Archive for December, 2015

ஸ்ரீ விஷ்ணு சஹஸ்ர நாமம் சுருக்கமான பொருள்-503-1000 -ஸ்ரீ வேளுக்குடி ஸ்வாமிகள்–

December 28, 2015

தர்மத்தைக் காக்கும் ஸ்ரீ இராமன் –

503-கபீந்திர -இராமாவதாரத்தில் தனக்கு குரங்கு வடிவில் வந்த தேவர்களுக்குத் தலைவர் –
504-பூரி தஷிண -தான் முன் மாதியாக இருந்து யாகங்களை நடத்தி நிரம்ப தஷிணை கொடுத்தவர் –
505-சோமப -யாகங்களில் தூய சோம ரசத்தைப் பருகியவர்
506-அம்ருதப -யாகத்தில் அக்னி பகவானுக்குக் கொடுக்கப்பட்டது அமுதமாக மாறி விஷ்ணுவை அடையும் –அதை பருகியவர் –
507-சோம -தாழ்ந்த அமுதத்தைப் போல் அல்லாமல் தானே ஆராத அமுதமானவர் –
508- புருஜித் -சத்தியத்தினால் உலகங்களையும் -தானத்தினால் ஏழைகளையும் பனிவிடையால் குருக்களையும் –
இப்படி அனைவரையும் பல வகைகளில் வென்றவர் –
509-புருசத்தம -ஹனுமான் போன்ற சான்றோர்களின் உள்ளத்தில் நிலையாக இருப்பவர் –
510-வி நய -மாரீசன் போன்றோரை அடக்கியவர் –
511-ஜய -தன் அடியார்களால் ஏவப்படும்படி இருப்பவர் -வெல்லப்படுபவர்-
512-சத்யசந்த -சீதையையும் இலக்குவனையும் விட்டாலும் சொன்ன சொல் விடாதவர் –
513-தாசார்ஹ -பக்தர்கள் தங்களையே சமர்ப்பிக்கும் போது அவர்களை ஏற்கத் தகுதி உள்ளவர்

————————————————————-

பாகவதர்களைக் காப்பவன் –

514-சாத்வதாம்பதி -சாத்வதர்கள் யாதவர்கள் -என்னும் பாகவதர்களுக்குத் தலைவர் –
515-ஜீவ -பாகவதர்களுக்கு உயிர் அழித்து உய்விப்பவர் –
516-விநயிதா-பாகவதர்களை ராஜ குமாரனைப் போலே காப்பவர்
517-சாஷீ -அதற்காக அவர்களின் வளர்ச்சியை நேரே காண்பவர் –
518-முகுந்த -பாகவதர்களால் பிரார்த்திக்கப் பட்டு முக்தியைக் கொடுப்பவர் –
519-அமித விக்ரம -அனைத்துத் தத்துவங்களையும் தாங்கும் அளவிட முடியாத சக்தியை உடையவர் –

————————————————————————–

ஸ்ரீ ஆதி சேஷமும் ஸ்ரீ கூர்மமும் –

520-அம்போ நிதி -கடலுக்கு அடியில் பாதாளத்தில் ஆமை உருபா பீடமாகவே உலகையே தாங்குபவர் –
521-அநந்தாத்மா -ஆமையின் மேல் தூண் போன்ற ஆதி சேஷனுக்கு அந்தராமாத்மா வானவர் –
522-மஹோ தாதி சய -பிரளயத்தின் போது ஆதி சேஷப் படுக்கையில் படுப்பவர் –
523-அந்தக -பிரளயத்தின் போது இவர் வாயில் இருந்து தோன்றும் தீயில் பிறந்த ருத்ரராலே உலகையே விழுங்குபவர்

————————————————-

ஸ்ரீ பிரணவ ஓங்கார வடிவினன் –

524-அஜ -பிரணவத்தின் முதல் எழுத்தாகிய அகாரத்தால் த்யானிக்கப் படுபவர் –
525-மஹார்ஹ-பக்தர்கள் பிரணவத்தைக் கூறி தம்மையே சமர்ப்பிப்பதை ஏற்றுக் கொள்ளத் தகுதி உடையவர்
526-ஸ்வா பாவ்ய-அடியார்களால் ஸ்வாமியாக -உடையவனாக நினைக்கப் படுபவர் –
527-ஜிதாமித்ர -பிரணவத்தின் பொருளை உணர்த்தி அஹங்கார மமகாரங்களான பகைவர்களை ஜெயித்துக் கொடுப்பவர் –
528-ப்ரமோதன-தம் பக்தர்களை மகிழ்வித்து அத்தக் கண்டு தானும் மகிழ்பவர்

———————————————————–

ஸ்ரீ கபில அவதாரம் –

529-ஆனந்த -தைத்ரிய உபநிஷத் கூறியபடி எல்லை யற்ற ஆனந்தமே உருவானாவர் –
530-நந்தன -தன ஆனந்தத்தை முக்தி பெற்றவர்களுக்கு அளிப்பவர் –
531-நந்த -இன்பத்துக்கு உரிய பொருள்கள் இடங்கள் கருவிகள் மனிதர்கள் ஆகிய அனைத்தாலும் நிரம்பியவர் –
532-சத்யதர்மா -சரணாகதர்களைக் காக்கும் தன தர்மத்தை நன்கு நடத்துபவர் –
தன் பெருமையால் மூன்று வேதங்களையும் வியாபித்து இருப்பவர் –
534-மஹர்ஷி -அனைத்து வேதங்களையும் நேராக அறிந்த கபில மூர்த்தியானவர் –
535-கபிலாசார்ய-கபிலாசார்யராக இருந்து சாங்க்ய முறைப்படி தத்தவங்களை விளக்கியவர் –
537-மேதிநீபதி -கபிலராக உலகத்தையே தாங்கியபடியால் பூமிக்குத் தலைவர் –
538-த்ரிபத -அனுபவிக்கப் படும் பொருளான அசித் -அனுபவிப்பவனான ஜீவன் –
இரண்டையும் ஆணை இடுபவரான பகவான் ஆகிய மூன்று தத்வங்களையும் அறிபவர்

—————————————————————————————

ஸ்ரீ வராஹ அவதாரம் –

539-த்ரித ஸாத் யாஷ -பிரளய ஆபத்தில் இருந்து முப்பத்து மூன்று தேவர்களையும் வராஹ உருவத்தில் ரஷித்து அருளிய ஸ்வாமி-
540-மஹா ஸ்ருங்கா -உலகமே சிறு பொருளாக ஒட்டிக் கொள்ளும்படி பெரும் கோரைப் பல்லை -தந்தத்தை உடையவர் –
541-க்ருதாந்தக்ருத் -யமனைப் போன்ற ஹிரண்யாஷனை ஒழித்தவர்-
542-மஹா வராஹ -தாமரைக் கண் உடைய பெரிய பன்று உரு உடையவர் –
543-கோவிந்த -பூமியைத் திரும்பவும் அவளை அடைந்தவர் –

——————————————————

மேன்மை சொல்லும் ரஹஸ்யமான திரு நாமங்கள் –

544-சூஷேண- ஐந்து உபநிஷத் மந்த்ரங்களால் ஆன திருமேனியை சேனையாகக் கொண்டு அனைவரையும் தம் வசப்படுத்துபவர்
545-கனகாங்கதீ -திவ்யமான பொன் ஆபரணங்களால் அலங்கரிக்கப் பட்டவர் –
546-குஹ்ய -உபநிஷத்துக்களின் பொருளான தன திருமேனியை மற்றவர்கள் இடத்தில் இருந்து மறைப்பவர் –
547-கபீர -ஆழமான பெருமை உடையவர் -தன சேர்க்கையால் அனைவரின் அறிவின்மையையும் போக்குபவர் –
548-கஹன-நதியின் அடித்தளம் தெரிந்தாலும் ஆழம் தெரியாதா போலே தன குணங்கள் புலப்பட்டாலும் தான் அளவிறந்த ஆழம் உடையவர் –
549-குப்த-அவன் மாயை அறிந்த ஆசார்யர்களால் ரஹஅச்யமாகப் பாதுகாக்கப் படுபவர் –
550-சக்ர கதா தர -அவர் யார் என்னில் சங்கு சக்ரங்களை ஏந்தி இருப்பவர் –

551-வேதா -பலவகைப் பட்ட மங்கலமான செயல்களை உடையவர் –
552-ஸ்வாங்க–பிரபஞ்சத்துக்கே சக்கரவர்த்தி என்பதற்கான அனைத்து அடையாளங்களையும் பொருந்தியவர்
553-அஜித -அஜீதை என்கிற ஸ்ரீ வைகுண்டத்துக்கு ஸ்வாமி
554-கிருஷ்ண -மேகம் போன்ற கறுத்த நிறம் உள்ளவர் –
555-த்ருட -வ்யூஹ ரூபத்திலும் அடியார்க்குக் காணப்படும் திவ்ய ரூபம் உடையவர்
556-சங்கர்ஷண –சித்துக்களையும் அசித்துக்களையும் சம்ஹாரத்தின் போது தம்மிடத்தில் லயிக்கச் செய்பவர் –
557-அச்யுத -பிரமன் முதலான தேவர்களைப் போல் அல்லாமல் வ்யூஹ நிலையில் சற்றும் நழுவுதல் இல்லாதவர் –
558-வருண -பூமியையும் ஆகாயத்தையும் மூடிக் கொண்டு இருப்பவர் –
559-வாருண–அவன் இடத்தில் லயிக்க விரும்பும் நினைவை உடைய அடியார்கள் உள்ளத்தில் இருப்பவர் –
560-வ்ருஷ-பெரும் மரத்தைப் போலே அடியார்களுக்கு நிழல் தருபவர் –

561-புஷ்கராஷ-தம் அருளாலே அடியார்களைப் பேணும் திருக் கண்களை உடையவர் –
562-மஹா மநா -அடியார்கள் இடம் நிறைந்த மனமும் வள்ளன்மையும் உடையவர் –
563-பகவான் -குற்றம் அற்றதாய் குணங்களே நிரம்பிய ஸ்வரூபம் ஆனதால் பூஜிக்கத் தக்கவர் –
564-பகஹா -முன்னால் கூறியபடி ஜ்ஞானம் முதலிய ஆறு குணங்களை உடையவர் –
565-நந்தீ-வ்யூஹத்தில் சங்கர்ஷணனாக இருந்தவர் –விபவத்தின் போது நந்தனின் மகனாக பலராமனாக அவதரித்தவர் –
566-வநமாலீ-பஞ்ச பூதங்களின் தேவதையான வைஜயந்தீ என்ற பெயர் பெற்ற வனமாலையை அணிந்தவர் –
567-ஹலாயுத -சித் அசித்துக்களை வளர்க்க உலும் கலப்பையை ஏந்தியவர் –
568-ஆ தித்தியா -ஆ என்னும் பீஜ மந்தரத்தால் அடையத் தக்கவர் –
569-ஜ்யோதிராதித்ய -ஒளி படைத்த சூரியனே ஆதித்யன் -அவனே இருண்டு போகும் சோதி யுருவம் கொண்ட நாராயணனாக பிறந்தவர் –
570–சஹிஷ்ணு -ருத்ரனுக்கும் நாராயணனுக்கும் சண்டை மூண்ட போது அதில் ஏற்பட்ட குற்றங்களைப் பொறுத்தவர்-

571-கதிசத்தம -ஆச்சார்யனாக இருந்து தர்ம மார்க்கத்தைக் காட்டுபவர் –
572- சூ தன்வா-அமிர்தத்தை பிரித்த போது தேவர்களுக்கும் அசுரர்களுக்கும் நடந்த சண்டையை தன வில்லால் நிறுத்தியவர் –
573-கண்ட பரசூ -உடைந்த கோடாரியை ஆயுதமாகக் கொண்டவர் –
574-தாருண-உட்பகைவர்களையும் வெளிப்பகைவர்களையும் பிளப்பவர் –

——————————————————–

ஸ்ரீ வியாச அவதாரம்

575-த்ரவிண ப்ரத -சாஸ்திரம் ஆகிற செல்வத்தை நிரம்பக் கொடுப்பவர் –
576-த்விஸ் ப்ருக்-தன் சிறந்த அறிவினால் பரமபதத்தினில் இருக்கும் தன் ஸ்வ பாவிக தன்மையை தொடுபவர் அறிபவர் –
577-சர்வத்ருக்-அனைத்தையும் பார்த்து அறியக் கூடிய வித்வான் -முழுமையான அறிவுடையவர்
578-வியாச -வேதங்களைப் பிரித்துக் கொடுத்த வியாச உருவானவர் –
579-வாசஸ்பதி -ஐந்தாம் வேதமாகப் போற்றப்படும் மஹா பாரத்தில் உள்ள சொற்களுக்குத் தலைவர் –
580-அயோ நிஜ -சாரஸ்வத அவதாரத்தில் பெருமானின் பேச்சில் இருந்து பிறந்த படியால் கர்ப்பத்தில் இருந்து பிறவாதவர் –

581-த்ரிசாமா -ப்ருஹத் ரதந்த்ரம் வாமதேவ்யம் -என்னும் மூன்று சாமங்களால் பாடப்படுபவர் –
582-சாமக -மகிச்சியோடு அந்த சாமங்களை தானே பாடுவார் –
583-சாம -அவன் பெருமையை பாடுபவர்களுடைய வினைகளைப் போக்குபவர் –
584-நிர்வாணம் -பாவம் விலக்கியவர்களின் உயர் கதிக்கு காரணம் ஆனவர் –
585-பேஷஜம் -ஒழிக்க முடியாத சம்சாரம் ஆகிற நோய்க்குச் சிறந்த மருந்து –
586-பிஷக் -நோய் நாடி நோய் முதல் நாடும் அற்புத மருத்துவர்-
587-சன்யாசக்ருத்–சரணா கதர்களின் ரஜோ குணம் தமோ குணம் அறிந்து சிக்த்சை பண்ணும் மருத்துவர்
588-சம -ஆசை பயம் கோபம் ஆகியவற்றை அடக்க உபதேசிப்பவர் –
589-சாந்த -அலை போலே தன் பெருமை பொங்கினாலும் அலை இல்லாக் கடல் போலே சாந்தமாக இருப்பவர் –

——————————————————————————————

தர்மத்தின் படி பயன் அளிப்பவன் –

590-நிஷ்டா -தன்னிடம் ஒரு முகப்படுத்தப் பட்ட மனத்தைத் தன் திருமேனியில் நிலை நிறுத்துபவர்
591-சாந்தி -சமாதி நிலையில் ஏனைய தொழில்கள் மறந்து தன்னையே அனுபவிக்கச் செய்பவர் –
592-பராயணம் -முக்திக்கு நேர் வழியான சிறந்த பக்தியை தாமே அளிப்பவர் –
593-சூபாங்க -சமாதி நிலையில் ஏனைய தொழில் களை மறந்து தன்னையே அனுபவிக்கச் செய்பவர்
594-சாந்தித -அவர்களின் பிறவிச் சுழலை அறுத்து சாந்தியைக் கொடுப்பவர் –
595-ஸ்ரஷ்டா -முக்தி விரும்பியவர்களை சம்சாரத்தில் இருந்து விடுவிக்கும் போது ஏனையோரை கர்மத்தின் படி படைப்பவர்
596-குமுத -அடியார்களுக்கு காணுதல் கேட்டல் ஆகிய இவ்வுலக இன்பங்களை அளித்து மகிழ்பவர் –
597-குவலேசய-குவலர் எனப்படும் ஜீவர்களை ஆள்பவர் –
598-கோஹித -சம்சார விதையை விதைத்து இவ்வுலகை வளர்ப்பவர்
599-கோபதி -ஜீவர்கள் இன்பம் துய்க்கும் ஸ்வர்க்கத்துக்கும் ஸ்வாமி
600-கோப்தா -வினைகளின் பயன்களை கொடுத்துக் காப்பவர் –

601- வ்ருஷபாஷ-சம்சாரம் என்னும் சக்கரத்துக்கு தர்மம் என்னும் அச்சுப் போன்றவர் –
602-வ்ருஷப்ரிய -உலக வாழ்க்கையை நீடிக்கும் பிரவ்ருத்தி தர்மம் முடிக்கும் நிவ்ருத்தி தர்மம் ஆகிய இரண்டிலும் அன்பு செலுத்துபவர் –
603-அநீவர்த்தீ -பிரவ்ருத்தி தர்மத்தில் ஈடுபட்டவர்களை சம்சாரத்தை விட்டு விளக்காதவர் –
604-நிவ்ருதாத்மா -நிவ்ருத்தி தர்மத்தில் இருக்குமவர்களுக்கும் ஆத்மாவாக இருப்பவர் –
605-சங்ஷேப்தா -பிரவ்ருத்தி தர்மத்தில் இருக்குமவரின் அறிவைக் குறைப்பவர் –
606-ஷேமக்ருத் -நிவ்ருத்தி தர்மத்தில் இருப்பவர்களின் அறிவை விரிப்பவர் –

————————————————————-

ஸ்ரீ யபதியே ஸ்ரீ பர ப்ரஹ்மம்-

607-ஸிவ-இவ்வுலக போகத்தையும் முக்தியையும் விரும்பும் யாவர்க்கும் தக்க நன்மைகளைச் செய்பவர் —
608-ஸ்ரீ வத்ஸ வஷா-ஸ்ரீ வத்சவம் என்னும் மருவை தன் மார்பில் அடையாளமாகக் கொண்டவர் –
-இந்த மருவைப் பீடமாகக் கொண்டே ஸ்ரீ மஹா லஷ்மி வீற்று இருக்கிறாள் –
609-ஸ்ரீ வாஸ-ஸ்ரீ தேவி விளையாடி இன்புறும் தோட்டமான மார்பை உடையவர் –
610-ஸ்ரீ பதி-ஸ்ரீ தேவிக்குத் தகுந்த கணவர் –

611-ஸ்ரீ மதாம் வர -ஸ்ரீ லஷ்மீ கடாஷம் உடைய நான்முகன் முதலான அனைவரையும் விடச் சிறந்தவர் –
612-ஸ்ரீத-அப் பொழுதைக்கு அப் பொழுது புதியதான அன்பை திரு மகளுக்கு அளிப்பவர்
613-ஸ்ரீ ச -பிராட்டியின் பெருமைக்கே காரணமானவர் -திருவுக்கும் திரு –
614-ஸ்ரீ நிவாச -கற்பகக் கொடி மரத்தைச் சார்ந்து இருப்பது போலே பிராட்டிக்கு கொழு கொம்பாக இருப்பவர் –
615-ஸ்ரீ பதி -ரத்னத்துக்கு பேழை போலே பிராட்டியைத் திருமார்பில் கொண்டவர் –
616-ஸ்ரீ விபாவன -பிராட்டியின் தொடர்பால் பெருமையால் வளர்பவர் –
617-ஸ்ரீ தர -மாணிக்கம் ஒளியையும் பூ மணத்தையும் பிரியாதாப் போலே பிராட்டியைப் பிரியாதவர் –
618-ஸ்ரீ கர -பர ரூபத்தைப் போலே வ்யூஹத்திலும் பிராட்டியைப் பிரியாமல் இருப்பவர் –
619-ஸ்ரேய ஸ்ரீ மான் -பக்தர்கள் தங்கள் பயன்களுக்காக வேண்டிக் கொள்ளும் பிராட்டிக்கே ஸ்வாமி –
620-லோகத்ர ஆஸ்ரய -ஜகன் மாதாவான பிராட்டியோடு கூடி மூ உலகங்களுக்கும் தந்தையாய் இருப்பவர் –

621-ஸ்வஷ–பிராட்டியின் அழகைப் பருகும் திருக் கண்களை உடையவர் –
622-ஸ்வங்க-பிராட்டியே ஆசைப்படும் திருமேனி அழகு உடையவர் –
623-சதா நந்த -இருவருக்கு உள்ளும் வளரும் அன்பினால் எல்லையில்லா ஆனந்தம் உடையவர் –
624-நந்தி -எங்கும் எப்போதும் எல்லா வகைகளிலும் அவளோடு ஆனந்தப் படுபவர் –
625-ஜ்யோதிர் கணேஸ்வர -தங்கள் இருவருக்கும் விஷ்வக் சேனர் ஆதி சேஷன் முதலானாரோல் தொண்டு செய்யப் பெற்றவர் –
626-விஜிதாத்மா -திரு மகளைப் பிரியாத போதும் பக்தர்கள் இடத்திலே உள்ளத்தை வைப்பவர் –
627-விதேயாத்மா -இங்கு வா அங்கு நில் இங்கு உட்கார் இதை உண் என்று பக்தர்கள் கட்டளை இடும்படி அடங்கி இருப்பவர் –
628-சத்கீர்த்தி -இப்படிப் பட்ட எளிமையினால் தூய புகழ் படைத்தவர் –
629-சின்ன சம்சய -இவரை அறிய முடியுமா முடியாதா -பெரியவரா எளியவரா -என்ற ஐயங்களை அறிபவர் –

—————————————————————-

ஸ்ரீ அர்ச்சாவதாரம் -கண்களுக்கு புலப்படும் சௌலப்யம் –

630-உதீர்ண-அனைவரும் கண்ணால் காணும்படி அவதரிப்பவர் –
631-சர்வதஸ் சஷூ -அவதாரத்துக்கு பிற்பட்டவர்களுக்கும் அர்ச்சை விக்ரஹ உருவில் கோயில் கொண்டு அனைவராலும் தர்சிக்கப் படுபவர் –
632-அ நீஸ–நீராடவும் உண்ணவும் பிறரை எதிர் பார்க்கிறபடியால் அர்ச்சியில் சுதந்தரமாக இல்லாதவர் –
633-சாச்வதஸ்திர -அவதாரங்களைப் போலே முடிந்து போகாமல் அர்ச்சையில் பல வடிவங்களில் எக்காலமும் இருப்பவர் –
634-பூசய–கோயில்களில் பக்தர்கள் வேண்டுகோளுக்கு இணங்க பூமியிலே சயனித்தவர்-
635-பூஷண-எளிமை குணத்தால் அலங்கர்க்கப் பட்டவர் –
636-பூதி -தன் பக்தர்களுக்கு உலகச் செல்வம் மற்றும் பக்திச் செல்வம் ஆகிய அனைத்துமாய் இருப்பவர் –
637-அஸோக-தன் அடியார்களைக் காக்கிற படியால் சோகம் துன்பம் அற்று இருப்பவர்
638-சோக நாசன –இவனைப் பிரிவதே துன்பம் என்று இருக்கும் பக்தர்கள் நடுவே இருந்து அந்த துன்பத்தைப் போக்குபவர்
639-அர்ச்சிஷ்மான் -பக்தர்களின் உட் கண்ணையும் வெளிக் கண்ணையும் திறக்கும் ஒளி படைத்தவர் –
640-அர்ச்சித-புண்ய ஷேத்ரங்களிலும் வீடுகளிலும் கண்ணால் காணும் படி அர்ச்சை வடிவைக் கண்டவர் –

641-கும்ப -அடியார்களுக்கு பழகின வடிவத்தில் ஒளி விடுபவர்
642-விசூத்தாத்மா -தன்னிடம் பக்தர்கள் அனைவரும் அனைத்தையும் அனுபவிக்கும் படி பாகு பாடில்லாத தூய உள்ளம் உடையவர் –
643-விசோதன–புண்ய ஷேத்ரங்களிலும் வீடுகளிலும் கண்ணால் காணும் படி அர்ச்சை வடிவைக் கொண்டவர் –
641-கும்ப -அடியார்களுக்கு பழகின வடிவத்தில் ஒளி விடுபவர் –
642-விசூத்தாத்மா -தன்னிடம் பக்தர்கள் அனைவரும் அனைத்தையும் அனுபவிக்கும் படி பாகுபாடில்லாத தூய உள்ளம் உடையவர் –
643-விசோதன -புண்ய ஷேத்ரங்களில் உடலை விட்டவர்களின் வினையை முடித்து தூய்மை படுத்துபவர் –
644-அநிருத்த–அநிருத்தனான தான் வசூ பாண்டம் என்னும் ஷேத்ரத்தில் ஜனார்தனன் வடிவில் இருப்பவர் –
645-அப்ரதிதர -ஜனார்த்தனராய் தீயவர்களை அழிப்பதில் தந்நிகர் அற்றவர் –
646-பிரத்யும்ன -தானே ஒளிவிடும் புருஷோத்தமனாய் இருப்பவர் -பூரி ஜகன்னாத ஷேத்ரம்
647-அமிதவிக்கிரம -எல்லை இல்லாத த்ரிவிக்ரம அவதாரம் எடுத்தவர் -யமுனைக்கரை ஷேத்ரம் –
648-காலநேமி நிஹா -கால சக்ரத்தின் நேமியாகிய அறிவின்மையை ஒழிப்பவர்-
649-சௌரி-சௌரி என்ற பெயர் பெற்ற வசூ தேவரின் மகன் -திருக்கண்ண புரம் சௌரி ராஜ பெருமாள் –
650-சூர -அரக்கர்களை அளிக்கும் சூரனான இராமன் -சித்ர கூடம்

651-சூர ஜநேச்வர -சூரர்களுக்கு எல்லாம் தலைவர்
652-த்ரிலோகாத்மா -தெய்வங்களுக்கு எல்லாம் தலைவர் -மகத தேசத்தில் மஹா போதம் -என்னும் கயா ஷேத்ரத்தில் இருப்பவர் –
653-த்ரி லோகேச-மூன்று உலகங்களுக்கு தலைவர் -ப்ராக்ஜ்யோதி ஷபுரம் என்னும் இடத்தில் விஸ்வேஸ்வரன் என்னும் பெயரோடு கோயில் கொண்டவர் –
654-கேசவ -க்லேசங்களை-துன்பங்களைப் போக்குபவர் –பிரம்மா ருத்ராதிகளுக்கு தலைவர் -வடமதுரை வாரணாசி திவ்ய தேசங்களில் இருப்பவர் –
655-கேசிஹா -கேசி என்னும் அசுரனை அழித்தவர்
656-ஹரி பாபங்களைப் போக்குபவர் -பச்சை நிறமானவர் -கோவர்த்தன மலையில் இருப்பவர்-
657-காம தேவ -ஹிமாசலத்தில் சங்கராலயத்தில் அப்சரஸ் சூ க்களால் வணங்கப் படும் பேர் அழகு படைத்தவர் –
658-காம பால -தன் அடியார்களுக்கு கொடுத்த பலன்களைக் காப்பவர் –
659-காமீ -அனைவராலும் விரும்பப் படுபவர் –
660-காந்த -தன் அழகாலே காந்தம் போலே அனைவரையும் ஈர்ப்பவர் –

———————————————————————————–

சகதீச அவதாரம் –

661-க்ருதாகம -வேக ஆகம மந்த்ரங்களில் மறைந்து இருக்கும் தம்மை வெளிப்படுத்துமவர் –
662-அநிர்தேச்யவபு -இப்படி எனும் சொல்ல முடியாத திவ்ய வடிவை உடையவர் –
663-விஷ்ணு -எங்கும் நிறைந்து இருத்தல் -ஆணை செலுத்துதல் ஆகிய சக்தியால் உலகம் முழுதும் விரிந்து இருப்பவர் –
664-வீர -துஷ்டர்களை அழிக்கும் வீரம் உடையவர் –

———————————————————————————-

ஸ்ரீ பர ப்ரஹ்மம் பூஜிக்கத் தக்க நற் பண்புகளை உடையவர் –

665-அநந்த-முடிவில்லாதவர் -இடத்தாலும் காலத்தாலும் பொருளாலும் முடிவில்லாதவர் –
666-தனஞ்சய -செல்வத்தில் உள்ள ஆசையை ஜெயித்து அவனையே விரும்பும் படி இருப்பவர் –
667-ப்ரஹ்மண்ய-சித்துக்களும் அசித்துக்களும் இருப்பதற்கு காரணமாக இருப்பவர் –
668-ப்ரஹ்மக்ருத் ப்ரஹ்மா-பெருத்த உலகைப் படைக்கும் நான்முகனையும் செலுத்துபவர் –
669-ப்ரஹ்ம-மிகப் பெரியவர் -தன்னை அண்டியவரையும் பெரியவராக ஆக்குபவர் –
670 -ப்ரஹ்ம விவர்த்தன -தர்மத்தின் வகையான தவத்தை வளர்ப்பவர் –

671-ப்ரஹ்மவித்-எண்ணிறந்த வேதங்களின் ஆழ் பொருளை அறிபவர் –
672-ப்ரஹ்மண-வேதங்களைப் பிரசாரம் செய்ய அத்ரி கோத்ரத்தில் தத்தாத்ரேயர் என்னும் அந்தணனாகப் பிறந்தவர் –
673-ப்ரஹ்மீ–வேதம் ஆகிய பிரமாணத்தையும் அவை உரைக்கும் பொருளாகிய ப்ரமேயத்தையும் உடையவர் –
674-ப்ரஹ்மஜ்ஞ- வேதங்களையும் வேதப் பொருள்களையும் அறிபவர் –
675-ப்ரஹ்மண ப்ரிய-வேதம் ஓதும் அந்தணர்கள் இடம் அன்பு காட்டுபவன் –
676-மஹாக்ரம-ஜீவர்கள் தன்னை அடைவதற்கு அறிவிலும் பக்தியிலும் படிப்படியாக ஏற வழி வைத்து இருப்பவர் –
677-மஹாகர்மா-புழு பூச்சிகளையும் அடுத்தடுத்த பிறவிகளில் உயர்ந்து தன்னையே அனுபவிக்க ஆசைப்பட வைக்கும் செயல்களை உடையவர் –
678-மஹா தேஜ-தமோ குணத்தால் பிறவிச் சுழலில் சிக்கி இருக்கும் மனிசர்களின் அறிவின்மை யாகிய இருளை இருளை ஒழிக்கும் ஒளி உள்ளவர் –
679-மஹோரக-தான் மஹானாக இருந்தும் தாழ்ந்த பிறவிகளின் இதயத்திலும் அவர்களை உயர்த்துவதற்க்காக நுழைந்து இருப்பவர் –
680-மஹாக்ரது- பூஜிக்க எளியவர் -செல்வத்தைப் பாராமல் தூய பக்தியை நோக்குபவர் –
681-மஹா யஜ்வா -தன்னையே பூஜிப்பவர்களை உயர்த்துபவர் –
682-மஹா யஜ்ஞ -திருப்பள்ளி எழுச்சி நீராட்டம் அலங்காரம் நைவேத்யம் ஆகியவற்றை மிகுதியாக உடையவர் –
683-மஹா ஹவி -மனம் புத்தி புலன் ஆத்மா ஆகியவற்றையே சமர்ப்பணமாக சாத்விகர்கள் இடம் ஏற்றுக் கொள்பவர் –
மற்ற பலிகளை ஏற்காதவர் –

———————————————————————-

ஸ்தோத்ரத்தை ஏற்கும் தகுதி உடையவன் –

684-ஸ்தவ்ய-ஸ்தோத்ரம் செய்ய தகுதி ஆனவர் –
685-ஸ்தவப்ரிய -யார் எந்த மொழியால் ஸ்தோத்ரம் செய்தாலும் பிழை இருந்தாலும் அன்புடன் ஏற்பவர் –
686-ஸ்தோத்ரம் -அவர் அருளாலேயே ஸ்துதிப்பதால் ஸ்துதியாகவும் இருப்பவர் –
687-ஸ்துத-ஆதிசேஷன் கருடன் முதலிய நித்யர்களாலும் பிரமன் முதலான தேவர்களாலும்
நம் போன்ற மக்களாலும் அவரவர் தகுதிக்கு ஏற்ப ஸ்துதிக்கப் படுபவர் –
688-ஸ்தோதா-தம்மை ஸ்துதிப்பாரை தாமே ஸ்துதிப்பிபவர் –
689–ரணப்ரிய -தன் அடியார்களைக் காக்க விருப்பத்தோடு சண்டையிடுபவர் –
690-பூர்ண -எந்த விருப்பமும் இன்றி நிறைவானவர் -ஆகையால் ச்துதிக்கே மகிழ்பவர்-

691-பூரயிதா -தன்னைத் ஸ்துதிப்பவர்களின் விருப்பங்களை நிறைவேற்றுபவர் –
நமக்கு பயன் அளிக்கவே ஸ்திதியை ஏற்றுக் கொள்பவர் -ஸ்துதிக்கு மயங்குபவர் அல்ல –
692-புண்ய -மஹா பாபிகளையும் தூய்மைப் படுத்தி தம்மை ஸ்துதிக்க வைப்பவர் –
693-புண்ய கீர்த்தி -பாபங்களைத் தொலைக்க ஸ்துதியே போதும் என்னும் புகழ் பெற்றவர் –
694-அநாமய-சம்சாரம் என்னும் நோய்க்குப் பகைவர் -ஆரோக்கியம் அருள்பவர் –
695-மநோஜவ-மேற்கூறிய செயலை மிக விரைவில் செய்பவர் –
696-தீர்த்தகர -பாவங்களைப் போக்கும் கங்கை கங்கை புஷ்கரம் ஆகிய புண்ய தீர்த்தங்களை உருவாக்குபவர் –

———————————————————————

ஸ்ரீ கிருஷ்ண அவதாரம் —

697-வசூரேதா-தன் பிறப்புக்கு காரணமான திவ்யமான ஒளி யானவர் –
698-வசூப்ரத -தேவிக்கும் வசூதேவர்க்கும் தன்னையே செல்வமாகக் கொடுப்பவர் –
699-வசூப்ரத -தன்னைப் பெற்ற படியால் தேவகிக்கும் வசூதேவர்க்கும் புகழ்ச் செல்வத்தைக் கொடுத்தவர்
700-வசூதேவ -வசூதேவரின் மைந்தர் –

701-வசூ -பாற் கடலில் வசித்து வடமதுரையில் கண்ணனாகப் பிறந்தவர் –
702-வசூ மநா –வசூதேவர் இடத்தில் மனம் வைத்தவர் –
703-ஹவி -கம்சனுக்கு அஞ்சி வசூதேவரால் நந்த கோபனிடம் வளர்ப்பதர்க்காகக் கொடுக்கப் பட்டவர் –
704-சத்கதி -பிறக்கும் போதே அசூரர்களை அழித்து பக்தர்களைக் காப்பவர் –
705-சத்க்ருதி -சம்சார விலங்கை அறுக்கும் சிறு விளையாட்டுகளை -வெண்ணெய் திருடியது -கட்டுண்டது உடையவர் –
706-சத்தா -அனைவருக்கும் இருப்பதற்கே ஆதாரமானவர் –
707-சத்பூதி -சாதுக்களுக்கு அனைத்து உறவாகவும் செல்வகமாகவும் இருப்பவர் –
708-சத் பராயண -பாண்டவர்கள் போன்ற சாதுக்களுக்கு அடையும் இடமாக இருப்பவர் –
709-சூர சேன-யாதவர்கள் பாண்டவர்கள் போன்றோரை தீயவரை ஒழிக்கும் செயலுக்கும் செனையாகக் கொண்டவர் –
710- யது ஸ்ரேஷ்ட -பட்டாபிஷேகம் இழந்த யது குலத்தை உயர்தினபடியால் யது குலத்தை உயர்த்தினவர் –

711-சந்நிவாச -நைகர் முதலான சான்றோர்களுக்கு இருப்பிடமானவர் –
712-ஸூய முன -தூய பெரு நீர் யமுனை யாற்றின் கரையில் ஜலக்ரீடை பூக் கொய்தல் போன்ற விளையாட்டுக்களைச் செய்தவர்
713- பூதா வாஸ -எல்லா ஜீவ ராசிகளுக்கும் தங்கும் இடம் ஆனவர்
714-வாஸூ தேவ -பன்னிரண்டு எழுத்துக்கள் கொண்ட வாஸூ தேவ மந்தரத்தால் கூறப்படுபவர் –
715-சர்வா ஸூ நிலய -அனைத்து ஜீவர்களுக்கும் இருப்பிடம் -இவன் இன்றி இன்பம் இல்லையே –
716-அ நல -அடியார்களுக்கு எத்தனை செய்தாலும் போதும் என்ற மனம் இல்லாதவர் –
திரௌபதிக்கு அத்தனை செய்தும் ஒன்றும் செய்ய வில்லையே என்று ஏங்கியவர்
717-தர்பஹா -கோவர்த்தன மலையை தூக்கியது போன்ற செயல்களால் தேவர்களின் கர்வத்தை அடக்கியவர் –
718-தர்பத-தன் வீரச் செயல்களை கண்ட யாதவர்களுக்கு செருக்கை ஊட்டியவர் –
719-அத்ருப்த -நிகர் அற்ற தன் பெருமையாலும் செருக்குக் கொள்ளாதவர் –
720-துர்தர -சிறு பிராயத்து விளையாட்டுக்களிலும் தன் பெற்றோரால் பிடிக்க முடியாதவர் -தீயவர்களாலும் பிடிக்க முடியாதவர் –

721-அபராஜித -வெல்லப்பட முடியாதவர் -பக்தர்களான பாண்டவர்களையும் வெல்லப்பட முடியாதவர்களாக செய்தவர் –
722-விஸ்வ மூர்த்தி -உலகையே தன் திருமேனியாகக் கொண்டவர் –ஆகையால் எந்த உறுப்பையும் வீணாக விட மாட்டார் –
723-மஹா மூர்த்தி -உலகமே தன்னுள் அடங்கும் பெறும் திருமேனி உடையவர் –
724-தீபத மூர்த்தி -உலகில் ஒளி படைத்த எதையும் தன் திருமேனியில் அம்சமாகக் கொண்டவர் –
725-அமூர்த்தி மான் -பெயர் உருவ வேறுபாடு இன்றி சூஷ்ம நிலையில் இருக்கும் பிரகிருதி ஜீவர்கள் ஆகியோருக்கு ஸ்வாமி யானவர் –
726- அநேக மூர்த்தி -கண்ணனாகப் பிறந்த போதும் தானே வாஸூ தேவன் -பல ராமனே சங்கர்ஷணன் –
மகனே பிரத்யும்னன் -பேரனே அநிருத்தன் -என பல உருவங்கள் கொண்டவன்
727-அவ்யக்த -மனித உருவில் பிறந்த படியால் மேற்கண்ட பெருமை எல்லாம் மறைந்து இருப்பவர் –
728-சத மூர்த்தி -விஸ்வரூபத்தின் போது அர்ஜுனனுக்கு காட்டப்பட்ட பல நூறு உருவங்களை கொண்டவர் –
729-சதாநந -அப்போதே பல நூறு முகங்கள் கொண்டவர் –
730-ஏக -தன் பெருமையில் தன்னிகர் அற்ற படியால் ஒருவரானவர்

731-நைக-அவன் உடைமைகளுக்கு முடிவு இல்லாத படியால் ஒன்றாய் இல்லாமல் பலவானவர்
732-ஸ -கிருஷ்ண அவதாரத்தில் தன்னைப் பற்றிய உறுதியான அறிவை சிறுவர்களுக்கும் விளைத்தவர் –
733-வ-அனைத்தும் தன்னிடத்தில் வசிப்பவர் -தான் அனைத்திலும் வசிப்பவர் –
734-க -சேற்றில் விழுந்த மாணிக்கம் ஒளி விடாது -ஆனால் பகவான் சம்சாரத்தில் பிறந்தாலும் ஒளி குறையாதவர் –
735-கிம் -அனைவராலும் எப்படிப்பட்டவரோ என்று அறியத் தேடப் படுபவர் –
736-யத் -தன்னைத்தேடும் அடியார்களைக் காக்க எப்போதும் முயற்சி செய்பவர் –
737-தத் -அடியார்களுக்குத் தன்னைப் பற்றிய அறிவையும் பக்தியையும் வளர்ப்பவர் –
738-பதம நுத்தமம் -தனக்கு மேலானது இல்லாத சிறந்த அடையும் இடமானவர் –
739-லோக பந்து -உலகத்தார் அனைவரோடும் அறுக்க முடியாத உறவு கொண்டவர் –
740-லோக நாத -உலகுக்கே தலைவர் -ஆகையால் அனைவருக்கும் உறவானவர் –

741-மாதவ -ஸ்ரீ யபதி -இருவருமாக நமக்குத் தாயும் தந்தையுமாக உறவை உடையவர்கள் –
742-பக்தவத்சல -தன்னை உறவாக எண்ணும் பக்தர்கள் இடம் சிறந்த அன்புள்ளவர் –
743-சூவர்ண வர்ண -தங்கம் போன்ற நிறமும் மென்மையும் உடையவர் –
744-ஹேமாங்க -பொன்னிறமான அங்கங்கள் உடையவர் –
745-வராங்க -உபநிஷத்துக்களில் பேசப்படும் சிறந்த அடையாளங்களை மறைக்காமலேயே தேவகியின் விருப்பப்படியே பிறந்தவர் –
746-சங்க நாங்கதீ -மகிழ்ச்சியைக் கொடுக்கும் தோள் வளைகள் முதலான ஆபரணங்களை அணிந்து இருப்பவர் –
747-வீரஹா -பால் குடிக்கும் சிறு குழந்தைப் பருவத்திலும் பூதனை சகடாசூரன் முதலிய அசூரர்களை ஒழித்தவன் –
748-விஷம -சாதுக்களுக்கு நன்மையையும் தீயவர்களுக்கு பயத்தையும் கொடுப்பதால் வேற்றுமை உள்ளவர் –
749-சூந்ய-மனிதனாகப் பிறந்த போதும் எக்குற்றமும் அற்றவர் –
750-க்ருதாசீ-தமது நற்பண்புகளை தெளிந்து உலகை வாழ்விப்பவர் –

751-அசல -துரியோதனன் முதலான தீயவர்களால் அசைக்க முடியாதவன் –
752-சல -தன் அடியவரின் சொல்லை மெய்யாக்க தன் சொல்லப் பொய்யாக்கவும் தயங்காதவன் -பீஷ்மருக்காக ஆயுதம் எடுத்தவர்
753-அமா நீ -பக்தர்கள் விஷயத்தில் தன் மேன்மையைப் பாக்காதவர் -பாண்டவர்களுக்காத் தூது சென்றார் –
754-மா நத-பக்தர்களுக்கு கௌரவம் கொடுப்பவர் –
755-மான்ய -பக்தர்களுக்கு கீழ்ப்படிந்து அவர்களுக்கு மேன்மை தருபவர் –
756-லோக ஸ்வாமீ-தன்னைத் தாழ்த்திக் கொண்டாலும் எப்போதுமே உலகங்களுக்கு எல்லாம் தலைவர் –
757-த்ரிலோகத்ருத் -மூன்று உலகங்களையும் தாங்குபவர் -ஆகையால் உலகத்தார்க்குத் தலைவர் –
758-சூமேதா -தம்மைப் பூசிப்பவர்களுக்கு நன்மையைத் தரும் நல் எண்ணம் உடையவர் –
759-மேதஜ–முன் ஜன்மத்தில் தேவகி செய்த தவத்தின் பயனாக அவதரித்தவர் –
760-தன்ய-அடியார்களின் பிரார்தனைக்காகப் பிறந்ததை தனக்குப் பெறும் பேறாக கருதுபவர் –

761- சத்யா மேத -யாதவர்களில் ஒருத்தனாக மெய்யாக நினைத்து வெளிக் காட்டியவர்
762- தராதர -ஏழு வயசுச் சிறுவனாக தன் சுண்டு விரலாலே கோவர்த்தன மலையைத் தூக்கி ஏழு நாட்கள் குடையாக பிடித்தவர் –
763-தேஜோவ்ருஷ -அன்பர்களைக் காப்பதில் தன் சக்தியை பொழிபவர் –
764-த்யுதிரத -சிறு கண்ணனாக இந்த்ரனையும் அடக்கும் அடக்கும் திவ்ய சக்தி உள்ளவர்
765- சர்வ சஸ்திர ப்ருதாம்வர -ஆயுதங்களை தரிப்பவர்களுக்குள் சிறந்தவர் –
766-ப்ரக்ரஹ -தான் தேரோட்டியாக இருந்து கடிவாளத்தால் குதிரைகளைக் கட்டுப் படுத்தியவர் –
தன் சொல்லால் அர்ஜுனனைக் கட்டுப் படுத்தியவர் –
767-நிக்ரஹ -அர்ஜுனனின் வல்லமையை எதிர்பார்க்காமல் தன் தேரோட்டும் திறனாலேயே பகைவர்களை அடக்கியவர் –
768-வ்யக்ர-அர்ஜுனனை வெல்லும் வரை பொறுமை இல்லாமல் பகைவர்களை தாமே அளிக்கப் பரபரத்தவர் –
769-நைகஸ்ருங்க -எதிரிகளை வெல்ல பல வழி முறைகளைக் கையாண்டவர் –
770-கதாக்ரஜ-வாசூதேவரின் மனைவியான சூ நாமை என்பவரின் மகனான கதனுக்கு முன் பிறந்தவர் –

——————————————————————

அவதாரத்துக்கு காரணமான ஸ்ரீ வ்யூஹம் –

771-சதுர் மூர்த்தி -கண்ணனான போதும் வ்யூஹத்தைப் போலே வாசூதேவன் பலராமன் பிரத்யும்னன் அநிருத்தன்
என்ற நான்கு வடிவங்கள் உடையவர் –
772-சதுர் பாஹூ–தேவகியின் கர்ப்பத்தில் இருந்து பிறந்த போதே நான்கு கைகள் உடையவர் –
773-சதுர்வ்யூஹ-வ்யூஹத்தைப் போலவே நான்கு வடிவங்களிலும் ஜ்ஞானம் பலம் முதலான குணங்களை முறையே உடையவர் –
774-சதுர்கதி -பூஜையின் ஏற்றத் தாழ்வுகளுக்கு இணங்க இந்திர லோகம் கைவல்யம் ப்ரஹ்ம பதம் மோஷம் –
என்கிற நான்கையும் கொடுப்பவர் –
775-சதுராத்மா -அடியார்களின் ஏற்றத் தாழ்வுகளுக்கு இணங்க விழிப்பு கனவு ஆழ் நிலை உறக்கம் முழு உணர்தல்
ஆகிய நான்கு நிலைகளிலும் விளங்குபவர்
776-சதுர்பாவ -மேல் சொன்ன நான்கு நிலைகளிலும் நான்கு நான்காகப் பிரிந்து பதினாறு செயல்களைப் புரிபவர் –
777-சதுர் வேத வித் -நான்கு வேதங்களை அறிந்தவர்களுக்கும் தம் பெரு மென்மையின் சிறு துளியே அறியும் படி இருப்பவர் –
778-ஏகபாத்-ஸ்ரீ மன் நாராயணனான தன் பெருமையில் ஒரு பகுதியாலே கண்ணனாகப் பிறந்தவர் –
779-சமாவர்த்த -இப்படி வ்யூஹத்திலும் அவதாரங்களிலும் திரும்பப் திரும்பப் பிறந்தவர்
780-நிவ்ருத்தாத்மா -தன் கருணையாலேயே உலகத்தைச் செயல் படுத்தினாலும் ஏதோடும் ஒட்டு உறவு இல்லாதவர் –

781-துர்ஜய -தானே வெளிப்பட்டால் ஒழிய நம் முயற்சியால் மட்டும் தெரிந்து கொள்ள முடியாதவர் –
782-துரதிக்ரமே தன் திருவடியே புகலானபடியால் யாராலும் அதைத் தாண்டிப் போக முடியாதவர் –
783-துர்லப -புலன்களை அடக்காதவர்களால் அடைய அரியவர்
784- துர்கம -வலிமையற்ற மனதுடையவர்களால் அடைய முடியாதவர்
785-துர்க-அறிவின்மை யாகிய மதிள் மூடுவதால் உள்ளே பிரவேசிக்க முடியாதவர் –
786-துராவாச -அவித்யை மறைக்கிற படியால் பரமபதத்தில் வாசத்தை எளிதாகக் கொடுக்காதவர் –

——————————————————————————

ஸ்ரீ புத்த அவதாரம் -அசூர நிக்ரஹம் –

787-துராரிஹா -புத்தராக இருந்து தீயவர்களைக் கெடுத்தவர் –
788- சூபாங்க -அசூரர்க்கு மயங்கும் படி அழகிய உருவம் எடுத்தவர் –
789-லோக சாரங்க -அசூர உலகுக்கு தாழ்ந்த உலக இன்பங்களைப் பற்றியே உபதேசித்து பின்பற்றச் செய்பவர் –
790-சூதந்து -அசூரர்களால் தாண்ட முடியாதபடி வலிமையான பேச்சு வலையை உடையவர் –

791-தந்து வர்தன –அசூரர்களுக்கு சம்சாரம் என்னும் கையிற்றை வளர்த்தவர் –
792-இந்த்ரகர்மா -இந்திரனுக்கு தீங்கு செய்யும் அசூரர்களை அழித்தவர் –
793-மஹா கர்மா -அசூரர்களைத் தண்டித்து சாதுக்களைக் காக்கும் சிறந்த செயல்களை உடையவர் –
794- க்ருதகர்மா -அசூரர்களை ஏமாற்ற தானும் அவர்கள் உடைய பியான செயல்களை உடையவர் –
795-க்ருதாகம -தான் செய்ததை மெய்யாக்க ஆகமங்களை ஏற்படுத்தியவர் –
796-உத்பவ -முக்தியைப் பற்றி உபதேசிப்பதால் சம்சாரக் கடலை தாண்டியவர் போல் தோற்றம் அளிப்பவர் –
797-ஸூந்தர-அசூரர்களைக் கவரும் அழகிய வடிவைக் கொண்டவர் –
798-ஸூந்த-தன் அழகால் அசூரர்களின் உள்ளத்தை மேன்மைப் அடுத்தியவர் –
799-ரத்ன நாப -தான் மெத்தப் படித்தவன் என்பதைக் காட்டும் வயிற்றையும் ரத்னத்தைப் போன்ற உந்தியையும் உடையவர் –
800-ஸூ லோசன -மயக்கும் கண்களை உடையவர் –

801-அர்க்க -அசூரர்களால் மகாத்மா என்று துதிக்கப் பட்டவன் –
802-வாஜசநி-தன் நாஸ்திக உபதேசங்களால் அசூரர்களை உலக இன்பத்தில் ஈடுபடுத்தி அதிகமாக உண்ண வைத்தவர் –
803- ஸூருங்கி-அஹிம்சை வாதத்தை வலியுறுத்தி கையில் மயில் தோகை கட்டு வைத்து இருப்பவர் –
804-ஜயந்த -அறிவே ஆத்மா வென்னும் -உலகமே பொய் என்றும் -வீண் வாதம் செய்து ஆஸ்திகர்களை ஜெயித்தவர் –
805-சர்வ விஜ்ஜயீ – தன் இனிய வாதங்களால் வேதங்களை நன்கு கற்றவர்களையும் மயக்கி வெற்றி கொண்டவர் –
806-ஸூ வர்ணபிந்து -தன்னுடைய வாதத் திறமையினால் ஆஸ்திக வாதத்தை மறைத்தவர் –
807-அஷோப்ய-ஆழ்ந்த கருத்துக்கள் உள்ளவரான படியால் யாராலும் கலக்க முடியாதவர் –
808-சர்வ வாகீஸ் வரேஸ்வர-வாதத் திறமை படைத்த அனைவருக்கும் தலைவர் –
809-மஹாஹ்ரத -பாவம் செய்தவர் மூழ்கும் புண்யம் செய்தவர் மறுபடியும் நீராட விரும்பும் ஏரி போன்றவர்
810-மஹாகர்த -தன் உபதேசத்தினால் கெட்டுப் போனவர்களை தள்ளிவிடும் பெறும் குழி போன்றவர் –

——————————————————————————-

சாத்விகர்களுக்கு அருளுபவன் –

811-மஹா பூத -சான்றோர்களால் பெருமை அறிந்து வணங்கப் படுபவர் –
812-மஹா நிதி -பக்தர்களால் செல்வமாகக் கொள்ளப் படுபவர்
813-குமுத -இவ்வுலகத்திலும் அவ்வுலகத்திலும் பக்தர்களோடு சேர்ந்து மகிழ்பவர் –
814-குந்தர -பரத்வமான தன்னைப் பற்றிய அறிவை அளிப்பவர் -குருக்கத்தி மலர் போலே தூய்மையானவர் –
815-குந்த -அறிவு பற்றின்மை ஆகிய முன்படிகளில் ஏறியவர்களை பரபக்தி பரஜ்ஞானம் பரம பக்திகள் ஆகிற மேல் படிகளில் ஏற்று பவர் –
816-பர்ஜன்ய -ஆத்யாத்மிகம் ஆதிதைவிதம் ஆதி பௌதிகம் என்னும் மூன்று வெப்பங்களையும் தணிக்கும் மேகம் போன்றவர் –
817-பாவன-பக்தர்கள் இடம் காற்றைப் போல் செல்பவர் –
818-அ நில-பக்தர்களை தானே அருளுபவர் -யாரும் தூண்டத் தேவையில்லாதவர் –
819-அம்ருதாம் ஸூ -தன் குணம் என்னும் அமுதத்தை அடியார்களுக்கு ஊட்டுபவர்
820-அம்ருதவபு -அமுதத்தைப் போன்ற திருமேனி உடையவர் –

821-சர்வஜ்ஞ -தன் பக்தர்களின் திறமை திறமையின்மை சாதிக்க முடிந்தது முடியாதது அனைத்தையும் அறிந்தவர் –
822-சர்வதோமுக-இப்படித் தான் அடைய வேண்டும் என்று இல்லாமல் தன்னை அடைய பல வழிகள் உள்ளவர் –
823-ஸூ லப -விலை மதிப்பற்றவராக இருந்தும் அன்பு எனும் சிறு விலையால் வாங்கப் படுபவர் –
824-ஸூ வ்ரத-எவ்வழியில் தன்னை அடைந்தாலும் அவர்களைக் காக்க உறுதி கொண்டவர்
825-சித்த -வந்தேறியாக அல்லாமல் இயற்கையாகவே காக்கும் தன்மை அமைந்தவர்
826-சத்ருஜித் சத்ருதாபன -சத்ருக்களை ஜெயித்தவர்களில் தம் சக்தியைச் செலுத்தி பகைவர்களுக்கு வெப்பத்தைக் கொடுப்பவர் –
827-ந்யக்ரோதா தும்பர -வைகுந்ததுக்குத் தலைவரான பெருமை படைத்தவர் –கை கூப்புதலாயே எளியவர்க்கும் அருளுபவர்

————————————————–

எண்ணும் எழுத்தும் –

828-அஸ்வத்த -குறைவான காலத்துக்கு வாழும் இந்த்ரன் முதலான தேவர்கள் மூலம் உலகை நடத்துபவர் –
829-சாணூராந்தர நிஷூதன -பகைவரான சாணூரன் என்னும் மல்லரை முடித்தவர்
830-சஹஸ்ராச்சி-தன்னுடைய ஒளியை ஸூ ர்யனுக்குக் கொடுப்பவர் –
831-சப்தஜிஹ்வ-அக்னியாக ஏழு நாக்குகளை உடையவர் –
832-சப்தைதா -ஏழு விதமான விரகுகளால் செய்யப்படும் யாகங்களை ஏற்பவர் –
833-சப்த வாஹன – ஸூ ர்யனுடைய தேர்க் குதிரைகளான ஏழு சந்தஸ் ஸூ க்களை தனக்கு வாகனமாக உடையவர் –
834-அமூர்த்தி -தம் பெருமைகளால் மேல் சொன்ன அனைத்தையும் விட மேம்பட்டவர் –
835-அ நக -கர்மங்கள் என்னும் குற்றம் தீண்டாதபடியால் ஜீவர்களைக் காட்டிலும் உயர்ந்தவர் –
836-அசிந்த்ய -முக்தர்களோடும் ஒப்பிட முடியாமல் உயர்ந்தவர் –
837-பயக்ருத்-தன் ஆணையை மதிக்காதவர்களுக்கு பயமூட்டுபவர் –
838-பய நாசன -ஆணையின் படி நடப்பவர்களுக்கு பயத்தை போக்குமவர் –

———————————————————————-

ஸ்ரீ அஷ்ட ஐஸ்வர்யங்களை அருளுபவன் –

839-அணு -மிக நுண்ணியவர் -அணிமா –
840-ப்ருஹத் -மிகப் பெரிதான ஸ்ரீ வைகுந்தத்தை விடப் பெரியவர் -மஹிமா-
841-க்ருஸ-எங்கும் தடையின்றி செல்லும்படி மிக லேசானவர் -லகிமா –
842-ஸ்தூல -ஓர் இடத்திலே இருந்தே எல்லாப் பொருள் களையும் தொடும் அளவிற்குப் பருத்து இருப்பவர் -கரிமா
843-குணப்ருத்-தன் நினைவாலேயே உலகையே தன் பண்பைப் போலே எளிதில் தாங்குபவர் -ஈசித்வம்
844-நிர்குண -சத்வம் ரஜஸ் தமஸ் ஆகிய முக்குணங்கள் அற்றவர் -வசித்வம்
845-மஹான்-நினைத்ததை இடையூடின்றி நடத்த வல்ல பெருமை உடையவர் –ப்ராகாம்யம் –
846-அத்ருத -தடங்கல் இல்லாதவர் -கட்டுப் படாதவர் -ப்ராப்தி –
847-ஸ்வ த்ருத-ஏனையோர் முயற்சி செய்து அடையும் மேல் சொன்ன எட்டு சித்திகளும் இயற்கையிலே அமையப் பெற்றவர் –
848-ஸ்வாஸ்ய-என்று என்றும் சிறந்த நிலையை உடையவர் –
இன்று சிறப்பு அடைந்த முக்தர்களை விட என்றுமே சிறப்பான நிலை உடையவர்

——————————————————–

ஜீவர்களை ஆளுபவன் –

849-ப்ராக்வம்ஸ- என்றுமே முக்தியிலே இருக்கும் நித்ய ஸூ ரிகளுக்கும் ஆதாரம் ஆனவர் —
இவர் நினைவாலேயே அவர்கள் நித்யர்களாக உள்ளார்கள் –
850-வம்ச வர்த்தன -நித்ய ஸூ ரிகள் என்னும் வம்சத்தை வளர்ப்பவர் –
851-பாரப்ருத்-ஜீவர்கள் தன்னைச் சேரும் வரை அவர்களின் பொறுப்பை தாங்குபவர் –
852-கதித-முன்னால் சொல்லப்பட்டவை -இனி சொல்லப் படுபவை ஆகிய அனைத்து மங்களமான குணங்களும்
பொருந்தியவராய் சாஸ்த்ரங்களில் போற்றப்படுபவர்
853-யோகீ–சேராதவையையும் சேர்க்கும் -நடக்காதவையையும் நடத்தும் பெருமை கொண்டவர் –
854-யோகீஸ-யோகிகளுக்குத் தலைவர் -யோகத்தை நிறைவேற்றுபவர் –
855-சர்வகாமத -யோகத்தில் நடுவே தவறினவர்களுக்கும் தகுந்த பலனைக் கொடுக்கும் –
856-ஆஸ்ரம -யோகத்தில் தவறியவர்களுக்கு திரும்பவும் அதைத் தொடரத் தகுதியான ஒய்விடத்தைக் கொடுப்பவர்
857-ஸ்ரமண-யோகத்தை தொடர உதவி செய்து சம்சாரத்தில் இருந்து கரை சேர்ப்பவர் –
858-ஷாம -யோகத்தை தொடர விருப்பம் உற்றவர்களுக்கும் சம்சாரக் கடலைத் தாண்டும் வலிமை கொடுப்பவர் –
859-ஸூ பர்ண-யோகத்தை தொடர உதவி செய்து சம்சாரத்தில் இருந்து கரை சேர்ப்பவர்
860–வாயு வாஹன -பலமான காரணங்களால் யோகத்தில் இருந்து நழுவினாலும் அவர்களை
வேகமுள்ள கருடனைக் கொண்டு தூக்கிச் செல்பவர் –
861-தநுர்தர-பக்தர்களின் எதிரிகளை ஒழிக்க வில் எடுத்து இருப்பவர் –
862-தநுர்வேத-பக்தர்களின் எதிரிகளை ஒழிக்க வில் எடுத்து இருப்பவர் –

———————————————————-

தீயவர்களுக்கு யமன்

863-தண்ட -தகுதியான அரசர்களைக் கண்டு தீயவர்களைத் தண்டித்து தர்மத்தை நிலை நிறுத்துபவர் –
864-தமயிதா-தானே நேராகவும் இராவணன் முதலானோரை அடக்குமவர் –
865-அதம -தான் யாராலும் அடைக்கப் படாதவர் –
866-அபராஜித -யாராலும் எப்போதும் எங்கும் எதனாலும் வெல்லப் படாதவர் –
867-சர்வசஹ-சிறு பலன்களுக்காக வேறு தேவதைகளைத் தொழுபவர்களையும் பொறுப்பவர் –
868-நியந்தா -மற்ற தேவர்களைத் தொழு பவர்களையும் ஊக்குவித்து இறுதியில் அவர்கள் தம்மை அடையக் காத்து இருப்பவர் –
869-நியம -வேறு தேவதைகள் இடம் நீண்ட ஆயுள் ஆகியவற்றை வேண்டினாலும் அந்த தேவதைகளுக்கு
அந்தராத்மாவாக இருந்து பலனைத் தானே கொடுப்பவர் –
870-யம -தேவர்களுக்கு வரம் அளிக்கும் வலிமையைத் தந்து நடத்துபவர்

———————————————-

சத்வ குணத்தை வளர்ப்பவன் –

871-சத்வவான் -கலப்பில்லாத ஸூத்த சத்வ குணத்தை உடையவர் –
872-சாத்விக -சத்வ குணத்தின் பலமான ஆறாம் அறிவு பற்றின்மை செல்வம் ஆகியவற்றின் உருவகமாகவே இருப்பவர் –
873-சத்ய – சாத்விகமான சாஸ்த்ரங்களால் போற்றப்படும் உண்மையான புகழாளர் –
874-சத்ய தர்ம பராயண -சாத்விகமான தர்மத்தை நாம் அனுஷ்டிப்பதனால் மகிழ்பவர் –
875-அபிப்ராய -சாத்விக தர்மங்களை கடைப் பிடிப்பவர்களால் விரும்பப் படுபவர்
876-ப்ரியார்ஹ -தன்னையே விரும்புவர்கள் இடம் பேரன்பு கொண்டவர் –
877-அர்ஹ-தன்னையே அடைய விரும்பும் பக்தர்களுக்கு தகுந்தவர் –
878-ப்ரியக்ருத் -வேறு பயன்களை விரும்புவோருக்கு அவற்றைக் கொடுத்து இறுதியில் தம்மிடத்தில் விருப்பத்தை வளர்ப்பவர் –
879-ப்ரீதி வர்தன -தன்னுடைய இனிமையான குணங்களால் பக்தியை வளர்த்து தம்மிடம் ஈடுபடுத்துபவர் –
880-விஹாயசகதி -பக்தர்கள் பரமபதத்தை அடைவதற்கு தாமே வழியாக இருப்பவர் –

—————————————————————————–

நெடும் கால ஆசை அர்ச்சிராதி மார்க்கம் –

881-ஜ்யோதி -மீளுதல் இல்லாத வைகுந்ததுக்குச் செல்லும் அர்ச்சிராதி மார்க்கத்தில் முதல் படியான ஒளியாய் இருப்பவர் –
882-ஸூ ருசி -ஸூ ர்ய ஒளியால் பிரகாசிக்கும் பகலாக இருப்பவர் -இரண்டாம் படி –
883- ஹூத புக் விபு -ஹோமப் பொருட்கள் உண்ணும் சந்த்ரனனின் வளர் பிறையாய் இருப்பவர் -மூன்றாம் படி –
884-ரவி -ஸூ ர்யன் பிரகாசிப்பதால் சிறந்ததான உத்தராயணமாக இருப்பவர் -நான்காம் படி –
885-விரோசன -கதிரவன் உத்தராயணம் தஷிணாயாணம் ஆகிய வற்றால் பிரகாசிக்கும் சம்வத்சரமாக -ஆண்டாக இருப்பவர் -ஐந்தாம் படி –
886-ஸூ ர்ய -மழையையும் பயிரையும் வளர்க்கும் ஸூ ர்யனாகவும் இருப்பவர் –ஆறாம் படி
887-சவிதா -எங்கும் வீசும் காற்றாக இருப்பவர் -ஆறாம் படி
888-ரவி லோசன -சந்தரன் மின்னல் வருணன் ஆகியவர்களுக்கு ஒளி யூட்டுபவர் –8-9-10-படிகள் –
889-அநந்த ஹூத புக் போக்தா -யாகத்தில் சமர்ப்பிக்கப் படுவதை ஏற்கும் இந்த்ரனாகவும்
ஜீவர்களைக் காக்கும் நான்முகனாகவும் இருப்பவர் -11-12-படிகள் –
890-ஸூ கத -அமானவனால் தீண்டப்பட்டு சம்சாரம் ஒழிந்து தம்மை அடையும் ஜீவனுக்கு இன்பத்தை அளிப்பவர் –
891- நைகத–பல அப்சரஸ் ஸூ க்கள் இந்த முகத்தனை அலங்கரித்து தம்மிடம் சேர்க்கும் படி செய்பவர்

———————————————————

நலம் அந்தமில்லாத நாடு –

892-அக்ரஜ-முக்தி அடைந்தவர் அனுபவிக்கும் படி கம்பீரமாக அவன் முன்னே தோன்றுபவர் –
893-அ நிர் விண்ண -ஜீவனை சம்சாரத்தில் இருந்து அவனைப் பற்றிய கவலை இல்லாதவர் –
894-சதா மர்ஷீ -முக்தன் செய்யும் தொண்டுகளைப் பெருமையோடு ஏற்பவர் –
895-லோகா திஷ்டா நம்-முக்தர்கள் இன்பம் துய்க்கும் உலகத்திற்கு ஆதாரம் ஆனவர் –
896-அத்புத -முக்தர்கள் எக்காலத்திலும் அனுபவித்தாலும் காணாதது கண்டால் போலே வியப்பாக இருப்பவர் –
897-ஸ நாத் -முக்தர்களால் பங்கிட்டு போற்றி அனுபவிக்கப் படுபவர் –
898-ஸநாதநதம -பழையவராயினும் புதியதாகக் கிடைத்தவர் போல் ஈடுபடத் தக்கவர் –
899-கபில -பளிச்சிடும் மின்னலுக்கு இடையே கரு மேகத்தைப் போலே இருப்பவர் –
வைகுந்தம் -மஹா லஷ்மி மின்னல் பகவான் -மேகம்
900-கபிரவ்யய -குறைவற்ற மகிழ்ச்சியை அனுபவிப்பவர்

901-ஸ்வஸ்தித -மங்களங்களைக் கொடுப்பவர் –
902-ஸ்வஸ்திக்ருத் -தன் மங்கள மான குணங்களை அனுபவிக்கக் கொடுப்பவர் –
903-ஸ்வஸ்தி -தானே மங்கள வடிவமாக இருப்பவர் –
904-ஸ்வஸ்தி புக் -மங்களங்களின் ஊற்றுவாயைக் காப்பவர்
905-ஸ்வஸ்தி தஷிண -தமக்குத் தொண்டு புரியும் முக்தர்களுக்கு திவ்யமான திருமேனி சக்தி ஆகியவற்றை தஷிணையாக அளிப்பவர் –
906-அ ரௌத்ர-கல்யாண குணங்களின் குளிர்ச்சியால் கடுமை இல்லாமல் இருப்பவர் –
907-குண்டலீ-தன் திரு மேனி அழகுக்கு ஏற்ற குண்டலங்களை-காதணிகளை -அணிந்தவர்
908-சக்ரீ-சுதர்சன சக்கரத்தை ஆயூததை ஏந்தியவர் –
909-விக்ரமீ-கம்பீரமான இனிய விளையாட்டுக்கள் கொண்டவர் –
910-ஊர்ஜித சாசன -நான்முகன் இந்த்ரன் முதலியோரால் மீற முடியாத கட்டளை படைத்தவர் –
911-சப்தாதிக -ஆயிரம் நாக்கு உடைய ஆதி சேஷன் போன்றவர்களாலும் பேச முடியாத மகிமை உடையவர்

——————————————————————–

ஸ்ரீ கஜேந்திர மோஷம் –

912-சப்த சஹ -தெளிவில்லாத சொற்கள் பேசும் பிராணிகளின் வேண்டுதல் ஒலியையும் ஏற்பவர்
913-சிசிர -கஜேந்த்ரனின் கூக்குரல் கேட்டவுடன் மிக விரைவாகச் சென்றவர்
914-சர்வரீகர -பகைவர்களை அழிக்கும் ஐந்து ஆயுதங்களை ஏந்திக் கொண்டு விரைந்தவர் –
915-அக்ரூர -கையில் ஆயுதங்கள்இருந்தும் உடனே முதலையைக் கொல்லும் கடிமை இல்லாதவர்
916-பேசல -கருடன் மேல் விரைந்த போது ஆடையும் ஆபரணமும் கலைந்ததே பேர் அழகாக விளங்கியவர் –
917-தஷ -ஆனையைக் காக்க மடுக்கரைக்கு விரைந்தவர்
918-தஷிண -விரைந்து வந்து இருந்தும் -நான் தள்ளி இருந்து நேரம் கடத்தி விட்டேனே வெட்கப்படுகிறேன் என்று அன்புடன் மொழிந்தவர்
919-ஷமிணாம் வர -பொறுமை உள்ளவர்களில் சிறந்தவர் -யானையைக் கண்ட பின்பே பதட்டம் நீங்கி பொறுமை அடைந்தவர் –
920-வித்வத்தம -சிறந்த அறிவாளி -யானையின் துன்பத்தை தன் கைகளால் தடவிக் கொடுத்து போக்கத் தெரிந்தவர் –

921-வீதபய -தன் வேகத்தாலேயே கஜேந்த்ரனனின் பயத்தைப் போக்கியவர்
922-புண்ய ஸ்ரவண கீர்த்தன -கஜேந்திர கடாஷத்தைக் கேட்டாலும் சொன்னாலும் பாவங்களை நீக்குபவர் –
923-உத்தாரண -யானையையும் முதலையையும் குளத்தில் இருந்து கரை ஏற்றியவர் –
924-துஷ்க்ருதிஹா -தீயதான முதலை கரை ஏறிய பின்பு அதை அழித்தவர் –
925-புண்ய -இந்த புண்ணிய கதையைப் பாடும் நம்மைத் தூய்மை படுத்தியவர் –
926-துஸ் ஸ்வப்ன நாசன -இதைக் கேட்டவர்களுக்கு கேட்ட கனவைப் போக்குபவர்
927-வீரஹா -கஜேந்த்ரனின் பகைவனை -முதலை ம்ருத்யு -அழித்தவர் –
928-ரஷண-இன் சொற்களாலும் தொட்டும் தழுவியும் கஜேந்த்றனைக் காத்தவர் –
929-சந்த-இப்படி தன் அடியார்களுக்காக இருப்பவர் -அவர்கள் விருப்பத்தை நிறைவேற்றி பக்தியை வளர்ப்பவர் –
930-ஜீவன -ஹூ ஹூ என்னும் கந்தர்வன் -தேவல முனிவர் -சாபத்தால் முதலையாக வர -அத்தை கந்தர்வனாக்கி வாழ்வித்தவர் –

931-பர்ய வச்தித -தன் அன்பினால் ஸ்ரீ கஜேந்த்ரனைச் சூழ்ந்தவர்
932-அநந்த ரூப-பக்தர்களைக் காக்க பல வடிவங்களை எடுப்பவர் –
933-அநந்த ஸ்ரீ -தன் பக்தர்களுக்கு அளிக்க உலக இன்பம் முதல் தன்னை அடைவது வரை அனைத்துச் செல்வங்களும் உடையவர் –
934-ஜித மன்யு -கோபத்தை வென்றவர் -முதலைக்கும் நற்கதி அளிப்பவர் –
935-பயாபஹா -இந்த வரலாற்றைக் கேட்டவர்களுக்கு என்னைக் காக்கத் தலைவன் இல்லையே என்ற பயத்தை போக்குபவர் –
936-சதுரஸ்ர -பக்தர்களுக்காகப் பதறினாலும் அதன் வேண்டுகோளைத் திறமையுடன் முடித்தவர் –
937-கபீராத்மா -தேவர்களும் அறிய ஒண்ணாத -ஆழமான தன்மை கொண்டவர் –
938-விதிச -தேவர் முதலானோரின் தழு தழுத்த ஸ்துதிக்கும் எட்டாத மகிமை உள்ளவர்
939-வ்யாதிச -அந்தந்த தேவர்களுக்கு உரிய பதவியைக் கொடுத்துகடமை யாற்றச் செய்பவர் –
940-திஸ-தேவர்களுக்கு ஈசனானவர் -யானையிடம் பாசம் வைத்தவர் –

941-அநாதி -விலங்கான யானைக்கு தம்மையே தந்தவர் -ஆனால் தேவர்களுக்கு தாழ்ந்த பலனைக் கொடுப்பவர் –
942-பூர்புவ -பகவானுக்கு அடியவன் நான் என்று உணர்ந்த தூயவனுக்கு சிறந்த அடையும் இடம் ஆனவர் –
943-லஷ்மீ -பக்தர்களுக்குச் செல்வமாக இருப்பவர் –
944-ஸூ வீர -பக்தர்களின் ஆபத்தைப் போக்கும் சிறந்த சக்தி உடையவர் –
945-ருசி ராங்கத-அடியார்கள் கண்டு களிக்கத் தன் அழகான திருமேனியைக் கொடுப்பவர் –

————————————————————–

ஸ்ரீ அவதாரத்துக்கும் திரு விளையாடல்களுக்கும் பயன் –

946-ஜனன -அறிவு மழுங்கிய ஜீவர்களுக்கும் தன்னை அடைவதற்கு தகுந்த உடலைக் கொடுத்துப் பிறப்பித்தவர் –
947-ஜன ஜென்மாதி -மக்களின் பிறவிக்கு தானே பயனாக இருப்பவர் -பெருமானை அடைவதே பிறவிப்பயன் –
948-பீம-இப்படிப்பட்ட அருளை விரும்பாதவர்களை நரகம் முதலான துன்பங்களால் பயப்படுத்துபவர் –
949-பீம பராக்கிரம -உலகிற்கு தீங்கு செய்யும் அசூரர்களுக்கு அச்சம் தரும் பேராற்றல் உடையவர் –
950-ஆதார நிலைய -தர்மத்தால் உலகைத் தாங்கும் ப்ரஹ்லாதன் போன்ற சாதுக்களுக்கு ஆதரமானவர் –

951-தாதா-தானே தர்மத்தை உபதேசிக்கும் ஆசார்யனாகவும் அதைக் கடைப்பிடிக்கும் முன்னோடியாகவும் இருப்பவர் –
952-புஷ்ப ஹாச -தன்னை அனுபவிக்கும் திறன் உள்ளவர்களுக்கு மாலைப் பூவைப் போலே மலர்ந்து இருப்பவர்-
953-ப்ரஜாகர -உழவன் பயிரைக் காப்பது போலே உறங்காமல் இரவும் பகலும் அடியார்களைக் காப்பவன் –
954-ஊர்த்வக -தாழ்ந்தோரைக் காக்க இவர் விழித்து இருக்க வேண்டுமோ -இவரே அனைவரையும் விட உயர்ந்தவர் –
ஆகையால் கடமை உணர்வோடு விழித்து இருக்கிறார்
955- சத்பதா சார -தொண்டு புரியும் நல் வழியில் பக்தர்களை ஈடுபடுத்துபவர் -‘
956-பிராணத-உலக இன்பம் எனும் விஷத்தால் தீண்டப் பட்டவர்களுக்கு உயிர் கொடுப்பவர் –
957-பிரணவ -தனக்கும் ஆத்மாக்களுக்கும் உள்ள உறவை பிரணவத்தால் ஓங்காரத் தால் அறிவிப்பவர் –
958-பண -தான் தலைவனாக ஜீவன் தொண்டனாக இருக்கும் நிலையை பேர் அன்பு வயப்பட்டு மாற்றி தானே
பக்தர்களுக்குத் தொண்டனாக இருந்து கொடுக்கல் வான்கள் செய்பவர் –
959-பிரமாணம் -உண்மையான அறிவைக் கொடுக்கும் கருவியே பிரமாணம் வேத பிரமாணத்தின் மூலம்
ஐயம் இல்லாத அறிவை அளிப்பவர் –
960-பிராண நிலய-பறவைகளுக்கு சரணாலயம் போலே அனைத்து ஆத்மாக்களுக்கும் இருப்பிடம் –

961-பிராண த்ருத்-அந்த ஜீவர்களைத் தாய் போலே தாங்கிப் பேணுபவர்
962-பிராண ஜீவன -ஆத்மாக்களை உணவும் தண்ணீரும் போலே இருந்து வளர்ப்பவர்
963-தத்வம் -தயிரில் வெண்ணெய் போலே சித்துக்கள் அசித்துக்கள் இவற்றின் சாரமாக இருப்பவர்
964-தத்வவித் -தம்மைப் பற்றிய உண்மையை தாமே அறிந்து இருப்பவர் –
965-ஏகாத்மா -உலகில் ஒரே ஆத்மாவே இருப்பவர் -அதாவது இவர் ஒருவரே உலகுக்கு தலைவராயும்
அனுபவிப்பவராகவும் நன்மையே விரும்புபவராகவும் உள்ளார் –
966-ஜன்ம ம்ருத்யு ஜராதிக -ஆயினும் பிறப்பு இறப்பு மூப்புகளின் சூழலைக் கடந்தவர் –
967-பூர்ப்புவஸ்வஸ் தரு -பூ புவ ஸூ வ -ஆகிய மூ உலகங்களில் உள்ளோர் –
968-தார -அவர்களை சம்சாரக் கடலைத் தாண்டுவிப்பவர் -கப்பல் போன்றவர் –
969-சவிதா -அனைவரையும் தந்தையைப் போலே பிரப்பிப்பவர் –
970-ப்ரபிதாமஹா -அனைவருக்கு பாட்டனராக புகழ் பெற்ற நான்முகனுக்கே தந்தை

———————————————————————–

வேள்வியும் பயனும் –

971-யஜ்ஞ-பொருளைக் கொண்டு யஜ்ஞம் செய்ய ஆற்றல் இல்லாதவர்களுக்கு ஜப யஜ்ஞமாய் இருப்பவர் –
972-யஜ்ஞ பதி -யஜ்ஞத்துக்கு பலனைக் கொடுப்பவர் –
973-யஜ்வா -ஆற்றல் இல்லாதவர்களுக்காக தானே எஜமானனாக இருந்து யாகம் செய்பவர் –
974-யஜ்ஞாங்க -சக்தி உள்ளவர்கள் செய்யும் யாகங்களும் தனக்கு கீழ்ப் பட்டு இருக்கும் படிச் செய்பவர் –
975-யஜ்ஞ வாஹன -யாகம் செய்ய இன்றியமையாதவன திறல் ஈடுபாடு தகுதி யாகியவற்றை கொடுத்து யாகத்தை நடத்துபவர் –
976-யஜ்ஞப்ருத்-யாகத்தில் குறைகள் இருந்தாலும் தம்மை நினைத்துச் செய்யப்படும் பூர்ண ஆஹூதியால் அதை முழுமை அடையச் செய்பவர் –
977-யஜ்ஞக்ருத் -உலக நன்மைக்காக சிருஷ்டி தொடங்கும் போது யாகத்தைப் படைத்தவர் –
978-யஜ்ஞீ -அனைத்து யாகங்களும் இவரைக் குறித்தே செய்யப் படுகிற படியால் யாகங்களுத்து ஸ்வாமி –
979-யஜ்ஞபுக் -யஜ்ஞத்தில் கொடுக்கப் படும் ஆஹூதியை அனுபவிப்பவர் -அல்லது யஜ்ஞத்தைக் காப்பவர் –
980-யஜ்ஞ சாதன -பெருமானே அடையத் தகுந்தவர் என்னும் அறிவே யஜ்ஞத்தைத் தூண்டும் கோலாக உள்ளவர் –
981-யஜ்ஞாந்தக்ருத் -யாகத்தின் முடிவான பயன் –பெருமானை அடைவதே சிறந்த பயன் -என்றும் அறிவு -இந்த அறிவைப் புகட்டுமவர் –
982-யஜ்ஞகுஹ்யம் -யாகத்தின் ரஹச்யமாகவும் இருப்பவர் -பூரணரான பகவான் யாகத்தில் கொடுக்கப்படும் பொருட்களை
எதிர்பார்த்து ஏற்று திருப்தி அடைவது போல் நடிக்கிறார் என்னும் ரஹச்யத்தை மெய்யன்பர்களே அறிவார்கள் –

————————————————————————————

ஸ்ரீ தேவகீ நந்தன் –

983-அன்னம்-அவன் அருள் பெற்ற மெய்யன்பர்களாலே அன்னத்தைப் போலே -உணவைப் போலே -அனுபவிக்கப் படுபவர் –
984-அந்நாத-தம்மை அனுபவிப்பவர்களை தாம் அனுபவிப்பவர் –
985-ஆத்ம யோநி-சர்க்கரையும் பாலும் கலப்பது போலே தன்னை அனுபவிப்பவர்களை தம்மிடம் சேர்ப்பவர் –
986-ஸ்வயம் ஜாத-யாருடைய வேண்டுதலும் இல்லாமல் தன் இச்சைப்படி பூ உலகில் பிறப்பவர் –
987-வைகான -அவதரித்து தன் அடியார்களின் துன்பத்தை போக்குபவர்
988-சாம காயன-முக்தி அடைந்தவர்களால் வைகுந்தத்தில் சாம வேதம் கொண்டு பாடப்படுபவர் –
989-தேவகீ நந்தன -மேல் சொன்ன பெருமைகள் எல்லாம் வைகுண்ட நாதனுக்கு மட்டும் அல்ல -தேவகியின் மைந்தனதே –
990-ஸ்ரஷ்டா -கண்ணனே பிரபஞ்சத்தைப் படைப்பவர் –
991-ஷிதிச -பூமிக்குத் தலைவர் -இவர் அனைத்துக்கும் தலைவரானாலும் பூமியின் சுமையைக் குறைக்கவே
ஸ்ரீ கண்ணனாகப் பிறந்த படியால் பூமிக்கே தலைவர் –
992-பாப நாசன -தயிர் வெண்ணெய் திருடியது ராசக்ரீடை முதலான கதை யமுதத்தைக் கேட்பர்களின் பாபத்தை ஒழிப்பவர் –

———————————————————-

திவ்ய ஆயுதமே திவ்ய ஆபரணம் -கண்ணுள் நின்று அகலாத திரு உருவம் –

993-சங்கப்ருத்-பர ப்ரஹ்ம லஷணமான சங்கத்தைக் கையிலே ஏந்தியவர் -தன் வாய் அமுதைக் கொடுத்து அத்தை பேணுபவர் –
994-நந்தகீ -தனக்கு மகிழ்ச்சியூட்டும் நந்தகம் என்னும் வாளை ஏந்தியவர் –
995-சக்ரீ -தன் அடியார்களான தேவர்களின் பகைவர்களை அழிக்கும் ஸூ தர்சன சக்கரத்தை தாங்குபவர் –
996-சாரங்க தன்வா -நாண் ஒலியால் உலகை நடுங்கச் செய்யும் சார்ங்கம் என்னும் வில்லைப் பிடித்தவர் –
997-கதா தர -ஊழிக் காலத்தைப் போலே நெருப்பைக் கக்கி பகைவர்களை அழித்து அடியார்களுக்கு
இன்பம் கொடுக்கும் கௌமோதகீ என்னும் கதையை ஏந்துபவர் –
998-ரதாங்க பாணி -தேரின் ஒரு பகுதி போலே இருக்கும் சக்கர ஆயுதத்தை தயார் நிலையில் பிடித்து இருப்பவர் –
999-அஷோப்ய -தன்னிடம் சரணா கதி செய்தவர்களுக்கு அபயம் கொடுப்பதாகிய உறுதியில் இருந்து அசைக்க முடியாதவர் –
1000-சர்வ ப்ரஹரணாயுதி-அடியார்களின் துன்பம் போக்கி இன்பம் கொடுக்கும் எண்ணிறந்த
திவ்ய ஆபரணங்களுக்கு ஒப்பான திவ்ய ஆயுதங்களை தரித்தவர்

————————————

இப்படி ஆயிரம் திரு நாமங்களால் -ஸ்ரீ மன் நாராயணனே புருஷோத்தமன் -ஸ்ரீ யபதி –
சரணா கதர்களுக்கு உயிர் அளிக்கும் மருந்தாயும்-
எல்லையில்லா மங்களமான இயற்க்கை நிலை -ஸ்வரூபம் -வடிவம் -ரூபம் -பண்புகள் திரு விளையாடல்கள் –
பரத்வம் சௌலப்யம் ஆகியவற்றை உடையவன் –
அநிஷ்டங்களை களைந்து இஷ்டன்களை வழங்கும் வள்ளல் -சர்வ ரஷகன் -இவனுடைய சஹச்ர நாமங்களைச் சொல்பவர்
செங்கண் திரு முகத்துச் செல்வத் திருமாலால் எங்கும் திருவருள் பெற்று இன்புறுவர் –

வநமாலீ கதி சார்ங்கி சங்கீ சக்ரீ ச நந்தகீ
ஸ்ரீ மான் நாராயணோ விஷ்ணு வாஸூ தேவோபி ரஷது

————————————————–

ஸ்ரீ கந்தாடை அப்பன் ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம் .
ஸ்ரீ வேளுக்குடி கிருஷ்ணன் ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ பீஷ்மர் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ வியாச பகவான் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம்

ஸ்ரீ விஷ்ணு சஹஸ்ர நாமம் சுருக்கமான பொருள்-1-502 -ஸ்ரீ வேளுக்குடி ஸ்வாமிகள்–

December 28, 2015

குணத்தால் நிறைந்தவன் -எங்கும் பரந்து ஆள்பவன் –

1- விஸ்வம் -மங்களமான குணங்களால் முழுதும் நிரம்பியவர் -all in one
2-விஷ்ணு -அனைத்துக்குள்ளும் நுழைந்து நீக்கமற நிறைந்து இருப்பவர் -one in all
3-வஷட்கார -அனைத்தையும் தாம் நினைத்தபடி நடத்தி தன் வசத்தில் வைத்து இருப்பவர் –
4-பூத பவ்ய பவத் ப்ரபு–முக்காலங்களில் உள்ளவர்களுக்கு எல்லாம் தலைவர் -ஸ்வாமி –

————————————–

தானே உலகு எல்லாம் –தானே படைத்து அழித்துக் காப்பவன்

5-பூதக்ருத் -தன் நினைவாலே அனைத்தையும் படைப்பவர் –
6-பூதப்ருத்–படைத்த அனைத்தையும் தானே தாங்குபவர் –
7-பாவ -பிரபஞ்சத்தையே தன்னை விட்டுப் பிரியாமல் சார்ந்து இருப்பதாகக் கொண்டவர் -மயிலுக்குத் தோகை போலே
8-பூதாத்மா -அனைத்துக்கும் ஆத்மாவாக இருப்பவர் -அனைத்தும் அவருக்கு உடல்
9-பூத பாவன-அனைத்தையும் பேணி வளர்ப்பவர் -ஆகையால் அவரே ஸ்வாமி

——————————————

குற்றம் அற்றவன் -ஒப்பிலி அப்பன் –

10-பூதாத்மா -தூய்மையானவர் –தமக்கு உடலாய் இருக்கும் சித் அசித் இவற்றின் குற்றங்கள் தீண்டாதவர்
11-பரமாத்மா -அனைவருக்கும் ஆத்மாவாக இருப்பவர் -தனக்கு ஒரு ஆத்மா இல்லாதவர் –

———————————————

முக்தர்களால் அடையத் தக்கவன் –

12-முக்தாநாம் பரமாம் கதி -முக்தர்கள் அடையும் இடமாய் இருப்பவர்
13-அவ்யய-யாரும் தம்மை விட்டு விலகாமல் இருப்பவர் –வைகுந்தம் அடைந்து திரும்புவது இல்லையே
14-புருஷ -முக்தர்களுக்கு தன்னையும் தன் குணங்களையும் பேர் ஆனந்தத்தோடு அனுபவிக்கக் கொடுப்பவர்
15-சாஷீ-மகிழும் முக்தர்களை நேரே கண்டு மகிழ்பவன் –
16-ஷேத்ரஜ்ஞ -முக்தர்கள் தம்மோடு மகிழும் நிலமான வைகுந்தத்தை அறிந்து இருப்பவர்
17-அஷர -முக்தர்கள் எத்தனை அனுபவித்தாலும் குணங்களால் குறையாதவன் –

—————————————————–

முக்திக்கு வழி –

18-யோக -முக்தியை அடையும் வழி உபாயமாகவும் இருப்பவர்
19-யோக -வேறு உபாயம் ஆகிற பக்தி யோகத்தை செய்பவர்களை வழி நடத்துபவர்
20-பிரதான புருஷேச்வர -மூல பிரக்ருதிக்கும் அதில் கட்டுண்ட ஜீவர்களுக்கும் ஸ்வாமி –

———————————————–

அனைத்தும் தானே –ஆனால் அவற்றிலும் உயர்ந்தவன் –

21-நாரசிம்ஹ வபு -நிகர் அற்ற நரம் கலந்த சிங்க உருவமாய்ப் பிறந்தவர் –
22-ஸ்ரீ மான் -ஒளி மிக்க -மனித -சிங்க உருவங்கள் பொருந்திய அழகிய திருமேனி உடையவர் –
23-கேசவ –இவ் வுருவில் அழகிய திருக் குழலும் பிடாரியும் உடையவர் –
24-புருஷோத்தம -பத்தர் முக்தர் நித்யர் -ஆகிய மூவகை ஆத்மாக்களை விட உயர்ந்தவர்
25-சர்வ -அனைத்துப் பொருள்களையும் தன் உடலாகக் கொண்டு அவற்றை நடத்துபவர் –
26-சர்வ -தன் உடலாக இருக்கும் அனைத்தின் தீமைகளையும் விலக்குபவர்-
27-ஸிவ -மங்களமாக இருப்பவர் –
28-ஸ்தாணு -அடியவர்களுக்கு நிலை நின்ற பயனைக் கொடுப்பதில் ஸ்திரமானவர் –
29-பூதாதி -அனைத்து பிராணிகளாலும் இறுதியான பயனாக அடையப் படுபவர் –
30-நிதிரவ்யய–எத்தனை பயன்படுத்தினாலும் அழியாத செல்வம் –

31-சம்பவ -புதையல் போலே மறைந்து இருந்து சரியான நேரத்தில் அடியார்களுக்காக அவதரிப்பவர் –
32-பாவன -அவதரிக்கும் போது அடியார்கள் துன்பங்களை நீக்கிக் காப்பவர் –
33-பர்த்தா -தன்னையே அழித்து தாங்குபவர்
34-பிரபவ -அவனை நினைந்தாலே பாபங்களைப் போக்கும் குற்றமற்ற சிறந்த பிறப்பை உடையவர் –
35-ப்ரபு -மனிதனான எளிய பிறப்பிலும் சிந்தயந்தி சிசூபாலன் போன்றோருக்கு முக்தி கொடுத்த மேன்மை உடையவர்
36-ஈஸ்வர -எளியவராக பிறந்த போதும் அனைவரையும் ஆள்பவர் –
37-ஸ்வயம்பூ -வினைகளின் பயனாகப் பிறவாமல் தன் கருணை மற்றும் விருப்பத்தினால் பிறப்பவர் –
38-சம்பு -தன் அழகாலும் பண்புகளாலும் அடியார்களுக்குப் பெருக்கு எடுக்கும் இன்பத்தை அளிப்பவர் –
39-ஆதித்ய -சூர்ய மண்டலத்தின் நடுவே இருப்பவர் -உருக்கிய தங்கம் போலத் திகழ்பவர் –
40-புஷ்கராஷ-தாமரைக் கண்ணன் -இதுவே முழு முதல் கடவுளுக்கு அடையாளம் –

41-மஹாஸ் வன -உயர்ந்த ஒலியை உடையவர் -அதாவது வேதங்களால் போற்றப் படுபவர் –
42-அநாதி நிதன-முதலும் முடிவும் அற்றவர் –
43-தாதா- -உலகைப் படைக்க முதலில் நான்முகனை தன் கர்ப்பமாகப் படைத்தவர் –
44-விதாதா -பிரமனாகிய கர்ப்பத்தை வளர்த்து உத்பத்தி செய்பவர் –
45-தாதுருத்தம -நான்முகனைக் காட்டிலும் உயர்ந்தவர் –
46-அப்ரமேய -புலன்களுக்கு அளவிட முடியாதவர் -தெய்வங்களுக்கும் அரியவர் –
47-ஹ்ருஷீகேச -அனைவருடைய புலன்களையும் ஆளும் தலைவர் -இன்பமும் நலமும் செல்வமும் பொருந்தியவர் –
48-பத்ம நாப -நான்முகனின் பிறப்பிடமான தாமரையை உந்தியில் உடையவர் –
49-அமரப் ப்ரபு -தெய்வங்களுக்கும் ஸ்வாமியாய் -அவர்களை சிருஷ்டி சம்ஹார தொழில்களில் நடத்துபவர் –
50-விஸ்வ கர்மா -பிரமனைப் படைப்பதற்கு முன்னும் பின்னும் அனைத்து செயல்களையும் செய்பவர் –

51-மநு -சங்கல்ப்பிப்பவர் -தன் நினைவின் சிறு பகுதியாலேயே பிரபஞ்சத்தைப் படைப்பவர் –
52-த்வஷ்டா -பிராணிகளை பெயரோடும் உருவத்தோடும் செதுக்குபவர் –
53-ஸ்தவிஷ்ட-விரிவானவர் -பிரளயத்தின் போது சூஷ்மமாக இருந்த சித் அசித் களான தனது உடலை படைப்பின் போது விவரிப்பவர்
54-ஸ்தவிர-எக்காலத்திலும் நிலைத்து இருப்பவர் -மாறுதல் இல்லாதவர் –
55-த்ருவ -தன் உடலையே படைப்பின் போது பிரபஞ்சமாக விரித்தலும் -இயற்க்கை நிலையில் மாறுதல் அற்றவர் –
56-அக்ராஹ்ய -யாருடைய உணர்த்தலுக்கும் அப்பால் பட்டவர் -புத்தியால் பிடிக்க முடியாதவர் –
57-சாஸ்வத -படைத்தல் காத்தல் அழித்தல் ஆகியவை விடாமல் தொடர்வதால் ஒய்வில்லாதவர்
58-கிருஷ்ண -முத் தொழில் விளையாட்டாலேயே இன்புறுவர்
59-லோஹிதாஷா–இவ் விளையாட்டாலாயே சிவந்த மலர்ந்த கண் உடையவர் –
60-பிரதர்தன -பிரளயத்தின் போது அனைத்தையும் அழித்து தன்னுள் ஒடுக்குபவர் –

61-ப்ரபூத -உலகமே அழிந்த போதும் நிலையான வைகுந்தச் செல்வத்தால் நிரம்பியவர்
62-த்ரிககுத்தாமா –லீலா விபூதியை விட மூன்று மடங்கு பெரிய நித்ய விபூதி –
63-பவித்ரம் -குற்றம் அற்ற தூய்மை உடையவன் –
64-மங்களம் பரம் -தீமைகளுக்கு எதிரான சிறந்த மங்களங்களின் இருப்பிடம் –
65-ஈசான -பிரபஞ்சத்தை ஆட்சி செய்பவர் –
66-பிராணத–உயர் அளிப்பவன் -நித்ய சூரிகளுக்கு தன்னை அனுபவித்துத் தொண்டு புரிய சக்தியை அளிப்பவன்
67-பிராண -உயிர் அளிப்பவன் -நித்ய சூரிகளுக்கு உயிர் போலே பிரியமாய் இருப்பவர்
68-ஜ்யேஷ்ட -அனைத்துக்கும் முன்னானவன் -என்பதால் முதியவன்
69-ஸ்ரேஷ்ட -நித்யர்களால் ஸ்துதி செய்யப்படும் சிறந்தவர் –
70-பிரஜாபதி -நித்யர்களுக்கு பதியானவர் -அவர்கள் கைங்கர்த்யத்தை ஏற்றுக் கொள்பவர் –

71-ஹிரண்யகர்ப்ப -தூய சத்வமான பொன்னுலகம் என்னும் ஸ்ரீ வைகுந்தத்தில் வசிப்பவர் –
72-பூ கர்ப -தன் பூமா தேவியை கர்ப்பத்தைப் போலே பாதுகாப்பவர் -ஸ்ரீ வராஹ நாயனாராக திருவவதரித்து கடலில் நின்றும் இடர்ந்து எடுத்தவர்
73-மாதவ -ஸ்ரீ மஹா லஷ்மியின் கணவர் -அவளை விட்டு ஷண நேரமும் பிரியாதவர் –
74-மது சூதன –மது என்னும் அசுரனை அழித்தவர்-அதே போலே அனைத்து தீமைகளையும் ஒழிப்பவர் –
75-ஈஸ்வர -தடங்கல் அற்ற ஆட்சி புரிபவர் -அனைத்து சங்கல்பங்களையும் முடிப்பவர் –
76-விக்ரமீ-மிக்க திறல் உடையவர் -எதிர்க்கும் அனைவரையும் ஒழிக்க வல்லவர் –
77-தன்வீ -சார்ங்கம் என்னும் வில்லைப் பிடித்த தன்னிகர் அற்றவர் —
78-மேதாவீ-தன் பெருமைக்குத் தக்க சர்வஜ்ஞ்ஞர் -சர்வஜ்ஞ்ஞர் –
79-விக்ரம-வேத வடிவமான கருடனை வாகனமாகக் கொண்டு தன் விருப்பப்படி செய்பவர் –
80-க்ரம-பரமபதத்தில் செழிப்பானவர் -எங்கும் நிறைந்து இருப்பவர் –

81- அநுத்தம–தனக்கு மேற்படி யாரும் அற்றவர் –
82-துராதர்ஷ -கடல் போலே ஆழமானவர் -ஆகையால் கடக்கவோ கலக்கவோ வெற்றி கொள்ளவோ முடியாதவர் –
83-க்ருதஜ்ஞ-செய் நன்றி அறிபவர் -நாம் செய்யும் சிறு பூசையையும் நினைவில் கொள்பவர் –
84-க்ருதி – அடியார்களை தர்மத்தில் தூண்டும் சக்தியாய் இருப்பவர் –
85-ஆத்மவான் -தர்மம் செய்யும் ஆத்மாக்களை தனக்குச் சொத்தாகக் கொண்டவர் –
86-சூரேச -தேவர்களுக்குத் தலைவர் -ப்ரஹ்மாதிகளையும் ஆட்சி செய்பவர்

——————————–

ஆறும் பேறும் அவனே -மருந்தும் விருந்தும் அவனே –

87-சரணம் -அனைவருக்கும் உபாயம் –தன்னை அடைய தானே வழியாய் இருப்பவர் –
88-சர்ம -ஸுக ரூபமானவர் –
89-விச்வரேதா-பிரபஞ்சத்துக்கு முதல் காரணமாக இருப்பவர் -உடலையும் புலன்களையும் தன் தொண்டுக்காகவே படைப்பவர் –
90-பிரஜாபவ -அவர் கொடுத்த உடலையும் புலன்களையும் கருவிகளாகக் கொண்டு அவரைச் சேரும்படி இருப்பிடமானவர்
91-அஹ-அவர்கள் தன்னைக் கிட்டுவதற்காக இடையூறாக இருக்குமவற்றை தானே விலக்குபவர் –
92-சம்வத்சர-அடியார்களைக் கை தூக்கி விட அவர்கள் உள்ளத்திலேயே
97-சர்வேஸ்வர -சரணாகதர்களை தகுதி பார்க்காமல் தாமே சடக்கென அடைபவர்
98-சித்த –தன்னை அடைவதற்கு வேறு வழிகள் தேவை இல்லாமல் தானே தயாரான வழியானவர் –
99-சித்தி -அனைத்து தர்மங்களாலும் அனைவராலும் அடைய படும் பயனாக இருப்பவர் –
100-சர்வாதி -உயர்ந்த மற்றும் தாழ்ந்த அனைத்துப் பயன்களுக்கும் மூலமாக இருப்பவர் –

101-அச்யுத -சரண் அடைந்தோர்களை விட்டு நீங்காதவன்
102-வ்ருஷாகபி -தர்மத்தின் உருவமாக ஸ்ரீ வராஹமாக பிறந்தவர்
103-அமேயாத்மா -தன் அடியார்களுக்கு எவ்வளவு செய்தார் என்று அளவிட முடியாதவர்
104-சர்வயோக விநிஸ்ருத -அனைத்து உபாயங்களாலும் அடையப் படுபவர்
105-வசூ-சிறிது அன்பு காட்டுபவன் இடம் வசிப்பவர் –
106-வசூ மநா-பக்தர்களை விலை மதிப்பில்லாத செல்வமாகக் கொள்பவர் –
107-சத்ய -தன் அடியார்களின் விருப்பத்தை நிறைவேற்றுபவர் –
108-சமாதமா -ஏற்றத் தாழ்வு இல்லாமல் அனைவரையும் சமமாகக் கருதுபவர் –
109-சம்மித -அடியார்களுக்கு அடங்கியவர் –
110-சம -சரணம் அடைந்தவர்களுள் புதியவர் பழையவர் என்று வேறுபாடு பார்க்காதவர் –

111- அமோக -தன்னுடைய தொடர்பு வீணாகாதவன்-பக்தி வீணாவது இல்லை –
112-புண்டரீகாஷ – புண்டரீகம் என்னும் வைகுந்தத்தில் உள்ளோர்க்குக் கண் போன்றவர் –
113-வ்ருஷகர்மா -நம்மை நன்னெறிப் படுத்தும் தர்மமான செயல்களை உடையவர் –
114-வ்ருஷாக்ருதி -தர்மமே உருவானவர் -அமிர்தம் போன்ற குளிர்ந்த உரு உடையவர் –
115-ருத்ர -பக்தர்களை நெஞ்சு உருக்கி ஆனந்த கண்ணீர் விட வைப்பவர் –
116-பஹூ சிரா –ஆதி சேஷனைப் போலே எண்ணிறந்த தலைகளை உடையவர் –
117-பப்ரு -ஆதி சேஷ உருவில் உலகைத் தாங்குபவர் –
118-விஸ்வ யோனி -தம்மை அடைந்தவர்களை நெருக்கமாக கூட்டிக் கொள்பவர் —
119-சூசி ஸ்ரவா -தன் பக்தர்களின் இனிய தூய்மையான சொற்களைக் கேட்பவர் –
120-அம்ருத -முக்தி அளிக்கும் ஆராவமுதானவர் –
121-சாஸ்வதஸ் தாணு -தேவ லோகத்து அமுதம் போல அல்லாமல் நிலையானவர் –
122-வராரோஹா -மிகச் சிறந்த அடையும் பொருளாக இருப்பவர் –

——————————————————————

ஆறு குணங்கள் –

123- மஹா தபா -அளவற்ற ஞானம் உடையவர் -1/6-
124-சர்வக -சம்ஹரிக்கப் பட்ட அனைத்தையும் தன்னிடம் தாங்கும் பலம் உடையவர் -2/6-
125-சர்வவித் -மறுபடியும் படைத்து பிரபஞ்சத்தையே அடையும் செல்வம் உடையவர் -3/6-
126-பா நு -உலகத்தை படைக்கும் போதும் விகாரம் இல்லாத வீர்யம் படைத்தவர் -4/6-
127-விஷ்வக்சேன -உலகையே காக்கும் சேனையை உடைய சக்தி படைத்தவர் -5/6-
128- ஜனார்த்தன -அடியார்களைக் காக்கும் போது எதிர்த்தவர்களை வேறு உதவி தேடாமல் அளிக்கும் தேஜஸ் உடையவர் -6/6-

———————————————–

மூவரின் முத் தொழில்கள் –

129-வேத -வேதங்களை அளிப்பவர்-
130-வேதவித் -வேதத்தின் ஆழ் பொருளை ஐயம் இன்றி அறிபவர் –
131-அவ்யங்க-சிஷை வியாகரணம் சந்தஸ் நிருத்தம் ஜ்யோதிஷம் கல்பம் என்கிற வேத ஆறு அங்கங்களால் குறைவற்றவர் –
132-வேதாங்க -வேதத்தை தனக்கு திருமேனியாக உடையவர் –
133-வேதவித் -வேதத்தைக் கொண்டு அறியப்படுபவர் -வேத தர்மங்களை கடைப்பிடிக்கச் செய்து அதனால் அடையப் படுபவர் –
134-கவி -அனைத்தையும் எதிர் காலச் சிந்தனையோடு பார்ப்பவர் –
135-லோகாத்யஷ-தர்மத்தைச் செய்யும் தகுதி உள்ள மனிதர்களை அறிபவர் –
136-சூ ராத்யஷ -அவர்களால் பூசிக்கப் படும் தேவர்களை அறிபவர் –
137-தர்மாத்யஷ-வழி முறைகளான தர்மங்களையும் அறிபவர் -அதற்கு உரிய பயனை அறிந்து கொள்பவன் –
138-க்ருதாக்ருத -இவ் உலக மற்றும் அவ் உலக பயன்களை அளிப்பவன் –

——————————————————

நால்வரின் நான்கு தன்மைகள் –

139-சதுராத்மா -வசூதேவ சங்கர்ஷண பிரத்யும்னன் அநிருத்தர் -என்று நான்கு உருவங்களை உடையவர் –
140-சதுர்வ்யூஹ-விழிப்பு கனவு நிலை ஆழ்ந்த உறக்கம் முழு உணர்தல் -ஆகிய நான்கு நிலைகளிலும் இருப்பவர் –
141-சதுர் தம்ஷ்ட்ர -பரவாசூ தேவ உருவத்தில் நான்கு கோரைப் பற்களை உடையவர் -இது மஹா புருஷ லஷணம்-
142-சதுர்புஜ -பர வாஸூ தேவ உருவத்தில் நான்கு கைகளை உடையவர் –
143-ப்ராஜிஷ்ணு -தன்னை உபாசிப்பவர்களுக்கு ஒளி விடுபவர் –
144-போஜனம் -பக்தர்களால் இனிய உணவாக இன்பமாக அனுபவிக்கப் படுபவர் –
145-போக்தா -பக்தர்கள் சமர்ப்பிக்கும் அமுதம் போன்ற பாயசம் முதலானவற்றை அன்போடு ஏற்று உண்பவர் –
146-சஹிஷ்ணு -தன் பக்தர்கள் அறிந்தும் அறியாமலும் செய்த குற்றங்களைப் பொறுப்பவர் –

———————————————————————

ஸ்ரீ மஹா விஷ்ணு -முதல் அவதாரம் -முதலாம் திரு உருவம் –முதலாவான் ஒருவனே –

147-ஜகதாதிஜா -மும் மூர்த்திகளில் நடுவான ஸ்ரீ மஹா விஷ்ணுவாகப் பிறப்பவர் –
ஜகதாதிஜா -ஜகதாதி பூதாஸூ த்ரிமூர்த்திஸூ அன்யத் மத்வேன ஜாதமிதி
148-அநக -சம்சாரத்தில் பிறந்தாலும் குற்றம் அற்றவர் -ஏவம் ஜன்ம சம்சார மத்யே ஜநித்வாஅபி அநக பாப பிரதி ஸ்பர்சி
149-விஜய -வெற்றியே உருவானவர் -மற்ற இரண்டு மூர்த்திகளும் தம் தம் செயல்களில் வெற்றி பெறச் செய்பவர்
மூர்த்யந்தியோர் அபி -சிருஷ்டி சம்ஹார பிர் ஜகத் விஜய யஸ்மாதி இதி விஜய
150-ஜேதா-மற்ற இருவரையும் தன் நினைவின் படி நிறுத்துபவர் –
151-விஸ்வ யோனி -படைத்தல் காத்தல் அழித்தல் -ஆகிய முத் தொழில் களாலும் உலகுக்குக் காரணமாக இருப்பவர் –
152-புனர்வசூ -நான்முகன் முதலான தேவர்கள் இடம் அந்தர்யாமியாக வசிப்பவர் –

—————————————————————–

ஸ்ரீ வாமன அவதாரம் –

153-உபேந்திர -இந்த்ரனுக்குத் தம்பி -அதிதி தேவியின் பன்னிரண்டாவது மகன்
154-வாமன -குள்ளமானவர் -தன்னை தர்சிப்பவர்களுக்கு தன் திருமேனி அழகால் சுகம் அளிப்பவர் –
155-ப்ராம்சூ -உயரமானவர் -உடனே வளர்ந்து -த்ரிவிக்ரமனாக உலகையே அளந்தவர் –
157-சூசி -தூய்மை யானவர் -தான் செய்யும் உதவிகளுக்கு பதில் உதவி பாராதவர் –
158-வூர்ஜித -மஹா பலியின் மகனான நமுசி என்பானை அடக்கிய சக்தி படைத்தவன் –
159-அதீந்திர -இந்தரனுக்கு இளையவன் ஆனாலும் தன் செயல்களால் அனைத்துக்கும் மேம்பட்டவர் –
160-சங்க்ரஹ – மெய்யன்பர்களால் எளிதில் அறியப் படுபவர்
161-சர்க – -த்ரிவிக்ரம அவதாரம் செய்து தன் திருவடியை அடியார்களுக்காகப் பிறப்பித்தவர் –
162-த்ருதாத்மா -தன்னையே கொடுத்து அடியார்களைத் தாங்குபவர் –
163-நியம -தன் அடியார்களின் பகைவர்களை அடக்குபவர் –
164-யம -தன் அடியார்களின் இடையூறுகளை விலக்கி அருளுபவர் -அந்தர்யாமியாக இருப்பவர் –

——————————————————————————-

அவதரித்துக் காப்பவன் -இனியவன் –

165-வேத்ய -எளியவனாக பிறக்கிறபடியால் அனைவரின் புலன்களாலும் அறியக் கூடியவர் –
166-வைத்ய-அடியார்களுக்கு பிறவியை போக்கும் விதையை அறிந்தவர் –
167-சதாயோகீ–அடியார்களைக் காக்க எப்போதும் விளித்து இருப்பவர் –
168-வீரஹா -தீய வாதங்களால் மக்களை பகவான் இடத்தில் இருந்து பிரிக்கும் வலிமையை உடையவர்களை ஒழிப்பவர்
169-மாதவ -பரமாத்ம ஞானத்தைக் கொடுப்பவர் –
170-மது -மெய்யடியார்களுக்கு தேன் போன்று இனிமையானவர்

———————————————————————-

பொதுவான கல்யாண குணங்கள் –

171-அதீந்த்ரிய -அறிவை அளிக்கும் புலன்களுக்கு எட்டாதவர் –
172-மஹா மாய -தன்னை சரணம் அடையாதவர்களுக்கு அறிய ஒண்ணாத மாயையை உடையவர் –
173-மஹோத்சாஹ-மிக்க ஊக்கம் உடையவர் –
174-மஹா பல-வேறு உதவியை நாடாத வலிமை உள்ளவர் –
175-மஹா புத்தி -எப்போதும் எங்கும் அனைத்தையும் ஒரே சமயத்தில் அறிபவர் –
176-மஹா வீர்ய -விகாரம் இல்லாதவர் –
177-மஹா சக்தி -தன் சரீரத்தின் ஒரு பகுதியான பிரக்ருதியை மாற்றி உலகத்தை படைக்கும் திறன் உள்ளவர் –
சிலந்தி தன் உடலில் இருந்தே நூலை வெளியேற்றி மறுபடியும் உள்ளே இழுப்பது போலே –
178-மஹாத் யுதி -சூர்ய ஒளி சிறிது என்னும் அளவிற்குப் பிரகாசம் ஆனவர் –
179-அநிர்தேஸ்யவபு -நிகரற்ற விளக்க ஒண்ணாத திருமேனியை உடையவர் –
180-ஸ்ரீ மான் -தன் திருமேனிக்கித் தகுந்த ஆபரணச் செல்வத்தை உடையவர் –
181-அமேயாத்மா -கடலைப் போலே ஆழமாய் அளவிட முடியாதவர் –

——————————————————————————————

குணங்களுக்கு ஏற்ற அவதாரச் செயல்கள் –

182-மஹாத் ரித்ருத் -பாற் கடலைக் கடையும் போது மந்த்ரம் என்னும் பெரிய மலையைத் தாங்கினவர் –
183-மகேஷ்வாச -சார்ங்கத்தைத் தாங்கி சிறந்த பாணங்களை எய்பவர் –
184-மஹீபர்த்தா -பூமியை எளிதில் தாங்குபவர் –
185-ஸ்ரீ நிவாச -பாற் கடலில் இருந்து வெளிப்பட்ட திருமலைத் தன் திருமார்பில் ஏந்துபவர் –
186-சதாம் கதி -பக்தர்களான சாதுக்களுக்கு கதியானவர் –
187-அநிருத்த-அடியார்களைக் காக்கும் போது இடையூறுகளால் தடுக்க முடியாதவர் –

—————————————————

ஹம்சாவதாரம் –

188-சூரா நந்தா -தேவர்களின் ஆபத்தை போக்கி மகிழ்ச்சியை கொடுப்பவர் –
189-கோவிந்த -தேவர்கள் செய்யும் ஸ்துதிகளை பெறுபவர் –
190-கோவிதாம் பதி – வேத வாக்குகளை அறிந்தவர்களுக்கு தலைவர் –
191-மரீசி -கண் இழந்தோர்க்கும் தன்னை வெளிப்படுத்தும் இழிக்கீற்று ஆனவர் –
192-தமன -தன் ஒளியினால் சம்சார வெப்பத்தை அடக்குபவர் –
193-ஹம்ஸ-தூய அன்னமாக அவதரித்தவர் –
194-சூபர்ண–சம்சாரக் கடலில் இருந்து கரை சேர்க்கும் அழகிய சிறகுகளை உடையவர் –

————————————————-

பந்த நாப அவதாரம் -உந்தித் தாமரை யான் –

195-புஜ கோத்தம-பாம்புகளுக்குள் சிறந்தவர் -ஆதி சேஷனுக்குத் தலைவர் –
196-ஹிரண்ய நாப -பொன் போன்ற உந்தியை உடையவர் –
197-சூதபா–தன்னிடத்தில் க்ரஹிக்கப்பட்ட அனைத்தையும் அறிபவர்
198-பத்ம நாப -உந்தியில் எட்டு இதழ்களோடு கூடிய தாமரையை உடையவர் –
199-பிரஜாபதி -பிரமன் முதலிய அனைவர்க்கும் தலைவர் –

——————————————–

ஸ்ரீ நரசிம்ஹ அவதாரம் –

200-அம்ருத்யு -ம்ருத்யு தெய்வத்துக்கே பகைவர் -மரணத்தை ஒத்த ஹிரண்யனுக்கு விரோதி –
201–சர்வத்ருத் -நண்பர்கள் பகைவர்கள் நாடு நிலையாளர் ஆகிய அனைவரையும் சமமாகப் பார்ப்பவர் –
202-சிம்ஹ -பெரிய நரசிம்ஹ வடிவம் உடையவர் –
203- சந்தாதா -ஹிரண்யனை அழிக்கும் காலத்திலேயே பக்த பிரகலாதனை சேர்த்துக் கொண்டவர் –
204-சந்திமான் -தன் அடியவர்களோடு தன் சேர்க்கை நீங்காமல் இருப்பவர் –
205-ஸ்திர-பக்தர்கள் இடம் வைத்த அன்பில் அவர்கள் குற்றத்தையும் பொறுத்து விலகாமல் இருப்பவர் –
206-அஜ -தூணில் பிறந்த படியால் இயற்கையான பிறப்பு இல்லாதவர் –
207-துர்மர்ஷண-பகைவர்களால் தன் பார்வையைத் தாங்க முடியாமல் இருப்பவர் –
208-சாஸ்தா -தீயவர்களைத் தண்டிப்பவர் –
209-விஸ்ருதாத்மா -வியந்து கேட்கத்தக்க நரசிம்ஹ அவதார திரு விளையாட்டுகளை உடையவர் –
219-சூராரிஹா -தேவர்களின் பகைவரான ஹிரண்யனை அழித்தவர் –

———————————————————–

ஸ்ரீ மத்ஸயவதாரம் –

211- குருர் குருதம -பிரமனுக்கே உபதேசித்த படியாலே ஆசார்யனுக்கே ஆசார்யனானவர் –
212-தாம -சராசரங்களின் வித்துக்களை படகில் தாண்டி -தாங்கி -நடத்தியவர் -சித் அசிதுக்களுக்கு இருப்பிடம் –
213-சத்ய -பிரளயத்தில் தன்னைச் சரண் அடைந்த மனு முதலானவர்களுக்கு உண்மையானவர் –
214-சத்ய பராக்கிரம -மனுவின் இடத்தில் தன் பராக்கிரமத்தைக் காட்டினவர் –
215-நிமிஷ -பகைவர்க்கு அருள் புரியாமல் கண்களை மூடி இருப்பவர் –
216-அ நிமிஷ -தன் அடியார்களைக் கடாஷிக்க எப்போதும் கண் திறந்து இருப்பவர் –
217-ஸ்ரகவீ-வைரம் முத்து முதலான த்வ்யமான ஐந்து மணிகளால் ஆன வைஜயந்தீ எனும் மாலையை அணிந்தவர் –
218-வாசஸ்பதீ-வேதத்தின் பொருளை மத்ஸ்ய புராணத்தில் கூறியபடியால் பேச்சுக்கே தலைவர் –
219-உதாரதீ -அனைவரும் உய்வடைவதற்கான அறிவை உடையவர் –
220-அக்ரணீ–பக்தர்களை பரமபத்துக்கு நடத்திச் செல்பவர் –

221-க்ராமணி-பக்தர்களை வைகுந்தத்தில் இருக்கும் நித்யர்கள் இடமும் முக்தர்கள் இடமும் அழைத்துச் செல்பவர் –
222-ஸ்ரீ மான் -தாமரைக் கண்களையே செல்வமாக உடையவர் -மீன் தன் குட்டிகளை கண்களாலே பார்த்து வளர்க்கும் –
223-நியாய -தன் பக்தர்களுக்கு எது சரியோ அத்தைச் செய்பவர்
224-நேதா -பக்தர்களின் கார்யங்களை நடத்துபவர் -தான் மீனாகி கடலுள் புகுந்து அடியார்களைக் கரை ஏற்றியவர் –
225-சமீரண- பக்தர்களுக்கு இனிமையான திரு விளையாடல்களை உடையவர் –

————————————————————

புருஷ சூக்தத்தில் விளக்கப்பட்ட திரு நாமங்கள் –

226-சஹச்ர மூர்தா –ஆயிரம் -எண்ணற்ற -தலைகளை உடையவர் –
227-விச்வாத்மா – தன்னுடைய ஞான சக்திகளால் பிரபஞ்சம் முழுவதும் பரவியிருப்பவர் –
228-சஹஸ்ராஷ -எண்ணற்ற கண்களை உடையவர் –
229-சஹஸ்ரபாத் -எண்ணற்ற திருவடிகளை உடையவர் –
230-ஆவர்த்தன -சம்சாரச் சக்கரத்தை சுழற்றுபவர் -கால சக்ரம் -உலக சக்ரம் -யுக சக்ரம் -ஆகியவற்றை சுழற்றுபவர் –

231-நிவ்ருத்தாத்மா -பிரக்ருதியைக் காட்டிலும் மும்மடங்கு பெருத்த நித்ய மண்டலத்தை உடையவரானபடியால் மிகச் சிறந்த ஸ்வரூபம் உடையவர் –
232-சம்வ்ருத -பிரக்ருதியின் தமோ குணத்தால் அறிவு இழந்தவர்களுக்கு மறைந்து இருப்பவர் –
233-சம்ப்ரமர்த்தன -தன்னை உபாசிப்பவர்களுக்குத் தமோ குணமாகிய இருட்டை ஒழிப்பவர் –
234-அஹஸ் சம்வர்த்தக -நாள் பஷம் மாதம் முதலான பிரிவுகள் உடைய கால சக்கரத்தை சுழற்றுபவர் –
235-வஹ்நி- எங்கும் உள்ள பரம ஆகாச உருவத்தில் பிரபஞ்சத்தையே தாங்குபவர்
236-அநில- பிராண வாயுவாக இருந்து யாவரும் வாழும்படி செய்பவர் –
237-தரணீதர-தன் சங்கல்பத்தாலேயே பூமியைத் தாங்குபவர் –
238-சூப்ரசாத -தன்னை வேண்டியவர்களுக்காக அனைத்து பிரார்த்தனைகளையும் நிறைவேற்றுபவர்
239-பிரசன்னாத்மா -நிறைவேறாத ஆசையே இல்லாத படியால் நிறைந்த மனம் உள்ளவர் –
240-விஸ்வஸ்ருக் -ஜீவர்களின் குற்றம் பெறாமல் கருணையே காரணமாக உலகைப் படைப்பவர் –

241-விஸ்வ புக் விபு -ஒரே காப்பாளானாக உலகில் எங்கும் பரவி இருப்பவர் –
242-சத்கர்த்தா – மெய்யன்பர்களைப் பூசிப்பவர் –
243-சத்க்ருத -சபரி முதலான சாதுகளால் பூசிக்கப் படுபவர்
244-சாது -அடியார்கள் விரும்பிய படி தூது போவது தேர் ஓட்டுவது ஆகியவற்றைச் செய்பவர் –
245-ஜஹ்நு-பொறாமையும் பகைமையும் உள்ளோருக்குத் தன்னை மறைப்பவர் –
246-நாராயண -அழியாத நித்யமான சித் அசித் கூட்டத்துக்கு இருப்பிடம் ஆனவர் -அந்தர்யாமி யானவர் -‘
247-நர -தன் உடைமையாகிய சித் அசித்துக்களை அழியாமல் இருக்கப் பெற்றவர் –

——————————————————————

யானே நீ என்னுடைமையும் நீயே —

248-அசங்க்யேய-எண்ணிரந்தவர்-உடைமைகள் எண்ணிரந்தபடியால் –
249-அப்ரமேயாத்மா -எண்ணிரந்த பொருட்களின் உள்ளும் புறமும் வியாபிக்கிற படியால் அளவிட முடியாதவர் –
250-விசிஷ்ட -எதிலும் பற்று இல்லாதபடியால் -அனைத்தையும் விட உயர்ந்தவர் –
251-சிஷ்டக்ருத் -தன் அடியார்களை நற்பண்பு உடையவர்களாக ஆக்குபவர் –
252-சூசி -தானே தூய்மையாக இருந்தவர் -தன்னை அண்டியவர்களைத் தூய்மை யாக்குபவர் –
253-சித்தார்த்த -வேண்டியது எல்லாம் அமையப் பெற்றவர் –
254-சித்த சங்கல்ப -நினைத்தது எல்லாம் நடத்தி முடிக்கும் பெருமை உள்ளவர் –
255-சித்தித-எட்டு திக்குகளையும் யோகிகளுக்கு அருளுபவர்
256-சித்தி சாதன -இவரை அடைவிக்கும் வழியான பக்தியே இனிதாக உடையவர் –
257-வ்ருஷாஹீ -அவனை அடையும் நாளே நன்னாளான தர்மமாக இருப்பவர் –
258-வ்ருஷப – சம்சார தீயால் சுடப் பட்டவர்களுக்கு அருள் என்னும் அமுதைப் பொழிபவர் –
259-விஷ்ணு -அருள் மழையாலேயே எங்கும் இருப்பவர் –
260-வ்ருஷபர்வா -தன்னை அடைவதற்கு தர்மங்களைப் படிக்கட்டாக உடையவர் –

261- வ்ருஷோதர -தன் வயிறே தர்மமானவர் -அடியார்கள் அளிக்கும் நைவேத்யத்தால் வயிறு நிறைபவர் –
262-வர்தன -தாய் போலே தன் வயிற்றிலே வைத்து அடியார்களை வளர்ப்பவர் –
263-வர்த்தமான –அடியார்கள் வளரும் போது தானும் மகிழ்ந்து வளர்பவர் –
264-விவிக்த -மேற்கண்ட செயல்களால் தன்னிகர் அற்றவர் –
265-ஸ்ருதி சாகர -நதிகளுக்கு கடல் போலே -வேதங்களுக்கு இருப்பிடமானவர் –
266-சூபுஜ-அடியார்களின் சுமையைத் தாங்கும் மங்களமான தோள்கள் உடையவர் –
267-துர்தர -கடல் போலே தடுக்க முடியாத வேகம் உடையவர் –
268-வாக்மீ–வேத வடிவமான சிறந்த வாக்கை உடையவர் -வேதங்களால் துதிக்கப் படுபவர் -இனிமையாகப் பேசுபவர் –
269-மஹேந்திர-நிகரற்ற அளவிட முடியாத -அனைவரையும் ஆளும் செல்வம் உடையவர் –
270-வசூத-குபேரனைப் போலே பொருட்செல்வத்தை விரும்புவோருக்கு அதை அருளுபவர் –
271-வசூ -ஆழ்வார்கள் போன்றோர்களுக்கு தானே செல்வமாக இருப்பவர்

———————————————————————————————-

பெருமைகளை வெளிப்படுத்தும் விஸ்வரூபம் –

272-நைக ரூப -பல உருவங்களை உடையவர் –
273-ப்ருஹத் ரூப -ஒவ்வொரு உருவமும் பிரபஞ்சத்தையே வியாபிக்கும் பெரியோனாய் இருப்பவர் –
274-சிபிவிஷ்ட -ஒளிக் கீற்றுக்குள் நுழைந்து அனைத்தையும் வ்யாபிப்பவர் -சூரிய ஒளியைப் போலே உடலில் நுழைபவர்
275-பிரகாசன -காணக் கருதும் பக்தர்களுக்கு தன்னைக் காட்டுபவர் –
276-ஓஜஸ் தேஜோத் யுதிதர -வலிமை சக்தி ஒளி ஆகியவற்றை உடையவர் –
277-பிரகாசாத்மா -அறிவு இழந்தவர்களுக்கும் தனித்தன்மையோடு புலப்படும் தன்மை உடையவர் –
278-பிரதாபன -பகைவர்களுக்கு வெப்பத்தை உண்டாக்குபவர் –
279-ருத்த -பௌர்ணமிக் கடல் போலே எப்போதும் நிறைந்து இருப்பவர் –
280-ஸ்பஷ்டாஷ-தன் பெருமையை வெளிப்படுத்தும் வேதச் சொற்களை உடையவர் –

281-மந்திர -தன்னை நினைப்பவரைக் காப்பவர் –
282-சந்த்ராம்சூ -த்யானிப்பவரின் களைப்பை ஒழிக்கும் நிலவின் குளிர்ந்த ஒலியை உடையவர் –
283-பாஸ்கரத்யுதி–பகைவர்களை ஓட்டும் சூர்யனைப் போன்ற ஒளி படைத்தவர் –
284-அம்ருதாம் சூத்பவ -குளிர்ந்த நிலவின் ஒளிக்குப் பிறப்பிடமானவர்-
285-பானு -சூரியனுக்கே ஓளியை அருளும் பிரகாசம் உடையவர் –
286-சசபிந்து -தீயோர்களை எளிதில் நீக்குபவர்
287- சூரேச்வர–நல் வழிச் செல்பவர்களே தேவர்கள் -அவர்களுக்குத் தலைவர் –
288-ஔஷதம் -சம்சாரம் என்னும் -கொடிய நோயைத் தீர்க்கும் மருந்து –
289-ஜகதஸ் சேது -உலகில் நல்லவைகள் தீயவைகளை பிரிக்கும் அணை போன்றவர் –
290-சத்ய தர்ம பராக்கிரம -உலகை வாழ்விக்கும் தர்மத்தை -திருவிளையாடல் -பண்புகள் உடையவர் –

291-பூத பவ்ய பவன் நாத –மேற்கண்ட பெருமையை முக்காலத்திலும் உடையவர் –
292-பவன -காற்று போலே எங்கும் செல்பவர் –
293-பாவன -தூய்மை அளிக்கும் கங்கைக்கும் தூய்மை அளிப்பவர் –
294-அநல -தன் அடியார்க்கு எத்தனை கொடுத்தாலும் போதும் என்ற மனம் இல்லாதவர் –
295-காமஹா -தன்னையே வேண்டுபவர்களுக்கு உலக இன்ப ஆசையை ஒழிப்பவர் –
296-காமக்ருத்-அவரவர் விருப்பப்பட்ட பலனைக் கொடுப்பவர் –
297-காந்த -தன் மென்மையான திருமேனி அழகாலே காண்பவரை ஈர்ப்பவர் –
298-காம -வண்மை எளிமை ஆகிய குணங்களால் அனைவராலும் விரும்பப் படுவார்
299-காமப்ரத -நிலையற்ற செல்வத்தையும் நிலையான தன்னையும் வேண்டியவற்றை அளிப்பவர் –
300-ப்ரபு -மேற்சொன்ன சிறப்புகளால் காண்பவர்களின் கண்ணையும் மனத்தையும் பறிப்பவர் –

—————————————————————————

ஆலமா மரத்தின் இல்லை மேல் ஒரு பாலகன் –

301-யுகாதிக்ருத் -பிரளயத்தின் போது உலகத்தை தன் வயிற்றில் வைத்துக் காத்து பின் யுகங்களுக்குத் தொடக்கமான சிருஷ்டியைச் செய்பவர் –
302-யுகாவக்த -நான்கு யுகங்களையும் அதன் அதன் தர்மங்களோடு திரும்ப திரும்ப வரச் செய்பவர் –
303-நைக மாய -சிறு குழந்தையாக உலகை விழுங்குவது -ஆலிலையில் துயில்வது முதலான பல வியப்புகளை உடையவர் –
304-மஹாசன-உலகையே விழுங்கும் பெரும் தீனி உள்ளவர்
305-அத்ருச்ய-மார்கண்டேயர் முதலிய ரிஷிகளுக்கும் எட்டாதவர்
306-வ்யக்தரூப -ஆனால் மார்க்கண்டேயர் வேண்டிய போது தன் திருமேனியைப் புலப்படுத்துபவர் –
307-சஹஸ்ரஜித் -ஆயிரம் யுகங்கள் உள்ள பிரளயத்தை யோக உறக்கத்தாலே ஜெயிப்பவர்
308-அனந்தஜித் -தன் பெருமையின் எல்லையை யாராலும் காண முடியாதவர் –
309-இஷ்ட –310-அவிசிஷ்ட -தன் வயிற்றில் இருக்கும் அனைவராலும் தாய் போலே விரும்பப் படுபவர்
311-சிஷ்டேஷ்ட-சான்றோர்களால் அடையப்படும் பொருளாக விரும்பப் படுபவர் –
312-சிகண்டீ-தன் மகிமையை தனக்கு ஆபரணமாக உள்ளவர் –
313- ந ஹூஷ-தமது மாயையினால் ஜீவர்களை கட்டுப் படுத்துபவர் –
314-வ்ருஷ-அடியார்களை அமுதம் போன்ற திருமேனி ஒளியாலும் சிறப்பாலும் மகிழ்விப்பவர் –

——————————————————–

பரசுராமரா -அல்லது கோபத்தின் உருவமா –

315-க்ரோதஹா-ஷத்ரியர்களை 21 தலைமுறைகளை அழித்த பின் கோபத்தை ஒழித்தவர்-
316-க்ரோதக்ருத்-முதலில் ஷத்ரியர்கள் இடம் கோபம் கொண்டவர் –
317-கத்தா -தன் கோபத்தைத் தூண்டிய கார்த்த வீர்யனை ஜெயித்தவர் –
318-விஸ்வ பாஹூ-தீயோர்களை அழிப்பதால் உலகுக்கு நன்மை செய்யும் கைகளை உடையவர் –
319-மஹீதர-சுமையாக இருக்கும் தீயவர்களை ஒழித்து பூமியைத் தாங்குபவர் –
320-அச்யுத -பிறக்கும் போதும் ஏனைய தேவர்களைப் போலே தன் மேன்மை நிலையில் இருந்து இறங்காதவர் –
321-பிரதித -பெரும் புகழாளர் –
322-பிராண -அனைத்து ஜீவர்களுக்கும் மூச்சுக் காற்றானாவர்

——————————————————

அனைத்தையும் தாங்கும் ஆமை –

323-பிராணத -பாற் கடல் கடைந்த போது தேவர்களுக்கு வலிமை கொடுத்தவர் –
324-வாசவாநுஜ-விரும்பிய அமுதைப் பெற இந்தரனுக்கு தம்பியாகப் பிறந்தவர் –
325-அபாம் நிதி – கடல் கடையப்பட்ட போது அதற்கு ஆதாரமாகத் தாங்குபவர் –
326-அதிஷ்டானம்-அப்போதே மத்தான மந்திர மலையை மூழ்காமல் தாங்கியவர் –
327-அப்ரமத்த-அடியார்களைக் காப்பதில் விழிப்புடன் இருப்பவர் –
328-ப்ரதிஷ்டித -வேறு ஆதாரம் வேண்டாத படி தன்னிடத்திலேயே நிலை பெற்று இருப்பவர் –
329-ஸ்கந்த -அசூரர்களையும் தீயவர்களையும் வற்றச் செய்பவர் –
330-ஸ்கந்த தர -தேவ சேனாதிபதியான சூப்ரஹமண்யனையும் தாங்குபவர் –
331-துர்ய -உலகு அனைத்தையும் தாங்குபவர் –
332-வரத -தேவர்களுக்கு வரங்களை அருளுபவர் –
333-வாயு வாஹன -பிராணனான காற்றையும் நடத்துபவர் –

————————————————————————————–

ஸ்ரீ பர வாசூதேவனின் குணங்கள் –

334-வாஸூ தேவ -அனைத்துள்ளும் வசிப்பவர் -சூர்யன் தன் ஒளியால் உலகமூடுவது போலே உலகையே அணைத்தவர்
335-ப்ருஹத்பாநு -பல்லாயிரம் சூர்யர்களின் ஓளியை உடையவர் –
336-ஆதிதேவ -உலகிற்கு முதல் காரணமாய் இருந்து படைப்பை விளையாட்டாகக் கொண்டவன் –
337-புரந்தர -அசூரர்களின் பட்டணங்களை அழிப்பவர்
338-அசோகா -பசி மயக்கம் முதலிய துன்பங்களைப் போக்குபவர் –
339-தாரண -திருடர் பகைவர் முதலான பயன்களைத் தாண்டுபவர் –
340-தார -பிறப்பு இறப்பு கர்ப்ப வாசம் முதலிய அச்சங்களைத் தாண்டுவிப்பவர் –

341-சூர -மேற்கண்டவைகளில் எப்போதும் வெற்றி திறல் உடையவர் –
342-சௌரி-சூரன் என்னும் வசூதேவரின் மகன் –
343-ஜ நேஸ்வர-பிறப்புடைய மக்களுக்கு எல்லாம் தலைவர் –
344-அனுகூல -தன் மேன்மை பாராமல் அடியார்களால் எளிதில் அடையப் படுபவர் –
345-சதாவர்த -அடங்காமல் வளர்ந்து வரும் செல்வச் சூழல்களை உடையவர் –

———————————————————-

ஸ்ரீ பர வாசூதேவனின் திருமேனி –

346-பத்மீ-கையிலே விளையாட்டுத் தாமரையை பிடித்து இருப்பவர் –
347-பத்ம நிபேஷண-தாமரை போல் மலர்ந்த கண்களால் அருளுபவர் –
348-பத்ம நாப – தன் உந்தியில் மலர்ந்த தாமரையை உடையவர்
349-அரவிந்தாஷ–கமலம் போன்ற கண்கள் உடையவர் –
350-பத்ம கர்ப -அடியார்களின் தாமரை போன்ற இயைய ஆசனத்திலே வீற்று இருப்பவர் –
351-சரீரப்ருத் -தமக்கு உடல் போன்ற பக்தர்களைப் பேணுபவர் –

—————————————————————-

ஸ்ரீ பர வாசூதேவனின் – செல்வம் –

352-மஹர்த்தி -பக்தர்களைப் பேணுவதற்காகப் பெரும் செல்வம் உடையவர் –
353-ருத்த -பக்தர்கள் வளர்வதைக் கண்டு தான் செழிப்பவர்-விபீஷணனுக்கு முடி சூடி தான் ஜூரம் தவிர்ந்து மகிழ்ந்தார் பெருமாள் –
354-வ்ருத்தாத்மா -மேற்கண்ட பெருமைகளை உள்ளங்கையிலே அடக்கம் அளவிற்கு ஸ்வரூப மேன்மை பெற்றவர் –
355-மஹாஷ-வேத வடிவரான கருடனை வாகனமாகக் கொண்டவர் –
356-கருடத்வஜ -பரம் பொருளுக்கு அடையாளமாய் கருடனையே கொடியாகக் கொண்டவர் –
357-அதுல -நிகர் அற்றவர் ஒப்பிலியப்பன் –
358-சரப -வேத வரம்புகளை மீறினவர்களை அழிப்பவர் –
359-பீம-ஆணையை மீறுபவர்களுக்கு பயத்தைக் கொடுப்பவர் -தேவர்களும் பெருமானின் ஆணைக்கு உட்பட்டே கடைமையை ஆற்றுபவர் –
360-சமயஜ்ஞ- பக்தர்களைக் காப்பதற்கு வேண்டிய தக்க தருணத்தை உடையவர் –
361-ஹவிர்ஹாரி -யாகங்களில் கொடுக்கப் படும் ஹவிர்பாகத்தைப் பெற்றுக் கொள்பவர் –
பக்தர்களுக்குத் தன்னையே கொடுப்பவர் -அடியார்களின் பாபத்தை போக்குபவர்

—————————————–

ஸ்ரீ பர வாசூதேவன் -ஸ்ரீ யபதி -திருமகள் கேள்வன் –

362-சர்வ லஷண லஷண்ய-திருமகள் நாதனான படியால் மஹா புருஷணன் லஷணம் பொருந்தியவன் –
363-லஷ்மீ வான் -விட்டுப் பிரியாத திருமகளை உடையவன் –
364-சமிதிஜ்ஞய -அடியார்களின் குழப்பத்தை வென்று தெளிவு கொடுப்பவர் –
365-விஷர-தன்னை அடைந்தவர்கள் இடம் குறையாத அன்புடையவர் –
366-ரோஹித -தான் கறுத்தவர் –ஆனால் தாமரையின் உட்புறம் போன்ற சிவந்த கண் கை கால் உடையவர் –
மேகத்தைப் போல் பகவான் -அதில் மின்னலைப் போல் மஹா லஷ்மீ –
367-மார்க-பக்தர்களால் எப்போதும் தேடப்படுபவர் –
368-ஹேது -பக்தர்களின் வேண்டுகோள்கள் பயன் பெறக் காரணமாய் இருப்பவர் –
369-தாமோதர -தாமம் என்று பெயர் பெற்ற உலகங்களை வயற்றில் கொண்டவர் -யசோதையின் தாம்பினால் கட்டுண்டவர் –
370-சஹ -திருமகள் கேள்வனாக இருந்தாலும் அவதாரத்தில் கட்டுண்டு எளிமையைக் காட்டுபவர் –

371-மஹீதர -பூமியின் சுமையைத் தாங்குபவர் –
372-மஹாபாக -கோபிகள் மற்றும் ருக்மணீ சத்யபாமா ஆகியோரால் விரும்பப்படும் பெருமையை உடையவர் –
373-வேகவான் -மனிதக் குழந்தையாக விளையாடும் போதும் பரம் பொருளான வேகம் குறையாதவர் –
374-அமிதாசன -ஆயர்கள் இந்தரனுக்கு படைத்த அட்டுக்குவி சோற்றை விழுங்கியவர் –
375-உத்பவ -தாம் கட்டுண்டதை நினைப்பவரின் சம்சாரக் கட்டை விலக்குபவர் –
376-ஷோபண-சம்சாரத்தில் கட்டும் பிரக்ருதியையும் கட்டுப்படும் ஜீவர்களையும் சிருஷ்டியின் போது கலக்கி உண்டாக்குபவர் –
377-தேவ -ஜீவர்களை விளையாடச் செய்து தானும் விளையாடுபவர் –
378- ஸ்ரீ கர்ப-நீக்கமில்லாத திருமகளோடு இன்புறுமவர்-
379-பரமேஸ்வர -நீக்கமில்லாத் திருமகள் தொடர்போடு அனைத்தையும் ஆட்சி செய்பவர் –
380-கரணம் -காணுதல் கேட்டல் முதலான செயல்களுக்கு கருவியாக இருப்பவர்
381- காரணம் -புலன்கள் செயல்படுவதற்குக் காரணம் ஆனவர் –

—————————————————-

கருவியும் காரணமும் இயக்குமவனும் செய்பவனும் அவனே-

382-கர்த்தா -ஜீவர்களின் இன்ப துன்பங்களைத் தன்னதாக கொண்டு
383-விகாரத்தா -அடியார்களின் இன்ப துன்பங்களில் பங்கு கொண்டாலும் தான் இன்ப துன்பங்களால் மாறுபடாதவர்-
பிறருக்காக துக்கப்படுதல் குற்றம் அல்லவே
384-கஹன-ஜீவர்களின் இன்ப துன்பங்களை தன்னதாக நினைப்பதில் ஆழம் காண முடியாதவர் –
385-குஹ -மேல் சொன்ன வகைகளில் அடியார்களைக் காப்பவர்

——————————————————–

ஸ்ரீ த்ருவனும் நஷத்ர மண்டலமும் –

386-வ்யவசாய-அனைத்து க்ரஹங்களும் நஷத்ரங்களும் உறுதியாக தன்னிடம் பிணைக்கப் பட்டு இருக்கிறவர் –
387-வ்யவஸ்தான-காலத்தின் பிரிவுகளான -கலை நாழிகை முஹூர்த்தம் -ஆகியவற்றுக்கு அடிப்படையானவர் –
388-சமஸ்தான -அனைத்தும் இறுதியில் தம்மிடம் முடியும்படி இருப்பவர் –
389-ஸ்தா நத-த்ருவனுக்கு அழியாத உயர்ந்த ஸ்தானத்தைக் கொடுத்தவர் –
390-த்ருவ -அழியாதவர் -த்ருவனுக்குப் பதவி கொடுத்து அழியாப் புகழ் கொடுத்தவர் –
391-பரர்த்தி -கல்யாண குணங்களால் நிரம்பியவர் –இராமனின் நிறைவுக்கு நிகர் இல்லை –ஆனால் போலி கூறலாம்

—————————————————————————————————-

மாண்டவரையும் உயிர்ப்பிக்கும் ஸ்ரீ இராமன் –

392-பரம ஸ்பஷ்ட -தமது மேன்மையை வெளிப்படை யாக்கினவர் –
393-துஷ்ட -தன் மேன்மையை விட தயரதனுக்கு மகனாகப் பிறந்த எளிமையில் திருப்தி கொண்டவர் –
394-புஷ்ட -நற்பண்புகளின் நிறைவான இருப்பிடமானவர் –
395-சூபேஷண- மங்களத்தை நல்கும் பார்வை உடையவர் —
எவன் இராமனைப் பார்க்க வில்லையோ -எவனை இராமன் பார்க்க வில்லையோ அவர் இருவருமே இகழத் தக்கோர் –
396-ராம -தன் குணங்களாலும் திருமேனி அழகாலும் அனைவரையும் மகிழ்விப்பவர் –
397-விராம -தான் செயல் படும் போது வரம் கொடுத்த தேவர்கள் -வரம் பெற்ற இராவணன் -கொடுக்கப் பட்ட சாகா வரம்
ஆகிய அனைத்தும் ஓயுந்து போகும்படி செய்தவர்
398-விரத -அரசில் பற்று இல்லாதவன்
மார்க -பரத்வாஜர் முதலான முனிவர்களால் தேடப்படுபவன்
விராதோமார்க–ஒரே நாமமான போது -குற்றம் இல்லாத வழியைக் காட்டுபவர்
399-நேய -அன்பு கொண்ட ரிஷிகள் கட்டளை இடும்படி அடங்கி இருப்பவர்
400-நய -ரிஷிகளைக் கர்ப்பத்தைப் போலே பாதுகாப்பவர் –

401-அ நய -பகைவர்களால் நடத்தப்பட முடியாதவர் –
402-வீர -ராஷசர்களை அச்சத்தில் நடுங்க வைப்பவர் –
403-சக்திமதாம் ஸ்ரேஷ்ட –வலிமை மிக்க தேவர்களை விட சிறந்தவர் –
404-தர்ம -தர்மத்தின் உருவானவர் -இவ்வுலக அவ்வுலக பேற்றைக் கொடுத்து ஜீவர்களை தாமே தாங்குபவர் –
405-தர்ம விதுத்தம -தர்மம் அறிந்தவர்கலான ரிஷிகளை விடச் சிறந்தவர் –
406-வைகுண்ட -பக்தர்களை விலகாமல் தம்மிடம் சேர்த்துக் கொண்டவர் –
407-புருஷ -பாவச் சுமையை எரிப்பவர் -சராசரங்களுக்கு முன் செல்பவர் –
408-பிராண அனைவரையும் உய்விக்கும் மூச்சுக் காற்றானவர் –
409-ப்ரணத-உயிர் அளிப்பவர்-இராமன் வனம் சென்ற போது மரங்களும் வாடிப் போயின –

410-பிரணவ -அனைவரும் தம்மை வணங்கும் படி இருப்பவர் –
411-ப்ருது-பெரும் புகழாளர் –
412-ஹிரண்ய கர்ப -அவதாரங்களின் பிற்பட்டவர்களின் உள்ளங்களிலும் பொன் போலே வசிப்பவர் –
413-சத்ருகன -தன்னை த்யாநிப்பவர்களின் தறி கெட்டோடும் புலன்களை பகுத்தறிவை அருளி அடக்குபவர் –
414-வ்யாப்த -பக்தர்கள் இடம் ஏற்றத் தாழ்வு பார்க்காமல் விரயமான அன்பு காட்டுபவர் –
415-வாயு -சபரி குஹன் பரத்வாஜர் போன்ற அன்பர்களின் இருப்பிடத்துக்கு தேடிச் செல்லும் காற்று போன்றவர் –
416-அதோஜஷ – யாவரும் அனுபவித்து பயன்படுத்தினாலும் கடல் போன்று பெருமை குறையாதவர் –
417-ருது -பக்தர்களை வளர்க்கும் கிளர்ந்து வரும் குண வரிசைகளை உடையவர் –
418-சூதர்சன-இராமனின் பெருமை அறியாதவரும் அவன் திரு மேனியைக் கண்டவுடன் ஈடுபடும் அழகு உடையவர்
419-கால -தன் நற்பண்புகளால் அனைவரையும் தம்மிடம் இழுத்துக் கொள்பவர் –
420-பரமேஷ்டீ-இராமாவதாரம் முடிந்த பின்பு திரும்பவும் வைகுந்தத்தில் இருப்பவர் –
421-பரிக்ரஹ -இராமன் இவ்வுலகை விட்டு வைகுந்தம் சொல்லும் போது அயோத்தி மக்களையும் மரங்களையும் எங்கும் ஏற்றுக் கொண்டவர் –

———————————————————————————

ஸ்ரீ கல்கி அவதாரம் –

422-உக்ர -தர்மத்தின் பகைவர்கள் இடத்தில் கொடியவரை இருப்பவர் –
423-சம்வத்சர -அழிப்பதற்கு உரிய கருவிகள் உடன் பாதாள உலகில் ஆதி சேஷன் மேல் காத்து இருப்பவர் –
424-தஷ -கலி யுக இறுதியில் திரிந்து கொண்டு இருக்கும் தீயவர்களை விரைவிலே அழிப்பவர்-
425- விஸ்ராம -தீய வினைகளின் பயனாக களைத்தவர்களுக்கு இளைப்பாறும் இடம் –
426-விஸ்வ தஷிண -நல்லார் தீயார் என்ற வேற்றுமை இன்றி அன்பைக் காட்டுபவர் –
427-விஸ்தார -அதர்மமான கலியுகத்தை அழித்து க்ருத யுக தர்மத்தை வெளிப்படுத்துமவர்-
428-ஸ்தாவரஸ் தாணு -கல்கியாய் தர்மத்தை நிலை நிறுத்தி பின் சாந்தமாக இருப்பவர் –
429-பிரமாணம் -தர்மத்தை க்ருத யுகத்தில் உள்ளோர் கடைப்பிடிக்க அறிவின் ஊற்றமாக இருப்பவர் –
430-பீஜமவ்யயம் -க்ருத யுகம் வளர்வதற்கு அழிவில்லாத விதை போன்றவர் –

431-அர்த-அவன் இடத்திலேயே லயித்த பக்தர்களால் பயனாக வேண்டப்படுபவர் –
432-அ நர்த -தாழ்ந்த பயன்களை விரும்புவர்களால் வேண்டப்படாதவர் –
433-மஹா கோச -பக்தர்களுக்குக் கொடுக்க குறைவற்ற நவ நிதிகளை -சங்க பத்ம -மஹா பத்ம மகர கச்சாப -முகுந்த குந்த நீல கர்வ -உடையவர் –
434-மஹா போக -செல்வத்தால் சாதிக்கப்படும் சிறந்த இன்பத்தைத் தருபவர் –
435-மஹா தன -வாரி இறைத்தாலும் அழியாத செல்வம் உடையவர் –

—————————————————————–

நஷத்ரங்களும் சிம்சூமார சக்கரமும் –

436-அநிர்விண்ண-மக்கள் தாழ்ந்த செல்வத்தையே தன்னிடம் வேண்டினாலும் அவர்களை திருத்துவதில் சோர்வில்லாதவர்-
437-ஸ்தவிஷ்ட -நஷத்ர மண்டலம் ஆகிய சிம்சூமார சக்கரமாக விரிந்து இருப்பவர்
438-பூ -த்ருவ பதவியில் இருந்து பூமியையும் ஆகாயத்தையும் தாங்குபவர் –
439-தர்மயூப -தர்மத்தைத் தலை போலே முக்கியமாகத் தன்னிடம் சேர்த்துக் கொண்டவர் –
440-மஹா மக -தர்மத்தை வளர்க்கும் யாகங்களை தனக்கு உடல் உறுப்பாகக் கொண்டவர் –
441-நஷத்ர நேமி -நஷத்ரங்களைச் சுற்றி வரச் செய்பவர் –
442-நஷத்ரீ-நஷத்ரங்களுக்கு உள்ளே இருக்கும் ஆதாரம் ஆனவர் –
443-ஷம-பிரபஞ்சகச் சுமையை எளிதில் தூங்குபவர் –
444-ஷாம -பிரமனின் இரவுப் பொழுது பிரளயத்தின் போது ஏனைய நஷத்ரங்கள் அழிந்து த்ருவனோடு
நான்கு நஷத்ரங்களே இருக்கிறபடியால் குறைவு பட்டு இருப்பவர் –
445-சமீ ஹன-சிருஷ்டி தொடங்கியவுடன் மக்களை தம் தம் தர்மத்தில் ஈடுபடுத்துபவர் –

————————————————————

யஜ்ஞ ஸ்வரூபி –

446-யஜ்ஞ- யாக யஜ்ஞ வடிவமானவர் –
447-இஜ்ய -உலகச் செல்வத்தை வேண்டுபவர்களால் இந்த்ரன் முதலான தேவர்கள் உருவில் பூசிக்கப் படுபவர் –
448-மஹேஜ்ய-அவனையே விரும்புவர்களால் நேரே பூசிக்கப் படுபவர் –
449-க்ரது-பஞ்ச மஹா யஜ்ஞம் முதலியவற்றால் பூசிக்கப் படுபவர் –
450-சத்தரம் -பலரால் நீண்ட காலம் செய்யப்படும் சத்திர யாகத்தில் பூசிக்கப் படுபவர்

———————————-

ஸ்ரீ நர ஸ்ரீ நாராயண அவதாரம் –

451-சதாம் கதி -புலன்களை அடக்கிய பற்று அற்றவர்களுக்கு சேரும் இடமாய் இருப்பவர் –
452-சர்வ தர்சீ-பற்றுடன் செய்யும் தர்மம் -பற்று அற்று நீங்கும் தர்மம் -ப்ரவ்ருத்தி நிவ்ருத்தி தர்மங்கள் -ஆகிய இரண்டையும் நேரே காண்பவர் –
453-நிவ்ருதாத்மா -வைராக்யத்தை உபதேசிப்பதற்க்காக நாராயண அவதாரம் எடுத்து பற்று அற்று இருந்தவர் –
454-சர்வஜ்ஞ -குறைவற்ற தன் மேன்மையை முற்றும் அறிந்தவர் –
455-ஜ்ஞானமுத்தமம் -பாஞ்சராத்ர ஆகமத்தின் மூலம் ஸ்ரீ வைஷ்ணவ தர்மத்தை அனைவரும் அறியக் காரணம் ஆனவர்
456-சூவ்ரத -கர்மம் தீண்டப் பெறாதவராய் இருந்தும் பிறருக்கு முன் மாதிரியாய் ஆவதற்காக தர்மங்களைச் செய்ய உறுதி கொண்டவர் –

————————————————————–

அலைகடல் கடைந்த ஆரமுதம் –

457-சூமுக-அமுதம் கொடுக்கும் போது களைப்பில்லாத இன்முகம் கொண்டவர் –
458-சூஷ்ம -ஆழ்ந்த த்யானத்தினால் மட்டும் அறியப்படும் நுண்ணிய தன்மை கொண்டவர்
அமுதம் கொடுத்த போது அவர் நினைவை அசூரர்களால் அறிய முடிய வில்லையே —
459-சூகோஷ -உபநிஷத்துக்களின் சிறந்த ஒலியால் போற்றப் படுபவர் –தேவர்களாலும் அசூரர்களாலும் போற்றப்படுபவர் –
460-சூக்த -த்யான மார்க்கத்தவர்களுக்கு நிலை நின்ற இன்பத்தை தருபவர் –

461-சூஹ்ருத் -தன்னை சிந்தியாதவர்களையும் என் செய்து திருத்துவோம் -என்ற நல் எண்ணம் உடையவர் –
462- மநோ ஹர -மோகினியாய் அசூரர்களையும் மயக்கும் பேர் அழகு உடையவர் –
463-ஜிதக்ரோத -அடியவர்களின் ஆசையையும் கோபத்தையும் போக்குகிறார் -மோகினியிடம் மயங்கி அசூரர்கள் கோபத்தை மறந்தனர் –
464-வீர பாஹூ -கடல் கடைந்த போது ஆபரணங்கள் பூண்ட ஆயிரம் கைகள் கொண்டவர் –
465-விதாரண -தன் ஆயுதத்தினால் ராஹூ முதலானோரை வெட்டியவர்
466-ஸ்வா பன-அழியாமல் மீதம் இருந்தவர்களை புன்சிரிப்பாலும் இனிய நோக்காலும் தூங்க வைத்தவர் –
467-ஸ்வ வஸ-அசூரர்களைத் தூங்க வைத்த உடன் -தன் வசத்தில் இருக்கும் தேவர்களோடு மகிழ்பவர் –
468-வ்யாபீ-கடல் கடைய சக்தியை வளர்ப்பதற்காக மந்த்ரம் வாசூகி ஆகிய அனைத்திலும் வ்யாபித்தவர்
469-நைகாத்மா -கடல் கடையும் விஷ்ணுவாக -ஆமையாக -மோஹினியாக பல உருவங்களை எடுத்தவர் –
470-நைக கர்மக்ருத் -கடல் கடைவது , மலையைத் தாங்குவது -அமுதம் அளிப்பது -முதலிய பல செயல்களைக் கொண்டவர் –

——————————————————————————

தர்மத்தின் வடிவம் –

471-வத்சர -இறுதிப் பயனை நிலை பெறச் செய்ய அனைவருக்கு உள்ளும் உறைபவர் –
472-வத்சல-தாய்பசு கன்றை நேசிப்பது போல் சரணா கதர்களின் இடம் பேரன்பு கொண்டவர் –
473-வத்சீ -தம்மால் பேணப்பட்ட ஜீவர்களை மிகுதியாக உடையவர் –
474-ரத்ன கர்ப -வேண்டுபவர்களுக்கு கொடுக்க ரத்னங்கள் ஆகிற சிறந்த செல்வத்தை உடையவர்
475-தானேச்வர -அவரவர் விரும்பிய செல்வதை உடனே அளிப்பவர்-
476-தர்மகுப் -தான் அளித்த பொருள் தீய வழியில் பயன்படாமல் தர்மத்தைக் காப்பவர் –
477-தர்மக்ருத் -தர்மத்தை செய்பவர்களுக்கே அருள் புரிபவர் -ஆதலால் அனைவரையும் தர்மத்தைச் செய்ய வைப்பவர் –
478-தார்மீ -அனைத்து செயல்களுக்கும் தர்மத்தைக் கருவியாகக் கொண்டவர் –
479-சத் -அழியாத் தன்மையும் மங்கள மான குணங்களும் எப்போதும் பொருந்தி இருப்பவர் –
480-சதஷரம் -எப்போதும் எங்கும் தன் பண்புகளிலும் இயக்கத் தன்மையிலும் குறைவு படாதவர் –

481-அசத் -தீயவர்களுக்கு சம்சாரத் துன்பத்தைக் கொடுப்பதால் துன்ப வடிவானவர் –
482-அசத் -ஷரம்-அசூரர்களை எப்போதும் துன்பத்திலே வைத்து இருப்பவர் –
483-அவிஜ்ஞ்ஞாத –மெய்யன்பர்களின் குற்றங்களைக் காணாதவர் -அறியாதவர் –
484-சஹச்ராம்சூ –அளவற்ற அறிவை உடையவர் –
485-விதாதா -தன் அடியார்களை யமனும் கூட தண்டிக்காத படி நடத்துபவர் –
486-க்ருத லஷண -முக்தி யடையத் தக்கவர்களுக்கு தாமே சங்கு சக்கரப் பொறி அடையாளம் இட்டு இருப்பவர் –
487-கபஸ்தி நேமி -ஒளி உடைய ஆயிரம் முனைகளை உடைய சக்கரத்தை உடையவர் –
488- சத்வச்த -பக்தர்களின் இதயத்தில் இருந்து கொண்டு யமனிடத்தில் இருந்து காப்பவர் –
489-சிம்ஹ -இப்படி இருக்கும் பக்தர்களைத் துன்புறுத்தும் யமனையும் தண்டிப்பவர் –
490-பூத மகேஸ்வர -யமன் பிரமன் முதலானோர்க்கும் தலைவர் –

491-ஆதி தேவ -தேவர்களுக்கும் முந்தியவர் -பிரகாசிப்பவர் –
492-மஹா தேவ -தேவர்களை விளையாட்டுக் கருவிகளாக வைத்து லீலை புரிபவர் –
493-தேவேச –தேவர்களை அடக்கியாளும் சக்ரவர்த்தி
494-தேவப்ருத்-தேவர்களைத் தாங்கிக் காப்பாற்றுபவன் –
495-குரு -வேதத்தின் படி தேவர்களின் கடைமையை உபதேசிப்பவர் –
496-உத்தர -ஆபத்துக் கடலில் இருந்து தேவர்களைக் கரை ஏற்றுபவர் –
497-கோபதி -வேதங்கள் மொழிகள் ஆகிற பேச்சுக்குத் தலைவர் –
498-கோப்தா -அனைத்து வித்யைகளையும் காப்பவர் –
499–ஜ்ஞான கம்ய -சமாதி என்னும் த்யான நிலையால் -பர வித்யையால்-அறியப் படுபவர் –
500-புராதன -இப்படியே முன் கல்பங்களிலும் விதைகளை வெளியிட்டவர் –
501-சரீரபூதப்ருத்-தனக்கு உடலாக இருக்கும் பஞ்ச பூதங்களை தாங்குபவர் –
502-போக்தா -தேவர்களுக்குக் கொடுக்கப் படும் ஹவ்யத்தையும் பித்ருக்களுக்கு கொடுக்கப்படும் கவ்யத்தையும்
ஹயக்ரீவராக குதிரை முகத்தோடு உண்பவர்-

—————————————————————————-
ஸ்ரீ கந்தாடை அப்பன் ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம் .
ஸ்ரீ வேளுக்குடி கிருஷ்ணன் ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ பீஷ்மர் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ வியாச பகவான் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம்

திருப்பாவை -ஸுவபதேசம் -1-15–உபன்யாசம் -ஸ்ரீ வேங்கட கிருஷ்ணன் -ஸ்வாமிகள் –

December 28, 2015

பரன் வார்த்தை விஸ்வசிக்கத் தக்கதாய் இல்லை பிறர் வார்த்தை
உள்ளிருப்பார் வார்த்தை
வ்யூஹ வார்த்தை கடலோசை உடன் கலந்து இருக்கும்
விபவ அவதார வார்த்தையே தஞ்சம் –
மத்ச்யவதார வார்த்தை கடலிலே அழுந்தினவன் வார்த்தை –
கூர்மாவதாரம் முதுகிலே பாரம் மலை உள்ளது
கழுத்துக்கு மேல் ஒரு படி கீழ் ஒரு படி நரசிம்ஹ வார்த்தை
விஷமபதமாய் இருக்கும் வாமனன் வார்த்தை
ரோஷத்தை உடையவன் வார்த்தை கொள்ளக் கூடாதே ரோஷராமன்
சக்கரவர்த்தி திருமகன் குரங்கு சஹவாசம் காபிகள் உடன் கலந்து
பலதேவன் சுரா பானம் -கலப்பை உடையவன் வார்த்தை -உண்மையும் பொய்யும் கலந்து
கிருஷ்ண -ஏலாப் பொய்கள் உரைப்பன்
கல்கி வரப் போகிறவன் வார்த்தை
பாசு தூர்த்த —திருவரங்கச் செல்வனார் பேசி இருப்பநகல் பேர்க்கவும் போராதே
ஞானப் பிரான் -அவனை அல்லால் அல்லை நான்  கண்ட நல்லதுவே -உன்னைப் பெற்று இனி போக்குவேனோ
பன்றியாய் –அருளே -நன்று நாண் கண்டு கொண்டேன்
எயிற்றிடை மண் கொண்ட எந்தை என்னை இராப்பகல் ஓதுவித்து -மண்ணை கிளறி -பாத்தி கட்டி இவரும் புஷ்ப கைங்கர்யம்
நம்பாடுவான் -விருத்தாந்தம் -சொல்லி திருநாம சங்கீர்த்தனமே எளிய உபாயம்-பாடி பாடி 18 தடவை சொல்லி அருளுகிறாள் –
பட்டு மெத்தை உதறி குழந்தை தொட்டிலிலே கால் கடைக் கொள்ளுமா போலே குன்றாத வாழ்வு – வைகுண்ட வான் -போகம் விட்டு -இகழ்ந்து -ஆழ்வார் திருமகள் -திருவவதரித்து -எமக்காக வன்றோ -ஈங்கு -ஹவிர்பாகம் வாங்க கூட கால் பாவாதார் தேவதைகள் –
வைகுந்தவான் போகம் இகழ்ந்து -பகவத் அனுபவமும் இகழ்ந்து —நீராடுதல் -கோவிந்தா -அறிவு ஒன்றும் இல்லாத ஆய்க்குலம் -தாத்பர்ய விருத்தி இல்லாமல்
பறையைக் கொண்டு வந்து கொடுக்க –அபிமத விஷயத்தில் தண்ணீர் என்றால் தண்ணீரோ பொருள் -ஆநிரை மேய்த்து உனக்கும் உள்பொருள் அறிய மாட்டிற்று இல்லையே -உன் தன்னோடு உற்றோமே ஆவோம் உனக்கே நாம் ஆட் செய்வோம் -இறைத் தொண்டையே –பாகவத விஷய தொண்டே  பயன்
ஸ்வா பதேசம்  -பொருள் ஸுவ அபதேசம் -தன்னுடைய பொருள் -ஸ்வாபம் தூங்குவது -ஸ்வா பதேசம் – சொல்ல தூங்குவார்களே
கசப்பு மருந்தை வெல்லக்கட்டியில் வைத்து கொடுப்பாரைப் போலே -திருப்பாவை –
ஆடுதல் நன்றாக முழுகி -ஐம்புலன்களும் ஈடுபட்டு ஆடுவதே நாட்டியம் நீராடுதல் -குள்ளக் குளிர -முதுகு நனையும் படி –
காவிரியில் கழுத்து அளவு ஆழம் தலை கீழே நின்றால் இன்று –ஆழ்வார்கள் -ஆழ்ந்து உள்ளே புகுந்து அனுபவித்தவர்கள்--ஆண்டாள் -ஆழ்ந்தாள் -ஆழ்வார் எதிர்காலம் -முழுகித் திளைத்தவள் இறந்த காலம்-இறை அனுபவத்தில்
கண்ணனே தடாகம் -சுனையாடுதல் -சம்ச்லேஷம் -பகவத் விஷய அவஹாகனம் -ஹரி சரசி–வாசத் தடம் போல் வருவானே -மார்கழி –சித்தரை பௌர்னமி சித்ரம் விசாகம் -விசாகம் -ஆஷாடம் ஆக்னேயம் –மார்க்க சீர்ஷம் -சமஸ்க்ருத -திரிபு மார்கழி –ஸ்ரேஷ்ட மார்க்கம் -என்றபடி -அதனாலே முதல் சொல் –ஆசார்ய அபிமானமே உத்தாரகம் –பொருள்- உட் பொருள் விண்ணவர் அமுதினில் வரும் பெண்ணமுது -போலே –ஸ்வாபதேசம்-சாரதமப் பொருள் –
——————————————————————-
அநுகாரம் -ஆயர் கோபிகள் -கண்ணன் காளியன் -கடல் ஞாலம் செய்தேனே யானே என்னும் -ஆழ்வார் -ஈசனை முன் காணாமல் நினதே
-அனுகரிக்கலுற்று-அவனாய்த் தான் பேசும் மாறன் -ஜகத் காரண ரூபி -கிருஷ்ணாவதாரம் -முழுவதும் -க்ருஷ்ணாத்ருஷ்ணா தத்வம்
-கொடியான் இலங்கை செற்றேனே யானே என்னும் ஒரே துணுக்கு -பூர்வ அவதார நினைவாலே -திருமங்கை ஆழ்வார் ஒரே பாசுரம்
-வடவரை நின்றும் வந்து இன்று கணபுரம் இடவகை கொள்வது யாம் என்னும் -அவர் அவர் இழிந்த துறைகளில்
ஆண்டாள் -அடியவர்களான கோபிகள் -பாகவத பக்தி -பாகவத சேஷத்வத்தில் ஊன்றி -இடை முடி இடை நாற்றம் இடை பேச்சு
உசாத்துணை –ஏறு அடர்ந்ததும் –சொல்லிப்பாடி -பொன்னி நீர் போலே வரும் கண்ண நீர் கொண்டு அரங்கன் கோயில் திரு முற்றம்
சேறு செய்யும் தொண்டர் –அந்த சேற்றை என் சென்னிக்கு அணிவனே -மணல் வெளி -திரு முற்றம் -990 கால் மண்டபம் -நித்ய விபூதி -நிரந்தரம் –
கோஷ்டி முக்கியம் -அந்தமில் பேரின்பத்து அடியரொடு இருந்தமை பலன் -அடியார் குழாம்களை என்று கூடுவேன் பாரித்த ஆழ்வாருக்கு
மிக்க வேதியர் வேதத்தின் உட்பொருள் நிற்கப்பாடி –வேதத்தின் பொருள் பகவத் சேஷத்வம்- உட்பொருள் பாகவத சேஷத்வம் -த்ரை குணிய விஷயா வேதா –
வேதத்தின் பொருள் -திருவாய்மொழி உட்பொருள் பயிலும் சுடர் ஒளி -நெடுமாற்கு அடிமை
பாகவதத்வம் -ஆசார்யத்வம் இரண்டும் ஆழ்வாருக்கு -நம்மை இட்டுப் பார்த்தால் பிரதம ஆசார்யர் -அவனை இட்டு பார்த்தால் பாகவதர் –
நல்ல என் தோழி நாகணை மிசை நம் பரர் செல்வர் பெரியர்-வில்லி புதுவை விஷ்ணு சித்தர் தங்கள் தேவரை -தன்னொடு உறவு அறுத்துச் சொல்லுகிறாள் –
– வல்ல பரிசு வருவிப்பரேல் -பூ சூட்ட வா -நீராட வாராய் -அழகனே காப்பிட வாராய் -கோல் கொண்டு வா -அது காண்டுமே
கொல்லை அரக்கியை –மூக்கரிந்தவன் சொல்லும் பொய்யானால் -பெருமாள் வார்த்தை -கண்ணன் மெய் போலும் பொய் வல்லான் ஏலாப் பொய்கள்
உரைப்பான் இவனுக்கு ஒரு வில் ஒரு இல் ஒரு சொல் –நானும் பிறந்தமை பொய்யன்றே –நீராட -பகவத் சம்ச்லேஷம் -பாகவத சேஷத்வ அனுபவம்
உட்பொருளுக்கு உட்பொருள்
————————————————————
ஐந்து பிராயத்தில் இ றே திருப்பாவை அருளியது -முப்புரி ஊட்டிய -பகவத் பாகவத ஆசார்ய சேஷத்வங்கள்-
ஷத்ர பந்து -ஆசார்யனை பற்றி -பயாபயங்கள் இரண்டுக்கும் ஹேது பகவான் -மதி நிறைந்த -பூர்ண சந்தரன் -ஞானம் -ஆசார்யர்கள் -போதம் அனுடானங்கள்
-அடி பணிந்து கேட்டு அறிந்து -அன்று நான்  பிறந்திலேன் -பிறந்த பின் மறந்திலேன் -ஞானம் தான் கொடுக்க கொடுக்க வளரும் -ஞானம் ப்ரதீபம் போலே
ஆசை உடையோர்க்கு எல்லாம் வரம்பு அறுத்தார் பின் -போதுவீர் -மனம் உடையீர் ஸ்ரத்தையே-ஒல்லைக் கூடுமினோ
நேரிழையீர் –கடாஷத்தால் விளையும் ஆத்மகுணங்கள் சமம் தமம் -இவை கை புகுந்தால் ஆசார்யர் கை புகுரும் –
பட்டம் சூடகம் -பர அபர குருக்கள் -அடிப்படை அறியாக் காலத்திலே-நேர்த்தியான ஆபரணங்கள் இவையே-
ஆய்ப்பாடி -சம்சார மண்டலம் பசுப்ராயர் ஞான ஹீனர் -வ்ருத்யா பசு நர வபு மனிஷத் தோல் போத்தி- நிஷ்க்ருஷ்ட ஆத்மா -ஞான மயம்-
சீர் மல்கும் -ஆசைப்பட்டு வந்துள்ளீர் -முமுஷுக்கள் இச்சை உள்ளார் சிறுமீர்காள் -ஸ்த்ரீத்வம் அனைவருக்கும் அவன் ஒருவனே புருஷோத்தமன் -ஆசார்யன்
-நாராயணன் -சாஷாத் நாராயணன் தேவோ —க்ருத்வா மனுஷ்ய -காருண்யாத் சாஸ்திர பாணினா-சம்பவாமி –தர்மம் கலாநி வாட்டம் வரும் பொழுது – ஆத்மாநாம் ஸ்ருஜாமி -என்னை நான்  உண்டாக்கிக் கொள்கிறேன் –ஞானிது ஆத்மைமேவ மே மதம்–அறிவார் உயிரானாய் –நாராயணனே -சங்கை வேண்டாம் என்கிறாள் ஆண்டாள் -தலையில் அடித்து சொல்கிறாள்-
கூர் வேல் சக்கரம் -லாஞ்சனை -பாபங்களை அளிக்கும் ஆசார்யர் -நாட்டிய நீசச் சமயங்கள் மாண்டன -கூர் வேல் –காஞ்சி ஸ்வாமி எழுதி திருத்தி அவர் பென்சில் வேல் போலே -வாளால் அறுத்துச் சுடினும் -நந்த கோபன் -எம்பெருமான் இவர் கை மேல் -குமரன் -பாண்டித்தியம் நிர்வேத்ய பால்யந்த்வம்
கண்ணி ஞானம் -மலர்ந்த கண்கள் கடாஷம் -அசோதை யசஸ் தரும் -இளம் சிங்கம் -துர்வாதிகளை வென்று-பாரோர் புகழ் திருவடி சம்பந்தம் –அடியேன் ராமானுஜ தாசன் ஒன்றே புகழ் -பட்டர் பிரான் கோதை சொன்ன -படிந்து நீராட போதுவீர் -போதுமினோ –
————————————————————————–
இரக்கம் உபாயம் -இனிமை உபேயம் -இச்சை அதிகாரம் –
செய்யும் கிரிசைகள் -10 /செய்யக் கூடாதவை 6/செய்ய வேண்டியவை 4–தகுதி இச்சையே ஆசையே போதுவீர் –
அப்படி இரங்கினால் சம்பாவித வற்றை அருளுகிறாள் –பழுதே பலபகலும் போயின என்று அஞ்சி அழுதேன் –
அவகாகத்தில் ஸ்வேதம் போலே உலக்கையால் நெல்லை குத்தி
உய்யுமாறு எண்ணி —செய்யக் கூடாத ஆறு -வழிகள் -அக்ருத்ய கரணம் -க்ருத்ய அகரணம் -இங்கே சொல்லிய ஆறும் –எம்பெருமானார் ஆறு வார்த்தைகள்
-திருக் கச்சி நம்பிகள் -அஹம் ஏவ பரதத்வம் -இத்யாதி –எம்பெருமானார் சரம ஆறு வார்த்தை ஸ்ரீ பாஷ்யம் கற்று கற்பித்து -/பகவத் விஷயம் /அருளிச் செயல்கள்
நல் வார்த்தைகள் ./திவ்ய தேச வாசங்கள் -திருமாலை எடுக்கை -கைங்கர்யங்கள் /ஸ்ரீ வைஷ்ணவர் அபிமானத்தில் ஒதுங்கி /திரு நாராயணபுரத்தில்
குடில் கட்டி வாழ –உய்யும் ஆறு -ஓன்று மேலே மேலே கூட்டிப் போகும்-
பிரதம மத்யம சரம பர்வம் பகவத் பாகவத ஆசார்யர்களை பற்றி அடிமை செய்வது பிராப்யம் -சஜாதீய புத்தி வரும் –
காரோத வண்ணன் படைத்த மயக்கு —நம் பாவை -மதுரகவி நிஷ்டை -தொன்னெறி –
பாலே போலே சீரில் பழித்து ஒழிந்தேன் -பாற் கடலில் –குண சாகரம் பாராசரர் உபநிஷத்–சாஸ்திர கடல் -பரமன் -இவருக்கு மேம்பட்டவர் இல்லை-
கையில் கனி என்ற கண்ணைக் காட்டித் தரிலும் –உந்தன் மெய்யில் பிறங்கிய சீர் அன்றி ஓன்று வேண்டிலேன்-போஷாக த்ரவ்ய பற்று அறுத்து -உடலில் நிழலில் வைத்து ஆத்மாவை வெயிலே வைக்காமல் -உண்ணா நாள் பசியாவது –ஓவாத நமோ –-உன பாதம் நண்ணாத நாளும் -அன்று அவை பட்டினி நாளே
அவனும் ஆசார்ய பதவியை ஏறிட்டுக் கொண்டானே -மை மலர் கண்ணுக்கும் தலைக்கும் -தேகாலங்கார பிரியராக இல்லாமல் -புறம் சுவர் கோலம் செய்து
-சுவர் வைத்து என்பு தூண் நாட்டி -உரோமம் வேய்ந்து ஒன்பது வாசல் குரம்பை –
நாட்காலே நீராடி சாஸ்திர விதிப்படி -கைங்கர்யத்துக்கு உறுப்பான அலங்காரம் செய்து கொள்ள வேண்டும் –
சந்தனக் குளம்பு வான்கலன் -கைங்கர்யம் செய்பவர் ஒத்திப் பணியுமவர் -படாடோபம் வஸ்த்ரம் வைத்து மிரட்டி -செய்யாதன செய்யோம் -ஆசார்யர்கள்
-சம்பாவானை ஐயம் -பகவத் விஷயம் கட்டி தருவது பிச்சை -பாகவத சேஷத்வம் காட்டித் தருவது ஐயம் -வ்ரதம் யாவதாத்மபாவி ஆதி உண்டு அந்தம் இல்லை குணங்கள் தன்னடையே வந்து சேரும்
——————————————————–
முதலாவர் மூவரே -ஏவகாரம்-மூன்றில் இரண்டை கழித்தால் போதுமே -ஆழ்வார் மகிழ்ந்து -அம் மூவரிலும் முதலாவான் மூரி நீர் வண்ணன் –ஓங்கி உலகளந்த உத்தமன் -வாமனன் சுலப்யத்தின் சீமா -திரி விக்ரமன் பரத்வத்தின் சீமா -ஆசார்யரும் அப்படியே -சஜாதீயர் -மகா பலி போல் நாம் -ஆத்மாபாகாரம் அஹங்காரம் மமகாரம் -மகா பலி பண்ணின தானம் போலே நம்முடைய ஆத்ம சமர்ப்பணம் -என்னால் தரப்பட்டது என்போம் –சீரால் பிறந்து சிறப்பால் வளராது -ஆசார்யர் நம் போலேவே வந்து –யாசகம் –3 விஷயம் -தத்வ த்ரயம் ரஹச்ய த்ரயம் -3 அடி கேட்டால் போலே -உத்தம ஆசார்யர் -அதம ஆசார்யர் வேண்டாதவற்றை கற்றுக் கொடுத்து -உடல் வாழும் கர்ம பாகம் மத்யம ஆசார்யர் -உத்தம ஆசார்யர் -ஓங்கி -எம்பெருமானைக் காட்டிலும் ஓங்கி மதுரகவி –என் அப்பனில் -அப்பனைக் காட்டிலும் -கண்ணைக் காட்டித் தரிலும் -கிடாம்பி ஆசான் பாலமுது –உலகு சாஸ்திரம் என்றுமாம் -எல்லீரும் வீடு பெற்றால் உலகு இல்லை -அங்கே சாஸ்திரம் அர்த்தம் —ஊமைக்கு திருவடி சாத்தி எம்பெருமானார் -அவரை உஜ்ஜீவிக்க -சாஸ்திரம் வாசித்து பாழாக போனானே -கூரத் ஆழ்வான் –
மகா பலிக்கு திருவடி சாதித்தினால் போல் பாதாளம் கலவிருக்கை கொடுத்து உகந்த அம்மான் சிரஞ்சீவி இவனும்
ஆசார்யர் நம்மை பரம பதம் ஆகிய சிறை -நச புன ஆவர்த்ததே -புணை கொடுக்கிலும் போக ஒட்டாதே -வைத்து ஏணி வாங்கி -எம்பெருமான் நியமனம்-அனுகூலமாக தான் வரலாம் உடையவர் மா முனிகள் போலே –
நாம் ஆசார்யர் அருளிய சாஸ்த்ரார்தம் அறிய அறிய ஆச்சார்யர் திரிவிக்ரமன் போலே ஆவாரே -திருப்பாவை ஜீயர்- உத்தாரக ஜீயர் -திருமுடி திருவடி சம்பந்தம்
நம் பாவை -நமது ஆசார்ய நிஷ்டையில் அழுந்தி நீராடினால் -தீங்கு -ஸ்வரூபம் உபாயம் புருஷார்த்தம் –தத்வ ஹித புருஷார்த்தம் -அஞ்சில் சுருக்கிய மூன்று –
யத்ர அஷ்டாஷர சமசித்த –ர வியாதி துர்பிஷை -தஸ்கரம் திருடன் -ஞானம் அனுஷ்டானம் உள்ள ஆசார்யர் உத்தமன் -எங்கு கொண்டாடப்படுகிறதோ அங்கு இல்லை -ஆத்மாபகாரம் தான் திருட்டு –
ஸ்வரூப உபாய புருஷார்த்த மும்மாரி -கடாஷம் மழை-திங்கள் மாசம் முழுவதும் ஆசார்யர் கடாஷம் -கடல் சூழ்ந்த மண்ணுலகம் வாழ -நாடு எல்லாம்
ஓங்கும் பெரும் செந்நெல் -ஜீவாத்மா நெல் பயிர் ஷேத்ரஜ்ஞ்ஞன் -ஆசார்ய ஹிருதயம் –
ஓங்கும் பெரும் செந்நெல் -தாழும் -விழுந்து பணிவதை காட்டும் -அடியேன் நீசனேன் நிறை ஒன்றும் இலேன் வித்யா வர வர விநயம்-அஹமேவ பண்டித -கதை -அஹம் -பண்டித அஹம் அபி பண்டித -நாஹம் பண்டித படிப்படி –வயலில் நெல் பயிர் வளைந்து தாமரை போலே-உலகளந்த -மலர்க்கமலம் திருவடி போலே -தாவி வையம் கொண்ட தடம் தாமரைகட்கே-வரம்பற்ற கதிர் செந்நெல் தாள் சாய்த்து -தலை வணங்கும் பாகவதர் போலே –பதர்-வணக்கம் இல்லாத நிமிர்ந்து நிற்கும் நெல் –
ஊடு கயல் உகள —கண்களுக்கு மீன் -ஞானம் தான் கண் – ஸ்வரூப உபாய ஞானங்கள் -வண்டு -சிஷ்யன் -திருவடி பற்றி -தேனைப் பருகும் ஆசார்யனே தஞ்சம் –
சிஷ்யனைத் திருத்திப் பணி கொள்ளும் ஆசார்யன் -தயங்காமல் சங்கை தீர கேட்க வேணும் சிஷ்யன் தேங்காதே புக்கு இருந்து -18 தடவை எம்பெருமானார் போலே
வாங்கக் குடம் நிறைக்கும் வள்ளல் -சிஷ்யன் -அர்ஜுனன் 700 அருளி -சொரியும் உதாரர் -நீங்காத செல்வம் நிறையும் -பரமபதம் வரை வருமே பகவத் அனுபவ ஞானம் -தாயாதிகள் பங்கு கேட்க முடியாதே வரி போட முடியாதே -நெருப்பாலே அழிக்க முடியாதே-
————————————————————-
அணி அரங்கம் ஆடுதுமோ -தோழி-நீராடுதல் -பகவத் அனுபவம் -செல்லுவோம் சேவிப்போம் சொல்லாமல் –முழுகித் திளைத்து அனுபவத்தில்
-ஏஷ ப்ரஹ்ம பிரவிஷ்டோச்மி –சம்சார மருகாந்தாரம் -தாபத்ரயம் -மற்றோர் தெய்வம் உளார் என்று இருப்பர் உடன் உற்றிலேன் –
தேவாதாந்திர பஜனம் -செய்பவர்கள் இடம் சஹவாசமும் கூடாது -அந்ய சேஷத்வம் கழிகையே பிரதானம் -உற்றதும் உன் அடியார்க்கு அடிமை -இரண்டையும் அருளி –
ஒருவனை ஒருவன் உகந்தான் ஆவது அவன் உகந்தாரை உகந்தாலாவது -இதர தேவதைகள் தானே பரம் தெய்வம் என்று அஹங்காரம் –
ராஜச தாமச குணங்கள் தலை எடுக்கும் பொழுது -கண்டவை எல்லாம் கண்ணா இவர்களுக்கு -கண்ணா தலைவா -கடாஷம் மழை -கிருபை -காற்று –மழைக்கண்ணன்-கங்குலும் பகலும் –கண்ண நீர் –உடல் எனக்கு உருகுமாலோ -சேறு செய் தொண்டர் -மழை பெய்தால் ஒக்கும் கண்ண நீர்
ஓன்று நீர் கை கரவேல் -கிருபா மாத்ர பிரசன்னாசார்யர் –
மகார்ணவம் -கல்யாண குணக்கடல் -ஆழியுள் புக்கு -முகந்து -ஸ்ருதி சாகரம் -திராவிட வேத சாகரம் -அத்தை வணங்குகிறேன் நாதமுனிகள் -உபநிஷத் கடைந்து வந்த அமிர்தம் ப்ரஹ்ம சூத்ரம் -முகந்து -பிள்ளைக்கு இறை தேடும் புள்ளு-ஆர்த்து -ஏறி-அர்த்தம் ஸ்புரித்து -உடனே சொல்லி தரித்து -ஊழி முதல்வன் மிகுந்த கருப்பு
-கருணை பிறந்து சிருஷ்டி -கர்ப்ப ஸ்திரீ போலே -ஆசார்யர் திரு உள்ளத்தில் கரியான் காளை புக மெய் கறுத்து -ரெங்கநாதன் -உள்ளே இருப்பதால்
பிரணவாகார விமானம் கறுத்து பட்டர் காண்டல் போலே -மேகங்களோ–திருமால் திருமேனி ஒக்கும் யோகங்கள் உங்களுக்கு எவ்வாறு பெற்றீர் -திரு விருத்தம்
உயிர் அளிப்பான் மாகங்கள் எல்லாம் திரிந்து நன்நீர்கள் சுமந்து நும் தம் ஆகங்கள் நோவ –வருத்தும் தவம் -அருள் பெற்றதே -ஆசார்யர்கள் -திவ்ய தேசங்கள் தோறும் சென்று -வ்ருத்தி கிரந்தம் பாஷ்யகாரர் –நமக்காக -உயிர் அளிப்பான் தீர்த்தகாரராய் எங்கும் திரிந்து -வெட்கி வெளுக்கும் -இன்னும் வாரி கொடுக்க முடிய வில்லையே
பர சம்ருதியே –பாஹ்ய குத்ருஷ்டிகள் நிரசித்து ஆழி போலே மின்னி -வலம் புரி போல் நின்று அதிர்ந்து -தாழாதே சார்ங்கம் உதைத்த சர மழை போல் –
அப்போதே ஒரு சிந்தை செய்தே –ஆசார்யர் லோகம் உஜ்ஜீவிக்க –வாழ உலகினில் -நின் திருவடிக்கீழ் வாழ்ச்சி தாழ்ச்சி மற்று எங்கும் தவிர்ந்து –
—————————————-
நம்புவார் பதி வைகுந்தம் -பாதங்கள் கழுவினர் -அங்கே -பரஸ்பர நீச பாவம் –செறும் ஐம்புலன்கள் இங்கே உண்டே –
போய பிழையும் புகு தருவான் நின்றனவும் -தாமரை இலை தண்ணீர் -நெருப்பில் இட்ட பஞ்சு -பொருந்த வைக்க -அச்லேஷ விநாசம் -தத் விபதேசாத்
-இரண்டையும் கொள்ள வேண்டும் -தத் அதிகம் உத்தராகம் பூர்வாகம் ப்ரஹ்ம சூத்ரம் –
அவஸியம் அனுபோக்யத்வம் -கல்ப கோடி –அனுபவத்து கழித்தல் அல்லது சர்வேஸ்வரன் போக்குதல் -இரண்டில் ஓன்று -அபுத்தி பூர்வகமாக -வரும் புகு தருவான் நின்றனவும் —பிள்ளை பிள்ளை ஆழ்வான் -கூரத் ஆழ்வான் –சென்று திருத்தி -புண்ய காலத்தில் தானமாக -மனம் மொழி மெய் முக் கரணங்களால் அபசாரம் செய்ய மாட்டேன் சத்யம் -வாங்கி -வாசனையால் -குறைய நினைக்க -கிலேசிக்க -மனசால் அபசாரப்பட்டு மனசால் அனுதாபப் பட்டால் பிராயச்சித்தம் –
நாக்கை மட்டும் கட்டுப்படுத்த ஜாக்ரதையாய் இரும் -அருளிச் செய்தாராம் -யா காவாராயானும் நா கா காக்கா -நா வினால் சுட்ட வடு ஆறாதே –
புகுதருவான் நின்ற -வான் ஈற்று சொல் -புகக் காத்து இருக்குமாம் –தீயினில் தூசாகும் -முரண்பாடா அவசியம் அனுபோதவ்யம் -சாமான்ய –விசேஷ விதி
-நெருப்பு ஆஸ்ரய இடத்தையும் எரிக்கும் -தண்ணீர் அணைக்கும் –
நெருப்பு பிரபாவம் ஜலம் இல்லாத இடத்தில் -பகவத் கிருபை நீர் போலே பாபங்களை நெருப்பை அழிக்கும் –உயர்ந்த வேதாந்தார்த்தம் –
யானி நாமானி கௌனானி குண பூதாக வாசகம் திரு நாமங்கள் -மாயன் -அவனாலும் திருத்த ஒண்ணாத -ஆசார்யர்கள் ஆச்சர்ய சக்தர்கள்-அவன் நாடு கடத்த முடியாத கார்யம் செய்த அரசன் கதை –அகில புவன -சாதுர்ய வார்த்தை -உபாகார்யா விஷய சௌகர்யத்தாலே -பகவானுக்கு ஏற்றம் -கறியமுது திருத்தி பரிபாஷை உபயோக வஸ்து -தேரார் மறையின் திறம் கூராழி கொண்டு குறைப்பது —கொண்டல் அனைய வண்மை -தேராதவரை சிதைப்பது அப்போது ஒரு சிந்தை செய்தே தாமிரபரணி -கிருதமாலா பயச்வினி -ப்ரதீச்சி மேற்கு நோக்கு போகும் நதி பெரியாறு- குலசேகர ஆழ்வார் -ஆயர் குலம் -பசு பிராயர்-விளக்கு ஞானம் -பிரகாசம் அழியாத வஸ்துக்கள் ப்ரதீபமான கலைகளை நீர்மையினால் அருள் செய்தார்கள்
————————————————————————–
பிராட்டி பரிகரம்-ஆசார்யர் -ஆசார்யர் பரிகரம் -பாகவதர்கள் –ஸூய அபிமானத்தாலே ஈஸ்வர அபிமானத்தைக் குலைத்துக் கொண்ட இவனுக்கு-ஆசார்ய அபிமானமே உத்தாராகம் இத்தை ஒழிய கதி இல்லை -ஆசார்ய சம்பந்தம் அவசியம் -இரண்டும் அமையாதோ நடுவில் பெரும் குடி என்-கொடியைக் கொள் கொம்பிலே துவக்கும் போது சுள்ளிக் கால் போலே ஆசார்யர் அன்வயத்துக்கு -பாகவதர்கள் இதுவும் வேணும் –
மால் தேடும் ஓடும் மனம் கோல் தேடி ஓடும் கொழுந்தே –நீர்ப்பூ ஷீராப்தி நிலப்பூ -விபவம் மரத்தில் ஒண் பூ -பரத்வம் அனுபவிக்கும் -வண்டுகள்
-ஆசார்யர் -சிஷ்யர் பெறாத பொழுது குமிறிக் கொண்டு இருப்பாராம் -புள்ளும் சிலம்பின -வெள்ளை விளி சங்கின் பேரரவம் உற்றதும் உன் அடியார்க்கு அடிமை என்கையாலே இதிலே பாகவத் சேஷத்வமும் அனுசந்தேயம் -வேதம் கருடன் சந்நிதியில் ஆரம்பித்து முடிப்பார்கள் -புள்ளரையன் -பிள்ளாய் -பால்யர் போலே துடித்து கற்க ஆசைப்பட வேண்டும் -பாலாயாம் சுக போதாயாம் -க்ரஹண தாரணம் போஷணம் -சிறுவர்களுக்கு திறல் உள்ளவர் -நம்பிள்ளை -பிள்ளை உலகாசிரியர் -கணபுரம் கை தொழும் பிள்ளையை -விசேஷ அர்த்தம் -தேற்றத்து பிரிவிலை ஏகாரம் இரண்டும் உண்டே-பேய் முலை-உலகியல் சம்பந்தம் பிரகிருதி வேஷம் நன்மை போலே பிரமிக்கும் படி -நஞ்சு அஹங்கார மமகாரங்கள் தூண்டி மாயும் படி செய்யும் கள்ளச் சகடம் –கமன சாதனம் –அர்ச்சிர்ரதி கதி -நல்ல சகடம் -கர்ப்ப கதி -யாம்ய கதி -தூமாதி கதி ஸ்வர்க்கம் -இவை கள்ளச் சகடம் -இவற்றைத் தொலைத்து -காலோச்சி ஆசார்யர் திருவடிகளே சரணம் -திருக்காலாண்ட பெருமானே ஆளுவது உபயோகப்படுத்துதல் –துயில் அமர்ந்த வித்து பகவத் விஷயத்தில் ஆழ்ந்து மூல பீஜம் ஆசார்யர் –ஹரி ஹரிக்கிறவர் -பாவங்களைப் போக்கும் ஆசார்யர் –
—————————————————————-
வாக்ய குரு பரம்பரை -படியும் பத்து பாசுரங்கள் –பத்து ஆழ்வார்கள் -வேறாக ஏத்தி இருப்பாரை வெல்லுமே அவரை சாத்தி இருப்பார் தவம் –
அறிவார் உயிரானார் -இருவரும் இருவருக்கும் ஆத்மா போலே -ஸ்ரீ கீதை -வேற்றுமை தொகை அன் மொழித் தொகை தத் வ்ரீஹி பஹூ வ்ரீஹி சமாசம்-
பாதம் -நிபாதம் – பிரணிபாதம்-தண்டவத் -பிரணாமம்-தத் வித்தி பிரணிபாதேனே -பரி பிரச்நேன -நன்றாக ஆராய்ந்து ஆழ்ந்து கேள்வி -பிரச்ன காலம் எதிர்பார்த்து -சேவையா -கைங்கர்யம் செய்து -ஆசார்ய அபிமானமே உத்தாரகம் கோடிட்டு காட்டி ஸ்ரீ கிருஷ்ணனே ஸ்ரீ கீதையில் அருளி –
அடியார் அடியார் -அனுஷ்டிக்கா விடிலும் அனுஷ்டிக்காத அனுதாபமாவது அமைய வேண்டும் –வீசினீர் பேசினீர் பாகவத சம்பந்தம் வேணும் ஆளவந்தாரை அடைந்தார்
திருக் கச்சி நம்பி -இது போலே திரு நாராயணபுரம் அரையர் பாடினீர் ஆடினீர் -தமப்பான் மாரில் ஒருத்தர் எம்பெருமானுக்கு திருப்பள்ளி உணர்த்தி
ஆனைச்சாத்தன் -சரியான பாடம் -ஆனைச்சாத்தான் -இல்லை -கரிய குருவிக் கணங்கள் -மாலின் வரவு சொல்லி மருள் பாடும் -பண் கடகத ஸ்வரம் பாடுமாம்
கரிய குருவி – வலியன் கரிச்சான் குருவி -கண் அழகாக இருக்கும் -கஞ்சரீகிகா பஷி -ஆனைச்சாதம் மலையாள -சின்ன கலியன் ஸ்வாமி -25 பட்டம் -மலையாள யாத்ரையில் பார்த்து -இந்த பெயரைச் சொல்லி இந்த விஷயத்துக்கு நீ அன்றோ ஆசார்யன் கை கூப்பினார் —
கலந்து பேசினபேச்சரவம் கேட்டிலையோ -பேச்சு என்றோ அரவம் என்றோ சொல்லாமல் பேச்சரவம் -தொனி முக்கியம் பேச்சரவம் ஸ்வாபதேசம்
ஆனந்தவர்த்தனன்-த்வனி அலங்காரம் -நூல் எழுதி -கீசு கீசு கிருஷ்ணா கிருஷ்ணா -தன்னைப் போல் பேரும் தாருமே பிதற்றி -தில்லைச் சித்ர கூடம்-பத்னிகள்-கிளி -வேதம் சந்தை சொல்வதை கேட்டு -பேசவும் தான் செவ்வாய்க் கிளி நான் மறை பாடு -இள– மங்கையர் பேசவும் தான் -மறையோர் சிந்தை புக -ஆனைச் சாத்தான் -உடல் சிறுத்து கண் பெரிதாக -ஆசார்யர்கள் சிறு மா மனிசராய் என்னை ஆண்டார் –அறு கால சிறு வண்டே –
பிள்ளை திரு நறையூர் அரையர் -மூத்தவர் -பட்டர் இடம் பவ்யம் -கிடாம்பி ஆச்சானும் அப்படியே -எம்பெருமானார் -நம்மைப் போலே நினைத்து
அருள் 10-6-1-பாசுரம் -ஞானம் நான் கொடுத்தேன் -ஆயுசை நீர் கொடும் பெரிய பெருமாள் இடம் பிரார்த்தித்து -நம்மைப் போலே நினைத்து இரும்
-பரஸ்பர நீச பாவம் –ஸ்ரீ வைஷ்ணவர் -கீசு கீசு -கலந்து -பிரமாணங்கள் /பாஷைகள் /ஒருவருக்கு ஒருவர் கலந்து மணிப்பிரவாளம் ஸ்ரீ வைஷ்ணவ தனி சொத்து
–நீல மணி பவளம் –ஒருவர் சொன்னதையே -பேசிற்றே பேசும் ஏக கண்டார்கள் -அர்த்தம் கலந்து பேசி –
சேனை முதலியார் சந்நிதியில் மரியாதை பாஷ்ய காரர் காலத்தில் பெரிய திரு மண்டபம் கீழே எழுந்து அருளி -வார்த்தையை ச்மரிப்பது –
இன்று மேலப் படியில் -துரியோதனன் திரு முடி படி –புண்ணியம் பகவான் அனுக்ரஹம் -இங்கே கலந்து பேசும்படி நடந்தது அவன் அனுக்ரஹம் –
பேய்ப்பெண்ணே த்வரையால் துடித்து பேய் பித்து ஸ்திரீ ப்ராயர் -வாச நறும் குழல் ஆய்ச்சியர் -பரிமளிதமான ஞானம் எடுத்துச் சொல்லும் திறமை –
எழுதும் திறமை -பேச்சு -பெருக்காறு போலே -அதிலே தேங்கும் மடுக்கள் போலே
காசு பிறப்பு -துளசி தாமரை மணி மாலை -திருமண் லஷணம் போலே -சமமும் தமமும்-
கை பேர்த்து -ஸ்ரமப்பட்டு கிரந்தப்படுத்தி -உபதேச முத்ராம் -சூஷ்மார்த்தம் சொல்ல கை பேர்த்து-ஞானக்கை கொடுத்து -குத்ருஷ்டி வாதத்தால் எம்பெருமான் விழ எம்பெருமானார் தூக்கி விட -நிபதத்த -விழுந்து கொண்டே இருப்பவன் -கை பேர்த்து –
திருவேங்கடமுடையான் -ஐஸ்வர்யம் மதம் -திமிர் -சேவை தராமல் –இரண்டு பேர் கை கொடுத்தால் ஏறுபவனுக்கும் தூக்குபவனுக்கும் எளிதாகுமே -முதலியாண்டான்
உம்முடைய கொள்ளுப் பேரனுக்காக காணும் மா முனிகள் சரம தசையில் ஆசார்ய ஹிருதயம் வியாக்யானம் –
நாராயணன் மூர்த்தி -ஆசார்யர் -சாஷாத் நாராயணோ தேவா -தானே பிரம குருவாகி வந்து -கேசவன் இந்த்ரியங்கள் குதிரைகள் அழித்து-தேசுடையாய் உள் நாட்டு தேசு -ஆழியம் கை பேராயர்க்கு  ஆட்பட்டார்க்கு அடிமை —
————————————————————————–
நாத முனிகள் புருஷ நிர்ணயம் கிடைக்க வில்லை –ஆளவந்தார் அருளிச் செய்தவை -மகா புருஷ நிர்ணயம் -ஆகம பிரமாண்யம்–சித்தித்ரயம்-சில பக்திகள் கிடைக்க வில்லை-
பாகவத சம்ப்ரதாயம் -பகவானை அடி பணிந்தவர்கள் பாகவதர்கள் -ஞாத்ருத்வேன சேஷத்வம் -அசாதாராண லஷணம் ஆத்மாவுக்கு –
அசிதுக்கும் ஈஸ்வரனுக்கும் வ்யாவர்த்தி -பிரதானம் சேஷத்வம் -அடியேன் உள்ளான் உடல் உள்ளான் –மாணிக்கம் கொண்டு -ஆழ்வான் கொண்டு வந்த அர்த்தம் இறே
-கீதா பாஷ்யம் -ஞானி -பகவத் சேஷதைக ரச-ஆத்ம ஸ்வரூப வித் -அத்யந்த பிரித்த -பக்தேர் வைக்கும் பிரிதம் அதிகம் -ஸ்ரீ பாஷ்யம் -இறுதி -நச புன ஆவர்த்ததி -தான் வைக்கும் ப்ரீதி அதிகம் எம்பெருமானார் காட்டி அருளி -அப்படிப் பட்ட உயர்ந்த கோதுகலம் உடைய பாவாய் -பெரியாழ்வார் ஆண்டாள் மட்டுமே உபயோகித்த கோதுகலம் -அவர் பகவத் விஷயத்தில் இவள் பாகவத விஷயத்தில் கோதுக்கலமுடைக் குட்டன் –வித்தகனே இங்கே போதராயே –
நம் ப்ரீதி குளப்படி குதிரை கால் அழுந்த -அவன் ப்ரீதி கடல் அளவு -திருப்பொலிந்த மார்பன் -ஹிதம் நெருப்பை கொள்ள குழந்தை அழுதாலும் தராதே ஒழியுமே தாய்
கீழ் வானம் வெள்ளென்று -நம்மாழ்வார் வகுள பூஷண பாஸ்கர-கிழக்கு வெளுப்பதற்காக – –கொண்டல் வண்ணன் சுடர் முடியன் ஒண் சங்கு கதை வாழ் ஆழியான் நாராயண வசதி -கை கூப்பும் -குருகூர் –ஆதித்ய ராம திவாகர அச்யுத பானு -வகுள பூஷண பாஸ்கரர்–கிருஷ்ண த்ருஷ்ணா -கிருஷ்ண தாகம் -கிருஷ்ணனுக்கும் தாகம் தீர்ப்பவர் நம்மாழ்வார் மிக்குள்ள பிள்ளை -மதுரகவி ஆழ்வார் போவான் போகின்றாரை போகாமல்-
உனது தேஜஸ் காத்து உன்னைக் கூவுவான் வந்து நின்ற கோதுகலம் உடைய -பாவாய் -எழுந்திராய் -இருந்த திருக்கோலம் -நம்மாழ்வார் எங்கும் -பாடுகையாகிய பறை –வீற்று இருந்து ஏழு உலகும் தனிக் கோல்–ஏற்ற நோற்றேர்க்கு -நோன்பு நோற்றார் -வெம்மா பிளந்தான் தன்னை ஆற்றல் மிக்கு -இங்கும் மா வாய் பிளந்தானை -மல்லரை மாட்டிய -ஆற்றல் மிக்கு ஆளும் அம்மான் -தேவாதி தேவனை –ஆழ்வார் சந்நிதிக்கு திரு நஷத்ரம் அன்று சென்று கடாஷிப்பார் திருக் காஞ்சியில் –ஆ ஆ என்று ஆராய்ந்து அருளுவான் வாரிக் கொண்டு விழுங்குவான் போலே -என்னில் முன்னம் பாரித்து
அரிமேய விண்ணகரம் –கரும்பின் களை தின்று வைகி-எருமை தாமச பிரகிருதி -அசாரமான சம்சாரம் சாரம் -கழு நீரில் மூழ்கி -எருமை சிறுவீடு-
-பெரு வீடு பெற யோக்யதை யாக்கி -விடு பற்று வீடு -பேரின்பம் சிற்றின்பம் –கைவல்யம் -சிறுக நினைவத்தின் பாசம் —
மிக்குள்ள பிள்ளைகளும் -போவான் காத்து உன்னைக் கூவுவான் வந்து நின்றோம் –மல்லர் -பிரகிருதி -அஹங்கார மம காரங்கள் காம குரோதங்கள்
தேவாதி தேவன் தேவ அதி தேவன் -மனிசர்க்கு தேவர் போலே தேவர்க்கும் தேவோ -ஆசார்யர் சமமான அதிகமான யாரும் இல்லையே –
காலன் கொண்டு மோதிரம் –அஹங்கார கர்ப்பம் -பார்க்கும் பொழுது எல்லாம் பய ஹேது -ஆசார்யர் தாமே அபிமாநிப்பதே உத்தாரகம் –
—————————————————————
அற்றது பற்றினால் உற்றது வீடு -இதிஹாச சமுச்சயம் -பிதரம் மாதரம் தாரான் -புத்ரான் பந்துன் சாகின் குருன் ரத்ரான் தான தான்யான்–11 விஷயங்கள் -வாசனை உடன் விட்டு –சர்வ தரமான் ச சந்த்யஜ்ய –லோக விக்ராந்த சரணம் தே அவ்ரஜம் –விபோ —
நம்மாழ்வார் அங்கேயே திருப்பள்ளிப் படுத்தி -சந்நிதி -இராமானுஜர் திருவரங்கம் சந்நிதியில் போலே-சன்யாசிகள் நெருப்பு கார்யம் கூடாதே -பஞ்ச சம்ஸ்காரம் -ஏகாங்கி தான் நெருப்பில் வைத்து இவர் கையிலே கொடுப்பாராம்
-இவர் நேராக நெருப்பில் இருந்து எடுக்கக் கூடாது
போதற்ற-ஞானம் திருப்பாவை அருளிய கோதை தங்கை –வாதுக்கு வல்லவன் ஆண்டான் மருமகன் -தம்பி எம்பார் –பிள்ளை ச்வீகாரம் செல்வப் பிள்ளை
-வடுக நம்பி சிஷ்யன் –ஏதுக்கு ராமானுசனை எதி என்று இரும்புவது -நிந்தா ஸ்துதி
வருணன் -பிருகு வல்லி-தகப்பனார் உபதேசம் -அனுகூல பந்துக்கள் உத்தேச்யம்
நஞ்சீயர் பட்டர் இரண்டு பார்யைகள் என்பர் -மாலாகாரர் விபவ பூச்சாத்தி -பெரியாழ்வார் அர்ச்சையில்-சாத்தாத ஸ்ரீ வைஷ்ணவ திரு வீதி -ஸ்ரீ வைஷ்ணவ ஸ்ரீ நிவாசன் -நம்ம தெரு -திரு வல்லிக்கேணியில்-சாத்தாம் தெரு இருந்தது -புஷ்பம் கட்டுபவர்கள்-இன்றும் வாசலில் பூ விற்பவர்கள் அந்த தெருவில் இருப்பார்களாம் மாமான் மகளே -தேகபந்துத்வம் –திரு நாமத்தாலே மயங்கினாருக்கு திரு நாமம் சொல்லி -நீரிலே மூழ்கி மோகித்தாரை நீராலே தெளிவாக்குவாரைப் போலே –
ஹிதாம்சத்துக்கு ஒரு பாகவதருடைய கிருஹம் பற்றி இருந்தாலே போதும் -கூரத் ஆழ்வான் திருவெள்ளியங்குடி -தூணில் பதித்த பண் மணிகள்
-விடி பகல் இரவு என்று அறிய ஒண்ணாத –உண்டாக மங்களா சாசனம் பெரு மதிப்புடன் -வார்த்தை கௌரவமாக பரிபாஷை –
மணி மாடம் -உயர்ந்த இடம் -அனைத்தையும் சாஷாத்கசரம் -பிரஜ்ஞ்ஞை ஞானம் -உள்ளது உள்ளபடி -பிரகாசிக்க பரிமளம் -ஞானம் அனுஷ்டானம்
-பிறருக்கு தெரிய உபதேசிக்க -கண் வளரும் -பரிபாஷை -ஈடுபாடு -உறக்கம் –சூஷூப்தி நிலை துரிய ஸ்திதி -இந்த்ரியங்கள் மனஸ் தொந்தரவு இல்லாமல்
பரமாத்மா உடன் கூடி -ஆனந்தம் -சக்கரவர்த்தி வரும் பொழுது -கைதி சிறைச் சாலை -கொஞ்சம் ஆனந்தம் போலே-பொன்னடியாம் செங்கமலம் –மா முனிகள் திருவடி நிலை -ஊமை செவிடு குருடோ உப லஷணம் -பரர் வசவுகளுக்கு பதில் சொல்லாமல் -கேட்காமல்–தீக் குறளை சென்றோ ஓதோம் -அனந்தல் சோம்பர் -வாழும் சோம்பர் –மாமாயன் -ஆச்சார்யர் -அவனும் கைவிட்ட நம்மை திருத்திப் பணி கொள்ளும் –
பொற் கொல்லன் தச்சன் ஆசார்யன் -உயர்ந்த கார்யம் செய்து -உருவழிந்த ஒன்றை திருத்தி பயன் உள்ள வஸ்து ஆக்கும் –
மா தவன் தபஸ் -பிராட்டி பரிகரன் என்றுமாம் -வைகுண்ட ப்ரதன்-மாமீர் -மாமன் மகளே -இரண்டு விளி திரு மழிசை ஆழ்வாருக்கு பொருந்தும் –
ஒரு பிறவியில் இரு பிறவி-மாமீர் -பேயாழ்வார் என்றுமாம் -இவர் மாமான் மகள் மகா மகான் -சிஷ்யர் -மந்திரப்பட்டவர் இவர் -மாயமாய -மாயம் முற்றும் மாயமே
———————————–
வைஷ்ணவத்வம் -நாராயணத்வம் சொல்லாமல் -பரந்த சில் இடம் தொறும்-கரந்து எங்கும் பரந்துளன் -விஷ்ணு யாவருக்கும் எதிலும் அந்தராத்மா –
விஷ்ணு சம்பந்தம் இல்லாதது ஒன்றும் ஒருவரும் இல்லையே -அனைவரும் வைஷ்ணவன் -சம்பந்தம் அறிந்தால் -லஷணம் -உபயோகம் –
-தொடங்கும் பொழுதே விளிச் சொல் நோற்றுச் சுவர்க்கம் புகுகின்ற அம்மனாய் -அம்மன் முழுமையான சொல் -விளிச் சொல் அம்மா -அம்மனைக் கேள் –
நாவலம் -குழல் கோமள வாயில் -குளிர் வாயினராகி -பலம் பாசுரம் -குழலை வென்ற -சாது கோஷ்டியுள் கொள்ளப் படுவாரே -அத்யாபக கோஷ்டி-
திருவரங்கம் -அருளப்பாடு சாது ஸ்ரீ வைஷ்ணவர் -எம்பெருமான் முன் ஓதும் கைங்கர்யம் –1924-திருவல்லிக்கேணி –அத்யாபக கோஷ்டி உரிமை –
சம்பளம் வாங்கி செய்யும் வேலை இல்லை -கைங்கர்யதுக்காக -சுதந்த்ரிரம் -விட்ட விழுக்காடு ஸ்ரீ ரங்கத்தில் அத்யாபகர் பிரசாதம் –
கேளாய் -ஜானன்ன்னு-தெரியாததை கேட்டுக் கோல் கச்ச ராம மயா சக –ஏக ஏக சுகாயா ஏக ஏக துக்காயா -வஸ்துவே இரண்டும் -வேதார்த்த சங்க்ரஹம் –
ஒரே வஸ்துவே வேவேறே காலத்தில் சுக துக்கம் -பகவத் பிராப்தௌ சாதனம் சகா ஏவ -தேசிகன் -பய வேதாந்தம் –அருளிச் செயல்கள் -பத்துடை அடியவர்க்கு எளியவன் -நெஞ்சினால் நினைப்பான் அவன் அவனாகும் நீள் கடல் வண்ணன் -அர்ச்சாவதாரம் சௌலப்யமே வடிவு எடுத்தவன் -அபய வேதாந்தம் –
செய்தலை நாற்றுப் போலே அவன் செய்வான செய்து கொள்ள -நோற்று இதற்கு மேலே நோன்பு இல்லையே –
அழும் குழவி -நிர்பய நிர்பரர்-மஹா விஸ்வாசம் –அரும் கலமே -சத்பாத்ரம் –
கண்களை பட்டினி இட்டால் -காதுக்கும் பட்டினி இட வேண்டுமோ -உன்  வார்த்தையாவது அருள கூடாதோ –பகவத் விஷயத்தில் ஆழ்ந்து கால் ஆளும் கண் சுழலும் -சப்தோச்மி-ச்வேதஹேது–கண்டவர் விண்டிலர் -விண்டவர் கண்டிலர் –தேற்றமாக -கால் ஆளும் -தவிர்ந்து உபதேசித்து அருள வேணும்-
குழந்தை உடைத்த கார்யம் -தந்தை திரு உள்ளம் கருணையால் துன்பம் இன்பம் –திரு உள்ள உகப்பே புண்யம் -சித்த சாதனம் ready made-
சிங்கபிரான் -எம்பெருமானார் சம்வாதம் -புத்தாண்டு -அவன் இடம் ஒடுங்க –கோலின காலத்திலேயே பலம் -பகவத் சம்ச்லேஷ காலத்தில் ஒரு ஆண்டு கழிந்ததே –
சோம்புதலானது ஏறி -சோம்பேறி –விடாமல் -வாழும் சோம்பர் -பே-பெரியவர் -பேரிடர் -பேய் மழை பெரிய மழை -பெறும் தமிழ் தலைவர் –
திருவில் ஆரம்பித்து திருவில் முடித்து -தேனமரும் பூ மேல் அமரும் திரு நமக்கு சார்வு ஸ்ரீ வைஷ்ணத்வம் காட்டிக் கொடுத்த –
பொது நின்ற பொன்னம் கழலே -தேடி –ஏது கதி -ஒதுகையே மாதவனையே -ஆற்ற அனந்தல் -அரும் கலமே –தேற்றமாய் -வந்து திற -அழுது அன்பு கூர்ந்த அடியவர்
———————————————————
கொண்டிப் பசுவுக்கு தறி கட்டி விடுமா போலே -இருக்கும் காலத்துக்கு செய்ய வேண்டிய கர்மாக்கள் -கோவலர் தம் பொற் கொடி -ஹேமலதா –
கோவலர் பாலைக் கறப்பதை காட்டினாலும் விவரித்து நிகித்த கர்மாநுஷ்டானம் செய்பவன் என்பதை காட்டி அருளி -அகர்ணே பிரத்யவாதம்-
செய்யாமல் இருந்தால் பாபம் வரும் -காம்ய கர்மாக்கள் செய்யாமல் – இவன் தான் இவை தன்னை நேராக விட்டிலேன் –கர்மங்கள் கைங்கர்யத்திலே புகும் –
உத்தர க்ருத்த்யார்தம் தேசிகன் -படகு -இருப்பார் -சொக்கட்டம் -ஆட்டம் வர ஆட்கள் -விளையாட்டில் மூழ்கி -பணத்தில் ஆசை-
பண பந்த த்யூயத்தில் இழியாதே விகார த்யூயத்தில் இழிந்து முறை தப்பாமல் -விதி முறைகள் படி இருவரும் –வைகுந்தன் எனும் தோநி –
இருக்கும் நாள் சாஸ்திர விதிகள் படி நித்ய நைமித்திக கர்மங்கள்
பாலே போல் சீர் -கறவை -அனுவர்த்தி பிரசன்னாசார்யர் -கைங்கர்யங்கள் -பலர் இடம் செய்து அர்த்தங்கள் கேட்டு அருளி –
கற்றுக்கறவை -சிறு மா மனிசர் -பஞ்சாசார்யா பதம் பணிந்து எம்பெருமானார் -கறவைக் கணங்கள் பல கரந்து -இன்றைய பாசுரம் அனுவர்த்தி பிரசன்னாசார்யர்
-நாளை பாசுரம் -கிருபா மாத்ரா பிரசன்னாசார்யர் -புற்றரவு அல்குல் -ஞான பக்தி வைராக்கியம் -நடுவில் உள்ள பக்தியால் சிறந்து -புன மயில் துஷ்ட ஜந்துக்கள் வராமல் -முகில் வண்ணனைக் கண்டு ஆடும் –ஞானம் தான் தோகை -சுற்றத்து தோழிமார் -தேக பந்துக்கள் அனுகூலராக இருந்தால் உத்தேச்யம் –
முகில் வண்ணன் பேர் பாட புன மயிலே போதராய் -சிற்றாதே பேசாதே -நம்மாழ்வார் –மதுரகவி ஆழ்வார் -தனி அனுபவம் -பரஸ்பரம் போதயந்த துஷ்யந்த ரமந்தி
செல்வ பெண்டாட்டி -நோற்ற நோன்பால் -வாழும் சோம்பர் -கர்மங்களையும் விடாமல் -இருப்பதால் -கேட்டதை வாரி வழங்கி -எற்றுக்கு உறங்கும் பொருள் எங்களுக்கும் வழிந்து வர வேண்டாமா-
வில்லிபுத்தூரார் -பாரதம் -திருக் கோவலூரில் அவதரித்தவர் -பூதத் தாழ்வார் பொற் கொடி -அன்பே தளகியா -பக்தியால் சிறந்த -கொடியாக-கொழுந்தே போல் மால் தேடிய மனம் அருளி -மயில் ஸ்தான விசேஷம் -கடல் கரை -திருக்கடல் மல்லை–முகில் வண்ணன் -பேர் பாட புன மயில்–பூ சத்தாயாம் -இருப்பு -பூதத் தாழ்வார் –கற்றுக்கறவை கணங்கள் வேதங்கள் அனந்தம் -பலவற்றையும் கறந்த-
————————————————————————–
காமன் தம்பி சாம்பன் -சாமான் தொழுது வைப்போம் பேற்றுக்கு த்வரித்து வழி அல்லா வழி -மடல் –திருக்கைக்குள் திருநகரியில் மடல்கள் இரண்டுடன் உடன் சேவை –ஆகிஞ்சன்யம் இல்லை துடிப்பின் கார்யம் –பால் சேறு இன்று பால் சோறு கூடரையில் –
சொல்லும் அவிடும் சுருதியாம் -உளறலும் ஸ்ருதி -நல் செல்வன் க்ருஹமும் உத்தேச்யம் -சீர் மல்கும் செல்வச் சிறுமியர் -நீங்காத செல்வம் -இங்கு நல் செல்வன் -ஞானம் அனுஷ்டானங்கள் இரண்டாலும் நிறைந்த -உகந்து அரூலின நிலங்களில் கைங்கர்யமும் குணானுபவமும் -நல் செல்வன் –
ஒரு கையால் ஒருவன் தன் தோளை ஊன்றி -அந்தரங்க கைங்கர்யம் -இளைய பெருமாள் போலே –
அத்தாணிச் சேவகத்தில் பொதுவானது நழுவும் -ஆஸ்தான சேவகம் அந்தரங்க சேவகம் -உறங்குவான் கைப்பண்டம் போலே தன்னடையே நழுவும்
இவன் நினைத்து விட வில்லை ஸ்ரத்தை காரணம் -இவன் நினைவு அதில் போகாதே பெரிய திருநாளிலும் சந்த்யா வந்தனத்தை விடாத நம் முதலிகள் –
சாஷாத் கைங்கர்யம் கர்மானுஷ்டான்கள் தேவதா மூலம் அந்தர்யாமித்வம் -என்று எண்ணி இவன் தான் நேராக விட்டிலன் கர்மம் கைங்கர்யத்திலே புகும்-
கனைத்து குமிறி அர்த்த விசேஷங்களை தந்து அல்லாது தரிக்க முடியாமல் –கூரத் ஆழ்வான் இடம் எம்பெருமானார் சரம ச்லோகார்த்தம் கொடுத்த ஐ திக்யம் சாதன நைரபேஷ்யம் -அனைத்து இல்லாதாரும் அறிந்து -எம்பெருமானாரைப் போலே இந்த கோபி-சொல் எனச் சொன்னால் கட்டுவிச்சி கீதா உபநிஷத் ஆசார்யர் எம்பெருமானார் போலே -எடுப்பும் சாய்ப்புமாக -பூய ஏவ மஹா பாவோ -மறு படியும் கேள் –
தங்கை ஆப்த தமர் -பனித்தலை -துக்க வர்ஷினி -தாபத்ரயம் -இனிமேல் கருணை மழை பொழியும் படியாகவும் என்றுமாம் – –
மனத்துக்கு இனியான் -அண்ணிக்கும் அமுதூரும் என் நாவுக்கே -அமுதனார் -கையில் கனி என்னும் கன்னக் காட்டித் தரினும் உந்தன் மெய்யில் பிறங்கிய சீர் அன்றி வேண்டிலன் யான் -அனைத்தில்லாதாரும் அறிந்து –
—————————————————————–
சீதை சந்த்யா வந்தனம் -யுக தர்மமாக இருந்து இருக்கலாம் –
வனத்திடை ஏரியாம் -இது காரணம் இல்லை -தேக்கி வைக்க -யோக்யதை -நம் அனுஷ்டானங்களும் அதிகாரம் –சாதனம் இல்லையே -மாரி யார் பெற்கிப்பார் —
புள்ளின் வாய் கீண்டான் -ஆர்த்தர் கட்டணமாய் கிடக்குமா போலே ஆய்சிகள் நந்த கோபர் வாசலிலே –
வேம்பே போலே வளர்த்தாள்-மனத்துக்கு இனியான் -மிருத சஞ்சீவனம் ராம விருத்தாந்தங்கள்- உயிர்க்கு அது காலன் -கண்ணன் நாமமே குழறிக் கொன்றீர்
திருப்புல்லாணி -திரு எவ்வுள்ளூர்-சக்கரவர்த்தி திருமகன் பள்ளி கொண்ட திருக்கோலம் –
குரக்கரசு ஆவது அறிவோம் குருந்திடை கூறை பனியாய் –குரங்கு சஹவாசம் கண்ணனுக்கு -சீதை வாய் அமுதம் உண்டாய் தர்மி ஐக்கியம் –
புள்ளின் வாயைக் கீண்டான் -பொல்லா வரக்கனைக் கிள்ளிக் களைந்தான் -இரண்டு வித ஆசார்யர் -மந்திர உபதேசம் -உபகார உத்தாரக ஆசார்யர் -மனத்துக்கு இனியான் -அர்த்தங்களை உபதேசித்து –நேரே ஆசார்யன் எனபது பெரிய திருமந்த்ரத்தை உபதேசித்து அருளியவன் –திருநறையூர் நம்பி திருக்கண்ணபுரம் சௌரி ராஜ பெருமாள் போலே கண்ணன் ராமன் -இருவரும் உத்தேச்யர் –மாணிக்க மாலை -கரும் தரையிலே திருத்திப் பணி கொண்டு மேலே அர்த்தங்கள் பெற தகுதி அருளி –
இதில் அதே அர்த்தங்கள் -முன்னால் சொல்ல வேண்டியது உத்தாரக ஆசார்யர் -ஆசார்யர் தனியன் சொல்லியே பின்பு அடுத்த கிரந்தம் அருளிய ஆசார்யர் தனியன் சொல்லுவது போலே -பகாசுர வதம் -புள்ளின் வாயைக் கீண்டவன் -பொல்லா அரக்கனைக் கிள்ளிக் களைந்தான் –சமானமான விருத்தாந்தம் -பொதுக்கு என்று -எல்லாமே உத்தேச்யம் அது இது உது -என்னாலாவது –என்னை உன் செய்கை என்னை நைவிக்கும் -குணாநாம் குணி -குணங்கள் அவனை ஆஸ்ரயித்து–பெயர் பெறுவது போலே -கொக்கு சட்ட கதையும் ராவணனைக் கொன்றதும் -வாசி இல்லை -அவன் சக்தி பார்த்து இரண்டுமே அல்பம் -உத்தாரக -அல்பம் -போலே தோன்றும் -பொல்லா -சிரமம் பட்டு அர்த்தங்களை வர்ஷிக்க -எல்லாருக்கும் எல்லா சக்திகளும் உண்டு –
கொக்கு –ஹம்சம் -சுக்ல -கோ பேத -நீர ஷீர விபாகம் -குயில் காக்கை -வசந்த காலம் குயில் கூவும் காக்கை கத்தும் -பண்டிதன் அபண்டிதன் பார்க்க ஒன்றாக இருக்க -சம்சாரிகளை பாகவதர்கள் ஆக்குவது –பகத்தை தள்ளி பர ஹம்சர் –பொல்லா அரக்கன் -இந்த்ரிய விசயத்தை -அர்த்த விசேஷங்கள்  கேட்டு -தெளிகிறோம்
பிள்ளைகள் -ஆசார்யர் திரு நாமம் சொல்லும் -கணபுரம் தொழும் பிள்ளை -பாவைக்களம் அரங்கன் கோயில் திரு முற்றம் -வெள்ளி எழுந்து -வியாழன் உறங்கிற்று -தனக்கு தெரிந்த ஞானம் கொடுக்க -பெற்றி நம்பிள்ளை இடம் தலை அல்லால் கை மாறு இல்லை அர்த்தம் சக சிஷ்யர் கால் பாதி ஞானம் -ஆசூர வர்க்கம் -வெள்ளி -தெய்விக சம்பத் -வியாழன் -உறங்க-இத்தை அடக்க எழுந்து அருளு –
புள்ளும் சிலம்பின -சிஷ்யர்கள் கிடைக்க வில்லை குமுறி -போது போதம் ஞானம் -அரி கண்ணினாய் ஞானம் சம்பாதிக்க –
ஒருத்தியின் வ்ரஹாக்னி யமுனையை சுவறிப் போகும் படி பண்ணும் -குள்ளக் குளிர நீராடாதே பள்ளிக் கிடத்தியோ -தனியாக இருந்தால் வெம்மை –
அருளிச் செயல் -மற்றுள்ள ஆழ்வார்களுக்கு முன்னே -வந்து -அருளிச் செயல் -மறையின் குருத்தின் பொருளையும் தமிழையும் ஒன்றாக திரித்து -நல் செல்வன் பிராட்டி போலே பொய்கையிலே திருவவதரித்து –-பூ மேய மாதவத்தோன் தாள் பணிந்த -வாழ் அரக்கன் நீங முடியை பாதமத்தால் எண்ணினான் பண்பு -மனத்துக்கு இனியான்
———————————————————-
லுப்த சதுர்த்தி இல்லாமல் அகாரமே மகாரம் அத்வைதம் திருமாலே நானும் உனக்கு பழவடியேன் –கண்ணபுரம் ஓன்று உடையானுக்கு உரியேன் அடியேன் ஒருவர்க்கு உரியேனோ —கரிய கோல திரு உருக் காண்பான் நான் -வேண்டான் என்றவர் –கழற்ற முடியாத கோலத்தை அணிந்து திரு –பார்வை விசேஷம் போலே பார்த்தார்
-அவன் வசீகரிக்க இவ்வளவும் செய்து கொண்டு வந்தான் –ஆசார்ய அபிமானமே உத்தாரகம் -7 பாசுரங்கள் உபதேச ரத்ன மாலை –
பிராப்யத்துக்கு -பிரதம பர்வம் ஆசார்ய கைங்கர்யம் சூர்ணிகை -மத்யம பர்வம் பாகவத கைங்கர்யம் -சரம பர்வம் பகவத் கைங்கர்யம்
மா முனிகள் -வியாக்யானத்தில் -ஆசார்ய கைங்கர்யம் எனபது -ஆசார்யர் நியமிக்கும் செயலை செய்வதே –அனந்தாழ்வானுக்கு எம்பெருமானார் நியமித்த கைங்கர்யம் –
ப்ரீதிக்கு உகப்பாக -சேர்த்துக் கொள்ள வேண்டும் -அர்த்தம் புரிய -மூவர் ப்ரீதியும் உத்தேச்யம் -ஆண்டாள் மூவரையும் பற்றுகிறாள்–ஒன்றை விட்டு ஒன்றை பிரிக்க முடியாதே -நங்காய் நாவுடையாய் நாணாதாய் மூன்று விளிச் சொற்கள் -மூன்றும் மூவருக்கும் பொருந்தும் -பாகவதர் பூர்த்தி -ஞான சக்திகளால் எம்பெருமான் பூரணன் ஞான பக்திகளால் ஆழ்வார் பூர்ணர் -தன்னை ஒக்க அருளினான் —அத்திரு அவனைப் பற்றும் இத்திரு இருவரையும் பற்றும் -பூர்த்தி இவர் இடம் தானே-இருப்பிடம் வைகுந்தம் –அவை தன்னோடும் இருப்பிடம் மாயன் இராமானுசன் மனத்து -அவன் வந்து இருப்பிடம் எந்தன் இதயத்துள்ளே -அமுதனார் பூர்த்தி -நங்காய் -பாகவதர்களுக்கே -மிகப் பொருந்தும் -மணிவல்லிப் பேச்சு வந்தேறி இல்லை -நாணாதாய் -வெட்கம் இல்லாமல் -பித்தர் என்று ஏசினாலும் -நாண் -அஹங்காரம் அர்த்தமும் உண்டே -காண்பவனும் –வேதாந்த வாரியன் என்று இயம்ப நின்றோம் நாம்-நான் – பெரியோம் இல்லோம் நமக்கு நல்லது தீயது உளர் என்று இருப்பார் இடம் —
திருவரங்கம் வந்து பூர்வர் இடம் நாடிச் சென்று –சாத்விக பிரீதிக்காக -அருளின முநிவாகன போகம் -படம் ஆடோபம் வஸ்த்ரம் உடுத்தி பெருமையை காட்ட்பவர் -வித்வான் சால்வை -காதி ஸ்வாமி -அன்னங்கராசார்யர் உடைய ஆசார்யர் -வித்வத் சதஸ் -லோக விபரீதமாக இ றே இங்கு இருப்பது –வெண் பல் தவத்தவர் -போக வஸ்துக்களால் பல்லில் காவி –தங்கள் திருக்கோயில் சங்கிடுவான்ரகஸ்ய த்ரயம் உபதேசிக்கும் ஆசார்யர்கள் -தங்கள் இல் –நம்முடைய ஸ்வரூபம் திரு மந்த்ரம் -திரு இல் -த்வயம்-கோ இல் -சரம ஸ்லோஹம்-முன்னம் எழுப்புவான் வாய் பேசும் -புருஷகாரம் வாசக தர்மம் -ஆசார்யர் இடம் கூட்டிச் செல்ல -சங்கோடு சக்கரம் ஏந்தும் தடக்கையன்–ஆசார்யர் –எம்பெருமானுக்கே சங்கு ஆழி அளித்த எம்பெருமானார் -சமாஸ்ரயணம் பண்ணி வைக்கும் ஆச்சார்யர்-பங்கய கண்ணான் -வன் காற்று அரைய ஒருங்கே -காருண்யா மாருதம் -கண் கடாஷம் ஒருமடை செய்து ஆழ்வார் மேலே –
முன்னம் -வாய் பேசும் -பாகவத சேஷத்வம் -அடியார்க்கு என்னை ஆட்படுத்திய விமலன் –நாண் -வெட்கம் அஹங்காரம் இரண்டும் இல்லாத திருப் பாண் ஆழ்வார்
நாவுடையாய் இரத்தின சுருக்கம் பழ மறையின் பொருளை சுருக்கமாக அருளி -கையினார் சுரி சங்கு அனல் ஆழி —நீள் வரை போல் மெய்யனார் -சேவை சாதிக்க
-பங்கயக் கண்ணன் -கரியவாகி – –நீண்ட அப்பெரிய வாய கண்கள் -விரிவாக திருக்கண்களை அருளினவர்
—————————————————
வாக் கர்ம ஞான இந்த்ரியங்களில் சேர்ந்து ஜிஹ்வா வாய் ஞானம் -ரசம் அறியும் நாவால் வாக்கையும் பேசி -அன்னத்தை உண்ணும் பொழுது சுவையை
-ஞானம் வாய் பேசும் பொழுது கர்ம இந்த்ரியம் -யா காவாராயினும் நா காக்க –ஆராதே வாயினால் சுட்ட புண் –சம்வாத ரூபமாக அனுஷ்டித்துக் காட்டி –
பாகவத உயர்ந்த லஷணம் -நானே தான் ஆயிடுக -நா உடைமை விவரித்து அருளிச் செய்கிறார் -ஆர் அது சொல் நேரில் அனுஷ்டிப்பார் -ஓர் ஒருவர் உண்டாகில் –எல்லாறும் அண்டாதது அது –எல்லே -ஏடி -சாழலே -சப்தங்கள் -உறங்குதியோ -சில் என்று -அழைத்து
இரண்டு ஆழ்வார்கள் -தப்பு இருவர் -இரண்டு அக்ரிணை முயல்கின்றேன் -தப்பு முயலுகிறேன் – மரண தசையிலும் பால் என்றால் வாய் திறவேன் தபால் என்றால் திறப்பேன் என்பாராம் காஞ்சி ஸ்வாமிகள் –கிடாம்பி ஆச்சான் -திருத்தி பணி கொண்ட எம்பருமானார் ஐ திக்யம் -பணியாமை பிழையாமே 4-8-4-அடியேனைப்
-பயன் நன்றாகிலும் -திருத்திப் பணி கொள்வான் அந்தரங்கரை -நானே தான் ஆயிடுக – நாயக ரத்ன கல் போலே நடுவிலே அமைத்து –
வல்லீர்கள் நீங்களே -ஸ்வரம் அன்வயித்து ஆலாபனை சங்கதி தப்பாக -நானே தான் ஆயிடுக -பண்ணி இருக்க வேண்டும் –
ந மந்தராயா-ந மாதா -ந சக்கரவர்த்தி -ந பெருமாள் -மத் பாபமே -வன பிரவேச -நைச்யம் நாநாவித நரகம் புகும் பாபம் பண்ணினேன் –
புதிதாக சிருஷ்டிக்க வேண்டும் உனக்கு என்ன வேறுடை யாய் –பட்டர் -தன்னை நிந்தித்த மணியக் காரருக்கு பகுமானம் அருளிய ஐ திக்யம் –
நம்பிள்ளை -கந்தாடை தோழப்பர்-ஐ திக்யம் -ஸூய நிஷ்டை -ஸ்ரீ வைஷ்ணவத்வம் அறிய ஸ்ரீ வசன பூஷணம் -மற்றவர்களை பரிசோதிக்க இல்லை –
குற்றம் செய்தார் பக்கல் -பொறை கிருபை -நம் பாபம் அவனுக்கு சேரும் என்று -சிரிப்பும் -உகப்பும் உபகார ஸ்ம்ருதியும் -பிறக்க வேண்டும்
ஸ்வரூப ஜ்ஞானம் வந்ததும் ஸ்ரீ வைஷ்ணவர் இடம் கலக்க வேண்டாமோ -ஒல்லை நீ போதாய் -உனக்கு என்ன வேறுடையை –
கூரத் ஆழ்வான் -காவல் காரன் ராமானுஜர் சம்பந்தம் உள்ளே விடாதே -ஆசார்யர் சம்பந்தம் உண்டாகவே ஆத்ம குணங்கள் –
மிளகு ஆழ்வான் -மிளகூர் கிராமம் திரு நாராயணபுரம் பக்கம் -சதஸ் -ஸ்ரீ வைஷ்ணவர்களுக்கு அனுமதி இல்லா வித்வத் சதஸ் -உத்தரீயம் தூக்கி மகிழ்ந்தார் –
அனந்தாழ்வான் –ஸ்ரீ வைஷ்ணவ லஷணம் -கொக்கை போல் இருக்கும் -ஓடு மீன் -வாடி இருக்கும் உயர்ந்த விஷயத்தில் நோக்கம் -சார தமம் கொண்டு –
கோழி போல் இருக்கும் -மாணிக்கம் குப்பைக்குள் இருந்தாலும் கிளறி காட்டும் –
உப்பை போல் இருக்கும் -சேர்ந்து சுவை கொடுக்கும் -அளவோடு கலந்து பரிமாற்ற வேண்டும் -இருக்கும் இடம் தெரியாமல் -அதிக பிரதான்யமும் நைச்யமும் பார்க்காமல் -இருக்க வேண்டும் -வேண்டும் பொழுது சேர்த்துக் கொள்ளலாம் -கோஷ்டியில் சேர அவகாசம் பார்க்க வேண்டாம் -தான் கரைந்து அழிய மாறி நன்மை உண்டாக்கும் –
தாஸ தாஸ -சரமாவதி -பெற ஸ்ரமம் வேண்டாம் -தனியாக இருக்கக் கூடாது -கைங்கர்யம் கிடைக்காமல் இருந்தாலும் ஆறி  இருக்க வேண்டும் -சக்கரைப் பொங்கலில்-உப்பு சேர்க்க மாட்டார்களே உம்மைப் போல் இருக்கும் -பொறுமை -எல்லாரும் போந்தாரோ -கடைசியில் உப்பு போடுவார்கள் -எண்ணிக் கொள்  -ஸ்பர்சம் உத்தேச்யம்-மத களிறு ஐந்தினையும் வல்லானை கொன்றான் –மாற்றார் உடைய மாறு பட்ட கருத்தை அழித்து -யஜ்ஞ்க்ன மூர்த்தி அருளாள பெருமாள் எம்பெருமானார்
-அனந்தாழ்வன் இவர் இடம் பஞ்ச சம்ஸ்காரம் -செய்ய நியமித்தார் எம்பெருமானார் –திருத்திப் பணி கொள்ளும் -மாயன் -கல்லைப் பொன்னாக்கி –
——————————–
ஸ்ரீ கோயில்  கந்தாடை அப்பன் திருவடிகளே சரணம் .
ஸ்ரீ வேங்கட கிருஷ்ணன் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம்

ஸ்ரீ விளாஞ்சோலைப் பிள்ளை பணித்த சப்த காதை -ஸ்ரீ P.B.A. ஸ்வாமிகள் –

December 28, 2015

அவதாரிகை –
கிமப்யத்ராபி ஜாயந்தே யோகி நஸ் சர்வ யோநிஷூ பிரத்யஷிதாத்மா நாதா நாம் தைஷாம் சின்த்யம் குலாதிகம் –
தொண்டைக்குலத்தின் சிறப்பு அறியக் கிடக்கின்றது –அவர்கள் பல யோநிகளிலும் பிறப்பார்கள் –
பிள்ளை உறங்கா வல்லி தாசர் -எம்பெருமானார் இடம் அந்தரங்க அன்பர்
ஏறு திரு உடைய தாசர் -நம் பிள்ளைக்கு அந்தரங்க அன்பர்
பிள்ளை வானமா மலை தாசர் -நடுவில் திரு வீதிப் பிள்ளை பட்டர்க்கு அந்தரங்க அன்பர்
இவர்களைப் போலே விஞ்சிய பெருமை வாய்ந்த விளாஞ்சோலைப் பிள்ளை -பிள்ளை லோகாசாரியர் உடைய திருவடிகளிலே ஆஸ்ரயித்து
சகல ரஹச்யார்த்தங்களும் கேட்டு உஜ்ஜீவிக்கப் பெற்றவர் –
உன்னில் திகழ் வசன பூஷணத்தின் சீர்மை ஒன்றுக்கு இல்லை -இந்த திவ்ய சாஸ்த்ரத்திலே மிகவும் ஊன்றி யவராய் -வேறு ஒன்றும் அறியாமல்
சரம பர்வ நிஷ்டா பிரகரணம் -முக்கியமான அர்த்த விசேஷங்களையும் திரட்டி இலகுவானதொரு பிரபந்தம் பணிக்க திரு உள்ளம் பற்றி
பிரதம பர்வதற்கு திருவாசிரியம் போலே சரம பர்வம் –வெண்பாவில் அருளின ஏற்றமும் உண்டே –
ஸ்ரீ மதுரகவிகள் வடுக நம்பி போலே சரம பர்வ நிஷ்டையை உக்தி அனுஷ்டானங்களாலே காட்டி அருளுகிறார் –
—————————————————-
அம்பொன் அரங்கர்க்கும் ஆவிக்கும் அந்தரங்க
சம்பந்தம் காட்டித் தடை காட்டி -உம்பர்
திவம் என்னும் வாழ்வுக்குச் சேர்ந்த நெறி காட்டும்
அவன் அன்றோ வாசாரியன்–1-

சேர்ந்த நெறி -அனுரூபமான மார்க்கம் ஆகிய பிரபத்தி
நவவித சம்பந்தம் -பிதா புத்திர -ரஷ்ய ரஷக -சேஷ சேஷி -பர்த்ரு பார்ய -ஜ்ஞாத்ரு ஜ்ஞ்ஞேய -ஸ்வ ஸ்வாமி -ஆதார ஆதேய -சரீராத்மா -போக்த்ரு போக்ய-பாவம் –
தடை -ஸ்வரூப உபாய ப்ராப்ய விரோதிகள்
உம்பர் திவம் என்னும் வாழ்வைக் காட்டும் -புருஷார்த்தம்
அந்த வாழ்வுக்குச் சேர்ந்த நெறி காட்டும் -பிராபகமான உபாயம்
இவற்றை நிஷ்கல்மஷமாகக் காட்டிக் கொடுப்பது தான் ஆசார்ய கருத்தியம் –
உம்பர் திவம் மன்னும் என்னும் -பாட பேதங்கள்
அந்தரங்க சம்பந்தம் -சரீராத்மா பாவ சம்பந்தம் -நம் தர்சனத்துக்கு அசாதாரண அந்தரங்கமாக கொள்ளப்படும் சம்பந்தம்

——————————————————————————–

அஞ்சு பொருளும் அளித்தவன் பால் அன்பிலார்
நஞ்சில் மிகக் கொடியர் நாம் சொன்னோம் -நஞ்சு தான்
ஊனை முடிக்கும் அது உயிரை முடிக்கும் என்று
ஈனமிலார் சொன்னார் இவை –2-

ஆசார்ய ப்ரேமம் இல்லாதவர்கள் ஆத்ம நாசத்தை தாங்களே விளைத்துக் கொள்ளுமவர்கள் -என்கிறார் –
நஞ்சு கொடிது –நெஞ்சில் மிகக் கொடியர் -இவர்கள் மிகக் கொடியராய் இருப்பர்-
ஆன் விடை ஏழு அன்று அடர்த்தார்க்கு ஆளானார் அல்லாதார் மானிடவர் அல்லர் என்று என் மனத்தே வைத்தேனே -போலே இவரும் நாம் சொன்னோம் -என்கிறார் –
இவனுக்கு சரீரா வசானத்து அளவும் ஆசார்ய விஷயத்தில் என்னைத் தீ மனம் கெடுத்தாய் -மருவித் தொழும் மனமே தந்தாய் -என்று
உபகார ஸ்ம்ருதி நடக்க வேணும் -ஸ்ரீ வசன பூஷணம் -சூர்ணிகை -349-இங்கே அனுசந்தேயம் –
———————————————————–

பார்த்த குருவின் அளவில் பரிவின்றி
சீர்த்த மிகு ஞானம் எல்லாம் சேர்ந்தாலும் -கார்த்த கடல்
மண்ணின் மேல் துன்புற்று மங்குமே தேங்காமல்
நண்ணுமே கீழா நரகு——-3-

பார்த்த குரு -பிரத்யஷை தைவமான ஆசார்யன் -நம் கண்களாலே பார்க்கப் படுகிற -என்றும் எம்பெருமான் தேடிப்பார்த்து வைத்த ஆசார்யன் -என்றுமாம்
ஞானம் –மிகு ஜ்ஞானம் -சீர்த்த மிகு ஜ்ஞானம் –சமஸ்க்ருத வேதாந்த ஜ்ஞானம் –திராவிட வேதாந்த ஜ்ஞானம் -ரஹஅச்யார்த்த ஜ்ஞானம்
மேலே எல்லாம் -சகலார்த்த ஜ்ஞானங்கள்
ஆசார்யர் பக்கல் பரிவின்றி இருந்தால் கரும் கடல் சூழ்ந்த மண்ணுலகில் அனுபவிக்கும் கிலேசங்கள் எல்லாம் அனுபவித்துக் கொண்டு உழல்வான்
இங்கே காண இப்பிறப்பே மகிழ்வர் எல்லையும் காலையே -என்றதற்கு எதிராக
அத்யுத்கடை புண்ய பாபைவரிஹைக்கா பலம் அஸ்நுதே -சாஸ்த்ரார்த்தம்
நரக யாத நைகளையும் அனுபவிக்க நேரும் –தேங்காமல் நண்ணுமே கீழா நரகு -நித்ய சம்சாரியாய்க் கிடந்தது உழல்வான் என்றாகவுமாம் –

——————————————————————-

தன்னை யிறையைத் தடையைச் சரண் நெறியை
மன்னு பெரு வாழ்வை யொரு மந்த்திரத்தின் இன்னருளால்
அஞ்சிலும் கேடோட வளித்தவன் பால் அன்பிலார்
நஞ்சிலும் கேடு என்று இருப்பன் நான்——4-

அஞ்சிலும் கேடு ஓட அளித்தவன் பால் –ஐந்து பொருள்களிலும் ஒரு வகையான கெடுதலும் இன்றியே உபதேசித்து அருளின ஆசார்யன் பக்கலிலே
அஜ்ஞ்ஞான சம்சய விபர்யயங்கள் அறும்படி உபதேசித்து அருளினவன் என்கை
ப்ராப்யஸ்ய ப்ரஹ்மணோ ரூபம் ப்ராப்துச் ச பிரத்யகாத்மான ப்ராப்த்யு பாயம் பலம் ப்ராப்தேஸ் ததா ப்ராப்தி விரோதி ச –
பிரணவத்தில் மகாரத்தாலும் லுப்த சதுர்தியாலும் உகாரத்தாலும் ஸ்வ ஸ்வரூபம்
அகாரத்தாலே பர ஸ்வரூபம்
நமஸ் சில் நம என்பதால் விரோதி ஸ்வரூபம்
நமஸ் சாலே உபாய ஸ்வரூபம்
நாராயணாய -உபயே ஸ்வரூபம்
ஆசார்யன் பக்கலிலே பிரேமம் இல்லாதவர்கள் விஷத்தில் காட்டிலும் கொடியவர்கள் என்று நான் உறுதி கொண்டு இருப்ப்பேன் -என்கிறார் –

———————————————————

என் பக்கல் ஓதினார் இன்னார் எனும் இயலவும்
என் பக்கல் நன்மை எனும் இயல்வும் -மன் பக்கல்
சேவிப்பார்க்கு அன்புடையோர் சன்ம நிரூபணமும்
ஆவிக்கு நேரே அழுக்கு—-5-

இன்னார் என் பக்கல் ஓதினார் எனும் இயலவும்-இவர்கள் என்னிடத்தில் ஒத்து என்னை ஆசார்யனாகக் கொண்டவர்கள் என்று இருப்பதும்
என் பக்கல் நன்மை எனும் இயல்வும் -என் பக்கலிலே ஆசார்யத்வ பூர்த்தி யுள்ளது என்று இருப்பதும்
-மன் பக்கல்சேவிப்பார்க்கு அன்புடையோர் சன்ம நிரூபணமும்-பகவத் பக்த பக்தர்களான ஸ்ரீ வைஷ்ணவர்கள் இடத்திலே ஜாதி நிரூபணம் பண்ணுகையும்
ஆகிற இவை –ஆவிக்கு நேரே அழுக்கு-ஆத்மாவுக்கு நிச்சயமாக நாசகம்
கீழ்ப் பாட்டுக்களிலே சிஷ்யனுக்கு ஆகும் குறைகளைப் பேசினார்
இப்பாட்டில் ஆசார்யனுக்கு நேரக் கூடிய அவத்யத்தைப் பேசுகிறார் –
தான் ஹித உபதேசம் பண்ணும் போது தன்னையும் சிஷ்யனையும் பலத்தையும் மாறாடி நினைக்கை க்ரூர நிஷித்தம்
தன்னை மாறாடி நினைக்கை யாவது -தன்னை ஆசார்யன் என்று நினைக்கை -சிஷ்யனை மாறாடி நினைக்கை யாவது தனக்கு சிஷ்யன் என்று நினைக்கை –
பாகவத அபசாரம் தான் அநேக விதம் -அதிலே ஓன்று அவர்கள் பக்கல் ஜன்ம நிரூபணம் இது தான் அர்ச்சாவதாரத்தில் உபாதான ஸ்ம்ருதியிலும் காட்டில் க்ரூரம் –
ஸ்ரீ வசன பூஷணம் ஸ்ரீ ஸூ க்திகள்
தனது ஆசார்யனையே சிஷ்யனுக்கு உபதேச கர்த்தாவாகவும் தான் அவ்வாசார்யருக்கு கரண பூதனாகவும் பிரதிபத்தி பண்ண வேண்டும்
சிஷ்யனையும் தன்னைப் போலே தன்னுடைய ஆசார்யனுக்கு சிஷ்யனாக பிரதிபத்தி பண்ணி உபதேசிக்க வேண்டும் –
ஜன்ம நிரூபணம் மகாபசாரம் -ஆவிக்கு நேரே ஆளுக்கு என்கிறார் –

———————————————————–

அழுக்கு என்று இவை அறிந்தேன் அம் பொன் அரங்கா
ஒழித்து அருளாய் உள்ளில் வினையை -ப ழிப்பிலா
என் ஆரியர்க்காக எம்பெருமானார்க்காக
உன் ஆர் அருட்காக வுற்று —-6-

உள்ளில் வினையை ஒழித்து அருள்வாய் -என்னுள் உறையும் பாப சமூஹத்தைப் போக்கி யருள வேணும்
அழுக்கு என்று இவை அறிந்தேன் ஆகிலும் -அஸ்மத் ஆசார்யரான பிள்ளை லோகாசாரியர்க்காகவும்
உலகுக்கு ஓர் உயிரான எம்பெருமானாருக்கும் தேவரீர் உடைய திருவருள் பழுது படாமைக்காகவும்
இவ்வருள் செய்தே யாக வேணும் என்று ஸ்ரீ ரெங்க நாதன் இடம் பிரார்த்திக்கிறார் –

—————————————————-
தீங்கேதும் இல்லாத் தேசிகன் தன் சிந்தைக்குப்
பாங்காக நேரே பரிவுடையோர் -ஓங்காரத்
தேரின் மேல் ஏறிச் செழும் கதிரினூடு போய்ச்
சேருவரே யந்தாமம் தான்—-7-

ஆசார்ய ப்ரேமம் கனத்து இருக்குமவனுக்கு –தீங்கு ஏதும் இல்லாமை யாவது -ஸ்வ ஆசார்யர் பக்கல் பிரேமம் அற்று இருக்கை
போன்ற அவத்யங்கள் இல்லாமை –
உண்டாகி கழிகை அன்றிக்கே இவற்றின் ஸ்பர்சம் அன்றிக்கே இருக்கை –
திருமேனியைப் பேணிக் கொண்டு ப்ரேமம் உடன் இருப்பார் -வைகுண்ட மா நகர் இவர்களுடைய கையதுவே –
வையம் மன்னி வீற்று இருந்து விண்ணும் ஆழ்வார் மண்னூடே -வ்யாவ்ருத்தி தோற்ற ஸ்வரூப அனுரூபமாகவும்
பரமபதம் கூட தங்கள் சிறு முறிக்குச் செல்லும் படியாகவும் உபய வேதாந்த கால ஷேப ஸ்ரீ உடன் ததீயாராதன ஸ்ரீ உடன்
உகந்து அருளின நிலங்களில் மங்களா சாசன ஸ்ரீ உடன் தத் கைங்கர்ய ஸ்ரீ உடன் எம்பெருமானாரைப் போலே
நெடும் காலம் வாழ்ந்து இருந்து சரீர அவசானத்தில் பரம பக்தி தலை எடுத்து அந்தமில் பேரின்பத்துடன் ஒரு கோவையாக இருக்க ப்ராப்ய த்வரை விஞ்சி
ஓங்கார ரதமாருஹ்ய -என்கிறபடியே மனஸ் ஸூ சாரத்த்யம் பண்ண
பிரணவம் ஆகிற தேரின் மேல் ஏறி தேரார் நிறை கதிரோன் மண்டலத்தைக் கீண்டு புக்கு ஆராவமுதம் அங்கு எய்தி வாழ்ந்து இருக்கப் பெறுவார்
-என்று அருளி பிரபந்தம் தலைக் கட்டி அருளுகிறார் –

——————————————————–

ஸ்ரீ கந்தாடை அப்பன் திருவடிகளே சரணம் .
ஸ்ரீ P.B.A. ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம் .
விளாஞ்சோலை பிள்ளை திருவடிகளே சரணம் .
பிள்ளை லோகாச்சார்யர் திருவடிகளே சரணம்
பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம்

திருப்பாவை உபன்யாசம் -16-30—-2014–ஸ்ரீ வேளுக்குடி ஸ்வாமிகள் –

December 24, 2015

அம்பரமே –சர்வ மங்கள விக்ரஹாய –சமஸ்த பரிவாராய –ஸ்ரீ மதே நாராயாணாய நம –படுக்கை உறங்கி பார்த்தது இல்லையே –மேலே பிராட்டி திருப்பள்ளி எழுச்சி
உலகு அளந்ததளால் -உம்பர் கோமான் என்று காட்டி அருளினார் –மண்ணைத் தழுவிய அவதாரம் -இடையர் கோமானாய்- ஆக வேண்டாமோ -எழுந்திராய் –
கோமானாய் இருந்தால் போதுமா நண்பனாய் இருக்க வேண்டாமோ -அந்தப்புர கார்யம் பார்க்க வேண்டாமோ -மனத்துக்கு இனியான் -போலே நீ இருக்க வேண்டாமோ
உம்பர் கோமானே குத்தல் பேச்சு -ஸ்ரீ ராமாவதார செயல்கள் எல்லாம் சீதா பிராட்டிக்காக உண்ணாது உறங்காது ஒலி கடலை ஊடறுத்து -10 மாசம் பிரிந்த பொழுது செய்தவை தானே விரிவாக ஸ்ரீ ராமாயணம் –எல்லாம் அந்தபுர கார்யம் -ஸு தர்மஸ்ய ஸூ ஜனசய ரஷித்த கார்யம் -பெருமாள் செய்து அருளியவை -சௌசீல்யம் -குணம் -கிருஷ்ணன் -ஆஸ்ரித பாரதந்த்ர்யம் -அடியார்களுக்காக -அந்தப்புரம் -அடியார்கள் ஆனால் –விட்டுக் கொடுத்து அடியாரை ரஷிப்பார் -கூவிக் கொள்ளும் காலம் குறுகாதோ -இனி யாம் உறாமை -சொல்லி -உலகோரை திருத்த -தன வீட்டு குழந்தையை பட்டினி போட்டு வந்து இருக்கும் விருந்தாளிக்கு உணவு கொடுப்பது போலே –
கிருஷ்ண யாதவ -நெருங்கி வர நீ கோமான் -ஈசன் வானவர்க்கு என்றால் அது தேசமோ –என் கண் பாசம் வைத்த பரம் சோதிக்கே –
உம்பர்களுக்கு -ஆண்களுக்கு -பிரயோஜனாந்த பரர்களுக்கு -அஹங்கா ரிகளுக்கு -மண்ணைத் தழுவுவாய் பெண்ணை தழுவ மாட்டாயோ
-தேவர் குடி இருப்பை கொடுத்தாய் எங்கள் குடி இருப்பை தர வேண்டாமோ
கைம்மா துன்பம் கடிந்த பிரானே -யானை -1000 வருஷம் /ஒரு முதலை /ஸ்வ தந்த்ரன் -பல இடங்கள் இப்படி கேள்விகள் -உண்டே –
சாத்திய உபாசனம் –தன்னை நம்பாமல் -பிரபன்னர் -சித்த உபாயம் -கதி த்ரயத்துக்கும் பலன் அவன் கொடுத்தாலும் -இவன் இடம் திரு உள்ளம் உகந்து இருக்கும்
மோஷ ஆனந்தம் பேதம் இதனால் -இருக்கும் -பகவத் அனுபவ ப்ரீதி கார்ய கைங்கர்யம் செய்வதே -மோஷம் –
நாஸ்திக ஆஸ்திக விபாகம் அற அந்தர்யாமித்வம் சாம்யம் காட்டினாலும் -ஆஸ்திகர்களுக்குள் பக்தி நிஷ்டர்களுக்கும் பிரபன்ன நிஷ்டர்களுக்கும் வாசி உண்டே –
ஆழ்வார் கொடு வினையேன் -சொல்லிக் கொண்டு -அனுபவ அபி நிவேசம் மிக்கு -கைங்கர்யம் கொடுக்காமல் -மானஸ அனுபவம் மட்டுமே திருப்தி இல்லாமல்
கண்ணுக்கு விஷயமாகாமல் இருப்பதே வினை -என்கிறார் -ஆரானும் அல்லன் மிக்க பெரும் தெய்வம் -ஓர் பெண் கொடியை வதை செய்தான்
உம்பருக்கு கோமான் -எனக்கு ஸ்ரீ மான் -ஸ்ரீ மத்வம் சொல்லி மேலே அருளுவார் -தேவர்கள் அமிர்தம் கேட்டார் கொடுத்து அனுப்பினான்
தன்னால் தன்னை கவி பாடுவித்துக் கொண்டான் -பலர் அடியார்கள் -இருக்க நம்மாழ்வார் அருளிப் பாடிட்டு -இந்த தீர்த்தனுக்கு அற்ற பின்பு –
-தீர்த்தங்கள் ஆயிரம் பாடுவித்து அருளினான் -உரிமை தன்னிடம் -கொண்டதால் உம்பர் கோமான் -ஏச உரிமை உண்டே -வாத்சல்யம் மிக்க தாயார் –
காமரு சீர் அவுணன் -திரி விக்ரமன் சேவித்த சீர்மை உண்டே மகா பலிக்கு –உன்னால் கடையப் பட்ட அமிர்தம் வேண்டாம் ஆராவமுதே -நீ தானே வேண்டும்
-அவர்கள் அமிர்தம் என் அமிர்தம் கொண்டா கடைய வேண்டும் -ஆழ்வீர் சிறிய பலன்களைக் கொடுத்து என்றாவது ஒரு நாள் வருவான் என்கிற கிருஷி செயல் தானே
-ஜீவ ஸ்வா தந்த்ர்யம் மதித்து திருந்தி வருவான் என்று உள்ளானே -அந்த குணத்தை ஸ்லாகித்து -அவனால் வந்த விச்லேஷமும் உத்தேச்யம் –
உம்பியும் நீயும் உறங்கு ஏலோரெம்பாவாய் -பிரிக்காமல் உறங்கேல் ஓர் எம்பாவாய் –நேச நிலைக் கதவம் நீக்கு ஏலோர் எம்பாவாய்
———————————————————————-
மோஷ பிராப்தம் -புருஷ சாபேஷமும் புருஷகார சாபேஷமுமாய் இருக்கும் –
செந்தாமாரைக் கையால் –வந்து திறவாய் -எம்பெருமானார் -பாவ சுத்தி -ஐதி க்யம்-திருப்பாவை ஜீயர் –
குருக்கத்திப் பூ மாதவிப் பந்தல் -கோழி -அதி சீக்ரம் காலை -குயில்கள் -கூவின -காலை -இன்றும் சேவிக்கலாம் மாதவிப் பந்தல் -கோழி கூவினதும் கிருஷ்ண சம்ச்லேஷம் அணித்து ஆகுமே -கூவி கூவும் பதிகம் –
அவன் திருக்கை தாமரைக் கை -இவளுக்கு செந்தாமரைக் கை -சங்கு தங்கு முன்கை நங்கை –பந்தார் விரலி -வென்ற பந்தை திருக்கைகளில் -கனக வளை முத்ரா
தேவ பெருமாள் இடம் இன்றும் விஸ்வரூப வேளையில் சேவை
வந்து திறவாய் மகிழ்ந்து -ஸ்லாகித்து மகிழ்ந்து திறந்து அருள பிரார்த்திக்கிறார் –
உள்மானம் புறமானம் அறிந்து கோழி அழைத்தன -தன்மையி பாவம் -இடை முடியும் இடைப்பேச்சும் முடை நாற்றமும் –
இஷ்ட பிராப்தியும் அநிஷ்ட நிவ்ருத்தியும் -ஈஸ்வர கடாஷத்துக்கு உப யோகித்வேன -பலத்துடன் அபி சந்தி-இளைய பெருமாள்
–பலம் கிடைக்க கடாஷம் -காகாசுரன் – பாபம் விலக்க கடாஷம் -19/20/
சஹ வைதேஹ்யா-கைங்கர்யம் –சீதையை முன்னிட்டு லஷ்மணன் -பேசவே இல்லை கடாஷிக்கிறாள் –இஷ்ட கைங்கர்ய பிராப்திக்க –
காகாசுரன் -பிராட்டி இடம் அபசாரம் பண்ணி அவள் கடாஷத்தால் தலை தப்பினான் -கிருபா பரிபாலையது -லஷ்ம்யா சகா ஹிருஷிகேச காருண்யா
ரூபயா-காருண்யம் கிளப்பி விடுபவள் -தயா சதகம் -தயா தேவி பாட்டுடைத்தலைவி -ரஷகஸ் சர்வ சித்தாந்தே
குகன் -உம்பி எம்பி -சீதா கடாஷத்தால் -சுக்ரீவன் விபீஷணன் -ஆபரணங்கள் -மூலம் பிரதம கடாஷம் –
அருள் கொண்டாடும் அடியவர் இன்புற அவ்வருமறையின் பொருள் அருள் கொண்டு ஆயிரம் இன் தமிழ் பாடினான்
-நஞ்சீயர் -கீதாச்சார்யன் அருள் கொண்டு நம்மாழ்வார் -பார்த்தன் –வத்ச -கன்றுக்குட்டி -உபநிஷத் -பால் -கீதாம்ருதம்
மறந்தேன் -அனுகீதை சொல்லி அருளி –சர்வ தர்மான் -திருவடி நீர் கங்கை போலே திருவாய்மொழி -ரோமகர்ஷர் வேத வியாசர் சிஷ்யர்
-இதிஹாச புராணங்கள் பிரகடனம் -பலராமன் வந்ததை பார்க்காமல் -தலை போக -அவர்
குமாரர் சூதபுராணிகர் -கேட்டு ஜகத்துக்கு உபதேசம் -பரிஷித் சொல்ல வில்லை– யாதவ பிரகாசர் -ராஷஸ் -மிச்சம் உண்ட கதை சொல்லி
-பீஷ்மர் -தர்மர் -நாம் சொல்லும் சகஸ்ர நாமம் வியாஜ்ய மாதரம் -கிருஷ்ண சேஷ்டிதங்கள் ஓன்று ஒழியாமல் எல்லாம் சுவர் வழி எழுதிக் கொண்டேன்
-பெரியாழ்வார் -யசோதை ஆய்ப்பெண்கள் வியாஜ்யம் ராவணனுக்கு உபதேசித்தது விபீஷணனுக்கும் திருவடிக்கும் பலித்தது -சரணகாத வத்சல்யன் -தோஷங்கள் பார்க்க மாட்டான் –கேட்ட உடன் சென்று பலித்தது –
திருவடி -தூதோஹம் ராமஸ்ய ஸ்வா தந்த்ரம் கொஞ்சம் தாசோஹம்-சொல்ல வைத்தாள்-சரணாகத வத்சலன் -ஸ்வா தந்த்ர்யம் விட வேண்டும் என்று சொன்னதை –
துர்தசையில் உபதேசித்தாள் – சொல்வதை கேட்க்காமல் இருப்பவனுக்கு சொல்பவள் சொன்னதை கேட்கும் இவளுக்கு செய்வானே -தாசோஹம் சொல்லி வணங்கினார் பெருமாள் இடம் -சீதை காணப் பட்டு விட்டாள் -வார்த்தை பார்த்தாலே தெரிகிறதே –
மூவர் அனுபவம் -கையார் சக்கரத்து-நாமம் பற்றி நாவலிட்டு –நமன் தமர் தலைகள் மீதே -வாலி இடம் நாமி அண்டை கொண்ட பலத்தால் சுக்ரீவன் –
சம்சாரம் பார்த்து -கிருபை அண்டை கொண்டு -பொய்யே சொன்னேன் -ஸ்வா தந்த்ரன் -எதிர்க்க -மெய்யே பெற்று ஒழிந்தேன் விதி வாய்க்கின்றதே
-கிருபையை கெட்டியாக பிடித்து -கிருபா ஜனனி -பிராட்டி கிருபா பாத்ரம் -நாம்- கிருபா பரதந்த்ரன் பெருமாள் -மூவர் அனுபவம் –
ஸ்வா தந்த்ரன் அடியாக நான் கிருபைக்கு பரதந்த்ரன் என்று சொல்வேன் என்பானாம் -செயற்கையாக பரதந்த்ரன் –
-ஸ்வா தந்த்ரம் அடியாக வந்த பாரதந்த்ரம் நிலை நிற்கும் நம்மால் தடுக்க முடியாது -பெருமாளாலும் பிராட்டியாலும் தடுக்க முடியாதே
————————————————————
உபாயத்தில் உறுதி வர பிராட்டியைப் பற்றுகிறார்கள் -உந்து -அடுத்து குத்து விளக்கு -புருஷகாரமாக பிராட்டியைப் பற்றி அவனை உபாயமாக பற்றி
மேல் பாட்டில் -முப்பத்து மூவர் -மிதுனத்தில் கைங்கர்யம் –தத்துவம் அன்று ஸ்வரூபம் அன்று-கிருபைக்கும் சேராது –ரஷணத்தில் இருவரும்
நான் முந்தி நீ முந்தி -மலர் மார்பா வாய் திறவா -மார்பை அவளுக்கு கொடுத்து -வாயையாவது எங்களுக்கு கொடுக்கக் கூடாதோ
மலர் மார்பா -கொத்து -அலர்ந்து இருக்கும் -கொங்கை மேல் வைத்துக் கிடந்த மலர் மார்பா -குத்து விளக்கு -மெத்து என்ற பஞ்ச சயனம் -புகை வெப்பம் இல்லாமல் வெளிச்சம் மட்டும் தெரியும் குத்து விளக்கு -கோடு தந்தம் -வீர பத்னி -வாய் திறந்து மா சுசா -சொல்ல திருவாய் திறக்க –தன் கண்களை மலர விரித்து வாய் திறந்தாள் தெரியும் சேதி -மைத்தடம் கண்ணி -கண் அழகை-அனுக்ரஹிக்காமல் -தடுக்கவா –உன் மணாளனை -எத்தனை போதும் துயில் எழ விடாமல் -ஒட்டாய்
அருளிச் செயல்கள் அனுபவமும் -த்வயனுசந்தானமே பொழுது போக்கு நம் நம்பிள்ளையை போல்வார் -வேதாந்தார்த்தம் பகவத் விஷயம் போலே இல்லையே
-தெளியாத மறை நிலங்கள் தெளிகின்றோமே -பரத்வ சௌலப்யம் -இரண்டும் விளங்க –
குத்து விளக்கு எரிகிறது உனக்கு வேண்டுமா நாங்கள் வெளியில் இருக்க இருட்டில் கண்ணனை அனுபவிக்க -கொண்டாட வில்லை கேட்கிறார்கள்
புஷ்ப த்யாக போக ஞான மண்டபம் -நான்கு வேதங்கள் -கட்டில் -ஆனை தந்தம் -பஞ்ச சயனம் -கௌஷகீ உபநிஷத் -ஆதி சேஷ பர்யந்தம்
-கருமணி கோமளம் -உறகல்–உறகல் -சிந்தாமணி -தர்மாதீபீடம் -அண்டகடாகம் கீழேயும் ஆதி சேஷன் –கீழ் மேல் எல்லைகளில்
-கைங்கர்யம் எங்கும் -சென்றால் குடையாம் -பாதேன அத்யாரோகதி -மேல் ஏறி -தாயார் கண்ணில் முதல் -நப்பின்னை -மூன்று தேவிமார் உடன் -அங்கே–
தேஹாத்மா அபிமானத்தில் இருந்து மேல் ஏறி -இப்படி படிப்படியாக -மேல் ஏறி ஆதி சேஷ பர்யங்கம் மேல் கால் வைத்தே மேல் ஏறி
வாய் திறவாய் -கோ சி கேட்பான் -குழந்தை இடம் கேட்பது போலே -ந குண்ட -ஞானம் குறை இல்லாமல் –
மைத்தடம் கண்ணினாய் -சொல்லு அஹம் ப்ரஹ்மாசி சொல்லு —பிரிவாற்றாமல் மிதுனதிலே கூடியே -பிரகார -ப்ரஹ்மமாக உள்ளேன் – விசிஷ்டாத்வைத -சார்ந்து விட்டுப் பிரியாமல் பிரகார பிரகாரி பாவம் ஒளி ரத்னம் மணம் புஷ்பம் -சரீரம் சரீரி -சர்வாத்மணா ச்வார்த்தே-தாரயதே நியந்த்ருதே -அவனுக்காகவே -தாங்கப்பட்டு
அவனாலே நியமிக்கப் பட்டு பிரகாரம் த்ரவ்யமாக இருக்க வேண்டும் -தத்வ த்ரயங்கள் எல்லாம் த்ரவ்யம் -ஒளி மனம் குணம் ஜாதி அத்ரவ்யம்
அத்ரவ்யம் பிரகாரமாக இருக்கலாம் -சரீரமாக இருக்க முடியாது -பரமாத்மா -சரீரமாகவும் -த்ரவ்யமாகவும் -விட்டுப் பிரியாமல் சார்ந்தே இருப்பார் –
ஆத்மா -பரமாத்மாவும் ஜீவாத்மாவும் -தாசன் ஸ்வாமி விபு அணு வாசிகள் -பிரகார பிரகாரி ப்ரஹ்மம் -சரீரி ப்ரஹ்மம் சரீர ப்ரஹ்மம் –
அதே ஞானம் ஆனந்தம் நமக்கும் உண்டே தாரதம்யம் இல்லை -மேல் ஏறி -ஏறி சாம்யாபத்தி அடைகிறோம் -இங்கும் பிரகார ப்ரஹ்மம் –
மறந்தேன் உன்னை முன்னம் -யானே என்னை அறிய கில்லாத -யானே என் தனதே இருந்தேன் – யானும் என் உடைமையும் நீயே புரிந்து கொண்டேன்
விசிஷ்ட அத்வைதம் -கூடியதற்கு இரண்டாவது இல்லை -எப்போதும் கூடியே -சித்தும் அசித்தும் ப்ரஹ்மத்துடன் கூடி -அது போலே இரண்டாவது இல்லை –
பிரகார அத்வைதம் -ஆத்மாக்கள் பல இருந்தாலும் -ஞான ஆனந்த ஏக ஸ்வரூபம் -என்பதால் அத்வைதம் –ஒரே ஜாதி -ஆகாரத்தால் சமர் -ஔபாதிகம் -காரணம் பிரகிருதி மறைக்க -அது விலக சமம் ஆவோம் நிஷ்க்ருஷ்ட ஆத்ம ஸ்வரூபம் -வேறுபாடு இல்லார்த்த நிலை இயற்க்கை -அத்தை அடைய ஸ்ரமம் வேண்டாமே –
கட்டில் -கால் -கெட்டி வளைந்து -இருக்க -மெத்தென்ற பஞ்ச சயனம் -விஜ்ஞ்ஞானம் பலம் தேஜஸ் -ஆங்கு ஆரவாரம் அது கேட்டு அழல் உமிழும் –
கர்த்ருத்வம் –மேல் ஏறினது-நம்முடைய ஞானத்தாலோ கர்த்ருத்வத்தாலோ இல்லை -கர்மம் இருப்பதால் -உபாயம் யாதாம்ய ஞானம் புரிந்து -அவரே உபாயம் –
சம்பந்த ஞானம் உணர்ந்து -சம்பந்த யாதாம்ய ஞானம் -சம்பந்த ஸ்வரூப ஞானம் -சம்பந்த யாதாம்ய ஞானம்
-சேஷத்வே கர்த்ருத்வம் ஞாத்ருத்வே கர்த்ருத்வம் கர்த்ருத்வ கர்த்ருத்வம் போக்த்ருத்வ கர்த்ருத்வம் –
சேஷி சேஷ ரூப சம்பந்த ஞானம் –ஞானம் குணமாகவும் த்ரவ்யமாகவும் இருக்கும் -போக்கு வரத்து இருந்தால் ஞானம்
ஆத்மா -இந்த்ரியங்கள் -மனச் -கமன ஆமகனங்கள் உண்டே -சரீராத்மா பாவம் -தர்ம தரமி பாவம் -சம்பந்த ஸ்வரூப ஞானம் -நெருக்கம் அதிகம்
-சரீரம் ஆத்மாவை பிரியலாமே -ஜாதி -குண தர்மம் -நடத்தல் நடக்கிறார் -நடப்பது கர்மம் -கடத்வம் ஜாதி -தர்மம் -கோபம் குணங்கள் தர்மம்
-தர்மம் இப்படி ஸ்வரூபம் குணம் ஜாதி மூன்றும் நெருங்கி இருக்கும் -சராத்மா பாவத்தை விட –
ஜீவாத்மா தர்மம் -அவன் தரமி -சம்பந்த ஸ்வரூப ஞானம் -சம்பந்த ஸ்வரூப யாதாம்ய ஞானம்-ஒளி இல்லாத மாணிக்கம் -மணம் இல்லாத புஷ்பம் இருக்காதே
ஒளி இல்லாமல் கல் -மணம் இல்லாத சருகு -ஒளி மாணிக்கத்தை மீறாது -அவனே என்கை -அவனுக்குல் இருக்கும் என்கை -இவனால் அவன் இல்லை
-அவனுக்காகவே இவன் -இவை எல்லாம் உபாய ஞானம் –உபாய யாதாம்ய ஞானம் -உறுதியை குலைக்க கட்டில் கால் –
நான்முகன் அர்ச்சிராதி மார்க்கம் போக முடியாதே -தாண்டி சத்யா லோகத்தில் உள்ளார் -விரலுக்குத் தக்க வீக்கம் -வத்சாபசாரம்
சேஷத்வத்தில் கர்த்ருத்வம் வரும் -அடிமை புரிந்தது -அணுக்கத் தொண்டன் கைங்கர்யம் விட்டாள் ஹானி இல்லை -நினைவு குற்றம் –
ஞாத்ருத்வே கர்த்ருத்வம் -ஞானவான் என்பதால் கைக் கொண்டான் -நினைவு -கூடாதே -அசித் சமமாக இருந்தேன் -இரும்பை பொன்னாக்குவது போலே
-ஆக்கி அருளினான் என்ற எண்ணம் வேண்டும் –
கர்த்ருத்வே கர்த்ருத்வம் விதி நிஷிதங்கள்-அறிந்து செய்தேன் அதனால் திருவடி சேர்த்தி கொண்டான் -பொம்மலாட்டாம் போலே பராயத்த கர்த்ருத்வம் –
பரமாத்மாவால் தூண்டப் பட்டே செய்கிறோம் -மெத்தென்ற பஞ்ச சயனம்
போக்த்ருத்வே கர்த்ருத்வம் -கைங்கர்யம் செய்து நாம் ஆனந்தம் அடையும் நினைவு -கை தலை வாரி ஆத்மா ஆனந்தத்துக்கு கருவி -தானே மகிழாதே –
நான்கும் தவிர்ந்து -மேத்தன்ற பஞ்ச சயனம் மேல் ஏறி -மிதுனம் நம்மை அனுபவிக்க -உக்கம் தட்டொளி அவன் மூன்றையும் தட்டில் வைத்து
மேலே கிருஷ்ணன் கோதா நேரே சம்வாதம் -விண்ணோர் பாகம் இத்துடன் முடிந்தது
————————————————————————
18/19-பிராட்டி நமக்கு உறுதி கொடுத்து -19-பிராட்டி -புருஷகாரம் செய்து அவன் உபாயமாக அருளி -20- இருவரும் சேர்ந்த மிதுனம்
உகக்க நாம் செய்யும் கைங்கர்யத்தால் -அது கொண்டு நாம் உகக்க —மிதுனனே உத்தேச்யம் -முப்பத்து மூவர் -கலியே -மிடுக்கே -என்றபடி
செற்றார்க்கு வெப்பம் கொடுத்த விமலன் -அங்கு -ஆளரியாய் -போழ்ந்த புனிதன் -போலே -மோஷம் கொடுக்கவும் கைங்கர்யம் கொள்ளவும் பிரார்த்திக்க வேண்டும் – -சேஷத்வ சித்தி -உக்கம் தட்டொளி விசிறி கண்ணாடி தந்து -மிதுனத்தை விசிற -உன் மணாளனைத் தந்து -அவனையும் எங்களையும் சேர்ந்து நீராட்ட வேணும்
-இருவருமான இருப்பில் கைங்கர்யம் செய்ய -உகந்து நீராட்ட வேணும் -பவ்யன்-தசரதனுக்கு பெருமாள் பவ்யன் தது உசித புத்திரன் தட்டில் வைத்து
கொடுத்தால் நப்பின்னை தட்டில் வைத்து -கொடுக்க என்ன தட்டு –நீராட்டுதல் ப்ரஹ்ம அனுபவம் -ப்ரீதி உந்த -கைங்கரம்
நப்பின்னை நங்காய் திருவே –கலியே துயில் எழாய் -திருவே துயில் எழாய் -இவளே திரு -இவளால் அவனுக்கு நன்மை -அவனால் இவளுக்கு நன்மை
–உதார வாக்குகள் ஆளவந்தார் -போன்றார் -க ஸ்ரீ ஸ்ரீ -திருவுக்கும் திருவாகிய செல்வா -தெய்வத்துக்கு அரசே -பெருமைக்கும் எளிமைக்கு ஹேது —
அவளாலே -அவளே திரு -எங்கள் அனைவருக்கும் -உன்னைத் திருவாக அவள் பற்ற -தேவாதி ராஜனாக இருப்பதும் -ஸ்ரத்தயா தேவத்வம் அஸ்நுதே
-ஸ்வ தீஷண ஐஸ்வர்யம் -இவளாலே பூரணன் -பகல் விளக்கு பட்டு இருப்பதை இருட்டு அறையில் விளக்கு போலே பிரகாசிக்கப் பண்ணி
-கல்யாண குணங்களை விளங்கப் பண்ணி -செய்ய கண்ணா -உனது திருக் கண் அழகும் அவளாலே -சிவந்தவளை பார்த்து -சிகப்பு ஏறி –
ஸ்ரத்தையா அதேவா தேவத்வம் அஸ்நுதே -என்றும் பிரிப்பார்கள் -திரு இல்லாத தேவரை தேறேல்மின் தேவு –
நப்பின்னை துயில் எழாய் -நங்காய் -துயில் எழாய் -திருவே -துயில் எழாய் -மூவரையும் சொன்ன படி —
விபரீத லஷணை-குணத்தை கிளப்பி விடும் நீயும் தூங்கலாமோ –இடைச்சியாக பிறந்தும் தூங்கலாமோ -பூர்னையாக இருந்தும் தூங்கலாமோ
-திருவாக இருந்தும் தூங்கலாமோ -திரு மகள் மண் மகள் ஆயர் கொம்பு ஆயர் மட மகள் -ஜாதி ஏகமாய் இருந்தும் தூங்கலாமோ -பெண்ணின் வருத்தம் தெரியாதவன் வாசனை போலும் நாரீ ணாம் உத்தமி நீயும் தூங்கலாமோ -வாசம் செய் பூம் குழலாள் -நப்பின்னை -சர்வ கந்த சர்வ ரச-மநோ மயன் பிராண – சர்வ கந்தன் சர்வ ரசன் -அவாக்ய அ நாதார -12 விஷயம் சாந்தோக்யம் சொல்லும் -எல்லாம் இவளால் -கந்தம் கமழும் குழலி -கொத்து அலர் பூம் குழல் -அடுத்து -சர்வ கந்த சர்வ ரச ஊற்றுவாய் –
ஸ்ரீ யபதியாய் -அவாப்த சமஸ்த காமனாய் -சமஸ்த கல்யாண குணாத் மகனான சர்வேஸ்வரன் -இத்யாதி நான்கு -ஒவ் ஒன்றுக்கும் ஸ்ரீ ய பதியாய் இருப்பதே
காரணம் -மூன்று ஸ்ரீ யபதிபடிகளிலும் வேவேறே -வியாக்யானங்கள் -புற மத நிரசனங்கள் -அர்த்த பஞ்சகம் -ஸ்ரீ பரத ஆழ்வான் படிகள் –
உபயோகி –பிராட்டி கடாஷம் –பல பிரதன் ஆவதற்கும் –ஆரோகணம் அவரோகணம் -16 – நிதானம் பிராட்டி -அரும் பத வியாக்யானங்கள் –
புருஷகாரம் அல்லால் அல்லது ஈஸ்வரன் கார்யம் செய்யான் -அவன் அவாப்த சமஸ்த காமன் -பச்சையை எதிர்பார்ப்பவன் இல்லையே –வாத்சல்யாதி குணங்கள் -குற்றங்களை நற்றமாகக் கொள்பவன் சமஸ்த கல்யாண குணாத் மகன் -சம்பந்தம் -பொறுத்துக் கொள்ள பிராப்தி உண்டே -சர்வேஸ்வரன் -உடையவன் உடைமையை விட மாட்டான் -அவரோகணத்தில் நிரந்குச -ஸ்வ தந்த்ரர் நிர்ஹேதுகமாக கடாஷிப்பார் -சர்வேஸ்வரன் -தயா கிருபா -சமஸ்த கல்யாண குணாத் மகன் -கொடுக்க அவாப்த சமஸ்த காமன் பூரணன் -பூரணை யால் பெற்ற பூரணத்வம் -பூர்த்திக்கு ஹேது —
பல பிரதத்வத்துக்கு -சர்வேஸ்வரன் -தடங்கல்-பிராரப்த கர்மங்கள் -கடாஷத்தால் விலக்கி வானோ –ஒருங்கிற்று கண்டிலமால் -அருள் என்னும் தண்டால் அடித்து
-வெட்டிக் களைந்து -ஞான சக்தி யாதி குண பூரணன் –ருசி பரத்வத்தில் முதல் ஆழ்வார் -ஆராதனம் அருளாள பெருமாள் எம்பெருமானார் -பூரணன் –
மோஷ பிரதத்வத்தால் வந்த பூரணத்வம் -இதுக்கடி ஸ்ரீ யபதித்வம் –
சர்வாதிகன் வள்ளல் கொடுப்பான் -பேச நின்ற –நாயகன் அவனே –பரிமித பலன் இல்லை –பூர்ணன்-பெறு வீடு கொடுப்பான் -ஆனந்தம் வந்ததும் -மாக வைகுந்தம் -அடியேன் வேண்டுவது ஈதே -வேத வியாசர் பட்டர் -பொறாமை படாதே -ஆண்டாள் -அவாப்த சமஸ்த காமன் -குற்றங்களை பார்க்காமல் பலன் கொடுப்பவன்
-ஞான சக்திகள் உடையவன் – சர்வேஸ்வரன் ஸ்ரீ ய பதித்வமே அனைத்துக்கும் காரணம் -இப்போதே எம்மை நீராட்டி -என்கிறார்கள் –
—————————————————————-
கேசவன் தமர் —மா சதிர் இது பெற்று நம்முடைய வாழ்வு வாய்க்கின்றவா -மா பெரிய பிராட்டியால் பெறுவதே மா சதிர் -சிறப்பாக கொள்ளப் படும்
உஊற்றம் உடையாய் – வேதைக சமதிகம்யனாய் -வேதங்களால் மட்டுமே சொல்லப் படுபவன் -பெரியாய் -அவற்றுக்கும் எட்டாத பெரியாய்
-ஓலைப் புறத்தில் கேட்டுப் போகாமல் -உலகினில் தோற்றமாய் நின்ற சுடரே துயில் எழாய் -மீண்டும் -முன்பே மகனே அறிவுறாய்-
போற்றி யாம் வந்து பல்லாண்டு பாடி புகழ்ந்து ஸ்தோத்ரம் -நாம் வந்தோம் ஆற்றாமை விஞ்சி -ராமானுஜர் -கூரத் ஆழ்வான் -போல்வார்
வள்ளல் பெரும் பசுக்கள் எதிர் பொங்கி மீதளிப்ப -ஆற்றப் படைத்தான் -உடையவர் -மகன் -யதிராஜ சம்பத்குமாரர் –
அபிமான புத்திரன் இன்பமிகு ஆறாயிரம் அருளிச் செய்த -திருக் குருகைப் பிரான் பிள்ளான் -மகன் -ஆசார்யருக்கு சிஷ்யன் புத்திரன் போலே
அப்பனுக்கு சங்கு ஆழி அளித்த -திருவேங்கடமுடையான் -மகனே என்னலாமே-ஆற்றப் படைத்தான் மகனே ஹே தாத- பெரிய திருமலை நம்பிக்கு மகனே என்றபடி –
தேவராஜம் -நடதூர் அம்மாளுக்கு திருக் குமாரர் –எம்பெருமானார் –எங்கள் ஆழ்வான் -அவர் நடாதூர் அம்மாளுக்கு சாதிக்க -அவரை அம்மாள் ஆசார்யர் –
திரு வெள்ளரை -உய்யக் கொண்டார் –எம்கள் ஆழ்வான் விஷ்ணு சித்தீயம் -வாத்ச வரதாசார்யர் -நான் செத்து வாறும் -அஹங்காரம் -அடியேன் தாசன் –
ஏற்ற கலங்கள் -இட்ட கலங்கள் -எதிர் பொங்கி மீதளிப்ப -பாத்ரம் இட்டால் தான் -பால் வேணும் பிரார்த்திக்க வேண்டுமோ -பாத்ரம் வைத்து மடியைத் தொட்டால் பால் சொரியும் -மாற்றாதே -சொரிவதில் குற்றம் வாராது -ஏற்ற பாத்ரம் வைக்க குற்றம் வரலாம் -அர்த்தியார் குற்றமே ஒழிய -அவன் அருளுவதில் குற்றம் இல்லையே
ரஷ்யாபேஷம் எதிர்பார்த்து இருப்பான் -ஸ்ரீ மதே நாராயாணாயா -உத்தர -ஆய -அர்த்தத்தில் பிரார்த்தனையா சதுர்த்தி -பிரார்த்தனா கர்ப்பம் –
தாதார்தயா சதுர்த்தி -லுப்த சதுர்த்தி -பிரணவம் -புத்தி பண்ணுகிறேன் -பிரார்த்தனா கர்ப்பம் -தலையை சொரிவது போலே -பூர்வ வாக்கியம்
-அநந்ய சாத்யே சுபீஷ்டே ததேக உபாயா யாஞ்சா பிரபத்தி –ஏரி கட்டி பிரார்த்தித்து காத்து இருக்க -மழை பெய்ந்தால் நிறையும்
அவனுக்கு சொல்லும் மாசுசா -உத்தர வாக்கியம் -வியாதி தொலைந்ததை சொல்லுவதே பிரார்த்தனை – சரணாகதி –
அஜீர்ண வியாதி சொல்வதே சரணாகதி -அறிவிப்பு -குழைந்தை பால் தாய் இடம் கேட்பது -ஸ்வரூபம் பிரபாவம் இல்லை
மோஷம் கொடுப்பதும் ஸ்வ பாவம் பிரபாவம் இல்லை –
ஸ்வேன ரூபேண அபி நிஷ் பந்த்யதே -உபநிஷத் —இயற்க்கை எய்துகிறான் -ஞான ஆனந்த மயத்வம் –
கைங்கர்யம் -பிரார்த்தனை அங்கும் உண்டே -மருந்தே நாங்கள் போக மகிழ்ச்சிக்கு பெரும் தேவர் பிதற்றும் பிரான் -நித்தியமான வேண்டுதல் அங்கே
-நித்ய விபூதி ஆதலால் த்வயம் – -லஷ்மி ஏற்ற கலம் -எதிர் பொங்கி மீதளிப்ப -ஸ்ருதி ஸ்ம்ருதி மமை ஆஜ்ஞ்ஞை –பாபம் புண்ணியம் -முறை தப்பி
-பாபானாம் வா சுபானாம் வா -மாற்ற அதிகாரம் பெருமாள் கொடுத்து -வார்த்தை பார்த்து பேசாமல் திரு உள்ளக் கருத்து -பாபம் பண்ணியவர்களையும்
மன்னித்து விட -லகுதர ராமஸ்ய கோஷ்டி -அதற்கு மேலே நம்மாழ்வார் -சார்ந்த இரு வல் வினைகளும் -சரித்து -மாயப் பற்று அறுத்து –தீர்ந்து தன் பால் மருவி மனம் வைக்கவே திருத்தி –வீடு திருத்துவான் -ஒருவருக்காக இயல் உடன்
நாதமுனிகள் –ஊருக்காக -இசை கூட்டி கொடுக்க -லோகாந்தம் ஆக்கி – ஏகாந்தமானதை-
உய்யக் கொண்டார் -பிணம் கிடக்க மணம் புணர்வார் உண்டோ யோக ரகஸ்யம் வேண்டாம்
சென்று சேர்த்தார் -பச்சை இட்டு ஆளவந்தார் இடம் -மணக்கால் நம்பி -கீதார்த்தம் -கீதா விஷயம் பெரிய பெருமாளையும் காட்டிக் கொடுத்த பெருமை
ஸ்தோத்ர ரூபமாக்கி அருளி –ஸ்தோத்ர ரத்னம் -சதுஸ் ஸ்லோகி -ஆ முதல்வன் கடாஷித்து அருளி -இளையாழ்வார் -எம்பெருமானார் ஆக்கி அருள –
மாறநேர் நம்பி –ஈமச் சடங்குகள் செய்து அருளி -வர்ண தர்மம் -எவரேலும் அவர் கண்டீர் –பரமனே -கொள்ளலாம் கொடுக்கலாம் -கடலோசை இல்லையே அருளிச் செயல்கள் -பஞ்ச சம்ஸ்கார பிரக்ரியை மதுராந்தகம் -ஸ்பஷ்டமாக காட்டி அருளி -ராமானுஜர் -எதிர் பொங்கி -கிருபா மாத்ர பிரசன்னாசார்யர் -ஸ்ரீ பாஷ்யம் –ஸ்ரீ கீதா பாஷ்யம் –கதய த்ரயம் -ஒன்பதினாராயிரப்படி –
எம்பார் -அரையர் அபிநயம் –சங்கு சக்கரம் அப்பூச்சி காட்டி -சொல்லார் தமிழ் –என் சினம் தீர்வன் நானே -கையால் அடிப்பதை ஆசை படுபவன் பெருமாள் அல்லன் இவன் -முகம் திருப்பி –
கூரத் ஆழ்வான் -சேஷத்வம் -ஆத்மாவின் ஸ்வரூபம் -தர்சனம் இழந்து தர்சனம் ரஷித்து-எதிர் பொங்கி மீதளிப்ப
திருக் குருகை பிரான் பிள்ளான் இன்பமிகு ஆறாயிரப்படி
பட்டர் -பரமபததுக்கு படி கட்டி இருப்பார் -நம்பெருமாள் வைபவம் காட்டி அருளி –
நஞ்சீயர் -சந்நியாசி க்ருஹச்த ஆசார்யர் கைங்கர்யம் -செய்து காட்டி அருளி –
வடுக நம்பி -உம் பெருமாள் நம் பெருமாள் பாதுகை மேலே வைத்து -பாதுகா பிரபாவம்
நம்பிள்ளை 100 தடவை ஈடு சாத்தி அருளி -உபன்யாசத்தை வியாக்யானம் ஆக்கி
பட்டோலை -வள்ளல் வடக்குத் திரு வீதிப் பிள்ளை -வள்ளல் பெரும் பசுக்கள் –
பெரியவாச்சான் பிள்ளை -கண்ணனே -ஸ்ரீ ராமாயணம் -அருளிச் செயல்கள் —
பிள்ளை லோகாசார்யர் -அஷ்டாதச ரகஸ்யங்கள் வியாக்யானம் -சார தமம் -ஜிவ்வ ஜீவாதவே நம -நம் பெருமாள் பிரமேயம் ரஷித்து அருளி
-1323-1371-வரை நம்பெருமாள் தேசிகன் -மடப்பள்ளி மணம் கமழ–
திருவாய் மொழிப் பிள்ளை -சதுர்வேத மங்கலம் -ஸ்தாபித்து -ஈடு வெளிப்படுத்தி -ஸ்வா பதேசம் பெரியாழ்வார் திருமொழி -ஸ்ரீ சைல நாதர் -வைகாசி விசாகம் –
மணவாள மா முனி ஒரு தடவை ஸ்ரீ பாஷ்யம் ஈட்டுப் பெருக்கர் -பெரிய பெருமாள் கேட்கும் படி -பாலை அங்கேயே சமர்ப்பித்து
நாம் யார் -பெரிய திரு மண்டபம் –ஒரு வருஷம் திருச் செவி சாத்தி தனியன் கொடுத்து அருளி –
ஆற்றப் படைத்தான் வைபவம் -பசுவின் வைபவம் அன்றோ இவை -கடாஷம் வேண்டி பெற்றார்கள் -படுக்கை அறை வார்த்தை கூடாதே
-இவை எல்லாம் நம் பெருமாள் இடம் காணலாம் படியான சதுர் கதிகள் -நடந்து காட்டு அருளி –
—————————————————————
சாபம் -பிரிவாற்றாமை ஆகிய துக்கமே இவர்களுக்கு இப்பொழுது சாபம் -சம்ச்லேஷித்தால் சுகம் விச்லேஷத்தால் துக்கம் பர பக்தி நிலை –
உன்னால் வந்த துக்கம் நீயே போக்கி அருள வேணும் –ஸ்த்ரீத்வம் அபிமானம் -பங்கமாய் வந்து –
அலாபம் அதிலாபம் இரண்டுமே கூடாதே சிறுச் சிறிதே எம்மேல் விழியாவோ -திங்களும் ஆதித்யனும் எழுந்தால் போலே -சந்திர சூர்யர்கள் -முதலில் சந்திர திங்கள் -குளிர்திக்கு முதன்மை -தண் மதியும் கதிரவனும் தவிர ஓடி -சிசிர உபசாரம் –வசந்த உத்சவம் –கதிர்மதியம் போல் -ஆஸ்ரயண வேளை இங்கே அனுபவ வேளை –
நோக்குதியேல் -துர்லபம் -வாழாட் பட்டு உள்ளீரேல் போலே
தாமரைக் கண்களால் நோக்காய் -கடாஷம் பிரார்த்தித்து -ஜன்ம ஜாயமான கால கடாஷம் -பிரகலாதன் -பெற்றான் நாரதர் -பெருமாள் கர்ப்ப ஸ்ரீ மான் –
சாத்மிக போக பிரதானத்வம் சிறுச் சிறிதே எம்மேல் விழியாவோ –கடாஷம் எந்த நினைவுடன் -நிரந்குச ஸ்வ தந்த்ரன் –நிர்ஹேதுகமாக கடாஷிப்பான் –
சம்சார சக்கரம்- கர்மத்தின் அடியாக -பிரமித்து இருக்க -பகவத் கிருபை அடியாக -காபி உபஜாயதே -யாரோ ஒரு ஜீவன் இடம் -நாதௌ புருஷகார கேவலம் மதீயைவ இச்சையால் கிஞ்சிது கதாசன எப்போதோ யாரையாவது -அஹிர்புதியை சம்ஹிதை –பிரதம கடாஷம் -காரணம் ஒன்றும் இல்லை -புருஷகாரமும் வேண்டாம்
யாரை எப்போது தெரியாது -ஸ்வா தந்த்ரம் அடியாக -செங்கண் சிறுச் சிறிதே எம்மேல் விழியாவோ –விழித்த பின்பு சிறுச் சிறிதே நடக்கிறது -என்றபடி
கடாஷம் -மோஷம் -நேராக இல்லை -பிரதம கடாஷம் –விசேஷ கடாஷம் -மோஷம் -இடைப்பட்ட காலம் -பிறவிகள் –பிரதம கடாஷம் சக்தி வாய்ந்தவை தான்
-படிக்கட்டுக்கள் உண்டே -ஈச்வரஷ்ய சௌஹார்த்யம்-இத்யாதி -யத்ருசயா -பிராசங்கிகம்- ஸூஹ்ருதம்-விஷ்ணோ கடாஷம் பிரதம கடாஷம்
-ஆசார்ய சம்பந்தம் இதன் பலன் –சரணாகதி அடுத்த நிலை –உள்ளத்தில் உணர்ந்து -நிஷித்த அனுஷ்டானம் இல்லாமல் -அதிகாரம் வேண்டும்
-அவர் திரு உள்ளம் மீறக் கூடாதே உத்தர க்ருத்யம்-வேண்டுமே -நம்மை அடைவதில் அவன் உறுதியாக இருக்கிறார் –அணைக்க வரும் பொழுது
-நாம் சுத்தமாக இருக்க வேண்டுமே -பால் குடிக்க கால் பிடிக்க வேண்டி உள்ளதே -தாழ்ந்ததை விட கெஞ்ச வேண்டுமோ -ஆசார்யரும் பிராட்டியும் இதனால் தவித்து
-மேலும் விடா முயற்சி உன்னி உன்னி உலகம் படைத்து -கண்ண நீர் உடன் -நாள் பார்த்து இருப்பார் –அபிமானதுக்குள் ஒதுங்கி சிறிச் சிறிதே திருந்தி
-உஜ்ஜீவிக்கப் பார்க்க வேண்டும் -இந்த மூன்றும் இல்லாமல் நாம் இருக்க வேண்டும் –
இந்த ஜன்மத்திலே அவன் திருவடி சேர செங்கண் சிறுச் சிறிதே விளித்து அருள வேண்டிக் கொள்ளவுமாம்
—————————————————————————
வந்து தலைப் பெய்தோம் –கீழே -இங்கே இங்கனே போந்தருளி – -யாம் வந்த கார்யம் விசாரித்து அருள -பிரார்த்திக்கிறார்-வந்த காரியத்தை சிற்றம் சிறுகாலைக்கு வைத்தார்கள் -ஸ்ரீ மதே நாராயணாய நம -அப்புறம் -சரண்யன் திரு உள்ளம் -பரத ஆழ்வான் -அறியாமல் தம்பி சிஷ்யன் தாசன் தலை கொண்டு வணங்கியும் செய்ய முடியவில்லையே பெருமாள் நொந்து பேசினார் -தேவ சரணாகதி கேட்டுப் போகும் படி செய்ய முடியாதே –
பிரயோஜனாந்த பரர்கள் -கார்யம் செய்து அந்தரங்கர் காத்து வைக்கப் பண்ணினான் –
ராகவ சிம்ஹம் -யாதவ சிம்ஹம் -நரசிம்ஹம் -ரெங்கேந்திர சிம்ஹம் பின்னானார் வணங்கும் -சேராதவற்றை சேர்த்த -பராபிபாவனா சாமர்த்தியம்
பூவைப் பூ வண்ணா மனுஷ்ய -மோஷம் அருளி -கீதை வெண்ணெய்–விபீஷணன் மூலம் சத்யா லோகம் அயோத்யை -மேன்மைக்கு எல்லை நாம் சேவிக்கும் படி
உத்யோகன சயனம் -யதோத்தகாரி -பள்ளி கொண்ட பெருமாள் எழுந்து இருந்த –சங்கம் இருப்பார் போல் -போல் திருஷ்டாந்தம் அருளிச் செய்த ஆண்டாள் –
பெண் பிள்ளைகள் கதி இல்லை சொன்னது திரு உள்ளத்துக்கு புண் -பட்டதாம்
நம -நடுவை மட்டும் பார்த்தால் சொல்லலாம் -ஓம் நாராயண அறிந்தவன் சொல்ல கூடாதே -சம்பந்தம் அறிந்தும் -சகலவித பந்து என்பதையும்
அறிந்தால் -சொல்லக் கூடாதே -கிஞ்சித்து -சிறிது ஆகிஞ்சன்யம் சிறிதும் அற்ற தன்மை -நோற்ற நோன்பிலேன் -அநந்ய கதித்வம் –
ஆராவமுதே பதிகம் என் நான் செய்கேன் -முலை உண்ணும் பிள்ளையை ஆட்டு வாணியன் கையில் கொடுத்தால் போலே -விலைப்பால்– முலைப்பால் போலே –
திருஷ்டாந்தம் காட்டியது -இவை அறிந்து வர வில்லை —ரஷ்ய ரஷ்யக பாவம் -அவ ரஷணே-காரணத்வம் -வாசக வாச்ய – சேஷ சேஷி பாவம் ஸ்வ ஸ்வாமி -பாவம்
கோரமாதவம் செய்தனன் கோல் -அகதி நான் தானே யார் கிடைப்பார் என்று ஆற்றம் கரை கிடக்கிறான் –நப்பின்னை பரிகரமாக வந்து இந்த வார்த்தை சொல்லுவதோ —
பாரார்த்தம் -உங்கள் நிலையும் என் நிலையும் -முறை அறிந்து வந்தீர்கள் இந்த திருஷ்டாந்தம் சொல்லலாமோ –
அகதிம் -சரணாகதம் -கிருபா கேவலம் ஆத்மா -கிடாம்பி ஆச்சான் -சொல்ல அழகர் சொல்லக் கூடாது என்று –உடையவர் பெற்றதும் -காரேய் கருணை இராமானுசா -அறியாதர்க்கு உய்யப் புகும் ஆறும் -இக்கரை ஏறினார்க்கு இன்ப வெள்ளம் -நிலை அறியாதார்க்கு ஆழம் காலும் -கரை எற்றுமவனுக்கு நாலு ஆறும் அறிவிப்பார்
நம் ஆழ்வார் -யாரும் அகதி இல்லையே ஆழ்வார் வந்த பின்பு -சுவையன் திருவின் மணாளன் -அவனுக்கும் -யாம் பிராட்டி ஆழ்வார் மேலே
-அனைத்துலகும் வாழப் பிறந்த எதிராசர் இருக்க சொல்லக் கூடுமோ -அருளப்பாடு நம் இராமானுடமுடையார் -பெரிய நம்பி வம்சத்தார்களுக்கும் -திருமுடி சம்பந்தம்
மடக்கிளியை கை கூப்பி வணங்கினாளே-பெரிய நம்பி சேவிக்க உதாசீனராக ராமானுஜர் —
இப்படி திருஷ்டாந்தம் சொன்னதால் -போல் -புண் பட்டு தரைப்பட்டு போனாராம் -காவல் சோர்வால் வந்தது -என்று -பெருமாள் தண்டகாரண்யத்தில்
புண் பட்டால் போலே சதிர்கதி காட்டி அருள பல்லாண்டு பாடி அருளுகிறார்கள்
————————-
ஷட் ரசம் -மங்களா சாசனம் -உஜ்ஜீவன ஹேது –வாழி -பல்லாண்டு -போற்றி -ஜிதந்தே -நம -தோற்றோம் மட நெஞ்சம் –பர்யாயம்-
குஞ்சித பாதம் -சிவந்த திருவடி -பஞ்சித் திருவடி -பின்னை தன் காதலன் -கழல் போற்றி -ஐந்து விருத்தாந்தம் அருளி இதுக்கும்
அதிசங்கை பண்ணி வேல் போற்றி -என்கிறாள் –
வேல் முதலா வென்றாநூர் -திருமங்கை ஆழ்வார் -கூர்வேல் கொடும் தொழிலன் -வேல் வலவன் அருளியச் செய்த பாசுரங்கள் -உண்டே
இன்று என்னைப் பொருள் ஆக்கி –அன்று புறம் போக புணர்த்தது என் செய்வான் -ஆண்டாள் அன்று -அளந்தாய் -இன்று நாம் வந்தோம் இரங்கு
அன்று –இன்று -பிரித்து கூட்டி -இசைவு காதாசித்தம் எங்களுக்கு எப்பொழுதும் உன்ன நினைவு எப்பொழுதோ தான் வரும் எங்களுக்கு
இசைவித்து என்னை உன் தாளிணைக் கீழ் இருத்தும் அம்மானே -ஆய்க்குலத்தில் பிறந்ததும் எங்களுக்கு இசைவு உண்டு -இன்று தான் கோபர்கள் இசைந்தார்கள் –
ஏத்துவது -பறை கொள்ள இரங்கு -யாம் வந்தோம் இரங்கு -நீ வரக் கடவ நாம் வந்தோம் இரங்கு –
இரக்கம் வராமல் இருக்க எல்லாம் செய்தோம் ஆகிலும் இரங்கு என்கிறார்கள் வியாக்யானம் –
ஸ்தோத்ரம் பண்ணி -வந்து -தப்பைச் செய்தோம் –த்வரை இருக்கும் இருக்க ஒட்டாமல் வந்தோம்
ஏத்தி உத்தேச பலம் -பறை கொள்வது -ஆநு ஷங்கிக பலம்
இரண்டு பலமும் வெவ்வேறு அதிகாரிகளுக்கு ஏத்துதல் தமக்கு -பறை நாட்டாருக்கு நீங்காத செல்வம்
வந்தது -இரங்காமல் இருக்க -விஷயம்
ஊரைச் சொன்னாய் -பிரசங்கம் பிராசாங்கிகம் -யதேச்சை -யாத்ருசிகம் -ஆநு ஷங்கிகம் – அடியார்க்கு ஒதுங்க இடம் கொடுத்தாய்
இரங்கு -கிருபையை பிரார்த்திக்கிறார்
ஏத்துதல் ஸ்வரூபம் –
இரக்கமே உபாயம் -எதற்காக வந்தீர் சித்த உபாயம் பற்றிய பின்பு —
இரங்குதல் பகவானுக்கு ஸ்வரூபம் -இரங்கி அவனுக்கு பல்லாண்டு பாடுவது தன் ஸ்வரூபம் -இயற்க்கை தன்மை இருவர்க்கும் –
விதி வாய்க்கின்றது -கிருபை -இரக்கம் உபாயம் முக மலர்ச்சி பிராப்யம் -அதிகாரம் -பயமும் சோகமும்
இன்று இரங்கு -இன்றும் இரங்கு – இன்றே இரங்கு – இன்றாவது இரங்க வேண்டும்
ஸ்ருஷ்டித்ததே இரக்க காரணம் -தன்னிடம் சேர சூஹ்ருதங்களும் வைத்து -சாஸ்திரம் கொடுத்து -இரங்கி -அன்னமாய் அருமறை நூல் பயந்து –
இன்றும் இரங்க கூடாதோ -இன்றே இரங்கு -நேற்றும் நாளையும் இன்றும் உம்மிடமும் எம்மிடமும் வாசி இல்லை
வந்து எங்கள் இசைவை தெரிவித்தோம் இன்றி இரங்கு –
இவ்வளவு செய்தது எல்லாம் கார்ய கரம் அன்று -இரக்கம் ஒன்றே முடிக்கும் -24 பாட்டு -சப்தங்கள் ஒரு தட்டு -இரங்கேலோ ஒரு தட்டு –
பலத்துடன் தொடர்பு கொண்ட இரக்கம் பூர்வ ஷண வர்த்தி
மண் குடம் போலே -இன்று யாம் வந்தோம் இரங்கு -முன் சப்தம் -நான் வந்தது நீ இரங்கினதால் வந்ததே இரக்கம் காரணம் -இருவருக்கும் ஸ்வ பாவம் –
சர்வ முக்தி பிரசங்கம் வாராமைக்காக -நைர்க்ருண்யம் வைஷ்மம்யமும் கூடாதே –அதனாலே சூஹ்ருதம் பேர் வைத்து -ஈச்வரஷ்ய சௌஹார்த்தம் –
யத்ருச்சா சூஹ்ருதம் விஷ்ணோ கடாஷாம் –சூஹ்ருதம் நீர் செய்ததோ நம்பெருமாள் புறப்பாடா -சூஹ்ருதம் என்பதும் கிருபையும் -ஒன்றே -கிடாம்பி பிள்ளை
சூஹ்ருத தேவர் இவர் தான் -யத்ருச்சா சூஹ்ருதம் -சாஸ்திரமும் அறியாத நாமும் அறியாத புண்ணியம்
பணம் கொண்டு போனவன் பின்னே திருடர் -அவர்கள் பின்னே வில் ஏந்தி -அவர்களுக்கு காவல் உண்டு என்று திருடாமல் -பசுமாட்டை அடிக்க பிரதஷிணம்-
– தர்மம் இஷ்ட சாதன-எதுவோ பண்ணி -சூஹ்ருதம் என்றது ஈஸ்வர அபிப்ராயத்தாலே -ப்ரஹ்மம் இச்சிக்க யத்ருச்சிக்கா -சிருஷ்டியின் பொழுதும் அப்படி இச்சைப்பட்டே சிருஷ்டித்து அருளுகிறான் -திரு உள்ளம் படியே சூஹ்ருதம் திரு உள்ள கிருபை இரண்டும் ஒன்றே –கடாஷத்துக்கு இது ஹேது இல்லை -அத்வேஷம் ஆபிமுக்கியம்
-இதற்க்கு காரணம் -யத்ருச்சா சூஹ்ருதத்தால் இல்லை கிருபையாலே தான் -சூஹ்ருதத்தையும் அவன் தானே விதைத்தான் –
ஐந்து படிக்கட்டை தாண்டி -ஆரூட பதிதன்-இதோ சூஹ்ருத தேவர் புறப்பாடு கண்டு அருளுகிறார்
லலிதா சரித்ராதிகளாலே காணலாம் -காசி தேவர் மனைவிகளில் 300 பேர்களில் ஒருவர் –இவள் இடம் அதிகமாக அன்பு கொண்டு இருக்க
-முற்பிறவியில் -மைத்ரேயர் -நதிக்கரையில் கோயில் -இவள் எலியாக -நெய் முடிந்து அணையும் முன்பு -திரியை இழுக்க -பூனை வர –
பயந்து முகம் விகாரம் -தூண்டி விட்டு நன்றாக எரிய -இதனால் இப்பிறவி கிடைத்தது -ஆசார்யர் சொல்லிக் கேட்டேன் -சூஹ்ருதத்தால் பிறந்தேன் என்றேன்
-தப்பு –ஈஸ்வர அனுஹ்ரஹத்தால் பிறந்தேன் சொல்லு நீ துஷ்க்ருதம் செய்ய போனாய் அது நல்ல செயலாக
மாறிற்று -தூண்டி விட்டது என் விஷயம் என்பதால் அவன் சங்கல்பித்து சூஹ்ருதம் ஆக்கினான் -சௌஹார்த்தம் காரணம் –
இரங்கின படியால் சூஹ்ருதம் தலையில் விழ வந்தோம் இரங்கு –ஏத்தினது ஸ்வரூபம் வாய் படைத்த பிரயோஜனம் -தீர்ப்பாரை –வண் துவாரபதி மன்னனை ஏத்துமின் — ஏத்துதலும் தொழுது ஆடுமே -சகி வெறி விலக்கு -உன்னித்து மற்ற ஒரு தெய்வம் தொழாள் -ஏத்துதல் உத்தேச்யம் பலன் -ஆணுஷங்கிக பலன் -எழுந்து ஆடும்
தொழுது ஆடி தூ மணி வண்ணற்கு ஆட்செய்து -அடுத்த பாட்டு -அம்மா பாட்டு இல்லை உடனே எழுந்து ஆடி -திருநாமங்களை சொல்லு என்று சொன்னதை –
யானும் ஏத்தி ஏழு உலகும் முற்றும் ஏத்தி பின்னையும் தானும் ஏத்தி -ஏத்தி சொல் -தெளிவாக -ஆழ்வார் ஏத்திலும் –
தேனும் பாலும் -கன்னலும் பரம போக்கியம் -ஒரு பலன் -யானும் எம்பிரானை ஏத்தினேன் யானும் உய்வானே -ஸ்வரூப பிரயுக்தம்
ஏத்துகின்றோம் நாத்தழும்ப குழ மணி தூரமே -ஸ்வரூபம் பெற அடித்தான் -வண் தமிழ் நோற்க நோற்றேன் -போற்றி என்றே -ஏத்தினேன் என்ன குறை
-நோன்பு தபஸ் -கிருபையால் பாடினேன் –அவ்யபித உபாயமாய் இரக்கமே உபாயம்
———————–
வருத்தமும் தீர்ந்து மகிழ்ந்து – -ஐஸ்வர்யம் கைவல்யம் அல்பம் அஸ்தரம் அநித்யம்-பகவத் அனுபவம் சாலச் சிறந்தது
ஒழித்து வளர -சகல மனுச நயன விஷயமாகாமல் விபவம் அந்தர்யாமி பட்டது பட்டதே
தீங்கு நினைந்த கஞ்சன் -மனச அபசாரம் -பேய் பூதனை இத்யாதி அனுப்பி காயிக அபசாரம் –
நெடுமால் -மாலே -மால் -நெடுமை இங்கே -10 வருஷம் பெற்ற தாயை பிரிந்த வ்யாமோஹம்
பிறந்தது -ஆதி -மத்திய அவசானம் -கம்சனை முடித்ததுடன் முடிந்தது -மற்றவை எல்லாம்-ஸ்ரீ கீதை -பாரத யுத்தம் போல்வன – சிறுச் சேவகம்
ஜன்ம கர்ம மே திவ்யம் –புனர் ஜன்மம் இல்லை இவற்றை அனுசந்தித்தால் -அகர்ம வச்யன் கர்ம வச்யன் போலே பட்டது கிருபையாலே
-எங்களை அர்தித்து நீ வந்தாய் -ஆவிர்பாவம் -மகனாய் பிறந்து -வேண்டி தேவர் இரக்க -பிறந்த பயன் -சம்சாரிகள் உஜ்ஜீவனம்
–அவனையும் மறந்து நம்மையும் மறந்து பல பிறவிகள் எடுக்க நாம் பிறக்க -நம்மையும் உணர்த்தி அவனையும் உணர்த்தி பிறவிகளை அறுக்க
அவன் பிறந்தான் தூணிலே தோற்றினது போலே கர்ப்பத்தில் இருந்து பிறந்து -பன்னிரு திங்கள் மணி வயிறு வாய்த்தாள் -அதிக நடிப்பு —
ஜாயமான சௌ ஸ்ரேயான் பவதி –பிறந்து புகர் அடைகிறான் -அஜோபிசன் –சம்பவாமி ஆத்மா மாயா -எளிவரவு இல்லாமல் -பிறந்தது வளர்ந்தது
நினைப்பவன் பிறவி அறுக்கிறான் ஜன்ம கர்ம மே திவ்யம் -பிறந்தவாறும் -ஆழ்வார் -ரிஷிகள் ஆவிர்பூதம் -சேராதவற்றை சேர்ப்பான்
அஜகா அபிசன் பிறப்பில் பல் பிறவி பெருமான் –அவ்யயாத்மா இறப்பிலி -பூதானாம் ஈஸ்வரன் -ஒன்றையும் விட்டுக் கொடுக்காமல் சம்பவாமி பிறக்கிறான் –
அபிசன் -இருந்து கொண்டே -மூன்று இடத்திலும் கூட்டிப் பொருள்கள் -அஜகா -பிறப்பிலி இறப்பிலி ஈஸ்வரன் -மூன்றும்
அச்சுதன் அமலன் என்கோ அடியவர் வினை கெடுக்கும் நச்சு மா மருந்தம் -நலம் கடல் அமுதம் என்கோ கண்ணனை கூவுமாறு அறிய மாட்டேன்
திருத்தக்க செல்வம் ஈச்வரோபிசன் -ஒளித்து வளர -அவயயாத்மா அபிசன் இறப்பிலி -மூன்றும் இந்த பாசுரத்தில் உண்டே –
அகில ஹேய ப்ரத்ய நீகத்வம் சொல்லப் படுகிறது இத்தால் -எம்பெருமானார் -கல்யாண ஏகத்வம் ஈச்வரத்வம் –
கண்ணி நுண் சிறுத்தாம்பினால் கட்டுண்ணப் பண்ணிய மாயன் வளரும் பொழுதும் -இப்படியே -அவிதேயாத்மா -ஆஸ்ரித பாரதந்த்ர்யம் –
நிரந்குச ஸ்வா தந்த்ர்யம் இரண்டும் உண்டே -ஸ்வா தந்த்ரம் அடியாக ஏற்றுக் கொண்ட ஆஸ்ரித பாரதந்த்ர்யம் -ஆதிக்யம் ஸ்திரமாக இருக்கும்
கர்ம பலனும் கிருபா பலனும் அனுபவித்தே தீர வேண்டும் -அர்ஜுனனை பெறாமல் உடம்பு வெளுத்ததாம் -பிறவி -நமக்கு என்று கோல
-தந்தை காலில் விலங்கு பட்டது நம் பிறவி படும் –
——————————————————
மாலே -பாசுரம் அரையர் இசையால் அருள வட பத்ரசாயி ஆண்டாளுக்கு அனைத்தையும் வழங்கி -நீராட்ட உத்சவம் -ஆலின் இலையாய் –
அகடிதகடநா சமர்த்யன் -நமக்கும் சாம்யாபத்தி -மாலே -சௌலப்யம் -மணி வண்ணா சௌந்தர்யம் -ஆலின் இலையாய் -பரத்வம் -மூன்றும் சேர்ந்த பசும் கூட்டு –
இற் பிறப்பு இரும் பொறை கற்பு மூன்றும் களி நடம் சீதா பிராட்டி -மூன்றும் சேர்ந்த பசும் கூட்டம் –
மேலையார் -கோபிகள் -செய்வான -நோன்பு -அதற்கு வேண்டுவன கேட்டியேல் –உள்ளம் உருகி -மணி வண்ணா ஆஸ்ரித வ்யாமோஹம் -சொல்வதை திருச் செவி சாத்தாமல் -வஞ்சி மருங்குல் நோக்கி -அழகு ஸ்வரூபம் பாரார்த்தம் -பார்த்து -ஆறு உபகரணங்கள் கேட்கிறாள் -ஞாலம் நடுங்க முரல்வன -படை போர் புக்கு முழங்கும்
அப் பாஞ்ச சன்யம் -போல்வன சங்கங்கள் -உனக்கு ஒரு வேளை -எங்களுக்கு பாகவதர்களை எழுப்ப உன் திரு மஞ்சனத்துக்கு –அர்ச்சை திருக்கோயில்கள் உண்டே
-இங்கே பல துரி யோதனாதிகள் உண்டே -போய்ப்பாடு உடைய சாலப்பறை -இடம் உடைத்தான -பேரி வாத்தியம் -பல்லாண்டு இசைப்பார் -கோல விளக்கு
-பாகவத திருமுகம் பார்க்க -கொடியே- விதானமே –
மாலே -யாருக்கு -சொல்லாமல் -அனைவருக்கும் மாலே -ஆஸ்ரிதர்களுக்கு -பாரதந்த்ர்யம் -கூடாரை வெல்லும் சீர் -கம்சனை வென்றார்
-கஞ்சன் வயிற்றில் நெருப்பாய் நின்ற நெடுமால் -தாய் தந்தை இடம் -நந்தன் பெற்றனன் காணுமாகில் அருளாய்
மாலே -கிருஷ்ணன் உடைய கல்யாண குணங்களை ஆய்ச்சிகள் நிரூபிக்கிறார்கள் -நாராயணன் இத்யாதி தப்பச் சொன்னோம் -பரத்வத்துக்கு எல்லை கண்டாலும் சௌலப்யத்துக்கு எல்லை காண ஒண்ணாதே–அவை எல்லாம் -பரத்வம் -இடு சிகப்பு -ஆஸ்ரித பாரதந்த்ரமே இவனுக்கு இயற்க்கை -பிரதான குணம் –
கை பிடித்த மனைவியே பிரதான குணம் -சொல்லுவார்கள் -அந்தரங்கர் அறிவாரே -சரணாகத வத்சலன் -சீதை -அங்கே -மாலே -இங்கே கோபிகள்
வாத்சல்யம் பாரதந்த்ர்யம் -பஷபாதம் -அந்தரங்கர் அறிவார்களே -மெய்யனாகும் விரும்பித் தொழுவார்க்கு எல்லாம் -பொய்யனாகும் புறம்பே தொழுவார்க்கு எல்லாம்
மாயனை -கிருஷ்ணன் அனுபவிக்க முடியாது என்று பரத்வம் சென்று அங்கு அனுபவிக்க முடியாமல் கீழே வர மன்னு வடமதுரை மைந்தன்
பர அபர -மேன்மைக்கும் எளிமைக்கும் எல்லை -மாலே –ஆலின் இலையாய் -பொருந்தாத இரண்டும் -சிறுமா மனிசரே என்னை ஆண்டார் –
ஒரே வியக்தி ஒரே காலத்தில் அனுபவிக்கும் அதிகாரிகள் வேற -பரர்கள் அபரர்கள் என்னும் படி தேவாதி தேவன் அன்றோ இவன்
-பரமேச்வரேச்வரன்-என்றே ராமானுஜர் இவனைக் குறிப்பார் –பிரமனை மாற்ற விஸ்வக்சேனர் கண் சாடை காட்டி யானைக்கு அருள
அரை குலைய தலை குலைய ஓடி வந்தான் -மை வண்ண நறும் குஞ்சி –நைவளம் பாடி –நம்மை நோக்கா -இறையே நயங்கள் பின்னும் செய்யும் அளவில் –அவ்வண்ணத்தவர்– அவரை நாம் தேவர் என்று அஞ்சினோமே- எங்கும் பக்க நோக்கு அறியான் என் பைம் தாமரைக் கண்ணன் –தாமரைக் கண்ணன்
-விண்ணோர் பரவும் தலை மகன் -மாம் -அஹம் -உவந்த உள்ளத்தனாய் –நீண் முடியன் -சௌலப்யம் பரத்வம் -ஐ ஐந்து பரத்வம் சொல்லி
ஆஸ்ரயிக்க மாலே ஆலின் இலையாய் -சௌலப்யம் சொல்லி பரத்வம் சொல்லுகிறார்கள்
பரத்வம் அபாரத்வம் -பிடந்து பிரவாதவன் -மால் ஆலின் இலையாய் – விரோதம் இல்லையே -ஆலின் இலையாய் –வேண்டியதை கொடுக்க -சொல்வதை கேட்க மால் -அவாக்ய அ நாதரான்– அவன் காது கொடுத்துக் கேட்க மாலே -சாம்யாபத்தி வந்தாலும் ஸ்வாமி தாஸ பாவம் மாறாது
-ஆனந்தத்தில் சாம்யம் -தொழும் கை தொழுவிக்கும் கை -ஸ்வாமி என்பதாலே பரத்வமும் சௌலப்யமும் காட்டி அருளுகிறார் –
ஆநிரை கூப்பிட சங்கு பாரோர் -குடக் கூத்தாடும் பறை -பரியால்வார் -நப்பின்னை கோல விளக்கு -கருட புட்கொடி -விதானமும் அதி சேஷன்
-உம்மை நாம் கொண்டோம் பெரு மதிப்புடன் இருக்க சம்மானம் கேட்கிறாள் –
———————————————————————–
சாமீப்யம் சாம்லோக்யம் சாம்யாபத்தி சாயுஜ்யம் -சேர்ந்து இருந்து அனுபவிப்பது -துக்க அபாவமே மோஷம் இல்லை வருத்தமும் தீர்ந்து மகிழ்வே
-துக்க அபாவம் சுக பிராப்தி -ப்ரீதி உந்த கைங்கர்யங்கள் –ஆனந்தம் மோதம் ஆமோதம் பிரமோதம் சம்மோதம் -காண்பது -அடைவது -அனுபவம் –
அனுபவ பிராப்தி -ப்ரீதி உந்த கைங்கர்யம் நடாதூர் அம்மாள் -மேலை தொண்டு -உகப்பிக்க -அந்தி தொழும் சொல்லுப் பெற்றேன் –
மகிழ்ந்து -நாலாம் பாட்டில் தொடங்கி -இங்கே குளிர்ந்து –முடித்து -நீராட்டத்தால் மகிழ்ந்து கூடி இருந்து குளிர்ந்து -ப்ரஹ்மானந்தம்-அடியவர் குழாம்களை கூடி
குளிர்ந்து -பாகவத சமாஹம் சத் சங்கமே குளிர்ச்சி –சோஸ்நுதே சர்வான் காமான் விபச்சித் யாதாம்ய ஞானம் உள்ளவன் பக்தஸ் பாகவதாஸ் சஹா
சாயுஜ்யம் சொல்லும் பாசுரம் இது சாம்யாபத்தி முன் பாசுரம் -கோவிந்தா -உன் தன்னைப் பாடி உன்னையே பாடி என்றபடி -பாடுவதே பறை கொள்வது –
சம்மானம் -நோன்பு உபகரணங்கள் கேட்டு இதில் ஆறு பரிசுகள் –நாடு நன்றாக புகழும் படி பெற்ற பரிசு -என்று அணைய இவை முதலாக பல –
-நீ பூட்ட நீ யும் நப்பின்னை பிராட்டியுமாக சேர்ந்து பூட்டி உடுத்தி -பால் மால் பனி வெள்ளம் -அக்கார வடிசில் -வாய் நெய் -முழம் கை வாழி வாறும் நெய் இங்கும் மூன்றும் -பகவத் அனுபவம் ஒன்றே -உயிர் தரிக்கவே உண்டு -உனக்கு வேணும் என்பதால் இவை –
சாயுஜ்யம் -கூடி இருந்து -குளிர்ந்து இருந்து அனுபவம் -குணங்கள் அனுபவித்து —இன்னார் என்று வகை இல்லாமல் -கூடி இருந்து –
கூடாரை வெல்லும் சீர் –ஆரம்பித்து –கூடி இருந்து -பெரியாழ்வார் அனவைரையும் கூட்டிக் கொண்டு திருப்பல்லாண்டு -பொதுவிலே ஆண்டாள்
–ஆழ்வார்களையே பற்றிய ஆண்டாள் மதுரகவி ஆழ்வார் -பதின்மர் பன்னிருவர் -அன்பன் -பொதுவாக இவரும்-
பக்தர்கள் பக்தர்களுடன் கூடி -அந்தமில் பேரின்பத்து அடியவர்களுடன் கூடி நித்ய கூடுதல் -சத் சங்கம் இங்கே
கூடாரை வெல்லும் குணம் -சீர் -ஒன்றை வைத்து வென்றால் குணப் பேரைச் சொல்லலாம் -தம்பி சீலத்துக்கு இலக்கானான்
தங்கை அழகுக்கு இலக்கானான் இவன் அம்புக்கு இலக்கானான் –
ஜிதந்தே -நீ வென்றால் எம்மிடம் தோற்பாய் -பாபம் போகும் மோஷம் போவம் தோற்றோம் மட நெஞ்சம் –
கிம் கார்யம் சீதயா மம -பக்தனுக்காக பிராட்டி -மரியாதை குறைவாக அரசனாக நினைக்காமல் ராவணன் ஆண்டி போலே நிந்தித்தால் -என்ற பெருமாள் நினைவு –
சுக்ரீவன் வாலி-விபீஷணன் ராவணன் -பல் திருஷ்டாந்தங்கள் கூடாரை வெல்லும் சீர் -கௌரவர்கள் பாண்டவர்கள் -பார்த்த சாரதி -பெயரை வாங்கிக் கொண்டானே
உன்னுடன் கூடன் என்று ஊடும் பராங்குச நாயகி —-வெல்லும் வ்ருத்த விபூதி யான் -கூடாரை வெல்லும் சீர் இங்கும் பார்க்கலாமே
ராவணன் -விபீஷணன் -இருவரும் இவனுக்கு சரீரம் -அனுகூல பிரதிகூல விபாகம் அற வ்ருத்தாகாரம் -கூடாரை -கூடிநாறும் கூடி இருந்து ப்ரஹ்ம ஞானி உணர வேண்டும்
சர்வம் கல்விதம் ப்ரஹ்ம -தத் ஜலான் -தத்தஜ தத்தல தத்தனு -சாந்தமாக உபாசித்து -குளிர்ந்து –சாந்த உபாசீத -ப்ரஹ்ம திருஷ்டி உடன் கூடி இருந்து குளிர்ந்து இருக்க வேண்டும் –உலகத்தில் இருந்து வேறுபாடு -எல்லாம் அவன் விபூதி -உணர்ந்து -மேலே சரணாகதி அனுஷ்டானம்
———————————————————————————————-
28-முன் வாக்ய சரணாகதி அனுஷ்டானம் -29- பின் வாக்ய கைங்கர்யம் –மேம்பொருள் போக விட்டு –அகத்தடக்கி -சரணாகதி
காம்பற வாழும் சோம்பரை –கைங்கர்ய பிரார்த்தனை -ஒழிவில் காலம் /அகலகில்லேன் இறையும்-போலே -முக்தக ஸ்லோஹம் -தேசிகன்
ந வேதாந்தாது சாஸ்திரம் -ந மதுமதனாது தத்வம் அகிலம் -ந த்வய மகா மந்த்ராது அகிலம் -ஈஸ்வர ருசி பரிகிரிகீதம் சரம ஸ்லோஹம் –
ஆசார்ய ருசி பரிகிரிகீதம் த்வயம் ஜப்தவ்யம் குரு பரம்பரையும் த்வயமும் குரு பரம்பரை பூர்வகமாக அனுசந்தித்தால் தான் கார்யகரம் ஆகும்
குறை ஒன்றும் இல்லா கோவிந்தா –நோற்ற நோன்பிலேன் -ந தர்ம நிஷ்டோச்மி -கர்ம யோகம் இல்லை சொல்ல தெரியாத அறிவு ஒன்றும் இல்லாத
ஆயர் பெண்கள் -அறிவில்லாத -அறிவு ஒன்று இல்லாத -அறிவு ஒன்றும் இல்லாத -கர்ம ஞான பக்திமூன்றும் இல்லாத -வரவும் பிரசக்தி இல்லாத ஆய்க்குலம் –
உன் தன்னை உன்னையே -என்றவாறு -நிர்பர நிர்பய – பொறுப்பு பாரம் திருவடியில் -திருத் துழாய் அலங்கல் ஒன்றுமே திருமுடி –பொலிந்து நின்ற பிரான் ஆழ்வார் -சூழலில் -ஒக்கலை -நாவில் நெற்றி உச்சி -உளானே -தந்தோம் தந்தோம் தந்தோம் -தங்க பட்டயம் -மறியல் -ஆழ்வார் திருநகரி -ஆயாசம் போக -திருமஞ்சனம் செய்து உத்சவம் நடக்கும் நாங்கள் தேடின புண்ணியம் அல்லோம் -எங்களைத் தேடிவந்த புண்ணியம் உடையோம் -பைத்ருக தனம் உண்டே
சத்யா சங்கல்பத்தம் -ஜீவனை விட்டு விட மாட்டேன் -சத்ய சக்தனாலும் உன்தன்னோடு உறவேல் நமக்கு ஒழிக்க ஒழியாத சம்பந்தம் உண்டே –
சீறுகையும் அருளே சீறி அருளாதே –இறைவா நீ தாராய் பறை -ஸ்ரீ மதே நாராயணாய நம -உத்தர வாக்கியம் -கைங்கர்ய பிரார்த்தனை -ஆரம்பித்து
அடுத்த பாசுரத்தில் அருளிச் செய்யப் போவதை பொசிந்து காட்டுகிறாள் திருப்பாவை ஆகிறது இப்பாசுரம் -சிற்றம் சிறுகாலை -எல்லே இளம் கிளியே –
இறைவா –கூப்பிட்டு நீ தாராய் -உன்னால் அல்லால் யாவராலும் -நீயே தாராய் -அவனையும் விளித்து ஆஸ்வாசப் படுத்தி உணர்த்தி நீ தாராய் என்கிறாள்
வெண்ணெய் ஆழ்வார் -இரண்டு இடத்திலும் உண்மையாக -வைகலும் வெண்ணெய் கை கலந்து -பாத்ரத்துடன் கலந்து – கைகள் கலந்து -திருட உதவினவர்கள் உடன்
கை கலந்து -ஆகிஞ்சன்யம் -அநந்ய கதித்வம் -வெளியிடுகிறார்கள்
ஷட்வித சரணாகதி -ஆனுகூலச்ய சங்கல்பம் –பிராதி கூலச்ய வர்ஜனம் -ரஷிஸ்தியதி விஸ்வாசம்- கோத்ருப்த வர்ணம் ததா -ரஷகத்வ பிரார்த்தனை -கார்ப்பண்யம் -கைமுதல் இல்லாதவன் -ஆத்மா நிஷ்ஷேப -பொறுப்பு நம்மது இல்லை -ஆத்மா யாத்ரை கிருபாதீனம் -தேக யாத்ரை கர்மாதீனம்
சம்பாவித குணங்கள் -ஆறு -த்வய வாக்கியம் ஆறு பதங்கள் –
இங்கே சொல்லும் விஷயங்களும் ஆறு -கறைவைகள் பின் சென்று கானம் சேர்ந்து உண்போம் –முதல் -கார்பண்யம் கைமுதல் இல்லை -உன்னை இல்லை
என்று சொல்ல வில்லையே -யோ நித்ய -அவனே மற்றவை புல்லுக்கு சமம் -மற்றவை கண்ணிலே பட வில்லை எங்களுக்கு காமாத் கோப்ய
அனுஷ்டான பர்யந்தமாக ஞானம் ஆக வேண்டும்
2-அறிவு ஒன்றும் இல்லாத ஆய்க்குலத்து —பிறந்த குலத்தைப் பார் –
3-உன் தன்னை –குறை ஒன்றும் இல்லாத கோவிந்தா -தங்கள் இடம் இருக்கும் கைம்முதல் என்னது காட்டுகிறார்கள் தேடி வந்த புண்ணியம் உண்டே
நாம் தேடி பண்ணின புண்ணியம் இல்லை மாயனை மன்னு வட மதுரை மைந்தன் அன்றோ மதுரையார்மன்னன் -அங்கே உய்த்திடுமின் -பிரார்த்திக்கிறாள்
4-தடுத்தும் வளைத்தும் –உன் தன்னோடு உற்றோம் -உறவேல் -நவ வித சம்பந்தம் –ஒழிக்க ஒழியாது
5-அபராத ஷாமணம் பண்ணுகிறார்கள் சிறுபேர் அழைத்தோம் சீறி அருளாதே -ஒரு குளிக்கு ஒன்பது குளி சொன்னோம்
அறியாமல் –சிறு பிள்ளைத் தனம் -அன்பால் –
6- பிராப்யம் பிரார்த்திக்கிறார் -இறைவா நீ தாராய் பறை -எங்களைப் பார்த்தாலும் நீ பறை தர வேண்டும்
உன்னைப் பார்த்தாலும் நீ பறை தர வேண்டும்
பிரதி பந்தகங்களின் பாஹூள்யத்தை பார்த்தாலும் நீயே தர வேண்டும்
பறை தருவான் முன்னால்–உபதேச க்ரமம்-விஷய வைலஷண்யம் முதலில் சொல்லி -இங்கே தாராய் பறை இங்கு -கொடுத்தால் தான் கைங்கர்யம் –
ஆகிஞ்சன்யம் கார்ப்பண்யம் -எந்த அதிகாரம் இல்லாததே அதிகாரம் –அறிவு ஒன்றும் இல்லாத -ஜ்ஞானான் மோஷம் அஜ்ஞ்ஞானம் சம்சாரம் –
தமேவ வித்வான்அரிவாள் முக்தி -தத் ஜ்ஞானம் கிம் ரூபம் கேட்டால் கர்ம ஞான பக்தி யோகங்கள் வரும் –அதனால் அதே சொல்லால் -அடிப்படை இல்லையே –
சம்ஸ்கரிக்கப் பட்ட -வைராக்யத்துடன் -சேர்ந்த ஞான -கர்ம யோகங்கள் -பற்றுக்கள் இல்லாமல் -மூன்று த்யாகம்-வேண்டுமே
-ஆத்மானுபூதி சித்தியின் பொருட்டு முதல் ஆறு அத்யாயங்கள் -முதல் படி -ஆத்மா ஞானம் சாஷாத்காரம் அனுபவம் –
சார்வே தவ நெறிக்கு தாமோதரன் தாள்கள் -பக்தி -பிரபத்தி கர்ம யோகத்துக்குள்ளும் ஞானம் உண்டே -அறிவு தான் அடிப்படை -அறிவாளி சாந்தி அடைகிறான் –
வாக்ய ஜன்ய வாக்யார்த்த ஞானம் -பக்தி ரூபாபன்ன ஞானம் -பக்திச்ய ஞான விசேஷயச்ய -மதி நலம் -மதி பக்தி நலம் ஞானம் –வேதனம் -அறிதல் -நினைத்தல் -இடைவிடாமல் நினைத்தல் -அன்புடன் நினைத்தல் –மூன்றும் -த்யானம் -அநு த்யானம் -சிநேக பூர்வ -ஞானம் மூன்றுக்கும் போது -அதனால் அறிவு ஒன்றும் இல்லாத என்கிறார்கள் –கர்ம ஞான பக்தி யோக ஸ்தானத்திலே நீயே -உன் தன்னோடு உறவேல் நமக்கு இங்கே ஒழிக்க ஒழியாது -கலந்து கட்டியான பக்தி -பர பிரசாதம் -கால ஷேபமாக பக்தி பண்ணிக் கொண்டு இருக்க வேண்டும் -சிறு பேர் -நாராயணன் மூன்று தடவை -மூன்றாக பண்ணினேன் -எளிமை காட்ட வந்த இடத்தில் -அஹம்வோ பாந்தவ சாதவா -பேய் பெண்ணே பிள்ளாய் -சொன்னோம் -சீறி அருளாதே -பாகவத அபசாரத்துக்கும் ஷாபணம்–சர்வாபதாரான் ஷமஸ்வ -சீறி அருளாதே –
—————————————————————————————–
எம்மா வீட்டுத் திறமும் செப்பம் -பிராப்ய நிஷ்கர்ஷம் -அறுதி இட்டு ஸ்தாபித்து அருளுகிறார் -கைங்கர்யம் பிரார்த்தித்து ஒழிவில் காலம் –
அவனே பிராப்யம் –உபாயமாக -நாம் ஆக்கிக் கொண்டோம் -வேறே வழி இல்லாமல்
சிற்றம் சிறுகாலை வந்து இதில் -வந்து –ஏற்ற கலங்கள் –வந்து உன் வாசல் கண் -நேரடி உரையாடல் –அம்கண் –வந்து -/
கோயில் –யாம் வந்த கார்யம் /24-இன்று யாம் வந்தோம் இரங்கு /உன்னை அர்தித்து வந்தோம் -விடாமல் ஐந்து பாசுரங்களில் -பிராப்ய த்வரை –
பொற்றாமரை பாவனத்வம் போக்யத்வம் -போற்றுவதே பயன் -போற்றும் பொருள் கேளாய் -கலக்கம் பிராப்ய த்வரையால் அருளி
-போற்றி பொருள் கொள்ள வந்தோம் அல்லோம் -பிரார்த்தித்து அதற்காக கேட்க விலை –
பெற்றம் ஆ நிரைகள்-மேய்த்து உண்ணும் குலம் உண்ணாத நீ உண்ணும் குலத்தில் பிறந்து – -எங்களை கொள்ளாமல் போகாதே -எங்கள் இடத்தில் -என்றவாறு –
ஏழ் ஏழ் -பிறவிக்கும் -14/49/ என்றைக்கும் -உனக்கே நாம் ஆட்செய்வோம் -பறை அனுபவ ஜனித்த ப்ரீதி கார்ய கைங்கர்யமே -உனக்காகவே உனக்கே செய்ய வேண்டும்
தனக்கே யாக எனைக் கொள்ளுமீதே -அவனுக்கேயாக –மற்றை நம் காமங்கள் –ஆண்டாள் நிலையில் இருந்து
-இங்கே கைங்கர்யத்தில் ஸுய போக்த்ருத்வ புத்தி -அந்த காமம் மாற்ற–உத்தர வாக்யார்த்தம்-
கைங்கர்யத்தால் இன்பம் -ஆட்செய்து -கைங்கர்ய ஜனித ப்ரீதி -தோள்கள் இரட்டித்து செங்கண் -அவன் முகாரவிந்தம் மலர –
ஞானம் வந்ததும் -சரணாகதி –கைங்கர்யம் -முகோலாசம்-ஒன்றைப்பத்தாக்கி -திருமால் -இன்புறுவர் -படிப்படியாக –
28/29/30–சாம்யாபத்தி சாயுஜ்யம் 26/27–
ஸ்ரீ மதே நாராயணாய நம -அர்த்தம் -29–சிற்றம் சிறுகாலை –
அறிவு ஒன்றும் இல்லாத -இவர்கள் எப்படி இந்த அர்த்தம் -மயர்வற மதி நலம் அருளினது உண்டே
அறிவு காரணம் பிரயோஜனம் கர்ம பக்தி -அறிவின் சிதறலே -வெளிப்பாடே -கர்ம ஞான பக்தி
அனுஷ்டானம் அறிவு வந்த பின்பு -அறிவின் செயல்பாடு
ஞாத்ருத்வம் வந்ததும் கர்த்ருத்வம் வருமே
அறிவின் வெளிப்பாடு -புலன் அடக்கம் -அன்பும் -அறிவும் சேர்ந்ததே பக்தி –
குறை ஒன்றும் இல்லாத -கிருஷி பலம் அவனுக்கும் கர்ம ஞான பக்தி –
இதிலும் ஆறு பகுதிகள் உண்டு
-உன் தன்னோடு உறவு -நவவித சம்பந்தங்கள் உறவேல்
-ஓங்காரத்தில் மூன்று உறவுகள் -அகாரம் காரணத்வம் -அவ ரஷனே ரஷகத்வம் -ஆய -லுப்த சதுர்த்தி -சேஷி சேஷ பாவம் –
நம -எனக்கு நான் அல்லன் -நீயே உபாயம் -மிருத்யு சம்சாரம் அமிர்தம் மோஷம் -அஹம் என்னுடையவன் அல்லேன் -எனக்கும் எனக்கும் தொடர்பு அல்ல –
நான் தனித் தத்வம் இல்லையே -நான் உன்னை அன்றி இலேன் -சரண்யன் சரணாகதன் சம்பந்தம் பொது நின்ற பொன்னம் கழல் -விண்ணோர்க்கும் மண்ணோர்க்கும் கண்ணாவான் அசேஷ சரண்யன்
நாராயணாய-அனைத்து உறவும் மாதா நாராயண -அவரே இனி யாவார் -ஆபாச பந்துக்கள் விட்டு –
கீழே ச்வீகாரம் -அதற்குப் பலமாக கைங்கர்ய பிரார்த்தனை இங்கே -பிரார்த்தனா மதி சரணாகதி –இறைவா நீ தாராய் பறை கைங்கர்ய பிரார்த்தனை உண்டு அங்கும்
அறிவு ஓன்று இல்லாமை -இயலாமை ஒழிக்க ஒழியாமை இரண்டும் -சொல்லி -சரணாகதி –
சத்த யுக்தாயாம் -ஞானி -விட்டுப் பிரிய மாட்டான் -தவிப்பான் இயலாமை –
த்வயம் ஆறு சப்தங்கள் -விபக்தி முடிவது ஓர் பாகம் -ஸ்ரீமன் நாராயணசரனௌ – இரண்டு திருவடித் தாமரைகளை -சரணம் -உபாயமாகப் -பிரபத்யே -பற்றுகிறேன் -ச்வீகாரம் -தஞ்சமாக பற்றுகிறேன் -வருதல் செல்லுதல் -வந்து -21- ஆரம்பம் பல தடவை பதுலு கது-கத்யர்த்தா புத்யர்த்தா -இப்படியாக புத்தி பண்ணுகிறேன் -நினைக்கிறேன் இல்லை -மனம் இப்படியும் சிந்திக்கும் அப்படியும் சிந்திக்கும் புத்தி இதிலே வைக்க வேண்டும் —சிந்தனைக்கு கருவி மனம் –
புத்தி உறுதியாக முடிவு எடுப்பது புத்யர்த்தா -ச்வீகாரம் 28 பாசுரம் முடிந்தது -பலம் -29-உன் தன்னோடு உற்றோமே ஆவோம் -உறவேல் ஒழிக்க ஒழியாது -28-
நடுவில் -உறவை ஒத்துக் கொண்டு -உனக்கே நாம் ஆட்செவோம் -உத்தர வாக்கியம் –ஸ்ரீமதே நாராயணாய -நம –நாலாவது வேற்றுமை -ஸ்ரீ மத் உடன் நாலாவது வேற்றுமை –முன் வாக்கியம் -ஸ்ரீ மன் நாராயண சரனௌ இரண்டாம் வேற்றுமை ஒரு தடவை தான்
அங்கு அவள் கார்யம் வேற இங்கே வேறே -புருஷகாரம் -அவனுக்குள் அடங்கி இருப்பதால் விட்டு பிரிக்க முடியாமல் அங்கே சப்தமே பிரியாது
-ஸ்ரீ குண விக்ரஹ குண விபூதி விசிஷ்டன் காட்ட ஒரே சப்தம்
இங்கே ஸ்தானம் வேற -கைங்கர்யம் -மிதுனத்தில் -தேவியுடன் கூடிய தேவரீருக்கு -என்றபடி -சேஷி தம்பதிகள்- -தெய்வத்தை தாயாக நினை -மாத்ரு தேவோ பவ –மாதா நாராயண பவ என்பதால் –
ஆய -கைங்கர்ய பிரார்த்தனை -நம -களை அறுக்கிறது -மற்றை நம் காமங்கள் மாற்று –
ஸ்வரூப விரோதி -உனக்கே -ஏகம்-நம –உறுதிப்பாடு -சேஷ பூதன் அனன்யார்ஹ சேஷ பூதன் அற்றுத் தீர்ந்தவர் -ஸ்வரூபத்தில் அஹங்காரம் மமகாரம் –
உனக்கே -உகாரம் -எனக்கும் நான் அல்லேன் –ஓம் நம –
சாதன விரோதி -நம நம -மாம் ஏகம் சரணம் வ்ரஜ -காம்பற தலை சிரைத்து-உபாயாந்தரங்கள் விட்டு -நான் பற்றினேன் -என்ற அஹங்காரம் இல்லாமல் -உபாய நைரபேஷ்யம்-அவரே அவர் பொருட்டு அவர் இன்பத்துக்காக அவர் சொத்தை சேர்த்துக் கொண்டான்
பிராப்ய விரோதி -நாராயணாய விரோதி -உனக்கே ஆட் செய்வோம் -நாம் ஆட்செய்வோம் -அறிவு இருந்தாலே கர்த்ருத்வம் போக்த்ருத்வம் வரும் –
செயல்பாடு -அனுபவம் -ஆனந்தம் –களை அகற்றுவது உத்தர வாக்ய நம -இவற்றை தான் மற்றை நம் காமங்கள் மாற்று –
உன் தன் திரு உள்ளம் இடர் கெடும் தோறும்-நாங்கள் வியக்க இன்புறுதும் -உன் ஆனந்ததுக்காகவே -வேய் மறு தோளிணை –ஆர் உயிர் நீ -ஆ பின் போகல் —
ரமதே யத்ர வைதேகி –தனித்து இளைய பெருமாளுக்கு ஆனந்தம் தலையில் வைத்த காரணத்தால் கண்ணீர் விட்டார்
இவை ஒழிந்த உடனே செல்வத் திருமாலால் எங்கும் திருவருள் பெற்று இன்புறுவர் -அறிவுக்கு வடிகால் -அவர்கள் முக விலாசம் பார்த்து இன்புறுதல் அறிவின் காரணம் –
—————————————————————-
வங்கக் கடல் கடைந்து -மாதவரானார் -அதனால் கேசவர் குழல் அழகர் -பிராட்டி அனுபவிக்கும் கேச பாசங்கள் –
மதி நிறைந்த நன்னாளால் -ஆரம்பம் –திங்கள் திருமுகம் -முடிவில் –
அன்று அங்கு பறை கொண்டதை –அனுஷ்டானம் அது -மேலே அநு காரம் –
அர்ச்சகரை திருக்கல்யாணம் சீதை பெரிய பெருமாளை திருக் கல்யாணம் ஆண்டாள் –
இன்று இங்கு இப்பரிசு -எங்கும் -காலத்தாலும் தேசத்தாலும் -இன்று-பொதுச் சொல் -அஸ்மத் குருப்யோ நம போலே –கால த்ரயத்துக்கும் பொருந்தும் படி
த்வாபர -ஆயர் –கலி யுக துவக்கம் -ஆண்டாள் –நம் காலம் -பின் வரும் காலமும் -உரைப்பர் -அர்த்தம் தெரிந்தோ தெரியாமல்
மேலே பலன் -திரு மால் -செங்கண் திரு முகத்து செல்வத் திரு மால் -விபூதிகள் உடைய திவ்ய குணங்கள் திவ்ய விக்ரஹம் – ஆஸ்ரித வ்யாமோஹம்
-ஸ்ரீ விக்ரஹ குண விபூதி விசிஷ்ட ப்ரஹ்மம் –
ஈரிரண்டு மால் வரைத் தொல் -நால் தோள் அமுது மட்டும் இல்லை ஒவ் ஒரு பாட்டுக்கும் இரட்டிக்கும் —
மல்லாண்ட திண தோள் தொடங்கி -தோளில் தொடங்கி தோளில் முடித்து -எங்கும் திருவருள் பெற்று பல்கிப் பெருகும் -மேட்டு மடை பள்ள மடிக்கு பெருகி வருமே
எங்கும் என்றும் எல்லாரும் -எப்படிச் சொன்னாலும் பெறுவார் -பெற்று இன்புறுவர் -கல்யாண குணங்களை அனுபவித்து ஹாவு ஆனந்தம் பிரமோதம் சம்மோதம் –
அனுஷ்டித்த -அநு கரித்த -அநு சந்திக்கும் நமக்கும் பலன் பெற ஆண்டாள் அருளிச் செய்த திருப்பாவை -பின்னானாரும் உஜ்ஜீவிக்க –உபாய உபேயம் கண்ணன் திருவடிகளே காட்டி அருளி —நிர்வேதம் மோஷத்துக்கு முதல் அடி தேசிகன் –வீடுமின் முற்றவும் –
பிரயோஜனாந்த பரர்களுக்கும் கார்யம் செய்பவன் -வங்கக் கடல் கடைந்த -லஷ்மி தந்த்ரம் பிறந்ததும் கடல் கடைந்த காலத்தில் –பாஞ்ச ராத்ரம் இறுதியில் உள்ள பகுதி –
ஒல்லை நானும் கடைவன்—தாமோதரா மெய்யறிவன் நானே -பாகவத ஸ்பர்சம் உகந்து -நானும் கடைவன் பார் கடல் நானே கடைவன்
ஆய்ச்சிகள் வெண்ணெய் காணில்-அவன் உண்ட வெண்ணெய் ஈது என்னும் -உறி அடி உத்சவம் இன்று அனுக்ரஹம் இங்கே என்று பட்டர் -சென்ற ஐ திக்யம் –
திங்கள் திருமுகம் –கண்ணன் கதிர்மதியம் போல் -குளிர்த்தி மட்டுமே –பாகவதர்கள் அனுக்ரஹம் மட்டுமே -லஷ்மி துல்யமான – இவளை-
திவளும் வெண் மதி போல் திரு முகத்து அறிவை –திங்கள் முகத்து இல்லை திங்கள் திரு முகத்து -சந்தரன் ஒப்புமை இல்லை நிஷ்கலங்கம் –
ஞானம் சூர்யன் போலே ஆதித்யவது ஞானம் புத்தி யோகம் ததாமி -ஆழ்வார்கள் -திங்கள் சந்தரன் போலே மயர்வற மதி நலம் அருளப் பெற்ற -அக்லிஷ்ட அத்புத ஞானம் –
தண் தெரியல் -பட்டர்பிரான் -ஜகத் வியாபாரம் வர்ஜம் என்றே குளிர்ந்து இருக்கும் -அவனுக்கு அது இல்லையே பரம சாம்யம் -ஆனந்தத்திலே சாம்யம் –
குழையும் வான் முகத்து ஏழையை ப்ரஹ்ம ஞானம் வந்த பராங்குச நாயகி —
கண்ணார் –விண்ணோர் நாண் மதியை விரிகின்ற வெஞ்சுடரை -நாண் மதிப் பெருமாள் -நாய்சிமார் விழி விழிக்க ஒண்ணாதே –
அங்கு அன்று அப்பறை கொண்ட வாற்றை பிரகாரத்தை –
அணி – புதுவை -அகார உகார மகாரான்கள் – மூவரும் நின்று சேவை பிரணவம் சிங்காசனம்
பட்டர்பிரான் -வேதம் வல்லார்களுக்கு உபகாரன் -அழகிய மணவாளனுக்கு உபகாரகர் என்றுமாம்
மாலாகாரர் மாலை -கோதை என்னும் மாலை -சங்கத் தமி மாலை -மாலைக் கட்டினாள்-பட்டர் பிரான் கோதை -கோதாவரி தப்பினாள்-கோதா திருநாமம் சூடிதனதால்

ஸ்ரீ ராமாயணம் திருப்பாவை -பூமி பிராட்டி சம்பந்தம் -சரணாகதி சாஸ்திரங்கள் –
மார்கழி வையத்து ஓங்கி -திருக்கடித்தானமும் என்னுடைச் சிந்தையும் –உருவு கரந்து–சர வர்ஷம் -ஆனை ஆயிரம் தேர் குதிரை 1 கோடி
-3.5 மணி கணீர்-சர மழை பொழிந்த பலன் -எங்களுக்கு ஜல மழை வேணும் –
போய பிழையும் புகுதருவான் நின்றனவும் -சுபாஹூ மாரீசன் -திருஷ்டாந்தம் -தீயினில் தூசாகும் –
சர்வான் தேவான் நமஸ்யந்தி -ராமருக்குக்கா அயோத்யா மக்கள் அர்ச்சனை த்ரேதா காலத்திலும் கோயில் உண்டே -புள்ளரையன் கோயில் இங்கும்
திருக் கோ மண்டலம் -புஷ்பங்களை ஏந்தி வர -கைங்கர்யன்களைக் கொண்டே -பொன் வட்டில் பிடித்து புகப் பெறுவேன் ஆவேனே
-நிலைத்து நிற்கும் பெயர் அகஸ்த்ய பிராதா போலே மாமான் மகளே –
நோற்றுச் சுவர்க்கம் –புண்ணியனால் -நேராக சம்பந்தம் -ராமோ விக்ரகவான் தர்மா -சேவித்து புண்ணியம் பெற வேண்டாம் சேவித்ததே புண்ணியம் –
போவான் போகின்றாரை போகாமல் -கூரத் ஆழ்வான் -எம்பெருமானார் உடன் சேர்வதை அழகர் இடம் பிரார்த்தித்தது -ஆத்மகுணவான் இவரை உள்ளே
அரங்கனை சேவிக்க அனுமதிக்க -எம்பெருமானார் உடன் சேரவே ஆத்மா குணம் -எம்பெருமானார்-ஆளவந்தாரை திருநாட்டுக்கு
அலங்கரிக்கக் கூட்டிச் சென்ற அரங்கனை சேவிக்காமல் திரும்பியது –
நல் செல்வன் தங்காய் -திரிஜடை நினைத்து ஆண்டாள் அருளிச் செய்கிறார் —
செங்கல் பொடிக் கூறை -தத்ர காஷாயோ வ்ருத்தர் -பெருமாளையே பார்த்து கூறை வெளுக்க அவசரம் இல்லாதவர் போலே -இங்கும்

1991-முதல் ஸ்வாமி திருப்பாவை -அருளி -முன்பு 40 வருஷம் திருத்தகப்பனார் -திருப்பாவை காலஷேபம் அருளி –
ஒவ் ஒருதடவையும் ஒவ் ஒரு பாசுரத்துக்கும் ஈரிரண்டு தோள்கள் -பெருகி –
மாதவன் -திருமால் -பூர்வ உத்தர வாக்ய ஸ்ரீ மத்வம் -எங்கும் -தோல் கன்றுக்கும் இரங்குமா போலே
நம்பியைக் காண நங்கைக்கு ஆயிரம் கண் வேணும் -கொம்பினும் காணும் தோறும் -அங்கனே தான் -தவம் உடைத்து தரணி-எங்கும் திருவருள் பெற்று இன்புறுவர் –
——————————————————————————————————-
ஸ்ரீ கந்தாடை அப்பன் திருவடிகளே சரணம் –
ஸ்ரீ வேளுக்குடி ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம் –
பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம் .

திருப்பாவை உபன்யாசம் -1-15—2014–ஸ்ரீ வேளுக்குடி ஸ்வாமிகள் –

December 24, 2015

ஸ்ரீ தச உபநிஷத்-ஸ்ரீ கீதோ உபநிஷத் — –ஸ்ரீ கோதோ உபநிஷத் –
சேஷத்வம் பாரதந்த்ர்யம் -ஸ்வரூபம் பெறுவதே உத்தேச்யம்
ஆடவர் பெண்ணின் தன்மையை அளாவும் தோளினார் -பிராப்த விஷயத்துக்கு இது திருஷ்டாந்தம் -தள்ளத் தக்கதுக்கு சாகுந்தலை திருஷ்டாந்தம் –
காம் ததாதி பூமி கொடுத்து அருளு பவள் -ஸ்ரீ பூமா தேவி வாக் கொடுத்து அருளுபவள் கோதை -கோ இந்த்ரியம் இந்த்ரிய வசம் கொடுப்பவள் –
ஆண்டாள் -பக்தியால் பிரேமத்தாலே ஆண்டாள் கட்டுப்படுத்தி கண்ணனுக்கு ஆக்கிக் கொடுப்பவள்
ஸ்வரூபம் உணர்ந்தே -நாயகி பாவம் -இவளுக்கு ஸ்வா பாவிகம் –
நீளா துங்க ஸ்தன கிரி தடி ஸூ ப்தம் கிருஷ்ணம்-நப்பின்னை கொங்கை மேல் வைத்துக் கிடந்த மலர் மாராபா
-உத்போக்த -பாரார்த்தயம் –பிறரின் பொருட்டு இருத்தல் –இது ஒன்றே தாத்பர்யம் -பரரான பகவான் பரரர்களான பாகவதர்கள் –
பிறர்க்கு -தொண்டு செய்வதை விட்டு பரனுக்கு தொண்டு செய்வதை கொள்ள வேண்டும் -பக்த பராதீனன் -அழகிய மணவாளன் -முறுக்கி இருக்க
-நாம் சுணங்கி இருக்க -சேர்த்து வைக்கிறாள் –ஸ்வதந்தரமாக சிந்தித்து பரதந்த்ரனாக ஆக வேணும்
சுருதி சத சிரஸ் சித்தம் -இந்த கருத்து -அத்யாபயந்தி -கையில் பிரம்பு வைத்து -விண்ணப்பம் செய்ய வில்லை -மெய் நின்று கேட்டு அருளாய் அடியேன் செய்யும் விண்ணப்பம் -வலுக்கட்டாயமாக அனுபவிக்கிறாள் —ஸ்வ உச்சிஷ்டம் வாய் மிச்சம் திருப்பாவை -போனகம் செய்த சேடம் தருவரேல் –
பா மாலை – யா பலாத்க்ருத்யே புங்க்தே கோதா –சிரஜி நிகளிதம்
கிருஷ்ணம் ஸூக்தம் -கண்ணனாக இருந்து தூங்கலாமா -ஓன்று ஒன்றுடன் சேர்த்து -நிர்வியாபாரமானால் தூங்கலாம்
கிருஷ்ண பூமிக்கு ஆனந்தம் கொடுப்பவன் என்ற பேர் வைத்துக் கொண்டு தூங்கலாமா -கிருஷ்ணம் ஸூ க்தம்-அத்யாபயந்தி ஸூக்தம் -உபாத்யாயர் இருக்க தூங்கலாமோ
கண்ணன் என்னும் கரும் தெய்வம் தூங்கலாமா -நாங்கள் தவிக்கும் படி -கருமைக் கண்ணன் -கரியான் ஒரு காளை -நிறைய அருளிச் செயல்களை வாங்கின பின்பு
நம் கண்ணன் அல்லது இல்லை ஓர் கண் -ரஷகன் அன்றோ தூங்கலாமா -கோதை வந்து இருக்க தூங்கலாமோ -ஆழ்வார்கள் தூங்க நீ எழுப்பினாய் –
அடியேன் பெண் ஐந்து வயசு -நீர் தூங்கலாமோ -தேன் பால் -கண்ணன் சீர்-பெரியாழ்வார் வழங்க -குடித்தே வாழ்ந்தாள் ஆண்டாள்
வேங்கடவற்கு விதி என்று நீர் அருளிய வண்ணம் நாம் கடவா வண்ணம் நல்கி அருள வேண்டும் -பாரார்த்த்யம் நாம் அனுசந்திக்க அவள் அருளை பிரார்த்திக்கிறோம் –
ஆற்று நுண் மணல் கொண்டு கார்த்யாயனி மகா மாயே -பால் சோறு ஒரு வேளை மட்டும் உண்டு -நந்த கோபர் திருக்குமாரனை பதியாக ஆக்கித் தர பிரார்த்தனை

வேதம் -வேதாந்தம் -உபநிஷத் -தச உபநிஷத் -கீதா உபநிஷத் -கோதோ உபநிஷத் -. படி -32-எழுத்துக்கள் / பார தந்தர்யம் சேஷத்வம்-ஸ்வரூபம் ஸ்வாபாவிக ஸ்த்ரீத்வம் /
பர-னுக்காகவே -பரனுடைய சரீரமே பாகவதர்கள் —

நீளா துங்க ஸ்தன கிரி ஸூக்தம் –கைங்கர்யம் வர்த்தகை இருக்க
கிருஷ்ணம் ஸூ கதம் –கிருஷ் பூ வாசக சப்தம் -பூமிக்கு ஆனந்தம் கொடுப்பவனாய் இருந்து தூங்கலாமோ -அனுபவம் –
ஆனந்தம் -கருமையாக இருந்து கண்ணன் என்னும் கரும் தெய்வம் -எங்களை தூங்க விடாமல் தவிக்கிறோம் –
கரியான் ஒரு காளை/ நம் கண்ணன் அல்லது இல்லை ஓர் கண் -ரக்ஷகன் தூங்கலாமோ
பாரார்த்தியம் — ஸூக்தம் –அடிமை அறிவை கொடுத்த பின் தூங்கலாமா –
அத்யா பயந்தி- ஸூ கதம் -அடிமை என்று சொல்வதைக் கேட்டுக் கொள்–உபாத்தியாயர் இருக்க தூங்கலாமோ
ஸ்வம் ஸ்ருதி சதஸ் சித்த அத்யாபயந்தி -வேதம் உன்னை -அனைவரும் தூங்கும் பொழுது முழுத்து நீ உள்ளாய் -என்கிறதே –
சோ உச்சிஷ்டம் -வாய் மிச்சம் -சிரஸி நிகளிதம்-ஸூக்தம்
-யா பலாத் க்ருத்ய புங்க்தே—மாலை சாத்தி நிர்பந்தித்து அனுபவிக்க வந்தபின் தூங்கலாமோ
கைங்கர்யம் பண்ண வரும் பொழுது மறைந்து நின்றால் பரம பக்தன் தவிப்பானே –
கோதா ஸூ க்தம் -வந்து இருக்க தூங்கலாமோ /
பூய பூய நமோ –நிழலில் ஒதுங்கி இருப்போம்
கோதா -கோ– வாக்கு– பூமி– இந்திரிய வசம் அருளுபவள் -/ பக்தி ப்ரேமத்தாலே நம்மை கட்டுப்படுத்து ஆண்டு கண்ணனுக்கு ஆக்கி கொடுத்தவள்

பேதை –5-7-/ பெதும்பை -7-12-/ மங்கை -13-மட்டும் -/ மடந்தை -14–19-/ அறிவை -20 –25-/ தெரிவை -26-32-/ பேர் இளம் பெண் –32-மேலே —
அபிலாஷா -சங்கம் -window shopping -வை முக்கியம் / சிந்தனம் / அனு ஸ்ம்ருதி / இச்சா / ருசி / பர பக்தி / பர ஞானம்-ஆகிய ஏழு நிலைகள் –
பக்தி பரபாக ஏழு தசைகளை போலே பெண்களுக்கும் -இதே போலே ஆண்களுக்கு இல்லையே –
ஒரு மகள் தன்னை உடையேன் -உலகம் நிறைந்த புகழால்-திரு மகள் போல் வளர்த்தேன் -செங்கண் மால் தான் கொண்டு போனான் –
அனைவரும் பெண்களே சம்பிரதாயத்தில் -அவன் பார்த்தா புருஷோத்தமன் -பெண் என்ற நினைவாலே பக்தி -பார தந்தர்யம் -ஆண் ஸ்வா தந்தர்யம் –
வெண்ணெய் போலே பெண் சிறுமிகள் -மோர் குடத்தை உருட்டி விடுவானே -தன் நிலையில் இருந்து மாறினால் பிடிக்காதே –
ஆத்மா சரீரம் எடுத்து -அந்நாள் நீ தந்த ஆக்கையின் வழி உழல்வேன் -தயிரில் தண்ணீர் விட்டால் பிடிக்காதே அவனுக்கு –
ஷட்விதா சரணாகதி அஹிர்புத்த்யா சம்ஹிதை சொல்லுமே -ஆனு கூலஸ்ய சங்கல்பம் / பிராதி கூலஸ்ய வர்ஜனம் / ரஷிஷ்யதி விச்வாஸா /
கோப்த்ருத்வ வரணம் ததா -பகவத் சரண வாரணம் / கார்ப்பண்யம் -கை முதல் ஒன்றும் இல்லை க்ருபணன்/ ஆத்ம நிஷ்ஷேபம் -சமர்ப்பணம் –
அதிகாரி ஸ்வரூபம் -தன்னடையே ஏற்படும் இந்த ஆறு அவஸ்தைகளும் – பேதைக்கு தானே எளிதாக வரும் -/
கரும்பின் நடுப்பகுதி -கண்ணி நுண் திருத் தாம்பினால் கட்டுண்ட பெரு மா மாயனுக்கு அனுரூபம் –
முலையோ முழு முற்றும் போந்தில–கலையோ அரையில்லை –நாவோ குளறும் -கடல் மண் எல்லாம், விலையோ என -மிளிரும் கண் –
ஒரே பார்வையால் சமோஹம் பார்க்கும் -விஷம புத்தி இருக்காதே -வைஷம்யம் இல்லாத பிரகலாதன் –
தன் நேர் ஆயிரம் பிள்ளைகள் -சாம்யா பத்தி இங்கேயே அருளி —
கிரஹண தாரண சக்திகள் நிறைய இருக்கும் பருவம் -/ ஸ்ரீ வராஹ பெருமாள் அருளியவற்றை கிரஹித்து தரித்து-பிரபத்தி சாஸ்திரத்தை
நமக்கு ஸூ லபமாக அருளிச் செய்கிறாள் -விஞ்சி நிற்கும் தன்மை -பேதை பிராயத்தில் -பிஞ்சாய் பழுத்ததால் தானே –

பத்து பேர் பூதனா-கேசி வரை சென்று திரும்பாமல் -அக்ரூரர் மட்டுமே சென்று திரும்பி வந்தார் –
————————————————————————-
சிறிமியராக இருப்பதே செல்வம் –கண்ணனை செல்வமாக கொண்டவர்கள் –
போதுமினோ -ஒவ் ஒன்றிலும் அன்வயித்து -அர்த்தம் -ஏலோர் எம்பாவாய் -சங்கேத பாஷை –
ஏகாந்தம் -கயிறு -ஊசி -ஆண்டாள் வழக்குச் சொல் -உத்சவர் அலங்காரத்துக்கு -உபயோகிப்பர் –
நாராயணா -அனுவாகம் -வ்யூஹ -வா ஸூ தேவ –பாற் கடலுள் பையத் துயின்ற –பாஞ்சராத்ர ஆகமம் –
விஷ்ணு தான் விபவ அவதாரம் -ஜகத்தாதிஜா –ஓங்கி உலகு அளந்த உத்தமன் -முதல் மூன்று பாடல்கள்
செல்வச் சிறுமீர்காள் -பாகவதர் -பிரஸ்தாபம் –அவர்களாலே தான் பகவான் -மதுரகவி -கண்ணி நுண் சிறுத் தாம்பு -கண்ணன் இழுத்துக் கொண்டான் இவரையும்
நாராயணனே நமக்கே பறை தருவான் -தோள் மாறி விட்டாளா -திருமந்தரம் -உற்றதும் உன் அடியார்க்கு அடிமை –பறை -பாகவத கைங்கர்யமே லஷ்யம்
-அத்தை கொடுத்து அருளுவது நாராயணன் -கைகேயி கூனி /தசரதர் /வசிஷ்டர் /இளைய பெருமாள் /பரதன் /லஷ்மணன் -ஆறு படிகள் –
தேகாத்ம பிரமம் /ஆத்ம ஞானம் /ஆத்ம ஞாதாம்ய ஞானம் /பகவத் சேஷ பூதன் /பகவத் பாரதந்த்ரன் /பாகவத சேஷ பூதன் /ஆறுக்கும் –
லஷ்மணன் -மற்ற ஆழ்வார்கள் /பரதன் பெரியாழ்வார் /ஆண்டாள் சத்ருனன் -உன்னை ஒழிய மற்று அறியா வடுக நம்பி தன் நிலையை எனக்கு அருள்
மதுரகவி தன நிலையை நிலையாகப் பெற்றோம் -செல்வச் சிறுமீர்காள் -நேரிழையீர் –
பாவனத்வம் –பின் பற்ற -போக்யத்வம் -உகந்து பின் பற்ற இரண்டு ஆகாரங்கள் அனைத்திலும் -மார்கழி திங்கள் -மதி நிறைந்த
-பத்ரி நாராயணன் தாமோதர நாராயணன் -திருக்கண்ணங்குடி -இன்றும் சேவை -சாம மா மேனி பெருமான் -சியாமள நாராயணன் -புண்ய புஷ்பித்த காலம்-சித்ரா மாசம்

மூன்று வியாபக மந்த்ரம் -வித்து மூன்று பாசுரங்கள் / வியூஹ வாசுதேவன் பாற்கடலுள் பையத் துயின்ற பரமன் –
வேத சாரா உபநிஷத் சாராதர அணுவாக சாரதம காயத்ரியின் முதலொத்துகிற பொருள் தானே நாராயணன் –
செல்வச் சிறுமீர்காள் -சொல்லி நாராயணன் -அப்புறம் இதுவே லஷ்யம் ஆண்டாளுக்கு /பாகவத கைங்கர்யம் தருபவனும் நாராயணனே /
ஆறு படிக்கட்டுக்கள் -கூனி முதல் சத்ருகன் -இத்தையே — ம்-அசேதனம் / ம-சேதனம் விலக்ஷணம் / அ / அ -ம சேர்த்து -வசிஷ்டர் படி /
அ ஆய ம -லஷ்மணன்-தாதார்த்ய சதுர்த்தி சேஷத்வம் / ஆய ஏவ ம -அவனுக்காகாக /
தாத்பர்யம் -சத்ருக்கனன் படி -சாரம் நமஸ் நாராயணாயா -உற்றதும் உன் அடியார்க்கு அடிமை /
கோல் விழுக்காட்டாலே பாவன போக்யமான நல்ல நாளாயிற்று -நாராயணனே தானே அருளுவதால்/
சைத்ர ஸ்ரீமான் அயம் மாச-போலே மார்கழித் திங்கள் மதி நிறைந்த -பாவானத்வமும் போக்யத்வமும் / பாவனமும் போக்யமும் ஒவ் ஒரு சொல்லும் -/
பதரி நாராயணன் -தாமோதர நாராயணன் -திரு நாராயண புரம்-

நாராயணனுக்கு -ஸ்வரூப ரூப குண சேஷ்டித விபூதிகளை சொல்லுமா போலே ஐந்து விசேஷணங்களையும் அருளிச் செய்து
கார் மேனி செங்கண் -சமுதாய அவயவ சோபைகளை சொல்லி நீராட்டம் -தாப த்ரயம் தீர்த்து அனுபவிக்கப் பண்ண

——————————————
உய்யுமாறு எண்ணி உகந்து —எண்ணுதலே உகப்பு -புருஷார்த்தம் சொல்லி கிரிசைகள் சொல்லி அன்வயப்படுத்தி -மனஸ் கல்மஷம் போக்க
-த்யாகம்-மோஷம் -அம்ருதத்வம் த்யாகத்தாலே -கர்த்ருத்வம் பல மமதா புத்தி தவிர்ந்து -இதுவே தபஸ் உபவாசம் -உபாசனம் -நெய் உண்ணோம் -இத்யாதி
ஆகார நியமம் -நெய் உண்ணோம் பால் உண்ணோம்
ஆசார நியமாம் -நாட்காலே நீராடி
மை இட்டு எழுதோம் மலரிட்டு நாம் முடியோம்—–பிரயோஜனாந்த பரர்கள் இல்லாமல் -போக பொருள்களின் அன்வயம் இல்லாமல் விஷயாந்தரம்-வசப்படாமல் –
உத்தர கிருத்யங்கள் இவை –நாம் -செய்யோம் அவன் செய்தால் தடுக்க மாட்டோம் பரதந்த்ரர்கள்
செய்யாதன செய்யோம் ஆத்மகுணங்கள் வேண்டும் -தான தர்ம புண்ய கார்யங்கள் –
நோன்பு கைங்கர்ய ரூபமான -உத்தர கிருத்தியம் -நித்ய அனுஷ்டானம் நித்ய அனுசந்தானம் பெற்றதற்காக செய்வான -பெறுவதற்காக இல்லை –
ஆந்தனையும் -முடிந்த அளவு உத்தர கிருத்தியம் -அவன் கொடுத்த சலுகை -நிஷித்த அனுஷ்டானம் தள்ளி விஹித அனுஷ்டானம்
சங்கல்பமாக கொண்டு செய்ய முயல வேண்டும் -பிதரான்-இத்யாதி -விட்டு -காமான் -ஆசை களை விட்டு —சொல்லிக் கொள்ள வேண்டும் –
நோற்ற நோன்பிலேன் –ஆகிலும் -அடைய ஆசை உண்டே -அது ஒன்றே வேணும் -மாற்றத்தில் ஆசை இல்லை இங்கு மட்டும் ஆசை -என்பதே அர்த்தம் –
இடையில்லை நான் வளர்த்த கிளிகாள்–அடையும் வைகுந்தமும் -பாற் கடலும் அஞ்சன வெற்பும் -அவை நணிய-கிட்டே வந்தன – –
கடையற பாசங்கள் விட்ட பின்னை அன்றி அவை காண் கொடான் -பாதம் அடைவது அவன் பாதத்திலே மற்றவன் பாசங்கள் விட்ட பின்பு -ஆந்தனையும்
-விஷயாந்தரங்கள் பாசம் விட்டு அவன் மேல் ஆசை வைக்க சங்கல்பம் ஆவது வேண்டுமே -பாலைக் குடிக்க காலைப் பிடிக்க வேண்டி இருக்கிறதே —

உய்யுமாறு எண்ணி– உகக்க வேணும் -நினைவே மகிழ்ச்சி இவ்விஷயத்தில் -/ ஆந்தர தியாகமும் பாஹ்ய தியாகமும் /
கேளீரோ -உத்தர கிருத்யம் விதி இல்லை -ராக பிராப்தம் -ஆசை யுடன் செய்யும் கைங்கர்யம் –
ராமானுஜர் சரம உபதேசம் -உபாயத்திலே கண் வைக்காமல் உபேயத்திலே ஊன்றி கால ஷேபம்-செய்யும் கிரிசைகள் இவையே –
ஆச்சாரம் -விஷயாந்தர ப்ராவண்யம் இல்லாமல் — ஆத்மகுணங்கள் பெருக்கி -ஆகார நியமம் -ஜாதி துஷ்ட-ஆஸ்ரய துஷ்ட-நிமித்த துஷ்ட -ஆகாரம் கூடாதே –
நித்ய ஆராதனம்–நித்ய அனுஷ்டானம்–நித்ய அனுசந்தானம் -நிஷித்த அனுஷ்டானம் இல்லாமல் விஹிதம் செய்ய சங்கல்பம் செய்து –
அடையும் வைகுந்தமும் பாற் கடலும் அஞ்சன வெற்பும் அவை நணிய -கிட்டே வந்தன –கடையற பாசங்கள் விட்ட பின்னை அன்றி காண் கொடான்-
பாலக் குடிக்க கால் பிடிப்பார் உண்டோ –
————————————–
நம் பாவைக்கு செய்யும் கிரிசைகள் -கீழே சொல்லி -நம் பாவைக்கு -சாற்றி நீராடினால் -இங்கே —
விபீஷணன் சரண் அடைய தன்னடையே இலங்கை அரசு பட்டம் கிடைத்தால் போலே நாட்டுக்கு சுபிஷம்
உத்தமன் -உலகளந்தான் -உத் -உத்தர உத்தமன் ஒத்தார் மிக்கார் இல்லாதவன் -விச்வச நீயன் –தன்னை அழித்துக் கொண்டு ரஷிப்பார்
-தன் பேறாக-செய்பவன் நின்னது ஓர் பாதம் நிலம் புதைப்ப -நீண்டதோர் தோள் சென்று அளந்தது திசை அளப்ப -அன்று
-கரு மாணியாய் இரந்த கள்வனே -உன்னை பிரமாணித்தார் பெற்ற பேறு -விஸ்வசித்தார் பெற்ற பேறு என்றவாறு –
கொண்டானை அல்லால் கொடுத்தானை யார் பழிப்பார் –கொண்டான் -தன்னது அல்லாததை தனதாக கொடுத்தவன் தண்ணீர் விட்டுக் கொடுக்க
இவன் வாங்கிக் கொண்டு -தூது நடந்தது-தேர் ஒட்டியாது — இத்யாதி கண்ணன் -உகவாதார் இடம் உத்தமன் -திருவடி வைத்தால்
-உகந்தார் தலையில் வைக்கச் சொல்ல வேணுமோ –உலகமாக தொட்டது –அது ஊராகத் தொட்டது இது –
மரம் -இரண்டு பறவைகள் -த்வா ஸ்பர்ணா சமானம் வருஷம் -சரீரம் -தயோர் அந்ய பிப்பலம் ஸ்வாது-அனச்னன் அந்ய -ஒளியுடன் இருக்க -அந்தர்யாமித்வம்
உத்தமன் -அகர்மவச்யன் –தானே திருவடி வைத்து -அளந்து -உத்தமன் -மணல் வெளியில் நம்பெருமாள் நம்மை நோக்கி வந்து உத்தமன் -அணைக்கும் படி –
விச்வச நீயன் -உத்தமனைப் பற்றி உத்தம தேசம் போக -அதமார்கள் இருக்கும் இடம் வந்து -சேவை சாதித்து –
உத்தம ஷேத்ரம் சீர்காழி -பாடலிக வனம் -இடது திருவடி மேலே தூக்கி –தாடாளன் -காழிச் சீராம விண்ணகரம் —
புருஷோத்தமன் -பேர் பாடி -திருமந்த்ரார்த்தம் -வெளிப்படுத்திய உத்தமன் -வியாதி துர்பிஷை தத்கரா -வியாதி பஞ்சம் திருட்டு
தேங்காதே –நீங்காத செல்வம் -சிஷ்யர்கள் குருகுல வாசம் -இடையன் -சிஷ்யன் -புக்கு -இருந்து –
பத த்ரயம் -பாத த்ரயம் -மந்திரத்தை மந்திரத்தால் மறவாது என்றும் வாழுதியேல் -மந்த்ரம் காட்ட உத்தமன் -பூம் கோவல் தொழுதும் போ நெஞ்சே
-வலது திருவடி மாற்றி -இதுவும் மாற்றம் -சங்கு சக்கரம் மாற்றி -உத்தமன் -மிருகண்டு மகரிஷி -அரை குலைய தலை குலைய -அவசரமாக வந்து சேவை சாதித்தான்
பரதத்வம் -ச பூமிம் விச்வதோ -புருஷ ஸூக்தம் அளந்தவனே புருஷோத்தமன் -ஸ்ரீ கீதை 15 அத்யாயம் -கண்ணன் தன்னை சொல்லி -சாம்யம் -இதிலும் -மேம்பட்டவர் இல்லாதவன்
சர்வாதிகத்வம் -அனைவரிலும் மேம்பட்டவர் -சங்கீத வித்வான் நீச்சல் -பல துறைகளிலும் –கமண்டல நீர் -சென்னியில் தாங்கி -சாஷி வேத அபகார குரு பாதக
-சது முகன் கையில் சதுர புஜன் தாளில் சங்கரன் ஜடையினில் தங்கி -சர்வ சேஷித்வம் -திருமந்த்ரத்தில் பிரகாசிக்கும் -மூன்றும் –
ரஷகத்வம் -இந்த்ரன் -நாங்கள் இத்தைக் கேட்டு விச்வசிக்க இரந்து வந்தாயே -பிரமாணித்தார் பெற்ற பேறு
வாத்சல்யம் -தாய் அகவாயிலே அணைத்துக் கொண்டு -செப்பிடு வித்தை காரன் போலே -திருவடி ஸ்பர்சம்
பிராப்யம் -திருவடியை தாங்கி –இதனால் அடைகிறோம் உபாயம் -நின் செம்மா பாத பர்பு தலை மேல் ஒல்லை
சடாரி தரிக்கும் பொழுது உபாயம் நினைவு வர வேண்டும் பிராபகத்வம் இதை அடைகிறோம்
குருகுலம் சென்று ஆசார்யர் சீர்த்த முலை -புக்கு இருந்து -திருமந்த்ரார்த்தம் கற்றுக் கொண்டு -குடம் ஜீவன் ஞானம் நிறைக்கும் -நீங்காத செல்வம் நிறையும் –

அவல் வாங்கி ஐஸ்வர்யம் வியாஜ்யம் மாத்திரை அஞ்ஞாத ஸூ ஹ்ருதமும் அவனே கல்பித்து -சர்வ முக்தி பிரசங்கம் -நோற்றால் நீராடினால் பேர் பாடினால் பேறு
திரு விக்ரமன் ஸ்பஷ்டம் / ஸ்ரீ ராமாவதாரம் ஸூ சகம் -சார்ங்கம் உதைத்த சர மழை/
பொல்லா அரக்கனைக் கிள்ளிக் களைந்தான்-இங்கும் அஸ்பஷ்டம் / மனத்துக்கு இனியான் ஸ்பஷ்டம்
உத்தவன் -விச்வஸ நீயன்– தன்நிகர் அற்ற — அழிய மாறி -தன் பேறாக ரஷிப்பவன்-
தன்னது அல்லாததை தன்னதாக கொடுத்த மகா பாலி -அதமன் -கரு மாணியாய்- பிரமாணித்தார்-விசுவசித்தவர்கள் – பெற்ற பேறு –
உகவாதார் இடம் உத்தமனாக இருக்க உகந்தார் இடம் உத்தமனாக இருக்கக் கேட்க வேணுமோ -கண்ணன் கோபிகள் —
உத்தமனைப் பற்ற அதமர்கள் இருக்கும் இடத்தில் வந்து தானே தழுவி உத்தமனாக- விச்வாஸ நீயனாக காட்டி அருளி
-உத்தம க்ஷேத்ரம் என்றே ஸ்ரீ காழிச் சீராமா விண்ணகரத்தை சொல்கிறார்கள் -தாடாளன் -தாள் வைத்தே ஆள்கிறான் -போல் உள்ள
அர்ச்சையில் அன்றோ சரணாகதி பண்ணினார்கள் ஆழ்வார்கள் / புருஷோத்தமன் -ஸ்ரீ -பூரி –
திருமந்த்ரார்த்தம் மூன்று சப்தார்த்தங்களை காட்டவே திரு விக்ரமன் -பத த்ரயம் -பாத த்ரயமே –
ரக்ஷகத்வம் -ப்ராபகத்வம் -ப்ராப்யத்வம் -சர்வாதிகாத்வம் -சர்வ சேஷித்வம் -வாத்சல்யம்-பரத்வம்-அனைத்தையும் காட்டுமே உத்தம சப்தம் –
இதை அடைகிறோம் இதனால் அடைகிறோம் -ஸ்ரீ சடாரி தரிக்கும் பொழுது ப்ராப்யம் என்ற எண்ணம் வேண்டுமே
தேங்காதே புக்கு இருந்து–சீர்த்த முலை பற்றி – -சம்சார நிவர்த்தகமான திருமந்த்ரார்த்தம் அறிய வேண்டுமே-
————————————————————————–
பாகவதர்களுக்கு கிஞ்சித்காரம் செய்ய –அவன் கையையே எதிர்பார்த்து இருக்கும் நிஷ்டர்கள் என்ற உகப்பால் -கிம் கரோ கிம்கரோ -என்று கேட்க –
ஸ்ரீ ராமாவதாரம் ஸூ சகம் -சார்ங்கம் உதைத்த சர மழை போல் –கிள்ளிக் களைந்தானை -நரசிம்ஹ அஸ்பஷ்டமாக-என்பர் –
பகவான் பாகவான் ஆசார்யர் மூவருக்கும் மூன்று கரணங்களாலும் முக்காலத்தாலும் மூன்று வித அபசாரங்கள் இல்லாமல் கைங்கர்யம் செய்ய வேண்டும் –
வருண தேவனுக்கு கட்டளை -மேகம் ஜல வர்ஷம் -சர வர்ஷம் இந்திர தனுஸ் -வானவில் -நீல மேகப் பெருமாள்-மூலவர் -கணபுர நாயகியை தானம் பெரும் திருக்கைகள் – சரசந்த்ரன் திருமுகம் -போலே புண்டரீக-கண்கள் –உத்பலா -விமானம் உத்சவர் -சௌரி ராஜர் -மாசிமகம் தீர்த்தவாரி –திருமலை ராயன் பட்டணம் கதம்பம் பிரசாதம் மாப்பிள்ளை சுவாமி -12 மைல் தூரம் புறப்பாடு -7 மதிள்கள்–அரையர் -சொல்ல -சர மழை பொழிந்த ஐதிகம் -கருவரை போல் நின்றான் நீலாத்ரி -த்யான ஸ்லோஹம் —சார்ங்கம் உதைத்த சர மழை -நமக்கு கருணை அம்புதான் வேண்டும் -விசேஷ கைங்கர்யம் கேட்காமல் மழை பொழிய -நித்ய நைமித்திய கர்மாக்களை விடக் கூடாது
-நியத கர்ம குரு த்வம்-ஸ்ரீ கீதை -கர்மத்தை விதிப்படி செய் இல்லை -விதித்த கர்மத்தை செய் -தாத்பர்ய சந்த்ரை –கர்மத்தை செய்வதே விதிப்படி தான் செய்ய வேண்டும் –நியதமான கர்மம் ஞானவான்களும் செய்ய வேண்டும் -வருண தேவனுக்கு அத்தையே நியமிக்கிறாள் -கர்மத்தில் ஞானமும் முக்கியம் எதற்காக மழை பெய்ய வேண்டும் -வாழ உலகினில் -நாங்களும் மகிழ்ந்து நீராட -பாகவத கைங்கர்யம் -நாங்களும் மகிழ -பரஸ்பரம் பாவ யந்த-நித்ய நைமித்திய கர்மங்களை பாகவத கைங்கர்யமாக ஆக்கி – –அர்ஜுனன் ஷத்ரியன் யுத்தம் செய்து பக்தி யோகம் போவான் -சு தர்ம ஞான வைராக்கியம் -உசித கர்ம -தானே பரிமாணம் அடைந்து -முக்தியே கொடுக்கும்
–ஸ்ரீ கீதை -3–10-18 ச்லோஹங்கள்- கேதோ உபநிஷத் அர்த்தங்களே இந்த பாசுரம் -அன்னம் -மழை -கொடுக்க தேவதைகள் -ஏற்பாடு உண்டே -லோக மரியாதை
கர்த்தா செய்து செய்விக்கிறார் –பார்த்த சாரதி -குதிரைக்கு நீரூட்டி -கர்மங்களை விடாமல் –அதற்கே சரீரம் -யஞ்ஞம் -செய்யவே -சக்கரம் -வைத்து –

வருண தேவன் -மூன்று கரண கைங்கர்யம் -நித்ய நைமித்திக்க கர்மம் விடக் கூடாதே–மூன்று வித தியாகங்கள் உடன் -மூன்று அபசாரங்கள் இல்லாமல் -வான வில் –
நீலாத்ரி த்ருஷ்டாந்தம் -தான ஹஸ்தம் -திருக் கண்ணபுரம் -கருவரை போல் நின்றானை -மேகம் அம்பு விட்ட ஐதிக்யம் –
நியதி கர்மம் குரு -கர்மம் நியதம் குரு -நியதிப்படி செய்யாத கர்மமே இல்லையே – விதிக்கப்பட்ட கர்மங்களை செய்ய கீதாச்சார்யன் –
கைங்கர்ய புத்தியால் செய்ய வேண்டும் -உலகம் வாழ -நாங்களும் மார்கழி நீராட -பரம பிரயோஜனத்துக்காக செய்ய வேண்டுமே –
——————————————————————-
க்ருத யுக ஓங்கி உலகளந்த – த்ரேத யுக சார்ங்கம் உதைத்த -பெருமாள் – விபவம் துவாபர யுக கிருஷ்ணன் -வடமதுரை மைந்தன்
-அவதாரம் அடைவு கெடாமல் அருளி -ஓர் இரவில் போனவன் மன்னு-வடமதுரை மைந்தன் -மதுரையார் மன்னன் -பெயரில் அதி விருப்பம் –
அவன் வந்த பின்பு நாம் தூயோமாய் வந்து தூ மலர் தூவி தொழுது வாயினால் பாடி மனத்தினால் சிந்திக்க –
நமது பாவை நோன்புக்கு விக்னம் வாராது மாயனே நடத்தி வைப்பதால் -பகவத் ஞானம் உள்ளவள் சொல்லும் சமாதானம்
சௌலப்யம் அனுபவிக்க முடியாமல் கால் ஆளும் கண் சுழலும் -மாயனை –வைகுண்ட நாதனை அனுபவிக்க -இழிந்து -ஆண்டாள் நிலைமை –
உடனே கீழே மனஸ் இறங்கி அவரா இவன் -என்று தாங்காமல் மீண்டும் -கீழே இறங்கி -மன்னு வட மதுரை மைந்தனை –
ஸ்ரீ வைகுண்ட விரக்தாயா ரமயா ரமமாணாயா இங்கே வந்தானே -ஆனந்த நிலய விமானத்துடன் –
பால கிருஷ்ண லீலைகளையே அனுபவிக்கிறாள் இங்கே –நதியைத் தாண்டும் பழக்கம் மாறாத -மாயன் -விரஜா /யமுனை /
சரயு -ஆற்றங்கரையிலே வாசம் -பக்தர்கள் உடன் அனுபவம் -பாதேயம் -பக்தர்கள் உணவு –காவேரி -நாமும் தாண்டி சென்று சேவித்து வரும்படி வைத்தான்
யமுனை வசுதேவருக்கு வற்றி வா ஸூ தேவனுக்கு கடலே வற்றி த்வாரகை –
சரீரம் ரதம் புத்தி சாரதி ஆத்மா ரதி -இந்த்ரியங்கள் குதிரை -மனஸ் கடிவாளம் –பார்த்தசாரதி இடம் ஒப்புவித்து அன்று தேர் கடாவிய கனை கழல் கடவது எந்நாள் –
காலால் காளியன் -கையால் கருடன் -சுமுகன் -மாயன் -வெண்ணெய்-களவு -சுமந்தக மணி விருத்தாந்தம் -ஜாம்பவி திருக்கல்யாணம்
கோல் ஆநிரை -மேய்க்க பால கிருஷ்ணன் -கொல்லா மாக் கோல் -பார்த்த சாரதி -கன்றுகளுக்கு நீரூட்டி பால பருவத்தில் -குதிரைகளுக்கு நீரூட்டி –
ஆனை காத்து ஆனை கொன்று -மாயன் –தூயோமாய் வந்தோம் -தூய்மை மேலும் 15 வரும் -இரண்டு தூய்மை –
தசரதன் -ஆபாச தர்மங்கள் -விடச் சொன்னதை பற்றி – மாம் ஏகம் -என்னைப் பற்று -என்றதை விட்டான் -மோஷம் பலம் இழந்து ஸ்வர்க்கம் -போனான்
இதுவா தூய்மை –அடைய புண்யம் ஹேதுவாகாதாப் போலே பாபமும் விலக்கு அன்று -அவன் சம்பந்தமே ஏற்றம்

மன்னு வடமதுரை -மதுரையார் மன்னன் -யுகங்கள் தோறும் பகவத் சம்பந்தம் / ஏஷ நாராயண ஸ்ரீ மான் ஷீரார்ணவ நிகேதன் ஆகதாம் மதுராம் புரிம்
வட மதுரை சொல்ல வந்தவள் தானே வாமனன் சத்ருக்கனன் கண்ணன் அவதரித்த க்ரமத்தில் மூன்று பாசுரங்கள் க்ரமத்தில்

————————————————————————–
வேதம் வல்லார்களைக் கொண்டு –இத்யாதி -அரவணையாய் -ஷீராப்தி நாதனே -துயில் எழுந்து ஆயர் ஏறு ஆனார்
-அம்மம் உண்ண துயில் எழாய் -நீராட வேண்டாமோ ஆண்டாள் பாகவத திருப் பள்ளி எழுச்சி பிரகரணம் –
ஐந்து பாசுரங்களில் விடிந்த அடையாளம் உண்டு -ஐந்தில் இல்லை –
பேய் முலை -வெளியில் –உள்ளார் சொல்ல உண்டு –உள்ளே உள்ளவள் சொல்ல -கள்ளச் சகடம் -இவர்கள் சொல்ல காலோச்சி உள்ளவள் சொல்ல
பாகவத சம்ச்லேஷம் அறியாதாவர்களுக்கு பகவத் சம்ச்லேஷம் கிட்டாதே – பிள்ளாய் –பாகவத கைங்கர்யம் பகவத் கைங்கரமும் ஆகும்
பாகவத அபசாரம் பொறுக்க மாட்டான் -அவர்கள் திருவடிகளில் விழுந்து அவர்கள் இடமே தான் ஷாமணம் கொள்ள வேண்டும் -அம்பரீஷர் -துர்வாசர்
நரகத்திலே தள்ளுவேன் -அங்கு இருந்து அவனால் எழுந்து வரவே முடியாது -ஸ்ரீ கீதை
ஆஸ்திகர் சஹவாசம் ஒன்றே கொள்ள வேணும் -நாஸ்திகர் -ஆஸ்திக நாஸ்திகர் சஹவாசம் -கூடாது –யார் இடமும் அபசாரமே படக் கூடாது –
ஆஸ்திகர் களுக்கு உபசாரம் பண்ண வேணும் -மேம்பொருள் மேலுள்ள 7 பாசுரங்கள் -சாண்டிலி -பெரிய திருவடி -வ்ருத்தாந்தம் –
பிள்ளை பிள்ளை ஆழ்வானுக்கு ஆழ்வான் சொன்ன வார்த்தை -பாகவத அபசாரம் -தானம் வாங்கிக் கொண்டு மனஸ் வாக் காகிக-மூன்று வித அபசாரம்
-பிள்ளாய் -கூப்பிட்டு க்ரௌர்யம் காட்டி -மீண்டும் அபசாரம் -வெட்கி இருக்க -தவறு உணர்ந்து -வெட்கியதால் –மனசால் நினைப்பதே பெரிய அபசாரம்
–உள்ளே உள்ளவன் அறிவான் -உணர்ந்து கொள் -ராமானுஜர் மேல் ஆனை இட்டு வாங்கிக் கொண்டார்
நஞ்சீயர் நம்பிள்ளை -இடம் கால ஷேபம்-கதை -சேவிக்க வெட்கி -திருவாய்மொழி தெரியாமல் வெட்கி -திருவாய் மொழி கேட்டு உணர்வான் என்ற விஸ்வாசம் வந்து -நம்பிள்ளை சொல்ல -பயிலும் சுடர் ஒளி -கேட்டு -திருந்திய கதை -பயிலும் பிறப்பினை தோறும் -பாகவத சம்ச்லேஷம் பெற்றால் பிறவிகள் வேண்டும்
–பகவத் அனுபவம் கிடைத்தால் பிறவி வேண்டாம் -பாகவத சம்ச்லேஷம் என்றால் பல பிறவிகள் கேசவ பக்தி -பக்தர்பக்தி வாசி எம்பெருமானார் –
பாற்கடல் -பரமனை -பயிலும் பிறப்பினை தோறும் எம்மை ஆளும் பரமரே -கிருஷ்ண பக்தர் பரமர் சொல்லவே ஆழ்வாருக்கும் பெருமாள் திரு உள்ளம் உகக்கும்
நம்பர்கள் இவரே -என்கிறார் அடுத்து -கைவிடாதவர்கள் -தட்டித் திருத்துவார்கள் -அவன் சாஸ்திரம் பார்க்க இவர்கள் பெருமாள் கிருபை பார்த்து –
பிதாசொன்ன படி பெருமாள் –நேரே பிதா சொன்ன படி லஷ்மணன் –நேரே பிதா நினைவின் படி -பரத ஆழ்வான் -அதன் எல்லை அளவும் –
பெருமாளுக்கு உகந்த கைங்கர்யம் -பரத ஆழ்வானுக்கு செய்வதே -சத்ருகன ஆழ்வான் -உண்மையில் ராம கைங்கர்யம் செய்தவன் சத்ருகன ஆழ்வான் என்பதால்
-பாகவதர் -பாரதந்த்ரர் பரம பாவானர் பரம போக்யர்-பரம சேஷி -அநகக –இப்படி இருக்கும் ஸ்ரீ வைஷ்ணவர்கள் ஏற்றம் அறிந்து அவருக்கு கைங்கர்யம் செய்வது
-அதி துர்லபம் –பாகவத பிரபாவம் தெரிந்து இருந்தும் மறந்து இருப்பவளை பள்ளி உணர்த்துகிறார்கள்
———————————————————————————————————–
பேய்ப்பெண்ணே -இங்கே -ததீய சேஷத்வம் உணர்ந்து மறந்து கிடப்பவள் பிள்ளாய் -தெரியாதவள் –உன் அடியார்க்கு என்னை ஆட்படுத்தி அருள வேண்டும்
-ஆட் படுத்திய விமலன் -25-நெடுமாலே -பாகவத சம்ச்லேஷம் வேண்டும் என்று சொல்லாமல் உன்னை அர்தித்து வந்தோம் –கொடுப்பது இவர் தானே
-ஐஸ்வர்யம் கைவல்யம் பகவத் பாகவத அனுபவம் எல்லாவற்றையும் –நாடி நாடி நரசிங்கா -முறை இட்டாள் பராங்குச நாயகி -ஆடி ஆடி –
அரசன் காலில் தானே திருட்டு போனதை முறையிட வேண்டும் -பேய்ப்பெண்ணே -நிந்தையா -பாகவத அபசாரம் இல்லையோ –
பேய்ப்பெண்ணே நாயகப் பெண் பிள்ளாய் -வாசி இல்லை -ஒரு வ்யக்தி மேல் விருப்பும் வெறுப்பும் இல்லை -இவர்களுக்கு
சோகம் மோகம்- பசி தாகம்- ராக த்வேஷம் காம குரோதம், -அஹங்காரம் மமகாரம் -நிந்தை ஸ்துதி இல்லையே
அடைய சகாயம் செய்தால் -நாயகப் பெண் பிள்ளை -தடை செய்தால் பேய்ப் பெண்ணே –
பலராமன் -கிருஷ்ணன் ஒரே இரட்டையில் நோக்கு அன்பால் வந்த கோபம் பாவ பந்தம் -பிராப்த விஷயத்தில் மட்டுமே
பேய்ப் பெண்ணே -சொல்லி -அடையாளம் சொன்னதும் -அரவம் கேட்டேன் வந்தேன் -என்றதும் -நல்ல எண்ணம் வந்த உடன் -நாயகப் பெண் பிள்ளாய்
மாறுதல் வந்த உடனே இந்த விளிச் சொல் -அரைப்பாட்டில் –ச்நேஹத்தால் வந்த கோபம் -பிரணய ரோஷம் போலே கதவை அடைக்கவும் செய்வாள் –
கடியன் கொடியன் -ஆகிலும் கொடிய வான் நெஞ்சம் அவன் யென்றே கிடக்குமே –
சுந்தரி ரகு நாதஸ்ய –சுந்தர காண்டம் -ஆரம்பம் -என்னுடைய பந்தும் கழலும் -தந்து போ -அதனாலே மேலே வந்தான்
-ஞானாதிக்யத்தால் வந்தவை எல்லாம் அடிக் கலஞ்சு பெரும்
ஆய்ச்சியர் வெண்ணெய் காணில் -கண்ணன் உண்ட வெண்ணெய் ஈது என்னும் -ஆஸ்ரிதர் ஸ்பர்சம் உள்ள த்ரவ்யத்தால் அல்லது தரியாமை உண்டே –
அருள் என்னும் தண்டால் அடித்தவணை -மயர்வற மதி நலம் அருளினவனை -அருளாதே நீர் -திரு நாமம் சாத்துகிறார் -பேர் அருளாளன் –
-திருக் குருகூர் இருந்து வந்து இருக்க வேண்டும் உணர்ந்தான் -அருளி -அவர் ஆவி துவரா முன் -கவாட்ஷம் மூலம் உம்மை பார்ப்பார் –
அருளாழி புட் கடவி அவர் வீதி ஒரு நாள் என்று -அருளாழி அம்மான் -கருட வாகனம் ஏறினதும் இந்த திரு நாமம் –
அவர் முன்னிட்டவரை நாம் முன்னிட வேண்டும் -குருகு பின்னே புட் கடாவி வந்து அருளினான்
என் பிழையே நினைந்து -அருளாத திருமாலார் -மிதுனத்துக்கு திரு நாமம் –
சேர்ந்தால் -அம் தாமத்து அன்பு ஆரம் உள -பிரிந்தால் தம்முடைய நிறை வளை எல்லாம் கொண்டு போனான் என்பர் –
ஐவர் திசை திசை வலித்து -என்றும் சொல்வர் -ஒரே கரணத்தால் எல்லா செயல்களையும் விரும்புவார் -இப்படி மாறி மாறி வரும்
-சம்சார பீதியாலும் அவர் உடைய வை லஷண்யத்தாலும் -தாமரைக் கண்கள் கொண்டு ஈர்தியாலோ -இரண்டு கூற்றங்கள் -தாமரைக் கண்கள் உடன் அமர்ந்தான்
-காட்டிய பொழுது -காட்டேமின் உன் உரு என் உயிரிக்கு அது காலனே -இல்லாத பொழுது -பேரமர் காதல் -கழிய மிக்க ஒரு காதல் வளர்த்து -இரண்டும் மாறி மாறி வரும்
நீர் மலி வையத்து நீடு நிற்பார் -என்றும் சொல்வார் -நல்ல பதத்தால் மனை வாழ்வார் கொண்ட பெண்டிர் மக்கள் – இவை என்ன உலகு இயற்க்கை என்றும் சொல்வார்
————————————————————————–
எருமை சிறுவீடு -எங்கும் கோழி அழைத்தன -மெய்ய்ப்பாடு -இடைச்சி பாவத்தில் -கண்ணனுக்கு இவள் மேல் பிரேமம் -கோதுகலமுடைய பாவாய்
-நாயகப் பெண் பிள்ளாய் முன் பாசுரம் -கண்ணன் மேல் அதீத ப்ரேமம் கொண்டவள் –பாடிப்பறை கொண்டு -பாடுவதே பறை-
சுந்தர பாண்டியன் -கண்ணாடி -கைங்கர்யம் இட்டே பெயர் -அஹம் என்ற ஆர்ப்பைத் தொலைத்தால் நிலை நின்ற பெயர் தாஸ்யம் இ றே
அடியேன் சொல்லி இந்த அர்த்தம் பதிய –ஸுவ அபிமானத்தாலே ஈஸ்வர அபிமானத்தை குலைத்த இவனுக்கு ஆசார்ய அபிமானமே உத்தாரகம் –
உன்னைக் கூவுவான் வந்து நின்றோம் -கோதுகலமுடைய பாவாய் -பெருமாள் குகன் –தீமையே நன்மை அவன் இவனை பெற நினைக்கும் பொழுது
-பரதன் நேராக பெருமாள்-நன்மையே தீமை -அவன் இவனை பெற நினைத்தால் –சௌகுமார்ய பிரகாசம் ஆய்ச்சேரியில் -திரு வண் பரிசாரம்
திருவல்லா அருகில் ஆறு திவ்ய தேசம் -சம்பந்தம் சொல்லும் பதிகம் -கோனாரை அடியேன் -அனன்யார்ஹ சேஷத்வம் கோ -ஸ்வாமி-
சேஷத்வம் அறிந்த பின்பு கைங்கர்யம் செய்ய திரு வண் பரிசாரம் -வருவார் செல்வார் -சுகுமாரமான அவனே சுமக்க வேண்டுமா –
கையிலே வைத்த திவ்யாயுதங்கள்–என் திறம சொல்லார் செய்வது என் -ஆழ்வார் நிலையை -ஒரு பாடு உழல்வான் ஒரு அடியான் உளன்
-தெரிவிக்க -வாளும் வில்லும் கொண்டு செல்வார் மற்று இல்லை –ஏவ மற்று ஆட்செய்வார் தேவிமாராவார் -முன்பு சொல்லி இங்கு மற்று இல்லை -இதுவும் ஒரு மாற்றம் -20 பாசுரங்களில் –உனக்காக அடிமை செய்ய இளைய பெருமாளை போலே மற்று இல்லை என்கிறேன் -மெல்லடியை கொடுவினையேனும் பிடிக்க கூவுதல் வருதல் செய்யாயே -திருப் புளிங்குடி காய்சின வேந்தன் -இந்த கோதுகலம் -நமக்கு அவன் பால் -நாம் பக்தர்கள் மூலம் அவனிடம் கொள்ளும் கோதுகலம் -இறுதி படிக்கட்டு
பெருமாள் -ராமானுஜர் -நம் சம்பந்திகள் அளவிலும் கேட்டு வாங்கி கொடுத்தார் –என்று கொலோ இல்லாமல் இன்று -ஆக்க ஆசார்யர் மூலம் –
ராமானுஜ தாசன் -என்றதே கொண்டு அவர் -கமலா ரமணீயன் சரண் செய்து பெற்ற பேற்றை பெறுவோம் -செய் நீர் நிரம்பி பொசிந்து காட்டுமா போலே –
தெளிந்த என் சிந்தைக்கு முன்னில் மூன்றிலும் பிரகடம் போக்யத்வரை -த்யாஜ்ய தேக வ்யாமோஹம் -ஞானியை விக்ரஹத்தோடே ஆதரிக்கும்
-மார்க்க பந்து சைத்யம் திரு மோகூர் ஆத்தன் -போகத்தில் தட்டு மாறி -அவன் இவனை பெற நினைக்கும் பொழுது
பக்தர்கள் -பக்தர்கள் -தேட்டறும் திறல் –ஈட்டம் கண்டிடக் கூடுமேல் –பொன்னாச்சியார் -பிள்ளை உறங்கா வல்லி
தாசர் -பாகவத பிரபாவம் அறிந்து -பாரதந்த்ர்யம் கல் போலே கட்டை போலே இருந்து இருக்க வேண்டும் –
அஷ்ட சகஸ்ரம் கிராமம் பருத்திக் கொல்லை நாச்சியார் -எச்சான் திரு மாளிகை –வந்த அடியவர்கள் கௌரவிக்காமல் –
ஆறு மாதம் துணி துவைத்து பாகவத அபசாரம் தீர்த்துக் கொள்ள உபதேசித்தார் -பக்த ஜன வாத்சல்யம் -பாகவத சமாராதானம் -மூன்றாவது படி
பெருமாள் பக்தர்களுக்காக பக்தர்களை ஏற்று-கேசவன் தமர் -அடுத்த படி -சொட்டை குலத்தில் வந்தார் உளரோ -அருள் தருவான் அமைகின்றான் அது நமது விதி வகையே -திருவாட்டாறு -ஆதி கேசவன் பெருமாள் அடியார் தம் அடியேற்கு அருள் தருவான் அமைகின்றான் ஆழியான் -நண்ணினம் நாரணனை -விண்ணுலகம் தருவானாய் விரைகின்றான் அதுவும் நம் விதி வகையே  பெரியார்க்கு ஆட்பட்டக்கால் -பெறாத பயன் பெறுமாறு -நான்காவது படி -குரு பரம்பரை –
கரிய கோலத் திரு உரு காண்பன் நான் -திரி தந்தாகிலும் -அலங்காரம் பண்ணிக் கொண்டு பின்னே வந்து அருளினான் -திரு உடன்
-திருக் காண்பன் -உரு காண்பன் -கரிய கோலத் திரு உரு -கண்ணன் என்னும் கரும் தெய்வம் —பக்த பக்தேஷு -பிரகடனம் -செய்த பின்பு
விண்ணுலகம் தருவானாய் விரைகின்றான் –மணி வண்ணற்கு ஆள் என்று உள் கலந்தார் -காண்பன் -அவ்வளவு மெனக்கட்டும்-கும்பிடு ஆழ்வாருக்காக-
-என் திருமகள் சேர் மார்பனே என்னும் என்னிடைய ஆவியே என்னும் -நேர் தொடர்பு இல்லை -தாயார் மூலம் –
————————————————————————–
9/10/11/12/15 -விடிந்த அடையாளங்கள் இல்லை –6/7/8/13/14 -விடிந்த அடையாளங்கள் உண்டு –தூ மணி மாடத்து —
தேக பந்தம் -பாகவதர்கள் உடன் -உடையவர் -முதலியாண்டான் போலே -உறி அடி உத்சவம் பட்டர் கோஷ்டி மாறி கிருஷ்ண அனுபவம் பெற்றால் போலே
பிரபத்தி நிஷ்டையில் உள்ள அதிகாரிகளை இந்த பாசுரத்திலும் அடுத்த பாசுரத்திலும் -துறும்பு நறுக்க பிராப்தி இல்லை -மார்பில் கை வைத்து உறங்க பிராப்தி -அத்வேஷம் அப்ரதிஷேதம் ஒன்றே வேணும் -விலக்காமை ஒன்றே வேண்டும் –
கண் வளரும் மாமான் மகளே -தூங்கும் -உறங்கும் -கள்ள நித்தரை -யோக நித்தரை -முனியே -மனன சீலனே –அரவின் அணை மிசை -அவனை ஆழ்வார்கள் பாட பாகவதர்களை ஆண்டாள் இப்படி அருளிச் செய்ய –மாலாகாரர் -மாமன் -மகா மகான் -என்றுமாம் -மடி தடவாத சோறு -சுண்ணாம்பு கலவாத சந்தனம் -சுருள் நாறாத பூ -பிரதிபலன் ஸுய பிரயோஜனம் ஸுய போக்யம் இல்லாத தூய்மை- -சூட்டு நன் மாலைகள் தூயன ஏந்தி – தேக பந்துத்வம் -எதற்கு
ஹே கிருஷ்ண -விஸ்வரூபம் பார்த்த அர்ஜுனன் -பயந்து –போர் பாகு -மோதிரம் கடலை தாவப் பண்ணிற்று -திருவடி புரிந்து கொண்டார் -நிமித்த மாதரம் –
ஹே கிருஷ்ண யாதவ கூப்பிட்டேன் பிரமாதா அன்பினால் சிறு பிள்ளை தனத்தால் உறவால் -ஷமிக்க பிரார்த்தித்தான் –
குற்றம் இருந்தாலும் -அஸ்தான-மூன்று குற்றங்கள் இருந்தாலும் -பார்த்தம் பிரபன்ன -மன்னித்தார் -முதலில் பார்த்தம் -அப்புறம் பிரபன்ன –
மாமீர் -அடங்கிய பெண் -அன்னையும் அத்தனும் -என்று அடியோமுக்கு இரங்கிற்று இலள்–பெரிய திருமொழி -3-3-7- பூம் கழலி அணியாலி புகுவர் கொலோ
-கள்வன் கொல் யான் அறியேன் -மாமீர் -ஜனகன் மம சுதா -அம்மாவாக நினைக்கவில்லை என்று இருக்கும் மாமீர் இவள் –
தன் வீடு போலே வந்தான் -கரியான் -வெள்ளி வளை கைப் பற்ற -எல்லாம் வெண்ணெய் பால் போலே வெளுப்பாக வேணும் இவளுக்கு –
வல்லி மருங்குல் -ஒரே வார்த்தை -கரியான் ஒரு காளை -அவனுக்கு அத்தனையும் வேணும் இவளுக்கு இதுவும் வேண்டா –
பெருமாள் போத என்று கூட்டிப் போகலாம் –அவன் சொத்தை அவன் கொண்டு போக -வேறு என்ன வேணும் -கைப்பிடியிலே ஸ்வாமி சொத்து உணரலாம்
-நாம் கர்மாதிகள் பண்ணியே காத்து இருக்க வேண்டும் -கைத்தலம் பற்ற கனாக் கண்ட -அங்கு வாழ்வு
விட்டு தானே பற்ற வேண்டும் பிதரான் சாஸ்திரம் அன்றோ –
அடியோமுக்கு -என் அபிப்ராயம் இவளுக்கு அடியேன் என்பதே -கணபுரம் கை தொழும் பிள்ளையை பிள்ளை என்று என்னப் பெறுவரே -சேஷி அன்றோ அவள் –
முலையோ –திருவேங்கடம் என்று கற்கின்ற வாசகம் -பராங்குச நாயகி -அன்னை அத்தன் மற்றவர் பேச -தாசர்களை விடச் சொல்ல வில்லையே சாஸ்திரம் –
பிராதா -சிஷ்யன் -தாஸ்யன்–பரத ஆழ்வான் பிரார்த்திக்க -தாஸ்யம் -பிரஹ்மாஸ்திரம் –அடியோமுக்கே எம்பெருமான் அல்லீரோ இந்தளூரிரே
நீணிலா முற்றம் -திருமங்கை ஆழ்வார் எதிரிலே உள்ள முற்றம் -இவளை மகள் என்று கொள்ள வில்லை -அதுபோலே இங்கே மாமியும் –
ஆசார்யன் சொல்லி சிஷ்யனை தான் சேர்த்த பின்பு சொத்தை ஸ்வாமி அனுபவிக்க இவர் தள்ளி இருந்து சேர்த்தியை அனுபவிக்க வேணும்
ஆண்டாள் மணவாளன் உத்சவம் -பெரியாழ்வார் -மங்களா சாசனம் செய்வது போலே -பாகவதருக்கு உள்ள ஏற்றம் –
என் சிறகின் கீழ் அடங்கா பெண்ணைப் பெற்றேன் –காரார் திருமேனி காணும் அளவும் போய் –ஊரார் இகழிலும் ஊராது ஒழியேன் –
மகள் -அவனே உபாயம் உபேயம்-உறுதியாக இருக்க -தாய் அநந்ய உபாயத்வம் –வேறு உபாயம் கூடாது –சேய் –
தொலை வில்லி மங்கலம் கொண்டு புக்கு -இருந்தமை காட்டினீர் -மழை போல் பொழியும் திருக் கண்கள் – நுழையும் –
ததேக உபாயத்வம் -அவனே உபாயம் -வாசி இல்லையே –வேறு ஒருவருக்கு ஆட்படக் கூடாது என்றது அவனே உபாயம் -அவன் வேறு ஒருவரில் சேர்த்தி இல்லையே –
முன்பு பார்த்த அஞ்சையும் தாண்டி -ஆறாவது கோஷ்டி -இது பக்தர்களுக்கா பக்தர் சம்பந்திகளை பிடிப்பது
மதுரகவி ஆழ்வார் நம் பெருமாளுக்காக கரிய கோல திரு உரு கண்டார் -அது ஐந்தாம் நிலை -அதற்கும் மேல் இங்கே – விஞ்சி நிற்கும் நிலை –
ஒரு பக்தன் -மகள் மாமீர் -மகளுக்காக மாமீர் பிடிக்கும் -சம்பந்தி அளவும் சென்றதே இவள் கோதுகலம் இல்லை கண் வளரும் – அது முக்தர் படி இது நித்யர் படி –
இளைய பெருமாள் படி அது -சீதை மூலம் பெருமாள் பின் சென்று கைங்கர்யம் -பரபரப்பு -இது பரதன் நிலை -காலம் கொடுத்து தானே வந்து காட்சி கொடுத்தானே
—————————————————————————–
வாசல் திறவாதார் மாற்றமும் தாராரோ -வாயையாவது திறக்கக் கூடாதோ –போற்றப் பட்டு -கீழே மாதவன் வைகுந்தன் என்று என்று –
முக்தர் -புண்ணியம் -அனுகூலர்க்கும் பாபம் பிரதிகூலருக்கும் -உனக்கே பெரும் துயில் தான் தந்தானோ
துயில் அணை மேல் கண் வளரும் -அவள் துயில் இவள் பெரும் துயில் -அரும் கலன் -ஆபரணம் -அரும் கலமே-முதன்மையானவள் –
மூன்றாவது நாராயணன் -இதில் -நாம் போற்ற அவர் பறை கொடுக்கிறார் -போற்றுவதால் இல்லை -போய்ருவதர்க்காக இல்லை
-நாராயணன் என்பதால் போற்றுகிறோம் -நா படைத்த பயன் -புண்ணியன் -தார்மிகன் -தண்ணீர் போலே பொதுவானவன் -ஜல ஸ்தல வாசி இல்லாமல் –
போற்றப் பறை தரும் புண்ணியன் நாராயாண -ஆப -தண்ணீரை படைத்து -மனத்துள்ளான் மா கடல் நீருள்ளான் -பெரிய நீர்படைத்து –
சப்தமே தண்ணீரிலே இருந்து வந்த -பொதுவாக இருக்கும் ஸ்வ பாவம் -சமோஹம் சர்வ பூதேஷு -சமமாக இருக்கும் தன்மையே யோகம் -யோகேஸ்வரன் –
தண்ணீர் போலே பொதுவானால் ராவணன் -விபீஷணன் ஆஸ்திக நாஸ்திக வாசி இல்லாமல் -தத் புருஷ சமாசம்
குணங்கள் இருப்பிடமாககொண்டது போலே நியத பிரகாரமாக அனைத்தையும் கொண்டு -தனித்து இருக்காதே
பஹூர் வ்யாப்தி -ஸ்வாமி -அறிவோம் -புண்ணியன் –
நாராயணன் மூர்த்தி கேசவன் -வாத்சல்யம் உடையவன் -அங்கு –நாரங்களை அயனமாக உடையவன் –பஹூ வ்ரீஹி சமாசம் –
-அந்தர் வ்யாப்தி –வாத்சல்யன் -அந்தர்யாமி அனைவருக்கும் -உண்டே –
தண்ணீர் போலே சமமாக -ராவணன் குற்றத்தையும் குணமாக கொண்டு -யதிவா ராவணஸ் -திருந்த நாள் பார்த்து இருக்கும் –
தர்மம் -வேத போதித இஷ்ட -சாதனம் -அனுஷ்டித்து வேத போதித புருஷார்த்தம் -கிருஷ்ணம் தர்மம் சனாதனம் அவனே புண்ணியம் –
அவனாலே அவனை அடைவதே தர்மம் –புண்ணியம் -தண்ணீர் போலே பொதுவானவன் -ஸ்வாமி அந்தர்யாமி -புண்ணியன் -உபாயம் உபேயம்
-தார்மிகம் -அவனே -அயனம் ஆஸ்ரயம் இருப்பிடம் வாசம் -அயனம் உபாயம் உபேய அர்த்தங்களும் உண்டே -நாராயணனே நமக்கே பறை தருவான்
-நாராயணனே தருவான் உபாயம் -ஞானம் இருப்பார்களுக்கு -நாராயணனே பறை உபேயம் -புருஷனால் அர்த்திக்கப் பட வேண்டும்
-இவை சேதனர்களுக்கு-வியாபித்தல் அசேதனர்களுக்கும் உண்டே -உபாய உபேயம் அறிவுள்ள ஜீவர்களுக்கு –
போற்றினதால் பறை தருவான் இல்லை -முதலிலே நாராயணனே நமக்கே பறை தருவான் -உபாய உபேயம் -நாம் அருகில் நாராயணன் -பறை அப்புறம் -புருஷார்த்தம் -சொல்லி -அப்புறம் தருவான் -உபாயம் –
ஸ்தாபித்த பின்பு -வாத்சல்யம் உணர்ந்து போற்ற வேண்டாமோ -போற்றும் பொழுது குற்றம் வந்தால் -வாத்சல்யன் குணமாக கொள்ளுவான் -தாரை ஷமையில் பொறுமை -பூமியை ஒப்பான் -சகாரம் விட்டு சொல்லி -இந்த தப்பையும் மன்னித்து கனிவாக திருமுகம் -மனமுடையீர் -ஸ்ரத்தையே அமையும் —
எண்ணும் திரு நாமம் திண்ணம் நாரணமே -சுருக்கி -அதுக்கும் திண்ணம் –
வ்யாபகத்வம் அந்தர்யாமி வாத்சல்யம் -சிருஷ்டி தண்ணீர் -சங்கல்பித்து சிருஷ்டி -அனுக்ரஹ கார்யம் -அசத் சமமாக இருக்க -பிராட்டி கடாஷம் பெற்று அமிர்ததில் நனைந்து –தயாவானாகக் கொண்டு -படைத்தான் -பிரார்த்திக்காமல் இருக்கவே -ஆகவே பெற்றுக் கொண்டதால் போற்றுகிறோம்
அத்வேஷம் அப்ரதிஷேதம் விலக்காமை பிள்ளை தாயை எதிர்த்துப் பேசாமல் இருப்பதே ஒற்றுதல் போலே -தூற்றாமல் இருப்பதே போற்றி -நன்றி இல்லாமல் இருப்பதே –
போற்றார் பக்கலிலே விடாமல் கிடக்குமே -அந்தர்யாமித்வம் -போற்றுவாரை விடுவானோ -அகவையில் அணைத்துக் கொண்டு தன் பேறாக கிடக்கும் –
கைங்கர்ய ரூபமாக -செய்வதே -அனைத்து வியாபாரங்களும் -பெரும் துயில் -வாழும் சோம்பர் -செய்த வேள்வியர் –பிரபன்னர் –
பிராப்யாந்தரதுக்கும் இவனே அருள வேண்டும் -பெருமாள் புண்ணியத்திலே நடந்தது -வாய் வார்த்தை -உபாயமாக தர்மமாக சமமாக குற்றம் பார்க்காமல் அருளுகிறான் –
அக்னி ஆதித்யன் அந்தர்யாமியாக அவற்றையும் கொடுப்பார் -இவனை புருஷார்தமாகக் கொண்டால் உபாயமாக இருக்கச் சொல்ல வேண்டுமோ -சோம்பல் உபாய பாவத்தில் கைங்கர்யத்தில் உத்சாகம் -இரண்டு பாவனையும் காட்டி அருளுகிறாள் -துயில் பெரும் துயில் கோதுகல பாவை மூன்றாலும் அமைத்து வைத்து காட்டி அருளுகிறாள் ஆண்டாள் -மேலே வேலை செய்யும் பாசுரம் -கற்றுக் கறவை கணங்கள் பல கறந்து -சட்டு என்று கறந்த கோவலன் ராக பிராப்தம் ஆசையுடன் செய்கிறான் –
————————————————————————————————————
கற்றுக்கறவை ஆண்டாள் போலே கன்றுகளாக இருக்கும் பொழுதே கறவை கிருஷ்ண ஸ்பர்சம் -கன்றுகள் உடன் கூடிய கறவை என்றுமாம் –
கறந்து –அனைத்தையும் வேகமாக கறக்கும் ஒருவன் என்றபடி கறக்கும் இல்லை -கறந்து முடித்தான் -எல்லாம் கண்ணன் பிரசாதத்தால்
லாவண்யம் சௌந்தர்யம் மிக்க -பெண்மணி -நீ பேசினால் தான் எங்களுக்கு செல்வம் -கண்ணன் கிடைப்பான் –
குற்றம் இல்லாத கோவலர் –சென்று செருச் செய்யும் -நிராயுத பாணி கொல்லாதவர் –
கறந்து குற்றம் ஓன்று இல்லாத -வர்ணாஸ்ரம தர்மம் அனுஷ்டித்து குற்றம் இல்லாத -சர்வ தர்மான் பரித்யஜ்ய -விட்டே பற்ற வேணும் -உபாய புத்தா அனுஷ்டிக்க கூடாது -இதுவே குற்றம் இல்லாத கோவலன் -வர்ணாஸ்ரம தர்மம் செய்தே -பரம புருஷனை த்யானம் அர்ச்சனை -செய்ய வேண்டும்
சிற்றாதே பேசாதே செல்வ பெண்டாட்டி –இவள் அவனே உபாயம் உபேயம் உணர்த்தி -அவன் உகந்த வர்ணாஸ்ரமம் செய்த கோவலன் -இரண்டு கதாபாத்ரம் –
சர்வ தர்மான் பரித்யஜ்ய -ஓட்டை ஓடம் ஒழுகல் ஓடம் -நன்றாக தூங்கி -ஒன்றும் பண்ணாமல் இருக்கக் கூடாது – தப்பும் பண்ணக் கூடாது
மன் மனாப –மாம் நமஸ்குரு –சர்வ தர்மான் -இரண்டுக்கும் இந்த பாசுரம் –கறந்த கோவலன் –சிற்றாதே பேசாதே -இரண்டும் வேண்டும்
-விதித்து இருப்பதால் செய்யாமல் ராக பிராப்தமாக செய்ய வேண்டும் —
பகவத் விஷயமே தேக விஷயமாக இருக்கிறவன் –பூவை இத்யாதி – எல்லாம் அவனே–பெருமாள் உகக்கும் –பரம பக்தன் –
அவனுக்கு எம்பெருமான் எல்லாம் நான் -என்று இருப்பான் -இவன் பக்கல் செய்யும் சிறிய அபராதத்தையும் பொறுக்க மாட்டான் –
தேக ஆத்ம யாத்ரை -செய்த குற்றம் பொறுக்கும் -செய்தாரேல் நன்று செய்தார் -அடியார் திறத்தகத்து -என்றது தேக யாத்ரை ஆத்ம யாத்ரை
ஒன்றாக உள்ளவனுக்கு –இந்த கோவலன் போல்வான் -குற்றத்தை நாற்றமாக கொள்வான் -அக்ரூரர் மாலாகார விதுரர் போல்வார் –
இவர்கள் குற்றமே செய்வது இல்லையே -சாதுறேவ சமந்தா -சாது கோஷ்டியுள் கொள்ளப் படுவார் –
தேக யாத்ரை பார்த்து கொஞ்சம் பகவத் கைங்கர்யம் -கொஞ்சம் சேர்ந்ததும் மற்றவற்றை விலக்குவார் பத்ம நாபோ மர பிரபு –குற்றத்தை பொறுக்கும் இவனுக்கு
-பீஷ்மர் அர்ஜுனன் போல்வார் -தேக யாத்ரை மட்டுமே -குற்றம் அசக்யம்-பொறுத்துக்க மாட்டான் -மூன்றாவது கோஷ்டி –
அன்று அதனை ஈன்று உகந்த ஆ -இடம் வாத்சல்யம் போலே -சரணம் செய்வதற்கு முன்பு செய்த குற்றம் பொறுக்கிறார்
-தோஷோ யத்யபி -தோஷோவான் ஆகிலும்-விபீஷணஸ்து தர்மாத்மா –சரணம் செய்த பின்பு குற்றம் செய்யக் கூடாதே –
தோஷோ யத்யபி -தஸ்ய -அது அவன் அபிப்ராயம் படி தோஷம் -சரணாகதி சாஸ்திரம் –என் அபிப்ராயத்தால் குற்றம் இல்லை
-தஸ்ய -தேக யாத்ரையே ஆத்ம யாத்ரையாக கொண்ட அவன் குற்றம் -தஸ்ய -என்கிறார்
தஸ்ய ஸ்யாத்–நத்யஜேயம் -விட முடியாதே -இயலாதே கெஞ்சு கிறாராம் – பெருமாள் –புறா கதை அடுத்து –
அவன் அனைத்தையும் விட்டு வந்தானே -என்னால் விடப் போமோ –தேக யாத்ரையே பகவத் விஷயமாக இருப்பவன் அன்றோ
——————————————————————-
கோவலர் தம் பொற் கொடியே -முன்பு –நற் செல்வன் தங்கை இளம் கன்றாக இருக்கும் பொழுதே எருமை -கன்று உடன் கூடிய எருமை
மகளோடு தங்கையோடு வாசி அற சம்பந்தம் உத்தேச்யம் -மேலே பனி வெள்ளம் கீழே பால் வெள்ளம் நடுவிலே மால் வெள்ளம் –
சினத்தினால் – தென்னிலங்கை கோமானை செற்றான் –அபிமானத்தை அழித்து- பாகவத அபசாரம் பொறுக்க மாட்டான் என்று ஸூ சிப்பித்துக் காட்டுகிறாள்
இனியானையும் பாட -நீ வாய் திறவாய் –பேர் உறக்கம் -புள்ளும்-ஆரம்பித்து -உறக்கம் -மேலே –துயில் –பெரும் துயில் இங்கே பேர் உறக்கம் -வளர்ந்து போகின்றதே
அனைத்து இல்லாதாரும் அறிந்து -பகவத் குணங்கள் அனைவரும் அறிந்தது போலே -ராமானுஜர் -மண் மிசை யோனிகள் –மாதவனே கண்ணுற நிற்கிலும்
–காணகில்லா உலகோர் எல்லாம் –நாரணர்க்கு -அண்ணல் இராமானுசன் வந்து தோன்றிய அப்பொழுதே -அது போலே இந்த பெண் –
மால் வெள்ளம் -தேக யாத்ரை பகவத் விஷயம் -மண்ணை துழாவி வாமனன் மண் இது என்னும் –தரமி தர்மம் ஐக்கியம் -சரீராத்மா -ஞானம் அறிந்து -நியத பிரகாரம் -நின்ற குன்றம் -நெடு மாலே வா என்னும் -சந்த்ரனை பார்த்து ஒளி மணி வண்ணா என்னும் -நன்று பெய்யும் மழை காணில் நாரனான் வந்தான் என்று ஆலும் என்னும் -செந்தீயை தழுவி அச்சுதன் என்னும் -மழை என்றாலே மால் -பனி வெள்ளம் பால் வெள்ளம் மால் வெள்ளம் -வாலி மாண்ட பின் நண்பன் அண்ணன் என்று அழுதாரே பெருமாள் –கர்மாதீன மழை -கிருபா மழை நாம் சிக்கிக் கொண்டு இருக்க -அவிவேக துக்க வர்ஷிணி-திக்கு தெரியாத காட்டில் –குண வெள்ளம் அனுபவித்து வாழ வேண்டும் -சீர் பாடி பேர் பாடி -மிளிர்ந்து -பக்தனைப் பார்த்து -ஸ்வா தந்த்ரம் தடுக்க -கருணை பொழியட்டும் அதிலே எங்களை நனைப்பாய் -குளிர் அருவி வேங்கடம் -சௌந்தர்யம் மழை ஆனந்தம் மழை கிருபா மழை -ஐந்தருவி -ஐந்தறிவு வேணும் -விதி வாய்க்கின்றது காப்பார்யார் -மாறன் அடி பணிந்து உய்ந்தவர் அடி பணிந்து மழை சாரலை அனுபவிக்கலாம் –
பரத்வம் -கங்கோத்ரி போலே கிரீடம் இருந்து பொலிய ஆரம்பிக்க -கிருபா நதி நிறைய பொழிய -முத்துப்பல் ஸ்மிதா வெள்ளம் சேர்ந்து -வஷச்தல கருணை வெள்ளம் -பிராட்டியால் -இரட்டிக்க -ஸ்வா தந்த்ரம் கலவாத குளிர் அருவி வேங்கடம் -வெற்பு என்று வேங்கடம் பாட வீடாகி நிற்கின்றேன் –ஹார வர்ணங்கள் –வெள்ளை மாலை -ரம்பா ஸ்தம்பா-10 மதகுகள் திருவடி விரல்கள் -கண்டு உபதேசித்த நம்மாழ்வார் -நம்மிடம் சேர்ப்பிப்பார் –
கருணைக் கடல் நம்மாழ்வார் மேகம் -ஸ்வா தந்த்ரம் கழித்து -சடரிபு ஜலதி –ஹம்ச வாகனம் -பரங்கி நாற்காலி மதுரகவி -கொற்றப்புள் பரத்வன் – நாத முனி -மலை-அருவிகள் -உய்யக் கொண்டார் மணக்கால் நம்பி -ஆளவந்தார் காட்டாறு -ஐந்து கிளை ஆறுகள் -ராமானுஜர் ஏரி-74 மதகுகள் -நம்மிடம் –
மழை பெய்தால் ஒக்கும் -கண்ண நீரோடும் –கரும் தடம் கண்ணி -அரவிந்த லோசனன் -கை தொழுத அந்நாள் முதல் இந்நாள் வரை -விடை கொடுத்து -ஆழ்வாரை
அழவைத்து நம்மை உஜீவிக்க -மாரி மாறாத –தண்ணம்-வாரி மாறாத குருகூர் –வேங்கடம் -அனுக்ரஹத்தால் கருணை மழை திருவாய்மொழியாக-
மழை கொலோ வருகிறதோ என்று கோவிந்தன் வருகிற கூட்டம் கண்டு -மங்கைமார் சாலக வாசல் பற்றி -இங்கும் கடைத்தலை வாசல் பற்றி –
மின்னும் மா மழை தவழும் மேக வண்ணா -மழை தவழும் வேங்கடம் –கர்ம வெள்ளம் -தாபத்ரய துக்க வர்ஷிணி -போக்க கிருபா வெள்ளம் -தரித்து நிற்க திருமணத் தூணை பற்றி நின்று மாயோனை -ஹ ரி -இரண்டு எழுத்துக்களும் திரு மணத் தூண் –
கோவலன் -வீட்டில் மூன்று வெள்ளம் -ஆழ்வார் பாசுரம் பரதவ அனுபவம் அழகு -மேல் பனி வெள்ளம் -பாகவத அனுபவம் -நடுவில் கீழே ஆசார்யர்கள் ஸ்ரீ ஸூ க்திகள்
-வாசு தேவம் சர்வம் இதி மகாத்மா ஸூ துர் லபம் -இதிலே பகவத் பாகவத பிரபாவங்கள் உண்டே –சேர்ந்தே இருக்கும் இரண்டும் –
ஸ்ரீ வைகுண்டம் நத்தம் பெரும் குளம் ஒரே பாசுரம் –பெறுவதற்கு வந்து -பெற்று அருளினார்கள் -தொழும் அத்திசை உற்று நோக்கியே
வேடன் வேடுவச்சி பஷி குரங்கு சராசரம் –அவன் தம்பி இடைச்சி-சிந்தயந்தி – இடையன் -ததி பாண்டன் -கூனி மாலாகாரர் -பிண விருந்து இட்டவர்
-வேண்டிய அடிசில் இட்டவர் அவன் மகன் அவன் தம்பி ஆனை அரவம் மறையாளன் பெத்த மைந்தன் -மார்கண்டேயர் –18 நாடார் பெரும் கூட்டம்
பாகவதர்கள் –பகவத் பாகவத் பிரபாபம் மால் பால் மனம் சுழித்த பாகவதர்கள் பிரபாபவம் -மால் வெள்ளம் பால் வெள்ளம் –
நம் பெருமாள் -திருவரங்கம் ஆளிகைகார் -நம் பெருமாள் –நம்மாழ்வார் –நஞ்சீயர் -நம் பிள்ளை -பகவத் பாகவத பிரபாவம் கலந்தே இருக்கும்
-கள்ளம் தவிர்ந்து கலந்து இருக்க திருப்பள்ளி உணர்த்துகிறார்கள்
————————————————
கண் அழகு இன்று போதரிக் கண்ணினாய் -பேச்சழகு நாளைக்கு நாவுடையாய் -ஆச்சார்யர்களுக்கு இரண்டும் உண்டே –
ராமனையும் சொல்வோம் கண்ணனையும் சொல்வோம் –புள்ளும் சிலம்பின -மீண்டும் அடையாளம் -கூட்டை விட்டுப் புறப்படும் போது முன்பு –
அணி வகுத்து போகும் பொழுது இறை தேடிக் கொண்டு இருக்கும் சிலம்பின சப்தம் இங்கே
தனி அனுபவம் -கள்ளத்தனம் -போதரிக்கண்ணினாய் ஞானம் உடைய -கண் அழகுக்காக கிருஷ்ணன் இவள் இடம் ஈடுபட்டு –
நல் செல்வன் தங்கை -ராமானுஜர் -கள்ளத் தனம் அறுத்த பின்பும் கள்ளத்தனமா
கருத்தில் புகுந்து -உள்ளில் கள்ளம் கழற்றி -கருதரிய வருத்தத்தினால் மிக வஞ்சித்து -வாமனன் வஞ்சிக்கலாம் கள்ளக் குறள் உருவாய் –
-கள்ளத்தனம் அவனுக்கு –இடையால் அளந்து கொண்ட முக்கியம் -ராமானுஜர் வஞ்சிக்கலாமா -திருத்தி திருமகள் கேள்வனுக்கு ஆக்கிய பின்பு –
பொய்ப் பொருள் வாராதே -கட்டப் பொருளை மறைப் பொருள் என்று நினைத்த பொய்ப் பொருள்கள் –
சாஸ்திர நியமம் படி வர்ணாஸ்ரமம் செய்யாத கள்ளத்தனம் -கண்டு அருளாமல் சாப்பிடுவது பெரிய கள்ளத்தனம்
சூதனாய் கள்வனாய் -தூர்தரோடு -தன் பால் ஆதாரம் பெருக வைத்த -உள்ளத்தே –கள்ளத்தே
-வெள்ளத்தை -அரங்கம் தன்னில் -கள்வனார் கிடந்தவாரும் –கள்ளமே காதல் செய்து -கள்ளம்
அஜ்ஞ்ஞானம் இத்யாதி -வாமனர் ராமானுஜர் -வாமனன் சீலன் ராமானுசன் –அதே கல்யாண குணங்கள் -வஞ்சித்தல் -இருவருக்கும் –
ஆத்ம சமர்ப்பணம் ஆத்ம அபஹாரத்தோடு ஒக்கும் -கள்ளப்பிரான் ஸ்ரீ வைகுண்டம் -நின்ற திருக் கோலம் -சோர நாதன் –சூட்டு நன் மாலைகள் –
-ஆங்கு ஓர் மாயையினால் -சோர நாதன் -திரு விருத்தம் பாசுரம் படி –
அஜ்ஞ்ஞான விபரீத ஜ்ஞான அந்யதா ஜ்ஞானம் -கள்ளத்தே நானும் தொண்டு செய்த -கள்ளத்தே நானும் தொண்டாய் தொண்டுக்கே பூண்டு
-கள்ள மாயனே -அவன் கொடுத்த ஞானத்தால் அறிந்து மாயன் என்கிறார் -பொய் கலவாது மெய் கலந்தானே
மயர்வற -அஜ்ஞ்ஞானம் அந்யதா ஞானம் விபரீத ஞானம் மறப்பு போன்றவற்றை தொலைத்ததால் -உண்மையை அறிந்தார் –
கள்ள வேடத்தை கொண்டு புறம் புக்கவாறும் —அசுரர் உள்ள பேதம் -பேச்சு பார்க்கில் அஞ்சாம் ஒத்தும் அரு மூன்றும்-கள்ள பொய் நூல்களும் -க்ராஹ்யம் –
கைதவங்கள் செய்யும் கருமேனி அம்மானே -சூதன் -நாஸ்திகன்- பிறரை ஏமாற்றுவது – கள்வன் நாஸ்திகம் தூண்டுவது -அவனையே ஏமாற்றுவது –
ஸ்ரீ வைகுண்டம் -திருமலை -திருப்பாற்கடல் -ஸ்ரீ ரெங்கம் -அரங்கம் தன்னுள் கள்வனார் -சம்சாரிகளை ரஷிக்க இங்கே வந்து கிடந்தார்
-என்ற கள்ளத்தனம் -சத்ய லோகம் -அயோத்யை விட்டு இங்கே வந்தார் -திருமகள் கேள்வனுக்கு -ஆக்கி –
இதனால் தான் பெரிய பிராட்டியார் வேகமாக கடாஷம் அருளுகிறாள் –யதிபதி ரங்கபதி சம்பாஷணம் -அரங்கம் தன்னுள் கள்வனார்
-ராமானுஜரை திருவவதரிப்பித்து -தும்பையூர் கொண்டிக்கும் திருவேங்கடமுடையான் இவர் கொடுத்த சீட்டு படி –
இனி பொய்ப்பொருள் நிக்காதே –ஆத்மா –காரணம் குணம் விபூதி அனைத்தையும் -அபஹரிப்பார்கள் -ஈர வஸ்த்ரம் உடுத்தி சத்யம் பண்ணிக் காட்டுகிறான் –
கள்வா-எம்மையும் ஏழ் உலகும் — இறைவா –பிள்ளைக்கு பிள்ளை இடம் பிள்ளை வரம் கேட்ட கள்ளத்தனம் –
கள்ளப் படையே துணையாக்கி -பெரியாழ்வார் -படையைத் துணையாக்கி கள்ள பாரதம் போர் என்று அந்வயம் –
கண்ணுக்கு விஷயம் இல்லாமல் -கள்ள மாயவனே -மானஸ விஷயம் ஆக்கி –
————————————————————
சங்கோடு சக்கரம் ஏந்தும் தடக்கையன் பங்கயக் கண்ணனைப் பாட – எழுந்திராய்
செங்கழு நீர் -ஆம்பல் -சூர்யோதயம் திருக்கையிலே சங்கோடு சக்கரம் -நாவுடையாய் -இதில் முன்பு போதரிக் கண்ணினாய்
ஞானத்தின் அழகு -நேற்று -உபதேசித்தின் அழகு இன்று –
பொய்யிலா ஆழ்வார்கள் பொய்யில் பாடல்கள் அருளிச் செயல்கள் -கரண த்ரய சாயுஜ்யம் -நாணாதாய் நாவுடையாய் –
சிங்கம் பல்லிடுக்கில் மாம்ச -சாகாசம் செயல்கள் செய்யாதே -சொல்லும் பஷி போலே இல்லையே நம் ஆசார்யர்கள் -இந்த பெண் அப்படி செய்ய வில்லையே –
பெருமாள் கொண்டாடின திருவடி வாக் வைபவம் -முன்னோர் மொழிந்த முறை தப்பாமல் பேசுவதே நா வன்மை
பகவத் விஷயம் தொடங்கினதும் உள்ளே இழுத்துக் கொண்டு முழுவதும் அனுபவிக்கப் பண்ணுவான் –
ஆழ்வார் திருமங்கை ஆழ்வார் ஆகிறார் -வாள் வலியால் மந்த்ரம் -நாடினேன் நாடி நான் கண்டு கொண்டேன் -நாராயணா என்னும் நாமம் -கலியன் -முதல் பொறி -வாடினேன் தெரிந்ததும் கூடுவது உறுதி
மலர தொடங்கினால் மலர்ந்தே தேரரும் -பொய் நின்ற ஞானம் சம்சாரம் அடிக் கொத்திப்பு அறிந்ததும் -இனி -20 தடவை -முகில் வண்ணன் அடி
பெற்று உயர்ந்தார் மதி நலம் அருளப் பெற்றதுமே -தொழுதேன் எழுதேன் -என்கிறார் நம்மாழ்வார் -நடுவில் -நாடு திருந்த நச்சு பொய்கை ஆகாமைக்கு
பிரபந்தம் தலைக் கட்டுகைக்காக –நீர் நுமது -என்று இவை வேர் முதல் மாய்த்து –தேகாத்மா அபிமானம் தொலைவதே முதல் அடி
-திருப் பொலிந்த சேவடி என் சென்னியின் மேல் வைத்தாய் -முதல் அடியால்-அத்தை மாய்த்து -வேரை கிள்ளி எடுத்தால் செடி நிற்காதே
வித்யா -ததாதி -விநயம் –நெல் கதிர் வாங்க சாயுமா போலே -தலை வணங்க -மதி நலம் அருளி -தொழுது -விநயம் -பாத்ரதாம் -சிஷ்யனாவான்
-சத்பாத்ரம் ஆவான் -காலஷேபம் வித்வான் ஆக -கால் வாசி சொல்லி முக்கால் வாசி கடாஷத்தால்
பணம் சேரும் -தர்மேச அர்த்தேச காமேச -தர்மத்துடன் சேர்ந்து நிற்கும் -சுகம் படிக்கட்டுகள் –
கள்ள நித்தரை-யீச்வரச்ய சௌஹார்த்தம் –யத்ருச்யா ஸூ ஹ்ருதம் -கிருபை -கடாஷம் -சத்வ குணம் வளர்ந்து -அர்த்த பஞ்சகம் ஞானம் வந்து -பகவத் சம்பந்தம் —
அசித் சம்பந்தம் -அவித்யை -கர்மம் -ஜன்ம -ரஜோ தமோ குணங்கள் மிகுந்து –அர்த்த பஞ்சக ஞானம் இல்லை -அனந்த கிலேசம் -சுழல்
-ஸ்ரீ கீதை -2-55/56/57/58 படிக்கட்டுக்கள் -கோவிலுக்கு வா மோஷம் போகலாம் -அயன சம்பந்தம் உணர்வாய் -மேலே மேலே படிக்கட்டுக்கள்
-திருமேனி த்யானம் பண்ண பண்ண இந்த்ரியங்கள் அடங்க -ஸ்ரீ கீதை -இந்த்ரியங்கள் வசப்படுத்தி -சுகம் துக்கம் கண்டு கலங்காமல்
-அதற்க்கு காரணங்களாலும் கலங்காமல் பீத ராகம் -ஆசை ஒழிந்து–விஷய சுகங்களை விலக்கி இந்த்ரியங்களை அடக்கி -பொறி கிளப்பி –
வெடி வெடிப்பது போலே –நினைமின் நெடியானை – சிற்ற வேண்டா சிந்திப்பே அமையும் முதல் படியில் கால் வைத்தாலே போதும்
————————————————–
எல்லே -ஏலே -பிராந்திய பாஷை -உக்தி பிரத்யுக்தி வ்யக்தமாக உள்ள பாசுரம் -போதயந்த பரஸ்பரம் -செய்யவே திருப்பள்ளி எழுச்சி
-மோகனாஸ்த்ரம்-மோஹித்து இருப்பாரும் உண்டே இட்டகால் இட்ட கால்களாக இருக்கும் -ஜ்ரும்பநாஸ்த்ரம் தவிக்க வைக்கும் –
பங்கயக் கண்ணானைப் பாட -முன் பாசுரத்தில் -கேட்டு இவளும் சொல்லிப் பார்க்க -அத்தைக் கேட்டு -இளம் கிளியே
-பண்டே -வல்லமை /வாய் /கட்டுரைகள் -மூன்றும் அறிவோம் –மாயனை -தொடங்கி-மாயனை -பாடேலோ -முடிந்த பிரகரணம்
பாகவதர்களை பள்ளி உணர்த்த -விஸ்வாமித்ரர் பெரியாழ்வார் தொண்டர் அடிப்பொடி ஆழ்வார் -போல்வார் அன்றிக்கே –
எல்லாரும் போந்தாரோ -ஒல்லை நீ போதாய்-கைங்கர்யத்துக்கு யாதானும் சொல்லி தாமதம் செய்யாமல் எதுவே என் பணி செய்யாது அதுவே ஆட் செய்யும் வீடே -ஆராதனைக்கு எளியவன் -புரிவதுவும் புகை பூவே -மதுவார் -தண்ணம் துழாயான் -பொருள் இசை அந்தாதி
சங்கோடு சக்கரம் ஏந்தி பங்கயக் கண்ணனுக்கு –சதுர் புஜன் -பஞ்சாயுதம் –நாங்கள் அசங்கேயர்கள் -அவன் திவ்ய ஆயுதங்கள் திரு தோள்கள்
திருக் கல்யாண குணங்களை எண்ண முடிந்தாலும் எங்களை எண்ண முடியுமா -எண்ணிக் கொள் -எங்களை எண்ணினாலும் பாகவத குணங்களை எண்ண முடியுமோ –
பங்கயக் கண்ணன் -ஆசார்யர் ஒரு கண்ணுக்கு -ஆயிரம் கண்ணன் -அஷ்ட கண்ணன் முக்கண்ணன் -சமானம் இல்லையே –
பெரிய பெருமாள் திரு மேனி முழுவதும் கண்களாக -மாற முயன்றதே -காதுகளை முதலில் பிடித்து –பெருமாள் 16 குணங்கள் -வால்மீகி –
போந்து எண்ணிக் கொள் -எண்ணிலும் வரும் -நினைமின் நெடியானை -சித்ரா வேண்டாம் சிந்திப்பே அமையும் -26 எண்ணிலும் வருவான் –
இங்கே போந்து எண்ணிக் கொள் -எண்ணவும் வேண்டாமே -இன்னும் தூங்குகிறோம் எண்ணிக் கொள் -பாகவத உத்தமர்களை காக்க வைக்கலாமோ பகவானை -அனந்தாழ்வான் –தொட்டு -ஸ்பர்சம் -அனுபவிக்க எண்ணிக் கொள் -சிபி -வராஹ -திருவெள்ளறை -3700-ஒருவர் குறைய தானும் ஒருவராக எண்ணிக் கொள்ள ஆசைப்பட்டான்- புண்டரீகாஷன் –புலவர் நெருக்கு உகந்த பெருமாள் அன்றோ -சுற்றம் எல்லாம் பின் தொடர -ஒரே இளைய பெருமாள் உடன் -மனத்துக்கு இனியான் –
போந்தார் போந்து எண்ணிக் கொள் -போந்து போந்தார் ராமாயணத்தில் -பெருமாள் வந்த பின்பே விபீஷணன் வந்தான் கடல் கரையில் –
இட்ட கால் இட்ட கால்களாக உள்ளார் போந்தார் -பாகவதர்கள் கூட்டத்தால் தரித்து -போந்தார் -வந்து என் கண்ணினுள் –சென்றதாம் என் சிந்தனையே –வந்து உன் அடியேன் மனம் புகுந்தாய் புகுந்ததற்பின் வணங்கும் சிந்தனைக்கு இனியாய் -நீ தான் முதலில் வந்து இருக்க வேண்டும் –
போந்தார் போந்து -ராகம் அடியாக வந்துள்ளோம் -விதியால் இல்லையே -நான்கு வினைச் சொல் -இந்த பெண்ணுக்கு -இன்னம் உறங்குதியோ -போதாய் –போந்து -எண்ணிக் கொள் -பிள்ளாய் எழுந்திராய் –தேசமுடையாய் திற -கோதுகலமுடையாய் பாவாய் எழுந்திராய் -முன்பு எல்லாம் ஒரே வினைச் சொல் –
மெய்க்காட்டு கொள்ள ஆசைப் பட்டு அனைவரையும் வரச் சொல்லி இருந்தாய் -வந்துள்ளோம் -மாயவனை பாட கூப்பிடுகிறோம் -பாசுரங்கள் தோறும் திருநாம சங்கீர்த்தனம் –
————————————————————————-
ராமானுஜரே நாயகர் -ஆசார்யர் மூலமே பெறுவது ஸ்ரேஷ்டம் -கையைப் பிடித்து கார்யம் கொள்வது அவனைப் பற்றுதல் திருவடி பற்றி அவனை பெறுவது
ஆசார்யர் மூலம் -பிரதான சேஷி அவன் த்வார சேஷிகள்-ஆச்சார்யர்கள் -வேதம் வல்லார்களை பற்றிய பின்பு –
விண்ணோர் களைப் பற்ற வேண்டுமே -ஷேத்திர பாலர்கள் மணிக் கதவம் -நித்ய ஸூ ரிகள் -வந்து -பிரமன் விடுதந்தான்
-கிருஷ்ணன் -திருவவதாரத்தில் நிறைய நித்ய ஸூ ரிகள் வந்து உதவுவார்கள் -தூயோமாய் வந்தோம் -5/16/உபாயாந்தரம் தவிர்ந்து
பிரயோஜனான்தரம் -அவனாலேயே அவனையே பெற வேண்டும் -அருளிச் செயல்களின் திரண்ட பொருள்
என்னான் செய்கேன் ஆரே களை கண் என்னை என் செய்கின்றாய் உன்னால் அல்லால் யாவராலும் குறை வேண்டேன் –
தூயோமாய் வந்தோம் துயில் எழ பாடுவான் வந்தோம் -எம்பெருமானார் திருவடிகளே சரணம் -உன்னை ஒழிய மற்று தெய்வம் அறியாத வடுக நம்பி
நிலையை தந்து அருள் உய்ய ஒரே வழி உடையவர் திருவடிகள் –
தூயோமாய் –ஆயர் -சிறிமியரோம்-மூன்று சொற்கள் –பிராமணர்கள் இல்லாத தூய்மை -பெண்களான தூய்மை -சிறிமியர்களான தூய்மை
-துயில் எழப் பாடுவான் -இது ஒன்றே பிரயோஜனம் -அறை பறை இத்தை அறிவிக்கவே – த்வதீய கம்பீர -மன அநு சாரிண– வாக்கை பின் தொடருமே சாஸ்திரம் –
கோல் விழுக்காட்டாலே-முறைப்படி பற்ற அமைந்தது –ஓதி நாமம் குளித்து உச்சி தன்னால் -திருப்புல்லாணி -நீ தான் அனுக்ரஹம் பண்ண வேண்டும் -அஞ்சலி ப்ராஹ்முக க்ருத்வா -பெருமாள் –ராஷசன் -ஆயர் சிறுமியரோம் -இவை தான் தகுதி -ராம சரணாகதி நிஷ்பலம் -இவர்கள் சரணாகதி பலித்ததே
-கர்மமும் கைங்கர்யத்திலே புகும் –பல நீ காட்டிப் படுப்பாயோ -மருவித் தொழும் மனமே தந்தாய் -என்னைத் தீ மனம் கெடுத்தாய்
சரீஸ- என்கிறபடி பய ஜனகம் -உத்க்ருஷ்ட ஜன்மத்தால் வரும் ஆபத்து -இவை ஒன்றும் தகுதி இல்லையே -தகுதி ஒன்றுமே இல்லை எனபது இதற்குத் தகுதி –
உத்க்ருஷ்டமான ஜன்மம் என்று அஹங்கரித்தலும் அபக்ருஷ்ட ஜன்மம் என்று தாழ்ந்த மனப்பான்மை கொள்வதும் கூடாதே -நம்பாடுவான் குகன் விதுரர் -அது போலே தூயோமாய் ஆயர் சிறுமியரோம் -ஒரே பிரயோஜனம் துயில் எழப் பாடுவான் வந்தோம் –
ஆரூரடா பதிதன் -உத்கர்ஷ்ட ஜன்மம் –அபிமானம் மிக்கு இருக்கும் -விபீஷண ஆழ்வான் கஜேந்திர ஆழ்வான் போலே இல்லையே
-தகுதி இல்லாதவன் சம்பாதிக்க வேண்டாம் –யோனி வித்யா கர்மா முக்குறும்பு வாராதே -இடையர்கள் இடக்கை வலக்கை அறியாதவர்கள்
பூ பிரதஷினம் சிவன் முடி மேல் தான் கண்டு தெளிந்து ஒழிந்தான் -சம்பந்தம் -உணராமல் அர்ஜுனன் -ஆக்னி அஸ்தரம் -இறங்காமல்
-குற்றங்கள் இருந்தாலும் கை விடாத -ஷத்ரியன் நான் முதலில் இறங்கவா -என்று இருந்தானே –
-கோயில் காப்பான் வாசல் காப்பான் போலே இவர்களும் துயில் எழப் பாடுவார்கள் -கைங்கர்யம் நித்யம் -எடுத்த பிறவி அநித்தியம் -நம் பாடுவான் -போலே பாடுவதற்காக -பாடுவான் பெயர் சொல் -கைங்கர்ய கருத்தை காரணப்பெயர் -பாடுவான் -ஆண் பெண் -வாசி இல்லையே அடியேன் இராமானுஜ தாசன்
ஆணோ பெண்ணோ -விசாரம் கூடாது -சரீர தொடர்பு இல்லையே –
ஆசார்யர் கோயில் காப்பான் -வாசல் காப்பான் -கதவு -ஆத்மா -மணி ஞானாந்த ஸ்வரூபம் -தாழ்ப்பாள் -ஸ்வ ஸ்வா தந்த்ரயம் -ஸ்வ அனுபவம் -தாழ்ப்பாள் கெட்டியாக -இரும்பு போலே -பிரயோஜனம் இல்லாத -ஸ்வ ஸ்வா தந்த்ர்யம் –ஆயர் -உபாய உபேயம் நீ என்று அறிந்த குலம் -அவர்களுக்கு சேஷ பூதர் -இவர்கள் செய்வது சாஸ்த்ரார்த்தம் ஆகும் -வஸ்து நிர்த்தேசம் -ஆசீர் நமஸ்துக்கள் திருவாய் மொழியில் உண்டு -கோல் விழுக்காட்டால் வந்தன -எழுத்து சீர் தொடை- தானாகவே அமைந்ததே –
—————————————————-
ஸ்ரீ கந்தாடை அப்பன் திருவடிகளே சரணம் –
ஸ்ரீ வேளுக்குடி ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம் –
பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம் .
———————————————————————-

ஸ்ரீ உபதேச ரத்ன மாலை -ஸ்ரீ .P.B.A.ஸ்வாமிகள் வியாக்யானம் –

December 24, 2015

ஸ்ரீ சைலேச  தயா பாத்ரம் தீ பக்தியாதி குணார்ணவம்
யதீந்த்ரப் பிரவணம் வந்தே ரம்யஜா மாதரம் முநிம்-

இந்த திவ்ய பிரபந்தத்தின் அமைப்பின் அழகு நிகர் அற்றது -அமுது ஒழுகுகின்ற தமிழனில் விளம்பிய சீர்மை சொல்லப் புகில் வாயமுதம் பரக்கும்
முதல் ஆழ்வார்களின் திருவவதார நாட்களை முதலிலே அருளிச் செய்து உடனே மாதங்களின் அடைவே அருளிச் செய்கிறார் –
அதாவது முதலில் ஐப்பசி மாதத்தில் திருவவதரித்த முதல் ஆழ்வார்களை அருளிச் செய்து அதற்கு அடுத்து கார்த்திகையில்
திருவவதரித்த திருமங்கை ஆழ்வார் -திருப் பாண் ஆழ்வார் – இரண்டு ஆழ்வார்களையும்
அதற்குப் பின் மார்கழி மாசம் திருவவதரித்த தொண்டர் அடிப் பொடி ஆழ்வாரையும்
பின்பு தை மாசம் திருவவதரித்த திரு மழிசை ஆழ்வாரையும் மாத க்ரமமாக அருளிச் செய்கிறார்

வாசி யறிந்த வதரியில் நாரணர் மனம் கொள்
தேசுடை எந்தை மணவாள மா முனி சீர் தழைப்பச்
சி சயிலேச தயா பாத்திரம் என்னும் சீர் மந்த்ரம்
தேசிகனாய்க் கண்டுரைத்தார் இவ்வையம் சீருறவே –ஸ்ரீ கோயில் அண்ணன் –
————————

ஸ்ரீ கோயில் கந்தானை அண்ணன் அருளிச் செய்த தனியன் –

முன்னம் திருவாய்மொழிப் பிள்ளை தாம் உபதேசித்த நேர்
தன்னின்படியை தணவாத சொல் மணவாள மா முனி
தன்னன்புடனே செய்த யுபதேச ரத்ன மாலை தன்னைத்
தன்நெஞ்சு தன்னில் தரிப்பவர் தாள்கள் சரண் நமக்கே –

முற்காலத்தில் ஸ்வ ஆசார்யரான ஸ்ரீ திருவாய் மொழிப் பிள்ளை உபதேசித்து அருளின கிராமத்தை அதிக்ரமியாமல் அனுவர்த்தித்தே
பேசுமவரான ஸ்ரீ மணவாள மா முனிகள் தம்முடைய பரம கிருபையினால் செய்து அருளின ஸ்ரீ உபதேச இரத்தின மாலை என்கிற
திவ்யப் பிரபந்தத்தை தங்கள் ஹ்ருதயத்திலே -கண்ட பாடம் செய்து தரிக்கின்றவருடைய திருவடிகளே -நமக்குத் தஞ்சம் –

—————————————————————

தமக்குக் கிடைத்த உபதேச வழியின் படியே வெண்பாவில் அமைத்துப் பேசுவதாகக் கூறுதல்

எந்தை திருவாய் மொழிப் பிள்ளை இன்னருளால்
வந்த வுபதேச மார்க்கத்தைச் -சிந்தை செய்து
பின்னவரும் கற்க வுபதேசமாய்ப் பேசுகின்றேன்
மன்னிய சீர் வெண்பாவில் வைத்து —–1-

எமக்கு ஆசிரியரான ஸ்ரீ திருவாய் மொழிப்பிள்ளை என்கிற ஸ்ரீ திருமலை யாழ்வார் உடைய பரம கிருபையினால் கிடைத்த உபதேச வழியை
அனுசந்தித்து பின்பு உள்ளாறும் கற்குமாறு பொருத்தமான சீர்களை யுடைய வெண்பா வென்கிற யாப்பிலே அமைத்து
உள்ளத்திற்கும் உலகத்திற்கும் உபதேச ரூபமாகப் பேசுகின்றேன் —
மன்னிய சீர் -வெண்பாவுக்கு விசேஷணம் ஆக்காமல்
மன்னிய சீர்களைப் பேசுகின்றேன் -ஸ்ரீ ஆழ்வார் ஸ்ரீ ஆச்சார்யர்களின் திருக் குணங்களைப் பேசுகின்றேன் என்னவுமாம்

——————————————-

இப்பிரபந்தத்தை விவேகிகள் உகப்பதே போதும் என்கிறார்

கற்றார்கள் தாமுகப்பர் கல்வி தன்னுள் ஆசையுள்ளோர்
பெற்றோம் என யுகந்து பின்பு கற்றார் -மற்றோர்கள்
மாச்சர்யத்தால் இகழில் வந்தது என்னெஞ்சே யிகழ்கை
ஆச்சர்யமோ தானவர்க்கு ————–2-

மனமே கல்வி பயின்றவர்கள் இப் பிரபந்தத்தைப் பெற்று மகிழ்ந்திடுவர்கள் -கல்வியில் விருப்பம் உள்ளவர்கள் இது லபிக்கப் பெற்றோமே என்று
அகம் குழைந்து பிறகு இதை அப்யசிப்பர்கள் -கீழ்ச் சொன்ன இரண்டு வகுப்பிலும் சேராத மற்றையோர்கள் மாத்சர்யத்தினால் பகை பாராட்டி
இதனை இகழ்ந்தால் அதனால் நமக்கு உண்டாகும் சேதம் என்ன -ஒன்றும் இல்லை -அப்படிப்பட்டவர்களுக்கு நல்ல விஷயங்களை இகழ்வது
எனபது வியப்போ -அவர்கட்கு இது இயல்பே யன்றோ
ஆச்சரியமோ தானவர்க்கு -என்று பிரித்து ஆஸூர பிரக்ருதிகளுக்கு -என்றும் சொல்வர் -ஆயினும் இப்பொருள் விவஷிதம் அல்ல என்பர்

——————————————————————————-

ஆழ்வார் ஆச்சார்யர் ஸ்ரீ ஸூக்த்திகளுக்கு பல்லாண்டு –

ஆழ்வார்கள் வாழி அருளிச் செயல்  வாழி
தாழ்வாதுமில் குரவர் தாம் வாழி -ஏழ்பாரும்
உய்ய வர்கள் உரைத்தவைகள் தாம் வாழி
செய்ய மறை தன்னுடனே சேர்ந்து – ———-3-

ஸ்ரீ பொய்கையாழ்வார் முதலான ஆழ்வார்கள் வாழ்ந்திடுக -அவர்கள் அருளிய திவ்ய பிரபந்தங்கள் வாழ்ந்திடுக
தாழ்வு ஒன்றும் இல்லாத மிகச் சிறந்த ஸ்ரீ எம்பெருமானார் முதலான ஆசார்யர்கள் வாழ்க
பூ மண்டலம் முழுவதும் உஜ்ஜீவிக்குமாறு அவ்வாசிரியர்கள் அருளிச் செய்த ஸ்ரீ ஸூக்திகளும் விலஷணமான வேதங்களோடு கூட வாழ்க
செய்ய மறை தன்னுடனே சேர்ந்து -என்றது வேதங்களும் வாழ வேணும் என்று அவற்றுக்குமாக மங்களா சாசனம் செய்த படி
ஆழ்வார் ஆச்சார்யர்களின் ஸ்ரீ ஸூக்திகளுக்கு எல்லாம் வேதமே மூலமானது பற்றி அவற்றுக்கும் மங்களா சாசனம் ப்ராப்தம்
செய்ய மறை தன்னுடனே சேர்ந்து அவர்கள் உரைத்தவர்கள் -என்று அந்வயித்து-
வேதங்களுக்குச் சேர ஆசாரியர்கள் அருளிச் செய்தவை -என்ற பொருளும் உரைப்பர் –

————————————————————-

ஆழ்வார்களின் திரு அவதார க்ரமம் அருளுகிறார்-

பொய்கையார் பூதத்தார் பேயார் புகழ் மழிசை
ஐயன் அருள் மாறன் சேரலர் கோன்–துய்ய  பட்ட
நாதன்  அன்பர் தாள் தூளி நற்பாணன் நற்கலியன்
ஈதிவர் தோற்றத்து அடைவாம் இங்கு ——-4-

பொய்கையாழ்வார் முதல்வர் -பூதத் தாழ்வார் இரண்டாமவர் -பேயாழ்வார் மூன்றாமவர் -கீர்த்தி வாய்ந்த திரு மலிசைப் பிரான் நான்காமவர் –
அருள் மிக்க நம்மாழ்வார் ஐந்தாமவர் -குலசேகரப் பெருமாள் ஆறாமவர் -பரி சுத்தரான பெரியாழ்வார் ஏழாமவர்-தொண்டர் அடிப்பொடி யாழ்வார் எட்டாமவர் –
பரம சாத்விகரான திருப் பாண் ஆழ்வார் ஒன்பதாமவர் -விலஷணரான திருமங்கை யாழ்வார் பத்தாமவர்
இந்த வரிசைக் க்ராமமானது இவ் உலகில் இவ் வாழ்வார்களின் அவதார க்ரமமாகும்
சிலர் ஆராய்ச்சி செய்வதாகப் புகுந்து மனம் போனவாறாக கல்பிப்பர் -அதனால் ஆஸ்திகர்களின் நெஞ்சு
கலங்காமைக்காகப் பொய்யில்லாத மணவாள மா முனிகள் இங்கனே அடைவு தன்னை அமைத்து அருளுகிறார்

————————————————————————–

ஆழ்வார்கள் திருஅவதரித்த மாத நஷத்ரங்களை அருளிச் செய்கிறார்

அந்தமிழால் நற்கலைகள் ஆய்ந்துரைத்த ஆழ்வார்கள்
இந்த வுலகில் இருள் நீங்க -வந்துதித்த
மாதங்கள் நாள்கள் தம்மை மண்ணுலகோர் தாம் அறிய
ஈதென்று சொல்லுவோம் யாம்  —5-

அழகிய தமிழ்ப் பாஷையினால் திவ்யப் பிரபந்தங்களை ஆராய்ந்து அருளிச் செய்த மேலே கூறிய ஆழ்வார்கள்
இந்த இருள் தரும் மா ஞாலத்தில் அகவிருள் தொலைவதற்காக வந்து அவதரிக்கப் பெற்ற மாசங்களையும்
நஷத்ரங்களையும் தெரிந்து கொள்ளும் பொருட்டு இன்னவை என்று இனி நாம் அருளிச் செய்வோம்
இந்த முதல் ஆழ்வார்கள் இன்ன இடத்தில் அவதரித்தார்கள் எனபது காலப் பழமையால் நிச்சயிக்கப் போகாது -போன்ற வாக்கியப் பிறழ்வு விளைந்திட்டதே
இங்கனே நேராமைக்காகவே மா முனிகள் ஆழ்வார்கள் அவதரித்த மாச நஷத்ர திவ்ய தேசங்களை இப்பிரபந்தத்தில் இட்டு அருளுகிறார்

—————————————————————————————————-

முதல் ஆழ்வார்கள் திருவவதரித்த மாத நஷத்ரங்கள் அருளுகிறார் –

ஐப்பசியில் ஓணம் அவிட்டம் சதயம் இவை
ஒப்பிலவா நாள்கள் உலகத்தீர் -எப்புவியும்
பேசு புகழ் பொய்கையார் பூதத்தார் பேயாழ்வார்
தேசுடனே   தோன்று பிறப்பால் —-6-

இவ்வாழ்வார்கள் மூவரும் விபவத்தில் ஒருவரை விட்டு ஒருவர் பிரியாதவராய் -ஓடித் திரியும் யோகிகளாய் இருந்ததனாலும்
அர்ச்சையிலும் அப்படியே கூடியே வாழ்வதனாலும் இம் மூவருக்கும் சேர்த்தே பாசுரம் இட்டு அருளினார் ஆயிற்று
ஐப்பசி -ஐப்பிசி-பாட பேதங்கள் -தேசுடனே -அயோநிஜத்வ பிரயுக்தமான தேஜஸ் ஸூ -விவஷிதம் -சிறப்பால் ஒப்பிலவாம் -அந்வயம்

——————————————————————————————-

முதல் ஆழ்வார்கள் திருநாமம் காரணம் அருளிச் செய்கிறார்

மற்றுள்ள ஆழ்வார்களுக்கு முன்னே வந்துதித்து
நற்றமிழால் நூல் செய்து  நாட்டை யுய்த்த -பெற்றிமையோர்
என்று முதல் ஆழ்வார்கள் என்னும் பெயர் இவர்க்கு
நின்றது உலகத்தே நிகழ்ந்து ———-7-

மற்றும் உள்ள ஆழ்வார்களுக்கு முன்னே வந்து உதித்த படியினால் முதல்வர் ஆயினர் –
நல் தமிழால் நூல் செய்ததனால் ஆழ்வார்கள் ஆயினர்
பெற்றிமை -பெருமை-பெற்றிமையோர் -பெரியோர் என்றபடி –

—————————————————————-

திருமங்கை ஆழ்வார் உடைய திருவவதார நாள் அருளிச் செய்கிறார் –

பேதை நெஞ்சே இன்றைப் பெருமை யறிந்திலையோ
ஏது பெருமை   இன்றைக்கு என்று என்னில் -ஓதுகின்றேன்
வாய்த்த புகழ் மங்கையர் கோன் மா நிலத்தில் வந்துதித்த
கார்த்திகையில் கார்த்திகை நாள் காண் – ———8-

நாள் பாட்டாக சேவிக்க -சிஷ்யர்கள் பிரார்த்தித்த -இன்று -அமைத்து -நாள் பாடல்களில் அருளிச் செய்கிறார்

————————————————————————

மாறன் பணித்த தமிழ் மறைக்கு ஆறங்கம் கூற திருவவதரித்த பெருமையை அருளிச் செய்கிறார்

மாறன் பணித்த தமிழ் மறைக்கு மங்கையர் கோன்
ஆறங்கம் கூற அவதரித்த –  வீறுடைய
கார்த்திகையில்  கார்த்திகை  நாள் இன்று என்று காதலிப்பார்
வாய்த்த மலர்த் தாள்கள் நெஞ்சே வாழ்த்து ——————–9-

வேத சதுஷ்ட்ய அங்க உப அங்கங்கள் பதினாலும் போலே இந்நாலுக்கும் இரும் தமிழ் நூல் புலவர் பனுவல் ஆறும்
மற்றை எண்மர் நன் மாலைகளும் -ஆசார்ய ஹ்ருதய ஸ்ரீ ஸூக்திகள்
சீஷா வியாகரணம் நிருக்தம் சந்தஸ் கல்பம் ஜ்யோதிஷம் -ஆறு வேத அங்கங்கள்
மீமாம்ச நியாய புராண தர்ம சாஸ்திரங்கள் -ஆகிற எட்டு உப அங்கங்கள்
நம்மாழ்வார் திரு உள்ளத்தைப் பின் பற்றியே மற்ற ஆழ்வார்கள் அருளிச் செய்து உள்ளார்கள் என்றபடி

——————————————————————————————————

திருப்பாண் ஆழ்வார் திருவவதார திருநாள் அருளிச் செய்கிறார்

கார்த்திகையில் ரோஹிணி நாள் காண்மின் இன்று காசினியீர்
வாய்த்த புகழ்ப் பாணர் வந்துதிப்பால் –ஆத்தியர்கள்
அன்புடனே தான் அமலனாதி பிரான் கற்றதற்பின்
நன்குடனே கொண்டாடும் நாள் – ——–10-

அறிய வேண்டும் அர்த்தங்களை எல்லாம் அழகாக அமைத்து பத்தே பாசுரமாகச் சுருங்க அருளிச் செய்தவர் இவ் வாழ்வார் யாதலால்
அமலனாதி பிரான் கற்றதன் பின் -என்று சிறப்பித்து எடுத்து அருளுகிறார்
நன்குடனே கொண்டாடும் நாள் -நலமாக கொண்டாடப் பெரும் நாளாகும் இது

——————————————————————–

தொண்டர் அடிப்பொடி ஆழ்வார் திருவவதார திருநாள் அருளிச் செய்கிறார்

மன்னிய சீர் மார்கழியில் கேட்டை இன்று மா நிலத்தீர்
என்னிதனுக்கு ஏற்றம் எனில் உரைக்கேன் -துன்னு புகழ்
மா மறையோன் தொண்டர் அடிப் பொடி யாழ்வார் பிறப்பால்
நான்மறையோர் கொண்டாடும் நாள் ———-11-

துன்னு புகழ் -நிரம்பிய புகழை யுடையராய்
மா மறையோன் -பரம வைதிகரான
நாள் மறையோர் -விதிக்க உத்தமர்கள்
கொண்டாடும் நாள் -ஆதரிக்கும் நாளாகும் இது –

—————————————————————————

திருமழிசைப் பிரான் திருவவதார திருநாள் அருளிச் செய்கிறார்

தையில் மகம் இன்று  தாரணியீர் ஏற்றம் இந்தத்
தையில் மகத்துக்குச் சாற்றுகின்றேன் –துய்ய மதி
பெற்ற மழிசைப் பிரான் பிறந்த நாள் என்று
நற்றவர்கள் கொண்டாடும் நாள் ———12-

துய்ய மதி -பரிசுத்தமான மதியைப் பெற்ற
இவ் வாழ்வார் பேயாழ்வாரை அடி பணிந்து திருந்தினவர் ஆதலால் -துய்ய மதி பெற்ற -என்று அருளிச் செய்கிறார்
சப்த ரிஷிகள் மக நஷத்ரம் சுற்றி வர்த்திப்பதாகச் சோதிடர்கள் சொல்லுவார்கள் –
அதற்கு ஏற்ப நல் தவர்கள் கொண்டாடும் நாள் -என்று அருளிச் செய்கிறார்
தரணி என்னும் வடசொல் தாரணி என்று நீட்டல் பெற்றது

—————————————————————————————-

குலசேகர ஆழ்வார் திருவவதார திருநாள் அருளிச் செய்கிறார்

மாசிப் புனர்பூசம் காண்மின் இன்று மண் உலகீர்
தேசித் திவசத்துக்கு ஏது என்னில்    -பேசுகின்றேன்
கொல்லி நகர்க் கோன் குலசேகரன் பிறப்பால்
நல்லவர்கள் கொண்டாடும் நாள் ————13-

நல்லவர்கள் -சத்துக்கள்
தேசு -தேஜஸ்
திவசம் -நாள் –

———————————————————————————–

நம்மாழ்வார் திருவவதார திருநாள் அருளிச் செய்கிறார்

ஏரார் வைகாசி விசாகத்தின் ஏற்றத்தைப்
பாரோர் அறியப் பகர்கின்றேன் –சீராரும்
வேதம் தமிழ் செய்த மெய்யன் எழில் குருகை
நாதன் அவதரித்த நாள்  ———–14-

சீர்மை மிகுந்த வடமொழி வேதத்தை த்ராவிடமாகச் செய்து அருளின -யதார்த்த வாதியாய் அழகிய திரு நகருக்குத் தலைவரான
நம்மாழ்வார் திருவவதரித்த திரு நாள் அன்றோ

——————————————————————————-

நம்மாழ்வார் -அவர் திருவவதரித்த திருநாள் –அவர் திருவாக்கு -திருநகரி –
நான்குமே ஒப்பற்றவை என்று அருளிச் செய்கிறார்

உண்டோ வைகாசி விசாகத்துக்கு ஒப்பு ஒரு நாள்
உண்டோ சடகோபர்க்கு    ஒப்பு ஒருவர் -உண்டோ
திருவாய்மொழிக்கு ஒப்பு தென் குருகைக்கு உண்டோ
ஒரு பார் தனில் ஒக்கும் ஊர் ————15-

———————————————————————————

பெரியாழ்வார் திருவவதார திருநாள் அருளிச் செய்கிறார் –

இன்றைப் பெருமை அறிந்திலையோ ஏழை நெஞ்சே
இன்றைக்கு என்னேற்றம் எனில் உரைக்கேன் -நன்றி புனை
பல்லாண்டு பாடிய நம் பட்டர் பிரான் வந்துதித்த
நல்லானியில் சோதி நாள் ————-16-

நம் பட்டர் பிரான் என்று அபிமானித்து அருளிச் செய்கிறார்
நன்றி புனை பல்லாண்டு பாடிய நம் பட்டர் பிரான் என்று அன்வயம் –

———————————————————————————–

மா நிலத்தில் முன்னம் பெரியாழ்வார் வந்துதித்த
ஆனி தன்னில் சோதி என்றால் ஆதரிக்கும் -ஞானியர்க்கு
ஒப்பு ஒருவர் இல்லை இவ் வுலகு தனில் என்று நெஞ்சே
எப்பொழுதும் சிந்தித்து இரு ————17-

நம் பெரியாழ்வார் என்று மீண்டும் அபிமானித்து அருளுகிறார்
ஆனி திரு ஸ்வாதீ நஷத்ரம் என்ற போதே கொண்டாடும் ஞானிகளான பெரியோர்களுக்கு சமமானவர்கள் யாரும் இலர்
என்றதை சதா காலமும் அனுசந்திப்பாய் என்று அறிவிலியான நெஞ்சே என்று உபதேசித்து அருளுகிறார்

———————————————————————————-

பெரியாழ்வார் என்ற திரு நாமத்துக்கு காரணம் அருளிச் செய்கிறார் –

மங்களா சாசனத்தில் மற்று உள்ள ஆழ்வார்கள்
தங்கள் ஆர்வத்து அளவு தானன்றி -பொங்கும்
பரிவாலே வில்லி புத்தூர் பட்டர் பிரான் பெற்றான்
பெரியாழ்வார் என்னும் பெயர் ———-18

மூத்தவரும் இல்லாத போதும் -பெரிய பிரபந்தங்கள் அருளிச் செய்யாதவர் என்றாலும் –
நம் பட்டர் பிரானுக்கு நம் பெரியாழ்வார் என்கிற விருது – -மற்ற ஆழ்வார்கள் உடைய அபி நிவேசத்தில் காட்டிலும் –
எம்பெருமானுக்கு என் வருகிறதோ என்று வயிறு பிடித்து -இவரது விஞ்சி எழுந்த பரிவு காரணமாக –
மங்களா சாசனம் செய்து அருளி யதாலேயே –
காதாசித்கமாக இல்லாமல் இதுவே யாத்ரையாக இருந்ததே இவருக்கு –

——————————————————————————–

திருப்பல்லாண்டின் முதன்மைக்கு காரணம் அருளிச் செய்கிறார் –

கோதிலவாம் ஆழ்வார்கள் கூறு கலைக்கு எல்லாம்
ஆதி திருப்பல்லாண்டு ஆனதுவும் -வேதத்துக்கு
ஓம் என்னுமது போலே உள்ளத்துக்கு எல்லாம் சுருக்காய்த்
தான் மங்கலம் ஆதலால் —————-19-

கோதில வாம் -அசாரம் என்று கழிக்கத் தக்க அம்சங்கள் ஒன்றும் இன்றிக்கே முழுவதும் சாரமே யான -என்றபடி –
வேதங்களுக்கு பிரணவம் முதன்மையானது போலே திவ்ய பிரபந்தங்களுக்கு எல்லாம் திருப்பல்லாண்டு முதன்மை யாயிற்று –
பிரணவமானது சகல வேதார்த்த சார நிதியாகவும் மங்கலச் சொல்லாகவும் இருக்கும்
அது போலவே திருப் பல்லாண்டும் சகல திவ்ய பிரபந்த சாரார்த்த நிதியாகவும் மங்கள மயமாகவும் இருக்கும் –
சர்வாதிகாரமான இப் பிரபந்தத்தில் ஓம் என்று பிரயோகிததனால் பிரணவம் சர்வாதிகாரம் என்று
மாமுனிகள் திரு உள்ளம் என்று உணரத் தகும்

———————————————————————

திருப்பல்லாண்டுக்கும் பெரியாழ்வாருக்கும் ஒப்பில்லாமை அருளிச் செய்கிறார்

உண்டோ திருப் பல்லாண்டுக்கு ஒப்பதோர் கலை தான்
உண்டோ பெரியாழ்வாருக்கு ஒப்பு ஒருவர் -தண் தமிழ் நூல்
செய்தருளும் ஆழ்வார்கள் தம்மில் இவர் செய்கலையில்
பைதல் நெஞ்சே நீ உணர்ந்து பார் ———-20-

பைதல் நெஞ்சே -பேதை மனமே
நீ உணர்ந்து பார் -இதை நீ விமர்சித்து அறிவாயாக
அவர் செய் கலையை -பாட பேதம் -மறக்கவும் மறுக்கவும் தக்கது -அது அனந்விதம்

———————————————————————–

ஆண்டாள் மதுரகவிகள் உடையவர் இம் மூவருடைய திருவவதார நாள்களை அருளிச் செய்ய சங்கல்பித்து அருளுகிறார்

ஆழ்வார் திரு மகளார் ஆண்டாள் மதுரகவி
வாழ்வார் எதிராசராம் இவர்கள் -வாழ்வாக
வந்துதித்த மாதங்கள் நாள்கள் தம்மின் வாசியையும்
இந்த வுலகோர்க்கு உரைப்போம் யாம் -21-

வாழ்வாக -லோக உஜ்ஜீவன அர்த்தமாக –
ஆழ்வார் திருமகளார் -ஆழ்வார்கள் எல்லார்க்கும் திருமகள் -என்னவுமாம் -கீழ் அருளிச் செய்த பெரியாழ்வார் திருமகளார் -என்னவுமாம்
பொய்கையாழ்வார் போல்வார் எம்பெருமானது திருக் கல்யாண குணக் கடலில் ஆழ்ந்ததனால் ஆழ்வார்கள் என்று பெயர் பெற்றால் போலே
நம்மாழ்வார் உடைய குணக்கடலில் ஆழ்ந்ததனால் மதுரகவி ஆழ்வார் ஆனார் –
திவ்ய பிரபந்தங்கள் சேர்த்தியில் உள்ளமையால் மதுர கவி ஆழ்வாருக்கும் ஆண்டாளுக்கும் திரு நாள் பாட்டு அருளிச் செய்கிறார்
எம்பெருமானார் தமிழ் மறைகள் ஆயிரமும் மொய்ம்பால் வளர்த்த இதத்தாய் இராமானுசன் -என்றபடி அருளிச் செயல்களை வளர்த்த தாய் ஆதலாலும்
அவர் விஷயமான நூற்றந்தாதிப் பிரபந்தம் திருவவதரித்தலளாலும் அவர்க்கும் திருநாள் பாட்டி இட்டு அருளுகிறார்
திருவரங்கத்தமுதனார் பிரபந்தம் பணித்தவராய் இருந்தாலும் அவர்க்கு அர்ச்சைத் திருக் கோலம் அமைந்து இலதாதளால்
நாள் பாட்டு சேவிக்க பராசக்தி இல்லை என்று விடப்பட்டது –

—————————————————————————

ஆண்டாள் உடைய திருவவதார திருநாள் அருளிச் செய்கிறார்

இன்றோ திருவாடிப் பூரம் எமக்காக
வன்றோ ஆண்டாள் அவதரித்தாள் -குன்றாத
வாழ்வாக வைகுந்த வான் போகம் தன்னை இகழ்ந்து
ஆழ்வார் திருமகளாராய்—————22-

குன்றாத வாழ்வான -நித்ய ஸ்ரீ யான
எம்பெருமான் இந்நிலத்திலே திருவவதரித்து கீதோ உபநிஷத்தை தன முகத்தாலே வெளியிட்டு அருளி உபகரித்தான்
அது வடமொழியையும் ககனமாயும் இருப்பதனால் அனைவர்க்கும் ஒருங்கே பயன்படவில்லை
இக்குறை தீரப் பெரிய பிராட்டியார் தாமே வந்து திருவவதரித்து வேதம் அனைத்துக்கும் வித்தாகும் கோதை தமிழ் -என்று புகழ்த் தக்கதான
திவ்ய பிரபந்தத்தை எளிய தமிழ் நடையில் உபகரித்து அஸ்மாதாதிகளை உய்வித்தால் எனபது இங்கு உணரத் தக்கது –

——————————————————————————

ஆண்டாளுக்கும் திருவவதரித்த நன்னாளுக்கும் ஒப்பில்லை என்பதை அருளிச் செய்கிறார்

பெரியாழ்வார் பெண் பிளையாய் ஆண்டாள் பிறந்த
திருவாடிப்பூரத்தின் சீர்மை -ஒரு நாளைக்கு
உண்டோ மனமே யுணர்ந்து பார் ஆண்டாளுக்கு
உண்டாகில் ஒப்பு இதற்கும் உண்டு———23-

ஆண்டாளோடு ஒத்த வ்யக்தி உண்டாகில் அன்றோ இந்நாள் உடன் ஒத்த நாளும் வேறு ஓன்று இருக்கும்
பெண் பிளை-சரியான பாடம் -பெண் பிள்ளை -வெண்டளை பிரளும்

——————————————————————————–

ஆண்டாள் உடைய பெருமையை அருளிச் செய்கிறார்

அஞ்சு குடிக்கு ஒரு சந்ததியாய் ஆழ்வார்கள்
தஞ்செயலை விஞ்சி நிற்கும் தன்மையளாய் -பிஞ்சாய்ப்
பழுத்தாளை ஆண்டாளைப் பத்தியுடன் நாளும்
வழுத்தாய் மனமே மகிழ்ந்து ————24-

அஞ்சு குடிக்கு -ஐந்து குடும்பம் –முதல் ஆழ்வார் -அயோ நிஜ குடும்பம் -என்று கொண்டு –
எம்பெருமானுக்கு எண்ண தீங்கு வருகிறதோ என்று அஞ்சுகின்ற ஆழ்வார்களின் பதின்மரின் குடிக்கு –
பின் திருவவதரித்த தொண்டர் அடிப் பொடி ஆழ்வார் திருப் பாண் ஆழ்வார் கலியன் ஆகியவரையும் கூட்டி
பிரஜா பித்ருப்ய -வேதத்தில் ஓதப்பட்டதோர் கடனும் ஆழ்வார்கட்கு ஆண்டாளால் தீர்ந்தது என்கை –
பெண்மையை ஏறிட்டுக் கொண்ட ஆழ்வார்கள் –ஆண்டாள் இயற்கையிலே பெண்ணாய்ப் பிறந்து புருஷோத்தமனை அனுபவிக்கும் திறத்தில்
சிறந்த உரிமை யுடையளானாது பற்றி -விஞ்சி நிற்கும் தன்மையளாய் -என்கிறார் –பருவம் நிரம்புவதற்கு முன்னமே-அவரைப் பிராயம் தொடங்கி-
வானிடை வாழும் அவ்வானவர்க்கு -எனபது முதலான அருளிச் செயல்களால் பிஞ்சாய்ப் பழுத்தாள் என்கிறார்

—————————————————————————–

மதுரகவி யாழ்வார் திருவவதார திருநாள் அருளிச் செய்கிறார் –

ஏரார் மதுரகவி இவ் வுலகில் வந்துதித்த
சீராரும் சித்திரையில் சித்திரை நாள் -பாருலகில்
மற்றுள்ள ஆழ்வார்கள் வந்துத்தித்த நாள்களிலும்
உற்றது நமக்கு என்று நெஞ்சே ஓர் ———–25-

எமக்கு உற்றது -நமக்கு மிகவும் உபாதேயமானது
ஓர் -பிரதிபத்தி பண்ணுவாயாக
உண்ட போது ஒரு வார்த்தையும் உண்ணாத போது ஒரு வார்த்தையும் சொல்லுவார் பத்துப் பேர் உண்டு இறே
அவர்கள் பாசுரம் கொண்டு அன்று இவ்வர்த்தம் அறுதி இடுவது -அவர்களைச் சிரித்து இருப்பார் ஒருவர் உண்டு இறே –
அவர் பாசுரம் கொண்டு இவ்வர்த்தம் அறுதி இடக் கடவோம் –
ஆசார்யானே உபாயம் -அர்த்தம் அருளிச் செய்த கண்ணி நுண் சிறுத் தாம்பு -அருளிச் செய்த இவ்வேற்றம் உண்டே இவருக்கு

——————————————————————————-

மதுரகவிகள் உடைய திவ்ய பிரபந்தம் நாலாயிரத்தினுள் சேர்ந்தமை அருளிச் செய்கிறார்

வாய்த்த திரு மந்த்ரத்தின் மத்திமமாம் பதம் போல்
சீர்த்த மதுரகவி செய்கலையை -ஆர்த்த புகழ்
ஆரியர்கள் தாங்கள் அருளிச் செயல் நடுவே
சேர்வித்தார் தாற்பர்யம் தேர்ந்து ———–26-

ஆழ்வார்கள் அருளிச் செய்த திவ்ய பிரபந்தங்கள் எல்லாம் எம்பெருமான் உடைய ஸ்வரூப ரூப குண விபூதி சேஷ்டிதங்களைப் பரக்கப் பேசுவன
திருமந்தரம் த்வயம் சரம ஸ்லோஹம்-ரஹஸ்ய த்ரய பொருள்களையே விவரிப்பனவாகும்
நம பதார்த்தம் பாகவத சேஷத்வம் -காட்டுமே அத்தை கனக்கப் பேசும் கண்ணி நுண் சிறுத்தாம்பு அருளிச் செயல்களின் நடுவே
சேர்த்து அருளினார்கள் நிறைந்த புகழை உடைய நம் பூர்வாசாரியர்கள்

——————————————————————————–

எம்பெருமானார் திருவவதார திருநாள் அருளிச் செய்கிறார்

இன்று உலகீர் சித்திரையில் ஏய்ந்த திருவாதிரை நாள்
என்றையினும் இன்று இதனுக்கு ஏற்றம் என்தான் -என்றவர்க்குச்
சாற்றுகின்றேன் கேண்மின் எதிராசர் தம் பிறப்பால்
நால் திசையும் கொண்டாடும் நாள் ———27-

என்றையிலும் -மற்றும் உள்ள தினங்களைக் காட்டிலும்

————————————————————————

ஆழ்வார்கள் தாங்கள் அவதரித்த நாள்களிலும்
வாழ்வான நாள் நமக்கு மண்ணுலகீர்-ஏழ்பாரும்
உய்ய எதிராசர் உதித்து அருளும் சித்திரையில்
செய்ய திருவாதிரை ————–28-

நமக்கு வாழ்வு ஆன நாள் – நமக்கு விசேஷிதித்து உஜ்ஜீவன ஹேதுவான நாள்
ஏழ் பாரும் உய்ய -உலகம் எல்லாம் உஜ்ஜீவிக்கும் படி –
தமிழ் மறைகள் ஆயிரமும் ஈன்ற முதல் தாய் சடகோபன் -மொய்ம்பால் வளர்த்த விதத்தாய் இராமானுசன் -என்றும்
எங்கள் கதியே இராமானுச முனியே சங்கை கெடுத்தாண்ட தவராசா பொங்கு புகழ் மங்கையர் கோன் ஈந்த மறை யாயிரம் அனைத்தும்
தங்கு மனம் நீ எனக்குத் தா -என்றும் சொல்லுகிறபடியே பெருமை மிக பொருந்தும் என்பதால் எதிராசர் உதித்து அருளும்
சித்திரையில் செய்ய திருவாதிரை -என்று அருளிச் செய்கிறார்

———————————————————————

எந்தை எதிராசர் இவ் வுலகில் எம் தமக்காக
வந்துதித்த நாள் என்னும் வாசியினால் -இந்தத்
திருவாதிரை தன்னின் சீர்மை தன்னை நெஞ்சே
ஒருவாமல் எப்பொழுதும் ஓர் ———29-

ஒருவாமல் -இடைவிடாமல்
ஓர் -சிந்தித்திரு
ஆதி சேஷனே எம்பெருமானாராக திருவவதரித்து அருளினார் -இவர் நலம் அந்தம் இல்லாதோர் நாட்டிலே
சென்றால் குடையாம் இருந்தால் சிங்காசனமாம் -இத்யாதிப்படியே எம்பெருமானுக்கு சகல வித கைங்கர்யங்களும் செய்து கொண்டு
வாழ வேண்டி இருக்க அதை விட்டுப் பல பல கஷ்டங்களுக்கும் ஆஸ்பதமான இவ்விருள் தரும் மா ஞாலத்திலே திருவவதரித்து அருளினது
நித்ய சம்சாரிகளான நம் போல்வாரைப் பிறவிக் கடலில் நின்றும் கை கொடுத்து எடுப்பதற்காகவே என்று அனுசந்தித்து
இவரது திருவவதார திருநாளைக் கொண்டாட வேணும் என்று அருளிச் செய்கிறார்

——————————————————————–

எண்ணரும் சீர் பொய்கை முன்னோர் இவ் உலகில் தோன்றிய ஊர்
வண்மை மிகு கச்சி மலை மா மயிலை –மண்ணியில் நீர்
தேங்கும் குறையலூர் சீர்க் கலியன் தோன்றிய ஊர்
ஓங்கும் உறையூர் பாணனூர்————-30-

மண்ணி யாற்றின் தீர்த்தம் தேங்கும் இடம் -திருக்குறையலூர்

———————————————————————–

தொண்டர் அடிப் பொடியார் தோன்றிய ஊர் தொல் புகழ் சேர்
மண்டங்குடி என்பர் மண்ணுலகில் -எண்டிசையும்
ஏத்தும் குலசேகரனூர் என உரைப்பர்
வாய்த்த திரு வஞ்சிக் களம் ——–31-

தொல் புகழ் -நித்தியமான புகழை உடைய

———————————————————————–
மன்னு திருமழிசை மாடத் திருக் குருகூர்
மின்னு புகழ் வில்லி புத்தூர் மேதினியில் -நன்னெறியோர்
ஏய்ந்த பத்தி சாரர் எழில் மாறன் பட்டர் பிரான்
வாய்ந்து உதித்த ஊர்கள் இவை———32-
————————————————————————-
சீராரும் வில்லிபுத்தூர் செல்வத் திருக் கோளூர்
ஏரார் பெரும் பூதூர் என்னும் இவை –பாரில்
மதி யாரும் ஆண்டாள் மதுர கவி யாழ்வார்
எதிராசர் தோன்றிய ஊர் இங்கு ———33

செல்வம் திரு கோளூர் -ஸ்ரீ வைஷ்ணவ ஸ்ரீ மல்கிய திருக் கோளூர்
மதி ஆறும் -ஞானம் நிரம்பிய

அப்பிள்ளை என்னும் ஆசிரியர் இராமானுச நூற்றந்தாதித் தவிர்த்தே நாலாயிரக் கணக்கு இட்டு அருளினார்
-மா முனிகள் அதை நாலாயிர திவ்ய பிரபந்தங்கள் உடன் ஒக்க ஆதரிக்க வேணும் என்றும்
அத்யயன நியமம் இந்த நூற்றந்தாதிக்கும் சேர்த்துக் கொள்ளப் பட வேணும் என்றும் நியமித்து அருளினார் -என்பர்
———————————————————————–
ஆழ்வார்கள் ஏற்றம் அருளிச் செயல் ஏற்றம்
தாழ்வாதும் இன்றி யாவை தாம் வளர்த்தோர் -ஏழ்பாரும்
உய்ய வவர் செய் வியாக்கியைகள் உள்ளது எல்லாம்
வையம் அறியப் பகர்வோம் வாய்ந்து ———–34-

ஏழ் பாரும் உய்ய -உலகங்கள் எல்லாம் உஜ்ஜீவிக்குமாறு
அவர் செய்த -சரியான பாடம் -அவர்கள் செய்த -வெண்டளை பிறழும
—————————————————————————
ஆழ்வார்களையும் அருளிச் செயல்களையும்
தாழ்வா நினைப்பவர்கள் தாம் நரகில் –வீழ்வார்கள்
என்று நினைத்து நெஞ்சே எப்பொழுதும் நீ யவர் பால்
சென்று அணுகக் கூசித் திரி -35-

ஆழ்வார்கள் ஏற்றமும் அருளிச் செயல் ஏற்றமும் குறையாதபடி அவற்றை வளர்த்து அருளின ஆசார்யர்களைப் பற்றி ப்ரஸ்தாவிக்கையாலே
அப்படிப்பட்ட ஆசாரியர்களின் திரு உள்ளம் புண் படுமாறு சில த்ரமிட உபநிஷத் பாஹ்ய குத்ருஷ்டிகள் தோன்றி
ஆழ்வார்களையும் அருளிச் செயல்களையும் தூஷித்துக் கொண்டு இருந்ததனால் அவர்களுடைய சஹவாசமும் வர்ஜநீயம் என்று அருளிச் செய்கிறார்
தாழ்வா -என்கிற பாடம் -சரியானது -தாழ்வாக -வெண்டளை பிறழும்
————————————————————–
தெருளுற்ற ஆழ்வார்கள் சீர்மை அறிவார் ஆர்
அருளிச் செயலை அறிவார் ஆர் -அருள் பெற்ற
நாத முனி முதலாம் நம் தேசிகரை அல்லால்
பேதை மனமே யுண்டோ பேசு ——–36-

தெருள் உற்ற -யாதார்த்த ஞானிகள்
அருள் பெற்ற நாத முனி முதலாம் நம் தேசிகரை அல்லால் -ஆழ்வார் அருளை லபிக்கப் பெற்ற ஸ்ரீ மன் நாதமுனிகள் முதலாக உள்ள
நம் ஆசாரியர்களைத் தவிர –
கீழ்ப்பாட்டில் சஹாவாச யோக்யர் அல்லாதாரக் கழிக்கக் பட்ட பாவிகள் -நம் பூர்வாச்சார்யர்களின் பரம்பரையில் படிந்தவர்கள் அல்லர்
முதலாம் -சரியான பாடம் -முதலான பாடம் வெண்டளை பிறழும் -நாதமுனி முன்னான -பாட பேதம் -அது சம்ப்ரதாய பாடம் அன்று
——————————————————————–
ஓராண் வழியாய் யுபதேசித்தார் முன்னோர்
ஏரார் எதிராசர் இன்னருளால் -பாருலகில்
ஆசை யுடையோர்க்கு எல்லாம் ஆரியர்காள் கூறும் என்று
பேசி வரம்பறுத்தார் பின் ————–37-

கீழ்ப்பாட்டில் நாத முனி முதலாம் நம் தேசிகரை-என்று அருளிச் செய்தவர் -எம்பெருமானாரை விசேஷித்து எடுத்துக் கூற வேண்டி அருளிச் செய்கிறார்
ஆர்த்தி பிரபந்தத்தில் -மாறன் உரை செய்த தமிழ் மறை வளர்த்தான் வாழியே -என்றபடி எம்பெருமானார்
தமிழ் மறையை வளர்த்து அருளின பிரகாரங்களில் மிக முக்கியமான தொரு பிரகாரத்தை அருளிச் செய்கிறார் –
பூர்வாசார்யர்கள் இவருக்கு முன்பே திவ்ய பிரபந்த வியாக்கியானங்களை இட்டருள வல்லவராய் இருந்தும் ஒருவரும் இட்டருள வில்லையே
-உபதேசித்து வந்தார்கள் அத்தனை –அப்படி உபதேசித்தும் ஸ்ரீ வைஷ்ணவர்களை ஒரு திரளாகக் கூட்டி உபதேசித்தமை இல்லையே –
ஓராண் வழியடைவாகவே உபதேசம் நிகழ்ந்து வந்தது –
எம்பெருமானார் இங்கனே வரம்பு இருக்கத் தகாது -இதனால் நம் ஸ்ரீ வைஷ்ணவ தர்சனம் சங்குசிதம் ஆகிறதே யல்லது விரிவு பெறுகின்றதில்லை
-எனவே வரம்பை அறுத்து ஆசை உடையோர்க்கு எல்லாம் ஆரியர்காள் கூறும் என்று வரம் அறுத்தார்
-இதனாலே திருவாய் மொழிக்கு வியாக்கியானங்கள் விசேஷமாக அவதரிக்க இடம் உண்டாயிற்று
-பிள்ளை லோகாசார்யர் முதலானோர் ரஹச்ய கிரந்தங்களை அருளிச் செய்து அருளிச் செயல் பொருளை வளர்த்து அருளினதற்கும்
இத்தகையே எம்பெருமானார் நியமனமே மூலம்
முன்புள்ளார் அநு வ்ருத்தி பிரசன்னாசார்யர்கள் -என்றும் -எம்பெருமானார் க்ருபா மாத்ர பிரசன்னாச்சார்யர் என்றும் நம் முதலிகள் அருளிச் செய்வார்கள்
——————————————————–
எம்பெருமானார் தரிசனம் என்றே இதுக்கு
நம்பெருமாள் பேரிட்டு நாட்டி வைத்தார் -அம்புவியோர்
இந்தத் தரிசனத்தை எம்பெருமானார் வளர்த்த
அந்தச் செயலை அறிகைக்கா ————38-

ஸ்ரீ ராமானுஜரால் நூதனமாக நிருமிக்கப் பட்ட தர்சனம் இல்லையே
ஸ்ரீ ரெங்க நாதர் இத்தை ஸ்ரீ ராமானுஜ தர்சனம் என்று நியமித்து அருளியதற்கு காரணம் ஸ்ரீ ராமானுஜர் பல படிகளாலும்
வளர்த்து அருளியதால் -திவ்ய பிரபந்தங்களை வளர்த்து அருளினது இங்கு முக்கியமானது –
அந்த செயல் அறிகைக்காக -சுத்த பாடம் -செயலை -வெண்டளை பிறழும்
—————————————————-
பிள்ளான் நஞ்சீயர் பெரியவாச்சான் பிள்ளை
தெள்ளார் வடக்குத் திரு வீதிப் பிள்ளை
மணவாள யோகி திருவாய்மொழியைக் காத்த
குணவாளர் என்று நெஞ்சே கூறு———-39-

தெள்ளார் -தெளிந்த ஞானம்
நெஞ்சே கூறு -மனமே இவர்களது
வியாக்யானம் இயற்றுவதும் ஒருவகை சம்ரஷணம் ஆதலால் காத்த என்னக் குறை இல்லை
——————————————————-
முந்துறவே பிள்ளான் முதலானோர் செய்தருளும்
அந்த வியாக்கியைகள் அன்றாகில் -அந்தோ
திருவாய் மொழிப் பொருளைத் தேர்ந்துரைக்க வல்ல
குரு ஆர் இக்கால நெஞ்சே கூறு———40-

அந்தோ -ஆனந்தக் குறிப்பு
———————————————————-
தெள்ளாரும் ஞானத் திருக் குருகைப் பிரான்
பிள்ளான் எதிராசர் பேரருளால் -உள்ளாறும்
அன்புடனே மாறன் மறைப் பொருளை யன்றுரைத்த
தின்பமிகு மாறாயிரம்————-41-
32-எழுத்துக்கு கிரந்தம் படி என்று சங்கேதம்
———————————————————-
தஞ்சீரை ஞானியர்கள் தாம் புகழும் வேதாந்தி
நஞ்சீயர் தாம் பட்டர் நல்லருளால் -எஞ்சாத
ஆர்வமுடன் மாறன் மறைப் பொருளை யாய்ந்துரைத்தது
ஏர் ஒன்பதினாயிரம் —————-42-
எஞ்சாத ஆர்வம் உடன் -குறையாத பரிபூரணமான அன்புடனே
—————————————————————
நம்பிள்ளை தம்முடைய நல்லருளால் ஏவி விட
பின் பெரியவாச்சான் பிள்ளை யதனால் -இன்பா
வருபத்தி மாறன் மறைப் பொருளைச் சொன்னது
இருப்பத்து நாலாயிரம் ———–43-

ஆவரு பத்தி மாறன் -ஆனந்த ரூபமாகப் பெருகி வந்த பக்தியை யுடையரான நம்மாழ்வார் அருளிச் செய்த –
வியாக்யானங்கள் அருள்வதற்கு பல காரணங்கள் உண்டு -பின்புள்ளார் உஜ்ஜீவன அர்த்தமாக –
-ஸ்வ ஆச்சார்யர் உபன்யசித்து அருளும் அர்த்த விசேஷங்கள் பெருக்காறு போல் அன்றிக்கே அதிலே தேங்கின மடுக்கள் போலே
விளங்க வேணும் என்றும் -ஸ்வ ஆசார்யர் நியமித்து அருள -தமது புலமையை காட்டி வைக்கவும்
இங்கே நம்பிள்ளை உடைய பரம கருணா பிரயுக்தமான நியமனத்தால் பெரிய வாச்சான் பிள்ளை வியாக்யானம் இட்டு அருளினார்
—————————————————————–
தெள்ளியா நம்பிள்ளை செப்பு நெறி தன்னை
வள்ளல் வடக்குத் திரு வீதிப் பிள்ளை யிந்த
நாடறிய மாறன் மறைப் பொருளை நன்குரைத்தது
ஈடு முப்பத்தாறாயிரம் ————44-

தெள்ளியது ஆ செப்பு நெறி தன்னை -தெளிவாக அருளிச் செய்த ஸ்ரீ ஸூக்தி க்ரமத்தை உட்கொண்டு
நம்பிள்ளை உபன்யாசத்தைப் பகல் எல்லாம் கேட்டு இருந்து ஈடு -ஏடு படுத்தி வைத்தவர் வடக்குத் திரு வீதிப் பிள்ளை –
நம்பிள்ளை நியமனம் படியாக எழுதவில்லை -நம்பிள்ளை தாரும் என வாங்கி பிறகு பகவன் நியமனத்தாலே பிரசாரத்திற்கு அருளும்படி யாயிற்று
வள்ளல் -ஈடு ஏடு படுத்திய வள்ளல் தனம் -உலகுக்கு உயிர் போன்ற பிள்ளை லோகாசார்யர் – அழகிய மணவாளப் பெருமாள் நாயனார் இரண்டு
திரு புத்ர ரத்னங்களையும் பெற்று உதவியது பற்றியும் வள்ளல் தன்மை உண்டே
———————————————————————–
அன்போடு அழகிய மணவாளச் சீயர்
பின்போரும் கற்றறிந்து பேசுகைக்காத்-தம் பெரிய
போதமுடன் மாறன் மறையின் பொருள் உரைத்தது
ஏதமில் பன்னீராயிரம் ————45-

தம் பெரிய போதம் உடன் -தமது பெரிய ஞானத்தினால் -ஆசார்ய க்ருபாதீனமான போதம் அன்றிக்கே -ஸ்வ தந்த்ரமான போதம் -என்றபடி
ஏதமில் -குற்றமற்றதான –
பிரதி பதார்த்த ரூபமான வியாக்யானம் -எளிய உரை -என்பதால் பின்போரும் அன்போடு கற்று அறிந்து பேசுகைக்காக-என்கிறார்
———————————————————–
பெரியவாச்சான் பிள்ளை பின்புள்ளவைக்கும்
தெரிய வியாக்கியைகள் செய்வால் -அரிய
அருளிச் செயல் பொருளை ஆரியர்கட்கு இப்போது
அருளிச் செயல் ஆய்த்து அறிந்து————46-

தெரிய -விளக்கமாக
ஆரியர்ட்கு அறிந்து அருளிச் செயல் ஆயத்து -ஸ்வாமி களுக்கு தெரிந்து பிரவசனம் பண்ணுவதற்குப் பாங்காயிற்று
பின்புள்ளார் ஆசார்ய பீடத்தில் அமர்ந்து திவ்ய பிரபந்த ஆழ் பொருள்களை பிரவசனம் செய்ய சௌகர்யம் விளைந்தது இவர் அருளிச் செய்ததால்
——————————————————————–
நஞ்சீயர் செய்த வியாக்கியைகள் நாலிரண்டுக்கு
எஞ்சாமை யாவைக்கும் இல்லையே -தஞ்சீரால்
வைய குருவின் தம்பி மன்னு மணவாள முநி
செய்யுமவை தாமும் சில ———-47-

நாள் இரண்டுக்கு -சில பிரபந்தங்களுக்கு என்றபடி -சங்கையில் நோக்கு அன்று
நஞ்சீயர் -திருப்பாவைக்கும் -கண்ணி நுண் சிறுத் தாம்புக்கும்
அழகிய மணவாளப் பெருமாள் நாயனார் -திருப்பாவை -கண்ணி நுண் சிறுத் தாம்பு –அமலனாதி பிரான்
மன்னு மணவாள முனி -வாதி கேசரி அழகிய மணவாள சீயர் என்றபடி -திருவிருத்தம்
பெரியாழ்வார் திருமொழிக்கு ஸ்வா பதேசம் திருவாய் மொழிப் பிள்ளை அருளிச் செய்ததாக அருளிச் செய்ய வில்லையே
-அவர் திரு வம்சத்தில் வந்தவரால் அருளிச் செய்ததாக இருக்க வேண்டும்
———————————————————————–
சீரார் வடக்குத் திரு வீதிப் பிள்ளை எழுது
ஏரார் தமிழ் வேதத்து ஈடு தன்னைத் -தாருமென
வாங்கி முன் நம்பிள்ளை ஈயுண்ணி மாதவர்க்குத்
தாம் கொடுத்தார் பின்னதனைத் தான் – ———-48-

வடக்குத் திருவீதிப் பிள்ளை பட்டோலை கொண்டு நம்பிள்ளை சந்நிதியிலே கொண்டு போய் வைத்து அருளினார் –
அதை அவர் கடாஷித்து -ஆனை கோலம் செய்தால் போலே அழகியதாகவே காண்கிறது -ஆகிலும் நமது கட்டளை இன்றிக்கே எழுதினீர்-
இருக்கட்டும் என்று சொல்லி அந்த ஸ்ரீ கோசத்தை உள்ளே வைத்து அருளினார்
பெரிய பெருமாள் உடைய நியமனத்தால் அன்றி நம்பிள்ளை இந்த ஸ்ரீ கோசத்தை தந்து அருளார் என்று தெரிந்து கொண்ட
ஈ யுண்ணி மாதவப் பெருமாள் -இந்த ஈடு வியாக்யானம் உலகில் பிரசாரம் பெற வேணும் என்று ஆவல் கொண்டு பலகாலம் பெரிய பெருமாளை
வலம் செய்து வந்தார் –பெரிய பெருமாள் திரு உள்ளம் உவந்து இரங்கி நம் பிள்ளைக்கு நியமித்து அருளவே பின்பு அந்த ஸ்ரீ கோசத்தை ஈந்து அருளினார் –
————————————————————————-
ஆங்கு அவர்பால் பெற்ற சிறியாழ்வானப் பிள்ளை
தாம் கொடுத்தார் தம் மகனார் தம் கையில் -பாங்குடனே
நாலூர் பிள்ளைக்கு அவர் தாம் நல்ல மகனார்க்கு அவர் தாம்
மேலோர்க்கு ஈந்தார் அவரே மிக்கு —————49-

ஆங்கு அவர்பால் பெற்ற சிறியாழ்வானப் பிள்ளை தாம் – அவ்வண்ணமாக அந்த நம்பிள்ளை இடத்தில் பெற்றுக் கொண்டவரான
சிறியாழ்வான் அப்பிள்ளை என்கிற அவ்வாசிரியர் —ஈ யுண்ணி மாதவர் -என்றபடி
கொடுத்தார் தம் மகனார் தம் கையில் –தம்முடைய திருக் குமாரான பத்ம நாபப் பெருமாளுடைய திருக் கையில் அந்த ஈட்டைக் கொடுத்து அருளினார்
பாங்குடனே நாலூர் பிள்ளைக்கு கொடுத்தார் -அந்த பத்ம நாபப் பெருமாள் திரு உள்ளத்தில் இரக்கத்துடன் நாலூர் பிள்ளை என்னும் ஆசிரியர் இடம் கொடுத்து அருளினார் –
அவர் தாம் நல்ல மகனார்க்கு கொடுத்தார் -அந்த நாலூர் பிள்ளை தாம் தமது திருக் குமாரரான நாலூராச்சான் பிள்ளைக்கு அதைக் கொடுத்து அருளினார்
அவர் தாம் மேலோர்க்கு ஈந்தார் அவரே மிக்கு-அந்த நாலூராச்சான் பிள்ளையே அதிசயமாக மேல் உள்ளவர்களுக்கு உபதேசித்து அருளினார் –
ஈட்டுத் தனியனில் -இரு கண்னருக்கு அன்புடைய நம்பிள்ளை இவர் ஈடளித்தற்கு ஏய்ந்த மாதவர் பற்பநாபர் –என்பதையும்
வந்தே மாதவ பத்மநாப ஸூமன கோலேச தேவாதிபான் -ஸ்லோஹமும் இங்கே அனுசந்திக்க யுரியது
————————————————————————–
நம் பெருமாள் நம் ஆழ்வார் நஞ்சீயர் நம்பிள்ளை
என்பர் அவர் தம் ஏற்றத்தால் -அன்புடையோர்
சாற்று திரு நாமங்கள் தான் என்று நன்னெஞ்சே
ஏத்து அதனைச் சொல்லி நீ இன்று——-50-

ஸ்ரீ வசன பூஷணம் திவ்ய சாஸ்திரம் சீர்மையை அருளிச் செய்யத் தொடங்கி பிள்ளை லோகாசார்யருக்கு திருநாமம்
வந்த வழியைக் காட்டி அருள -நம்பிள்ளைக்கு அந்த திருநாமம் வந்த வழியைக் காட்டும் முகமாக
நம் உபபதமாக பெற்றவர்களின் கோஷ்டியை அருளிச் செய்கிறார் –
நம் -பிரேம விஷய கார்யம் -இப்படி முன்னோர்கள் இவர்களது பெருமையைக் கண்டு அதற்குத் தக்க இட்டருளின திரு நாமங்களை
உகந்து அனுசந்தித்து உஜ்ஜீவிக்க திரு உள்ளத்துக்கு அருளிச் செய்கிறார் –
———————————————————–
துன்னு புகழ்க் கந்தாடை தோழப்பர் தம்முகப்பால்
என்ன உலகாரியரோ என்று உரைக்கப் -பின்னை
உலகாரியர் என்னும் பேர் நம் பிள்ளைக்கு ஓங்கி
விலகாமல் நின்றது என்றும் மேல்————51-

கந்தாடை தோழப்பர்-நம்பிள்ளை -இது என்ன ஆச்சர்யமான குணம் என்று வியந்து நீர் என்ன லோகாசார்யாரோ என்று ஈடுபட்டு
அருளிச் செய்த விருத்தாந்தம் -இந்த குண விசேஷத்தினால் உலகத்தை எல்லாம் ஈடுபடுத்திக் கொள்ள வல்லவர் என்றபடி
——————————————————
பின்னை வடக்குத் திரு வீதிப் பிள்ளை யன்பால்
அன்ன திரு நாமத்தை யாதரித்து -மன்னு புகழ்
மைந்தர்க்குச் சாத்துகையால் வந்து பரந்தது எங்கும்
இந்தத் திரு நாமம் இங்கு ————-52-
ஆசார்ய பக்தி விசேஷத்தினால் அந்த லோகாசார்யா திரு நாமத்தை யசச்வியான தமது திருக் குமாரர்க்கு-
ஆசார்ய அனுக்ரஹ அதிசயத்தினால் தோன்றியதால் – விரும்பி நாமகரணம் இட்டபடியினால் உலகு எங்கும் பரவியதாயிற்று
————————————————————–
அன்ன புகழ் முடும்பை யண்ணல் உலகாரியன்
இன்னருளால் செய்த கலை யாவையிலும் -உன்னில்
திகழ் வசன பூடணத்தின் சீர்மை யொன்றுக்கு இல்லை
புகழ் அல்ல இவ்வார்த்தை மெய் யிப்போது———-53-

ஸ்ரீ வசன பூஷண திவ்ய சாஸ்த்ரமானது -சாங்க அகில த்ரவிட சம்ஸ்க்ருத ரூப வேத சாரார்த்த சங்க்ரஹ வாக்ய ஜாதம் -என்கிறபடியே
அறிய வேண்டும் அர்த்தம் எல்லாம் அழகாக நிரம்பப் பெற்றதாதலால் இது நிகர் அற்றது எனபது அர்த்தவாதம் அன்று
-மெய்யுரையே -புகழ் அல மெய் -அதிசய உக்தி அன்று சத்யமானதே
——————————————————————
முன்னம் குரவோர் மொழிந்த வசனங்கள்
தன்னை மிகக் கொண்டு கற்றோர் தம் உயிர்க்கு -மின் அணியாச்
சேரச் சமைத்து அவரே ஸ்ரீ வசன பூஷணம் என்
பேர் இக்கலைக்கு இட்டார் பின் —————54-

உயிர்க்கு மின் அணியா-ஆத்மாவுக்கு அழகிய அலங்காரமாக
சேர சமைத்து -சேர்த்து அணி வகுத்து
ரத்ன பிரசுரமான பூஷணத்துக்கு ரத்ன பூஷணம் என்ற பேராமாப் போலே பூர்வாசார்யர்களுடைய வசன பிரசுரமாய்
அனுசந்தாக்களுக்கு ஔஜ்வல்ய கரமாய் இருக்கையாலே ஸ்ரீ வசன பூஷணம் என்று திருநாமம் ஆயிற்று –
முமுஷூக்கள் கண்டத்துக்கு பூஷணமாய் இருக்குமே
சீர் வசன பூடணம் என் பேர்-சரியான பாடம் -என்னும் பேர் பொருந்தாது
———————————————————————
ஆர் வசன பூஷணத்தின் ஆழ் பொருள் எல்லாம் அறிவார்
ஆர் அது சொல் நேரில் அனுடிப்பார் -ஓர் ஒருவர்
யுண்டாகில் அத்தனை காண் உள்ளமே எல்லார்க்கும்
அண்டாதது அன்றோ அது —————55-

அது சொல் நேரில் அனுட்டிப்பார் ஆர் -அந்த வசன பூஷன கட்டளையில் அனுஷ்டிக்க வல்லவர்களும் இலர்
இது ஒரு மீமாம்ஸா சாஸ்திரம் -அறியவும் அனுட்டிக்கவும் மிகவும் அரிது
மனுஷ்யாணாம் சஹாஸ்ரேஷூ கச்சித் யத்தி சித்தயேயததாமாபி சித்தா நாம் கச்சித் மாம் வேத்தி தத்வத –
ஒவ்வொரு காலத்திலும் ஒவ்வொரு அதிகாரி தரக் கூடுமே
குற்றம் செய்தவர்கள் பக்கல் பொறையும் கிருபையும் சிரிப்பும் உகப்பும் உபகார ஸ்ம்ருதியும் நடக்க வேணும்
விஹித போகம் நிஷித்த போகம் போலே லோக விருத்தம் அன்று நரகஹேதுவும் அன்று ஆயிருக்கச் செய்தே ஸ்வரூப விருத்தமுமாய்
வேதாந்த விருத்தமுமாய் சிஷ்ட கர்ஹிதமுமாய் ப்ராப்ய பிரதி பந்தகமுமாய் இருக்கையாலே த்யாஜ்யம் -போன்றவை அனுஷ்டிக்க அரியனவே
———————————————————————-
உய்ய நினைவுடையீர் உங்களுக்குச் சொல்லுகின்றேன்
வையம் குரு முன்னம் வாய் மொழிந்த -செய்ய கலை
யாம் வசன பூஷணத்தின் ஆ ழ் பொருளைக் கற்று அதனுக்
காம் நிலையில் நில்லும் அறிந்து ———–56-

ஆழ் பொருளை கற்று உகந்து -ஆழ்ந்த பொருள்களை ஆசார்ய முகமாக அதிகரித்து உணர்ந்து
அதனுக்கு ஆம் நிலையில் நில்லும் -அவ்வறிவுக்கு ஏற்ற அனுஷ்டானத்தில் ஊன்றி இருங்கள்
உய்ய நினைவுடையீர் –ஸ்ரீ வசன பூஷன அர்த்தங்களை அறியாதார்க்கும் அனுஷ்டியாதார்க்கும் உஜ்ஜீவிக்க விரகு இல்லை என்று காட்டி அருளுகிறார்
———————————————————–
தேசிகர் பால் கேட்ட செழும் பொருளைச் சிந்தை தன்னில்
மாசறவே யூன்றி மனனம் செய்து -ஆசரிக்க
வல்லார்கள் தாம் வசன பூஷணத்தின் வான் பொருளைக்
கல்லாதது என்னோ கவர்ந்து ————57-

ஆசார்யர்கள் இடத்தில் கேட்ட சிறந்த அர்த்தங்களை நெஞ்சிலே அழுக்கற ஊற்றமாக சிந்தனை செய்து அப்படியே
அனுஷ்டிக்க வல்லவர்களான அதிகாரிகள் ஸ்ரீ வசன பூஷணத்தின் உடைய திவ்யார்த்தங்களை அபி நிவேசத்துடனே
அதிகரியாமல் இருப்பது ஏனோ -அந்தோ
மா முனிகளுக்கு உலகோர் எல்லாரும் இந்த சாஸ்த்ரத்தை அதிகரிக்க வேணும் என்கிற அபி நிவேசம் விளங்கிற்று
—————————————————————————–
சச் சம்பிரதாயம் தாமுடையார் கேட்டக்கால்
மெச்சும் வியாக்கியை தான் யுண்டாகில் –நச்சி
அதிகாரியும் நீர் வசன பூஷணத்துக்கு அற்ற
மதியுடையீர் மத்தியத்தராய் ———-58-

ஸ்ரீ வசன பூஷண திவ்ய சாஸ்த்ரத்துக்கும் பல பல வியாக்கியானங்கள் உண்டே -அவற்றை அதிகரிக்க வேண்டும்
-அசூயை இன்றி அதிகரிக்க வேணும் –
————————————————————————
சீர் வசன பூஷணத்தின் செம்பொருளைச் சிந்தை தன்னால்
தேறிலுமாம் வாய் கொண்டு செப்பிலுமாம்–ஆரியர்காள்
என்தனக்கு நாளும் இனிதாகா நின்றதையோ
உம்தமக்கு எவ்வின்பம் உளதாம் ——–59-

நைச்ய அனுசந்தானத்தால் மா முனிகள் -ஒ மஹா நீயர்களே -ஸ்ரீ வசன பூஷணத்தின் உடைய செவ்விய பொருள்களை நெஞ்சினால் ஆராய்ந்து
பார்க்கிலுமாம் எடுத்து உரைக்கிலுமாம் எனக்கு அப் பொழுதைக்கு அப் பொழுது என்னாராவமுதம் என்னலாம் படி உள்ளது -மிக ஆனந்தம்
-உங்களுக்கு எப்படிப்பட்ட ஆனந்தமாய் இருக்கின்றதோ –
செம் பொருளை -சரியான பாடம் -செழும் பொருளை -வெண்டளை பிறழும்
———————————————————–
தன் குருவின் தாள் இணைகள் தன்னில் அன்பு ஓன்று இல்லாதார்
அன்பு தன்பால் செய்தாலும் அம்புயை கோன்-இன்பமிகு
விண்ணாடு தான் அளிக்க வேண்டி இரான் ஆதலால்
நண்ணா ரவர்கள் திரு நாடு —————60-

அம்புயை -அம்புஜத்திலே பிறந்த பிராட்டி -பத்மா கமலா போன்ற திரு நாமம்
ஸ்வ தந்த்ரனை உபாயமாகத் தான் பற்றின போது இ றே இப் பிரசங்கம் தான் உள்ளது -என்கிற சூர்ணிகை முதலாக
ஈஸ்வரனைப் பற்றுகை கிடைப் பிடித்துக் கார்யம் கொள்ளுமோ பாதி ஆசார்யனைப் பற்றுகை காலைப் பிடித்துக் கார்யம் கொள்ளுமோ பாதி -என்கிற
சூர்ணிகை நடுவாக -இது பிரதமம் ஸ்வ ரூபத்தைப் பல்லவிதமாக்கும்-புன்பு புஷ்பிதமாக்கும் -அநந்தரம் பல பர்யந்தமாக்கும் -எனபது ஈறாக
ஆசார்ய நிஷ்டையே சரம உபாயம் என்று மிக அற்புதமாக அருளிச் செய்யப் பட்டு இருத்தலால் அவ்வர்த்த விசேஷம் இங்கே
நிரூபிக்கப் படுகிறத-தாமரையை அலர்த்தக் கடவ ஆதித்யன் தானே நீரைப் பிரிந்தால் அத்தை உலர்த்துமா போலே ஸ்வரூப விகாசத்தைப் பண்ணும் ஈஸ்வரன்
தானே ஆசார்ய சம்பந்தம் குலைந்தால் அத்தை வாடப் பண்ணும் -இத்தை ஒழிய பகவத் சம்பந்தம் துர்லபம் -என்கிற ஸ்ரீ வசன பூஷணம் ஸ்ரீ சூக்திகள் அனுசந்தேயம் –
——————————————————————
ஞானம் அனுட்டானமிவை நன்றாகவே யுடைய
னான குருவை அடைந்தக்கால் -மா நிலத்தீர்
தேனார் கமலத் திரு மா மகள் கொழுநன்
தானே வைகுந்தம் தரும் ————61-

ஆசார்ய பக்தி அவசியம் என்றது கீழ்ப் பாட்டில் -இதில் ஜ்ஞான அனுஷ்டான சம்பந்தனான ஆசார்யனைப் பணிந்தால் அன்றிப் பேறு பெற முடியாது என்கிறது
வண்டுகளோ வம்மின் -அஞ்சிறைய மடநாராய் -பல காலும் பஷிகளை விளிப்பார்கள்
உபாப்யாமேவ பஷாப்யாம் ஆகாசே பஷிணாம் கதி ததைவ ஜ்ஞான கர்ம்ப்யாம் ப்ராப்யதே புருஷோத்தம —
சேர்ப்பாரைப் பஷிகளாக்கி ஜ்ஞான கர்மங்களைச் சிறகு என்று -ஆசார்ய ஹ்ருதயம் ஸ்ரீ சூக்திகள்
தேனார் கமலத் திரு மா மகள் கொழுநன் -பிராட்டியின் புருஷகாரத்தாலே மோஷம் அளிக்க வல்லவன் -ஆயினும் சதாசார்யார்களை
ஆஸ்ரயியாதார்க்கு பிராட்டியின் புருஷகாரமும் பலிக்க மாட்டாது என்று காட்டின படி
ஆசார்ய ஆஸ்ரயணம் முக்யத்தைத்தை அருளவே தானே வைகுந்தம் தரும் -என்று பிராட்டி புருஷகாரம் இன்றி
ஸ்வயமாகவே வீடு தந்து அருள்வன் என்று காட்டி அருளுகிறார்
——————————————————-
உய்ய நினைவு யுண்டாகில் உம குருக்கள் தம் பதத்தே
வையும் அன்பு தன்னை இந்த மா நிலத்தீர் -மெய்யுரைக்கேன்
பையரவில் மாயன் பரமபதம் உங்களுக்காம்
கையிலங்கு நெல்லிக் கனி ————-62-

அன்பு தன்னை -பக்தியை
ஆசார்ய பக்தர்களுக்கு பரமபதமானது கையிலங்கு நெல்லிக் கனியாம் என்றது பரமபத போகங்களை எல்லாம் இந்நிலத்திலேயே
சாஷாத் கரிக்கப் பெறலாம் என்றபடி
பொன்னுலகு ஆளீரோ புவனி முழுது ஆளீரோ-என்னும்படி பிறர்க்கும் வழங்குவதற்கு உரித்தாம் படி விதேயமாகும் -என்பதுவாம்
————————————————————-
ஆசார்யன் செய் உபகாரமானவது
தூயதாக நெஞ்சு தன்னில் தோன்றுமேல் -தேசாந்
தரத்தில் இருக்க மனம் தான் பொருந்த மாட்டாது
இருத்தல் இனி ஏது அறியோம் யாம் ——–63-

இருத்தலினில்-இருத்தலின் -பாட பேதங்கள் –
இரும்பைப் பொன்னாக்குமா போலே ஆசார்யன் செய்த மஹா உபகாரம் சிஷ்யனுடைய நெஞ்சில் நன்றாகத் தோன்றுமாகில்
வஸ்தவ்யம் ஆசார்ய சந்நிதியே-என்ற அத்யவசாயம் வேண்டுமே -ஆயினும் பிரிந்து இருப்பார் பிரபல பாபமே ஹேது என்று
வெட்டிதாகச் சொல்லக் கூசி எது யாம் அறிடோம் -என்கிறார்
—————————————————————
தன்னாரியனுக்குத் தானடிமை செய்தவன்
இந்நாடு தன்னில் இருக்கும் நாள் -அந்நேர்
அறிந்தும் அதில் ஆசை இன்றி யாசாரியனைப்
பிரிந்து இருப்பார் ஆர் மனமே பேசு ———-64-

ஆசார்யன் பக்கலில் அர்த்தங்கள் கேட்கும் அளவே அவர்க்குக் கைங்கர்யம் பண்ண வேணும் -அர்த்தம் கேட்டுத் தலைக் கட்டினவாறே
வேறிடம் சென்று எங்கேனும் வாழலாம் என்று நினைப்பது தகுதி யன்று -ஆசார்யன் இந்த விபூதியில் எழுந்து அருளி இருக்கும் அளவும்
அனுதினமும் கைங்கர்யம் செய்தே சத்தை பெற வேணும் என்கிற சாஸ்த்ரார்தம் இதனால் காட்டி அருளுகிறார்
——————————————————————–
ஆசாரியன் சிச்சன் ஆருயிரைப் பேணுமவன்
தேசாரும் சிச்சனவன் சீர் வடிவை -ஆசையுடன்
நோக்குமவன் என்னு நுண் அறிவைக் கேட்டு வைத்தும்
ஆர்க்கும் அந்நேர் நிற்கை யரிதாம் ———65-

ஆசார்யரானவர் சிஷ்யனுடைய ஆத்மா ஸ்வரூபத்தை நோக்கி இருக்கக் கடவர் –
ஸ்வரூப ஜ்ஞானம் ஆகிற தேஜஸ் பொருந்திய சிஷ்யனானாவன் -அவ்வாச்சார்யர் உடைய திவ்ய மங்கள விக்ரஹத்தை
பக்தி உடன் பேணக் கடவன் என்கிற இந்த நுட்பமான விசேஷார்த்தத்தை ஸ்ரீ வசன பூஷணம் போன்றவற்றில் கேட்டு இருந்தாலும் கூட
ஆசார்யன் சிஷ்யனுடைய ஸ்வரூபத்தை பேணக் கடவன் -சிஷ்யன் ஆசாரியனுடைய தேஹத்தை பேணக் கடவன் –
இரண்டும் இருவர்க்கும் ஸ்வரூபமாய் பகவத் கைங்கர்யமுமாய் இருக்கும்
ஆசார்யனுக்கு தேக ரஷணம் ஸ்வரூப ஹானி சிஷ்யனுக்கு ஆத்ம ரஷணம் ஸ்வரூப ஹானி -போன்றவற்றை கேட்டும்
அவ்வழியில் நிஷ்டையோடு இருத்தல் எப்படிப் பட்டவர்களுக்கும் அருமைப் பட்டே இருக்கும் -எளிதன்று –
————————————————————————
பின்பழகராம் பெருமாள் சீயர் பெரும் திவத்தில்
அன்பு அதுவும் அற்று மிக்க வாசையினால்-நம்பிள்ளைக்கு
ஆன அடிமைகள் செய் அந்நிலையை நன்னெஞ்சே
ஊனமற எப்பொழுதும் ஓர்—————–66-

பின்பழகிய பெருமாள் ஜீயருக்கு இருந்த ஆசார்ய ப்ரேமம் ஒப்புயர்வற்றது -நம்பிள்ளை திருவடிகளிலே நித்ய கைங்கர்யம் செய்யப் பெற வேணும்
என்றே சில ஔஷதங்களை ச்வீகரித்துத் திரு மேனியைப் போஷிக்க விருப்பம் கொண்டு இருந்தவர் –
இவரைப் போலே நம்மால் இருக்க முடியாமல் போனாலும் இவருடைய நிஷ்டையைச் சிந்தனை செய்யவாவது பெற்றால்
அதுவே நாம் உஜ்ஜீவிக்கப் போதுமானது என்று காட்டி அருளுகிறார்
———————————————————————–
ஆச்சார்யர்கள் அனைவரும் முன் ஆசரித்த
ஆசாரம் தன்னை அறியாதார் -பேசுகின்ற
வார்த்தைகளைக் கேட்டு மருளாதே பூருவர்கள்
சீர்த்தி நிலை தன்னை நெஞ்சே சேர் ——–67-

நம்முடைய பூருவாசாரியர்களின் அனுஷ்டான சரணியிலேயே -செய்யாதன செய்யோம்-மேலையார் செய்வனகள் -படியே
வர்த்தித்தல் வேண்டும் என்று நியமித்து அருளுகிறார்
————————————————————
நாத்திகரும் நற்கலையின் நன்னெறி சேர் ஆத்திகரும்
ஆத்திக நாத்திகரு மாமிவரை -ஓர்த்து நெஞ்சே
முன்னவரும் பின்னவரும் மூர்க்கர் என விட்டு நடுச்
சொன்னவரை நாளும் தொடர்———68-

அஜ்ஞனனான விஷய பிரவணன் கேவல நாஸ்திகனைப் போலே -ஜ்ஞானாவானான விஷய ப்ரவனணன் ஆஸ்திக நாஸ்திகனைப் போலே
சாஸ்த்ரத்தில் ப்ராமாண்ய புத்தி இல்லாமல் தான் தோன்றியாகச் செய்து திரிகின்றவன் வெறும் நாஸ்திகன் –
சாஸ்த்ரங்களை பிரமாணமாக இசைந்து ஆஸ்திகன் என்று சொல்லத் தக்கவநாயும் அந்த சாஸ்திர வரம்பில் அடங்காமல் தோன்றினபடியே
செய்து திரிவது பற்றி நாஸ்திகனாமாயும் இருப்பவன் ஆஸ்திக நாஸ்திகன் எனப்படுவான் -ஆஸ்திகர்களே நமக்கு அநு வர்த்த நீயர்கள் -என்று அருளிச் செய்கிறார்
————————————————————————-
நல்ல மணம் உள்ள ஒன்றை நண்ணி இருப்பதற்கு
நல்ல மணம் யுண்டாம் நலமது போல் -நல்ல
குணமுடையோர் தங்களுடன் கூடி இருப்பார்க்குக்
குணமதுவே யாம் சேர்த்தி கொண்டு——-69-

நயமது போல் -நலமது போல் -பாட பேதங்கள்
அனுகூல சஹவாசமும் பிரதிகூல சஹவாச நிவ்ருத்தியும் சதாசார்யா பிரசாதத்தால் வர்த்திக்கும் படி
பண்ணிக் கொண்டு போர்க் கடவன் -ஸ்ரீ வசன பூஷண ஸ்ரீ ஸூக்தி
———————————————————————
தீய கந்தம் உள்ளது ஒன்றைச் சேர்ந்து இருப்பது ஒன்றுக்குத்
தீய கந்தம் ஏறும் திறமது போல் -தீய
குணமுடையோர் தங்களுடன் கூடி இருப்பாருக்குக்
குணமதுவேயாம் செறிவு கொண்டு ——–70-

ஆதலால் துஷ்ட சஹவாசம் அவர் நீயம் -சத்சஹவாசமே கர்த்தவ்யம் -என்றதாயிற்று
———————————————————————-
முன்னோர் மொழிந்த முறை தப்பாமல் கேட்டுப்
பின்னோர்ந்து தாமதனைப் பேசாதே –தன்னெஞ்சில்
தோற்றினதே சொல்லி இது சுத்த யுபதேச பர
வார்த்தை என்பார் மூர்க்கராவார்——-71-

பூர்வர்கள் அருளிச் செய்தவற்றை முறை வழுவாமே சதாசார்யா சந்நிதானத்தில் கேட்டு உணர்ந்து -பின்பு அதை அப்படியே மனனம் பண்ணி
தாங்கள் அதை அப்படியே பேச வேண்டியது ப்ராப்தமாய் இருக்க அங்கனம் பேசாமல் தமது உள்ளத்திலே தோற்றின தான் தோன்றி
அர்த்தங்களையே சொல்லி இந்த அர்த்தமே சுத்த சம்ப்ரதாய உபதேச பரம்பரையாய் வரலுற்றது என்று பொய்யும் சொல்லுமவர்களே மூர்க்கர் எனத் தகுந்தவர்கள் –
திருட பூர்வச்ருதோ மூர்க்க-பூர்வேப்ய ஸ்ருதம் –பூர்வ ஸ்ருதம் -த்ருடம் பூர்வ ஸ்ருதம் யஸ்ய ச திருட பூர்வஸ்ருத்த
உக்தமாகவும் சாரமாகவும் தான் தோன்றியாக சொல்லி உலகை வஞ்சிப்பவரே மூர்க்கர் -என்று அருளிச் செய்கிறார்
————————————————————————
பூர்வாச்சார்யர்கள் போத மனுட்டானங்கள்
கூறுவார் வார்த்தைகளைக் கொண்டு நீர் -தேறி
இருள் தரும் மா ஞாலத்தே இன்புற்று வாழும்
தெருள் தருமா தேசிகனைச் சேர்ந்து——–72-
———————————————————————-
இந்த யுபதேச ரத்ன மாலை தன்னைச்
சிந்தை தன்னில் நாளும் சிந்திப்பார் -எந்தை
எதிராசர் இன்னருளுக்கு என்றும் இலக்காகிச்
சதிராக வாழ்ந்திடுவர் தாம் ———73-

பூர்வாசாரியர்களின் உடைய ஜ்ஞான அனுஷ்டானங்களை எடுத்துச் சொல்லுகின்ற மகான்களின் உடைய ஸ்ரீ சூக்திகளினால்
நீங்கள் தெளிவு பெற்று நல்லறிவை -நிதியாகக் கொண்டு -உபகரித்து அருளவல்ல சிறந்த ஆசாரியரை அடி பணிந்து
இவ்விருள் தரும் மா ஞாலத்திலே ஆனந்த நிர்ப்பரர்களாய் வாழுங்கோள்
நலமந்த மில்லதோர் நாடாகவே தோற்றும் -இந்திர லோகம் ஆளும் அச்சுவை பெறினும் வேண்டேன்
-இப்பத்தும் உரைக்க வல்லார்க்கு வைகுந்தமாகும் தம்மூர் எல்லாம் -போலே -இதுவே தெருள் தரும் மா ஞாலமாகி விடும் என்ற திரு உள்ளம் தோன்றும் –
எம்பெருமானார் திரு உள்ளாத்திற்கு உகப்பான விஷயங்களையே தொடுத்து அருளிச் செய்த இந்த சொல் மாலையைச் சிந்தையிலே
அணிந்து கொள்ளுமவர்க்கு எம்பெருமானாருடைய பரம கிருபையே பேறாகும் என்று பலன் அருளிச் செய்து தலைக் கட்டி அருளுகிறார்
———————————————————————–
எறும்பி அப்பா அருளிச் செய்தது

மன்னுயிர்காள் இங்கே மணவாள மா முனிவன்
பொன்னடியாம் செங்கமலப் போதுகளை -உன்னிச்
சிரத்தாலே தீண்டின் அமானவனும் நம்மைக்
கரத்தாலே தீண்டல் கடன் –

74 சிம்ஹாச நாபதிகள் -74 பாசுரங்கள் பாடி அருள மா முனிகள் திரு உள்ளம் -அவரையே தெய்வமாக கொண்ட
எறும்பி அப்பா இறுதி பாசுரம் பணித்து பெரிய பெருமாள் இடம் திருவடி பணிந்து பிரார்த்திக்க அப்படியே பகவன் நியமனம் ஆயிற்று
இந்த உடல் விட்டு இரவி மண்டலத்தூடு ஏகி –விரசை தனில் குளித்து அங்கு அமானவனால் ஒளிக் கொண்ட சோதியும் பெற்று -என்றபடி
முக்தி சாம்ராஜ்ய அனுபவத்துக்கு முன்னாக அமானவ கர ஸ்பர்சம் இன்றியமையாதது ஆகும் –
அது மா முனிகளின் பக்தர்களுக்கு நேருவது கடைமையாகும் -என்றும்
அது நேருவது அவசியம் அற்றது என்றும் இருவகைப் பொருளில் அருளிச் செய்கிறார்
————————————————-
சடரிபு பாத பத்மப் ருங்கோ வரவர யோகி கதாம் ருதாந்தரங்க
அகதயதுபதேச ரத்னமாலா விவ்ருதி ஸூ தாம் ஜனதார்ய யோகிவர்யா-
———————————————————————————————
ஸ்ரீ கந்தாடை அப்பன் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ .P.B.A.ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம் .
பிள்ளை லோகம் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம் .
எறும்பி அப்பா திருவடிகளே சரணம் –
திருவாய் மொழிப் பிள்ளை திருவடிகளே சரணம் .
பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம் .

திருவாய் மொழி நூற்றந்தாதி -91-100—பாசுர வியாக்யானம் —ஸ்ரீ P.B.A.ஸ்வாமிகள் —

December 20, 2015

தாள் அடைந்தோர் தங்கட்குத் தானே வழித் துணையாம்
கால மேகத்தைக் கதியாக்கி -மீளுதலாம்
ஏதமிலா விண்ணுலகில் ஏக வெண்ணும் மாறன் என
கேதம் உள்ளது எல்லாம் கெடும் –91-

கீழே மரணமானால் வைகுந்தம் கொடுக்கும் பிரான் –என்று நாள் இட்டுக் கொடுக்கையாலே புறப்பட ஒருப்பட்டார் ஆழ்வார் –
முந்துற முன்னம் வழித் துணையாக திரு மோகூர் காள மேகப் பெருமாளைப் பற்றுகிறார்
ததஸ்தம் ம்ரியமாணாம் து காஷ்ட பாஷாண சந்நிபம் அஹம் ஸ்மராமி மத்பக்தம் நயாமி பரமாம் கதிம் –
வழித்துணையாம் இடத்தில் சர்வ சக்தனாகவும் விரோதி நிரசன சீலனாகவும் சர்வஜ்ஞ்ஞானாக இருக்க வேணுமே
இவை எல்லாம் குறைவற்று இருக்கும் படியை இந்த பதிகத்தில் அருளிச் செய்கிறார்
மார்க்க பந்து சைத்யம் மோகனத்தே மடுவிடும் -ஆச்சர்ய ஹிருதய ஸ்ரீ ஸூ க்தி –

—————————————-

கெடும் இடர் வை குந்தத்தைக் கிட்டினால் போலத்
தடமுடை யனந்தபுரம் தன்னில் -படவரவில்
கண் துயில் மாலுக்கு ஆட்செய்யக் காதலித்தான் மாறன் உயர்
விண் தன்னில் உள்ளோர் வியப்பவே –92-

மாலை நண்ணியில் ஆழ்வார் திரு நாட்டுக்கு நாளிடப் பெற்றவர் ஆகையாலே -அங்கே கிட்டினதாகவே பாவிக்கலானார்
நித்ய ஸூ ரிகளும் கூட வியக்கும் படி இந்நிலத்திலே அடிமை செய்யக் குதூஹலம் கொண்ட படியை இப்பதிகத்தில் அருளிச் செய்கிறார்

—————————-

வேய் மரு தோள் இந்திரை கோன் மேவுகின்ற தேசத்தை
தான் மருவாத் தன்மையினால் தன்னை யின்னம் பூமியிலே
வைக்கும் எனச் சங்கித்து மால் தெளிவிக்கத் தெளிந்த
தக்க புகழ் மாறன் எங்கள் சார்வு ——————-93-

தாம் மநோ ரதித்த படியே அப்போதே அத்தேசத்திலே போய் அடிமை செய்யப் பெறாமையாலே கலங்கி -பழையபடியே
நமக்கு சம்சாரத்தில் இருப்பே சேஷித்து விடுகிறதோ என்று
பிரகிருதி சம்பந்தத்தின் கொடுமையாலும் ஈஸ்வர ஸ்வா தந்த்ரியத்தைப் பற்றவும் தமக்கு உண்டான அதிசன்கையை
வேய் மரு தோளிணை-பதிகத்தில் அருளிச் செய்தார்
இந்த அதிசங்கையை முக பேதத்தால் அருளிச் செய்யப் பட்டு இருக்கிறது –
-அக்காலத்துக்கு ஏற்ற குயில் மயில் காதல் ஆடல் அடையாளங்கள் கண்டு -அவற்றையே கொண்டு கண்ணன் பசு மேய்க்கப் போனான் என்று
அதிசங்கை பண்ணி நோவுபடுகிற அந்த இடைப் பெண் பேச்சாலே -அருளிச் செய்த திருவாய் மொழி –
செங்கனி வாய் எங்கள் ஆயர் தேவே -என்று ஆழ்வார் அருளிச் செய்ததால்
மால் தெளிவிக்க தெளிந்த என்று பூருவர்கள் நிர்வஹித்த படியைத் தழுவி அருளிச் செய்கிறார்

——————————————————————-

சார்வாகவே யடியில் தானுரைத்த பக்தி தான்
சீரார் பலத்துடனே சேர்ந்ததனை–சோராமல்
கண்டுரைத்த மாறன் கழல் இணையே நாடோறும்
கண்டுகக்கும் என்னுடைய கண் –94-

அடியில் -ஆரம்பத்தில் வீடுமின் முற்றத்திலே -உபாதேயமாக அருளிச் செய்த பக்தியானது
-சேர்ந்த பலனோடு சேர்ந்த படியை அறிந்து ஒன்றும் குறையாமல் அருளிச் செய்த ஆழ்வார் உடைய உபய பாதங்களையே
எப்போதும் எனது கண்கள் சேவித்துக் களிக்கும்
பிணக்கறவை சார்வாக நிகமித்து -ஆசார்ய ஹிருதய ஸ்ரீ ஸூ க்தி
சாத்திய பக்தியா சாதனா பக்தியா -ஆழ்வாருக்கு சஹஜ பக்தி

—————

கண்ணன் அடி இணையில் காதல் உறுவார் செயலை
திண்ணமுறவே சுருங்கச் செப்பியே -மண்ண வர்க்குத்
தான் உபதேசிக்கை தலைக் கட்டினான் மாறன்
ஆன் புகழ் சேர் தன்னருள்——————-95-

காதல் உருவார் செயலை -பக்தி உடையவர்களின் செய்கையை
திண்ணம் உற -திடமாக
ஆன புகழ் சேர் தன் அருள -சிறந்த கீர்த்தியோடு சேர்ந்த தமது கிருபையினாலே
சுருங்க செப்பி -சுருக்கமாக அருளிச் செய்து
தான் உபதேசிக்கி தலைக் கட்டினான் -தாம் உபதேசிக்கும் தொழிலை முடித்துக் கொண்டார்
எம்பெருமான் தம்மைப் பரமபதத்தில் கொண்டு போகப் பதறுகிற படியைக் கண்டு சரம தசையில் புதைத்துக் கிடக்கும்
மகா நிதிகளைப் புத்திரன் முதலானார்க்குக் காட்டுமா போலே
ஆழ்வாரும் ஒருவரும் இழவாத படி எல்லார்க்கும் ஹிதங்களைச் சுருக்கமாக உபதேசிக்க வேண்டி கண்ணன் கழலிணை-பதிகத்தில்
நாள் வாய் மலரிட்டு நாள் வாய் நாடீரே -என்றும்
பாடீர் அவன் நாமம் -என்றும்
சுனை நன் மலரிட்டு நினைமின் நெடியானே என்றும் இப்படி மநோ வாக் காயங்கள் ஆகிற கரண த்ரயத்தாலும் ஆகும்
வ்ருத்தியை யுபதேசித்துத் தலைக் கட்டினார் ஆயிற்று –

————————————————————————–

அருளால் அடியில் எடுத்த மால் அன்பால்
இருளார்ந்த தம்முடம்பை இச்சித்து -இரு விசும்பில்
இத்துடன் கொண்டேக இசைவு பார்த்தே இருந்த
சுத்தி சொல்லும் மாறன் செஞ்சொல் –96-

அடியில் எடுத்த -சம்சாரத்தில் நின்றும் அடியிலே எடுத்து அருளின
இகழ்வின்றி என் நெஞ்சத்து எப்பொழுதும் பிரியானே –விண்ணுலகம் தருவானாய் விரைகின்றானே
–மங்க வொட்டு உன் மாயை -பொய் நின்ற ஞானம் தொடங்கி இவ்வளவும் ஆழ்வார் ஈஸ்வரனை பின் தொடர
-இது தொடங்கி ஈஸ்வரன் ஆழ்வாரை பின் தொடரும் படி சொல்கிறது -ஆழ்வார் பக்கல் யாசகனாய் நிற்கை முனியே நான் முகன் வரையிலும் –
சரம சரீரம் ஆகையால் தமக்கு உண்டான வ்யாமோஹம் -இத்துடன் கொண்டு போக விரைந்த மாதரம் இல்லை
-இதிலே மயங்கி -பதினாறாயிரம் தேவிமார்களை அனுபவிக்க அநேக விக்ரஹங்கள் கொண்டால் போலே கொண்டு மயங்கி கிடக்கிறான்
வாரிக் கொண்டு உன்னை விழுங்குவன் காணில் என்று ஆர்வுற்ற என்னை ஒழிய என்னில் முன்னம் பாரித்துத் தான் என்னை முற்றும் பருகினான்
தொண்டர்க்கு அமுது உன்ன சொல் மாலைகள் நிகமிக்கும் தருவாய் அன்றோ -ஆறி இருக்க மாட்டானே திரு வாட்டாற்றில் வேட்டையாட வந்து நிற்கிறான் –
இங்கேயே அனுபவிக்கலாகாதோ என்றால் இருள் தரும் மா ஞாலம் -அனுபவம் அவிச்சின்னம் ஆகாதே அவனுக்கும்
அதுவும் கிடந்தானை கண்டு ஏறுமா போல் அன்றிக்கே -ஆழ்வார் நியமித்து அருள காத்து இருக்கிறான்
அவனை அனுபவிக்க -சம்சாரிகள் அந்ய பரராய் இருக்க -தமது நெஞ்சை கூட்டிக் கொள்கிறார் -யானும் என் நெஞ்சும் இசைந்து ஒழிந்தோம் -என்கிறார்

——————————————–

செஞ்சொல் பரன் தனது சீராரும் மேனி தனில்
வஞ்சித்துச் செய்கின்ற வாஞ்சை தனின் -விஞ்சுதலைக்
கண்டவனைக் காற்கட்டிக் கை விடுவித்துக் கொண்ட
திண் திறல் மாறன் நம் திரு————–97-

செஞ்சொல் பரன் தனது சீராரும் மேனி தனில்-செஞ்சொற்களால் பிரதிபாதிக்கப் படுகின்ற பரம புருஷன் தம்முடைய சிறந்த திருமேனியிலே
வஞ்சித்துச் செய்கின்ற வாஞ்சை தனின் -விஞ்சுதலைக் கண்டு -வஞ்சனையாகச் செய்கிற விருப்ப மிகுதியைக் கண்டு
அவனைக் காற்கட்டிக் கை விடுவித்துக் கொண்ட-அவன் திருவடிகளைக் கட்டிக் கொண்டு -அவனது மாய வலையினுள் தாம் அகப்படாதபடி தம்மை விடுவித்துக் கொண்ட
திண் திறல் மாறன் நம் திரு—–திடமான சக்தியை உடையரான ஆழ்வார் நமக்குச் செல்வம்
தம்மோடு வந்து கலந்து தமக்கு விதேயனாய்த் தம் திருமேனியிலே மிகுந்த அபி நிவேசம் உடையனாய்த் திருமேனி உடன்
தம்மைத் திரு நாட்டிலே கொண்டு போக வேணும் என்று எம்பெருமான் காட்டுகிற குதுஹலத்தைக் கண்ட ஆழ்வார்
-ஐயோ இவ் வழுக்கு உடம்பின் தோஷ மிகுதியை அறியாமல் ராகாந்தனாய் இருக்கிற இவனுக்கு இதின் தோஷத்தை உணர்த்தினோம் ஆகில்
இத்தத் தவிர்வன் -என்று நினைத்து இதின் தோஷங்களை அவனுக்கு அறிவிக்க அபிமத விஷயத்தில் அழுக்கு உகப்பாரைப் போலே
அது தானே அவனுக்கு மேல் விழுகைக்கு உடலாக– பிரானே இந்த வீண் ஆசையை நீ கழித்துக் கொள்ளவே வேண்டும் என்று
அவனைக் கால் கட்டி அந்த வாஞ்சையை விடுவித்துக் கொண்டார் ஆழ்வார் -செஞ்சொல் கவிகாள் -என்கிற திருவாய் மொழியில் –
சர்வ சக்தனான இவனுடைய பிடிவாதத்தையும் ஆழ்வார் சர்வ சக்தியாலே மாற்றினார் ஆதலால் -திண் திறல் மாறன் -என்று மா முனிகள் விருத்தி பெற்றார்
மங்க வொட்டு உன் மா மாயை -உயிரான பாசுரம்
-வேர் சூடும் அவர்கள் மண் பற்றுக் கழற்றாதாப் போலே ஜ்ஞாநியை விக்ரஹத்தோடே ஆதரிக்கும் –ஸ்ரீ வசன பூஷன ஸ்ரீ ஸூ கதிகள்
-வேர் சூடுவார் மண் பற்றுப் போலே ஆசார்ய ஹிருதய ஸ்ரீ ஸூ கதிகள்

—————————————————————

திருமால் தன்பால் விருப்பம் செய்கின்ற நேர் கண்டு
அரு மாயத்து அன்று அகல்விப்பான் என் -பெருமால் நீ
இன்று என்பால் செய்வான் என் என்ன இடருற்று நின்றான்
துன்னு புகழ் மாறனைத் தான் சூழ்ந்து ————-98-

திருமால் தன்பால் விருப்பம் செய்கின்ற நேர் கண்டு-சர்வேஸ்வரன் தம்மிடத்து அதிகமான ஆதாரம் செய்யும் படியைக் கண்டு
அரு மாயத்து அன்று அகல்விப்பான் என் -எம்பெருமானே இதற்கு முன்பு எல்லாம் என்னை பிரக்ருதியிலே இட்டுவைத்து அகற்றி விடுவான் என்
பெருமால் நீ இன்று என்பால் செய்வான் என்-இப்பொழுது என்னிடத்தில் நீ மிக்க வியாமோஹத்தைச் செய்வான் என்
என்ன இடருற்று நின்றான்-துன்னு புகழ் மாறனைத் தான் சூழ்ந்து-என்று ஆழ்வார் கேட்க -அப்போது எம்பெருமான் தான்
-மிக்க புகழை யுடையரான அவ் வாழ்வாரை வளைத்துக் கொண்டு -அவர் கேட்ட கேள்விக்கு விடை சொல்ல மாட்டாமல் தடுமாறி நின்றான்

——————————————————————

சூழ்ந்து நின்ற மால் விசும்பில் தொல்லை வழி காட்ட
ஆழ்ந்து அதனை முற்றும் அனுபவித்து -வாழ்ந்து அங்கு
அடியருடனே இருந்தவாற்றை யுரை செய்தான்
முடி மகிழ் சேர் ஞான முனி —————99-

முடி மகிழ் சேர் ஞான முனி-திரு முடியிலே வகுள மாலை யணிந்த ஞான முனிவராகிய ஆழ்வார்
சூழ்ந்து நின்ற மால் -தம்மைச் சூழ்ந்து நின்ற எம்பெருமான்
விசும்பில் தொல்லை வழி காட்ட-பரம பதத்தில் அநாதி மார்க்கமான அர்ச்சிராதி மார்க்கத்தைக் காட்டிக் கொடுக்க
ஆழ்ந்து அதனை முற்றும் அனுபவித்து -அங்குள்ள அனுபவங்களை எல்லாம் ஆழ்ந்து அனுபவித்து
-வாழ்ந்து அங்கு-அவ்விடத்தே வாசம் பண்ணி
அடியருடனே இருந்தவாற்றை யுரை செய்தான்-நித்ய முக்தர்கள் உடனே கூடி இருந்த படியை அருளிச் செய்தார்
எம்பெருமான் ஆழ்வாரைத் திரு நாட்டிலே கொண்டு போய் வைத்து இவரும் தானுமாக அனுபவிப்பதே மநோ ரதித்து இவர்க்கு
அர்ச்சிராதி மார்க்கத்தையும் அங்கு உள்ளார் பண்ணும் சத்கார விசேஷங்களையும் பரமபத ப்ராப்தியையும் அங்கு
நடை பெரும் விசேஷங்களையும் தன்னுடைய ஸ்வரூப ரூப குண விபூதிகளையும் விசதமாக இவர் கண்டு அனுபவிக்கலாம் படி
பர ஜ்ஞான தசையைப் பிறப்பித்துக் காட்டிக் கொடுக்க இவரும் அவற்றை அழகிதாகத் திருப் புளி யாழ்வார் அடியில் இருந்து கொண்டே
கண்டு அனுபவித்து -அந்தமில் பேரின்பத் தடியரோடு இருந்து தாம் பெற்ற அப் பேற்றை- சூழ் விசும்பு பதிகத்தில் அருளிச் செய்தார் -என்கிறார்

———————————————————————-

முனி மாறன் முன்புரை செய் முற்றின்பம் நீங்கி
தனியாகி நின்று தளர்ந்து -நனியாம்
பரமபத்தியால் நைந்து பங்கயத்தாள் கோனை
ஒருமை யுற்றுச் சேர்ந்தான் உயர்ந்து –100

சூழ் விசும்பு -அர்ச்சிராதி கதியைப் பரக்க பேசி -பரமதத்திலே புக்கு பரிபூர்ண ஆனந்த சாலியாய் நித்ய ஸூ ரிகள் உடைய திரளிலே
-அந்தமில் பேரின்பத்து அடியரொடு – இருக்கிறபடியாக தம்மை அனுசந்தித்து
-இது ஜ்ஞான அனுமேரு மலை உச்சியில் இன்பம் தலை சிறப்ப இருந்தவன் படு குழியிலே விழுமா போலே இருள் தரும் மா ஞாலத்திலே
இருக்கும் இருப்பைக் கண்டு -ஆற்றாமை தலை எடுத்து பெரு மிடறு செய்து கூப்பிட்டு-தம்முடைய ஆகிஞ்சன்யத்வத்தையும் அநந்ய கதித்வத்தையும் நன்கு உணர்த்த -மாதா பிதாக்கள் அருகே இருக்க பசியாலும் தாஹத்தாலும் நோவு படுகிற ஸ்தநந்த்ய பிரஜை தாய் பேரைச் சொல்லிக் கூப்பிடுமா போலே
-ஈர நெஞ்சு இல்லாதார் ஹிருதயங்களும் கூட இரங்கும் படியாகவும் -அவனுக்கு தம்மை அணைத்து அல்லது பரம பதத்தில் இருப்பு தரிக்க மாட்டாதபடி -காட்டுத் தீயில் அகப் பட்டாரைப் போலே பெரிய மிடறு செய்து கூப்பிட்டு பெரிய ஆர்த்தி உடன் திருவடிகளிலே சரணம் புக
-பெரிய திருவடி திருத் தோள்களிலே பெரிய பிராட்டியாரோடு இவர் அபேஷித்த படியே வந்து தோன்றி கால் கட்டான பிரகிருதி சம்பந்தத்தை
அறுத்து திரு நாட்டிலே கொண்டு பொய் நித்ய சூரிகள் நடுவே இருத்தி நித்ய கைங்கர்யமும் கொள்ளப் பெற்றான் –
இவர் இங்கனம் தாம் க்ருதக்ருதராய் அவா அற்று வீடு பெற்ற படியை முனியே நான் முகனே திருவாய் மொழியில் அருளித் தலைக் கட்டுகிறார்

—————————————————————————————–

கந்தாடை அப்பன் திருவடிகளை
ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம்
பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம்.

திருவாய் மொழி நூற்றந்தாதி -81-90—பாசுர வியாக்யானம் —ஸ்ரீ P.B.A.ஸ்வாமிகள் —

December 20, 2015

கொண்ட பெண்டிர் தாம் முதலாக் கூறும் உற்றார் கன்மத்தால்
அண்டினவர் என்றே யவரை விட்டு -தொண்டருடன்
சேர்க்கும் திருமாலைச் சேரும் என்றான் ஆர்க்குமிதம்
பார்க்கும் புகழ் மாறன் பண்டு ———–81-

அனைவர்க்கும் ஹிதமே சிந்திக்கிற யசஸ்வியான நம்மாழ்வார் -முன்பு மனைவி முதலாகச் சொல்லப்படுகிற பந்து வர்க்கம் எல்லாம்
கர்ம உபாதியாலே நெருங்குமவர்கள் இத்தனை என்று கொண்டு அந்த ஆபாச பந்துக்களை விட்டு நம்மை பாகவத கோஷ்டியிலே
சேர்க்க வல்லவனான சர்வேஸ்வரனை சேருங்கோள் என்று உபதேசித்தார்
தன்னைப் பற்றினாரை பாகவதர்கள் திருவடிகளிலே சேர்த்து ரஷித்து அருள வல்ல சர்வேஸ்வரனே சகலவித பந்துவுமாவான் –
ஆனபின்பு ஔ பாதிக பந்துக்களை விட்டு நிருபாதிக சகல வித பந்துவுமான சர்வேஸ்வரனுக்கு அடிமை செய்து உஜ்ஜீவிக்க
ஹிதைஷியான ஆழ்வார் உபதேசித்து அருளின பதிகம் -கொண்ட பெண்டிர் –

———————————————————————————————-

பண்டை யுறவான பரனைப் புளிங்குடிக்கே
கண்டு எனக்கு எல்லா வுறவின் காரியமும் -தண்டற நீ
செய்தருள் என்றே யிரந்த சீர் மாறன் தாளிணையே
உய்துனை என்று உள்ளமே ஓர்—————-82-

அநாதி சித்தமான சம்பந்தத்தை யுடையனான பரம புருஷனை -திருப் புளிங்குடியிலே சேவித்து -அடியேனுக்கு சகலவிதமான உறவினுடையவும் காரியங்களை
தண்டு அற நீ செய்து அருள் என்று இரந்த –தடை -கால தாமதம் -இல்லாமல் -தட்டில்லாமல் நீ செய்து அருள வேணும் என்று பிரார்த்தித்த
சீர் மாறன் தாளிணையே-உபய பாதங்களே நமக்கு உஜ்ஜீவன உபயமாம் என்று நெஞ்சே நினை –
சோதி வாய் திறந்து உன் தாமரைக் கண்களால் நோக்காய் -என்றும்
நின் பாத பங்கயமே தலைக்கு அணியாய் என்று இப்படி பாசுரம் தோறும் ஒவ் ஒரு பாசுரங்களிலும் பிரார்த்தனை

—————————————————————————————–

ஓரா நீர் வேண்டினவை உள்ளதெல்லாம் செய்கின்றேன்
நாராயணன் அன்றோ நான் என்று –பேருரவைக்
காட்ட அவன் சீலத்தில் கால் தாழ்ந்த மாறன் அருள்
மாட்டி விடும் நம்மனத்து மை—————83-

ஓரா நீர் வேண்டினவை உள்ளதெல்லாம் -ஆழ்வீர் நீர் ஆராய்ந்து அபேஷித்தவை எல்லாவற்றையும்
செய்கின்றேன்-நான் தலைக் கட்டித் தருகின்றேன்
நாராயணன் அன்றோ நான் என்று -நான் சர்வ சக்தனான நாராயணன் அன்றோ என்று எம்பெருமான்
-பேருரவைக் காட்ட -தனது சிறந்த உறவையும் நினைப்பூட்டின அளவிலே
அவன் சீலத்தில் கால் தாழ்ந்த மாறன் அருள்-
அப்பெருமானது சீல குணத்திலே ஆழம் கால் பட்ட ஆழ்வார் உடைய திருவருளானது
மாட்டி விடும் நம்மனத்து மை—நம் மனத்து மை மாட்டி விடும்
நமது நெஞ்சில் உள்ள அஜ்ஞ்ஞான இருளை மாலைச் செய்து விடும்

ஆழ்வீர் நீர் பிரார்த்திக்க வேண்டுமோ -நமக்கு உண்டான நாராயண பிரயுக்தமான உதிரத் தெறிப்பு உண்டே –
உமது சர்வ அபேஷிதங்களையும் நிறைவேற்றிக் கொடுக்கின்றேன் என்று எம்பெருமான் அருளிச் செய்ய
தன் பெருமை பாராதே என் சிறுமை பாராதே இப்படி அருளிச் செய்வதே -இது ஒரு சீல குணம் இருக்கும் படி என் -என்று
அவனுடைய சீல குணத்திலே ஈடுபட்டுப் பேசினது -ஓராயிரமாய் -பதிகம்

——————————————————————————-

மையார் கண் மா மார்பில் மன்னும் திருமாலை
கையாழி சங்கு டனே காண வெண்ணி -மெய்யான
காதலுடன் கூப்பிட்டுக் கண்டு உகந்த மாறன் பேர்
ஓத வுய்யுமே இன்னுயிர்——————–84-

மெய்யான காதலுடன் கூப்பிட்டு -உண்மையான அபிநிவேசத்துடன் கூவி அழைத்து
பேர் ஓத -திரு நாமங்களை அனுசந்திக்கவே
இன் உயிர் உய்யும் -விலஷணமான ஆத்ம வஸ்து உஜ்ஜீவிக்கும்
திருமார்பிலே பிராட்டி திகழ நின்ற திருமாலைத் திருவாழி திருச் சங்குகள் உடனே சேவிக்க ஆசைப் பட்டு ஆழ்வார் கூப்பிட
தூணிலே தோன்றிச் சிறுக்கனுக்கு உதவினாப் போலே எம்பெருமான் மானசமாகத் தோன்றித் தன் குணங்களை அனுபவிப்பிக்க
அத்தை அனுபவித்து உகந்த படியைக் கூறுவதாம் மையார் கரும் கண்ணி பதிகம் –

———————————————————————————-

இன்னுயிர் மால் தோற்றினது இங்கு என் நெஞ்சில் என்று கண்ணால்
அன்று அவனைக் காண வெண்ணி யாண் பெண்ணாய் -பின்னையவன்
தன்னை நினைவிப்ப வற்றால் தான் தளர்ந்த மாறன் அருள்
உன்னும் அவர்க்கு உள்ளம் உருகும்—————–85-

இன்னுயிர் மால் -எனக்கு தாரகமான எம்பெருமான்
தோற்றினது இங்கு -இப்போது சேவை சாதித்ததானது
என் நெஞ்சில் என்று -என் நெஞ்சிலே அன்றி ப்ரத்யஷமாக இல்லையே என்று வருந்தி
கண்ணால் அன்று அவனைக் காண வெண்ணி -அப்போது அப்பெருமானைக் கண்ணாரக் கண்டு அனுபவிக்க விரும்பி
யாண் பெண்ணாய் -ஆண் தன்மை குலைந்து பெண் தன்மை யடைந்து
-பின்னையவன் தன்னை நினைவிப்ப வற்றால் -மேலும் அப்பெருமானை நினைப்பூட்டுகின்ற மேகம் முதலியவற்றால்
தான் தளர்ந்த மாறன் அருள் உன்னும் அவர்க்கு உள்ளம் உருகும்—-தளர்ச்சி யடைந்த ஆழ்வார் உடைய கிருபையை அனுசந்திப்பவர்களுக்கு நெஞ்சு குழையும்
கீழே -மையார் கரும் கண்ணியிலே உண்டான அனுபவம் மானஸ அனுபவம் ஆகையாலே அவனை பாஹ்ய கரணங்களாலே அனுபவிக்க விரும்பி
அப்போதே அந்த விருப்பம் நிறைவேறப் பெறாமையாலே ஒரு பிராட்டி தசையை எய்தி ஸ்மாரக பதார்த்தங்களாலே –
பஷி சமூஹங்களாலும் மேக சமூஹங்களாலும் ஆழ்வார் தளர்ந்த படியைக் கூறுவதாம் -இன்னுயிர்ச் சேவலும் -பதிகம்

—————————————————————

உருகுமால் என்நெஞ்சம் உன் செயல்கள் எண்ணி
பெருகுமால் வேட்கை எனப் பேசி -மருவுகின்ற
இன்னாப்புடன் அவன் சீர் ஏய்ந்து உரைத்த மாறன் சொல்
என் நா சொல்லாது இருப்பது எங்கு –86–எங்கும் இல்லை என்றவாறு

கீழ்த் திருவாய் மொழியில் -இன்னுயிர்க் சேவலிலே-ஸ்மாரக பதார்த்தங்களால் நோவு பட்டுச் செல்லா நிற்கச் செய்தே
கீழே இருத்தும் வியந்து என்கிற திருவாய் மொழியிலே
தடுமாறாக கலந்த கலவி நினைவுக்கு வந்து தரிப்பிக்க அதனை அருளிச் செய்த திருவாய் மொழி உருகுமால் நெஞ்சம்
இன்னுயிர்ச் சேவல் -பதிகத்தின் முடிவில் எழ நண்ணி நாமும் நம் வான நாட்டு ஒன்றினோம் -என்று அருளிச் செய்த
பாசுரத்தைப் பார்த்தால் திருவாய் மொழி யைத் தலைக் கட்டியதாக தோன்றா நிற்கும்
ஆனால் மேலும் பாசுரங்கள் வர வேண்டுமே –குருகூர் சடகோபன் சொல் ஆயிரம் -என்று சங்கல்பம் முதலிலே பண்ணி அருளினாரே
-ஆழ்வார் ஈரச் சொற்களை கேட்க அவனும் இன்னும் ஆவல் உடன் இருந்தான் –
தொண்டர்க்கு அமுது உண்ண சொல்மாலைகள் -சம்சாரி செதனர்கள் உடைய பாக்யமும் உண்டே
இருத்தும் வியந்து பதிகத்தில் மூ வுலகும் தன நெறியா வயற்றில் கொண்டு சிறியேனுடை சிந்தையுள் நின்று ஒழிந்தான்
-என்ற முறை கெடப் பரிமாறிய கலவியை –பிராட்டி சித்ர கூடத்தில் பெருமாள் உடன் –
சமா த்வாதச தத்ராஹம் ராகவச்ய நிவேசனே புஞ்ஜானா அமானுஷான் போகான் சர்வகாம சம்வ்ருத்திநீ -என்று திருவடி இடம் வார்த்தை அருளினால் போலே சீல குணத்தை பேசி சிதிலர் ஆகிறார் -அந்த கலவியை நினைப்பூட்டி பேச வைக்கும் எம்பெருமான் திருக் காட்கரை எம்பெருமான் போலும் –

————————————————————-

எம் காதலுக்கு அடி மாலேய்ந்த வடிவு அழகு என்று
அங்காது பற்றாசா ஆங்கவன் பால் -எங்குமுள்ள
புள்ளினத்தைத் தூதாகப் போகவிடு மாறன் தாள்
உள்ளினர்க்குத் தீங்கை யறுக்கும் –87-

தம் பிழையும் சிறந்த செல்வமும் —சௌந்தர்யங்களை யுணர்த்தும் வ்யூஹ விபவ பரதவ த்வயார்ச்சைகள் தூது நாலுக்கும் விஷயம்
அஞ்சிறைய மட நாரையிலே -அபராத சஹாத்வம் பற்றாசாகவ்யூஹத்திலே தூது தூது
வைகல் பூங்கழிவாயில் -ஆஸ்ரித ஜன ரஷண தீஷிதத்வம் பற்றாசாக விபவத்திலே தூது
பொன்னுலகு ஆளீரோ-ஐக ரஸ்யம் பற்றாசாக பரத்வத்திலும் அந்தர்யாமித்வத்திலும் தூது
இத் திருவாய் மொழியிலே வடிவு அழகு பற்றாசாக அர்ச்சையிலே தூது விடுகிறார்
திரு மூழிக் களத்திலே தம் பரிஜன பரிவாரங்களோடு கூடிக் குலாவா நின்றார் அவர் -அதனாலே நம்மை மறந்தார் போலும்
செக்கமலத் தலர் போலும் கண் கை கால் செங்கனி வாய் அக்கமலத்து இலைபோலும் திரு மேனி அழகை நினைப்பூட்டி
இப்படி ஈடுபட்ட பராங்குச நாயகி உம்மைப் பிரிந்து தரித்து இருக்க வல்லளோ-என்று சொல்லச் சொல்லி பறவைகளைக் குறித்து
தூது விடுவதாகச் செல்லுகிறது எம் கானல் அகம் கழிவாய் -என்னும் இத் திருவாய்மொழி –

———————————————————

அறுக்கும் இடர் என்று அவன் பால் ஆங்கு விட்ட தூதர்
மறித்து வரப் பற்றா மனத்தால் -அறப் பதறிச்
செய்ய திரு நாவாயில் செல்ல நினைந்தான் மாறன்
மையலினால் செய்வறியாமல் –88-

எம் கானலில் விடப்பட்ட தூதர் மீண்டு வருவதற்கு முன்பே அறப் பதறி திரு நாவாயிலே சென்று அறுக்கும்
வினையாயின திருவாய் மொழி சாதித்து அருளுகிறார்
திருவடி தொழுது மீண்ட அனந்தரம் பெருமாளைக் கிட்டுவதற்கு முன்பு பிராட்டிக்கு பிறந்த மநோ ரதம் போலே
ஆழ்வாருக்குப் பிறந்த மநோ ரதம் -திரு நாவாயில் புக வல்லேனோ -புகும் நாள் என்றோ –அங்கே புக்கு கண்ணாரக் கண்டு
அடிமை செய்ய வல்லேனோ -என்கிற மநோ ரதம்
செய்வது அறியேனோ -தவறான பாடம் –செய்வறியாமல் -சரியான பாடம் -செய்வு எனினும் செய்வது எனினும் ஒக்கும் –

———————————————————-

செய்யும் நாள் மால் தன்னைக் கேட்க அவன்
சொல்லும் அளவும் பற்றாத் தொன்னலத்தால் -செல்கின்ற
ஆற்றாமை பேசி அலமந்த மாறன் அருள்
மாற்றாகப் போகும் என் தன் மால் –89-

மல்லடிமை செய்யும் நாள் -பரிபூர்ண கைங்கர்யம் செய்யப் பெரும் காலம் எப்போதோ என்று
தொன்னலத்தால் -இயற்கையான பக்தியினால்
போகும் என் தன் மால் –என் அஜ்ஞ்ஞானம் தொலையும்

கீழ் -அறுக்கும் வினை–பதிகத்தில் -அடியேன் அணுகப் பெரும் நாள் எவை கொலோ -என்றும்
ஓர் நாள் அறியேனே -என்றும்
கண்ணாரக் களிக்கின்றது இங்கு என்று கொல் கண்டே -என்றும் -பலகால் பேசின ஆழ்வார் ஆற்றாமை மிக்கு
அன்யாபதேசத்தாலே மல்லிகை கமல் தென்றல் திருவாய் மொழி பிறக்கின்றது
மாலைப்பூசல் பதிகம் இது -மேலே வேய் மரு தோளிணை -காலைப்பாசல் பதிகம்
காடுகளோடு போய் கன்றுகள் மேய்த்து மறியோடிக் கார்க்கோடல் பூச் சூடி வருகின்ற தாமோதரன் மாலைப் பொழுதில் சில நாள்களில்
பசுக்களை எல்லாம் பின்னே வர விட்டு தான் முன்னே குழலூதிக் கொண்டு வருவான் -சில நாள்கள் பின்னும் வருவான்
-முற் கொழுந்தில் காணாமல் திருவாய்ப்பாடி பெண்கள் படும் பாட்டை ஆழ்வார் அடைந்தார்
படை வீட்டில் இருந்தால் மாமியார் மாமனாருக்கு கூசி பெருமாளுடன் நினைத்தபடி பரிமாறப் போகாது என்று காட்டிலே ஏகாந்தமாய்
அனுபவிப்பதாக மநோ ரதித்துப் போந்த பிராட்டியை -காந்தர மத்யே விஜ நே விஸ்ருஷ்டா பாலேவ கன்யா விளலாப சீதா -என்கிறபடியே
கூப்பிடப் பண்ணுமா போலே திரு நாவாயிலே புக்கு அனுபவிப்பதாக மநோ ரதித்த இவர்க்கு பாதக வர்க்கத்துக்காக
அஞ்சிக் கூப்பிட வேண்டும் படியாய் விளைந்தது -இது தான் இங்கு அன்யாபதேசப் பேச்சு-

—————————————————–

மால் உமது வாஞ்சை முற்றும் மன்னு உடம்பின் முடிவில்
சால நண்ணிச் செய்வன் எனத் தான் உகந்து -மேல் அவனைச்
சீரார் கணபுரத்தே சேரும் எனும் சீர் மாறன்
தாரானோ நம்தமக்குத் தாள் ——————90-

மால் உமது வாஞ்சை முற்றும் -எம்பெருமான் -ஆழ்வீர் உம்முடைய அபேஷிதங்கள் எல்லா வற்றையும்
மன்னு உடம்பின் முடிவில்-இந்த சரீரத்தின் முடிவிலே
சால நண்ணிச் செய்வன் எனத் -மிகவும் பொருத்தமாகத் தலைக் கட்டித் தருகிறேன் என்று அருளிச் செய்ய
தான் உகந்து -மேல் அவனைச்-தாம் மனம் மகிழ்ந்து அப்பறமா புருஷனை
சீரார் கணபுரத்தே சேரும் எனும் சீர் மாறன்-திருக் கன்ன புரத்தில் சென்று ஆஸ்ரயுங்கோள் என்று அருளிச் செய்த நம்மாழ்வார்
தாரானோ நம்தமக்குத் தாள்-நமக்கு தமது திருவடிகளை பிரசாதித்து அருள மாட்டாரோ
நாளேல் அறியேன் என்ற ஆழ்வாரை நோக்கி எம்பெருமான் ஆழ்வீர் இந்த தேக அவசானத்தில் உம்மைப் பரம பதத்திலே கொண்டு போய்
அடிமை கொள்ளக் கொடுவோம் என்று நாளிட்டுக் கொடுக்க அத்தாலே திரு உள்ளம் உவந்து அப்பெருமானைத் திருக் கண்ண புரத்திலே
சென்று சேருங்கோலள் என்று பரோபதேசம் பண்ணின பதிகம் -மாலை நண்ணி -மரணமானால் வைகுந்தம் கொடுக்கும் பிரான் என்பதில் நோக்கு –
——————————————————————————————

கந்தாடை அப்பன் திருவடிகளை
ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம்
பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம்.

திருவாய் மொழி நூற்றந்தாதி -71-80—பாசுர வியாக்யானம் —ஸ்ரீ P.B.A.ஸ்வாமிகள் —

December 20, 2015

தேவனுறை பதியில் சேரப் பெறாமையால்
மேவும் அடியார் வசனாம் மெய்ந்நிலையும் -யாவையும் தா
னாம் நிலையும் சங்கித்து அவை தெளிந்த மாறன் பால்
மா நிலத்தீர் நங்கள் மனம் –71-

தேவனுறை பதியில் -கீழ்ச் சொன்ன திவ்ய தேசமாகிய திருவாறன் விளையிலே
சேரப் பெறாமையால் -சேர்ந்து கூடி அடிமை செய்யப் பெறாமையாலே
மேவும் அடியார் வசனாம் மெய்ந்நிலையும் –
அவனது ஆஸ்ரித பாரதந்த்ரம் ஆகிற நிலைமையிலும்
யாவையும் தானாம் நிலையும்
சகல சேதன அசேதன பிரகாரத்வ ரூபமானை நிலைமையிலும்
சங்கித்து அவை தெளிந்த –
இந்த இரண்டு வித அதி சங்கைகள் தீர்ந்து இரண்டு குணங்களிலும் தெளிவு பெற்ற
மாறன் பால் மா நிலத்தீர் நங்கள் மனம் —
ஆழ்வார் பக்கலிலே என் நெஞ்சு பொருந்தி நின்றது –

இன்பம் பயக்க -திருவாய் மொழியில் -மநோ ரதம்
அவன் ஸ்வரூபம் குணங்களிலும் அதி சங்கை பண்ணி -அறிவொன்றும் சங்கிப்பன் வினையேன் -என்பதால் அதி சங்கை விளைந்தமை தோன்றும்
பிராடிமாரும் அருகே இருக்க -நித்ய ஸூரிகளும் உடன் இருக்க அவனும் சர்வ சக்தனாய் இருக்க -அடியார் உகந்த திருமேனி பரிஹரிக்குமவனாயும் இருக்க
-தமக்கும் அபி நிவேசத்தில் குறை இல்லாமலும் இருக்க நினைத்த பரிமாற்றம் பெறாது ஒலோயவே அதி சங்கை வந்தது
நான் ஒருவன் தோன்றி இவை எல்லாம் உனக்கு பொய்யாகப் போகவோ
பிராட்டி -பிராஜ்ஞ க்ருதஜ்ஞ ச சானுக்ரோசஸ் ச ராகவோ சத்விருத்தோ நிரநுக்ரோச சங்கே மத்பாக்ய சம்ஷயாத்-என்று அதி சங்கை பண்ணினால் போலே
கோவிந்தன் குணம் பாடி ஆவி காத்து இருப்பேனே என்பவர் இப்படி அதி சங்கை பண்ண -இழக்க ஒண்ணாது என்று எம்பருமான் இவ்வளவு செய்த நாம் மேலும் செய்வோம் வீணாக அதி சங்கை கொள்ள வேண்டா என்று சமாதானம் பண்ணி அருள
மலரடிப் போதுகள் என்னெஞ்சத்து எப்பொழுதும் இருத்தி வணங்கப் பலரடியார் முன்பு அருளிய -ஸ்ம்ருதி விஷயமாம் படி பிரகாசிப்பிக்க அத்தை
தாள்களை எனக்கே தலைத் தலைச் சிறப்பத் தந்த பேருதவி என்று அனுசந்தித்து ப்ரீதரானமையால் சங்கை தெளிந்தமை தோற்றும்

————————————————————————————-

நம் கருத்தை நன்றாக நாடி நிற்கும் மால் அறிய
இங்கு இவற்றில் ஆசை எமக்கு உளது என் -சங்கையினால்
தன்னுயிரில் மற்றில் நசை தான் ஒழிந்த மாறன் தான்
அந்நிலையை யாய்ந்து உரைத்தான் அங்கு ————–72-

தன் உயிரில் -ஆத்மாத்மீயங்களில்
கீழ்த் திருவாய் மொழியான தேவிமாரவரில் அதிசன்கை யுன்டாகித் தீர்ந்த அளவே யல்லது தமக்கு அபேஷிதமான பாஹ்ய சம்ச்லேஷம் நேர வில்லை –
அதனால் ஆழ்வாருக்கு ஒரு சங்கை உண்டாயிற்று –சம்சாரத்திலே நமக்கு நசை இல்லை என்று நாம் எண்ணி இருக்கிறோம் –
ஆகிலும் உள்ளுவார் உள்லிற்று எல்லாம் உடன் இருந்து அறியும் சர்வேஸ்வரனுடைய திரு உள்ளம் அறிந்ததாக நமக்கு சம்சார ருசி இருக்கிறது போலும்
-இல்லையாகில் எம்பெருமான் உபேஷிக்க ப்ரசக்தி இராதே -உபேஷிக்க காண்கையாலே நமக்கு சம்சார ருசி இன்னமும் அற வில்லை
என்று எம்பெருமான் திரு உள்ளம் பற்றி இருக்கக் கூடும் -அங்கனம் ஆகில் அது பொய்யாக இருக்க மாட்டாதே
-நம்மை அறியாமல் நமக்கு சம்சார ருசி உள்ளத்தின் உள்ளே உறைகின்றதோ என்னவோ -என்ற ஒரு அதிசங்கை உண்டாயிற்று
ஆதாலால் நசை அற்ற படியை அன்யாபதேசத்தாலே -காலம் பல சென்றும் காண்வது ஆணை உங்களோடு எங்களிடை இல்லையே -என்றும்
பாதம் அடைவதன் பாசத்தாலே மற்ற வன் பாசங்கள் முற்ற விட்டு -இத்யாதி பாசுரங்களால் அருளிச் செய்கிறார்

————————————————————————–

அங்கு அமரர் பேண அவர் நடுவே வாழ் திருமாற்கு
இங்கோர் பரிவர் இல்லை என்று அஞ்ச
எங்கும் பரிவர் உளன் என்னப் பயம் தீர்ந்த மாறன்
வரி கழல் தாள் சேர்ந்தவர் வாழ்வார் –73-

கீழில் திருவாய் மொழியில் -நங்கள் வரி வளையில்-ஓர் கோல நீல நன்னெடும் குன்றம் வருவது ஒப்பான் -என்று அனுசந்தித்து
திவ்ய மங்கள விக்ரஹத்து வை லஷண்யம்-திரு உள்ளத்தில் பட்டு இப்படி சௌகுமார்ய சௌந்தர்யாதிகள் உடைய நீ
பிரயோஜனாந்த பரர்கள் கார்யம் செய்து அருள பிரதிகூலர் மலிந்த இங்கே வர வேண்டுமோ -என்ன தீங்கு நேரிடுமோ என்று பயந்து வயிறு எரிய
அங்கும் இங்கும் பதிகத்தில் -ஆளுமாளார் ஆழியும் சங்கும் சுமப்பார் தாம் வாளும் வில்லும் கொண்டு பின் செல்வார் மற்று இல்லை -ஆழ்வார் அஞ்சினமை தோற்றும்
மேலே -ஆழ்வீர் நமக்கு நித்ய பக்தர்கள் உண்டே -கலக்கமில்லா நல தவ முனிவர் கரை கண்டோர் துளக்கமில்லா வானவர்
எல்லாம் தொழுவார்கள்–என்று அருள அச்சம் தீர்ந்தா-

————————————————————————————————-

வாராமல் அச்சம் இனி மால் தன வலியினையும்
சீரார் பரிவருடன் சேர்த்தியையும் -பாரும் எனத்
தானுகந்த மாறன் தாள் சார் நெஞ்சே சாராயேல்
மானிடவரைச் சார்ந்து மாய்—————74-

இனி அச்சம் வாராமல் -மால் -தன் வலியினையும்-சீர் ஆர் பரிவருடன் சேர்த்தியையும்-பாரும் என தான்
உகந்த மாறன் தாள் நெஞ்சே சார் -சாராயேல் மானிடவரை சார்ந்து மாய்-
கீழே அங்கும் இங்கும் பதிகத்தில் ஆழ்வார்க்கு உண்டான அச்சத்தை எம்பெருமான் ஒருவாறு தீர்த்து இருக்கச் செய்தேயும்
இன்னமும் இவர்க்கு நம் பக்கல் பரிவின் கனத்தாலே அச்சம் மறுவலிடக் கூடும் என்று எண்ணி
பிரதிகூலர்க்கு கணிசிக்க ஒண்ணாத படி அரண் உடைத்தான திருச் செங்குன்றூரிலே மகா சக்திமான்களான மூவாயிரம் வேதியர்கள்
பரிந்து நோக்க அவர்களுடன் தான் சேர்ந்து வாழ்கிறபடியையும் தனக்கு அசாதாரணமாக யுள்ள வீர்ய பராக்ரமாதி குண சமிருத்தியையும்
காட்டிக் கொடுக்க அதனால் அச்சம் கெட்டு அவன் வடிவு அழகிலே நெஞ்சை வைத்து அனுபவித்து உக
இல்லையேல் சம்சாரிகளோடே சேர்ந்து பாழாய் போக வேண்டியது தான் என்றார் யாயிற்று

—————————————————————————-

மாயன் வடிவு அழகைக் காணாத வல் விடா
யாயது .அற விஞ்சி அழுதலுற்றும் தூய புகழ்
உற்ற சடகோபனை நாம் ஒன்றி நிற்கும் போது பகல்
அற்ற பொழுதானது எல்லியாம்—————75-

மாயன் வடிவு அழகை காணாத வல் விடாயாயது அற விஞ்சி அழுது அலற்றும் தூய புகழ் உற்ற சடகோபனை நாம் ஒன்றி நிற்கும் போது பகல்
அற்ற பொழுதானது எல்லி ஆம் -காள ராத்ரியாகும்
கீழே ப்ரஸ்துதமான அனுபவம் மானஸ அனுபவ மாத்திரமாய் பாஹ்ய சம்ச்லேஷ யோக்கியம் அல்லாமையாலே மிகவும் நோவுபட்டு
காட்டுத் தீ கதுவினால் போலே சாலவும் பரிதபித்து அவனது வடிவு அழகைப் பல படியாக வருணித்துக் கொண்டு பெரும்
கூப்பீடாகக் கூப்பிடுகிற திருவாய் மொழி மாயக் கூத்தா வாமனா -எனபது

—————————————————————————–

எல்லி பகல் நடந்த இந்த விடாய் தீருகைக்கு
மெல்ல வந்து தான் கலக்க வேணும் என -நல்லவர்கள்
மன்னு கடித் தானத்தே மாலிருக்கக் மாறன் கண்டு
இந்நிலையைச் சொன்னான் இருந்து———-76-

நல்லவர்கள் மன்னு -நற் புகழ் வேதியர்கள் நிலை பெற்று வாழ்கிற
கீழே அநவரதமாக நிகழ்ந்த தம்முடைய பெரு விடை கெடும்படி தம்மோடு வந்து சம்ச்லேஷிக்க விரும்பி அடுத்து
அணித்தாகத் திருக் கடித்தானம் என்னும் மலை நாட்டுத் திருப்பதியிலே வந்து இருந்து தம் பக்கலிலே மிகவும்
ஆவல் கொண்டு இருக்கிறபடியை அவன் காட்டிக் கொடுக்க அத்தை அனுசந்தித்து ஆழ்வார் தாம் ஹ்ருஷ்டராகிற
படியைத் தெரிவிக்கும் -எல்லியும் காலையும் -பதிகம் –

—————————————————————————–

இருந்தவன் தான் வந்து இங்கு இவர் எண்ணம் எல்லாம்
திருந்த விவர் தம் திறத்தே செய்து -பொருந்தக்
கலந்து இனியனாய் இருக்கக் கண்ட சடகோபர்
கலந்த நெறி கட்டுரைத்தார் கண்டு ————-77-

எல்லியும் காலையும் -திருவாய் மொழியில் இருப்பைக் காட்டிக் கொடுத்த திருக் கடிதானத்தில் இருந்த சர்வேஸ்வரன்
-தானே இவ்விடம் தேற வந்து -இவ் வாழ்வார் உடைய மநோ ரதம் முழுவதும் முற்றுப் பெற இவர் இடத்தே அருள் செய்து
ஒரு நீராகக் கலந்து-அத்தாலே -இனிமையோடு இருக்கும் படியை சேவித்த ஆழ்வார் அவன் தம்மோடு சம்ச்லேஷித்த படியை
திரு உள்ளத்தாலே கண்டு -இருத்தும் வியந்து -திருவாய் மொழி பதிகம் அருளிச் செய்கிறார்

———————————————————

கண் நிறைய வந்து கலந்த மால் இக்கல்வி
திண்ணிலை யா வேணும் எனச் சிந்தித்து –தண்ணிது எனும்
ஆர் உயிரின் ஏற்றம் அது காட்ட ஆய்ந்து உரைத்தான்
காரி மாறன் தன் கருத்து ——————78-

இருத்தும் வியந்து என்கிற கீழ்த் திருவாய் மொழியிலே பேர் உவகை உடன்-அனுபவிக்கிற அளவில் ஆழ்வார்
சிறியேனுடைச் சிந்தையுள் -என்று தம்முடைய சிறுமையை அனுசந்தித்தார் -அதனால் இவர் நிச்சய அனுசந்தானம் பண்னி அகலக் கூடும் என்று எண்ணின எம்பெருமான் இந்த சம்ச்லேஷம் இடையறாது செல்ல வேணும் என்று கருதி
ஆழ்வீர் மிக உயர்ந்ததான ஆத்ம வஸ்துவை நீர் தண்ணியதாக நினைப்பது தகுதி யன்று -இதன் ஏற்றத்தைக் காணீர் -என்று ஆத்ம ஸ்வரூப வைலஷண்யத்தைக் காட்டிக் கொடுக்க இனி நைச்ய அனுசந்தானம் பண்ணி அகல மாட்டாமை யாகிற தமது திரு உள்ளத்தை வெளியிட்டார் ஆழ்வார் -கண்கள் சிவந்து -பதிகத்தில்
தெருளும் மருளும் மாய்த்தோமே -என்ற ஆழ்வார் அருளிச் செயலை காரி மாறன் தன் கருத்து ஆய்ந்து உரைத்தான் -என்கிறார் இதில் –

————————————————————-

கருமால் திறத்தில் ஒரு கன்னிகையாம் மாறன்
ஒரு மா கலவி யுரைப்பால் -திரமாக
அன்னியருக்காகா தவன் தனக்கே யாகும் உயிர்
இந்நிலையை யோரு நெடிதா ———79-

திரம் ஆக உயிர் அன்னியருக்கு ஆகாது —-ஸ்திரமாக ஆத்மா அந்ய சேஷப்படாமல்
நெடிது ஆ ஒரும் -தீர்க்கமாக ஆராய்மின்
ஆழ்வார் தம்முடைய அனந்யார்ஹத்வத்தைத் தோழி பாசுரத்தாலே வெகு சமத்காரமாக அருளிச் செய்த பதிகம் -கரு மாணிக்க மலை –
அவளுக்கு விவாஹம் நடத்த வேணும் என்று மாதா பிதாக்கள் எண்ணி ஸ்வயம் வர சன்னாஹம் பண்ணின அளவிலே
அன்றிப்பின் மற்று ஒருவர்க்கு என்னைப் பேசல் ஒட்டேன் மாலிரும் சோலை எம்மாயற்கு அல்லால் -என்றும்
மானிடர்வர்கு என்று பேச்சுப்படில் வாழகில்லேன் -என்னும் படியான தண்மை வாய்ந்து இருக்கிற தலைவி அந்த விவாஹ
சன்னாஹத்தைத் தவிர்க்க வேண்டி ஏற்கனவே தனக்கு எம்பெருமான் உடன் விவாஹமாய் விட்டது என்பததைத் தன் வாக்காலே
சொல்லிக் கொள்ள இயலாதாகையாலே தோழி ஊஹமாகச் சொல்லுகிற பாசுரத்தாலே -அனன்யார்ஹத்வம் வெளியிட்ட படி

————————————————————–

நெடுமால் அழகு தனில் நீள் குணத்தில் ஈடு
படுமா நிலை யுடைய பத்தர்க்கு அடிமை தனில்
எல்லை நிலம் தானாக எண்ணினான் மாறன் அது
கொல்லை நிலமான நிலை கொண்டு ———80-

அது கொல்லை நிலம் ஆன நிலை கொண்டு –அந்த பாகவத சேஷத்வமே இதற்கு மேல் இல்லை என்னலாம் படியான
உத்தம புருஷார்த்தம் என்று கொண்டு -கீழ்த் திருவாய் மொழி யாகிற கரு மாணிக்க மலையில் ஆத்மாவுக்குச் சொன்ன
பகவத் அனன்யார்ஹத்வம் ஆனது நிலை நிற்பது பாகவத சேஷத்வ பர்யந்தமானால் என்னும் இடத்தை அனுசந்தித்து
அவனுடைய சௌந்தர்ய சீலாதிகளில் தோற்று அடிமை புக்கு இருக்கும் பாகவதர்களுக்கு சேஷமாய் இருக்கும் இருப்பே எனக்கு புருஷார்த்தம்
என்று அறுதியிட்டு அந்தப் பரமார்த்தத்தை நெடுமாற்கு அடிமை எனும் பதிகத்திலே ஆழ்வார் அருளிச் செய்தார்
கொல்லை நிலம் -சரமாவதியான நிலம்
பத்தர் -பாட பேதம் -பத்தர்க்கு -அழகிய பாடம்

———————————————————————————-

கந்தாடை அப்பன் திருவடிகளை
ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம்
பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம்.