவர்களை செய்து அருளினான்

————————————————————

நறைத்துள வம்புனை நம் பெருமாள் விறல் நாம் சொல்வதோ
மறைப் பரி பூட்டிய மா நிலத் தேர் இல்லை வாள் எயிற்றின்
கறைப் பணி நாண் உடை மேருவில் இல்லை கடும் பவனச்
சிறைத் தழல் அம்பு இல்லை ஒன்னார் அறு புரம் செற்றதற்கே –63-

ஒன்னார் -பகைவர்களுடைய
அறு புரம் செற்றதற்கே –ஆறு பட்டணங்களை அழித்ததற்கு
சிவபிரானது திரிபுர சங்கா ரத்துக்குப் போலே –
மறைப் பரி பூட்டிய -நான்கு வேதங்களாகிய குதிரைகளைக் கட்டிய
மா நிலத் தேர்-இல்லை -பெரிய பூமியாகிய இரதம் இல்லை –
வாள் எயிற்றின் -வாள் போலும் பற்களையும்
கறைப் பணி நாண் உடை -விஷத்தையும் யுடைய சர்ப்பம் ஆகிய நாணியை யுடைய
மேருவில் இல்லை -மகா மேரு பர்வதம் ஆகிய வில் இல்லை
கடும் பவனச் -சிறைத் தழல் அம்பு இல்லை –
கடிய காற்றுப் போன்ற வேகத்தை யுடைய இறகுகளை யுடைய நெருப்பைக் கக்குகின்ற அம்பு இல்லை
ஆதலால்
நறைத்துள வம்புனை நம் பெருமாள் விறல் நாம் சொல்வதோ
வாசனை யுடைய திருத் துழாய் மாலையைச் சூடிய நம் பெருமாளது வல்லமையானது நம்மால் சொல்லப் படும் தன்மை யன்று -என்றபடி

————————————————————

அருட்கொண்டல் அன்ன அரங்கர் சங்கு ஓசையில் அண்டம் எல்லாம்
வெருள் கொண்டு இடர் பட மோகித்து வீழ்ந்தனர் -வேகமுடன்
தருக் கொண்டு போகப் பொறாதே தொடரும் சதமகனும்
செருக் கொண்ட முப்பத்து முக்கோடி தேவரும் சேனையுமே –64-

தருக் கொண்டு போகப் பொறாதே -பாரிஜாத விருஷத்தை பெயர்த்து துவாரகைக்கு கொண்டு போக மனம் பொறாமல்
வேகமுடன் தொடரும் சதமகனும் -வேகத்தோடு பின் தொடர்ந்த
நூறு யாகங்களை யுடைய இந்திரனும்
செருக் கொண்ட -யுத்தம் செய்து நின்ற
முப்பத்து முக்கோடி தேவரும் சேனையுமே —
அருட்கொண்டல் அன்ன அரங்கர் சங்கு ஓசையில் அண்டம் எல்லாம் வெருள் கொண்டு இடர் பட மோகித்து வீழ்ந்தனர் –

——————————————————————

நிணக் கோல நேமித் திரு வரங்கேச நினைக்கினிய
குணக் கோனகையும் கண்டனளோ மணிக் குன்றில் வைகும்
கணக் கோதையர் பதினாயிர வரைக் கைப் பிடிக்க
மணக் கோல மும் பதினாறாயிரம் கொண்டு வாழ்ந்த வன்றே –65-

நிணக் கோல நேமித்-கொழுப்புத் தோய்ந்த அழகிய சக்கரத்தை யுடைய -விரோதி நிரசன சமர்த்தன் என்றபடி –
திரு வரங்கேச
மணிக் குன்றில் வைகும்-இரத்தின பர்வதத்தில் தங்கி இருந்த
கணக் கோதையர் பதினாயிர வரைக் -கூட்டமாகிய பதினாறாயிரம் கன்னிகளை தேவர் சித்தர் கந்தர்வர் போன்ற தேவ கணங்களின் கன்னிகையர்
கைப் பிடிக்க -பாணிக்கிரகணம் செய்து அருள
மணக் கோல மும் பதினாறாயிரம் கொண்டு -அத்தனை ஆயிரம் திருக் கல்யாண திருமேனியை எடுத்து அருளி
வாழ்ந்த அன்று -மகிழ்ந்து இருந்த அப்பொழுதே –
நினைக்கினிய குணக் கோனகையும் கண்டனளோ -உனது திரு உள்ளத்துக்கு உகப்பாகிய நற்குணத்தை யுடைய திரு மகளும் உன்னைப் பார்த்தாளோ
பதினாறாயிரத்து ஒரு நூற்றுவர் -என்று ஸ்ரீ விஷ்ணு புராணம் சொல்லும்

—————————————————————

விடம் தோய் அரவில் துயில் அரங்கேச விசும்பு முட்ட
நடந்து ஓகை தன்னுடன் நாரதன் காண நகைக்கும் முத்து
வடம் தோய் வனமுலை எண் இரண்டாயிரம் மாதர் தங்கள்
இடம் தோறும் நின்று எழில் வேறாய் இருந்தது அங்கு எவ்வண்ணமே –66-

நாரத பகவான் ஒரே முகூர்த்தத்தில் விவாகம் செய்ததை கேள்வி யுற்று அவரவர்கள் கிருகங்களில் சென்று
திவ்ய ஸ்வரூபம் வகித்து திருவிளையாடல் செய்து அருளுவதை கண்டு அதி ஆச்சர்யம் அடைந்து ஸ்துதித்து மகிழ்ந்தார்
அஸ்தானே பய சங்கையால் விடம் தோய அரவு -ஆங்கு ஆரவாரம் அது கேட்ட அழல் உமிழும் பூங்கார் அரவணையான்
நாரதன் -நாரம் தன் -மனிதர் கூட்டம் –அதனை -தன் -பேதிபபவன் -ஆத்ம ஞானத்தை உபதேசிப்பவர் –

——————————————————————–

பாவிக்க ஒணாத பெருமாள் விநோதம் பகருமதோ
வாவிக்குள்; நாரதன் நாரதி ஆய் ஒரு மன்னவன் தன்
ஆவிக் குலக் கொடி ஆய் நெடும் காலத்து அழிவு இல் இன்பம்
மேவி குடும்பத்து இடும்பை எல்லாம் எய்தி விட்டனனே –67-

பாவிக்க ஒணாத -எண்ண முடியாத -யதோ வாசோ நிவர்த்தந்தே –
பெருமாள் விநோதம் -நம் பெருமாள் உடைய திரு விளையாட்டு
பகருமதோ
வாவிக்குள்; நாரதன் நாரதி ஆய் ஒரு மன்னவன் தன்
ஆவிக் குலக் கொடி ஆய்
ஒரு குளத்தில் நாரத முனிவன் நாரதி என்னும் ஒரு மகளாகி ஓர் அரசனது உயிரை ஒத்த சிறந்த பூம் கொடி போன்ற மனைவியாய்
நெடும் காலத்து அழிவு இல் இன்பம் -பல நாள் குறைவில்லாத சிற்றின்பத்தை
மேவி குடும்பத்து இடும்பை எல்லாம் எய்தி விட்டனனே —
அடைந்து குடும்பங்களில் உண்டாகின்ற துன்பங்களை எல்லாம் அடைந்தான்

———————————————————————–

தண் துளவம் புனைதார் அரங்கா ஐவர் தையலுக்கு
வண் துகில் ஓன்று அவைக்கண் உற்ற போது தன் மன்னர் முன்னே
கண் துளி சோரத் தொழுது நின் பேர் கட்டுரைத்த பின்னை
ஒண் துகில் கோடி குவிந்தது எம்மாயம் உரிந்து உரிந்ததே –68-

ஸ்திரீகளுக்கு பர்த்தாக்கள் ரஷகர் அல்லர் என்னும் இடம் தர்ம புத்ராதிகள் பக்கலிலும் நளன் பக்கலிலும் காணலாம் -பிரபன்ன பரித்ராணம்
அரை குலைய தலை குலைய அலமாக்கும் படியான முடி சூடின பேரைச் சொல்லிக் கூப்பிடுகிறாள்
தன் ஆஸ்ரிதரை நோவு பட விட்டிருக்கும் அவனையோ நாம் ஆஸ்ரயிக்கிறது
நீ கோவிந்த பட்டாபிஷேகம் பண்ணி கொப்தாவாய் இருக்க ஒருவர் கூறை எழுவர் உடுக்கும்படி இருப்பது என்
கோவிந்தா நீ ஆஸ்ரய ரஷணத்தில் தீஷித்து இருக்க -கிருஷ்ணாஸ்ரயா -என்று இருக்கிற என்னை கிருபை பண்ணாது ஒழிகிறது என்
நாராயணா என்று உன் சிறு பேரையோ நான் சொல்லிற்று
உன்னிலும் அதிகமான பேரை அன்றோ நான் சொல்லிற்று
கோவிந்தா என்னுடைய ரஷணத்துக்கு நீ மலை எடுக்க வேணுமோ -கண்ணாலே நோக்க அமையாதோ

—————————————————————-

இசை அளவிட்ட அரங்கேசர் ஐவர் தம் ஏவலின் போய்
வசை அளவிட்ட மகிபன் முன்னே வளரும் திரள் தோள்
திசை அளவிட்டன பார் அளவிட்டன சேவடி வான்
மிசை அளவிட்டன பொன் முடி மேல் என் விளம்புவதே –69-

இசை-கீர்த்தி யானது
அளவிட்ட -எல்லா உலகங்களிலும் சென்று சேரப் பெற்ற
அரங்கேசர்
ஐவர் தம் ஏவலின் போய் -பஞ்ச பாண்டவர்களின் கட்டளை படி தூது சென்று
வசை அளவிட்ட-இகழ்ச்சி சொற்களை மிகுதியாகச் சொல்லிய
மகிபன் முன்னே வளரும் -துரியோதனன் முன்பே மேன்மேலும் வளர்ந்த
திரள் தோள் -திரண்ட அவரது தோள்கள்
திசை அளவிட்டன -திக்குகளை அளாவின
பார் அளவிட்டன சேவடி வான் -சிவந்த திருவடிகள் பூமியை அளாவின
மிசை அளவிட்டன பொன் முடி
பொன் மயமான கிரீடம் அணிந்த தலைகள் மேலாக தேவ லோகத்தை அளவிட்டன
மேல் என் விளம்புவதே -இதனினும் மேலாக யான் எண்ண சொல்வது
பாண்டவ தூதன் உடைய விஸ்வரூபம் பற்றி அருள்கிறார்

——————————————————————-

மா இரு ஞாயிறு பாரதப் போரில் மறைய அங்கன்
பாய் இருள் நீ தந்தது என்ன கண் மாயம் -பவள நெற்றிச்
சேய் உயர் மா மதில் சூழ் அரங்கேச திரண்டு உதித்த
ஆயிர கோடி திவாகரன் போல் ஒளிர் ஆழி கொண்டே -70-

பவள நெற்றிச் சேய் உயர் மா மதில் சூழ் அரங்கேச
பாரதப் போரில் திரண்டு உதித்த ஆயிர கோடி திவாகரன் போல் ஒளிர் ஆழி கொண்டே
மா இரு ஞாயிறு மறைய அங்கன்பாய் இருள் நீ தந்தது என்ன கண் மாயம் -என்று அன்வயம்
ஸூ தர்சனம் பாஸ்கர கோடி துல்யம்
மம ப்ராணா ஹி பாண்டவ -சயத்திரனைத் தொலைக்க தனது வாக்கை பொய்ப்பித்து பீஷ்மர் வாக்கை காத்து அருளினான்-

———————————————————————-

நெட்டரவின் பெரு மூச்சு எழ வீசு நெருப்பில் வெந்து
பட்ட கடம்பும் தழைத்தது மீள பசும் துளவின்
மட்டு அவிழ் தொங்கல் பொற்றாள் பட வாளி வெந்தீச்
சுட்ட கருங்கட்டையும் பெற்றது அரு உயிர் சொல்வது என்னே –71-

பசும் துளவின் மட்டு அவிழ் தொங்கல் பொற்றாள் பட
நெட்டரவின் பெரு மூச்சு எழ வீசு நெருப்பில் வெந்து
பட்ட கடம்பும் மீள தழைத்தது
வாளி வெந்தீச் -அஸ்வத்தாமா ஏவிய அச்த்ரத்தின் கொடிய நெருப்பினால்
சுட்ட கருங்கட்டையும் பெற்றது -மீள -ஆர் உயிர் -அரு உயிர் சொல்வது என்னே -பரிஷித்து மகாராஜர் ஆனாரே –

——————————————————————

தாளால் சகம் கொண்ட தார் அரங்கா பண்டு சாந்திபன் சொல்
கேளா கடல் புக்க சேயினை மீட்டதும் கேதமுடன்
மாளாப் பதம் புக்க மைந்தரை மீட்டதும் மாறு அலவே
மீளாப் பதம் புக்க பாலரை நீ அன்று மீட்டதற்கே –72-

தாளால் சகம் கொண்ட தார் அரங்கா
பண்டு சாந்திபன் சொல் கேளா கடல் புக்க சேயினை மீட்டதும் –
கடலில் புக்க சாந்திபன் பிள்ளையை மீட்டுக் கொண்டு கொடுத்து அருளியதும்
கேதமுடன் மாளாப் பதம் புக்க-புகுதற்கு அறிய பாதாள லோகத்தை
மைந்தரை மீட்டதும்-இரணிய கசிபுவின் குமாரரும் தேவகியின் கர்ப்பத்தில் சேர்ந்தவரும் ஆகிய அறுவரையும்
தனது தாயான தேவகி காணும் படி கொண்டு வந்து கொடுத்ததும்
மீளாப் பதம் புக்க பாலரை நீ அன்று மீட்டதற்கே மாறு அலவே –
அந்நாளில் மீளா வைகுந்தம் அடைந்த விதிக்க புத்ரரை திரும்பவும் கொண்டு வந்து கொடுத்ததற்கு ஒப்பாக மாட்டா –

—————————————————————-

பொரும் கேதனப்படை மன்னரை மாய்த்து புவி மடந்தை
பெரும் கேதம் நீக்கி நடந்தது மீள பிறங்கு புள்ளின்
வரும் கேசவன் சக்கர மாயோன் அரங்கன் வரவிடுத்த
கருங்கேசம் ஓன்று தன் இச்சையிலே செய்த காரியமே –73-

பொரும் கேதனப்படை-மன்னரை மாய்த்துபொற் செய்கின்ற துவசங்களோடு கூடிய படையை யுடைய அரசரை அழித்து
புவி மடந்தை -நில மகளது
பெரும் கேதம் நீக்கி
கேதம் -அதிக பாரம் பொறுக்க மாட்டாமையால் விளைந்த துன்பம்
மீள நடந்தது- திரும்ப தன்னுடைச் சோதிக்கு நடந்த சேஷ்டிதம்
பிறங்கு புள்ளின் வரும் கேசவன் சக்கர மாயோன் அரங்கன்
பெரிய திருவடி மேல் எழுந்து அருள்கின்ற -திருமால்
வரவிடுத்த கருங்கேசம் ஓன்று தன் இச்சையிலே செய்த காரியமே –
வரும்படி அனுப்பி அருளிய கரிய உரோமம் ஓன்று தனது இச்சையின் படி செய்து அருளிய தொழிலாகும் –
பூமி பாரம் நீக்கி அருளி திருவவதாரம் முடித்ததை அருளிச் செய்து கிருஷ்ணாவதார பாசுரங்களை நிகமிக்கிறார் –

————————————————

ஸ்ரீ வேத வியாசாவதாரம்

அராவணையில் துயில் தென் அரங்கா மறை ஆயும் வண்ணம்
பராசரன் மா மகன் ஆகிய நீ பண்டு பாரதப் போர்
பொரா விழும் நூற்றுவர் சேனை எல்லாம் புனல் கங்கை வெள்ளத்
தராதல மேல் வரக் காட்டியவா தந்தை சந்திக்கவே –74-

அராவணை யில் துயில் தென் அரங்கா
மறை ஆயும் வண்ணம் -வேதங்களை ஆராய்ந்து சீர் திருத்தும் படி –பகுத்து அருளி
பராசரன் மா மகன் ஆகிய நீ
பண்டு பாரதப் போர் பொரா விழும் நூற்றுவர் சேனை எல்லாம்
போர் செய்து
இறந்து கிடந்த துரியோதனாதியர் நூற்றுவரது எல்லாச் சேனைகளையும்
தந்தை சந்திக்கவே –
அவர்களது தாதையாகிய திருதராட்டிரன் கூடிக் காணும் படி
புனல் கங்கை வெள்ளத் தராதல மேல் வரக் காட்டியவா
கங்கா ஜலத்தின் பிரவாக இடத்தின் மேல் வரும்படி காண்பித்த விதம் தான் என்னே –

————————————————————————

கல்கி திருவவதார வைபவம் –

தருமந்தவிர்ந்து பொறை கெட்டு சத்தியம் சாய்ந்து தயை
தெருமந்து தன் பூசனை முழுதும் சிதைய கலியே
பொரும் அந்தக் காலக் கடையினில் எம்பொன் அரங்கன் அல்லால்
அருமந்த கற்கி என்று ஆரே அவை நிலை ஆக்குவரே –75–

தருமந்தவிர்ந்து பொறை கெட்டு சத்தியம் சாய்ந்து
தயை தெருமந்து -அருள் நிலை கலங்கி
தன் பூசனை முழுதும் சிதைய -தன் திருவாராதனை முழுவதும் கெட
கலியே பொரும் -பாவமே வெல்லுகின்ற
அந்தக் காலக் கடையினில் -அந்தக் கலியுகத்தின் முடிவில்
எம்பொன் அரங்கன் அல்லால்
அருமந்த-கிடைத்தற்கு அரிய தேவாம்ருதத்தை ஒத்த
கற்கி என்று ஆரே அவை நிலை ஆக்குவரே –தர்மம் முதலியவற்றை வேறு யார் தான் நிலை பெறச் செய்வர் -ஒருவரும் இல்லை –
தர்ம சம்ச்தாபனமே முக்கிய காரணம் என்றவாறு –

————————————————————————-

கோயில் கந்தாடை அப்பன் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ பிள்ளை பெருமாள் ஐயங்கார் திருவடிகளே சரணம்
பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம்–

ஸ்ரீ பிள்ளை பெருமாள் ஐயங்கார் அருளிய திருவரங்கத்து மாலை -26-50-

February 20, 2016

இது முதல் 3 பாசுரங்கள் ஸ்ரீ வராக அவதார வைபவம் –

ஆருக்கு இவரை அளவிடல் ஆம் -தென் அரங்கர் இந்தப்
பாருக்கு அரந்தை தவிர்ப்பதற்காக பழிப்பு இல் பெரும்
சீர் உற்ற செங்கண் கரும்பன்றி ஆகி திருக் குலம்பின்
மேரு கண கணமா தலை நாளில் வினோதிப்பரே –26-

அரந்தை -துன்பம்
ஏனத் துருவாய் யுலகிடந்த ஊழியான் பாதம் மருவாதாற்கு உண்டாமோ வான்
வராகத் தணி யுருவன் பாதம் பணியுமவர் கண்டீர் மணி யுருவம் காண்பார் மகிழ்ந்து –
எறி திரை வையம் முற்றும் ஏனத் துருவாய் யிடந்த பிரான் இரும் கற்பகம் சேர் வானத்தவர்க்கும் அல்லாதவர்க்கும்
மற்று எல்லாவர்க்கும் ஞானப் பிரானை யல்லால் இல்லை நான் கண்ட நல்லதுவே –
நீல வரை இரண்டு பிறை கவ்வி நிமிர்ந்தது ஒப்ப கோல வராகம் ஒன்றாய் நிலம் கோட்டிடைக் கொண்ட எந்தாய்
சிலம்பினிடைச் சிறு பரல் போல் பெரிய மேரு திருக் குளம்பில் மேரு கிரி கண கணப்ப
திருவாகாரம் குலுங்க நில மடந்தை தனை இடந்து புல்கி கோட்டிடை வைத்து அருளிய என் கோமான் கண்டீர்
குளம்பின் அகமண்டலத்தில் ஒருபால் ஒடுங்க வளர் சேர் ஆதி முன் ஏனமாகி அரணாய மூர்த்தியது நம்மை யாளும் அரசே –

———————————————————————————-

மருமலர்க் கோயில் மடமான் விரும்பும் மதில் அரங்கர்
பெருமையை பேசுவது எப்படி நாம் பிறைவாள் எயிற்றுக்
கரு முகில் கோலப் பெரும் பன்றி ஆய களேபரத்தின்
ஒரு மயிர்க்காலடி யூடே கடல் புக்கு ஒளிந்தனவே –27-

களேபரத்தின் ஒரு மயிர்க்காலடி யூடே-திரு மேனியினது ஒரு மயிர்க்காலினது அடியிடத்திலேயே
கடல் புக்கு ஒளிந்தனவே -ஏழு கடல்களும் பிரவேசித்து மறைந்தன –

—————————————————————-

நிறக்கும் செழும் சுடர்க் கோடும் இப்பாரும் நிசா முகத்துச்
சிறக்கும் பிறையும் களங்கமும் போலும் எனில் சிறு கண்
மறக் குஞ்சரம் செற்ற மாயோன் அரங்கன் வராகம் அது ஆயப்
பிறக்கும் பிறப்பின் பெருமை எவ்வாறு இனிப் பேசுவதே –28-

குஞ்சரம் -குவலயா பீடம் -குஞ்சம் புதரும் துதிக்கையும் –
புரா வராஹச்ய தவேய முர்வரா தம்ஷ்ட்ரா ஹ்வயேந்தோ கில லஷ்ம லஷிதா -கூரத் தாழ்வான்
கிளரகன்புனலுணிண் றரி யோர் கேழலாய் இளை எனும் திருவினை எய்தினானரோ உளை வரும் பெருமையோர்
எயிற்றின் உட்புரை வளர் இளம் பிறை யிடை மறுவில் தோன்றவே -கம்பர்
பன்றியாய் படியெடுத்த பாழி யாய் என்பாரது வென்றியார் உனது எயிற்றின் மென்றுகள் போன்று இருந்ததால் -திருவரங்கக் கலம்பகம்
ஏனம் ஒன்றாய் மண் துகளாடி -திரு விருத்தம் -கஸ்தூரி பிந்துவாலே அலங்காரம் இட்டால் போலே இருக்கை
கோடு பிறையையும் பார் களங்கமாகவும் –

—————————————————————

இது முதல் நான்கு பாசுரங்கள் ஸ்ரீ நரசிம்மாவதார வைபவம் –

ஆடும் அரவில் துயில் அரங்கேசன் அரு மகற்கா
நீரும் தறியில் உதித்திலனேல் நிகிலப் பொருள்கள்
ஊடும் புறத்தினும் உண்மை எவ்வாறு இவ்வுலகு அறியும்
ஈடும் எடுப்பும் இலா ஒரு தெய்வம் இவன் எனவே –29-

அளந்திட்ட தூணை அவன் தட்ட வாங்கே வளர்ந்திட்ட வாள் உகிர்ச் சிங்க யுருவாய் உளம் தொட்டு இரணியன் ஒண் மார்பகலம் பிளந்திட்ட கைகள்
எங்கும் உளன் கண்ணன் என்ற மகனைக் காய்ந்து இங்கு இல்லையா என்று இரணியன் தூண் புடைப்ப
அங்கு அப்பொழுதே அவன் வீயத் தோன்றிய என் சிங்கப் பிரான் பெருமை யாராயும் சீர்மைத்தே
ஈடும் எடுப்பும் இலா ஒரு தெய்வம்-ஒத்தார் மிக்கார் இலையாய மா மாயன்
சுரர் அசுரர் முனிவர் நரர் கையில் பாரில் சுடர் வானில் பகலில் இரவினில் உள் புறம்பில் பெரும் படையில் தான் சாகா இரணியன் தனிப் பிரகலாதன்
தர்க்கித்து உண்டு என்ற தூணில் நரகரியாய் பொழுது புகு நேரம் தன்னிலே நாடி உதித்து உயர் வாசப் படி மீதேறி
இறநியனைத் தொடை மிசை துகிரினாலே இரு பிளவாக்கினை யரியே எம்பிரானே –

——————————————————————

மறந்த மறையும் மழுங்கிய மந்திரமும் மகமும்
இறந்த தெய்வங்களும் எல்லாம் முன் எங்கு உறைந்து எங்கு இயன்ற
அறம் தரும் கோயில் அரங்கன் அவ் ஆள் அரிக்கு ஆளரியாய்ப்
பிறந்த பின் அன்றோ பிறந்து பெருகிப் பிறங்கியதே –30-

மகமும் -யாகங்களும்
முக்கணான் எண் கணானும் உளரி யாயிரம் கணானும் திக்கணாம் தேவரோடு முனிவரும் பிறரும் தேடித் புக்கு
நாடறி குறா மற்றிரிகின்றார் புகுந்து மொய்த்தார்
எக்கணால் கண்டும் எந்தை உருவம் என்று இரங்கி நின்றார் -கம்பர்
அந்தியம் போதில் அறி உருவாகி அரியை அழித்தவன் -ஆளரிக்கு ஆளரியாய் –

—————————————————————

அடிக்கண்டிலர் அதலத்தவர் ஐம்முகனோடு அமரர்
கடி கண்டிலர் மலை வான் இவர்ந்ததும் கமலத்து அயனார்
முடி கண்டிலர் அண்ட மா முகடு ஏறியும் மூதுணர்ந்தோர்
படி கண்டிலர் அரங்கேசர் கொள் சிங்கப் படி தனக்கே –31-

சிங்கப் படி தனக்கே அடிக்கண்டிலர் அதலத்தவர் -கீழ் உலகத்தில் உள்ளவர் திருவடிகளைக் கண்டார் இல்லை
சிங்கப் படி தனக்கே ஐம்முகனோடு அமரர் கடி கண்டிலர் மலை வான் இவர்ந்ததும் –
சிங்கப் படி தனக்கே சிவனும் மற்றைத் தேவர்களும் முறையே கைலாச கிரியில் மேலும் சுவர்க்க லோகத்திலும் உயர விருந்தும் கடி கண்டிலர்
சிங்கப் படி தனக்கே கமலத்து அயனார் முடி கண்டிலர் அண்ட மா முகடு ஏறியும்
சிங்கப் படி தனக்கே திரு நாபி கமலத்து தோன்றிய பிரமதேவரும் அண்ட கோளத்தின் மிக உயர்ந்த உச்சியிடத்தில் ஏறி இருந்தும் திரு முடியைக் கண்டார் இல்லை
சிங்கப் படி தனக்கே மூதுணர்ந்தோர் படி கண்டிலர் -பலவற்றையும் அறிந்த பழைய பெரியோரும் அளவைக் கண்டார் இல்லை –
அரங்கேசர் கொள் சிங்கப் படி தனக்கே –அரங்க நாதர் கொண்ட நரசிங்க உருவத்துக்கு –
நரசிங்க விஸ்வரூப பெருமை அருளிச் செய்கிறார் –

பிளந்த தூணும் ஆங்கே -பிறந்தது சீயம் பின்னே -வளர்ந்தது திசைகள் எட்டும் பகிரண்டம் முதல் அற்று மளந்த
தப்புறத்துச்செய்கை யார் யறிந்து யறைய கிற்பார் கிளர்ந்தது ககன மூட்டை கீழும் மேலும் –
மன்று அலந்துளப மாலை மானுடமடங்கல் வானில் சென்றது தெரிதல் தேற்றாம் சேவடி படி யிற்றீண்ட நின்றதோர்
பொழுதின் அண்ட நெடு முகடு இட்டிருந்த முன்னோன் அன்று அவன் உந்தி வந்தானாம் எனத் தோன்றினால் –

நோக்கினார் நோக்கினார் முந்நோக்கு உறுமுக மங்கையும் -யாக்கையும் தாளுமாகி எங்கணும் தானேயாகி –
வாக்கினான் மனத்தினான் மற்று அறிவினால் அளக்கவாரா மேக்குயர் சீயம் தன்னை கண்டனர் வெருவுகின்றார் -கம்பர்
விண்டிடு தூணில் எழுந்து எழிலார் நரமீள வளர்ந்த செயல் எண்டவராலும் உணர்ந்து அறிதற்கு அரிது என்றிடில் யார் அறிவார்
அண்ட முகட்டின் வயங்கி யமர்ந்திடும் ஆதி இவ்வரியின் ஒளிர்
முண்டக வுந்தியின் வந்தது போன்றனன் முடி வறைக்கு எளிதோ -மகா பாகவதம்

—————————————————————-

அறியின் அரங்கர் முன் ஆளரி ஆகிய அப்பொழுது
கொறியின் அவுணர் தம் வெள்ளங்கள் கோடியும் கொன்றதிலோ
தறியின் வயிற்றின் தகுவன் நெஞ்சும் சரபத்து உடலும்
நெறியின் வகிர்ந்த பின் அன்றோ தணிந்தது நீள் சினமே –32-

அறியின்-ஆராய்ந்து அறியும் இடத்து
அரங்கர் முன் ஆளரி ஆகிய அப்பொழுது
கொறியின் அவுணர் தம் வெள்ளங்கள் கோடியும் கொன்றதிலோ
ஆடுகள் போன்ற அசுரர்களுடைய கோடி வெள்ளங்களையும் கொன்றதனாலோ
தணிந்தது நீள் சினமே —அவ்வளவினால் கோபம் ஆற வில்லை
பின்னை எப்பொழுது ஆறிற்று
தறியின் வயிற்றின் -தான் தோன்றிய தூணினது நடுவிடத்தைப் பிளந்தால் போலே
தகுவன் நெஞ்சும் -அசுரனான இரணியனது மார்பையும்
சரபத்து உடலும்-சிவபிரான் ஆகிய சரபத்தினது உடம்பையும்
நெறியின் வகிர்ந்த பின் அன்றோ -முறையே பிளந்த பின்பே அன்றோ அச்சிங்க பிரான் கோபம் தணிந்தது –

வாழ் குமரன் மேல் கனக வஞ்சகன் மேலோர் முகத்தே சூழ் கருணையும் முனியும் தோன்றியவாறு
-கேழ் கிளரும் அங்க வேள் குன்ற வாழால் சரபத்தை பிளந்த சிங்க வேள் குன்றத்தினார்க்கு -நூட்ட்று எட்டு திருவந்தாதி
புக்க கருடனையோர் புன்மசகம் வென்றதிற மொக்கும் கனகன் உரம் கீண்ட மிக்க திறல் ஆளரியை பொன்னுக்காய்
அஞ்சிக் கிடந்த சிவன் கோள் விளைத்தான் என்னும் குறி –

———————————————————————–

இது முதல் ஐந்து கவிகள் திருவிக்ரமான வாமன திருவவதார வைபவம் அருளுகிறார் –

தார் ஏற்ற வெண் குடை மாவலி வார்க்கவும் தாமரை மேல்
சீர் ஏற்ற தொல் நான் முகத்தோன் விளக்கவும் செம்பொன் முடிக்
கார் ஏற்ற மேனி அரங்கேசர் கையும் கழலும் ஒக்க
நீர் ஏற்ற வண் திருக் குறள் ஆகி நிமிர்ந்த அன்றே -33-

செம்பொன் முடிக் கார் ஏற்ற மேனி அரங்கேசர் கையும் கழலும் ஒக்க நீர் ஏற்றன -சமகாலத்தில் நீர் எற்றனவே
கையில் நீர் ஏற்றிய காரணமும் கழல் நீர் ஏற்றல் ஆகிய காரியமும் ஒரே காலத்தில் நிகழ்ந்தன
உதக ஜலமும் திருவடி விளக்கின ஜலமும் ஏகோதகமாம் படி வளர்ந்தது அல்லையோ
ஆலமர் வித்தின் அரும் குறள் ஆனான் -பேர் உருவைத் தன்னுள்ளே அடக்கிக் கொண்டு தானே அடி வைத்து ஆட்கொண்டு அருளும் உதார குணம் –

——————————————————————————-

தேமிக்க பச்சைத் துழாய் அரங்கேசர் திருக் குறள் ஆயத்
தாம் இப்புவனம் கிடந்த அந்நாள் மணல் சாகரம் சூழ்
பூமிப் புடை அளவிட்ட பொற்றாமரைப் பூம் கழற்கு
நேமிச் சிலம்பு திருச் சிலம்பு ஆகி நிலை பெற்றதே –34-

நேமிச் சிலம்பு திருச் சிலம்பு ஆகி நிலை பெற்றதே –
16000 யோஜனை உயரமும் -16000 யோஜனை பரப்பும் உள்ளசக்ரவாள பர்வதம் அழகிய சிலம்பு என்னும் அணியாகி நிற்றலைப் பெற்றதே –
சகரர் தொட்டலால் சாகரம் எனப் பெயர் தழைப்ப மகரவாரிதி சிறந்தது -கம்பர் –

———————————————————————

பூமரு பொங்கர் புடை சூழ் அரங்கர் பொலாங்கழலால்
பாமரு மூவுலகும் கொண்ட போது பழிப்பு இல் பெரும்
காமரு மோலிச் சிகா மணி ஆகி கவுத்துவம் ஆய்
தேமரு நாபி அம் தாமரை ஆனது செஞ்சுடரே –35-

செஞ்சுடரே –சூரிய மண்டலம்
பழிப்பு இல் பெரும் காமரு மோலிச் சிகா மணி ஆகி -முடியில் உள்ள சிகா மணி ஆகி
மோலிச் சிகா மணி என்றது கிரீடத்தில் உள்ள நடு நாயக மணி என்றவாறு
அதன் பின்
கவுத்துவம் ஆய்
பிறகு
தேமரு நாபி அம் தாமரை ஆனது

முன்னம் குடை போல் -முடி நாயக மணி போல்-மன்னும் திலகம் போல் –
வாள் இரவி -பொன்னகலம் தங்கு கவுத்துவம் போல் அங்கண் உலகு அளந்தாற்காம்

———————————————————————–

ஓதப் புனல் பொன்னி நல் நீர் அரங்கர் உலகு அளந்த
பாதத்து நீர் விண் படி பிலம் மூன்றிலும் பால் புரை வெண்
சீதத் தரங்க மந்தாகினி ஆகி செழும் கங்கை ஆய்
மேதக்க போகவதி ஆகி நாளும் விழுகின்றதே –36-

விண் படி பிலம் மூன்றிலும் -ஸ்வர்க்க பூ பாதாள லோகங்கள் மூன்றிலும் முறையே மந்தாகினி கங்கை போகவதி ஆனதே
எழுமையும் கூடி ஈண்டிய பாபம் இறைப் பொழுதினில் அளவினில் எல்லாம் கழுவிடும் பெருமை கங்கை –

——————————————————————–

ஓலப் புனல் அரங்கேசர் பொற்றாள் பட்டு உடைந்த அண்ட
மேலக் காடாகத் தொளை வழியாக விழும் புனல் போய்
கோலத் திரு உருக் கொண்ட அந்நாள் குரம் பட்டு உடைந்த
மூலக் கடாகத் தொளையால் விழுந்தது முன் புனற்கே –37-

ஸ்ரீ வராக திருவிக்கிரம அவதாரங்களை சேர்த்து அருளுகிறார் -உலகத்தை எடுத்தும் அளந்தும் ஆண்ட அவதாரங்கட்கு ஒற்றுமை உண்டு இறே-

குரம் பட்டு உடைந்த -அந்த வராக நாயனாரது திருக் குளம்பு பட்டதனால் உடைந்த
மூலக் கடாகத் தொளையால் விழுந்தது முன் புனற்கே-
அடிப்பக்கத்தின் மூடியின் துளை வழியாகச் சென்று பழைமையான அக்கடல் இடத்திலேயே விழுந்திட்டது-

பார் அளவும் ஓரடி வைத்து ஓர் அடியும் பார் உடுத்த நீர் அளவும் செல்ல நிமிர்ந்ததே -பொய்கை ஆழ்வார்
அண்டம் மோழை எழ முடி பாதம் எழ அப்பன் ஊழி எழ யுலகம் கொண்டவாறே -நம்மாழ்வார்
மேல் எடுத்த பொன்னார் கனை கழல் கால் ஏழ் உலகும் போய் கடந்து -திருமங்கை ஆழ்வார்
நண்ணு பொற்றுகள் என நாகர் நாட்டோடு மண்ணகம் பொதிந்த தோர் பத மற்றோர் பதம் விண்ணகம் கடந்து போய்
விரிஞ்சன் நாடுறீஇ ஒன்ணிற அண்டமும் உடைய நீண்டதே -என்றும்
செங்கண் மால் மலர்ப்பதம் சென்ற மோழையில் துங்க வண்டத்தில் சூழ்ந்த நீள் கடல் போங்க வீழ்ந்து ஒழுகிய புனலை
யன்று கொல் கங்கை என்று இன்னமும் கழருகின்றதே -என்றும் ஸ்ரீ கூர்ம புராணம் செய்யுள்கள்

——————————————- ———————-

ஸ்ரீ பரசுராம அவதார வைபவம் –

மறிக்கும் கயல் கண்ணி பங்காளன் வாழ் வெள்ளி மால் வரையைப்
பறிக்கும் கபடன் பணிப் புயமோ அவன் பைங்கடகம்
செறிக்கும் புயம் செற்ற ஆயிரம் திண் புயமோ அவற்றைத்
தறிக்கும் திறல் மழுவோ அரங்கா சயத்தார் உடைத்தே –38-

மறிக்கும் கயல் கண்ணி பங்காளன் வாழ் வெள்ளி மால் வரையைப் பறிக்கும் கபடன் பணிப் புயமோ
பிறழ்கின்ற கயல் மீன் போன்ற கண்களை யுடைய அம்பிகையை இடப்பக்கம் கொண்ட சிவபிரான் வசிக்கும் பெரிய
வெள்ளி மலையான கைலாசத்தை -அடியோடு பெயர்த்து எடுத்த வஞ்சகனான இராவணனது பருத்த இருபது கைகளோ –
எட்டினால் குடிமியைப் பிடிப்பது -எட்டா விட்டால் காலைப் பிடிப்பது -அருவி யம் குன்றம் அரக்கன் பெயர்ப்ப
வெருவிய வெற்பு அரையன் பாவை பெருமான் அணியாகம் ஆரத் தழுவினாள்-
அவன் பைங்கடகம் செறிக்கும் புயம் செற்ற ஆயிரம் திண் புயமோ
இராவணனுடைய பசும் பொன்னால் ஆகிய கடகம் என்னும் வளையை அணிந்த கைகளை வலி அழித்து நெருக்கிக் கட்டிய
வலிய கார்த்த வீர்ய அர்ச்சுனனது ஆயிரம் கைகளோ
அவற்றைத் தறிக்கும் திறல் மழுவோ அரங்கா சயத்தார் உடைத்தே –
அந்த ஆயிரம் கைகளையும் வெட்டித் தள்ளிய ஸ்ரீ பரசுராமனது கோடாலிப் படையோ -இவற்றில் எதி வெற்றி மாலையை யுடையது –
திறம் மழு சயத்தார் உடைத்து –வென்று மா மழு வேந்தி -செரு நுதலூடு போகி யாவராவி மங்க மழு வாளின் வென்ற திறலோன் -திருமங்கை ஆழ்வார்

திசையுறு கரிகளைச் செற்றுத் தேவனும் -வசையுறக் கயிலையை மறித்து வானெலா மசையுறப் புரந்தரன் அடர்த்த தோள்களின் இசையினைத்
தும்புரு விசையினத்தவே ஈசன் ஆண்டு இருந்த பேர் இலங்கு மால் வரை ஊசி வேரோடும் பறித்து எடுக்கும் ஊற்றத்தான்
அரண் தரு திண் தோள் சால யுள வெனில் ஆற்றல் உண்டோ கரண்ட நீர் இலங்கை வெந்தை சிறை வைத்த கழல் கால் வீரன்
திரண்ட தோள் வனத்தை எல்லாம் சிறியதோர் பருவம் தன்னில் இரண்டு தோள் ஒருவன் அன்றோ மழுவினால் எறிந்தான் என்றாள்-கம்பர்

—————————————————–

இது முதல் எட்டு பாசுரங்கள் ஸ்ரீ ராமாவதார வைபவம்

மாதண்டம் மேவும் கரத்தர் அரங்கர் வடமிதிலைக்
கோதண்டம் வேகம் பிறப்பித்த போது குவட்டு வெள்ளி
வேதண்டம் மேய மழுவாளி நாணினன் வென்றி கண்டு
மூதண்டம் அஞ்சும் மழுவாளி கோபம் முதிர்ந்ததுவே –39-

மாதண்டம் -பெரிய கௌமோதகி-தண்டம் மேவும் கரத்தார் என்றும் ஏவும் கரத்தார் என்றும் பிரிக்கலாம்
கோதண்டம் வேகம் பிறப்பித்த போது -வில்லை வளைத்து முறித்து அதில் இருந்து உக்ரமான ஓசையை உண்டாக்கிய பொழுது
மழு ஆயுதம் உடைய சிவபிரான் வெள்கினான் -கோடாலிப் படையை உடைய பரசுராமன் கோபம் மிக்கது –

———————————————————–

மாகம் பிலம் திக்கு இமையோர் உலகம் மழுவுடையோன்
நாகம் நல் நாடு அளவாக பல் நாகம் நடுங்க அம்பு
வேகம் கொடு தொடர பறந்து ஓடியும் மீண்டு வந்து
காகம் சரண் என்ன நம் பெருமாள் உயிர் காத்தனரே –40-

மாகம்-பெரிய ஆகாயம்
பிலம்-பாதாள லோகம்
திக்கு இமையோர் உலகம்
மழுவுடையோன் நாகம் -மழு ஏந்திய சிவபிரானது கைலாசம்
நல் நாடு அளவாக பல் நாகம் -பல் திசைகளில் உள்ள பிராணிகளும் –
சித்ர கூடத்து இருப்ப –அத்திறமே அதன் கண்ணை அறுத்ததும் ஓர் அடையாளம் -பெரியாழ்வார்
சீறினாலும் காலைக் கட்டிக் கொள்ளலாம் படியான கிருபாவாளன்-சீல குணத்தாலே ரமிப்பிக்க வல்லவன்
அங்கதஞ்சி நடுங்கி யயன் பதியண்மி இங்கு நின் வர வென்ன கனல் எய்த மங்கை பங்கனோடு எண்டிசையும் செல்ல
மற்றோர் தங்கள் தங்கள் இடங்கள் மறுத்தமை தைப்பாய் -என்றும்
காகம் ஒன்றை முனிந்து அயல் கல் ஏழு புல்லால் வேக வெம்படை விட்டது -என்றும் கம்பர் –
ஸ்ரீ இராமபிரானது ஆற்றல் அருள் சரணாகத ரஷகத்வம் பரத்வம் அருளிச் செய்கிறார் இத்தால் –

———————————————————–

மாதவர் உம்பர் பெருமாள் அரங்கர் வலி உணராது
ஆதவன் மைந்தன் அயிரத்த அந்நாள் இலக்கு ஆய நெடும்
பாதவம் ஏழும் உடனே நெடும் கனை பட்டு உருவ
பூதலம் ஏழும் எழு பாதலங்களும் புண் பட்டவே –41-

மாதவர்-மாதவன் திரு நாமம் -மா தவம் பெரிய தபம் செய்யும் முனிவர்களுக்கும் என்றுமாம்
உம்பர் பெருமாள் அரங்கர் வலி உணராது
ஆதவன் மைந்தன் -சூரிய குமாரன் ஸூ க்ரீவன்
அயிர்த்த அந்நாள் -சந்தேகித்த அக்காலத்திலே
இலக்கு ஆய நெடும் பாதவம் ஏழும்-மரா மரங்கள் ஏழும்
உடனே நெடும் கனை பட்டு உருவ -உடனே -சமகாலத்திலேயே
பூதலம் ஏழும் எழு பாதலங்களும் புண் பட்டவே –பூமி முதலிய மேல் உலகங்கள் ஏழும் அதலம் முதலிய கீழ் உலகங்கள் ஏழும் விரணம் அடைந்தன –

———————————————————-

ஒற்றைச் சரம் சுட்ட உட்கடல் போல் புறத்து ஓலம் இட
மற்றைக் கடல் வெந்தது எவ்வண்ணமோ -மத மா அழைக்க
அற்றைக்கு உதவும் அரங்கர் வெங்கோ பத்தை அஞ்சி அரன்
கற்றைச் சடையின் இடையே வெதும்பினள் கங்கையுமே –42-

ஒற்றைச் சரம் சுட்ட-ஒப்பற்ற ஸ்ரீ ராம பானம்
உட்கடல் போல் -இந்த உவர்ப்பு கடல் போலே
புறத்து ஓலம் இட -மற்றை கருப்பஞ்சாறு கடல் முதலான ஆறு கடல்களும்
ஆவரண ஜலமான பெரும் புறக் கடலும் அடங்கும்
அஸ்த்ர அக்னிக்கும் கோப அக்னிக்கும் அஞ்சி
மற்றைக் கடல் வெந்தது எவ்வண்ணமோ
-மத மா அழைக்க -ஸ்ரீ கஜேந்திர ஆள்வான் ஆதி மூலமே என்று கூப்பிட
அற்றைக்கு உதவும் அரங்கர் வெங்கோ பத்தை அஞ்சி
அரன் கற்றைச் சடையின் இடையே வெதும்பினள் கங்கையுமே –

——————————————————————-

கொங்கு உண்டு வண்டு அமர் தண் தார் அரங்கர் வெங்கோபமுடன்
பொங்கும் சரம் செய்த மாயம் என்னோ தன் புகழ் அடைய
மங்கும் படிக்கு மறம் செய் இராவணன் வாகினி கண்டு
எங்கும் குரங்கு எங்கும் ராமன் என்று ஏங்கி இரிந்திடவே –43-

வெங்கோபமுடன் பொங்கும் -இத்தை சரம் -அரங்கர் -விசேஷணம் என்று கொள்ளலாம் –
வாகினி -மூல பலம் என்னும் சேனை –

——————————————————————

பேர் ஒத்த ஆயிரம் பேர் மடிந்தால் பிறங்கும் கவந்தம்
நேர் ஒத்த ஆடும் அது ஆயிரம் ஆடின் நெடும் சிலையின்
ஏர் ஒத்த கிண் கிணி சற்று ஒலித்திடும் அது ஓர் யாமம் நின்று
கார் ஒத்த மேனி அரங்கர் தம் போரில் கறங்கியதே –44-

ஆனை ஆயிரம் தேர் பதினாயிரம் அடல் பரி ஒரு கோடி சேனை காவல் ஆயிரம் படில் செழும் கவந்தம் ஓன்று ஆடும்
கானம் ஆயிரம் ஆயிரம் கோடிக்கு கவின் மணி கணில் என்னும் எனை யம் மணி ஏழரை நாழிகை யாடியது இனிதன்றே -கம்பர்
நாளில் ஏட்டில் ஓர் பாகம் -யாமம் -ஏழரை நாழிகை

——————————————————

சற்பத்து உறங்கும் அரங்கா உன் பாதம் தனை அடைந்த
நற்பத்தருக்கு ஒரு நாசம் உண்டோ நல மா மருத்தின்
வெற்பைக் கொணர்ந்த விறல் அனு மானும் அவ் வீடணனும்
கற்பத்து அளவும் அழியாது இருக்கவும் கற்பித்தையே –45-

————————————————————–

ஆவும் பயமும் அமுதும் ஒப்பு ஆன அரங்கருக்கு
மேவும் புகழ் இன்னும் மேவும் கொலோ அவர் மெய் அருளால்
தாவும் தரங்கத் தடம் சூழ் அயோத்திச் சரா சரங்கள்
யாவும் கிளையுடன் வைகுந்த யோகத்தில் ஆர்ந்திட்டவே –46-

ஆவும் பயமும் அமுதும் ஒப்பு ஆன அரங்கருக்கு -பசுவையும் -அதன் இடத்து பாலையும் அதன் இடத்து இனிமையும் போல் உள்ள அரங்கர்
அசித்தாகிய சரீரத்தில் சித்தாகிய ஜீவனும் அதன் இடத்தில் அந்தராத்மாவாக அரங்கர் என்றபடி
மேவும் புகழ் இன்னும் மேவும் கொலோ -வேறு யாருக்கும் உண்டோ
அவர் மெய் அருளால் தாவும் தரங்கத் தடம் சூழ் அயோத்திச் சரா சரங்கள் யாவும் கிளையுடன் வைகுந்த யோகத்தில் ஆர்ந்திட்டவே –
அன்று சரா சரங்களை வைகுந்தத்து ஏற்றி –
நற்பால் அயோத்தியில் வாழும் சராசரம் முற்றவும் நற்பாலுக்கு உய்த்தனன் நான்முகனார் பெற்ற நாட்டுளே
தாவும் தடம் -சரயு என்றபடி –

——————————————————————-

ஒரு தாய் இருந்து வருந்த வைதேகியுடன் சுரத்தில்
ஒரு தாய் சொலச் சென்றது என் அரங்கா வையம் உய்யும் வண்ணம்
ஒரு தாய் உதரத்தில் ஓர் அறு திங்கள் உறைந்த பின்னை
ஒரு தாய் வயிற்றில் வந்து உற்றது எம்மாயம் உரைத்து அருளே –47-

சுரத்தில் -கொடிய காட்டில் -கொன்னவிலும் வெம்கானம்
மன்னவன் பணி யன்றாகில் நும் பணி மறுப்பனோ –இப் பணி தலை மேல் கொண்டேன் மின் ஒளிர் கானம் இன்றே போகின்றேன் விடையும் கொண்டேன் –
தொத்தலர் பூம் சுரி குழல் கைகேசி சொல்லால் தொன்னகரம் துறந்து
ஈற்றுத் தாய் பின் தொடர்ந்து எம்பிரான் என்று அழ கூற்றுத் தாய் சொல்ல கொடிய வனம் போன சீற்றம் இலாதான் –

————————————————————————-

கதி பட்ட பொன்னி அரங்கேசர் ஆடு -கருந்திரை நீர்
நவின்றிடல் ஆகும் நலம் கெழு கூர் நுதி பட்ட நெட்டலத் தாலே நலம் கெழு –
-கூர் நுதி பட்ட நெடு அலத்தாலே -இழிந்திட நூற்றுவர் தம்
பதி -பட்ட கண் கலக்கம் தெரியாது பகருதற்கே -48

கதி பட்ட பொன்னி அரங்கேசர்
ஆடு -பலராம அவதாரத்தில் நீராடுகின்ற
கருந்திரை நீர் -யமுனை
நதி பட்ட பாடு -கலப்பை கொண்டு இழுத்ததனால் அடைந்த வருத்தம்
நவின்றிடல் ஆகும் நலம் கெழு கூர் நுதி பட்ட நெட்டலத் தாலே
நலம் கெழு -நன்மை மிக்க -கூர் நுதி பட்ட நெடு அலத்தாலே -கூர்மையான நுனி பொருந்திய நீண்ட கலப்பையினாலே
இழிந்திட நூற்றுவர் தம் பதி -ஹஸ்தினாபுரி
பட்ட கண் கலக்கம் தெரியாது பகருதற்கே -துன்பத்துக்கும் அலக்கண் என்பர் –

——————————————————————-

இது முதல் 25 கவிகள் ஸ்ரீ கிருஷ்ணாவதார மகிமை

பண்டு விழுங்கிய பாரும் திசையும் பனிக் கடலும்
சண்ட நெடும் கிரித்தானம் எல்லாம் சண்பகாடவி மேல்
மண்டு பெரும் புனல் சூழ் அரங்கேசர் தம் வாய் மலருள்
கண்டு மருவினள் சீர் நந்த கோபர் தம் காதலியே –49-

பண்டு விழுங்கிய -முன்பு கற்பாந்த காலத்திலேயே உட்கொண்ட
பாரும் திசையும் பனிக் கடலும் சண்ட நெடும் கிரித்தானம் எல்லாம்
சண்பகாடவி மேல் -சண்பகம் அடவி மேல்
மண்டு பெரும் புனல் சூழ் அரங்கேசர் தம்
வாய் மலருள் -செவ்வாம்பல் மலர் போன்ற திருவாயின் உள்ளே
கண்டு மருவினள் சீர் நந்த கோபர் தம் காதலியே —
வையும் ஏழும் கண்டாள் பிள்ளை வாயுளே -வாயுள் வையம் கண்ட மட நல்லார்
மருவினள் -மகிழ்ந்து அக்குழந்தையை அணைத்துக் கொண்டாள் என்னவுமாம்

——————————————————————–

உன்னைக் களவில் உரலோடு கட்டி வைத்து உன்னுடைய
அன்னைக்கு ஒருத்தி போது அலை ஆழி மங்கை
தன்னைப் புணர்ந்தருள் தார் அரங்கா அவள் தன் மருங்கில்
பின்னைக் கொடு சென்ற பிள்ளை மற்று ஆர் என்று பேசுகவே –50-

அலை ஆழி மங்கை தன்னைப்-அலைகளை உடைய திருப் பாற் கடலில் தோன்றிய திருமகளை –
அலைகளை யுடைய கடல் சூழ்ந்த பூமி தேவியை சேர்ந்து அருள்கின்ற என்றுமாம்
பூ மடந்தையும் நில மடந்தையும் தேவியர் -பங்கய மின்னொடு பார் மகள் தேவி –

————————————————————————

கோயில் கந்தாடை அப்பன் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ பிள்ளை பெருமாள் ஐயங்கார் திருவடிகளே சரணம்
பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம்–

ஸ்ரீ பிள்ளை பெருமாள் ஐயங்கார் அருளிய திருவரங்கத்து மாலை -1-25-

February 19, 2016

சிறப்புப் பாயிரம் -அபியுக்தர் அருளிய தனியன் –

மறைப் பொருளோ அச்சிரப் பொருளோ மனுவே முதலாம்
முறைப் பொருளே இதிகாகச புராண முதுப் பொருளோ
இறைப் பொருளாம் நம் பெருமாளுடைத் திரு எட்டு எழுத்துள்
உரைப் பொருளோ -மணவாளர் தம் மாலையின் உட் பொருளே –

வேதம் -வேதாந்தம் -சிர பொருள் -மனு முதலான தரும சாஸ்திரம் -18 ஸ்ம்ருதிகள் –இதிகாசம் -புராணம் -அஷ்டாஷரம் –
இவை அனைத்தின் பொருளும் இந்த திருவரங்கத்து மாலையிலே உண்டு என்றவாறு
புகழு நல் ஒருவன் என்கோ-பொருவில் சீர் பூமி என்கோ -திகழும் தண் பரவை என்கோ -தீ என்கோ வாயு என்கோ
நிகழும் ஆகாசம் என்கோ நீள் சுடர் இரண்டும் என்கோ -இகழ்வில் இவை யனைத்தும் என்கோ என்றால் போலே
ஈடு பட்டு வியந்து சங்கை போலே அருளிச் செய்கிறார் இங்கு
இறைப் பொருள் -தலைமையான பொருள் -முதலாவார் மூவரே யம் மூவருள்ளும் முதலாவான் மூரி நீர் வண்ணன் -என்பதால் –
இறைப் பொருளாம் நம் பெருமாள் -என்றவாறு
இறைப் பொருள் திரு அஷ்டாஷர திரு மந்த்ரத்துக்கு விசேஷணம் என்றுமாம்
நம்பெருமாளுடை திரு எட்டு எழுத்து -இவன் வெளியிட்டு அருளி குரு பரம்பரையில் இடம் பிடித்து கொண்டதால்
குரு பரம்பரை பூர்வகமாக அனுசந்திக்கும் அஷ்டாஷரம் என்றவாறு-
கோயிலில் வந்த மணவாளர் பொற் திருப் பாதாம்புயங்கட்கு மாலை என மணவாளர் சூடும் என்றவாறு-

————————————————————-

காப்பு -திருவரங்க நாதனது திருமேனி திவ்ய அவயவங்களும் திவ்ய பஞ்சாயுதங்களும் –

நாளும் பெரிய பெருமாள் அரங்கர் நகை முகமும்
தோளும் தொடர்ந்து என்னை ஆளும் விழியும் துழாய் மணக்கும்
தாளும் கரமும் கரத்தில் சங்கு ஆழியும் தண்டும் வில்லும்
வாளும் துணைவருமே தனியேனை வளைந்து கொண்டே –

நகை முகம் -புன்சிரிப்பை யுடைய திருமுகம் -ஒளியையுடைய திருமுகம்
தொடர்ந்து –விடாது தொடர்ந்து -தேடித் பின் தொடர்தலுமாம்
துழாய் மணக்கும் தாளும் -அடியார்கள் அர்ச்சித்த திருத் துழாய் வாசனை வீசப் பெற்ற திருவடி –
துழாய் உடன் இயற்கை மணம் வீசும் திருவடி என்றுமாம் -திருத் துழாய் வாசனை வீசக் காரணமான திருவடி என்றுமாம் -சர்வ கந்தன் அன்றோ –

அரங்கர் காராழி வண்ணப் பெருமாள் அந்தாதிக்கு காப்பு உரைக்கில் —-
கூராழி சங்கம் திருக்கதை நாந்தகம் கோதண்டமே-திருவரங்கத் தந்தாதி காப்பு பாசுரம் –

———————————————————————————-

திருவாழி சங்கு திரு ஆழி வாழி சிறந்த கொண்டல்
உரு வாழி யோகத் திருத் துயில் வாழி உலகு அளந்த
மரு ஆர் மது மலர்த் தாள் வாழி வாழி வணங்கும் அன்பர்
பெரு வாழி அனைய பெருமாள் அரங்கப் பெரும் செல்வமே –1-

பெரியாழ்வார் போலே பொங்கும் பரிவாலே திருப் பல்லாண்டு பாடி அருளுகிறார்
திருவாழி-ஸ்ரீ மகா லஷ்மி வாழியே -திருக் கண்டேன் என்றே முதலில் அருளினார் இ றே
அந்தமில் சீர்ப் பொற் பாவை தன்னருளால் பொன்னரங்கர் தாள் பணிந்து நற் பால் அடைந்து உய்ந்தேன் நான் –
சங்கு திரு ஆழி
வாழி சிறந்த கொண்டல் உரு வாழி -திருமாலின் திருமேனி வாழியே -உரு -வடிவமும் நிறமும்
யோகத் திருத் துயில் வாழி -திரு யோக நித்தரை வாழியே-
அறி துயில் -விழி துயில் -துயிலாத் துயில் -பொய்த்துயில் -மாயத்துயில் என்றும் சொல்லுவர் இ றே
உலகு அளந்த மரு ஆர் மது மலர்த் தாள் வாழி -வாசனை நிறைந்த தேனை யுடைய தாமரை மலர் போன்ற திருவடிகள் வாழியே
இவ்வளவு அனுபவத்துக்கும் காரணம் ஸ்ரீ ரங்கத்தில் வாசம் என்பதால் மேலே
வாழி வணங்கும் அன்பர் பெரு வாழ்வு அனைய பெருமாள் அரங்கப் பெரும் செல்வமே —
நமஸ்கரிக்கின்ற மெய்யடியார்க்கு பெரிய வாழ்க்கை போன்ற பெரிய பெருமாள் யுடைய ஸ்ரீ ரங்கத்துக்கு பெரிய ஐஸ்வர்யம் வாழியே
ஸ்ரீ ரங்க ஸ்ரீ ஸ்ச வர்த்ததாம் -போலே
மருவார் -என்றது மலருக்கும் தாளுக்கும் விசேஷணம் -வாசனை நீண்ட -நெடும் தூரம் அளவும் வீசும் வாசனை என்றுமாம்
-அம்ருதஸ் யந்தி நிபாத பங்கஜே- -போலே
பெருமாள் அரங்கப் பெரும் செல்வம் -பெரிய பெருமாள் -உங்கள் பூர்வர்கள் தேடி வைத்த மஹா நிதி காணும்
என்று மணக்கால் நம்பி ஆளவந்தாருக்கு பெரிய பெருமாளை சுட்டிக் காட்டி அருளினாரே
ஸ்ரீ ரங்க மங்கள நிதி -பெரு வாழ்வு -அழியாத நிரதிசய முக்தி உலக பேரின்ப வாழ்வு என்றவாறு

—————————————————————————————————

படுப்பவரைப் பணி மெல் அணையாகப் பரு வரையால்
தடுப்பவரைப் பண்டு மண்டு கல் மாரி தரணி இடந்து
எடுப்பவரைத் தம் அடியார் இடும் பச்சிலைக்கு முத்தி
கொடுப்பவரை செம் பொற் கோயிலுள்ளே கண்டு கொண்டனனே –2-

செம் பொன் -மாற்று உயர்ந்த பொன் என்றவாறு –
தம் அடியார் இடும் பச்சிலைக்கு-தமது திருவடிகளை அடைந்த மெய்யடியார்களுக்கு –
அத்திருவடிகளில் அர்ச்சிக்கின்ற பசுமையான திருத் துழாய் தளத்திற்காக –
பத்ரம் புஷ்பம் பலம் தோயம் –
அச்யுத உன் மெய்யடியார் உகந்தே இட்ட தணு எனினும் மகா மேருவாகக் கொள்வாய் –
நிச்சயமாய் யுனை நம்பி எண்ணா மூடர் நினைத்திடிலோ நூற்றி ஒன்றையும் கொள்ளாயால்-
எம்பெருமானை வசப்படுத்தும் பச்சிலை என்றவாறு -வசப் பட்டு பெரு வீடு அருளுகிறான்
புல்கும் அணையாம் திருமாற்கு அரவு -பணி மெல் அணையாகப் படுப்பவரை-
இருளிரியச் சுடர் மணிகள் இமைக்கும் நெற்றி –பள்ளி கொள்ளும் கரு மணியைக் கோமளத்தை கண்டு கொண்டு
என் கண் இணைகள் என்று கொலோ களிக்குமாறே
அடல் யாயிரவாய் பொருந்து வந்தார் பணிப் பையார் -திருவரங்கத்து அந்தாதி
கல் மாரி தடுத்து தரணி இடந்து -துஷ்ட நிக்ரஹ சிஷ்ட பரிபாலனம் –
மகரத்தில் சூரியன் வந்து உதித்த காலில் வந்திக்க விந்திரனை நோக்கி பொங்கல் மிக விட்டு கயிலை மலை போலே வைக்க
விளையாட்டாய் அத்தனையும் நீயே உண்ண ககனத்தில் இந்திரனும் வந்து பார்த்து கல் மழையை நிரை மீதில் விட்ட மட்டில்
இக பரத்திற்கு இறையவனே நிரைக்காக குன்றை எடுத்து மலை தடுத்தனையே எம்பிரானே -என்பரே –

புண்ணியம் தெய்வதமும் சேர் பூலோகத்தை புல் பாய் போல் சுருட்டி கொண்டே பாதாளம் நண்ணிய இரணியாட்சனைப் பின் தொடர்ந்தே ஏகி
நலமுடனே ஆதி வராகத் தேவாகி மண்ணுலகம் அனைத்தும் இடந்து எடுத்து ஓர் கோட்டில் வைத்து வர வவன் மறிக்க வதைத்து
தேவர் எண்ண யுலகீர் ஏழும் படியப் பண்ணா இறைவா நாராயணனே எம்பிரானே –

—————————————————————————

ஆள் ஆனவர் கண் களி கூர் அரங்கத்து அரவணை மேல்
காள அசலம் எனக் கண்டு கொண்டேன் -மறை காண ஒண்ணாத்
தாள் ஆயிரம் செம்பொன் மா முடி ஆயிரம் தாம நெடும்
தோள் ஆயிரம் திருக் கண் ஆயிரம் கொண்ட சோதியையே –3-

ஆள் ஆனவர் கண் களி கூர் அரங்கத்து அரவணை மேல் -அடியார்கள் கண்டு கண் மிகவும் களிப்ப காரணமான திருவரங்கம் பெரிய கோயிலிலே
கண்களால் காணுவதால் மணம் களி கூர்வதால் கண்ணிலே ஏற்றி அருளுகிறார் -ஒருவகை உபசார வழக்கு
தாம நெடும் தோள் ஆயிரம்-மாலைகள் தரித்த ஆயிரம் தோள்களை உடையவனும்
தாமம் -திருத் துழாய் மாலைகள் -மலர் மாலைகள் -ஹாரங்கள் -வனமாலை –இவற்றை எல்லாம் குறிக்கும் -தாமம் ஒளி என்றுமாம் –
திரு -அடை மொழி -தாள் முடி தோள் இவற்றுடன் கூட்டவுமாம்
காள அசலம் எனக் கண்டு கொண்டேன்-கரு நிறம் உள்ளதோர் மலை கிடந்தால் போலே சயனத் திருக் கோலமாகக் காணப் பெற்றேன்
காளாசலம் -நீல கிரி என்றவாறு
காள மேகம் படிந்ததொரு பெரு மலை என்றுமாம்
பச்சை மா மலை போல் மேனி பவளவாய் கமலச் செங்கன் அச்யுதா –
மறை காண ஒண்ணாத -சோதி உடனும் இயையும் விசேஷணம்
ஆயிரம் -அநேகம் என்றவாறு -திவ்யாத்மா ஸ்வரூபம் -அபரிமித அத்புத ஞான சக்திகள் கொண்டவன் என்றவாறு

————————————————————————–

பூங்கா விரிப்புனற் கோயிலுள்ளே மிக்க போகம் எல்லாம்
யாம் காண யோகத்துயில் கொண்டவாறு எள்ளும் எண்ணெய் யும் போல்
நீங்காது உலகத்து உயிர்க்கு உயிர் ஆகி நியாமகன் ஆய்
ஓங்காரம் ஆய் அதன் உட்பொருளாய் நின்ற ஒண் சுடரே –4-

எள்ளும் எண்ணெயும் போல் நீங்காது -இடையறாமல்
உலகத்து உயிர்க்கு உயிர் ஆகி -உலகத்தில் உள்ள ஜீவாத்மாக்களுக்கு அந்த்ராத்மாவாகியும்
எல்லாம் தானாகவும் அல்லனவாகவும் இறைவன் நிற்கின்ற நிலையை எள்ளும் எண்ணெயும் போல் என்கிறார்
நியாமகன் ஆய் -தலைவன் ஆகியும்
கருதரிய உயிர்க்கு உயிராய் கரந்து எங்கும் பரந்து உறையும் ஒரு தனி நாயகம் என்றால் உன் புகழுக்கு வரம்பாமோ -திருவரங்கக் கலம்பகம்
திட விசும்பு –கரந்து எங்கும் பரந்து உளன்-என்றும்
-பரந்த தண் பரவையுள் –கரந்து எங்கும் பரந்து உளன் என்பரே
எண்ணும் எண்ணெயும் இயைய மற்று எப்பொருள் அகத்தும் நண்ணு நாரணன் –
ஓங்காரம் ஆய் -பிரணவ மந்த ஸ்வரூபி யாகவும்
அதன் உட்பொருளாய்-அந்த மந்த்ரத்தின் உள்ளே அடங்கிய பொருளையும்
சொல்லும் பொருளும் அவனே –
ஓங்காரோ பகவான் விஷ்ணு
பிரணவோ பகவத் வாசீ பிரதான்யா தர்த்த சம்பவாத் –
நின்ற-எந்நாளும் அழிவற்ற ஒரே தன்மையாய்
ஒண் சுடரே –ஒள சுடர் -பிரகாசின்ற சோதியாகியும்
பூங்கா விரிப்புனற் கோயிலுள்ளே மிக்க போகம் எல்லாம் யாம் காண யோகத்துயில் கொண்டவாறு -என்ன ஆச்சர்யம் என்கிறார்
தெளிவிலாக் கலங்கல் நீர் சூழ் திருவரங்கம் -நீர் வளம்
போக மண்டபம் அன்றோ கோயில் -பெருமாள் அரங்கம் பெரும் செல்வம் என்றார் இ றே
மிக்க போகம் -வரம்பில் இன்பம் நிரதிசய பேரின்பம்
யாம் -என்று தம்மைப் போன்ற அடியார்கள் ஆகிய நம்மையும் சேர்த்து அருளுகிறார் –

———————————————————————-

கறங்கு ஆழி நாள் எட்டு இலக்கம் இயோசனைகட்செவியின்
பிறங்கு ஆகம் மும்மை இலக்கம் இயோசனை பேர் உலகில்
இறங்கு ஆழி மேகம் எனவே அரங்கத்தில் எந்தை அதில்
உறங்கு ஆகம் நீளம் ஐந்து ஐம்பதினாயிரம் ஒசனையே –5-

கறங்கு ஆழி -ஆராவாரிக்கின்ற திருப் பாற் கடலினது
நீளம் –
நாள் எட்டு இலக்கம் இயோசனை -32 லஷம் யோஜனை அளவாம் –
அதன் இடையே உள்ள –
கட்செவியின் பிறங்கு ஆகம் -திரு வனந்தாழ்வான் உடைய விளங்குகின்ற திரு உடம்பானது –
சஷூஸ் ஸ்ரவஸ் -என்பரே -கோகன நாகம் -அன்றோ
நீளம்
மும்மை இலக்கம் இயோசனை -மூன்று லஷம் யோஜநையாம்
பேர் உலகில் இறங்கு ஆழி மேகம் எனவே-பெரிய இந்நிலை யுலகத்தில் வந்து இறங்கி வந்த சக்ராயுதத்தை உடைய தொரு மேகம் போலே
ஆழி மேகம் -கடலில் படிந்து நீரை உட்கொண்ட கார் மேகம் -கடலும் மேகமும் போலே என்றுமாம் –
அரங்கத்தில் எந்தை அதில் உறங்கு ஆகம் -யோக நித்தரை செய்து அருள்கின்ற திருமேனியானது
நீளம்
ஐந்து ஐம்பதினாயிரம் ஒசனையே -இரண்டரை லஷம் யோஜநையாம்

————————————————————————

பாற் கடல் நாள் எட்டு இலக்கம் இயோசனை பாற் கடலுள்
மால் கவி கோயில் அகலமும் ஈர் ஐந்து வான் அளவும்
தீற்கம் ஓர் ஏழ் திகழ் பணி மூன்று சிறந்த அகலம்
ஏல்கவின் ஒன்றரை உத்தமர் நீளம் இரண்டரையே –6-

பாற் கடல் நாள் எட்டு இலக்கம் இயோசனை-திருப் பாற் கடல் நீளம் 32 லஷம் யோஜநையாம்
பாற் கடலுள் மால் கவி கோயில் -அந்த பாற் கடலுள் திருமாலை வளைந்து கொண்டு இருக்கிற திருக் கோயிலினது
அகலமும் ஈர் ஐந்து-அகலம் 10 லஷம் யோஜநையாம்
வான் அளவும் தீற்கம் ஓர் ஏழ் -ஆகாசத்தை அளாவுகின்ற அத்திருக் கோயிலின் உயரம் ஏழு லஷம் யோஜநையாம்
திகழ் பணி மூன்று -விளங்குகின்ற திரு வனந்த தாழ்வான் உடைய நீளம் மூன்று லஷம் யோஜநையாம்
சிறந்த அகலம் ஏல்கவின் ஒன்றரை-மேன்மை உற்ற திரு வனந்த தாழ்வான் உடைய அகலம் -பொருந்திய அழகை யுடைய ஒன்றரை லஷம் யோஜநையாம்
உத்தமர் நீளம் இரண்டரையே -புருஷோத்தமர் உடைய திருமேனி நீட்சி இரண்டரை லஷம் யோஜநையாம் –
கூறியது கூறினும் குற்றம் இல்லை வேறொரு பொருளை விலக்குமாயின் -தொகுத்து அனைத்தையும் உணர்த்தி அருளுகிறார் -என்பர்
இத்தை வேறு சிலர் இயற்றி இடைச் சொருகல் ஆக்கினார் என்றும் சொல்வர்

—————————————————————

அடித்தலம் அந்த அதலம் பொரு திரை ஆழி வையம்
கடித்தலம் நேமிக்கிரி உடை ஆடை கபாலி முன் நாள்
மிடித்து அலமந்தது ஒழித்தான் அரங்கன் விழி இரு கோள்
முடித்தலம் அண்ட முகடு இனி யாம் என் மொழிவதுவே –7-

அடித்தலம் அந்த அதலம்-திருவடிகள் இருந்த இடம் அந்த அதலம் என்கிற பாதாள லோகம்
பொரு திரை ஆழி வையம் கடித்தலம்-திருவரை இருக்கும் இடம் மோதுகின்ற அலைகளை உடைய கடலால் சூழப் பட்ட பூ லோகமாம்
நேமிக்கிரி உடை ஆடை -அத்திருவரையில் உடுக்கும் வஸ்த்ரம் பூ லோகத்தை சூழ்ந்து உள்ள சக்ரவாள பர்வதம்
முன் நாள் -முற்காலத்தில்
கபாலி மிடித்து அலமந்தது -பிரமன் தலையோட்டை கையிலே கொண்ட சிவன் சாபத்தால் வறுமை உற்று கண்டவிடம் எங்கும் இரந்து திரிந்து வருந்தியதை
ஒழித்தான் அரங்கன் -போக்கி அருளினான் அரங்க நாதனது
விழி இரு கோள் -திருக் கண்கள் சந்திர சூரியர்கள்
முடித்தலம் அண்ட முகடு -திருமுடி இருக்கும் இடம் அண்ட கோலத்தின் உச்சியம் அப் பெருமான் உடைய
திரு உருவத்தின் பெருமையை குறித்து இனி நாம் சொல்லத் தக்கது யாது உளது
விராட் ஸ்வரூபம் -விஸ்வ ரூபம் மகிமையை அருளிச் செய்கிறார்

—————————————————————-

திண் சுடர் ஆழி அரங்கேசர் திக்கு திருச் செவியில்
மண் கழலில் சத்ய லோகம் சிரத்தில் மருத்து உயிரில்
தண் கதிர் உள்ளத்தில் வான் உந்தியில் செந்தரணி கண்ணில்
ஒண் கனல் இந்திரன் வாழ் முகப் போதில் உதித்தனரே –8-

திண் சுடர் ஆழி அரங்கேசர்
திக்கு திருச் செவியில் -திருச் செவியில் இருந்து திக்குகளும்
மண் கழலில் -திருவடிகளில் இருந்து பூமியும்
சத்ய லோகம் சிரத்தில்-திரு முடியில் இருந்து சத்ய லோகமும்
மருத்து உயிரில் -வாயுவும் திரு உயிரில் இருந்தும்
தண் கதிர் உள்ளத்தில்-திரு உள்ளத்தில் இருந்து குளிர்ந்த சந்திரனும்
வான் உந்தியில் -திரு உந்தியில் இருந்து ஆகாயமும்
செந்தரணி கண்ணில் -திருக் கண்ணில் இருந்து செந்நிற சூரியனும்
ஒண் கனல் இந்திரன் வாழ் முகப் போதில் -சிறப்புற்ற தாமரை மலர் போன்ற திரு முகத்தில் இருந்து ஒளி யுள்ள அக்னியும் இந்திரனும்
கால பேதத்தால் வாடுதல் குவிதல் இன்றி எப்பொழுதும் மலர்ந்தே இருப்பதால் வாழ் மலர் என்கிறார்
உதித்தனரே –ஆதியில் தோன்றினார்கள்
புருஷ ஸூ கதம் -மறைப் பொருளின் அர்த்தம் -ஸ்ரீ விஷ்ணு புராணமும் இத்தை தெரிவிக்கும் –

—————————————————————-

புரம் ஆயிரம் திருக் கண் மலர் ஆயிரம் புண்டரிகக்
கரம் ஆயிரம் கழற் கால் மலர் ஆயிரம் கண்ணி முடிச்
சிரம் ஆயிரம் திரு நாமமும் ஆயிரம் செய்ய கையில்
அரம் ஆயிரம் கொண்ட திண் திறல் ஆழி அரங்கருக்கே –9-

புரம் ஆயிரம்-திரு மேனி ஆயிரமாம்
திருக் கண் மலர் ஆயிரம் புண்டரிகக்
கரம் ஆயிரம்
கழற் கால் மலர் ஆயிரம்
கண்ணி முடிச் சிரம் ஆயிரம்
திரு நாமமும் ஆயிரம்
செய்ய கையில் அரம் ஆயிரம் கொண்ட திண் திறல் ஆழி அரங்கருக்கே –
தோள்கள் ஆயிரத்தாய் முடிகள் ஆயிரத்தாய் துணை மலர்க் கண்கள் ஆயிரத்தாய் தாள்கள் ஆயிரத்தாய்
பேர்கள் ஆயிரத்தாய் தமியனேன் பெரிய வப்பனே -நம்மாழ்வார்
வேதம் செப்பும் பேராயிரம் திண் பெரும் புயம் ஆயிரம் பெய் துளவத் தாரார் முடி யாயிரம் -கம்பர்

——————————————————————-

முன் நாள் விசும்பும் புவியும் திசையும் முறை வகுத்த
அன் நான்முகன் தனது ஆவி எல்லாம் மலர் ஆசனை ஆம்
மின் ஆர் மழை முகில் நல் நாகம் மீதில் விழி துயில் கூர்
எம் நாதனுக்கு ஒரு மூச்சு என்று வேதம் இசைக்கின்றதே –10-

முன் நாள் விசும்பும் புவியும் திசையும் -அனைத்து பஞ்ச பூதங்களையும் மற்றை எட்டு திக்குகளையும்
முறை வகுத்த -எம்பெருமான் திரு வயிற்றினுள் தான் கண்ட கிராமத்தின் படுத்தி வகைப் படுத்தி சிருஷ்டித்த
அன் நான்முகன்
தனது ஆவி எல்லாம்-உயிர் முழுவதும்
மலர் ஆசனை ஆம் மின் ஆர் மழை முகில் -மலராள் உடன் மின்னல் பொருந்திய கார்காலத்து மேகம் போலே போன்ற திருமேனி உடையவனான
நல் நாகம் மீதில் விழி துயில் கூர் எம் நாதனுக்கு ஒரு மூச்சு என்று வேதம் இசைக்கின்றதே —
எம் நாதனுக்கு -நம் பெருமாளுக்கு –
அனைத்தும் ஓர் உயிர்ப்பாம் – சுவாசமாம் –
உயிர்வாழும் காலம் -பிரமனது ஆயுள் காலமும் -ஒரு மூச்சு விடும் காலம் எம்பெருமானுக்கு –
பிரமனும் ஜீவ கோடியில் ஒருவன் -கால வசப்பட்டவன் –
கருட வாகனனுக்கு உலப்பிலா பிரமர் கழியும் நாள் கணத்துக்கும் பற்றா –
கமலர் எண்ணிலர்கள் அமர்ந்திடும் பதத்தைக் கழித்திடும் காலத்தை கடக்கும் விமலன் –

———————————————————————————-

எண்ணில் திகிரிப் பிறப்பிடம் ஆனதும் எண்ணுமவர்
நண்ணிச் சிறக்க இருப்பிடம் ஆனதும் நாசம் இல்லா
விண்ணின் பதிக்குக் கடைத்தலை ஆனதும் விண்ணவர் தம்
கண்ணில் சிறந்ததும் -மா நீர் அரங்கர் தம் கண்ணில் ஒன்றே -11–

எண்ணில்-ஆராய்ந்து பார்க்கும் இடத்தில்
திகிரிப் பிறப்பிடம் ஆனதும் -சூரியனுக்கு பிறப்பிடம் ஆகியதும் -திருக் கண்ணில் இருந்தே ஆதித்யன் பிறந்தான் என்று புருஷ ஸூ க்தம் சொல்லுமே –
சந்திர சூர்யௌ ச நேத்ரே –
செந்தரணி கண்ணில் –என்றும் -அரங்கன் விழி கோள் -என்றும் அருளிச் செய்தார் முன்னமே
எண்ணுமவர்நண்ணிச் சிறக்க இருப்பிடம் ஆனதும் -சூரியன் தன்னைத் தியானம் செய்யும் அடியார்கள் பொருந்தி மேன்மை பாடுதற்கு காரணமானதும்
விருப்பிடம் -விரும்பப் படும் என்றுமாம் –
நாசம் இல்லா விண்ணின் பதிக்குக் கடைத்தலை ஆனதும்
-கலங்கா பெரு நகரம் – அழிவில்லா பரமபததுக்கு செல்லும் வழிக்கு தலை வாசல் ஆகியதும்
அர்ச்சிராதி கதியில் அர்ச்சிஸ் தானே முதல் -சூரிய மண்டலத்தை பிளந்து கொண்டு நடுவில் செல்லுவது –
இருள் அகற்றும் எரி கதிரோன் மண்டலதூடு ஏற்றி வைத்து ஏணி வாங்கி அருள் கொடுத்திட்டு அடியவரை ஆட்கொள்வான் அமருமூர் அணி அரங்கமே –
வெங்கதிர்ப் பரிதி வட்டத்தூடு போய் விளங்குவாரே –
காரார் புரவி ஏழ் பூண்ட தனியாழித் தேரார் நிறை கதிரோன் மண்டலத்தைக் கீண்டு புக்கு ஆராவமுதம் அங்கு எய்தி அதினின்றும் வாராது ஒழிவது ஓன்று உண்டே
மன்னும் கடும் கதிரோன் மண்டலத்தின் நன்னடுவுள் அன்னதோர் இல்லியினூடு புக்கு வீடு என்னும் தொல் நெறிக் கண் சென்றார் –
கடைத்தலை -தலைக்கடை -என்றவாறு -இலக்கண போலி
விண்ணவர் தம் கண்ணில் சிறந்ததும் -தேவர்கள் கண்களைக் காட்டிலும் மேம்பட்டதும்
கண்ணாவான் என்றும் மண்ணோர் விண்ணோர் க்குத் தண்ணார் வேங்கட விண்ணோர் வெற்பனே –
சஷூர் மித்ரச்ய வருணஸ் யாக்நே –
மா நீர் அரங்கர் தம் கண்ணில் ஒன்றே -நம்பெருமாளது வலக் கண் ஒன்றே யாம் –
புரவி ஏழ் ஒருகாலுடைய தேரிலே திருச் சக்கரம் ஒத்துக் கால சக்கரச் செங்கோல் நடாவி ஜ்யோதிஸ் சக்ரவொளி சுருக்கி
அக்நீஷோமீயதே ஜோம்ருதத்துக்கு ஊற்றும் மந்தேஹர்க்கு செந்தீயும் முக்தி மார்க்கத்தலை வாசலும்
கண்ணாவான் கண்ணில் பிறந்த கண் மணியும் த்ரயீ மயமுமான மண்டலத்திலே -ஆச்சார்ய ஹிருதயம் ஸ்ரீ ஸூ க்திகள்

——————————————————————————

புறக்கன்று புல் இதழ் முந்நீர் பிரசம் பொரு இல் செம்பொன்
நிறக்குன்று கன்னிகை எண் கிரி தாது நிலம் அதனுள்
பிறக்கும் துகள் முது மாசுணம் நாளம் பிரமன் வண்டு
சிறக்கும் திகிரி அரங்கேசர் உந்திச் செழு மலர்க்கே –12-

புறக்கன்று புல் இதழ் -புறம் குன்று -பூமியைச் சூழ்ந்த கடலுக்கு -புல்லுதல் சார்தல் சார்ந்துள்ள –
அப்பால் மதில் போல் சூழ்ந்து இருக்கின்ற சக்ரவாள பர்வதம் புற இதழாம்
முந்நீர் பிரசம்-கடல் தேனாம்
பொரு இல் செம்பொன் நிறக்குன்று கன்னிகை -கர்ணிகா – ஒப்பில்லாத சிவந்த பொன் மயமான ஒளியை உடைய மகா மேரு பர்வதம் கொட்டையாம்
84000 யோஜனை உயரம் -16000 யோஜனை பூமிக்கு உள்ளே உருவியதும் -32000 யோஜனை தலையில் விரித்தும் –
16000 யோஜனை அடியில் விரிந்தும் பூமிக்கு கர்ணிகை போலே மேரு -ஸ்ரீ விஷ்ணு புராணம்
எண் கிரி தாது -அஷ்ட குல பர்வதங்கள் அகல் இதழ்களாம்
மால்யவான் -கந்தமாதனம் -நிஷதம்-ஹேம கூடம் -இமயம் -நீலம்-சுவேதம் -சிருங்கும் –
நிலம் அதனுள் பிறக்கும் துகள் -பூமி அம்மலரின் உள்ளே தோன்றும் மகரந்த பொடியாம்
முது மாசுணம் நாளம் -பழைமையான ஆதி செஷன் தண்டாம்
பிரமன் வண்டு -பிரமதேவன் வண்டாகும் -மேலிடத்தில் வாழ்ந்து வேத கீதம் பாடிக் கொண்டே இருப்பதால்
வண்டாய் அயனன் மறை பாட மமலர்ந்த தொரு தாமரைப் போது பண்டு ஆலிலையின் மிசைக்கிடந்து
பாரு நீரும் பசித்தான் போல் உண்டான் உந்திக் கடல் பூத்தது -கம்பர்
சிறக்கும் திகிரி அரங்கேசர் உந்திச் செழு மலர்க்கே -திரு நாபியில் தோன்றிய செழுமையான தாமரை மலர்க்கு –
அனைத்தும் உந்திக் கமலத்தின் ஏக தேசம் என்றவாறு –

—————————————————————————

இரு கூலமும் பொருமா நீர் அரங்கத்தில் எந்தை அம் தண்
முருகு ஊர் கமல முனி ஆய் வகுக்கும் முறையினால்
புரு கூதனுக்குத் திருத் தம்பி ஆகி புரக்கும் உமை
ஒரு கூறு கொண்ட அரன் ஆய அழிக்கும் உகாந்தத்திலே –13-

இரு கூலமும் -இரண்டு பக்கத்து கரைகளையும்
பொருமா நீர் அரங்கத்தில் -மோதி உடைக்கும் மிகுதியான நீர் பெருக்கு உள்ள சூழப் பட்ட திருவரங்கத்தில்
எந்தை -எம்பெருமான் -நம் பெருமாள் –
அம் தண் முருகு ஊர் கமல முனி ஆய்-அழகிய குளிர்ந்த வாசனை வீசும் தாமரை மலரில் தோன்றிய பிரமன் ஆகி
வகுக்கும் முறையினால் -கிரமப்படி உலகங்களையும் சராசரங்களையும் படைத்து அருள்வன்
புரு கூதனுக்குத் திருத் தம்பி ஆகி -தேவேந்த்ரனுக்கு சிறந்த தம்பியாகி தோன்றி
புரக்கும்-காத்து அருள்வான்
உமை ஒரு கூறு கொண்ட அரன் ஆய அழிக்கும் உகாந்தத்திலே —
பார்வதியை உடம்பில் இடப்பக்கத்தில் வைத்துக் கொண்ட சிவனாகி யுக முடிவு காலத்திலே அழித்து அருள்வான் –

ஆக்குமாறு அயனாய் முதலாக்கிய யுலகம் காக்குமாறு செங்கண் இறை கருணை யம் கடலாம் வீக்குமாறு அரனாம்
அவை வீந்த நாண் மீளப் பூக்கும் மா முதல் எவன் அவன் பொன்னடி போற்றி -ஸ்ரீ வில்லி புத்தூரார் பாரதம்
சிவனாய் அயனாய் –முக்கண் அப்பா -தாமோதரன் உருவாகிய சிவற்கும் திசை முகற்கும்-அரன் அயன் என யுலகு அழித்து அமைத்து யுலனே –
ஆக்கும் தொழிற்கு விரிஞ்சியை வைத்து அழிக்கும் தொழிற்கு சிவனை வைத்து காக்கும் தொழில் தான் கைக்கொள் அருள் கடவுள்
உலகம் யாவையும் தான் உளவாக்கலும் நிலை பெறுத்தலும் நீக்கலும் நீங்களா அலகிலா விளைடாட்டுடையார் அவர் தலைவர் அன்னவர்க்கே சரண் நாங்களே
இவர்கள் சரீர ஸ்தானம் -அவன் ஆத்மாவாக செய்யும் கிரிசைகள் -இருந்து படைக்கும் ஆசனத்தோ பாதி பர்மா -ஈட்டு ஸ்ரீ ஸூ க்திகள்
தான் சர்வ சக்தனாய் இருக்க பிரமாதிகளை இடையில் வைப்பது ஏன் எனின் அவர்களுக்கு இப்படி வரம் கொடுத்து இருக்கிறான் ஆகையாலே -ஸ்ரீ விஷ்ணு புராணம் –

———————————————————————-

வாரித்தலமும் குல பூதரங்களும் வானும் உள்ளே
பாரித்து வைத்த இவ் அண்டங்கள் யாவும் படைக்க முன் நாள்
வேரிப் பசும் தண் துழாய் அரங்கேசர் விபூதியிலே
மூரிப் புனலில் குமிழ்கள் போலே முளைத்தனவே –14-

வாரித்தலமும் குல பூதரங்களும் வானும்
கடல் சூழ்ந்த உலகங்களையும் குல பர்வதங்களையும் ஆகாயத்தையும்
உவர் நீர் கருப்பஞ்சாறு கள் நெய் தயிர் பால் நந்நீர் -ஏழு கடல்கள்
ஜம்பூ பிலஷம் சால்மலம் குசம் க்ரௌஞ்சம் சாகம் புஷ்கரம் ஏழு தீவுகள்
உள்ளே பாரித்து வைத்த இவ் அண்டங்கள் யாவும் படைக்க முன் நாள்
தமது அகத்திலே பரப்பி வைத்துள்ள இந்த அண்டங்கள் எல்லாம் முன் நாள் எம்பெருமான் சிருஷ்டிக்கும் பொழுது
வேரிப் பசும் தண் துழாய் அரங்கேசர் விபூதியிலே
தேனை யுடைய பசு நிறமான குளிர்ந்த திருத் துழாய் மாலையைத் தரித்த அத் திருவரங்க நாதரது லீலா விபூதியிலே
வேரி வாசனை பசுமை வாடாமை
மூரிப் புனலில் குமிழ்கள் போலே முளைத்தனவே —
பெரு வெள்ளத்தில் குமிழ்த்த நீர்க் குமிழிகள் போலே தோன்றின –
நிற்கு நெடு நீத்த நீரின் முளைத்து எழுந்த மொக்குகளே போலே -கம்பர் –

—————————————————————-

நெடும் கடல் நிற்பதும் ஞாயிறு காய்வதும் நித்தலும் கால்
ஒடுங்கி நடப்பதும் தண் கார் பொழிவதும் ஊழி தன்னில்
கடும் கனல் பற்றிச் சுடாதே இருப்பதும் தும்பை புனைந்து
அடும் கனல் ஆழி அரங்கேசர் தம் திரு ஆணையினே –15-

நெடும் கடல் நிற்பதும் ஞாயிறு காய்வதும் நிற்றலும் –
நாள் தோறும் பெரிய கடல் மேன்மேலும் பொங்கி எழாமல் ஒரு நிலையில் அடங்கி நிற்பதும் -சூரியன் தவறாமல் வந்து வெயில் காய்வதும்
நிற்றல் -நித்யம் வடசொல்லின் சிதைவு
கால் ஒடுங்கி நடப்பதும் -காற்று உலகம் பொறுக்கும் படி அடங்கி வீசுவதும்
தண் கார் பொழிவதும் -குளிர்ச்சி யான மேகங்கள் காலத்தில் வந்து மழை பொழிவதும்
ஊழி தன்னில் கடும் கனல் பற்றிச் சுடாதே இருப்பதும் –
கல்பாந்த காலத்திலேஉலகத்தை சுட்டு எரிக்கின்ற படபாமுகாக்னி -அதற்கு முன்பு உலகத்தில் பற்றுக் கொண்டு
அதனைச் சுட்டு எரித்து அழியாமல் கடலிநிடையே அடங்கி இருப்பதும்
தும்பை புனைந்து அடும் கனல் ஆழி அரங்கேசர் தம் திரு ஆணையினே —
தும்பைப் பூ மாலையை சூட்டிக் கொண்டு அழிக்கின்ற அக்கினி போலச் சுவாலைகளை வீசுகின்ற சக்ராயுதத்தை ஏந்திய திரு வரங்க நாதரது
சிறந்த கட்டளையினாலேயே யாம் எம்பெருமானது சர்வேஸ்வரத்வமும் சர்வ நியாமகத்வமும் அருளுகிறார்
அஞ்சி நடப்பது திருச் சக்கரத்தையும் ஆஜ்ஞா சக்கரத்தையும் நோக்கி என்றது ஆயிற்று
அருளார் திருச் சக்கரத்தால் அகல் விசும்பும் நிலனும் இருளார் வினை கெட செங்கோல் நடாவுதீர் -திருவிருத்தம்
செய்யேல் தீ வினை என்று அருள் செய்யும் என் கையார் சக்கரக் கண்ண பிரான் -திருவாய் மொழி

————————————————————–

ஓலைப் புனல் பொன்னி நல் நீர் அரங்கர் உகம் திரியும்
காலத்தினில் கொள்ளை அண்டம் எல்லாம் உண்டு காமர் பசும்
கோலக் குழவி வுருவாய் அகண்டமும் கோத்த வெள்ளத்து
ஆலத்து இலையின் புடைக்கே துயில்வார் அகம் மகிழ்ந்தே –16-

ஓலைப் புனல் பொன்னி நல் நீர் அரங்கர் உகம் திரியும் காலத்தினில்
ஆரவாரத்தைச் செய்கின்ற நீர்ப் பெருக்கை யுடைய காவிரி யானது திவ்ய தீர்த்தத்தால் சூழப் பட்ட திரு வரங்கத்தில்
எழுந்து அருளி இருக்கும் நம் பெருமாள் கல்பம் மாறும் காலத்தில்
கொள்ளை அண்டம் எல்லாம் உண்டு -மிகுதியான ஆண்ட கோலங்களை எல்லாம் புசித்து -திரு வயிற்றில் வைத்து அடக்கி அருளி
காமர் பசும் கோலக் குழவி வுருவாய் -கண்டவர் விரும்பத் தக்க அழகையுடைய இளம் குழந்தை வடிவமாய்
அகண்டமும் கோத்த வெள்ளத்து -எல்லா இடங்களிலும் இடைவிடாது பரவிய அந்தப் பிரளய வெள்ளத்திலே
ஆலத்து இலையின் புடைக்கே துயில்வார் அகம் மகிழ்ந்தே —
ஆலிலையினிடத்திலே திரு வுள்ளம் உகந்து யோக நித்தரை செய்து அருள்வர் –
ரஷிக்கப் பெற்றோமே என்று மகிழ்ந்து இருப்பாரே
அகடிகடதநா சாமர்த்தியத்தையும் -பரத்வத்தையும் பேர் அருள் உடைமையும் காட்டும்
நல்ல நீர்மை உடைய திருவரங்கம் என்றுமாம் -ஒரு மாத்ரை நேரம் கூட இங்கே வாஸம் செய்வாருக்கு வீடு பேறு அளிக்கும் நீர்மை உண்டே

——————————————————————

தாற்றுக் கமுக வனம் சூழ் அரங்கர் சயன முகக்
காற்றுப் புலரும்படி முதல் வீசும் கறைக்களத்தன்
நீற்றுச் சிவந்து எழும் கார் ஆழித் தீச்சுடும் நீள் கழலின்
ஆற்றுப் பெரும் பெருக்கு அண்டம் எல்லாம் கொள்ளும் அந்தத்திலே –17-

தாற்றுக் கமுக வனம் சூழ் அரங்கர் -குலைகளை யுடைய பாக்கு மரங்கள் யுடைய சோலைகள் சூழ்ந்த திரு வரங்கத்திலே
எழுந்து அருளி இருக்கும் எம்பெருமானுடைய
சயன முகக் காற்றுப் புலரும்படி முதல் வீசும் -ஆதி சேஷன் யுடைய ஆயிரம் முகங்களின் நின்றும் எழுகின்ற காற்றானது
முதலில் எல்லாப் பொருள்களும் உலர்ந்து வீசும்படி நெடிதாய் வீசும்
பிறகு அந்த முகக் காற்றில் இருந்து
கறைக்களத்தன்-நஞ்சுண்டு கறுத்த கண்டத்தை யுடைய ருத்ரன்
நீற்றுச் சிவந்து எழும்-எல்லாப் பொருள்களையும் எரித்து நீறாக்கிக் கொண்டு கோபித்துத் தோன்றுவன்
கார் ஆழித் தீச்சுடும்-திருவரங்கர் பள்ளி கொண்டு அருளும் கரிய கடலில் உள்ள படபாமுகாக்னி உலகத்தை எரிக்கும்
நீள் கழலின் ஆற்றுப் பெரும் பெருக்கு -அத்திருமால் யுடைய நீண்ட திருவடி பட்டதனால் யுன்டாகிய துளை வழியால் பெருகிய பெரும் புறக் கடல் வெள்ளம்
அண்டம் எல்லாம் கொள்ளும் அந்தத்திலே -அண்ட கோளம் முழுவதையும் தன்னிடத்திலே அகப்படும்படி கவர்ந்து கொள்ளும்
ஒல் ஆழி சூழ் புவி உச்சியில் ஏந்தும் உகக் கடையில் கால் ஆன நற்குண மூர்த்தியைக் காலும் அக்காலம் எல்லாம்
மேலா விளங்கும் புவி மீதில் என் தன விழுத் துணை ஆம் மால் ஆம் அரங்க மணவாளர் கண் துயில் மாசுணமே –86 என்பர் மேலே
அரங்கேசர் பொற்றாள் பட்டுடைந்த அண்ட மேலக் கடாகத்து துளை வழியா விழும் புனல் –37-என்பர் மேலே
லோக சம்ஹாரம் எம்பெருமானது அங்க உப அங்கங்கள் மூலம் ஆகும் என்று அவன் பரத்வத்தை வெளியிட்டு அருளுகிறார் இவற்றால் –

——————————————————————–

சின்னூல் பல பல வாயால் இழைத்து சிலம்பி பின்னும்
அந்நூல் அருந்தி விடுவது போலே அரங்கர் அண்டம்
பல் நூறு கோடி படைத்து அவை யாவும் பழம் படியே
மன் ஊழி தன்னில் விழுங்குவர் போத மனம் மகிழ்ந்தே –18-

ஸ்வரூப விகாரம் இல்லாமல் இருந்து கொண்டே சிலந்தி பூச்சியே சிலவற்றை யுண்டாக்கி யுட்கொள்ளும் போது
சர்வ சக்தனுக்கு கூடுமே –
ஒரு சிலந்திக்கு யுண்டான ஸ்வ பாவம் சர்வ சக்திக்கு கூடாது ஒளியாதி இ றே-தத்வ த்ரயம் ஸ்ரீ ஸூ க்திகள்
வெற்றிப் போர்க்கடல் அரையன் விழுங்காமல் தான் விழுங்கி உய்யக் கொண்ட கொற்றப் போராழி யான் -என்றும்
பேயிருக்கும் நெடும் வெள்ளம் பெரு விசும்பின் மீதோடி பெருகு காலம் தாயிருக்கும் வண்ணமே யும்மைத் தம்
வயிற்றில் இருத்தி உய்யக் கொண்டான் -திருமங்கை ஆழ்வார் –

—————————————————————-

பந்திக் கமலத் தடம் சூழ் அரங்கர் படைப்பு அழிப்பு
சிந்தித் திடுவதும் இல்லை கண்டீர் அத்திசை முகனோடு
உந்திக் கமலம் விரிந்தால் உகக் கடையில்
முந்திக் குவியில் உடனே குவியும் இம் மூதண்டமே –19-

உந்திக் கமலம் விரிந்து குவிந்து சிருஷ்டி சம்ஹாரம் -அவன் சங்கல்பிக்கவும் வேண்டாம் என்கிறார்
திசைமுகனோடு அண்டம் விரியும் -திசைமுகனோடு அண்டம் குவியும் என்கிறார்
உகக்கடை யில் குவியும் –கல்பத்தின் தொடக்கத்தில் விரிந்து கடைசில் குவியும் -என்கிறார்
கல்பம் தோறும் அண்டம் ஒரே மாதிரி இருப்பதாலும் அண்டம் பிரவாஹம் போலே நித்தியமாய் இருப்பதாலும் மூதண்டம்

————————————————————————————————————-

அடந்தை நடந்தை வனம் சூழ் அரங்கத்து அரவணை மேல்
கிடந்தனர் துங்கக் கிரிமிசை நின்றனர் கேழல் ஒன்றாய்
இடந்தனர் மீள விழுங்கினர் கான்றன ஈரடியால்
கடந்தனர் கை வழி மண் ஆனது இந்த மண் காரணர்க்கே –20-

அடந்தை நடந்தை வனம் சூழ் அரங்கத்து அரவணை மேல் கிடந்தனர் -சோலைகள் சூழ்ந்த அரங்கத்தில் கிடந்து அருளி
தொண்டர் அடிப் பொடி ஆழ்வார் கைங்கர்யம் செய்த பூம் சோலை அடந்தை நடந்தை என்பர்
துங்கக் கிரிமிசை நின்றனர்-திரு வேங்கடத்தில் நிற்று அருளி -திருமால் இரும் சோலை என்றுமாம்
இடவ மலைக்கும் –புயங்க மலைக்கும் இறைவ –திருவரங்கத்து அந்தாதி
கேழல் ஒன்றாய் இடந்தனர்-ஸ்ரீ வராக மூர்த்தியாய் இடந்து அருளி
மீள விழுங்கினர் -கல்பாந்தரத்திலே விழுங்கி அருளி
கான்றன -தொடக்கத்தில் மீண்டும் உமிழ்ந்து அருளி
ஈரடியால் கடந்தனர் -ஸ்ரீ ராமவதாரத்தில் நடந்து திரு விக்ரமனாய் கடந்து அருளி
கை வழி மண் ஆனது இந்த மண் காரணர்க்கே –மட்கலம் வனையும் குயவன் போலே இந்த பூமி ச்வீதீனமாய் உள்ளதே
நினைத்த படி எல்லாம் முடிவதாயும் எளிதாயும் உள்ளதே
கிடந்து இருந்து நின்று அளந்து கேழலாய்க் கீழ் புக்கு இடந்திடும் தன்னுள் கரக்கும் உமிழும்
தடம் பெரும் தோளாரத்தழுவும் பார் என்னும் மடந்தையை மால் செய்கின்ற மாலார் காண்பாரே -திருவாய் மொழி
சர்வ சேஷ்டா விஷம் -அவனுக்கே சேஷம்
கோட்டு மண் கொண்டு இடந்து குடங்கையின் மண் கொண்டு அளந்து மீட்டும் அது உண்டு உமிழ்ந்து விளையாடும் விமலன்
படைத்த பார் இடந்து அளந்து உண்டு உமிழ்ந்து
பார் இடந்து பாரை யுண்டு பார் உமிழ்ந்து பார் அளந்து பாரை யாண்ட பேராளன்
இது நீ படைத்து இடந்து உண்டு உமிழ்ந்த பார்

——————————————————————-

பின்னைக்கு இனிய பெருமாள் அரங்கர் பெறாது பெற்ற
முன்னைப் பிரமனை வாழ்விக்க வேண்டி முன் நாள் கவர்ந்த
அன்னம் திரு உரு உள்ளே வளர்ந்ததற்கு ஓர் அண்டம் ஆம்
என்னச் சிறந்தது மூதண்டம் யாம் என் இயம்புவதே –21-

அண்டம் -முட்டை -பறவைகள் முட்டையில் இருந்து பிறப்பதால் அண்டஜம் எனப்படும்
பெறாப் பேரு -தந்தைக்கு ஸ்வா பாவிக அன்பு பிள்ளைக்கு உண்டே
நப்பின்னையாம் விரகதைக்கு விடை ஏழ் தழுவின வேங்கடவன் குரகதைப் பிளந்தான் தோள்களாகிய குன்றங்களே-திருவேங்கடத் தந்தாதி
பின்னை மணாளன் -அம் பொனார் உலகம் ஏழும் அறிய ஆய்ப்பாடி தன்னுட் கொம்பினார் பின்னை கோலம் கூடுதற்கு ஏறு கொன்றான்
பின்னை நெடும் பணை தோள் மகிழ் பீடுடை முன்னை யமரர் முழு முதல் தானே
பின்னை தன காதலன் என்பார்கள் -ஸ்ரீ கிருஷ்ணாவதார பிரதான மகிஷி -மேன்மை யின் எல்லைக்கு ஸ்ரீ யபதி போலே நீர்மையின் எல்லைக்கு நப்பின்னை
மன்னு மா நிலனும் மலைகளும் கடலும் வானமும் தானவர் உலகும் துன்னுமா இருளா துளங்கு ஒளி சுருங்கி தொல்லை நான் மறைகளும் மறைய
பின்னும் வானவர்க்கும் முனிவர்க்கும் நல்கிப் பிறக்கு இருள் நிறம் கெட ஒரு நாள் அன்னமாய் அன்று அங்கு அருமறை பயந்தான்
முன் உலகங்கள் ஏழும் இருள் மண்டி யுண்ணமுதலோடு வீடும் அறியாது என்னிது வந்தது என்ன இமையோர் திசைப்ப எழில் வேதம் இன்றி மறையை
பின்னையும் வானவர்க்கும் முனிவர்க்கும் நல்கி இருள் தீர்ந்து இவ்வையம் மகிழ அன்னமதாய் இருந்து அங்கு அற நூல் உரைத்தவது நம்மை யாளும் அரசே
முன் இவ் வேழு உலகு உணர்வு இன்றி இருள் மிக யும்பர்கள் தொழுது ஏத்த அன்னமாகி அன்று அருமறை பயந்தவனே –

—————————————————————————

சூழிக் களிறு வெவ்வாய் முதலை துனித்த உக்ர
பாழித் திகிரிப் படை அரங்கேசர் படைப்ப வன்தன்
ஊழிப் பொழுது ஒரு சேல் ஆய் ஒரு செல் வுள் கரந்த
ஆழிப் பெரும் புனல் காணாது தேடுவர் அவ்விடத்தே –22–

ஒரு சேல் ஆகி -மீன் வடிவமாகி
ஒரு செல் வுள் கரந்த ஆழிப் பெரும் புனல்-தனது ஒரு புறம் முள்ளின் அகத்தே யடங்கு கின்ற பெரிய கடல் வெள்ளத்திலே –
தேவுடைய மீனமாய் யாமையாய் யரியாய் குறளாய் மூவுருவில் இராமனாய் கண்ணனாய் கற்கியாய் முடிப்பான் கோயில் –
நிலையிடம் எங்கும் இன்றி நெடு வெள்ளம் உம்பர் வளநாடு மூட விமையோர் தலையிட மற்று எமக்கோர் சரண் இல்லை என்ன வரணாவன்
என்னும் அருளால் அலை கடல் நீர் குழம்ப வகடாடவோடி யகல் வான் உரிஞ்ச
முதுகில் மலைகளை மீது கொண்டு வருமீனை மாலை மறவாது இறைஞ்சு என் மனனே
வானோர் அளவும் முது முந்நீர் வளர்ந்த காலம் வலியுருவின் மீனாய் வந்து வியந்து உய்யக் கொண்ட தண் தாமரைக் கண்ணன்
அருமறையாய் இருக்கு எசுர் சாமத்தினோடு அதர்வணம் ஆகிய சதுர் வேதங்கள் தம்மை திருடி எடுத்துக் கொண்டே யுத்தி சேரும் தீயனுக்கா
மச்சாவதாரமாய் நீ ஒரு செலுவில் சமுத்ரத்தை சுருக்கியே வைத்து கிரகித்தால் சோமுகாசுரனை கொன்றிட்டு இருள் அறவே
விதி படைக்க அவ்வேதத்தை இரங்கி யளித்தனை அரியே எம்பிரானே -என்றார் பின்னோரும்

—————————————————————–

பாட்டுக்கும் முத்தமிழ் வில்லிபுத்தூர் வரும் பாவை குழல்
சூட்டுக்கும் நல்லவர் தென் அரங்கேசர் தொடு கடல் வாய்
மோட்டுக் கமடத் திரு உருவாகி முது முதுகில்
கோட்டுச் சயிலம் உழுவது என்னாத் துயில் கொண்டனரே –23-

மோட்டுக் கமடத் திரு உருவாகி -உயர்ந்த சிறந்த ஆமை வடிவமாகி
முது முதுகில் கோட்டுச் சயிலம் உழுவது என்னாத்-வலிய தனது முதுகிலே சிகரங்களை யுடைய மந்திர பர்வதம் தினவு சொரிவது என்று எண்ணி –
பெரிய பெருமாளுக்கு வாசிக காயிக ரூபா மாலா ப்ரதையாய்-அன்ன வயல் புதுவை ஆண்டாள் அரங்கற்கு
பன்னு திருப்பாவை பல்பதியம் இன்னிசையால் பாடிக் கொடுத்தாள் நற்பாமாலை பூமாலை சூடிக் கொடுத்தாளைச் சொல்லு –

——————————————————————–

திரிக்கின்ற பொற் குன்று அழுந்தாமல் ஆமைத் திரு உரு ஆய்
பரிக்கின்றதில் பெரும் பாரம் உண்டே பண்டு நான் மறை நூல்
விரிக்கின்ற உந்தி அரங்கேசர் தம் திருமேனியின் மேல்
தரிக்கின்றது மகரக் கடல் ஆடைத் தரா தலமே –24-

நான் மறை நூல் -விரிக்கின்ற உந்தி அரங்கேசர் -வேதங்களாலும் சாச்த்ரங்களாலும் விரிவாகப் புகழ்ந்து கூறப்படும் திருநாபி யுடைய அரங்கேசர்
அனைத்தையும் மலரைப் போலவும் அணுவைப் போலவும் தாங்கும் இவனுக்கு மந்திர பர்வம் தாங்குதல் ஒரு பொருளோ என்றவாறு

———————————————————

ஓர் உரு வெற்பைத் தரித்தது -தானவர் உம்பர் உள்ளாய்
ஈர் உரு நின்று கடைந்தது வேலை -இதனுடை ஓர்
பேர் உரு இன் அமுதோடு பிறந்தது பெண்மை கொண்டு ஓர்
நார் உரு நின்றது அரங்கா இது என்ன நல் தவமே –25-

மகா கூர்மமாக -ஓர் உருவாய் தரித்து –
தேவ அசுரர்கள் அந்தர்யாமியாய் கடைந்து
தன்வந்த்ரியாய் அம்ருத பூரணமான கமாண்ட மண்டலத்தை திருக்கையில் கொண்டு உதயமாகி
மோகினி ரூபமும் கொண்டு
அநேக ரூபங்கள் சேவிக்கப் பெற்ற தேவர்கள் என்ன தவம் செய்தார்கள்
பரிபாலன சாமர்த்தியம் கருணை வெளியிட்டு அருளுகிறார் –

————————————————————-

கோயில் கந்தாடை அப்பன் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ பிள்ளை பெருமாள் ஐயங்கார் திருவடிகளே சரணம்
பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம்–

ஸ்ரீ பிள்ளை பெருமாள் ஐயங்கார் அருளிய திருவரங்கக் கலம்பகம் –76-100-

February 17, 2016

76- ஒரு நயம் பேசுவன்
திரு அரங்கேசர் தாள்
மருவுமின் நாசம் ஆம்
கருமவன் பாசமே –

நயம் -நல வார்த்தை
வினைகள் ஆகிய வலிய பந்தங்கள் அழிந்து போம் -மோஷம் உண்டாகும் -நல் வினையும் பிறப்புக்கு ஹேது என்பதால் கருமவன் பாசமே என்கிறார்
திருத் தாள்கள் பற்றுவது சாதனம் அன்று -பிரபன்ன அதிகாரிக்கு விசேஷணம் ஆகும் அத்தனையே

—————————————————————————-

தலைவி இரங்கல்
77- பாசம் ஆம் அடியார் பால் நேசம் ஆம் அடிகளும்
பைம்பொன் ஆர் ஆடையும் செம்பொன் மா மேனியும்
ஆசை ஆம் மலர் உளாள் வாசம் ஆர் அகலமும்
அஞ்சல் என்று அருள் செயும் கஞ்சமும் கருணையன்
தேசு உலா வதனமும் மாசு இலா முறுவலும்
சீரிதாய் எழுது கத்தூரி நாமமும் எனக்கு
ஈசனார் திரு அரங்கேசனார் திகிரியும்
இலகு வெண் சங்குமே உலகம் எங்கும் எங்குமே –77-

கஞ்சமும் -தாமரை மலர் போன்ற அபய ஹஸ்தமும்-
நாயந்தே -ஆசன பத்மத்திலே அழுத்தியிட்ட திருவடித் தாமரைகளும் -அஞ்சல் என்ற கையும் -கவித்த முடியும் –
முறுவல் பூரித்த சிவந்த திருமுக மண்டலமும் திரு நுதலில் கஸ்தூரித் திரு நாமமும் பரமபத்திலே கண்டிலேனாகில்
ஒரு மூலையடியிலே முறித்துக் கொண்டு குதித்து மீண்டு வருவேன் -இவரது ஆச்சார்யரான ஸ்ரீ பட்டர் ஸ்ரீ ஸூ க்திகள்

———————————————————————————-

தலைவன் இடம் அணித்து என்றல்
78–எங்கணும் நிறைந்து உறையும் எம்பிரான்
கொங்கு அணுகி வண்டு முரல் கோயில் சூழ்
உங்கள் வரை எங்கள் வரை ஒன்றியே
மங்கை உன்ன கொங்கைகளை மானுமே –78–

எங்கும் அந்தர்யாமியாய் உறையும் நம்பெருமாள் வண்டுகள் தேனுக்காக நெருங்கி ஆரவாரிக்கிற
திருவரங்கத்தைச் சூழ்ந்த -எம்பிரானது கோயிலானது -உங்கள் மலையும் எங்கள் மலையும் நெருங்கி
பெண்ணே உனது ஸ்தனங்களை ஒத்து இருக்கும் –
இருவர் இடமும் மிகவும் அணித்து என்றபடி –

—————————————————————–

நாரையை நோக்கித் தலைவி இரங்கிக் கூறல்
79-மான் ஆர் கேசன் மேலார் மால் ஆய் வாழ் கோயில்
தேன் ஆர் காவில் பூ ஆராயும் தேனே போல்
நானா போகத்து இன்பம் கண்டார் நான் வாடப்
போனார் வாராது ஏதோ ஓதாய் போதாவே –79-

மான் ஆர் கேசன் -கங்கை மகள் பொருந்திய சடை முடியினை யுடைய உருத்திரன் முதலானோர்
மேலார் மால் ஆய் வாழ் கோயில் -தேவர்கள் பேர் அன்பு கொண்டு வந்து தங்குகின்ற திருவரங்கத்தில்
மேல் உலகத்தில் உள்ளார் -மேன்மை உடையவர் மேலார் –
தேன் ஆர் காவில் பூ ஆராயும் தேனே போல்
தேன் நிறைந்த சோலையிலே மலர்கள் தோறும் ஆராய்ந்து இனிதாய் தேன் உண்கின்ற வண்டுகளைப் போலே
நானா போகத்து இன்பம் கண்டார் -பலவகைப் பட்ட போக சுகங்களை அனுபவித்தவரும் –
நான் வாடப் போனார் -நான் வாட்டம் அடையும் படி பிரிந்து போனவருமாகிய தலைவர்
வாராது ஏதோ ஓதாய் போதாவே –மீண்டும் வாராதது யாது காரணத்தாலே சொல்லு –

————————————————————————-

மதங்கு -மடக்கு –
80-போத எனக்கு எளிது ஆனார் போதவனுக்கு அரிது ஆனார்
நாதர் அரங்கர் திருத் தாள் நாடி அரங்கில் நடக்கின்
ஓதும் மதங்கி நடித்தால் உள்ளம் அது அங்கி அரக்கு ஆம்
வேதம் அறைந்திட வல்லீர் விரைய மறைந்து விடீரே –80-

போதவன் -நான்முகன் -அவனுக்கு அரிதானவர் போத எனக்கு எளிதானார் -பத்துடை அடியவர்க்கு எளியவன் -பிறர்களுக்கு அரிய வித்தகன்
மதங்கி ஆடல் பாடல் வல்ல இள மாது -இவள் நடனம் செய்தால் காண்பவர் உள்ளம் நெருப்பில் இட்ட அரக்கு போலே கரைந்து உருகிப் போம்
-ஆகையால் விரைந்து மறைந்து செல்லுமின் -என்கிறார்
வினையை மறந்து விடீர் -பாட பேதம் -நீங்கள் செய்யும் வைதிக கர்மங்களை மறந்து விடுங்கள் என்கிறார் –

——————————————————————————–

பாண்
81- விடாது பூடந்தைமார் விரும்ப ஆயர் மாதர் தோள்
வியந்து முன் நயந்தவர்க்கு விற்கும் எங்கள் கொங்கை தான்
அடாதது அன்று பாண இன்னம் அங்கன் அன்றி இங்கனம்
அரங்கர் அன்பு கூர இன்பமாக வல்ல அல்லவே
எடாது இருக்கின் வாய் திறக்கும் எங்கள் ஐயன் உச்சி தோய்
எண்ணெய் பட்ட மெயில் இட்ட முத்தும் உத்தரீயமும்
படா முகம் திறந்து அசைந்து மழலை வாயின் மணம் அறாப்
பசு நரம்பு புடை பரந்து பால் சுரந்த முலையுமே –81-

விடாது பூடந்தைமார் விரும்ப -திருமகளும் நிலா மகளும் சிறிதும் விட்டுப் பிரியாமல் விரும்பக் கூடி இருக்கவும்
ஆயர் மாதர் தோள்-இடைப் பெண்ணான நப்பின்னை தோள்களை
வியந்து முன் -கிருஷ்ணாவதாரத்திலே அதிசயித்து
போதின் மங்கை பூதலத்து கிழத்தி தேவி -ஆயனாகி ஆயர் மங்கை வேய தோள் விரும்பினாய்
வாயும் மனைவியர் பூ மங்கையர்கள் எம்பிராற்கு -நூற்று எட்டு திருவந்தாதி
நயந்தவர்க்கு விற்கும் எங்கள் கொங்கை தான்
விரும்பக் கூடிய தலைவருக்கு விலைக்கு விற்கின்ற எங்கள் ஸ்தனம்
அடாதது அன்று -தகாதது அன்று
பாண -பாணனே
இன்னம் அங்கன் அன்றி இங்கனம்
எடாது இருக்கின்-எடுத்துப் பால் கொடாது இருந்தால்
வாய் திறக்கும்-வாய் திறந்து அழுகின்ற
எங்கள் ஐயன் -எங்கள் குழந்தையினது
உச்சி தோய் எண்ணெய் பட்ட-உச்சியில் பொருந்திய எண்ணெய் படப் பெற்ற
மெயில் இட்ட -எங்கள் உடம்பில் இடப் பெற்ற
முத்தும் உத்தரீயமும் -முத்து மாலையும் மேலாடையும்
படா முகம் திறந்து -அக்குழந்தையால் மேலாடை சிறிது வாங்கப் பட்டு
அசைந்து மழலை வாயின் மணம் அறாப் -அக் குழந்தை உடைய வாயினது வாசனை நீங்கப் பெறாமல்
பசு நரம்பு புடை பரந்து பால் சுரந்த முலையுமே –அரங்கர் அன்பு கூர இன்பமாக வல்ல அல்லவே –

—————————————————————————–

தலைமகள் இளமைக்குச் செவிலி இரங்கல்
82-முலை கொண்ட பால் மணம் வாய் மாறிற்றிலை-அம் மொய் குழலோ
அலை கொண்டது இன்னம் என்கை அணையே அலை ஆழி வற்றச்
சிலை கொண்ட செங்கை அரங்கேசர் தாள் கொண்ட தேசம் எல்லாம்
விலை கொண்ட வாள் விழியாள் சென்றவாறு எங்கன் வெஞ்சுரமே –82-

இச் சிறு மகளுக்கு இன்னம்
-முலை கொண்ட பால் மணம் -தாய் முலையில் கொண்ட பாலினது வாசனை
வாய் மாறிற்றிலை-வாயின் நின்றும் நீங்கிற்று இல்லை –
அம் மொய் குழலோ அலை கொண்டது-அழகிய நெருங்கிய கூந்தலோ அலைந்து கொண்டே இருக்கின்றது -மயிர் முடி கூடிற்று இல்லை
இன்னம் என்கை அணையே -என் கையே படுக்கும் இடமாய் இருக்கின்றது
அங்கனம் இருக்கவும்
அலை ஆழி வற்றச் சிலை கொண்ட செங்கை அரங்கேசர் தாள் கொண்ட தேசம் எல்லாம் விலை கொண்ட வாள் விழியாள் –
உலகம் முழுவதும் விலையாகக் கொண்ட வாள் போன்ற கூரிய கண்களை உடைய இவள்
சென்றவாறு எங்கன் வெஞ்சுரமே –கொடிய பாலை நில வழியில் போன வகை எவ்வாறோ –
செவிலி பேச்சாகவும் தாய் பேச்சாகவும் கொள்வர் –

முலையோ முழு முற்றும் போந்தில மொய் பூம் குழல் குறிய கலையோ வரையில்லை நாவோ குழறும் கடல் மண் எல்லாம்
விலையோ வென மிளிரும் கண் இவள் பரமே பெருமான் மலையோ திருவேங்கடம் என்று கற்கின்ற வாசகமே -நம்மாழ்வார்

வாயில் பல்லும் எழுந்தில மயிரும் முடி கூடிற்று இல-சாய்விலாத குறுந்தலைச் சில பிள்ளைகளோடு இணங்கி
தீயிணக்கிணங்காடி வந்திவ டன்னன்ன செம்மை சொல்லி மாயன் மா மணி வண்ணன் மேல் இவள் மாலுருகின்றாளே-பெரியாழ்வார்

——————————————————————————–

தலைமகன் தலைமகளது இயல் கூறல்
83- வெஞ்சமும் கருதும் கஞ்சனும் எருதும் வேழமும் பரியும் வீழ முன் பொருதார்
தஞ்சம் என்றவருக்கு அஞ்சல் என்று அருளும் தாயில் அன்பு உடையார் கோயிலின் புடை ஆர்
மஞ்சும் வண்டினமும் துஞ்சு தண்டலை வாய் வல்லி ஓன்று அதிலே எல்லியும் திகழும்
கஞ்சம் உண்டு அதிலே நஞ்சம் உண்டு அதிலே கள்ளம் உண்டு அது என் உள்ளம் உண்டதுவே –83-

வெஞ்சமும் கருதும் -கொடிய போரை விரும்புகின்ற
கஞ்சனும் எருதும் -அரிஷ்டாசுரனும்- வேழமும் பரியும் வீழ முன் பொருதார்-
தஞ்சம் என்றவருக்கு அஞ்சல் என்று அருளும் -அபய பிரதானம் செய்து காக்கின்ற
தாயில் அன்பு உடையார் -தாயை விட அன்புடைய நம்பெருமாளது
கோயிலின் புடை-பெரிய கோயிலின் புறத்திலே –
ஆர் -பொருந்திய
மஞ்சும் வண்டினமும் துஞ்சு தண்டலை வாய் -மேகக் கூட்டங்களும் வண்டு கூட்டங்களும் தங்கும் சோலையிலே
வல்லி ஓன்று -கொம்பு ஓன்று உண்டு -மகள் ஒருத்தி உண்டு
அதிலே எல்லியும் திகழும் கஞ்சம் உண்டு -இரவிலும் குவியாத மலர்ந்து விளங்கும் தாமரை மலர் உண்டு -திரு முகம் –
அதிலே நஞ்சம் உண்டு -கண்கள் விஷம் போலே உண்டே
அதிலே கள்ளம் உண்டு அது என் உள்ளம் உண்டதுவே —
தான் மெலிவுற்றதுக்கு காரணம் கூறுகிறான் தலைமகன் பாங்கனுக்கு -தெய்வப் புணர்ச்சியால் -அவள் விழி நோக்கால் இப்படி ஆனேன் என்கிறான்
உருவக உயர்வு நவிற்சி அணி -ரூபக அதிசய உக்தி

——————————————————————–

தலைவி இரங்கல்
84-உண்டு உமிழ் வாசமுடன் தண்டலை மாருதம் வந்து உலவி சாளரமும் குலவிய வாள் நிலவும்
விண்டு அலர் பூ அணையும் மென்பனி நீர் புழுகும் வேனிலிலும் முதிரா வேனிலும் ஆகியவால்
அண்டர் தொழும் பெருமாள் அம்புயமின் பெருமாள் அருமறையின் பெருமாள் அழகிய நம் பெருமாள்
புண்டரிகம் கமழும் தண் துறை ஓதிமமே புன்னைகள் சிந்து அலரே இன்னமும் வந்திலரே –84-

-உண்டு உமிழ் வாசமுடன் -உட்கொண்டு வெளி வீசுகின்ற வாசனையோடு
தண்டலை மாருதம் -பூம் சோலையில் உள்ள இளம் காற்று
வந்து உலவி சாளரமும் -வந்து வீசுகின்ற பல கணிகளும்
குலவிய வாள் நிலவும் -விளங்குகின்ற நிலவின் ஒளியும்
விண்டு அலர் பூ அணையும் -விரிந்து மலர்கின்ற புஷ்ப சயனமும்
மென்பனி நீர் புழுகும் -குளிர்ந்த பனி நீரும் கஸ்தூரிப் புழுகும்
வேனிலிலும் முதிரா வேனிலும்-இரு வகை வேனில் காலத்துள்ளும் -இவற்றை அடைய இள வேனில் காலமும்
ஆகியவால் -ஆயின
இன்னமும்
அண்டர் தொழும் பெருமாள் -தேவர்கள் வணங்குகின்ற சுவாமியும்
அம்புயமின் பெருமாள்-அம்புயம் மின் பெருமாள் -தாமரை மலரில் உள்ள மின்னல் கொடி போன்ற திருமகளுக்குத் தலைவரும்
அருமறையின் பெருமாள் அழகிய நம் பெருமாள் இன்னமும் வந்திலரே
புண்டரிகம் கமழும் தண் துறை ஓதிமமே-அன்னமே –
புன்னைகள் சிந்து அலரே –

—————————————————————–

தலைவனைப் பிரிந்த தலைவி வாடைக்கு வருந்தி உரைத்தல்
85-இன் இசை வேயினர் மன்னிய கோயிலை எய்தார் போல்
பொன் நினைவால் அவர் போன இடத்தினில் போகாதோ மின்னிய
முகில் துளி என்று என் மேல் எலாம்
வன்னியின் பொறிகளை வழங்கும் வாடையே –85-

இன் இசை வேயினர் -இனிய இசையினை யுடைய வேய்ங்குழலை யுடைய நம்பெருமாள்
மன்னிய கோயிலை எய்தார் போல் -எழுந்து அருளி இருக்கும் திருவரங்கத்தை அடையாதார் போல்
எய்தார் போல் -மீண்டும் வாராதவர் போன்று என்றுமாம்
பொன் நினைவால்-பொருள் தேடும் நினைவினால்
அவர் போன இடத்தினில் போகாதோ-அத்தலைவர் போன இடத்தில் போகின்றது இல்லையோ –
மின்னிய முகில் துளி என்று-மின்னுகின்ற மேகங்களின் மழை நீர்த் துளி என்று பெயர் வைத்து
என் மேல் எலாம் -என் உடம்பு முழுவதும்
வன்னியின் பொறிகளை வழங்கும் வாடையே -நெருப்புப் பொறிகளை வீசுகின்ற வாடைக் காற்றானது –

———————————————————————-

கால மயக்கு
வாடையாய் இரு பனியும் ஆய் வேனிலாய் வந்தது கார் என்றே
பேடை மா மயில் சாயலாய் அன்பர் மேல் பிழை கருதிடல் செம்பொன்
ஆடை நாயகன் திருமகள் நாயகன் அரங்க நாயகன் ஏறும்
ஓடை மா இது மதம் இது பிளிறிய ஒலி இது மழை அன்றே –86-

தோழி ஆற்றுவிக்கிறாள் தலைவியை இத்தால் –
கார் எனக் கலங்கும் ஏர் எழில் கண்ணிக்கு இன் துணைத் தோழி யன்று என்று மறுத்தது
பொய்மையும் வாய்மை இடத்த புரை தீர்ந்த நன்மை பயக்கும் எனின்
வாடையாய் இரு பனியும் ஆய் வேனிலாய் வந்தது கார் என்றே
கூதிர் காலமும் கழிந்து -முன் பனி பின் பனி இரண்டு பனிக் காலங்களும் கழிந்து இள வேனில் முது வேனில் இரண்டும் கழிந்து
-மழைக் காலமும் வந்தது என்று எண்ணியே
பேடை மா மயில் சாயலாய்-அழகிய மயில் பேடு போன்ற சாயலை உடையவளே –
அன்பர் மேல் -அன்பினை உடைய தலைவர் மீது
பிழை கருதிடல் -குற்றம் நினைக்காதே
இது
செம்பொன் ஆடை நாயகன்-செம் பொன் மயமான பீதாம்பரத்தை யுடைய தலைவனும்
திருமகள் நாயகன் அரங்க நாயகன்-ஸ்ரீ யபதியும் ஆகிய அரங்க நாயகன்
ஏறும் -ஏறி நடத்துகின்ற
ஓடை மா இது மதம் இது பிளிறிய ஒலி இது மழை அன்றே –
முக படாத்தை யுடைய யானை -உடைய மதப் பெருக்கு-அவ் யானை வீரிடுகின்ற ஓசை -ஆகையால் கார் காலம் அன்று

————————————————————

தழை
மழை போல் மரகதம் போல் எம்பிரான் வளர் கோயில் அன்னீர்
பிழை போம் இவர்க்கு இதை யார் உரைப்பார் இவர் பின் வந்து எய்த
தழை யோய் உறைத்த வருத்தம் பொறாமை கொல் சங்கரன் பால்
உழை யோய் ஒதுங்க முயல் போய் மதி புக்கு ஒளித்ததுவே –87-

வேட்டைக்கு வந்தவன் போலே தலைமகன் சொல்வது
மழை போல் மரகதம் போல் எம்பிரான் வளர் கோயில்
கார் மேகம் போலும் நீல மணி போலும் நம்பெருமாள் திருக் கண் வளர்ந்து அருளுகின்ற திருவரங்கத்தை –
அன்னீர் -ஒத்து இருப்பவர்களே
பிழை போம் இவர்க்கு -தவறு செய்து போன இத்தலைவர்க்கு
இதை யார் உரைப்பார் -இவ்வரலாற்றை யார் சொல்லுவார் -எவரும் இல்லை
இவர் பின் வந்து எய்த -தொடர்ந்து வந்து பிரயோகித்த
தழை யோய் உறைத்த -தழை யானது சென்று பட்ட
வருத்தம் பொறாமை கொல் -வருத்தத்தை பொறுக்க மாட்டாமையால் அன்றோ
சங்கரன் பால் -சிவன் இடத்தில்
உழை யோய் ஒதுங்க -மானானது சென்று ஒளிக்க
முயல் போய் மதி புக்கு ஒளித்ததுவே –முயலானது சந்தரன் இடத்தில் சேர்ந்து மறைந்திட்டது

—————————————————————-

கார்காலம் -தலைவி இரங்கல் –
88-ஒளிக்கும் இரு சுடர்க் கவளம் விழுங்கும் பேழ்வாய் உரும் முழக்கத்து இந்திரவில் ஓடை நெற்றி
துளிக்கும் மழை மதக் கொண் மூக்களிற்றை மின்னல் தோட்டி மாருதப் பாகர் துரக்கும் காலம்
அளிக் குலங்கள் இசைபாட கத்த மஜ்ஞை ஆடு பொழில் திரு அரங்கர் அணையாக் காலம்
விளிக்கும் அலைக் கரும் கடலும் ஒறுக்கும் காலம் வினையேற்கு விழி துயிலை மேவாக் காலம் –88-

ஒளிக்கும் இரு சுடர்க் கவளம் விழுங்கும்-விளங்குகின்ற சூரிய சந்த்ரர்கள் ஆகிய கபளங்களை விழுங்குகின்ற
பேழ்வாய்-பிளவு பட்ட வாயையும்
உரும் முழக்கத்து -இடியாகிய முழக்கத்தையும்
இந்திரவில் ஓடை நெற்றி -இந்திர தனுஸ் ஆகிய முக படாத்தை அணிந்த நெற்றியையும்
துளிக்கும் மழை மதம்-பெய்கின்ற மழை நீராகிய மத நீரையும் உடைய
கொண் மூக்களிற்றை -மேகம் ஆகிய யானையை
மின்னல் தோட்டி-மின்னல் ஆகிய அங்குசத்தால்
மாருதப் பாகர் -காற்றாகிய பாகர்கள் -காற்று மேகங்களை செலுத்துவதால் -பாகர் என்கிறார்
துரக்கும் காலம் -செலுத்து கின்ற காலம் –
அளிக் குலங்கள்-இசைபாட கத்த மஜ்ஞை ஆடு-வண்டுகளின் கூட்டங்களும் -களிக்கின்ற மயில்களின் கூட்டங்களும் முறையே பாடி ஆடுகின்ற
பொழில் திரு அரங்கர் அணையாக் காலம் -வந்து சேராத காலம்
விளிக்கும் அலைக் கரும் கடலும் ஒறுக்கும் காலம் வினையேற்கு விழி துயிலை மேவாக் காலம் -தூக்கம் பொருந்தாத காலம் –

————————————————————————-

இள வேனில் காலம் -தலைவி இரங்கல் –
மேவலர் வாழ் தென்னிலங்கை மலங்க ஒரு கால் இரு கால் வில் குளித்து எய்
ஏவலர் வாழ் திரு அரங்கத்து எமை இருத்திப் போனவர் நாட்டு இல்லை போலும்
கோவலர் வாய்க் குழல் ஓசைக்கு ஆ நிரைகள் செவி ஏற்கும் குறும்புன் மாலை
பூ அலரின் மணம் பரப்பி இள வேனில் வர வந்த பொதியத் தென்றல் –89-

மேவலர் வாழ் -அரக்கர்கள் வாழ்கின்ற
தென்னிலங்கை மலங்க ஒரு கால் இரு கால் வில் குளித்து எய்
ஏவலர் -அம்பில் வல்ல நம் பெருமாள்
வாழ் திரு அரங்கத்து எமை இருத்திப் போனவர் நாட்டு இல்லை போலும்
கோவலர் வாய்க் குழல் ஓசைக்கு -ஆ நிரைகள் செவி ஏற்கும்
குறும்புன் மாலை -சிறிய புல்லிய மாலைப் பொழுதில்
பூ அலரின் மணம் பரப்பி
இள வேனில் வர வந்த பொதியத் தென்றல்

—————————————————————————–

தோழி இரங்கல்
தென்றலைக் குங்குமச் சேற்றைப் பொறாள் சிறியாள் பெரிய
துன்று அலைக்கும் துடிக்கும் என் செய்வாள் துயரால் அழைத்த
வன்தலைக் குஞ்சரம் காத்தாய் இலங்கை மலங்க வளைத்து
அன்று அலைக்கும் சரத்தாய் அரங்கா அண்டர் ஆதி பனே –90-

தென்றலைக் குங்குமச் சேற்றைப் பொறாள்
சிறியாள் -சிறிய என் மகள்
பெரிய துன்று அலைக்கும் -நீண்டு உயர்ந்த நெருங்கிய அலைகளுக்கும்
துடிக்கும்-வருந்துவாள்
என் செய்வாள்-என்ன பரிகாரம் செய்ய மாட்டுவாள்
துயரால் அழைத்த-முதலை கவர்ந்த வருத்தத்தால் ஆதி மூலமே என்று கூப்பிட்ட
வன்தலைக் குஞ்சரம் -வழிய தலையை உடைய கஜேந்திர ஆழ்வானை
காத்தாய்
இலங்கை மலங்க வளைத்து அன்று அலைக்கும் சரத்தாய் -அலையச் செய்த அம்புகளை உடையவனே
அரங்கா அண்டர் ஆதி பனே –தேவர்கள் தலைவனே -அதிபன் என்பதின் விகாரம் ஆதிபன் –
நித்ய ஸூ ரிகளுக்கு தலைவன் என்றுமாம் -இடையர்களுக்கு தலைவன் என்றுமாம்
-வண் தரா அதிபன் –என்று பிரித்து வளப்பம் பொருந்திய நில மகளுக்கு அதிபன் என்றுமாம்

——————————————————————————-

தலைவி கூற்று
அண்டர் போற்றும் திரு அரங்கேசனார் அணி அரங்கத் திரு முற்றம் எய்தினால்
பண்டு போனவனை ஆழி வாங்குவேன் பாலியாது பரா முகம் பண்ணினால்
தண்டும் வாளும் சிலையும் இருக்கவே சங்கும் ஆழியும் தாரும் என் பேன் அவை
தொண்டருக்கு ஒற்றி வைத்தோம் என்று ஓதினால் துளவ மாலையைத் தொட்டுப் பறிப்பனே –91-

அண்டர் போற்றும் திரு அரங்கேசனார் அணி அரங்கத் திரு முற்றம் எய்தினால்
பண்டு போன வனை ஆழி வாங்குவேன் -முன்னே கவர்ந்து போன சங்கு வளையும் மோதிரத்தையும் மீளவும் பெற்றுக் கொள்வேன்
பாலியாது பரா முகம் பண்ணினால்
தண்டும் வாளும் சிலையும் இருக்கவே சங்கும் ஆழியும் தாரும் என் பேன்
அவை தொண்டருக்கு ஒற்றி வைத்தோம் -ஈடாக வைத்து விட்டோம் -என்று ஓதினால்
-துளவ மாலையைத் தொட்டுப் பறிப்பனே –திருமேனியைத் தீண்டிப் பிடுங்கிக் கொள்வேன்

—————————————————————–

தொட்டு உண்ட தயிர் வெண்ணெய்க்கு அன்று ஆய்ச்சி உரலோடு சூழ்ந்து கட்டக்
கட்டுண்டு கழல விரகு அறியாமல், இருந்து அழுத கள்வன் யாரோ
கட்டுண்டான் அரங்கன் எனக் கட்டுரைப் பாரானாலும் கங்கை சூடி
மட்டு உண்ட கொன்றை யான் மலர் மேலோன் அறிவரிய வடிவன் அன்றே –92-

பரத்வம் சௌலப்யம் பேசும் இரண்டு தோழிமார் வார்த்தை
வண்ணக் கரும் குழல் ஆய்ச்சியால் மொத்துண்டு கண்ணிக் குறும் கயிற்றால் கட்டுண்டான் காணேடீ
கண்ணிக் குறும் கயிற்றால் கட்டுண்டான் ஆகிலும் எண்ணற்கு அரியான் இமையோர்க்கும் சாழலே -போலே –
இரண்டு பிராட்டிமார் தசை ஏக காலத்தில் எம்பெருமான் திருவருளால் கிட்டும் என்பர்

——————————————————————————-

வடியாத பவக் கடலும் வடிந்து மூல மாயை கடந்து அப்பால் போய் வைகுந்தம் சேர்ந்து
அடியார்கள் குழாம் கூடி உனதடிக்கீழ் அடிமை செயும் அக்காலம் எக்காலம் தான்
கொடியாடு மணி மாட அயோத்தி மூதூர் குடி துறந்து திருவரங்கம் கோயில் கொண்ட
நெடியோனே அடியேன் நான் முயற்சி இன்றி நின்னருளே பார்த்திருப்பேன் நீசனேனே –93-

அடியார்கள் குழாங்களை உடன் கூடுவது என்று கொலோ –
என்று கொல் சேர்வது அந்தோ அரண் நான்முகன் ஏத்தும் செய்ய நின் திருப் பாதத்தை –

————————————————————-

நீசச் சமர்க்கும் சூனிய வாதர்க்கும் நீதி அற்ற
பூசற் பவுத்தர்க்கும் சைவர்க்கும் யார்க்கும் புகலுகின்றேன்
நாசப் படா உயிர் எல்லாம் முதல் தந்த நாதன் கண்டீர்
ஆசு அற்ற சீர் அரங்கத்து ஆதி மூலத்து அரும் பொருளே –94-

ஒன்றும் தேவும் உலகும் உயிரும் மற்றும் யாதும் இல்லா அன்று நான்முகன் தன்னோடு தேவர் உலகோடு உயிர் படைத்தான்
இலங்கத்திட்ட புராணத்தீரும் சமணரும் சாக்கியரும் மலிந்து வாது செய்வீர்களும் மற்றும் உம் தெய்வமும் ஆகி நின்றான்
மலிந்து செந்நெல் கவிரி வீசும் திருக் குருகூர் அதனுள் பொலிந்து நின்ற பிரான் கண்டீர் ஒன்றும் பொய்யில்லை போற்றுமினே –

———————————————————

அரும்புண்ட ரீகத்து அடி இணைக்கே நெஞ்சு
இரும்பு உண்ட நீர் ஆவது என்றோ விரும்பி
அறம் திருந்தும் கோயில் அரங்கா உனை நான்
மறந்திருந்தும் மேல் பிறவாமல் –95-

இரும்புண்ட நீர் மீள்கினும் என்னுழையில் கரும்புண்ட சொல் மீள்கிலள் கானுதியால் -கம்பர்
நெடு வேங்கடத்தான் ஈர இரும் புண்டரீக பொற் பாதங்கள் என்னுயிரைத் தீர இரும்புண்ட
நீராக்குமாறு உள்ளம் சேர்ந்தனவே -திருவேங்கடத்து அந்தாதி
தீர இரும்புண்ட நீரது போல் என்னாருயிரை ஆரப் பருக எனக்கு ஆராவமுதானாயே
இரும்பு அனன்று உண்ட நீர் போல் எம்பெருமானுக்கு என் தன் அரும் பெறல் அன்பு புக்கு இட்ட அடிமை பூண்டு உய்ந்து போனேன்

————————————————————-

பிறவி எனும் கடல் அழுந்தி பிணி பசியோடு இந்திரியச்
சுறவம் நுங்க கொடு வினையின் சுழல் அகப்பட்டு உழல்வேனோ
அறம் உடையாய் என் அப்பா அரங்கா என் ஆர் உயிருக்கு
உறவு உடையாய் அடியேனை உயக் கொல்வதுய் ஒரு நாளோ –96-

பிறவியைக் கடலாகவும் பிணி பசி போன்றவற்றை சுறா மீன்களாகவும் இரு வினைகளை சுழல் ஆகவும் உருவகம்
திருமால் ஆகிய தோணி ஒன்றே கரை ஏற்ற உபாயம்
சம்சார ஆர்ணவ மக் நா நாம் விஷயாக்ராந்த சேதஸாம்-விஷ்ணு போதம் வி நா நாந்யத் கிஞ்சி தஸ்தி பராயணம்
துன்பக் கடலுள் புக்கு வைகுந்தன் என்பதோர் தோணி பெறாது உழல்கின்றேன்
ஓன்று சொல்லி ஒருத்தனில் நிற்கிலாத ஓர் ஐவர் வன் கயவரை என்று யான் வெல்கிற்பன் உன் திரு வருள் இல்லையேல் –
சென்மம் தரங்கம் கருமம் சுழி பிணி சேல் இணங்கு சென்ம தரங்க திர் பொன் கோள் கண் மாரி திண் கூற்ற சனி
சென்ம தரங்க வற்றுள் விழுவோர் கரை சேர்க்கும் வங்கம் சென்மம் தரங்க வின் தோள் அரங்கர் திருப் பதமே -திருவரங்கத்து அந்தாதி –

—————————————————————–

ஒரு பொருள் அல்லேன் இரு வினை உடையேன் உனது தொண்டு எனும் துறை குளித்து உன்
பெருகு தணணளியின் பாசம் தொட்டு இழிந்து பெரியது ஓர் முத்தி யான் பெற்றேன்
திருவும் மா மணியும் சங்கமும் ஏந்தி செய்ய தாமரை பல பூத்து
கரு நிறம் உடைத்தாய் நதி பொரு தரங்கம் கலந்தது ஓர் கருணை வாரிதியே –97-

இரு வினை உடையேன் -புண்ய பாப கர்மாக்கள் -பிறப்பு இறப்பு என்றுமாம்
பெருகு தணணளியின் பாசம் தொட்டு -மிக்க குளிர்ந்த திருவருள் ஆகிய கயிற்றைப் பிடித்துக் கொண்டு
கருணை வாரிதியே-அருட்கடலே
சுருங்கச் சொல்லணி -உருவாக அணி
பெற்றேன் -இறந்த காலம் -பேறு கிடைக்கும் அத்யவசாயம் துணிவு பற்றி –

———————————————————————

வாரி அரங்கம் வரு திருப் பாவைக்கும் மண் மகட்கும்
சீரியர் அம் கண் வளர் திருக் கோலமும் தென் திருக் காவேரி அரங்க
விமானமும் கோயிலும் மேவித் தொழார்
பூரியர் அங்கு அவர் கண் இரண்டாவன புண் இரண்டே –98-

வாரி அரங்கம் வரு -திருப் பாற் கடலின் நின்றும் வந்து தோன்றிய
திருப் பாவைக்கும்-திரு மகளுக்கும்
-வாரி அரங்கம் வரு -மண் மகட்கும் -கடலால் சூழப் பட்ட நில மகட்கும்
சீரியர் -சிறந்த மணவாளன் ஆகிய நம் பெருமாள்
அம் கண் வளர் திருக் கோலமும்
தென் திருக் காவேரி அரங்க விமானமும் கோயிலும் மேவித் தொழார்
பூரியர்-கீழ் மக்கள் ஆவார் –
அங்கு அவர் கண் இரண்டாவன புண் இரண்டே-

பூணார மார்பனை புள்ளூரும் பொன் மலையை காணாதார் கண் என்றும் கண்ணல்ல கண்டோமே -திருமங்கை ஆழ்வார்
கண் உடையவர் என்பவர் கற்றோர் முகத்து இரண்டு புண்ணுடையர் கல்லாதவர் –

———————————————————————————

புண் ஆர் உடல் பிறவி போதும் எனக்கும் உனக்கும்
எண்ணாது இருந்தது இனிப் போதும் கண்ணா
குழற்காளாய் தென் அரங்கக் கோயிலாய் நின் பொற்
கழற்கு ஆளாய் நின்றேனைக் கா –99-

புண் ஆர் உடல் பிறவி -மாமிசம் நிறைந்த உடம்பை எடுத்துப் பிறக்கும் ஜன்மம் எனக்கும் போதும்
குழற்காளாய்-வேய்ங்குழலை யுடைய காளை போன்றவனே -நடைக்கும் காம்பீர்யத்துக்கும் வலிமைக்கும் காளை உவமை-
உனக்கும் எண்ணாது இருந்தது இனிப் போதும்-உனக்கும் என்னை நினையாமல் இருந்தது போதும் –

அக்கரை என்னும் அனத்தக் கடலுள் அழுந்தி யுன் பேர் அருளால் இக்கரை ஏறி இளைத்து இருந்தேனை யஞ்சேல் என்று கை கவியாய் -பெரியாழ்வார்

——————————————————————————–

காவிரி வாய்ப் பாம்பு அணை மேல் கரு முகில் போல் கண் வளும் கருணை வள்ளல்
பூ விரியும் துழாய் அரங்கர் பொன் அடியே தஞ்சம் எனப் பொருந்தி வாழ்வார்
யாவரினும் இழி குலத்தோர் ஆனாலும் அவர் கண்டீர் இமையா நாட்டத்
தேவரினும் முனிவரினும் சிவன் அயன் என்று இருவரினும் சீரியோரே –100-

எம்பெருமான் திருவடிகளே தஞ்சம் என்னும் உறுதியை யுடைய சாத்விகர்கள் -எல்லோரினும் தாழ்ந்த குலத்தில் தோன்றியவர்களே யாகிலும்
அஹங்கார மமகாரங்கள் மண்டி நிற்கப் பெற்ற தேவர் முதளியோரினும் உயர்ந்தவர் -என்றவாறு

———————————————————————–

மழை முகில் எனவே பணா முகம் திகழ் விரி யரவணை ஏறி வாழ் அரங்கர் தம்
எழில் பெறும் இரு தாளிலே கலம்பகம் எனும் ஒரு தமிழ் மாலை தான் அணிந்தனன்
குழல் இசை அளி மேவு கூரம் வந்தருள் குரு பரன் இரு பாத போதடைந்தவன்
அழகிய மணவாள தாசன் என்பவன் அடியவர் அடி சூடி வாழும் அன்பனே –101-

மழை முகில் எனவே பணா முகம் திகழ் விரி யரவணை ஏறி வாழ் அரங்கர் தம் எழில் பெறும் இரு தாளிலே
கலம்பகம் எனும் ஒரு தமிழ் மாலை தான் அணிந்தனன் –யார் என்றால் –
குழல் இசை அளி மேவு-வேய்ங்குழலின் இசை போலும் பாட்டிசையை யுடைய -வண்டுகள் விரும்பி மொய்க்கும்
கூரம் வந்தருள் குரு பரன் -கூரத் தாழ்வான் உடைய
இரு பாத போதடைந்தவன் -உபய திருவடித் தாமரைகளை அடைந்தவனும் -குரு பரன் -பரம குரு -தனது குருக்களுக்கு குரு என்றவாறு
கூரத் ஆழ்வான் உடைய உபய பாதங்கள் ஆகிய ஸ்ரீ பராசர பட்டர் -ஸ்ரீ வேத வியாச பாதர் திருவடிகளை அடைந்தவர் என்றவாறு
அழகிய மணவாள தாசன் என்பவன் அடியவர் அடி சூடி வாழும் அன்பனே –திவ்ய கவி பிள்ளைப் பெருமாள் ஐ யங்கார் -என்றவாறு

——————————————————————————————

கோயில் கந்தாடை அப்பன் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ பிள்ளை பெருமாள் ஐயங்கார் திருவடிகளே சரணம்
பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம்–

ஸ்ரீ பிள்ளை பெருமாள் ஐயங்கார் அருளிய திருவரங்கக் கலம்பகம் –51-75-

February 16, 2016

தோழி தலைவனது இரவுக் குறி விலக்கல்
51-துறை மதியாமல் இக்கான்யாறு நீந்தி சுரம் கடத்தல்
நிறை மதி யாளர்க்கு ஒழுக்கம் அன்றால் நெடுமால் அரங்கத்து
இறை மதியா வரும் ஆரா அமிர்து அன்ன இந்த நுதல்
குறை மதியாள் பொருட்டால் கங்குல் வாரல் எம் கொற்றவனே –51-

துறை மதியாமல் -செல்லும் வழியை நன்றாக ஆராயாமல்
இக்கான்யாறு நீந்தி சுரம் கடத்தல் -இக்காட்டாற்றை நீந்திக் கடந்து கொடிய காடுகளை தாண்டி வருதல்
நிறை மதி யாளர்க்கு -நிறைந்த அறிவினை ஆளும் தன்மை உடையவர்களுக்கு
ஒழுக்கம் அன்றால் -நல்ல ஒழுக்கம் அன்று -ஆல் -ஆகையால்
நெடுமால் அரங்கத்து இறை
மதியா வரும் ஆரா அமிர்து அன்ன இந்த நுதல் -குறை மதியாள் பொருட்டால் கங்குல் வாரல் எம் கொற்றவனே-
திருப் பாற் கடலை தேவர்களோடும் கடையாமையாலே தோன்றின தெவிட்டாத அமிர்தம் ஒத்த பிறைச் சந்தரன் போன்ற
நெற்றியை உடைய இவள் நிமித்தமாக இரவில் வருவதை இனி ஒழிவாயாக
ஆறு பார்த்துற்ற அச்சக் கிளவி –

உள்ள மஞ்சாய் வலியாய் வலியார்க்கு முபாயம் வல்லாய் கள்ள மஞ்சாயுதம் கை வருமாயினும் கங்கு லினில்
வல்ல மஞ்சார் பொழில் வேங்கடக் குன்றினில் வீழருவி பல்ல மஞ்சாரல் வழி வரில் வாடும் இப்பாவையுமே -திருவேங்கடத் தந்தாதி –

—————————————————————————————-

மறம்
52- கொற்றவன் தன் திரு முகத்தைக் கொணர்ந்த தூதா
குறை உடலுக்கோ மறவர் கொம்பைக் கேட்டாய்
அற்றவர் சேர் திரு அரங்கப் பெருமாள் தோழன்
அவதரித்த திருக் குலம் என்று அறியாய் போலும்
மற்றது தான் திரு முகமே ஆனால் அந்த
வாய் செவி கண் மூக்கு எங்கே மன்னர் மன்னன்
பெற்ற இள அரசு ஆனால் ஆலின் கொம்பைப்
பிறந்த குலத்தினுக்கு ஏற்கப் பேசுவாயே –52-

கொற்றவன் தன் திரு முகத்தைக் கொணர்ந்த தூதா
குறை உடலுக்கோ மறவர் கொம்பைக் கேட்டாய் -மறவர் கொம்பு -தம்மை படர்க்கையாக -இடவழுவமைதி –
-முகம் இல்லாத முண்டத்துக்கோ வேடர்கள் ஆகிய எங்களது பூம் கொம்பை மணம் செய்யும் படி கேட்டாய்
எங்கள் குலம் –
அற்றவர் சேர்-இருவகைப் பற்று அற்ற முற்றும் துறந்த முனிவர்கள் அடைக்கலம் அடைகின்ற
திரு அரங்கப் பெருமாள் தோழன் -குகப் பெருமாள்
அவதரித்த திருக் குலம் என்று அறியாய் போலும்
மற்றது தான் திரு முகமே ஆனால்
அந்த வாய் செவி கண் மூக்கு எங்கே மன்னர் மன்னன் பெற்ற இள அரசு ஆனால் ஆலின் கொம்பைப்
பிறந்த குலத்தினுக்கு ஏற்கப் பேசுவாயே —
சக்கரவர்த்திக்கு பிறந்த இள வரசுக்கு -பிறந்த குலத்துக்கு பொருந்தாத ஆல மரத்தின் கொம்பை மணம் பேசுவாயா
மறந்தும் புறம் தொழாமாந்தர் -திரு அரங்கனுக்கே அற்றுத் தீர்ந்த நான் மற்றவர்க்கு ஆள்படுவேனோ என்றபடி

———————————————————————

இதுவும் அது –
53- பேச வந்த தூத செல் அரித்து ஓலை செல்லுமோ
பெரு வரங்கன் அருள் அரங்கர் பின்னை கேள்வர் தாளிலே
பாசம் வைத்த மறவர் பெண்ணை நேசம் வைத்து முன்னமே
பட்ட மன்னர் பட்டது எங்கள் பதி புகுந்து பாரடா
வாசலுக்கு இடும் படல் கவித்து வந்த கவிகைமா
மகுட கோடி தினை அளக்க வைத்த காலும் நாழியும்
வீச சாமரம் குடில் தொடுத்த கற்றை சுற்றிலும்
வேலி இட்டது அவர்கள் இட்ட வில்லும் வாளும் வேலுமே –53-

பேச வந்த தூத செல் அரித்து ஓலை செல்லுமோ பெரு வரங்கன் அருள் அரங்கர் பின்னை கேள்வர் தாளிலே
பாசம் வைத்த மறவர் பெண்ணை நேசம் வைத்து முன்னமே பட்ட மன்னர் பட்டது
பட்ட பாடுகளை
எங்கள் பதி புகுந்து -எங்கள் ஊரிலே வந்து பாரடா
வாசலுக்கு இடும் படல் -கவித்து வந்த கவிகைமா -அவர்கள் பிடித்து வந்த குடைகளாம்-
மகுட கோடி தினை அளக்க வைத்த காலும்-மரக்காலும்
நாழியும் -படியும் போன்ற அளக்கும் கருவிகள் -அவர்கள் தரித்து வந்த க்ரீடங்களின் கூட்டங்கள்
வீச சாமரம் குடில் தொடுத்த கற்றை
சுற்றிலும் வேலி இட்டது அவர்கள் இட்ட வில்லும் வாளும் வேலுமே-
உன்னை ஏவிய அரசனுக்கும் இந்த கதியே நேரும் –

———————————————————————————–

54–வேலை உலகில் பிறக்கும் வேலை ஒழித்தோம் இல்லை
மாலை அரங்கேசனை நாம் மாலையிலும் காலையிலும்
உன்னி நைந்தோம் இல்லை உடல் எடுத்த அன்று முதல்
என் நினைந்தோம் நெஞ்சே இருந்து –54–

-வேலை உலகில் பிறக்கும் வேலை ஒழித்தோம் இல்லை
கடல் சூழ்ந்த இந்த உலகத்தில்
பிறக்கும் தொழிலை -நீங்கிற்றிலோம்
மாலை அரங்கேசனை நாம் மாலையிலும் காலையிலும் உன்னி நைந்தோம் இல்லை
ஸ்ரீ ரங்க நாதனான திருமாலை காலையும் மாலையும் த்யானித்து மணம் நெகிழ்கிற்றிலோம்
நாவினால் துதித்து என்றுமாம்
உடல் எடுத்த அன்று முதல் என் நினைந்தோம் நெஞ்சே இருந்து –
வேறு என்ன பெரிய காரியத்தை எண்ணி இருந்தோம்
பழுதே பல பகலும் போயின என்று அஞ்சி அனுதாபம் கொண்டு கழிவிரக்கத்தால் அருளிச் செய்கிறார் –

————————————————————–

இயலிடம் கூறுதல்
55-இரும்புவனம் விரும்புவனம் அணி அரங்கர் பணி அரங்கர் இமய நண்ப
வரும் கொடியின் மருங்கு ஓடியின் மனம் குழைக்கும் கனங்குழைக்கும் அனங்கன் சாபக்
கரும்பு உருவம் பொரும் புருவம் முத்தம் நகை ஒத்தன கை காந்தள் பூந்தேன்
மருங்கு உழலும் கருங்குழலும் முருகு வளை இருகு வளை மழைக்கண் தாமே –55-

இரும்புவனம் விரும்பு -வனம் அணி –வனமாலை அணிந்த -அரங்கர் பணி அரங்கர் இமய நண்ப –
நம் பெருமாள் உடைய இமய மலை போன்ற மலையின் இடத்தில் உள்ள தோழனே
வரும் கொடியின்-வளர்கின்ற பூம் கோடி போன்ற
மருங்கு ஓடியின்-இடை ஒல்கினால்
மனம் குழைக்கும்-ஆடவர்கள் நெஞ்சத்தை தளரச் செய்யும்
கனங்குழைக்கும்
அனங்கன் சாபக் கரும்பு உருவம் பொரும்புருவம்-மன்மதன் வில் கரும்பு போன்ற புருவங்கள்
முத்தம் நகை ஒத்தன -முத்து போன்ற பற்கள்
கை காந்தள் -கைகள் காந்தள் மலர் போலும்
பூந்தேன் மருங்கு உழலும் கருங்குழலும் -கரிய கூந்தல் மலர்களில் மொய்க்கின்ற வண்டுகள் பக்கங்களில் சுழலப் பெரும்
முருகு வளை இருகு வளை மழைக்கண் தாமே –குளிர்ச்சி உடைய கண்கள் வாசனை மிக்குப் பொருந்திய இரண்டு நீலோற் பல மலர்

———————————————————–

இதுவும் அது –
56-மழை பிறை சிலை வேல் வள்ளை எள் இலவின் மலர் முல்லை மதி வளை கழை யாழ்
வாரிசம் கெளிறு தத்தை வாய் கலசம் மணி வட பத்திரம் எறும்பு ஊர்
அழகு நீர்த் தரங்கம் துடி சுழி அரவம் அரம்பை ஞெண்டு இளவரால் ஆமை
அணிதராசு இணை கந்துகம் துகிர் தரளம் அம்புயம் அரங்க நாடு அனையார்
குழல் நுதல் புருவம் விலோசனம் காது நாசி வாய் நகை முகம் கண்டம்
குலவு தோள் முன்கை அங்கை மெல் விரல்கள் கூர் உகிர் கொங்கை கண் வயிறு
விழை தரும் உரோமம் வரை இடை உந்தி விரும்பும் அல்குல் தொடை முழந்தாள்
மிளிர் கணைக் கால்கள் புறவடி பிரடு மென்குதிவிரல் நகம் தாளே–56–

அரங்க நாடு அனையார் -ஒக்கின்ற மாதரது -குழல் நுதல் புருவம் விலோசனம் -கண்களும் -காது நாசி வாய் நகை -பற்களும் –
முகம் கண்டம் -கழுத்தும் -குலவு தோள் -விளங்குகின்ற தோள்களும் -முன்கை -முன்னங்கைகளும் –
அங்கை-அகங்கைகளும் – மெல் விரல்கள் கூர் உகிர் கொங்கை கண்-முலைக் கண்களும் –
வயிறு விழை தரும் உரோமம் -விரும்பப் படுகின்ற மயிர் ஒழுக்கும் -வரை -வயிற்றின் மடிப்புகளும் இடை உந்தி விரும்பும் அல்குல் தொடை முழந்தாள்
மிளிர் கணைக் கால்கள் புறவடி-புறங்கா ல்களும் – பரடு -கால் பரடுகளும் -மென்குதிவிரல் நகம் தாளே–
இவ்வவயவங்களும் முறையே
-மழை -மேகமும் -பிறை -பிறைச் சந்திரனும் -சிலை -விற்களும் -வேல் வள்ளை -வள்ளை இலைகளும் -எள் மலர் -எள்ளுப் பூக்களும்
இலவின் மலர் -இலவின் பூக்களும் முல்லை-முல்லை மலர்ப்பூக்களும் – மதி -பூர்ண சந்திரனும் -வளை -சங்கமும் -கழை -மூங்கில்களும் -யாழ் -வீணையும்
வாரிசம் -தாமரை மலர்களும் -கெளிறு-கெளிறு என்னும் மீன்களும் – தத்தை வாய் -கிளியின் வாய்களும் -கலசம் -குடங்களும் -மணி -நீல மணியும் –
வட பத்திரம் -ஆலிலையும் -எறும்பு ஊர் அழகு -எறும்பு ஊர்கின்ற ஒழுங்கும் -நீர்த் தரங்கம் -நீரின் அலைகளும் -துடி-உடுக்கையும் – சுழி -நீர்ச் சுழியும்
-அரவம் -பாம்பின் படமும் -அரம்பை -வாழை மரங்களும் -ஞெண்டு -நண்டுகளும் -இளவரால் -இளைய வரால் மீன்களும் -ஆமை -ஆமைகளும்
அணிதராசு இணை -அழகிய இரண்டு தராசு தட்டுகளும் -கந்துகம் -பந்துகளும் -துகிர் -பவளங்களும் -தரளம் -முத்துக்களும் -அம்புயம் -தாமரை மலர்களும்
ஆகிய இவற்றை ஒக்கும்
கேசாதி பாத பர்யந்தம் 32 அவயவங்களும் அவற்றின் உபமானங்களும் அருளிச் செய்கிறார் –

——————————————————————–

கைக்கிளை
57-தாள் இரண்டும் பார் ஒன்றும் தார்வாடும் வேர்வு ஆடும்
வாள் இரண்டும் காது இரண்டில் வந்து இமைக்கும் கோள் இரண்டும்
ஐவகைப் பூதம் அமைத்தருள் அரங்கர் மை வளர் சோலை மலையில்
தெய்வம் அல்லள் இத்திரு உருவினளே –57-

-தாள் இரண்டும் பார் ஒன்றும் -இரண்டு கால்களும் பூமியில் பொருந்தும்
தார்வாடும் -பூ மாலை வாடும்
வேர்வு ஆடும் -வியர்வை அரும்பும்
வாள் இரண்டும் -வாள் போல் இரண்டு கண்களும்
காது இரண்டில் வந்து-இரண்டு காதுகளிலும் சென்று மீண்டு வந்து
இமைக்கும்
ஆகையால் –
கோள் இரண்டும் -ராகு கேதுக்கள் என்னும் கிரகங்களையும்
ஐவகைப் பூதம் -பஞ்ச பூதங்களையும் –
அமைத்தருள் அரங்கர்-படைத்துக் காக்கும் அரங்க நாதரது
மை வளர் சோலை மலையில் -மேகங்கள் தவழும் சோலைகளை உடைய மலையின் இடத்தே
தெய்வம் அல்லள் இத்திரு உருவினளே -உள்ளவளாகியஅழகிய வடிவத்தை உடைய இம்மகள் -தெய்வ மகள் அல்லள் -மானுட மகளே –
தலைமகன் சங்கை உற்று தெளிந்து-திருமகள் போல் வடிவு ஒத்தவள் என்று – அருளிய -தெளிதல் -என்னும் துறை

————————————————————-

ஊசல்
58-உரு மாறிப் பல பிறப்பும் செத்தும் ஊசலாடுவது அடியேன் ஒளியும் வண்ணம்
கரு மாயத்து என் நெஞ்சைப் பலகை ஆக்கி கருணை எனும் பாசத்தைக் கயிறாப் பூட்டி
மரு மாலைத் துழவு அசைய ஆடீர் ஊசல் மணி மகரக் குழி அசைய ஆடீர் ஊசல்
திருமாது புவி மாதோடு ஆடீர் ஊசல் திரு அரங்க ராசரே ஆடீர் ஊசல் –58-

மரு மாலைத் துழவு அசைய -வாசனை உடைய திருத் துழாய் மாலை அசையும் படி –
அடியார் உள்ளக் கமலம் எம்பெருமான் தங்கும் இடம் ஆதலால் நெஞ்சை ஊஞ்சல் பலகை ஆக்குகிறார்
அவன் திருவருள் அந்த உள்ளத்தைக் காட்டிக் கொடுப்பதால் கருணை என்னும் பாசத்தை கயிறாகப் பூட்டி என்கிறார்
எம்பெருமான் ஊசல் ஆட தான் பிறப்பு இறப்பு என்று ஊசல் ஆடுவது ஒளியும் என்கிறார்
உருவக அணி அங்கம் -பர்யாய அலங்காரம் –

பொருளலா விடயத்தை பொருள் என்று எண்ணி போவது மீள்வதுமாய் எப்பொழுதும் ஆடு மருளுலா மன ஊசல் சுத்தம் செய்து
மாறாது வளர் பத்தி வடத்தைப் பூட்டி யிருளை நேர் குழனிலப் பெண்ணலர் மேல் மங்கை இருவரோடு மேய அதன் மேல் ஏறி
வீறும் அருளினான் மெள்ள யசைந்தாடி ரூசலாதி வடமலை மாயர் ஆடி ஊசல் -திருவேங்கடக் கலம்பகம் –

——————————————————————–

59- ஊசல் வடம் போல் ஊர் சகாடம் போல் ஒழியாமே
நாச உடம்போடு ஆவி சுழன்றே நலிவேனோ
வாசவனும் போது ஆசனனும் கூர் மழு வோனும்
நேசமுடன் சூழ் கோயில் அரங்கா நெடியோனே –59-

நெடியோன் -பெரிய பெருமாள்
ஓடி ஓடி வருவதும் போவதுமாய் இருத்தலால் ஊசல் வடத்தையும் -ஊஞ்சல் கயிறு போலவும்
மாறி மாறி உருண்டு கொண்டே இருத்தலால் ஊர் சகடத்தையும் -செல்லுகின்ற வண்டியின் உருளை போலேயும் –
அழியும் தன்மை உடைய உடம்புடன் உயிர் அலையப் பெற்றே வருந்தக் கடவேனோ -என்கிறார் –

———————————————————-

கையுறை -தழை
60-நேசத்து அழைக்கும் மத யானை முன்பு நின்றோன் அரங்கம்
பேசத் தழைக்கும் என் அன்பு அனையாய் பெரும் கற்பகத்தின்
வாசத் தழைக்கும் நறுந்தழை காண் இது மந்தத் தென்றல்
வீசத் தழைக்கும் தழை போல் கெடாது விலை இல்லையே –60-

-நேசத்து அழைக்கும் மத யானை முன்பு நின்றோன் –
அன்பினால் ஆதி மூலமே என்று அழைத்த-மதத்தை உடைய ஸ்ரீ கஜேந்திர ஆழ்வான் முன்பே வந்து நின்று காத்து அருளின எம்பெருமானது
அரங்கம் -ஸ்ரீ ரங்கத்தை
பேசத் தழைக்கும் -சொல்லும் தோறும் சொல்லும் தோறும் மகிழ்கின்ற
என் அன்பு அனையாய்-எனது அன்பை ஒத்து இருப்பவளே
பெரும் கற்பகத்தின் வாசத் தழைக்கும் -பெரிய கல்பக விருஷத்தினது வாசனை யுடைய தழை யினும்
நறுந்தழை காண்-நறு நாற்றம் மிக்க தழையே காண்
இது மந்தத் தென்றல் வீசத் தழைக்கும் தழை போல் கெடாது -மற்ற மரங்களின் தழை போலே கெடாது -வாடிப் போகாது
விலை இல்லையே –விலையும் இவ்வளவு என்று அறுதி இல்லை -ஆதலால் இத்தை நீ ஏற்றுக் கொள்வாயாக -என்றவாறு –

——————————————————————————

கையுறை -முத்தம் –
61- விலையானது இலை என்று நீ தந்த முத்தம் வேய் தந்த முத்து ஆகில் வெற்பா வியப்பு ஆல்
இலை ஆர் புனல் பள்ளி நாராயணன் பால் எந்தாய் அரங்கா இரங்காய் எனப் போய்
தலையால் இரக்கும் பணிப்பாய் சுமக்கும் தன் தாதை அவர் தாமரைத் தாள் விளக்கும்
அலை ஆறு சூடும் புராணங்கள் பாடும் ஆடும் பொடிப் பூசி ஆனந்த மாயே –61-

விலையானது இலை என்று-இதற்கு விலை இல்லை என்று சொல்லி
நீ தந்த முத்தம் -நீ கொடுத்த முத்தானது
வேய் தந்த முத்து ஆகில்-மூங்கில் பெற்ற முத்தானாள்
வெற்பா வியப்பு -மலை நாடனே அதிசயிக்கும் படி
ஆல் இலை-வட பத்திரத்தில்
ஆர் புனல் -நிறைந்த பிரளய நீரில்
பள்ளி நாராயணன் பால் -பள்ளி கொண்டு அருளுதலை உடைய ஸ்ரீ மன் நாராயணன் இடத்தில்
எந்தாய் அரங்கா இரங்காய் எனப் போய் -போய் பிரார்த்தித்து
தலையால் இரக்கும்-தலையால் பிச்சை எடுக்கும்
பணிப்பாய் சுமக்கும் -அந் நாராயணன் உடைய பாயாகிய பாம்பைச் சுமந்து கொண்டு இருக்கும் -உருத்திரன் நாகாபரணன் ஆதலால் –
தன் தாதை அவர் தாமரைத் தாள் விளக்கும் -தன்னுடைய தகப்பனான பிரமன் அந்த நாராயணன் உடைய திருவடித் தாமரைகளை
திரு மஞ்சனம் செய்தலால் உண்டான ஸ்ரீ பாத தீர்த்தம் ஆகிய
அலை ஆறு -அலைகின்ற கங்கை நதியை
சூடும்-தழை மேல் தரிக்கும்
புராணங்கள் பாடும் ஆடும் பொடிப் பூசி ஆனந்த மாயே –
புராணங்களை பாடும் -விஷ்ணு விஷயங்களாக பல புராணங்கள் பாடி இருக்கிறான் –
-இங்கனம் இரந்து சுமந்து சூடி பாடுதலால் உண்டான பேர் ஆனந்தத்தால் விபூதியை அணிந்து கொண்டு நர்த்தனம் செய்யும்
சிவபிரான் கருணையால் வேதங்கள் மூங்கிலால பிரளயத்தில் பிறக்க அவற்றில் தான் முத்தாக தோன்றினதால் சிவபிரானை வேய் தந்த முத்து என்கிறார்
முன்னும் -சாத்திய மாலையும் தாள் விளக்கும் வானம் தரும் கங்கை நன்னீரும் சென்னியில் வைக்கப் பெற்ற
வானம் தந்தான் அல்லவோ முக்கணான் மன்றுள் ஆடுவதே -என்றார்

——————————————————————————

தவம்
62- ஆனந்தமாய் அரங்கற்கே உயிர்கள் அடிமை என்னும்
ஞானம் தனால் ஐம்பொறி வாயில் சாத்தி நல் தாளைப் பற்றி
ஈனம் தரும் பற்றும் அற்று என்றும் யான் எனது என்னும் அபி
மானம் தவிர்ந்து இருப்பார்க்கு இது போல் இல்லை மாதவமே –62-

தத்வ ஞானம் ஆகிய கதவினால் பஞ்ச இந்திரியங்கள் ஆகிய வாசல்களை அடைத்து அவன் திருவடிகளை சரணமாகப் பற்றி
இழிவைத் தரும் ஆசைகளும் நீங்கப் பெற்று -அஹங்கார மமகாரங்கள் தவிர்ந்து எந்நாளும் நிரதிசய பேர் ஆனந்தம் அடைந்து வேறு மா தவம் இல்லை
பிறவிப் பிணிக்கு மருந்து -நல் தாள் –

நெறி வாசல் தானேயாய் நின்றானை ஐந்து பொறி வாசல் போர்க்கதவம் சார்த்தி –யறிவான் -பூதத்தார் -பொறிவாசல் சாத்தி -ஞானம் ஆகிய கதவு
யான் எனது என்னும் செருக்கு அறுப்பான் வானோர்க்கு உயர்ந்த உலகம் புகும் -திருக் குறள்

———————————————————————–

தவம் –
63-மாதவங்கள் என்று ஒத்து அவங்களின் மருவு சீவன் என்றொருவன் நீ பெரும்
பூதம் அல்லை இந்த்ரியம் அல்லை ஐம் புலனும் அல்லை நல புந்தி அல்லை காண்
சீதரன் பரந்தாமன் வாமனன் திரு அரங்கனுக்கு அடிமை நீ உனக்கு
ஏதும் இல்லை என்று அறி அறிந்த பின் ஈதின் மாதவம் இல்லை எங்குமே –63-

தமது முகத்துக்கு உபதேசிக்கும் முகத்தால் ஜீவாத்மா ஸ்வரூபம் இன்னது என்கிறார்

———————————————————————

தலைவி இரங்கல்
64-எம் காந்தாள்-அங்கை நல்லீர் என் செய்கேன் இரண்டு ஏந்திழையீர்
தம் காந்தன் என்று அறிந்தாலும் நில்லாது தரைக்கும் நெய்க்கும்
அங்காந்த செம்பவளத்து எம்பிரான் அரங்கன் புயங்கள்
செங்காத்த மால் வரையோ இரும்போ என் தன சிந்தனையே -64–

தனது விருப்பத்தை நிறைவேற்றுதற்க்கு -பிரிவித் துயரை ஆற்ற வல்லவர்கள் -என்பதால்
-காந்தள் மலர் போன்ற அழகிய கைகளை உடைய தோழிகளை கொண்டாடி அருளுகிறார்
அவனது திவ்ய சௌந்தர்யத்தில் ஈடுபட்டு செம்பவளத் தெம்பிரான் என்கிறார்
திருத் தோள்கள் இரும்பைக் காந்தம் மீட்க ஒண்ணாமல் கவர்வது போலே தமது மனத்தை இழுத்துக் கொண்டதாக அருளுகிறார்

———————————————————————

களி
65-சிந்தையில் குடி கொண்டிருந்தது திருக்கு அறுத்து அடிமைக் கொளும்
திரு வரங்கர் பொருப்பு உயர்ந்த திருப்புயம் புகழ் களியரோம்
புந்தி மிக்கது வந்து புக்கது போத மாதர்கள் எழுவர் தம் பூசையேமாக
பூசை என்றது புதுமை அன்று இது புத்தர்காள்
அந்தரத்து இமையோர் அருந்தும் மருந்தும் வெள்ளையது அன்றியே
அரிய சாதி கொளாத மானிடர் அகலிடத்தினில் இல்லையே
மந்திரத்தில் நிலாத தேவதை வானகத்தினில் இல்லையே வடிவு
இல்லாதவை அண்ட கோளம் வளைந்த வைப்பு அதில் இல்லையே –65 –

கட்குடியர் அந்த களிப்பை சிறப்பித்து கூறும் துறை -களி –
பௌ த்தார் கட்குடியலை விலக்குவதால் அவர்களைக் குறித்து அருளிச் செய்கிறார்
கட்குடியர் துறக்க பூசை செய்பவர் ஆதாலால் அத்தை அருளிச் செய்கிறார்
அமிர்தமும் கல்லும் வெண்மை நிறம் கொண்டவை
சிந்தையில் குடி கொண்டிருந்தது-அன்பால் நினைவாரது உள்ளத்திலே சென்று நீங்காது இருந்து
திருக்கு அறுத்து அடிமைக் கொளும் -அவர்கள் குற்றங்களைப் போக்கி ஆட்கொள்ளுகின்ற
திரு வரங்கர் பொருப்பு உயர்ந்த திருப்புயம்
புகழ் களியரோம்-துதிக்கின்ற கட்குடியர் ஆவோம்
புந்தி மிக்கது வந்து புக்கது -மனம் மகிழ காரணமான களிப்பு மிகுதியாய் வந்து நேர்ந்தது
போத மாதர்கள் எழுவர் தம் பூசையே மக பூசை என்றது-சப்த மாதர்களுடைய பூஜை தானே யாகத்தில் செய்யப்படும் பூஜை என்ற இத்தன்மை
அபிராமி -மாயேச்வரி- கௌமாரி-நாராயணி –வராகி -இந்திராணி –காளி-சப்த மாதர்கள்
புதுமை அன்று இது புத்தர்காள்- பௌத்தர்களே-இத்தன்மை புதுமை அன்று
அந்தரத்து இமையோர் அருந்தும் மருந்தும் வெள்ளையது -ஸ்வர்க்க லோகத்தில் தேவர்கள் பருகும் அமிர்தமும் வெள்ளை தானே
அன்றியே அரிய சாதி கொளாத மானிடர் அகலிடத்தினில் இல்லையே
அதுவும் அல்லாமல் -அருமையான சாதிகளை உடைத்தாகாத மனிதர்கள் பரந்த பூமியில் எங்கும் இல்லையே
மந்திரத்தில் நிலாத தேவதை வானகத்தினில் இல்லையே –
மந்திரத்துக்கு வசப்படாத
தெய்வம் தேவ லோகத்திலும் இல்லையே
வடிவு இல்லாதவை அண்ட கோளம் வளைந்த வைப்பு அதில் இல்லையே —
உருவம் இல்லாத பொருள்கள் அண்ட கோளத்துக்கு உட்பட்ட இடத்தில் இல்லையே –

———————————————————————————–

66-இல்லறம் எனத் துறவறம் எனச் சொல் அறம் பிற துணை அன்று என
பவக் கடலுள் துவக்கு அறுப்பான் காவிரி இடைப் பூவிரி பொழில்
சில மந்திகள் சினை தாவ பல தெங்கின் பழக் குலை உதிர
அடர் கமுகின் மிடறு ஓடி தர தேமாங்கனி சிதறு புவிழ முடப் பலவின் குடக்கனி உக
அரம்பைக் கனி வரம்பில் புக வயல் மருங்கின் மலர்ப் பொய்கையுள் துயில் வலம் புரி துண்ணனவு உற
தா அள் தாமரைத் தவிசு உறை தரு சூ உதடு ஓதி மம் பே எட்டுடன் எழ
மயிர்சேவல் மனம் களிப்ப குயில் பேடைக் குலம் ஒளிப்ப மழை முகில் என முழவு அதிர் தரு
திரு அரங்கப் பெரு நகருள் அரவணை மிசை அறி துயில் அமர்ந்து அருள் புரி
திரு நாரணனைச் சேர்ந்தனம் சரணா விந்தம் தஞ்சம் என்று இரந்தே–66-

-இல்லறம் எனத் துறவறம் எனச் சொல் அறம் பிற -மற்றைப் பொருள் இன்பங்களும் -துணை அன்று என
பாவக் கடலுள் துவக்கு அறுப்பான் -பிறவிக் கடலினுள்ளே கட்டுப் பட்டு இருத்தலை நீக்கும் பொருட்டு
காவிரி இடைப் பூவிரி பொழில் சில மந்திகள் சினை தாவ -மரக்கிளைகளில் தாவிப்பாய
பல தெங்கின் பழக் குலை உதிர
அடர் கமுகின் மிடறு ஓடி தர
தேமாங்கனி சிதறு புவிழ -சிதறி விழவும்
முடப் பலவின் குடக்கனி உக -வளைந்த பலா மரத்தின் குடம் போன்ற பழங்கள் சிந்தவும்
அரம்பைக் கனி வரம்பில் புக -வாழைப் பழங்கள் வயல் வரப்புகளில் விழவும்
வயல் மருங்கின் மலர்ப் பொய்கையுள் துயில் வலம் புரி துண்ணனவு உற-சங்குகள் திடிக்கிட்டு அலறவும்
தா அள் தாமரைத் தவிசு உறை தரு சூட்டு ஓதி மம் பேட்டுடன் எழ -சூட்டு ஓதிமம் -உச்சியை உடைய அன்னப் பறவைகள் பேடைகள் உடன் எழ
மயிர்சேவல் மனம் களிப்ப-மழைக் காலத்தில் மயில்கள் மகிழுமே
குயில் பேடைக் குலம் ஒளிப்ப -ஆண் பெண் குயில்கள் கூட்டம் மனம் வருந்தி மறையவும் -மழைக் காலத்தில் குயில்கள் வருந்துமே
மழை முகில் என முழவு அதிர் தரு–மயிலும் குயிலும் முழவு ஒலியை மழை ஒலியாக மயங்கின
திரு அரங்கப் பெரு நகருள் அரவணை மிசை அறி துயில் அமர்ந்து அருள் புரி திரு நாரணனைச் சேர்ந்தனம் சரணா விந்தம் தஞ்சம் என்று இரந்தே-

————————————————

67- இரவியை இரவின் மதியினை மதியுள் இறையினை இறையும் எண்ணரிய
கரவனை கரவு இல் முனிவனை முனிவர் கருத்தனை கருத்தனைத் துடைத்து ஆள்
பரமனை பரம பதத்தனை பதத்துள் பாரனை பார நத்து ஊதும்
அரவணை அரவின் அரங்கனை அரங்கத்து அடிகளை அடிகள் சேவியுமே –67–

ஏகாவளி அலங்காரம்
இரவியை இரவின் மதியினை
மதியுள் இறையினை-அறிவில் உறைகின்ற தலைவனை
இறையும் எண்ணரிய கரவனை -சிறிதும் நினைத்தற்கும் அரிய மாயையை உடையவனை
கரவு இல் முனிவனை-கபடம் இல்லாத முனிவனாய் இருப்பவனை-கரவின் முனிவனை -முதலை இடம் கோபம் கொண்டவன்
-முனியே நான் முகனே – முனிவர் கருத்தனை -முனிவர் தலைவனே
கருத்தனைத் துடைத்து ஆள் பரமனை -தன்னை அடைந்தவர்கள் உடைய பிறப்பை போக்கி அருளுகின்ற உயர்ந்தவனை
பரம பதத்தனை
பதத்துள் பாரனை-திருவடியினின்றும் பூமியை உண்டாக்கினவனை -திரிவிக்ரமனாய் ஓர் திருவடியால் பூமியை அடக்கினவன் என்றுமாம்
பார நத்து ஊதும் அரவணை -பாஞ்ச ஜன்யம் ஊதுகின்ற ஓசையை உடையவனை -பாரதத்தில் தூதுவனாய் இருந்தவன் என்றுமாம்
அரவின் அரங்கனை அரங்கத்து அடிகளை அடிகள் சேவியுமே –

————————————————–

தலைவி இரங்கல்
68-சேவிக்க வாழ்விக்கும் எம் கோன் அரங்கன் திருக் கோயில் சூழ்
காவில் கலந்து ஆசை தந்து ஏகினார் நெஞ்சு கல் நெஞ்சமோ
வாவிப் புறத்து அன்னமே இன்னம் ஏதோ வரக் கண்டிலேன்
பாவிக்கு அநேகம் தனிக்காலம் இந்தப் பனிக்காலமே –68-

நெய்தல் நிலத்து அன்னத்துடன் கூறி இரங்கியது
பல பல ஊழி கள் ஆயிடும் அன்றியோர் நாழிகையை பல பல கூறிட்ட கூறாயிடும்–அம்ம வாழி இப்பாழ் இருளே –நம்மாழ்வார்-

—————————————————————

குறம்
69-காலம் உணர்ந்த குறத்தி நான் கருதியது ஓன்று அது சொல்லுகேன்
பாலகன் உச்சியில் எண்ணெய் வார் பழகியது ஓர் கலை கொண்டு வா
கோல மலர்க் குழல் மங்கை நின் கொங்கை முகக் குறி நன்று காண்
ஞாலம் உவந்திட நாளையே நண்ணுவை நம் பெருமாளையே –69-

எந்த விதங்களும் அறி குறமகள் ஆங்கு எதிர் வந்து இனி எனது இத மொழி கேள்
அந்த முறம் தனில் நவ மணி கொடு வா வன்பில் அணிந்திட அழகிய கலை தா
கந்தம் மிகுந்த தனம் தனில் குறியே கண்டனன் இன்றலர் கமழ் குழல் மடவாய் வந்து எவரும் தொழ
வடமலை தனில் வாழ் வண் துளவன் தின ம் மருவுவன் உனையே –திருவேங்கடக் கலம்பகம் –

—————————————————

மேக விடு தூது
70–பெருமாலை யார்க்கு உரைப்பேன் உமக்கே விண்டு பேசின் அல்லால்
கரு மாலையாய் எழும் கார்க் குலங்காள் தொண்டர் காற்பொடி தன்
திருமாலை கொண்ட திருமால் அரங்கம் தெய்வத் துழாய்
மரு மாலை வாங்கி வம்மின் அந்தி மாலை வரும் முன்னமே –70-

-பெருமாலை யார்க்கு உரைப்பேன் உமக்கே விண்டு பேசின் அல்லால்
பெரிய மயக்கத்தை விரித்து உங்களுக்கு சொல்லாமல் வேறு யாவர்க்கு எடுத்துச் சொல்வேன்
கரு மாலையாய் எழும் கார்க் குலங்காள் -கரியதோர் வரிசையாய் ஆகாயத்தே எழுகின்ற மேகக் கூட்டங்களே
நீங்கள் போய்
தொண்டர் காற்பொடி தன் திருமாலை கொண்ட –
தொண்டர் அடிப்பொடி ஆழ்வார் அருளிச் செய்த திருமாலை திவ்ய பிரபந்த மாலையை கொண்டு அருளிய
திருமால் அரங்கம்
தெய்வத் துழாய் மரு மாலை வாங்கி வம்மின் அந்தி மாலை வரும் முன்னமே-
புண்ணில் புளிப்பு எய்தால் போலே அந்தி மாலை வரும் முன்னர் வாங்கிக் கொண்டு வாருங்கோள் –

—————————————

71-முன்னம் பிறந்த பிறப்போ முடிவு இல்லை
இன்னம் பிறப்பிக்க எண்ணாதே தென் அரங்கம்
மேவிக் கிடந்தானே வீற்று இருக்கும் நின் பதத்து என்
ஆவிக்கு இடம் தான் அருள் –71-

திருவடி நிழலில் -என்றுமாம் -திருவடியே வீடாக என்றுமாம்
பல பிறப்பு எடுத்து உழன்று வருந்திய என்னை பிறப்பு அற்று முக்தி பெறுமாறு அருள் செய்து அருள வேண்டும் –

————————————————

தலைவி இரங்கல் –மடக்கு –
72- அரும்புன்னாகத் தடங்காவே அவா என் ஆகத்து அடங்காவே
அம்போருகக் கண் பொரும் தேனே அழு நீர் உகக்கண் பொருந்தேனே
பரம்பும் கடல் ஊர் நாவாயே பாவிக்கு அடல் ஊர் நாவாயே
பார் மீது உயர மறி அலையே படும் என் துயரம் அறியலையே
கருங்கண் கயலே மாசுறவே கரைவேற்கு அயலே மாசு உறவே
கண்டல் போது உகு வாலுகமே கங்குல் போது குவால் உகமே
குரும்பை தழைக்கும் கரும் பனையே குயில் வந்து அழைக்கும் கரும் பனையே
குருகீர் நந்து அமர் அம் கரையே கொணரீர் நம் தம் அரங்கரையே –72 –

அரும்புன்னாகத் தடங்காவே -அரிய புன்னை மரச் சோலையே
அவா என் ஆகத்து அடங்காவே
அம்போருகக் கண் பொரும் தேனே -தாமரை மலரில் பொருந்திய வண்டே
அழு நீர் உகக்கண் பொருந்தேனே
பரம்பும் கடல் ஊர் நாவாயே
பாவிக்கு அடல் ஊர் நாவாயே -பாவியேனுக்கு ஊர் நா வாயே -அலர் தூற்றும் ஊராரது நாவும் வாயும் -அடல் -பகைமையும் ஆகும்
பார் மீது உயர மறி அலையே
படும் என் துயரம் அறியலையே
கருங்கண் கயலே மாசுறவே-பெரிய சுறா மீனே
கரைவேற்கு அயலே மாசு உறவே -குற்றம் உள்ள உறவினரும் அயலாறே ஆவார்
கண்டல் போது உகு வாலுகமே -தாழை மலர்கள் சிந்துகின்ற வெண் மணல் குன்றே
கங்குல் போது குவால் உகமே -இராப் பொழுது திரண்ட அநேக யுகங்களே யாம்
குரும்பை தழைக்கும் கரும் பனையே -குரும்பைகள் தழைக்கின்ற கரிய பனை மரமே
குயில் வந்து அழைக்கும் கரும் பனையே -குயில்கள் மன்மதனை அழையா நின்றது
குருகீர் நந்து அமர் அம் கரையே-நாரைகளே சங்குகள் பொருந்திய அழகிய கரையே –

—————————————————

73-கரை பொருது ஒழுகும் காவிரி ஆறே -ஆற்றிடைக் கிடப்பது ஓர் ஐந்தலை அரவே-
அரவம் சுமப்பது ஓர் அஞ்சன மலையே -அம்மலை பூத்தது ஓர் அரவிந்த வனமே-
அரவிந்த மலர் தொறும் அதிசயம் உளவே –
கடல் விளிம்பு உடுத்த கண் அகல் ஞாலம் உடன் முழுது அளந்தது ஒரு தாமரையே –
வகிர் இளம் பிறையான் வார் சடை தேங்கப் பகிரதி கான்றது ஓர் பங்கே ருகமே
யாவையும் யாரையும் படைக்க நான் முகக் கோவை ஈன்றது ஓர் கோகனகமே
திரு மகட்கு இனிய திருமனை ஆகி பரு மணி இமைப்பது ஓர் பதும மலரே
சடைத்தலை தாழ்த்துச் சங்கரன் இரப்ப முடித்தலை தவிர்த்தது ஓர் முளரி மா மலரே
ஆங்கு மண்டோதரி அணிந்த மங்கல நாண் வாங்க வில் வாங்கிய வனசம் ஒன்றே
விரிந்த புகழ் இலங்கை வேந்தற்கு தென் திசை புரிந்து அருள் மலர்ந்தது ஓர் புண்டரீகமே
மண் தினிஞாலமும் வானமும் உட்பட அண்டம் உண்டு உமிழ்ந்தது ஓர் அம்போ ருகமே
கடை சிவந்து அகன்று கரு மணி விளங்கி இடை சில அரி பரந்து இனி ஆய நெடிய ஆய
இன்பம் தழீ இய இரு பெரும் கமலம் துன்பம் தழீ இய தொண்டனேனையும்
உவப்புடன் ஒரு கால் நோக்கி பவக் கடல் கடக்கும் பரிசு பண்ணினவே –73-

-கரை பொருது ஒழுகும் காவிரி ஆறே -இரு கரைகளையும் மோதிப் பெருகுகின்ற காவிரி நதி ஓன்று உண்டு
ஆற்றிடைக் கிடப்பது ஓர் ஐந்தலை அரவே-அரவம் சுமப்பது ஓர் அஞ்சன மலையே -நம்பெருமாள்
அம்மலை பூத்தது ஓர் அரவிந்த வனமே—திரு அவயவங்கள்
அரவிந்த மலர் தொறும் அதிசயம் உளவே –
கடல் விளிம்பு உடுத்த கண் அகல் ஞாலம் உடன் முழுது அளந்தது ஒரு தாமரையே -இடது திருவடி ஒரு சேர அளந்ததே
வகிர் இளம் பிறையான் வார் சடை தேங்கப் பகிரதி கான்றது ஓர் பங்கே ருகமே -வலது திருவடி -கங்கை நதியை வெளி உமிழ்ந்தது
யாவையும் யாரையும் படைக்க நான் முகக் கோவை ஈன்றது ஓர் கோகனகமே-உந்தித் தாமரை மலர் பிரமதேவனை உண்டாக்கிற்று
திரு மகட்கு இனிய திருமனை ஆகி பரு மணி இமைப்பது ஓர் பதும மலரே -திரு மார்பு அழகிய இடமாய் -திரு மனையாகி
-பெரிய பிராட்டிக்கு வாசஸ் ஸ்தானம் -பருத்த கௌஸ்துபம் விளங்கப் பெற்று உள்ளதே
சடைத்தலை தாழ்த்துச் சங்கரன் இரப்ப முடித்தலை தவிர்த்தது ஓர் முளரி மா மலரே -வலத் திருக்கை முடை நாற்றம் உடைய பிரம கபாலத்தை ஒழித்தது
ஆங்கு மண்டோதரி அணிந்த மங்கல நாண் வாங்க வில் வாங்கிய வனசம் ஒன்றே -இடது திருக்கை கோதண்டத்தை வளைத்தது
விரிந்த புகழ் இலங்கை வேந்தற்கு தென் திசை புரிந்து அருள் மலர்ந்தது ஓர் புண்டரீகமே -திரு முக மண்டலம் -எப்பொழுதும் மலர்ந்து அருளோடு இருந்தது
மண் தினிஞாலமும் வானமும் உட்பட அண்டம் உண்டு உமிழ்ந்தது ஓர் அம்போ ருகமே -திருப்பவளம்
கடை சிவந்து அகன்று கரு மணி விளங்கி இடை சில அரி பரந்து இனி ஆய நெடிய ஆய இன்பம் தழீ இய இரு பெரும் கமலம்-திருக்கண்கள் –
துன்பம் தழீ இய தொண்டனேனையும் உவப்புடன் ஒரு கால் நோக்கி பவக் கடல் கடக்கும் பரிசு பண்ணினவே –

பத்துத் தாமரையும் ஒன்பது அதிசயமும் அருளுகிறார்
அரவிந்தம் -தாமரை -பங்கேரு ஹம்-சேற்றில் முளைப்பது -கோகனகம்- கோக நதம் -மருவி –பதும மலர் –
முளரி-வனசம் -வனஜம் -நீரில் முளைப்பது -புண்டரீகம் -அம்போருகம் -கமலம் -பர்யாய பத்து சொற்கள் –

அமலங்களாக விழிக்கும் ஐம்புலனும் அவன் மூர்த்தி -அவன் கடாஷமே உய்ய ஹேது என்றவாறு –

ஜாயமானம் ஹி புருஷம் யாம் பச்யேன் மது ஸூதான -சாத்விகஸ் சது விஜ்ஞேயஸ் சவை மோஷார்த்த சாதக –

மா முதல் அடிப்போது ஓன்று கவிழ்த்து அலர்த்தி மண் முழுதும் அகப்படுத்து ஒண் சுடர் அடிப் போது ஓன்று விண் செலீஇ
நான்முகப்புத்தேள் நாடு வியந்து உவப்ப வானவர் முறை முறை வழி பட நெறீஇத் தாமரைக்காடு மலர்க் கண்ணொடு கனிவாயுடைய
–முடி தோள் ஆயிரமும் தழைத்த நெடியோக்கு அல்லது அடியதோ வுலகே –

கரியவாகிப் புடை பரந்து மிளிர்ந்து செவ்வரியோடி நீண்ட வப் பெரிய வாய கண்கள் என்னைப் பேதைமை செய்தனவே –

——————————————————————————————-

தலைவனைப் பிரிந்த தலைவி கார் காலம் கண்டு வண்டுகளை நோக்கி இரங்கிக் கூறுதல்
74-பண் கொண்ட வேய் ஊது செவ்வாய் அரங்கேசர் பைம்பொன்னி நாட்டு
எண் கொண்ட பேராசை தந்தார் மறைந்தார் கொல்-இசை வண்டுகாள்
விண் கொண்ட மலை மீது விண் மாரி பொழிகின்ற விசை போலே என்
கண் கொண்ட மலை மீது கண் மாரி பொழிகின்ற கார் காலமே –74-

எண் கொண்ட பேராசை தந்தார்-எண்ணம் முழுவதும் கொண்ட மிக்க ஆசையைத் தந்தார் –
கண் கொண்ட மலை மீது -கண் பொருந்திய மலை போன்ற முலைகளின் மேலே –
ஆசையைத் தந்தார் -பெயரை சொல்ல விரும்பாமல் ஆசை தந்தார் என்கிறார் –
முலை மலை மேல் நின்றும் ஆறுகளாய் மழைக் கண்ண நீர் திருமால் கொடியான் என்று வார்கின்றதே -நம்மாழ்வார் –

———————————————————————

கைக்கிளை
75-காரகமோ நம் வட திருவேங்கடக் காரர் வரையோ
நீரகமோ நெடு வானகமோ துயில் நீடு பணிப்
பேர் அகமோ தென் திரு அரங்கப் பெரும் கோயில் என்னும்
ஊரகமோ இடம் தண் காவில் நின்ற ஒருவருக்கே –75-

தலைமகன் -தலைமகளைப் பற்றி அருளியது -தலைமகளைப் பற்றி அருளியது -தலைமகள் கூற்றாகவும் கொள்ளலாம்

காரகமோ-மின்னல் கோடி போலே இருப்பதால் –
நம் வட திருவேங்கடக் காரர் வரையோ -வரையர மகிளிர் போலே இருப்பதால்
நீரகமோ -நீரர மகளிர் போலே இருப்பதால்
நெடு வானகமோ -வானர மகளிர் போலே இருப்பதால்
துயில் நீடு பணிப் பேர் அகமோ-நாக கன்னியர் போலே இருப்பதால் -தூக்கம்மிக்க பாம்புகளின் பெரிய இடம் -நாக லோகமோ
தென் திரு அரங்கப் பெரும் கோயில் என்னும் ஊரகமோ -மானிட மாதர் போலே இருப்பதால்
-ஆதி சேஷன் சம்பந்தம் ஊரகம் திருவரங்கம் இரண்டுக்கும் உண்டே
இடம்
தண் காவில் நின்ற ஒருவருக்கே குளிர்ச்சி பொருந்திய சோலையில் நின்ற யான் கண்ட தலைமகளுக்கு தலைமகன் –
தலைமகளைப் பற்றி அருளியது -தலைமகள் கூற்றாகவும் கொள்ளலாம்

—————————————————————-

கோயில் கந்தாடை அப்பன் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ பிள்ளை பெருமாள் ஐயங்கார் திருவடிகளே சரணம்
பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம்–

ஸ்ரீ பிள்ளை பெருமாள் ஐயங்கார் அருளிய திருவரங்கக் கலம்பகம் –26-50-

February 15, 2016

அம்மானை
26-தேன் அமரும் சோலைத் திருவரங்கர் எப்பொருளும்
ஆனவர் தான் ஆண் பெண் அலி அலர் காண் அம்மானை
ஆனவர் தாம் ஆண் பெண் அலி அலரோ ஆமாகில்
சானகியைக் கொள்வாரோ தாரமாய் அம்மானை
தாரமாய்க் கொண்டதும் ஓர் சாபத்தால் அம்மானை –26-

சர்வம் விஷ்ணு மயம் ஜகத் -சர்வ வியாபி -புருஷோத்தமன்
ஆண் அல்லன் பெண் அல்லன் அல்லா அலியும் அல்லன்
சாபமே -சபித்தல் -வில் -பிருகு முனிவர் சாபத்தால் -வில்லை முறித்ததால்-

———————————————————————–

பிரிவாற்றாத தலைவியின் நிலை கண்டு நல் தாய் இரங்கல்
27- மானை எய்தவர் இன்னம் என் மட மானை எய்திலர் நேமியால்
மாலை தந்தவர் பைந்துழாய் மது மாலை தந்திலர்-இந்திரன்
சோனை மாரி விலக்கி விட்டவர் சொரி கண் மாரி விலக்கிலார்
சுரர் தமக்கு அமுதம் கொடுத்தவர் சோதி வாய் அமுதம் கொடார்
தானை ஐவர் கொடிக்கு அளித்தவர் தானை கொண்டது அளிக்கிலார்
சங்கற்கு இரவைத் தடுத்தவர் தையலுக்கு இரவைத் தடார்
ஆனை முன் வரும் அன்புளார் முலை ஆனை முன் வரும் அன்பிலார்
அணி அரங்கர் நடத்தும் நீதி அநீதியாக இருந்ததே –27-

– மானை எய்தவர் இன்னம் என் மட மானை எய்திலர் நேமியால் மாலை தந்தவர் பைந்துழாய் மது மாலை தந்திலர்
-இந்திரன் சோனை மாரி விலக்கி விட்டவர் சொரி கண் மாரி விலக்கிலார்
இந்திரனால் விடாது பெய்விக்கப் பட்ட மழையை தடுத்தார் -இவள் கண்கள் மலை நீரை தடுக்க வில்லையே
சுரர் தமக்கு அமுதம் கொடுத்தவர் சோதி வாய் அமுதம் கொடார்
தானை ஐவர் கொடிக்கு அளித்தவர் தானை கொண்டது அளிக்கிலார்
திரௌபதிக்கு வஸ்த்ரம் அளித்தவர் இவளுக்கு கொடுக்க வில்லை -விரகத்தால் துகில் நெகிழ்ந்தது பற்றி இவ்வாறு அருளிச் செய்கிறார்
சங்கற்கு இரவைத் தடுத்தவர் தையலுக்கு இரவைத் தடார்
சங்கரற்கு பிச்சை அழித்து இரத்தலை தவிர்த்தவர் இவளது இரவை தவிர்க்க வில்லையே
ஆனை முன் வரும் அன்புளார் முலை ஆனை முன் வரும் அன்பிலார்
கஜேந்த்ரனை காத்தவர் இவள் முலை போன்ற யானை முன் வந்து தோன்றும் அன்பு இல்லாதவர் ஆகிறாரே
முலையால் நைமுன்-என்றுமாம் -அணி அரங்கர் நடத்தும் நீதி அநீதியாக இருந்ததே —

மாத் துளவத் தாரானை வேட்கை எல்லாம் தந்தானை மும்மதமும் வாரானை அன்று அழைக்க வந்தானை
காரான மெய்யானை யன்பர்க்கு மெய்த்தானைக் கண் கை கால் செய்யானை -வேலை யணை செய்தானை
வையம் எல்லாம் பெற்றானைக் காணப் பெறாதானை கண் மழைக்கு கற்றானைக் காத்ததொரு கல்லானை
யற்றார்க்கு வாய்ந்தானை செம் பவள வாயானை மா முடியப் பாய்ந்தானை யாடரவப் பாயானை –திரு நறையூர் நம்பி மேக விடு தூது

—————————————————————————-

இருளினும் வெளியினும் மருளினும் தெருளினும்
இன்பமே அடையினும் துன்பமே மிடையினும்
ஒருவர் முன் புகழினும் இருவர் பின்பு இகழினும்
ஊன் இறந்து அழியினும் யான் மறந்து ஒழிவனோ
சுருதி நின்று ஒலிடும் கரதலம் நாலொடும்
துவளும் நூல் மார்பமும் பவள வாய் மூரலும்
திரு அரங்கேசர் சுருள் கரும் கேசமும்
செய்ய நீள் முடியும் அத்துய்ய சேவடியுமே –28-

என் வாய் முதல் அப்பனை என்று மறப்பனோ
மறப்பனோ இனி யான் என் மணியையே
சேவடியை இறுதியில் வைத்து அருளியது -பிறவிப் பெரும் கடலுக்கு புணையாகிய திருவடிகளை மறவேன் என்ற துணிவாலே
அநிஷ்ட நிவ்ருத்தி செய்து அருளி இஷ்ட பிராப்தியைக் கொடுப்பதால் வந்த தூய்மை -துய்ய சேவடி என்கிறார்

———————————————————————————–

29-சேவடியால் மூவடி மண் தென் அரங்கத்து அம்மான் நீ
மாவலி பால் வாங்கிய நாள் மண் உலகோ -மூ வுலகும்
வீசும் காலோ வலிய வெவ்வினையேன் நெஞ்சமோ
பேசுங்கால் ஏதோ பெரிது –29-

எது பெரிது -உலகமோ -அளந்த உன் திருவடியோ -அவற்றை அடக்கி உள்ள என் நெஞ்சமோ -என்கிறார் –
புவியும் இரு விசும்பும் நின்னகத்த நீ என் செவியின் வழி புகுந்து என்னுள்ளாய்-அவிவின்றி யான் பெரியன் –
நீ பெரியை என்பதனை யார் அறிவார் ஊன் பெருகு நேமியாய் உள்ளு –

—————————————————————————-

நாரை விடு தூது
30-பெறு வரம் கேசவன் அல்லாது அருள் செயும் பேர் இலை வேறு
ஒருவர் அங்கே சற்றும் ஓதார் என் காதலை ஓடி எங்கும்
கரு அரங்கே சலிக்கத் திரிவோர்க்குக் கருணை செய்யும்
திரு அரங்கேசற்கு நீ சொலல் வேண்டும் செழுங்குருகே –30-

நெய்தல் நிலத்தில் இறை தேடி வந்த குருகை தூது விடுகிறார்

—————————————————————

31-குருகு உறங்கு கானலே கரு நிறம் கொள் பானலே
கொடி இருண்ட ஞாழலே நெடிய கண்டல் நீழலே
பொரு தரங்க வேலையே நிருதர் அங்க மாலையே
போது அயின்ற கம்புளே ஏதை என்று இயம்புகேன்
திரு அரங்கர் இணை இலா ஒரு புயங்க அணையிலே
திகழ் வலக்கை கீழதா முகில் மலர்க்கண் வளர்வதோர்
கருணை நம்பு வதனமும் அருணவிம்ப அதரமும்
காவி கொண்ட மேனியும் ஆவி கொண்டு போனவே –31–

-குருகு உறங்கு கானலே -நாரைகள் தங்கும் இடமாகிய கடல் கரை சோலையே -குருகு மற்றைய நீர் வாழ் பறவைகளுக்கு உப லஷணம்
கரு நிறம் கொள் பானலே -கரிய நிறத்தைக் கொண்ட கரும் குவளையே
கொடி இருண்ட ஞாழலே -தன்னைக் கொள் கொம்பாக சுற்றி இருக்கும் -கொடிகளால் இருண்டு இருக்கிற குங்கும மரமே
நெடிய கண்டல் நீழலே -நீண்ட தாழையின் நிழலே
பொரு தரங்க வேலையே -மோதுகின்ற அலைகளை உடைய கடலே
நிருதர் அங்க மாலையே -அரங்கர் உருவம் போன்ற கரு நிறத்தை உடைய அந்திப் பொழுதே
போது அயின்ற கம்புளே -மலர்களை உணவாகக் கொண்டு உண்கின்ற நீர் வாழ் பறவையே
ஏதை என்று இயம்புகேன்
திரு அரங்கர் இணை இலா ஒரு புயங்க அணையிலே திகழ் வலக்கை கீழதா முகில் மலர்க்கண் வளர்வதோர்
கருணை நம்பு வதனமும் -அருளால் விரும்பப்படும் திரு முக மண்டலமும்
அருணவிம்ப அதரமும் -சிவந்த கொவ்வைப் பலம் போன்ற திரு அதரமும்
காவி கொண்ட மேனியும் ஆவி கொண்டு போனவே –

———————————————————————–

எம்பெருமானது அளவிடற்கு அரிய பெருமை –
32-போனகம் பதினாலு புவனம் திருப்பள்ளி பொறி அரவணைப் பாற் கடல்
-பூ மடந்தையும் நிலா மடந்தையும் தேவியர் -புராதன மறைக்கும் எட்டா
வானகம் பேரின்ப முடன் வீற்று இருக்கும் இடம் வாகனம் வயின தேயன் –
மலர் வந்த நான்முகன் திரு மைந்தன் அவன் மைந்தன் மதி சூடி வாக வன் முதல்
தேன் நறும் தொடை மௌலி முப்பத்து முக்கோடி தேவர் உனது ஏவல் செய்வோர்
திங்களும் பரிதியும் சங்கமும் திகிரியும் திரிவனவும் நிற்பனவும் ஆம்
ஏனைமன் உயிர் முழுதும் விளையாட நீ வகுத்திட்ட பல மாயை அதனால்
எழில் அரங்கம் துயிலும் எம்பிரான் நின் பெருமை யாவரே வாழ்த்து வாரே –32-

காந்தச்தே புருஷோத்தமே -ஸ்தோத்ர ரத்னம் ஸ்ரீ ஸூக்திகளைக் கொண்டு இப்பாசுரம்
ஸ்வரூப ரூப குண விபூதிகளை அருளிச் செய்கிறார்
வாசவன் -இந்திரன்
போதின் மங்கை பூத்ளக் கிழத்தி தேவி யன்றியும் போது தங்கு நான்முகன் மகன் அவன் மகன் சொலில் மாது தங்கு கூறன் -திரு மழிசை பிரான் –
பொங்கரவு எனபது மெல்லணை யூர்தி எம் புள்ளரசு பங்கய மின்னொடு பார்மகள் தேவி படைப்பவன் சேய்
கிங்கரர் விண்ணவர் சாதக நாடிறை கேழல் ஒன்றாய் அங்கண் நெடும் புவி எல்லாம் இடந்த அரங்கற்கே –திருவரங்கத்து மாலை

————————————————————————

தலைவனது உறுப்பு எழுத அரிது எனத் தலைவி -பிரிவாற்றாது வருந்தி இரங்குதல்-
33- வாழும் மௌலித் துழாய் மணமும்-மகரக் குழை தோய் விழி அருளும்
-மலர்ந்த பவளத் திரு நகையும் -மார்பில் அணிந்த மணிச் சுடரும்
தாலும் முளரித் திரு நாபித் தடத்துள் அடங்கும் அனைத்து உயிரும்
-சரண கமலத்து உமை கேள்வன் சடையில் புனலும் காணேனால் –
ஆழம் உடைய கரும் கடலின் அகடு கிழியச் சுழித்து ஓடி
அழைக்கும் குட காவிரி நாப்பண் ஐவாய் அரவில் துயில் அமுதை
ஏழு பிறப்பில் அடியவரை எழுதாய் பெரிய பெருமானை
எழுத அரிய பெருமான் என்று எண்ணாது எழுதி இருந்தேனே –33-

நாப்பண் -நடுவில்
ஏழு பிறப்பில் எழுதாத -ஏழு வகை பிறப்புக்களிலும் சேர்க்காத
சித்திரத்தில் உருவம் மட்டுமே எழுத முடியும் -குணம் செயல்கள் எழுத முடியாதே
சித்திரத்திலும் எழுத ஒண்ணாத பெருமான் அழகை அருளுகிறார்

———————————————————————

தலைவி மாலையை வேண்டி இரங்குதல்
34- இருங்குங்குமத் தோள் அரங்கேசர் முன் நாள்
இலங்கா புரம் காவலன் காலினால் வீழ்
கருங்குன்று போல் மண் முகம் குந்தி வீழக்
கண்டார் எனக்கு இன்று தண் தார் அளித்தால்
மருங்கு எங்கும் வம்பு ஓதுவார் வாய் அடங்கும்
வாடைக்கும் நில மங்கை ஆடைக்கும் நோகேன்
நெருங்கும் தனம் சந்தனம் பூசல் ஆகும்
நீளாது இரா மையல் மீளாது இராதே –34-

வாடை கடல் இரவு முதலியவற்றால் வருந்தும் தலைவி பாசுரம் –
மண் முகம் குந்தி வீழக் -மண்ணை முகத்தால் குத்தி தலை கவிழ்ந்து விழும்படி –
நீள் இரவு ஓன்று அஞ்சுகம் தத்தை விளைக்கும் -திருவேங்கடத்து அந்தாதி –

—————————————————————

நெஞ்சிற்கு அறிவுறுத்தல் –
35-தேடுகின்றனை ஐம்பொறிகளுக்கு இரை
தேடியும் கிடையாமல்
வாடுகின்றன வீடு சென்று என்று இனி
மருவுவை மட நெஞ்சே
ஆடு கின்றிலை அழுகிலை தொழு கிலை
அரங்கனைக் கரம் கூப்பி
பாடு கின்றிலை நினைகிலை பதின்மர்தம்
பாடலின் படியாயே–35-

ஆடிப்பாடி அரங்காவோ என்று அழைக்கும் தொண்டர்
பதின்மர் பாடும் பெருமாள் அரங்கன் கொண்டாட்டாம் உண்டே
இரை -சுவை ஒளி ஊறு ஓசை நாற்றம் ஆகிய புலன்கள்

—————————————————————-

உலகிற்கு அறிவுறுத்தல்
36-ஆயினை மனையை சேயினை பிதாவை
அனத்தினை தனத்தினை விரும்பும்
பேயினை மறந்து நோயினை மூப்பை
பிறப்பினை இறப்பினை துடைப்பீர்
ஆயனை முளரி வாயனை என்கண்
அமலனை கமலனைப் பயந்த
தாயனை நெடிய மாயனை வடபால்
தரங்கனை அரங்கனை தொழுமே –36-

ஆயினை -தாயையும்
அனத்தினை -அன்னத்தினையும்
பேயினை -அறியாமைக் குணத்தை
முளரி வாயனை -செந்தாமரை மலர் போல் திருவாயை உடையவனை
கமலனைப் பயந்த தாயனை -நாபீ கமலத்தில் நான்முகனைப் பெற்ற தாய் போன்றவனை
வடம் பால் தரங்கனை -ஆலிலை யிலும் பாற் கடலிலும் பள்ளி கொள்பவன்
அரங்கனைத் தொழு வீரேல் பிறப்பினை இறப்பினை துடைப்பீர் –

——————————————————————————–

இறுதி மடக்கு
37-தொழப் பெறாதது அந்த ஆரணத்து அந்தமே
தொட்டு இறுத்ததும் வாரணத் தந்தமே
வழுத்து தாள் முன்பு வனம் கடந்ததே
மலர்ந்த உந்தி முன் புவனங்கள் தந்ததே
ஒழித்ததும் குழைச் சங்கரன் சாபமே
ஒசித்ததும் குழைச் சங்கு அரன் சாபமே
அழித்ததும் பொரு தானவர் அங்கமே
அரிதன் ஊர் இனிது ஆன அரங்கமே –37-

ஆரணத்து அந்தம் -வேதாந்தம்
குழைச் சங்கரன் சாபமே -வளையும் தன்மை உடைய சிவனது வில்லையே
குழைச் சங்கு அரன் சாபமே -சங்கினால் ஆகிய குண்டலத்தின் உடைய சிவனது சாபமே
பொரு தானவர் அங்கமே -போர் செய்யும் அசுரர்கள் உடம்பே
அரிதன் ஊர்-அப்பெருமானது திருப்பதி

——————————————————-

உயிர் வருக்க மோனை
38-அரங்க மாளிகைக் கரும் கடல் வண்ணனை
ஆலிமா முகிலை வாலி காலனை
இந்தளூர் உறை எந்தை பெம்மானை
ஈசன் நான்முகன் வாசவன் தலைவனை
உள்ளுவார் உள்ளத்துள் உறை சோதியை
ஊரகம் நின்றருள் நீரகத்து அடிகளை
எவ்வுள் மாயனை தெய்வ நாயகனை
ஏர் மலி சிகரத்து நீர் மலை ஆதியை
ஐ வாய் அரவில் அறி துயில் அமலனை
ஒரு கால் மொழியினும் ஒழி குவை நெஞ்சே
ஓத நீர் ஞாலத்து உழலும்
ஔவியப் பிறப்பில் அழுந்தி வாடுவதே –38-

வாலி காலனை -வாலிக்கு யமனாய் இருந்தவனே
வாசவன் தலைவன் -இந்திரன்
ஔவியப் பிறப்பில்-பொறாமையை உடைய பிறவிக் கடலில் -அவா வெகுளி இன்னாச் சொல் -போன்ற தீக் குணங்களுக்கும் உபலஷணம்
அழன்று பொரு வாலி காலன் பரகாலன் போற்றும் திருவாலி மாயன் -நூற்று எட்டு திருப்பதி அந்தாதி

———————————————————————-

செவிலி இரங்குதல்
39-வாடி ஓட வனசம் அன்ன இரு கண் வெள்ளம் அருவி போல்
மருவி ஓட மதனன் வாளி உருவி ஓட வாடை ஊடு
ஆடி ஓட அன்றில் ஓசை செவியில் ஓட வண் துழாய்
ஆசை யோடும் எங்கள் பேதை ஆவி ஓடல் நீதியோ
மோடி ஓட அங்கி வெப்பு மங்கி ஓட ஐங்கரன்
முடுகி ஓட முருகன் ஓட முக்கண் ஈசர் மக்களைத்
தேடி ஓட வாணன் ஆயிரம் புயங்கள் குருதி நீர்
சிந்தி ஓட நேமி தொட்ட திரு அரங்க ராசரே –39-

வனசம் அன்ன-தாமரை மலர் போன்ற
ஐங்கரன் முடுகி ஓட -ஐந்து கரங்களை உடைய விநாயகர் விரைந்து ஓட
மதனன் வாளி-மன்மதனின் புஷ்ப பாணங்கள்-

மோடியோடி லச்சையாய சாபம் எய்தி முக்கணான் கூடு சேனை மக்களோடு கொண்டு மண்டி வெஞ்சமத்து ஓட வாணன் ஆயிரம் கரம் கழித்த ஆதி மால் —
வண்டுலாவு கோதை மாதர் காரணத்தினால் வெகுண்டு இண்டவாணன் யீரைஞ்ஞூரு தோள்களைத் துணித்த நாள்
முண்ட நீறன் மக்கள் வெப்பு மோடி அங்கி யோடிடக் கண்டு நாணி வாணனுக்கு இறங்கினான் எம்மாயனே
கார்த்திகையானும் கரி முகத்தானும் கனலும் முக்கண் மூர்த்தியும் மோடியும் வெப்பும் முதுகிட்டு மூவுலகும்
பூத்தவனே என்று போற்றிட வாணன் பிழை பொறுத்த தீர்த்தன்

———————————————————————

ஊர்
40-சருகு அருந்தி ஐம்பொறி வருந்து அருந்தவர்கள் அண்டர் குஞ்சர முகன் குகன்
பருதி சந்திரன் சிவன் அயன் புரந்தரன் நிரந்தரம் பரவும் எந்தை ஊர்
குருகை தஞ்சை தென் கரை புரம் குறுங்குடி குடந்தை வண் துவரை இந்தளூர்
திருவைகுந்தம் அஞ்சன சிலம்பு அயிந்திர புரம் செழும் திரு அரங்கமே –40-

குஞ்சர முகன் -யானை முகத்தை உடைய விநாயகர்
குகன் -முருகன்
புரந்தரன் -இந்திரன்
அஞ்சன சிலம்பு -திருவேங்கட திருமலை -திருமால் இரும் சோலையுமாம் –

———————————————————-

இறுதி மடக்கு
41-திருவரங்கம் திருக் கோயில் சேர்ந்து உமது திருக்கு ஒயில்
தருவர் என்றும் வைகும் தம் தயங்கு ஒளி சேர் வைகுந்தம்
ஒரு மருங்கில் நந்து உடையார் ஒழிந்தோர் சனனம் துடையார்
மருவ மறந்திருப்பீரே வணங்க மறந்து இருப்பீரே –41-

திருக்கு ஒயில் -மாறுபாடு ஒழிந்தால் -அஹங்கார மமகாரங்கள் ஒழிந்தால்
ஒரு மருங்கில் நந்து உடையார்-ஒரு இடது பக்கத்தில் சங்கத்தை உடைய அவ்வரங்க நாதர்
சனனம் துடையார் -பிறப்பைப் போக்க மாட்டார்கள்
மறந்திருப்பீரே -மறம் திருபபீர் -மாறுபாட்டை மாற்றுங்கோள்

—————————————————–

சித்து
42-திருப் பொற் பாவைக்குக் கஞ்சம் பொன் ஆக்கிய சித்தரேம் சுத்தக் காயா மலர் என
உருப் பொற்பு ஆன திரு அரங்கேசனார் ஊரகத்து நின்றார் சென்று இறைஞ்சினோம்
இருப்புப் பாடகம் காட்டினர் யாம் அவர்க்கு இரும்பை ஆடகம் ஆக்கினெம் ஈயத்தை
நருக்கி வெள்ளிய து ஆக உருக்குவோம் நமது வித்தைக்கு அமுதே அருமையே –42-

கஞ்சம் பொன் ஆக்கிய சித்தரேம் -வெண்கலத்தை பொன்னாகச் செய்த சித்தர்கள்
உருப் பொற்பு ஆன-வடிவு அழகு பொலிவு பெற்ற
இருப்புப் பாடகம் காட்டினர் -இரும்பினால் ஆனதொரு காலணி காண்பித்தார் -பாடகம் திருப்பதி என்றுமாம்
பெரிய காளியன் என்னும் பாம்பின் படத்தை நடிக்கும் இடமாகச் செய்தோம் என்றுமாம்
இரசவாதம் போலே நம்மை முக்தி உலகம் கூட்டிச் செல்கிறான்

—————————————————————————————-

இதுவும் அது
43-அரும்பித் தளை அவிழ் நாள் மாலை மார்பன் அரங்கன் எங்கள்
பெரும் பித்து அளையும் பிறப்பு அறுத்து ஆண்ட பிரான் சித்தரேம்
தரும்பித்தளையும் தாராவும் பொன் ஆக்கித் தருவெம் அப்பா
திரும்பித்து அளையினும் நெய் பால் அமுதினும் சிந்தனையே –43-

சிலேடை அணி –
-அரும்பித் தளை அவிழ் நாள் மாலை -அரும்பாகி -முறுக்கு விரிந்து மலர்ந்த அன்றலர்ந்த பூ மாலை
மார்பன் அரங்கன் எங்கள்
பெரும் பித்து அளையும் பிறப்பு அறுத்து -பெரு மயக்கம் பொருந்திய பிறவியை
ஆண்ட பிரான் சித்தரேம்
தரும்பித்தளையும் -தரும் பித்தளையும் -திருமாலுக்கு பித்து தருகின்ற திரு மகளையும் -தரும் பித்தள்-பித்து தருமவள்
பித்தர் பனிமலர் மேல் பாவைக்கு
தாராவும்-தாராவையும் -பூமி தேவியையும் -தாரா -ஒரு வகை உலோகம்
பொன் ஆக்கித் தருவெம் அப்பா
திரும்பித்து அளையினும் நெய் பால் அமுதினும் சிந்தனையே –
சிந்தனை -மனம் -அளையினும் வெண்ணெயையிலும் நெய்யிலும் பால் தயிர்களிலும் திரும்பித்து –

—————————————————————-

44-சிந்திக்கத் தித்திக்கும் செவ்வாய் துவர்த் துப்பு ஆம்
புந்திக்குளே இன்புளி மேவும் நம் தம்
கரு அரங்கம் தைத்து அழலும் காவிரியின் ஊடே
திருவரங்கத்தே வளரும் தேன் –44-

செவ்வாய் துவர்த் துப்பு ஆம் -மிகச் சிவந்த பவழம் போன்ற வாயோடு கூடி இருக்கும்
இன்புளிமேவும் -நினைக்க நினைக்க இன்பம் தந்து பொருந்தும்
நம் தம் கரு அரங்கம் தைத்து அழலும்-நமது கர்ப்பம் ஆகிய சிறு வீட்டை கோபித்து ஒழிக்கும்
இதில் -தித்திப்பு -துவர்ப்பு -உப்பு -புளிப்பு -கைப்பு -கார்ப்பு -அரு சுவையும் சொல்லால் அடுக்கி வந்த அழகு காண்மின்
அரதன மாலை அணி -ரத்னாவளி அலங்காரம்

——————————————————————

45- தேன் நந்து சோலை அரங்கேசர் சேவடி மேல் விசயன்
தான் அந்த நாளையில் சாத்திய மாலையும் தான் விலக்கும்
வானம் தரு கங்கை நல் நீரும் சென்னியில் வைக்கப் பெற்ற
ஆனந்தம் தான் அல்லலோ முக்கணான் மன்றுள் ஆடுவதே –45

சிவனது ஆனந்த தாண்டவத்துக்கு காரணம் அருளுகிறார் -பரம பாகவதர் -பகவத் பிரசாதம் அவன் அடியார்க்கு மகிழ்ச்சியை விளைக்கும்
எம்பெருமான் திருவடி சம்பந்த பத்திர புஷ்பங்கள் தீர்த்தமும் சிவனைப் பரிசுத்தன் ஆக்கி களிப்புடன் தாண்டவம் ஆடச் செய்தன –

தீர்த்தன் உலகளந்த சேவடி மேல் பூந்தாமம் சேர்த்தி யவையே சிவன் முடி மேல் தான் கண்டு
பார்த்தன் தெளிந்து ஒழிந்த பைந்துழாயான் பெருமை பேர்த்தும் ஒருவரால் பேசக் கிடந்ததே –

குறை கொண்டு நான் முகன் குண்டிகை நீர் பெய்து மறை கொண்ட மந்திரத்தால் வாழ்த்திக் கறை கொண்ட
கண்டத்தான் சென்னி மேல் ஏறக் கழுவினான் அண்டத்தான் சேவடியை யாங்கு –

——————————————————————-

தலைமகனது உரு வெளிப்பாடு கண்ட தளை மகன் இரங்குதல்
46-ஆடும் பட நா கணை மேல் அணையும் அமலன் கமலத்தவனும் சிவனும்
நாடும் திருமால் துயில் கோயிலின் வாய் நறைவார் பொழிலூடு உறைவார் அளகக்
காடும் குழையைச் சாடும் குவளைக் கண்ணும் குதலைப் பண்ணும் கரியின்
கோடும் தரளத் தோடும் புருவக் கோதண்டமுமே மூதண்டமுமே –46-

-ஆடும் பட நா கணை மேல் அணையும் அமலன் கமலத்தவனும் சிவனும் நாடும் திருமால் துயில்
கோயிலின் வாய் -திருவரங்கம் பெரிய கோயிலில்
நறைவார் பொழிலூடு -தேன் ஒழுகுகின்ற சோலையினிடத்தில்
உறைவார் அளகக்-காடும்–தங்குகின்ற மாதரது கூந்தல் காற்றையும்
குழையைச் சாடும் குவளைக் கண்ணும் -காதை மோதுகின்ற கரும் குவளை மலர் போன்ற கண்களும்
காது அளவும் நீண்ட கண்கள் என்றபடி
குதலைப் பண்ணும் -இசைப்பாட்டு போலே இனிய மழலைச் சொல்லும்
கரியின் கோடும் -யானைத் தந்தம் போன்ற தனங்களும்
தரளத் தோடும் -முத்தினால் ஆகிய தோடு என்னும் காது அணியும்
புருவக் கோதண்டமுமே -வில்லு போன்ற வளைந்த புருவங்களுமாகிய இவையே
மூதண்டமுமே –பழைமையான அண்ட கோள முழுவதுமே காணப் படுகின்றன –

——————————————————

கைக்கிளை
47-அண்டம் முழுது உண்டவர் உமிழ்ந்தவர் இடந்தவர் அளந்தவர் வளர்ந்து அருளுமா
சண்ட பண ஐந்தலை அனந்த சயனம் திகழ் தரும் திரு அரங்கர் வரை மேல்
கண்டது ஒரு கொம்பு அதில் இரண்டு மகரங்கள் ஒரு கஞ்சம் இரு வெஞ்சிலை மணம்
கொண்டது ஒரு கொண்டல் இரு கெண்டை ஒரு தொண்டை இரு கும்பம் ஒரு செம்பணிலமே–47-

மா சண்ட பண -பெரிய கொடிய பணங்களை யுடைய
அரங்கர் வரை மேல் கண்ட தொரு கொம்பு -மலை மேல் கண்டது வஞ்சிக் கொடி-தலைவி யுடைய
இரண்டு மகர குண்டலங்களும் ஒப்பற்ற முகமும் -கஞ்சம்
தாமரை மலர்
இரு வெஞ்சிலை -இரண்டு புருவங்களும் -மணம் கொண்ட தொரு கொண்டல் -பூவின் மணம் கொண்ட கூந்தலும்
இரு கெண்டை -இரண்டு கண்களும் -தொண்டை -ஒப்பற்ற அதரமும் -இரு கும்பம் -இரண்டு தனங்களும் -செம்பணிலம் ஒப்பற்ற கழுத்தும்

——————————————————————————————

தலைவி இரங்கல்
48-செம்பொன் அரங்கத் தரங்க நீர்ச் சீதள சந்திர வாவி சூழ்
கம்புளுடன் பயில் நாரைகாள் காதலை என் சொலி ஆறுவேன்
வெம்பனி வந்தது வந்த பின் வேனிலும் வந்தது வேனில் போய்
பைம்புயல் வந்தது சென்ற நம் பாதகர் வந்திலர் காணுமே –48–

-செம்பொன் அரங்கத்
தரங்க நீர்ச் சீதள சந்திர வாவி சூழ் -அலைகளுடன் கூடிய நீரை உடைய குளிர்ந்த சந்திர புஷ்கரணியில் திரண்டுள்ள
கம்புளுடன் பயில் நாரைகாள் காதலை -நீர்ப் பறவைகளுடன் பழகும் நாரைகளே -எனது காம நோயை
என் சொலி ஆறுவேன்
வெம்பனி வந்தது -மார்கழி தை -மாசம்
வந்த பின் வேனிலும் வந்தது -சித்தரை வைகாசி -இளம் வேனல் காலம் -ஆனி ஆடி -முழு வேனல் காலம்
வேனில் போய் பைம்புயல் வந்தது-பசிய கார்காலமும் வந்ததே
சென்ற நம் பாதகர் வந்திலர் காணுமே-

———————————————-

சம்பிரதம் –
49-காணாத புதுமை பல காட்டுவன் கட் செவிகள் எட்டையும் எடுத்து ஆட்டுவன்
கடல் பருகுவன் பெரிய ககன வரையைச் சிறிய சுடுகினில் அடைத்து வைப்பன்
வீண் ஆரவாரம் மூதண்டம் உறவிளைவிப்பன் இரவு பகல் மாறாடுவன்
விண்ணையும் மறைப்பன் எழு மண்ணையும் எடுப்பன் இவை விளையாடும் வித்தை அன்றால்
நீள் ராகணைப் பள்ளியில் திரு அரங்கத்து நெடிது ஊழி துயிலும் பிரான்
நெற்றிக் கண் ஆனவனை நான் முகனை வாசவனை நிமிரும் இரு சுடரை முதலாச்
சேண் நாடார் யாவரையும் அடிமை கொண்டு அவரவர் சிரத்தில் பொறித்து விட்ட
திருச் சக்கரப் பொறி இலாத ஒரு கடவுளைத் தேடி இனி முன் விடுவனே –49-

சம்பிரதம் -ஜால வித்தை –
காணாத புதுமை பல காட்டுவன்
கட் செவிகள் எட்டையும் எடுத்து ஆட்டுவன்-அஷ்ட நாகங்கள் எட்டையும் படம் எடுத்து ஆடச் செய்வன்
வாசுகி -அனந்தன் -தஷகன் -சங்க பாலன் -குளிகன் -பதுமன் -மகா பதுமன் -கார்க்கோடகன் –
எட்டு திக்குகளிலும் ஆதி சேஷனக்கு துணையாக பூமியைத் தாங்குபவன
கடல் பருகுவன் -எழு கடல்களையும் குடிப்பேன்
பெரிய ககன வரையைச் சிறிய சுடுகினில் அடைத்து வைப்பன் -பொன் மயமான மேரு மலையை கடுகினுள் அடங்கும் படி சேர்த்து வைப்பேன்
வீண் ஆரவாரம் மூதண்டம் உறவிளைவிப்பன் -வீணான பேர் ஒலியை பழைய அண்டங்களில் எல்லாம் பொருந்தும்படி விளைவிப்பன்
இரவு பகல் மாறாடுவன்
விண்ணையும் மறைப்பன் எழு மண்ணையும் எடுப்பன் இவை விளையாடும் வித்தை அன்றால் -அன்று ஆல்-விளையாட்டாகச் செய்யும் மாய வித்யை அல்ல –
நீள் ராகணைப் பள்ளியில் திரு அரங்கத்து நெடிது ஊழி துயிலும் பிரான் நெற்றிக் கண் ஆனவனை நான் முகனை வாசவனை நிமிரும் இரு சுடரை முதலாச்
சேண் நாடார் -உயர்ந்த ஸ்வர்க்க லோகத்தில் உள்ளார் -யாவரையும் அடிமை கொண்டு அவரவர் சிரத்தில் பொறித்து விட்ட
திருச் சக்கரப் பொறி இலாத ஒரு கடவுளைத் தேடி இனி முன் விடுவனே —
சக்கரப் பொறி இல்லாத தேவர் இல்லையே –
அப்படி இல்லாத தெய்வங்களை துறந்து விடுவேன் என்றுமாம்

————————————————————————-

இடம் அணித்து என்றல்
50-முன்னம் ஏழ் புரவி ஆர் இரவி காய் வெயிலினால்
முத்து அரும்பிய கலா முழு மதித் திரு முகத்து
அன்னமே இன்னம் ஓர் காவதம் போது மேல்
அகலும் இப்பாபாலை அப்பால் அரைக் காவதம்
என்னை ஆளுடையவன் துயில் அரா அமளியும்
இலகு பொற் கோயிலும் இந்துவின் பொய்கையும்
புன்னை வாய் நீழலும் புரிசையும் மது கரம்
பூ விரிந்து உறையும் அக்காவிரித் துறையுமே –50-

முன்னம்-எதிரில்
ஏழ் புரவி ஆர் இரவி காய் வெயிலினால்
முத்து அரும்பிய கலா முழு மதித் திரு முகத்து அன்னமே -பூர்ண சந்தரன் போன்ற முகம் கொண்டவளே –
இன்னம் ஓர் காவதம் போது மேல் -இன்னம் ஒரு காத தூரம் வழி போவோம் ஆயின்
அகலும் இப்பாலை -இந்த பாலை நிலம் நீங்கும்
அப்பால்-அது நீங்கிய பின்பு
அரைக் காவதம் -அரைக் காத தூரமே -தளராமல் வர வேண்டும் என்றபடி
என்னை ஆளுடையவன் துயில் அரா அமளியும் இலகு பொற் கோயிலும் இந்துவின் பொய்கையும்
புன்னை வாய் நீழலும் புரிசையும் மது கரம் -பூ விரிந்து உறையும் அக்காவிரித் துறையுமே

———————————————————————–

கோயில் கந்தாடை அப்பன் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ பிள்ளை பெருமாள் ஐயங்கார் திருவடிகளே சரணம்
பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம்–

ஸ்ரீ பிள்ளை பெருமாள் ஐயங்கார் அருளிய திருவரங்கக் கலம்பகம் –1-25-

February 14, 2016

சிறப்புப் பாசுரம் –
ஆழ்வார் முன் பின்னவருக்கு மா மறை தந்தார் தமிழில்
வாழ்வார் மணவாளர் மாண்பவருள் –தாழ்வாரும்
எம் போலியர்க்கும் இரங்கி அரங்கக் கலம்ப
கம் போத நல்கவைத்தார் காண் –

போதம் நல்க -நல்லறிவைக் கொடுக்குமாறு
—————–
சொல் நோக்கும் பொருள் நோக்கும் தொடை நோக்கும் நடை நோக்கும் துறையின் நோக்கோடு
என்நோக்கும் காண இலக்கியம் ஆவது அன்றி
நல் நோக்கும் புத்தியும் பத்தியும் பெறுவர் முக்தி உண்டாம் நான் என் சொல்கேன்
பல் நோக்கு மணவாளர் பகர் அரங்கக் கலம்பகத்தைப் பாரீர் பாரீர் –

உரைத்த தமிழ் வரைந்த ஏட்டை பட்டாலே சூழ்ந்தாலும் மூவுலகும் பரிமளிக்கும்
பரிந்த ஏட்டைத் தொட்டாலும் கைமணக்கும் சொன்னாலும் வாய் மணக்கும்
துய்ய சேற்றில் நட்டாலும் தமிழ்ப் பயிராய் விளைந்திடுமே பாட்டினது நளினம் தானே –

————————————–

நீல மேகம் நெடும் பொற் குன்றத்துப் பால் விரிந்து அகலாது படிந்தது போலே
ஆயிரம் விரித்து எழு தலையுடை அரும் திறல்
பாயல் பள்ளிப் பலர் தொழுது ஏத்த
விரி திரைக் காவிரி வியன் பெருந்துருத்தி திருவமர் மார்பன் கிடந்த வண்ணமும் –
——-என் கண் காட்டு என்று என்னுளம் கவற்ற வந்தேன் -சிலப்பதிகாரம் -திருவரங்கம் பற்றி

—————————————–
காப்பு செய்யுள்கள்
ஆழ்வார்கள் பன்னிருவரின் வணக்கம்
வேதம் தொகுத்துத் தமிழ்ப் பாடல் செய்த விமலன் பொய்கை
பூதன் மயிலையர் கோன் புகழ்ச் சேரன் புத்தூரன் தொண்டர்
பாதம் தரும் துகள் மா மழிசைக்கு மன் பாணன் மங்கை
நாதன் மதுரகவி கோதை பாதங்கள் நண்ணுதுமே–

———–
நம்மாழ்வார் துதி
மறைப்பாற் கடலை திரு நாவின் மந்தரத்தால் கடைந்து
துறைப்பால் படுத்தி தமிழ் ஆயிரத்தின் சுவை அமிர்தம்
கறைப் பாம்பு அணைப் பள்ளியான் அன்பர் ஈட்டம் களித்து அருந்த
நிறைப்பான் கழல் அன்றி சன்ம விடாய்க்கு நிழல் இல்லையே –

திரு நா வென் மந்தரத்தால் -பாட பேதம்-

அளத்தற்கு அரிய பரப்புடைமை -இன் சுவை யுடைமை -எம்பெருமான் உறைவிடம் ஆதலால் மறையை பாற் கடலாக உருவகம் செய்து அருளுகிறார்
திரு -வேறு ஒன்றுக்கு இல்லாத மேன்மை -திரு நா வீறுடைய பிரான் போலே
கறை-நஞ்சினை யுடைய – -புள்ளி என்றுமாம்
தொண்டர்க்கு அமுது உண்ண சொல் மாலைகள் சொன்னேன் –

அம்பிலே சிலையை நாட்டி யமரர்க்கு யன்று யமுதம் ஈந்த
தம்பிரான் என்னத் தானும் தமிழிலே தாளை நாட்டிக்
கம்ப நாடுடைய வள்ளல் கவிச் சக்ரவர்த்தி பார் மேல்
அன்பு பா மாலையாலே நரர்க்கு இன்னமுதம் ஈந்தான் –

——————————————————–

எம்பெருமானார் துதி
பிடிக்கும் பர சமயக் குல வேழம் பிளிற வெகுண்டு
இடிக்கும் குரல் சிங்க ஏறு அனையான் எழு பாரும் உய்யப் படிக்கும்
புகழ் எம் இராமானுச முனி பல் குணமும்
வடிக்கும் கருத்தினார்க்கே திரு மா மணி மண்டபமே –

ஏழு பார் -ஏழு த்வீபங்களிலும் உள்ளோர் என்றுமாம்
அனைத்து உலகும் வாழப் பிறந்த எதிராசர் அன்றோ
எம்பெருமானார் திருவடிகளைத் தொழவே திவ்ய தேசங்கள் எல்லாம் திருவடி தொழுதானாகக் கடவன்
உடையவரை ஆராதித்து அமுது செய்யப் பண்ணவே எல்லா திவ்ய தேசங்களில் உள்ள எம்பெருமான்களையும் ஆராதித்து அமுது செய்யப் பண்ணினாக கடவன்
கர்மமும் உபாயம் அன்று -ஞானமும் உபாயம் அன்று -பக்தியும் உபாயம் அன்று -பிரபத்தியும் உபாயம் அன்று -எம்பெருமானார் திருவடிகளே உபாய உபேயம்
எம்பெருமானாரைப் பற்றுகையே பிரபத்தி
ராமானுஜன் என்கிற சதுர அஷரியே திரு மந்த்ரம்
அவர் திருவடிகளிலே பண்ணும் கைங்கர்யமே பரம புருஷார்த்தம்
இதுவே நிச்சிதார்த்தமான சித்தாந்தம் –

சாருவாக மத நீறு செய்து சமணர் செடிக் கனல் கொளுத்தியே சாக்கியக் கடலை வற்றுவித்து
மிக சாங்கிய கிரி முறித்திட மாறு செய்திடு கணாத வாதியர்கள் வாய் தகர்த்தற
மிகுத்து மேல் வந்த பாசுபதர் சிந்தியோடும் வகை வாது செய்த எதிராசனார் கூறுமா குருமத்தோடு ஓங்கிய குமாரிலன்
மதமவற்றின் மேல் கொடிய தர்க்க சரம் விட்ட பின் குறுகி மாய வாதியரை வென்றிட
மீறி வாதில் வரு பாற்கரன் மத விலக்கடிக் கொடி எறிந்து போய் மிக்க யாதவ மதத்தை பெரு வீரர் நாளும் மிக வாழியே

—————————————————————————————————-

பட்டர் துதி
வான் இட்ட கீர்த்தி வளர் கூரத் தாழ்வான் மகிழ வந்த
தேன் இட்ட தார் நம் பெருமாள் குமாரர் சிவனை அயன்
தான் இட்ட சாபம் துடைத்து ஆள் அரங்கர் சங்கு ஆழி புயம்
நான் இட்டான் என்று அருள் பட்டர் பொற்றாள் கதி நந்தமக்கே

வான் இட்ட-தேவ லோகத்திலும் பரவிய
நான் இட்டான் என்று-சங்கு சக்கர லாஞ்சனை அடியேனுக்கு பிரசாதித்து அருளி பொருள் அல்லாத என்னை பொருளாக்கி அடிமை கொண்டாய்
நான் இட்டன் -அடியேன் உமக்கு இஷ்டன் என்றுமாம்

————————–

நூல் –
சீர் பூத்த செழும் கமலத் திருத் தவிசில் வீற்று இருக்கும்
நீர் பூத்த திரு மகளும் நில மகளும் அடி வருட
சிறைப்பறவை புறம் காப்ப சேனையர் கோன் பணி கேட்ப
நறைப் பாடலைத் துழாய் மார்பில் நாயிறு போல் மணி விளங்க
அரிய தானவர்க் கடிந்த ஐம்படையும் புடை தயங்க
கரிய மால் வரை முளரிக்காடு என்று கிடந்தாங்கு
பாயிர நான் மறை பரவ பாற் கடலில் பருமணிச் சூட்டு
ஆயிர வாய்ப் பாம்பு அணை மேல் அறி துயிலின் இனிது அமர்ந்தோய் –

கோலார்ந்த நெடும் சார்ங்கம் கூனல் சங்கம் கொலை யாழி கொடும் தண்டு கொற்ற ஒள் வாள்
காலார்ந்த கதிக் கருடன் என்னும் வென்றிக் கடும் பறவை இவை யனைத்தும் புறம் சூழ் காப்ப -பெரியார் பாசுரம் –

——————————
மண்ணகம் துயர் நீங்க வானகம் தொழுது ஏத்த
கண் அகன் சோணாட்டுக் காவிரி வாய்ப் புளினத்து
பம்புகதிர் விசும்பு இரவி பசும் புரவி வழி விலங்கு
செம்பொன் மதில் ஏழ் உடுத்த திரு அரங்கப் பெரும் கோயில்
ஆணிப் பொன் தகடு உறிஞ்சும் அணிக்கதவ நீர் வாயில்
மாணிக்க வெயில் பரப்பும் வயிர மணி விமானத்துள்
மின் இலங்கு தொடி வலய வியன் வலக்கை கீழ் கொடுத்து
தென் இலங்கைத் திசை நோக்கி திரு நயனம் துயில்வோய் கேள் –

கண் அகன் சோணாட்டுக் -இடம் அகன்ற சோழ நாட்டிலே
காவிரி வாய்ப் புளினத்து -காவிரியின் மணல் திட்டினிலே
வியன் வலக்கை -முழம் தாள் அளவும் நீண்ட வலக்கை

மன்னுடைய விபீடணற்காய் மதிள் இலங்கை திசை நோக்கி மலர்க்கண் வைத்த என்னுடைய திரு அரங்கர்க்கு –
வன் பெருகு வானகம் உய்ய வமரர் உய்ய மன உய்ய மன உலகின் மனிசர் உய்ய
துன்பமிகு துயர் அகல வயர்வு ஒன்றில்லா சுகம் வளர அகம் மகிழும் தொண்டர் வாழ
வன்பொடு தென் திசை நோக்கி பள்ளி கொள்ளும் அணி அரங்கன் –
குடதிசை முடியை வைத்து குண திசை பாதம் நீட்டி வட திசை பின்பு காட்டி தென் திசை இலங்கை நோக்கி –

—————————————
1-தேவராய் தேவர்க்கும் தெரியாத ஒளி உருவாய்
மூவராய் மூவர்க்குள் முதல்வனாய் நின்றோய் நீ –

முதலாவார் மூவரே யம்மூவருள்ளும் முதலாவான் மூரி நீர் வண்ணன்
முதலாம் திருவுருவம் மூன்று என்பர் ஒன்றே முதலாகும் மூன்றுக்கும் என்பர்
ஆதிப் பிரமனும் நீ யாதிப் பரமனும் நீ யோதியுறு பொருளுக்கு அப்பால் உண்டாயினும் நீ –
சோதிச் சுடர்ப் பிழம்பு நீ என்று சொல்லுகின்ற வேத முறை செய்தால் வெள்காரோ வேறுள்ளார்-கம்பர்
—————–
2-போற்றுவார் போற்றுவது உன் புகழ்ப் பொருளே ஆதலினால்
வேற்று வாசகம் அடியேன் விளம்புமாறு அறியேனால்-

ஓதுவார் ஒத்து எல்லாம் எவ்வுலகத்து எவ்வவையும் சாதுவாய் நின் புகழின் தகையல்லால் பிறிதில்லை
போது வாழ் புனம் துழாய் முடியினாய் பூவின் மேல் மாது வாழ் மார்பினாய் என் சொல்லி யான் வாழ்த்துவனே -திருவாய் மொழி

———————————
3-பணித் தடங்காது இமையவர்க்கும் பங்கயத்தோன் முதலோர்க்கும்
பணித்து அடங்காப் புகழ் அடியேன் பணித்து அடங்கற் பாலதோ

பணி தடம் காது-பாம்பைக் குழையாக அணிந்த பெரிய காதுகளை உடைய -நாகாபரணன்
பங்கயத்தோன் -பிரமன் -திரு உந்தித் தாமரையில் தோன்றினவன்-என்றவாறு
பணித்து அடங்கா -சொல்லி முடியாத

ஆராதனம் செய்து கண்டனின் கீர்த்தி யறைவன் றிரு ஆராதனம் செய்வன் வேதா என்றால் அடியேன் புகழ்கைக்கு யார் -திருவரங்கத்து அந்தாதி

————————————
4- யாம் கடவுள் என்று இருக்கும் எவ்வுலகில் கடவுளர்க்கும்
ஆம் கடவுள் நீ என்றால் அஃது உனக்கு வியப்பு ஆமோ —

நாயகராய்த் திரியும் சில தேவர் -திரு வேம்கடத்து அந்தாதி
கடவுள் -எல்லாவற்றையும் கடந்து இருப்பவன் -தொழில் ஆகு பெயர்

——————————-
5-அனைத்துலகும் அனைத்துயிரும் அமைத்து அளித்து துடைப்பது நீ
நினைத்த விளையாட்டு என்றால் நின் பெருமைக்கு அளவு ஆமோ

உலகம் ஆவையும் தாமுள வாக்கலும் நிலை பெறுத்தலும் நீக்கலும் நீங்கலா அலகிலா விளையாட்டு உடையார் -கம்பர்
——————————————-
6-கருதரிய உயிர்க்கு உயிராய்க் கலந்து -கரந்து- எங்கும் உறையும்
ஒரு தனி நாயகம் என்றால் உன் புகழ்க்கு வரம்பு ஆமோ

ஆத்மாக்களும் அநந்தம் -என்பதால் கருதரிய உயிர்
கலந்து கரந்து -உள்ளும் புறமும் வியாபித்து
எள்ளும் எண்ணெயும் போல் நீங்காது உலகத்து உயிராகி நியாமகனாய் -திருவரங்கத்து மாலை
திட விசும்பு எரி வளி நீர் நிலம் இவை மிசை படர் பொருள் முழுவதுமாய் யவை யவை தொறும் இடம் திகழ் பொருள் தொறும் கரந்து எங்கும் பரந்துளன்
பரந்த அண்டம் இது என நில விசும்பு எழி வறக் கறந்த சில் இடம் தொறும் இடம் திகழ் பொருள் தொறும் கரந்து எங்கும் பரந்துளன் -நம்மாழ்வார் –

——————————————————-
1-உரு என அரு என உளன் என இலன் என
அரு மறை இறுதியும் அறிவு அரு நிலைமையை –

இலனது வுடையனது என நினைவு அரியவன் நிலனிடை விசும்பிடை யுருவினன் அருவினன்
உளன் எனில் உளன் இவ்வுருவம் அவ்வுருவுகள் இலன் எனில் இலன் அவ்வருவும் இவ்வருவுகள்
-உளன் என இலன் என இவை குணம் உடைமையின் உளன் இரு தகைமையொடு ஒழிவிலன் பரந்தே-

————————————————–

2-இவர் இவர் இறையவர் என மன உறுதியொடு
அவர் அவர் தோழா அரு சமயமும் அருளினை —

வணங்கும் துறைகள் பல பலவாக்கி மதி விகற்பால் பிணங்கும் சமயம் பல பலவாக்கி யாவை யாவை தோறும்
அணங்கும் பல பலவாக்கி நின் மூர்த்தி பரப்பி வைத்தாய்
அறு சமயம் -வைஷ்ணவம் -சைவம் -சாக்தம் -சௌரம்-காணபதம் -கௌமாரம் –
கபில மதம் -கணாத மதம் -பதஞ்சலி மதம் -அஷ பாத மதம் -வியாச மதம் -ஜைமினி மதம்
பௌத்தம்-ஜைனம் -பைரவம் -காளாமுகம் -லோகாயதம் -சூனிய வாதம்

——————–
3-கடு வளி கனல் புனல் ககனமொடு அகலிடம்
உடுபதி கதிரவன் உருவமும் அருளினை –

கடு வளி -கடிய காற்றும் -கடுமை -விரைவு
உடுபதி -நஷத்ரங்களுக்கு தலைவன் சந்தரன்
உருவம் -இயமானன்
பாஞ்ச பூதிகமான அண்டங்களைப் படைத்து அவற்றுக்கு ஒளியைத் தரும் சந்திர சூரியர்களை உண்டாக்கி வைத்தாய் என்றுமாம்
அஷ்ட மூர்த்திகள் இவை
நில நீர் நெருப்பு உயிர் நீள் விசும்பு நிலாப் பகலோன் புலனாய ஐந்தினோடு எண் வகையாய் புணர்ந்து நின்றான் -திருவாசகம்-

—————————————————-
4-கடி மலர் அடி இணை கருதினர் பெறுகென
அடி நடு முடிவு அற அருள்பர கதியினை –

கடி மலர் -வாசனை யுடைய தாமரை
அடி நடு முடிவு அற -முதல் இடை கடை இல்லாமல் எப்பொழுதும் –
உத்தமர் மத்யமர் அதமர் என்றுமாம் -பிறப்பு வளர்ப்பு இறப்பு இல்லாமல் என்றுமாம்
பரகதி -பரம பதம் –

——————————————————————-
1- ஒரு நாலு முகத்தவனோடு உலகு ஈன்றாய் என்பர் அது உன்
திரு நாபி மலர்ந்தது அல்லால் திரு வுளத்தில் உணராயால் –

அநாயாசேன சிருஷ்டி செய்து அருளினாய் என்கிறார்
பந்திக் கமலத் தடம் சூழ் அரங்கர் படைப்பு அழிப்பு சிந்தித்திடுவதும் இல்லை கண்டீர்
அத்திசை முகனோடு உந்திக் கமலம் விரிந்தால் விரியு முகக்கடையின் முந்திக் குவியிலுடனே குவியும் இம்மூதண்டமே–திரு வரங்கத்து மாலை –

————————-
2-மேரு கிரி உடல் அவுணன் மிடல் கெடுத்தாய் என்பர் அது உன்
கூர் உகிரே அறிந்தது அல்லால் கோவே நீ அறியாயால் –

மிடல் -தேக பலம் -வர பலம் முதலியன
அவுணன் -இரணியாசுரன் –

————————————-

3-பன்றியாய் படி எடுத்த பாழியாய் என்பர் அது
வென்றி ஆர் உனது எயிற்றில் மென் துகள் போன்று இருந்ததால்

பாழியாய்-வலிமை யுடையாய்
ஆருக்கி வரை யளவிடலான் தென்னரங்கர் இந்தப் பாருக்கு அரந்தை தவிர்பதற்காக பழிப்பில் பெரும்
சீருற்ற செங்கண் கரும் பன்றியாகி திருக் குளம்பின் மேரு கண கணமா தலை நாளில் வினோதிப்பரே-திருவரங்கத்து மாலை –

————————————————————————-
4-அண்டம் எலாம் உண்மை என்பர் அறியாதார் ஆங்கு அவை நீ
உண்டருளும் காலத்து ஒரு துற்றுக்கு ஆற்றாவால் –

விராட் ஸ்வரூபி உனக்கு இது ஒரு புகழ்ச்சியோ என்றவாறு –

———————————————————
1-நஞ்சமும் அமுதமும் நரகும் வீடுமாய்
வஞ்சமும் ஞானமும் மறப்பும் ஆயினை

விருத்த விபூதியன் அன்றோ
விடமும் அமுதமுமாய் -நரகும் ச்வர்க்கமுமாய் -ஞானமும் மூடமுமாய் -நம்மாழ்வார் –

———————————————-
2- இருவினைப் பகுதியும் இன்ப துன்பமும்
கருணையும் வெகுளியும் கருத்தும் ஆயினை

புண்ணியம் பாவம் என்று இவையாய்–கண்ட வின்பம் துன்பம் கலக்கங்களும் தேற்றமுமாய் தண்டமும் தண்மையும் -நம்மாழ்வார் –

——————————————————–
1-அலை கடல் வயிறு கலக்கினை
கூர்மாவதாரத்தில் ஷீராப்தி மதன காலத்திலும் -ஸ்ரீ ராமாவதாரத்தில் வருணனை வழி வேண்டிய பொழுதும்
2-அவுணரை மதுகை யடக்கினை
மதுகை யடக்கினை -வலிமை கெடச் செய்தாய்
3-மலை கட களிறு வதைத்தனை
குவலயாபீட வதம்
4-மலை தலை கவிழ எடுத்தனை
கோவர்த்தன உத்தாரணம்
மதுசூதனன் எடுத்து மறித்த மலை –
செந்தாமரைக் கை விரல் ஐந்தினையும் கப்பாக மடுத்து மணி நெடும் தோள் காம்பாக கொடுத்துக் கவித்தமலை –

————————————–
1-மண்ணை விண்டனை
2- வெண்ணெய் உண்டனை
3- மருது இடந்தனி
4-எருது அடர்ந்தனை
5-உள் நிறைந்தனை
அந்தர்யாமித்வ வைபவம்
6-எண் இறந்தனை
எண்ணத்தையும் கடந்து –மனத்தை கூறினது மொழி மெய்களுக்கும் உப லஷணம்
7-ஒருமை ஆயினை
அத்விதீயன் -ஒப்பார் மிக்கார் இலையாய மா மாயன்
8-பெருமை மேயினை-

—————————————————

என வாங்கு
1-மலர்தலை உலகத்து புலமை சான்ற
பதின்மரும் பணித்த பாடல் ஒதையொடு
முதுமறை கறங்க முரசம் ஆர்ப்பு
வலம்புரி பிளிரும் பொலம் புரி கோயில்
ஆழி அம் செல்வ ஆதி அம் பரம
வாழி வாழி மாயோய் வாழி
நெடியோய் வாழி நின் மாட்டு ஒன்றே
அடியேன் வேண்டுவது அது நீ மறுக்கேல்
பூவரும் அயன்முதல் யாவரும் போற்ற
மூவுலகு அளந்த நின் சேவடி வாழ்த்தித்
தொழுத கைத் தொண்டர் தம் தொண்டருள் சேர்க்காது
எழுவகைத் தோற்றத்து இன்னாப் பிறப்பில்
என்பு ஒழி யாக்கையுள் சேர்ப்பினும் அவர் பால்
அன்பு ஒழியாமை அருண் மதி எனக்கே –1-

மலர்தலை உலகத்து -பரந்த இடத்தை யுடைய நில வுலகத்தில்
ஒதையொடு-கோஷத்துடன்
முதுமறை கறங்க – வேதங்களும் உத்கோஷிக்க
பொலம் புரி கோயில் -பொன்னால் ஆகிய திருவரங்கத்தில்
எழுவகைத் தோற்றம் -தேவர் -மனிதர் -புல் -விலங்கு -ஊர்வன -நீர் வாழ்வான -தாவரம் –
அடியவர் மீது அன்பு ஒழியாதபடி மதியை அருள்வாய் என்றபடி

————————————————–

2-எனக்கே திருவரங்கனே பிரான் எம்மான்
தனக்கே அடிமை தமியேன் புனக்கேழ்
மருத்துளவோன் மேலன்றி மற்றொருவர் மேல் என்
கருத்துளவோ ஆராயுங்கால் –2-

புனக்கேழ் மருத்துளவோன் -புனம் கேழ் மரு துளவோன் மேல் –
வனத்தில் உள்ள ஒளியையும் வாசனையையும் உடைய திருத் துழாய் மாலையை உடைய எம்பெருமான் மேல்
ஸ்வ ஸ்வாமி சம்பந்தம் உணர்ந்து தேவதாந்திர பஜனம் தவிர்ந்தேன் என்கிறார்

——————————————————————-

3-கால் ஆயிரம் முடி ஆயிரம் ஆயிரம் கை பரப்பி
மேல் ஆயிரம் தலை நாகம் கவிப்ப விண் பூத்த கஞ்சம்
போல் ஆயிரம் கண் வளரும் பிரான் பொன்னரங்கன் என்றே
மாலாய் இரங்க வல்லார்க்கு எய்தலாம் திரு வைகுந்தமே –3-

விண் பூத்த கஞ்சம் போலே -ஆகாசத்தே மலர்ந்த செந்தாமரை போலே
இரங்க வல்லார்க்கு-நெஞ்சு உருக வல்லார்க்கு
அபரிமித அத்புத மகா ஞானம் மகா சக்தி யுடையவன் -திவ்யாத்மா ஸ்வரூபம் சொல்லியபடி

————————————————————

4- வை கலந்த மூவிலை மேல் ஈசற்கும் வாசவற்கும் வாசப் பூ மேல்
மெய் கலந்த நால் வேத விரிஞ்சனுக்கும் மேலா வீற்று இருப்பர் மாதோ
பை கலந்த பாம்பணை மேல் திருவரங்கப் பெரு நகருள் பள்ளி கொள்ளும்
கை கலந்த நேமியான் திரு நாமத்து ஒரு நாமம் கற்றார் தாமே –4-

வை கலந்த -கூர்மை பொருந்திய
மூவிலை -மூன்று இலை வடிவமான தலையை யுடைய
வேல் ஈசற்கும்-சூலாயுதத்தை யுடைய பரம சிவனுக்கும்
வாசவற்கும் -தேவேந்த்ரனுக்கும்
வாசப் பூ மேல்-வாசனை யுடைய தாமரை மலரில் தோன்றிய
மெய் கலந்த நால் வேதம் -உண்மை பொருந்திய நான்கு வேதங்கள் -சிறந்த பிரமாணம்
கை கலந்த ஆழியான் -நம்மாழ்வார்

—————————————————————

5- கற்றார் எனினும் பதினாலு உலகும் கண்டார் எனினும் தண்டாமிகு பற்று
அற்றார் எனினும் திருமால் அடியார் அல்லாதவர் வீடில்லாதவரே
பொற்றாமரையாள் கணவன் துயிலும் பொற் கோயிலையே புகழ்வார் பணிவார்
மாற்றார் எனினும் பெற்றார் அவரே வானோர் திரு மா மணி மண்டபமே –5-

தண்டாமிகு பற்று அற்றார் எனினும்-நீங்குதல் அரிய மிகுந்த இருவகைப் பற்றுக்களும் நீங்கியவர்களே யாயினும்
மிதுனமே பிராப்யம் –

———————————-
6-மண் தலமும் விண் தலமும் நின் வட குன்றமும் வளைந்த மலையும் கடலும் மூ
தண்டமும் அகண்டமும் அயின்றவர் துயின்றருள் அரும்பதி விரும்பி வினவின்
கொண்டல் குமுறும் குடகு இழிந்து மதகு உந்தி அகில் கொண்டு நுரை மண்டி வருநீர்
தெண் திரை தொறும் தரளமும் கனகமும் சிதறு தென் திரு அரங்க நகரே –6-

மண் தலமும் விண் தலமும் நின் வட குன்றமும் வளைந்த மலையும் கடலும்
மண் உலகத்தையும் விண் உலகத்தையும் மண் உலகத்தின் இடையே நின்ற மேரு மலையையும் -அதனைச் சூழ்ந்து நின்ற மற்றை மலைகளையும்
பூமியை கோட்டை போலே சூழ்ந்து நின்ற சக்கரவாளி கிரி என்றுமாம்
கடல்களையும் -பெரும் புறக் கடல்
மூ தண்டமும்
முது அண்டமும்
இவை எல்லாம் தன்னுள் அடக்கிய பழைய அண்டங்களையும்
அகண்டமும்
அவற்றில் உள்ள சராசரங்கள் எல்லாவற்றையும்
அயின்றவர்
பிரளய காலத்தில் அமுது செய்து அருளிய எம்பெருமான்
துயின்றருள் அரும்பதி
அடைதற்கு அரிய திவ்ய தேசம்
விரும்பி வினவின்
கொண்டல் குமுறும் குடகு இழிந்து மதகு உந்தி அகில் கொண்டு நுரை மண்டி வருநீர் தெண் திரை தொறும்
தரளமும்
முத்துக்களையும்
கனகமும்
பொன்னையும்
சிதறு தென் திரு அரங்க நகரே –

——————————————————-
7-நகு கதிர் வழங்கு தகடு படு செம்பொன் நவ மணி குயின்ற தொடி அணி அணிந்து
ககனவில் இடு நீல வெற்பு ஒத்து இருந்தன -நறிய புது மன்றல் திசை முழுதும் மண்ட
நறவு குதி கொண்ட துளவு அணி அலங்கல் மதுகரம் ஒரு கோடி சுற்றப் புனைந்தன
நளின மட மங்கை குவலைய மடந்தை சனகனது அணங்கு பொதுவர்மகள் என்றிவ்
வனிதையர் தனபாரம் மொத்தக் குழைந்தன நதிபதி சுழன்று கதறி நுரை சிந்த
அரவு அகடு உறிஞ்சி அலற அலமந்து வடவரை உடல் தேய நட்டுக் கடைந்தன –

நகு கதிர் வழங்கு -விளங்குகின்ற ஒளியை வீசுகின்ற
தகடு படு செம்பொன் -செம்பொன் மயமான தகட்டினால் செய்யப் பட்டு
நவ மணி குயின்ற -நவ ரத்னங்கள் இழைத்துள்ள
தொடி அணி அணிந்து -தொடி என்னும் ஆபரணத்தை தரித்து
ககனவில் இடு-ஆகாசத்தில் தோன்றுகின்ற இந்திர வில் இடப்பட்ட
நீல வெற்பு ஒத்து இருந்தன -கரிய மலைகளை ஒத்து இருந்தன
நறிய புது மன்றல் -நல்ல புதிய வாசனை யானது
திசை முழுதும் மண்ட
நறவு குதி கொண்ட -தேன் பெருகுதலை தன்னிடத்தே கொண்ட
துளவு அணி அலங்கல்
மதுகரம் ஒரு கோடி சுற்றப்-மிகப் பல வண்டுகள் சூழ்ந்து மொய்க்கும் படி
புனைந்தன
நளின மட மங்கை -தாமரை மலரில் வீற்று இருக்கும் அழகிய பெரிய பிராட்டியாரும்
குவலைய மடந்தை -பூமிப் பிராட்டியும்
சனகனது அணங்கு-ஜானகிப் பிராட்டியும்
பொதுவர்மகள் -நப்பின்னை பிராட்டியும் -பொதுவர் –
குறிஞ்சி நிலம் மருத நிலம் நடுவிடமான முல்லை நிலம் -இடையர் -காரணப் பெயர் -ஆயர் மகள் என்ற வாறு
என்றிவ் வனிதையர் தனபாரம் -இந்த தேவியாரது பருத்த கொங்கைகள்
மொத்தக் குழைந்தன -தம் மேல் நெருக்குதலால் நெகிழ்ந்தன
நதிபதி சுழன்று கதறி நுரை சிந்த -திருப்பாற் கடல் சுழன்று பேர் ஒலி செய்து நிறைகளைச் சிந்தவும்
அரவு அகடு உறிஞ்சி அலற -வாசுகி உடல் தேய்ந்து கதறவும்
அலமந்து வடவரை உடல் தேய -மந்தர மலை வருந்தி உடம்பு தேய்வடையவும்
நட்டுக் கடைந்தன -நாட்டிக் கடைந்தன –

இரண்டாம் அடி
இகலி இரு குன்றில் இரு சுடர் எழுந்து பொருவது எனவிம்ப மதி முகம் இலங்க
இரு குழை இருபாடு அலைப்பச் சிறந்தன இணை அற நிமிர்ந்து வலியொடு திரண்டு
புகழொடு பரந்த புழுகொடும் அளைந்து கலவையின் அணி சேறு துற்றுக் கமழ்ந்தன
யெதிர் ஒருவர் இன்றி அகில உலகும் தன் அடி தொழ இருந்த இரணியன் மடங்க
முரணிய வரை மார்பம் ஒற்றிப் பிளந்தன எறிகடல் கலங்கி முறையிட வெகுண்டு
நிசிசரர் இலங்கை அரசொடு மலங்க ஒரு சிலை இரு கால் வளைத்துச் சிவந்தன –

இகலி இரு குன்றில் இரு சுடர் எழுந்து பொருவது எனவிம்ப மதி முகம் இலங்க
சந்திர சூரியர்கள் தம்முள்ளே மாறுபட்டு இரண்டு மலைகளிலே தோன்றி பொற் செய்வது போலே
சந்திர பிம்பம் போன்ற முகத்தின் இரு பக்கங்களிலும் விளங்குகின்ற
இரு குழை இருபாடு அலைப்பச் சிறந்தன
இரண்டு குண்டலங்களும் இரண்டு பக்கங்களில் அசையும் படி சிறந்தன
இணை அற நிமிர்ந்து வலியொடு திரண்டு
ஒப்பில்லாமல் உயர்ந்து வலிமையுடனே திரட்சி பெற்று
புகழொடு பரந்த புழுகொடும் அளைந்து கலவையின் அணி சேறு துற்றுக் கமழ்ந்தன
கீர்த்தி யுடனே பரவி புகழ் உடனே கலந்து -அழகிய கலவைச் சந்தன சேறு மிகுதியாகப் பூசப் பெற்று நறு மணம் வீசின
யெதிர் ஒருவர் இன்றி அகில உலகும் தன் அடி தொழ இருந்த இரணியன் மடங்க
தனக்கு ஒருவரும் எதிர் இல்லாமல் எல்லா உலகோரும் தனது பாதங்களையே வணங்கும் படி இறுமாந்து இருந்த இரணியாசுரன் அழியும்படி
முரணிய வரை மார்பம் ஒற்றிப் பிளந்தன -அவனது வலிய மலை போலும் மார்பை ஒற்றிப் பிளந்தன -நகங்களினால் இடந்து கிடந்தன –
எறிகடல் கலங்கி முறையிட வெகுண்டு நிசிசரர் இலங்கை அரசொடு மலங்க ஒரு சிலை இரு கால் வளைத்துச் சிவந்தன
கடல் முறையிடவும் -இராவணன் கலங்கவும் கோபித்து ஒப்பற்ற கோதண்டத்தை இரண்டு தரம் சிவந்தன –
இரண்டு கோடியையும் ஓன்று சேரும்படி நன்றாக வளைத்து என்றுமாம்

மூன்றாம் அடி
மிகு களவின் நின்ற விளைவு கனி சிந்தி மடிய விடுகன்று குணில் என எறிந்து
பறைவையின் அகல்வாய் கிழித்துப் பகிர்ந்தன வெறிபடு குருந்தை முறிபட அடர்ந்து
குட நடம் மகிழ்ந்து குரவைகள் பிணைந்து பொரு தொழில் எருது ஏழு செற்றுத் தணிந்தன
வெடிபட முழங்கி எழு முகிலும் அண்ட ரொடு நிரை தியங்க எறி திவலை கண்டு
தடவரை குடையா எடுத்துச் சுமந்தன விழி வடவை பொங்க எதிர் பொர நடந்த
களிறு உளம் வெகுண்டு பிளிறிட முனிந்து புகர் முக இரு கோடு பற்றிப் பிடுங்கின –

மிகு களவின் நின்ற விளைவு கனி சிந்தி மடிய விடுகன்று குணில் என எறிந்து
மிக்க வஞ்சனை யுடனே -தன்னைக் கொல்லும்படி நின்ற -விளா மரமானது தனது பழங்களைச் சிதறி மடிந்து விழும் படி
கம்சனால் ஏவப்பட்ட கன்றை குறும் தடியாகக் கொண்டு அதன் மேல் வீசி
பறைவையின் அகல்வாய் கிழித்துப் பகிர்ந்தன வெறிபடு குருந்தை முறிபட அடர்ந்து
பகாசுரனது அகன்ற வாயை இரண்டு படும்படி கிழித்துப் பிளந்தன
வாசனை வீசுகின்ற மலர்களை யுடைய குருந்த மரத்தை முறிந்து விழும் படி அழித்து
குட நடம் மகிழ்ந்து குரவைகள் பிணைந்து பொரு தொழில் எருது ஏழு செற்றுத் தணிந்தன
மனம் மகிழ்ந்து குடக் கூத்தாடி -குரவைக் கூத்தாடி
போர் செய்யும் தொழிலை யுடைய ஏழு எருதுகளை தழுவி அழித்து சினம் தணிந்தன
வெடிபட முழங்கி எழு முகிலும் அண்ட ரொடு நிரை தியங்க எறி திவலை கண்டு
ஏழு மேகங்களும் பேரொலி யுண்டாக இடித்து பசுக்களும் இடையரும் திகைக்கும் படி வீசிப் பெய்த நீர்த் துளிகளை கண்டு
ஏழு மேகங்களும்-சம்வர்த்தம் -ஆவர்த்தம் -புட்கலாவர்த்தம் -சங்கா ரித்தம் -துரோணம் -காள முகி -நீல வருணம் –
தடவரை குடையா எடுத்துச் சுமந்தன விழி வடவை பொங்க எதிர் பொர நடந்த
பெரிய கோவர்த்தன கிரியை கொற்றக்குடையாக தரித்தன
விழி வடவை பொங்க -கண்களில் படபாமுகாக்னி போலும் தீப்பொறி பறக்கும் படி எதிரில் பொருவதற்கு வந்த
களிறு உளம் வெகுண்டு பிளிறிட முனிந்து
குவலையா பீட யானை மனம் கோபித்து பேரொலி செய்ய -கோபித்து
புகர் முக இரு கோடு பற்றிப் பிடுங்கின -செம்புள்ளிகளை யுடைய அதன் முகத்தின் கண்ணே யுள்ள இரண்டு தந்தங்களையும் பிடித்து பறித்தன

நான்காம் அடி
அகலிடமும் உம்பர் உலகமும் நடுங்கி அபயம் அடியெங்கள் அபயம் என வந்து
விழு தொறும் இடையூறு அகற்றிப் புரந்தன அருகுற விளங்கும் எறிதிகிரி சங்கம்
வெயில் ஒரு மருங்கும் நிலவு ஒரு மருங்கும் எதிர் எதிர் கதிர் வீச விட்டுப் பொலிந்தன
அரு மறை துணிந்த பொருள் முடிவை இன் சொல் அமுது ஒழுகு கின்ற தமிழினில் விளம்பி
அருளிய சடகோபர் சொல் பெற்று உயர்ந்தன அரவணை விரும்பி அறி துயில் அமர்ந்த
அணி திரு அரங்கர் மணி திகழ் முகுந்தர் அழகிய மணவாளர் கொற்றப் புயங்களே —7

—————————————————-
8-புயம் நான்கு உடையானை பொன் அரங்கத் தானை
அயன் ஆம் திரு உந்தி யானை வியன் ஆம்
பரகதிக்குக் காதலாய்ப் பாடினேன் கண்டீர்
நரகதிக்குக் காணாமல் நான் -8-

—————————-
9-நான் அந்த வைகுந்த நாடு எய்தி வாழில் என் ஞாலத்து இன்றி
ஈனம் தவாத நிரயத்து வீழில் என் யான் அடைந்தேன்
கோன் நந்தன் மைந்தனை நான்முகன் தந்தையை கோயில் அச்சு
தானந்தனை எனக்கு ஆரா அமுதை அரங்கனையே –9-

இன்பம் தரு பெரு வீடு வந்து எய்தில் என் எண்ணிறந்த துன்பம் தரு நிரயம் பல சூழில் என்
தொல் உலகின் மன் பல் உயிர்கட்கு இறைவன் மாயன் என மொழிந்த வன்பன் அனகன் இராமானுசன் என்னை ஆண்டனனே –

——————————–
10-அரவில் நடித்தானும் உரவில் ஓடித்தானும் அடவி கடந்தானும் புடவி இடந்தானும்
குரவை பிணைந்தானும் பரவை அணைத்தானும் கோசலை பெற்றானும் வீசு அலை உற்றானும்
முரனை அறுத்தானும் கரனை ஒறுத்தானும் முத்தி அளித்தானும் அத்தி விளித்தானும்
பரம பதத்தானும் சரம விதத்தானும் பாயல் வடத்தானும் கோயில் இடத்தானே –10-

அரவில் நடித்தானும் -காளியன் மேல் நர்த்தனம் செய்தவனும்
உரவில் ஓடித்தானும் -வலிமை பொருந்திய சிவனது வில்லை ஓடித்தவனும்
அடவி கடந்தானும் -காட்டை நடந்து கடந்தவனும்
புடவி இடந்தானும் -பூமியை கோட்டால் குத்தி எடுத்தவனும்
குரவை பிணைந்தானும்
பரவை அணைத்தானும் -கடலை அணை கட்டியவனும்
கோசலை பெற்றானும்
வீசு அலை உற்றானும் -வீசுகின்ற திருப் பாற் கடலின் அலை யில் பொருந்தினவனும்
முரனை அறுத்தானும்
கரனை ஒறுத்தானும்
முத்தி அளித்தானும்
அத்தி விளித்தானும் -கஜேந்திர ஆழ்வானால்-ஆதி மூலமே என்று கூவி அழைக்கப் பட்டவனும்
ஹஸ்தம் -துதிக்கை உடைய -அத்தி -வேழம் -என்றபடி
பரம பதத்தானும்
சரம விதத்தானும் -சரம உபாயத்தை -பிரபத்தியை தன்னை அடையும் வழியாக உடையவனும் –
பாயல் வடத்தானும்-ஆலிலை யைச் சயனமாகக் கொண்டவனும்
கோயில் இடத்தானே –திருவரங்கத்தை வாசஸ் ஸ்தானமாகக் கொண்டவன் –

——————————-
11- தானே தனக்கு ஒத்த தாள் -தாமரைக்குச் சரண் புகுந்து ஆள்
ஆனேன் இனி உன் அருள் அறியேன் எனது ஆருயிரே
தேனே என் தீ வினைக்கு ஓர் மருந்தே பெரும் தேவர்க்கு எல்லாம்
கோனே அரங்கத்து அரவணை மேல் பள்ளி கொண்டவனே –11-

உயிர்க்கு உயிர் என்பதால் ஆருயிர்
அழியா இன்பம் தருவதால் தேன்
தேவாதி தேவன் -என்பதால் பெரும் தேவர்க்கு எல்லாம் கோன்
என்னையும் என் உடைமையையும் உன் சக்கரப் பொறி ஒற்றிக் கொண்டு நின் அருளே புரிந்து இருந்தேன் இனி உன் திருக் குறிப்பே -பெரியாழ்வார் –

———————————
மேக விடு தூது
12-கொண்டல் காள் உம்மைக் குறித்தே தொழுகின்றேன்
அண்டர் காணா அரங்கத் தம்மானைக் கண்டு
மனத்துள் அவத்தைப் படும் என்மையல் எல்லாம் சொல்லி
புனத் துளவத்தைக் கொணரீர் போய் –12-

சம்ச்லேஷித்து பிரிந்து வருந்தி திகைத்து -வானமே நோக்கும் மையாக்கும் –
சூட்டோதி மஞ்சென்று சொல்லாதென் காதலைத் தும்பி இசைப்பாட்டோதி மங்கையரும் பணியார் பண்டுகன் மழைக்காகக்
கோட்டோதிமம் எடுத்தார் சோலை மா மழைக் கோவலனார் மாட்டோதி மஞ்சினங்காள் உரைப்பீர் மறு வாசகமே -அழகர் அந்தாதி
இயம்புகின்ற காலத்து எகினம் கிள்ளை பயம் பெறு மேகம் பூவை பாங்கி
-நயந்த குயில் பேதை நெஞ்சம் தென்றல் பிரமரம் ஈரந்துமே தூதுரைத்து வாங்கும் தொடை –
பிறரை வாழ்வித்தலே தமது பேறாக கருதும் பாகவதர்களை பிரார்த்தித்து -மேகம் -போன்றவர்கள் -இவர்கள் -குறித்து அருளுகிறார் உள்ளுறை பொருள் –

————————————————————————————–
13-போய் அவனியில் சில புறச் சமயம் நாடும்
பேய் அறிவை விட்டு எழு பிறப்பையும் அறுப்பீர்
ஆயனை அனந்தனை அனந்த சயனத்து எம்
மாயனை அரங்கனை வணங்கி மருவீரே –13-

-மக்கள் -விலங்கு -பறவை -ஊர்வன -நீருள் திரிவன -பருப்பதம் -பாதவம் -என இவை எழு பிறப்பும் ஆகும் என்பர்

————————————————————-
14-மருவு தந்தையும் குருவும் எந்தையும் மருள் கெடுப்பதும் அருள் கொடுப்பதும்
உருகு நெஞ்சமும் பெருகு தஞ்சமும் உரிய ஞானமும் பெரிய வானமும்
திரு அரங்கனார் இருவர் அங்கனார் செங்கண் மாயனார் எங்கள் ஆயனார்
அருள் முகுந்தனார் திருவை குந்தனர் அமல நாதனார் கமலா பாதமே –14-

பெருகு தஞ்சமும் -சிறந்ததாகிய பற்றுக் கோடும்
இருவர் அங்கனார் -பிரமன் ருத்ரர்களை தனது அங்கத்தில் கொண்டவர்
பிறை தங்கு சடையானை வலத்தே வைத்து பிரமனைத் தன் உந்தியிலே தோற்றுவித்து –
சேலேய் கண்ணியரும் பெரும் செல்வமும் நன் மக்களும் மேலாத் தாய் தந்தையும் அவரே யினி யாவாரே -நம்மாழ்வார் –

————————————————————–
15-பாதியாய் அழுகிய கால் கையரேனும் பழி தொழிலும் இழி குலம் படைத்தாரேனும்
ஆதியாய் அரவணையாய் என்பர் ஆகில் அவர் அன்றோ யாம் வணங்கும் அடிகள் ஆவார்
சாதியால் ஒழுக்கத்தால் மிக்கோரேனும் சதுர் மறையால் வேள்வியால் தக்கோரேனும்
போதில் நான் முகன் பணியப் பள்ளி கொள்வான் பொன் அரங்கம் போற்றாதார் புலையர் தாமே –15-

பழுதிலா ஒழுகலாற்று பல சதுப் பேதிமார்கள் இழி குலத்தவர்களே ஏலும் எம் அடியார்கள் ஆகில்
தொழுமினீர் கொடுமின் கொண்மின் என்று நின்னொடும் ஒக்க வழி பட அருளினாய் போல் மதிள் திரு வரங்கத்தானே
அமர வோர் அங்கம் ஆறும் வேதம் ஓர் நான்கும் ஓதி தமர்களில் தலைவராய சாதி அந்தணர்கள் ஏனும்
நுமர்களைப் பழிப்பர் ஆகில் நொடிப்பதோர் அளவில் ஆங்கே யவர்கள் தாம் புலையர் போலும் அரங்க மா நகர் உளானே
வைநதேய வ்ருத்தாந்தம் -கைசிக விருத்தாந்தம் -உபரி சரவசூ விருத்தாந்தம்
பிள்ளை பிள்ளை ஆழ்வானுக்கு ஆழ்வான் பணித்த வார்த்தை ஸ்மரிப்பது
அரங்கம் என்பர் நான் முகத்தயன் பணிந்த கோயிலே -ஆதியில் பிரமன் திருவாராதனம் -என்பதால் நான் முகன் பணியப் பள்ளி கொள்வான் என்கிறார் –

——————————————————–
16-புலையாம் பிறவி பிறந்து என் செய்தோம் பொன்னி பொன் கொழிக்கும்
அலையார் திரு அரங்கத்து எம்பிரான் நமது அன்னை யொடும்
தொலையாத கானம் கடந்த அந்நாள் தடம் தோறும் புல்லாய்
சிலையாய் கிடந்திலமே நெஞ்சமே கழல் தீண்டுகைக்கே –16-

நமது அன்னை -லோகா மாதா வாக்கிய சீதா பிராட்டி
செம்பவள வாயான் திருவேங்கடம் என்னும் எம்பெருமான் பொன் மலை மேல் ஏதேனும் ஆவேனே –

——————————————————————–
17-தீண்டா வழும்பும் செந்நீரும் சீயும் நிணமும் செறி தசையும்
வேண்டா நாற்றம் மிகும் உடலை வீணே சுமந்து மெலிவேனோ
நீண்டாய் தூண்டா விளக்கு ஒளியாய் நின்றாய் ஒன்றாய் அடியாரை
ஆண்டாய் காண்டா வனம் எரித்த அரங்கா அடியேற்கு இரங்காயே –17-

நந்தா விளக்கே அளத்தற்கு அரியாய்
கண்டா வனம் என்பதோர் காடு அமரர்க்கரை என்னது கண்டவன் நிற்க முனே மூண்டார் அழல் உண்ண முநிந்ததுவும் -திரு மங்கை ஆழ்வார் –

——————————————————————
தவம் –
18- காயிலை தின்றும் கானில் உறைந்தும் கதி தேடித்
தீயிடை நின்றும் பூ வலம் வந்தும் திரிவீர்காள்
தாயினும் அன்பன் பூ மகள் நண்பன் தட நாகம்
பாயன் முகுந்தன் கோயில் அரங்கம் பணிவீரே –18-

தொல் நெறியை வேண்டுவார் வீழ் கனியும் ஊழ் இலையும் என்னும் இவையே நுகர்ந்து உடலம் தாம் வருந்தி துன்னும்
இலைக் குரம்பை துஞ்சியும் வெஞ்சுடரோன் மன்னும் அழல் நுகர்ந்தும் வண் தடத்தினுள் கிடந்து மின்னதோர் தன்மையராய் –
காயோடு நீடு கனியுண்டு வீசு கடும் கால் நுகர்ந்து நெடும்காலம் ஐந்து தீயோடு நின்று தவம் செய்ய வேண்டா திரு மார்பனைச் சிந்தையுள்
வைத்தும் என்பீர் –தில்லைத் திருச் சித்ர கூடம் சென்று சேர்மின்களே –

——————————————————–
19-வீரர் அங்கு ஆகிய ஐவரை மாற்றி விட அரவின்
போர் அரங்கு ஆக நடித்த பொற்றாள் பற்றி பொன்னி நல் சீர்ச்
சீர் அரங்கா நின் தொழும் பன் என்றே சிந்தை செய்கில் அது
கூர் அரம் காண் நெஞ்சமே வஞ்ச மாயக் கொடு வினைக்கே –19-

———————————————
20- கேசவனையே செவிகள் கேட்க திரு அரங்கத்து
ஈசனையே சென்னி இறைஞ்சிடுக நேசமுடன்
கண்ணனையே காண்க இரு கண் இணர் கொள் காயம் பூ
வண்ணனையே வாழ்த்துக என் வாய் –20-

இணர் கொள்-கொத்தாக மலர்ந்த

———————————————————
தலைவனைப் பிரிந்த தலைவி கடலை நோக்கி இரங்கிக் கூறுதல்
21- வாயின் இரங்கினை ஆரம் எறிந்தனை வால் வளை சிந்தினை தண்
பாயலை உந்தினை மாலை அடைந்தனை பாரில் உறங்கி லையால்
கோயில் அரங்கனை மாகனகம் திகழ் கோகனகம் பொலியும்
ஆயிழை நண்பனை நீயும் விரும்பினை ஆகும் நெடும் கடலே –21-

இரங்கல் -நெய்தலுக்கு உரிய து -கடலை நோக்கி தலைமகள் அருளுவதாக அருளுகிறார்
– வாயின் இரங்கினை-வாயினால் இரங்குகின்றாய்
ஆரம் எறிந்தனை -ஹாரத்தை எறிகின்றாய் -இரத்தினாகாரம் -ஆதலால்
வால் வளை சிந்தினை -வெள்ளிய வளை களைச் -சங்குகளைச் -சிந்துகின்றாய்
தண் பாயலை உந்தினை-மெத்தென்ற பாயை தள்ளி விடுதல்
மாலை அடைந்தனை -வேட்கை மிகுதியால் மயக்கம் அடைதல்
பாரில் உறங்கி லையால்
கோயில் அரங்கனை மாகனகம்-பெருமை பொருந்திய பொன் மயமாகி – திகழ் கோகனகம் -செந்தாமரை மலரில் -பொலியும்
ஆயிழை -ஆராய்ந்து எடுத்த திரு ஆபாரணங்களை அணிந்த திருமகளது
நண்பனை நீயும் விரும்பினை ஆகும் நெடும் கடலே —

காமுற்ற கையறவோடு எல்லே இராப் பகல் நீ முற்றக் கண் துயிலாய்-நெஞ்சுருகி ஏங்குதியால்
தீ முற்றத் தென்னிலங்கை யூட்டினான் தாள் நயந்த யாம் உற்றது உற்றாயோ வாழி கனை கடலே -நம்மாழ்வார் –

———————————————-
பிரிவாற்றாது வருந்திய தலைமகள் இரங்கல்
22-கடல் வழி விட நிசிசரர் பொடி பட இரு கண் சீறி
வடகயிலையின் எழு விடை தழுவியதும் மறந்தாரோ
அடல் அரவு அமளியில் அறி துயில் அமரும் அரங்கேசர்
இடர் கெட வருகிலார் முருகு அலர் துளவும் இரங்காரே –22-

முருகு அலர் துளவும் -வாசனை வீசுகின்ற திருத் துழாய் மாலையையும்
இரு கண் சீறி -இரண்டு தடவை சீற்றம் கொண்டு
வடகயிலையின் எழு விடை-வடக்கின் கண் உள்ள கைலாச மலை போன்ற ஏழு விருஷபங்களையும்
அடல் அரவு அமளியில் அறி துயில் அமரும் அரங்கேசர் -பாம்பணை யார்க்கும் தம் பாம்பு போல் நாவும் இரண்டு உளவாய்த்து நாண் இலியேனுக்கே –

—————————————————————–
23-இரங்கத் தனித் தனியே எய்துகின்ற துன்பத்
தரங்கத்தை ஏதால் தடுப்பீர் -அரங்கர்க்குக்
கஞ்சம் திருப்பாதம் கார் மேனி என்று அவர் பால்
நெஞ்சம் திருப்பாத நீர் –23-

கஞ்சம் -நீரிலே முளைப்பது -தாமரை மலர் போலும்
துன்பத் தரங்கத்தை -துன்பங்கள் ஆகிய அலைகளை
பிறவிப் பெரும் கடல் நீந்துவார் நீந்தார் இறைவன் அடி சேராதார் -திருவள்ளுவர் –

—————————————————–
தான் தூது விட்ட நெஞ்சு திரும்பி வாராமைக்குத் தலைமகள் இரங்குதல்
24-நீர் இருக்க –மட மங்கைமீர் -கிளிகள் தாம் இருக்க -மதுகரம் எலாம் நிறைந்து இருக்க -மட அன்னம் முன்னம் நிரையாய் இருக்க -உரையாமல் யான்
ஆர் இருக்கினும் என்நெஞ்சம் அல்லது ஒரு வஞ்சம் அற்ற துணை இல்லை என்று ஆதரத்தினொடு தூது விட்ட பிழை ஆரிடத்து உரை செய்து ஆற்றுவேன்
சீர் இருக்கும் மறை முடிவு தேடரிய திரு அரங்கரை வணங்கியே திருத் துழாய் தரில் விரும்பியே கொடு திரும்பியே வருதல் இன்றியே
வார் இருக்கும் முலை மலர் மடந்தை உறை மார்பிலே பெரிய தோளிலே மயங்கி இன்புற முயங்கி என்னையும் மறந்து தன்னையும் மறந்ததே –24–

தோழிமீர் -நீர் அவன் அழகிலே ஈடுபட்டு திரும்பி வாராமல் இருப்பீர்
கிளியோ மன்மதன் குதிரை
வண்டோ மன்மதன் வில்லின் நாண்
அன்னம் மந்தகதி –
குருத்தத்தை மாரன் குரகதமாம் என்றே வருத்தத்தை அங்கு உரைக்க மாட்டேன்
கருத்துற்ற மா தண்டலைவாய் மதுகரத்துக்கும் அவன் தன் கோதண்ட நாண் என்று கூறேன் நான்
பொற்கால் வெறிப்பது மவீட்டன்னம் வெண் பாலும் நீரும் பிரிப்பது போல் நட்பும் பிரிக்கும்
குறிப்பு அறிந்து காதலால் உள்ளக் கவலை யது கேட்க ஓதலாகாது என்று உரையாடேன் ஆதலால்
உள்ளே புழுங்குவது அன்றி ஒருவருக்கும் விள்ளேன் -திரு நறையூர் நம்பி -மேக விடு தூது –

——————————————–
வண்டு விடு தூது
25- மறக்குமோ காவில் மது அருந்தி அப்பால்
பறக்குமோ சந்நிதி முன்பு ஆமோ சிறக்கத்
தரு வரங்கள் கேட்குமோ தாழ்க்குமோ நெஞ்சே
திருவரங்கர் பால் போனதேன் –25-

வாயான் மலர் கோதி வாவி தோறும் ஓயுமோ மேயாமல் அப்பால் விரையுமோ –
மாயன் -திரு மோகூர் வாயின்று சேருமோ நாளை வருமோ கூர்வாய் அன்னம் வாழ்ந்து –

——————————————————————————————–

கோயில் கந்தாடை அப்பன் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ பிள்ளை பெருமாள் ஐயங்கார் திருவடிகளே சரணம்
பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம்–