Archive for December, 2015

திருப்பாவை உபன்யாசம் -2014-ஸ்ரீ துஷ்யந்த் ஸ்ரீதர் ஸ்வாமிகள்–

December 17, 2015

ஸ்ரீ பூமா–பூமி மா ஸ்ரீ பூமா தேவி ஸ்ரீ தேவி அவதாரம் -ஆண்டாள்
சுருதி சத சிரஸ் -மகுடம் –சாம வேதம் ஆயிரம் சாகைகள் இன்று மூன்று -ஆழ்வார் -பாசுரங்கள் சதா
-நூற்றந்தாதி -மெய்ம்மை பெரு வார்த்தை –விஷ்ணு சித்தர் கேட்டு இருப்பார் சாதிப்பார்
ச்வோசிஷ்டாயாம் -கண் பார்வையும் எச்சில் -சூடிக் கொடுத்த மாலையே எனக்கு -கோ வாக்கு
பகவதி கீதை திருப்பாவை -அர்ஜுனனை எழுப்பிட கிருஷ்ணனை எழுப்பி -கீதாசார்யனுக்கு ஆசார்யர் -ஸ்ரீ கிருஷ்ணனுக்கே கீதை சாதித்த ஆண்டாள்
சோதரி-அம்பாள் -நாத்தனார் -நோக்கி விரதம் காத்யாயனி விரதம் -அவளை நோக்கி அவனை அடைய -இங்கே
-பாவை நோன்பு கண்ணனை நோக்கியே இவள் வித்து -சம்சயங்கள் தீர காட்டும் –
பித்ரு -30 நாள் ஒரு நாள் -தேவர் -360 நாள் -ஒரு நாள் -மார்கழி -சிற்றம் சிறு காலை அவர்களுக்கு ப்ராஹ்ம முஹூர்த்தம் –
மிருக சீர்ஷ -மிருக சிம்ஹம் -சிம்ஹ மாசம் -இளம் சிங்கம் -நரசிம்ஹ மாசம் என்பார் -நேர் இளையீர் -கிருஷ்ண பக்தி சூடி –
சரவணம் -நஷத்ரமும் அத்தையே கொண்டார் -ச்ரோதவ்ய -மந்தவ்யா நித்யாசிதித்வ்ய -கேட்டு இருக்க வேண்டும் –
பாற் கடலுள் -பெண் எடுத்த இடத்திலே பைய துயின்ற -இதுவே-அழகு -கௌசல்யா ஸூ ப்ரஜா–ஸ்ரீ மான் ஸூ க துப் த பரந்தப —
பசு திருவடி பார்க்க -கன்றுக்குட்டி திரு முகம் பார்த்து -மன்னார் குடி -சேவை நாம் அடியிலே ஒதுங்க வேண்டும்
அஞ்சனம் -திருஷ்டி -உபயோகம் -திருஷ்டி கழிக்கவும் -உள்ளுள்ள தனம் காண -நிரஞ்சனம் -குற்றம் அற்றவன் –
அஞ்சனாவின் பிள்ளை -அஞ்சானாசலம்- ஈஸ்வர தாம் நிரஞ்சனம் கொடுப்பான் தேசிகன்
ஐயம் –ஆசார்யர் கொடுக்கும் உபதேசம் -ஆசார்யர்க்கு கொடுக்கும் சம்பாவானை –பிச்சை -தீனர்களுக்கு கொடுக்கும்
மடப்பள்ளி மண்ம் எங்கள் ச்தோத்ரத்தில் மன்னியதே -தேசிகன் -முக்கூர் -44 பட்டம் -தேசிகன் வரதன்-கதை – -ஆந்தனையும் கை காட்டி
அஷ்டாஷரம் பெருமை -மார்கழி -நாராயணனே நமக்கே பறை தருவான் –நாராயணன் சிங்கம் பர நிலை
வையத்து -த்வய மகா மந்த்ரம் -நாமும் நம் பாவைக்கு சாற்றி நீராடினால் -வ்யூஹம் -பாற் கடலில் பையத் துயின்ற
ஓங்கி -சரம ச்லோகார்த்தம் -விபவம் -வாமனன் -அடுத்து அந்தர்யாமி அர்ச்சா -இப்படி ஐந்தும்
மார்கழி வையத்து ஓங்கி -பக்தி யோக பிரபத்தி -ஞான கர்மம் அங்கங்கள் -பக்திக்கு -பிரபதிக்கு ஐந்து அங்கங்கள் -பிரபத்தியே ஓங்கிய மார்க்கம் –
ஸ்வஸ்தி வாக்ய வேத மந்த்ரம் போலே ஓங்கி உலகு அளந்த –
ஐயமும் பிச்சை -வாமனன் தொடர்பு -தர்ப்பம் -சக்கரத் தம்சம் -ஸ்ரீ கிருஷ்ணாவதாரத்தில் சக்கரம் கையிலே –
மேகங்கள் திரை –காலில் –நஷ்த்ரங்கள் கழுத்துக்கு –காலுக்கு தண்டை -தேக ளீ ஸ்துதி -வளரும் பொழுது –
கனை ஆழி -சாஸ்திரம் -அறிந்து ஹனுமான் பிராட்டி எடுத்துக் கொள்ளும் படி கொடுத்த -சுமத்ரை உத்தம ஸ்திரீ –
பத்தர் பாந்தம் உள்ளவர் -புருஷன் உத் புருஷன் உத்தர புருஷன் உத்தம புருஷன் பத்த முத்க்த நித்யர் விட புருஷோத்தமன் –
மூன்றாவது அடி -மகா பலி -அஹங்காரம் -அழித்து
நாமும் நம் பாவைக்கு -நாங்கள் நம் பாவைக்கு இங்கு மரியாதை மிக்கு
வேதம் வல்ல ஆனந்தர்நுக்கு ஒரு மழை நீது நெறி தவறாத மன்னருக்கு ஓர் மழை மாதர் மங்கையர் கற்பினுக்கு ஓர் மழை
-கற்பு நடமாடக் கண்டேன் -திருவடி -பொறை-கற்பு –
கண்ணன் புல்லாங்குழல் நாதம் கேட்டு வளர்ந்த பசுக்கள் -செவிகள் ஆட்டகில்லா
ஹாலாச்ய மாகாத்ம்யம் -தேசிகன் -பாண்டிய நாடு இந்த்ரன் சாபம் மழை -வராமல் -ஆசு தோஸ் சிவா பெருமான் தவம் இருந்து -சீக்கிரம் வரம் தரும் சிவன்
மேகங்களை அடக்க சக்தி -மேகம் இந்த்ரன் சிறை -ஒப்பந்தம் செய்து விடுதலை -செய்தானாம் -ஹம்ச சந்தேஷம்-தேசிகன்
ஆழி மழைக்கு அண்ணா -ஆசார்யர் பரம்-ஸ்வா தந்திர தோஷம் நீக்கி –
மயில் -மேகங்கள் கருத்த நிறம் கண்டு ஆடும் -ஹம்சம் அஞ்சுமாம்-கருடன் மேலே பிராட்டி பெருமாள் வர -கருத்த மேகம் –
அன்ன பஷி மேல் ப்ரஹ்ம வர பயந்து –கீழே விழ -மயில் ஆட -ப்ரஹ்மா நிலைகண்டு அறு முகன் சிரிக்க -மயிலில் உட்கார வைக்க
-பத்து தலைகள் பார்த்து ராவணன் -அஞ்சன நிற வண்ணா -கவிஞர் பாட
கருமை நிறம் கர்ஜனை -பாஞ்ச ஜன்யம் மின்னல் சக்கரம் வர்ஷிக்கும் கருணை -பொழிந்தாலும் வெளுக்க முடியாதே
மேகங்கமயில் -மேகங்கள் கருத்த நிறம் கண்டு ஆடும் -ஹம்சம் அஞ்சுமாம்-கருடன் மேலே பிராட்டி பெருமாள் வர -கருத்த மேகம் –
அன்ன பஷி மேல் ப்ரஹ்ம வர பயந்து –கீழே விழ -மயில் ஆட -ப்ரஹ்மா நிலைகண்டு அறு முகன் சிரிக்க -மயிலில் உட்கார வைக்க -பத்து தலைகள் பார்த்து ராவணன் -அஞ்சன நிற வண்ணா -கவிஜ்ஞர் பாட -கருமை நிறம் கர்ஜனை -பாஞ்ச ஜன்யம் மின்னல் சக்கரம் வர்ஷிக்கும் கருணை –
பொழிந்தாலும் வெளுக்க முடியாதே -மேகங்கள் பெருமாள் போலே இருந்தாலும் இதற்கு தோற்று போகும் -அவனாலும் பிராட்டி விழி விழிக்க முடியாதே
தோளோடு தோள் நோக்க நாளோடு நாள் செல்லும் -சுந்தர தோளன் –
நர்மதா தபதி -நதா மேற்கு நோக்கி போவதால்
கிழக்கு நோக்கி போவை நதி என்பர் -தொழுது -பாடி -சிந்திக்க -க்ரமம் மாறி -அலை போனால் குளிப்பது போலே -பகவத் பக்தியில் எதுவும் தப்பு இல்லை -பூசும் சாந்து –புகைப் பூவே -பூ சாத்தி புகை -இல்லை -சஹஜ ஸூ லபன் –வால் கொண்ட நரன் வானரன்
மாயன் -பரத்வம் -மதுரை மைந்தன் விபவம் துறை -வ்யூஹம் விளக்கு -அந்தர்யாமி -தாமோதரன் -அர்ச்சை
கன்யகா -சிறிய பெண் -சகுன சாஸ்திரம் – பஷி வைத்து -சாகுந்தலா -பஷி வைத்து பெயர் துஷ்யந்தன் தானே சொல்ல வேண்டும் –
பீமரத சாந்தி 70–தப்பாக – பைமரதி-70 வருஷம் 7 மாசம் 7 நாள் இரவில் பைமரதி கனவு வருமாம் –
உடைந்த சகடம் காப்பாக கண்ணனுக்கு யசோதை வைக்க –
முனிவர்கள் மனன சீலர் யோகிகள் கர்ம அனுஷ்டானம் –
பிகார் நேபால் மைதிலி பாஷை உண்டாமே
ஆனைச் சாத்தான் -பரத்வாஜ பஷி -கலகலப்பா -காசும் பிறப்பும் –ஆனைத்தாலி அச்சுத்தாலி–ஆமை புலி நகம் கொண்டு யசோதை திரு ஆபரணங்கள் –
கவசம் திரு நாமங்கள் -நமக்கு -காதுக்கும் மூக்குக்கும் -வாச நறும் குழல் -வாச நறும் குழல் -இரண்டு விசேஷணங்கள்
மீனாட்சி -மீனலோசன -லலிதா சகஸ்ர நாமம் -மேசகான்கினி பச்சை நிறம் -திரு விளையாடல் புராணம் –
பசு சாப்பிடாது எருமை சிறு வீடு மேயும் -அபிஜ்ஞ்ஞானம் சாகுந்தலம் -அடையாளம் மோதிரம் சகுந்தலை துஷ்யந்தன் –
சசி கோடி சூப்தம் -சங்கம் -சுதர்சன பாஸ்கர கோடி துல்யம் – சக்கரம்
தஷிணம் -வலது -பிர தஷிணம் -தூ மணி மண்டபம் -மந்திர ரத்னம் -ஸ்தோத்ர ரத்னம் புராண ரத்னம் –காவ்யா ரத்னம் யாதவாப்ப்யம்
பரிமள ரெங்கன் -தூபம் கமழும் -மா மாயன் -அதி ஆச்சார்யமான லீலா சேஷ்டிதங்களுடன் உடையவன் -தேவகிக்காக சகோதரர்களை மீட்டு –
சாந்தீபன் -அந்தணன் -மீட்டு அருளிய -மா நிஷாத -பெரிய பிராட்டியார் அருகில் -வால்மீகி -மாதவன் -வைகுந்தன் –

அம்மனாய் -தலைவி அன்றோ நீ – பத்ரம் புஷ்பம் -முதலில் சொல்லிய பத்ரம் திருத் துழாய் பிரதானம் பிருந்தா வனம்
-துளசி வனம் -விருந்தா வனம் -நெறிஞ்சி முள் -சரியான -அர்த்தம் -முள்ளையும் புல்லாக மாற்றி –திருவடி ஸ்பர்சத்தால்
புல்லாய் பிறவி தர வேண்டும் பிருந்தாவனத்தில் –
திருப் புல்லாணி வரை பலராமன் தீர்த்த யாத்ரை -பாயாசம் பிரசாதம் பிரசித்தம் –
யஸ்மை -ஜஸ்மை-கங்கை ஜமுனை -வடக்கில் யகாரம் ஜகாரம்
அங்க தேசம் -துரியோதனன் கர்ணனுக்கு தாரை -வங்கம் -வகாரம் பகாரம் –
பில்வம் -லஷ்மிக்கும் அர்ச்சனை உண்டாம் -துளசி மாலை பெருமாளுக்கு மட்டும் -பெருமாள் பத்னி -என்பதால் -கேசவ பிரிய
-மூன்று இலைகளாக சேர்த்து பண்ண வேண்டும் –துளசி கொதிக்க வைத்து பிரயோகிக்க கூடாது
விஷ்ணு சித்தர் -தமது சித்தத்தில் விஷ்ணுவை கொண்டவர்
விஷ்ணு தம் சித்தத்தில் கொண்ட இவர்
ஜகத் குரு -ஜகத்துக்கு குரு -தத் புருஷ சமாகம் –
நாராயணன் -சரீர பூதன் -அந்தராத்மா -வஹூ வ்ருஹி சமாகம்
மனத்துக்கு இனியான் -விபீஷணன் -பெயர்களை சொல்லாமல் கும்பகர்ணன்
the man not to be named
அவ்யாபதேச சோழன் போலே-the slop of tingue-slip of tongue
அரும் கலம் -ராமானுஜம் –
தேற்றம் உடன் வர –இளைய பெருமாள் தாரை போலே இருக்கக் கூடாது இ றே -நடக்க முடியாமல் –
மத விசாலாஷீம் பிரளம்ப காஞ்சி குண ஒட்டியாணம் ஹேமா சூத்ரம் -ப்ரலம்ப லஷ்மண சந்நிதானம் -ஜகாம தாரா –
11 பாசுரம் -நம்மை அடைய அவன் நோன்பு நோற்கிறான் –
கற்றுக் கறவை -உள்ளே கன்று -பிறந்த கன்றுக்கு பால் கொடுக்கும் பசு போலே
ஒரு நாயகமாய் -கரு நாய் உதாரணம் அங்கு இங்கு கற்றுக் கறவை -கணங்கள் பல –
குற்றம் ஒன்றும் இல்லாத -பாகவத தோஷம் இல்லாத -கோவலன் -பொற் கோடி கனக வல்லி ஹேமாப்ஜ வல்லி –
கோமள வல்லி விஜய வல்லி மரகத வல்லி மோகன வல்லி
மயில் -வேதாந்த தத்வம் சொல்லப் பிறந்தவள்
ஓட்டை புரத்துக்கும் யானை புரத்துக்கும் சேலை வியாபாரம் நடந்ததே -த்வாரகை -ஹஸ்தினா புரம் -திரௌபதிக்கு திரு நாமம் புடவை சுரந்தது
குதிரை ஹல ஹல -சப்தம் -ஹல் -அஹல் பிரித்து –
மீனா லோசனா கடாஷத்தால் ராஜ்ஜியம் பரிபாலனம் -பஷிவா -முட்டை மேலே அமர்ந்து -ஸ்பர்சத்தால் வளர்க்கும் கமடம் கூர்மம் நினைவால் வளர்க்கும்
அது போலே எருமையும் -கன்றுக்கு இரங்கி பால் சோறிடும் தாய் எருமை மகிஷி -தயை பொழிவாள் நாம் நினைத்த மாத்ரமே
ஆண்டாள் திருமால் இரும் சோலையில் வீற்று இருந்த திருக் கோலம் –
பனித்தலை வீழ -பலத்தை நோற்றுக்கு முடிவதற்கே முன்னமே பெற்றாள்-
போதரிக் கண்ணினாய் -அஸி தேஷிணா-விசாட்ஷ்யாம் -சஹ பத்ன்யாம் நாராயணாம் உபாசிதாம் –
தார்த்தராஷ்ட்ரம்-காது கர்ணம் -சஹ்யம் -காது வரை நீண்டு –துரியோதனன் கர்ணன் -முதலில் சொல்லி – கருப்பு கிருஷ்ணன் வெளுப்பு பாண்டு –
தபன இந்து அக்ர -நயன –தானநீய ரகசியம் நரசிம்ஹ உபநிஷத் -முக்கண்ணன் நரசிம்ஹன் -மிருத்யுமிருத்ய -மந்திர ராஜ ஸ்தோத்ரம் சிவன்
-அஹிர் புத்யன் -சம்ஹிதை -லஷிதை -சிவன் கொண்டாடும் சக்கரத் தாழ்வார்
ருக்மிணி -காலே நரசிம்ஹா சொல்லிக் கூப்பிடுகிறார் -சமுத்திர ராஜா பெருமாள் -அங்குலியா–இச்சன் ஹரிகநேச்வர
சுக்ரோதயம் -ப்ருஹஸ்பதியின் அஸ்தமனம் -நஷ்த்ரங்கள் வைத்து கால நிர்ணயம் ஸ்ரீ ராமாயணம்
யாவது தாவது -இராமாயண கதா -அவ்வளவு நாள் மலைகளும் அருவிகளும் இருக்கும் –
சேஷோ யங்கம் புவோ பரா பாக்கி உடம்பு பூமிக்கு பாரமாக -கூடி இருந்து குளிர -பாகவத ஸ்பர்சம் பெற ஆசைப் படுகிறாள்
இன்னும் உறங்குதியோ -சொல்லி பாவாய் -அபராத ஷாமணம் பிராயச்சித்தம் -உங்கள் புழக்கடை -வேதார்த்த அர்த்தங்கள் நிறைந்த பாசுரம் ஸ்ரீ பாஷ்யம் பிறக்க –
திருப்பாவையில் திருப்பாவை –15-11- எல்லே -11 அர்த்தங்கள் -உண்டு என்பர் திருப்பாவையில் திருப்பல்லாண்டு –அடி போற்றி –
-திருப்பாவையில் -திருப் பள்ளி எழுச்சி -துயில் எழாய் அறிவுரை
5 க்ரஹங்கள் உச்சியில் -லோக நாயகம் இஷ்வாகு சக்ரவர்த்தி –உச்சி வேளையில் அவதாரம் -நீர் மோர் பானகம் -72 வருஷம்
சூர்ய ஒளி கணம் 1 டிகிரி மாறும்-Bhatnaagar software வைத்து காலம் நிர்ணயம் ஜன பிறந்தததாக -இப்பொழுது சித்தரை அப்பொழுது தை இருந்து இருக்கலாம்
உங்கள் -பிரித்து பேசும் வார்த்தை அன்றோ -சாத்விக அஹங்காரம் த்யாஜ்யம் இல்லை -ஆர்த்ரா நீர் தன்மை நீர் சம்பந்தம் -கருணை தயா நீர் நம்மிடம் வார்க்க —
மதுர மங்கலம் கமல நயன பட்டர் -கோவிந்தர் எம்பார் -முதலியாண்டான் -நசரத் பேட்டை –பரமார்த்த ஸ்துதி திருப் புட் குழி -தேசிகன் –
நடந்து சென்று பாடம் கற்ற ஐதிகம் -யாதவ பிரகாசர் -கப்யாசம் புண்டரீகாஷம் -ஐதிகம் -பங்கயக் கண்ணனைப் பாடேலோ ரெம்பாவாய்
தத்வசாரம் 6 அர்த்தங்கள் -நடாதூர் அம்மாள் -சாதித்து -கம்பீராம்ப –சமுத்பூத –அமல ஆய தேஷிணா –பிபதி -குடிக்கும் கம் பிபதி –
தண்ணீரை குடிக்கும் -சூர்யன் -நாளம் குடிக்கும் -ஆயாசம் -கிரணங்களால் மலரும் –வைஜயந்தி -சமஸ்க்ருத கோஷம் யாதவ பிரகாசர் அருளி –
கப்யாசம் -ஆறு அர்த்தங்கள் -தண்ணீரை பருகி -நாளம் சம்பந்தம் உள்ள தாமரை -செங்கழு நீர் வாய் நெகிழ்ந்து -கப்யாசம் தோட்டத்து வாவியுள் அது ஒர்கப்யாசம் –
நாவுடையாய் -திருவடி வாக் சாமர்த்தியம் -பெருமாள் —சதுர புஜம் -வில் அம்புடன் -சேவை -பத்ராஜலம்-சங்கு சக்கரம் கோதண்டம் –
ஸ்ரீ முஷ்ணம் பெருமாள் சங்கு சக்கரம் கொண்டே சேவை -மகா வராஹா புட பத்ர லோசன
-வங்க கடல் கடைந்த கேசவன் மாதவன் கூர்மாவதாரத்திலும் கேச பாசம் உண்டே
கங்குலும் –சங்கு சக்கரங்கள் என்று கை கூப்பும் -தாமரைக் கண் என்றே தளரும் -சாம்யா பத்தியில் சங்கு சக்கரம் இருந்தாலும்
தாமரைக் கண் இருக்காதே -அவன் விளி விளிக்க ஒண்ணாதே -பத்ம நாப அரவிந்த லோசனன் –
தவத்தவர் -சந்நியாசி தர்மம் தபஸ் –
கட அம்பி கிடாம்பி -கடத்தில் தண்ணீர் கொண்டு தீர்த்த கைங்கர்யம் கிடாம்பி -மடப் பள்ளி கைங்கர்யம் ஸ்ரீ பாஷ்யம் ஞானம் மிக்கு
-மடப்பள்ளி வந்த மணம் எங்கள் ச்தோத்ரத்தில் மன்னியது
எல்லே இளம் கிளியே -சார பாசுரம் -நானே தான் ஆயிடுக -சார பதங்கள் -அல்ப சார -சார -சார தரம் –
விலக்கி சார தமம்
கதவை தட்ட -யார் என்ன –மாதவன் என்ன கிம் வசந்தோ மாதவ சக்ரி -கிம் குலாலா தரணி தரன் -ஜிஹ்வா பநீந்த்ரா -சம்வாதம் கிருஷ்ணா கர்ணாம்ருதம் –
அம்பாள் -லஷ்மி -கபாலம் -பலி வாடகை -எருதில் -பிருந்தாவனம் இடையன் -சம்வாதம் -வாக் சாமர்த்தியம் -கவிஜ்ஞர் கற்பனை
உடோ -எம்பெருமானார் கிடாம்பியாச்சான்
கூப்பிட்ட வார்த்தை
ஹா ஹே -சம்போதனம்
எல்லே -உடனே இளம் கிளியே -கூஜந்தம் –வால்மீகி கோகுலம்
கக்கா கிருஷ்ண குயில் கிருஷ்ண –இரண்டும் கருப்பு -வசந்த சமய தாதா–தெரிய வரும் -தனித் தன்மை –
குயில் தூது -கிளி உடன் தோழமை -மடக்கிளியை கை கூப்பி வணங்கினாரே
தூப்புல் அக்ரஹாரம் -விஸ்வாமித்ரர் கோத்ரம் தேசிகன் -அவதார ஸூ சகம் -கிடாம்பி அப்புள்ளார் –கிளி போலே வளர்த்தார்
சில் என்று –நங்கைமீர் -உடனே சொல்லி -ஷாபணம்-வார்த்தா -நானே தான் ஆயிடுக –
ராஜ்ய பரணாத் பரத -ராம கைங்கர்யம் -நானே தான் ஆயிடுக –
ராமானுஜ தாசன் -கூறத் தாள்வான் அஸ்வத்தாமா ஹதா பூலே தாசன் கேட்க முடியாமல் சிவாத்து பரம் நாஸ்தி –
அரைக்காப்படி சிவம் துரோணம் முழு காப்படி
தவளை -க்கும் இரங்கிய உமக்கா கண் போனது -திரு மண் கோணல் நினைவால் நினைத்து இருந்ததால் பாகவத அபசாரம் நானே தான் ஆயிடுக
எருமைக்கும் பண்ணி வைத்த கதை ஏமாற்றி குஷ்ட ரோகியானவன்
வல்லானை –கொன்றானை மாற்றாரை –வல்லானை மாயனை -நான்கு யானை தலைவனை கேள்வி கேட்க முடியுமோ -நாயனார்
அம்மா மண்டபம் -சாஷாத் சுவாமி புனர் நிர்மாணம் செய்தாராம்
கொடி-இன்னார் இனையார் உள்ளே காட்டிக் கொடுக்கும்
காச்யபர் -கத்ரு விநதா -திதி அதிதி -பலர் உண்டே –விநதைக்கு -இரண்டு முட்டைகள் -அருணன் -கால் இல்லை -சாரதி –
அருணோதயம் -ஆனபின்பே சூர்யோதயம் –ஸூ பரணன் கருடன் –
நித்ய சூரிகளுக்கும் அவதாரம் -கருடன் விந்தை குமாரன் ஆதி சேஷன்-நான்கு யுக அவதாரங்கள் –
சௌகந்திகா புஷ்பம் பீமன் -த்ரௌபதி க்காக –ஹனுமான் -வாய் ஸூ நு -நீயும் என் அம்சம் -நேராக யுத்தம் வர -ரத்தத்துக்கு கொடியாக
-கபித்வஜ -லங்கா தகன வானர த்வஜ -ஸ்ரீ கீதா பாஷ்யம்
மலாயா பர்வதங்களை பற்றி மலையத்வஜன் பாண்டியன் -சிலம்பாறு -சேவித்து -சத்யவ்ரதன் -மத்ஸ்யாவதாரம் மீனா கொடி
கருட உபாக்யானம் -சிறிய மகா பாரதம் -வியாசர் -கௌரவர் பாண்டியர் -அம்ருதகலசம் -கருட கொடி உடைய கிருஷ்ணன் தூது -சாது பரித்ரானம்
அமிர்தசாரம் கீதை -பாம்பு அங்கே ஏமாற்றம் இங்கே பாம்பு கொடி உடையவன் -தண்ணீர் பந்தல் அருகே கொடி போலே
புரோடாசமம் -அஸ்வமேத யாகத்தில் – வாசனை தேவ பெருமாள் கர்ப்ப கிருஹம் அடிக்குமாம்
அம்மா மலர்க்கண் வளர்கின்றானே -என் னான் செய்கேன் அம்மா -சொல் -ஆசார்யம் வாயால் முன்னம் முன்னம்மாற்றாதே அம்மா -இங்கு
ஹரிவாசரம் -ஏகாதசிக்கு வைதிகர்கள்
இஞ்சி மேட்டு அழகிய சிங்கர் -அம்பரமே -காலஷேபம் -பாகதோத்தமர் இடம் வஸ்த்ரம் கொடுக்காததால் கால ஷேபம் நிறுத்திய ஐதிகம்
சம்பராசுரன் -கண்ணன் குழந்தை திருடி போக -மீன் உண்டு -ருக்மிணி சொல்ல -பிரத்யும்னன் -சம்பாசுரன் கொன்று –
அநிருத்திரன்-திரு நறையூர் நம்பி சந்நிதி வஞ்சுள வல்லி தாயார்
சீதை பெருமாள் தனியாக இருக்க சேர்ந்தார்கள் -அணியாலி புகுவர் கொலோ
சேர்ந்து இருக்க பிரிவு திண்ணம் இள மான் -என்கிறார்கள் –
உண்ணும் நீரிலும் பெருமாளையே உகப்பார்கள் அயோத்யா மக்கள் -தையில் நல்லாள் சீதா -பாலாம்பிகா –
கொம்பனார்க்கு எல்லாம் கொழுந்தே இங்கே -குல விளக்கே -சீதையின் பெருமை -கண்டேன் சீதையை -நல் பிறப்பு கற்பு பொறை மூன்றும்
களி நடம் புரியக் கண்டேன் -கற்ப்புக்கு அணியாய் -கண்டனன் –
தேவர் குலம் ஜனக குலம் கோசல குலம் வானர குலம் -அனைத்தையும் வாழ வைத்தாள்
ஸ்திதே மனச் -குரங்கு போலே மனஸ்-நின்றவா நில்லாதே நெஞ்சே -பெருமாள் சேவித்த பின்பு இதுவே -பின்பு சீதா தேவி கண்ட பின்பு சீதையே -இயல்வாக ஆனார் –
செங்கல் பொடிக் கூறை வெண் பல் தவத்தவர் -அர்ஜுனன் சந்நியாசி வேஷம் -சுபத்ரை -சிச்ரூஷை செய்து -துரி யோதனன் -பலராமன் –
உம்பியும் நீயும் -பலராமன் மூலமாகவே -ஸ்ரீ கிருஷ்ணனை -அவனை முன்னிட்டே –
ஆஸ்ரயண வேளை – போக வேளை -மிதுனமே உத்தேச்யம் -அம்பரமே –கனவு போலே நிலை ஆண்டாளுக்கு -நப்பின்னையை முன்னிட்டு கண்ணனை அடைய –
விராதன் -ஆசை இல்லாதவன் –ராதா -கிருஷ்ண பக்தியே உருவு எடுத்து -நப்பின்னை –
வாரங்கல் ஒரு கல் கட்டியா -பிரதாப ருத்ரன் -விஜய நகரம் -ஹரிகரபுக்கா ஆரம்பம் கிருஷ்ண தேவ ராயர் -ஆமுக்த மால்யதா ஆண்டாள் பற்றி எழுதி –
ஸ்ரீ ரெங்கம் தீவு -கிருஷ்ணா நதி ஆந்திர விஷ்ணு -ஆண்டாள் திருக் கல்யாணம் -காக்கட்டியர் வம்சம் -பிரதாப ருத்ரீயம் -1323-கொய்சாலர்-
ஏகசிலா தோரணம் \மண்டபம் விஜய நகர அரசர்
குயில் இனங்கள் இத்யாதி –கோழி -சோழ தேச முத்தரை –பின்பு புலியாக மாறிற்று கோழியூர் உறையூர் -கமல வல்லி நாச்சியார் -மட்டையடி உத்சவம் -சேரன் வில் –
ஸ்ரீ விஷ்ணு சித்த குல நந்தன -கல்ப வல்லிம் -ஸ்ரீ ரெங்க ராஜ ஹரி சந்தன யோக த்ருஷ்யாம் சாஷாத் ஷமாம்
-கமலா இவ அனன்ய கோதாம் அநந்ய சரண்ய சரணம் பிரபத்யே
ஸ்ரீ விஷ்ணு சித்த குல நந்தன -நந்தவனத்தில்
-கல்ப வல்லிம் -ஸ்ரீ ரெங்க ராஜ ஹரி சந்தன
யோக த்ருஷ்யாம்-யோகிகளும் காணும்படி
சாஷாத் ஷமாம் -பூமா தேவி
கருணையா கமலா இவ அநந்யயாம் -ஸ்ரீ தேவியும் இவளே
கோதாம் அநந்ய சரண்ய சரணம் பிரபத்யே
விளக்கு -இருட்டை போக்கினது போலே -நாமாவளி இடர் போக்கும் -கெடும் இடரான வெல்லாம் போகுமே கேசவா என்ன -ஞானம் -குரு-
சங்கல்ப சூர்யோதயம் -தேசிகன் -பிஷ்யேதி-சிஷ்ய ஜன ரஷண தஷிணை சாடீதி நாட மடோன -சன்யாசிகள் எப்படி இருக்கப் போகிறார்கள் காட்டி
-பணக்காரர்கள் ஆவார் –உந்து மத களிற்றன் -கோட்டுக் கால் கட்டில் -வீர்யம் காட்டி
அஷ்டபதி ஜய தேவர் கீத கோவிந்தம் -பரியே சாருசீலே வதசியதே கிஞ்சித –மம சிரசீ மண்டலம் -காலை சிரசை வைக்கலாம் –
நப்பின்னை கொங்கை மேல் வைத்துக் கிடந்த மலர்மார்பா –
ஏரார்ந்த கண்ணி –யசோதை –மைத்தடம் கண்ணினாய் நப்பின்னை –
தத் த்வம் அன்று -என்கிறாள் -தத்வமஸி அர்த்தம் -அவனுக்கு ஆட்பட்டு -பாகவத சேஷத்வம் காட்ட வந்தவள் அன்றோ
திங்கள் செவ்வாய் சிறு மருங்குல் வியாழம் வெள்ளி கலியே -சனி -அர்த்த பஞ்சகம் ரகஸ்ய த்ரயம் -இல்லாததே இல்லையே திருப்பாவையில்
கப்பம் –கலியே –பகவத்தன் சரித்ரம் -நாராயண அஸ்தரம் -சஸ்த்ரம் -மந்த்ரம் உடன் சேர்ந்து அஸ்தரம்
செப்பம் உடையாய் -முக்கரணங்கள்-ஆர்ஜவம் குடாகேசன் ரிஷிகேசன் -அர்ஜுனன் கிருஷ்ணன் -இந்த்ரியங்களை அடக்க அவன்
அனுக்கிரகம் வேண்டுமே -இதுவே செப்பம் உடையாய்
திறல் உடையாய் -தேஜஸ் உடையாய் என்றவாறே -செற்றாருக்கு வெப்பம் கொடுக்கும் தேஜஸ்
விமலா -அகில ஹேய ப்ரத்ய நீகன் என்றபடி -செற்றார் திறல் அழியச் செய்தாலும் –
கொவ்வைச் செவ்வாய் திருத்தி -வர்ணம் பூசிக் கொண்டு -செவ்வாய் நப்பின்னை -கொவ்வைச் செவ்வாய் திருத்தோம் -மை இட்டு எழுதோம் -திருவே –
குன்று இருக்கும் இடம் எல்லாம் குமரன் -பானு -இளமை குன்றாத யுவா -89 வயசில் ஸ்ரீ கீதை ராமன் 1100 ராம ராஜ்ஜியம்
இளமையான நரசிம்ஹன் -குன்றாத இளமை -மலைக்கு மேலே சேவை –
ஆற்றப் படைத்தான் மகனே -நந்த கோபன் பெயரை சொல்ல வில்லை -சுடராய் இருக்கும் தேஜஸ் போன்றவனே –
ஆய்ச்சியர் குரவை சிலப்பதிகாரம் -சிலம்பு -துர்நிமித்தங்கள் கண்ணகிக்கு -ஆயர்பாடி தென்மதுரை -கண்ணனை ஸ்துதி பாட –
வடவரையை மத்தாக்கி -மூ வுலகும் ஈரடியால் முறை –தாவிய சேவடி தம்பியுடன் கான் புக்கு -பாடுகிறார்கள்
ஊற்றம் உடையாய் ஜகத் சிருஷ்டி பரத்வம்
பெரியாய் வ்யூஹம்
உலகினில் -விபவம் –
நின்ற -ஸ்திரமான அர்ச்சாவதாரம்
சுடரே -அந்தர்யாமி
ஆசார்யர் லஷணம்-ஞான விஷயங்களை கொட்டுவதை காட்டும்
அம்மா மலர்க்கண் வளர்கின்றானே என் நான் செய்கேன் –
அபிமான பங்கம் அஹங்காரம் -22 தத்வம் -கர்வம் -அனஹம் அகமாக நினைத்தால் பிரகிருதி பிரியும் பொழுது அஹங்காரம் வேற நாம் நினைக்கும் அஹங்காரம் வேற
குரங்கு காளை -மனிசன் -நாய் -வவ்வால் -100 வருஷம் ஐந்தாக -அஹங்காரம் பங்கமாய்
சூர்யன் கிரணங்கள் மட்டும் பட்டு -குந்தி கர்ணன் –சந்தரன் தாரை -ப்ருஹஸ்பதி –
சீதை -வால்மீகி -தொடை தொட்டு போனான் -வீட்டு கூட்டிப் போனான் கம்பர் -வேகவதி சாபம் -தலை வெடிக்கும் -சம்மதம் இல்லாமல்
தொட்ட உடன் -புதன் ரோஹிணி தூக்கினது போலே -வால்மீகி சப்தம் – ப்ருஹச்பதி பத்னி தாரை -சந்தரன் -தகாத உருவு
-புதன் -சந்த்ரனுக்கும் தாரைக்கும் -சந்தரன் பார்வை தனியாக புதன் பிறக்கும் –சாபம் தீர இரண்டும் வேண்டும் –
மாரி-தன் உருவை மாற்றி என்றுமாம் -ரிஷபானு ஹிரன்யாஷன் மனைவி -சரீரம் ஆத்மா வேறே ஹிரண்ய கசிபு பேசி -7 ஸ்கந்தம் –
பரிஷத் -ஒருவனை கொண்டு ஒருவனை அனுகூலிக்க சமோஹம் சர்வ பூதானாம் -கேள்வி சுக பிரமம் பதில் -இதே கேள்வி முன் கேட்டார்
-ஆத்மா தேக வாசி சொன்னவன் மாரி -பிரகலாதன் இடம் எங்கே உள்ளான் என்றானே -அந்த மாற்றம் மாரி –
மா சாகாசம் -குளிங்க பஷி -கோரம் குளிங்க சேஷ்டிதம் போலே தான் அனுஷ்டிக்காமல் உபதேசிப்பது
சீரிய சிங்கம் -ராகவ சிங்கம் யாதவ சிங்கம் -ரெங்கேந்திர சிங்கம் -நரசிம்ஹம் சீரிய சிங்கம்
அழகியான் தானே -இவன் -பால் ராம மனுஷ்யம் பலம் ஹம்சாதி நரசிம்ஹன் கலந்து
மன்னி -பொருந்தி -குகை அயோதியை –தேசிகன் -குகை வாயில் சித்ர கூடம் -பெண் சிங்கம் -சீதை பாதுகை -பரதன் சிங்க குட்டி
-அகடிதகட நா சாமர்த்தியம் காட்டி அருளி அதசீ புஷ்ப சங்காசாம் –கிருஷ்ணம் வந்தே -ஜகத் குரும் -பூவைப் பூ வண்ணா -உமா புஷ்பம் அதசீ புஷ்பம்
நின் கோயில் -வந்தோம் —
கவா இந்திர -கோவிந்த -பசுக்களுக்கு தலைவன் கோவிந்த பட்டாபிஷேகம்
ஆ உலகத்தை அளந்தவன் குறள் ஒரு குறள் கூறும் குறள் கூறும் -ஒரு குறளாய் மூவடி –இரு நிலத்தே -ஞான சம்பந்தர் -வேல் கொடுத்தார்
-மஸ்ரில கபளம் தயிர் சாதம் -பாகவதம் –வாமே பானௌ இடது கையில் -வைத்து -தத் பலாம் அன்கிலீஎஸ் -ச்வர்க்கே லோகே -ஆயர் சிறுவர்கள் உடன் –
கோதுமா சமே -வேத காலம் உண்டே -சப்பாத்தியும்
கானம் -காட்டில் வேங்கடம் கண்ணபுர நகர் -காட்டுக்கு போகும் பொழுது கோவிந்தா நாமமே உண்போம் -நின்ன நாமே சந்தா –
அச்சித்வத் பாரதந்த்ர்யம் -கதை உடன் வந்தான்
விபீஷணன் தண்டவத் -விலக்காதே -கறவைகள் பின் சென்று -இவையும் விலக்காதே -அறிவு ஒன்றும் இல்லாத ஆய்க்குலம் –
குறை ஒன்றும் இல்லா கோவிந்தா -பக்தர்கள் குறைகளை பார்க்காதவன் -ருக்மிணி கண்ணன் -சம்வாதம் –
ஸேஸ்வர மீமாம்சம் –வேதம் ஒத்துக் கொண்டு யாகம் யஜ்ஞ்ஞாம் செய்வார் ஈஸ்வரன் ஒத்துக் கொள்ளாமல் -தார்க்கிக சிம்ஹம் -ஜாபாலி –
hurry up சொன்னாலும் நம் பேரைச் சொன்னான் என்று அனுகரிக்கும் பித்தன் அன்றோ
மத்தின் பேர் அரவம் சிறு காலை
ஹரி பேர் அரவம் சிற்றம் சிறு காலை
சரணாகதி முன் இரவு -செய்த பின் காளைக்கு காத்து உள்ளோம்
சிறு அம சிறு கால் -போக்கியம் —
குறுகிய காலத்திலும் பகவத் பக்தி வளரும் -கட்டுவாங்கன் -16 நாழிகை-ப்ரஹ்ம ஸ்வரூபம் இந்த்ரன் உபதேசிக்க
முசுகுந்தன் -குகை -பரிஷித் -சிந்தயந்தி மோஷம்
காலே -காலத்தை காட்டிலும் குறுகியது
மார்கண்டேயர் -பராசரர் இடம் சென்று 7 வயசு பிள்ளை -விழுந்து சேவித்து
வந்து -இதுவே நமக்கு பிராப்தம் -சம்சாரம் வந்தேறி -ஆஜகாம -விபீஷணன் –
மாலே மிக்கும் ஒரு தேவு உளதோ –
அம்போருக யத் பதாம்-தாமரையை ஒத்த அழகு நிறம் தூய்மை மேன்மை போக்கியம்
பொற்றாமரை அடி போற்றும் –
பாபக்யேன கிருதஞென தர்மஜ்க்னேன -லஷ்மணன் -சேஷ தர்மம் அறிந்து குற்றேவல் கொள்ளாமல் போகாது –
எ ற்றைப் பறை கொள்வான் அன்று காண் கோவிந்தா –
கோ தா -கோவிந்தா வில் உண்டே -நான் அவனுக்குள் உண்டே -பரமாத்மாவுக்கு உள்ளே ஜீவாத்மா –
மார்பு இலக்கு -அம்பு -ஆசார்யர் -அளப்பரிய அடி அரசும் -அம்பு என நான் அமிழ்ந்தேனே தேசிகன்
ஏழு ஏழு -ருக்மிணி -சதா ஜன்ம பீச்யாத் பிறவிக்கும் உற்றோமே ஆவோம்
உனக்கே நாம் ஆட்செய்வோம் –
சந்த்ராம் சகோதரீம் ஷீரா-பெண்ணமுது -சந்தரன் பின் ஆவிர்பவித்து -வங்கக் கடல் கடைந்த மாதவன்
சௌரி-கேசபாசங்கள் கொண்ட கேசவன் -கேசி ஹந்த –ப்ரஹ்ம கஹ அஞ்சித்த -காஞ்சி ஈசன் நிர்வாஹகன் -கிலேச நாசகன் –கேசி பிப்யர்த்த -பட்ட பாஸ்கரர் வியாக்யானம் விஷத்தை குடித்தது விஷம் நாராயணன் அந்தர்யாமி யாக -இருந்ததால் நீல கண்டன் -மாச தேவதை -கேசவன்
த்ரிதாம்னி -தனிக்கடல் தனிசுடர் தனி உலகே -கோயில் திருமலை பெருமாள் கோயில்
மெய்ம்மை பெரு வார்த்தை விட்டு சித்தர் கேட்டு இருப்பார் -கருட அம்சம் -பெரியாழ்வார் -தேரழுந்தூர் அருகில் ஸ்ரீ வில்லிபுத்தூரில் அருகில்
-மகா பாரதம் -திருவடி கொடியாகவும் கபித்வஜம் -பெரிய திருவடி குதிரையாக –
143-8 அஷ்டாஷரம் -ஈரிரண்டு மால் வரைத் தோள்-த்வயம் -173-11- த்வயம் -30 சரம ச்லோஹம் -ரகஸ்ய த்ரயம் எல்லாம் திருப்பாவை
-பூ மாலைக்கு இரண்டு கைகளால் ஆலிங்கனம் பா மாலைக்கு இரண்டு கைகளால் ஆலிங்கனம் -வால்மீகி வழிபட்ட திரு நீர் மலை

18 பாடி சப்தங்கள் திருப்பாவை
-ஆசார்ய சீலன் பெருமாள் -இட்டீரிட்டு விளையாடும் விமலன் -மத்த மாதங்க காமினம் -வானர சஹ்யம் சலமிலா அணிலம்
-வானரம் யானை அணில் கையால் உண்ணும் –கன்றுக்குட்டி போலே இவனும் வாயாலே நக்கி காட்டுவான்
வினித்தை சிறுவன் மேலாப்பின் கீழ் வருபவன் –சர்வ வாத்யான் கண்டம் -18 வாத்திய ஒலிக்கு பிரதிநிதி மணி என்றவாறு
கூடல் பதிகத்தில் மட்டும் –பட்டர்பிரான் கோதை சொல்லிக் கொள்ளவில்லை -மார்பில் கை வித்து உறங்குவார் குலம்-
பால் ஸ்ரீ ராமாயணம் கூடாரை வெல்லும் சீர் -தயிர் ஸ்ரீ மத் பாகவதம் கறவைகள் பின் சென்று
துளசி அம்மா அப்பா பெரியாழ்வார் அழகிய மணவாளன் அண்ணா ராமானுஜர்

——————————————————————————-

கந்தாடை அப்பன் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ துஷ்யந்த் ஸ்ரீதர் ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம்
தொட்டாசார்யர் சுவாமிகள் திருவடிகளே சரணம்
ஆயி சுவாமிகள் திருவடிகளே சரணம் சரணம்
அழகிய மணவாள பெருமாள் நாயனார் திருவடிகளே சரணம்
பெரியவாச்சான் பிள்ளை திருவடிகளே சரணம் –
பூர்வாசார்யர்கள் திருவடிகளே சரணம்
ஆழ்வார்கள் திருவடிகளே சரணம்
பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம்

திருப்பாவை உபன்யாசம் -2013 – – ஸ்ரீ உ வே நாவல்பாக்கம் வாசுதேவாச்சார்யர் ஸ்வாமிகள்–

December 17, 2015

ஸ்ரீ கிருஷ்ணன் பூ பாரம் நீக்க-திருவவதரிக்க-
ஐ ஐந்தும் அறியாதார் -வையம் சுமப்பதும் வம்பு
திருப்பாவை அனுசந்தாமே பாரம் போக்கி அருளும்
ஒருமகள் –திரு மகள் போலே வளர்த்தேன் -ஸ்ரீ விஷ்ணு சித்த குல கல்ப வல்லி -ஹரி சந்தன -அரங்கனுக்கே –
வைகுண்ட போகம் இகழ்ந்து எமக்காக அன்றோ திருவவதரித்தாள்-
தேஹி தேஹி -பறை கொடு -கைங்கர்யம் -தர வேண்டும் நிர்பந்தித்து
ஸ்வா பதேசம் உண்மையான அர்த்தம் –சரணா கதி பரமான அர்த்தங்கள் -அன்யாபதேசம் நோன்பு இத்யாதி –
ஏல -அசைச் சொல் ஓர் அத்விதீய பாவை நோன்பு -பல வித அர்த்தங்கள்
மதன கோபால கிருஷ்ணனை மன்மதன் என்கிறாள் தேசிகன் –
பெருமாள் பொன் முடி சூட கானகம் பூ முடி சூடிற்று -சித்தரை மாசம் -புஷ்பிதம் -கொண்டாடினால் போலே இங்கும்
காலத்தை கொண்டாடுகிறார்கள் -சபலம் ஜன்ம -அக்ரூரர் –மாசானாம் மார்க்க சீஷானாம்
இருள் விரி சோதி பெருமான் உறையும் – -அபூத உவமா -கதிர் மதியம் போல்
கூர் வேல் கொடும் தொழிலன் –ஆசார்யர் -பாஹ்ய குத்ருஷ்டிகளுக்கு -குமரன் -அவர்களது கைப் பிள்ளை -எம்பெருமான்
ஏரார்ந்த கண்ணி ஞானம் -சரம ஸ்லோஹத்தையே முதலில் நாராயணனே நமக்கே பறை தருவான் -எடுத்து சொன்ன பெருமை உண்டே
அகோ பாக்கியம் இந்த பிள்ளைகள் செய்த பாக்கியம் என்ன பிரம்மா ஸ்துதி —
தர்ம வார்த்தைகளை –கேட்டாலே புண்யம் -கேளீரோ -என்கிறாள் -நாமும் -தாயைப் போலே தம்மையும் சேர்த்துக் கொண்டு
பாடுவதே பறை —அங்கி இது மற்றவை அங்கம் -சரீர சிந்தை விட்டு ஆத்மசிந்தனையே நோன்பு
பையத் துயின்ற பரமன் –தெய்வக் குழாங்கள் கை தொழ கிடந்த தாமரை உந்தி தனிப் பெரும் நாயக -குழந்தை மழலைப் பேச்சு போலே இவர்கள் ஸ்துதி —
அவனை பாட மாட்டும் -திருவடி பாட -குழந்தை ஸ்தனத்தில் வாய் வைக்குமா போலே -சித்தாலம்பன சௌகர்ய –
கிருபையை தூண்டும் -திருவடியில் விழுந்தால்
ஆனுகூலச்ய சங்கல்பம் பிரதிகூலம் வர்ஜனம் –அக்ருத்த்ய கரணம் கிருத்ய அகரணம் –பகவத் பாகவத அசஹ்யா அபசாராம்
-நாநா வித அபசாரம் அசேஷண ஷமஸ்வ –
கண்ணனுக்கு மை ஞானம் -கர்ம ஞானம் பக்தி யோகம் இல்லை என்றுமாம்
ஆசார்யர் -ஞானம் அபேஷிக்க கொடுக்கிறார்கள் ஐயமும் பிச்சையும் கருணையால் கேட்காமல் அருளி –
உய்யுமாறு -உபாயம் -ஆறு விஷயம்
அடி பாடி -/நீராடி /கை காட்டி //எண்ணி –உகந்து -செயாதன செய்யாமல்
பிராப்ய பிராபக ஐக்கியம் முதலில் சொல்லி க்ருத்ய அக்ருத்ய விவேகம் இதில் சொல்லி –
ஓங்கி -என்பதாலே வாமன அவதாரம் -உவந்த உள்ளத்தனாய் உலகம் அளந்து -ஈரடியால் முடித்துக் கொண்ட முக்கியமும்
-மூன்றாவது அடியாள் மகா பலியை தாசனாக்கி-எல்லார் சிரசிலும் திருவடி வைத்து அங்கீதம் -seal வைத்து அடையாளம் சொத்துக்கு
-மண்ணைத் துழாவி வாமனன் மண் ஈது என்னும் –
நம்பிக்கை இல்லையாகவுமாம் -அபிசந்தி இல்லையாகவுமாம் -வேறு ஒன்றில் அபி சாந்தி கொண்டு இருந்தாலும் –
பிரயோஜநாந்தரம்-திரு நாம பிரபாவம் பணிப் பொன் போலே –
திரு வரங்கத்தில் ஓங்கிய நெல் களின் நடுவில் உண்டாகிய தாமரை பூ – கமலம் உத்தமன் கழல் போல காட்ட நெல் கதிர்கள்
தாழ் சாய்த்து தலை வணங்கும் -பெரியாழ்வார்
வாத்சல்யம் கண்ணன் இடம் கற்றுக் கொண்டதாம் பசுக்கள் -தேசிகன் –
வள்ளல் பெரும் பசுக்கள் –அவன் ஸ்பர்சம் பட்டு வேணு கானம் கேட்டு வளர்ந்த
உத்தமன் -ஆசார்யன் -புகழால் உலகம் அளந்து -ராமானுஜர் கீர்த்தி யால்-ஓங்கி -மஹா மகாதம்யங்கள் உடைய
–உருமோ பாவியேனுக்கு –அவன் அடியார் சிறு மா மனிசராய் என்னை ஆண்டார் –
தனியன் சொல்லி -சுரககும் –இரு வினை பற்றறவோடும் இராமானுச
உபதேசமே மழை-பகவத் சேஷத்வம் -பகவத் ஏக உபாயத்வம் -அனந்யார்ஹத்வம்–பகவத் போக்யத்வம் -அநந்ய போக்யத்வம் –
கயல் உகள -கைங்கர்யம் –ப்ரீதி கார்ய –பூம் குவளை ஞான விகாசம் -வண்டுகள் சிஷ்யர்கள் -ஆசார்யர்கள் ஞான மழையில்
மோஹித்து திளைத்து இருக்க -பதாம்புஜ பருங்க ராஜம் –திருவடி -பிரமேயம் -பிரமாணம் ஆசார்யர் ஸ்ரீ சூக்திகள் -நீங்காத செல்வம் இவையே
மழை-ஆசார்யர் காருண்ய வர்ஷம் -காரே ய் கருணை ராமானுஜா -வேதார்த்தங்களில் சாரமான ரசத்தை பொழியும் மேகங்கள் –
சார தமம் சாஸ்திரம் -ரகஸ்ய த்ரயம் -அர்த்த பஞ்சகம் -நித்ய முக்தாம் நிறைந்த ஹரி நீலம் -வேதமும் -பரம பதங்களும்
வேத மார்க்க பிரதிஷ்டாச்சார்யர் -ஆழி மழைக் கண்ணா -ஆழியுள் புக்கு முகந்து -ஆர்த்து ஏறி –ஆசார்ய ஸ்தானம் வகுத்து -சிம்ஹாசன அதிபதிகள் —
மின்னல் ஞான பிரகாசம் -பாஹ்ய குத்ருஷ்டிகளுக்கு இடி -கவிதார்கிக சிம்ஹ நாதம் -சதா தூஷிணி-

பெருமாள் முடி துறந்தது பாதுகை சுக்ரீவன் விபீஷணன் மூவரும் முடி சூட தானே சங்கல்பித்துக் கொண்டார்
தாமோதரன் -சேஷியின் திரு இலச்சினை மாயன் -ஆச்சர்யமான ஆசார்யர் -அவதாரம் தொடங்கியே ஆசார்யம் –
பார்த்தான் –புன்மையேன் மனத்தே புகுந்து தீர்த்தான் இரு வினை தீர்த்து -அரங்கன் திருத் தாளோடு -சேர்த்தான் இராமானுசன் செய்யும் அற்புதங்களே
மைந்தன் -யுவா ஆசார்யர்கள் ஞானத்தால் -பிறந்த இடத்துக்கும் குலத்துக்கும் திக்குக்கும் பெருமை சேர்ப்பார்கள் ஆசார்யர்கள்
சம்ப்ரதாயம் நதி துறை குரு சந்ததி பரிவார பரம்,பறை யமுனைத் துறைவன் தாயைக் குடல் விளக்கம் திரு முடி சம்பந்தத்தால் உஜ்ஜீவனம்
கருத்மானும் ஆதி சேஷனமும் சேர்ந்து அனுபவித்து பரத்வம் சாதித்த பெரியாழ்வார் உணர்த்தப் படுகிறார்
அஷர த்வயம் ஹரி -பாபங்களை அபஹரித்து -துஷ்ட சிந்தை மாற்றி –உள்ளம் புகுந்து -குளிர்ந்து -சொன்ன பலம் அவர்களுக்கு கேட்ட பலம் இவளுக்கு –
பரம் வ்யூஹம் விபவம் -மூன்று பாட்டால் அருளி
பத்ம நாபன் விபவம் அந்தர்யாமி —வட மதுரை அர்ச்சை இதிலும் புள்ளரையன் கோயில் -அர்ச்சாவதாரம் முனிவர்கள் -ஹரி ஹரி பேர் அரவம் அந்தர்யாமி
வேதாத்யானம் முதலில் -செய்து வேதாந்த விசாரம் -பிள்ளாய் எழுந்திராய் புள்ளும் சிலம்பின பாகவதர்கள் ஆசார்யர்கள் சந்தை
நடக்க -புள்ளரையன் கோயில் வேதாத்மா –வெள்ளை வெளி சங்கு -பிரணவம் -பேரரவம் –
பிரகிருதி -பூதனை —சகடம் -அஹங்காரம் மமகாரம் -மாதவன் பேர் ஓதுவதே வேதத்தின் சுருக்கு
நாராயணன் மூர்த்தி கேசவன் -திரு நாமங்கள் கேட்டு தேஜஸ் மிக்கதாம் -இவளுக்கு
சேவை நாரணன் என்ற சொல் கேட்டதும் மல்கு கண்ண நீர் -ஆழ்வாருக்கு
கேயே கிடத்தியோ -இதிலே திளைத்து எங்களை கண்டு கொள்ளாமல் கிடக்கிறாயே -பேய்ப் பெண்ணே நாயகப் பெண் பிள்ளாய் தேச முடையாய்
கால ஷேபத்துக்கு இதில் கூப்பிடுகிறார்கள் -முன் வேத அத்யயனம் –
வாச நறும் குழல் -ஆசார்யர்கள் அனுஷ்டானம் கமழுமே –
சம்ப்ரதாயம் தயிர் -சாரம் -ரகச்யத்ராயம் -தத்வ நவநீதம் – ரகஸ்ய நவநீதம் இரண்டையும் தேசிகன் அருளி உள்ளார்
உபநிஷத் கடலைக் கடைந்து ஸ்ரீ -ப்ரஹ்ம ஸூ தரம் அருளி

இச்சா மஹா -பெரிய ஆசை ஒன்றே நாம் பட வேண்டும் அபிமுக பாவமே சம்பத் -அதிலும் -குடைகளால் மறைத்து கண்டும்
காணாமல் சிறிசிறிதே-கடாஷம் வேண்டி —கீழ் வானம் வெள் என்று -தேஜஸ் கீழ் அகம் -என்ற பதிலாம்
போவான் போகின்றார் -அக்ரூரர் யாத்ரை திருவேங்கட யாத்ரை அர்ச்சிராதி கதி போலே இதுவும்
போவான் போகின்றாரை தடுத்து இல்லை காத்து -இதுவே பரம பிராப்யம் அன்றோ -வந்தோம் இல்லை வந்து நின்றோம் –
உன்னைக் கூவுவான் வந்து நின்றோம் -கோதுகலமுடைய பாவாய் அன்றோ –
இரவு சம்சாரம் -விடியற் காலை சரணாகதி பகல் மோஷம் பகல் கண்டேன் நாரணனைக் கண்டேன் –கீழ் வானம் வெள்ளென்று
எருமை -சோம்பல் -சரணாகதி பண்ணி மார்பில் கை வைத்து உறங்கவே பிராப்தி – கடைத்தலை இருந்து வாழும் சோம்பர்ரை உகத்தி போலும்
சிறுவீடு இங்கேயே நித்ய அனுபவம் -வாதம் பண்ணி மா வாய் பிளந்தானை -மல்லரை மாட்டிய -பர மத பங்கம் –
பிறந்தார் உயர்ந்தே -இங்கேயே நித்யர் விட மேம் பட்டவர்கள் ஆவார் – திருவாய் மொழி -கற்றவர்கள் –
கர்மம் செய்வதே பரம பிரயோஜனம் -போவான் -கூவுவான் -வான் மிகுந்த திருப்பாவை
ஸ்ரீ வைஷ்ணவர் உடைய க்ருஹ யாத்ரை அனுசந்திக்க அமையும் உஜ்ஜீவனம் அடைய -கூரத் தாழ்வான்
கண் வளரும் -அந்தர்யாமி ஆராதனம் சாப்பிடுவதை -நோய் சாத்திக் கொண்டு ஸ்ரீ வைஷ்ணவ பரிபாஷை
நம் தெருவின் நடுவே வந்திட்டு –கூடுமாகில் கூடலே ஆண்டாள் வடமதுரையில் தெருவையும் பந்துவையும் ஆசைப் படுகிறாள் ஆண்டாள்
மாமாயன் மாதவன் வைகுந்தன் –சௌலப்ய பரத்வங்கள் இரண்டுக்கும் குருகுல வாசம் செய்த இடம் பிராட்டி இடம்
ஆசார்யன் திரு மாளிகையை அனுபவிக்கிறாள்
ஞானம் விளக்கு தூபம் அனுஷ்டானம் -வேதம் கொண்டே வாழ்வு -தர்க்கத்துக்கு பிரசக்தி இல்லை -தூ மணி மாடத்தில் இருப்பவர்கள் –

மணிக்கதவம் -ரஹச்யார்த்தம் பிரகாசப் படுத்துவதே தாள் திறவாய்
வேத நிந்தை செய்யும் இடங்களில் செவிடாக இருக்க வேண்டுமே –
குட்ட நாட்டுத் திருப் புலியூர் -மாயப் பிரான் திருவருள் நேர் பட்டதே இவளுக்கு திரு மணம் -அம தண் துழாய் கமழ்கிறதே
கருத்மான் வந்து நாகாஸ்ரமம் விடுபட்ட -பெருமாள் ஆலிங்கனம் பண்ணிக் கொள்ள -அந்த வாசனை -நித்யர்கள் அனுபவிக்க
-பிராட்டி காதில் புஷ்பங்கள் பெருமாள் தோளுக்கு வர -அதனால் வந்த வாசனையாம்
குடமாடி –தண்ணம் துழாய் கொண்டு –சூட்டீரே –பூம் துழாய் தாராது ஒழியுமே -தன அடிச்சி அல்லளே -மற்று யாரானும் அல்லனே
-சீரார் திருத் துழாய் நமக்கு நல்கி –சிறிய திருமடல் கும்ப கர்ணன் தமோ குணம் –ராவணன் ரஜோ குணம் விபீஷணன் சத்வ குணம் –
பகவத் அனுபவம் பெரும் துயில் -நம்மாழ்வார் நிலை -ஸுய அனுபவம்
-வாய் திறந்து மதுரகவி ஆழ்வாருக்கு அருளியது போலே அருள வேணும் என்றபடி
கேடில் சீரானை -உபய லிங்கம் -அகில ஹேய ப்ரத்ய நீகண் கல்யாணை கதானன்
உன் முற்றம் புகுந்து -முகில் வண்ணன் பேர் பாட -புன மயில் ஆட வேண்டாமோ –சிற்றாதே பேசாதே இருக்கலாமோ
எற்றுக்கு உறங்கும் பொருள் இங்கே கதவை திறக்க வேண்டாம் -கிருஷ்ணனையும் இவர்களையும் சேர்க்கும் முற்றம் அல்லவா —
முகம் காட்டி சிதைப்பானே கோவிந்தன் -இரக்கம் இல்லாதது என் பாபமே
இவரார் இது என் இது என் -பரகால நாயகி -முற்றம் முகுந்து முறுவல் செய்கின்றீர் இது என் இது என்
பசு -ஆசார்யன் -பால் உபதேச வர்ஷம் -சொல் அமுதம் -யுவாக்கள் ஆசார்யர் கற்றுக் கறவைகள்
கனைத்து நினைத்து -சங்கல்பத்தால் ரஷணம் கிருபா பரிபாலனம் உஜ்ஜீவனம் -ஆவா என்று ஆராய்ந்து அருள -பசுக்களும் சாம்யா பத்தி
-வாத்சல்யம் கண்ணன் இடம் கற்றுக் கொண்டன சர்வ குஹ்ய தமம் -மன மனா பவ சர்வ தர்மான் இரண்டும்-
கனைத்து இளம் கற்று எருமை கீதாசார்யன் போல்வார் —பனித்தலை வீழ குளிர்ந்து இருக்க -மனத்துக்கு இனியான் –
ஆசார்யரும் பெருமாளும் -கிருஷ்ணன் திரு நாமம் இல்லாத ஒரே பாசுரம்
பக்த பக்தேஷூ -அடியார் அடியாருக்கு அத்யந்த பிரியன் என்றவாறு -கள்ளம் தவிர்ந்து கலந்து -ததீய பர்யந்தம் –
பொல்லா அரக்கன் -காகாசூரன் என்றுமாம் கிள்ளிக் களைந்தான் பொருந்துமே ராவணனை விட
அரக்கர்களில் மிக்கவன் ஹிரண்யன் பக்தர்களில் மிக்கவன் பிரகலாதன் -பெருமாளில் மிக்கவர் நரசிம்ஹன் என்பர்
சர்வ பிரஹராணாயுதர் நரசிம்ஹர் என்பர்
பரமத பங்கம் –கீர்த்திமை பாடிப் போய்-ஆசார்ய பரம் -கிள்ளிக் கலந்தான் -அநாயாசேன செய்த கார்யங்கள்
போதரிக் கண்ணி ஞானம் -ஆத்மா அபஹாரம் கள்ளம் தவிர்ந்து -ததீய சேஷத்வ பர்யந்தம் அறிந்து
ஸ்தான விசேஷ அதிகாரம் –ஸ்வ பாவம் இருக்கும் இடத்தை பொறுத்தே –
திவ்ய தேசமே மகிமை விதுரர் தீர்த்த யாத்ரை பண்ணி வர -உத்தவர் கண்டு கிருஷ்ண அவதார சமாப்தம் -தர்மர் குசல பிரச்னம் –
எந்த தீர்த்தங்களில் நீர் சென்று தீர்த்தம் ஆக்கினீர் -பரம பாகவதர்களாலே புனிதம் என்றபடி
உங்கள் தங்கள் எங்கள் -மூன்றும் இந்த பாசுரம் -பிரதி கூலர் அனுகூலர்-அனுபயர் உதாசீனர் –
சேஷத்வம் மலர்ந்து ஸ்வா தந்த்ரம் மூட -செங்கழு நீர் ஆம்பல்
செங்கல் சிகப்பு ஆசை -ரஜோ குணம் வெள்ளம் மந்த ஸ்மிதம் -சத்வ குணம் கலந்த -உதாசீனமாக
நாவுடையாய் உபதேசம் பரமத கண்டனம் -ஹயக்ரீவன் நாவின் முழக்கில் வியன் கலைகள் மொய்த்திடும் கண்டநாதம்
வாய்மையும் மரபையும் காத்து தன்னுயிர் விட்ட தூயவன் தசரதன் -நானே தான் ஆயிடுக –
மந்தரை கைகேயி தசரதன் பெருமாள் இல்லை மத பாபமே காரணம் -பரதன்
கிடாம்பி அப்புள்ளார் கிளியை பழககுமா போலே பழக்கி வைக்க -தேசிகன் -மடப்பள்ளி வார்த்தை
வல்லை உன் கட்டுரைகள் வாக் சாதுர்யம் வல்லானை கொன்றானை அஹங்காரம் ஒழித்து
-மாயன் அற்புதன் ராமானுசன் -இவை எம் ராமானுசன் செய்யும் அற்புதங்களே
நேய நிலைக்கதவம் கிருஷ்ணன் நினைவை ஒட்டியே உள்ள கதவம் என்றபடி -கதவாக நித்ய சூரிகளே கைங்கர்யம் –
படியாய் கிடந்தது உன் பவள வாய் காண்பேனே
கடகர்கள் -நாயகர் -எம்பெருமானை காட்டியும் கூட்டியும் கொடுக்கும் ஆசார்யார்களே பரம உத்தேச்யம் -சம்சயம் இல்லாமல்
–வேறாக சேத்தி இருப்பாரை வெல்லுமே அவனை சாத்தி இருப்பார் தவம் -நாயகமாய் நிற்பவர் நந்த கோபன் ஸ்திரமாக நிற்பவர்
-குரு பரம்பரை நடுநாயகம் பகவத் ராமானுஜர் –ஸ்ரீ மதே ராமானுஜாய நம சொல்லி அசமத் ஆசார்யர் பர்யந்தமும்
முன்புள்ளார் திருமுடி சம்பந்தத்தால் உணர்த்தப் படுவார்களே -கோயில் காப்பார் -ராமானுஜ திவ்யாஜ்ஞ்ஞை எல்லா கோயில்களுக்கும் –
–வேத மார்க்கம் வாயில் காப்பார் -கொடி தோன்றும் –சித்தாந்தம் -விஜய சித்தி —
தாரகம் -சோறு -போஷகம் தண்ணீர் –போக்கியம் -அம்பரம் வஸ்த்ரம் -கேசவ பிரியதாம் -ஆறாம் செய்யும் -தோஷங்கள் நீங்க
-நந்த கோபன் -தர்மம் செய்தே ஆனந்தம் அடைந்தவன் -எடுத்த பேராளன் நந்த கோபன் –
கண்ணனே அம்பரம் தண்ணீர் சோறு -உண்ணும் சோறு -இத்யாதி எல்லாம் கண்ணன் -வா ஸூ தேவ சர்வம் இதி
மந்தரம் மாதா -ஆசார்யன் -பிதா -வைஷ்ணவ ஜன்மம் -கொடுத்து -அம்பரம் -சேஷத்வ ஜ்ஞானம் -சோறு -உபாயத்வம் அவனே –
தண்ணீர் அவனே போக்கியம் -சேஷத்வ உபாயத்வ போக்யத்வ ஞானம் -ஆனந்த வர்ஷம் -நந்த கோபர்
திரு அஷ்டாஷரம் -மந்தராய மஹதே-கீர்த்தி குலம் தரும் செல்வம் தரும் –பெரு நிலம் அழிக்கும் பெற்ற தாயினும்
ஆயன செய்யும் –நாராயணா என்னும் நாமம்
திரு அஷ்டாஷர-வ்யாபக – மந்த்ரார்த்தம் அடுத்து -அம்பரம் ஊடறுத்து ஓங்கி உலகு அளந்த -விஷ்ணு காயத்ரி –
பரம தாத்பர்யம் ததீய சேஷத்வம் -பாகவத கைங்கர்யம் பகவத் கைங்கர்யம் சேர்ந்தே -உம்பியும் நீயும் -உற்றதும் உன் அடியார்க்கு அடிமை
பால கிரீடம் ஜலம் பந்து -அநாயாசேன லீலா வியாபாரம் பந்தார் விரலி –உண்டும் -உமிழ்ந்தும் கடந்தும் இடந்தும் -கிடந்தும் நின்றும்
கொண்ட கோலத்தோடு வீற்று இருந்து –கண்டவாற்றால் தனதே உலகு -என்று நின்றான் தன்னை –அடியார்க்கு இன்ப மாரியே-பந்தார் விரலி –
ஸ்ரீ ராம கோஷ்டிக்கும் ஆகாத நமக்கு பிராட்டி ஒழிய வேறு தஞ்சம் இல்லையே -ராஷசிகள் கோஷ்டியில் உள்ளோமே
ஞான புத்ரர் திருக் குருகை பிரான் பிள்ளான் -திருமலை நம்பி திருக் குமாரர் என்பர் -ஓடாத தோள் வலியன்
-ஞானக் கை தா -ஞானமே தோள் -கந்தம் தேஜஸ் பரிமளிக்கும்
குயில் வந்தே வால்மீகி கோகுலம் சுகர் கிளி -கோலக் கிளியை உன்னோடு தோழமை கொள்ள கொடுப்பேன் குயிலே —
சீரார் வளை ஒலிப்ப -உபதேச முத்ரைகள் உடன் வரும் உபதேசமும் உத்தேச்யம் -சீரார் வளை போல் எம் ஆசரியர் வாக்கு –

ஞானம் -ஸ்ரீ தேவி -இதுவே பால் -நம் போன்ற குழைந்தகளுக்கு -கருணையே வடிவு கொண்டு
பொறுமைக்கு பூமா தேவி ஷமயா -நீளா தேவி -அபசாரம் குறைகள் பார்க்க கூடாது -என்னையே பார்த்து சரணாகதன்
என்ற ஒன்றையே கொண்டு போக மயக்குகளால் அவனை வசப்படுத்தி அத்யந்த சிநேகம் ப்ரேமம்
-நீளா தேவி மீண்டும் எழுப்ப ஆண்டாள் -அடுத்த சரணாகதனை அங்கீ கரிக்க -ஸ்வரூப நிரூபகம் பிராட்டி –
கனக வளைய முத்ரா உண்டே
ஆயர் குலத்தினில் தோன்றும் அணி விளக்கு நந்தா விளக்கு இருவரும் -அவனுக்கும் இவள் விளக்கு
-குத்து விளக்கு -எங்கும் சென்று கைங்கர்யம் -வெம் கதிரோன் குலத்துக்கு ஓர் விளக்கு அன்றோ அவனும் –
கோட்டுக்கால் -கந்தம் கமழும் குழல் -எல்லாம் அவனுக்கு கைங்கர்ய பரர -தடம் கண்ணி– அஸி தேஷணா
தத்துவம் அன்று தகேவேலோர் எம்பாவாய் –
ஆசார்யர் கருணா கடாஷம் -ஒன்றே உத்தாரக ஹேது -ஷத்ர பந்து மொய்த்த வல் வினையுள் நின்றும் நாரதர் கடாஷம்
-பராம் கதி பெற்றானே -ஒரு கண் கடாஷம் -ஆறு -எட்டு ஆயிரம் கண்களுக்கும் ஈடு இல்லையே -பர்யங்க வித்யை சொல்லும் பாசுரம்
நிக்ரஹம் அறியாத -ஸ்ரீ லஷ்மி ஆயுதங்களை கையில் கொள்ளாத -பத்மம் ஒன்றையே கொண்டு
-பத்ம நேமி -அதுவே புருஷகாரம் நமக்கு -மிதுனம் கூறாக விபஜித்துக் கொண்டவை இவை –
விமலா துயில் எழாய் –அடியார்க்கு ஆட்படுத்திய விமலன் -செற்றாருக்கு வெப்பம் கொடுக்கும் விமலா —
உன் மணாளனை நீராட்டு நபபின்னைக்காக தானேமஞ்சனம் ஆடுவான் -கானில் சிரிக்கும் -என்றதும் வருவான் -எம்மை நீராட்டு
-உன் மணாளனையும் எம்மையும் நீராட்டு -ஜலத்தை கொண்டு எங்களை நீராட்டாதே உன் மணாளனைக் கொடுத்து
உன் மைத்துனன் -உன் மணாளன் -இவள் மூலமே அவனை பற்றி -தாயார் மடியில் ஒதுங்கி -மிதிலா ஜனங்கள் போல் நாம்
அயோத்யா ஜனங்கள் ஸூ ரியனுக்கும் ஸூ ரியன் அவன் –ஸூ லோசன லோசன சந்தரன் -ஸ்ரீ ராம சந்திரன் பேர் வைத்ததே
மிதிலா நகர மக்கள் –அழகிய மணவாளன் -ஸ்ரீ யபதி இவளை இட்டே –
ச்நானாசனம் -பாதுகா-சகஸ்ரம் -மணி பாதுகா -நீளா சஹிகள் –சித்தமாக இருக்க -இந்த பாசுரம் திரு உள்ளம் கொண்டு –
அமரர் -ஞான சங்கோசம் இல்லா ஆசார்யர்கள் –கவிதார்க்க சிம்ஹ நாதம் –திருவே -விச்லேஷம் தரிக்க முடியாத ஆசார்யர்கள்
-கிருஷ்ண அனுபவத்தில் நனைந்து –உக்கம் த்வயம் –தட்டொளி திருமந்தரம் ஸ்வரூபம் காட்டும் கண்ணாடி -உன் மணாளனையும் -சரம ஸ்லோஹம் தந்து
ஊற்றம் உடையாய் -இறந்தும் கூர்மமாயும் கார்யம் -தண்ட காரண்ய ரிஷி கலை ரஷிக்க -பெருமாள் பிரதிஜ்ஞ்ஞை விபீஷணன்
-சுக்ரீவன் திருவடி -தமது மதம் மித்ரா பாவேன தோஷம் உடன் வந்தாலும் –
சாஸ்திரம் மதியாத -பாகவதர் விரோதிகள் அவனுக்கு செற்றார் –
ஆசார்ய பரம் -சத்பாத்ரம் ஏற்ற கலங்கள் -பஞ்ச திவ்ய ஆயுதங்கள் ஸ்ரீ ராமானுஜர் -கண்டம் -போல்வார்
ஸ்ரீ தேசிகன் -யாதவ பிரகாசர் -யஜ்ஞ மூர்த்தி —சாஸ்திரம் மதியாத -பாகவதர் விரோதிகள் அவனுக்கு செற்றார் –
ஆசார்ய பரம் -சத்பாத்ரம் ஏற்ற கலங்கள் -பஞ்ச திவ்ய ஆயுதங்கள் ஸ்ரீ ராமானுஜர் -கண்டம் -போல்வார் -ஸ்ரீ தேசிகன்
சாஸ்திரம் மதியாத — செற்றார் –யாதவ பிரகாசர் -யஜ்ஞ மூர்த்தி -அஹங்காரம் மமகாரம் -செற்றார் -அபிமான பங்கம் இரண்டு பாசுரங்களால் –
ஆசார்ய கடாஷம் – ஜாயமான கடாஷம் -பாவனம் ஆக்கும்
நின்ற திருக்கோலம் பெருமாள் தாரை –அஷய கீர்த்தி யஸ்ய கொண்டாடி
விபீஷணன் கிடந்த திருக்கோலம் -மூன்று சேவையும் பிரார்த்திக்கிறாள் –
சீரிய சிம்மம் -நரசிம்ஹம் –ருக்மிணி -காலே நரசிம்ஹ -தூணில் திடீர் வந்தது போலே வரச் சொல்லி
ராகவ சிம்மம் -யாதவ சிம்மம் -ரெங்கேச சிம்மம்
சீரிய சிங்கம் கவிதார்க்கிக சிம்ஹம் –மாரி மாறாத தண்ணம் மலை திருவேங்கடம் மலை -அறிவுற்று -தீ விளித்து
நடதூர் அம்மாள் கடாஷம் ஹயக்ரீவர் அப்புள்ளார் கடாஷம் -அறிவுறாய் கண்ணனுக்கு -இவருக்கு அறிவுற்று -பெருமாள் ஆசார்யர் கடாஷம் –
கீர்த்தி எங்கும் பரந்து-போர்த்தான் பார் முழுதும் -புகழ் கொண்டு -காமம் குரோதம் -கன்று விளா மரம் -மாற்றி
பகவத் விஷயத்தில் செலுத்த வைக்கும் ஆச்சார்யர்களுக்கு பல்லாண்டு என்றபடி
அற்புதம் வந்து பிறந்தது அது குழந்தை அற்புதம் பாலகம் -லீலா ரசம் யசோதைக்கு அவதார ரசம் தேவகிக்கு
திருமந்த்ரத்தில் பிறந்து த்வயத்தில் வளர்ந்து த்வய நிஷ்டர்
சாலோக்யம் –பரமபதம் தானே கூட்டிச் சென்று அதற்கு மேலே -சாமீப்யம் -தன்னிடம் -சாரூப்யம் -சமானமான ரூபம் அளித்து
-அப்ராக்ருத திவ்ய –சாயுஜ்யம் தனக்கு உள்ள ஆனந்த ஸ்வரூபம் அபரிச்சின்னமான போக்கியம் -பரமம் சாம்யம் உபைதி
-மேலும் என்ன கொடுப்பது என்று இருப்பவன் அன்றோ –
சங்கம் பிரணவம் உபதேசித்து -முதலில் போல்வன சங்கங்கள் -சாலப் பெரும் பறை ஹரி என்ற பேரரவம் -நாராயண -பேசுமின் கூசம் இன்றி
-பல்லாண்டு இசைப்பார் சத்துக்கள் சஹவாசம் –சத் சங்காத் மூல காரணம் -வைராக்கியம் -குரு முகாத் ஸ்ரீ சம்பந்தம் கிட்டும்
-கோல விளக்கு ஜ்ஞானம் -ரகஸ்ய த்ரயார்த்தம் கொடி -கைங்கர்யம் செல்வம் விதானம் -புற விஷய பற்றுகளை விலக்கி
-வைராக்கியம் -கொடி பக்தி விளக்கு ஞானம் விதானம் வைராக்கியம் மூன்றும் பூஷணம் கொடுக்க சக்தன் ஆலின் நிலையாய்
சுக சாரணர் -ராவண தூதர் -வானர வேஷம் கொண்டு – மங்களா சாசகோவிந்தா உன்னுடன் சேர்ந்த பின்பு எல்லாம் வேண்டும்
-பகவத் அனுபவத்துக்கு உருப்பாகுமே -கோவிந்தா உன் தன்னைப் பாடி ஆடை உடுப்போம் பறை கொண்டு ஆடை உடுப்போம்
நாடு புகழும் பரிசினால் ஆடை உடுப்போம் –கண்ணன் சந்நிதியில் சோறு தொக்கில் அன்றோ நெய் தொக்கும் -முழம் கை வழியுமே –
சூடகம் கைக்காப்பு சங்கு சக்ர லாஞ்சனம் தோள் வளை –தோடு -திருமந்தரம் -செவிப்பூ த்வயம் -பாடகம் -சரணாகதி -சரம ச்லோஹம் –
ஆடை சேஷத்வ ஞானம் வஸ்த்ரம் போலே -ஸ்த்ரீத்வ அபிமானம் ஒழிக்க வஸ்த்ர அபஹாரம்
பால் -சோறு கைங்கர்யம் நெய் பாரதந்த்ர்யம் -அவன் பேற்றுக்காக -என்ற எண்ணம் –
நின் குறை கழற்கே அடைக்கலம் –குறையாத வினை அகற்றி அடிமை கொள்ள -கிருபாயபாலையா -சம்பந்தம் ஒன்றையே பரிபாலனம்
கோவிந்தா உன் தன்னோடு உறவேல் நமக்கு ஒழியாது -குறை ஒன்றும் இல்லாத கோவிந்தா -இங்கேவந்து திருவவதரித்து கலந்த பின்பு
-கோவிந்த பட்டாபிஷேகம் செய்து அருளின பின்பு உன் தன்னோடு உறவேல் நமக்கு ஒழியாது –
உன் தன்னோடு உற்றோமே ஆவோம் –மூன்று பதார்த்தம் -சேஷத்வ ஞானம் -கைங்கர்ய பலன் உனக்கே நாம் ஆட செய்வோம் -உன்னுடைய பிரயோஜனத்துக்கு -பல சமர்ப்பணம் – மற்றை நம் காமங்கள் மாற்று –

————————————————————————————————————————————-

கந்தாடை அப்பன் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ உ வே நாவல்பாக்கம் வாசுதேவாச்சார்யர் ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம்
தொட்டாசார்யர் சுவாமிகள் திருவடிகளே சரணம்
ஆயி சுவாமிகள் திருவடிகளே சரணம் சரணம்
அழகிய மணவாள பெருமாள் நாயனார் திருவடிகளே சரணம்
பெரியவாச்சான் பிள்ளை திருவடிகளே சரணம் –
பூர்வாசார்யர்கள் திருவடிகளே சரணம்
ஆழ்வார்கள் திருவடிகளே சரணம்
பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம் –

திருப்பாவை-16-30- காலஷேபம் ஸ்ரீ மன்னார் குடி ஸ்வாமிகள் –

December 17, 2015

நின்ற -ஸ்திரமாக நின்ற -இதிலும் மேல் இரண்டு பாட்டுக்களிலும் -கோ -அவனுக்கும் கோ என்று அந்வயம் -சர்வ லோக நாயகன் அன்றோ -இல் -திருமாளிகை –
பாகவதர்களைக் கொண்டு கார்யம் கொள்ள வேண்டும் –
கோயில் காப்பான் வாசல் காப்பான் -எழுப்ப வேண்டாமே –
மணிக்கதவம் –கண்ணன் இருப்பதைக் காட்டும் -மணி உள்ளுக்குள் இருப்பதைக் காட்டும் -தாள் -திறவாய் -திறவாய் இல்லை –
ஆயர் சிறிமியோரோம்—இளம் -பூதனை இல்லையே மந்தரை இல்லையே -அயோதியை இருந்தவள் இல்லையே
யதோ ஜாதா -எங்கேயோ பிறந்தவள் -வால்மீகி –
நென்னல் நேற்று-மணி வண்ணன் -நினைத்தை சொல்லுமவன் மணிக் கதவு போலே மணி வண்ணன் -வண்ணம் நிறம் பிரகாரம் அகவாயில் உள்ளதை ஆர்ஜவமாக வெளிப்படுத்தும் மணி வண்ணன்
துயில் எழப் பாடுவான் வந்தோம் -எழுந்த பின்பு அறைபறை வாங்க வந்தோம் அல்லோம் –
தூயோமாய் வந்தோம் -அந்தரங்க கைங்கர்யம் அநந்ய பிரயோஜனமாக செய்ய வந்தோம் -சுயம் பிரயோஜனம் –
மாற்றாதே -பதில் சொல்லி -சொன்ன வார்த்தைக்கு பிரதி பதில் சொல்லி -முன்னம் முன்னம் மேல் மேல் சொல்ல மேல் மேல் வாய் பதில் சொல்லாமல்
நேச நிலைக் கதவம் நீக்கு -நிலைக் கதவம் -ஸ்திரம் -நேச நிலைக் கதவம் சேதனம் போலே -நேசத்தால் ப்ரீதியால் நிலை ஸ்திரமாக இருக்கும் கதவம்
-அநந்ய பிரயோஜனம் நித்ய ஸூரிகள் -முன்னமே வந்து ரஷிக்க-அஸ்தானே பய சங்கை பண்ணுபவர்கள் -நான் முந்தி நான் முந்தி -கோலாஹலம் –
சர்வ வித கைங்கர்யம் -முக்தர் செய்யலாம் என்றால்-விவஸ்திதமான கைங்கர்யமாக இருக்க -எப்படி முடியும் –திருவனந்த ஆழ்வான் -பெரிய திருவடி
-செய்யா ஆசனம் –சேனை முதலியார் –
இவன் பண்ண முடியாதே -சர்வருக்கும் சர்வ வித கைங்கர்யம் எவ்வாறு -நினைத்து பண்ண முடியாமல் போனால் தான் குறை -குறை தெரியாத படி நடத்துவான்
ரஜோ தமஸ் இல்லை -அசலார் செய்யும் கைங்கர்யம் செய்ய அபிசந்தி வாராதே அங்கே -பூர்ண சத்வ மயம் –
கைங்கர்ய பலன் பெருமாள் திரு உள்ள உகப்பு அனைவருக்கும் சமம் ஆனந்தத்தில் சாம்யம் முக்தர் நித்யர் பிராட்டி அவன் அனைவருக்கும் –
சங்கு சக்கரம் -அங்கையில் கொண்டான் எங்கும் தானயா-நாங்கள் நாதன் உயிர் அளிப்பான் என்நின்ற யோனியுமாய் பிறந்தான்
பெருமாள் திருவதாரம் சங்கு சக்கரம் இல்லையே -பெரிய திருவடியும் இல்லையே –
நமக்குத் தெரியும் படி இல்லை -அவதார தன்மைக்கு ஏற்ற –அந்தரங்கர் அறிவார் ராஜா கருப்பு உடுத்து புறபட்டான் ஆகில் -திருஷ்டாந்தம்
இளைய பெருமாள் -சயனம் -திரு வனந்த ஆழ்வான் பால்யா பிரவ்ருத்தி -அபேஷிதமான இடத்தில் முகம் காட்டுவார்கள் –
வைகுண்ட வாசே அபிலேஷை இல்லை கல்கி -பின்னால் வரும் சேனையில் நானும் வர வேண்டும் தேசிகன்
த்வரை யால் பிரபத்தி -ஆசார்யர் உபதேசத்தால் பிரயோஜனம் -சரீரம் உபாய அனுஷ்டானம் -செய்யவே -மின்னின் நிலை என்பதால்
உபாயம் ஞானம் அடைவதற்கு முன்பே பிரபத்தி பண்ணலாம் -ஞானம் சம்பாதித்த பின்பே தெளிவு -பிறக்கும் –
மநோ ரதித்து- பாரித்து -ருசி பெருகி -ஒழிவில் காலம் எல்லாம் உடனாய் மன்னி -வழுவிலா -அடிமை -திரு வேங்கடத்து
–எழில் கொள் சோதி எந்தை தந்தைக்கே அர்ச்சையிலே -செய்யப் பார்க்கிறார் –
பரமபத கைங்கர்யத்துக்கு இங்கே பாரிக்கிறார் -லோக நாத -புரா– ஸூக்ரீவம் நாதம் இச்சதி -இச்சித்து வைக்கிறார் பெருமாள் -இட்ட வழக்காக இருக்க –
கதா கதா -என்று எப் பொழுது பிராப்ய த்வரை இருக்க வேண்டுமே -ஆசார்யாராய் கோயில் காப்பான் -வாசல் கப்பன் –
நந்தகோபன் -பெருமாள் பர்யந்தம் -நந்ததி கோபா யதி -ரஷிக்கிறான்-பரிபூர்ண ஆனந்தம் அவன் உடன் சேர்ந்து -சமமாக பண்ணி
அச்யுத -நழுவாத -நழுவ விடாத -போலே –நின்ற -சர்வ சேஷியாக நிலை நின்ற
கோயில் திருமந்தரம் -காஷ்டா பிராப்தமான பாரதந்த்ர்யம் -பாகவத சேஷத்வம்-வெளிச் சுற்று பாரார்தம் பாரதந்தர்யம் – காஷ்டா பிராப்தமான -சேஷி உகப்பே –
காப்பான் சப்தமாகவும் அர்த்தமாகவும் சீர்மை குலையாமல் ரஷிக்கும் ஆசார்யர் மந்த்ரர்த்தையும் மந்த்ரார்த்தையும்
ஸ்ரீ வைகுண்ட த்வாரம் -கொடி தோன்றும் தோரண வாசல் -நித்யமாக வருவதால் எப்பொழுதும் கொடியும் தோரணமும் இருக்குமே-பாடல் இவை பத்தும் –
-வையம் மன்னி வீற்று இருந்து விண்ணும் ஆழ்வார் -ஸ்ரீ வைகுண்டம் இங்கேயே இருந்து ஆழ்வார்
கால ஷேபம் கூடம் ஆளவந்தார் விஸ்தாரம் பண்ண பக்கத்து மனை வாங்க -விலை கொடுத்து -வேண்டாம் -ஸ்ரீ வைகுண்டம் அனுமதி சீட்டு கொடும்
-உறுதியான நம்பிக்கை –
பரமபதம் பிரகிருதி விபாகம் அற்று போயிற்று பட்டர் திருவவதரித்த பின்பு –
ஆயர் ஆகிஞ்சன்யம் இடைச் சாதி -ஞான சக்தாதிகள் இல்லை -சிறுமியர் பாரதந்த்ர்யம் -அறை பறை -மாயன் மணி வண்ணன்
-சங்கல்ப சர்வ சக்தி யுக்தன் -மணி சௌலப்யம் முந்தானையில் முடிந்து ஆளும் படி
மணி -சௌலப்யம் -பசும் கூட்டு -மாயன் மணி வண்ணன் -நென்னலே வாய் நேர்ந்தான் -சரம ஸ்லோஹம்-
மாம் அர்த்தம் சௌலப்யம் -அஹம் அர்த்தம் -பரத்வம் -இதுவே மாயன் மணி வண்ணன் -அர்ஜுனனை வ்யாஜ்யமாகக் கொண்டு
-தூயோமாய் வந்தோம் -கைங்கர்யம் அநந்ய பிரயோஜனம் -ஸூ ப்ரபாத கைங்கர்யம் -அனைத்து கைங்கர்யங்களுக்கும் உப லஷணம்
-பிரதம நயன பாதம் -மணிகள் -நாதம் உண்டாக்கி -தாலாட்டு -ஸூப்ரபாதம் -சர்வ காலமும் சர்வ கைங்கர்யமும் செய்து –
த்வரையை சோதிக்க அப்புறம் -பிரஸ்தாபித்து போக இப்பொழுதே சாதிக்க வேணும் -பிரார்த்திக்க வேண்டும்
த்வரையை பரிஷை
அனந்தாழ்வான் பரமபதம் சென்ற சேதியை -பட்டர் இடம் அறிவிக்க- இனி மேல் சோதிக்காதீர்கள் -எலி எலும்பன் நான் மகா விசுவாசம் குலையும்
என்றாராம் -நெஞ்சு யரம் இல்லாதவன் என்று பெருமாள் இடம் விண்ணப்பம் செய்தாராம்
மாற்றாதே அம்மா-தாய் போன்ற ஆசார்யர் த்வரை சோதிக்க மறுமாற்றம் சொல்லாமல்
நேச -விஷயாந்தரங்களில் -சம்சாரிகள் வைத்த ப்ரீதி -பகவத் விஷயத்தில் வைக்கும் படி
கதவம் -பிரதிபந்தகங்கள் –நீக்கி -அநவதிக -ப்ரீதி -கொள்ளும் படி பிரார்த்திக்க வேண்டும் –
ஞாலத்து புத்ரனைப் பெற்றார்கள் நங்கைமீர் நானே மற்று யாரும் இல்லை -யசோதை கொம்பனார்க்கு எல்லாம் கொழுந்தே
-கண்ணன் பரிபூர்ண அனுபவம் -இவள் ஒருத்திக்கே -தொல்லை இன்பம் இறுதி கண்டாளே-
ஆயர் கொழுந்தாய் அவரால் புடைப்புண்ணும் –என் மாயப் பிறவி அருத்தேனே -சௌகுமார்யம் மட்டும் இல்லை
-அது போலே இவள் ஆய்ச்சிகளுக்கு எல்லாம் கொழுந்தாய் -குல விளக்கு இவள் –
வாமன வாசனை எப்பொழுதும் இருக்குமே கண்ணன் இடம் தீர்த்தன் -பார்த்தன் தெளிந்தானே
காமரு சீர் அவுணன் -திருமங்கை ஆழ்வார் தம்மையும் மகா பலியையும் இப்படி அருளிச் செய்வர் –
உம்பர் -நித்ய சூரிகள்
நம்பி மூத்தபிரான் -பாலுக்கு சக்கரை போலே தன்னை வெளிக்காட்டாமல் சேஷத்வம் பெருமாள் பொருட்டேவாக இருந்தார் -பிரிக்க முடியாதபடி –
சக்கரை தனது தன்மையை பாலுக்கு கொடுத்து தன்னை வெளிக் காட்டாமல்
இளைய பெருமாள் பெருமாள் இட்ட வழக்கு -கைங்கர்யம் –
அடிச் செல்வம் படைத்த பல தேவர்
ஞானம் பலம் ஆவிஷ்கரித்துக் கொண்ட பல தேவர் -சங்கர்ஷணன் –
த்வயம் அனுசந்தானம் பிரபத்திக்கு
அஷ்டாஷரம் ஞானம் மந்த்ரம் சாரார்த்தம் -பூர்வார்த்தமாக -அஸ்மத் சர்வ குருப்யோ நம-குரு பரம்பரை -அனுசந்தானம்
——————————————————–
அறம் செய்யும் சிஷ்யர் இடம் எதிர்பார்க்காமல் கியாதி லாப பூஜைக்கு இல்லாமல் உபதேசித்து
அம்பரம் -திருமந்தரம் -அம் தொடர்ந்து பரம் பின் வரும் ஸ்திரீகள் சொல்வதால்
தண்ணீர் த்வயம் -சம்சார தாபம் போக்கும் -உச்சாரண்த்தால்
அன்னம் -அஹம் அன்னம் -போக்யனான பரமாத்மா -நிருபாதிக சோறு
தாரகம் திருமந்தரம் போஷாக த்வயம் போக்கியம் சரம ஸ்லோஹம்
அம்பரம் -ஆகாசம் பரமாகாசம் நித்ய விபூதி -சீட்டு எழுதிக் கொடுத்து -வீடளிப்பான் ராமானுசன் பல்லுயிர்க்கும் –
தண்ணீர் -விரஜா நதி -சோறு -பரம புருஷார்த்தம் -ஏதம் ஆனந்தமயம் ஆத்மாநாம் –ஏதத் சாமகாய –ஹாவு அஹம் அன்னம் –அஹம் அந்நாத பஞ்ச கோசங்கள் கடந்து –
பிரத்ய்பகாரம் -செய்ய ஈஸ்வரத்வயமும் விபூதி சதுஷ்ட்ய த்வயமும் வேண்டுமே –
அஷ்டாஷரம் மந்த்ரம் கொழுந்து -மந்த்ரம் -பகவன் மந்த்ரம் -வியாபக மந்த்ரம் -அதிலும் வியாபக வியாப்ய உபய பிரதிபாத்யம் -இரண்டும் சேர்ந்த அஷ்டாஷரம் –
கொழுந்தே -சகல அர்த்தங்களும்
குல விளக்கு -சர்வம் அஷ்டாஷர மந்த்ரம் பிரகாசிக்கும் -மந்த்ரோ மாதா குரு பிதா –
மந்த்ரத்துக்கு உள்ளீடான உலகளந்த உம்பர் கோமான் -வயாபகதத்வம் அம்பரமூடறுத்து -வ்யாப்யத்வம் -அஷ்டாஷர பிரதிபாத்யன் –
பாகவதர்கள் உடன் கூடிய -மற்று எல்லாம் பேசினும் -நமஸ் சீரமைக்கு மற்ற அர்த்தங்களைப் பேசினாலும் -எனக்கும் உரியன் அல்லன் போன்றவை -நின் திரு எட்டு எழுத்து கற்று நான் மற்று ஒரு தெய்வம் உளது என்று இருப்பாரோடு உற்றிலேன் -உற்றதும் உன் அடியார்க்கு அடிமை -பாகவத சேஷத்வம்
பாகவத பாரதந்த்ர்யம் -ஆய -பாகவதர்கள் உடன் சேர்ந்த பகவான் -தேவதாந்தர் உடன் வாசி அற்று இருக்கும் தனி பகவத் சேஷத்வம் -நித்யர் பிராப்யர்கள் யத்ர பூர்வே சாத்யா- சுருதி –
விசேஷ பஞ்சகம் உபய வேதாந்த -ஸ்ரீ மத் வேத மார்க்க -பிரதிஷ்ட —-சர்வ தந்திர சவ தந்த்ரர் –அஸ்மத் பிராப்ய பிராபக பூதர் -ஐந்தும் -பாகவதர்கள்
வேதம் வல்லார்களைக் கொண்டு-இவள் நோய் தீர்த்து – இவர்களைக் கொண்டு மேலும் விண்ணோர் பெருமான் திருப்பாதம் பணிந்து -இவள் நோய் தீர்க்க வெறி விலக்கு
ஆசார்யர் பாகவத விசேஷ்யர் வேதம் வல்லார்கள் பிரதிபாத்யம் கை புகுந்த ஆசார்யர் -அவர்களைக் கொண்டு தீர்த்து கொள்ளலாம்
சகியின் வார்த்தை அனன்யார்ஹ சேஷத்வம் தாயார் உபாய அத்யவசாயம் -தலைவி பிராப்ய த்வரை பேச்சு
சஜாதீய புத்தி வரும் ருசியும் விசுவாசமும் தோன்றாதே அதனால் அவர்களைக் கொண்டு விண்ணோர் பாதம் பணிந்து
அசஹ்யா அபசாரம் -மனுஷ்ய சஜாதீய புத்தி பண்ணுவதும் அர்ச்சா ரூப திருமேனிகளில் உபாதேய புத்தி பண்ணுவதும்
செம் பொற் கழல் அடியையே செல்வமாக கொண்ட பாகவதர் – -பல தேவா -ஒருவனுக்கும் வசப் படாத பகவானை வசப் படுத்தி
-தனம் மதியம் த்வத் பாத பங்களம் -அஸ்மத் குல தனம்
உம்பியும் -நீயும் -பகவான் ஆசார்யர் -தம்பி -அவர் கிருபை தான் முதலில் –
மிக்க வேதியர் வேதத்தின் உட் பொருள் பாகவதர் பொருள் பகவான் -நம்மை ஆளும் பரமர் -பிராப்யமும் பிராபகமும்
-அடியார் அடியார் –அடியோங்களே -பிரபந்த கனம் -வேதம் போலே –
———————————————————————————————–
கண்ணன் மாயன் -யசோதை நம்பி மூத்த பிரான் இடம் பவ்யமாகவும் நப்பின்னை பிராட்டி உடனும் ஒரு ஆகாரம்
ஆகார த்ரய சம்பன்னாம் -மூன்று பாசுரங்கள் -பிராப்யன் பிராபாகன் ஆகாரத்வயம் –பிராட்டிக்கு புருஷகாரத்வம் சேர்ந்து நடதூர் அம்மாள் –
அசேஷத ஜகத் ஈஷத்ரீயம் -ஈஸ்வரி -அவனுக்கு பத்னி என்பதால் -ஈஷானா -ஸ்வயம் நியமனம் -ஈஷத்ரீயம் –
-குலாலா குயவன் -குலாலினி -குயவனுக்கு பத்னி -ஈசானா ஜகதோ விஷ்ணு பத்னீ -முக்தி ஈஸ்வரத்வம்
விபூத்வம் -முக்ய ஈஸ்வரத்வம் தேசிகன் –மா முனிகள் கௌவனமான ஈஸ்வரத்வம் –
மதம் உந்து களிற்றன் -உந்து மத களிற்றன் -இரண்டு அன்வயம் -கண்ணனே யானை -மத்த கஜம் போலே விரோதி நிரசன -மத்த களிற்று வசு தேவர் போலே –
7 வருஷம் -அசுரர்களை அனுப்பினாலும் அனைவரையும் அளித்த -மதம் உந்து களிற்றன் -கம்சன் பயத்தால் தானே வரவில்லை –
சத்ருக்களும் ஜீவித்து சக்கரவர்த்தியும் ஜீவித்து இருப்பாரோ -பிராட்டி -சக்கரவர்த்தி உடைய மருமகள் போலே இங்கேயும் நந்த கோபன் மருமகளே –
வள்ளல் தன்மை கீழே சொல்லி விரோதி நிரசன சீலத்வம் -நாயகனாய் ஸ்திரமாக நின்றவனுக்குத் தானே இது இரண்டும் சேரும் -நாயகனாய் நின்ற நந்தகோபன்
விக்ரமனன் யசஸ் -சொல்லிற்று இத்தால் –நாங்களும் மருமகள் ஆக வேண்டாமோ உனது கிருபை வேண்டும் –
சர்வ கந்த –சர்வ ரச-திரு மேனி – கந்தம் கமழும் குழலி -அனைத்திலும் சாம்யம் இருவருக்கும் –
முன்னை ஜ்யேஷ்டா -பின்னை பெரிய பிராட்டியார் -நப்பின்னை –
கடை திறவாய் வாசல் கடை கீழே சொல்லி -இங்கே கடை -இவர்கள் ஏகாந்த இடம் வாசல் கடை என்றவாறு —
கோழி அழைப்பது -சாமக் கோழி சாமம் தோறும் கூப்பிடும் -வந்து எங்கும் -கோழி -எங்கும் வந்து கோழி அழைத்தன -காண்-
மாதவி பந்தல் மேல் -புஷ்ப ஜாதி -கொடி வகை -மலரும் பொழுது பிரதம பரிமளம் -குயில்கள் கூவ –
குயில்கள் கூவின -பல்கால் குயில்கள் கூவின –
உன் மைத்துனன் -ஸ்ரீ யபதி -பேர் -நாமம் மந்த்ரம் -திரு அஷ்டாஷரம் –
பதிம் விச்வச்ய ஆத்மானம் -உலகத்துக்கு பதியை உன் மைத்துனன் ஆக்கிக் கொண்டு சங்கோசம் பண்ணி
கதவை திறப்பதை அறிவித்து கொண்டே வர வேண்டும் -புள்ளின் ஒலியை அவள் ஆசை பாட்டு -பாரங்குச நாயகி தரிக்க -சிறகு ஒலியை
-வளை ஓசை கேட்க -சீரார் வளை ஒலிப்ப வந்து திறவாய் –மகிழ்ந்து வந்து திறவாய்
புருஷகாரத்வம் -சொல்கிறது இத்தால் -வால் லப்யம் -வாத்சல்யம் -நந்த கோபாலன் மருமகள் ஸ்வரூப சித்தம் -அறுபதம் முரலும் கூந்தல் காரணம் -போக்யத்வம் –
ஆத்தோடு மாப்பிள்ளை -சமுத்ரத்திலே சயனம் -ஸ்வரூபன வால் லப்யம் -அழகாலே திருத்தும் –
கோழி-வேதாங்கம் -வியாகரணம் -சாஸ்திரம் ஸூ சகம்-குறில் -க்ரௌச்வம் நெடில் -தீர்க்கம் -அளபடை மூன்று மாதரை நீட்டி ஒ ஒ -ப்ரூதம் உலகினது இயல்பே
-நாராயணா ஒ -போல்வன -மூன்று உச்சாரணம் -அச் -உ உஊ உஊஒ கோழி கூப்பிட -திருஷ்டாந்தம் –
குயில் -உப ப்ரஹ்மணம் -சாஸ்திர சித்தம் புருஷகாரம் -வால்மீகி கோகிலம் -இளைய பெருமாள் -பெருமாள் -பிராட்டி முன்பாக இரண்டுதடவை -/
விபீஷணன் -காகாசுரன் /பல்கால் குயில் கூவின -காண்டம் தோறும் உண்டே -பந்தார் விரலி -பத்தர் மேல் ப்ரீதி-லீலா உபகரணம் -நாம் –
தன் வசம் வைத்து நாம் பிராட்டி பரிகரம் என் திருமகள் –அவள் சேர் மார்பன் -ஸ்வா தந்த்ரன் இடம் காட்டிக் கொடுக்காமல் -கைக் கொண்டு –
மாதவன் என்பதே கொண்டு -மேல் விழுவான் -வாசி அறியாமல் சொன்னாலும் இந்த திருநாமம் சொல்லுவதே என்று
-பிராட்டிக்கும் தனக்கும் உள்ள சம்பந்தம் என்பதால் –
உன் மைத்துனன் பேர் -த்வயம் பற்பாட -த்வயம் உச்சாராணம் -சக்ருதாக -சாங்க பிரபத்தி -ஆசார்யன் உச்சாராணம் அநு உச்சாரணம்
-குரு பரம்பரை பூர்வகமாக ஆனுகூல்ய சங்கல்பாதிகள் நினைத்து இவற்றுக்கு பெரிய பிராட்டியார் -புருஷகாரம் வேண்டுமே –
செந்தாமரைக் கையால் -சீரார் வளை ஒலிப்ப -பெருமாள் முன் சங்கேதம் நம்மைப் பற்றி -ஜாடை -நாம் வைத்த இடம் இதுவாயிற்று –
அந்தர்யாமி நீ தடுத்து இருக்கலாமே
ஈரரசு நாடாகுமா -பிரிந்து -அறியாமல் -இழந்து இழந்தோம் என்ற இழவும் அன்றிக்கே –
ருசி உண்டாக்கிக் கொடுக்க –கேட்டு கொடுத்தால் தான் புருஷார்த்தம் -விஸ்வ பாரதி -சாந்தி நிகேதன் -காந்தி தாகூரே பரி பூர்ணம் ஸ்வ தந்த்ரம் –
கொடுத்து இருக்கேன் என்றாராம் கொடுத்தால் அது ஸ்வா தந்த்ரம் ஆகாதே காந்தி சொன்னாராம்
ருசி தோன்றாமைக்கு காரணம் -ஒன்றும் தேவும் -திருவாய்மொழி அருளிச் செய்தார் நண்ணாதார் முறுவலிப்ப திருவாய்மொழிக்கும் இதுக்கும் சங்கதி
அன்று புறம் போக்கி -இன்று என்னை பொருளாக்கி உன்னை என்னுள் வைத்தாயே பதில் சொல்ல முடியாமல் இருந்தானே -உதங்கன் -கேள்வி
-பாண்டவர் பஷபாதி எதனால் -சமோஹம் சர்வமாக இருந்தும் -பரமபதம் காட்டி –
தயா தேவி –33-ச்லோஹம் -வாதி பிரதிவாதி -பத்மா சகாயம் –சர்வஞ்ஞாதி குணங்கள் போட்ட மனு -பிரதிவாதம் பிராப்யம் பத்மா சகாயம்
-பிரதிவாதம் -ந அபராதியதி – ந கச்சின் -நாம் போய் கரடியாய் கத்தினாலும் அவனுக்கு கேட்காது -பிராட்டி சங்கேதம்
முக்தி பிராப்த ஆகாரம்-பர்யங்க வித்யை – -2-8 அணைவது அரவணை மேல் -குத்து விளக்கு -பிராப்யம் அறிந்து அடுத்து
-உபாயத்வம் முப்பத்து மூவர் -பிராபகம் பிராப்தாவான தன்னையும் பிராபகமான அவனையும் -அநு குணமாகக் கொண்டே உபாயத்வம் –
அர்த்த பஞ்சகம் -பிரயாணம் -போகம் அறிந்து -விரோதி அறிந்து -பந்து -இருந்தால் பயணச் சீட்டு வாங்க கூடாதே
—————————————————–
முக்த போக்யன் -மோஷ பிராப்தன் -இரண்டையும் -அணைவது அரவணை மேல் பூம் பாவை ஆகம் புணர்வது -சொல்லி மேலே -இருவரவர் முதலும் தானே
-ஜகத் காரண பூதன் -எப் பொருட்கும் இணைவனாம் -சஜாதீய புத்தி பண்ணும்படி திருவவதரித்து -ருசி உண்டாக்கி -இவை இரண்டையும் பண்ணி வீடு முதலாம் —யாவருக்கும் இல்லை -முமுஷூவாக ஆசை உடையவர்க்கு -பிறவிக் கடல் நீந்துவார்க்கு புனையன் ஓடம் விஷ்ணு போதம் –
தாபம் தீரும் படி அணைவது -சம்சாரிகள் இவன் திருவடி அணைந்து இருப்பது போலே இவன் அரவணை மேல் அணைவது -சேஷ பர்யங்கம் –
கோசி -அஹம் பிரம்மாஸ்மி -காலை வைத்து ஏறுகிறான் பிறந்த குழந்தை காலை வைத்து உதைத்தால் மகிழும் தாய் போலே சேஷன் -உகப்பான் –
குத்து விளக்கு -பாசுரம் இத்தை விவரித்து சொல்லும் -ஸ்ரீ -உப பர்சனம் -கட்டிக் கொண்டு கிடக்கும் ஆகம் புனைந்து -அல்லி மாதர் புல்க நின்ற ஆயிரம் தோளன்
மணிக் கதவம் வழியாக பார்த்தால் குத்து விளக்கு -தோரண விளக்கு இடம் மாத முடியாதே -குத்து விளக்கு இங்கே –கோட்டுக்கால் கட்டில் மேல் –
வ்ரதம் நாங்கள் -இருட்டில் வர –கோடு-கோல வராகம் ஒன்றாய் நிலம் கோட்டிடைக் கொண்ட எந்தாய் -வெண் கோட்டு யானை -தந்தம் -வராக பல் –கோடு –
முகுந்த தேவராயர் -தந்த பல்லாக்கு -அழகிய சிங்கர் –
பூம் பாவை ஆகம் புணர்வது -நப்பின்னை கொங்கை மேல் வைத்துக் கிடந்த மலர்மார்பா மலர்ந்த மலரும் மலருகின்ற -முக்கால வினைச் சொல்
மலர்மார்பா வாய் திறவாய் -எழுந்திராய் சொல்ல வில்லை -சர்வ பூதேப்யோ அபயம் -வ்ரதம்ம ம – மா சுசா -நயாமி பரமாம் கதம் -வார்த்தை சொல்லி அருள வேண்டும்
மைத்தடம் கண்ணி -விசாலாட்சி -தடம் கண்ணி -மையார்
கரும் கண்ணி -திருமேனி மைப்பு ஏறி -கரும் தடம் கண்ணி -பராங்குச நாயகி -கை தொழுத –இருந்து அரவிந்தலோசன என்று நைந்து –
திருமா மகளும் தாமும் சேர்த்தி சேவித்த கண் அன்றோ –
உன் மணாளன் -சர்வ லோக நாயகனை உனக்கே
தேவதே தேவாதி -அநபாயினி-
தாமரைக் காடு முள்ளுக்காடு பேசுவிக்க-போக்யதை உபாத்யாயர் அகலகில்லேன் இறையும் என்கிறாள் –
சம்சாரிகள் இடம் அத்யாவசாயம் பிறக்க -தனக்குத் தானே என்றும் சம்சாரிகளை பார்த்தும் ஞான ஜனகம் உண்டாக்க
-மாதவனே பரன் என்று மழு ஏந்தி மையல் தீர்த்தான் -அக்னி கொண்டு சத்யம் பண்ணுகிறான் -ஷிபாமி அழிக்க -மோஹ சாஸ்திரம் தானே உண்டாக்கி
-பரமகாருணிகன்-லீலா தஷம் -தயா தேவி அசந்து இருக்கும் பொழுது –விப்ரலிப்சை-ஆஸ்ரித விரோதி நிரசனார்த்தமாக –
ஏக தத்வம் பிரிவே இல்லாமல் -இது தான் தத்வம் என்றால் -தத்வம் அன்று தகவு –தயை தான் வேண்டும் —
அன்று -தத்துவமும் அன்று தகவும் அன்று -என்றுமாம் -தத்துவம் ரஷணத்துக்கு தானே –
கௌஷிக உபநிஷத் -பர்யங்க வித்யை -பிராப்ய ஆகாரம் -முக்தர்களுக்கு –
குத்து விளக்கு -பிரகாசிப்பது பிரமாணங்கள் -அதீந்திர வஸ்து-சாஸ்திரம் -ஐந்து முகம் -சுருதி ஸ்ம்ருதி இதிஹாச புராணங்கள் பாஞ்சராத்ர ஆகமம் அருளிச் செயல்கள் –
குசேலன் -கண்ணன் பார்த்தது போலேயும் –சுமந்த்ரன் பெருமாள் பிராட்டி -பார்த்தது போலே –அந்தரங்கருக்கு சேவை சாதிப்பான் -பர்யங்க விசேஷம் -நாம் காணும் படி -பஞ்ச பிரமான சித்தம் -ஆஸ்ரயம் -சதுர்வித வேதங்கள் சதுர்வித பலன்கள் சதுர்வித உபாயங்கள் -கோட்டுக்கால் கட்டில் –
பஞ்ச சயனம் அர்த்த பஞ்சகம் –நான்கு பீடங்கள் ஞானம் -வைராக்கியம் இத்யாதி –
தயை ஷமை நப்பின்னை கொங்கை –பத்துடை அடியவர்க்கு எளியவன் பிறர்களுக்கு அறிய வித்தகன் -ஆஸ்ரித சௌலப்யம் -சொல்லி இதற்கு
-இந்த அறப் பெரியவன் கால ஷேபம் செய்த இடம் மலர் மகள் –கொங்கை மேல் வைத்துக் கிடந்த மலர் மார்பன் –
உடன் அமர் காதல் மகள் -கைங்கர்யங்கள் மிதுனத்தில் -சேஷிகள் கைங்கர்ய பிரதிசம்பந்தி —
எத்தனையேனும் பிரிவாற்ற கில்லையேல் -ஆஸ்ரையான வேளையோடு போக வேளை யோடு மிதுனமே உத்தேச்யம் –
தத்வம் ஸ்வரூபம் தகவு ஸ்வ பாவம் அன்று -ஆஸ்ரயம் பண்ணிய அன்று
நீளா-தனியன் -பாரார்த்த்யம் -சேஷத்வ பாரதந்த்ர்யம் -கிருஷ்ணனை எழுப்பி -ஸ்தான மத்யத்தில் உறங்கி உள்ளவனை எழுப்பி உணர்த்துகிறாள் –
சுருதி சத சிரஸ் சித்தம் -அத்யாபயந்தி சேஷி சேஷத்வம் அறியாதவன் தானே -அறியாதன அறிவித்த அத்தா -ஆழ்வாருக்கு இவன் அறியாதன அறிவித்த அத்யாபயந்தி –
ஆராவமுதன் சேவை தாயார் ஆராவமுது மேலும் கீழும் மாறி சேவை மாற்றி அலங்காரம் -ஆழ்வார் திருவடி தொழுவது மார்கழி 20
-திருக்குடந்தையில் மட்டும் இப்படி தனியாக சேவை
———————————————————————————–
உபாயத்வம்- விரோதிகளைப் போக்கி -முப்பத்து மூவர் -அமரர்க்கு முன் சென்று -அமரரர் -நித்ய சூரிகள் அமரர்கள் அதிபதி -இங்கு தேவர்கள் –
எண்மர் -பதினொருவர் ஆரிருவர் ஓர் இருவர் கோடி காண தேவதைகள் ஒவ் ஒருவருக்கும்
முன் காலத்தாலும் தேசத்தாலும் -பிரார்த்திக்கும் முன்பே சென்று -ஆவாரார் துணை என்று –தூசித் தலையிலே சென்று
நமக்கு -அவன் முன் சென்று -முப்பத்து மூவருக்கு நாம் பண்ணும் கப்பம் தவிர்த்தவன்
வண் துவரைக் கண்ணன் அடைக்கலம் கொள்ள -கடன்கள் கழற்றி நம் பண்ணமரும் தமிழ் வேத பரமர்களே –க்ருதக்ருத்யாதிகாரம் -நாராயணம் லோகம் குரும்-
தேவ ரிஷி பித்ருக்கள் நாம் கடன் பட்டவர் –யாகம் அத்யயன அத்யாபகம் பிரஜா உத்பத்தி செய்து மூன்று கடன்களை தீர்க்க வேண்டும் -உபாசநகர் அதிகாரத்வம் –
கிங்கரனும் இல்லை கடன் பட்டவனும் இல்லை யார் நாராயணம் லோக குரும் சரண்யன் –
கலி -சமர்த்தன் -கலியன் -பசியன் -மிடுக்கன் -நம் கலியனோ-இவ்வளவு பசியனோ சமர்த்தனோ –
தேவர்கள் அடியார்கள் அநிஷ்டம் போக்கி அருளுபவன் -ஆஸ்ரயித்தவர்களுக்கு-
செப்பம் -நேர்மை அர்ஜவம் -செம்மை –கரணத்ரய சாரூப்யம் -சொல்லும் செயலும் மனமும் ஓன்று பட்டு இருப்பது நமக்கு ஆர்ஜவம்
சம்சாரிகள் -பிரகிருதி சம்பந்தம் -கார்யம் கொள்ளும் இடத்தில் தம்முடைய ஆர்ஜவம் கொண்டு கைக் கொள்ளுவான் –
ஓடும் புள்ளேறி–சஞ்சரிக்கும் புள்ளேறி —தண் துழாய் சூடும் -கிஞ்சித் கரிக்க விவஸ்ததிதம் அல்லாத நித்ய ஸூ ரிகள் -முக்தர்கள் இடம்
கைங்கர்யம் கொள்ளும் -நீடு நின்று -அவை யாடும் அம்மானே -தாபம் தீர்க்க நீராடுவான் -கைங்கர்யம் கொண்டால் தான் தாபம் தீருவான் –
-நித்ய விபூதியில் -நித்ய சூரிகள் இடம் ஆர்ஜவம் ஏக ரூபம்
அம்மானாய் –பின்னும் எம்மாண்பும் ஆனான் -என்உயிர் அளிப்பான் -வெம்மா வாய் கீண்ட செம்மா கண்ணனே -இங்கு பண்ணி அருளியவை
-விரோதி நிரசனம் பண்ணி உபகரிப்பவன்
விண்ணவரும் மண்ணவரும் விரும்பும் வெற்பு -நித்ய சூரிகளும் சம்சாரிகளும் –வானவர் வானவர் கோன் உடன் -சிந்து பூ மகிழும் திரு வேங்கடம் —
அப்ராக்ரமதமான புஷ்பங்கள் -கண்ணாவான் என்றும் நிர்வாஹகன் –
சமோஹம் சர்வ பூதேஷு -தானே அருளிச் செய்தவன் -தகுந்த பலன் அளித்து -சர்வ முதி பிரசங்கம் இல்லை -ஆஸ்ரயநீயத்வத்தில் சமத்தவம்
–ந த்வேஷீ ந பிரிய -விதுரன் -துரியோதனன் -ஞானி அத்யந்த பிரிய -பாகவத த்வேஷி இவனுக்கும் த்வேஷி -பொது நின்ற பொன்னம் கழல்
-தகுதி பாராமல் -சரணம் அடைந்தவர்கள் அனைவருக்கும் -ஒரே கதி -அஹம் அஸ்ய அபராத சக்ரவர்த்தி -என்றவர்களுக்கும் இருந்ததே குடியாக
-ஆர்ஜவம் –கொள்கை கொளாமை இலாதான் எள்கல் இலாதான் –
திறல் உடையாய்– தேஜஸ் –அவிகாராய -ரஷிக்கும் திருட சங்கல்பம் மகாராஜார் போல்வாராலும் கலக்க முடியாத தேஜஸ் –
மகா ராஜர் திருவடி இளைய பெருமாள் -பஷம் இல்லாமல் பெருமாள் பஷம் மித்ரா பாவேனே தோஷமே இருந்தாலும் சரணாகதனை கை விட மாட்டேன் –
சரண்ய வைபவ பிரகாசம் -பிராட்டி ரிஷிகள் -உயிர் பிராட்டி இளையபெருமாலை விட்டாலும் வ்ரதம் விட மாட்டேன்
சரண்யா சீல பிரகாசத்வம் -தன் அடியார் திறத்தகத்தே -என்னடி –யார் அது செய்யார் -இத்யாதி தயை ஷமை விச்வசித்து செய்யும் அபராதங்கள் நல்லவையே
சர்வ பூதேப்யோ -சதுர்த்தி பஞ்சமா விபத்தி —–சக்ருத் ஏவ பிரபன்னாயா –சர்வ பூதங்களின் நின்றும் அபய பிராப்தி -விரோதிகள் எப்படி இருந்தாலும் அஞ்ச வேண்டாம்
பஞ்சமி -வ்யாப்தி –பரந்யாசம் பயம் இருந்தாலும் –தேவதாந்திர பூஜை நிறுத்தினால் ஆபத்து வருமோ பயப்பட வேண்டாம் -பிரபன்னன் ஆனால் -என்கிறான்
-விரோதி நிரசன சாமர்த்தியம் -சாத்விக விரோதி வானர முதலிகள் -அனுகூலிப்பித்து ரஷித்தார் தாமஸ விரோதி ராவணன் -அழித்து ரஷித்தார் –
நப்பின்னை நங்காய் திருவே -ஆறு அர்த்தங்கள் -இங்கே -ஸ்ருனாதி ஸ்ரீனாதி -உபாயத்வ பிரயுக்தம் -பாபங்களை அழித்து –
கைங்கர்யங்களுக்கு உப யுக்தமானவற்றை போஷிக்கிறாள் -இரண்டும் –
உபாய விரோதி போக்குவது புருஷார்த்தம்-நான்கு அர்த்தங்கள் முன்பு பார்த்தோம்
செப்பென்ன மென்முலை –தயை ஷமை பெருமாளுக்கு
ஞானம் வைராக்கியம் நமக்கு -ஊட்டுகிறாள்
செவ்வாய் -அஸ்து தே தயைவ சர்வம் சம்பத்யதே
சிறுமருங்குல் –நுண்ணேர் இடை பொருந்தி நித்ய யோகம் -ஸ்ரீ மத் சப்தார்த்தம் உப லஷணம் -உபாய உபய அவஸ்தைகளில் மிதுனம்
விசேஷணம்-ஸ்வரூபம் -வியாபாரம் -நித்ய அன்வயம் இல்லை உபாயத்வம் இல்லை தென்னாசார்யா சம்ப்ரதாயம்
joint account புருஷார்த்தம் உபாயம் இரண்டும் -office-file பார்ப்பது போலே உபாயத்வம் —
உக்கமும் தட்டொளியும் –உன் மணாளனை உன்னையும் மணாளனையும் தந்து –
தனியாக புருஷகாரம் செய்து அருளி -பக்குவப்படுத்தி உபாய உபேய அந்வயம் –
தட்டொளி -ஸ்வரூப ஞானம் –கண்ணாடி –திருமந்தரம் -தத்வ த்ரயங்களையும் காட்டும் –நாராயணன் நரன்
உக்கம் -விசிறி -சக்ருத் உச்சாரணத்தால் -தாபம் தீர்க்கும் -கரண மந்த்ரம் -த்வயம் -பெருமாள் பிராட்டி -விஷ்வக் சேனர்
உன் மணாளன் -அப்ருதுக் சம்பந்தம் -பிரிக்க முடியாத மிதுனம்
பசுவைக் கறக்கிறான் பாலைக் கறக்கிறான் -பசுவில் இடம் இருந்து பாலைக் கறக்கிறான் -பிரயோஜனம் கர்மா -அப்ரோஜன கர்மா அப்ரதானம்
உன் மணாளனை எம்மை நீராட்டு -எங்களைக் கொண்டு திவ்ய தம்பதிகளை –
விமலா -ஆஸ்ரிதர் கை விடாத -தோஷம் இல்லாதவன்
திருவே –தந்து எம்மை நீராட்டு -உபாய கிருத்தவம் பிராட்டிக்கு –

————————————————————-

ஆறாம் பத்து பிரபத்தியில் முடியும் -கறவைகள் சிற்றம் சிறுகாலே போலே –
பிரபதன ஸூலபன் –ஆறாம் பத்தில் –சேவயத்வம் உபாயத்வம் -அதி போக்யத்வம் திவ்ய மங்கள விக்ரஹ விசிஷ்டன் -சர்வ போக்யன் ஸ்திரம்-
தன்னையே புருஷார்த்தமாக கொடுப்பவன் -நோற்ற நாலில்-
வைகல் –கைகள் கூப்பி -வினை யாட்டியேன்
காதன்மையே தூது -தேசிக த்வார–அடையப் படுவதால் -ஸூ லபன் -நிஜ பதம் -தேசிக நியமனம் படி கட்டி அருளுவான் ஆசார்யர் அதீநம்
-தொடங்குகிறார் -சக்ரீ -பஞ்ச சம்ஸ்காரம் செய்து அருளி -ஆற்றப் படைத்தான் -ஆசார்யர்
மகன் -பகவானை சம்போதனம் இதில் -ஆஅசார்ய அதீநம் -தசரதற்கு மகன் போலே –
நாத முனிகள் சிஷ்யர்களை கொண்டே புற மத நிதர்சனம்
ரகு வம்சம் தந்தை திலீபன் –புத்திர சம்பத் -காம தேனு அபசாரம் பட்டு -பரிகாரம் -நந்தினி கன்று – வாங்கி வந்து சிஸ்ரூஷை பண்ணி பராமரித்து
நந்தி கொடுக்கும் பால் சாப்பிட்டு சந்தான அபாவ சாபம் போகும் -இந்த்ரன் சொல்ல
பால் -சத்வ குண சாரம் அம்ருத துல்யம் -சாத்விக பதார்த்தம் -14 லோகங்கள் பசுவில் உண்டு பெரிய பிராட்டியார் பசுவில் குடி இருக்கிறாள்
சுரக்கும் சுரபிகள் போல் சுரப்பார்கள் சொல் அமுதை -ஏற்ற கலங்கள் எதிர் பொங்கி மீதளிப்ப
கிருபா பாத்ரம் தயா பத்ரம் -ஏற்ற கலங்கள் -பிரதம கடாஷத்தால் புனிதமான சிஷ்யர்கள்
ரஷிதவ்யயா சுதாத்மா -ஊற்றம் உடையவன் -சரணாகத தர்மம் பரம தர்மம் -ஆர்த்தர் த்ருப்தர் -இரண்டு வகை –
பரேசாமத்யே சரணம் கத -விரோதிகள் மத்யத்தில் வந்து சரணம் செய்கிறான் -அரி விரோதியாக வந்தாலும் -வாக் மாத்ரத்தால் -சொனாலும் -பிராணன் பரித்யஜ்ய பிராணனைக் கொடுத்தாலும் ரஷிக்கப் படுபவன் –
பெருமாள் வார்த்தை -பிரானான் அபி சொல்ல வில்லை பிராணன் இவனை விட இவர்களை ரஷிப்பதில் பெரிதாக திரு உள்ளம் இல்லையே
சரண்யன் ஸ்வ பாவம்-சரணாகதன் ஸ்வ பாவம் சொல்ல வந்தது இல்லை ஆர்த்தனுக்கும் த்ருப்தனுக்கும் சமம் -த்ருப்தன் வையம் மன்னி
வீற்று இருந்து விண்ணும் ஆழ்வார் -இங்கேயே இருந்து
சச் சம்ப்ரதாயம் தழைக்கப் பண்ணுவார் என்பதால் பிரியம் தானே
பெரியாய் -சரணாகதி பண்ண தக்கவன் -ப்ரஹ்ம சப்தம் -ஸ்வரூபம் குணங்கள் அனைத்திலும் அறப் பெரியவன் -அனவதிக அதிசய
-பரத்வ சௌலப்யாதி குணங்கள்
சரனௌ-திவ்ய மங்கள விக்ரஹம் உபாயத்வம் -திருவடி சப்தத்தால் திரு மேனி க்கு உப லஷணம்
த்வய சுருக்கு ரஹச்யம் -தேசிகன் -10 அர்த்தங்கள்
சேர்க்கும் திருமகள் -சேர்த்தியில் மன்னுதல் -சீர் பெரியோருக்கு ஏற்கும் குணங்கள்
சீர் பெரியோர்க்கு ஏற்கும் குணங்கள் -நாராயண சப்தார்த்தம் -வாத்சல்யாதி -ஆச்ராயண சௌகர்ய ஆபாத குணங்கள் –
நித்யம் -அர்ச்சையிலே -உலகில் தோற்றமாய் நின்ற சுடர் -ஸ்திரமாக -நின்று -விபவம் போலே தீர்த்தம் பிரசாதித்து போகாமல் -தோற்றமாக
-பூர்வ ஆகாரமாக -சித்திரத் தேர் வலவா-திருமேனியைத் தொட்டுக் காட்டும் பெருமாள் -மாம் என்று -பார்த்த சாரதி -தேவ பெருமாள்
-நமக்கு விசுவாசம் உண்டாக இன்றும் அந்த திருமேனியைக் காட்டிக் கொண்டு அருளும் -மகா விசுவாச ஜனகம் –
சங்கல்பித்த பின்பு படை தொடக் காரணம் -சத்யா சங்கல்பம் விச்வசிக்காமல் ஆயுதம் கொண்டு பாயுவான் ஆஸ்ரித விரோதி நிரசனம் -சிருஷ்டிக்கு மட்டும் சங்கல்பம் -அவ்வளவு ஊற்றம் -பிராதிகூல்ய வர்ஜனம் -மாற்றார் வலி -தொலைந்து இத்யாதி -அடி பணியுமா போலே -போற்றி புகழ்ந்து வந்தது ஆனுகூல்ய சங்கல்பம் –
பிரபதன ஸூ லபத்வம் சொல்லி —அறப் பெரியவன் -நித்ய சம்சாரிகளை நித்ய ஸூ ரிகள் கோஷ்டியில் வைக்கும்பொழுது தடுப்பார் யாரும் இல்லை -நிரங்குச ஸ்வ தந்த்ரன் -பிரத்யஷமாக காட்டும் சுடர் ஜோதி -திவ்ய மங்கள விக்ரஹம் பரம் ஜோதி உபசம்ச்தித்ய –
அனுகூல்ய வ்ருத்தியே போற்றி யாம் வந்தோம் புகழ்ந்து வந்தோம் -அங்கங்கள் -மூன்று இதில் -மகா விசுவாசம் பிரதி கூல்ய வர்ஜனம்
அனுகூல்ய சங்கல்பம் -மேலே இரண்டையும் சொல்லி
அங்கிகள் -மூன்று -ஸ்வரூப பர ரஷன பல சமர்ப்பணம் மூன்றையும் சொல்லி –

————————————————————-
அரசர் -மா அரசர் -அம்கண் மா ஞாலத் தரசர் -கண் ஏழாம் வேற்றுமை உறுப்பு இடம் -பரிகாச வார்த்தை -சர்வேஸ்வரன் ஒருவனுக்கு -இவர்கள் அபிமானம் –
பாலான சாமர்த்தியம் -காக்கும் இயல்வினன் கண்ண பிரான் -திருவுடை மன்னரைக் காணில்-திருமாலைக் கண்டேனே என்னும் -அபிஷீக்த ராஜாக்கள்
விஷ்ணு அம்சம் -கார்பண்யத்துக்கு திருஷ்டாந்தம் -இதிலே சொல்லி -ஸ்வ தந்த்ரன் -அபிமானம் தீர்ந்து —
-கெடு மரக்கலம் கரை சேர்ந்தால் போலே –பிரியாமலே இருந்தாலும் ஞானம் இல்லாமல் அஹங்கார அபிமானம் -கடுவினையால் -அகன்றோம் –
ஆசார்யர் கலங்கரை விளக்கம் –உபமானம் சொல்ல மாட்டாமல் செங்கண் உபமேயம் தன்னையே சொல்லி -சிறுச் சிறிதே -கண்கள் மலர்ந்து கடாஷம்
-முழு கடாஷ வீசும் வரை -விழித்து அருள வேண்டும் அழல விழித்தான் -ஆஸ்ரித விரோதி நிரசனம் -ஆதித்யன் -போலேயும் –
குளிர்ந்து ஆஹ்லாத சந்தரன் போலேவும் விழிக்க வேணும் -அஜ்ஞ்ஞானம் பாபங்களை போக்கி அருளி –அந்தகாரம் போக்க ஆதித்யன்
-அறவே போக்கி -அத்யந்த ப்ரீதிரூபமான அனுபவம் சந்தரன் போலே குளிர்ந்து -இரண்டும் ஆஸ்ரிதர்க்கு
எங்கள் மேல் -என்பதால் இரண்டுமே ஆஸ்ரிதற்கு
சாபம் இழிந்து -அவசியம் அனுபவித்தே தீர்க்க வேண்டும் -பிராரப்த கர்மா -சந்கிதகர்மா அனுபவித்தே போக்க வேண்டாமே –
அல்பமான ஐஸ்வர்யம் -நித்யம் நிரந்தரம் என்று எண்ணி ஸ்வா தந்த்ரம் மிக்கு இருக்கும் -நிலையை -சதாசார்யன் உபதேசத்தால் -அபிமானம் ஒளிந்து –
சேஷ பூதன் என்று உணர்ந்து -அபிமானம் பங்கமாக -நமாஸ் -சப்தார்த்தம் -நான் எனக்கு உரியன் அல்லன் -உணர்ந்து –
ஆகிஞ்சன்யம் பள்ளிக் கட்டில் கீழே
அநந்ய கதி -சங்கம் இருத்தல் -வந்து தலைப் பெய்தோம் –
கார்பண்யம் -அனுசந்தானம் —
பிராரப்த கர்மா கழித்து -அனுபவ ப்ரீதி கைங்கர்யம் வளர்ப்பதே -மேலே –திங்கள் -லஜ்ஜா அனுதாபம் ஏற்படுத்தி -லகு தண்டம்
ஆதித்யன் எழுந்தால் போல் –குடில புத்திகளை களைந்து -கிஞ்சித் கிலேசங்களை இங்கேயே கொடுத்து -அவிதேய புத்ரா பாரா பவதி
-சிஷையாக்கி –எங்கள் மேல் நோக்குதியேல் -படிப்படியாக –
பூர்வ பாபம் அகிலம் –சஞ்சித கர்மாக்கள் -பிரபத்தி ஷணத்திலே — உத்தரம் -ப்ராமாதிகமாக -கழித்து -மேலே ஒட்டாமல் பண்ணி -எம்மேல்
-பிரபன்னர்களுக்கு மட்டும் -ஆகிஞ்சன்யம் அநந்ய கதி உடன் வந்தவர்களுக்கு -எம்மேல் -எங்கள் மேல் சப்தார்த்தம் –
போத்ருத்வ வாரணம் மேலே சொல்லி -மங்களா சாசன பரமாக உத்தர காலத்தில் இருக்க வேண்டும் என்பார்
ஸ்வா பாவிக ஐஸ்வர்யம் -ஆஸ்ரித பக்கல் வ்யாமோஹம் -விரோதிகள் கோபம் -மூன்று காரணங்கள் செங்கண் -பிராட்டிமார்களும் பார்க்க ஒண்ணாத –
-திருப் பாதுகையே பார்த்து பொறுக்க முடியும் சஞ்சார பந்தத்தி தீ விழித்து –
வேரி மாறாத பூ மேல் இருப்பாள் -வினை தீர்க்குமே -ஒருபடியாக இருக்கும் பரிமளம் அபிராக்ருதம் -பெரிய பிராட்டியார் தன பரமாக சுவீகரித்துக் கொண்டு –
பெரியவாச்சான் பிள்ளை -பல பிரதானம் பண்ணும் -பெருமாளை விலக்கிக் கொண்டு —
காயாம்பூ மலர் போலே -பூவை பூ -கருத்து நெய்தது–முற்று உவமை -சிங்கம் பூ -திருஷ்டாந்தங்கள் –
அஹோபில திருமலை -மாலோலன் -சஞ்சாரம் -போலே புறப்பட்டதை சொல்லிற்றாம்
படுக்கை வார்த்தை யாகப் போக ஒண்ணாது -வழி நடை வார்த்தை யாகவும் ஒண்ணாது –
கோயில் உறைகின்ற இடம் -இங்கனே போந்தருளி -கோப்புடைய சீரிய சிங்காசனத்து இருந்து -ஆசன பலம் அர்ஜுனன் தேர் தட்டு வார்த்தை
மெய்ம்மை பெரு வார்த்தை விஷ்ணு சித்தர் கேட்டு இருப்பார் -விச்வசித்து இருப்பார் -ஸ்தான விசேஷம்
நித்ய விபூதியில் அஜ்ஞ்ஞானம் சம்சயம் -முடிச் சோதி யாய் உன் முகச் சோதி அலர்ந்ததுவோ –திருமாலே கட்டுரையே பொருந்த சொல்லி அருள வேண்டும்
மருளில் வண் சடகோபனுக்கு வந்த மருள் இதில் -விரோதம் இல்லை புருஷார்த்த ரூபமான அஜ்ஞ்ஞானம் இது -திருமாலே கட்டுரையே
-கட்டு கதையாகவாகவும் சொல்லி அருள வேண்டும் -தனக்கும் தன் தன்மை அறியாதவன் அன்றோ –
அஸ்தானே பயசங்கை -பண்ணுவார்கள் -அங்கும் -ஆங்கு ஆராவர்ரம் அது கேட்டு உமிழும் -திவ்யாத்மா ஸ்வரூபம் -திவ்ய மங்கள விக்ரஹம்
சௌந்தர்யம் அனுசந்திக்க கோப்புடைய சீரிய சிங்கம் -கடக சுருதி -கொண்டு பேத அபேத ஸ்ருதிகளை சமன்வயப்படுத்தி
யாம் வந்த கார்யம் -இருந்த இடத்தில் நினைத்த கார்யம் இல்ல -பனித்தலை வீழ வாசல் கடத் தலை பற்றி நின்று –
அடியார்க்கு ஆட்படுத்த பள்ளி எழுந்து அருளாய் 10 பாசுரங்களால் எழுப்பி கேட்ட வார்த்தை அன்றோ –
சர்வலோக சரண்யன் -ராகவாய மகாத்மனே நிவேதயதே மாம் சிகரம் விபீஷண உபாஸ்திதே-அங்கு இருந்து சொல்லி இருந்தால் அங்கு வந்து விழுந்து காப்பான் -பெருமாளுக்கு உபகாரம் செய்தேனே -வந்ததால் -உன்னை வரவழைத்த கார்யம் இல்லை -யாம் வந்த கார்யம் -இங்கனே இந்த பிரகாரம் நடை அழகைக் காண வேண்டும் -ஆயர்கள் அனுப்பின கார்யம் வேற -நாங்கள் வந்த கார்யம் வேற இங்கிதம் அறிய வேண்டுமே – ஆராய்ந்து அருள வேண்டும்
போக்த்ருத்வ வர்ணம் -பிரார்த்தனா மதி சரணாகதி த்வயமேவ உபாய பூவோ பவ -அர்ச்சையில் -வரிக்க வேண்டும் என்பதற்காகவே உபாய வேஷம் தரித்து
விபவம் அர்ச்சை மாரி மலை -நித்ய விபூதியில் உள்ளவன் அறிவுற்று -தர்மம் குலைந்து –தீ விழித்து -ஆசூர வர்க்கம் மிக்கு உள்ள நிலையில்
-ஆஸ்ரித ராஷணத்துக்கு கோபம் வேண்டும் தீராத சீற்றத்தால் -வெகுண்டு -கொண்ட சீற்றம் ஓன்று உண்டு –
என்னை நெகிழ்கிலும்-என் தனி நெஞ்சை -வஞ்சிக்க தானும் கில்லான்-பின்னை நெடும் தோள் நப்பின்னை பீடுடை -முன்னை அமரர் -மேலே இருவர் உண்டே –
கோபச்ய வசம் மே இவ -ஏறிட்டுக் கொண்டு பெருமாள் -ந நமேயம் இருப்பானையும் ரஷிக்க முயன்று –
எப்பாடும் பேர்ந்து -தேவாதி சஜாதீயனாக -உதரி -பரதவ ஸ்வா தந்த்ராதிகளை உதரி
மூரி நிமிர்ந்து முழங்கி -பரித்ராணாயா -யுகே யுகே -அவதார பிரயோஜனம் அருளி –
இங்கனே எங்கள் திரு முன்பே -பிரகாரம் அர்த்தம் இல்லை இங்கே -ரஷ்ய வர்க்கம் உள்ள இடம் வந்து ஆட கொள்ள வேண்டுமே
நாட்டில் பிறந்தவர் நாரணற்கு ஆள் அன்றி ஆவரோ –நடந்ததை கேட்டுமே -காண்டல் இன்றி வளர்ந்து -விபவத்திலும் அந்தர்யாமி பட்டது படுவதே
நெடும் தெருவே போகும் ராஜ குமாரர்கள் குறுக்குத் தெருவில் என் வீட்டில் வருவதே மாலாகாரர்
கோப்புடைய சீரிய சிங்காசனம் –யதிபதி -த்ரிவேதி பத்ரவேதி -பிரதிவாத நிரசனம் –கடக சுருதி -பின்னல் மூன்று இழைகள் வேண்டுமே -சரீராத்மா பாவம் கொண்டு –
சேர்த்தியில் -கோப்புடைய சீரியா சிங்காசனம் -சரணாகதி கத்யம் –
————————————————————————–
சர்வ சேஷி வீற்று இருந்த வீறு தோன்ற இருக்கும் இருப்பு -செந்தாமரைக் கண் பிரான் – இருந்தமை காட்டியே -தொலை வில்லி மங்கலம் –
வீற்று இருந்து – ஏழ் உலகும் தனிக் கோல் -வீவில் சீர் -5=வீவில் சீர் -திருவாய் மொழியில் திருப்பல்லாண்டு -என்பர் –
திருப்பாவையில் திருப்பல்லாண்டு அன்று இவ் உலகம் -அளந்தாய் -7-10- இன்பம் பயக்க –வீற்று இருந்து ஆளும் பிரான் –திருவாறன் விளை-
கண்களை இழந்து -வந்த கார்யம் மறந்து மங்களா சாசனம் -செய்கிறார்கள் –அன்று -முழு வயிறு எரிச்சலும் இந்த பதத்தில்
கதே ஜலே சேது பந்தனம் பண்ணுவது இவளுக்கும் இவள் தமப்பனுக்கும் பணி-
அன்று இவ்வுலகம் அளந்தாய் இன்று யாம் வந்தோம் -அடி போற்றி -குறை தீர இப்படி ஒவ் ஒன்றுக்கும் அன்வயம் –
சென்று அங்கு சொல்லாமல் அன்று செங்கு -பிரதான்யம் -கண்டேன் சீதா போலே -சென்றதற்கு மங்களாசாசனம் வயிறு பிடித்து பேசும் படி
12 நாள் பூதனை -உத்தான உத்சவம் அன்று -நாள்களோ நாலைந்து திங்கள் அளவிலே -20-30- நாள்களில் -தாளை நிமிர்த்து -சகடாசுரன் –
செய்த சிறுச் சேவகம் -உஊர்ந்த சகடம் உத்தைத்த பாதத்தான் -பேய் முலை சுவைத்த செவ்வாயன் அழகைக் காட்டி என்னை நிறை கொண்டான்
-மடலூர்ந்தாவது அவனை கொள்ள -பூரணத்வம் ஸ்த்ரீத்வம்-அனைத்தையும் -கொண்டான்
இங்கும் பொன்ற முதலில் சொல்லி -சகடம் உதைத்தாய் புகழ் போற்றி -அழிந்ததை முன்பு சொல்லி –
கன்று குனிலா எறிந்தாய் -குனிலா சிறு கோல் -அஸ்தரம் -கை விட்டு நீண்ட தூரம் போவது -குறும் தடி —
இடையர் -இடைச்சிகள் -பசு -கன்று -ஸ்வா தந்த்ர்யம் குறைய இவன் கூட்டி தீர்த்தம் குடித்து காட்டி -ஸ்வா தந்த்ர்யம் குறைய குறைய ப்ரீதி மிகும்
-பாரதந்த்ரம் விஞ்சுவதால் -பசு மேய்ப்பு உவத்தி —-கன்று மேய்த்து இனிது உகந்த காளாய்
எந்தன் அளவன்றோ யானுடைய அன்பு -கன்றினால் வீழ்த்தினவன் -அபிராக்ருதமான உனது அளவு அன்பு என்றவாறு -கழல் -திருவடி லஷணையால்-
வீரக் கழல் -நமது அஹங்கார -விரோதி நிரசன கழல் ஆசார்யர்கள் திருக்கால்களில் இருக்கும் –
குறை கழல்கள் சப்திக்கும் -ஏறி எழில் பதம் –நாரணனை நண்ணி -அடிமையில் —
வெற்பு ஒன்றாக எடுத்து -ஏதாவது ஒன்றை எடுக்க வேண்டும் –குன்று குடையாக எடுத்தான் -பலம்
செயற்கரிய செயல் செய்தாலும் களைப்பு இல்லாமல் -குணம் போற்றி –
அனுகூலன் -நடுவில் வந்த அபசாரம் -சோறு போனதால் -அறிந்து கோவிந்த பட்டாபிஷேகம் செய்தானே -அத்யந்த ஷமை-தயை – காட்டி அருளிய குணம் –
மங்களா சாசனத்துக்கு அதிசங்கை பண்ணி வேல் போற்றி -இல்லாத ஆயுதங்களை சொல்லி –இருப்பதைக் காட்டிக் கொடுப்பான் என் –
தனி வேல் -உய்த்த வேள் முதலா வென்றான் ஊர் திருக் கோவலூர் -திரு நெடும் தாண்டகம் —
கூர்வேல் கொடும் தொழிலன் -என்பதாலும் –
என்று என்றே -பல்லாண்டே சொல்லுவோம் இங்கும் அங்கும் -சூழ்ந்து இருந்து ஏத்துவர் பல்லாண்டு
சேவகமும் ஏற்றி -ஆண்மை -வீர பராக்கிரமம் -வீர பராக்ரங்கள் -சர்வ காலமும் மங்களா சாசனம் செய்வதே பிரபன்னனுக்கு கர்த்ருத்வம் -ஸ்வரூப அநுரூப கைங்கர்யம்
—————————————————————————–
நெடுமால் -ஒருத்தி மகனாய்
தங்கள் நிலையையும் சொல்லிக் கொள்கிறார்கள் பூர்வ –ஸ்வா பாவிக ஸ்வரூபம் -கௌஸ்துபம் மணி வரம் -சேதன தத்வம் –இட்டுப் பிறந்த நாம் –
-திரு உடன் வந்த செழு மணி போல் திருமால் இதயம் மருவிட -மலர் அடி சூடும் வகை பெரும் நாம் -நிருபாதிக சேஷபூதன்-
ஓர் இரவில் -சம்சார காள ராத்ரியில் -பிராக்ருத சப்தாதிகளில் மண்டி -ஞான சங்கோசம் –
மோஷம் சக்ருத் திவா –ஞான பிரகாசம் —
கர்ம பலன் -பிரகிருதி திரோதானம் பண்ணி ஒழித்து வளர -நமது ஈஸ்வர தத்வம் மறைத்து -பிறந்தது ராஜ குமாரன் வளர்ந்தது வேடன் –
தரிக்கிலானாகி –
கோபிகள் காமத்தால் உஜ்ஜீவிக்க -காமாத் கோபா -மாலாகாராதிகள் பக்தியால் உஜ்ஜீவிக்க -கம்சன் பயத்தால் -உஜ்ஜீவிக்க -வார் கெடா அருவி -யான மா மலையின் மறுப்பு இணை -தந்தங்கள் -குவடிறுத்து -கம்சன் வத வ்ருத்தாந்தம் –சொல் சித்திரம் போல் –8-4-1-ஆஸ்ரித வ்யாமோஹம்-சேவை சாதித்து அருளினான் ஆழ்வாருக்கு –
சீர் கொள் சிற்றாயர் பண்ணி அருளினான் –
அர்தித்து -வேண்டி வந்தோம் பிரார்த்தித்து வந்தோம் –உன்னை -உன்னிடத்தில் இல்லை உன்னை –பசுவைக் கறக்கிறான் பாலைக் கறக்கிறான் -போலே -கறப்ப பிரயோஜனம் பிரதானம் –பசுவின் இடத்தில் பாலைக் -கறந்தோம்-
உன்னிடத்தில் உன்னையே அர்தித்து வந்தோம் என்றபடி -பிராப்தி பிராபக ஐக்கியம் உன்னால் அல்லால் யாவராலும் ஒன்றும் குறை வேண்டேன்
–உன்னை உபாயமாக கொண்டு வேறு ஒன்றை பெறுவதும் மற்ற யாரைக் கொண்டு உன்னை பெறுவதும் வேண்டாம் –
பறை தருதியாகில் -உபகரணங்கள் -நாட்டாருக்கு -இவர்களுக்கு கைங்கர்யம் -திருத் தக்க செல்வம் -அழகு திவ்ய மங்கள விக்ரஹம்
-கல்யாண குணங்கள் -ஆனைத் தொழில்கள்
திரு -திருவுக்கு தகுதியான -திரு தங்கும் படியாகவும் -அகலகில்லேன் இறையும் -தண்ணீர் தண்ணீர் சொல்லும் படி –
காணிலும் உருப்பொலார் செவிக்கு இலாத கீர்த்தியார் மற்றவர்கள் –
வருத்தமும் தீர்ந்து பரிபூர்ண அனுபவம் பெற வேண்டும் -நிரந்தர கைங்கர்யம் -அனைத்து உலகம் உடைய அரவிந்த லோசனனை பிரியாமல் —
கஞ்சன் -கலி புருஷன் நிகண்டு –ஸ்வரூப ஞானம் உண்டாக -தடை -தர்மம் –நான்கு கால்கள் -ஏக கால் கலி யுகம்
-ஞானம் பக்தி அனுஷ்டானம் வைராக்கியம் -நான்கு கால்கள் -வைராக்கியம் -அனுஷ்டானம் -பக்தி -புருஷார்த்தம் சாதனமான ஞானம் மட்டும் இருக்கும்
கலி யுகத்தில் –நாய் வால் போலே பிரயோஜனம் இல்லாத ஞானம் ஆகும் –
கலியும் கெடும் கண்டு கொண்மின் -ஸ்ரீ வைஷ்ணவ ஸ்ரீ சமர்த்தி -உண்டாக -ஒன்றும் தேவும் உபதேசத்தால் –
பொலிக பொலிக பொலிக –கலியில் பாபம் செய்தால் நரகம் போக வேண்டாமே -நரகு நலிந்து போகும் -நானே நாநா வித நரகம் புகும் பாவம் செய்தேன் —
கலியுகம் ஓன்று இன்றிக்கே தன் அடியார்க்கு அருள் செய்யும் –மாயப் பிரான் –காரி மாறன் -உள்ளத்தை மாசறுக்குமே –5-2- 11-
பிரபத்தி பிரபாவம் -ஆழ்வார் உபதேசித்து அருளி ஸ்ரீ பாஷ்யகாரர் அனுஷ்டித்துக் காட்டி -பரிஷித் -கலி புருஷனுக்கு 10 இடங்கள் —
பர ஸ்திரீ -இவனை விட வேறு ஓன்று இல்லையே -அதனால் -சர்வாந்தராத்மா இவனுக்கு யாரும் பரர் இல்லையே -பரிஷித் கேட்டதும் -உன் உடம்பை பார்த்துக் கொள் கிருஷ்ணன் ப்ரஹ்மசாரி நீயே பார்த்துக் கொள்ளலாம் –
சரீரம் விஷ்ணுவே கொடுத்து அருளினான் பரீஷிதுக்கு -விஷ்ணுராதம் -விஷ்ணுவால் கொடுக்கப் பட்டவனே –
மோஷத்தை அடைவிப்பவன் ஆசார்யன் -சாஷி பெருமாள் -சபரி பரிஷித் இடம் பார்த்தோம் –
கஞ்சன் வயிற்றில் நெருப்பு -திருமலை ஒன்றுமே தொழ நம் வினை ஓயுமே -திருவேங்கடத்தான் வேண்டாம் -பரன் சென்று சேர் திருவேங்கடம்-
அவனும் பரம பிராப்தமாக சேரும் திருமலை -திருமலை சிகரம் ஏக தேசம் அவன் -ஸ்ரீ வைஷ்ணவ பிரபாபவத்தாலே கலியும்
-நெடுமால் -ஆஸ்ரிதர் பக்கல் அவன் வைத்த வ்யாமோஹமே-இந்த ஸ்ரீ வைஷ்ணவ மகிமைக்கு காரணம் —
உன்னை அர்தித்து வந்தோம் பறை அனுபவ ப்ரீதி காரித கைங்கர்யம்
பக்தி யோக நிஷ்டர் உபாசன காலத்தில் -மோஷ துல்ய ஆனந்தம் இங்கேயே அனுபவிக்கிறான் -மத கீர்த்தன மத பிரமாண மத தர்சனாதிகளால் சதா பச்யந்தி
-பக்தாஞ்சலி நமஸ் சப்தம் அனவரதம் -அத்தையே இங்கு அனுபவிக்கிறான் ஹாரத்த ரூபமாக -சத்தம் கீர்த்தனை பண்ணி இருக்கிறான் –
திருத்தக்க செல்வம் சௌலப்யம்- சேவகம் பரத்வ குண விசிஷ்டன் பாடி வருத்தமும் தீர்ந்து -தாப த்ரய தயக்கங்கள் நீங்கி -மகிழ்ந்தேலோ -நிரதிசய பரிபூர்ண கைங்கர்யம் செய்யப் பெற்று ஹர்ஷராய் இருக்க –மேல் பிரபத்தி உபாய உபேய பிரார்த்தனைகள்
————————–
ஸ்வரூப பிராப்தம் ஆனவையே பிரார்த்திக்கிறார்கள் -உபாயத்துக்கு -வேண்டியவை -உத்தர காலத்தில் ஆராதனைக்கு -மாலே –
ஆஸ்ரிதர் வ்யாமோஹம் நிறைந்தவன் -சத்யவான் பெருமாள் -ஆஸ்ரித வ்யாமோஹம் கிருஷ்ணன் –
அறிந்தவாறு என்ன -மணி வண்ணா -அகவாயில் உள்ளவை காட்டுமே -ஸ்படிகம் போலே -சாஸ்திரம் கொண்டு அறிய வேண்டாம் பிரத்யஷ சித்தம் –
நீராட்டம் -பிரபத்தி உபாய விசேஷம் மார்க்க சீர்ஷம் –மேலையார் செய்வனகள் -விஹித கர்மங்கள் செய்து நிஷித்த கர்மங்கள் செய்யாமல்
பலம் த்யாகம் பண்ணி பகவத் பிரீதிக்காக செய்வதே சிஷ்டாசாரம்
விஹிதம் குருவந்தி நிஷிதம் நைகுருவந்தி -யஸ்ய -தாசரதி ச்ரேஷ்டா -லோகஸ்ய அனுவர்த்திதா -லோக சங்க்ரஹம் –ஸ்ரீ கீதை
-முமுஷூத்வம் ஸூ ஹ்ருதம் வேணும் ஞானம் மட்டும் போதாதே -ஜாயமான கடாஷம் வேணும் -அவன் எந்த அளவு அனுஷ்டிக்கிறானோ அதுவே பிரமாணம் –
ஸ்ரீ ராம சரம ச்லோஹம் -ஒருக்காலே –சரணாக அடைகின்றார்க்கு -உனக்கு அடிமை யாகின்றேன் என்கின்றார்க்கும் –அறுக்காதே அனைவருக்கும்
அனைவராலும் அஞ்சேல் என்று அருள் கொடுக்கும் இருக்கு -ரிக் வேதம் -வேதங்களுக்கு உப லஷணம் -இருக்காலும் எழில் முனிவர் நினைவாலும் இவை அறிவார் செய்கையாலும் என் இசைவாலும் -நெருக்காத வ்ரதம்-சங்கோசம் இல்லாத வ்ரதம் -நீள் வ்ரதம் எனக்கு உண்டு -அபாய பிரதான சாரம் -தேசிகன் –
செய்வன கண் -கேட்டியேல் -அவசியம் கேட்க வேண்டும் -சரண்யன் நீ- என்ன என்ன வேணும் மேலே சொல்கிறார்கள் -பறை -அறிவிக்க -முரலும் சங்கங்கள் வேண்டும் -ஞாலம் எல்லாம் நடுங்க முரலவும் -பால் அன்ன வண்ணத்து -இரண்டு விசேஷணங்கள் –சாத்விகம் போக்கியம் என்றவாறு ஆஸ்ரிதர்களுக்கு -விரோதிகளுக்கு -பிராண விதானம் –பாஞ்ச சந்யமே போல்வன சங்கங்கள் –
போய்ப்பாடு உடையனவே சாலப் பெரும் பறை -பறை -பெரும் பறை -சாலப் பெரும் பாறை -மிகப் பெரிய பரப்புடைய பறை -பஞ்ச லஷம் பெண்களும் அறையும் படி
பல்லாண்டு இசைப்பார் -வேதங்கள் அருளிச் செயல்கள் –வேதம் மங்களா சாசனம் பண்ணும் -தெளிவாக எடுத்துக் காட்டினார்கள் ஆழ்வார்கள்
கோல விளக்கு -மங்களார்த்தமான அழகிய பிரகாமான கொடி விதானம் மேல் கட்டி –
ஆலினிலையாய் -இவற்றைக் கொடுக்கும் அகடிதகட நா சமர்த்தன் -கிருபைக்கு எங்களை விஷயாமாக்கு
மாலே மணி வண்ணா -அல்ப பிரபத்திக்கு நிரதிசய நித்ய ஸூ ரிகள் அனுபவம் –பரங்கள் நீ சுமந்து பலனை மட்டும் கொடு -கேட்ட மாதரம் செய்து அருளுகிறான்
-மாலே –
மணி வண்ணா -உபாயம் பிராப்ய தசையில் -இரண்டும் அவனே -கண்கள் சிவந்து -ஹார்த்தன் -சுபாச்ராயம்-அர்ச்சையிலும் -திவ்ய மங்கள விக்ரஹம் -கைங்கர்யம் அவனுக்கு உகப்பாகச் செய்வதையே
அனுபவம் தான் புருஷார்த்தம் -வேதம் சொல்லும் கைங்கர்யமே புருஷார்த்தம் -அருளிச் செயல்கள் சொல்லும் -எனக்கே பகவத் ப்ரீதி கார்யமான கைங்கர்யமே புருஷார்த்தம் –
சர்வத்ர உபாயம் காற்று -விபு -வரித்து நமது சக்கரத்துக்கு காற்று அடைத்து ஓட்டுவது போலே -பலம் அதாக -ஆராதிக்கப் பட்ட பர புருஷன் தான் பல பரதன் -பலமத உபபத்தே -மார்கழி நீராடுவான் -மார்க்க சீர்ஷம் -பிரபத்தியால் உன்னை வசீகரிப்போம்
மாசிலார்-பாஷ்யகாரர் -அனுஷ்டித்து உக்த்யா தனஞ்சய -விபீஷண லஷ்யா -லஷ்மன முனே -பிரமாணம் -மேலையார் செய்வனகள் வேண்டுவன கேட்டியேல்
இவைகள் எங்களுக்கு வேணும் நாங்கள் இவைகளாக வேணும் என்றுமாம் உண்ணும் சோறு எல்லாம் கண்ணன் -நமக்கும் உத்தேச்யம்
நமக்கு உண்ணும் சோறு கண்ணன் ஆழ்வாருக்கு கண்ணனே உண்ணும் சோறு -ஒரேபத பிரயோகம் இப்படி –
சங்கம் -ஞான ஸ்வரூபம் -துருபன் -சங்க ஸ்பர்சம் -ஞானம் வேண்டும் என்கிறார்கள் –பிரணவம் -உருவம் த்வநியாலும் ஒத்து –அத்யந்த விசுவாசம் பிரபத்தி -ப்ரீதி பக்தி ஞானம் கனிந்த நலம் –அது பொன்ற கைங்கர்யம் பண்ண வேணும்
சாலப் பெரும் பறையே -பரத்வம் நிர்ணயம் -பெரியாழ்வார் செய்த கைங்கர்யம் பண்ண வேணும் -பிரபண்ணன் உத்தர கருத்தியம்
ஸ்ரீ பாஷ்யம் வாசித்து பிரவர்த்திப்பிக்க வேண்டும் –அருளிச் செயலை வாசித்து பிரவர்த்திப்பிக்க வேண்டும்
உகந்து அருளின நிலங்களில் கோல விளக்காக ஆக வேணும் -கைங்கர்யம் செய்ய வேணும் –கொடி -த்வய மந்த்ரம் -அடையாளம்
விதானம் -சம்சார வெக்காயம் தட்டாமல் -பாகவதர் திருவடிகளில் ஒதுங்கி -பாஷ்யகாரர் நியமனம் படி கைங்கர்யம் –

——————————————–
கோவிந்தன் -பசு சம்ருத்தி பசு ரஷகம் ஆயர் தேவு -பசுக்களை மேய்த்து ரஷித்தல்
-கோ வாக்கு ரஷிக்க வேத சம்ரஷகம் வேதத்தால் பிரதிபாதிக்கப் படுபவன் தன்னுடைய வாக்கை ரஷிப்பவன்-
சரம ச்லோஹா அனுஷ்டானம்
கோ பூமி -ரஷிப்பவன் -அதர்மங்களை போக்கி தர்மங்களை வளர்ப்பவன் – –
கூடார் -கூடாதவர் -ந நமேயம் -என்று இருப்பார்களை வென்று தனக்காக்கி கொள்ளும் -கூடினவர்களுக்கு தோற்பவன் அர்த்தாபத்தி -சித்தம்
பிரிவதற்கு இரங்கி பசு மேய்ப்பு ஒளிந்தவன் –பீஷ்மர் பிரதிஜ்ஞ்ஞை வீண் ஆகாத – படி தான் தோற்று -அத்தை காத்து
குந்தேயே நீ பிரதிஜ்ஞை பண்ணு நான் பண்ணினால் மீறினாலும் மீறுவேன் என்றான்
ஆஸ்ரிதர் இட்ட வழக்கு -தமர் உகந்த உருவம் -பேர் -அர்ச்சக பராதீனன்
2கூடாதார் -ப்ரதிகூலர்-த்வேஷிகள் ஒரு வர்க்கம் -திவ்யாயுதங்களால் தோற்பித்து -உதாசீனார் -வைலஷண்யம் அறியாமல் -வடிவு அழகைக் காட்டி தோற்பித்து -ஆதரம் பெருக வைத்த அழகன் -அனுகூலர் அத்யந்த -நைச்யம்-காட்டி அகல -உன் பெருமை மாசூணாதோ மாயோனே -சௌசீல்யம் காட்டி சேர்த்துக் கொண்டானே -மகா ராஜர் பெருமாள் சக்யம் கொண்டதுமே -ஸூ க்ரீவன் சொல்லக் கூடாதே -சம்ப்ரதாயத்தில் -நிரஞ்சனம் பரமம் சாம்யம் உபயத்தி -ஒரு நீராக கலந்து பரிமாறும் -திரிவிக்ரமன் முதலில் காட்டி அருளி அப்புறம் வெண்ணெய் விருத்தாந்தம் -சாத்மிக்க சாத்மிகக காட்டி அருளி –பகவான் ரஷ்ய வஸ்து என்று நினைப்பார்களே அநந்ய பிரயோஜனர் –மா முனிகள் -இடையர் வெண்ணெய் உகப்பான் -மண்ணை உண்டது அதன் சத்தைக்காக -வெண்ணெய் உண்டது உன் சத்தைக்காக -ஆஸ்ரிதர் கைப் பட்ட த்ரவ்யம் ஏற்கனவே சத்தை பெற்று இருந்தது –விஷம் நான் என்று அகலப் பார்த்தார் –விஷப்பால் தான் அமிர்தம் விரும்பி உண்டேன் -என்றான் –
க்ருதக்ருத்யர் -பிரபத்திக்கு -பலன் -ஆஜ்ஞ்ஞா படி கைங்கர்யம் அனுஷ்டித்து ஸ்ரீ வைஷ்ணவ ஸ்ரீ பொலிய வாழ்வதே உந்தன் பெரும் பலன்
பொய்யில் பாடல் –வையம் மன்னி வீற்று இருந்து விண்ணும் ஆள்வர் -மண்ணை துழாவி பதிக பலன் –
நாடு புகழும் படி ஞான அனுஷ்டானங்கள் -தாய் மடியில் தவழும் குழந்தை போலே அவனை அடைவார்கள் -பிரபத்தி பிரதம பலன் -ஸ்ரேஷ்டராக வாழ்ந்து காட்டுவதே –
சூடகமே -இத்யாதி -அர்ச்சிராதி மார்க்க போகங்கள் -இவை -மூலமாகிய ஒற்றை எழுத்தை மூன்று மாதரை -உள் எழ வாங்கி -உபாசனர் -உன்நீயதே -ஆதிவாஹகர் -பக்தாஞ்சலி ஸ்புடாகா-சூடகம் -கை வளை பூஷணம் அஞ்சலி –
தோள் வளை புஜ பூஷணம் -சாஷ்டாங்கம் தோள் அவனை அல்லால் தொழா-செவிப்பூ ஸ்தோத்ரம் பாடகம் -கால் பூஷணம் -சர்வத்தையும் திருவடிகளில் சமர்ப்பித்து –
அப்ராக்ருத திருமேனி ஆடை -சரீரம் அணிவோம் -களையாத ஆடை இது –உடுப்போம் -சதம் மாலா ஹஸ்தா -ப்ரஹ்ம அலங்காரம் -ப்ரஹ்ம ரூபம் ப்ரஹ்ம ரசம் பெற்று -அதன் பின்னே –அநு யாத்ரை யாக -திருமா மணி மண்டபம் -சென்று
பால் சோறு -அஹம் அன்னம் -அஹம் அந்நாதா –ப்ரஹ்ம அனுபவம் -சர்வேஷூ -அந்தராத்மா -பால் சோறு -போக்யதை பிரிக்க முடியாத ஸ்ரீ யபதி
-நித்ய சூரிகள் நெய் போலே -அனுபவத்துக்கு போக்யதை -சூழ்ந்து இருந்து ஏத்துவர் -பல்லாண்டு -அனுபவ சாம்யம் -சூழ்ந்து இருந்தால் தானே கிடைக்கும்
-நெய் பித்து மூட பால் சோறு அனுபவம் –முழங்கை வழி வார உண்ணுவது -பாகவத பிரசாதம் -பரிபூர்ண போக்த்ருத்வம் –அபிரதான போக்த்ருத்வம் –
பெருமாள் பிரதான போக்தா – தாங்கள் அபிரதான போக்தா என்பதை முழங்கை வழி வார -காட்டும் –கூடி இருந்து குளிர்ந்து -அடியார் குழாங்களை கூடுவது என்று கொலோ -தாபம் தீரப் பெற்று -குளிர்ந்து -வினை எச்சம் -கால தத்வம் உள்ள அளவும் குளிர்வோம் சொல்லாமல்
சாயுஜ்யம் -என்பதால் -முன்பு சாலோகாயம் சாரூப்யம் சாமீப்யம் –
மேலே -சாஷாத் சரணாகதி பூர்வ உத்தர கண்டங்கள் -கற்றுக்கறவை சிற்றம் சிறுகாலம் -வங்கக் கடல் -திருநாம பாசுரம் நியமனம் -பல பாசுரம் என்னக் கூடாது சம்ப்ரதாயத்தில் -தோல் கன்றுக்கு இறங்கிக் கொடுக்கும் -இடைச்சி பாவம் விட்டு தானாகவே அருளிச் செய்த பாசுரம் –
———————————————————————————————————————————
ஆகிஞ்சன்யம் அநந்ய கதித்வம் -கார்பண்யம் எடுத்து சொல்லி தங்கள் அதிகாரம் நுடங்கி அனன்யராய் தொந்தவரே முதலாக உபாயாந்தர ஸூ நயராக- –
5-7- நோற்ற நோன்பிலன் –நுண் அறிவிலேன் -சாதனம் இல்லை என்றால் சதகம் பக்தி யோகமும் இல்லை -ஆறு எனக்கு நின் பாதமே தந்து ஒழிந்தாய்-
கறவைகள் – ஞான ஹீனம் -நிதர்சனம்-பின் சென்றோம் -விவேக விமோக இத்யாதி -லகு சித்தாந்தம் –
காலிகள் -பசுக்கள் சொல்லாமல் -பிரயோஜனனாந்தர பரர்கள் என்பதால் கறவைகள்
பலனை த்யாகம் செய்தால் தான் கர்ம யோகம் ஆகும் -கானம் -திவ்ய தேசம் இல்லை -நைமிசாராண்யம் தண்டகாரண்யம் -பிருந்தாரண்யம்
போன்றவை இலையே கறவைகள் பின் -சென்று -உண்போம் -ஸ்நாத்வா புஞ்சீத நியமம் இல்லை –
அறிவில்லாத —அறிவொன்று இல்லாத -அறிவொன்றும் இல்லாத -ஆயர் சிறுமியரோம் -ஞானம் வர பிரசக்தியும் இல்லையே –
பூர்வ ஸூ க்ருதம் உண்டே -உன் தன்னை பிறவி -திருவவதரிக்கப் பெற்ற -புண்ணியம் -அந்த ஸூ க்ருதமும் நீயே
மகா விசுவாசம் -கால த்ரயத்திலும் -வேண்டியதை சொல்லுகிறது -பூர்வ -அனுஷ்டான -உத்தர காலத்திலும் விச்வாசம் வேண்டுமே –
குறை ஒன்றும் இல்லாத கோவிந்தா -கோவிந்த பட்டாபிஷேகம் –பரமபதத்தில் யாரும் சரணா காதர் இல்லையே அந்த குறை உண்டே ரஷிக்க அங்கே
யாரும் இல்லையே-பெருமாளுக்கும் இது போலே இல்லையே – -இங்கே தான் பஞ்ச லஷம் –
குறை ஓன்று இல்லாத -தீர்த்தன் உலகளந்த -பார்த்தன் தெளிந்து ஒழிந்த -தேவதாந்திர பஜனம் உண்டே –
குறை ஒன்றும் இல்லாத -ஷமை தயை குணங்களுக்கு பிரயோஜனம் கண்டான் இப்பொழுது தான்
உன் தன்னோடு -உன்னோடு இல்லை -விசேஷித்து -மால் தன்னில் மிக்கதும் தேவு உளதோ திண்ணன் வீடு
ஏறனை -ஏறாளும் இறையோன் –பூவன் –பூ மகள் தன்னை -பூ மகளை சொல்லாமல் -ஒக்க சொல்லாமல் -பீடம் போற்று இரண்டாம் வேற்றுமை
உன் தன்னோடு –மூன்றாம் வேற்றுமை பீடம் -விசேஷ நிர்த்தேசம்
ஒழிக்க ஒழியாத உறவு -உன்தன்னை-உன்னை அல்ல –அசக்தர் நாங்கள் ஒழிக்க ஒழியாத சர்வ சக்தன் உன்னாலும் ஒழிக்க ஒழியாத –
நமக்கு ஒழிக்க ஒழியாத சேர்ந்தாலும் -அகாரவாச்யன் -மகார வாச்யன் நடுவில் உகார வாச்ய பிராட்டி இருப்பதால் -ஒழிக்க ஒழியாதே -நிருபாதிக சேஷபூதர்-
-மதிள் கட்சி கருணை நாதனை நல அடைக்கலம் -உகக்கும் அவை உகந்து உகவாத அனைத்தும் ஒழிந்து -உறவு குணம் மிக துணிவு மகா விசுவாசம் பெற
-மறுக்க ஒண்ணாத புருஷகாரம் -திருவாணை- கர்ம அனுகுனமான பல பரதன் அன்றோ சங்கைக்கு -உறவு -பிராப்தன் –
பரிபூர்ணன் நிரபேஷன்-என்ற சங்கைக்கு -காருண்யன் தயை குண விசேஷம் நிருபாதிகம் இவையும் -கொள்ளக் கொள்ள குறைவற்ற அனுகூலம் ரஷக
வியாபாரம் நிரபேஷம் தன் பேறாக கொள்ளும் பிரயோஜனம் -இவனுக்கே அற்றுத் தீர்ந்து –
மகா விசுவாசம் -கலம் எள் களம் எண்ணெய் -இந்த ஐந்தையும் ஆசார்யர் மூலம் கேட்டு அறிந்தால் -மகா விசுவாசம் நிலைக்கும் -எம்பார் பணிப்பர்
மகா விசுவாச பீஜம் -உணர்ந்து -உறவு குணம் மிகத் துணிவு பெற உணர்ந்து
அறியாத பிள்ளைகளோம் -அபராதங்களை சொல்லி சீறி அருளாதே பிராதிகூல்ய வர்ஜனம் -அறியாத் தனம் -அன்பினால் –
அதிக்கிரமம் -மகாராஜர் இளைய பெருமாள் -விசுவாசம் -பிரணயித்வம் தயை ஷமைக்கு மீறாது என்கிற விசுவாசம் -கொண்டேன் என்பிழையே நினைந்து அருளி
அருளாத திருமாலற்கு –நெருப்பினால் நனைக்கிறான் போலே -அருளாத திருமால் -அன்வய ரஹிதம் -அன்றோ –என் பிழைத்தாள் திருவடியின் தகவினுக்கு
-தயைக்கு அபராதம் பண்ண முடியாதே அவனுக்கு பண்ணினாலும்
இறைவா நீ தாராய் பறை கோப்த்ருத்வ வர்ணம் -உன்னையே பிராப்யமாக -நீயே தந்து அருளுவாய் -தவமே ஏவ உபாயம் –

—————————————-
காலே –சிறுகாலே –சிற்றம் சிறுகாலே -காலையில் கன்று மேய்க்கப் போவான் -சிறுகாலே ஊட்டி ஒருப்படுத்தி காலின் பின் போக இசைய வைப்பாள் –
வந்து -உன்னை சேவித்து -வந்த உன்னை சேவித்து -அவன் வந்து காத்து இருக்கிறான் -முன்னி அவன் வந்து வீற்று இருந்த தொலை வில்லி மங்கலம்
இரண்டு உருவம் கொண்டு தேவ பிரான் அரவிந்த லோசனன் -அவன் வந்த தூரமும் அதிகம் –
உன்னை சேவித்து -வேப்பங்குடி- அல்லவே -திவ்ய மங்கள விக்ரஹம் அபரிமித குணங்கள் விபூதி சேஷ்டிதங்கள்
ஸ்ரீ யபதி திவ்ய ஆப\ரண ஆயுத பரிஜன ஸ்தான விசேஷ விசிஷ்டன் உன்னை
அடிகள் —தாமரை அடிகள் -பொற்றாமரை அடிகள் -பொற்றாமரை அடிகளையே போற்றி –நம-பல த்யாகம் மகா விசுவாசம் கார்ப்பண்யம் போக்த்ருத்வ வர்ணம்
ஆனுகூல்ய சங்கல்பம் பிரதிகூல்ய வர்ஜனம் -ஆறு அங்கங்கள் உடன் சரணாகதி -பூரணமான சரணாகதி –
சேவ்யத்வம்-உயர்வற தொடங்கி மணியே வானவர் கண்ணனை தன்னதோர் அணியை -அத்யந்த சுலபன் மணி என்பதால் -ஆயர் கொழுந்தாய்
அவரால் புடையுண்ணும்-பஹூ வசனம் புடையாதார் யாரும் இல்லை பஞ்ச லஷம் குடியில் –முந்தானையில் முடிந்து ஆளும்படி
நித்ய சூரிகள் வானோர் இறையை-
தன்னதோர் அணி திருமேனி தனக்குத் தானே அணி -நம்பியை -செம்பொன்னே திகழும் திரு மூர்த்தி -இவனே சேவ்யன்-இவனே உபாய பூதன்
வந்து உன்னை சேவித்து –
போற்றி உபாயமாக பற்றி -நமஸ் சப்தம் ஸ்தூல அர்த்தம் –
கேளாய் -அந்ய பரனாகி இராமல் –எம்மா வீட்டு திறமும் செப்பம் -புருஷார்த்த நிஷ்கர்ஷம் போலே -உன் தன்னோடு உற்றோமே ஆவோம் உனக்கே நாம் ஆட் செய்வோம் -திருப்பாவையில் எம்மா வீடு பாசுரம் இது -எத்தை உனக்காக அனுபவிப்பேனோ அதுவே புருஷார்த்தம் எனக்கு —
நீ எங்களை குற்றேவல் கொள்ளாமல் போகாது -அருகில் கால தேச வாசி இல்லாமல் பிரியாமல் அணுக்க சேவை -சாயை போலே பாட வல்லார் தாமும் அணுக்கர்களே –
ஆயர் ஏற்றை அமரர கோவை அந்தணர் தம் அமுதத்தினை பாட வல்லார் சாயை போலே தாமும் அணுக்கர்கள்-
சயமே அடிமை தலை -நின்றார் –நீக்கமில்லா அடியார் –கோதில் அடியார் -இங்கே திரிந்தார் நான்காவது அடியார் –
புலன் கொள் வடிவு என் மனத்ததாய் –நிலை நிற்க -இழிப்புற்றதா திருவடி –குற்றேவல் –ஏவல் -கொள்ளாமல் போகக் கூடாது -சேஷி -சேஷ பூதன் பரகத அதிசய –பரார்த்தமாக –ஸ்வரூப ஸ்திதி பிரவ்ருத்தி -மூலம் அவனுக்கு பெருமை சேர்க்க -நான் உன்னை அன்றி இலேன் நாரணனே நீ என்னை அன்றி இலேன் -ஸ்வரூபம் நிரூபிதம் சேஷ பூதன் கொண்டே சேஷி -ஆதாரத்வ நியந்த்ருத்வ -பெற்றம் மேய்த்து உண்ணும் குலத்தில் பிறந்து -பெற்றம் -செல்வம் -செல்வோம் ஐஸ்வர்யம் -பெற்றம் பெற்றோம் -போகாத நீங்காத செல்வம் – மேய்த்து -உண்ணும் குளம் -மேய்த்தால் அல்லது உணவு இல்லை -இங்கு வந்த பின்பு கைங்கர்யம் கொள்ளாமல் போகாதே –
பெற்றம் மேய்த்தால் அல்லது உண்ணாத குளம் -பசுக்கள் உண்ணா விடில் அன்று உண்ணாத குலம் நீ வந்து பிறந்த பின்பு
ஈஸ்வர குலத்தில் கைங்கர்யம் கேட்க வில்லை –கொள்ளாமல் போக முடியாது -கைங்கர்யம் பண்ணி அல்லது நாங்கள் போக மாட்டோம் –
உபகரணங்கள் கேட்டீர்களே பேச்சை மாற்றப் பார்த்து கொடுத்து அனுப்பப் பார்த்தான் -இற்றைப் பறை கொள்வான் அன்று காண்-கொடுக்க வந்தோம் –
நூறு தடா –ஓன்று நூறாராயிரம் கொடுத்து பின்னும் ஆளும் செய்வன் -ப்ரஹ்மாதிகள் போல அல்லவே -இற்றைக் கொள்வான் அன்று –
ஆசார்யர்கள் திருவாக்கைக் கேட்ட பின்பு –
பறை -ஒழித்து சொன்னார்கள் இது வரை -ஆயர்களுக்காக -அனுபவ ப்ரீத்தி காறித கைங்கர்யம் -அன்யாபதேசம் –
கோவிந்தா -மாட்டின் பின் சென்று மாட்டுப் புத்தி உனக்கும் இங்கித ஞானம் இல்லாதவனே கோசல தேச மக்கள் இங்கித ஞானம் -மகத தேசம் வ்யவகார ஞானம்
சொன்னால் புரிந்து கொள்வார்கள் திராவிடர்கள் சொன்னாலும் குறிப்பாலும் -அறியாதாதவர்கள் –
உன்தன்னோடு உற்றோமே ஆவோம் -இம்மைக்கும் ஏழ் ஏ ழ் பிறவிக்கும் நம்மை உடைய நாராயணன் நம்பி -அடியோரோடும் நின்னோடும் பிரிவின்றி ஆயிரம் பல்லாண்டு
எனக்கே ஆட் செய் என்று எக்காலத்தும் என் மனக்கே இடைவீடு இன்றி மன்னி தனக்கே யாக எனைக் கொள்ளும் ஈதே
ஆட் செய் //ஸ்வரூப ஸ்வா தந்த்ரம் வ்யாவர்த்திக்கிறது
எனக்கு ஆட் செய் -// பிராப்த விஷயத்தில் அடிமை செய்ய -அப்ராப்த விஷயம் கழித்து
எனக்கே ஆட் செய் –அந்ய சேஷத்வம் கழித்து –உனக்கும் எனக்கும் இல்லாமல் -எனக்கே ஆட் செய் என்று
எக்காலத்தும் -சொல்லிண்டே இருக்க வேண்டும்
மனக்கே–மன்னி – வந்து-ஸ்தாவர பிரதிஷ்டை -போவதும் வருவதும் இல்லாமல் – இடை வீடு இன்றி மன்னி -நின்றவா நில்லா நெஞ்சு அன்றோ –
தனக்கே யாக எனக்கே கண்ணனை நான் கொள்ளும் சிறப்பே அல்ப வஸ்துவை அவன் கொண்டான் பதிலுக்கு சர்வ லோக சேஷியை எனக்கே கொண்டேன்
திருவாய்மொழி புருஷார்த்தம் சொல்லும் கிரந்தம் -எம்மா வீட்டில் எம்மா வீடு இந்த பாசுரம் -திருவாய்மொழியில் திருவாய்மொழி –
கைங்கர்யம் வார்த்தை ஸ்ரீ பாஷ்யம் இல்லை உபநிஷத் சாரம் ஒழித்து சொல்லிற்று கைங்கர்யத்தை
கதய த்ரயம் ஸ்பஷ்டமாக –
சிற்றம் சிறுகாலை -திருப்பாவையில் எம்மா வீடு
கால தத்வம் உள்ள அளவும் -எத்தனை பிறவிகளிலும் -சரணாகதி பின்பு பிறவி உண்டோ -அப்ரசித்தமான சப்தத்தை பிரசித்தமான சப்தம் கொண்டு அருளிச் செய்கிறாள் –
ஆட் செய்வோம் உனக்கு ஆட் செய்வோம் உனக்கே நாம் ஆட் செய்வோம் -ஆழ்வார் நிஷ்கர்ஷித்த அதே சப்தங்கள் -ஆண்டாள் அனுஷ்டான ரூபம் -உபதேசம் ரூபம் -ஆழ்வார் –
நித்ய கிங்கரோ பவ-உன் தன்னோடு உனக்கே -மிதுனத்தில் -அப்ருதக் சித்தம் -பிராட்டி -ஸ்ரீ விசிஷ்டன் -எம்பெருமானை சொன்ன இடத்தில் எல்லாம் பிராட்டியைச் சொல்லிற்று ஆயிற்று எம்பெருமானார் வார்த்தை கிடாம்பி ஆச்சான் சொல்லி நம்ஜீயர் கேட்டு அருளினார் –
மற்றை நம் காமங்கள் மாற்று -பிரதிபந்தங்கள் காமங்கள் மாற்று –கைங்கர்ய விரோதிகள் -பாஹ்ய விரோதிகள்
விஷய பிராவண்யம் -சங்கோச விச்சேதங்கள் உண்டாக்கும் -ஆந்தர விரோதிகள் -பிரயோஜனாந்தர அபேஷை உடன் கைங்கர்யம்
அந்தர விரோதிகள் கைங்கர்யத்துக்கு -ஸ்வயம் போக்யமாக செய்யும் கைங்கர்யம் -அப்ரதானம் -அவன் உகப்புக்காகவே -செய்யும் கைங்கர்யம் வேண்டும் –
மாற்ற -மாய்க்க –
—————————————————————————————————————-
வங்கம் கப்பல் -வங்கத்தின் கூம்பேறி -பல உருக் கொண்டு -தேவர்- அசுரர் -கூர்மம் -மலை மேல் கை வைத்து -தன்வந்தரி -மோகினி
-பிராட்டி பெரும் த்வரையால் -கப்பல் செல்ல இடையூறு இல்லாமல் -ரஷண பிரகாரம் –சென்று நின்று ஆழி தொட்டான்
அந்தாமத்து அன்பு –ஆனந்த எல்லை -கஜேந்திர ஆழ்வான் –ஆடி ஆடி துன்பம் முகம் காட்டாத துன்பம் -பிராட்டி உடன் வந்து ரஷித்தான் -வேது கொடுத்து உபசாரம் முதலைக்கு -ஈட்டில் அருளி உள்ளார் –
வைகுந்தன் என்பதோர் தோனி — சனகாதிகள் மரக்கலங்களில் வந்து ஷீராப்தி நாதன் தர்சிப்பார்கள் –
அலை கடலைக் கடைந்து அடைத்த – அம்மான் -பெரிய பிராட்டியார் இந்தரனுக்கு கடாஷித்து நஷ்டம் நீங்க -விண்ணவர் அமுதுண்ண அதில் வந்த பெண்ணமுதம் உண்ட பெம்மான் -மாதவன் ஆனான் -மானேய நோக்கி -தேக குணம் -மடவாளை -ஆத்ம குணம் -மார்பில் கொண்ட மாதவன் -மாதவன் ஆனதால் -கேசவன் ஆனான் -கிலேச நாதன் ப்ரஹ்ம ஈசர்களுக்கு நிர்வாஹகன் –பாடப்பட்டவன் இவன் என்று காட்டி அருளுகிறார் -அங்கு அப்பறை கொண்ட வாற்றை சேர்த்து -காட்டி அருளுகிறார் -பகவத் பாகவத பிரபந்தம் முக சோபை -திங்கள் திரு முகத்து சேயிழையார் -ப்ரஹ்ம விதியை கை வந்த சோபை -பரதத்வம் கையில் புகப் பெற்றவர்கள் -தீர்த்தாரை –தேர்பாகனுக்கு இவள் சிந்தை -நன்நோய் -கட்டுவிச்சி -தோழி பாசுரம் -பரத ஆழ்வான் உற்ற நோய் -நண்ணுதல் -பார்த்தே அறியலாம் –இழைகொள் செந்தாமரை கண்ணன் -இழை ஆபரணம் ஞானம் வைராக்ய பூஷணம் பரா அபார தத்வ ஞானம் -சென்று இறைஞ்சி -ரிஷிகள் போலே தண்டகாரண்யத்தில் பெருமாளுக்கு காத்து இருக்காமல் -திருமங்கை ஆழ்வார் போலே சென்று இறைஞ்சி -கெஞ்சி -கார்பண்யம் திரு உள்ளத்தில் படும் படி கறவைகள் –சரணா கதி பண்ணி -சரணா கதி பிரபந்தம்
அங்கு -நப்பின்னை பிராட்டி உடன் உள்ள சந்நிதியில் -உந்து குத்து -பர்யங்க விதையில் -அணைவது அரவணை மேல் -முப்பத்து -உபாயத்வ ஆகாரம் —
அப்பறை -பெருமாளே உபாய உபெயமாகக் கொள்வது -உன்னால் அல்லால் ஒன்றும் குறை வேண்டேன் -யாவராலும் ஒன்றும் குறை வேண்டேன் –
அணி புதுவை –கோதை சொன்ன -தேச விசேஷம் -ஸ்ரீ வில்லிபுத்தூர் அலங்காரம் -பொன்னும் மணியும் முத்தும் வைத்து -பெரியாழ்வார் ஆண்டாள் ரெங்கமன்னார் –
பைம் கமலம் -ஸ்ரீ வைஷ்ணவ லஷணம் தாமரை மணி மாலை -துளசி மாலை நாபி பர்யந்தம் இருக்க வேண்டும்
தண தெரியல் -குளிர்ந்து -பகவத் அனுபவத்தால் -விஷ்ணு சித்தர் -பட்டர் வேதம் வல்லார் -பிரான் -உபகாரகர் வேதம் வல்லார்களுக்கு -கல்ப ஸூ த்ர வியாக்யானம் இன்று கண்டு பிடித்து -பெரியாழ்வார் அருளிச் செய்தது -எய்ற்றில் மண் கொண்ட எந்தை இராப்பகல் ஓதுவித்து –
பட்டர்பிரான் கோதை -சொன்ன -நாம் சொல்வது கோதை சொல்லுவது போலே -அபிமுகன் -தலை நாக்கு -இப்பொழுது தான் முதலாக ஈன்ற கன்று -தோல் கன்றுக்கு இரங்கி சுரக்குமா போலே -அத்தை நினைத்து இரங்கி -வாத்சல்யம் தோலையாவது பார்க்கப் பெற்றோமே –
சங்க தமிழ் மாலை கூட்டம் கூட்டமாக குழுமி இருந்து -பரமபத அனுபவம் -முப்பதும் தப்பாமே -வ்யாப்தமாக -ஜீவனம் –
இங்கு இப்பரிசி உரைப்பார் அங்கு அப்பறை கொண்ட வாற்றை -தன்னையே பிராப்யமாகவும் பிராபகமகவும்
செங்கண் திரு -செங்கண் திருமுகம் -கப்யாசம் புண்டரீகம் செந்தாமரை -கமலம் தாமரைக்கு பொதுவான பெயர் –
உபமேயம் -உபமானம் நேர் ஸ்வா பாவிக ஐச்வர்யத்தால் சிவந்து -பெரிய பிராட்டியார் -என் மணாளன் –ஆஸ்ரித வ்யாமோஹத்தால் –
ஆஸ்ரித விரோதிகள் சீற்றத்தால் -நான்கு காரணங்கள் -செல்வத் திருமால் -செல்வத் திரு மால் -இவற்றைக் காட்டி
எங்கும் -இங்கும் அங்கும் -திருவருள் பெற்று -இன்புறுவர் -மிதுன அருள் -ஸ்ரீ வைஷ்ணவ ஸ்ரீ பொருந்தி
பெருமாளுடன் சேர்த்தி –அவனே தாரக போஷாக போக்யமாகக் கொண்டு -அவனுக்கே வகுக்கப் பட்ட ஹவிஸ்-
பைய அரவணை மேல் பள்ளியான் உடன் கை வைத்து -கையில் சிறு தூதை உடன் -மரப்பாச்சி பொம்மை
பூம்பட்டில் அம்மானை -முற்றும் பிரிந்தும் இலள்
வட பெரும் கோயில் உடையான் -பைய அரவணை மேல் பள்ளியான் உடன் கை வைத்து -வருகிறாள் -பெரியாழ்வார் பார்க்கிறார் –
செய்த்தலை நாற்றுப் போலே -அவன் செய்வன செய்து கொள்ள மைத்தடம் முகில் வண்ணன் பக்கல் வளர விடும்
திருக்கல்யாணம் -பெரிய பெருமாள் உடன் அந்தர்யாமி யானாள்-மீண்டும் ஸ்ரீ வில்லிபுத்தூர் வந்தார் –
இல்லம் வெறி ஒடித்தாலோ –நல்லதோர் தாமரை பொய்கை நாண் மலர் மேல் பனி பெய்து –அல்லியும் தாதும் உதிர்ந்து -என் மகளை எங்கும் காணேன்
-மல்லரை அட்டவன் -மதுரை புறம் புக்கார் கொலோ -இலங்கா த்வாரம் தான் புக்கார்களோ -ஆளவந்தார்
நாராயணன் உடன் சென்ற தீமை என்றும் எங்கள் குலத்துக்கு ஒரு இழுக்கு ஒன்றும் அறிவு ஒன்றும் இல்லாத –கன்று தாய் நாடுமா போலே -மா முனிகள் வியாக்யானம் –
திருமகள் போல் வளர்த்தேன் –செங்கண் மால் கொண்டு போனான் –பெருமைகள் -பெரும் குடி யசோதை பெரும் பிள்ளை -மருமகளை கண்டு உகந்து –
ஆழ்வீர் நீர் நினைத்த படி வைதிக திருமணம் செய்துவைக்கிறோம் கொத்து பரிஜனங்கள் அனுப்பி வைத்து-ஆண்டாளையும் அனுப்பி வைத்து –
ஆண்டாளுக்கும் கனாவில் காட்டிக் கொடுத்து அருளி -வாரணம் ஆயிரம் – -நாரணன் நம்பி நடக்கின்றான் -காளை புகுதக் கனாக் கண்டேன் -பந்தர் கீழ்
-கோளரி மாதவன் கோவிந்தன் -நாளை வதுவை –வரக்கேடு வெள்ளக்கேடும் இல்லாமல் –காப்பு -ரஷா பந்தம் -கைத்தலம் பற்ற
-மைத்தனன் நம்பி மதுசூதனன் -வந்து என்னை கைத்தலம் பாணி க்ரஹணம் -அக்நி வலம்-அம்மி மிதிக்க -அச்மாரோஹம்-செம்மை உடைய திருக்கையால்
தாள் பற்றி பொறி முகந்து அட்ட -அரிமுகன் அச்யுதன் -கைமேல் என் கை வைத்து – என்னைமார் சகோதரர்கள் -மின்னிடை மடவார்
-என்னைமார் ஒரு நான்று தடி பிணக்கே –ஆனை மேல் மஞ்சனம் ஆட்ட கனாக் கண்டேன் -அவபிரத ஸ்நானம்

——————————————————————–
கந்தாடை அப்பன் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ மன்னார் குடி ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம்
தொட்டாசார்யர் சுவாமிகள் திருவடிகளே சரணம்
ஆயி சுவாமிகள் திருவடிகளே சரணம் சரணம்
அழகிய மணவாள பெருமாள் நாயனார் திருவடிகளே சரணம்
பெரியவாச்சான் பிள்ளை திருவடிகளே சரணம் –
பூர்வாசார்யர்கள் திருவடிகளே சரணம்
ஆழ்வார்கள் திருவடிகளே சரணம்
பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம் –

திருப்பாவை -1-15-காலஷேபம் ஸ்ரீ மன்னார் குடி ஸ்வாமிகள் –

December 17, 2015

விளக்கு ஒளியாய் முளைத்து எழுந்த திங்கள் தானாய் -ஸ்ரீ பகவத் விஷய ஜ்ஞானம் -ஸ்வயம் பிரகாசத்வம்
-சமன்வயாத் -இதுவே பிரயோஜனம் -மோஷ துல்ய அனுபவம் திங்கள் -மதி நிறைந்த நன்னாள்
போதுவீர் போதுமினோ -இச்சைக்கு மேலே அதிகாரம் வேண்டா -ஆட்செய்யும் அதுவே ஈடு -ஏது ஏது என் பணி என்னாது
-முழு வேத முதல்வன் -சடக்கென புகுந்து -சர்வாதிகாரம் –
அதாதோ ப்ரஹ்ம ஜிஜ்ஞாஸா -ஆசை ஒன்றே வேண்டும் ஜ்ஞானம் தான் விதிக்கப் படுகிறது இச்சை கர்ம அனுகுணமாக ஏற்படும் விதிக்க முடியாதே
வழி காட்ட விசேஷ அதிகாரிகள் –நேரிழையீர் -விசிஷ்ட அதிகாரிகள் -நேர் ருஜூ -இளை கொள் செந்தாமரைக் கண் -ஆபரணங்கள்
-ஞான வைக்ராக்ய பூஷணங்கள்
மல்கு நீர் -மல்கு நீர் கண்ணீர்க்கு -பரகால நாயகி -பொங்கி பிரவகித்தல் சீர் மல்கும் –நெடு மதிள் சூழ் சீர் அயோத்தி
ஆய்ப்பாடி -தீம்புகள் கண்டு உகக்கும் -அங்கே பெருமாள் குணங்கள் கண்டு உகக்கும் –
சீர் -ஸ்ரீ செல்வம் என்றுமாம் –சிறுமீர்கள் -பால்யாத் -3-4- சு மகிமை ஆவிஷ்காரம் -பாண்டித்தியம் பால்யேன த்ருஷ்டாந்தே -அத்யந்த வினயம் சம்பன்னம் –
தெருளுற்ற தெளிவான ஞானம் -செந்தொழில் கைங்கர்யம் –கண்ணனை தவிர வேறு சிந்தனை இல்லாத ஆயர் சிறுமியர்கள் –
அந்தரம் ஒன்றும் இல்லாத ஆயர் பிள்ளை –அறிந்து அறிந்து இவ்வழியே போகுமாகில் பந்து கொண்டான் என்று வளைத்து வைத்து –
எண் பெருக்கு அன்னலத்து —ஒண் பொருள் ஈறில வண் புகழ் நாரணன் -சமஸ்த கல்யாண குணாத்மகன் –விரோதி நிரசனம் -சம்சாரம் போக்கி -பரத்வம் குணம் கொண்டு
சௌலப்யம் -அனுபவம் -குண விசிஷ்டம் -உயர் வற உயர் நலம் உடையவன் முதலில் -பிரதம லஷணம்
நந்த கோபன் குமரன் -யசோதை இளம் சிங்கம் -சௌலப்யம் இரண்டுமே -ஏவிப் பணி கொள்ளும் படி இருந்த நந்த கோபன் முன்னம் -பரம விதேயன்
கூர் வேல் -ஆயுதங்களுக்கு உப லஷணம் ஆஸ்ரித விரோதிகளை –நீராகும் படி குலம் குலமாக–படை தொட்ட –
பூர்ண அன்வயம் ஏக தேச அன்வயம் –
சத்ய சங்கல்பன் -ஜகத் சிருஷ்டி யாதிகளுக்கு -ஆஸ்ரித விரோதிகளை நிரசிக்க சங்கல்பம் மட்டும் விச்வசித்து இருக்க மாட்டானே
ஆஸ்ரித பாரதந்த்ராயம் வாத்சல்யன் அன்றோ
பாவ பந்தம் -யசோதை -விகசித்த பெரிய கண்கள் -அனுபவம் -பெற்றதால் மலர்ந்து -விலாசாட்சி -சஹ பத்ன்யா -கிண்ணகம்-அனுபவிக்க தேசிகர் சீதா பிராட்டி -அர்ச்சாவதார அழகு விபவம் விட ஏற்றம் –
கார் மேனி –திவ்ய மங்கள விக்ரஹம் -நீருண்ட மேகம் நீல தோயாத மத்யஸ்த
செங்கண் -அநேக காரணங்கள் உண்டே –கதிர் போலே மதியம் போலே முகத்தான் –பத்துடை அடியவர்க்கு எளியவன் -சுபாஸ்ரயம்-
நாராயணனே -முதல் இரண்டு அத்யாயங்கள் -சர்வ அந்தராத்மா ஜகத் காரணத்வம்-நத்வம் -அப்பைய தீஷிதர்
நமக்கே மூன்றாவது அத்யாயம் -பறை நான்காவது அத்யாயம்
1- 39 அதிகரணம் -குண விசிஷ்டன் -நாராயண சப்தம் விசேஷ வாக்ய பதம் -சர்வ ஜகத் காரண பதம் –
சதேவ –ஆத்மா -ப்ரஹ்ம – ஏகோகைவ நாராயண – ஆஸீத் -ஏகோ சர்வ அந்தராத்மா நாராயண -சக ந ப்ரஹ்ம சொல்லிற்று
-பார்வதிக்கு நாராயணீ பேர் உண்டு பதியாதளால் சிவனுக்கு -ஆளவந்தார் -ராணி மகிஷி ராஜா மகிஷம் சொல்லலாமா
-ஸ்திரீ லிங்கம் வைத்து புருஷ லிங்கம் கொள்ளக் கூடாதே பாணினி ஸூ த்ரம் அவிரோத அத்யாயம் -வேறு யாருக்கும் வராது
இரண்டாம் அத்யாயம் -நாராயணனே -ஏவகாரம்-நமக்கு -பக்தி பிரபத்தி உபாய விசிஷ்டர் -அல்லாதவர்களுக்கு இல்லை
பறை பலாத்யாயம் -தருவான் பாரோர் புகழ -இங்கும் வை லஷண்யம் -படிந்து -நீராட -அநந்ய சரணமாக –
—————————–
சித்த உபாயம் முதலில் சொல்லி -சாத்திய உபாயம் இரண்டாம் பாசுரம் -அதன் பிராதான்யம் இதில் அப்ரதான்யம் சொல்லி –
வையகம் -ஈஸ்வரன் வைத்து இருக்கும் அகம் கர்ம அனுகுணமாக பிரக்ருதியில் வைத்து இருக்கும் -வையத்தும் -உம்மைத் தொகை –
தாழ்ச்சி மற்றும் எங்கும் தவிர்ந்து –தேவாதி சரீரங்கள் தவிர்ந்து –நின் தாளிணைக் கீழ் வாழ்ச்சி –
நாமும் -இதில் –நம் பாவைக்கு –நாராயணனே -பிரதான்யம்-அங்கு
பிராப்ய பிராபகம் சொன்ன பின்பு -பாற் கடலுள் பையத் துயின்ற பரமன் அடி பாடி -த்வயம் அனுசந்தித்து -சம்சார நிவ்ருத்தி
-சரீர போஷணங்கள் தவிர்ந்து -நெய் உண்ணோம் பால் உண்ணோம் -விவேகம் –
ஆனுகூல்ய சங்கல்பமும் பிரதிகூல்ய வர்ஜனமும் சொல்லிற்று -ஸ்நான மூலம் கிரியா நீராடி நித்ய நைமித்திய கர்மாக்கள் உப லஷணம்
பகவத் ஆராதனா ரூபம் உபாய துவக்கு அற்று -பகவத் ஆஜ்ஞையா பகவத் பரீத் யார்ர்த்தம் பகவத் கைப்ங்கர்ய ரூபம்
ஆனுகூல்ய சங்கல்பம் -பிரதிபத்தி ஆனுகூல்ய செய்வது ஆஜ்ஞ்ஞா -அடியாக கைங்கர்ய ரூபம் என்றவாறு –
பாடின பின்பு உத்தர ஷணம்-இவ்வாறு –
சதம் அஞ்சன ஹஸ்தா -மாலா ஹஸ்தா -அமானவன் கர ஸ்பர்சத்தால் அங்கே சென்று –
செய்யாதன செய்யோம் ஸ்ருதியில் விகிதமே இருந்தாலும் மேலையார் செய்யாதன செய்யோம் -ஸ்ருதி த்ரைகுண்ய-பல சரக்கு கடை -போலே
கை காட்டி -வேறு தர்மம் செய்யும் இடங்கள் காட்டுவது -ஆம்தனையும் -ஆகும் தனையும் –விரல் புண்ணியம் கதை முக்கூர் ஸ்வாமி –
உய்யும் ஆறு -ஷடவித அங்கங்கள் -கிருஷ்ண கைங்கர்யம் -நாட்டாருக்கு மழை சம்ருத்தி –திருநாம கானம் தான் வ்ரதம் இவர்களுக்கு – –
பரமன் அடி -ஸ்ரீ மத் சரனௌ-பேர் பாடி த்வயம் உச்சாரணம்
பகவத் பாகவத கைங்கர்யம் -ஐயம் -வர்ணாஸ்ரமம் பிச்சை –
அவன் திரு உள்ள உகப்புக்காக -ஷடவித சரணாகதி உய்யும் ஆறு தாத்பர்யம் –
—————————–
பரத்வாதி -அர்த்த பஞ்சகம் -ஐந்து பாசுரங்கள் –
பரஸ்ய ப்ரஹ்மனொணோ ரூபம் கார் மேனி செங்கண் கதிர் மதியம் -கரும் கண்ணி பிராட்டிக்கு -மிதுனம் திருக் கண்கள் –
நாம் -நம் பாவைக்கு ஜீவாத்மா ஸ்வரூபம் விதி நிஷிதங்கள்-சாஸ்திர ஆஜ்ஞை படி அவன் உகப்பே தமக்கு உத்தேச்யம் இரண்டாம் பாட்டில்
மூன்றாவது- உபாய ஸ்வரூபம் -விபவம் -அவதாரம் – உத்தமன் -வாமன அவதார குண விசேஷம் -ஔதார்யம் -குணம் கார்யம் கொண்டு
-குணங்களால் ஓங்கி -திருவடி சம்பந்தம் அருளி -சரணாகதி என்பதால் உகந்தான் உத்தர வாக்கியம் -அவமானத்தால் சிறுத்து போனான் –
மாணிக் குறள் -மகாபலி உபசாரம் ப்ரீத்தி விசேஷம் கண்டு பெறுத்தான்-உத்தமன் பேர் பாடி திரு நாமம் கல்யாண குணங்கள்
யானி நாமானி கௌனானி பேரும் பல பலவே சீலப்பேர் -இத்யாதி -சத்தம் கீரத்த யந்தே -ஹர்ஷம் -ஆனந்த பாஷ்பம் நிரம்பி –
-லோக விக்ராந்த சரனௌ -சர்வ காமான் அஷரம் -கை விட்டு -சரணம் தே -பரிபூர்ண அனுபவம்
நாங்கள் நம் பாவைக்கு -தீர்த்தன் உலகு அளந்த –பூம் தாமம் -சேர்ந்ததே -தீர்த்தன் உலகு அளந்த சேவை -முன் நடந்தது
-குறை கொண்டு நான் முகன் குண்டிகை -மனசில் குறை பிள்ளை பற்றி -சென்னி ஏறக் கழுவினான் –
பாதுகை தங்கை கங்கை –அவையே -சஜாதீய புஷ்பங்கள் இல்லை -சேர்த்த புஷ்பங்கலையே அடையாளம் செய்து இட்ட புஷ்பங்கள்
சிவன் முடி மேல் தான் கண்டு தானே கண்டு -பார்த்தன் தெளிந்தான்
சாற்றி -த்வய உச்சாரணம் -நீராடி -உபாயம் உபேயம் ஒரே பதம் -மந்த்ரங்கள் தம்மாலும் மற்று உள்ள உரையாலும் –
அருளிச் செயல்களாலும் -ஆசார்யர்கள் ஸ்ரீ ஸூ க்திகள் கொண்டு –
மேலே பலம் -விவரணம் -உபாய ஸ்வரூபம் -பலத்துக்கு சாதனம் -அவாந்தர பலன் இங்கு ஆழி மழைக் கண்ணா -மேலே பலம் –
நெல் செந்நெல் பெரும் செந்நெல் -பள்ளச் செருவில் கயல் உகள -புள்ளு பிள்ளைக்கு இறை தேடும்
புள்ளு பாஷ்யகாரர் பிள்ளை நாம் -வேதாந்தங்கள் அநந்தம்-நமக்கு தேடிக் கொடுத்து –
பசுக்கள் -பெரும் பசுக்கள் -வள்ளல் பெரும் பசுக்கள் -குடம் நிறைக்கும் வள்ளல் பெரும் பசுக்கள் –
-தேங்கு -இடையவர்கள் பால் கறக்க தயங்குவார்கள்-தேங்காதே – புக்கு -இருந்து -ஸ்திரமாக இருந்து —
தீங்கு -தேஹாத்மா சவ தந்திர அந்ய சேஷத்வ பிரமங்கள் -இல்லாமல் -ஆசார்யர் இடம் -ஜ்ஞானம் -கிரியாம்சம் விட ஜ்ஞானாம்சம்
-இதுவும் பலத்தின் ஏகாம்சம்-மும்மாரி -தத்வ ஹித புருஷார்த்த ஜ்ஞானங்கள் -தத்வ த்ரய ஜ்ஞானங்கள்
பெரும் செந்நெல் -சரணாக தர்கள் – வரம்புற்ற கதிர் செந்நெல் -தலை சாய்த்து -தாள் சாய்க்கும் தென்னரங்கம் -உரம் பெற்ற மலர்க்கமலம்
உலகு அளந்த சேவடி போல் உயர்ந்து காட்ட -சரணா கதி இங்கும் நடக்கிறது
அனுபவ கைங்கர்ய நிஷ்டர்கள் இருக்கும் நிலை -வையம் மன்னி வீற்று இருந்து விண்ணும் ஆள்வார்-எம்பெருமானார் போல்வார்
-நித்யர் கைங்கர்யங்கள் முறையும் ஸ்ரீ பாஷ்யகாரர் ஆஜ்ஞ்ஞைப்படி –
தேக யாத்ரை தானே நடக்கும் – குவளை புஷ்பம் தாமரை தஹார புண்டரீகம் -ஆத்மா யாத்ரை சித்தம்
தேக யாத்ரைக்கு கரைய வேண்டாம் கரைந்தால் நாஸ்திகன்
ஆத்மா யாத்ரைக்கும் கரைய வேண்டா கரைந்தான் ஆகில் சரணாகதான் ஆகான்
பொறி வண்டு -தெய்வ வண்டு –
தேங்காதே -ஆசார்யர் இடம் புக்கு -இருந்து -சீர்த்த முளை-சுருதி ஸ்ம்ருதி இதிஹாச புராணங்கள் அருளிச் செயல்கள்
குடம் தயா பாத்ரம் -நிறைக்கும் ஆத்மா குணங்களால் -தன்னைப் போலே ஆக்கும் ஆசார்யர் -இது தான் நீங்காத செல்வம்
பாவை -பிரபத்தி ச்வாபதேசம் –இருக்கும் காலம் -ப்ரீதி கார்ய பகவத் அனுபவ கைங்கர்ய —
பூம் குவளை போது-தஹர்ரம் புண்டரீகம் -ஹார்த்தன் -அந்தர்யாமி –நின்று அங்குஷ்ட -காத்து இருந்து
-மத்யே வாமனம் ஆசீனம் -விச்வே தேவா -மனச் இந்த்ரியங்கள் -தேவ சப்தம் இந்த்ரியங்கள் -ஆசார்ய அனுக்ரஹத்தால் -கண் வளருவான்
–நின்றதும் இருந்ததும் கிடந்ததும் ஏன் நெஞ்சுள்ளே -மூன்று ஸ்ருதிகள் -கொண்டே-
ஜ்ஞான அனுஷ்டான ஔதார்யம் காருண்யம் -வள்ளல் பெரும் பசுக்கள் -கிருபாமாத்ரா பிரசன்னாசார்யர்கள் –
————————————————————————————————————————
பத்ம நாபன் -அர்ச்சை -உபாய பலன் பிராப்தியை சொல்லும் ஆழி மழைக் கண்ணா -ஆச்சார்யர் ஆஸ்ராயணம் -பிரபத்தி அனுஷ்டான பிரகரணம் சொல்லுகிறது –
தஸ்மை தேவா பலிம் உபகார –பிரபத்தி நிஷ்டருக்கு -பிள்ளை உறங்கா வல்லி தாசர் -கொத்து பரிகாரம் -பட்டாடை சந்தானம் தண்டு ஏறி
-கேட்க -கர ஸ்பர்சம் வஸ்துக்களை ஆசூர பிரக்ருதிகள் தாங்க முடியாதே –
ஆழி -வட்டம் சமுத்ரம் சக்கரம் —மூன்று அர்த்தங்களும் இந்த பாசுரத்தில் -மகா காவ்யா லஷணம்- பர்ஜன்ய தேவதை -அண்ணா நிர்வாஹன் –
பத்ம நாபன் கையில் ஆழி -போல் மின்னி -பிரம்மாவைத் தோற்றுவித்த அவஸ்தை உடன் –ஆழி மிக பிரகாசம் எஜமானனுக்கு புத்திரன் பிறக்க சேஷபூதர்கள் கொண்டாடுவார்கள் -கோடி சூர்யா பிரகாச ஆழி மிக்கு மின்னும் -வலம் புரி போல் -நின்று அதிரும்
-பாழி யம் தோள் -விசாலமான பலம் மிக்க அழகிய திருத் தோள்கள் –இவையும் ஆழி சங்கு அழகாய் மிக்கு காட்டும்
மின்னி முதலில் நின்று அதிர்ந்து -பின்பு -இடி சப்தம் மின்னலுக்கு பின்பே வரும் -பற்றார் வீய முன் பாஞ்ச சன்யம் ஊதினான் –
மடப்பள்ளி விறகு கொண்டு வருபவனுக்கும் பஞ்ச சம்ஸ்காரம் செய்வார்கள்
பலம் -அர்ச்சா -பிரபத்தி ஆசார்ய சமாஸ்ரயணம் -சொல்கிறது -வள்ளல் பெரும் பசுக்கள் -ஆசார்யர்கள் -சமித் பாணி ச்தோத்ரியம் ப்ரஹ்ம நிஷ்டம்
-பகவத் அனுபவம் ஆனந்த பாஷ்பம் பெருகி கண்ண நீர் கைகளால் இறைக்கும் படி –முதல் லஷணம் –
சங்கல்ப சூர்யோதயம் ஒரு தடவை கால ஷேபம் 10 ஆவ்ருத்தி ஸ்ரீ பாஷ்யம் கேட்டது போலே இருக்கும் -அஸ்மத் உக்தம் -என்பதால்
புகழ்வார்கள் பழிப்பார்கள் -இருப்பதை அறியாமல் உதாசீனர்கள்
சிஷியர்களை சிஷித்த புத்திக்கு -அவர்களுக்காக அருளிச் செய்தேன் -கடினமான -நாடகம் -கிரந்தம் -ஓன்று நீ கை கரவேல் –
ஆழி உள் புக்கு –துப்தம் அப்தி -பாற் கடல்-அனந்த வேதாந்தம் துத்தம் ஹித தமம் – உபநிஷத் -மத்யோ-த்ருதம் -பராசர்யர் வாச ஸூ தா ம் -அமிருதம் –
ஸ்ரீ பாஷ்யம் -முதலில் –ஸ்ரீ கீதா பாஷ்யம் -ஸ்ரீ ரகச்யத்ராயம் -பகவத் விஷயம் யாவத் தேஹம் –
ஆசார்யர் திருமேனி எம்பெருமான் திரு மேனி போலே எண்ணி -மெய் கறுத்து -சாஷாத் பகவான் இவர் அன்றோ ஞான தீப பிரபே குரு-
-தானாக கற்றவை நிர்ப்ரயோஜனம் யானை குளித்து மண்ணை போட்டுக் கொள்வது போலே –
அஞ்சிறைய மட நாறாய்-மகன்றில் -நன்நீலம் எம்பெருமான் ரூபம் -கிருஷ்ண சாரூப்யம் –அபிநயம் நோவு சாதித்துக் கொண்டு நம்மை திருத்துவதற்க்காக-
தத்வ ஹித புருஷார்த்தங்கள் விளங்கி -ஆழி போல் மின்னி
எம் ஆசிரியர் வாக்கு கையில் சங்கம் போலே -இரண்டு ஒலியும் ஆண்டாளுக்கு தரிக்க சங்கு சார்ங்கம் –
என்னுடைய பந்தும் கழலும் தந்து போ -பிரணய கலஹம் -ஆர்த்தி மிக்கு ஆழ்வார் –
வினையாட்டியேன் காதன்மை -ஆழ்வாருக்கு ஆற்றாமைக்கு அவனது த்வரை போகவில்லையே –
ஸ்வ மத ஸ்தாபனம் -பரமத நிரசனம் -இரண்டையும் ஆசார்யர் க்ருத்யம் மார்கழி நீராடி -மார்க்க சீர்ஷம் பிரபத்தி-பரண்யாசம் பண்ணி உஜ்ஜீவிக்கிப்போம்
————————————————————————
மாயனை -இத்யாதி —ஆசை ஒன்றே வேணும் பிரவர்த்திப்பிக்க விரோதிகள் தாமே கழியும் -பிராப்தி விரோதி நிசரணம் சொல்லும்
-போய பிழையும் புகுதருவான் நின்றனவும் —
ஸ்ரீ மத பாகவதம் சொல்லும் பாசுரம் -தசமகந்தம் முந்தின சாரம் -மாயன் -மனஸ் ஈடுபடுத்தி கிருஷ்ணாவதாரம் அனுபவிக்க –
ஜகத் காரண பூதன் -ஆச்சர்யம் -அந்யத்ர த்ரஷ்டும்
மாலே மாயப் பெருமானே -மா மாயனே -குணங்கள் கொண்டு ஆஸ்ரிதர்க்காக செய்த ஆனைத் தொழில்கள்
மலராள் மைந்தன் -பெரு மிடுக்கு கொண்டவன் -வட மதுரை மைந்தன் -பீதாம்பர -அவதாரம் ஸ்ரீ வைகுண்ட இருப்பில் ஒன்றும் குறையாமல் –
ஆயர் குலம் -வசிக்கும் இடம் -என்றும் அர்த்தம் -திருவாய்ப்பாடி குருகுலம் ஆச்சார்யர் திருமாளிகை
-பல் தேய்க்காமல் காலையில் 3 1/2 மணிக்கு வேத சந்தை -ஸ்ரார்த்தம் அன்று பல் தேக்க மாட்டார்கள்
பல்லால் கடிப்பதே சாப்பிடுவது போலே ஆல மரக் குச்சி வைத்தே
விளக்கு —பரம பதம் சத்தா மாதரம் -சர்வரும் சாம்யம் -பகல் விளக்கு அங்கு -பகல் விளக்காக பரஞ்சுடர் –
வெம் கதிரோன் குலத்துக்கு ஒரு விளக்கு கொஞ்சம் -பிரகாசத்வம் -இங்கே ஆயர் குலத்தில்- அணி விளக்கு ஆனார்
-இடக்கை வலக்கை அறியாதவர்கள் நடுவில் -பர்வதம் பரமாணு -வாசி இல்லாமல்
தூயோமாய் வந்து -ஆஜகாம கதா பாணி -போய் இல்லையே அங்கும் -இக்கரை அக்கரை-ஆழ்வார்கள் -நிலை யன்றோ –
அநந்ய பிரயோஜனத்வம் தூய்மை –ப்ரீதி காரித கைங்கர்யத்துக்கு சங்கோச விச்சேதங்கள் உண்டாக்கும் புத்தி பூர்வாக அபராதங்கள் பிரபன்னனுக்கு –
மரணமானால் -வைகுந்தம் -அந்த ஷணமே-மோஷானுபவம்-தேகாவசானம் –
பிரித்த பொட்டணம் -பிராரப்த கர்மம் -பிரிக்காத பொட்டணம் சஞ்சித -தள்ளி விடுகிறான் -ஆர்த்த பிரபன்னன்-உடனே –
குருபரம்பரா அனுசந்தானம் -பூர்ணம் பூர்வகமாக -ஆசார்யரை-ஆஸ்ரயித்து–கீழே பிரார்த்தித்து -இங்கே குரு பரம்பரை அனுசந்தானம்
மாயன் -சடகோபன் -அத்யந்த விலஷணர் அங்குற்றேன் அல்லேன் இங்குற்றேன் அல்லேன் –மூன்றாம் விபூதி -ஆழ்வார் –
தாம் தம் படியார் -பிராட்டிமாரும் அவனும் இவர் படி அறியான் -அவன் அருளிச் செய்த மதி நலம் அருளியது -இப்படி முன்பு பலித்தது காணாமையால்
-வடமதுரை மைந்தன் நாதமுனிகள் -அங்கே பல சிஷ்யர்கள் -யமுனைத் துறைவன் -ஆளவந்தார் –யதிகட்கு இறைவன் யமுனைத் துறைவன் -தீர்த்தர் -தூய பெருநீர்
ஆயர் -ஆராய்ந்து மத ஸ்தாபனம் ஆயர் பேராயர் சப்தம் -ஆய்ந்து உரைப்பவர்கள் ப்ரஹ்ம ஸூ த்ரம் ஸ்ரீ கீதை -அணி விளக்கு ஸ்ரீ பாஷ்யகாரர் -தாமோதரன் -தேசிகன் –
ஐந்து ஆசார்யர்களை சொல்லி -மேலே அஹம் ஜனார்த்தனன் சாஸ்த்ராத்ராத்-பக்த்யா -சுத்த -வியாசர் மூலம் -சுத்த பாகம் – வேத்மி -சஞ்சயன்
-ஆசார்யர் மூலம் -வந்ததே மனத்தூய்மை
தூ மலர் தூவித் தொழுது -அஹிம்சா பிரதமம் புஷ்பம் -அத்யந்த ப்ரீதி ஆந்தர புஷ்பங்கள் -நாடாத மலர் நாடி
நாடிப் பெற வேண்டாமே -எண்பகர் பூ -ஆத்மா குணங்கள் –
வாயினால் பாடி -குரு பரம்பரை தனியன்கள் மனத்தினால் சிந்திக்க -முக்கரணங்களால் ஆசார்யர் போற்றி உகப்பதும் புந்தியில் கொள்வதும் –
ஆசார்யர் அபிமானமே உத்தாரகம் –புகுதருவான் -அபுத்தி பூர்வகமாக பின்பு செய்வனவும்
————————————————————————————–
10 வித கோபிகள் –தாமச நித்ரையில் இல்லை அனுபவ நிஷ்டர்கள் -இவர்கள் இட்ட கால் இட்ட கைகள் –கைங்கர்ய நிஷ்டர்கள் வெளியிலே
வைகுந்தத்து அமரரும் முனிவரும் -பிள்ளாய் -பகவத் அனுபவ கோஷ்டிக்கு புதியவள் -எல்லே -பூரணமானவள்
விளி சங்கு -கைங்கர்ய பரர்களை அழைக்கும் சங்கு -பிரணவம் ஆகாரத்திலும் த்வநியிலும் ஒத்து இருக்கும் -ரூபம் அர்த்தம் -வெள்ளை -சாத்விகம் —
தனி நெஞ்சம் புள்ளே கவர்ந்தது –பஷிராஜன் –புள்ளரையன் -ஸ்வாமி சேஷி –
யோகி கர்ம யோகிகள் முனிவர்கள் ஞான யோகம் -மனன சீலர் –
பஞ்ச பிரகாரங்கள் -இதிலே -சொல்லி -புள்ளரையன் கோயில் அர்ச்சை வித்து பரத்வம் – சகடம் காலோச்சி
-விபவம் -உள்ளத்து -அந்தர்யாமி -கண்கள் சிவந்து –பெருயவாய் -பசர்ந்து -வாயும் சிவந்து –செய்ய வாய் உள்ளே வெண் பல் இலகு விலகு
மகர குண்டலத்தன் கொண்டல் வண்ணன் குனி சாரங்கன் -நான்கு தோழன் சுடர் முடியன் -ஹார்த்தன் அழகு -அடியேன் உள்ளானே
உச்சாராணம் பேர் அரவு -உள்ளம் புகுந்து குளிர்ந்து
விஷய கிரஹணம் சென்ற சிஷ்யனுக்கு -ஞான உத்பத்தி விரோதம் -பகவத் ஆராதனா ரூபம் -ஆன்மிக கால ஷேபம் தொடங்கி-
நித்ய நைமித்திக கர்மாநுஷ்டானம் -ஸ்மார்த்தம் ஸ்துதிகள் அர்த்தம் ஸ்ம்ருதிகள் மட்டும் -ஈர வஸ்த்ரம்
சுத்த ஸ்மிர்த்த ஸ்ரீ பாஞ்சராத்ரம் கலந்து நமக்கு வைஷ்ணவர்கள் -புது வஸ்திரம் –
புள்ளும் சிலம்பின -வேத ஸ்வரூபன் -ஸூ பர்ண-அழகிய சிறகுகள் -த்ரிவ்ருதே ச்ரக காயத்ரி சந்தஸ் -கருடன் உருவாம் மறை -வேதமயன்
சிலம்பின -சுருதி ச்ம்ர்திகள் அர்த்தம் புரியாதே
புள்ளரையன் கோயில் வெள்ளை விளி சங்கு பாஞ்சராத்ரம் -ஆராதனதுக்கு ஏற்பட்ட சாஸ்திரம் -பேர் அரவம் வைஷ்ணவ அனுஷ்டானம்
-அசைக்க முடியாத -பிரமாணங்கள் -இவை மூன்றும் —
பின்னானார் வணங்கும் சோதி -அர்ச்சை -திருக்குடந்த ஆண்டவன் ஸ்ரீ பாதம் தாங்கிகள் கூட்டிச் சென்று –நம் பெருமாள் நடை என்று உணராமல் போனேன் –
வில்லிறுத்து -திரு வெக்கா -ஆழ்வார் எப்பொழுது எழுந்து இருக்கச் சொல்வாரோ என்ற நிலையில் -அர்ச்சை விபவ வியாபாரங்கள் –
மேலே சாஸ்திர உபதேசங்கள் –தரித்து விருத்தி அடைய விரோதிகள் கழிய கர்ம யோகம் -க்ரியா -பஞ்ச மகா யஜ்ஞம் செய்ய–சக்தி தகா க்ரியா –
கண்ணன் ஞானம் கம்சன் பிரகிருதி நந்த கோபன் இடம் ஒளித்து வைத்து -பிரகிருதி -கர்மா கிட்டே வராதே ஞானத்தை கர்மத்தில் ஒளித்து –
பகவத் ஆராதனா ரூபா கர்மா -முதல் உபதேசம் -ஆன்மிக -நித்ய நைமித்திக வர்ணாஸ்ரம கர்மங்கள் அனுஷ்டானம்
——————————————————————————————————
செம்போத்து -ஆனைச் சாத்தான் -பாரத்வாஜ பஷி -சிலம்புதல் இல்லை -பேசின பேச்சரவம் சொல்லும் பொருளும் தெரியும் படி –
கலந்து -பேசின பேச்சரவம் -எங்கும் ஆனைச் சாத்தான் கலந்து பேசின பேச்சரவம் -தங்களுக்குள்ளும் மற்றவர்களுடன் கலந்து என்றுமாம் –
சப்த அநுகாரம் கீசு கீசு –சுகி சுகி -அஹம் அன்னம் போலே அஹம் சுகி தும் சுகி —ராம -மரா மரா சொல்லி ராம
இடைசிகள் கிருஷ்ணன் திரு நாமம் சுருக்கி சொல்வதாக கொண்டு
கூவியாகில் பாலும் பழமும் உண்ணத் தருவேன் -அறிவிக்கா விடில் துரத்துவேன் -ஆண்டாள்
அனந்யதா லஷணம் மேலே சொல்லி -தயிர் கடையும் சப்தம் -வாச நறும் குழல் -குழல் -நறும் குழல் -வாச நறும் குழல் -ஆய்ச்சியர் –
ஏழ் விடை அடங்கச் செற்றனை -அறு பதம் ஷட்பதம் -நப்பின்னை கூந்தல் காரணம்
முடை நாற்றம் வந்தேறி -அதுக்கும் மீறிய ஸ்வா பாவிக வாச நறு மண குழல் -தயிர் கடைய
-பெரியாழ்வார் -பெரும் குடி யசோதை பெற்ற பெரும் பிள்ளைக்கு மணாட்டி -தயிர் கடைய சொன்னால் என் செய்வாள்
-காசு செல்வ சிறப்பால் ஆபரணங்கள் பிறப்பு மங்களார்த்த ஆபரணங்கள் –
நாராயணன் -மூர்த்தி -கேசவன் -வடிவு கொண்டு சகல ஜன நயன -க்லேச நாசனன்-ப்ரஹ்ம ருத்ர நிர்வாஹகன் –
வெம்மா பிளந்தான் தன்னை -வீற்று இருந்து -இருப்பிலே ஜகத் சிருஷ்டித்து -வீவில் சீர் -தனிக் கோல் செய்து
-கேவல சங்கல்ப மாதரத்தில் -இருந்து -வீறு தோன்ற இருத்தல் வீற்று இருந்து -இருந்த வாற்றால் தனதே உலகம் என்று இருப்பவன் –
வீவு -அந்தம் வீவில் சீர் அந்தம் இல்லாத ஆற்றல் மிக்க அம்மான் -அவனே வெம்மா பிளந்தான் தன்னை பிரசித்தமான
இத்தைக் கொண்டு அவனைக் காட்டி அருளுகிறார் நாராயணன் அர்த்தம் உருவு எடுத்து வந்த உருவம் கேசவன் –
உபய வேதாந்தா -உபதேசம் -கலந்து பேசின -அர்த்தம் பேதம் இல்லாமல் -வேதம் தமிழ் செய்த மாறன்
-சு பிராப்தே சுயமேவ உபாயம் -பரம பிராப்யன் -பிராப்ய பிராபக ஐக்கியம் –
அஸ்மத் தேசிக சம்ப்ரதாயம் -பாஷ்யகாரர் -கிடாம்பி ஆச்சான்
ஏகம் அர்த்தம் சஹஸ்ரே – -திருவாய்மொழி ஆயிரத்துக்கும் இதுவே -ரஷா பரம் சமர்ப்பித்து —
ஏகத்வேன-சார பூதம் சொல்லி -பின்பு விரித்து -ஆணைச்சன்
சுருதி ஸ்ம்ருதிகள் பாரத்வாஜ பஷி -மூன்று மலைகள் -காடாக பாராயணம் த்வாதசி -இந்திர பரம ஐஸ்வர்யம் -அநந்தாவை வேதா -தாத்பர்யம்
-ரிக் அகாரம் யஜூர் உகாரம் சாமவேதம் மகாரம் பிரணவ நிஷ்டராக -பரத்வாஜ ஸ்மரதி கிரந்தம் -அருளி –கலந்து பேசின பேச்சரவம்
சுருதி ச்ம்ர்திகள் அருளிச் செயல் -எங்கும் -பேசின பேச்சு அரவம் -அரவம் -பேச்சு அரவம் -கலந்து பேசின பேச்சு அரவம் -சுகி பவ –
தயிர் -சமஸ்க்ருத வேதம் அருளிச் செயல் -பால் உபநிஷத் -த்ரமிடம் புளி -சேர்த்து தயிர் -புளியோதரை –
ஆய்ச்சியர் பகவத் அனுபவ நிஷ்டர் -அந்தாமதன்பு–2-3/பெரிய திருமொழி -2-5- தேனும் பாலும் அமுதும் கன்னலும் ஒத்தே தன்னல் கலந்து
-நித்ய சூரிகள் உடன் கலந்து அனுபவிக்க ஆசைப் பட்டார் ஆடி ஆடி –நரசிங்கா –வாணுதல் ஆரம் உள-இப்பொழுது தான் உளவாயிற்று
பெருமாளுக்கு புருஷார்த்தம் -அதிசங்கை -ஆழ்வார் மாசுசா சொல்லி -விரஜை பெண்கள் அனுபவம் தன பேறாக-வாச நறும் குழல் ஆய்ச்சியர்
-வசீகரித்து -பரபக்தி பரஞான பரம பக்தி நிறைந்த பிரபத்தி நிஷ்டர் ஆசார்யர்கள் –
பிறப்பு வர்ணாஸ்ரம காசு -பகவத் அனுபவ ச்ரேஷ்டர்
மத்து -உபதேச சம்ப்ரதாயம் -நாயகப் பெண் பிள்ளாய் — த்வரை மிக்கு -தேசமுடையாய் -அவனே மேல் விழும் படி
————————————————————————————
பாவாய் -அழகிய -அத்யந்த பாரதந்த்ர்யம் -சிஷ்ய லஷணம் –
பகவத் விஷயம் மூன்றாவது அதிகாரி இவள் -11-16- பாகவத விஷய அதிகாரிகள் –
கீழ் வானம் வெள்ளென்று -அருணோதயம் -2.5 நாளிகை -அப்புறம் சூர்யோதயம் -ஒரே சக்கரம் -7 குதிரைகள் –
எருமை சிறுவீடு மேய்ந்தன -பசுக்கள் பிரதான்யம் திருவாய்ப்பாடியில் -எறுமைகளும் உண்டு -சாத்விகம் -பசுக்கள் -கன்றுக்கு இரங்கி பால் சுரக்கும்
தமோ குணம் எருமை -சிறுவீடு மேய்ந்தால் தான் பால் சுரக்கும் –
வீடு மேய்தல் -சிறு மேய்தல் சிறு வீடு மேய்தல் –நித்ய நைமித்திய கர்மா பசு கரத்தல் எறுமை கரத்தல் காம்ய கர்மா
ஸ்தூல நீல தயா எறுமை இருள் ஒக்கும் -வழியை மறைக்கும் -ஸ்தான சஞ்சாரம் -தமஸ் கார்யம் இருட்டு என்பர்
போவான் போகின்றார் -சங்கேத ஸ்தலம் -நந்தகோபன் கோயிலுக்கு –முகம் வாட -போகாமல் காத்தோம் -என்கிறார்கள்
நீ முன்னே போகிறாய் என்று நினைத்து போகிறார்கள் -கோதுகலம் உடைய பாவாய் –
அக்ரூரர் மாலாகாரர் பரம பாகவதர்கள் ஸ்ரீ கீதா பாஷ்யம் ஸ்ரீ பாஷ்யகாரர் காட்டி அருளுகிறார் -அகரூர் திருவேங்கட யாத்ரை அர்ச்சிராதிகதி
அன்னங்கள் தூது விட்ட பின்பு மேகங்கள் -பெண் தூது செல்ல குடிச் சீர்மை -பெடை உடன் -பெண் விடு தூது குடிக்கு இளப்பம் -நெஞ்சும் -போனதே –
அந்த நெஞ்சுக்கு தூது விடுகிறாள் -இதுவோ தகவு என்று இசைமின்கள்
என் தலை மேல் அசைமின்கள் -மேகங்கள் -திரு வேங்கடம் ஒன்றே சிந்தனை -போவான் வழிக் கொண்ட -மேகங்கள் –
கோதுகலம் உடைய பாவாய் -ஒழிவில் காலம் எல்லாம் –செய்யும் கார்யம் –பாடிப் பறை கொண்டு -மாவாய் பிளந்தானை
-மல்லரை மாட்டிய தேவாதி தேவனை -வெம்மா பிளந்தான் -மக்கள் மாக்கள் -ஆடல்மா –
காமா கோப்யா பயா கம்ச அநவரத சிந்தனை கண்ணனை -குவலயாபீடம் தீபாந்தரத்தில் இருந்து கொண்டு வந்தானாம்
சாணூர முஷ்டிகர்கள் மல்லர்கள் –போர்கெடா அரசர்கள் -சிற்றாயன் -இடையன் -அதிலும் சிற்றாயன் –
தேவாதி தேவன் -சுருதி சித்தம் –
பறை முதல் பாசுரம் சொன்னபின்பு இப்பொழுது -உபகரணம் -சென்று நாம் சேவித்து -பாடிப் பறை கொண்டு -லஜ்ஜா விசிசிடன் ஆவானே
தம் த்ருஷ்ட்வா சத்ரு ஹந்தாரம் முன்பே கேட்டதை தானே பார்த்தாள்- சீதை பிராட்டி -தண்டகாரண்யம் மஹா ரிஷி பெருமாளை நம்பிய மஹத்வம் -உண்டே
இனி யாம் உறாமை -சாம்சாரிக துக்கங்கள் காட்டி -ஆழ்வார் மெய் நின்று கேட்டு அருள பிரார்த்திக்கிறார்
நிவேதய மாம் -சமர்ப்பிக்க சொல்கிறான் அறிவிக்க வில்லை
அங்கேயே இருந்து சரணம் சொல்லி இருந்தால் மடுவின் கரையில் வந்தது போலே அரை குலைய தலை குலைய வர வேண்டி இருக்குமே -விபீஷணன் உபஸ்திதம்-பெருமாளுக்கு உபகரித்தான் –
ஆ ஆ -என்று ஆராய்ந்து அருளும் -நம் அபேஷிதம் அறிந்து ஸ்வரூப அனுரூபமான அருளை தந்து அருளுவான் –
அல்ப பலன்களை உடனே கொடுத்து -வேத அபகாரக –குரு பாதக தைத்ய பீடாதிகள் -ஆராயாமல் கொடுத்து அல்லல் படுவார்கள்
அனுகூலிக்க ஐஸ்வர்யம் பந்துக்கள் அபகரித்து துக்கத்தில் நினைப்பான் ஆகில் பரம பிரயோஜனம் கொடுப்பான்
கீழ் வானம் -ப்ராசீ சந்த்யா-மனஸ் அந்தகாரம் விலகி ஞான பிரகாசம் -வீகீச்வர -ஸ்ரீ ஹயக்ரீவர் ஆசார்ய உபதேசத்தால் அந்த காரம் விலகி ஞான பிரகாசம்
எறுமை தமோ ரஜோ குணம் -சிறுவீடு ஐஸ்வர் யாதி கைவல்யங்கள் மேய்வது புஜிப்பது-ஆடு மாடு போலே அல்பம்
வீடு பெரு வீடு –தந்தோம் -மோஷம் வாசக சப்தம் -பரந்து த்வரித்து -அல்ப பலன்களுக்கு -போனார்கள்
திருத்த முடியாதவர்கள் இப்படி -முன்பு அனுகூலர்கள்
மிக்கு உள்ள பிள்ளைகள் -சம்சாரிகள் -கேவல -பக்தர்களும் இல்லை த்வேஷிகளும் இல்லை
அபிமத வஸ்து போலே அனுகூலித்து -அக்னி சர்ப்பம் போலே பிரதி கூலர் கண்ட இடத்தில் ஒதுங்கி போக வேணும் –
சம்சாரிகள் தேக யாத்ரை -உபேஷிக்க வேண்டும் -வெறுத்து -போனால் திருந்த யோக்யதை இல்லாதவன் மேலும் அனுவர்த்தித்தான் ஆகில் திருத்தலாம் –
லோபம் -பேராசை -அர்த்தம் அனர்த்தமாக பாவித்து -பயம் -தத்வ ஞானம் இருந்தால் போகுமே -சோகம் மோகம் ஆராய்ந்து அறியாமல் -பலபிரதானம்
-கர்மம் அடியாக டம்பம் கர்வம் -நன்மைக்கு விரோதி -பெரியவர் சேவித்து போக்க வேண்டும் -மகத் உபாசயா -சத்வ நிஷ்டை ஆகார நியமம் –
அனைத்தையும் குரு பக்தியால் ஏதத் சர்வம் குரு பக்த்யா –
இந்த்ரியாணி -குதிரை -சம்சாரம் சமுத்ரம் தாண்டி பரமபதம் போக -விஷயாந்தரங்கள் -வீதியில் -விசித்ரா தேக சம்பந்தி ஈஸ்வர நிவேதயத் –
அம்பரீஷன் இருந்தான் இப்படி -அதனால் சக்கரத் தாழ்வான் உதவினான் –உள்ளம் உரை செயல் உள்ள இம் மூன்றையும் -தேட வேண்டாமே -உள்ளிக் கெடுத்து இறை உள்ளில் ஒடுங்கே –ஆத்மாநாம் -ரதி -சரீரம் ரதம் -விவேகம் -விஜ்ஞானம் -சாரதி -மனஸ் கடிவாளம் -தத் விஷ்ணோ பரமம் பதம் –
காஷ்ட -கட்டை மண்ணாங்கட்டி போலே த்ருணவத்-மிக்கு உள்ள -பிள்ளைகளும் -முதிராத ஞானம் உடைய -போவான் போகின்றார்
நல வழி தீ வழி அறியாமல் -போவதே பிரயோஜனம் -போகாமல் காத்து -தேக யாத்ரைக்கு போகாமல் உன்னைக் கூவுவான் வந்து நின்றோம் –
உன்னுடன் சென்று ஆசார்யர் இடம் சேர்க்க -கோதுகலம் -பக்தராகக ஆசை கொண்டவள் –
-ஆத்மா -சரீரம் பலம் உள்ளதே -பிரக்ருதியில் -மாமனார் வீட்டில் உள்ள மாப்பிள்ளை போலே ஆத்மா -அவயகதம் சரீரம் –
புருஷா பரா -சர்வேஸ்வரன் வசப் படுத்தி வெல்லலாம் சரணாகத ரேவா -பாஷ்யகாரர் இந்த பிரகரணம் சொல்லி
மாவாய் பிளந்தான் -சிஷ்யர் இந்த்ரியங்களை அடக்கி -காமம் -வெல்ல அசங்கல்பம் கொண்டு -தூராக் குழி அன்றோ –
-நாரதர் தர்மருக்கு உபதேசம் -காமம் குரோதம் -ஒன்றே -ரூபாந்தரம்-நிகமிக்கிறார் -ஆசார்யர் -மா வாய் பிளந்தான்
-மல்லர் -இரட்டை -காம குரோதங்கள் –சீத உஷ்ணங்கள் -அஹங்கார மமகாரங்கள் -தேவாதி தேவன் -ஆசார்யர்கள் –
தத்வ ஞானம் ஞான சாமான்யம் பரன்யாசம் ஞான விசேஷம் -ஆராய்ந்து அருளும் ஆசார்யர்
————————————————————————————–
மாமன் மகளே -என் மனனே அசேதனதுக்கு சேதனத்வ புத்தி -சம்பந்தம் கொண்டாடுகிறார் -நெஞ்சமே நல்லை நல்லை உன்னைப் பெற்றால் -கொண்டாட்டம் –
மாதா பிள்ளையை கொண்டாடுடுவது போலே -நல்லை இரட்டிப்பு தூது விடும்படி ஆஸ்ரயத்ததே -கண்ணனுக்கு மாமன் மகள்
-ஆண்டாளுக்கு மாமான் மகள் -என்றும் –
கண் வளருகிறாள் -கை புகுந்த வஸ்து -அனித்ரா சத்தம் ராமா -துஞ்சுதல் உண்டோ -காதல் உற்றார்க்கு -நீயும் திருமாலால் நெஞ்சம் கோள் பட்டாயே
-காற்றையும் கழியையும் கட்டி அழுகிறார் சதா பச்யந்தி சூரயா -அமரர்களும் துஞ்ச வில்லை அவர்களுக்கும் உறக்கம் இல்லை
ஆயும் உறங்க வில்லை என்னைப் பெற்றவள் -சிந்தா மனஸ் -ஜனகன் பெண்ணுக்கு மனம் முடிக்க கவலையால் தூங்க வில்லை
தூ மணி மாடம் -அவனுக்கு துவளில் மா மணி மாடம் -தோஷம் இருந்து எடுத்து கழித்த -மணிகள் தனக்கு -நித்யர் -முக்தர் அனுபவம் போல் –
சுற்றும் விளக்கு -உள்ளும் புறமும் –
தூ மணி மாடம் -கண்ணாடி அரை போலே என்றுமாம் -தூபம் கமழ-துயில் அணை மேல் கண் வளரும் -பரபத்தி -நிஷ்டர் –
ஹம்ச தூளி சாமஞ்சம் –சிறகுகள் போலே -துயில் அணை கண்ணன் அவன் மேல் கண் வளரும் என்றுமாம் -கிருஷ்ண அபிமானம் பெற்றவள் –
மணிக் கதவம் -உள்ளே உள்ளதைக் காட்டும் -மாலே மணி வண்ணா ஆஸ்ரித வ்யாமோஹம் காட்டுமே –
மாமீர் -சிவிட்கு என்று
உன் மகள் தான் –இத்யாதி -அனந்தலோ தமோ குணம் -அதி பிரவ்ருத்தி ரஜோ குணம் -அளவோடு பிரவ்ருத்தி சத்வ குணம்
துயில் – பெரும் துயில்- ஏமப்பெரும் துயில் -கும்பகர்ணன் சாபம் –முசுகுந்தன் -இந்த்ரன் வரம் -கிருதயுகம் -காலயவனன் வதம்
-த்ரேதா யுகம் முழுவதும் தூங்கி த்வாபர யுகம் வரை –மந்திரப் பட்டாளோ இவளும் இவர்களைப் போலே
ஆசார்ய பத்னி புத்ரர்களும் உத்தேச்யர் – -மாமன் மகள் மாமீர் -என்பதால் -அறுகால சிறு வண்டே -தொழுதேன் உன்னை
-வீசும் சிறகால் பறந்தீர் -திரு விருத்தம் -மலர் அடிக்கீழ் எம்மை சேர்விக்கும் வண்டுகளே -ஞான அனுஷ்டானங்கள்
-பஷங்கள்-அமர் உலகம் எளிது -விண்ணுலகம் ஆள்வர் -வையம் மன்னி வீற்று இருந்து விண்ணும் ஆள்வர்-
ஞானி து ஆத்மைவ மே மதம் -தாரகம் -பிரணயித்வ குணம் பொய்யில் பாடல் இப்பத்தும் -பொய்யோ என்று தோன்றும் -என்பதால்
–வால்மீகி -மாநீஷாதா – -சாபம் வேடனை -க்ரௌஞ்ச பஷி -நாரதர் இடம் கேட்ட பெருமாள் சரித்ரம் -வேதார்த்தம் -இதிஹாச ரத்னம் –
மா பெரிய பிராட்டியார் -மங்கள பரம் -மாநிஷாதா ஒரே பதம் நிரந்தரமாக வசிக்கும் -மங்களாசாசன பதம்
ஈசன் என் கரு மாணிக்கம் விண்ணோர் நாயகன் –மாசில் மலர் அடிக்கீழ் எம்மைச் சேர்விக்கும் வண்டுகளே –
தூ நித்ய நிர்தோஷ -மணி -சர்வத்தையும் அடக்கி வைத்து மாடம் வேதம் -சுற்றும் விளக்கு -வேதாங்கள் -வித்யா ஸ்தானங்கள் -ஞானங்கள்
தூபம் -பரிமள ரூபமான பகவத் ஆராதனா ரூபமான அனுஷ்டானங்கள்
துயில் அணை-சாஷாத் ஸ்ரீ யபதி -ப்ரஹ்ம ஸூ தரம் -3-2- ஸ்வப்னம் அபாவ ஸூ ஷுப்தி ஸ்தானம் –ஹிதா நாடிகள் 72000
-புரிதத் -மாம்ச பிண்டம் -ஜீவனுக்கு -பரமாத்மாவிடம் -மூன்று ஸ்ருதிகள் மூன்று விதமாக -உட்க்ராந்த தசை ஸூ ஷுப்தி –
ஞான விகாசம் இல்லையே -பகவான் இல்லாத இடம் எல்லை -ஞான சுருக்கம் பந்த தசை -ஞான விகாசம் மோஷ நிலை –
மாடியில் -கட்டிலில் -மெத்தையில் -மூன்றும் சொல்லலாம் பிரயோஜன பேதேனே-
மாமான் -ஆசார்யர் -மகளே திருக் குமாரி -மணிக்கதவம் -அஹமர்த்தம் -ஆஸ்ரய த்வாரம் -மாமீர் ஆசார்ய பத்னி –
பிரவ்ருத்தி ஜனகம் -எழுப்பி -ஆத்ம குணங்கள் ஆசார்ய புத்ரர்கள் இடம் கற்க வேண்டும் -ஊமை இத்யாதி ஆத்மா குணங்கள்
அன்றி செவிடோ -இதர விஷயங்களில் -பர தோஷங்கள்
அனந்தல் -வாழும் சோம்பர் -அநாயாசம் ஒரு ஆத்மகுணம்-ப்ரீதி ரூபமாக பண்ண வேணும்
துயில் பெரும் துயில் ஏமப் பெரும் துயில் முடிவில்லாத பெரும் துயில் -இதுவும் ஆத்மகுணம்
-சம்சாரிகள் விளித்து இருக்கும் விஷயத்தில் இவன் உறங்குவான் -அர்த்த பஞ்சகம் ஒன்றே இவனுக்கு –
தத்வ -மா மாயன் – அத்யந்த ஆச்சர்ய பூதன் -நிரதிசய குண சேஷ்டிதங்கள் இது ஒன்றே அரியப் பட வேண்டும் -சமஸ்த கல்யாண குனாத்மகன்
-அகில ஹேய ப்ரத்ய நீகன் –ஸ்ரீ பாஷ்யம் 1/2 அத்யாயம்
ஹிதம் -மாதவன் -ஸ்ரீ யபதி -நிர்ணயப் படுத்தி -மானேய் நோக்கி மடவாளை மார்வில் கொண்டாய் மாதவா -துல்ய சீல–அஸி தேஷிணா–
கடாஷ மகிமை -மறுக்க ஒண்ணாத புருஷகாரம் -அலர் மேல் மங்கை உறை மார்பன் உபாயம் ஹிதம்
புருஷார்த்தம் -வைகுந்தன் -தேச விசிஷ்டன் பிராப்யம் -அவனுக்கு உபாயத்வம் இல்லை -இங்கு இறங்கி வந்தவனே உபாயம் –
இருள் தரும் மா ஞாலம் -அன்றோ இது –கார்யம் ப்ரஹ்ம உபாசன-கார்யம் ப்ரஹ்ம அடைவார்கள் -அர்ச்சிராதி கதி -நம் போன்ற பிரபன்னனுக்கு –
புருஷார்த்தம் -பரிபூர்ண அனுபவம் ரஜஸ் தமஸ் சத்வம் கலந்த இடம் அன்றோ இங்கு -பிராபகத்வம் -அங்கு பிராப்யத்வம்
ஹார்த்தம் பக்தி யோக நிஷ்டனுக்கு -அர்ச்சையும் விபவமும் பிரபத்திக்கு பின்னானார் வணங்கும் சோதி

——————————————————————————-
ஸ்வர்க்கம் -சம்ச்லேஷமே -நரகம் விச்லேஷம் -பிராட்டி பெருமாள் இடம் அருளிச் செய்த வார்த்தை -நோற்று -தனியாக செய்த ஆறாவது திருமாளிகை
-அம்மனாய் -பரிபூர்ண அனுபவம் பெற்று –
பாவி என்று ஓன்று சொல்லாய் பாவியேன் காண வந்தே -மாற்றமும் தாராதாய்-
நாற்றத் துழாய் -கண்ணன் காட்டித் தரா விடிலும் காட்டித் தருமே
நம்மால் -நம் சௌலப்யம் -மால் பரத்வம் -சூர்ய நாராயண சாஸ்த்ரி -பரிதிமால் கலைஞர் -பிரசாத பரமௌ நாதௌ-
வஸ்து ஸ்வரூபம் ஈச்வரத்வம் கழற்ற ஒண்ணாது ஸ்வ பாவம் தண்ணளியே -மால் -ஆஸ்ரித வ்யாமொஹம்
நம்மால் போற்றப் படப் -நாம் போற்றப் படும் வரும் -நம்மால் –போற்றப் பறை தரும் புண்ணியன் -முடி நாராயணன் -அடி சொல்லி தொழுது முடி சொல்லி முடிக்கிறார் –
சர்வ சமாராத்யன் -சர்வாஸ்ரயநீயன் -போற்றுதல் இரண்டுக்கும் -பூர்வ பாகம் கொண்டு ஆராதனம் உத்தர பாகம் கொண்டு ஆஸ்ரயம்-
பறை -கர்ம பலன் போகம் ஞான பலம் அபவர்க்கம் மோஷம் -புண்ணியன் -உபாயமும் அவனே கர்ம பலன் கொடுப்பதும் யாக யஜ்ஞங்கள் இல்லையே –
விபீஷணனோ ராவணனோ -பெருமாள் நினைவால் பின்னும் சுக்ரீவாதிகள் நினைவால் முன்னும் -அபராத சக்ரவர்த்தி இவன் தானே –
ஆற்றாத அனந்தல் -உபயோகப் படாத தூக்கம் இல்லை ஆற்ற அனந்தல் -வாழும் சோம்பர் -இதுவே அவன் உகந்து மேல் விழுகிறான் அரும் கலமே-ஆபரணம் -சத் பாத்ரம் –
அருளிச் செயல் -உபதேசிக்கப் பட்ட தலைமையான சிஷ்யர் -அருளிச் செயல் கற்பதே நோற்பது -பெறக் கூடிய பலனுக்கு சாதனம் -ஸ்வர்க்கம் புகுவது பூர்ண கிருஷ்ண அனுபவம் இந்த விபூதியில் பிராப்தம் –
குல பத்தி -பகவத் அனுபந்தம் நமக்கு கொடுத்து -இந்த விபூதியிலே –வாசல் திறவாதார் மாற்றமும் தாராரோ -அருளிச் செயல் இடை கழியில்
உதித்தவற்றை காட்டும் -இருவர் வாசல் திறக்க மூன்றாமவர் வாசல் திறக்க வில்லையே –
கதவு திறவாதார் -பெருமாள் -ஆழ்வார்கள் வாசல் திறவாதார் மாற்றம் தருவார்கள் –
சார அர்த்தம் -நாற்றத் துழாய் முடி -நம் மால் நாராயணன் -திவ்ய மங்கள விக்ரஹம் தாரார் தண் துழாய் ஆசைப் பட்டு இருப்பார்கள்
இதுவே பரிபூர்ண பகவத் அனுபவம் –
தன்னுடைய பிராப்திக்கு தானே உபாய பூதன் -சாராம்சம் –
1-1/1-2- பிராபகம் பிராப்யம் சொல்லி -ஸ்ரீ பாஷ்யம் க்ரமேண அருளிச் செய்து
1-3- பத்துடை -தேக யாத்ரை பகவத் குண அனுபவம் அன்ன பானாதிகள் ஆழ்வாருக்கு உண்ணும் சோறு எல்லாம் கண்ணன்
இரு கை முடவன் யானை ஏற முடியுமோ அவனே ஏற்றிக் கொள்வான் -உரலினோடு கட்டுண்டு–இணைந்து இருந்து ஏங்கி -இது ஒன்றே வாசி –
உரலை போலே இணைந்து மற்ற விஷயங்களில் -இது ஒன்றே பர சைதன்ய கார்யம் -இருந்து ஏங்கிய எளிவே எத்திறம்
ஸூ சீலன் -நீராக கலந்து பரிமாறுவான் -சங்கதி அறிந்தால் -பரிபூர்ண அனுபவம் கிட்டும் -பருத்தி பட்ட பன்னிரண்டும் பட்டு
10-3- வேய் மறு தோளிணை வரைக்கும் -காலைப் பூசல் வரைக்கும் -பசு மேய்க்கப் போகல் -இடைச்சி சொல்ல -கேட்டானே ஆஸ்ரித பரதந்த்ரன்
-திவத்தில் பசு நிரை மேய்த்து உவத்தி -மேய்ப்பு ஒளித்தான்-
குண பரிச்சேதம் -எண்ணாதனகள் எண்ண நல் முனிவர்கள் -ஆஸ்ரித பாரதந்த்ரம் மேலே ஒன்றுமே இல்லையே -நம் மால் -இதுவே அருளிச் செயல்களின் சாரம்
கும்பி ஸூ நூ அகஸ்த்யர் கும்ப கரணம் -கும்பத்தில் இருந்து உண்டாகி -கூற்றத்தின் வாய் தஷிணா திக்கு -விந்திய மலையை அடக்கி –
சமுத்திர ஜலம் ஆசமனம் பண்ணி அசுரர்களை ஒழித்து -பாதுகே பூர்வ கன்யா –
ஆழ்வார் அருளிச் செயல்களால் சிறப்புப் பெற்ற தமிழ் –திருவாய் மொழி கற்றவர் –ஊன் வாட —-தவம் செய்ய வேண்டா
-செய்த வேள்வியர் ஆவார் -வையத்தேவர் -சர்வ யஜ்ஞ்ஞா சமாப்தம் -சுகர் –
அஞ்சலியை சுமந்து கொண்டு -அதுக்கு மேலே அவன் தாங்க மாட்டானே -செய்த வேள்வியர் கை தொழ–உறை வானமா மலையே
அரும்கலமே கோஷ்டிக்கு திருவாய்மொழி கற்றவர்களே பூஷணம்
கீதை கற்றவர் அரிசி கொடுத்து திண்ணையில் ஏழப் பண்ணுவார்
திருவாய் -மொழி கற்றவர் வந்தார் ஆகில் -பெருமாள் அகப்பட அனைவரும் உள்ளே வரை இடம் காட்டுவார் ஸ்ரீ வைஷ்ணவர் நிச்சயம் எம்பார் –
தேற்றம் தெளிவு மறந்தும் புறம் தொழா மாந்தார் -இவை கற்றவர்களுக்கு ஒன்றும் தேவும் –
புகுந்த இடம் தோறும் -தலை சாய்த்து தட்டுத் தடுமாறி நிற்பார் -நம்-ஸ்திரீ ப்ராயர்களும் கூட அடுப்புக்கு இடு கல் போலே எண்ணி இருப்பார்
-இதுவே நம்முடைய தேற்றம் தாய் இருக்க மனை வெந்நீர் ஆட்டுவாரோ –
————————————————————————-

வேதாந்தார்த்தம் -ஸ்ரீ பாஷ்யம் ஸ்ரீ கீதா பாஷ்யம் ரஹச்ய த்ரயம் -ஆசார்யர் உபதேசிக்க அறிந்த சிஷ்யர் –
கறவை -உபநிஷத் -சர்வோ உபநிஷத் காவா –தோக்தா கோபால நந்தன -கறப்பவன்–பார்த்தோ வத்ச –வியாஜ்யம் -சுதீர் போக்தா -கீதாம்ர்தம் -பால்
கற்றுக் கறவை கன்று உடன் கூடிய கறவை -கன்றாகிய கறவை -இளமை ஸ்ரீ கிருஷ்ண கர ஸ்பர்சம் பட்டதால் –
கணம் பஹூ வசனம் -கணங்கள் -கணங்கள் பல -அநந்தா வேதா -கன்றுகள் உடன் கூடி -உப ப்ரஹ்மணம்
-வேதார்த்தங்கள் அறுதி இடுவது இதிஹாச புராணங்களால் –
கறந்து -சுய மத ஸ்தாபனம் -பரமத நிரசனம் -செற்றார் திறல் அழியச் சென்று செறுச் செய்த –
குற்றம் ஒன்றும் இல்லாத கோவலர் -அநகர் தோஷம் அற்ற -கோபாலர் -காம் -கோ சப்தம் பசு -பூமி வேதம் -வாக்கு -பல அர்த்தங்கள் உண்டே
சப்த -நாவினுள் நின்று மலரும் ஞானக் கலைகள் நல் கலைகள் வேத மூலமான -சச் சம்ப்ரதாய ஆசார்யர் -கோபாலன் -குரு பரம்பரை –
பொற் கொடி-பரம விதயம் மதிப்பும் உடைய சிஷ்யர்
தேவதைகள் பசு கன்று ரிஷிகள் கோபிகள் -கலந்து பரிமாற்ற -பெருமாள் அந்தரங்கமாக கைக் காட்ட
ஜீவ சமூஹம் அசந்கேயத்வம் – பத்த நித்ய முக்தர் ஒவ் ஒன்றும் அசந்கேயத்வம் –
அல்குல் -புற்று -அரவு -தூய்மை -புன மயிலே -கான மயிலாட கண்டு இருந்தவன் -எழில் –
கோவலர்கள் எல்லாருக்கும் பொற் கொடி -ஜாதி ஏக வசனம் அஞ்சு குடிக்கு ஒரு சந்ததி -அஞ்சும் குடி -மங்களா சாசன பரர்கள்
ஞானம் பக்தி வைராக்கியம் -குண விசேஷங்கள் -புற்று அரவு அல்குல் -மத்யம் -ஞானம் வைராக்கியம் இணைக்கும் பக்தி
ஞானம் சப்தம் -ராமானுஜா தயா பாத்ரம் ஞான வைராக்ய பூஷணம் -அனந்த குணங்கள் இருந்தாலும் -இவற்றுள் அடங்கும்
ஞானம் -பர அபார விபாகம் -சந்த்ருஷ்டா -ஜாயமான கடாஷம் -பலமாக -பிரதம குரு -சார தமம் ரஹச்ய த்ரயம் அறிந்தவன்
-ஸ்வ பர விகிதம் கூர்மையான ஞானம் -சரீராத்மா சம்பந்த விசேஷ பூர்வாக -அர்த்த பஞ்சகம் ஞான பூர்வாக -தத்வ த்ரயம் ஞானம் பூர்வக
-பரமார்த்தா புருஷார்த்த ஞானம் -பரதேவதா பார்மார்த்யா ஞானம் பூர்த்தி -தன பேறாக ரஷிப்பான்-உணர்ந்து -தேகாத்மா ஸ்வ தந்திர அந்ய சேஷத்வ ஞானம் –
——————————————-
ஞானத்தாலே பக்தியும் வைராக்யமும் வர வேண்டும் -காணிலும் உருப்பொலார்–செவிக்கிலாத கீர்த்தியார்- பேணிலும் வரம் தர மிடுக்கு இலாத
-நூல் நுழையும் கதை -பக்திசாரர் -ருத்ரன் கொடுத்த பேர் –
புற்றில் அரவு பரிசுத்தமாக இருக்கும் -தூய்மையான பக்தியைச் சொல்லிற்று -வேதார்த்த ஞானம் பெற்று வைராக்கியம் மிகுந்து -கொண்ட பக்தி -என்றபடி
-மற்ற ஆத்ம குணங்களுக்கு உப லஷணம்
நின் முற்றம் திருமா மணி மண்டபம் -எல்லாரும் வந்து -அனைவரும் அபிமானித்து இருக்கும் பொற் கொடி பஞ்ச லஷம் பெண்களும்
கொள்ளும் படியான முற்றம் -முகில் வண்ணன் பேர் பாட –
செல்வப் பெண்டாட்டி -கண்ணன் உடைய பரிபூர்ண ஐஸ்வர்யம் நிர்வாஹம் இவளுக்கு -ப்ரீதியே செல்வம் –
சிற்றாதே அசையாமல் -சிற்ற வேண்டா சிந்திப்பே அமையும் சரீர பிரயத்னம் வேண்டாம் -ஊன் வாட –இத்யாதி வேண்டாம்
பேசாதே -வாய் பேச்சும் வேண்டாதே கிருஷ்ண அனுபவம் கறவை கணங்கள் செவியும் ஆட்டகில்லா குழல் ஓசை கேட்டு அனுபவம் போலே
உன்னையே நாங்கள் எல்லாம் அபிமானித்து இருக்க -இதற்கு என்ன ஹேது –
ஞானம் அனுஷ்டானம் பொன் போலே விநயத்தால் கொடி போலே –வயோ ஞான சீல அனுஷ்டான வ்ருத்தர்கள் இடம் –
முதிர்ந்த நெல் போலே –
பாஷ்யகாரர் முற்றம் புகுந்தார்கள் யஞ்ஞமூர்த்தி போல்வார் -ஞான சாரம் பிரேம சாரம் -அருளாள பெருமாள் எம்பெருமானார் —
வேதாந்தி ஷட் வேதாந்த ஞா பண்டிதர் -பாஷ்யகாரர் கடாஷித்து இருக்க வேண்டும் -ரெங்கநாத முனி -ஆஸ்ரம ஸ்வீகாரம் -நஞ்சீயர் -பட்டர் இடம் ஆஜ்ஞை -இட —
திரு நெடும் தாண்டக சாஸ்திரம் -கொண்டு -முற்றம் புக வைத்தார் –
நெடும் காலம் அரங்கனை சேவிக்காமல் -கிடாம்பி ஆச்சான் -அருளினாராம் -பெருமாள் நமக்கு பண்ணின உபகாரம் -ஆசார்யர்கள் பண்ணின உபகாரம்
-காட்டி அருளினாராம் –உத்கிருஷ்ட ஜன்மா ஆசார்யர் கொடுக்க -கடியன் கொடியன் நெடிய மால் அறிவரிய மேனி மாயன் உலகம் கொண்ட மாயன் ஆகிலும்
கொடிய வன் நெஞ்சம் அவன் என்றே கிடக்கும் -அவன் -ஒவ் ஒன்றுக்கும் சேர்த்து -விசேஷனங்கள் கழித்து விசேஷ்யம் இருந்த கொடிய –
மாயா வாதி ருசி போலே -விசிஷ்ட ப்ரஹ்மம் இன்னும் எனக்கு இருக்கிறதே –
————————————————————————————————————-
தெருள் உற்று -செந்தொழில் செல்வம் பெருகி -கைங்கர்ய செல்வம் -சேஷி உகந்த ஏவல் செயல் —
எருமை கற்று எருமை இளம் கற்று எருமை -இளம் கன்றுடன் கூடிய எருமை -என்றவாறு
கனைத்து பார்த்தது -நினைத்து முலை வழியே நின்று பால் சோர –இல்லம் நனைத்து சேறாக்கும் -இல்லம் கிருஹ மத்யம்
-மாட்டுக் கொட்டகை பிரவாஹம் வீட்டுக்குள் புகுந்து –
காம்ய கர்மா எருமையை கறப்பது -நித்ய நைமித்திக கர்மா பசுக்கள் கறப்பது-
நின் வாசல் கடை பற்றி -கதவை திறக்க சொல்ல வேண்டாம்
சினத்தினால் -தென்னிலங்கை -கோமானைச் செற்ற -சஹகாரியாயிற்று -சினம் அசஹாய சூரனுக்கு –
மனத்துக்கு இனியான் -யார் மனதுக்கு –
சொல்ல வில்லையே -தேவர்களுக்கு -ஆவாரார் துணை -ரஷாபேஷை பண்ணின அளவிலே -இருந்ததே குடியாக சரண் அடைய
-தசரதர் கௌசல்யாதிகள் அயோத்யா வாசிகள் -ஸ்தாவரங்கள் –ரிஷிகள் -திருவடி -பாவோ நான்யத்ர கச்சதி -விரோதிகள் புகழும் படி
-பெண்ணின் வருத்தம் அறியாத பெருமான் போலே இல்லாமல் -இவர்களுக்கும் மனத்துக்கு இனியன்
-கற்பார் இராமபிரானை அல்லால் மற்றும் கற்பரோ -அல்லால் மற்றும் -கழிக்க தேவதாந்த்ரங்கள் இல்லை -பர வ்யூஹ விபவாந்தரங்கள்
-ராம கற்கும் காலத்தில் உத்தேச்யம் -பிரானை பின்பு எல்லாம் காலத்திலும் இவனே உத்தேச்யம் –
தசரதன் மகற்கு அல்லால் மற்று ஒருவர் தஞ்சம் இல்லை என்பர் – -உண்ணும் சோறு -கண்ணன் -குண அனுபவம் எந்த அவதாரத்தை அனுபவித்தாலும்
-ஒரே தடாகத்தில் இழியும் பல துறைகள் இவை –
வாய் திறவாய் -ஒரு மறுமொழி கூட சொல்லாமல் -இனி தான் எழுந்து இராய்-நாங்கள் வந்து உன் வாசல் கடை பற்றி நின்று
-அனைத்து இல்லத்தாரும் அறிந்தார்கள் -உன்னைப் பற்றி -உன் பெருமையை அறிந்தார்கள் -நாங்கள் ரஷ்ய வர்க்கம்
-நீ இல்லாமல் போனால் கண்ணன் முகம் காட்டமாட்டான் என்றதை அனைவரும் அறிந்தார்கள் –
பேர் உறக்கம் -எழுப்ப முடியாமல் -பெரியதான உறக்கம் -பொய்யான உறக்கம் -என்றவாறு
-உறங்குவான் போல் யோகு செய்பவனுக்கு சாம்யாபத்தி -பாகவத சரித்ரம் பாடுவதை கேட்டு விச்சேதம் வாராமைக்காக -என்றவாறு –
பர பக்தி பரஞானம் பரம பக்தி -உபதேசிக்கும் ஆசார்யன் -சாஸ்திர ஞானம் மிக்க ஸ்ரோத்ரியர்-ஸ்ரோதவ்யா-ப்ரஹ்ம நிஷ்டம் -சாஷாத்கார ரூபம்
அத்யந்த ப்ரீதிரூபமான ஜ்ஞானம் சரவணம் மனனம் நித்யாசவ்யம் -ப்ரீதி ரூபமாக -நாயமாத்மா ஸ்ருதி அர்த்தம் –அவனால் வரிக்கப் பட்டவன்
-ப்ரீதிக்கு விஷயமான பக்தனுக்கு -ப்ரியதம ஏவ -வரிக்கின்றவன் —
ஈரமாகி பக்தி பேரு வெள்ளம்
எருமை -மகிஷி -தேவ தேவ திவ்ய மகிஷி
இளம் கன்றுகள் -நாம் -கஷ்டம் சொல்லக் கூடத் தெரியாமல் ச்ருணோதி ச்ராவயதி -ஸ்ரேயதே ஸ்ரீ யதே -ஸ்ருனாதி பாபங்களை ஒழித்து ஸ்ரீனாதி
-பகவத் அனுபவத்துக்கு போஷித்து பக்குவப் படுத்தி -நாம் ஸ்ரீ தனம் -அவனுக்கு -என் திரு சேர் மார்பனே என்னும் என்னுடைய ஆவியே என்னும்
-பிராட்டி உடன் வந்த ஸ்ரீ தனம் என்று கொள்ளும் பட்டர் -நேராக சேஷ பூதன் இல்லை
மிதிலா தேச வாசிகள் சக்கரவர்த்தி திருமகனை எண்ணுவது போலே அழகிய மணவாளன் அன்றோ நீர்
கன்றுக்கு இரங்கி பரிபூரணமான காருண்யம் -நினைத்து -சங்கல்பம் -கனைத்து -சங்கேதம் -புருஷகார கர்த்ருத்வம் -முலை வழியே நின்று பால் சோர –
சைதன்யம் -பர பக்தி யாதிகள் பிரபத்தி அத்யாவசாயம் -அகிஞ்சன்யன் -இரண்டு முலைகள் -உபாசகருக்கும் பிரபன்னர்களுக்கும்
இல்லம் ஹிருதயம் -சேறாக்கும் -நனைத்து -மரங்களும் இரங்கும் வகை -மணி வண்ணவோ -கூவி -அதிசய யுக்தி இல்லை எம்பார் –
ஆழ்வார் திருவாய் -எத்தனை வாயில் புகுந்தது பாவ சுத்தி இல்லா -சுக்கான் பதப்படுத்த முடியாத மனச் -புகுந்து இன்றும் உருக பண்ணுகிறதே –
பரிவதில் ஈசனைப்பாடி -பக்தி மனசில் உள்ள ஈரமே –
செல்வச் செருக்கால் -புருஷோத்தமன் -தாங்க முடியாத புஷ்பம் -என்றான்
க்ருஷீகன் -பிராட்டி நீரைப் பாய்ச்ச இவன் உழுகிறான் -தங்காய் – சிஷ்யன் பரதந்திர ஸ்த்ரீத்வத் ஆசார்யருக்கு
பயிருக்கு களை-எடுக்க -விரோதி நிரசனம் -சினத்தினால் இத்யாதி –
பெருமாள் பிராட்டி ஜீவன் அபிநயம் -ஸ்ரீ மத ராமாயணம் -தேசிகன் -மனஸ்-இதர விஷய போக்யதை சம்சாரம் -அம்மான் இருக்க அம்மானை கேட்டு சிறை இருந்தாள்
கஜம் வா சிம்ஹம் வ்யாக்ராம் வா பாஹூ ராமஸ்ய அண்டி நின்று நிர்பயம் -12 சம்வச்த்ரம்
இந்த்ரியங்கள் 10 தலை -மனஸ் ராவணன் -பவ சிந்து -சம்சார ஆர்ணவம் -ஸ்வரூப ஞானம் கொண்ட ஆத்மா அசோகா வனத்தில்
பிராட்டி பட்ட பாடு படுமே சம்சாரத்தில் ஹனுமத் சமானம் ஆசார்யர் -மனசை தம் பக்கல் திருப்பி அஹங்காரம் மமகாரங்கள் அழித்து-
திரு விண்ணகர் சேர்ந்த பிரான் பெய்த -மிதுனமாக செய்து அருளிய பயிறு அன்றோ -விவேக சரஸ் –
ஸ்ரீ பாஷ்யகாரர் அனைத்து இல்லத்தாரும் அறிந்து உஜ்ஜீவிக்கும் படி செய்து அருளிய உபகாரம் –
—————————————————-
கேசி -புள்ளின் வாய் கீண்டான் -பகாசுரன்
அரக்கன் -ராவணன் -பொல்லா அரக்கன் -என்பதால் நல்லானும் உண்டே -விபீஷணஸ்து தர்மாத்மா
சர்வ ஹவிஸ் தானே கொண்டு ஹிரஞாஷன் ராவணன் தானே கொண்டு பலம் பெற்றான் -பொல்லா அரக்கன் -பெருமாள் பிராட்டியை பிரித்தது மட்டும் இல்லை
பர நிந்தை ஆத்ம உத்கர்ஷம் -இரண்டும் -இவர்களுக்கு -பரர்கள் மட்டும் இல்லை பராத்பரனையும் நிந்திக்கி உண்டே இவர்களுக்கு
த்வயம் மந்த்ரம் அனுசந்தானம் -கொண்டு இவை இரண்டையும் தவிர்க்கலாம்
ஒன வெங்கணையால் -உதிர ஒட்டி பூ உதிரும் போலே கிள்ளிக் களைந்தான் –
கீர்த்தி புகழ் கீர்த்திமை பெரும் புகழ் -ஸ்ரேஷ்டம் -விரோதி நிரசன சீலதையே -ஸ்ரேயாணி பஹூ விக்யாணி-வி நாசாய ச துஷ்க்ருதாம்
-இவன் ஆஸ்ரிதர் பிராணன் -அத்தை ரஷித்த கார்யம் தானே புள்ளின் வாய் கீண்டது -பொல்லா அரக்கனை கிள்ளிக் களைந்தமையும்
யசஸ் கீர்த்தி –பூமா வித்யை–பிராண –மனஸ் -சத் -ஆத்மா -ப்ரஹ்மாத்மகம்-பூமா பரமாத்மா -மற்றவை அல்பம் -உபாசனம் –
அளவற்ற ஆனந்த ஏக ரூபம் -பூர்ண த்ருப்தன்-யத்ர-ந அந்ய ச்ருணோதி பச்யதி ஹிஜானாதி தத் அல்பம் –கதிரவன் முன்னால் -மின்மினி பூச்சி போலே
யசஸ் -விதாரண ஜன்ய -ஔதார்யம் மூலம் பெற்ற புகழ் -கீர்த்தி -விக்கிரம ஜன்ய அத்யந்த பராக்கிரமம் -வீர்ய பராக்கிரமம் –
அத்யவசாயம் -கொண்டு கால் நடந்தார் திருக்குடந்தை -வஸ்து கை பட்டது -இத்தை நம்பி இருப்போம் –ஆராவமுதே -ஆற்றாமைக்கு பீஜம் இவன் அழகு –
ஏரார் கோலத் திகழக் கிடந்தான் -குசலப் பிரச்னம் அணைக்க கை நீட்டல் செய்யாமல் -அத்யவசாயம் பங்கம் -பல ஹானி -திருவல்ல வாழ் முழுவதும்
போக முடியாமல் நடுவே விழுந்து கூப்பிடுகிறார் -அத்தேச அழகும் சேர்ந்து அடி கூடுவது என்று கொலோ —
ஜ்கீர்திமை பாடி -பெற்ற பலத்தால் பாவைக் களம் புக்கார் -நடுவில் விழுந்து கிடைக்காமல் இவர்கள்-இதை விட வேறு அடையாளம் வேண்டுமோ –
போதரிக் கண்ணினாய் -இந்த கண் அழகைக் காண அவனே வருவான் என்று இருக்கிறவள் -போது அறிந்து அரிந்த காரணத்தால் பெற்ற கண் அழகு –
கல்ப ஸூ த்ர வியாக்யானம் -எய்ற்றில் மண் கொண்ட எந்தை ஞான பிரான் யஜ்ஞ்க்ன மூர்த்தி இராப் பகல் ஒது வித்து
பயிற்றிவித்து என்னை பணி செய்யக் கொண்டான் -புஷ்ப கைங்கர்யம்
புள்ளும் சிலம்பின -இங்கு -புறப்பட்டு போகும் இடத்தில் -மார்க்கத்தில் ச்லம்பின -அங்கு கூட்டில் கண் விழித்த உடன் சிலம்பின சொல்லிற்று
குள்ளக் குளிர்ந்து நீராடாதே பள்ளிக்கட்டிலே – அவன் மடியில் கிடக்காமல் -அவன் கிடந்த பள்ளியை மோந்து கிடப்பதோ
ஸ்வா தீன பதிகாம் -பாஷ்யகாரர் -தம் ஸ்ரீ ஸூ க்தியால் பதியை வசப் படுத்தி -எனது சேவையை சுவீகரித்து பெற்றுக் கொள்ளட்டும் –
சர்வ நமஸ்காரம் கேசவனுக்கு போகுமே -உடையவருக்கு போக அவரே ஸ்வா கருத்துக் கொள்ள வேணும் -மோஷை ஏக ஹேது அன்றோ
பொது நின்ற பொன்னம் கழலை தனியாக அனுபவிக்கை கள்ளம் -இனியது தனி அருந்தேல் –
பரமாத கண்டன கிரந்தங்கள் -புல்லின் வாய் கீண்டான் பாஷாண்டிகள் -பொல்லா அரக்கன் -குத்ருஷ்டிகள்
புள் -கொக்கு –பறை உருக்கொக்ன்டு -பகவ்ருத்திகள் பாஷாண்டிகள் -நாஸ்திகர் -ஓடு மீன் ஓட உரு மீன் வரும் அளவும் -இருக்கும் கொக்கு
சாத்விக சவ பாவம் போலே தோற்றும்
ஆஸ்திக நாஸ்திகர்கள் -நையாயிக்க மீமாம்சகர் -குமாரிள பட்டர் -வேதம் கொண்டே ஈஸ்வரன் இல்லை –சம்பந்த ஆஷேப பரிகாரம் –
சப்தம் அர்த்தம் சம்பந்தம் -ஈஸ்வர சங்கல்ப அதீநம்-அநாதி சம்பந்தம் -வேதம் ஸ்வயம் என்பதால் ஈஸ்வர சங்கல்ப அதீநம் அல்ல என்பர்
அக்னி யாதி தேவதைகளும் இல்லை -என்பர் -பக வ்ருத்திகள் அன்றோ –
அனுமான சித்தம் என்பர் நை யாகிகர் -வேத பிரதிபாத்ய ஈஸ்வரனை விட்டு அனுமானத்தால் சித்திக்கும் என்பர் -உபாதான காரணம் ஈஸ்வரனுக்கு நிராகரிப்பார்
வாய் கீண்டான் -இவர்கள் வாத நிரசனம்
பொல்லா அரக்கன் போலி சந்நியாசி -சாஸ்திர புறம்பான -பிராட்டி பெருமாள் -ஜீவன் பரமாத்வா பிரித்து -குணங்கள் இல்லை சொல்லி -குத்ருஷ்டிகள் மத நிரசனம் -அத்வைதாதி -பூர்வர் கிரந்தம் -உபதேசித்து -கீர்த்திமை பாடி -ஆசார்யர் பெருமைகளை பாடி
பிள்ளைகள் -எல்லாரும் -பாவைக் களம் -உபாய அனுஷ்டானம் தகுதி பெற்றார்கள்
வியாழன் தேவ குரு வெள்ளி சுக்ராசார்யார் அசுர குரு -காலம் கலி யன்றோ -சத்வம் மறைந்து ஆசூரா மாதங்கள் பெருகி -புள்ளும் சிலம்பின –
வேதம் பிரதிபாதிக்கப் பட்டது
போது அரிக் கண்ணினாய் -மிதுனம் -மலர்மகள் ஹரி இருவரும் –சுந்தர்யாதிகளில் குணங்களில் இழிந்து –
படிந்து -குடைந்து ஆடி அடியேன் வாய் மடித்து பருகி -களித்தேனே -பரமன் பவித்ரன் சீர் படி வான் -படி ஒப்பார் மிக்கார் இல்லா
-பரமன் பிராப்யத்வம் பவித்ரன் பிராபகத்வம் -சீருக்கும் -அன்வயிக்கும் -இந்த விசேஷணங்கள்-குள்ளக் குளிர்ந்து நீராட
பள்ளி -தாழ்ந்த ஜனங்கள் -கிடத்தியோ -சத் சம்ப்ரதாய ஞானம் இல்லாமல் கிடப்பாயோ -வாய் -பாரதந்த்ரம் –
———————————————————————-
சச் சம்ப்ரதாய சு மத கிரந்த உபதேசம் -செங்கழுநீர் -கல்காரப் பூ -சூர்ய உதயத்தில் மலரும் –அஸ்தமனத்தில் சங்குசிக்கும் தாமரைப் போலே
-பூமிப் பிராட்டி திருக்கையில்
ஆம்பல் அல்லி-சந்திர அஸ்தமனம் மலர்ந்து சூர்யா உதயத்தில் குவியும் -ராஜச தாமச –
அன்யதா சித்தம் இல்லை அனந்யதா -அந்வயம் வியதிரேகம் இரண்டாலும் சொல்லி —
வாவி -உங்கள் –புழக்கடை -மீண்டும் வாதம் சொல்லி –சோஹாம் சகா அஹம் -தாசோஹம் -தா சேர்த்து –சதாசோஹம் –
-தாச தாசோஹம் பூர்வ பூர்வ உத்தர –
வாதம்
யோக மகிமையால் தத்வ த்ரயம் உள்ளம் கை நெல்லிக் கனி -அவர்கள் உக்தி தோஷம் கொண்டே நிரசித்து –
யதிகள் -முதலில் நீராடி –செங்கல் பொடிக் கூறை கிருஹஸ்தர் -பிரமசாரிகள் -பல் தவத்தவர் –
ஸ்திரீகள் -க்ரமம்-
சங்கிடுவான் கோயில் ஆழ்வார் திறந்து
பூசணிக்காயில் சுணை -நாணாதாய்
ரிக் வேதம் – விநயம் வளரும் -யஜூர் வேதம் -தரிக்க கஷ்டம்
அலை பாயும் -கவலை என்பர் -சாம வேதம் கீத பிரதானம் –
என்னை அறிந்தவன் அவனை அறிய வில்லையே ஏன் பிழையே அஞ்சிறைய மட நாராய் தூது –
ரஷன த்வரை-என்னையும் உளள்-வைகல் -பூம் கழிவாய் -வேறு கொண்டு உம்மை யாம் இரந்தேன்-இவர்களுக்கு மட்டும் வார்த்தை
-திருவடிக்கு மற்ற வானரங்களில் வ்யாவ்ருத்தி – வேறு கொண்டு – வார்த்தை சொல்ல வில்லை மற்ற எல்லா பஷிகளுக்கும் –
இவளும் நாவுடையாய் -வேறுபாடு -சங்கு சக்கரம் தாமரைக் கண்ணன் -என்றே தளரும் -மூன்றும் பிரிக்க முடியாத லஷணம்
புள்ளைக் கடாவுகின்றான் -சங்கு சக்கரம் புள்ளை கடாவுவதும் -சங்கு சக்கரம் -தடக் கைகள் -அலம் புரிந்த நெடும் தடம் கைகள் -இவை ஏக தேசம் –
தேவ பெருமாள் கம்பீரம் -உடன் இலைவடாம் பொரித்தால் போலே -தாங்கி –

புழைக்கடை தோட்டம் -பகவத் பாகவத கைங்கர்யம் -வாழை இல்லை புஷ்பங்கள் வாசல் தோட்டம் –அனைவரும் உபயோகிக்கும் புஷ்பங்கள் -அந்தரங்கர் மட்டும் -நுழைய
ரகஸ்ய கிரந்தம் உபதேசம் -புழக்கடை -உங்கள் -விலஷணம்
தோட்டத்து வாவியுள் -சம்ப்ரதாய ஏக நிஷ்டர் —
நீர் நிலைகள் -ஓடைகள் நதிகள் -கூபம் 4 அடி –வாபி -16 அடி -தடாகம் –300 அடி ஏரி -மேலே -ரஹச்ய கிரந்த அபிவிருத்திக்கு -காலஷேபம் –
செங்கழுநீர் -ஆம்பல் -சத்வ குணம் மலர்ந்து -பகவத் ஆராதனம் பகல் -ரஜஸ் தமஸ் தலை சாய்ந்து -சந்நியாசி கிருஹஸ்தர் இருவரும் ஆசார்யர்கள்
நம் சம்ப்ரதாயம் செங்கல் பொடிக் கூறை வெண் பல் தவத்தவர் -திருப் பாதுகை பார்த்து கண்டு கொண்டால் -நூபுரம் பார்த்து இளைய பெருமாள் -போலே
-கொங்கில் பிராட்டி ரஹச்யம் –சிகப்பு நூல் வெள்ளை நூலால் தலையை அலங்கரித்து –காஷாயம் –லோகாசார்யர் தேசிகன் போல்வார் –சேர்த்து பின்னிய சம்ரதாயம்
திருகோயில் -திருமந்தரம் ஸ்ரீ பாஷ்யம் ஸ்ரீ ரெங்க விமானம் -மூன்றும் சேஷித்வம் ஸ்புடம் வீஷிதே -சங்கிடுவான் வியாக்யானம் அர்த்த விசேஷங்கள் –
போகின்றார் குரு பரம்பரை -தங்கள் -பூர்வ ஆசார்யர் மூலம் –
முன்னம் எங்கள் எழுப்புவான் -அநாதி மாயை அவித்யை -செஷபூதம் இசையாமே துவம் மே என்றாலும் அஹம் மே திமிர்த்து போன எம்மை
வாய் பேசும் -சேஷத்வம் உணர்த்தி -நங்காய் -பூர்ண அர்த்தம் உணர்த்திய ஆசார்யர்
நாணாதாய் -பகவத் அனுபவம் லஜ்ஜை இல்லாமல் -இருந்தும் பரந்தும் துல்லாதார் -உலோகர் சிரிக்க நின்றாட -நாராயணா ஸ்வாமி -ஊமை ஸ்வாமி
கொண்டாடுகிறார் என்பர் பஞ்ச சம்ஸ்காரம் செய்து கொண்டவர்களே அதிகாரிகள் -பங்கயக் கண்ணன் -கடாஷத்தால் ஞான உத்பத்தி விரோதிகளைப் போக்கி
பிரதம கடாஷ பாதம்-ஆத்மகுணங்கள் சத்குணங்கள்–நங்காய் நாவுடையாய் இத்யாதி –
—————————————————-
எல்லே -சரம நிஷ்டை அதிகாரி -எல்லா பாகவத சமூஹங்களை தன்னுடைய க்ருஹத்தில் அனுபவிக்க -கண் பெற்ற பயன் -ஈட்டம் கண்டிட கூடுமேல்
-அது தான் கண் பெற்ற பிரயோஜனம் –
செல்வம் வருவது போவது -நாடகம் பார்க்க கூட்டம் கொஞ்சம் கொஞ்சமாக வரும் மொத்தமாக போகும் -ஈட்டங்கள் –
10 பர்வத அதிகாரி -இவள் -எல்லே –ஆச்சர்ய வாசகம் -சங்கொடு பங்கயக் கண்ணன் -பாடக் கேட்டு —மென் கிளி போல் மிழற்றும் என் பேதையே –
நம்மை விஷயமாக்கி நம்மை எழுதிக் கொள்ளும் திருக் கண்கள் திவ்ய ஆயுத சேர்த்தி -அனுவாதம் செய்து
இவள் வாயனவள் திருந்தவே -தொலை வில்லி மங்கலம்
கிளி -பூர்வ பூர்வ -உத்தர அணு உச்சாரணம் -அபுள்ளார் கிளியை பழகினது போலே பழக்கி பிழையை திருத்தி -தேசிகன்
இளம் கிளி -பருவத்துக்கு கிளி ஈடாகாதே –
புகழ்ச்சிக்கு நாம் ஒன்றும் செய்ய வில்லையே -நினைத்து -கிருஷ்ண விச்லேஷம் நெஞ்சம் கோட்பட்டாயே-செய்ய வாயும் கரும் கண்ணும்
பயல் பூர்க்க-நிந்திக்கிறார்கள் பரிகசிக்கிறார்கள் -வார்த்தை பேசுவது நல்லது இல்லை –
-இன்னம் உறங்குதியோ -பஞ்ச லஷம் பெண்களும் கூடியும் -பாடியும் -நீ கேட்டு அனுசந்தித்து மகிழ்ந்து இருந்தும் -அத்யந்த ஸூகுமாரமான திருமேனி பரத ஆழ்வான் –
புகழ்ந்து பேசினதும் பழித்ததும் -இவளுக்கு பகவத் அனுபவத்துக்கு பிரதிபந்தகம் -சில் என்று அழையீன்மின் -திருமேனி உஜ்ஜ்வலம் -திருக்கண்கள் காட்டி -அந்த அனுபவத்தில் திளைத்த இவளுக்கு -சில் -என்று –
நேற்று வரை அமிர்தம் -இன்று சில் -என்னவோ -உடனே இவள் நங்கைமீர் -போதருகின்றேன் –வல்லே உன் கட்டுரைகள் பண்டே -உன் வாய் அறிதோம்
-கட்டி உரைக்கும் உரைகள் அன்யதா -அபராதம் ஏறிட்டு சொல்வது
வல்லே உன் கட்டுரைகள் -சாமர்த்தியம் மிக்கு -பண்டே உன் வாய் அறிதோம் -அசலார் சொல்லி அறிய வேண்டாம் -உன் வார்த்தையாலே அறிவோம் -வல்லீர்கள் நீங்களே -உங்கள் அபராதங்கள் என் மேல் போட்டு பரஸ்பர நீச பாவம் –இல்லையாகிலும் இசைய வேண்டும் -jakori window நான்கு கதவுகள் -அசலார் தான் அறியும் குண தோஷங்கள் /தானே அறிபவை /தனக்குத் தெரியாமல் அசலார் அறியும் /யாருக்கும் தெரியாத dark நான்கும் -கீதையில் உள்ளதை management தீஓரி காட்டும்
ப்ருகு மகரிஷி -தான் செய்து காட்டி -மார்பில் உதைத்தத்தை ப்ராஹ்மன விசேஷ அர்த்தம் -பாகவத நிஷ்டை –
அபராதங்கள் எல்லாம் நாம் அறிவோம் பாகவதர் சொல்வதை விச்வசித்து இல்லை செய்யாமல் ஏற்றுக் கொள்வதே –அத்யந்த பாகவத காஷ்டை
பட்டர் -த்வேஷி எச சம்மானம் அருளி -ஐ திக்யம் -பெருமாள் சந்நிதி என்றும் பாராமல் காலி விழுந்து சேவித்தாராம் -நீங்கள் என்னை புகழ்ந்து பகவத் சந்நிதியில்
-பகவான் பெருமை -இவன் எசினதால் பெருமாள் இன்று தான் கிருபா பாத்ரமாக கொண்டு இருப்பார் வெள்ளமாக பெருக வைத்த இவர் அன்றோ மகாஉபாகாரகர்
-நானே தான் ஆயிடுக -அஹம் அஸ்மி அபராத ஆலையா – அபராத சகரவர்த்தி -பரத ஆழ்வான் நிலை -மத் பாபமே நிமித்தம்
பெருமாள் அவருக்கு வகுத்த முடி சூடி நானும் எனக்கு வகுத்த முடி சூடி உள் வெதுப்பு ஆரப் பெறுவேன் –
ஏம்மா வீடு -திருவாய் மொழியில் திருவாய் மொழி –தனக்கேயாக எனைக் கொள்ளுமீதே -எம்மா வீட்டில் எம்மா வீடு -எல்லே திருப்பாவையில் திருப்பாவை
-நானே தான் ஆயிடுக –வாயவாய் மனத்தவாய் கியவை இங்கே இருந்தேற்கு இழுப்புற்றே –
ஒல்லை நீ போதாய் -ஏவி பணி கொள்ள ஆசை பட்டாயே -ஒல்லை நியமிக்கிறார்கள் –கள்ளத் தான பகவத் அனுபவம் –உனக்கு என்ன வேறுடையை
-பாகவத துல்யமாக -பரஸ்பர நீச பாவம் -அன்யோன்ய பாகவத சேஷத்வம்
உனக்கு என்ன வேறுடையை -எல்லோரும் போந்தாரோ -பஞ்ச லஷம் குடிப் பெண்களை சேர்ந்து அனுபவிக்க ஆசைப் பட்டாரே ஈட்டம் கண்டிடக் கூடுமேல் –
அது காணும் கண் பெற்ற பிரயோஜனம் –
இத்தைக் கேட்க நாங்கள் வார்த்தை சொன்னோம் -போந்தார் -என்கிறார்கள் -போந்து எண்ணிக் கொள் -காண் -சொல்ல வில்லை நாங்கள் சொல்வதை
விச்வசிக்க வேண்டா -ஸ்பர்சம் பிரத்யேக -அனுபவம் -திரளாக அனுபவித்து பிரத்யேக அனுபவம் -கொள்ளுவாய்
100 பவன் -சங்கிலி வளையல் அனுபவம் போலே -நாம சரவணம் உச்சாரணம் கடாஷம் செய்து -பரஸ்பர போக்கியம் -ரூப தர்சனம் நாம உச்சாரணம்
மாற்றாரை அழிக்க -இல்லை மாற்று அழிக்க -விபீஷணோ வா எதி வா ராவணனோ வா நான் மைனோ ரதித்த படி -புறா -கதை -கபோதம் போலே காதால் கேட்பதன்றி நம்மால் அனுஷ்டிக்கப் போமோ –
திருவரங்க பெருமாள் அரையர் -ஆளவந்தார் திருக்குமாரார் -நோவு சாத்தி -பாஷ்யகாரர் -சென்று தண்டம் சமர்பிக்க -தேகம் நோவோ கேட்க
-மேலும் கேவி கேவி அழ -நம்மையும் தேகத்துக்காக அழுதேன் நினைத்தாயே – பெருமாள் திரு உள்ளம் பஷி புண் படித்தியதே – நினைத்து அழுதேன்
அகலில் அகலும் அணுகில் அணுகும் -கண்ண நீரோடு கை வாங்கி இருப்பன் -அகன்று போனால் –கடல் கரையில் வந்து பெருமாளுக்கு
உபகரித்தேன் என்று சொல்லுங்கோள் இல்லையேல் இலங்கைக்கு ஓடி வந்து கைக் கொண்டு இருப்பான் –
அபலைகள் -நம்மிடம் தோற்று இருக்கும் இவன் மாயன் அன்றோ -ஆஸ்ரித பாரதந்த்ர்யம் -மேய்ப்பு ஒழித்த வேய் மறு தோளிணை திருவாய் மொழி
-மற்றவற்றுக்கு ஒப்பாகுமோ -காலைப் பூசல் -மல்லிகை -மாலைப் பூசல் –
பகவத் குண அனுபவம் இத்துடன் முடித்து ஆழ்வார் -எண்ணாத-முனிவர்கள் -இதுக்கு மேலே இல்லாத கல்யாண குணம் இல்லையே
மேலே பக்தி பிரபத்தி உபதேசித்து அவா அற்று வீடு பெற்றார்
——————————————————————————-
கந்தாடை அப்பன் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ மன்னார் குடி ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம்
தொட்டாசார்யர் சுவாமிகள் திருவடிகளே சரணம்
ஆயி சுவாமிகள் திருவடிகளே சரணம் சரணம்
அழகிய மணவாள பெருமாள் நாயனார் திருவடிகளே சரணம்
பெரியவாச்சான் பிள்ளை திருவடிகளே சரணம் –
பூர்வாசார்யர்கள் திருவடிகளே சரணம்
ஆழ்வார்கள் திருவடிகளே சரணம்
பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம் –

திருப்பாவை பலர் உபன்யாச சாரம் -2015-

December 17, 2015

பர்வதம் அனு -இளைய பெருமாள் -பரதன் சத்ருனன் -சம்சாரிகள் ரிஷிகள் ஆழ்வார் பெரியாழ்வார் ஆண்டாள்
மாலைக் கட்டிய மாலை
கோதை -ஆண்டாள் -அனைவரையும் ஆண்டாள் –
தடாகம் நிறைந்து கிருஷ்ண பக்தி பாவனா பிரகர்ஷம் -வாய் வழியே வழிந்து திருப்பாவை –
சங்கு ஒலியும் சாரங்க நாண் ஒலியும்
சங்கத்தாழ்வான்
தானே கனா கண்டு
பள்ளி உணர்த்தி -அநாதி மாயையில் இருந்து -சம்சாரிகளை விடுவிக்க
மடல் எடுக்க கூடாதோ  -திரு மங்கை ஆழ்வார் போல் சூடு சுரணை இல்லாதவன்-ராமன்-ஏக தார விரதன்-அதனால் அநுகாரம்
நாம சங்கீர்த்தனம் -அர்ச்சனம் -ஆத்ம சமர்ப்பணம் -மூன்றையும் அருளிய திருப்பாவை –
ஆண்டவனை ஆட கொண்ட படியால் -ஆண்டாள்
பகவத் நாம சங்கீர்த்தனம் -முதல் 10 பாசுரங்கள்
அடுத்த 10 அர்ச்சனம் -மேல் 10-ஆத்ம நிவேதனம் -நீயே சரணம் -உன்னிடம் உன்னையே அர்த்தித்து வந்தோம் –
————————————————
மார்கழி திங்கள் -ப்ரஹ்ம முகூர்த்தம் -நாள் பஷம் -அக்ரூரர் கொண்டாடிய படி நல்ல நாள்
நேர் இழை யீர் -கானம் கேட்டதும் ஓடி வந்ததால் விபரீத லஷணை என்றுமாம் –ஆத்ம குணங்கள்
பிராப்ய பிராபக அதிகார லஷனை -மூன்றும் அருளி
ஸ்ரோதவ்ய மந்தவ்ய நிதிதாவ்யச்ய த்ரஷ்டவ்ய -ஆக நான்கும் விளக்கு ஒளியாய் முளைத்து எழுந்த திங்கள் தானாய் -ஆக நான்கு
தீம்பு கண்டு உகக்கும் சீர் மல்கும் ஆய்ப்பாடி –
ஓங்கி உலகளந்தான் /அம்பரமூடறுத்து உம்பர் கோமானே /அன்று இவ்வுலகம் அளந்தாய் அடி போற்றி -வேதம் சொல்லிய படி மூன்று பத்திலும் —
ஐ ஐந்தும் ஐந்து -பரத்வாதி ஐந்து நிலைகள் –1-5-பாசுரங்கள் –ஊடு கயல் உகள தேச பாஷை
6-10- மார்கழி விவரணம் / 11–15-வையம் /ஓங்கி -16-20- /ஆழி -21-25- /மாயனை -26-30-
சங்கல்பம் காரயமாக மார்கழி திங்கள் -தொடங்குகிறாள் -தஷிணாயம்–மாதம் -சுக்ல பஷம் -வருஷம் சொல்லாமல்
-நிர்விக்னமாக – இருக்க -சங்கல்பம் செய்து கொள்வோம் –
கேசவாதி நாமங்கள் -மாதங்கள் -சர்வ தேவ நமஸ்காரம் சாஷாத் கேசவம் பிரதி ஆ கச்சதி –சீக்கிரம் பலம் கொடுக்கும் மாசம் –
தனுர் ஆகாரம் -மார்கழி குளிர் சுற்றி இருந்தாலும் நமக்கு மந்தமாக இருக்கும் –மகர குண்டல ஆகாரம் -தையில் தரையும் குளிரும் –
காலை நல் ஞானத்துறை படிந்தாடி -நம்மாழ்வார் –போதுமினோ நேரிழையீர் -கைங்கர்யம் செய்வதே ஆபரணம் -பொன்னகை வேண்டாம் -புன்னகையே போதும்
-எம்பருமான் உடன் சம்ச்லேஷிக்க த்வரையே பூஷணம் -இத்தால் -உத்தேச்யம் -சொல்லி –அகத்தின் அழகு முகத்தில் தெரியும் -ஆசை உள்ளத்தில் -இருப்பதை -முகத்தில் -சீர் மல்கும் -எம்பெருமான் வந்த பின்பு நாழி பால் நாழி நெய்யாகும் செல்வம் -மிக்க திருவாய்ப்பாடி -பகவத் லீலானுபவ செல்வம் –
மேக சியாமளன் ஜகத் சோக நாசகன் -கரு முகில் வண்ணன் -செங்கண்-பத்ம லோசனன் -குரோதம் காருண்யம் கதிர் மதியம் போல் முகத்தான்
கலௌ சங்கீர்த்த கேசவம் – -கலி யுகம் -நாராயண திருநாம சங்கீர்த்தனம் -ஆத்மானம் மானுஷ்யம் –சொல்லிக் கொண்டாலும் -சாஷாத் நாராயணன் ராவணனே சொன்னான் -பறை -மோஷம் -பெற பாரோர் புகழ -நாடு புகழும் பரிசினால் நன்றாக –படிந்து -பாரோர் புகழ்ந்து படிந்து -இருக்கவே
திருப்பாவை – உபன்யாசங்கள் எங்கும் -வாழ்வார் வாழ்வு எய்து ஞாலம் புகழவே
சீர் மல்கும் ஆய்ப்பாடி -ஸ்ரீ வைகுண்டம் /அயோதியை /அயோத்யைஜனங்களில் ஏற்றம் -ஏக பத்னி வ்ரதன்-ஷத்ரியன் –
ஸ்ரீ யபதியை அனுபவத்து அனுபவ பரிவாகமாக அகலகில்லேன் இறையும் -போலே நித்ய அனுசந்தானம் திருப்பாவை
-அப்பொழுது அப்பொழுதைக்கு ஆராவமுதம்
தூங்கும் பெருமாளை எழுப்பி -பால் குடிக்கும் கன்றை இழுத்து பால் கறப்பதை போலே -பிராயச் சித்தம் -நீராட -சமுத்திர ஸ்நானம் —
இவன் உறங்குவான் போலே யோகு செய்கின்றவன் –
சிரஜி நிகளிதம் -கட்டுண்ணப் பண்ணிய பெரு மாயம் -பூயஹா -பஹூ வசனம் பூய ஏவ பூயஹா -லோக ஹிததுக்காக கருணையால் –
சாஷாத் கருணையே வடிவு எடுத்தவள்
பன்னு திருப்பாவை -அரங்கர்க்கு -கொண்டல் வண்ணன் கோவலன் அன்றோ இவன் -பல் பதிகம் -மூன்று பதிகமும் -இவனுக்கு –
பெண்ணாளன் பேணும் ஊர் அரங்கம் -ஊரும் பெரும் அரங்கம்
காரணமும் காவலுமாகி –கமலை உடன் பிரியாத நாதனுக்கு அடியேன் -அடிமை பூண்ட நல அடியார்க்கு அல்லால் அடியேன் அல்லேன் -தேசிகன்
-ஆத்ம ஸ்வரூபம் கை வந்தவர்கள் -அபி நவ தசாவதாரம் ஆழ்வார்கள் -ரிஷிகளில் ஏற்றம் —
அஷ்டாஷரம் கண்ணாடி -சேஷ பூதர் -பதி வ்ரதை-கண்ணாடியால் நம்முடன் சேர்ந்து அவனைப் பார்ப்போம் -சம்பந்தம் உணர்ந்து –
எம்பெருமானை அனுபவிக்க –
பிராப்ய பிராபக நிஷ்கர்ஷம் -அர்த்த பஞ்சகமும் சொல்லும் -பௌர்ணமி –சந்த்ரமான மாசம் -மார்கழி மார்க்க சீர்ஷம் -ப்ரஹ்ம முகூர்த்தம் -உத்தரயாணத்துக்கு
பெருமாள் பொன் முடி சூட நாடு பூ முடி சூடிற்றே அயோத்தியில் -ஸ்ரீ மான் சித்தரை -வால்மீகி -கோல் விழுக்காட்டிலே நல்ல காலம் சேர விழுந்தது –
நாயக கல் போன்ற நாள் -உத்தேச்யம் பூர்த்தி யாகும் நாள்
நேர் இழை யீர் -கானம் கேட்டதும் ஓடி வந்ததால் விபரீத லஷணை என்றுமாம் –
ஆத்ம குணங்கள் நேர் இழை யீர் -கானம் கேட்டதும் ஓடி வந்ததால் விபரீத லஷணை என்றுமாம் –
தீம்பு கண்டு உகக்கும் சீர் மல்கும் ஆய்ப்பாடி –
கண்ணன் பேர் சொல்ல வில்லை மங்களாசாசன பரை-நாராயணன் -தூ நீர் முகில் போல் -நீல மேக சியாமளன் -செங்கண் -நான்கு காரணங்கள் -அம்ருத வர்ஷிணி-பிரசன்ன ஆதித்ய வரசசம் கதிர் போலே முகம் -அநிஷ்ட நிவ்ருத்தி கதிர் போல் முகத்தான் -இஷ்ட பிராப்தி -மதியம் போல் முகத்தான் –
ஏவ காரம் -ஐ ஹிக பலன்களை அளித்து ருசி உண்டாக்கி -வளர வைத்து அருளுவான் -அத்யந்த பாரதந்த்ர்யா அநந்ய பிரயோஜனர் -பறை -அனுக்ரஹம் நாட்டார்க்கு மழை வியாஜ்யம் –
———————————————————————
வையம் -வண்டி -தேர் -சரீரம் –கரணங்கள்-அவனை அனுபவிக்க –
கிடந்த திருக் கோலம் -பரிபூர்ண திருமேனி அனுபவம் -பையத் துயின்ற பரமன் –
அவதரித்த பின்பு பாலையையும் அறியாதவர்
கேளீரோ -செல்வத்தில் சிறந்த -செவிச் செல்வம் -ச்ருணோதி -ஸ்ரதவ்ய -மந்தவ்ய நித்யாசிதவ்ய -ஸ்ரவணம் முதல் வகை பத்தி –
ஜனமேயஜன் – -வைசம்பாயனர் -இரண்டு மூடாத்மா – கோக்ரஹம்– வனபங்கம் பார்த்தும் சண்டை –நாராயணம் நமஸ்க்ருது-மகா பாரதம் –
சிஞ்சுபா வ்ருஜம் -ஸ்ரீ ராமாயாணம் கேட்டு பிராட்டி -தரிக்க –
நாராயணன் -அதாதோ ப்ரஹ்ம-காரணத்வம்-பையத் துயின்ற பரமன் –அவனே கிருஷ்ணன் –
சமா அதிப்யதிக தரித்ரயன் -சம்பாவயன் –பரமன் –
-மழை வண்ணத்து அண்ணலே -கை வண்ணன் அங்கு கண்டேன் -தாடகைவதம் -கால் வண்ணன் இங்கே கண்டேன் -அகலிகை –
நெய் உண்ணோம் பால் உண்ணோம் –அப்புறம் நாட்காலே நீராடி –
அடி பாடி வாசிக கைங்கர்யம் – -நீராடி -காயிக கைங்கர்யம் -கை காட்டி -மானஸ கைங்கர்யம் -இந்த மூன்றும்
-நெய் உண்ணோம் -சரீரத்தால் விட வேண்டியது –பால் உண்ணோம் -செய்யாதன -மனசாலே விட வேண்டியவை
தீக்குறளை சென்றோதோம் வாக்காலே விட வேண்டியவை -இம் மூன்றும் –உய்யுமாறு
-பிராப்யுபாயம் -பரமன் அடி -பிராப்யுபாயம் -நெய் பால் -மலர் இட்டு -இத்யாதிகள் -கர்ம ஞான யோகம் -அகிஞ்சனன் -அனந்யகதி -நாட்காலே நீராடி -பகவத் அனுபவம் –
ஒரே வஸ்துவே அனுகூலம் பிரதிகூலம் உதாசீனம் கர்ம அனுகுணமாக ஆகுமே -வஸ்துவோ மனுஷ்யரோ வ்யக்தியோ –
வாழ்ச்சி -பாவோ நான்யத்ர-கச்சதி -அச்சுவை பெறினும் வேண்டேன் -மற்று ஒன்றினைக் காணாவே -என்னும் படி வாழ்ச்சி இங்கே –
வேங்கடத்தை பதியாக வாழ்வீர்காள் —நிரந்த நித்ய நிரதிசய அனுபவம் நல்லார்கள் வாழும் நளிர் அரங்கம் –
நாமும் -அத்யந்த அகிஞ்சனராய் -நம் பாவைக்கு – இந்த்ரஜித் நிகும்பல யாகம் போலே அழிக்க இல்லையே —
செய்யும் கிரிசைகள் கேளீரோ ஆறு -பரமன் அடி பாடி –ஐயம் இட்டு –பிச்சையும் ஆந்தனையும் கை காட்டி -நாட்காலே நீராடி -உய்யுமாறு எண்ணி -உகந்து
நிவர்த்தி -ஆறு -நெய் உண்ணோம் -பால் உண்ணோம் -மையிட்டு எழுதோம் -மலரிட்டு நாம் முடியோம் -செய்யாதன செய்யோம் -தீக்குறளை சென்றோதோம் –
மேய்ச்சல் தசையிலே அசையிடுவார் உண்டோ -அனுபவ விஷயம் பரிபூரணமாய் இருக்க -கேளீரோ –
திருவடி -அகிலிகை பரிஷித் -பிராட்டிமார் பிடிக்கும் மெல்லடிகள் -மலர்மகள் -பிடித்து சிவந்த திண் என்னும் கழல் -மிதுனம் கை விட்டாலும் திருவடி கை விடாதே –மூவடி சங்கல்பித்தான் இருந்தாலும் இரண்டு அடியாலே அளந்து த்வரை மிக்கு -சௌந்தர்ய மார்தவ ஸூ கந்த ரசப் பிரவாகை -நளின சுந்தரம் –
நெய் உண்ணோம் பால் உண்ணோம் -சம்ருத்தியாக திருவாய்ப்பாடியில் உள்ளவற்றை விட்டு -எல்லாம் கண்ணன் -தாரக போஷாக போகய -திருநாமம்
பாதேயம் புண்டரீகாஷா திருநாம சங்கீர்த்தனம் –
ஓதி நாமம் –நீராடி -நமக்கே நலமாதலில் -விசேஷ ஸ்நானம் கிருஷ்ண சம்ச்லேஷம் -நாட்காலே நீராடி
——————————————————————————————————–
ஐயமும் பிச்சையும் ஆந்தனையும் -மகா பலி இந்த்ரன் திருஷ்டாந்தம் –
அகஸ்த்யை விஸ்வாமித்ரர் வசிஷ்டர் யாவருக்கும் -ஐராவதம் காமதேனு போன்றவற்றை -தானம் கொடுத்தானாம் மஹா பலி முன் ஜன்மத்தில் –
சரம ச்லோஹார்த்தம் ஓங்கி உலகளந்த –தாரகம் -அஷ்டாஷரம் போக்யம் த்வயம் போஷகம் சரம ஸ்லோஹம் –
மும்மாரி -உபாயாந்தர தேவதாந்திர புருஷாந்தர வற்றை கழுவி —
கீர்த்தி பயிர் -எழுந்து -க்ருஷிகன் –நான்கு முலைகள் வேதங்கள் இதிஹாச புராணங்கள் ஆகமங்கள் அருளிச் செயல்கள் ரஹச்ய கிரந்தங்கள் –
ஓங்கி -தானே வரும் பலன்களை -பட்டியல் இடுகிறார்கள் -ஏங்கி கிடந்தான் திருப்பாற்கடலில் -பணிப்பட்டு சாய்ந்த மூங்கில்
ஆதித்ய கிரணம் பட்டு கிளம்புமா போலே -ஆர்த்த ரஷண-உவந்த உள்ளத்தனாய் -உலகளந்த
உதாரா -இரக்கிறவர்களை ஔதார்யராக புத்தி பண்ணி ப்ரீதமான திரு உள்ளத்தில் -அசுரனாக ஆகிலும் -பிரகலாதன் பக்கல் உண்டான குடல் துவக்கால்
உண்டான ப்ரீதியும் -தான் இறப்பாலானாக -அவன் கொடுக்க வாங்குகையாலே அவன் அளவிலும் அனுக்ரஹம் -பண்ணி அருளி –
அபேஷ நிரபேஷனாக எல்லார் தலையிலும் திருவடி வைத்ததால் உகந்து -சுக்கிரவனுக்கு ஒரு கண்ணை வழங்கிய எம்பெருமான்
-சுவாதி திரு நாள் கீர்த்தனை -தானம் விளக்கியதால் இரண்டு கண்ணும் எடுத்து இருக்க வேண்டும் –
நாராயண சப்தார்த்தம் உள்ளும் புறமும் வியாப்தி -ஓங்கி உலகளந்த உத்தமன் -பேரைப் பாடி
உலகை ஈரடியால் கடந்த நம்பி நாமம் சொல்லில் நமோ நாராயணமே-கெடும் இடராய எல்லாம் கேசவா என்ன —
வெளியில் கிளம்பும் பொழுது கேசவா என்றும் -இரவில் மாதவா சொல்லி படுத்துக் கொண்டு -உண்ணும் பொழுது கோவிந்தா சொல்லி -பூர்வர்கள் வழக்கம் –
நாங்கள் நம் பாவைக்கு -இப்படி திருநாமமே தாரக போஷாக போக்யமாக கொண்ட நாம் -சம்பந்த ஞானம் பூர்வகமாக ஹே மாதாவா ஹே ஜகத்ய குரோ சொல்லி –
யாத்ரா அஷ்டாஷரா -வியாதி துர்பிஷை -பஞ்சம் திருடு இருக்காதே -ஆசை போன்ற நோய்கள் தீரும் -ஞான செல்வம் இல்லாமை இருக்காது –
அஹங்காரம் மமகாரங்கள் திருடு இருக்காது –செந்நெல் கூட உத்தமன் படி இவர்களுக்கு -மாரீசன் வ்ருஷே வ்ருஷே கிருஷ்ணாஜினம் தரித்த பெருமாள் என்றால் போலே -பயத்தாலே -அவன் ப்ரீதியாலே இவர்கள் –
———————————————————–
ஆழி -அந்தர்யாமித்வம் –
-முகந்து கொடு –ஆழியுள் புக்கு -ஆர்த்து கொடு -இரா மடம் ஊட்டுவாரைப் போல் அல்லாமல் — -திருவடி த்ருஷ்டா சீதா -ஆர்த்து முதலிகள்
மதுவனம் அழித்தால் போலே ஏறிக் கொடு -மத யானை போல் எழுந்த மா முகில்காள் -ஊழி முதல்வன் உருவம் போல் மெய் கறுத்து- –
ஆழி போல் மின்னி -வலம்புரி போல் நின்று -அதிர்ந்து -தாழாதே சார்ங்கம் -இத்யாதி கட்டளை
ஆழி மழைக் கண்ணா -கைங்கர்யம் வைத்தே பெயர் -எல்லாம் கண்ணா -என்ற எண்ணம் இவர்களுக்கு
மூன்று சேர சோழன் பாண்டியன் இந்த்ரன் கூப்பிட்டு -இரண்டு இருக்கை—ஹம்ச சந்தேசம் -தேசிகன் -ஷத்ரிய -தபஸ் செய்து
-பாண்டிய தேசத்தில் -மழை பெய்ய வாக்கு கொடுத்த விருத்தாந்தம் -வலிமை பொருந்திய அழகிய தோள் பத்மநாபன் கையில் ஆழி போல் மின்னி
ராஜபுத்திரன் பிறந்த ஹர்ஷம் அந்தரங்கர் மகிழுமா போலே—காண் தகு தோள் அண்ணல் தென் அத்தியூரர் –
——————————————————-
மாயன் -வையம் எழும் கண்டாள் பிள்ளை வாயுளே -அத்புதம் பாலகம் -வாயில் வையகம் கண்ட மட நல்லார் -ஆயர் புத்திரன் அல்லன் அரும் தெய்வம்
-மாயன் என்று மகிழ்ந்தனர் மாதரே –தமஸோ பரமோ தாதா சங்கு சக்கர கதா தரர் –
வால்மீகி -வாமன அவதாரம் மட்டுமே பெருமாள் இதர அவதாரம் சொல்லி -ஸ்ரீ சத்ருனன் ஆழ்வான்–லாவணாசுரன் மன்னு -வடமதுரை –
மைந்தன் மிடுக்கு -காம்பீரம் தந்தை காலில் பேறு விலங்கு தாள் அவிழ -நித்ய யுவா –
நீர் -பெரு நீர் -தூய பெரு நீர் -யமுனைத் துறைவன் -வாய் கொப்பளித்த -சாஸ்திரம் -நிஷித்தம் -தேசிகன் -திருவடி சம்பந்தம் மாதரம் தான் கங்கைக்கு
-இங்கே திருமேனி சம்பந்தம் உண்டே
தோன்றும் -ஆவிர்பூதம் -தோன்றும் -மணி -அணி விளக்கு -நம்பி பிறந்தமை -பிறந்தவாறும் -சொல்லி இருக்க –
பன்னிரு திங்கள் வயிற்றினில் கொண்ட அப்பாங்கு சங்கல்பத்தால் -நம் திருஷ்டியில் பிறப்பு –
தழும்பே பூஷணம் -வலித்ரய மத்திய பிரதேச -தாயைக் குடல் விளக்கம் செய்யும் தாமோதரன் –
கல்லை பெண்ணாக்கினான்-பெருமாள் – -இங்கே மர உரலை சஜாதீயம் ஆக்கிக் கொண்டான்
மிக்க சீர் தொண்டர் -அஹிம்சா இத்யாதி புஷ்பங்கள் –
வாயினால் பாடி –மனத்தினால் சிந்திக்க –
மயில் தோகை உடன் சேவை இன்றும் தேவ பெருமாள் -தேசிகன் மங்களா சாசனம் பண்ண -தேசிகன் பிரார்த்தித்த படி –
அந்திம காலத்தில் மயில் தோகை சூடிய கண்ணனை நினைக்க பிரார்த்தித்தார் –
——————————————————————————————————————-

புள் -கருத்மான் -வேதம் -பிரபத்திக்கு பிரமாணம் -சர்வ ஸமாச்ரயணீத்வம்/ சிலம்புதல் -இதிஹாச புராணங்கள் /
பேர் அரவம் -பாஞ்சராத்ரம் -சர்வாதிகாரம் –
அவதாரம் -செய்து அருளி தன்னுடைச் சோதி -வரை -சொல்ல பேய் முலை –தொடங்கி -வெள்ளத்து அரவில் பர்யந்தம் —
கீசு -தர்ம சாஸ்திரம் -ஸ்ம்ருதி -ஆனைச்சாத்தான் -பரத்வாஜ முனி -/ உபய வேதாந்த ஆச்சார்யர் ஸ்ரீ ஸூ க்திகள்
-ஆய்ச்சியர் வாஸ நறும் குழல் போலே இவர்களுக்கு ஆத்ம குணங்கள் -ஸுலப்ய குணானுபவர்கள்
-அன்னலனுடை ஒருவனை நணுகினம் நாமே –காசும் பிறப்பும் வித்யைக்கும் உப லக்ஷணம்
-முக்குறும்பு அறுத்த -தயிர் -உபய வேதாந்தம் -வெண்ணெய் க்கு மூலம் -அறிவதற்கு முன் பேய் பெண்
-கேட்ட பின்பு நாயகப் பெண் பிள்ளாய் -பூர்ணம் ஆவோம் –
நாராயணன் நம்பி கேசவன் -ஸ்வரூபம் ரூபம் ஸுந்தர்யம் அனுபவம்
கீழ் வானம் –ஆச்சார்யர் அவதாரம் -சொல்கிறது -/ எருமை -அந்தகாரம் -/ திருவாறன் விளை-கோதுகலமுடையாய்
-பஹு மானம் அவனுக்கும் ஆழ்வாருக்கும் ஒவ் ஒருவர் -செய்ய பாரித்து / மாவாய் பிளந்து இந்திரியங்களை அடக்கி /
மல்லர் -அஹங்காரம் மம காரம் காம க்ரோதங்கள் /
எருமை -பசு -பக்தன் பிரபன்னன் -போலே -எருமை -மெதுவாக -விளம்பம் -பலன் என்றபடி –
மிக்கு உள்ள பிள்ளைகள் -பக்தியில் அசக்தர் -நாம் பிரபன்னர் -என்றபடி
போவாரை போகாமல் காத்து –புற சமயங்களில் போகாமல்
காத்து –
மாமான் மகளே -சம்பந்த விசேஷம் -/ மாடம் -மணி மாடம் -தூ மணி மாடம் –திரு மந்த்ரம் -சுற்றும் -விளக்கு -வேதங்கள் –
/துயில் அணை ஹிருதய புண்டரீகம் -/ மணி கதவம் -மணி கௌஸ்துபம் ஜீவன் –கதவம் -தத்வ ஹித புருஷார்த்தம்
–நாமம் பலவும் நவின்று -ரகஸ்ய த்ரயம் / மா மாயன் -பிரணவம் -மாதவன் -நமசார்த்தம் -த்வயம் அனுஷ்டான பர்யந்தம் /
வைகுந்தன் -நாராயணார்த்தம் -தடைகளை அறுத்து -சர்வ பாபேப்யோ மோக்ஷயிஷ்யாமி -சரம ஸ்லோகார்த்தம் -/
நோற்று ஸ்வர்க்கம் –யாகாதிகள் அனுஷ்ட்டித்து -ஆற்ற அனந்தன் -அவன் உகக்கும் சோம்பல்தனம் -நிவ்ருத்தி நிஷ்டர் -வாழும் சோம்பர்/
தேற்றம் -பேறு தப்பாது என்று தெளிந்து —
நாற்றத் துழாய் முடி -கபி குல நாயகன் –70 வெள்ளம் முதலிகள் -துளபம் நாறும் -வில்லிபுத்தூர் பாரதம் சொல்லுமாம் –

சர்வ உபநிஷத் காவ -கறவை –கணங்கள் பல -அனந்தாவை வேத –கற்று கறவை -இதர வித்யா ஸ்தானங்கள் –
கறந்து -சாரா பூத அர்த்தங்கள் நிஷ்கர்ஷம்
கோ வலர் -பூமி வாக்கு ரஷிக்கும் –ஆச்சார்யர்கள் –
பரமத சாமர்த்தியம் -மறந்தும் புறம் தொழா மாந்தர் —
முற்றம் -கால ஷேப கூடம் -தோழிமார் -ச சிஷ்யர்
எருமை-மஹிஷி பெரிய பிராட்டியார் -தேவ தேவ திவ்ய மஹிஷி -லஷிதா லக்ஷனை —
கற்று எருமை -பிராட்டி பரிஜனங்கள் -இளம் கற்று எருமை -துல்ய சீல யுவா குமாரி /
கனைத்து -சங்க்ஷேபம்-பரஸ்பர -இச்சையால் குண விபாகம் -வாத்சல்யம் வால்லப்யம்-
இல்லம் சேறாக்கும் -அவன் திரு உள்ளம் இரங்கும் படி -புருஷகார சப்தம் –
நாராயண சப்தார்த்தம் -புள்ளின் வாய் கீண்டான் -ஸ்வாமித்வம் –அரக்கர் அசுரர் -அஹங்காரம் மமகாராம் –
வெள்ளி -அசுரர் குரு சுக்ராச்சாரியார் -எழுந்து -வியாழன் -தேவ பிரஹஸ்பதி -உறங்க -போதரிக் கண் -ஞானம் –
உங்கள் –ஆச்சார்ய உபதேசத்தால் சத்வம் தலை எடுக்க -செங்கழுநீர் மலர்ந்து -ரஜஸ் தமஸ் மடிந்து ஆம்பல் வாய் கூம்பி
பிரபத்தி -மகிமையால் –பலிக்கக் கண்டோமே –சரீரம் ஹிருதயம் -தகராகாசம் –உங்கள் புழக்கடை –தோட்டம் -வாவி –
உபாயம் -ஞான விகாசம் –செங்கல் பொடிக் கூறை –தேவதாந்த்ர சம்பந்தம் இல்லாமல் —
நாணாதாய் நாவுடையாய் –இதர உபாயாந்தர சம்பந்தம் இல்லாமல் –சங்கம் -அலம் புரிந்த நெடும் தடக்கையன் –
பாகவத அபசாரம் -பிள்ளை பிள்ளை ஆழ்வான்-கூரத் ஆழ்வான் -சம்வாதம் -நாக்கை அடக்கினால் போதுமே
நோற்ற நோன்பு -நான் அறிய நோன்பு நாட்டார் அறிய நோன்பு இரண்டும் இல்லை -எல்லே இளம் கிளியே பாராட்டு -அகங்கார கர்ப்பம் ஆகுமே
-நான் ஆயிடுக -நானே ஆயிடுக -நானே தான் ஆயிடுக -அதமம் மத்யமம் உத்தமம்
-பண்ணாத குற்றத்தையும் இல்லை எண்ணாமல் இசைக்கையே ஆத்மகுணம் பரி பூர்த்தி
-தம்மை விற்கவும் பெறுவார்கள் -பாகவத சேஷத்வ பரா காஷ்டை-
உனக்கு என்ன வேறுடையை -ஸ்வா தந்திரம் இல்லாமல் -ஈட்டம் கண்டிடக் கூடுமேல் -இன்னார் இன்னார் என்று தொட்டு பரிமாறுவதே –
போந்தாரோ எண்ணிக் கொள்-
வல்லானை –கொன்றானை –பாடி -கால ஷேபம்- அடக்க ஒண்ணாத பஞ்ச இந்திரியங்கள் -ஹ்ருஷீகேசன் மாயன்
-அருளிச் செயல் வியாக்யானம் கொண்டு பொழுது போக்குவதே கர்த்தவ்யம் –

பிரபத்தி பிரயோகம் -இந்த நான்காவது ஐந்தும் ஐந்தாவது ஐந்தும் -ஆகார த்ரயம் -பிராட்டிக்கு உண்டே
நாயகனாய் –திரு மந்த்ரம் -சர்வ சேஷி -சர்வ ரக்ஷகத்வம் –ரஷானத்தால் பெற்ற ஆனந்தமும் அவனது -நந்த கோபன்
கோயில் -நிரந்தரமான வாசஸ் ஸ்தானம் -திரு மந்த்ரம் -தத்வ ஹிதம் புருஷார்த்தக் மூன்றும் சொல்லுமே
மாணிக்கச் செப்பு போலே சீர்மை குறையாமல் காப்பான் -மூல மந்த்ரம் ரஷித்து காக்கும் ஆச்சார்யர்கள்
கொடி தோன்றும் தோரண வாசல் –பிரபத்தி மார்க்கம் -சீர்மை குலையாமல் / மணிக்கதவம் -பிரதிபந்தகம் சம்சாரம் நீக்கி –
நென்னலே வாய் நேர்ந்த -சரம ஸ்லோகம் -மாயன் -மணி வண்ணன் -வாய் நேரந்தான் -ஆயர்சிறுமியர்- கார்ப்ண்யம் –
ஆகிஞ்சனம் முன்னிட்டு -பர ந்யாஸம் -அனன்யா பிரயோஜனர்
அம்பரமே -பிரபத்தி -த்வயம் மந்திரமே -உச்சாரணம் அநு உச்சாரணம் -குரு பரம்பரை முன்னிட்டு –
அம் பரமே மூல மந்த்ரம் -தண்ணீர் -த்வயம் பூர்வ உத்தர கண்டங்கள் -ஸுலப்யம் -கைங்கர்யம் சுவீகரிக்கும் நீர்மை
சம்சார தாபம் போக்கும் -ஸக்ருத் உச்சாரணத்தால் நிவ்ருத்தி –
சோறு -அன்னம் புருஷார்த்த புதன் -சர்வேஸ்வரன் -போக்யன் -நிரதிசய –
தத்வம் ஹிதம் புருஷார்த்தம் -அம்பரமே தண்ணீரே சோறே -அறம் செய்து -கிருபா மாத்திரம் –அன்று ஈன்ற கன்று
மந்த்ரம் மாதா -ஆச்சார்யர் பிதா -மந்த்ர ஸ்ரேஷ்டம் -கொம்பனார்க்கு எல்லாம் கொழுந்தே –அத்யந்த உத்க்ருஷ்டம் –
குல விளக்கே -திருமந்திரம் அறிந்தவன் அனைவரையும் அறிந்தவன் ஆவான் –
உம்பர் கோமான் -மந்த்ரம் ப்ரதிபாத்ய தேவதை -உலகு அளந்ததையே வேதம் மீண்டும் மீண்டும் சொல்லும்
-சதஸ்யம் -இது ரகஸ்யம் பாகவதர் -செல்வா பல தேவா -யாதாம்யா ஞானம் -ததீய பர்யந்தம் -தானம் மதியம் தவ பாத பங்கஜம்
-செம் பொன் கழல் அடியே செல்வம் -மேலே மூன்றும் ஆகார த்ரய சம்பன்னனாம்-அவனுக்கு உபாயம் உபேயம் இரண்டு –
உந்து -பிராட்டி மட்டும் சம்போதானம் -புருஷகாரம் / மேலே இருவரையும் சம்போதானம் உபாய உபேய பரம் /
குத்து -பிராப்யத்வ ஆகாரம் -முப்பது -ப்ராபகத்வ ஆகாரம் –
சத்ரு நிரசன சாமர்த்தியம் பிரதான்யம் -உந்து -நந்த கோபாலன் மறு மகள் -சக்ரவர்த்தி திருமகன் -மறு மகள் சொல்லிக் கொள்வது போலே –
வால்லப்ப்யம்-வாத்சல்யம் இரண்டும் -/ ஆத்ம குண தேஹ குண பரிபூரணம் -வாச நறும் குழல்
– பந்தார் விரலி -லீலா உபகரணம் -ஜீவர்களை தம் சொத்தாக சமர்ப்பிப்பாள்-
மாதவி பந்தல் -கோழி -பிரமாணம் -குயில் இனங்கள் கூவின -புருஷகார வைபவம் -ஸ்ரீ ராமாயணம் -இத்யாதி -வால்மீகி கோகுலம் -அஸ்துதே தயைக சம்பத்தயே
பிராப்தி ஆகாரம் அடுத்து -குத்து விளக்கு -முக்த பிராப்தி ஆகாரம் -அணைவது அரவணை மேல் பூம் பாவை ஆகம் புணர்வது -பரியங்க வித்யை –
மடியில் உட்க்கார்ந்து அஹம் ப்ரஹ்மாஸ்மி –
ஆகஸ்த்ய பாஷையில் பேசிக் கொள்ளுவோம் -அங்கும் -திருவாய் மொழி மூலம் -சதா பஸ்யந்தி –
அப்ருதக் சித்தம் -கொங்கை மேல் வைத்துக் கிடந்த -குத்து விளக்கு -சுருதி ஸ்ம்ருதி இதிகாசம் புராணங்கள் பாஞ்சராத்ர ஆகமங்கள்
அருளிச் செயல்கள் ரகஸ்ய த்ரயம் -பஞ்ச முகம் –
சேஷ பர்யங்கம் -பஞ்ச சயனம் -உயர்ந்து -குளிர்ந்து -வெண்மை -நாற்றம் -பரப்பு –
பிராப்ய ஆகாரம்
முப்பத்து -ப்ராபக ஆகாரம் -இங்கு -தயை க்ஷமை இவளுக்கு விரோதி நிரசனம் இத்யாதி அவனுக்கு -முன் சென்று கப்பம் தவிர்க்கும் கலி
தேவர் கடன் யாகாதிகள் / பித்ருக்கள் –புத்ராதி -சரீரம் அவர்கள் கொடுத்த சரீரம் அதுக்கு கடன் தீர்க்க தர்ப்பணாதிகள் /
ரிஷிகள் -வேத மந்த்ரம் -அத்யயனம் செய்து செய்வித்து /கடன்கள் கப்பம் -தீர பிரபத்தி -கம்பம் -நடுக்கம் -அபயம் சர்வ பூதாமி-
கலியன் -வியாமுக்தன் மிடுக்கன்-அவன் திருமங்கை ஆழ்வாரை நீர் தான் கலியனோ என்றதை ஆண்டாள் கண்ணனை கலியே என்கிறார்
விரோதி நிரசன ஆகாரம் -நம்மை க்ருதக்ருத்யராக ஆக்கும் ஆகாரங்கள் இவனுக்கு
ஆர்ஜவம் கர்ண த்ரய ஸாரூப்யம் -ஓடும் புள் ஏறி -வாக் மனாஸ் செயல் -மூன்றும் ஏக விஷயம் -நித்யர் சம்சாரிகள் வாசி இல்லாமல்
அவர்கள் நிலைக்கு தன்னை ஆக்கிக் கொண்டு -அம்மானாய் திரியும் எம் மாண்பும் ஆவான் –
கண்ணாவான் என்றும் மண்ணோர் விண்ணோர்க்கும் -சமோஹம் சர்வ பூதானாம் –
நப்பின்னை நங்காய் -மென் முலை -தயை க்ஷமை -இரண்டும் காட்டி கை விடாமல் பண்ணி -செவ்வாய் -கேட்டு கேடப்பித்து புருஷகாரம்
/அஸ்துதே தயைய சம்பத்தயே -சொல்லி சரணாகதி பலன் காட்டி –
சிறு மருங்குல் -தானே ஏறிட்டுக் கொள்ளும் பாரதந்தர்யம் -சர்வ பிரகாரத்தில் அவனையே கொண்டு –
பின்னை -பெரிய பிராட்டியார் -முன்னை ஜ்யேஷ்ட -நங்காய் பூர்ணை-கைங்கர்ய யோக்யதை செய்வதே உபாயம் -உக்கம் தட்டொளி -சத்ர சாமராதிகள்-

விபவ திருமேனி -சரண்ய ஆகாரம் ஸ்ரீ விபீஷண ஆழ்வான் போல்வாருக்கும் -மகனே -தோற்றமே நின்ற சுடர் -அர்ச்சை -பின்னானார் வணங்கும் சோதி
பிறந்து பெற்ற ஐஸ்வர்யம் -மகன் -பால் பசு ஐஸ்வர்யம் ஸம்ருத்திக்கு உப லக்ஷணம்
கன்று மேய்த்து இனிது உகந்த காளாய் தானே மன்று அமர கூத்தாடி மகிழ்ந்தவன் தான் வட திரு வேங்கடம் ஏய்ந்த மைந்தன் -அவனே திருக் கண்ண புரம்
சேஷ்டிதங்கள் ஒன்றும் குறையாமல் காட்டி அருளும் அர்ச்சை
ஊற்றம் உடையாய் -ஸ்திர தன்மை -நத்யஜேயம் -தோஷாவானாக இருந்தாலும் -சரணாகதன் லக்ஷணம் –
பெரியாய் -ஞான சக்தாதிகள் -சங்கல்பத்திகளால் பூர்ணன் -போற்றி -கரண த்ர்ய ஆனுகூல்ய உபலக்ஷணம்
-ஆனு கூல்ய சங்கல்பமும் -செற்றார் திறல் அழிய பிரதி கூல்ய வர்ஜனமும் சொல்லிற்று
அபிமான பங்கம் -கார்ப்பண்யம் -ரக்ஷணம் உன்னதே/ அஹம் அபராத்தாலயா–கடாக்ஷம் பிரார்த்தித்து -ஆகிஞ்சன்யம் அநந்ய கதித்வம் இதில் சொல்லி –
செயற்கு அரிய செய்து ரஷிக்க வல்லவன்
மாரி / அன்று -விசுவாசம் வளர்க்க -சீரிய –சிங்கம் -ஸ்ரீ யபதி-சீரிய சிங்காசனம் -/பிரதம அக்ஷரம் அகாரம் -மன்னி கிடந்தது -லுப்த சதுர்த்தி —
பிரணவம் -நமஸ் -நாராயண விவரணம் -த்வயம் -கோயில் இருந்து இங்கனே
கோப்புடைய சீரிய சிங்காசனம் த்வயம் -உடன் அமர் காதல் மகளிர் –
அத்யந்த ஹித பரன் -விசுவாசம் -ஆராய்ந்து -அஹிதம் நீக்கி ஹிதமே அருளுபவர்
போற்றி –பிரயோஜனாந்த பரர்களுக்கும் -அமுதமும் ஈந்து -சரணாகத ரக்ஷணம் விசுவாசம் வளர்க்க –
உதாசீனர்களாக இருந்துந்தாலும் -அடி -ரக்ஷணம் உப யுக்தம் / திறல் தேஜஸ் -சக்தி /
புகழ் போற்றி-பெற்ற தாய் கூட உதவாத சமயத்தில் திருக் காலாண்ட பெருமான் –பூதனை பத்து இரண்டு நாள் /
நாள்களோர் நால் ஐந்தில் -அத்யந்த சைஸவம் /கழல் போற்றி –கன்று -எறிந்த –ரக்ஷணத்துக்கு திருவடிகளே -/
குணம் போற்றி -/வேல் –சர்வ திவ்ய ஆயுதங்களும் உப லக்ஷணம் /சேவகம் பராக்ரமம் –அசாதாரண வியாபார சேஷ்டிதங்கள் விசுவாச ஹேது
ஒருத்தி —ஆகார த்வயம் -பிறப்பால் ராஜ குமாரன் நித்யர் போலே -இட்டு பிறக்க / ஒளித்து வளர -பிரகிருதி -ஆத்மாவை ஒளித்து
-இரவு ஞான சங்கோசம் -கர்ம சம்பந்தத்தால் –
பொறுக்க மாட்டானே இப்படி விலகி போனால் -கஞ்சன் கலி புருஷன் -பிரகிருதி சம்பந்தத்துக்கு மேலே -கலியும் கெடும் கண்டு கொண்மின்
உன்னை அர்த்தித்து வந்தோம் –பசுவை கறக்கிறான் பாலை கறக்கிறான் -பசுவில் இருந்து பஞ்சமி அர்த்தத்தில்
-அதே போலே உன்னிடம் உன்னையே கேட்டு வந்தோம் –உன்னால் அல்லால் யாவராலும் ஒன்றும் குறை வேண்டேன்
–கோப்த்ருத்வ வர்ணம் பிரார்த்தனா ரூபம் உபாயமாகவும் பலமாகவும் –
பரம புருஷார்த்த ஸ்வரூப நிஷ்டை
வருத்தம் தீருவதும் மகிழ்வதும் உண்டே -பாஷாண கல்பம் மட்டும் இல்லை -அநிஷ்ட நிவ்ருத்தியும் இஷ்ட பிராப்தமும்
-கைங்கர்ய பர்யந்தம் -மகிழ்ந்து -சம்சார நிவ்ருத்திக்கு மேலே –ப்ரீதி காரித கைங்கர்யம் –
திருத்தக்க செல்வம் -ஸ்ரீ யபதித்தவம் –என்றும் எப்பொழுதும் தங்கும் படி -இதுவே பூர்ண ஐஸ்வர்யம் –
அரும் பயனாய தரும் – திரு மகளார் தனிக் கேள்வன் –பயனானவைகள் தரும் -மிதுனம் –மலர் மகள் விரும்பும் அரும் பெறல் அடிகள்
-சேவகம் ஞான பல ஐஸ்வர்ய வீர்ய சக்தி தேஜஸ் –அனுசந்தித்து -வருத்தம் தீர்ந்து மகிழ்ந்து
பறை தருதியாகில் பூர்ண பலம் அருளுவாய் ஆகில் -பரமபதத்தில் பரிபூர்ண அனுபவம் –

மாலே
பிரபத்தி பலன் -கீழே ஐந்து அங்கங்களையும் சொல்லி –ஆய -அர்த்தம்
-மால் வியாமோஹம் -ஆஸ்ரித பாரதந்த்ரமே ஆநிரை மேய்ப்பு-ஒழிக்கும் படி வியாமோஹம்
வடிவு அழகு மணி வண்ணன் பிராப்யா அம்சங்கள்
மேலையார் -நித்ய முக்தர்கள் -போலே செய்ய -நீள் குடக் கூத்தனுக்கு ஆள் செய்வதே உறுவது ஆகும் –
கோல விளக்கு இவை எல்லாம் நாம் ஆக வேண்டும் -தந்து அருள சொல்ல வில்லை-
திவ்ய ஆயுதங்களாக ஆகவேண்டும் -போல்வன சங்கங்கள் -/குண விபூதி வைலக்ஷண்யம் அறிவிக்க –
ஆச்சார்யர் போலே -இங்கு பால் அன்ன வண்ணம்–பிரதி கூலர் ஹிருதயம் பிளக்க -அனுகூலர் தரிக்க -இரண்டு தன்மைகளும்
ஆச்சார்யர் ஸ்ரீ ஸூ க்திகளுக்கும்-உண்டே -களை களைந்து பயிரை வளர்க்கும் –
ஸ்ரீ பாஷ்யம் வாசித்து பிரவர்த்திப்பித்து இத்யாதி -பேரி நாதம் போலே அவன் ஸ்வரூபம் இத்யாதி சொல்லி –
பல்லாண்டு -ஆழ்வார் அருளிச் செயல் வாசித்து பிரவர்த்திப்பித்து -என்றவாறு
கோல விளக்கு -திரு விளக்கு அமுது படி சாத்தி -மூன்றாவது கைங்கர்யம்
கொடி -த்வயார்த்தம் அனுசந்தானம் விதானம் பாகவதர் அபிமானத்தில் ஒதுங்கி -பாஷ்யகாரர் இவற்றையே அருளிச் செய்தார்
-இங்கு இருக்கும் காலம் பண்ணி -அங்கே இவையாகவே –
கூடாரை -பிரதிகூலர் உதாசீனர் -அனுகூலராக இருந்து நைச்யம் பாவித்து -பிரணய ரோஷம் -நான்கு வகை -கூடாதவர்கள் –
பாடி பறை கொண்டு -பாடுவதாகிய பறை -சாம கானம் -தென்னா தென்னா என –வண்டு போலே -தேனை பருகி
உள் அடங்காமல் பரிவாஹமாக-தென்னா தென்னா என்று ஆட -வண்டு முரலும் –
ஆழ்வார் -மயர்வற மதிநலம் அருள பெற்று -ஆனந்தம் போக்குவீடாக தென்னா தென்னா -பாட -கேட்டு
அவன் தென்னா -எண்ணாதவைகல் எண்ணும் –தென்னா -என்னும் எம்பெருமான் -அவன் ஆனந்தம் உள் அடங்காமல் –
நித்ய ஸூ ரிகள் ஆரார் வானவர் -செவிக்கு இனிய செஞ்சொல் –அவர்களும் தென்னா தென்னா -பாடி பறை கொள்வர்
அங்கும் பல்லாண்டு -சூழ்ந்து இருந்து ஏத்துவார் -இதுவே பரம புருஷார்த்தம் –
ஸம்மானம்-ப்ரஹ்மா கந்தம் பெற்று சாரூப்பியம் அடைந்து கைங்கர்யம் –கூடி இருந்து குளிர -பரி பூர்ண ப்ரஹ்மா அனுபவம்
புகழும் நாடு -கலங்கா பெரு நகர் -சுத்த சத்வமயம்
பரிசு -ஸ்ரீ வைகுண்ட துவாரம் -சதம் மாலா ஹஸ்தா -அலங்குருவந்தி-சூர்ணம் -ஆபரணம் வஸ்திரம் -அப்ராக்ருதம் –
ஆடை -பெருமாள் பிராட்டி நித்ய ஸூ ரிகள் ப்ராப்ய அந்தரகதம் -அடியார்கள் குழாங்கள் உடன் கூடுவது என்று கொலோ –
பூர்வே ஸாத்யா சந்த்யா
சோறு அவன் –பால் -பாலோடு அமுது அன்ன -பிராட்டி -மூட சூழ்ந்த -பல்லாண்டு சூழ்ந்து இருந்து ஏத்தும் நித்ய ஸூ ரிகள் -மூட நெய் பெய்து –
முழங்கை வழி வார -அப்ரதான அனுபவம் -குடங்கை நீர் குடிப்பது பிராப்தம் -பாத்திரம் -நீர் –
சேஷ அனுபவம் -கூடி இருந்து -குளிர்ந்து -முக்தர் தாபங்கள் தீர -குளிர்ந்து இருத்தல் –
vகறவைகள் –கைம்முதல் ஒன்றும் இல்லை -உபாயமும் அவனே -கார்ப்பண்யம் -தகுதி இன்மை -சிம்ஹாவாஹான -முக்தர் முன்பு உள்ள நிலை –
கர்மம் ஞானம் பக்தி இல்லாமல் -ஞான ஹீனன் பசு அவைகள் பின் சென்றோம் -அத்யந்த ஞான அபாயம் -ஒன்றும் அறிவு
-ஆத்மாவிடம் ஒன்றுதல் ஒன்றும் தேவும் போலே -சாஷாத் கரிக்கும் ஆத்மாவுடன் ஒன்றி இருக்கும் ஞானம் இல்லை
ஆபீஜாத்யம் -ஆய்க்குலம் -நீச ஜென்மம் –
ஜாயமான கடாக்ஷம் பெற்றோம் -பிறவி பெரும்தனை -ஜாய மான தசையில் புண்ணியம் -பெற்றோமே -நிவ்ருத்தி மாத்ரமான புண்ணியம்
உன்னை பெற இதனால் அதிகாரம் பெற்றோம் –
குறை ஒன்றும் இல்லாத –ரஷ்ய வர்க்கம் கை புகுந்தால் குறை இருக்காதே –
உன் தன்னோடு ஒழிக்க ஒழியாத உறவு -அத்யந்த விசுவாசம் -ஜாயமான கடாக்ஷம் பெற்றோம் -ரஷ்ய வர்க்கம் பெற்ற தாள் குறை தீர்ந்தது –
ஒழிக்க -சர்வஞ்ஞன் நீயும் நாங்களும் சேர்ந்து -எல்லாம் சம்பந்தம் அடியாக -என்றவாறு -ப்ராப்திக்கு பிரதான ஹேது
பிரபத்தி -நீயே உபாயம் -அங்கங்கள் -சர்வஞ்ஞானுக்கும் அஞ்ஞானம் விஸ்ம்ருதி உண்டே -பூர்வ க்ஷணம் அபராதங்கள் மறந்து
-உத்தர அபராதங்கள் காணாக் கண் அவ்விஞ்ஞாதா –
சர்வ சக்தனுக்கும் சக்தி உண்டே
அன்பினால் செய்த அபராதம் -என் அடியார் அது செய்யார் -தன் அடியார் திறத்தகத்து
ஆகிலும் -பிராட்டி செய்ய மாட்டாள் –குற்றம் நாற்றம் -நன்று செய்தார் -நம்முடைய தயையை க்ஷமையை -விஸ்வஸித்து அபராதம் செய்தார்கள்
-அல்லாதார் போலே ஈஸ்வரன் இல்லை பர லோகம் இல்லை தர்ம அதர்மங்கள் இல்லை என்று நினைத்து செய்ய
அறியாத பிள்ளைகள் -மஹாராஜர் -விசுவாசம் பிரணயித்தவத்தால் விபீஷண ஆழ்வான் மேலே பழி-
சரணாகதர் தாத்பர்ய விசேஷங்கள் சொல்லி மேலே பலம் -சிற்றம் -சிறு காலையில் -கைங்கர்ய பர்யந்தம் -முதலில் சொன்னது சதஸ்யம் ஸ்ரீ பாஷ்யம் –
இது ரகஸ்யம் ப்ரீதி காரித கைங்கர்ய பர்யந்தம் அபேக்ஷிதம் -காலே –சம்சாரம் காள ராத்திரிக்கு விடிவு -பரமபத பிரவேசம் காலை
பூர்வ காலம் -சிறு காலை –பிரபத்தி செய்த நேரம் -அதுக்கு முன் ஆச்சார்ய சம்பந்தம் பெற்ற காலம் சிற்றம் சிறு காலை -என்றவாறு –
ஒருக்கால் சரணாகதி காலே முறை என்ற அர்த்தம் –அதி அல்ப -க்ஷண காலம் உன்னை சேவித்து
நீ வந்ததே குற்றேவல் கொள்ள -தானே -சஜாதீயனாக நீ வந்ததே எங்களை சஜாதீயனாக ஆகாத தானே
ஸத்ய சங்கல்பம் அன்றோ -அந்தரங்க கைங்கர்யம் கொள்ள வேண்டும்
கால தத்வம் உள்ள அனைத்தும் –பிறவி -கால வாசக சப்தம் இங்கே –
ஆட் செய்வோம் -உனக்கு ஆட் செய்வோம் -உனக்கே ஆட் செய்வோம் -எனக்கே ஆட் செய்ய –தனக்கே யாக எனைக் கொள்ளுமீதே -புருஷார்த்த நிஷ்கர்ஷம் –
ஸ்வரூபம் -பிராப்த விஷயத்தில் மட்டும் -உன் பிரயோஜனத்துக்காக மட்டுமே –
தத்வமஸி அஹம் ப்ரஹ்மாஸ்மி உபதேச அனுஷ்டான வாக்கியங்கள் போலே -இவை இரண்டும்
பாஹ்ய ஆந்தர அந்தரங்க விரோதிகள்
விஷய பிராவண்யம்-தவிர்த்து –பாஹ்ய விரோதிகள் -ஆந்தர -பிரயோஜனாந்தர அபேக்ஷை கூடாதே /
அந்தரங்க -கர்த்ருத்வ போக்த்ருத்வ அந்வயம் இல்லாமல் -நமஸ் சப்தார்த்தாம்
வங்க கடல் -அங்கு அப்பறை கொண்ட வார்த்தை இங்கு இப்பரிசு உரைப்பார் இணைப்பது பட்டர் பிரான் கோதை
பிராப்யம் பிராப்பகம் -கடல் கடைந்து பிராட்டி மூலம் லோகம் உஜ்ஜீவனம் –
கேசவன் -பிரதிபந்தகங்கள் நிவர்த்தக சக்தன் -சர்வ ஸ்மாத் பரன் -பல பிரதான வேளையில்
அங்கு -திருவாய்ப்பாடியில் –30-பாசுரம் ஸ்ரீ வில்லிபுத்தூரில் -கோதை சொன்ன -இங்கு -நாம் உள்ள இடத்தில் -தயை ஷமையால் பெற்ற பரிசு
ஈர் இரண்டு மால் வரைத் தோள் -பணைக்கும் நாம் சொன்னாலும் இன்று இங்கே -பட்டர் வார்த்தை –
தோல் கன்றுக்கு இரங்குமா போலே ஏமாந்து கறக்க வில்லை இத்தையாவது காட்டும் மனம் உள்ளதே –

ஓங்கி உலகளந்த உத்தமன்
ஓங்கி
-பகவானை விட உயர்ந்த ஆச்சார்யர்கள் -மண் மிசை யோனிகள் தோறும் பிறந்து –அஃதே உய்யப் புகுமாறு –
-திரு நாரணன் தாள் காலம் பெற சிந்தித்து உய்ம்மினோ –
உலகு அளந்த –
ரகஸ்ய த்ரயம் / தத்வ த்ரயம் /ஷட்க த்ரயம் /தத்வ ஹித புருஷார்த்தம் / விளக்கி உபதேசித்து
உத்தமன் பேர் பாடி
-கர்மபாகம் உபதேசிக்காமல் -ப்ரஹ்ம பாகம் -உபதேசித்து -பயன் அன்றாகிலும் பாங்கலர் ஆகிலும் திருத்திப் பணி கொண்டு
ஞான அனுஷ்டானங்களால் -நன்றாக உடைய உத்தம ஆச்சார்யர்களுடைய திருநாம உச்சாரணமே கால ஷேபம் –
நாங்கள் நம் பாவைக்கு சாற்றி நீராடினால்
நாங்கள்
ஆச்சார்ய அபிமானமே தஞ்சம் என்று விஸ்வஸித்து இருக்கும் நாங்கள்
நம் பாவைக்கு சாற்றி
கையில் கனி யன்ன கண்ணனைக் காட்டித் தரிலும் உன் தன் மெய்யில் பிறங்கிய சீர் அன்றி வேண்டிலன் யான் -என்கிற விலக்ஷண விரதம் அன்றோ நம் பாவை
நீராடினால்
அவகாஹித்தால் -காலை நல் ஞானத் துறை படிந்தாடி
தீங்கின்றி நாடு எல்லாம்
தேஹாத்ம பிரமம் இல்லாமல் / ஸ் வ தந்த்ரன் என்ற பிரமம் இல்லாமல் /தேவதாந்த்ர பிரமம்-அந்நிய சேஷத்வம் – இல்லாமல்
/ஸூ வ ரக்ஷணம் அந்வயம் இல்லாமல் /கொண்ட பெண்டிர் –ஆபாச பந்துக்கள் வியாமோஹம் இல்லாமல் /
யத் அஷ்டாக்ஷரம் சமசித்தோ மஹா பாகோ மஹீயதே -நாதத்ர சஞ்சரிஷ்யந்தி வியாதி துர்பிக்ஷ தஸ்கரா –
கொன்று உயிர் உண்ணும் விசாதி பகை பசி தீயன வெல்லாம் நின்று இவ்வுலகில் கடிவான் நேமிப் பிரான் தமர் போந்தார் –
திங்கள் மும்மாரி பெய்து
ஆச்சார்யர் ஸ்ரீ ஸூ க்திகள் வர்ஷம்-சந்திரன் கொன்ற குளிர்ந்த அர்த்த விசேஷங்கள் -விளக்கு ஒளியாய் முளைத்து எழுந்த திங்கள் தானாய்
நவோ நவோ பவதி ஜாயமான -அப்பொழுதைக்கு அப்பொழுது ஆராவமுதாய அன்றோ அர்த்த விசேஷங்கள் இருப்பது
-வேதம் ஓதிய வேதியர்க்கு ஓர் மழை-நீதி நன்னெறி மன்னவர்க்கு ஓர் மழை –மாதர் மங்கையர் கற்பினுக்கு ஓர் மழை
செவியில் திருமந்திரம் உபதேசம் / கிரந்த கால ஷேபம் /சிந்தனை செய்விக்கை ஆகிய மூன்றும் –
ஓங்கு பெரும் செந்நெல் லூடு கயல் உகள
உமியோடு கூடிய அரிசி -தேகத்துடன் கூடிய ஆத்மா -உமி ஸ்தூல தேகம் /ஸூ ஷ்ம தேகம் -தவிடு /சாரா புதன் ஆத்மா -அரிசி
அஹம் அன்னம் அஹம் அன்னம் அஹம் அன்னம் / ஞானம் அனுஷ்டானங்களால் ஓங்கி –
வரம்புற்ற கதிர் செந்நெல் தாள் சாய்த்து தலை வணங்கும் தண் அரங்கமே
கயல் -கண் மத்ஸ்யம் -தேக விசிஷ்டனான ஆத்மா இடம் கண்ணை நோக்கி -இங்கு இருக்கும் வரை
வர்ணாஸ்ரம ஆசாரவதா புருஷேண பர புமான விஷ்ணுர் ஆராத்யதே பந்தா நான்யஸ் தத் தோஷகாரக /
ஆத்மாவை நோக்குகை சேஷத்வ பாரதந்த்ர காஷ்டை நிஷ்டராகை-இவை அன்றோ திங்கள் மும்மாரி பெய்த பலன்
பூங்குவளை போதில் பொறி வண்டு கண் படுப்ப –
குவளை யம் கண்ணி -பிராட்டி புருஷகாரம் -பங்கயத்தாள் திருவருளும் கொண்டு –
உளம் கனிந்து இருக்கும் அடியவர் தங்கள் உள்ளத்துள் ஊறிய தேன் -அனுபவிக்கும் வண்டு -பிணங்கி அமரர் பிதற்றும் குணம் –
கண் படுப்ப -நிர்விசாரம் அற்று மார்பிலே கை வைத்து உறங்குகை
தேங்காதே புக்கு இருந்து
ஆச்சார்யன் திரு மாளிகையில் தயங்காமல் -தத் வித்தி ப்ரணிபாதேன பரிப்ரச்நேந சேவயா
சீர்த்த முலை பற்றி வாங்க
சிஷ்ய உஜ்ஜீவனத்துக்காக பகவத் ஆஞ்ஞா பரி பாலனம் ஒரு முலை /சிஷ்யர்கள் வருந்தி வேண்டி கொள்ளுதல் இரண்டாவது
/அவர்கள் வேண்டா விடிலும் துர்கதி கண்டு ஸஹிக்க மாட்டாமை /வாய் விட்டு அருளா விடில் தரிக்க மாட்டாமை
பற்றி வாங்க குடம் நிறைக்கும்
ஸ்ரீ கீதாச்சார்யன் அர்ஜுனன் / நாரதர் வால்மீகி / பராசரர் மைத்ரேயர் /கடல் வாய் சென்று மேகம் கவிழ்ந்து இறங்கி
கதுவாய்ப் பட நீர் முகந்து ஏறி எங்கும் கூட வாய்ப் பட நின்று மழை பொழியும்
குடம் -ஆச்சார்ய தயா பாத்ர பூதர்
வள்ளல் பெரும் பசுக்கள்
கவா மங்கேஷூ திஷ்டந்தி புவனானி சதுர்தச-14- லோகங்களையும் தம்முள் கொண்ட பசு போலே -14-வித்யைகளையும் தரித்து
அர்த்தபஞ்சகம் -பஞ்ச கவ்யம் -அருளி
நீங்காத செல்வம் -பக்தி பெருகி எம்பெருமானே நீங்காத செல்வம் -நிறைந்து -வேறு புறம்பு ஒன்றுக்கும் இடம் இல்லாதபடி -என்றவாறு

ஏற்ற கலங்கள் -விசேஷார்த்தம்
ஆளவந்தார் -வள்ளல் பெரும் பசுக்கள் -/ மகன் –பெரிய நம்பி திருமலை நம்பி திருக் கோஷ்டியூர் நம்பி திருமாலை ஆண்டான் -திருவரங்க பெருமாள் அரையர் -போல்வார்
பஞ்சாச்சார்யா பாதாச்சார்யர்களே பசுக்கள் -இவர்கள் ஆற்றப் படைத்த மகன் -ஸ்வாமி எம்பெருமானார் —
ஆழ்வான் ஆண்டான் எம்பார் பிள்ளான் போல்வார் எதிர் பொங்கி மீது அளிப்பவர்கள்
அறிவித்தேன் ஆழ் பொருளை சிந்தாமல் கொண்மினீர் தேர்ந்து -சித்தம் சத் ஸம்ப்ரதாயே -சத் புத்திஸ் சாதுசேவீ —
வளர்த்ததனால் பயன் பெற்றேன் வருக வென்று மடக் கிளியை கை கூப்பி வணங்கினாளே
உனது பாலே போல் சீரிலே பழுத்து ஒழிந்தேன் –
மாற்றாதே -முன்னோர் மொழிந்த முறை தப்பாமல் கேட்டுப் பின்னோர்ந்து தாமதனைப் பேசுவதே முறைமை
பகவத் போதாயன க்ருதாம் விஸ்தீரணாம் ப்ரஹ்ம ஸூத்ர வ்ருத்திம் பூர்வாச்சார்யாஸ் சஞ்சிஷிபு –
தன் மத அநு சாரேண ஸூத்ர அக்ஷராணி வியாக்கியாஸ்யந்தே –
எந்தை திருவாய் மொழிப் பிள்ளை இன்னருளால் வந்த உபதேச மார்க்கத்தை சிந்தை செய்து –
முன்னோர் மொழி மாற்றாமல் / தானே மறுநாள் மாற்றி சொல்லாமல் /வேறு ஒருவர் தப்பை கண்டு பிடித்து அதனால் மாற்ற வேண்டாத படி
/ஆச்சார்யரை மாற்றாமல் /ஏமாற்றாமல் /இடைவிடாமல் -சததம் கீர்த்தயந்தோ மாம் இப்படி ஆறு பொருள்கள் –
பால்-சொரியும் – சுத்த சத்வ மயம் -உபஜீவ்யமாகும் அர்த்த விசேஷங்கள் -கன்றைக் கண்டால் அல்லது பால் சொரியாதே
-சிஷ்யர்களை கண்டால் அல்லது அர்த்தங்கள் உபதேசம் செய்யார்
தோல் கன்றுக்கும் சொரியும் -ஏடுகளில் உள்ளவை பின்னாருக்கும் உபயோகம் -பாத்திரத்தில் உள்ள பால் போலே -சொரியும்
திருமலை அருவி போலே அர்த்த விசேஷங்களை பொழிவார்கள்
கைம்மாறு கருதாமல் க்யாதி லாப பூஜைக்காக இல்லாமல் -வள்ளல் -கிரந்த சதுஷ்ட்யம் நான்கு முலைகள்
-ஸ்ரீ பாஷ்யம் ஸ்ரீ கீதா பாஷ்யம் பகவத் விஷயம் ரகஸ்ய கிரந்தங்கள் /
பசுக்கள் க்ருஹம் கொல்லை -அடியார் அடியார் –சப்த பர்வ-சரம பர்வ நிஷ்டர்கள்
ஏற்ற கலங்கள் ஒரு தலைமுறை /வள்ளல் பெரும் பசுக்கள் ஒரு தலை முறை /ஆற்றப் படைத்தான் -ஒரு தலை முறை /
மகனே -நான்காவது தலை முறை -பிரபன்ன ஜன சந்தான ஸூ த்தி –
பெரியாய் -புவியும் இரு விசும்பும் -நான் பெரியன் –
மாற்றார் வலி தொலைந்து -யாதவ பிரகாசர் யஞ்ஞ மூர்த்தி -எம்பெருமானார் / நஞ்சீயர் பட்டர் / கந்தாடை தோழப்பர் -நடுவில் திரு வீதி பிள்ளை பட்டர் -நம்பிள்ளை /

——————————————————-

ஸ்ரீ கந்தாடை அப்பன் திருவடிகளே சரணம் .
பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம்

தத்வத்ரயம் -ஈஸ்வர பிரகரணம் -சாரார்த்த தீபிகை – P.B.A.ஸ்வாமிகள்

December 14, 2015

சூர்ணிகை -141-
ஈஸ்வரன் அகில ஹேய ப்ரத்ய நீக அனந்த ஜ்ஞானா நந்தைக ஸ்வரூபனாய்-
ஜ்ஞான சக்த்யாதி கல்யாண குண கண பூஷிதனாய் – சகல ஜகத் சரக்க ஸ்திதி சம்ஹார கர்த்தாவாய்
ஆர்த்தோ ஜிஞ்ஞா ஸூ ரர்த்தார்த்தீ ஜ்ஞாநீ -என்கிற சதுர்வித புருஷர்களுக்கும் ஆஸ்ரயணீயனாய்-
தர்மார்த்த காம மோஷாக்ய சதுர்வித பல ப்ரதனாய்- விலஷண விக்ரஹ யுக்தனாய் – லஷ்மி பூமி நீளா நாயகனாய் – இருக்கும்
சூர்ணிகை -142-
அகில ஹேய பிரத்ய நீகன் ஆகையாவது
தமஸ் ஸூ க்கு தேஜஸ் போலேயும்-சர்ப்பத்துக்கு-கருடனைப் போலேயும்
விகாராதி தோஷங்களுக்கு பிரதிபடனாய் இருக்கை –
சூர்ணிகை -143-
அநந்தன் ஆகையாவது நித்யனாய் சேதன அசேதனங்களுக்கு வ்யாபகனாய்
அந்தர்யாமியாய் இருக்கை –
சூர்ணிகை -144-
அந்தர்யாமி ஆனால் தோஷங்கள் வாராதோ வென்னில் —
சூர்ணிகை -145-
சரீர கதங்களான பால்யாதிகள் ஜீவாத்மாவுக்கு வாராதாப் போலே
த்ரிவித சேதன அசேதன தோஷமும் ஈஸ்வரனுக்கு வாராது –
சூர்ணிகை -146-
ஞானானநதைக ஸ்வரூபன் ஆகையாவது ஆநந்த ரூப ஜ்ஞானனாய் இருக்கை –
சூர்ணிகை -147-
அதாவது கட்டடங்க அனுகூலமாய் பிரகாசமுமாய் இருக்கை
சூர்ணிகை -148-
இவனுடைய ஜ்ஞான சக்த்யாதி கல்யாண குணங்கள்
நித்யங்களாய் நிஸ்ஸீமங்களாய்-நிஸ் சங்கயங்களாய்-நிருபாதி கங்களாய்
நிர்த் தோஷங்களாய்-சமா நாதிக ரஹீதங்களாய்-இருக்கும் –
சூர்ணிகை -149-
இவற்றில் வாத்சல்யாதிகளுக்கு விஷயம் அனுகூலர்-
சௌர்யாதிகளுக்கு விஜயம் பிரதிகூலர் –
இவற்றுக்கு காரணமான ஜ்ஞான சக்தியாதிகளுக்கு எல்லாரும் விஷயம் –
சூர்ணிகை -150-
ஜ்ஞானம் அஞ்ஞர்க்கு சக்தி அசக்தர்க்கு ஷமை சாபராதர்க்கு கிருபை துக்கிகளுக்கு வாத்சல்யம்
சதோஷர்க்கு சீலம் மந்தர்க்கு ஆர்ஜவம் குடிலர்க்கு சௌஹார்த்தம் துஷ்ட ஹ்ருதயர்க்கு மார்த்த்வம்
விஸ்லேஷ பீருககளுக்கு சௌலப்யம் காண ஆசைப் பட்டவர்களுக்கு-இப்படி எங்கும் கண்டு கொள்வது-
சூர்ணிகை -150
இப்படி ஈஸ்வரன் கல்யாண குணங்களோடு கூடி இருக்கையாலே
பிறர் நோவு கண்டால் ஐயோ என்று இரங்கி அவர்களுக்கு எப்போதும் ஒக்க நன்மையைச் சிந்தித்து
தனக்கேயாய் இருத்தல் -தனக்கும் பிறர்க்கும் பொதுவாய் இருத்தல் செய்யாதே – நிலா தென்றல் சந்தனம் தண்ணீர் போலே -பிறர்கேயாய்
தன்னை ஆஸ்ரித்தவர்கள் பக்கல் ஜன்ம ஜ்ஞான வருத்தங்களால் உண்டான நிகர்ஷம் பாராதே
தாங்களும் பிறரும் தஞ்சம் அல்லாத போது-தான் தஞ்சமாய் சாந்தீபன் புத்ரனையும் வைதிகன் புத்ராதிகளையும் மீட்டுக் கொண்டு வந்தாப் போலே அரியன செய்தும்
அவர்கள் அபேஷிதங்களை தலைக் கட்டியும் அவர்களுக்கு தருவ பதம் போலே பண்டு இல்லாதவற்றையும் உண்டாக்கியும்
தம்தாம் ஸ்வம் தாம் தாம் விநியோகம் கொண்டாப் போலே இருக்கத் தன்னையும் தன்னுடைமையும் வழங்கி அவர்கள் கார்யம் தலைக் கட்டினால் தான் கிருதக்ருத்யனாய்
தான் செய்த நன்மைகள் ஒன்றையும் நினையாதே அவர்கள் செய்த ஸூ க்ருதத்வத்தையே நினைத்து அநாதி காலம் வாசிதங்களான ரசங்களை மறக்கும்படி
எல்லா தசையிலும் இனியனாய் பார்யா புத்ரர்கள் குற்றங்களை காணா கண் இட்டு இருக்கும் புருஷனைப் போலே
அவர்கள் குற்றங்களை திரு உள்ளத்தாலே நினையாதே குற்றங்களைப் பெரிய பிராட்டியார் காட்டினாலும் அவளோடு மறுதலித்து திண்ணியனாய் நின்று ரஷித்து
காமிநியினுடைய அழுக்கு உகக்கும் காமுகனைப் போலே அவர்கள் தோஷங்களைப் போக்யமாய்க் கொண்டு அவர்கள் பக்கல் கரண த்ரயத்தாலும் செவ்வியனாய்
பிரிந்தால் அவர்கள் வ்யசனம் குளப்படி என்னும்படி தான் ஈடுபட்டு அவர்களுக்கு பாங்காய் தன்னைத் தாழ விட்டு அவர்களுக்கு கட்டவும் அடிக்கவும் படி எளியனாய்
அன்று ஈன்ற கன்றுக்குத் தாய் இரங்கி முன் அணைக் கன்றையும் புல்லிட வந்தவர்களையும் கொம்பிலும் குளம்பிலும் ஏற்குமா போலே
பெரிய பிராட்டியாரையும் சூரிகளையும் விட்டு ச்நேஹித்துக் கொண்டு போரும்-

சூர்ணிகை -151-
இவனே சகல ஜகத்துக்கும் காரண பூதன் –
சூர்ணிகை -153-
சிலர் பரமாணுவைக் காரணம் என்றார்கள்-
சூர்ணிகை -154-
பரமாணுவில்-பிரமாணம் இல்லாமையாலே ஸ்ருதி விரோதத்தாலும் அது சேராது
சூர்ணிகை -155-
காபிலர் பிரதானம் காரணம் என்றார்கள்
சூர்ணிகை -156-
பிரதானம் அசேதனம் ஆகையாலும் ஈஸ்வரன் அதிஷ்டியாத போது பரிணமிக்க மாட்டாமையாலும்
சிருஷ்டி சம்ஹார வ்யவஸதை கூடாமையாலும் அதுவும் சேராது –
சூர்ணிகை -157-
சேதனனும் காரணம் ஆகமாட்டான்
சூர்ணிகை -158-
கர்ம பரதந்தனுமாய் துக்கியுமாய் இருக்கையாலே –
சூர்ணிகை -159-
ஆகையால் ஈச்வரனே ஜகத்துக்கு காரணம்
சூர்ணிகை -160
இவன் காரணம் ஆகிறது அவித்யா கர்ம பர நியோகாதிகளால் அன்றிக்கே ஸ்வ இச்சையாலே –
சூர்ணிகை -161-
ஸ்வ சங்கல்பத்தாலே செய்கையாலே இது தான் வருத்தம் அற்று இருக்கும் –
நினைத்த எல்லா பொருள்களுக்கும் முதலில் சிதையாமே மனம் செய் ஞானத்து உன் பெருமை
சூர்ணிகை -162-
இதுக்கு பிரயோஜனம் கேவல லீலை –
சூர்ணிகை -163-
ஆனால் சம்ஹாரத்தில் லீலை ‘ குலையாதோ என்னில் –
சூர்ணிகை -164-
சம்ஹாரம் தானும் லீலை -யாகையால் குலையாது –
சூர்ணிகை -165-
இவன் தானே ஐகத தாயப் பரிணமிக்கையாலே உபாதானமமாயும் இருக்கும் –
சூர்ணிகை -166-
ஆனால் நிர்விகாரன் என்னும்படி என் என்னில்-
சூர்ணிகை -167–
ஸ்வரூபத்துக்கு விகாரம் இல்லாமையாலே –
சூர்ணிகை -168-
அதில் பரிணாமம் உண்டாம்படி என் என்னில் –
சூர்ணிகை -169-
விசிஷ்ட விசேஷண சத்வாரகமாக –
சூர்ணிகை -170-
ஒரு சிலந்திக்கு உண்டான ஸ்வபாவம் சர்வ சக்திக்கு கூடாது ஒழியாது இ றே
சூர்ணிகை -171-
ஈஸ்வரன் ஸ்ருஷ்டிக்கை யாவது அசித்தை பரிணமிப்பிக்கையும் சேதனனுக்கு சரீர இந்த்ரியங்களைக் கொடுத்து
ஜ்ஞான விகாசத்தைப் பண்ணுகையும் –
சூர்ணிகை -172-
ஸ்திதிப்பிக்கை யாவது – ஸ்ருஷ்டமான வஸ்துக்களில் பயிருக்கு நீர் நிலை போலே
அனுகூலமாக பிரவேசித்து நின்று சர்வ ரஷைகளையும் பண்ணுகை –
சூர்ணிகை -173-
சம்ஹரிக்கை யாவது அவி நீதனான புத்ரனை பிதா விலங்கிட்டு வைக்குமா போலே
விஷயாந்தரங்களிலே கை வளருகிற கரணங்களை குலைத்திட்டு வைக்கை –
சூர்ணிகை -174-
இம் மூன்றும் தனித் தனியே நாலு பிரகாரமாய் இருக்கும் –
சூர்ணிகை -175–
ஸ்ருஷ்டியில் ப்ரஹ்மாவுக்கும் பிரஜாபதிகளுக்கும் காலத்திற்கும் சகல ஜந்துக்களுக்கும்
அந்தர்யாமியாய் ரஜோ குணத்தோடு கூட சிருஷ்டிக்கும் –
சூர்ணிகை -176-
ஸ்திதியில் விஷணவாதி ரூபேணஅவதரித்து மன வாதி முகேன சாஸ்த்ரங்களை பிரவர்த்திப்பித்து
நல் வழி காட்டி காலத்துக்கும் சகல பூதங்களுக்கும் அந்தர்யாமியாய் சத்வ குணத்தோடு கூடி ஸ்திதிப்பிக்கும்-
சூர்ணிகை -177-
சம்ஹாரத்தில் ருத்ரனுக்கும் அக்னி அநதகாதிகளுக்கும் காலத்துக்கும் சகல பூதங்களுக்கும்
அந்தர்யாமியாய் தமோ குணத்தோடு கூடி சம்ஹரிக்கும் –
சூர்ணிகை -178-
சிலரை ஸூ கிகளாகவும் சிலரை துக்கிகளாகவும் ஸ்ருஷ்டித்தால்
ஈஸ்வரனுக்கு வைஷம்ய நைர் கருண்யங்கள் வாராதோ -என்னில்
சூர்ணிகை -179–
கர்மம் அடியாகச் செய்கையாலும் மண் தின்ற பிரஜையை நாக்கிலே குறி இட்டு அஞ்சப் பண்ணும்
மாதாவைப் போலே ஹித பரனாய்ச் செய்கையாலும் வாராது –
சூர்ணிகை -180-
இவன் தான் முந்நீர் ஞாலம் படைத்த என் முகில் வண்ணன் என்கிறபடியே
ஸ விக்ரஹனாய்க் கொண்டு ஸ்ருஷ்டியாதிகளைப்பண்ணும் –
சூர்ணிகை -181-
விக்ரஹம் தான் ஸ்வரூப -குணங்களில் -காட்டில் அத்யந்த அபிமதமாய் ஸ்வ அனுரூபமாய்
நித்யமாய் ஏக ரூபமாய் ஸூ த்த சத்வாத்மகமாய் சேதன தேஹம் போலே ஜ்ஞான மயமான ஸ்வரூபத்தை மறைக்கை அன்றிக்கே
மாணிக்கச் செப்பிலே பொன்னை இட்டு வைத்தாப்போலே இருக்க பொன்னுருவான திவ்யாத்ம ஸ்வரூபத்துக்கு பிரகாசகமாய்
நிரவதிக தேஜோ ரூபமாய் சௌகுமார்யாதி கல்யாண குணகண நிதியாய் யோகித்யேயமாய் சகல ஜன மோகனமாய்
சமஸ்த போக வைராக்ய ஜனகமாய் நித்ய முக்த அனுபாவ்யமாய் வாசத் தடம் போலே சகல தாப ஹரமாய்
அநந்த அவதார காந்தமாய் சர்வ ரஷகமாய் சர்வாபாஸ்ரயமாய் அஸ்த்ர பூஷண பூஷிதமாய் இருக்கும்-
கத்யோதம் மின் மினி –
சூர்ணிகை -182-
ஈஸ்வர ஸ்வரூபம் தான் பரத்வம் வ்யூஹம் விபவம் அந்தர்யாமித்வம் அர்ச்சாவதாரம்
என்று அஞ்சு பிரகாரத்தோடே கூடி இருக்கும் –
சூர்ணிகை -183-
அதில் பரத்வமாவது அகால கால்யமான நலமந்த மில்லதோர் நாட்டிலே
நித்ய முக்தர்க்கு போக்யனாய்க் கொண்டு எழுந்து அருளி இருக்கும் இருப்பு –
சூர்ணிகை -184-
வ்யூஹமாவது ஸ்ருஷ்டி ஸ்திதி சம்ஹார அர்த்தமாகவும் சம்சாரி சம்ரஷண அர்த்தமாகவும் உபாசாகர் அனுக்ரஹ அர்த்தமாகவும்
சங்கர்ஷண பிரத்யும்ன அநிருத்த ரூபேண நிற்கும் நிலை –
சூர்ணிகை -185-
பரத்வத்தில் ஜ்ஞாநாதிகள் ஆறும் பூரணமாய் இருக்கும்
வ்யூஹத்தில் ‘ இவ்விரண்டு குணம் பரகடமாய் இருக்கும் –
சூர்ணிகை -186-
அதில் சங்கர்ஷணர் ஜ்ஞான பலங்கள் இரண்டோடும் கூடி ஜீவ தத்வத்தை அதிஷ்டித்து
அத்தை பிரக்ருதியில் நின்றும் விவேகித்து பிரத்யும்ன அவஸ்தையையும் பஜிதது
சாஸ்திர பிரவர்த்தனத்தையும் ஜகத் சம்ஹாரத்தையும் பண்ணக் கடவராய் இருப்பார் –
சூர்ணிகை -187
பிரத்யும்னர் ஐஸ்வர்ய வீர்யங்கள் இரண்டோடும் கூடி மனஸ் தத்தவத்தை அதிஷ்டித்து
தர்ம யுபதேசத்தையும் மனு சதுஷ்டயம் தொடக்கமான சுத்த வர்க்க சிருஷ்டியையும் பண்ணக் கடவராய் இருப்பர்-
சூர்ணிகை -188-
அநிருத்தர் சக்தி தேஜஸ் ஸூக்கள் இரண்டோடும் கூடி ரஷணத்துக்கும்
தத்வ ஜ்ஞான பிரதானத்துக்கும் கால ஸ்ருஷடிக்கும் மிசர ஸ்ருஷடிக்கும் கடவராய் இருப்பர்-
சூர்ணிகை -189-
விபவம் அனந்தமாய் கௌண முக்ய பேதத்தாலே பேதித்து இருக்கும் –
சூர்ணிகை -190-
மனுஷ்யத்வம் திர்யக்த்வம் ஸ்த்தாவ்ரத்வம் போலே கௌணத்வமும் இச்சையாலே வந்தது ஸ்வ ரூபேண அன்று –
தண்ட காரண்யத்தில் குப்ஜா மா மரமாகவும் திருவவதரித்தான்
சூர்ணிகை -191-
அதில் அப்ராக்ருத விக்ரஹங்களுமாய் அஜஹத ஸ்வ பாவ விபங்களுமாய்
தீபாதுதபநந ப்ரதீபம் போலே யிருக்கக் கடவதான முக்ய பரா துர்ப் பாவங்கள் எல்லாம்
முமுஷூ க்களுக்கு உபாசயங்களாய் இருக்கும் –
சூர்ணிகை -192-
விதி சிவ–வியாச ஜாமதக்ன யார்ஜூன விததே சாதிகள் ஆகிற
கௌண பரா துர்ப்பாவங்கள் எல்லாம்
அஹங்கார யுகத ஜீவர்களை அதிஷ்டித்து நிற்கையாலே முமுஷூக்களுக்கு அனுபாச்யங்கள் –
சூர்ணிகை -193-
நிதயோதித-சாந்தோதாதி பேதமும்
ஜாக்ரத சமஜ்ஞ்ஞாதியான-சாதுராதமயமும்-கேசவாதி மூர்த்யந்தரமும்
ஷட் தரிமசத பேத பின்னமான-பத்ம நாபாதி விபமமும்
உபேந்திர த்ரிவிக்ரம ததிபகத-ஹயக்ரீவ நர நாராயண ஹரி கிருஷ்ண-மத்ஸ்ய கூர்ம வராஹாதயவதார விசேஷங்களும்
அவற்றின் உடைய புஜ ஆயுத வர்ண க்ருத்ய சதா நாதி பேதங்களும் துரவதரங்களுமாய்
குஹ்ய தமங்க ளுமாய் இருக்கையாலே சொல்லுகிறிலோம்-
சூர்ணிகை -194-
அவதாரங்களுக்கு ஹேது இச்சை –
சூர்ணிகை -195-
பலம் சாது பரித்ராணாதி த்ரயம் –
சூர்ணிகை -196-
பல பிரமாணங்களிலும் ப்ருகு சாபாதிகளாலே பிறந்தான் என்கையாலே
அவதாரங்களுக்கு ஹேது கர்மம் ஆக வேண்டாவோ என்னில்
சூர்ணிகை -197-
அவை தன்னிலே–சாபம் வியாஜ்யம்-அவதாரம் இச்சம் என்று பரிஹரித்தது-
சூர்ணிகை -198-
அந்தர்யாமித்வம் ஆவது அந்த பிரவிசய நியந்தாவாய் இருக்கை –
சூர்ணிகை -199-
ஸ்வர்க்க நரக பிரவேசாதி -சர்வ அவஸ்தை களிலும்-சகல சேதனர்க்கும் துணையாய்
அவர்களை விடாதே நிற்கிற நிலைக்கு மேலே-சுபாஸ்ரயமான திரு மேனியோடு கூடிக் கொண்டு
அவர்களுக்கு த்யேயன் ஆகைக்காகவும்-அவர்களை ரஷிக்கைக்காகவும்
பந்து பூதனாய்க் கொண்டு-ஹ்ருதய கமலத்திலே-எழுந்து அருளி இருக்கும் இருப்பு —
சூர்ணிகை -200-
அர்ச்சாவதாரம் -ஆவது தமர் உகந்தது எவ்வுருவம் அவ்வுருவம் -என்கிறபடியே
சேதனர்க்கு அபிமதமான த்ரவ்யத்திலே விபவ விசேஷங்கள் போல் அன்றிக்கே
தேச கால அதிகாரி நியமம் இல்லாதபடி சந்நிதி பண்ணி அபராதங்களைக் காணாக் கண்ணிட்டு
அர்ச்சக பரதந்த்ரமான சமஸ்த வியாபாரங்களையும் உடையனாய்க் கொண்டு
கோயில்களிலும் கிருஹங்களிலும் எழுந்து அருளி நிற்கும் நிலை –
சூர்ணிகை -201-
ருசி ஜனகத்வமும் சுபாஸ்ரயமும் அசேஷ லோக சரண்யதவமும் அனுபாவ்யத்வமும்
எல்லாம் அர்ச்சாவதாரத்திலே பரி பூர்ணம் –
இது தான் சாஸ்த்ரங்களாலே திருத்த ஒண்ணாதே விஷயாந்தரங்களிலே மண்டி விமுகராய்ப் போரும் சேதனர்க்கு வைமுக்க்யத்தை மாற்றி
ருசியை விளைக்கக் கடவதாய் -இருக்கும்
சூர்ணிகை -202-
ஸ்வ ஸ்வாமி பாவத்தை மாறாடிக் கொண்டு அஜ்ஞ்ஞரைப் போலேயும்
அசக்தரைப் போலேயும் அசவந்தரைப் போலேயும் இருக்கச் செய்தேயும்
அபார காருண்ய பரவசனாய்க் கொண்டு சர்வ அபேஷிதங்களையும் கொடுத்து அருளும் –

———————————————————————————————————————————

கந்தாடை அப்பன் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ P.B.A.ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம்
பிள்ளை லோகாச்சார்யர் திருவடிகளே சரணம்
பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம் –

தத்வத்ரயம் -அசித் பிரகரணம் -சாரார்த்த தீபிகை – P.B.A.ஸ்வாமிகள்

December 14, 2015

சூர்ணிகை -77-
அசித்து ஞான சூன்யமாய் விகாராச பதமாய் இருக்கும் –
அவஸ்தா பேதங்கள் உண்டே -சித் வஸ்து தானே ஏக ரூபமாய் இருக்கும்
சூர்ணிகை -78-
இது சுத்த சத்வம் என்றும் -மிஸ்ர சத்வம் என்றும் -சத்வ சூன்யம் என்றும் த்ரிவிதமாய் இருக்கும் –
பரமபதம் பிரகிருதி காலம் இவை மூன்றும் என்பர் மேல்
சூர்ணிகை -78-
இதில் சுத்த சத்வமானது–ரஜஸ் தமஸ் ஸூக்கள் கலசாதே கேவலசத்வமாய்
நித்தியமாய்-ஜ்ஞான ஆனந்த ஜனகமாய்-கர்மத்தால் அன்றிக்கே-கேவல பகவத் இச்சையாலே
விமான கோபுர மண்டப பராசாசாதி ரூபேண பரிணமிக்கக் கடவதாய்
நிரவதிக தேஜோ ரூபமாய் நித்ய முக்தராலும் ஈச்வரனாலும் பரிச்சேதிக்கஅரிதாய் அதி அத்புதமாய் இருப்பதொன்று –
சுடர் ஒளியாய் நின்ற தன்னுடைச் சோதி -சுழி பட்டோடும் சுடர்ச் சோதி வெள்ளம் –
சூர்ணிகை -80-
இத்தை சிலர் ஜடம் என்றார்கள் -சிலர் அஜடம் என்றார்கள் –
அஜடம் பெரும்பான்மையான அபிப்ராயம் -இஹ ஜடாமாதிமாம் கேசிதா ஹூ -தத்வ முக்தா கலாபம் -ஜடம் என்கிறவர் பஷம்
சூர்ணிகை -81-
அஜடமான போது நித்யருக்கும் முக்தருக்கும் ஈஸ்வரனுக்கும் ஜ்ஞானத்தை ஒழியவும் தோற்றும் –
சூர்ணிகை -82-
சம்சாரிகளுக்குத் தோற்றாது –
சம்சாரிகளுக்கு தோற்றாத அளவில் அதனுடைய ஸ்வயம் பிரகாசத்துக்கு கொத்தை இல்லை -தர்ம பூத ஞானம் கர்ம விசேஷங்களால்
பிரதிபந்திக்கப் படுவது போலே பத்த தசையில் சுத்த சத்வ பிரகாசத்வம் பிரதி பந்திதிக்கப் பட்டு உள்ளது
சூர்ணிகை -83-
ஆத்மாவிலும் ஜ்ஞானத்திலும் பின்னமான படி என் -என்னில்
சூர்ணிகை -84-
நான் என்று தோற்றாமையாலும்–சரீரங்களாய் பரிணமிக்கையாலும்-விஷயங்களை ஒழியவும் தானே தோற்றுகையாலும்
சப தச பாசாதிகள் யுண்டாகையாலும்-பின்னமாகக் கடவது –
சூர்ணிகை -85-
மிஸ்ர சத்வமாவது
சத்வ ரஜஸ் தமஸ் ஸூ க்கள் மூன்றோடும் கூடி பத்த சேதனருடைய ஜ்ஞான ஆனந்தங்களுக்கு திரோதாயகமாய்
விபரீத ஜ்ஞான ஜநகமாய் நித்தியமாய் ஈஸ்வரனுக்கு க்ரீடா பரிகரமாய் பர தேச பேதத்தாலும் கால பேதத்தாலும்
சத்ருசமாயும் விஸ்த்ருசமாயும் இருக்கும் விகாரங்களை யுண்டாக்கக் கடவதாய்
பிரகிருதி அவித்யை மாயை என்கிறபேர்களை யுடைத்தாய் இருக்கும் அசித் விசேஷம் –
பிரகிருதி -அவித்யை மாயை —
சூர்ணிகை -86-
பிரகிருதி -என்கிறது விகாரங்களைப் பிறப்பிக்கையாலே-
அவித்யை -என்கிறது ஜ்ஞான விரோதி ஆகையாலே –
மாயை -என்கிறது – விசித்திர சிருஷ்டியைப் பண்ணுகையாலே
பிரகிருதி சப்தம் -மகாதாதி விக்ருதாதிகள் -காரணத்தை சொல்லும் -பிரக்ருதிச் ச பிரதிஜ்ஞாதிருஷ்டாந்த நுபரோதாத் –
அவித்யை ஞானம் இல்லாமை -ஞானத்தில் வேறு பட்டது -ஞான விரோதி -இங்கே ஞான விரோதி அர்த்தம்
மாயை விசித்திர ஆச்சர்ய சிருஷ்டி என்றபடி
சூர்ணிகை -87-
இதுதான்
பொங்கைம்புலனும் பொறி ஐந்தும் கருமேந்த்ரியம் ஐம்பூதம்
இங்கு இவ் உயிர் ஏய பிரகிருதி மானாங்கார மனங்கள் – என்கிறபடியே
இருபத்து நாலு தத்வமாய் இருக்கும் –
சூர்ணிகை -88-
இதில்-பிரதம-தத்வம்-பிரகிருதி
பிரகிருதி பிரதானம் அவயகதம் -குணங்களின் பாகுபாடு வியக்தமாக தெரியாதே –
சூர்ணிகை -89-
இது அவிபக்த தமஸ் -என்றும்விபக தமஸ் என்றும் -என்றும் அஷரம் என்றும் சில அவஸ்தைகளை யுடைத்தாய் இருக்கும் –
சம்ஹார தசையில் நாம ரூப அர்ஹம் இன்றிக்கே அவிபக்த தமஸ் -சிருஷ்டி காலத்தில் விபக்த தமஸ் -பின்பு பகவத் சங்கல்ப விசேஷத்தால்
தமஸ் அவஸ்தை குலைந்து புருஷ சமஷ்டி கர்ப்பத்வம் தோன்ற அஷர அவஸ்தை அடையும்
சூர்ணிகை -90-
இதில் நின்றும் குண வைஷம்யத்தாலே மஹதாதி விசேஷங்கள் பிறக்கும் –
சூர்ணிகை -91-
குணங்கள் ஆகிறன சத்வ ரஜஸ் தமஸ் ஸூ க்கள் –
சூர்ணிகை -92-
இவை பிரக்ருதிக்கு ஸ்வரூப அனுபநதிகளான ஸ்வ பாவங்களாய
பிரக்ருத அவஸ்தையில் அனுத பூதங்களாய் விகார தசையில் உத் பூதங்களாய் இருக்கும் –
சூர்ணிகை -93-
சத்வம் ஜ்ஞான ஸூ கங்களையும் உபய சங்கத்தையும் பிறப்பிக்கும் –
சூர்ணிகை -94-
ரஜஸ் ஸூ ராக தருஷணா சங்கங்களையும் காம சங்கத்தையும் பிறப்பிக்கும் –
சூர்ணிகை -95-
தமஸ் ஸூ விபரீத ஜ்ஞானத்தையும் அநவதா நத்தையும் ஆல சயதயையும் நித்ரையும் பிறப்பிக்கும் –
கார்யம் கொண்டு இவற்றை நிரூபிக்கிறார்
சூர்ணிகை -96-
இவை சமங்களான போது விகாரங்கள் சமங்களுமாய் அஸ்பஷ்டங்களுமாய் இருக்கும்
விஷமங்கள் ஆனபோது விகாரங்கள் விஷமங்க ளுமாய் ஸ்பஷ்டங்களுமாய் இருக்கும் –
சூர்ணிகை -97-
விஷம விகாரங்களில் பிரதம விகாரம் மகான் –
சூர்ணிகை -98-
இது சாத்விகம் ராஜசம் தாமசம் என்று த்ரிவிதமாய் அத்யவசாய ஜனகமாய் இருக்கும் –
சூர்ணிகை -99-
இதில் நின்றும் வைகார்யம் தைஜசம் பூதாதி என்று த்ரிவிதமான அஹங்காரம் பிறக்கும்
சூர்ணிகை -100-
அஹங்காரம் அபிமான ஹேதுவாய் இருக்கும் –
சூர்ணிகை -101-
இதில் வைகாரிகத்தில் நின்றும்
ச்ரோத்ர-தவக்-சஷூர்-ஜிஹ்வா-க்ராணங்கள்–என்கிற ஜ்ஞான இந்த்ரியங்கள் ஐந்தும்
வாக்-பாணி-பாத-பாயு-உபச்தங்கள்-என்கிற கர்ம இந்த்ரியங்கள் ஐந்தும்
மனஸ் ஸூம் ஆகிற-பதினோரு இந்த்ரியங்களும் பிறக்கும் –
வைகாரிக -தைஜச -பூதாதி மூவகை பேதங்கள் அஹங்காரத்தில் -வைகாரிக -சாத்விக அஹங்காரம் -பூதாதி தாமஸ அஹங்காரம் –
சூர்ணிகை -102-
பூதாதியில் நின்றும் சப்த தந்மாத்ரை பிறக்கும் – இதில் நின்றும் ஆகாசமும் ஸ்பர்ச தந்மாத்ரையும் பிறக்கும்
இதில் நின்றும் வாய்வும் ரூப தந்மாத்ரையும் பிறக்கும்-இதில் நின்றும் தேஜஸ் ஸூம் ரச தந்மாத்ரையும் பிறக்கும்
இதில் நின்றும் அப்பும் கந்த தந்மாத்ரையும் பிறக்கும்-இதில் நின்றும் ப்ருதிவி பிறக்கும் –
சூர்ணிகை -103-
ஸ்பர்ச தந்மாத்ரை தொடக்கமான நாலு தந்மாத்ரைகளும் ஆகாசம் தொடக்கமான நாலு பூதங்களுக்கும் கார்யமாய்
வாயு தொடக்கமான நாலு பூதங்களுக்கும் காரணமாய் இருக்கும் என்றும் சொல்லுவார்கள்-
சூர்ணிகை -104-
தன மாத்ரங்கள் ஆவன பூதங்களின் யுடைய சூஷ்ம அவஸ்தைகள் –
தன்மாத்ரைகள் அவிசேஷங்கள்-பூமியும் அப்பும் இயற்கையாக சாந்தங்களாக இருக்கும் -தேஜஸ் வாயு கோரங்களாக இருக்கும் –
ஆகாசம் முடமாய் இருக்கும் -இவை கூடி மூன்றும் கலந்து இருக்கும்
சூர்ணிகை -105-
மற்றை இரண்டு அஹங்காரமும் வைகார்யங்களைப் பிறப்பிக்கும்
ராஜச அஹங்காரம் சஹகாரியாய் இருக்கும் –
சூர்ணிகை -106-
சாத்விக அஹங்காரம்-சப்த தந்மாத்ராதி பஞ்சகத்தையும் அடைவே சஹகாரியாய் கொண்டு
ச்ரோத்ராதி ஞான இந்த்ரியங்கள் ஐந்தையும் சிருஷ்டிக்கும்
தத சஹ க்ருதமாய்க் கொண்டு வாகாதி கர்ம இந்த்ரியங்கள் ஐந்தையும் சிருஷ்டிக்கும்
இவற்றை ஒழிய தானே மனசை சிருஷ்டிக்கும் என்றும் சொல்லுவார்கள் –
சூர்ணிகை -107-
சிலர் இந்த்ரியங்களில் சிலவற்றை பூத கார்யம் என்றார்கள்
சூர்ணிகை -108-
அது சாஸ்திர விருத்தம்
சூர்ணிகை -109-
பூதங்கள் ஆபயாயங்கள் இத்தனை –
சூர்ணிகை -109-
இவை கூடினால் அல்லது கார்யகரம் அல்லாமையாலே மண்ணையும் மணலையும் நீரையும் சேர்த்து ஒரு த்ரவ்யமாக்கிக்
சுவர் இடுவாரைப் போலே ஈஸ்வரன் இவற்றை எல்லாம் தன்னிலே சேர்த்து ஓர் அண்டமாக்கி அதுக்கு உள்ளே சதுர்முகனை சிருஷ்டித்து அருளும் —
சூர்ணிகை -110-
இவை கூடினால் அல்லது கார்யகரம் அல்லாமையாலே மண்ணையும் மணலையும் நீரையும் சேர்த்து ஒரு த்ரவ்யமாக்கிக்
சுவர் இடுவாரைப் போலே ஈஸ்வரன் இவற்றை எல்லாம் தன்னிலே சேர்த்து ஓர் அண்டமாக்கி அதுக்கு உள்ளே சதுர்முகனை சிருஷ்டித்து அருளும் –
சூர்ணிகை -111-
அண்டத்தையும் அண்ட காரணங்களையும் தானே யுண்டாக்கும்
அண்டத்துக்கு உட்பட்ட வஸ்துக்களை சேதனருக்கு அந்தர்யாமியாய் நின்று யுண்டாக்கும் –
சூர்ணிகை -112-
அண்டங்கள் தான் அநேகங்களாய்-பதினாலு லோகங்களோடே கூடி-ஒன்றுக்கு ஓன்று பதினாறு மடங்கான
ஏழு ஆவரண்ங்களாலும் சூழப் பட்டு-ஈஸ்வரனுக்கு கரீடா க நதுக சத்தா நீயங்களாய் ஜலபுத புதம் போலே ஏக காலத்திலே ஸ்ருஷ்டங்களாய் இருக்கும்-
கந்தர்வாதிகள் -புவர் லோகம் –க்ரஹ நஷாத்ரா இந்த்ராதிகள் சுவர்க்க லோகம்
அதிகாரம் கழிந்து அதிகார அபெஷை உள்ள இந்த்ராதிகள் மகர் லோகம்
சனகாதிகள் ஜனார் லோகம் பிரஜாபதிகள் -தபோ லோகம் ப்ரஹ்ம -சத்ய லோகம்
சூர்ணிகை -113-
பூதங்களில் ஆகாசம் அவகாச ஹேது வாயு வஹ நாதி ஹேது
தேஜஸ் ஸூ பச நாதி ஹேது – ஜலம் சேசன பிண்டி கரணாதி ஹேது பிருத்வி தாரணாதி ஹேது –என்பார்கள்-
சூர்ணிகை -114-
ச்ரோத்ராதி ஜ்ஞான இந்த்ரியங்கள் ஐந்துக்கும் அடைவே சப்தாதிகள் ஐந்தையும் க்ரஹிக்கை தொழில் –
வாகாதி கர்ம இந்த்ரியங்கள் ஐந்துக்கும் விசாக சில பக்த யுக்திகள் தொழில்
மனஸ் ஸூ இவை இத்தனைக்கும் பொது –
சூர்ணிகை -115-
ஆகாசாதி பூதங்களுக்கு அடைவே சப்தாதிகள் குணங்களாய் இருக்கும் –
சூர்ணிகை -116-
குணா விநி மாயம் பஞ்சீ கரணத்தாலே –
சூர்ணிகை -117-
ஆகாசம் கறுத்துத் தோற்றுகிறதும் அத்தாலே –
சூர்ணிகை -118-
முன்புத்தை தன மாத்ரைகளோடே கூடிக் கொண்டு உத்தர உத்தர தன்மாத்ரைகள் ஸ்வ விசேஷங்களைப் பிறப்பிக்கையாலே
குணாதிக்யம் யுண்டாயிற்று என்றும் சொல்வார்கள்-
சூர்ணிகை -119-
சத்வ ஸூன்யமாவது காலம் –
சூர்ணிகை -120-
இது பிரகிருதி பிராக்ருதங்களின் யுடைய பரிணாமங்களுக்கு ஹேதுவாய்
கலா காஷ்டாதி ரூபேண பரிணமிக்கக் கடவதாய் நித்யமாய்
ஈஸ்வரனுக்கு க்ரீடா பரிகரமாய் சரீர பூதமாய் இருக்கும் –
சூர்ணிகை -121-
மற்றை இரண்டு அசித்தும் ஈஸ்வரனுக்கும் ஆத்மாவுக்கும் போக உபகரண போக ஸ்தானங்களாய் இருக்கும் –
சூர்ணிகை -122-
போக்யங்கள் ஆகிறன-விஷயங்கள்போக உபகரணங்கள் ஆகிறன –
சஷூராதி கரணங்கள் போக ஸ்தானங்கள் ஆகிறன -சதுர்தச புவனமும் சமச்த தேஹமும் –
லீலா விபூதி பிரக்ரியை மட்டுமே இங்கே அருளிச் செய்யப் படுகிறது
ஸூர நர திர்யக் ஸ்தாவராத்மகமான சமஸ்த தேஹங்களும் போக ஸ்தானம் -அனுபவ ஜ்ஞானம் பிறக்கும் ஸ்தலம் –
ஈஸ்வரனுக்கு இந்த விபூதியில் உண்டான போகய போக உபகரணாதிகளையும் -அவதார கந்தமான ஷீரார்ணவ சயனம் -அவதார விசேஷங்கள்
-அர்ச்சாவதாரங்கள் ஆகிய இவற்றில் உண்டான விநியோக விசெஷன்களால் அறிவது –
சூர்ணிகை -123-
இதில் முற்பட்ட அசித்துக்கு–கீழ் எல்லை யுண்டாய்-சுற்றும் -மேலும் -எல்லை இன்றிக்கே இருக்கும்
நடுவில் அசித்துக்கு சுற்றும் கீழும் எல்லை இன்றிக்கே மேல் எல்லை யுண்டாய் இருக்கும்
காலம் எங்கும் ஒக்க யுண்டாய் இருக்கும் –
சூர்ணிகை -124-
காலம் தான் பரம பதத்தில் நித்யம் இங்கு அநித்யம் என்றும் சொல்லுவார்கள் –
சூர்ணிகை -125-
சிலர் காலத்தை இல்லை என்றார்கள் –
பௌ த்தாதிகள் காலம் இல்லை என்பர்
சூர்ணிகை -126-
பிரத்யஷத்தாலும்-ஆகமத்தாலும் சித்திக்கையாலே அது சொல்ல ஒண்ணாது –
சூர்ணிகை -127-
பலரும் திக்கு என்று தனியே ஒரு த்ரவ்யம் யுண்டு என்றார்கள் –
சூர்ணிகை -128-
பல ஹேதுக்களாலும் ஆகாசாதிகளிலே அந்தர்பூதம் ஆகையாலே அதுவும் சேராது –
சூர்ணிகை -129-
சிலர் ஆவரணா பாவம் ஆகாசம் என்றார்கள் –
ஆகாசம் தனியாக இல்லை என்பர்
சூர்ணிகை -130-
பாவ ரூபேண தோற்றுகையாலே அதுவும் சேராது –
சூர்ணிகை -131-
வேறே சிலர் இது தன்னை நித்யம் நிரவயவம் விபு அபாரத யஷம் என்றார்கள் –
சூர்ணிகை -132-
பூதாதியிலே பிறக்கையாலும் அஹங்காராதிகள் இல்லாமையாலும் கண்ணுக்கு விஷயம் ஆகையாலும் அவை நாலும் சேராது
சூர்ணிகை -133-
தவக் இந்த்ரியத்தாலே தோற்றுகையாலே வாயு அப்ரத்யஷம் என்கிற அதுவும் சேராது –
சூர்ணிகை -134-
தேஜஸ் ஸூ பௌ மாதி பேதத்தாலே பஹூ விதம்
சூர்ணிகை -135-
அதில் ஆதித்யாதி தேஜஸ் ஸூ ஸ்திரம் தீபாதி தேஜஸ் ஸூ அஸ்திரம் —
சூர்ணிகை -136-
தேஜஸ் ஸூ க்கு நிறம் சிவப்பு ஸ்பர்சம் ஔஷண்யம்-
சூர்ணிகை -137-
ஜலத்துக்கு நிறம் வெளுப்பு-ஸ்பர்சம் சைத்யம் ரசம் மாதுர்யம்
சூர்ணிகை -138-
பூமிக்கு நிறமும் ரசமும் பஹூ விதம் –
சூர்ணிகை -139-
ஸ்பர்சம் இதுக்கும் வாயுவுக்கும் அனுஷணா சீதம்
சூர்ணிகை -140-
இப்படி அசித்து மூன்று படிப் பட்டு இருக்கும் –

————————————————————————————————–

கந்தாடை அப்பன் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ P.B.A.ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம்
பிள்ளை லோகாச்சார்யர் திருவடிகளே சரணம்
பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம் –

தத்வத்ரயம் -சித் பிரகரணம் -சாரார்த்த தீபிகை – P.B.A.ஸ்வாமிகள்

December 11, 2015

ஸ்ரீ சைல தயா பாத்ரம் தீ பக்த்யாதி குணார்ணவம்
யதீந்திர பிரணவம் வந்தே ரம்யஜா மாதரம் முனிம்-

லோகச்சார்யா குரவே கிருஷ்ண பாதச்ய ஸூ நவே
சம்சார போகி சந்தஷ்ட ஜீவ ஜீவாதவே நாம –

சித் பிரகரணம் –

சூர்ணிகை -1-
முமுஷூ வான சேதனனுக்கு-மோஷம் யுண்டாம்போது-தத்வ த்ரய ஞானம் யுண்டாக வேணும் –

தத்வ ஜ்ஞாநாத் முக்தி –
போக்தா போக்யம் ப்ரேரிதா ராஞ்ச மத்வா ஜூஷ்டஸ் ததஸ் தேன அம்ருதத்வமேதி -உபநிஷத்
பசுர் மனுஷ்யா பஷீ வா எ ச வைஷ்ணவ சம்ஸ்ரயா தே நைவ தே ப்ரயாஸ் யந்தி தத் விஷ்ணோ பரமம் பதம்
-ஸ்ரீ வைஷ்ணவ அபிமானத்தாலே பெறலாம் என்றும்
யம் யம் ஸ்ப்ருசதி பாணிப்யாம் யம் யம் பச்யதி சஷூஷா ஸ்தாவராண் யபி முச்யந்தே கிம் புநர் பாந்தவா ஜநா-
திர்யக் ஸ்தாவரங்களுக்கும் ஸ்ரீ வைஷ்ணவ ஸ்பர்சத்தாலும் கடாஷத்தாலும் சித்தி -என்றதே என்னில்
இங்கே சேதனனுக்கு -என்கிறதே -இங்கு முமுஷுவான சேதனனுக்கு இறே மோஷ சித்திக்கு தத்வ த்ரய ஞானம் யுண்டாக வேணும் என்கிறது –
அங்குத் தானும் முமுஷ்த்வமும் -தத்வ ஞானமும் பககல் இன்றிக்கே இருக்கச் செய்தேயும்
இவை இரண்டாலும் பூர்ணனாய் இருப்பான் ஒரு வைஷ்ணவன் யுடைய அபிமானம் இறே கார்யகரமாகச் சொல்லுகிறது –
ஆகையால் அபிமானி யானவனுடைய ஜ்ஞான விசேஷத்தை கடாஷித்து இறே
அபிமான அந்தர் பூதமான இவற்றுக்கும் ஈஸ்வரன் கார்யம் செய்கையாலே –
தத்வ ஞானம் மோஷம் என்கிற இது அவ்விடத்திலும் சத்வாரகமாக சித்திக்கும் –
தமேவம் வித்வான் அம்ருத இஹ பவதி -நான்ய பந்தா அயநாய வித்யதே -ஈஸ்வர தத்வம் ஒன்றையே அறிந்தால் போதுமே என்னில்
அத்தை சேதன அசேதன விசிஷ்ட ப்ரஹ்மம் என்றும் காரண வ்யாபக தாரக நியாமாக சேஷியாக அறிய வேணுமே –
அவற்றின் ஸ்வரூப ஸ்வ பாவங்களை அறியவே தானே இவை அனைத்தையும் அறிய முடியும்
ப்ருதகாத்மா நம் ப்ரேரிதா ராஞ்ச மத்வா -சுருதி வாக்கியம் என்பதால் சுருதி விரோதம் இல்லை

——————————————————

சூர்ணிகை -2- தத்வ த்ரயம் ஆகிறது -சித்தும் அசித்தும் ஈஸ்வரனும்
சூர்ணிகை -3-சித் என்கிறது ஆத்மாவை
சைதன்யம் அறிவுக்கு ஆதாரமான வஸ்து சித் என்கிறது -சேதனன் சித்து பர்யாயம்-அசேதனம் அசித்து பர்யாயம்

————————————————–

சூர்ணிகை -4
ஆத்ம ஸ்வரூபம் சென்று சென்று பரம் பரமாய் -என்கிறபடியே
தேக-இந்த்ரிய-மன-பிராண-புத்தி விலஷணமாய்
அஜடமாய்-ஆனந்த ரூபமாய்-நித்யமாய்-அணுவாய்-அவ்யக்தமாய்-அசிந்த்யமாய்-நிரவயவமாய்
நிர்விகாரமாய்-ஜ்ஞாநாஸ்ரயமாய்-ஈஸ்வரனுக்கு ந்யாம்யமாய்-தார்யமாய்-சேஷமாய்-இருக்கும்-

சூர்ணிகை -5
ஆத்ம ஸ்வரூபம்-தேஹாதி விலஷணம்-ஆனபடி என் என்னில்-

சூர்ணிகை -6
தேஹாதிகன் -என்னுடைய தேஹாதிகன் -என்று-ஆத்மாவில் வேறுபட்டு தோற்றுகையாலும்
இதம் -என்று தோற்றுகையாலும்-ஆத்மா -நான் என்று தோற்றுகையாலும்-இவை ஒருகால் தோற்றி ஒரு கால் தோற்றாமையாலும்
ஆத்மா எப்பொழுதும் தோற்றுகையாலும்-இவை பலவாகையாலும்-ஆத்மா ஒருவன் ஆகையாலும்-ஆத்மா இவற்றில் விலஷணன் என்று கொள்ள வேணும்

சென்று சென்று பரம் பரமாய் -என்னுடைய தேஹம் -இந்த்ரியம் மனம் பிராணம் ஞானம் –
தேகாதிகள் இதம் புத்திக்கு விஷயமாகும் -அஹம் அர்த்தத்தில் காட்டிலும் வேறுபட்டவை
ஜாக்ரத தசையில் மட்டுமே தேசோஹம்-புத்தி தோன்றும் -ஸூ ஷுப்தி தசையில் இல்லையே
மூர் பிறவி பலனாய் இருக்கும் லோக வழக்கும் உண்டே -எனவே தேஹாதி விலஷணம்-என்றதாயிற்று –

——————————————————————

சூர்ணிகை -7
இந்த உக்திகளுக்கு கண் அழிவு யுண்டே யாகிலும் சாஸ்திர பலத்தாலே ஆத்மா -தேஹாதி விலஷணனாகக் கடவன்

சாஸ்திரமே பிரபல பிரமாணம்
பஞ்ச விம்சோயம் புருஷ –ஆத்மா து ச மகாரேணே பஞ்ச விம்ச பிரகீர்த்ததே —ஸ்ருதி ஸ்ம்ருதிகள் தேஹாதிகளில் ஆத்மா விலஷணன் என்றதே

—————————————————————————————

சூர்ணிகை -8
அஜடமாகை யாவது ஞானத்தை ஒழியவும் தானே தோற்றுகை –

ஸ்வயம் பிரகாசமாய் இருக்கை-தானே தோற்றிக் கொண்டே இருப்பதே அஜடத்வம் -அத்ராயம் புருஷ ஸ்வயம் ஜ்யோதிர் பவதி –

சூர்ணிகை -9
ஆனந்த ரூபமாகை யாவது ஸூ கரூபமாய் இருக்கை –

சூர்ணிகை-10-
உணர்ந்தவன்-ஸூகமாக உறங்கினேன் என்கையாலே ஸூக ரூபமாகக் கடவது –

ஸூ கமாகவே உறங்கினேன் -நிர்வாண மய ஏவாய மாத்மா –ஜ்ஞானானந்த மயஸ் த்வாத்மா -ஜ்ஞானானந்தைக்க லஷணம்-இத்யாதி பிரமாணங்கள்

———————————————–

சூர்ணிகை -11
நித்யமாகை யாவது-எப்போதும் யுண்டாகை –

சூர்ணிகை -12-
எப்போதும் யுண்டாகில் ஜன்ம மரணங்கள் யுண்டாகிற படி என் என்னில் ஜன்மமாவது தேக சம்பந்தம் மரணமாவது தேக வியோகம்

ஆத்மா தேஹத்துடன் சம்பந்தம் கொள்வதே ஜன்மம் -பிரிந்து போகும் பொழுது மரணம் -ந ஜாயதே ம்ரியதே வா விபச்சித் -பிரமாணங்கள் –

——————————————————-

சூர்ணிகை -13-
அணுவான படி என்-என்னில் –

சூர்ணிகை-14-
ஹிருதயப் பிரதேசத்தில் நின்றும் உத்க்ரமித்துப் போவது வருவதாம் என்று சாஸ்திரம் சொல்லுகையாலே ஆத்மா அணுவாகக் கடவது –
உத்க்ராந்தி கத்யாகதீ நாம் -ஸ்ரீ ப்ரஹ்ம ஸூ த்ரம் –

சூர்ணிகை-15–
அணுவாய் ஹ்ருதயத்து அளவில் நிற்குமாகில் ஸூக துக்கங்களை புஜிக்கிற படி என் என்னில் –

சூர்ணிகை- 16-
மணி த்யுமணி தீபாதிகள் ஓர் இடத்திலே இருக்க பிரபை எங்கும் ஒக்க வ்யாபிக்கையாலே அவற்றைப் பூஜிக்கத் தட்டில்லை –

சூர்ணிகை-17-
ஒருவன் ஏக காலத்திலே அநேக தேஹங்களைப் பரிக்ரஹிக்கிறதும் ஜ்ஞான வ்யாப்தியாலே –
குணாத் வா ஆலோகவத் -ஸ்ரீ ப்ரஹ்ம ஸூ த்ரம் –சௌபரி அநேக தேக பரிக்ரஹம் ஜ்ஞான வ்யாப்தியால் –

சூர்ணிகை -18-
அவயகதம் ஆகையாவது கட படாதிகளை க்ரஹிக்கிற சஷூராதிகளாலே தோற்றாது இருக்கை –
ச்சேத நாதி யோக்யாதி கடபடா தீநி வஸ்தூ நியை பரமாணைர் வ்யஜ்யந்தே தை –அயமாத்மா ந வ்யஜ்யதே-இதி அவ்யக்த -ஸ்ரீ கீதா பாஷ்யம்
மானஸ ஜ்ஞானத்துக்கு விஷயமாம் அத்தனை யல்லது இந்த்ரிய ஜ்ஞானத்துக்கு விஷயமாகாது –சென்று சென்று பரம் பரமாய் –ஞானம் கடந்ததே –

சூர்ணிகை -19-
அசிந்த்யமாகை யாவது-அசித்தோடு சஜாதீயம் என்று-நினைக்க ஒண்ணாது இருக்கை –
ஒருபடியாலும் நினைக்க ஒண்ணாது என்றது இல்லை -அசித்துடன் சஜாதீயமாக யென்ன ஒண்ணாது என்றபடி

சூர்ணிகை -20-
நிர்வவவமாகை யாவது அவயவ சமுதாயம் அன்றிக்கே இருக்கை –
அவயவ சமுதாயம் இல்லாதபடி -விஜ்ஞ்ஞான மயம் விஜ்ஞ்ஞான கனம் என்றபடி –

சூர்ணிகை -21-
நிர்விகாரம் ஆகையாவது அசித்துப் போல விகரிக்கை அன்றிக்கே ஒருபடிப் பட்டு இருக்கை–
அம்ருத அஷரம் ஹர —என்றும் -ஆத்மாகத்தோஷர -என்றும் அஷர சப்தத்தால் சொல்லப்படும் வஸ்து -சதா ஏக ரூபமாய் இருக்கை –

சூர்ணிகை -22-
இப்படி இருக்கையாலே-சஸ்த்ரம்-அக்னி-ஜலம் வாதம் ஆதபம்-தொடக்க மானவற்றால்
சேதித்தல்-தஹித்தல்-நனைத்தல்-சோஷிப்பித்தல் செய்கைக்கு-அயோக்யமாய் இருக்கும் –
நை நம் ச்சிந்தந்தி சஸ்த்ராணி–அச்சேத்யோயம் அதாஹ்யோயம்-வெட்ட கொளுத்த அற்ஹயமாய் இருக்காதே –

சூர்ணிகை -23-
ஆர்ஹதர் ஆத்மாவை தேக பரிமாணன் என்றார்கள் –
சூர்ணிகை -24-அது ஸ்ருதி விருத்தம் –
சூர்ணிகை -25-அநேக தேகங்களை பரிக்ரஹிக்கிற யோகிகள் ஸ்வரூபத்துக்கு சைதில்யமும் வரும் –
ஜைனர்கள் ஆத்மாவை தேக பரிமாணன் என்பர்
அம்ருத அஷரம் ஹர -ஏஷ அணுர் ஆத்மா –வாலாக்ர சத பாகச்ய
ஏவஞ்சாத்மா அகார்த்ச்ன்யம்-ப்ரஹ்ம ஸூ த்ரம் -கஜ பீபீலிகாதி சரீரங்களை ஸ்வ கர்ம அனுகுணமாக பரிக்ரஹிக்கும் அவர்களுக்கு
-யானை எறும்பு -சரீரம் -சைதில்யம் வருமே

சூர்ணிகை -26-
ஞான ஆஸ்ரயம் ஆகையாவது-ஞானத்துக்கு-இருப்பிடமாய்-இருக்கை –
தீபம் ஒளி இரண்டுமே தேஜோ த்ரவ்யம் -தீபம் ஒளிக்கு ஆஸ்ரயம் -விஜ்ஞா தாரமரே கேன விஜாதீயாத் –ஜ்ஞானான் யேவாயம் புருஷ -பிரமாணங்கள்

சூர்ணிகை -27-
ஆத்மா ஜ்ஞானத்துக்கு இருப்பிடம் அன்றிக்கே ஜ்ஞானம் மாதரம் ஆகில்
சூர்ணிகை -28-
நான் அறிவு என்று சொல்ல வேணும் நான் அறியா நின்றேன் என்னக் கூடாது –
பௌத்தர் ஜ்ஞான மாதரம் என்பர் ஆத்மாவினுடைய ஜ்ஞாத்ருத்வம் பிரத்யஷ சித்தம்

சூர்ணிகை -29-
ஜ்ஞாதா என்ற போதே–கர்த்தா-போக்தா என்னுமிடம் சொல்லிற்று ஆய்த்து-
சூர்ணிகை -30-
கர்த்ருத்வ போக்த்ருத்வங்கள் ஜ்ஞான அவஸ்தா விசேஷங்கள் ஆகையாலே
ஹேய உபாதேய ஜ்ஞானம் உண்டானால் –சிகீர்ஷை முயற்சி உண்டாகி கர்த்ருத்வம் உண்டாகும் -கர்த்தாவான போதே போக்தாவும் ஆகிறான் –

சூர்ணிகை -31
சிலர் குணங்களுக்கே கர்த்ருத்வம் உள்ளது ஆத்மாவுக்கு இல்லை என்றார்கள்
சூர்ணிகை -32-
அப்போது இவனுக்கு சாஸ்திர வச்யதையும் போக்த்ருத்வமும் குலையும்
சாங்க்யர்கள் வாதம் –சாஸ்திரங்கள் விதி நிஷேதங்கள் சேதனனுக்கே-சாஸ்திர பலம் பிரயோக்தரி -கர்த்தா சாஸ்த்ரார்த்த வத்வாத்
ஸ்வர்க்க காமோ யஜேத –முமுஷூ ப்ரஹ்ம உபாசீத —கர்த்தா சாஸ்த்ரார்த்த வத்வாத் -ப்ரஹ்ம ஸூ த்ரம் –

சூர்ணிகை -33-
சாம்சாரிக பிரவ்ருதிகளில் கர்த்ருதம் ஸ்வரூப பிரயுக்தம் அன்று –
சூர்ணிகை -34-
குண சமசாகக் க்ருதம்
ப்ரக்ருதே க்ரியமாணாநி கர்மாணி சர்வச அஹங்கார வி மூடாத்மா கர்த்தா ஹமிதி மந்யதே -ஸ்ரீ கீதா –

சூர்ணிகை -35-
கர்த்ருத்வம் தான் ஈஸ்வர அதீநம்
ஞானம் இச்சை பிரயத்னம் -மூன்றும் பகவத் ஆதீனம் -பிரதம யத்னத்தை அபெஷிததுக் கொண்டு ஈஸ்வரன் ப்ரவர்த்திப்பிக்கிறான்
பராத் து தத் ஸ்ருதே –க்ருத பிரயத்த அபேஷஸ் து விஹித பிரதிஷித்த அவையர்த்த் யாதிப்ய
அந்தராத்மாவாக இருந்து -நல்லது செய்யும் அளவில் அனுக்ரஹித்தும் தீயது செய்யும் அளவில் நிக்ரஹத்தையும் செய்து அருளுவான்
நடாதூர் அம்மாள் -தத்வ சாரம் -ஆதாவீச்வர தத்தயைவ புருஷஸ் -ஸ்வா தந்த்ர்ய சக்த்யா ஸ்வ யம தத்தத் ஜ்ஞான சிகீர்ஷ்ண ப்ரயதி நானா
உத்பாதயன் வர்தாதே தத்ரோபேஷ்யே தத் அநு மத்யே விததத் தன நிக்ரஹ அநு க்ரஹௌ தத்தத் கர்மபலம் ப்ரயச்சதி ததஸ் சர்வச்ய பும்சோ ஹரி –
ஏஷ ஹ்யேவ சாது கர்ம காரயதி யம் ஏப்யோ லோகேப்யோ உன்நீஷதி ஏஷ ஏவ அஸாது கர்ம காரயது யம் அதோ நிநீஷதி -உபநிஷத்
-சர்வ ஜன சாதாரணம் இல்லை -அனுமதி அளிக்கும் தன்மையே -அனுகூளர் பக்கல் அனுக்ரஹம் பிரதிகூலர் பக்கல் நிக்ரஹம்

சூர்ணிகை -36-
ஞான ஆச்ரயமாகில் சாஸ்த்ரங்களில் இவனை ஞானவான் என்று சொல்லுவான் என் என்னில்

சூர்ணிகை -37-
ஜ்ஞானத்தை ஒழியவும்-தன்னை அறிகையாலும்-ஜ்ஞானம் சாரபூத குணமாய் நிரூபக தர்மமே இருக்கையாலும் -சொல்லிற்று
யோ விஜ்ஞானே –விஜ்ஞானம் யஜ்ஞம் தநுதே -ஸ்ருதிகளில் ஜ்ஞானம் என்கிற சொல்லாலே சொல்லிற்றே என்றபடி அதற்கு சமாதானம் அருளுகிறார்

சூர்ணிகை -38-
நியாமகமாகை ஆவது ஈஸ்வர புத்திய அதீனமாக எல்லா வியாபாரங்களும் யுண்டாம்படி இருக்கை —
சரீரத்தின் உடைய சகல பிரவ்ருத்திகளும் சரீரியினுடைய புத்தி அதீனமாக உண்டாகிறாப் போலே சரீர பூதமான இவ்வாதம வஸ்துவினுடைய
சகல வியாபாரங்களும் சரீரியான பரமாத்வாவினுடைய புத்தி அதீநம் என்றபடி

சூர்ணிகை -39-
தார்யம் ஆகையாவது அவனுடைய ஸ்வரூப சங்கல்பங்களை ஒழிந்த போது தன சத்தை இல்லையாம்படி இருக்கை –

சூர்ணிகை -40-
சேஷமாகை யாவது சந்தன குஸூம தாம்பூலாதிகளைப் போலே அவனுக்கு இஷ்ட விநியோக அர்ஹயமாய் இருக்கை-
ஈஸ்வரன் தனக்கேயாக இருக்கும் -அசித்து பிறருக்காய் இருக்கும் -ஆத்மா தனக்கும் பிறருக்கும் பொதுவாய் இருக்கும் என்று முற்பட்ட நினைவு –
அங்கன் இன்றிக்கே அசித்தைப் போலே -தனக்கே யாக எனைக் கொள்ளும் ஈதே -நமஸ்-அர்த்தம் முமுஷுப்படி

சூர்ணிகை -41
இதுதான் –க்ருஹ ஷேத்திர புத்ர களத்ராதிகளைப் போலே ப்ருதக் சித்யாதிகளுக்கு யோக்யமாம் படி இருக்கை
அன்றிக்கே சரீரம் போலே அவற்றுக்கு அயோக்யமாய் இருக்கை –

சூர்ணிகை -42
ஆத்மஸ்வரூபம் தான்-பக்த-முக்த-நித்ய-ரூபேண-மூன்றுபடிப் பட்டு இருக்கும் –
சூர்ணிகை -43
பத்தர் என்கிறது-சம்சாரிகளை –
சூர்ணிகை -44
முக்தர் என்கிறது சம்சார சம்பந்தம் அற்றவர்களை –
கேவலரையும் முக்தர் என்கிறது –
சூர்ணிகை -45-
நித்யர் என்கிறது ஒருநாளும் சம்சரியாத சேஷ சேஷசநாதிகளை –
சூர்ணிகை -46-
ஜலத்துக்கு அக்னி சம்ம்ஸ்ருஷ்ட சததாலீ சம்சர்க்கத்தாலே ஔஷண்ய சப்தாதிகள் யுண்டாகிறாப் போலே
ஆத்மாவுக்கும் அசித் சம்பந்தத்தாலே அவித்யா கர்ம வாசனா ருசிகள் உண்டாகிறன-
நெருப்பால் தண்ணீர் விகாரம் ஆவது போலே ரஜஸ் தமஸ் சத்வம் கலந்த அசித் சம்பந்தத்தால் ஜ்ஞானானந்த அமல ஸ்வரூப ஆத்மாவுக்கு அவித்யாதிகள் உண்டாகின்றன

சூர்ணிகை -47
அசித்து கழிந்த வாறே அவித்யாதிகள் கழியும் என்பார்கள் –
காரியம் நிவ்ருத்தமானால் காரணமும் நிவர்தமாகுமே -தத்வ வித்துக்கள் அசித் சம்பந்தம் நீங்கமே அவித்யாதிகள் கழியும் என்பர் –
சூர்ணிகை -48-
இம் மூன்றும் தனித் தனியே அனந்தமாய் இருக்கும் –
சூர்ணிகை -49-
சிலர் ஆத்மா பேதம் இல்லை ஏக ஆத்மாவே உள்ளது என்றார்கள் –
சூர்ணிகை -50
– அந்த பஷத்தில் ஒருவன் ஸூகிக்கிற காலத்தில் வேறே ஒருவன் துக்கிக்க கூடாது –
சூர்ணிகை -51-
அது தேக பேதத்தாலே என்னில்-
சூர்ணிகை -52-
சௌபரி சரீரத்திலும் அது காண வேணும் –
சூர்ணிகை -53-
ஒருவன் சம்சரிக்கையும் ஒருவன் முக்தனாகையும் ஒருவன் சிஷ்யனாகையும் ஒருவன் ஆச்சார்யனாகையும் கூடாது
சூர்ணிகை -54-
விஷம சிருஷ்டியும் கூடாது –
சுக துக்க -ஜீவ பேதமும் கர்ம தாராதம்யமும் விஷம சிருஷ்டிக்கு ஹேது –
சூர்ணிகை -55-
ஆத்மபேதம் சொல்லுகிற ஸ்ருதியோடும் விரோதிக்கும் –
நித்யோ நித்யா நாம் சேதனச் சேத நா நாம் எகோ பஹூ நாம் யோ விததாதி காமான் –
சூர்ணிகை -56-
சுருதி-ஔபாதிக பேதத்தை சொல்லுகிறது என்ன ஒண்ணாது –
சூர்ணிகை -57-
-மோஷ தசையிலும் பேதம் யுண்டாகையாலே –
சூர்ணிகை -58-
அப்போது தேவ மனுஷ்யாதி பேதமும் காம க்ரோதாதி பேதமும் கழிந்து ஆத்மாக்கள்,ஸ்வரூபம்
அத்யந்தம் சமமாய் ஒரு படியாலும் பேதம் சொல்ல ஒண்ணாத படி இருந்ததே யாகிலும்
சூர்ணிகை -59-
பரிமாணமும் எடையும் ஆகாரமும் ஒத்து இருக்கிற பொற்குடங்கள் ரத்னங்கள் வரீஹ்கள் தொடக்கமான வற்றுக்கு
பேதம் உண்டாகிறாப் போலே ஸ்வரூப பேதமும் சித்தம் –
சூர்ணிகை -60-
ஆகையால் ஆத்மா பேதம் கொள்ள வேணும் –
சூர்ணிகை -61-
இப்போது இவர்களுக்கு லஷணம் சேஷத்வத்தோடே கூடின ஜ்ஞாத்ருத்வம் –
சேஷத்வம் மட்டும் சொன்னால் -அசித்துக்கும் பொருந்தும் -ஞாத்ருத்வம் மட்டும் ஒன்னால் ஈஸ்வரனுக்கும் பொருந்தும்
இது–சேஷத்வத்துடன் கூடிய ஞாத்ருத்வம் பத்தர் முக்தர் நித்யர் மூவகைப் பட்ட ஆத்மா வர்க்கங்களுக்கும் பொருந்தும்
சூர்ணிகை -62-
இவர்கள் யுடைய ஜ்ஞானம் தான் ஸ்வரூபம் போலே நித்ய த்ரவ்யமாய் அஜடமாய் ஆனந்த ரூபமாய் இருக்கும் –
சூர்ணிகை -63-
ஆனால் ஜ்ஞானத்துக்கும் ஸ்வரூபத்துக்கும் வாசி என் என்னில்-
சூர்ணிகை -64-
ஸ்வரூபம் தர்மியாய் சங்கோச விகாசங்களுக்கு அயோக்யமாய் தன்னை ஒழிந்த வற்றை பிரகாசிப்பியாமலே
தனக்குத் தானே பிரகாசிக்கக் கடவதாய் அணுவாய் இருக்கும்
ஜ்ஞானம் தர்மியாய் சங்கோச விகாசங்களுக்கு யோக்யமாய் ‘ தனை ஒழிந்தவற்றை பிரகாசிக்கக் கடவதாய்
தனக்குத் தானே பிரகாசியாதே ஆத்மாவுக்கு பிரகாசிக்கக் கடவதாய் விபுவாய் இருக்கும்
ஸ்வரூபமான ஞானம் -தர்மமான ஞானம் இரண்டையும் சொல்லிற்று ஆயிற்று -இரண்டுக்கும் வாசி காட்டி அருளுகிறார்
சூர்ணிகை -65-
அதில் சிலருடைய ஜ்ஞானம்-எப்போதும் விபுவாய் இருக்கும்
சிலருடைய ஜ்ஞானம் எப்போதும் அவிபுவாய் இருக்கும்
சிலருடைய ஜ்ஞானம் ஒருக்கால் விபுவாய் ஒருக்கால் அவிபுவாய் இருக்கும் –
ஸ்வா பாவிகமாக ஞானம் விபுவாக இருந்தாலும் தாராதாம்யம் பார்கின்றோம்
-அயர்வறும் அமரர்கள் -சம்சாரிகள் -கரைகண்டோர் -முக்தர்கள் -மூவருக்கும் ஞான வாசி உண்டே
சூர்ணிகை -66-
ஜ்ஞானம் நித்யமாகில் எனக்கு ஜ்ஞானம் பிறந்தது நசித்தது என்கிறபடி என் என்னில்-
சூர்ணிகை -67-
இந்த்ரியத் த்வாரா பிரசரித்து மீளுவது ஆகையாலே அப்படிச் சொல்லக் குறை இல்லை –
சர்வம் ஹ பஸ்ய பஸ்யதி ச ச ஆனந்த்யாய கலப்பதே -மோஷ அவஸ்தையில் சர்வ விஷயம்
-சம்சார தசையில் கர்ம அனுகுணமாக இருக்குமே -இத்தால் ஜ்ஞானத்துக்கு நித்யத்வத்தில் குறை இல்லை
சூர்ணிகை -68-
இது தான் ஏகமாய் இருக்கச் செய்தே நாநாவாய்த் தோற்றுகிறது ப்ரசரண பேதத்தாலே –
சூர்ணிகை -69-
த்ரவ்யமான படி என் என்னில்
சூர்ணிகை -70-
க்ரியா குணங்களுக்கு ஆச்ரயமாய் அஜடமாய் இருக்கையாலே த்ரவ்யமாகக் கடவது —
க்ரியா ஆஸ்ரயம் த்ரவ்யம் -குணா ஆஸ்ரயம் த்ரவ்யம் -ஜடா வஸ்துக்களில் த்ரவ்யங்களும் உண்டு அத்ரவ்யங்களும் உண்டு
ஆனால் அஜட வஸ்துக்கள் -த்ரவ்யமாகவே தானே இருக்கும் ஆகவே ஜ்ஞானம் த்ரவ்யம் அஜடத்வாத்
சூர்ணிகை -71-
அஜடம் ஆகில் ஸூ ஷுப்தி மூர்ச்சாதிகளில் தோற்ற வேண்டாவோ என்னில்-
யத் அஜடம் தத் த்ரவ்யம் -யதா ஆத்மாதி -என்பதால் அஜடத்வத்தையும் கொண்டும் தரவ்யத்தை சாதிக்கிறார்
சூர்ணிகை -72-
பர ஸ்மரணம் இல்லாமையாலே தோற்றாது –
விஷயங்களை கிரஹிக்கிற வேளையில் தான் ஜ்ஞானம் தன்னுடைய ஆஸ்ரயத்துக்கு தானே பிரகாசிக்கும் –
சூர்ணிகை -73-
ஆனந்த ரூபம் ஆகையாவது ஜ்ஞானம் பிரகாசிக்கும் போது அனுகூலமாய் இருக்கை –
ஜ்ஞானம் பிரகாசிப்பது என்றது ஞானன் தனது ஆஸ்ரயத்துக்கு விஷயங்களைக் காட்டும் போது என்ற படி
சூர்ணிகை -74
விஷ சசராதிகளை காட்டும் போது பிரதிகூல்யமாய் இருக்கைக்கு அடி தேஹாத்மா ப்ரமாதிகள்-
சூர்ணிகை -75-
ஈஸ்வராதமகம் ஆகையாலே எல்லா பதார்த்தங்களுக்கும் ஆனுகூல்யமே ஸ்வ பாவம் ப்ராதிகூல்யம் வந்தேறி –
ஜகத் சர்வம் சரீரம் தே–தானி சர்வாணி தத்வபு -தத் சர்வம் வை ஹரேஸ் தநு -சகல பதார்த்தங்களும் சரீரம் அன்றோ
சூர்ணிகை -76-
மற்றைய அனுகூல்யம் ஸ்வா பாவிகம் ஆகில் ஒருவனுக்கு ஒருக்கால் ஓர் இடத்திலே அனுகூலங்களான சந்தன குசஸூ மாதிகள்
தேசாந்தரே-காலாந்தரே இவன் தனக்கும் அத்தேசத்திலே அக்காலத்திலே வேறே ஒருவனுக்கும் பிரதிகூலங்களாகக் கூடாது
ஆக பகவாத்மகத்வ மூலகமான ஆனுகூல்யமே இயற்க்கை –

முமுஷுக்களுக்கு தத்வத்ரய ஞானம் அவச்யகம் -என்றும் -தத்வத்ரயம் சித்தும் அசித்தும் ஈஸ்வரனும் –
ஆத்மா வஸ்து உடைய ஸ்வரூபமும் லஷணமும்-பத்தர் முத்தர் நித்யர் மூவகை பட்டமையும் –
ஏகாத்ம வாதம் ஸ்ருதிக்கும் உக்திக்கும் ஒவ்வாது என்றும் ஆத்மாக்களுக்கு சேஷத்வதுடன் கூடிய ஜ்ஞாத்ருத்வம் அசாதாராண லஷணம் என்று காட்டியும்
ஞானத்துக்கும் ஸ்வரூபத்துக்கும் உண்டான சாதர்ம்ய வைதர்ம்யங்கள்
மூவகைப்பட்ட சேதனர்களின் ஞான விசேஷமும்-ஞானத்தின்
நித்ய த்ரவ்யத்வ அஜடத்வ ஆனந்த ரூபவத்வங்கள் விவரணம் சொல்லி சேதனத்வத்தின் உடைய வேஷம் நிரூபித்தித் தலைக் கட்டுகிறார் –

————————————————————————————————————————-

கந்தாடை அப்பன் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ P.B.A.ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம்
பிள்ளை லோகாச்சார்யர் திருவடிகளே சரணம்
பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம் –

ஸ்ரீ ராமானுசன் பத்திரிகையில் இருந்து அமுத முத்துக்கள் திரட்டு – பாகம் -8–

December 10, 2015

மாரி மலை  –பூ பூவை அண்ணா -எம்பெருமானார்
போந்தது என் நெஞ்சு என்னும் பொன் வண்டு உனது அடிப் போதில் ஒண் சீராம் தெளி தேன் உண்டு அமர்ந்திட வேண்டி –
தாடீ பஞ்சகத்தில் -ஜை நேப கண்டீரவ –வலி மிக்க சீயம் –
-சம்சார துரத்தின மழை ஒழித்து -திவ்ய கடாஷா அமிருத மழை -உண்டாக்கக் கடவர் ஸ்ரீ ராமானுஜர்-
தர்ம ஸூ ஷ்மம் மலை முழிஞ்சு
வேரி மயிர் பொங்க–கம நீய சிகா நிவேசம் -சிகாய சேகரிணம் பதிம் யதீ நாம் -கன நற் சிகை முடியும் -சிகா பந்தம் பொங்கி இருக்கிறபடி
சீரிய சிங்காசனம் -பேத அபேத கடக ஸ்ருதி
உங்கள் புழக்கடை -நங்காய் நாணாதாய் நாவுடையாய்
பூர்ணர் -சொல்லார் தமிழ் ஒரு மூன்றும் சுருதிகள் நான்கும் எல்லையில்லா அற நெறி யாவும் தெரிந்தவன்
நாவுடையாய் -சரணாகதி கத்யம் அருளி –சகல விதைகளும் கமழும் படி
தங்கள் திருக்கோயில் -தங்கள் இல் திரு இல் கோ இல்
திருமந்தரம் தங்கள் இல் த்வயம் திரு இல் -சரம ச்லோஹம் கோ இல்
சங்கு இடுவான் -ரஹச்ய த்ரயார்த்தங்கள்
எங்களை முன்னம் எழுப்புவான் வாய் பேசி –ஆசை உடையோர்க்கு எல்லாம் –பேசி வரம்பு அறுத்தார்
சங்கோடு சக்கரம் -அப்பனுக்கு சங்காழி அளித்து அருளும் பெருமாள் – வாழியே
பங்கயக் கண்ணானை –கப்யாசம் புண்டரீகாஷம் –

இருக்கிலங்கு திரு மொழி வாய் எண் தோள் ஈசன் –பெரிய திருமொழி –6-6-8-அஷ்ட புயகரத்தான் -கோ செங்கணான் சோழன் -திரு நறையூர் கட்டின ஐதிகம் –

இல்லாத உலகத்து எங்கும் ஈங்கு இவன் இசைகள் கூரக்
கல்லாத கலையும் வேதக் கடலுமே என்னும் காட்சி
சொல்லாலே தோன்றிற்று அன்றே ஆர் கொல் இச் சொல்லில் வல்லான்
வில்லார் தோள் இளைய வீர விரிஞ்சனோ விடைவலானோ —

தங்கள் அன்பாரத் தமது சொல்வலத்தால் தலைத் தலைச் சிறந்து பூசிப்ப –பெறுதற்கு அறிய பெரும் பாக்கியம் அன்றோ கோஷ்டிகளில் அன்வயிப்பது
வெண் சங்கு ஏந்திய கண்ணா நின் தனக்கும் குறிப்பாகில் கற்கலாம்
ஏதத் சாம காயன் நாஸ்தே -அங்கெ ஆழ்வார் அருளிச் செயல்கள் இங்கே –தெள்ளியீர் அனுபவம் இங்கே
-சீர் மலி பாடல் பத்தும் வல்லார் நீர்மலி வையத்து நீடு நிற்பார்களே –
கூட்டங்கள் தோறும் குருகைப் பிரான் குணம் கூறும் அன்பர் ஈட்டங்கள் தோறும் இருக்க ஆசை மிக வளர வேண்டும்
உனக்காகித் தொண்டு பட்ட நல்லேனை வினைகள் நலியாமை நம்பு நம்பீ

சௌமித்ரி ரேவதீ சௌ ஸ்ரீ ராமானுஜ வரோ பயன்த்ருமுநீ
இத்யவதாரான் சதுர க்ருதவான் பணீந்திர ஏவம் பரம் —
இளைய பெருமாள் -நம்பி மூத்த பிரான் -இராமானுஜர் -மா முனிகள் -சதுர்த்தி -திருவனந்த ஆழ்வான்- சதுரன் என்றவாறு
லஷ்மீ பதேர் நியோகாத் த்வாதச ஜாதாஹி திவ்ய ஸூரிவரா
அச்ச த்ரியோதசீயம் மூர்த்திர் வரயோகி ரூபிணீ ரேஜே –13வது திருக்கோலம் –
ஜேஜேது நாதமுநிதாஸ் சதிர்தசீமத்ர ஜகதி குருபீடீம்
யோலங்க்ருத்ய விலஷண கீர்த்திர் விரராஜ ச வரவர யோகி –14 குரு ஸ்தானம் நாதமுனிகள் தொடங்கி

அத்விதீயம் –ந த்விதீயம் -அத்விதீயம் -வ்யுத்பத்தி தத் புருஷ சமாசம் -ந வித்யதே த்விதீயம் யஸ்ய -யஸ்மின் -பஹூவ்ரீஹி சமாசம்
ந –தத்சாத்ருச்யம் அபாவச் -ச ததன்யத்வம் ததல்பதா அப்ராசச்த்யம் விரோதச் ச நஞ்சர்த்தாஷ் ஷட் பிரகீர்திதா
-வியாகரண சாஸ்திரம் -உவமை , இல்லாமை -வேற்றுமை -சிறுமை -சிறப்பின்னை ,பகைமை –
இங்கே வேறானது ஒப்பானது மாறானது -கொண்டால் ப்ரஹ்மம் தவிர வேறு ஓன்று இல்லை அர்த்தம் தேறுமோ
அபாவம் இல்லாமை அர்த்தம் கொண்டால் -இரண்டாவது பொருள் இல்லாமை என்றால் விசேஷண பதம் ஆகாதே
பஹூவ்ரீஹிசமாசத்தைக் கொண்டால் -ப்ரஹ்ம அத்விதீயம் -ப்ரஹ்மத்துடன் சம்பந்தம் உள்ள இரண்டாவது வஸ்து இல்லை என்றதாகும்
ந தத் சமச் சாப்யதிகச்ச த்ருச்யதே –ஒப்பார் மிக்கார் இல்லை என்றதாகும்
பாதோச்ய விஸ்வா பூதானி த்ரிபாதாச்யம்ருதம் தவி –சர்வ பூதங்களையும் ஈஸ்வரனுடைய விபூதியில் ஏக தேசமாகச் சொல்லுகிறது –

யஸ்மாத் ஷரம் அதீதோஹம்–அதோஸ்மி லோகே வேதேச பிரதித புருஷோத்தம –ஸ்ரீ கீதை -15-18–
லோகே வேதேசே -லோகத்திலும் சாஸ்திரத்திலும் -சாதாராண அர்த்தம்
எம்பெருமானார் -வேதார்த்தா வலோக நாத் லோக இதி ச்ம்ருதிரி ஹோச்யதே -சிறுத்து ச்ம்ருதௌ ச இதி அர்த்த –
லோகம் -கரேண வ்யுத்பத்தியினால் சாஸ்திரம்
எல்லீரும் வீடு பெற்றால் உலகில்லை என்றே –உலகு சாஸ்திரம் -சாஸ்திர மரியாதை அழிந்து விடும் -தத்தத் கர்ம அனுரூபம் பலவிதரணத-தேசிகன்
ஸ்தோத்ர ரத்னம் -23 -ந நிந்திதம் கர்ம ததஸ்தி லோகே –ஆயிர மடங்கு என்னால் பண்ணப் படாததது யாதொரு நிந்தித்த தர்மம் உண்டு
அதி பாதக மகா பாதகாதாதிகள் அது சாஸ்திரத்திலும் இல்லை –அனுஷ்டாதாக்கள் பக்கல் இல்லாத நிஷித்தங்களும் சாஸ்த்ரத்தில் காணலாம் இ றே-
இங்கும் லோக சப்தம் சாஸ்திரம் என்றே கொண்டார்கள் –

அகில புவன ஜன்ம ச்தேம பங்கா தி லீலே –விநித விவித பூத வ்ராத ரஷைக தீஷே –
ஜகத் உத்பவஸ் திதி ப்ராணாச சம்சார விமோசன -ஸ்தோத்ர ரத்னம் -20-
பத்துடை யடிவர்க்கு எளியவன் –வீடாம் தெளிவரு நிலைமைய தொழிவிலன்–
அணைவது அரவணை மேல் -2-8- திருவாய் மொழியில் மோஷ பரதத்வம் தனியாக அருளிச் செய்தார்-

பிரமன் -மரீசி -கஸ்யபர் -விவஸ்வான் -மனுப்ரஜாபதி -இஷ்வாகு -குஷி -விருஷி -பாணர் -அனரண்யர் -ப்ருது -திரிசங்கு
-துந்துமாரன் -மாந்தாதா -ஸூ சந்து -துருவசந்தி ப்ரசேனசித்-பரதர் -அசிதர் -சகரன் -அசமஞ்சன் -திலீபன் -பகீரதர் -ககுத்ச்தர்
-ரகு -பிரவ்ருத்தன் -சங்கணன் -ஸூ தர்சனர் -அக்னி வர்ணர் -சீக்ரகர் -மரு -பிரசுஸ்ருகன் -அம்பரீஷன் -நஹூஷன் -யயாதி
-நாபாகர் -தசரதர் -சக்கரவர்த்தி திருமகன் -லவ குசர்கள் –

நிமி சக்ரவர்த்தி மூல புருஷர் –மிதி -மிதிலா -ஜனகர் -உதாவ ஸூ -நந்தி வர்த்தனர் -ஸூ கேது -தேவராதர் -ப்ருஹத் ரதர் -மஹா வீரர்
-ஸூ த்ருதி-த்ருஷ்ட கேது -ஹர்யச்வர் -மரு -பிரதிந்தகர் -தேவமீடர் -விபுதர் -மஹீத்ரகர் -கீர்த்திராதர் -மஹா ரோமர் -ஸ்வர்ண ரோமர்
-ஹரஸ்வ ரோமர் -ஜனகரும் குசத்வஜனும் திருக் குமாரர்கள் –
சாங்காச்யா நகர அரசன் ஸூ தன்வா போர் புரிய வர அவனை வென்று தம்பிக்கு அந்த அரசை கொடுத்தார் ஜனகர்
சீதா பிராட்டி -பெருமாள் /ஊர்மிளை தேவி ஸ்ரீ இளைய பெருமாளுக்கும் –குசத்வஜரின் பெண் -மாண்டவி தேவி -ஸ்ரீ பரத ஆழ்வானுக்கும்
ஸ்ருத கீர்த்தி தேவியை ஸ்ரீ சத்ருகன ஆழ்வானுக்கும் -பங்குனி உத்தரம் திருக் கல்யாணம்
இயம் சீதா மம ஸூ தா சஹ தர்ம சரீதவ ப்ரதீச்சை நாம் பத்ரம் தே பாணிம் க்ருஹ்ணீஷ்வ பாணி நா —

குரும் பிரகாசயேத் தீமான் மந்த்ரம் யத் நேன கோபயேத் அப்ரகாச பிரகாசாப்யாம் ஷீயதே சம்பாதயுஷீ
திருக் கோஷ்டியூரில் -தண் தாமரை உடன் பிறந்த தண் தேன் நுகரா மண்டூகம் போலே மக்கள் இருக்க
உடையவரோ -வண்டே கானத்திடைப் பிறந்தும் வந்தே கமலமது உண்ணும் –
போற்றி உகப்பதும் புந்தியில் கொள்ளுவதும் சாற்றி வளர்ப்பதும் செய்து கொண்டு போந்தார்
யஸ்ய பதாம் போருஹ – பத அம்போருஹ-பதாம் போருஹ பஞ்ச ஆசார்யர்கள் -ஸ்ரீ -பராங்குச தாசாய நம-மற்ற பதங்கள் மற்ற ஆச்சார்யர்களைக் காட்டும்
வரவர முனியடி வணங்கும் ஆரியர் திருவடி இணைகள் என் சிரம் மேல் சேர்க்கவே

சமிதோதய சங்கராதி கர்வ ஸ்வ பலாத் உத்த்ருத யாதவ பிரகாச -அவிரோபிதவான் ச்ருதேர பார்த்தான் நநு ராமா வரஜஸ் ச ஏஷ பூய
-கண்ணபிரானுக்கும் எம்பெருமானாருக்கும் மூன்று வகைகளில் சாம்யம்

தேவபாடையினில் கதை செய்தவர் மூவரானவர் தம்முளும் முந்திய நாவினார் உரையின் படி நான் தமிழ் பாவினால் இது பாடிய பண்பரோ -கம்பர்

செப்புகின்ற பரத்வம் யானே என்னச் செப்புதி வேறு
ஒப்பிலாதாய் தரிசனமும் பேதம் என்றே யுரைத்திடுக
தப்பிலாத யுபாயமதும் பிரபத்தி என்றே சாற்றிடுக
அப்பபுகல்கவிவை யன்றி நினைவும் வேண்டா அந்திமத்தில்
இந்தச் சரீர அவதானம் தன்னில் இசையும் மோக்கமது
அந்தமில்லாக் குணத்தினன் உனக்கு ஆசாரியனும் பெரிய நம்பி
சிந்தையுள்ளே இவை எல்லாம் தெளிந்து நோக்கி இளையாழ்வான்
முந்த நினைத்தான் இவை இவையே மொழிந்து வருக போ என்றான்
அஹமேவ பரம் தத்வம் தர்சனம் பேத ஏவ ச
மோஷோபாய பிரபத்திஸ் சாத் அந்திம ஸ்ம்ருதி வர்ஜனம்
தேஹாவசா நே முக்திஸ் ஸ்யாத் பூர்ணாசார்யா சமாஸ்ரயா
வார்த்தா ஷட்கமிதம் லேபேகாஞ்சீ பூர்ண முகாத் குரு –உய்யுமாறு எண்ணி உகந்தேலோ ரெம்பாவாய் —

சடரி புரேக ஏவ கமலாபதி திவ்ய கவி
மதுரகவிர் யதா ச சடஜின் முனி முக்ய கவி
யதி குல புங்க வஸ்ய புவி ரங்க ஸூ தாக விராட்
வரவரயோகி நோ வரதராஜ கவிச் ச ததா –
ஸ்ரீ யபதியை நம்மாழ்வார் கவி பாடி அருளியது போலேயும் -அந்த நம் ஆழ்வாரை மதுரகவி ஆழ்வார் கவி பாடியது போலேயும் –
எம்பெருமானாரை திருவரங்கத்து அமுதனார் கவி பாடி அருளியது போலேயும்
மணவாள மா முநிகளைக் கவி பாடியவர்களுள் எறும்பி அப்பா சிறப்புப் பெற்றவர்

ஸ்ரீ ரெங்கம் ருதக விராஹ ரங்கி ப்ருத்ய தச்சிஷ்யோ யதிபதி வைபவ நு பந்தம்
அந்தாதி த்ரமிட கிரா மஹா ப்ரபந்தம் காதா நாம் அம்ருதமுசாம் யுதம் சதேக–கருட வாகன பண்டிதர் பணித்த திவ்ய ஸூ ரி சரிதம் -18-51-

அருளிச் செயல்களில் கண்ணன் பற்றிய ஆறு வார்த்தைகள்
1-வதுவை வார்த்தையுள் ஏறு பாய்ந்ததும் -திருவாய் மொழி –5-10-2-
2- நெய்யுண் வார்த்தையுள் உன்னைக் கோல் கொள்ள -திருவாய் – 5-10-3-
3-ஆய்ச்சியாகிய வன்னையால் யன்று வெண்ணெய் வார்த்தையுள் சீற்றமுண்டழு கூத்தப்பன் –6-2-11-
4-தேசம் அறிய வோர் சாரதியாய் சென்று சேனையை நாசம் செய்திட்டு நடந்த நல் வார்த்தை -7-5-9-
5-செம்மையுடைய திருவரங்கர் தாம் பணித்த மெய்ம்மை பெரு வார்த்தை -நாச் திருமொழி -11-10-
6- கஞ்சன் கறுக் கொண்டு நின் மேல் கரு நிறச் செம்மயிர்ப் பேயை வஞ்சிப்பதற்கு விடுத்தான் என்பதோர் வார்த்தையும் உண்டு -பெரியாழ்வார் -2-8-6-

பரத அக்ரூர மாருதிகளை பரிஷ்வங்கித்த-
நயாசலன் மெய்ந்நாவன் நாத யாமுநர் போல்வார் -ஒரு க்ரமம்
நளிர்ந்த சீலன் நயாசலன் அபிமான துங்கனை நாடொறும் தெளிந்த செல்வனை சேவகம் கொண்ட செங்கண் மால் திருக் கோட்டியூர்
-முதலில் செல்வ நம்பியை சொல்லி -அவர்க்கு சேஷ பூதரான –மெய்ந்நாவன் மெய்யடியான் விட்டுசித்தன் என்னும் பெரியாழ்வாரைச் சொல்லி –
அவருக்கு சேஷ பூதரான நாத முனிகளையும் சொல்லி பின்னர் அவருக்கு சேஷபூதனரான யமுனைத் துறைவரை சொல்லிய க்ரமம்
இங்கே பரதனை விட அக்ரூரர் -அவரை விட மாருதி –உடன் பிறந்தவரை ஆலிங்கனம் செய்ததைச் சொல்லி
-அங்கே பரதம் ஆரோப்யம் உதித பரிஷச்வஜே -வெறும் பரிஷ்வங்கம்- சொல்லி
-பின்பு அக்ரூரரைச் சொல்லி –சம்ச்ப்ருச்ய ஆக்ருஷ்ய ச ப்ரீத்யா ஸூ காடம் பரிஷச்வஜே -ஆயிரம் மடங்கு சப்தத்தாலே உணரும் படி சொல்லி மேலே
வாதமா மகன் மற்கடம் விலங்கு மற்றோர் சாதி – ஏஷ சர்வஸ்வ பூதஸ் து பரிஷ்வங்கோ ஹ நூமத –பெருமாள் தாமே சொல்லிக் கொள்ளும் படி
-து சப்தம் திரு மேனியைக் கொடுத்த இது சர்வஸ் து பூதஸ்-அம்ருதாசிக்கு புல்லிட ஒண்ணாதே இ றே -சீரிய பரிஷ்வங்கம் -உத்தர உத்தர உத்கர்ஷம் சொல்லிற்று இத்தால்

கீழை யகத்து தீம்பு -கெண்டை ஒண் கண் மடவாள் ஒருத்தி கீழை யகத்து தயிர் கடையக் கண்டு ஒல்லை நானும் கடைவன் என்று
கள்ள விழியை விழித்துப் புக்கு வண்டமர் பூங்குழல் தாழ்ந்து உலாவ வாண் முகம் வேர்ப்பச் செவ்வாய்த் துடிப்ப தண்டயிர் நீ
கடைந்திட்ட வண்ணம் தாமோதரா மெய்யறிவன் நானே –பெருமாள் திருமொழி -6-2-
நானும் உரைத்திலன் நந்தன் பணிந்திலன் நங்கைகாள் நான் என் செய்கேன் தானுமோர் கன்னியும் கீழையகத்து
தயிர் கடைகின்றான் போலும் -பெரிய திருமொழி -10-7-1—-கீழையகம் -கர்ம யோகத்துக்கு இட்ட சங்கேதம் —
பாலைக் கறந்து அடுப்பேற வைத்து பல்வளையாள் என் மகள் இருப்ப மேலை யகத்தே நெருப்பு வேண்டிச் சென்று இறைப் பொழுது
அங்கே பேசி நின்றேன் -பெரியாழ்வார் -2-9-5-
காலை எழுந்து கடைந்த விம்மோர் விற்கப் போகின்றேன் கண்டே போனேன் மாலை நறுங்குஞ்சி நந்தன் மகன் அல்லால்
மற்று வந்தாரும் இல்லை மேலை யகத்து நங்காய் வந்து காண்மின்கள் -பெரிய திருமொழி -10-7-2-
ஜ்ஞானாக் நிதக்த கர்மாணம் -ஸ்ரீ கீதை -4-19–ஜ்ஞானாக்நிஸ் சர்வ கர்மாணி பச்ம சாத்குருதே -ஸ்ரீ கீதை 4-37-
மேலையகம் ஞான யோகம் சம்ப்ரதாய சங்கேதம்
வடக்கிலகம் புக்கிருந்து மின் போல் நுண் இடையாள் ஒரு கன்னியை வேற்று உருவம் செய்து வைத்த அன்பா யுன்னை
தெரிந்து கொண்டேன் -பெரியாழ்வார் -3-1-2–வேற்று உருவம் செய்து வைத்த வகையை
கண் மலர் சோர்ந்து முலை வந்து விம்மிக் கமலச் செவ்வாய் வெளுப்ப என் மகள் வண்ணம் இருக்கின்றவா நங்காய் என் செய்கேன்
என் செய்கேனோ -பெரிய திருமொழி -10-7-6-
தேஹம் விகாரம் அடைவது பக்தி யோக கார்யம் –வடக்கிலகம் -பக்தி யோகம் சம்ப்ரதாய சங்கேதம்
தென்னகத்து அகம்
சித்திர குத்தன் எழுத்தால் தென் புலக்கோன் பொறி யொற்றி வைத்த இலச்சினை மாற்றி தூதுவரோடி ஒளித்தார் -பெரியாழ்வார் -5-2-2–
தெற்கு பிரஸ்தாபம் பிரபத்தி யோக நிஷ்டர் பெருமை -பரிஹர மது சூதன பிரபன்னான் –

தீமை செய்யும் சிரீதரா –இரக்கமேல் ஒன்றும் இலாதாய் –மானமிலாப் பன்றியாம் தேசுடைய குறும்பு செய்வானோர் மகன் –
-பெண்ணின் வருத்தம் அறியாத பெருமாள் –அல்லல் விளைத்த பெருமான் –ஏலாப் பொய்கள் உரைப்பான் -தருமம் அறியாக் குறும்பன்
இவற்றைக் கேட்டதும் –செய்ய தாமரைக் கண்ணனாக ஆகிறான் -ஆயர் குலத்தை வீடுய்யத் தோன்றிய கரு மாணிக்கச் சுடர்

புரா ஸூ த்ரைர் வியாச ஸ்ருதி சத சிரோர்த்தம் க்ரதிதவான் -விவவ்ரே தத் ஸ்ராவ்யம் வகுலதர தாமேத்ய ச புன –
உபாவேதௌ க்ரந்தௌ கடயிதுமலம் யுக்தி ப்ரசௌ-பு நர் ஜஜ்ஞே ராமாவரஜ இதி ச ப்ரஹ்ம முகுர –
ஸ்ரீ முதலியாண்டான் அருளிச் செய்த ஸ்லோஹம்
வியாசர் ப்ரஹ்ம ஸூ தரம் அருளி வேதாந்தார்த்தம் விளக்கினார் -அவரே நம்மாழ்வாராக திருவவதரித்து செவிக்கு இனிய செஞ்சொல் சாதித்து அருளினார்
இந்த உபய வேதாந்தாங்களையும் ஏக சாஸ்த்ரமாக்கி அருள அவரே ஸ்ரீ ராமானுஜராக திருவவதரித்து அருளினார் –

பால் குடிக்கும் களவுக்கு மாறு கொண்டே யொரு கோபி பற்றி அடிக்கும் பொழுதில் பதினாலு உலகும் அடி பட்டவே-
சூட்டும் கோவை யாழி என்கிற சாஷாத் க்ருத ஸ்வ பர வ்ருத்தாந்தர்க்கு -ஆசார்ய ஹிருதயம் ஸ்ரீ ஸூ க்திகள் –
சௌலப்யத்தை கண்ட உக்தியாகவும் பரத்வத்தை வ்யங்க்யமாகவும் அருளிச் செய்கிறார் பிள்ளைப் பெருமாள் ஐயங்கார்
எந்த நிலையிலும் சேதன அசேதன விசிஷ்டன் என்கிற விசிஷ்டாத்வதைத கொள்கையாலும் இங்கனம் அருளிச் செய்கிறார் –

வன்பெரு வானகம் உய்ய அமரர் உய்ய மண்ணுய்ய மண்ணுலகில் மனிசர் உய்ய -துன்பமிகு துயர் அகல அயர்வு ஓன்று இல்லா சுகம் வளர
அகம் மகிழும் தொண்டர் வாழ அன்போடு தென்திசை நோக்கிப் பள்ளி கொள்ளும் அணி யரங்கன் திரு முற்றத் தடியார் தங்கள் இன்பமிகு
பெரும் குழுவு கண்டு யானும் இசைந்து உடனே என்று கொலோ இருக்கும் நாளே –
புவோ பூத்யைபூ பூஜாம் பூ ஸூ ராணாம் திவோ குப்தியை ஸ்ரேயசே தேவதா நாம் –ச்ரியை ராஜ்ஞாம் சோளவம்சோத் பவா நாம்
ஸ்ரீ மத் ரங்கம் சஹ்ய ஜாமா ஜகாம -புராண ஸ்லோஹம்

சதுர்முகனார் வேள்விதனைச் சதிர்கெடுக்கச் செறிந்தோடும் கதியுடைய வேகவதிக்கு அணையாக வந்துதித்தாய் -என்றும்
அணியாக வேகவதி அலையோடு கொண்டோடி ஆலிக்க அணையாக் கிடந்த களைப்போ  தானோ -என்றும் திரு வெக்கணை யதோத்தகாரி பெருமாள்

நௌமி நாத முனிம் நாம ஜீமுதம் பக்த்யவக்ரஹே -வைராக்ய பகவத் தத்வ ஜ்ஞான பக்த்யபி வர்ஷூகம் -ஸ்ரீ ரெங்க ராஜ ஸ்தவம்
நமோ சிந்த்ய அத்புத அக்லிஷ்ட ஜ்ஞான வைராக்ய ராசயே-நாதாய முனயே அகாத பகவத் பக்தி சிந்தவே –ஸ்தோத்ர ரத்னம்
இதம் அகிலதம கர்சனம் ந தர்சனம் நாதோ பஜ்ஞம் ப்ரவ்ருத்தம் -தேசிகன் –

நமாம்யஹம் திராவிட சாகரம் –என்ற படி திருவாய்மொழி ஒரு கடல் –ஜியாத் பராங்குச பயோதி –
நம்மாழ்வாரும் ஒரு கடல் -எம்பெருமானோ பெரும் புறக் கடல் -ஈடு -அப்ரமேய மஹோததி
பிரமாண ப்ரமாத்ரு பிரமேய வர்க்கம் எல்லாம் கடலாக உள்ளவையே –
சதுர்முக சமாக்க்யாபி சடகோப முநௌ ஸ்திதா ஸ்வ வாசா மாத்ரு துஹித்ரு சகீளாசா ச வர்ண நாத் —நம் ஆழ்வாருக்கும் நான்கு தசைகள் உண்டே –

ஸ்வாமித்வ ஆத்மத்வ சேஷித்வ பும்ஸ்த்வாத்யா ஸ்வாமிநோ குணா ஸ்வேப்யோ தாசத்வ தேஹத்வ சேஷத்வ ஸ்த்ரீத்வ தாயின –
தாசத்வ தேஹத்வ சேஷத்வங்கள் போலே ஸ்த்ரீத்வமும் ஸ்வாபாவிகம் –

நெறி வாசல் தானேயாய் நின்றான் -உபாய உபேயத்வ ததிஹ தவ தத்வம் ந து குனௌ-பட்டர் -உபாய உபய பாவங்கள் குணங்கள் அல்ல ஸ்வரூபம்
-அசாதாராண லஷணம் -சென்ற நாள் செல்லாத நாள் செங்கண் மால் என்கண் மால் என்ற நாள் எந்நாளும் நாளாகும் –

ஹே கோபாலகா -பசு பிராயர்களான நம்மையும் -கோ வாக் -ஸ்ருதி ப்ரஹ்ம சூத்ரம்-யத் கோ சஹச்ரம் அபஹந்தி தமாம்சி பும்ஸாம் – இவற்றையும் ரஷித்த ஸ்வாமி
ஹே க்ருபா ஜலந்தி -க்ருபா மாத்ர பிரசன்னாசார்யர் -பகவதோஸ்ய தயைக சிந்தோ
ஹே சிந்து கன்யாபதே -ஸ்ரீ யபதே -கைங்கர்ய ஸ்ரீ மிக்க ஸ்வாமி
ஹே கம்சாந்தக -கலியும் கெடும் –
ஹே கஜேந்திர கருணா பாரீண-ராமானுச முனி வேழம் -பெருகு மத வேழம் பாசுரம்
வாத்சல்யம் இரண்டு தடவை கத்யத்தில் அருளியது போலே இங்கும் கிருபா ஜலந்தி கருணா பாரீண
ஹே மாதவ –மது -சித்தரை மாசம் -மதுச் ச மாதவச் ச வாஸந்தி காவ்ருதூ -மதௌ ஜாத-மாதவ -சித்திரத் திங்களில் திருவவதரித்தவர்
ஹே ஜகத் த்ரய குரோ -தஸ்மின் ராமாநுஜார்ய குருரிதி ச பதம் பாதி நான்யத்ர
ஹே புண்டரீகாஷா -கம்பீராம்பஸ் -சமுத்பூத – ஸூ ம்ருஷ்ட நாள-ரவிகர விகசித -புண்டரீக தளா மலாயதே ஷண-
ஹே கோபி ஜன நாத -ஆழ்வான் ஆண்டான் அனந்தாழ்வான் ஆச்சான் போல்வர் கோபி ஜன ஸ்தாநீயர்கள்
ஹே ராமானுஜ –ராமஸ்ய அனுஜ-இளைய பெருமாளைப் போலே கைங்கர்ய சாம்ராஜ்ய துரந்தரர்-
ராம அனுஜ யஸ்ய -பர பாஷா பிரதிஷேபத்தில் பரசுராமனையும் பிற்பட்டவர் ஆக்குபவர்
ராமா அனுஜா யஸ்ய -பெரும் பூதூர் மா முனிக்கு பின்னானாள் வாழியே –

வல்லார்கள் வாழ்த்தும் குருகேசர் தம்மை மனத்து வைத்துச்
சொல்லார வாழ்த்தும் மணவாள நாயனார் தொண்டர் குழாம்
எல்லாம் தழைக்க எதிராச விம்சதி ஈன்று அளித்தோன்
புல்லார விந்தத் திருத் தாள் இரண்டையும் போற்று நெஞ்சே —

மா முனிகள் திருக் குமாரர் -இராமானுசப் பிள்ளை
இதுவோ பெரும்பூதூர் இங்கே பிறந்தோ எதிராசர் எம்மிடரைத் தீர்த்தார்
இதுவோ தான் தேங்கும் பொருநல் திரு நகரிக்கு ஒப்பான ஓங்கு புகழுடைய ஊர்
எந்தை எதிராசர் எம்மை எடுத்து அளிக்க வந்த பெரும் பூதூரில் வந்தோமோ
சிந்தை மருளோ தெருளோ மகிழ் மாலை மார்வன் அருளோ இப் பேற்றுக்கு அடி

திரு வெக்காவில் வியாக்யான முத்ரையோடே சேவை ஒரு சம்வத்சரம் ஸ்ரீ பாஷ்யம் சாதித்து அருளியதால்
போதச் சிவந்து பரிமளம் வீசிப் புதுக் கணித்த சீதக் கமலத்தை நீர் ஏற ஒட்டி சிறந்த அடியேன் ஏதத்தை மாற்று
மணவாள யோகி இனிமை தரும் பாதக் கமலங்கள் கண்டேன் எனக்குப் பயம் இல்லையே
பூதூரில் வந்து உதித்த புண்ணியனோ பூ கமழும் தாதார் மகிழ் மார்பன் தான் இவனோ தூதூர வந்த நெடுமாலோ
மணவாள மா முனிவன் எந்தை இவர் மூவரிலும் யார்
மாறன் மடலும் வெறி விலக்கும் மா முனி தன் தேறல் கமலைத் திருத் துதியும் ஊழி வரும்
கோபால விம்சதியும் வண்டுவரைக் கோனான கோபாலனுக்கான கூற்று
தீர்ப்பாரை யாமினியில் மாசறு சோதிப் பத்தில் சேர்ப்பன் தென் துவரைச் சீமானை -ஒர்ப்பன் எனச்
சொன்ன மணவாள மா முனியே தொல்லுலகில் இன்னம் ஒரு நூற்றாண்டு இரும் –

கர்த்தா சாஸ்த்ரார் த்வத் த்வாத் -என்கிறபடியே ஜீவனுக்கு கர்த்ருத்வம் ப்ராமாணிகமே யாகிலும் இது பராதீனமுமாய்
அல்ப விஷயமுமாய் பிரதிஹதி யோயமுமாய் இருக்கும் –ஆகையால் இவன் தான் உபாய அனுஷ்டானம் பண்ணிற்றும்
வரத தவ கலு பிரசாதாத்ருதே சரணமித வசோபி மே நோதியாத் -என்று சொல்லுகிறபடியே அவன் கடாஷம் அடியாக வருகையாலே
அவனாலே ப்ரேரிதனாய்-அவன் சஹகரியாத போது நீட்ட முடக்க மாட்டாதே அவன் கொடுத்த கரண களேபரங்களைக் கொண்டு
அவன் காட்டின உபாயத்தை அவன் துணை செய்ய அனுஷ்டித்து அவனால் கொடுக்கப் படுகிற பலத்துக்கு சாதகம் போலே அண்ணாந்து இருக்கிற இவனை
ஸ்வாதீன சர்வ விஷய அப்ரதிஹத கர்த்ருத்வம் உடையவன் உடைய துல்யமாக இரண்டாம் சித்த உபாயமாக எண்ணுகை விவேகியான முமுஷுவுக்கு உசிதம் அன்று
என் உணர்வின் உள்ளே இருத்தினேன் அதுவும் அவனது இன்னருளே என்றும் -இசைவித்து என்னை யுன் தாளிணைக் கீழ் இருத்தும் அம்மானே என்றும்
சொல்லுகிறபடியே உபாய பூதனான அவன் செய்விக்கச் செய்கிற வ்யாஜ மாதரத்தை அவனோடு ஒக்க உபாயமாக எண்ணுகை உசிதம் அன்று என்று
ஏக சப்தத்துக்கு தாத்பர்யம் என்றார் -தேசிகன் ரஹச்யத்ரய சாரம் -அத்யர்த்த ப்ரியம் ஜ்ஞாநினம் லப்த்வாத் -ஸ்ரீ பாஷ்ய திவ்ய ஸூக்திகள்-

கம்பீராம்பஸ் சமுத்பூத –
நீரார் கமலம் போல் செங்கண் மால் என்று ஒருவன் -சிறிய திருமடல் அழறலர் தாமரைக் கண்ணன் -திரு விருத்தம் -58-
தண் பெரு நீர்த் தடந்தாமரை மலர்ந்தால் ஒக்கும் கண் பெரும் கண்ணன் -திருவாய்மொழி -பாசுரங்களைக் கொண்டே
ஸூ ம்ருஷ்ட நாள புண்டரீக –
எம்பிரான் தடம் கண்கள் –மென்கால் கமலத் தடம் போல் பொலிந்தன-மெல்லிய கால் -மெல்லிய நாளத்திலே இருக்கின்ற
ரவிகர விகசித புண்டரீக
அஞ்சுடர வெய்யோன் ——செஞ்சுடர் தாமரைக் கண் செல்வன் -திருவாய் -5-4-9-
செந்தண் கமலக் கண் –சிவந்த வாயோர் கரு நாயிறு அந்தமில்லாக் கதிர் பரப்பி அலர்ந்தது ஒக்கும் அம்மானே -திருவாய்மொழி
செங்கமலம் அந்தரம் சேர் வெங்கதிரோற்கு அல்லால் அலராவால் -பெருமாள் திருமொழி
புண்டரீக தளா மலாய தேஷணே
தள –அமல –ஆய்த -மூன்றையும் ஸ்வாமி சேர்த்து வைத்து அருளிச் செய்தது
தாமரைத் தடம் கண்ணன் –கமலத் தடம் கண்ணன் -கமலத் தடம் பெரும் கண்ணன் —என்பதால் தள -பத பிரயோகம்
நீலத் தடவரை போல் புண்டரீக நெடும் தடங்கள் போலே –எம்பிரான் கண்ணின் கோலங்களே –திருவிருத்தம்
கமலக் கண்கள் அமலங்களாக விழிக்கும்-சேர்த்து புண்டரீக தள அமல –ஈஷண
கரியாவாகிப் புடை பரந்து மிளிர்ந்து செவ்வரியோடி நீண்ட அப் பெரியவாய கண்கள் –இதில் இருந்து ஆய —புண்டரீக ஆய தேஷண

அகில புவன ஜன்ம ச்தேம பங்காதி லீலே –விநத விவித பூத வ்ராக ரஷைக தீஷே
பிடித்தார் பிடித்தார் வீற்று இருந்து பெரிய வானுள் நிலாவுவரே -6-10-11-
விநத -வணங்கின –விவித -பல வகைப் பட்ட –பூத வ்ராத -பிராணி சமூகங்களை –
தத் ஏவ காரணாத் -அஸ்து தே தயைவ சர்வம் சம்பத்ச்யதே — சம்பந்தி சம்பந்தி நிச்தரணம் அபி சர்வ சப்தா பிப்ரேதம்
ரஷா ஏக தீஷா-ரஷிப்பதையே முக்கியமான விரதமாகக் கொண்டவன்
எம்பெருமானார் சம்பந்தம் ஒன்றாலே நிர்ப்பரோ நிர்பயோஸ்மி
காக்கும் இயல்வினன் கண்ண பிரான் -வண் புகழ் நாரணன் திண் கழல் சேரே -திருவடிகளை சேர்ந்தாரை காத்து அருளுவான் -ஸ்ரீ சடகோபனுக்கும் சேரும்
சுருதி சிரசி விதீப்தே -கங்குலும் பகலும் கண் துயிர் அறியாத ஆழ்வாருக்கும் சேருமே
சுருதி -திருவாய்மொழி -தீபத பதிகம் தோறும் குருகூர்ச் சடகோபன் விளங்குவதால் சுருதி சிரசி விதீப்தே
சுருதி சிரச் கண்ணி நுண் சிறுத் தாம்பு என்றுமாம் அதிலே விளங்கும் ஆழ்வார்
ப்ரஹ்மணி -யான் பெரியன் நீ பெரியை என்பதனை யார் அறிவர் –
ஸ்ரீ நிவாசே -கைங்கர்ய ஸ்ரீ நிறைந்த ஆழ்வார்
பக்தி ரூபா சேமுஷீ பவது -பக்தி ரூபாபன்ன ஞானம் அருளப் பெற்ற
மம சர்வம் வா ஸூ தேவ -வா ஸூ தேவாஸ் சர்வமிதி ச மகாத்மா துர்லப இதி -ஆழ்வாரை ஸ்மரித்தே ஸ்ரீ பாஷ்யம் தலைக் கட்டி அருளுகிறார்

யத்பதாம் போருஹ-ஆறு எழுத்துக்களுக்கு வர்ண க்ரமம்
14- யகார -அகார -தகார பகார -அகார தகார -ஆகார மகார பகார ஓகார ரேப உகார ஹகார அகார – நம்மாழ்வார் /ஆளவந்தார் /பஞ்ச ஆசார்யர்கள்
யஸ்ய பதாம் போருஹ-யத்பதாம் போருஹ -ஆளவந்தார் திருமேனியில் உள்ள நம்மாழ்வார் –திருப் பாதாரவிந்தங்கள் சென்னிக்கு அணியாக பரிஹரித்த –
பத -சிஷ்யர்கள் அம்போருஹ-தாவி வையம் கொண்ட தடம் தாமரைகட்கே -போலே -மண் விண் முழுதும் அளந்த ஓண் தாமரை
பதாம்போருஹ-ஸ்ரீ மத பராங்குச தாசர் பெரிய நம்பியை முதலிலே சொல்லிற்று –

ஆண் பிள்ளைகள் பர்த்தாக்களாய் சந்நிஹிதராய் இருக்க தூரச்தனான கிருஷ்ணன் பேரை சொல்லுவான் என்
எம்பார் -முன்பே வசிட்டன் -மஹத் யாபதி சம்ப்ராப்தே ஸ்மர்த்தவ்யோ பகவான் ஹரி –
பட்டர் -நாயகி கையைப் பிடித்து நாயகி செல்லும் கால் இடறினால் அம்மே-என்னக் கடவது காண்-என்று அருளிச் செய்தார்
த்ரௌபதி நூல் தங்கின படியும் மற்றையார் நூல் இழந்த படியும் -இவள் நூலுக்கு வாசி என் என்னில் –கோவிந்தா என்ற நாக்கு வேரூன்றின கழுத்துக்கு
ஓர் குண -நூல் -ஸூ த்ரம் -ஹானி இன்றிக்கே பிரதிஜ்ஞையாலே குழல் விரித்து இருக்கிற இவளை குழல் முடிப்பித்தவாறே அவர்கள் குழல் விரித்தார்கள்
நூல் வாசி இவளுக்கு உண்டாய்த்து கால் வாசி இருந்த படியாலே என்றபடி –அவன் காலைப் பற்றிய வாறே இவள் நூல் கழுத்திலே தங்கியது என்றபடி
இந்த்ரன் சிறுவன் தேர் முன்பு ரஷித்தான் கண்ணன் -பர்த்தாக்களும் பிதாவும் ரஷகர்கள் அல்ல என்கிறார்
சர்வ ரஷகன் அகார வாச்யன் -திருவல்லிக் கேணியிலே கண்டேன் என்கிறார்
ஆக இவள் நூலுக்கு வாசி கால் வாசியே -அவன் காலைப் பற்றி
நூல் -சாஸ்திரம் அதற்கு வாசி அவன் கால் வாசியே சரணாகதியே -திருவல்லிக் கேணியான் பிரமேய பூதன் -ஆழ்வார் பிரமாத -அருளிச் செயல் பிரமாணம்
இம் மூன்றுக்கும் பல்லாண்டு பாடுவதே ஸ்ரீ வைஷ்ணவ க்ருத்யம்

—————————————————————

ஸ்ரீ கோயில் கந்தாடை அப்பன் ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ P.B.A. ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம்-

ஸ்ரீ ராமானுசன் பத்திரிகையில் இருந்து அமுத முத்துக்கள் திரட்டு – பாகம் -7–

December 9, 2015

பிராட்டியும் அவனும் விடிலும் திருவடிகள் விடாது –திண் கழலாக இருக்கும் –எம்பெருமான் கை விட்டாலும் விடாது
தாம் தம்மைக் கொண்டு அகல்தல் தகவன்று என்று உரையீரே
திருவாய் மொழி -9-7-9–தாம் அகல வேண்டில் தம்மை வைத்து அன்றோ போவது –இவ்வடிவைப் பிரிந்தார் பிழையார் என்று அறிய மாட்டாரோ
-தம்மைக் கண்ணாடி புறத்திலே கண்டு அறியாரோ -தம்மைப் பிறந்த தசைக்கு உதவுகைக்காக அன்றோ திரு மேனி உள்ளது –
திரு மேனியையும் கொண்டு அகலுகை தகாது என்று சொல்லுங்கோள் என்று சில புள்ளினங்களை இரக்கிறாள்
அலங்கார சாஸ்திரம் -தாத்பர்யத்தில் நோக்கு -என் நெஞ்சினாரும் ஒழிந்தார் போலே –
பொன்றச் சகடம் உதைத்தான் -கங்கை பிரவாஹம் வர உதவினான் -உத்தரை தன சிறுவனையும் உய்யக் கொண்டான்
தூது செல்லத் துணிந்தான் -என்று இது காறும் ஸ்ரீ பாதுகா தேவி பெருமாளைப் பிரியாமல் இருந்தாள்-
-ஸ்ரீ பரத ஆழ்வானை நிர் தாஷிண்யமாக வெறுத்து பிரிந்ததால் திருவடி உறவை வெட்டிப் போனாளாம் -தேசிகன்
மோஷ ப்ரதத்வம் அவனதே இருந்தாலும் கெடலில் ஆயிரத்துள் இவை பத்தும் கெடலில் வீடு செய்யும் -என்று திருவாய் மொழிக்கு
ஏறிட்டு சொல்வதும் உண்டே -இதே போலே தான் திரௌபதிக்கு வஸ்த்ரம் வளரச் செய்தது திரு நாம சங்கீர்த்தனமே -எம்பெருமான் அன்று என்று சொல்வதும்

சங்கு சக்ர கதா பாணே -த்வாரக நிலய அச்யுத கோவிந்த புண்டரீகாஷா ரஷமாம் சரணா கதாம் –
ரஷிக்கை யாவது விரோதியைப் போக்குகையும் அபேஷிதங்களைக் கொடுக்கையும் -இவளுக்கு வஸ்த்ர வர்த்தகமும் -சத்ரு சம்ஹாரமும் அபேஷிதம்-
இதில் வஸ்த்ர வர்த்தகம் முதலில் நடந்தது சத்ரு சம்ஹாரம் –துர் வர்க்கங்கள் திரள வேண்டும் -இவன் பாண்டிய தூதன் பார்த்த சாரதி பெயர் பெற வேண்டுமே
அர்ஜுனன் தோஷங்களை எல்லாம் ஷமித்தது இவள் பக்கலில் பஷபாதமே தான் காரணம்
பாண்டவர் தம்முடைய பாஞ்சாலி மறுக்கம் எல்லாம் ஆண்டங்கு நூற்றுவர் தம் பெண்டிர் மேல் வைத்த அப்பன் மலை
அப்பன் -சரணா கதையான திரௌபதிக்கு செய்த உபகாரம் தமக்குச் செய்ததாக நினைத்து அப்பன் -என்கிறார் ஆஸ்ரிதரிலே ஒருவருக்குச் செய்ததும்
தமக்குச் செய்ததாக நினைத்து இராத வன்று பகவத் சம்பந்தம் இல்லையாகக் கடவது இ றே
சங்கு சக்ர கதா பாணிம் –
பின்பு இவளுக்காக இ றே -கலங்கச் சங்கம் வாய் வைத்ததும் -ஆழி கொண்டு அன்று இரவி மறைத்ததும்
-கொல்லா மாக்கோல் கொலை செய்து பாரதப் போர் எல்லா சேனையும் இரு நிலத்து அவித்ததும்

பிறந்தவாறும் -ஆறு மாசம் மோஹிப்பர் -மேலே பிறப்பிலி என்னவும் சொல்வர் –
மீனாய் ஆமையுமாய் –கற்கியாம் -என்று அருளிச் செய்த உடனே இன்னம் கார் வண்ணனே -என்பர்
வர்ஷூக வளாஹகம் போலே இருக்கிறான் இத்தனை -வர்ஷித்தானாய் இருக்கிறான் அல்லன் -வண்ணன் -ஸ்வ பாவம்

கடலைக் கையாலே இறைக்கத் தொடங்கினான் -கழியின் பெருமையை கடலுக்கு சொல்லத் தொடங்கினான் –
வற் கலையின் உடையானை மாசடைந்த மெய்யானை நல் கலையின் மதியென்ன நகை இழந்த முகத்தானை கற்கன்னியக் கனிகின்ற
துயரானை கண்ணுற்றான் விற்கையின்றிடை வீழ விம்முற்று நின்று ஒழிந்தான் —ஆயிரம் ராமர் நின் கேழ் ஆவரோ தெரியின் அம்மா
வால்மீகி -லஷ்மணன் மஹாத்மா -பரதன் அப்ரமேயன் –
தம் த்ருஷ்ட்வா சத்ரு ஹந்தாரம் –வைதேஹி –ஐயர் வயிற்றில் பிறந்திலேன் ஆகில் நமக்கு இந்த பேறு இல்லை இ றே –
இக்குடியில் பிறந்திலேன் ஆகில் பெருமாள் என்னைக் கைப் பிடியாரே -இந்நிலத்தில் பிறந்திலேன் ஆகில் எனக்கு
இவ்வில்லோட்டை சௌ ப்ராத்ரம் கிடையாதே -தனுர் பங்க மாத்ரத்திலே என்னையும் தம்முடைய வம்சத்தையும் பெருமாளுக்கு அடிமையாக
எழுதிக் கொடுத்த ஐயர் இற்றை நாளை ஆகாரம் கண்டால் என்படுகிறாரோ -பும்ஸாம் திருஷ்டி சித்த அபஹாரிணம் -என்கிறபடியே
சர்வலோகா கர்ஷகமான இந்நிலையை ஐயரை ஒழிய நான் காண்பதே என்று பித்ரு ஸ்ம்ருதி பண்ணுகிறாள் –

மனு ஸ்ம்ருதி -8-92-யமோ வைவஸ்வதோ ராஜா யஸ் தவைஷ
ஹ்ருதி ஸ்தித தேனஸேத் அவிவாதஸ் தே மாம் கங்காம் மா குரூன் கம –
சம்பந்தம் உணர்ந்தால் ஷேத்ரம் தீர்த்த வாசம் குருக்களை தேடி போக வேண்டாம்
த்வத் தாஸ்யம் அஸ்ய -சேஷ பூதன் -உன்னோடு உறவேல் நமக்கு இங்கே ஒழிக்க ஒழியாதே-மத் பக்த ஜன வாத்சல்யம் -அடியார் அடியார் –அடியோங்களே –

சடரிபு முனி ஸூ க்தி ஸ்ரீ மதாம் நாயவாசாம் அக்ருதகவநா நாஞ்ச அதி கல்யாண கோஷை -தென் மொழி வேத ஒலியும் வட மொழி வேத ஒலியும்
திருக் குடந்தை திரு மா மணி மண்டபத்திலே தான் அனுபவிக்க உரியதோ என்னில் -அன்று -இங்கு ஆராவமுதனை அனுபவித்து அங்கு திரு நாடு ஏறச் சென்றும் -ஆராவமுதம் அங்கு எய்தி -என்கிறபடி ஆராவமுதனின் அனுபவம் வாய்க்கும் போதும் இரு மொழி வேதங்களின் அனுபவமே-
ஆராவமுதமங்கு எய்தி -திரு நறையூர் இங்கே திருவாய்ப்பாடி இங்கேயாய் இருக்க ஆராவமுதம் அங்கே யாவது என்-என்கை-

மங்கை பாகன் சடையில் வைத்த கங்கை யார் பதத்து நீர்
வணசமேவு முனிவனுக்கு மைந்தனானது இல்லையோ
செங்கையால் இரந்தவன்கபாலம் ஆர் அகற்றினார்
செய்ய தாளின் மலர் அரன் சிரத்திலானது இல்லையோ
வெங்கண் வேழம் மூலம் என்ன வந்தது உங்கள் தேவனோ
வீறு வாணன் அமரில் அன்று விறல் அழித்தது இல்லையோ
அங்கண் ஞாலம் உண்ட போது வெள்ளி வெற்பு அகன்றதோ
ஆதலால் அரங்கன் அன்றி வேறு தெய்வம் இல்லையே –பிள்ளைப் பெருமாள் ஐயங்கார் –

காசும் பிறப்பும் —கல கலப்ப கை பேர்த்து – -ஆபரணத் த்வனி சொல்ல வில்லை-
கீசு கீசு என்ற ஆனைச் சாத்தான் கலந்து பேசின பேச்சரவமும் – தயிர் அரவம் —
உத்காயதீ நாம் அரவிந்த லோசனம் வ்ரஜாங்க நாநாம் திவமஸ் ப்ருசத் த்வனி தத் நச்ச நிர்மந்தன சப்த
மிச்ரிதோ நிரச்யதே யேன திசாம் அமங்களம்-ஸ்ரீ மத் பாகவதம் -ஆபரண த்வனிகளையும் சொல்லும்
வ்யாக்யானத்திலும் கண்ணன் திருக்கண் அழகில் ஈடுபட்டு பாடுவதாக சொல்வ
காசமும் பிறப்பும் கல கலப்ப கேட்டிலையா -வாச நறும் குழல் ஆய்ச்சியர் அரவம் கேட்டிலையோ –
தயிர் அரவம் இல்லாமல் தயிர் அரவவும் -என்று திருத்தி சிலர் சொல்வர் பேச்சரவம் சொல்லாமல் பேச்சரவும் -என்று உம்மைத் தொகை வைத்து சொல்லுவர்
யோக விபாகாத் இஷ்ட சித்தி
பையுடை நாகப் பகைக் கொடி யானுக்கு பல்லாண்டு கூறுவனே -பையுடை நாகத்தானுக்கு பல்லாண்டு -என்றும் சொல்லலாமோ
காவலில் புலனை வைத்து -இந்த்ரியங்களை காவல் இல்லாத படி வைத்து

தஞ்சமாகிய தந்தை –
1- தந்தை -ஸ பித்ரா ஸ பரித்யக்த -ஆபத் காலங்களில் கை விடும் தந்தை
2-ஆகிய தந்தை -சம்வார பந்த ஸ்திதி மோஷ ஹேது
3- தஞ்சமாகிய தந்தை -ஆசார்யன்
ஸ்ரீ மன் நாராயணன் நம் போன்ற சேதனர்களை பரம கிருபையினாலே ரஷித்து அருளும் பொருட்டுத் திருப் பாற் கடலின் நின்றும்
வாஸூ தேவருடைய புதல்வராய் வட மதுரையிலே அவதரித்து அருளினான் -ஏழு வேற்றுமைகள்

காதல் அன்பு வேட்கை அவா -அவஸ்தா பேதம்
காதல் -கண்டதும் வந்த ஆசை -சங்கம்
சங்காத் சந்ஜாயதே காம -அனுபவித்து அல்லது நிற்க ஒண்ணாத ஆசை -அன்பு -வேட்கை அனுராகம்

முனிவரை இடுக்கியும் முந்நீர் வண்ணனாகவும் வெளியிட்ட சாஸ்திர தாத்பர்யங்கள் –சகல சாஸ்திர தாத்பர்யம் ரகஸ்ய த்ரயம்
நாவினுள் நின்று மலரும் ஞானக் கலைகளுக்கு எல்லாம் ஆவியும் ஆக்கையும் தானே அழிப்போடு அளிப்பவன் தானே

ஸூக்ரீவம் சரணம் கத -என்றத்தை நடத்தப் பார்த்தார் மஹா ராஜர்
ராகவம் சரணம் கத என்றத்தை நடத்தப் பார்த்தார் பெருமாள் –பட்டர் -இத்தை அடி ஒற்றியே
ஆதலான் அபயம் என்ற பொழுதத்தே அபயதானம் ஈதலே கடப்பாடு எனபது இயம்பினீர் என்பால் வைத்த
காதலால் இனி வேறு என்னக்  கடவது என் கதிரோன் மைந்தா கோதிலாதவனை நீயே என் வில் கொணர்தி என்றான் -கம்பர்

துளையார் கரு மென் குழல் ஆய்ச்சியர் -பெரிய திருமொழி -3-8-8- துளைகள் நிரந்த புல்லாங்குழல் –
குழல் சொல்லால் கூறப்படும் குழலை உடைய ஆய்ச்சியர் என்றபடி –

பத்மே தவன் நயனே ஸ்மராமி சததம் பாவோ பவத் குந்தலே
நீலே முஹ்யதி கிம் கரோமி மஹிதை க்ரீ தோஸ்மி தே விப்ரமை
இதயத் ஸ்வப் நவசோ நிசம்ய ஸ்ரூஷோ நிர்பர்த்சிதோ ராதயா
கிருஷ்ணஸ் தத் பரமேவ தத் வ்யபதிசன் க்ரீடாவிட பாது வ —

பத்மா நீலா மஹீ--ஸ்ரீ தேவி பூமா தேவி நீளா தேவி -சம்போதனமாக ராதையையே அருளிச் செய்த படி
பத்மே தவன் நயனே ஸ்மராமி -உன் கண்களை தாமரைகளாகவே எண்ணுகிறேன்
சததம் பாவோ பவத் குந்தலே நீலே முஹ்யதி -கரு நிறத்தான உனது கூந்தலிலேயே என் சிந்தனை
கிம் கரோமி மஹிதை க்ரீ தோஸ்மி தே விப்ரமை-உனது விலாசங்களால் நான் விலைக்கு வாங்கப் பட்டேன் -என்றபடி

உடைமையை உடையவன் சென்று கைக் கொள்ளுமா போலே ஸ்வாமியான அவன் தானே வந்து அங்கீ கரிக்கக் கண்டு இருக்கக் கடவ
பரதந்த்ரனான இச் சேதனனானவன்-தான் பலியாய் தன சவீ காரத்தால் ஸ்வ தந்த்ரனான அவனைப் பெற நினைக்குமாகில் அவன் நினைவு
கூடாதாகில் இப்படி விலஷணையாய் இருக்கிற பிரபத்தியும் தத் லாப சாதனம் ஆகாது என்றபடி –ஸ்வாமியே ஸ்வ தந்த்ரனான அவன்
ஸ்வ மமாய் பரதந்த்ரனனாய் இருக்கிற இவனை ஸ்வ இச்சையால் பெற நினைக்கும் அளவில் பாதகமும் ப்ரதிபந்தகம் ஆகமாட்டாது என்கை-
இவை இரண்டாலும் ஸ்வ கத ச்வீகார அனுபாயத்வமும் பரகத சவீ கார உபாயத்வமும் காட்டப் பட்டது
தத் வியோகம சஹமாக அஹமேவ தம் வ்ருணே –தானே வரிப்பதையும்
மத ப்ராப்த்ய அனுகுண உபாசன விபாகம் அஹமேவ ததாமீத்யர்த்த -ஸ்வ கத ச்வீகார பற்றாசை நன்றாக கழித்து
ஸ்ரீ கீதா பாஷ்ய ஸ்ரீ ஸூக்திகளையே மா முனிகள் தமிழில் அருளிச் செய்தவை –

அநந்த குண சாகரம் -அபரிமித குண உதார குண சாகரம் ப்ரஹ்ம வேதாந்த வேத்ய மித்யுக்தம் -எம்பெருமான் குணங்களுக்கு கடலாகவும்
–குணங்களை கடலாகவும் மிகும் திருமால் சீர்க்கடலை யுள் பொதிந்த சிந்தையேன் -பெரிய திருவந்தாதி -69-
பூண்ட நீள் சீர்க்கடலை யுட்கொண்டு –ஆகாத பகவத் பக்தி சிந்தவே –பக்திம் வா சிந்துன் வேத ரூபயித்வா பஹூ வ்ரீஹி –
அகாதகமான பகவத் பக்தி சாகரத்தை உடையவர் -காதல் கடல் புரைய விளைவித்த -5-3-4–பக்தியைக் கடலாக அருளிச் செய்தார் இறே

இலவசம்-இலைவசம் -வெற்றிலையில் வைத்து இனாமாகக் கொடுப்பது -கையடைக்காயும் -அடைக்காய் திருத்தி வைத்து நான் வைத்தேன் –
மறுதாரை -மடிசார் –

எம் பார் -எம்முடைய பார் –யாம் தங்கும் இடம் -மத விசரமஸ்தலீ -ராமானுஜ பதச்சாயை –என்பதால் -பட்டர் தனியன் சாத்தி அருளி உள்ளார்

முதல் நாள் காலை திருப்பல்லாண்டு தொடக்கம் கேட்டு அருள்வதாக வாகன ஆரோஹணம் தவிர்த்து -தேவ பெருமாள்-
சேவை சாதிக்கும் க்ரமம்
மாலை –என் தொண்டை வாய் சிங்கம் வா –சிம்ஹ வாஹனம்
இரண்டாம் நாள் காலை -ஹம்ச -வாஹனம் -ஞானச் சுடர் விளக்கு ஏற்றினேன்-மறை யாங்கு என உரைத்த மாலை -பின்னுலகினில் பேர் இருள் நீங்க அன்னமதானானே
அன்று மாலை -சூர்ய பிரபை -அரவணையாய் ஆயர் ஏறே அம்மம் உண்ணத் துயில் எழாய்–இன்னும் உச்சி கொண்டதாலோ –சூர்ய உதய பிரஸ்தாபம் உண்டே
மூன்றாம் நாள் காலை -மூன்றாம் திருவந்தாதி –பொலிந்த கருடன் மேல் கொண்ட கரியான் கழலே —கருட வாகன சேவை
அன்று இரவு -பெரியாழ்வார் திருமொழி மூன்றாம் பத்தில் -அடங்கச் சென்று இலங்கையை ஈடழித்த அனுமன் புகழ் பாடி –சீராரும் திறல் அனுமன்
தெரிந்து உரைத்த அடையாளம் –சிறிய திருவடி வாகன சேவை –
நான்காம் நாள் காலை -நான்முகன் திருவந்தாதி -ஆங்காரவாரமது கேட்டு அழல் உமிழும் பூங்காரரவணையான்-என்றும் -விரித்து உரைத்த வென் நாகத்துன்னை –வைகுந்தச் செல்வனார் சேவடி மேல் —சேஷ வாகன பரமபத நாதன் திருக்கோலம்
அன்று இரவு -பெரியாழ்வார் நான்காம் பத்து -நளிர் மா மதியைச் செஞ்சுடர் நாவளைக்கும் -சந்த்ரனுடைய பிரஸ்தாபம் சந்திர பிரபை வாகன சேவை
ஐந்தாம் நாள் காலை -திருவிருத்தம் -சேவை –நாச்சியார் தன்மையில் அருளிச் செய்தலால் –நாச்சியார் திருக் கோலம் அன்று இரவில்
-திரு விருத்தம் –நாச்சியார் திரு விருத்தம் என்றபடி -அன்று இரவில் யாளி வாகன சேவை -யாளி பற்றிய பாசுரங்கள்
-நன்மணி வண்ணனூர் ஆளியும் கோளரியும் –செங்கண் ஆளி இட்டு இறைஞ்சும் —
இரவில் -கண்டம் என்னும் கடி நகர் பாசுரங்கள் திருமால் இரும் சோலை சென்னி யோங்கு திருவேங்கடமுடையான் பாசுரங்கள் சேவை –
இதனால் யாளி வாகன சேவை -அன்று இரவு
ஆறாம் நாள் காலை -திருச் சந்த விருத்தம் -ஆயனாய மாயனே -ஆயனாகி ஆயர் மங்கை வேய தோள் விரும்பினாய் –
ஆனை காத்து ஓர் ஆனை கொன்று -ஆதியாகி ஆயனாய –
என்பதால் கோபால கிருஷ்ணன் திருக்கோலம்
அன்று இரவு யானை வாஹனம் -நாச்சார் திருமொழி -மங்கல வீதி வலம் செய்து –அங்கு ஆனை மேல் -குங்குமம் அப்பிக் குளிர்சாந்தம் மட்டித்து
சூர்ணாபிஷேகம் -அன்று காலை வைதிகச் சடங்கு
ஏழாம் நாள் திருத் தேர் -திரு வெழு கூற்று இருக்கை -திருத் தேர் நிலைக்கு வந்த பின்பு சன்னதிக்கு எழுந்து அருளும் பொழுது திருமடல்
-நாச்சியார் திருமொழி சேஷம் சேவை -கற்பூரம் நாறுமோ -சேவித்து முடிப்பார்கள்
அதில் செங்கண் மால் தன்னுடைய வாய்த் தீர்த்தம் பாய்ந்தாட வல்லாய் –-அன்று இரவு திருப் பாய்ந்தாடித் திரு மஞ்சனம் -அன்று இரவு
பெரிய திருமொழி தொடக்கம் ஆடல் மா வலவன் கலிகன்றிக்காக அன்று குதிரை வாஹனம் –ஒன்பதாம் நாள் காலை மட்டையடி உத்சவம்
மறுநாள் திருவாய்மொழி கேட்டருள பன்னிரண்டு திருவாராதனங்கள் -இரவு ராமானுச நூற்றந்தாதி
தினப்படியே திவ்ய பிரபந்தம் சேவை சாதித்து அருளுவான் தேவப் பெருமாள்

பங்க திக் தஸ்து ஜடிலோ பரதஸ் த்வாம் ப்ரதீஷதே –சேறு பூசப் பெற்ற பரதன் -சடை புனைந்து ஸ்நானம் செய்யாததால் –
-மண் தரையிலே சயநிப்பவன் -கங்குலும் பகலும் கண் துயில் அறியாமல் கண்ண நீர் கைகளால் இறைப்பதால் தான்
கண்ண நீர் கொண்டு அரங்கன் கோயில் திரு முற்றம் சேறு செய் தொண்டர்

தேவராய்த் தேவர்க்கும் தெரியாத ஒளி உருவாய் மூவராய் மூவர்க்குள் முதல்வனாய் நின்றோய் நீ
போற்றுவார் போற்றுவது உன் புகழ்ப் பொருளே யாதலினால் வேற்று வாசகம் அடியேன் விளம்புமாறு அறியேனால்
பணித்தடங்கா திமையவர்க்கும் பல பல நல முனிவர்க்கும் பணித்தடங்கா புகழ் அடியேன் பணித்தடம் கற்பாலதோ
யாம் கடவும் என்று இருக்கும் எவ்வுலகில் கடவுளர்க்கும் ஆம் கடவுள் நீ என்றால் அஃது உனக்கு வியப்பாமோ
கருதரிய யுயிர்க்கு உயிராய் கரந்து எங்கும் பரந்து உறையும் ஒரு தனி நாயகம் என்றால் உன் பெருமைக்கு அளவாகுமோ
அனைத்துலகும் அனைத்து உயிரும் அமைத்து அளித்து துடைப்பது நீ நினைத்த விளையாட்டு என்றால் நின் பெருமைக்கு அளவாகுமோ —

அயோதியை மதுரை மாயை கச்சி காஞ்சி உஜ்ஜயினி த்வாராகை –

ஆனது செம்மை யற நெறி பொய்ம்மை யறு சமயம் போனது பொன்றி யிறந்த்து வெங்கலி –பூம் கமலத் தேனதி பாய் வயல்
தென்னரங்கன் கழல் சென்னி வைத்து தானதில் மன்னும் இராமானுசன் இத்தலத்துதித்தே
வயலில் -ஜீவனுக்கு நெல் -ஜீவனத்துக்கு -வேதாந்தம் உஜ்ஜீவனத்துக்கு -எம்பெருமானார் நியமித்த சிம்ஹாசனாதிபதிகள் வயல் ஸ்தானம்
கோயிலைச் சுற்றி வாழ்பவர்கள் -தாமரைப் பூக்கள் மலிந்து இருப்பது போலே
-தஹரம் விபாப்மம் பரவேச்ம பூதம் யத் புண்டரீகம் புரமத்த்யஸமஸ்தம்-என்றும் போதில் கமல வன்னெஞ்சம் -என்றும்
பக்தா நாம் யத் வபுஷி தஹரம் பண்டிதம் புண்டரீகம் -என்றும்
சொல்லப்படும் ஹிருதய புண்டரீகம் மலர்ந்து திவ்யார்த்தங்கள் என்னும் தேன் அமுத வெள்ளம் பெருகா நிற்கும்
நம் போன்ற சிஷ்யர்கள் -கமலத்தேன் வெள்ளத்தை வண்டுகள் பருகிக் களிக்கும்-போந்தது என் நெஞ்சு என்னும் பொன் வண்டு –
-திவ்யார்த்த அமிருத பிரவாஹத்தை ஆச்வாதனம் பண்ணி ஆனந்திக்க குறை இல்லை –

ஸ்ரிய ஸ்ரியம் பக்த ஜநகை ஜீவிதம் – சமர்த்தம் -ஸ்தோத்ர ரத்னம் -45-அளவுடையரான நித்ய ஸூ ரிகள் அனுபவிக்கும் தன்னை
நித்ய சம்சாரிகள் அனுபவிக்கும் இடத்தில் ஆற்ற நல்ல வகை காட்டும் அம்மானை -என்கிறபடியே சாத்மிக்க சாத்மிக்க அனுபவிப்பிக்கும்
சாமர்த்தியத்தை உடைய உன்னை -இவையும் அவையும் -1-9- திருவாய் மொழியில் காட்டி அருளிய குண விசேஷம்
விபு மனு புபஜே சாத்ம்ய போக ப்ரதா நாத் –
ஜான வைராக்ய ராசி -ஜான ராசி வைராக்ய ராசி -சமூஹங்கள்
பக்த ஜநகை ஜீவிதம் -ஆதமைக மே மதம் போலே இவனுக்கு ஜீவிதம் பக்தர்கள் பக்தர்களுக்கு ஜீவிதம் அவன் என்றுமாம்
தேசிகன் பெரியவாச்சான் பிள்ளை வியாக்யானம் படியே அருளிச் செய்கிறார்

வசீ வதந்யோ குணவான் –12 திருக் கல்யாண குணங்களையும் பெரியவாச்சான் பிள்ளை அருளிச் செய்த படியே தேசிகனும் அருளிச் செய்கிறார்
அவ போதிதவான் இமாம் யதா -54– இமாம் -இந்த -அர்த்தம் சாதாரணமாம் – சேஷத்வத்திலே இனிமையாலே கொண்டாடுகிறார் –

இதி பகவத் ராமானுஜ விரசிதே சாரீரக மீமாம்ச பாஷ்யே சதுர்த்தஸ் யாத்யா யாஸ்ய சதுர்த்த பாத சமாப்தச் சாத்யாய சாஸ்த்ரஞ்ச பரி சமாப்தம் –ஸ்ரீ பாஷ்யம் –
ஸ்வாமி தம் பேரை சொல்லிக் கொள்ள மாட்டாரே -கூரத் ஆழ்வான்- ஏறி அருளப் பண்ணினது அன்றோ –
இதி சர்வம் சமஞ்சசம் -மட்டும் அனுசந்திக்காமல் கூரத் ஆழ்வான் பணித்தவை என்று முழுவதையுமே அனுசந்திக்க வேண்டும்

மண்ணோர் விண்ணோர் வைப்பில் -ஆசார்ய ஹிருதயம் -சிலர் வெற்பில் -என்ற பாட பேதம் கொள்வர் –தண்ணார் வேங்கட
விண்ணோர் வெற்பனே -என்ற பாசுரத்தை மனசில் கொண்டு –
கண்ணாவான் என்றும் மண்ணோர் விண்ணோர்க்கு -தண்ணருவி வேங்கடமே வானோர்க்கும் மண்ணோர்க்கும் வைப்பு
இரண்டு பாசுரங்களையும் மா முனிகள் காட்டி அருளியதால் வைப்பு பாடமே சேரும்
உபய விபூதிக்கும் நிதியான திருமலையிலே -என்று மூலத்தின் மீது அர்த்தமும் விளங்க அருளிச் செய்துள்ளார்
வைப்பு உயிரான வாசகம்
ஆழ்வார் 28 திவ்ய தேசம் மங்களா சாசனங்கள் –முதல் நான்கு கோயில் திருமலை திருக் குருகூர் திருக் குறுங்குடி பர வ்யூஹ விபவ அந்தர்யாமி
குணங்கள் காட்டுவதாகவும் மற்ற 24 திவ்ய தேசங்களும் சாதாரண குணங்கள் விளக்குவதாகவும் மூல காரர் திரு உள்ளம்
கோயில் -வ்யூஹ குணம் -/ திருமலை -அந்தர்யாமி குணம் / திருக் குருகூர் -பர வாஸூ தேவம் -/-திருக் குறுங்குடி விபவ குணம் –

கோயில் –இனிதாகத் திருக் கண்கள் வளர்கின்ற திருவாளன் திருப்பதி -திருக்கண்கள் வளர்கின்ற -என்பதால் வ்யூஹ ஸ்தாநீத்வம்-
வ்யூஹ குணமான சௌஹார்த்தம்திருக் குருகூர் -பரத்வ ஸ்தாநீயம்-ஆதிப்பிரானவன் மேவி யுறை கோயில் –பரே சப்தம் பொலியும்
திருக் குறுங்குடி -விபவ ஸ்தாநீயம் -வைஷ்ணவ வாமனத்தில் விபவ குணமான லாவண்யம் பூர்ணம் –
திருமலைஅந்தர்யாமி ஸ்தாநீயம் -நிதி -வானோர்க்கும் மண்ணோர்க்கும் வைப்பு –தோஷ பூயிஷ்டமான இடங்களில் எல்லாம் உள்ளிருந்து
கிடப்பது தோஷ போக்யத்வ கார்யம் –நிகரில் புகழாய வாத்சல்யம் ஜ்வலிக்கும் -இதனாலே வைப்பு என்ற சொல் உயிரானது-

ச்ரம மனம் சூழும் சுகுமார்யா பிரகாசம் ஆய்ச் சேரியிலே –173-பாடம் அச்சேரியிலே தப்பாக
ஆழ்வாருடைய திருத் தாயாரான உடைய நங்கையார்க்கு பிறந்தகம் ஆகையாலே ஆய்ச்சேரியான திரு வண் பரிசாரத்திலே -மா முனிகள்
துலை வில்லி மங்கலம்-அவ் ஊரிலே த்விகுணம்-அவ் ஊர்த் திரு நாமம் கேட்பது சிந்தையே –
அங்குதான் அவ் ஊர்-அச்சேரி – பொருந்தும் இங்கு ஆய்ச்சேரி சரியான பாடம்

156- சூர்ணிகை –தம் பிழையும்நம் பிழையும் என்று தப்பாக பாடம் -ஆழ்வார் தூது விடும் பொழுது தம் பிழையை சொல்லிக் கொள்வதால் –
என் பிழையே நினைந்து அருளி யருளாத திருமாலார்க்கு –

ஆழியோடும் பொன்னார் சார்ங்கம் உடைய அடிகளை –-இன்னார் என்று அறியேன் அன்னே–இவரார் கொல் –
அடையாளம் சொல்லா நிற்கச் செய்தே நிச்சயிக்க ஒண்ணாத படி இ றே விஷய ஸ்வ பாவம் –
முகம் பார்த்து நீர் யார் கொல் கேட்க முடியாமல் –அட்ட புயகரத்தேன் -அஷ்ட புஜ ஷேத்ரத்துக்கு அதிபதி -ஷேத்ரத்தில் கிடப்பான் ஒருவன் –

அஸ்து தே தயைவ சர்வம் சம்பத்ஸ் யதே –அஸ்து தே -முதல் வாக்யமே போதுமே –மேலே தயைவ சம்பத்ஸ் யதே -என்றும் சர்வம் சம்பத்ஸ் யதே –
பேறு உமக்கு மாத்ரம் அன்று -உம்மோடு அவ்யஹித சம்பந்தம் பெற்ற சாஷாத் சிஷ்யர்களுக்கு மாத்ரம் அன்று -சம்பந்தி சம்பந்திகள் என்னும் படியான பரம்பரா சம்பந்திகளுக்குமாகக் கடவது -சம்பந்தி சம்பந்தி நிஸ்தரணம் அபி —
இதையே மா முனிகள் -காலத்ரயேபி —ஷேமஸ் ச ஏவ ஹி யதீந்திர பவச்சிரிதா நாம் –
அவாவற்று வீடு பெற்ற குருகூர்ச் சடகோபன் —பிடித்தார் பிடித்தார் பிடித்து இருந்து பெரிய வானுள் நிலாவுவரே
தேசிகன் -பாதுகா சஹஸ்ரத்தில் -திராவிட உபநிஷத் அந்நிவேச சூன்யான் அபி லஷ்மீ ரமணாய ரோசயிஷ்யன் –
தருவமாவிச திஸ்ம பாதுகாத்மா சடகோபஸ் ஸ்வ யமேவ மா நநீய
அனைவருக்கும் திருவாய்மொழியில் அந்வயம் ஆவதற்கே சடாரி யாகி கைக்கொண்டு அருளுகிறான் -என்கிறார்
விதீர்ணம் வரம் ச்ருத்வா -அரங்கன் லஷ்மண முனிக்கு கொடுத்த அனுக்ரஹம்
பத்யுஸ் சம்யமி நாம் ப்ரணம்ய சரனௌ தத் பாத கோடீரயோ
சம்பந்தேன சமித்யமா நவிபாவன் தன்யான் ததான்யான் குரூன்
கோடீரம் திருமுடி சம்பந்தம் -தத் பாத கோடீரேயோ –திருவடி திருமுடி சம்பந்தத்தால் -ச்ருத்வா -கர்ண பரம்பரையாக வந்த விஷயம்
துடுப்பு இருக்க கை வேக வேணுமோ -கிடாம்பி யாச்சான் -முன்னோர்களே ஸ்ரீ ராமானுஜர்க்கு அரங்கன் கொடுத்த வரம் இப்படிப் பட்டது
என்பதை சொல்லிய பின்பு நாம் ஆராய வேண்டுமோ
சம்பந்த சம்பந்திகள் அளவும் பாடும் படி இருகரையும் அழிக்கும் படி கிருபா பிரவாகம் கொண்டவன் –
ஒரு மலையில் நின்றும் ஒரு மலைக்குத் தாவும் சிம்ஹ சரீரத்தில் ஜந்துக்களைப் போலே பாஷ்யகாரர் சம்சாராதி லங்கனம் பண்ண
அவரோடு உண்டான குடல் துவக்காலே நாம் உத்தீர்னர் ஆவுதோம் -முதலியாண்டான் –
லஷ்மீ பதேர் யதி பதேச்ச தயை கதாம் தோர் யோ சௌ புரா சமஜநிஷ்ட ஜகத்திதார்த்தம் ப்ராச்யம் பிரகாசயது ந பரமம் ரஹச்யம் சம்வாத ஏஷ சரணாகதி மந்த்ரசார –

மற்று ஓன்று இல்லை சுருங்கச் சொன்னோம் மா நிலத்து எவ்வுயிர்க்கும் –சிற்ற வேண்டாம் சிந்திப்பே அமையும்
-வேறு வக்தவ்யம் இல்லாதபடி சம்ஷேபண ஆத்மா உஜ்ஜீவன உபாயத்தை எல்லார்க்கும் சொன்னோம் –
இதுக்கு அதிகாரி நியமமும் கால நியமமும் தேச நியமமும் இல்லை இவ் உபாயம் தானும் துஷ்கரம் என்று குறைவு பாடவும் வேண்டா -ஸ்ம்ருதி மாத்ரமே அமையும் –
அபராதங்களை செய்து கொண்டே போந்தவன் ஒரு நாளிலே கை சலித்து கை ஒழிந்து நின்றான் ஆகில் அந்த விராமம் தானே பற்றாசாக ஷமித்து அருளுகிறபடி
-வ்யாஜ மாத்திர சாபேஷனுக்கு இவ்வளவு போதும் அன்றோ —ஏவம் சதா சகல ஜன்ம ஸூ சாபராதம் ஷாம்யஸ்யஹோ திதபிசந்தி விராமமாத்ராத் —
மானஸ அனுஷ்டானமே வேண்டுவது -உபாய ச்வீகாரம் சொல்லுகிறது

விநத விவித பூத வ்ராத ரஷைக தீஷே —
வி நத ரஷா பதாப்யாம் த்ருதீய சதுர்த்தாத்யா யார்த்தௌ சம்ஷிப்தௌ -ஏவம் ஜகத் காரணத்வ மோஷ பிரதத்வே கதிதே
-ஏதே ஹி ராஜ்ஞஸ் சத்ரசாமரவத் ப்ரஹ்மண அசாதாரண சிஹ்னம் -சுருதி பிரகாசர் ஸ்ரீ ஸூ க்திகள்
சத்திர சாமராதிகள் போலே லஷணமாகச் சொன்ன ஜகத் காரணத்வ மோஷ ப்ரதத்வ சர்வ ஆதாரத்வ சர்வ நியந்த்ருத்வ சர்வ சேஷித்வ
சர்வ சரீரத்வ சர்வ சப்த வாச்யத்வ சர்வ வேத வேத்யத்ய சர்வ லோக சரண்யத்வ சர்வ முமுஷூ பாச்யத்வ சர்வ பல ப்ரதத்வ சர்வ வ்யாப்த
ஜ்ஞானந்த ஸ்வரூபத்வ லஷ்மீ சஹாயத்வாதிகள் -பிரதி நியதங்கள் –

கோங்கலரும் பொழில் மாலிரும் சோலையில் கொன்றைகள் மேல் தூங்கு பொன் மாலைகளோடு உடனாய்நின்று தூங்குகின்றேன்
தாமஸ புருஷர்கள் புகும் தேசம் அன்று –சாத்விகர் இது கொண்டு கார்யம் கொள்ளார்கள் -பெரியாழ்வார் வயிற்றில் பிறந்து
பகவத் அர்ஹமான வஸ்து இங்கனே இழந்து இருந்து க்லேசப்படுவதே –

மென் மலர் மேல் களியா வண்டு கள் உண்ணக் காமர் தென்றல் அலர் தூற்ற நளிர் வாய் முல்லை முறுவலிக்கும் நறையூர் -பெரியாழ்வார் திருமொழி -6-7-4-
அலர் தூற்றுதல் -புஷ்பம் தூற்றுதல் பலி தூற்றுதல் –வண்டு கள் உண்ண தென்றல் அலர் தூற்ற முல்லை முறுவலிக்க -என்றபடி –

ஓங்கி உலகளந்த உத்தமன் பேர் பாடி -ஆசார்யன் திரு நாமத்தைப் பாடி -ஆசார்யனே ஓங்கி உலகளந்த உத்தமன்
எம்பெருமானிலும் மேம்பட்டு -உலகங்களை எல்லாம் ச்வாதீனப் படுத்திக் கொண்ட சிறந்தவர்
மண் மிசை யோனிகள் தோறும் பிறந்து —அவஜா நந்தி மாம் மூடா –மாமேகம் சரணம் வ்ரஜ என்னாமல்
-திரு நாரணன் தாள் காலம் பெறச் சிந்தித்து உய்ம்மினோ –உபதேஷ்யந்தி –தத்வ தர்சன –
உலகளந்த -இரப்பாளன்-மனுஷ்ய சஜாதீயர் ஆசார்யர் -ரஹச்ய த்ரயம் தத்வத்ரயம் சாதக த்ரயம் தத்வ ஹித புருஷார்த்தம் -மூன்றை பற்றியே –
இரந்து -தனது ஸ்ரீ பாத தீர்த்தத்தால் உஜ்ஜீவிப்பார் ஆசார்யர்
ததஸ் ஸ்வ சரணாம் போஜ ஸ்பர்ச சௌ ரபை பாவநை ரர்த்திதஸ் தீர்த்தைர் பாவ யந்தம் பஜாமி தம் -ஸ்ரீ வர வர முனி தினசர்யை
உத்தமன் -அதம குரு-ஜைன புத்த –மத்யம -கர்ம காண்டம் உபதேசிக்கும் குரு -அனுவ்ருத்தி பிரசன்னாசார்யர் போலே அன்றிக்கே
பயன் நன்றாகிலும் பாங்கலர் ஆகிலும் -இத்யாதி நிர்ஹேதுகமாக தனது பேறாக-ஞானம் அனுஷ்டானம் நிறைந்த ஆசார்யர்
நம்பாவை -கையில் கனியன்ன கண்ணனைக் காட்டித்
தரினும் உன் தன் மெய்யில் பிறங்கிய சீர் அன்றி வேண்டிலன் யான் –மதுரகவி நிஷ்டை
நீராடினால் -காலை நல் ஞானத்துறை படிந்து யாடி
தீங்கின்றி நாடெல்லாம் -தேஹாத்மா பிரமிப்பு -ஸ்வ ஸ்வா தந்திர நினைவு -அன்யா சேஷத்வம் கொண்டு –ஆபாச பந்துத்வ பிரியம் –
யத் அஷ்டாஷரம் சம்சித்தோ மஹாபாகோ மஹீயதே ந தத்ர சஞ்சரிஷ்யந்தி வியாதி துர்ப்பிஷா தஸ் கரா
கொன்று உயிர் உண்ணும் விசாதி பகை பசி தீயன வெல்லாம் நின்று இவ் உலகில் கடிவான் நேமிப்பிரான் தமர் போந்தார் –
திங்கள் மும்மாரி பெய்து –வேதம் ஓதிய வேதியர்க்கு ஓர் மழை-நீதி நன்னெறி மன்னவர்க்கோர் மழை -மாதர் மங்கையர் கற்பினுக்கு ஓர் மழை –
ஆசார்யர்கள் ஸ்ரீ ஸூ க்திகளே மழை -செவியிலே திருமந்த்ரார்த்தம் –கிரந்த காலஷேபம் சாதிக்கை -சிந்தனை செய்விக்கை –
திங்கள் மும்மாரி -சந்தரன் போன்று குளிர்ந்த அர்த்தங்களை தருகை -முளைத்து எழுந்த திங்கள் தானாய்-நவோ நவோ பவதி ஜாயமான
-ஆராவமுதமான அர்த்த விசேஷங்கள்
ஓங்கு பெரும் செந்நெலூடு கயலுகள –-செந்நெல் தேக விசிஷ்டன் -அஹம் அன்னம் -ஞானாதி குணங்களினால் ஓங்கிய செந்நெல் –
வரம்புற்ற கதிர்ச் செந்நெல் தாள் சாய்த்து தலை வணங்கும் தண் அரங்கமே –தாசோஹம்-என்று இருப்பார்கள் இ றே
கயல் உகழுகை -மத்ஸ்யம் – தேஹத்திலும் ஆத்மாவிலும் கண் விக்கி வர்ணாஸ்ரமம் தர்மங்கள் மாறாமல் சேஷத்வ பாரதந்த்ர்யங்கள் வளர்க்கை
பூங்குவளைப் போதில் பொரு வண்டு கண் படுப்ப –
குவளையம் கண்ணி -ஸ்ரீ மகா லஷ்மி கடாஷம் -பங்கயத்தாள் திருவருளும் கொண்டு –
அழகிய வண்டு -சண்டை போடும் வண்டு -உளம் கனிந்து இருக்கும் அடியவர் தங்கள் உள்ளத்து ஊறிய தேன் –பிணங்கி அமரர் பிதற்றும் குணம் –
கண் பிடுப்ப -நிர் விசாரமாய் கிடக்க –
தேங்காதே புக்கிருந்து -நாசம் வதசரவஸீ நே ப்ரப்ரூயாத் –தத் வித்தி ப்ராணி பாதேன பரி ப்ரச் நேன சேவயா –
சீர்த்த முலை பற்றி வாங்க -சிஷ்ய உஜ்ஜீவனத்துக்கு -பகவத் ஆஜ்ஞ்ஞா பரிபாலனார்த்தமாக -சிஷ்யர்களை வருந்தி வேண்டி கொள்ளுதல் –
துர்க்கதியைக் கண்டு சாஹிக்காமல் உபதேசிப்பது -தரிக்க முடியாமல் உபதேசிப்பது -ஆக இந்த நான்கு ஹேதுக்களால்-
பற்றி வாங்கக் குடம் நிறைக்கும் -கீதாசார்யன் -அர்ஜுனன் /நாரதர் வால்மீகி /பராசரர் -மைத்ரேயர்
-கடல் வாய்ச் சென்று மேகம் கவிழ்ந்து இறங்கிக் கதுவாய்ப் பட நீர் முகந்து ஏறி எங்கும் குடவாய்பட நின்று மழை பொழியும்-
ஆசார்ய தயாபாத்ரர்கள் குடம் -தம்மோடு ஒக்க அருள் செய்யும் ஆசார்யர்கள் -கைம்மாறு கருதாமல் அர்த்த பஞ்சகங்கள் பொழிந்த
நீங்காத செல்வம் -கைங்கர்ய செல்வம் நித்ய விபூதியில் நித்ய ஸூ ரிகள் உடன் ஒரு கோவையாக -என்றபடி

ஸ்ருத்வா அசுகுணான்-குணான்– புவன சுந்தர -அழகன் -கொடியன் -சுந்தர –வன சுந்தர –புவன சுந்தரா -ருக்மிணி 7 ச்லோஹங்கள்–த்வை அச்யுதா –
ருச்யசிங்கர் -பெருமையால் கொம்பு முளைத்து இருக்கோ -வசனம் -சந்தமாமா -தாய் உடன் பிறந்த சந்தரன் மாமா தானே

மாற்றாதே பால் சொரியும் -பாலே போரில் சீரில் பழுத்து ஒழிந்தேன் –
மாற்றாதே -முன்னோர் மொழிந்த முறை தப்பாமல் கேட்டுப் பின்னோர்ந்து தாமதனைப் பேசுவதே –
தாமே முன்பு பேசியைதை மாற்றிப்ம் பேசாமல் -நிலைகுலையாமல் சொல்லி -பிறர் தாம் சொன்னதை மாற்ற வேண்டாத படி குற்றம் இல்லாமல் என்றுமாம் -ஆசார்யாராய் மாற்ற வேண்டாத படி தாமே எல்லா அர்த்தங்களையும் தாமே அருளிச் செய்த என்றபடி
ஏமாற்றாமல் வஞ்சிக்காமல் என்றுமாம் -சததம் கீரத்தயந்தோ மாம் -இடைவிடாமல் -என்றுமாம் ஆக ஆறு பொருள்கள்

பாஞ்ச சன்யம் ஒலி -துளசி கந்தம் -கண்ணனே ரதம் செலுத்தி -வந்த பிராமணனே பெரிய திருவடி
கிரந்த சதுஷ்டயம் -ஸ்ரீ பாஷ்யம் ஸ்ரீ கீதா பாஷ்யம் பகவத் விஷயம் ரஹச்யம் –

உபய விபூதி நாதன் இருக்க விரிதளையானை விரும்பி நின்றேனே
புதுக் கணிப்புடைய புண்டரீகன் இருக்க பொறி பறக்கும் கண்ணனைப் பூசித்தேனே
கடல் மண்ணுண்ட கண்டன் இருக்க கறை கொண்ட கண்டனைக் காமித்தேனே
கல்லெடுத்துக் கன்மாரி காத்த கற்பகம் இருக்க கையார் கபாலியைக் காதலித்தேனே
திருவிருந்த மார்பன் சிரீதரன் இருக்க திருவில்லாத் தேவனைத் தொழுது நின்றேனே
பீதகவாடைப் பிரான் இருக்க இருக்க புலி யுரியானைப் பின் தொடர்ந்தேனே
சதிரான கங்கை யடியான் இருக்கச் சுடுகாடு காவலனைச் சுற்றி வளம் வந்தேனே
பெரும் துழாய் வனம் இருக்க பெரும் கையால் பேய்ச் சுரைக்கு வார்த்தேனே –கோவிந்த பட்டர் புலம்பல்

—————————————————————

ஸ்ரீ கோயில் கந்தாடை அப்பன் ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ P.B.A. ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம்-