ஸ்ரீ முமுஷுப்படி சாரார்தம் – த்வய பிரகரணம்–சூரணை-116-184–ஸ்ரீ P.B.A.ஸ்வாமிகள் —

சூரணை-116
புறம்புண்டான பற்றுக்களை அடைய வாசனையோடு விடுகையும் –
எம்பெருமானே தஞ்சம் என்று பற்றுகையும் –
பேறு தப்பாது என்று துணிந்து இருக்கையும் –பேற்றுக்கு த்வ்ரிக்கையும் –
இருக்கும் நாள் உகந்து அருளின நிலங்களிலே பரவணனாய்-குண அனுபவ கைங்கர்யங்களே பொழுது போக்காயும் –
இப்படி இருக்கும் ஸ்ரீ வைஷ்ணவர்கள் ஏற்றம் அறிந்து உகந்து இருக்கையும் – திரு மந்த்ரத்திலும் த்வ்யத்திலும் நியதனாகையும் –
ஆசார்ய ப்ரேமம் கனத்து இருக்கையும் – ஆச்சார்யன் பக்கலிலும் -எம்பெருமான் பக்கலிலும் க்ருதஜ்ஞனாய் போருகையும் –
ஞானமும் விரக்தியும் சாந்தியும் உடையவனாய் இருக்கும் பரம சாத்விகனோடே சஹ வாசஹம் பண்ணுகையும்- வைஷ்ணவ அதிகாரிக்கு அவசய அபேஷிதம்-
மந்திர ராஜம் -திருமந்தரம் -மந்திர ரத்னம் -த்வயம் -திருமந்த்ரத்திலே பிறந்து -த்வயத்திலே வளர்ந்து -த்வயைக நிஷ்டர் ஆவீர்
மா முனிகள் தினசரியில் -மந்திர ரத்ன அனுசந்தான சந்தத ஸ்ப்ரிதாதரம்-தத் அர்த்ததத்வ நித்யான சன்னத்த புலகோத்கமம் –
தாவி வையம் கொண்ட தடம் தாமரை கட்கே கூவிக் கொள்ளும் காலும் இன்னம் குறுகாதோ –
மாக வைகுந்தம் காண்பதற்கு ஏன் மனம் ஏகம் எண்ணும் – கராம பிராப்தி பற்றாமல் பதறுகை
சூரணை-117
இந்த அதிகாரிக்கு ரகஸ்ய த்ரயமும் அனுசந்தேயம் –
சூரணை-118
எல்லா பிரமாணங்களிலும் தேஹத்தாலே பேறு என்கிறது –
திரு மந்த்ரத்திலே ஆத்மாவால் பேறு என்கிறது-
சரம ஸ்லோகத்திலே ஈச்வரனாலே பேறு என்கிறது –
த்வ்யத்தில் பெரிய பிராட்டியாரால் பேறு என்கிறது –
திருமந்த்ரத்துக்கு சேதனனுடைய நிஷ்க்ருஷ்ட வேஷத்தில் -சுத்த ஆத்மவஸ்துவில் நோக்கு -ஜாதி ஆஸ்ரம விஷயம் ஒன்றுமே சொல்லாதே
என்பதால் நிஷ்க்ருஷ்ட வேஷத்தில் நோக்கு திருமந்த்ரத்தில் –
ஈஸ்வரனுடைய ஸ்வா தந்த்ர்யத்தில் நோக்கு -சரம ச்லோஹத்தில் -இவனுடைய ச்வீகாரமும் மிகையாம் படி தானே கைக் கொண்டு
பிராப்தி பிரதிபந்தகங்களை தள்ளிப் போகட்டுத் தன திருவடிகளிலே சேர்த்து கொள்ளும் ஈச்வரனாலே புருஷார்த்த லாபம்
பேறு பெறுவதற்கு தேகமும் வேணும் ஆத்மாவும் வேணும் ஈஸ்வரனும் வேணும் பிராட்டியும் வேணும் -முக்யமாக வேண்டுவது பிராட்டி யாகையாலே
அவளாலே புருஷார்த்த லாபம் என்று தெரிவிக்கும் த்வயம் மிகச் சிறந்தது என்றதாயிற்று
சூரணை -119
பெரிய பிராட்டியாராலே பேறு ஆகையாவது -இவள் புருஷகாரம் ஆனால் அல்லது
ஈஸ்வரன் கார்யம் செய்யான் என்கை –
சூரணை -120
த்வ்யத்துக்கு அதிகாரி ஆகிஞ்சன்யமும் அநந்ய கதித்வமும் உடையவன்-
ஆகிஞ்சன்யம் -நோற்ற நோன்பிலேன் -இத்யாதி கைம்முதல் இல்லாமை
அநந்ய கதித்வம் -புகல் ஓன்று இல்லா அடியேன் -களை கண் மற்று இலேன் -வேறு ரஷகனை நெஞ்சாலும் நினையாமை –
சூரணை -121
இவை இரண்டும் பிரபந்த பரித்ரானத்திலே சொன்னோம்-
சூரணை -122
அதில் முற் கூற்றால் பெரிய பிராட்டியாரை முன்னிட்டு ஈஸ்வரன் திரு அடிகளை
உபாயமாக பற்றுகிறது –

சூரணை -123
ஸ்ரீ -என்று பெரிய பிராட்டியாருக்கு திரு நாமம்-
ஸ்ரீ ரிதி பிரதமம் நாம லஷ்ம்யா
சூரணை -124
ஸ்ரீ யதே ஸ்ரயதே –
ச்ரீஞ் சேவாயாம்–தாது -ஸ்ரீ யதே இதி ஸ்ரீ -கர்மணி வியுத்பத்தி –ஸ்ரேயதே இதி ஸ்ரீ -கர்த்தரி வியுத்பத்தி
சூரணை-125
இதுக்கு அர்த்தம்-எல்லாருக்கும் இவளை பற்றி ஸ்வரூப லாபமாய் –
இவள் தனக்கும் அவளை பற்றி ஸ்வரூப லாபமாய் இருக்கும் -என்று –
ஸ்ரீ யதே இதி ஸ்ரீ -கர்மணி வியுத்பத்தி –எல்லாராலும் ஆஸ்ரயிக்கப் படுகிறவள்
ஸ்ரேயதே இதி ஸ்ரீ -கர்த்தரி வியுத்பத்தி -இவள் எம்பெருமானை ஆஸ்ரயிக்கிறாள்
சூரணை -126
இப்போது இவளை சொல்லுகிறது  புருஷகாரமாக –
சூரணை -127
நீரிலே நெருப்பு கிளருமா போலே -குளிர்ந்த திரு உள்ளத்திலே -அபராதத்தால் சீற்றம் பிறந்தால்
பொறுப்பது இவளுக்குகாக –
சூரணை -128
இவள் தாயாய் இவள் க்லேசம் பொறுக்க மாட்டாதே -அவனுக்கு பத்நியாய்-இனிய விஷயமாய் இருக்கையாலே
கண் அழிவற்ற புருஷகாரம்-
அகில ஜகன் மாதரம் -நெஞ்சார்ந்த அன்பு உண்டே
பித்தர் பனிமலர் மேல் பாவைக்கு -வால்லப்யமும் உண்டே
சூரணை-129
திருவடியை பொறுப்பிக்கும் அவள் தன் சொல் வழி வருமவனை
பொறுப்பிக்க சொல்ல வேண்டா இறே-
அல்லி மலர் மகள் போக மயக்குகளாகியும் நிற்கும் அம்மான் –
நின்னன்பின் வழி நின்று சிலைபிடித்து எம்பிரான் ஏக -விதேயன் ரசிகன் –
சூரணை -130
மதுப்பாலே இருவர் சேர்த்தியும் நித்யம் என்கிறது –
சூரணை -131
இவளோடு கூடிய வஸ்து வினுடைய உண்மை –
சூரணை -132
ஈஸ்வரனுடைய ஸ்வாதந்த்ர்யத்தையும் -சேதனன் உடைய  அபராதத்தையும்
கண்டு அகல மாட்டாள் –
சூரணை -133
சேதனனுக்கு இவை இரண்டையும் நினைத்து அஞ்ச வேண்டா –
சூரணை -134
இத்தால் ஆஸ்ரயிக்கைக்கு ருசியே வேண்டுவது -காலம் பார்க்க வேண்டா -என்கிறது –
சூரணை -135
இவள் சன்னதியால் காகம் தலை பெற்றது –
அதில்லாமையால் ராவணன் முடிந்தான் –
-சூரணை -136
புருஷ கார பலத்தாலே ஸ்வாதந்த்ர்யம் தலை சாய்ந்தால்-தலை எடுக்கும்
குணங்களை சொல்லுகிறது நாராயண பதம் –
-சூரணை -137
அவை யாவன -வாத்சல்யமும்-ஸ்வாமித்வமும்-சௌசீல்யமும் -சௌலப்யமும் -ஞானமும் சக்தியும் –
சூரணை -138
குற்றம் கண்டு வெருவாமைக்கு வாத்சல்யம் –
கார்யம் செய்யும் என்று துணிகைக்கு ஸ்வாமித்வம் –
ஸ்வாமித்வம் கண்டு அகலாமைக்கு சௌசீல்யம் –
கண்டு பற்றுகைக்கு சௌலப்யம் –
சூரணை -139
இங்கு சொன்ன சௌலப்யதுக்கு எல்லை நிலம் அர்ச்சாவதாரம்
சூரணை -140
இது தான் பாவ்யூஹா விபவங்கள் போல் அன்றிக்கே கண்ணாலே காணலாம் படி இருக்கும் –
சூரணை -141
இவை எல்லாம் நமக்கு நம்பெருமாள் பக்கலிலே காணலாம் –
சூரணை -142
திருக் கையில் பிடித்த திவ்ய ஆயுதங்களும்-வைத்து அஞ்சேல் என்ற கையும் –
கவித்த முடியும்-முகமும் முறுவலும்-ஆசன பத்மத்திலே அழுத்தின திரு அடிகளுமாய் நிற்கிற-நிலையே நமக்கு தஞ்சம் –
சூரணை -143
ரஷகத்வ போக்யத்வங்கள் இரண்டும் திரு மேனியிலே தோற்றும் –
சூரணை -144
சரனௌ-திரு அடிகளை –
சூரணை -145
இத்தால் சேர்த்தி அழகையும் -உபாய பூர்த்தியையும் -சொல்லுகிறது –
இணைத் தாமரை அடிகள் -பூஜாயாம் பஹூ வசனம் -ஆத்ம நி பஹூ வசனம் –இரண்டுக்கு மேல் மற்று ஒன்றை சஹியாத பூர்த்தி அழகு
சூரணை -146
பிராட்டியும் அவனும் விடிலும் திரு அடிகள் விடாது -திண் கழலாய் இருக்கும் –
சூரணை -147
சேஷி பக்கல் சேஷ பூதன் இழியும் துறை –
சூரணை -148
இத்தால் பிராட்டிக்கு இருப்பிடமாய் –குண பிரகாசமுமாய் –சிசுபாலனையும் -அகப்பட திருத்தி சேர்த்து கொள்ளும் திரு மேனியை நினைக்கிறது –
பலபல நாழம் சொல்லி பழித்த சிசுபாலனையும் கூட -சேட்பால் பழம் பகைவன் சிசுபாலன் திருவடி தாட்பால் அடைந்த –
சூரணை -149
சரணம்-இஷ்ட ப்ராப்திக்கு–அநிஷ்ட நிவாரணத்துக்கு–தப்பாத உபாயமாக –
சூரணை -150
இத்தால் ப்ராப்யம் தானே ப்ராபகம் என்கிறது –
சூரணை -151
கீழ் சொன்ன மூன்றும் ப்ராப்யம் இறே-
சூரணை -152
இவன் செயல் அருதியாலே உபாயம் ஆக்குகிறான் இத்தனை-
பாலையே மருந்து ஆக்குவது போலே –
சூரணை -153
சரனௌ சரணம் -என்கையாலே உபாயாந்தர வ்யாவ்ருத்தமான உபாயம் -என்கிறது –
சூரணை -154
ப்ரபத்யே -பற்றுகிறேன் –
சூரணை-155
வாசிகமாகவும் -காயிகமாகவும் -பற்றினாலும் பேற்றுக்கு அழிவு இல்லை -இழவு இல்லை –
தத்வ ஜ்ஞானான் முக்தி
சூரணை -156
உபாயம் அவன் ஆகையாலும் -இவை நேரே உபாயம் அல்லாமையாலும் –இம் மூன்றும் வேணும் என்கிற நிர்பந்தம் இல்லை –
சூரணை -157
வர்த்தமான நிர்த்தேசம் -சத்வம் தலை எடுத்து அஞ்சின போது அனுசந்திக்கைகாக –
சூரணை -158
உபாயாந்தரங்களில் நெஞ்சு செல்லாமைக்கும்-கால ஷேபத்துக்கும்-இனிமையாலே விட ஒண்ணாமை யாலும்-நடக்கும் –
சூரணை -159
பேற்றுக்கு பல காலும் வேணும் என்று நினைக்கில் உபாயம் நழுவும் –
சூரணை -160
உத்தர வாக்யத்தாலே ப்ராப்யம் சொல்லுகிறது –
சூரணை -161
ப்ராப்யாந்தரத்துக்கு அன்று என்கை-
சூரணை -162
உபாயாந்தரங்களை விட்டு சரம உபாயத்தை பற்றினார் போலே
உபேயாந்தரமான ஐஸ்வர்யா கைவல்யங்களை விட்டு எல்லையான
ப்ராப்தியை அர்த்திக்கிறது –
சூரணை -163
இவன் அர்த்திக்க வேணுமோ -சர்வஜ்ஞ்ஞன் இவன் நினைவு அறியானோ -என்னில்
சூரணை -164
இவன் பாசுரம் கேட்டவாறே திரு உள்ளம் உகக்கும் –
சூரணை -165
ஸ்ரீ மதே-பெரிய பிராட்டியாரோடு கூடி இருந்துள்ளவனுக்கு –
சூரணை -166
அவன் உபாயமாம் இடத்தில் தான் புருஷ காரமாய் இருக்கும் –
அவன் ப்ராப்யனாம் இடத்தில் தான் ப்ராப்யையுமாய் -கைங்கர்ய வர்த்தகையுமாய் -இருக்கும்
சூரணை-167
இதிலே திரு மந்த்ரத்திலே சொன்ன ப்ராப்யத்தை விசதமாக அனுசந்திக்கிறது –
பூர்வ வாக்யத்தில் சொன்ன நித்ய யோகம் -புருஷகாரத்வ உபயுக்தம் –உத்தர வாக்யத்தில் நித்ய யோகம் -கைங்கர்ய பிரதிசம்பந்திநி யாகைக்கும்
-கைங்கர்யத்தை ஓன்று பத்தாக்கி அவன் திரு உள்ளத்தில் படுதுகைக்காக -என்றவாறு –
சூரணை -168
இளைய பெருமாளை போலே -இருவருமான சேர்த்தியிலே
அடிமை செய்கை முறை –
சூரணை -169
அடிமை தான் சித்திப்பதும் ரசிப்பதும் இச் சேர்த்தியிலே –
சூரணை-170
நாராயணாய -சர்வ சேஷியாய் உள்ளவனுக்கு –
சூரணை -171
இதில் திரு மேனியையும் குணங்களையும் சொல்லும்
சூரணை -172
சேஷித்வத்திலே நோக்கு –
சூரணை -173
ப்ராப்தவிஷயத்தில் கைங்கர்யம் இறே ரசித்து இருப்பது –
சூரணை -174
இந்த சதுர்த்தி கைங்கர்யத்தை பிரகாசிப்பிக்கிறது –
சூரணை -175
கைங்கர்யம் தான் நித்யம் –
சூரணை -176-
நித்யமாக பிரார்த்தித்தே பெற வேணும் –
சூரணை -177
சேஷிக்கு அதிசயத்தை விளைக்க சேஷ பூதனுக்கு
ஸ்வரூப லாபமும் ப்ராப்யமும் –
சூரணை-178
நம-கைங்கர்யத்தில் களை அறுக்கிறது –
சூரணை -179
களை யாவது தனக்கு என்ன பண்ணும் அது –
சூரணை -180
இதில் அவித்யாதிகளும் கழி உண்ணும் –
சூரணை -181
உனக்கே நாம் ஆள் செய்வோம் -என்னும்படியே ஆக வேணும் –
கைங்கர்யம் பண்ணும் அளவில் உனக்கே நாம் ஆட்செய்வோம் -உனக்கும் எங்களுக்குமான இருப்பு தவிர்ந்து உனக்கே உகப்பாக
அடிமை செய்ய வேணும் -தனக்கே யாக எனைக் கொள்ளுமீதே -போலே –
சூரணை -182
சௌந்தர்யம் அந்தராயம் -கீழ் சொன்ன கைங்கர்யமும் அப்படியே –
பகவன் முக விகாச ஹேதுவாகையாலே இது நமக்கு ஆதரணீயம் -என்கிற பிரதிபத்தியே நடக்கக் கடவது –
சூரணை -183
கைங்கர்ய பிரார்த்தனை போலே -இப் பதத்தில் பிரார்த்தனையும் என்றும் உண்டு –
சூரணை -184
மருந்தே நாங்கள் போக மகிழ்ச்சிக்கு-திரு வாய் மொழி -9-3-4–என்னா நின்றது இறே –
விஷய வைலஷண்யம் அடியாக வரும் ஸ்வ போக்த்ருத்வ புத்தி கந்தல் கழிந்த பரம பதத்திலும் -ஸ்வரூபத்தை அழியாதபடி
சாத்மிப்பிக்கும் பேஷஜமானவனே -என்பதால் பரமபதத்திலும் நமாஸ் உடைய அனுசந்தானத்துக்கு பிரசக்தி உண்டு என்றதாயிற்று –

———————————————————————————————————-

கந்தாடை அப்பன் திருவடிகளே சரணம்
பிள்ளை லோகாசார்யர் திருவடிகளே சரணம்
பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம்

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s


%d bloggers like this: