Archive for November, 2015

ஸ்ரீ யதிராஜ விம்சதி -13/14/15/16-ஸ்லோஹங்கள் –ஸ்ரீ ஸூத்த சத்வம் தொட்டாசார்யா ஸ்வாமிகள் வியாக்யானம்–

November 16, 2015

அவதாரிகை –

இவர் -நார்ஹ -என்றவாறே என் தான் இப்படி கிலேசிப்பது -நீர் சம்சாரத்தில் வர்த்திதிலீரோ —
அதில் தாப த்ரயங்களால் வரும் துக்கங்களைக் கண்டு அருசி பிறவாதோ-
பிறந்தால் அது யோக்யதை யன்றோ என்ன -அடியேனுக்கு இதில் வரும் துக்க அனுபவம் கண்டும் அருசி பிறவாமை மாத்ரம்
இன்றிக்கே மேன்மேலும் ருசி அபிவிருத்தமாகா நின்றது -என்கிறார் –தாபத்ரயீஜநி ததுக்க–இத்யாதியால் –

தாபத்ரயீ ஜநித துக்க நிபாதி நோ அபி
தே ஹஸ்தி தௌ மம ருசிஸ்து ந தந் நிவ்ருத்தௌ
ஏதஸ்ய காரண மஹோ மம பாப மேவ
நாத த்வமேவ ஹர தத் யதிராஜ சீக்ரம் –13-

தாபத்ரயீ-
ஆத்யாத்மிக ஆதி தைவிக ஆதி பௌதிக -பேதேன மூன்று வகைப் பட்டு இருந்துள்ள
தாபங்களுடைய த்ரயத்தாலே என்னுதல் –
சமூஹத்தாலே என்னுதல் ‘
இவைகள் தான் ஓர் ஒன்றே அநேக விதமாய் இருக்கும் இறே –
ஆத்யாத் மிகங்களாவன-தன்னிடத்திலே உண்டாமாவை -அவை யாவன –
அபேஷித அலாபத்தால் வரும் மான்ஸ வ்யாதிகளும் -ஜ்வராதிகளால் வரும் சரீர வ்யாதிகளும் –
ஆதி தைவிகங்கள் ஆவன -இவனை அறியாமல் தைவ யத்னத்தால் வரும் அசநிபாதாதிகள்
ஆதி பௌதிகங்கள் ஆவன சர்ப்ப தம்சாதிகளால் வரும் நலிவுகள் -இப்படி இருந்துள்ள தாப த்ரயத்தாலே

ஜநித-
உண்டாக்கப் பட்டு இருந்துள்ள -இத்தால் காரண வைசித்ர்ர்யத்தோடு ஒக்கும் கார்ய வைசித்ர்யமும் என்கிறது
ஜனித -என்று –
பூதார்த்தே க்த பிரத்யயமாய் -அத்தால் துக்காம்சத்தில் ஜன்யமானமாதல் -ஜ நிஷ்யமாணமாதல் இல்லை என்கிறது –
இத்தால் ருசி பிறவாமைக்கு சாமக்ரீவைகல்யம் சொல்ல ஒண்ணாது என்கிறது
அன்றிக்கே –
ஆதி கர்மணி -க்த -பிரத்யயமாய் ஜன்யமான என்னவுமாம் –
இத்தால் துக்கம் உண்டாய் கழிந்ததும் அன்றிக்கே உண்டாகப் போகிறதும் அன்றிக்கே இடைவிடாமல் உண்டாகிறது
ஆகையாலும் சாமக்ரீவைகல்யம் சொல்ல ஒண்ணாது என்கிறது –

துக்க நிபாதி நோ அபி –
இப்படி பஹூ விதமாய் இருந்துள்ள துக்கங்களில் அதின் கரை காணாமல் விழா நின்றேனே யாகிலும் –
இத்தால் துக்க அனுபவம் இல்லாமையை இட்டு அருசி பிறவாமையைச் சொல்ல ஒண்ணாது என்கிறது –

நி -என்கிற உப சர்க்கத்தாலே
ஸூக பிராந்த்யா வரும் துக்கம் அன்றிக்கே துக்கத் வேன வரும் துக்க அனுபவத்தைச் சொல்லுகிறது
அதில் வர்த்தமான நிர்த்தேசத்தாலே -துக்கம் உண்டாய் கழிகிறது போலே அன்றாய்த்து -துக்க அனுபவம் உண்டாகிற படியும் என்கிறது
அன்றிக்கே –
துக்கம் போலே உண்டாய் கழிந்தது அன்றிக்கே துக்க அனுபவம் உண்டாகா நின்றது என்கிறது –

மம-
தேஹமே ஆத்மா என்று இருக்கும் அடியேனுக்கு என்னுதல்-
துக்க அனுபவமே நிரூபகமான அடியேனுக்கு என்னுதல்

தே ஹஸ்தி தௌ ருசி-
துக்க அனுபவ மூலமான தேஹத்தினுடைய இருப்பிலே கிடீர் ருசி உண்டாகிறது

மம -தே ஹஸ்தி தௌ ருசி–
துக்க அனுபவ மூலம் என்று அறிந்தவதில் ருசி ஒருவருக்கும் பிறவாது -அடியேனுக்கு அங்கன் அன்றிக்கே
அதினுடைய சம்பந்தாதால் உண்டான துக்கங்களை அனுபவியா நிற்கச் செய்தேயும் அதில் ருசி உண்டாகிறது என்கிறார்

மம –ருசி–ஸ்து – தே ஹஸ்தி தௌ –
அநிவ்ருத்தமான பாதகத்தில் அருசி பிறவா விடிலும் உபேஷை யாகிலும் உண்டாகக் கூடும் இ றே-
அடியேனுக்கு அங்கன் அன்றிக்கே பாதக சம்ரஷணத்தில் கிடீர் ருசி உண்டாகிறது என்கிறார் –

தந் நிவ்ருத்தௌ-
துக்க ஹேதுவான தேஹத்தினுடைய நிவ்ருத்தியில் ருசி உண்டாகிறது இல்லை -துக்க ஆரம்பகமான சரீரத்தில் அருசி
பிறக்கக் கூடும் இறே -அதுவும் இல்லை என்கிறார்

துக்க நிபாதி நோ அபி மம ருசி ஸ் து தே ஹஸ்தி தௌ-
அடியேனுடைய ருசி லோக விலஷணை கிடீர் -மற்ற எல்லாருடையவும் ருசியானது துக்க ஹேது வாமதில் நின்றும்
நிவ்ருத்தை யாகா நிற்க அடியேனுடைய ருசியானது துக்க ஹேதுவாமதில் அபிவிருத்தமாகா நின்றது என்கிறார் –

மம ருசி ஸ் து தே ஹஸ்தி தௌ –
தேஹாத்ம அபிமானியான அடியேனுடைய சம்பந்தி நியாய இதர விஜாதீயையான ருசி தேஹத்தினுடைய
இருப்பிலே உண்டாகா நின்றது என்கிறார்
ஸ்வ விஷயத்தில் அருசி ஒருவருக்கும் உண்டாகாது என்று கருத்து –

இப்படி பாதகமான சரீரத்தில் அருசி பிறவாமைக்கு அடி என் என்ன
ஏதஸ்ய காரண மஹோ மம பாப மேவ –
இவ்விரண்டுக்கும் அடி அடியேனுடைய பண்ணி வைத்த பாபம் என்கிறார்
ஏவம் சம் ஸ்ருதி சக்ரஸ்தே ப்ராம்யமாணே ஸ்வ கர்மபி ஜீவே துக்காகுலே

மம பாபம்
பிறர் பண்ணினதன்று

பாபமேவ
கர்மம் அடியான பகவத் சங்கல்பம் இறே சம்சார பிரவர்த்தகம் –
அங்கன் அன்றிக்கே கேவல கர்மமாய்த்து சம்சார பிரவர்த்தகம் என்கிறது
பரம தயாளுவான ஈஸ்வரன் பரம துக்க ஜனகமான சரீரத்தில் ருசி பிறக்கும் படி பண்ணுவனோ -என்கிறார்
அன்றிக்கே –
யதிவா ராவண ஸ்வயம் -என்றவன் பிரதிகூல்யர் பக்கல் ஆபி முக்யம் கொண்டு ரஷிக்கையில் க்ருத சங்கல்பனாய் இருக்க –
ந நமேயம் -என்னும் படி இ றே என் பாபம் இருப்பது என்னவுமாம்

அஹோ –
ஸ்வ தோஷத்தினுடைய பலாதிக்யத்தைக் கண்டு அஹோ என்று ஆச்சர்யப் படுகிறார் ஆதல் –
துக்கப் படுகிறார் ஆதல்
நீர் இப்படி ஆச்சர்யப் படுவது -துக்கப் படுவதாக நின்றீர் ஆகில் உம்முடைய பாப நிவ்ருத்திக்கு யத்நிப்பாரா என்ன

நாத த்வமேவ ஹர தத் –
இத்தலையில் இழவு பேறுகள் தன்னதாம்படியான சம்பந்தமுடைய தேவரீரே அப்பாபத்தைப் போக்கி அருள வேணும் என்கிறார்

நாத
ஆருடைமை அழிகிறது -ஆருடைமைக்கு ஆர் பிரார்த்திக்கிறது என்னவுமாம் –

த்வம்
பாபத்தை போக்கும் விரகு அறியும் தேவரீர்

த்வமேவ –
அடியேன் அறியில் தவிர்த்துக் கொள்ளுவேன்
ஆகையாலே அடியேன் அறியாமல் தேவரீரே போக்கி யாருல வேணும் என்கிறார்

த்வமேவ
த்யஜ -வ்ரஜ -என்னும் தேவை இடாதே –
பவேயம் சரணம் ஹி வா -ஸூ ந்தர -58-56-என்னுமவள் கோடியிலே யான தேவரீரே என்றுமாம் –

நாத த்வமேவ ஹர தத் –
எதிர் தலையிலே ஒரு பச்சை இன்றிக்கே தேவரீர் அறிந்த சம்பந்தமே ஹேதுவாக ரஷிக்கும் தேவரீரே என்னவுமாம்

த்வமேவ ஹரதத்
தேவரீரை அகலுகைக்கு அடியான தேஹத்தில் ருசியை உண்டாக்கும் போது அடியேன் பாபமே அசாதாராண காரணம் ஆகிறாப் போலே
அத்தைப் போக்கும் போது தேவரீரே யாக வேணும் என்னுமாம்

த்வமேவ
சமிதை பாதி சாவித்திரி பாதி போலே அடியேனும் தேவரீரும் யாகாமல் நிரபேஷரான தேவரீரே என்னவுமாம்

தத் –
மமைவ துஷ்க்ருதம் கிஞ்சித் மஹதஸ்தி ந சம்சய -ஸூ ந்தர -38-47–என்கிறபடியே பிரதமம் அல்பத் வேன ஜ்ஞாதமாய்
பல அனுபவ தசையில் பஹூத மத்வேன ஜ்ஞாதமான பாபத்தை என்னவுமாம் –
இப்படி இவர் விண்ணப்பம் செய்தவாறே ப்ராப்தி உண்டாகிலும் பாப நிவ்ருத்திக்கு சக்தர் அன்றோ வேண்டுவது என்ன

யதிராஜ-
பாப நிவர்த்தந சக்தி யன்றோ தேவரீருக்கு ஔஜ்ஜ்வல்ய கரம் என்கிறார் –
அன்றிக்கே
இப்படி இவர் விண்ணப்பம் செய்த வாறே இவருடைய பாப நிவ்ருத்தியிலே யத்நித்தமை தோற்ற இருக்கும் இருப்பைக் கண்டு
இது வன்றோ தேவரீருக்கு பிரகாசகரம் என்கிறார் ஆகவுமாம் –

சீக்ரம் –
அத்தலையில் பிராப்தியையும் சக்தியையும் கண்டு சீக்ரம் -என்று ஸ்வீகரிக்கிறார்
அன்றிக்கே –
நின்றவா நில்லா நெஞ்சினை யுடையேன் -என்கிறபடியே தேஹாத்ம அபிமானியாய் தேஹத்தினுடைய இருப்பிலே
ருசி பிறக்கைக்கு அடியான பாபத்தை யுடைய அடியேனுக்கு
இவ்வாபி முக்யம் இருக்கும் காலத்திலேயே தேவரீர் இப்பாபத்தை போக்கி யருள வேணும் என்கிறார் –
இப்போது இவர் ஆபிமுக்யத்தை சொல்லுகிறது அவர் பண்ணும் ரஷணத்துக்கு ஹேதுவாக அன்று –
அது புருஷார்த்தமாகைக்காக -புருஷனாலே அர்த்திக்கப் படுமது இ றே புருஷார்த்தம் –

யதிராஜ சீக்ரம்
அத்தலையில் வைராக்யத்தால் வந்த புகரைக் கண்டு அது தமக்கு உண்டாக வேணும் என்று பதறுகிறார் ஆகவுமாம்
ஆசாரே ஸ் தாபயத்யபி -என்கிறபடியே சிஷ்யனை தன தலையிலே நிறுத்துகையும் ஆசார்ய க்ருத்யம் இறே –
மோஷமும் பரம சாம்யா பத்தி இறே
சீக்ரம் ஹர -என்று
பாப நிவ்ருத்தி பிரார்த்தனை யன்றோ சாப்தமாகத் தோற்றுகிறது-ஸ்வரூப பிராப்தி யன்றே என்னில் –
அது அப்படி யாகிலும் -தேஹத்தில் ருசி ஜனகமான பாபம் கழியவே தேஹத்தில் ருசி கழியும்
அது கழியவே ருசி நிர்விஷயமாய் இராமையாலே -ஆத்ம விஷயத்தில் ருசி உண்டாம் –
அது உண்டானவாறே ஸ்வரூப அநுரூப சித்த உபாய ச்வீகாரம் உண்டாம்
அத்தாலே ஸ்வரூபம் நிறம் பெரும் -ஆகையாலே விரோதி நிவ்ருத்தியை பிரார்த்தித்த போதே
தன்னடையே ஸ்வரூப ஆவிர்பாவம் பிரார்த்தித்ததாய் விடும் –

——————————————————————————————

அவதாரிகை

கீழ் அல்ப அபி என்று தொடங்கி-இவ்வளவும் வர –
தம்முடைய ஆகிஞ்சன்யத்தையும் -அபராத பூயஸ்தையையும் விண்ணப்பம் செய்து
மேல் இரண்டு ஸ்லோகங்களாலே-
தம்முடைய அநந்ய கதித்வத்தை விண்ணப்பம் செய்கிறார் –
அதில் இஸ் ஸ்லோகத்திலே –
இவர் அல்ப அபி -முதலாக இவ்வளவும் வர தம்முடைய தோஷ பூயஸ்வத்தை விண்ணப்பம் செய்தவாறே
நீரும் ஸ்ரீ ஆழ்வான் போல்வாரில் ஒருவர் என்ன
அங்கன் அன்று அடியேன் -மெய்யே நீசன் ஆகையாலே அடியேனுக்கு தேவரீர் கிருபை ஒழிய
மற்று ஒரு கதி இல்லை என்கிறார் –வாசா மகோசர மஹா -இத்யாதியாலே

வாசா மகோசர மஹா குண தேசி காக்ர்ய
கூராதி நாத கதிதாகில நைச்ய பாத்ரம்
ஏஷா அஹமேவ ந புநர் ஜகதீத் ருசஸ் தத்
ராமாநுஜார்ய கருணைவது மத கதிஸ் தே –14

வாசா மகோசர –
யதா வாசோ நிவர்த்தந்தே –என்றும் –
மொழியைக் கடக்கும் -என்கிறபடியே ப்ரஹ்மானந்தம் போலே வாக்காலே பரிச்சேதித்துச் சொல்ல அரியவைகளாய்

மஹா –
அப்ராப்ய மநஸா சஹா-என்றும் –
பெரும் புகழான் -என்கிறபடியே மனசாலும் பரிச்சேதித்து அறிய ஒண்ணாதவைகளாய் இருக்கிற

குண –
தயாதி குணங்களை உடையவராய் –
ஸ்ரீ உடையவர் காலத்திலே ஒரு நாள் வரையிலே ஸ்ரீ ஆழ்வானை கதளீ தளக்ருந்த நத்திலே நியமிக்க –
அவரும் அது செய்யப் புக்கு -ஆயுத ஸ்பர்சத்தாலே ஜலம் பொசியக் கண்டு மூர்ச்சித்தார் என்று பிரசித்தம் இறே –
இப்படியே யாயிற்று மற்றைய குணங்களும் இருப்பன
ப்ரஹ்ம குணம் போலே தத் ஆஸ்ரித குணங்களும் அபரிச்சின்னங்களோ என்ன -ஆம் அபரிச்சின்னங்களே
ச ஏகோ ப்ரஹ்மண ஆனந்த ஸ்ரோத்ரி யஸ்ய சாஹா மஹா தஸ்ய –தைத் -ஆனா -என்றும்
ஈறில் இன்பத்து இரு வெள்ளம் யான் மூழ்கினன் -3-6-8-என்று ப்ரஹ்மத்துக்கு உண்டான ஆனந்தம் நிஷ்காமனான
ஸ்ரோத்ரியனுக்கும் உண்டு என்று இறே வேத புருஷன் சொல்லி வைத்ததும் –

தேசி காக்ர்ய-
யோ வைதாம் ப்ரஹ்மணோ வேத அம்ருதே நாவ்ருதாம் புரீம் –என்றும் –
விண்ணை வாழ்த்துவர் -என்கிறபடியே
தாம் அத்தேச விசேஷத்தை அறிந்து அதன் வை லஷண்யத்தைப் பிறருக்கும் உபதேசிக்குமவர்களில் தலைவராய் இருக்கிற
இவருக்கு தேசிகரில் தலைமையாவது –
அர்வாஞ்சோ யத் பத சரசிஜ த்வந்த்வம் ஆஸ்ரித்ய பூர்வே மூர்த்த்னா -யஸ் யாந்வய முபகதா தேசிகா முக்தி மாபு
ஸோ அயம் ராமானுஜ முநிரபி ஸ்வீய முக்திம் கரஸ்தாம் யத் சம்பந்தாத மநுத கதம் வர்ண்யதே கூர நாத -என்கிறபடியே
ஸ்வ சம்பந்த மாத்ரத்தாலே பூர்வாபர குருத் தாரகரான ஸ்ரீ எம்பெருமானாரும் இவர் சம்பந்தம் கொண்டு பேறு
தப்பாது என்று அறுதி இடலாய் இருக்கை –
அன்றிக்கே
உடையவருக்கு ஸ்ரீ பாஷ்ய கரண சஹ காரித்வத்தால் வந்த தலைமை யாகவுமாம்-
சிஷ்ய ஆசார்ய லஷண சீமா பூமியாகையாலே வந்த தலைமை யாக வுமாம் – –

கூராதி நாத –
ஸ்வ அவதாரத்தாலே அவ்வூரை சநாதமாக்கி அதுவே தமக்கு நிரூபகமாம் படி இருக்கிற ஸ்ரீ கூரத் ஆழ்வானாலே

கதிதாகில -கதித அகில –
கதித -ஷோதீயா நபி -ஸ்ரீ ஸ்தவம் -5- இத்யாதி களாலே அருளிச் செய்யப் பட்டவை களாய் –
கதித -என்கையாலே
அவர் அருளிச் செய்தார் அத்தனை போக்கி அவர்க்கு இது இல்லை என்கிறது –
அகில -அவர் அருளிச் செய்ததில் ஓன்று குறையாத

நைச்ய பாத்ரம்
நீசதைக்கு கொள்கலன் -இங்கு நீசத்தை யாவது -அஹங்காரம் –
இது தான் தேஹாத்ம அபிமான ரூபமாயும்-
ஸ்வா தந்திர அபிமான ரூபமாயும் –
சேஷத்வ அபிமான ரூபமாயும் –
கர்த்ருத்வ அபிமான ரூபமாயும் -இருக்கையாலே -அகில -என்கிறது –

ஏஷா அஹமேவ-
இச்சரீர விசிஷ்ட அடியேன் -இந் நிர்தேசத்தாலே -ஸ்வ நைச்யத்தில் பூர்வ சரீர சமாப்தமாதல் –
உத்தர சரீர சமாப நீயமாதல் இல்லை என்கிறது

அஹமேவ
மற்று ஒருவர் இல்லை

ஏஷா அஹமேவ-
மாரீசன் மிருக வேஷத்தை தரித்தால் போலே சரணாகத வேஷத்தைத் தரித்த அடியேன் -என்கிறார்

ந புநர் ஜகதீத் ருச-
இப்படிக்கு ஒத்தவன் இஜ் ஜகத்திலே கிடையாத மாதரம் அன்றிக்கே –
சதுர தச புவனங்களிலும் -அண்டாந்தரங்களிலும் கிடையாது என்கிறார் –
அவ்யயாநாம் அநேகார்த்த கதவம் ஆகையாலே -ஈத்ருச புன -என்று –
ஸ்வ சத்ருசனுடைய ஸ்வ இதர வ்யாவ்ருத்தியைச் சொல்லுகிறது –
அதாவது
தம்மைப் போலே பரி பூர்ண நைச்ய பாத்ரமும் அன்றிக்கே ஸ்வ இதரரைப் போலே அல்ப நைச்ய பாத்ரரும் அன்றிக்கே
கிஞ்சின் ந்யூநையான நைச்ய பாத்ரமுமாய் இருக்கை –
குணாதிகம் இறே உபமானம் ஆவது —
தத் பரிபூர்ண நைச்ய பாத்ரம் அடியேனான படியாலே அடியேனுக்கு புகலிடம் தேவரீருடைய கிருபையே என்கிறார் –

ஸ் தத் ராமாநுஜார்ய கருணைவது மத கதிஸ் தே —
அடியேனொத்த பரிபூர்ண நைச்ய பாத்ரம் ஜகத்தில் கிடையாமையாலே தேவர் கிருபைக்கு புகுமிடம் அடியேன் என்கிறார்

ராமாநுஜார்ய –
ந கச்சின் ந அபராதயாதி என்னும் பிராட்டியை அனுசரித்து திருவவதரித்து –
அடியேனுடைய நைச்சயம் அடியேனுடைய சொல் கொண்டு அறிய வேண்டாதபடி
ஸ்வதஸ் சர்வஜ்ஞ்ஞர் ஆனவரே என்று சம்போதிக்கிறார்
நீர் பரிபூர்ண நைச்ய பாத்ரமாகும் காட்டில் உமக்கு நம் கருணை புகலிடமாக வேண்டியது என் என்ன

ராமானுஜ
தம் திறத்தில் தீரக் கழிய அபராதங்களை செய்த ராஷசிகளை திருவடி சித்ரவதம் பண்ண உத்யோகிக்க
அப்போது அவனோடு மறுதலைத்து-
கார்யம் கருணமார்யேண -என்று குற்றமே -பச்சையாக ரஷிக்கும் பிராட்டியை அனுசரித்து அன்றோ
தேவரீர் திரு வவதரித்தது என்கிறார் –

ஆர்ய
தேவரீர் கிருபை பண்ணுகைக்கு போரும்படியான நைச்யதையை அறிக்கைக்கு ஈடான சர்வஜ்ஞதையை
உடையவர் அன்றோ தேவரீர் என்கிறார் –
இத்தால் தேவரீர் கிருபை பண்ணுகைக்கு இவனுக்கு மேற்பட தண்ணியன் இல்லை என்னும் படியான விஷயம்
வேண்டி இருந்தாலும் அடியேனை கிருபை செய்து அருள வேணும் -என்கிறார் –
தேவரீர் கிருபையைப் பார்த்தாலும் அடியேனை கிருபை செய்து அருள வேண்டும்

கருணை வது மத கதிஸ் தே –
தய நீரைக் கண்டால் தயை பண்ணி யல்லது தரிக்க மாட்டாத ம்ருது பிரக்ருதிகரான தேவரீருடைய

கருணை வது
தய நீரை ஒழிய தனக்கு விஷயம் கிடையாத கிருபை தானே

மத் கதி –
தேவரீர் கிருபைக்கு போரும்படி குற்றங்களைச் செய்யும் அடியேனுக்கு புகலிடம் என்கிறார் –

தே கருணை வ –
ஈஸ்வரன் கிருபை போலே ஸ்வா தந்தர்ய அபிபூதம் அன்றிக்கே தண்ணளி விஞ்சி இருக்கும் தேவரீருடைய கிருபையே
அநந்ய கதிகனான அடியேனுக்கு உபாயம் என்கிறார் ஆகவுமாம்

மத் கதிஸ்து தே கருணை வ –
அடியேனுடைய சாதனம் -சாதா நாந்தர-வி லஷணம் என்கிறார் –
கர்ம ஜ்ஞான பக்திகள்
அஹங்கார கர்ப்பங்களாய்-சேதன சாத்யங்களாய்
அபாய பாஹூளங்களாய் -விளம்ப பல பிரதங்களாய் -ஸ்வரூப விரோதிகளாயும் இருக்கும் –
பிரபத்தி –
நிரஹங்காரமாய்-ஸ்வதஸ் சித்தமாய் -அபாய கந்த ரஹிதமாய்-அவிளம்ப பல பிரதமுமாய் -ஸ்வரூப அனுரூபமுமாய்
இருந்ததே யாகிலும் ஈஸ்வர ஸ்வா தந்த்ர்ய கர்ப்பமாய் -பய ஜனகமாய் இருக்கும்
அடியேனுடைய உபாயம்
அஹங்கார கர்ப்பம் அன்றிக்கே ஈஸ்வர ஸ்வா தந்த்ர்யத்தாலே வரும் பயமும் இன்றிக்கே இருக்கும் –
அது யத் ரூபம் என்னில்

தே கருணை வ –
ஈஸ்வர கருணையை உள் கொண்டு இருக்கும் தேவரீருடைய கருணையே வடிவாய் இருக்கும் என்கிறார்
ஆசார்யன் ஈஸ்வர பர தந்த்ரன் யாகிலும் ஈஸ்வரனுக்கு அபிமத விஷயம் ஆகையாலும்
ஆசார்ய கிருபை ஸ்வா தந்த்ர்ய பராஹதி கந்தம் இன்றிக்கே –
ஈஸ்வர கருணா கர்ப்பமாய் இருக்கும் என்கிறது –

———————————————————————————-

அவதாரிகை –

கூராதி நாத கதிதாகில நைச்ய பாத்ரமே ஷோ அஹமேவ -என்று இவர் விண்ணப்பம் செய்தவாறே –
இவ்வளவேயோ உமக்கு உள்ள நைச்யம் -மற்றவர்கள் அனுசந்தித்தது உமக்கு இல்லையோ என்ன –
அடியேன் ஸ்ரீ ஆழ்வானை உப லஷணமாகக் கொண்டு விண்ணப்பம் செய்தேன் இத்தனை போக்கி -அவ்வளவிலே பர்யவசிதனன்று –
அனைவரும் ஸ்வ கதமாக அனுசந்தித்த நைச்யம் எல்லாம் குறைவறக் கிடப்பது
அடியேன் இடத்தில் என்கிறார்-ஸூ த்தாத்ம யாமுன குரூத்தம கூர நாத –இத்யாதியாலே —

ஸூத்தாத்ம யாமுன குரூத்தம கூர நாத
பட்டாக்ய தேசிக வரோக்த சமஸ்த நைச்யம்
அத்யா அசத்ய அசங்குசித மேவ மயீஹ லோகே
தஸ்மாத் யதீந்திர கருணை வது மத் கதிஸ் தே –15-

ஸூத்தாத்ம –
ஆத்ம சப்தம் மநோ வாசியாய் ஸூ த்தமான திரு உள்ளத்தை உடையவர்களாய் –
திரு உள்ளத்துக்கு ஸூத்தியாவது –
தேஹத்திலும் – தேஹ அநு பந்திகளிலும் ஆத்மாவிலும் ஆத்ம அனுபந்திகளிலும் சக்தம் அன்றிக்கே
ஈஸ்வரன் இடத்திலும் தத் அனுபந்திகள் இடத்திலும் சக்தமாய் இருக்கை –
இது இறே ந காம கலுஷம் சித்தம் மம தே பாத யோஸ் ஸ்திதம் காமயே வைஷ்ணவத் வந்து சர்வ ஜன்ம ஸூ கேவலம் -ஜிதந்தே 13-என்றும் ‘
உற்றோமே யாவோம் உனக்கே நாம் ஆட செய்வோம் -இத்யாதிகளிலே சொல்லப் படுகிறது

யாமுன –
முற்காலத்திலே ஸ்ரீ மன் நாத முனிகள் -ஸ்ரீ பிருந்தா வனத்திலே யமுனா தீரத்திலே பெண்கள் படித் துறையைக் காக்கையாலே
அதுவே நிரூபகமாய் ஸ்ரீ யமுனைத் துறைவர் என்கிற திரு நாமம் உடைய ஸ்ரீ கண்ணனை சேவித்துக் கொண்டு இருக்கையாலே
அவர் இடத்திலே ப்ரேமம் தலை எடுத்து -அவர் திரு நாமம் சாத்தத் திரு உள்ளமாய் ஸ்ரீ ஈஸ்வர முநிகளைக் குறித்து
உமக்கு ஒரு குமாரர் உண்டாகப் போகிறார் -அவருக்கு ஸ்ரீ யமுனைத் துறைவர் என்று திரு நாமம் சாத்தும் என்று நியமித்து அருள
அவரும் அப்படியே செய்து அருளுகையாலே ஸ்ரீ யமுனைத் துறைவர் என்கிற திரு நாமம் உடைய ஸ்ரீ ஆளவந்தாராலும்-

குரூத்தம கூர நாத –
ஸ்வ உபதேசாதிகளாலே -ஸ்வ ஆஸ்ரித அஜ்ஞான நிவர்த்தகரான ஆசார்யர்களில் தலைவரான ஸ்ரீ ஆழ்வானாலும்-
இவர்க்கு அஜ்ஞான நிவர்த்தகரில் தலைமை யாவது –
ஸ்ரீ உடையவர் தமக்கு உட்பட்ட அசிஷணீயரான ஸ்ரீ அமுதனாரை தாம் அனுவர்த்தித்து
வசீகரித்து ஸ்ரீ உடையவர்க்கு ஆளாக்குகை-ஆகை இறே ஸ்ரீ அமுதனாரும் -மொழியைக் கடக்கும் -என்று அருளிச் செய்தது –

பட்டாக்ய தேசிக வர –
ஸ்ரீ விஷ்ணு பரத்வ ஸ்தாபாகமான ஸ்ரீ விஷ்ணு புராண பிரவர்த்தகர் ஆகையாலே மஹா உபாகாரகரான ஸ்ரீ பராசரர் இடத்தில்
உபகார ஸ்ம்ருதியாலே அவர் திரு நாமம் சாத்தத் திரு உள்ளமாய் –
அது செய்யப் பெறாதே ஸ்ரீ திரு நாட்டுக்கு எழுந்து அருளின ஸ்ரீ ஆளவந்தார் குறை தீர ஸ்ரீ உடையவராலே இவரும்-
ஸ்ரீ பராசர பகவான் போல்வார் ஒருவர் என்று திரு உள்ளம் பற்றி ஸ்ரீ பராசர பட்டர் என்று சாத்தப் பட்ட
திரு நாமம் உடையராய் இவ்விபூதியில் இருந்தே அவ்விபூதியில் அனுபவத்தை அனுபவிக்கும்
அவர்களில் ஸ்ரேஷ்டரான ஸ்ரீ பராசர பட்டராலேயும்

இவருக்கு தேசிகரில் ஸ்ரைஷ்ட்யம் ஆவது –
ஸ்ரீ பட்டர் திருவவதரித்த பின்பு ஸ்ரீ பரம பதத்துக்கும் லீலா விபூதிக்கும் இடைச் சுவர் இல்லை என்னும் படியாய் இருக்கை –

உக்த –
ஸ்வ ஸ்வ பிரபந்தங்களில் ஸ்வ கதமாக அனுசந்திக்கப் பட்டதாய் –
இத்தால் இவர்கள் ஸூத்தாத்மாக்கள் ஆகையாலே அவர்களுக்கு நைச்சயமே இல்லை யாகிலும் அவர்கள்
ஸ்வ கதமாக நைச்யத்தை அனுசந்திக்கிறது –
ஸ்வ சம்பந்தியான அடியேன் -நைச்சயமே ஸ்வ நைச்யம் என்னும் அபிப்ப்ராயத்தாலே -என்கிறது –

திக ஸூசிமவி நீதம் நிர்தயம் மாமலஜ்ஜம் -ஸ்தோத் ரத் -47–என்றும் –
அபராத சஹஸ்ர பாஜனம்-48–என்றும்
அமர்யாத ஷூத்ரஸ் சல மதிர் அஸூயாப்ரசவபு –62- என்று ஸ்ரீ ஆளவந்தாரும்

ஹா ஹந்த ஹந்த ஹத கோ அஸ்மி கலோஸ்மி திங்மாம் –ஸ்ரீ வைகுண்ட ஸ்தவம் -84- என்றும்
அத்யாபி நாஸ்த் யுபரதிஸ் த்ரிவித அபசாராத் -அது மானுஷ -59 -என்றும்
ஹை நிர்பயோ அஸ்ம்யோவிநயோ அஸ்மி –ஸ்ரீ வரத ஸ்தவம் -74-என்றும்
வித்வேஷா மான மதராக விலோப மோஹாத் யாஜான பூமி -ஸ்ரீ வரத ஸ்தவம் -76-என்றும் ஸ்ரீ ஆழ்வானும்

அதிக்ரா மன்னாஜ்ஞாம் தவ விதி நிஷேத பவ தேப்ய பித்ருஹ்யன் வாக்தீக்ருதிபி ரபி பக்தாய சத்தம் அஜானன் ஞானன் வாப
வாபவத சஹ நீயாக சிரத -ஸ்ரீ ரெங்க ஸ்தவம் -2-91-என்றும் ஸ்ரீ பட்டர் அருளிச் செய்தார் இறே

சமஸ்த –
அகிலமான என்னுதல்-
ஒன்றோடு ஓன்று பிணைத்துக் கொண்டு இருக்கிற என்னுதல் –
இத்தால் தனித் தனியே விபஜித்து அறிய ஒண்ணாது என்கிறது

நைச்யம்
ஒரு விசேஷம் சொல்லாமையாலே ஏக வசனம் ஜாதி அபிப்ராயமே -நைச்யத்வா வச்சின்னம் எல்லாம் என்கிறது

அத்ய
தேவரீரை சரணம் அடைகிற இக்காலத்திலே -ஸ்வ தோஷத்தை முன்னிட்டு இறே சரணம் புகுகிறது –
ராவணஸ்ய அநுஜோ பிராதா விபீஷண இதி ஸ்ருத –என்று ஸ்வ தோஷத்தை முன்னிட்டு இறே
ஸ்ரீ விபீஷண ஆழ்வான் சரணம் புகுந்தது –
சரணாகத்ய அநந்தரம்-நிர்தோஷம்-சாத்த்வத ஸம் – என்கையாலே நைச்யம் கிடையாது என்று கருத்து –

அத்ய இஹ லோகே
பல்லுயிர்க்கும் வீடு அளிப்பான் விண்ணின் தலை நின்று இம் மண்ணின் தலத்து உதித்து -95- என்கிறபடியே
சர்வ சேதனரையும் உத்தரிப்பிக்க தேவரீர் திரு வவதரித்து அருளின இத் தேசத்திலே என்னுதல் –
இக் கர்ம பூமியிலே என்னுதல் –

இஹ மயி –
சரணம் அடைகிற அடியேன் இடத்திலே என்னுதல்
கத்யந்தர ஸூ ஞானான அடியேன் இடத்திலே என்னுதல்

அகில நைச்ய பாத்ரம் ஏஷ அஹமேவ – என்று
தன் நெஞ்சு உணர பாபங்களைச் செய்து அது தன்னையே
தன் வாயாலே சொல்ல வல்லனான அடியேன் இடத்திலே என்னுதல்

இஹாத்ய மய்யஸ்தி
இத் தேசத்துக்காக இக்காலத்துக்காக அடியேன் இடத்திலே உண்டு

அசங்குசித மே வாஸ்தி-
நைச்யம் குறைவற வேணுமாகில்-சங்கோசம் இன்றிக்கே அடியேன் இடத்திலே உண்டு என்கிறார்

அசங்குசிதம் நைச்யம் மய்யத்யை வாஸ்தி –
உத்தர காலத்தில் ஸ்யாத்-என்று பிரார்த்தித்தாலும் கிடையாது

மயி இஹை வாஸ்தி
அடியேன் இடத்தில் நைச்யம் உள்ளது இவ்விபூதியிலேயே –
மேல் கந்தவ்ய தேசம் தேவரீர் திருவடிகள் ஆகையாலே நைச்யம் கிடையாது என்கிறார்

மய்யேவ நைச்யம் அசங்குசிதம்
அசங்குசித மாய் உள்ளது அடியேன் இடத்திலேயே
மற்றையார் இடத்தில் உண்டாகில் சங்குசித மாயக் காணும் உள்ளது
அசங்குசிதமாகை யாவது –
குறைத்தல் இன்றிக்கே இருக்கை –குறைத்தலாவது நைச்யத்தில் சிறிது அம்சம் இல்லாமை
அது உண்டாவது ஆஸ்ரயாந்தரம் உண்டாகில் இறே –
புறம்பு ஆஸ்ரயாந்தரம் இல்லாமையாலே நைச்ய சப்த வாச்யம் எல்லாம் குறைவறக் கிடப்பது அடியேன் இடத்திலேயே என்கிறார்

இஹாத்ய மய்யஸ் த்யேவ-
தேசமோ இருள் தரும் மா ஞாலமான இத் தேசம் –
காலமோ சாத்தவ விரோதியான கலி சாம்ராஜ்யம் பண்ணும் காலம்
பாத்ரமோ -ஸோ அஹம் ஷூத்ரதயா -என்கிறபடியே அதி ஷூத்ரனான அடியேன்
ஆகையாலே இவன் இடத்தில் குறைவற நைச்யம் உண்டோ இல்லையோ என்று சம்சயிக்க வேண்டாத படி அவசியம் உண்டு என்கிறார்

இஹாத்ய -என்று
தேச காலங்களை விசேஷிக்கையாலே தேசாந்த்ரே காலாந்த்ரே தம்மளவில் அசங்குசித நைச்யம் இல்லாமை யாதல் –
ஆஸ்ரயாந்தரத்தில் உண்டாகை யாதல் தோற்றும் இறே -அத்தை வ்யாவர்த்திக்கிறது ஏவ காரம்
அது எங்கனே என்னில்
தேசாந்தரத்தில் ஓர் ஆஸ்ரயம் உண்டாய் இங்கு சிறிது விஜாதீய நைச்யம் உண்டாகில் இவர் இடத்தில் நைச்யம் அசங்கு சிதமாகக் கூடாது –
காலாந்தரத்தில் ஓர் ஆஸ்ரயம் உண்டாய் அங்கும் சிறிது விஜாதீய நைச்யம் உண்டாகக் கூடுமாகில் அது இவருக்கு இப்போது இல்லாமையாலே
இவர் இடத்தில் நைச்யம் அசங்கு சிதமாகக் கூடாது
ஆகையால் தேசாந்த்ர காலாந்தரங்களிலும் அடியேனை ஒத்த நைச்ய ஆஸ்ரயம் இல்லை என்னும்
இவ்வர்த்தத்தை ஏவ காரம் தோற்றுவிக்கிறது –

தஸ்மாத்-
இத் தேசத்தில் இக்காலத்தில் இன்றிக்கே -தேசாந்தரத்திலும் காலாந்தரத்திலும் அடியேனை ஒத்த
நைச்ய ஆஸ்ரயம் கிடையாமையாலே

தே கருணா து மத் கதிர்வ –
இவனத்தனை நீசர் இல்லை என்னுமவனை கடாஷிக்கத் திரு உள்ளம் பற்றி இருக்கிற தேவரீருடைய சம்பந்தி நியாய –
ஈஸ்வர கருணை போலே ஸ்வா தந்த்ர்ய பராஹதி கந்த சம்சயமாதல் –
ரஷ்ய அபேஷா ப்ரதீஷை யாதல் அன்றிக்கே விலஷணையான கருணை யானது –
அருட்கும் அக்தே புகல்-48- என்கிறபடியே
அடியேனையே விஷயமாக உடைத்தாகா நின்றது –
கருணை ஜீவிப்பது அபராதிகள் இடங்களிலே யானால் அது பூரணமான இடம் அதுக்கு மிகவும் ஜீவனம் ஆகையாலே
அசங்கு சித அபராதியான அடியேனே அதுக்குபுகளிடம் என்கிறார்

மத்யே -யதீந்த்ரே -என்றது
இவர் தம்மோடு ஒத்த நீசர் இல்லை என்று விண்ணப்பம் செய்தவாறே இவர் தம்மை அங்கீ கரித்தோமாம்
விரகு ஏதோ என்று திரு உள்ளத்தில் ஓடுகிற படி தோற்ற இருக்கக் கண்டு –
யதீந்திர -என்று சம்போதிக்கிறார்
இத்தால் அடியேனை அங்கீ கரிக்கும் இடத்தில் கருணை ஒழிய மற்ற ஒரு விரகு இல்லை என்று கருத்து

தஸ்மாத் மத் கதிஸ்து தே கருணைவ –
நிகரின்றி நின்ற வென் நிசதைக்கு நின் அருளின் கண் இன்றி புகல் ஓன்று இல்லை -46- என்கிறபடியே
தீரக் கழிய அபராதங்களைப் பண்ணி -அனுதாபமும் இன்றிக்கே
ஈஸ்வர அங்கீ காரத்துக்கும் அவ்வருகான அடியேனுக்கு புகலிடம் தாபத்ரய அபி பூதராய் சம்சாரிகள் படும் அலமாப்பைக் கண்டு
அபேஷா நிரபேஷராய் கிருபை பண்ணும் தேவரீருடைய கருணை ஒழிய மற்று ஓன்று இல்லை என்கிறார்

தத ஹம்த்வத் ருதே ந நாத வான் மத்ருதே தவம் தயநீய வான் ந ச -ஸ்ரீ ஸ்தோத் ரத் -51- என்று ஸ்ரீ பெரிய முதலியார்
பகவத் விஷயத்தில் அனுசந்தித்தால் போலே இவரும் இவ்விஷயத்திலே அனுசந்திக்கிறார் —

——————————————————————————————-

அவதாரிகை –

கீழ் இரண்டு ஸ்லோகங்களாலும்-
அடியேனுக்கு தேவரீர் கிருபை ஒழிய மற்றொரு புகலிடம் இல்லை என்று இவர் தம்முடைய
அநந்ய கதித்வத்தை விண்ணப்பம் செய்தவாறே -உமக்கு நாம் செய்ய வேண்டுவது என் என்ன-
கீழ் வாசோ -இத்யாதியால் நாம் பிரார்த்தித்த ப்ராப்யத்தினுடைய சரமாவதியை
விரோதி நிவ்ருத்தி பூர்வகமாக செய்து அருள வேணும் என்கிறார் –
சப்தாதி போக விஷயா ருசிரஸ்–இத்யாதியாலே – –

சப்தாதி போக விஷயா ருசிரஸ் மதீயா
நஷ்டா பவத் விஹ பவத் தயயா யதீந்திர
த்வத் தாஸ தாஸ கணநா சரமாவதௌ யஸ்
தத் தாஸதைகர சதா அவிறதா மமாஸ்து –16-

சப்தாதி போக விஷயா ருசி –
நிதித்யாசிதவ்ய -ப்ருஹதா -4-4-5- என்றும் –
ஆசார்ய தேவோ பவ -என்றும்
தேவம் இவ ஆசார்யம் உபாசீத -என்றும்
அதிதி தேவோ பவ -என்றும் –
குரு பாதாம் புஜம் த்யாயேத் –என்றும் –
ஆகதம் வைஷ்ணவம் சாஷாத் விஷ்ணு ரித்யபி சிந்தயேத் தத் க்ருபா தத்த சரனௌ மூர்த்த்னி பாலே
த்ருசோர்ஹ்ருதி வின் யஸ்ய பக்தி பூர்வந்து ஹாள யேத் கந்த வாறினம் -இத்யாதி பிரமாணங்களால்
பகவத் பாகவத ஆசார்ய விஷயங்களிலே அபிஹிதையான பக்தியானது அடியேனுக்கு
விஷச்ய விஷயாணாஞ்ச தூரம் அத்யந்த மந்த்ரம் உபபுக்தம் விஷம் ஹந்தி விஷயாஸ் ஸ்மரணாதபி-என்கிறபடியே
உபபுக்தமான விஷம் போலே சரீர மாத்ர நாசகம் அன்றிக்கே ஸ்மரண மாத்ரத்தாலே அச்சேத்யமான
ஆத்ம ஸ்வரூபத்துக்கும் நாசகங்களாய் இருக்கிற சப்தாதி விஷய அனுபவங்களில் கிடீர் பிரவணமாய்த்து என்கிறார் –

சப்தாதி போக விஷயா ருசி –
சப்தாதி விஷய அனுபவத்தை இட்டு தன்னை நிரூபிக்கும் படி யாய்த்து ருசி —
ருசி சப்தாதி விஷயங்களிலே பிரவணமாய்த்து என்கிறார் –
விஷய பிரகாச புரஸ் சரமாக விறே-ஜ்ஞானம் பிரகாசிப்பது -ருசி தானும் ஜ்ஞான விசேஷம் இறே
ருசி தான் தனக்கு விஹிதமான விஷயத்தை விட்டு அவிஹிதங்களான சப்தாதி விஷய அனுபவத்தில் பிரவணம் ஆகைக்கு அடி என் என்ன

அஸ் மதீயா-
ருசியானது ஜ்ஞான விசேஷம் ஆகையாலே –
தத் ஜ்ஞானம் -ஸ்ரீ விஷ்ணு புராணம் -6-5-87- என்றும் –
ஒண் தாமரையாள் கேள்வன் ஒருவனையே நோக்கும் உணர்வு -முதல் -திரு 67- என்றும் சொல்லுகிறபடியே
பிராப்த விஷயத்திலே மண்டி இருக்குமது அவ்விஷயத்தை விட்டு சப்தாதி விஷயங்களில் பிரவணம் ஆகைக்கு அடி –
ஸ்வத வருவதொரு ஹேது இல்லாமையாலே –
இனி சேதனன் உடைய கர்மம் அடியாக வேண்டுகையாலே அடியேனுடைய சம்பந்தமே அதுக்கு காரணம் என்கிறார் –
இனி செய்ய வேண்டுவது என் என்ன

நஷ்டா பவது-
அது இருந்த இடம் தெரியாதே ஸ்வரூபேண நசிக்க வேணும் என்கிறார் –
இவர் தாம் ஆன்ருசம்சய பிரதானர் ஆகையாலே உபாசகரைப் போலே தம் புண்ய பாபங்கள் அடைய
அந்ய சங்கரமணத்தை சஹிக்க மாட்டார் இறே –
ஆகையாலே வானோ மறி கடலோ மாருதமோ தீயகமோ கானோ ஒருங்கிற்றோ கண்டிலமால் -பெரிய திரு -54–என்கிறபடியே
போனவிடம் தெரியாமல் போக வேணும் என்கிறார் –
இத்தால் பிரபன்னனுடைய புண்ய பாப ரூப கர்மத்துக்கு ஸ்வரூபேண நாசம் ஒழிய அந்ய சங்க்ரமணம் இல்லை என்கிறது –
இங்கு இப்படி ருசி ஸ்வரூப நாசத்தை பிரார்த்தித்தார் ஆகில் –

தத் தாஸ தைகர சதா அவிரதாமமாஸ்து-என்று
அது தன்னையே பிரார்த்திக்க கூடுமோ என்னில்
இங்கு விஷய அனுபவத்தை இட்டாய்த்து ருசியை நிரூபித்தது –
நிரூபகத்தை ஒழிய நிரூப்ய சித்தி இல்லாமையாலே நிரூபகமான விஷய அனுபவம் நசிக்கவே
தந் நிரூபிதையான ருசி தன்னடையே நசித்ததாம் இறே –
ச்வர்க்கீத் வாஸ்த-என்றும் உண்டு இறே –
மேல் பிரார்த்திக்கப் படுகிறது தாச்யைக நிரூபிதையான ருசியாகையாலே கூடும் –
விசேஷண பேதம் கொண்டு விசிஷ்ட பேதம் சொல்லுகை சர்வ சம்மதம் இறே

இஹ
அங்கன் இன்றிக்கே இத் தேசத்திலே யாக வேணும் –
சப்தாதி விஷய அனுபவத்துக்கு ஏகாந்தமான இத் தேசத்திலே அவ்விஷய அனுபவத்தை காற்கடைக் கொண்டு
வகுத்த விஷயத்திலே சரம அவதி தாச்யத்திலே பிரவணமாய் இருக்கை யன்றோ
தேவரீர் சம்பந்திகளுக்கு உள்ள வை லஷண்யம் என்று கருத்து —
கலியும் கெடும் கண்டு கொண்மின் கடல் வண்ணன் பூதங்கள் மண் மேல்
மலியப் புகுந்து இசை பாடி யாடி யுழி தரக் கண்டோம் -5-2-1- என்கிறபடியே
தேவரீரும் தேவரீராலே லப்த சத்தாகரான தேவரீர் சம்பந்திக்களுமாக உலாவுகிற இத் தேசத்திலே என்னவுமாம் –
இத்தால் த்வதீய அனுபவ விரோதியான விஷய அனுபவ ருசியை போக்கி யாருல வேணும் என்று கருத்து-

இதுவோ தேசத்தைப் பார்த்தாலும் உம்மைப் பார்த்தாலும் விஷயங்களைப் பார்த்தாலும் துஷ்கரம் –
தேசமோ புண்ய பாபங்களுடைய பலமான ஸூக துக்க அனுபவத்துக்கு ஏகாந்தமான தேசம் அன்றிக்கே
புண்ய பாபம் விருத்தி அடையும் தேசம் –
உம்மைப் பார்த்தால் ஏவம் காலம் நயாமி -என்னும்படி பாபம் செய்கையிலே கை ஒழியாதவர்
விஷயங்களைப் பார்த்தால் -விண்ணுளார் பெருமாற்கு அடிமை செய்வாரையும் சேரும் ஐம்புலன்கள் இவை -7-1-6- என்கிறபடியே
அயர்வறும் அமரர்கள் அதிபதியான ஈஸ்வரனுக்கு அடிமை செய்வாரையும் பாதிக்க வல்ல
மிடுக்கு உடையவைகள் -ஆகையாலே துஷ்கரம் என்ன

பவத்தயயா –
ஈஸ்வரன் தயை போலே சேதன கர்ம ப்ரதிபந்தகம் அன்றிக்கே -பர துக்கம் போக்கி யல்லது தரிக்க மாட்டாத ம்ருது பிரக்ருதியான
தேவரீருடைய கிருபையாலே செய்து அருள வேணும் என்கிறார் –
பர துக்க ஏக நிரூபணியையான தேவரீர் கிருபையாலே என்னவுமாம்
நிரூபகமான துக்கம் அடியேன் இடத்திலே கிடைக்கையாலே அடியேன் தேவரீர் கிருபைக்கு விஷயம் என்கிறார்
இரண்டு ஆகாரத்தாலும் தேவரீர் தயா குணம் ஒன்றையுமே பார்த்து அடியேனுடைய
விஷய அனுபவ ருசியைப் போக்கி யருள வேணும் -என்கிறார்

பவத்தயயா
அநிஷ்ட நிவ்ருத்திக்காக வாதல் -இஷ்ட பிராப்திக்காவாதல்
அடியேனுக்கு ஒரு கைம்முதல் இல்லை -இரண்டும் தேவரீர் உடைய கிருபையாலே யாக வேணும் என்கிறார்
தயை யுண்டாகிலும் சக்தி இல்லாவிடில் செய்வது என் என்ன

யதீந்திர
இந்த்ரியங்களை ஜெயித்தவர்களில் தலைவர் அன்றோ தேவரீர் என்கிறார் –
இந்த்ரியங்களை ஜயிக்கை யாவது -அவற்றை சப்தாதி விஷயங்களில் நின்றும் மீட்டு பகவத் விஷயத்திலே பிரவணம் ஆக்குகை-
இத்தால் இந்த்ரிய வச்யதை தவிர்ந்து இந்த்ரியங்களை ஸ்வ வசமாக்கிக் கொள்ளும் விரகு அறியும் தேவரீரே அடியேனுடைய
இந்த்ரிய வச்யதையைத் தவிர்த்து அருள வேணும் என்கிறார் என்று கருத்து –
இவ்வளவேயோ உமக்குச் செய்ய வேண்டுவது -மற்றை ஏதேனும் உண்டோ என்ன -உண்டு என்கிறார்

த்வத் தாஸ தாஸ -இத்யாதியாலே –
அடியார் அடியார் தமக்கு அடியார் அடியார் தம் அடியார் அடியோங்களே –3-7-10-என்றும்
தொண்டர் தொண்டர் தொண்டர் தொண்டன் சடகோபன் -7-1-1- என்றும்
த்வத் ப்ருத்ய ப்ருத்ய பரிசாரக ப்ருத்ய ப்ருத்ய ப்ருத்யச்ய ப்ருத்ய இதிமாம் ஸ்மர லோக நாத -முகுந்த மாலை – 27-என்றும்
பரமாசார்யரான ஸ்ரீ ஆழ்வார் ஸ்ரீ பகவத் விஷயத்திலே பிரார்த்தித்தால் போலே இவர் இவ்விஷயத்திலே பிரார்த்திக்கிறார்
விஷய ப்ரேமம் தலை எடுத்தால் சம்பந்தி சம்பந்தி சம்பந்திகள் அளவும் செல்லும் இறே-
இப்படி யாகாத வன்று பிரேமத்துக்குக் கொத்தையாம் இறே
தேவரீர் சம்பந்த சம்பந்திகளுடைய பரிகணனா சரமாவதி யாகையாலே யாவனொருவன் –
இவ்வூருக்கு இது எல்லை என்னுமா போலே -இவ்வளவாய்த்து ஸ்ரீ எம்பெருமானார் பரம்பரா சம்பந்தம் இருப்பது
என்னலாம் படி இருப்பான் யாவன் ஒருவன் -அவனுக்கு அடிமையாய் இருக்கையாலே

ஏக ரசதா –
கலப்பற்ற ப்ரீதியை உடைத்தாய் இருக்கை யாவது –
கலப்பறுகை யாவது -பகவத் விஷயத்தில் பாதியும் பாகவத விஷயத்தில் பாதியும் ஆகை யன்றிக்கே –
ஸ்ரீ சத்ருகன ஆழ்வானைப் போலே ததீய விஷயத்திலே யாய் இருக்கை –
பெருமாள் இடத்தில் பக்தியும் சௌந்தர்யமும் இறே ஸ்ரீ சத்ருக்ன ஆழ்வானுக்கு அகத்வே நவும் நித்ய சத்ருத்வே நவும் கழி யுண்கிறது –

அவிரதா ம மாஸ்து –
இச் சரமாவதி தாஸ்ய ருசியாவது -தமக்கு அத்யந்தம் போக்யமாய் இருக்கையாலே அவிச்சின்னமாக வேணும் என்கிறார்

மம-
ஐவர் திசை திசை வலித்து எற்றுகின்றனர் -7-1-10- என்கிறபடியே
இந்த்ரியங்களால் போர நெருக்குண்ட அடியேனுக்கு -என்னுதல்
தொண்டு கொண்டேன் அவன் தொண்டர் பொற்றாளில் -இராமானுச -நூற்றந்தாதி -84-என்கிறபடியே
அதிலே ஆசை யுடைய அடியேனுக்கு என்னுதல்

மமாஸ்து –
த்ருஷார்த்தன் -தண்ணீர் தண்ணீர் -என்னுமா போலே தாம் தரிக்கைக்கு தாஸ்யம் வேணும் என்கிறார் –
சேஷத்வம் இல்லாத போது ஸ்வரூபம் இல்லை இறே
சித்தத்துக்கு பிரார்த்தனை வேணுமோ என்னில் ரசம் உண்டாலும் தத் ஏக ரசம் இல்லாமையாலே வேணும்

அவிர தாஸ்து
ஆகில் செய்கிறோம் என்றவாறே -விஷய அனுபவத்தால் உண்டான உறாவுதல் தீர்ந்து தரித்தாராய்-
இனி ஒருக்காலும் விஷய அனுபவம் நடையாடாத படி இதுக்கு ஒரு விச்சேதம் இன்றிக்கே நித்யமாகச் செல்ல வேணும் என்கிறார்

மம
அதின் வாசி அறியும் அடியேனுக்கு என்னவுமாம்

அஸ்து
அடியேனுக்கு உள்ளது பிரார்த்தனை இறே
இது ஸ்வரூப அந்தர்கதம் ஆகையாலே சாதனம் ஆக மாட்டாது -ஆகில் சாதனம் என் என்னில்

பவத்தயயா-
என்று கீழ்ச் சொன்னதுவே சாதனம் —
உபாய உபேய பாவேன தமேவ சரணம் வ்ரஜேத் -என்னக் கடவது இறே

மம விர தாஸ்து –
சப்தாதி போக நிரத-என்று சப்தாதி விஷய அனுபவத்தை இட்டு நிரூபிக்கும் படியான அடியேனுக்கு
இவனையோ சப்தாதி விஷய பிரவணன் என்னாலாவது -என்னும்படி தாஸ்யமே நிரூபகமாக வேணும் என்கிறார்
வந்தேறி கழிந்தால் தாஸ்யம் ஸ்வரூபமாய் தோற்றும் இறே –

———————————————————————————–

ஸ்ரீ கோயில் கந்தாடை அப்பன் ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ ஸூத்த சத்வம் தொட்டாசார்யா ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம் .
ஸ்ரீ பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம் .

ஸ்ரீ யதிராஜ விம்சதி -6/7/8/9/10/11/12– ஸ்லோஹங்கள் -/-ஸ்ரீ ஸூத்த சத்வம் தொட்டாசார்யா ஸ்வாமிகள் வியாக்யானம்–

November 15, 2015

அவதாரிகை –

கீழ் சரணம் என்று பிரஸ்துதமான உபாய க்ருத்யம் இஷ்ட ப்ராபணமும் அநிஷ்ட நிவாரணமும் யாகையாலே
இஷ்டத்தை மூன்று ஸ்லோஹங்களாலே விண்ணப்பம் செய்து
மேல் ஸ்லோஹ சப்தகங்களாலே
நிவர்த்த நீயமான அநிஷ்டத்தை விண்ணப்பம் செய்யா நின்று கொண்டு
தம்முடைய ஆகிஞ்சன்யத்தையும் தோஷ பூயஸ்வத்தையும் விண்ணப்பம் செய்கிறார் –

அதில் பிரதமத்தில்
நீர் திரு மந்த்ரத்தினுடைய பத த்ரயார்த்த நிஷ்டையை பிரார்த்தியா நின்றீர் –
உமக்கு இதில் பிரேமமும்-தத் இதரங்களில் அருசியும் உண்டோ என்ன -அடியேனுக்கு இவை இரண்டும் இல்லை
தேவரீரே இவற்றையும் உண்டாக்கித் தர வேணும் என்கிறார்
அன்றிக்கே –
அஷ்டாஷாக்ரய மநுராஜ பத த்ரயார்த்த நிஷ்டாம் மமாத்ர விதராத்ய -என்றவாறே
உமக்கு இது இல்லையோ என்ன
இல்லை என்கிறார் ஆகவுமாம் –

அல்பா அபி மே ந பவதீயபதாப்ஜ பக்தி
சப்தாதி போக ருசிரந்வஹா மேத தேஹா
மத பாபமேவ ஹி நிதான மமுஷ்ய நாந்யத்
தத் வாரயார்ய யதிராஜ தயைக சிந்தோ –6-

அல்பாபீத்யாதி
பிராப்தியையும் -போக்யதையும் விசாரித்தால் பரி பூரணமாக ப்ரேமம் செய்ய வேண்டும் விஷயத்தில் அடியேனுக்கு
அல்பாம்சமும் பிரேமம் இன்றிக்கே ஒழிவதே என்று இன்னாதாகிறார்
அல்பாபி
அப்ராப்த விஷயங்களில் பரி பூரணமான பிரேமத்தைச் செய்யும் அடியேனுக்கு பிராப்த விஷயத்தில் ப்ரேமம்
அல்பாம்சமும் இன்றிக்கே ஒழிவதே என்கிறார்

மே-
அப்ராப்தனாய் இருந்து வைத்து செய்யாது ஒழிந்தேனோ -பிராப்தனாய் இருந்து வைத்து காணும் செய்யாது ஒழிந்தது காணும் -என்கிறார்
தாஸ பூதாஸ் ஸ்வதஸ் சர்வே –பகவச் சாஸ்திரம் -இறே
மே –
தேவரீர் திருவடிகளிலே நிரவதிகமான ப்ரேமம் செய்யக் கடவ வம்சத்தில் பிறந்த அடியேனுக்கு என்னுமாம்

பவதீய –
அடியேனுடைய உஜ்ஜீவனத்தில் கிருஷி பண்ணுகிற தேவரீர் சம்பந்திகளான -என்னுதல்–
பிராப்தரான தேவரீர் சம்பந்திகளான -என்னுதல்-
உபகாரகர் அன்று என்று ஆறி இருக்கலாமோ –
அப்ராப்தர் என்று ஆறி இருக்கலாமோ -என்கிறார்

பதாப்ஜ பக்தி –
ஸ்வரூப அனுரூபமான திருவடித் தாமரைகளில் பக்தியானது –
பதாப்ஜ-
போக்யதை இல்லை என்று ஆறி இருக்கலாமோ என்கிறார்

நாஸ்தி –
இத்தால் பக்தியில் ஸ்வல்ப அம்சமும் இல்லை என்று பக்தி சப்த வாச்யத்தினுடைய த்வம்ச பிராக பாவங்களை
சொல்லுகை யன்றிக்கே அத்யந்தா பாவத்தை சொல்லுகிறது

அன்றிக்கே –
பவதீய பஜாப்ய பக்தி –
நல்லார் பரவும் -44- என்கிற பாட்டில் சொல்லுகிறபடியே கரண த்ரயத்தாலும் சர்வ தேச சர்வ கால சர்வ அவஸ்தைகளிலும்
சமஸ்த வித கைங்கர்யங்களைப் பிரார்த்திதுச் செய்ய வேண்டும் விஷயமாய்
தேவரீர் சம்பந்திகளான ஸ்ரீ ஆழ்வான் முதலானோர் திருவடிகளில் பக்தியானது அடியேனுக்கு அல்பாம்சமும் இல்லை என்னவுமாம்
ஆக பிரதம பாதத்தால் பிரதம பதார்த்தம் இல்லை என்கிறது –

இவர் இப்படி சாநுதாபமாக விண்ணப்பம் செய்தவாறே -உமக்கு நம்மிடத்தில் பக்தி இல்லையாகில் உண்டாக்கித் தருகிறோம்
இதர விஷயங்களில் அருசி தான் உண்டோ என்ன -அதுவும் இல்லை என்கிறார் மேல்
சப்தாதி போக ருசிரந்வஹா மேத தேஹா -என்று
சப்தாதி விஷய அனுபவத்தில் கிடீர் அடியேனுக்கு ப்ரேமம் உண்டாகிறது -என்கிறார் –
போக ருசி –
விஷயம் போலே தானும் ஸ்லாக்யமாய் இருக்கை-அஸ்லாக்யமாக இருந்தாலும் –
அன்வஹம் –
அது தன்னில் ஒரு கால் உண்டாய் கழிகை யன்றிக்கே தினம் தோறும் உண்டாகா நின்றது -என்கிறார்
ஏததே-
அது தன்னிலும் -ஒருபடிப் பட்டு இருக்கை யன்றிக்கே ஸ்வயம் பிரயோஜனமாக அபிவிருத்தம் ஆகா நின்றது என்கிறார் –

அல்பா அபி மே ந பவதீயபதாப்ஜ பக்தி சப்தாதி போக ருசிரந்வஹா மேத தேஹா –
விரோதி வாசனையும் இல்லாமையாலே சப்தாதி விஷயத்தில் பிரேமமானது அகுதோபயமாக அநு தினம்
அபிவிருத்தமாகா நின்றது என்கிறார்
அன்வஹம் ஏ ததே –
அஹோ ராத்ரங்களை இரண்டையும் சொல்லாமல் அஹஸ் சை மாதரம் சொன்னது பகல் முப்பதும் ஆசையை வளர்த்து
இரா முப்பதும் அனுபவித்தாலும் விடிய விடிய ஆசை வளரா நிற்கையாலே –
ஹா
பிராப்த விஷயத்தில் ருசி அல்பாம்சம் இல்லாமையையும் -அப்ராப்த விஷயத்தில் அநு தினம் அபிவிருத்தம்
ஆகிறபடியையும் நினைத்து ஐயோ என்று கிலேசிக்கிறார் —
இத்தால் சரமபதார்த்தம் இல்லை என்கிறது –

நீர் இப்படி கிலேசிப்பான் என்-இவை இரண்டுக்கும் அடி ஆராய்ந்து பரிஹரிக்கலாகாதோ என்ன –
அது பிரசித்தம் அன்றோ என்கிறார் –
மத பாபமேவ ஹி நிதான மமுஷ்ய –
இவை இரண்டுக்கும் அடி அடியேன் பண்ணி வைத்த பாபமே யன்றோ என்கிறார்
மத பாபம் என்று
தாம் அறிந்ததாகச் சொல்லுகையாலே ப்ராமாதிகத்தை வ்யாவர்த்திக்கிறது
ஏவ காரத்தாலே –
த்விஷந்த பாப க்ருத்யாம்-ஷாட்யாயன ஸ்ருதி -என்கிறபடியே -ப்ராப்தமான சந்க்ராந்த பாபத்தை வ்யாவர்த்திக்கிறது
மத் பாபம் -என்று தாம் அறிந்ததாகவும் -தாம் செய்ததாகவும் தோற்றுகையாலே-அவை இரண்டும்
சந்திக்தம் -தள்ளி ஏவ காரத்திலே வ்யவச்சேதிக்கப் படுகிறது –

பாபமாகில் பிராயச் சித்த விநாச்யமாய் யன்றோ இருப்பது -நீர் பிராயச் சித்தங்களைப் பண்ணி போக்கிக் கொள்ளலாகாதோ என்ன
அடியேனுக்கு கர்த்ருத்வம் உள்ளது பாபங்களிலே யாகையாலே பிராயச் சித்தங்களிலே அன்வயிக்க அவசரம் இல்லை என்று
பிராயச்சித்த அந்வய அநவகாசம் ஆகவுமாம் –
இத்தால் பிராயச்சித்த அந்வய அவகாச அசஹமான பாபமே காரணம் -என்கிறது –

மத் பாபம் என்கையாலே
லௌகிக பாபம் போலே அனுபவ விநாச்யமாதல் பிராயச்சித்த வி நாச்யமாதல் –
அன்றிக்கே
ஸ்வ ப்ரவ்ருத்தி சாமான்யத்துக்கு காரணமாய் -அனுபவ அநு தின வர்திஷ்ணுவாய் இருக்கும்
பாபம் என்று
பாப வைஷண்யத்தைச் சொல்லவுமாம் –
அன்றிக்கே –
மமைவ துஷ்க்ருதம் கிஞ்சித் மஹதஸ் தின சம்சய -சுந்தர -38-46-என்கிறபடியே ஜ்ஞாதாம்சம் அல்பமாய்
அஜ்ஞ்ஞாதாம்சம் பஹூவாய் இருக்கும் பாபம் என்னவுமாம் –
ஹி-
இவ்வர்த்தம் அடியேன் சொல் கொண்டு அறிவது அன்றிக்கே ஜகத் விதிதமாய் யன்றோ இருப்பது -என்கிறார்

நிதானம் –
பாப சேஷத்தால் பிறந்த பாபம் அன்றிக்கே பாபங்களுக்கு எல்லாம் மூலமான பாபம் -என்கிறார் –
நிதா நந்தவாதி காரண -அமரம் -இ றே

அமூஷ்ய –
இம் மகா அனர்த்தத்துக்கு-இது ஒழிய மற்று ஓன்று காரணமோ என்கிறார்
பாப விஜாதீயமான ஈஸ்வர ஸ்வா தந்த்ர்யம் ஆனாலோ என்ன

நாந்யத்-
ஈஸ்வர ஸ்வா தந்த்ர்யம் -அன்று -என்கிறார் –
பரம தயாளுவான ஈஸ்வரனுக்கு பர அனர்த்த அவஹமாய் இருப்பதொரு ஸ்வா தந்த்ர்யம் உண்டோ என்று கருத்து –
இத்தால் மத்யம பதார்த்தம் இல்லை என்கிறது –
ஆகில் நிலை நிற்குமே என்ன -நிவாரகர் இல்லாமையோ நிலை நிற்பது -என்ன -ஆகில் நிவாரகர் ஆர் என்ன –

தத் வாரய-
பிராயச் சித்த அனுபவங்களால் நசிக்கை யன்றிக்கே -அநு தின வர்திஷ்ணுவாய் பிரசித்தமான
அப் பாபத்தை தேவரீரே போக்கி யருள வேணும் -என்கிறார்
வாரய –
தேவரீருக்கு அசக்யமானது ஓன்று உண்டோ என்று விதிக்குத் தாத்பர்யம் -என் கொண்டு இந் நிர்பந்தம் என்னில்

ஆர்ய யதிராஜ தயைக சிந்தோ –
பாபத்தைப் போக்கும் விரகு அறிகைக்கு தேவரீர் சர்வஜ்ஞ்ஞர் அல்லீரோ –
அஸூததரையும் ஸூத்தராக்க வல்ல சக்தி உடையீர் அல்லீரோ
இது இஷ்டமாய் இருக்குமவர் அல்லீரோ -பர துக்கம் பொறுக்கைக்கு கிருபை உடையீர் அல்லீரோ
அடியேன் பாபத்தைப் போக்கி யருளாமைக்கு -என்கிறார் –
ஆர்ய –
அடியேன் பாபத்தைப் போக்கும் விரகு அறிகைக்கு போரும்படி சர்வஜ்ஞ்ஞர் ஆனவரே -என்கிறார்
யதிராஜ –
அறிந்தபடி செய்கைக்கு தக்க சக்தியை உடையவராய் -அத்தாலே விளங்குமவரே என்கிறார்
பிரகாசம் இஷ்ட சித்தி அதீநம் ஆகையாலே இது இஷ்டமாய் இருக்குமவர் என்கிறார்
தயைக சிந்தோ –
ஜ்ஞான சக்திகள் இரண்டும் கார்யகரமாம் படி தயா குணம் உடையவரே -என்கிறார்
தயைக சிந்தோ –
ராம பாணம் போலே தயை குறி யழியாமல் கிடப்பது தேவரீர் இடத்திலே என்கிறார்
தயைக சிந்தோ
ஆரே அறிபவர் நின் அருளின் தன்மை -25-என்கிறபடியே அபரிச்சின்னமான தயா குணம் உடையவரே என்கிறார்
இதில் த்ருதீய பாதத்தாலே ஆகிஞ்சன்யத்தைச் சொல்லுகிறது –

————————————–

அவதாரிகை –

கீழ் இவர் இப்படி நிர்பந்திக்கையாலே-நீர் மனுஷ்யர் அல்லீரோ –
ஆஸ்திக்யாதிகளை உண்டாக்கிக் கொள்ளலாகாதோ என்ன
அடியேன் சரீர மாத்ரத்தாலே மனுஷ்யன் -வ்ருத்தியாலே பஸூ சஜாதீயனும் ப ஸூ வ்யாவ்ருத்தனும் -என்கிறார் –
வ்ருத்த்யா பஸூர்-இத்யாதியாலே

வ்ருத்த்யா பஸூர் நர வபுஸ் தவ ஹமீத் ருஸோ அபி
ஸ்ருத்யாதி சித்த நிகிலாத்ம குணாஸ்ரயோ அயம்
இத்யாத ரேண க்ருதி நோ அபி மித ப்ரவக்தும்
அத்யாபி வஞ்சன பரோ அத்ர யதீந்திர வர்த்தோ –7-

வ்ருத்த்யா பஸூர் நர வபுஸ் தவ ஹமீத் ருஸோ அபி
து சப்தம் -வ்யாவ்ருத்யர்த்தமாய் -அஹம் து -என்று தம்முடைய வ்யாவ்ருத்தியைச் சொல்லுகிறார் –
அதாவது தம்முடைய மனுஷ்யத்வம் லோக விலஷணம் என்கை-அத்தை விவரிக்கிறார் –
அடியேன் வ்ருத்தியாலே பஸூ என்னவுமாய் -சரீரத்தாலே மனுஷ்யன் என்னவுமாய் இருப்பான் ஒருவன் என்கிறார் –
பஸூத்வே நரத்வம் லோக விலஷணம் இ றே –
இத்தால் அடியேனுக்கு உள்ளது பஸூவுக்கு போலே ஆஹார நித்ரா பயமைதுந நிமித்தமான பிரவ்ருத்தி நிவ்ருத்திகள் ஒழிய
ஸ்வ ஆத்ம உஜ்ஜீவன ரூபமான பிரவ்ருத்தி நிவ்ருத்திகள் இல்லை -என்கிறது

ஆகில் உமக்கு வருத்தி யன்றோ சிஷணீயை-அத்தை சத்துக்களை அனுவர்த்தித்து சிஷித்துக் கொள்ள லாகாதோ என்ன –
அடியேன் அவர்களை வஞ்சித்துக் கொண்டு இருப்பது அவர்கள் என் பக்கல் தாங்கள் வ்ருத்தி சிஷை
பண்ணி வைத்துக் கொள்ளும் படி காணும் என்கிறார் –
ஈத்ருசோ அபி –
இப்படி நர பஸூவாய் இருந்தேனே யாகிலும் -பிறர் அடியேனைக் கண்டால்
ஐயோ -இவன் மனுஷ்யனாய் இருந்து வைத்து தத் அநு ரூபமான சாஸ்திர வச்யதா ஜ்ஞானம் இன்றிக்கே ஒழிவது என்று
தயை பண்ணும்படி வர்த்தித்தேனோ -அதுவும் இல்லை –
அவர்கள் இவன் சர்வஜ்ஞன என்னும் படி காணும் என்னும் படி வர்த்தித்தது -என்கிறார்

ஸ்ருத்யாதி சித்த நிகிலாத்ம குணாஸ்ரயோ அயம் -இத்யாத ரேண க்ருதி நோ அபி மித ப்ரவக்தும் -அத்யாபி வஞ்சன பரோ அத்ர யதீந்திர வர்த்தோ
நித்ய நிர்தோஷமாய்-ஸ்வத பிரமாணமாய் -என்றும்
ஒக்க -குரு முக ஸ்ரவண சித்தமான ஸ்ருதியாலும்-
தத் உப ப்ரும்ஹணங்களான ஸ்ம்ருதி இதிஹாச புராண தர்ம சாஸ்த்ரங்களாலும்-
சாந்தோ தாந்தோ -ப்ருஹத -6-4-23-இத்யாதிப்படியே சம்சய விபர்யயம் அற
பிரதிபாதிக்கப் படா நின்றுள்ள சமஸ்த ஆத்ம குணங்களுக்கும் வகுத்த இடம் இவன் என்று அறுதி இட்டு
இந்தளத்தில் தாமரை பூத்தால் போலே இருள் தரும் மா ஞாலமான இவ் விபூதியிலே இப்படி இருப்பான் ஒருவன் உண்டாவதே என்று
ப்ரீதியுடனே அல்பஜ்ஞ்ஞர் அன்றிக்கே –
கீழ்ச் சொன்ன ஸ்ருத்யாதிகள் அடைய அர்த்தங்களை யாதாவாக அறியும்படியான
ஜ்ஞான சக்த்யாதிகளை யுடையவர்களும் தங்களிலே தாங்கள் விஸ்வாச பூர்வகமாகச் சொல்லுகையே பிரயோஜனமாக
ஸ்வ வ்ருத்தியை தேவரீர் சந்நிதியிலே விண்ணப்பம் செய்யும் தசையிலும் பர வஞ்சனத்திலே
அத்யாதர விசிஷ்டனாய்க் கொண்டு இவ்விபூதியில் வர்த்தியா நின்றேன் –

வஞ்சன பர –
அவர்கள் அடியேனுடைய பாஹ்யாகாரத்தில் ஆதாரத்தைப் பண்ணுமாபோலே யாய்த்து அடியேன் அவர்களை
வஞ்சிக்கையில் பண்ணும் ஆதாரமும் -என்கிறார் –
அத்யாபி வஞ்சன பர –
இப்படி விண்ணப்பம் செய்கிறதும் ஒரு வஞ்சனா விசேஷம் என்கிறார்
வஞ்சன பர –
இதுவாய்த்து வ்ருத்தியால் யுண்டான பஸூவில் வ்யாவ்ருத்தி -இதுக்கு ஹேது ஏது என்ன

அத்ர –
இவ்விபூதியில் இருப்பாய்த்து -என்கிறார் –

யதீந்திர –
ஜிதேந்த்ரியரில் தலைவராகைக்கும் அடியேன் பர வஞ்சன பரனாகைக்கும்-என்ன சேர்த்தி உண்டு என்கிறார்
அன்றிக்கே –
இத்தால் பெற்ற பலம் ஏது என்ன
அத்ர வரத்தே –
பத்தும் பத்தாக சம்சாரத்துக்கு ஆளானேன்

யதீந்திர வர்த்தே-
தார்மிகர் கரையில் இருக்க பெருக்க்காற்றில் மூழ்கிப் போவார் கூவுமா போலே
தாம் சம்சார ஆர்ணவ நிமக்னராய் -தத் உத்த்ரணதஷரான- ஸ்ரீ எம்பெருமானாரைக் கண்டு –
தேவரீர் சந்நிஹ்தராய் இருக்க அடியேன் இப்படி சம்சார சாகர நிமக்னன் ஆவதே என்று கூப்பிடுகிறார் –

ப்ரவக்தும் வஞ்சன பர –
சாஸ்த்ரார்த்தங்களை அறிந்து வைத்து -அனுஷ்டியாமல் பர வஞ்சனம் பண்ணுகிற அடியேன் நாஸ்திகன் ஆகையாலே
அடியேனை ஒரு நாளும் திருத்த லாகாது -என்று கருத்து –
அன்றிக்கே –
து -சப்தம் –
வ்யாவ்ருத்யர்த்தமாய் -அஹம் து -என்று தம்முடைய வ்யாவ்ருத்தியைச் சொல்லுகிறார் –
அதாவது மனுஷ்யன என்கிற பிராந்தி விஷயனான அடியேன் மனுஷ்யன் அன்று என்கை –
ஆனால் பின்னை யார் என்னில்

பஸூ –
ப ஸூ என்கிறார்
உம்மிடத்தில் தத் வ்யாவ்ருத்தி தோற்றா நின்றதே என்ன
நர வபு ப ஸூ
அது தன்னிலும் விஜாதீய பஸூ என்கிறார் –
அதாவது பாஹ்யமான சதுஷ் பாத்த்வம் இல்லை யாகிலும் ஆந்தரமான அஜ்ஞ்ஞானம் உண்டு என்கை –
ஜ்ஞா நேன ஹீன பஸூபிஸ் சமான -என்கிறபடியே த்விபாத்வ ப ஸூவும் உண்டு என்கிறார் ஆகவுமாம் –
இத்தால் பிரயோஜக ஜ்ஞான பாவ பஸூத்வம் அடியேன் இடத்தில் உண்டு என்கிறார் –

அஹம் நரவபு ப ஸூ –
பஸூ வான வடியேன் த்விபாத் பஸூ வாகையாலே –
கேவல நரனும் அன்று -கேவல ப ஸூ வும் அன்று -உபய வ்யாவ்ருத்தன் என்கிறார்
இத்தால் கேவல நரனைப் போலே சாஸ்திர வச்யனும் அன்றிக்கே
கேவல பஸூவைப் போலே கட்டவும் விடவுமாம் படி பர வச்யனும் அன்றிக்கே –
ஸ்வேச்சாரியாய் இருப்பான் ஒருவன் என்கிறது
இத்தால் சாத்ய சித்த உபாயங்களுக்கு அநதிகாரி என்கிறது -ஆகில் உமக்கு ஜ்ஞானம் அன்றோ வேண்டுவது –
அத்தை சத்துக்களை அநு வர்த்தித்து உண்டாக்கிக் கொள்ள லாகாதோ என்ன –
அடியேன் வ்ருத்தியாலே அவர்களை வஞ்சித்துக் கொண்டு இருப்பது
அவர்கள் தாங்கள் அஜ்ஞ்ஞான நிவ்ருத்தி அடியேன் பக்கல் பண்ணி வைத்துக் கொள்ளலாம் படி காணும் என்கிறார் மேல்

ஈத்ருசோ அபி
இப்படி நர ப ஸூ வ்யாவ்ருத்தனாய் ஜ்ஞான அபாவ நிபந்தனமான பஸூ த்வம் உடையேனாய் இருந்தேனேயாகிலும்
தத் அநு ரூபமான பாஹ்ய ஆகாரத்தோடு வர்த்தித்தேனோ -அதுவும் இல்லை –
தத் விருத்தமாய்க் காணும் வர்த்தித்தேன் என்கிறார் –

வ்ருத்த்யா
கேவல பாஹ்ய ஆகாரத்தாலே கிடீர் அவர்கள் இப்படி சாரஜ்ஞ்ஞர் என்று தாங்கள் விஸ்வாச பூர்வகமாக சொல்லும் படி
காணும் அவர்களை வஞ்சித்தேன் -என்கிறார் –

வ்ருத்த்யா அத்யாபி வஞ்சன பர –
இப்படி தேவரீரை அனுவர்த்தித்துப் போருகிறதும் வஞ்சனா விசேஷம் என்கிறார்

அத்ர யதீந்திர வர்த்தே –
தேவரீர் இவ்விபூதியிலே ஜிதேந்த்ரியரில் தலைவராய் வர்த்திக்குமா போலே அடியேன்
வஞ்சகரில் தலைவனாய் வர்த்திக்கும் படி என்கிறார் –

யதீந்திர வர்த்தே –
தேவரீருக்கு இந்த்ரிய ஜயத்தால் பிறந்த ஐஸ்வர்யம் தேவரீர் சம்பந்திகளுக்கும் போரும்படி இருக்க
அடியேன் இந்த்ரிய பரவசனாய் சம்சாரத்துக்கு ஆளாவதே என்கிறார் –

—————————————————————————–

அவதாரிகை –

நீர் சரணாகதர் அன்றோ -உமக்கு ஆநு கூல்யாதிகள் இல்லையோ -அவை ஜ்ஞான கார்யங்கள் அன்றோ என்ன
அவை விபரீதமாய்க் காணும் இருப்பது என்கிறார் -துக்கா வஹோ அஹம்-இத்யாதியால் –

துக்கா வஹோ அஹமநிசம் தவ துஷ்ட சேஷ்ட
சப்தாதி போக நிரதஸ் சரணா கதாக்ய
த்வத் பாத பக்த இவ சிஷ்ட ஜநௌக மத்யே
மித்யாசராமி யதிராஜ ததோ அஸ்மி மூர்க்க –8-

துக்கா வஹோ அஹம் –
இது வாய்த்து அடியேனுடைய ஆனுகூல்ய சங்கல்ப்பம் –
சர்வ பிரகாரத்தாலும் ஆனுகூல்ய சங்கல்பம் செய்கைக்கு யோக்யமான விஷயத்தில்
ப்ராதி கூல்யம் செய்கை மாதரம் அன்றிக்கே
ப்ராதி கூல்ய காரணத்தால் உண்டான துக்கத்தை தேவரீர் அனுபவிக்கும் படி பண்ணினேன் -என்கிறார் –
துக்கா வஹோ அஹம் –
ஆனுகூல்யம் செய்கையை இட்டு நிரூபிக்கை தவிர்ந்து துக்காவஹன் என்றாய்த்து அடியேனுக்கு நிரூபகம் இருக்கும் படி
அஹம் –
இப்படியானது தான் மற்று ஆரேனும் ஒருவன் என்று ஆறி இருக்கலாமோ
ஸ்ருஷ்டச்த்வம் வன வாசாய -என்கிறபடியே தேவரீர் திருவடிகளிலே சமஸ்த வித கைங்கர்யங்களையும் செய்கைக்கு
இட்டுப் பிறந்த அடியேன் காணும் துக்காவஹன் என்னலாம் படி யாவது –

அநிசம் –
இது தான் ஒரு காலத்தில் அன்றிக்கே ஸ்வரூபம் உள்ளதனையும் இதுவே யாத்ரை யாய்த்து என்கிறார்
இப்படி துக்கவஹனாய் இருந்தது யாருக்குத் தான் என்னில்

தவ
மற்றை யாரேனும் விஷயத்திலே யாகில் ஆறி இரேனோ –
காமாதி தோஷ ஹரம்-என்று கீழ்ச் சொன்னபடியே ஆஸ்ரயித்து துக்க நிவர்த்தகரான தேவரீர்
விஷயத்திலே கிடீர் அடியேன் துக்கத்தைச் செய்வது
தவ துக்கவஹா –
இதுவாய்த்து அடியேன் செய்யும் பிரத்யுபகாரம் என்கிறார் –
அன்றிக்கே -ரிபூணாமபி வத்சலா என்கிறபடியே
குற்றம் செய்தவர்கள் திறத்திலும் வத்சலரான தேவரீருக்கு என்னுமாம் –

துஷ்ட சேஷ்ட
இப்படி உபகாரகர் விஷயத்தில் துக்கம் செய்வது மாநசிகமாக வன்றிக்கே காயத்தாலும் துர்வ்யாபாரங்களை செய்தாயிற்று
துக்கத்தை உண்டாக்குவது என்கிறார் -அவை யாவன -தேவதாந்திர பஜநாதிகள்
துஷ்ட சேஷ்ட
மானசிகமாகவும் துக்கம் செய்ய நினைக்க ஒண்ணாத விஷயத்தில் அடியேன் காயிகமாக துர்வ்யாபாரங்களை
செய்தாய்த்து துக்கத்தைச் செய்வது என்கிறார்
இது தனக்கு அடி என் என்ன

சப்தாதி போக நிரத-
அனுதபிக்கைக்கு மனஸ்ஸூ தான் இல்லை –
அது சப்தாதி விஷயங்களில் மிகவும் ஆசக்தமாகைக்கு த்வாரமாய்த்து என்கிறார் -ரதி -மன கார்யம் இறே
நீர் சப்தாதி விஷய பிரவணராய் நிந்திதங்களைச் செய்தீர் ஆகில் நமக்கு துக்கா வஹம் ஆகும் படி எங்கனே என்ன –

சரணாக தாக்ய-
சரணாகதன் தன குறை சரண்யனது அன்றோ –
வ்யச நேஷூ மனுஷ்யாணாம் ப்ருசம் பவதி துக்கித -என்றும் –
த்வயி கிஞ்சித் சமா பன்னே கிம் கார்யம் சீதயா மம -என்றவனோடு பழகினவன் அன்றோ தேவரீர்
சரணா கதாக்ய –
பிரசித்தி மாத்ரமே யாய்த்து உள்ளது
சரணா கதாக்ய –
தேவரீர் துக்கப் படுக்கைக்கு போரும் -அதில் வ்யுத்பத்தி இல்லை என்கிறார் ந நாம்நி வ்யுத்பத்தி இறே
உமக்கு சிஷ்ட பரிக்ரஹம் உண்டே -அது ஆனுகூல்யாதிகளிலே ஏக தேசம் அன்றோ என்ன
அது அடியேனுடைய வஞ்சன சாமர்த்தியத்தால் உண்டான இத்தனை போக்கி தத்யம் அன்று என்கிறார் மேல் –
வஞ்சித்த படி தான் எங்கனே என்ன

தவ பாத பக்த இவ –
அடியேனை சிஷ்டர் பரிக்ரஹிக்கைக்கு அடியேன் அனுஷ்டித்த உபாயம் –
தேவரீர் திருவடிகளிலே ப்ரீதி உள்ளவன் போலே வர்த்தித்தது –
தத் பின்னத்வே சதி தத் கத பூயோ தர்மம் இ றே -சாத்ருச்யம்
தத் பேதம் –
பக்தி இல்லாமை -தத் கத பூயோ தர்மம் -பக்திமான்கள் செய்யும் செயல்கள் –
அவை யாவன ஸ்வர நேத்ராங்க விக்ரியாதிகள்

சிஷ்ட ஜனக மத்யே –
ஈவ்வநுகார மாத்ரத்தாலே பிரமாண பரதந்த்ரரானவர்கள் அடியேனை மெய்யே தேவரீர் சம்பந்தியாக
பிரதிபத்தி பண்ணி ஸ்வ கோஷ்டியிலே புகுர விட்டார்கள் –

மித்யா சராமி –
அவ்வளவிலும் ஒரு விசேஷம் இன்றியே அக் கோஷ்டியின் நடுவே கோமுக வ்யாக்ரம் போலே
அவர்கள் மேல் மேலும் விஸ்வசிக்கும் படி அன்ருதத்தையே அனுஷ்டியா நின்றேன் –
அதாவது பூர்வ அநு காரத்தை விடாது ஒழிகை –

சிஷ்ட ஜநௌக மத்யே மித்யாசராமி –
ஒருவர் இருவர் அன்றிக்கே மஹா சங்கமான சிஷ்ட ஜனங்கள் உடைய நடுவில் அடியேன்
அன்ருத்தத்தையே அனுஷ்டியா நின்றேன் என்கிறார் –
இத்தால் மஹா ஜனோ யேன கதஸ் ஸ் பந்தா –வன பர்வம் -313-17-என்கிற மார்க்கத்தையும் தப்பினேன் -என்கிறது –
அதாவது பாவ பந்தம் இல்லாமை –

யதிராஜ
இக்கோஷ்டிக்கு நிர்வாஹகர் தேவரீர் என்று அறிந்து வைத்துச் செய்யும் வஞ்சனத்தை தவிருகிறிலேன்-
அன்றிக்கே –
தேவரீர் இக் கோஷ்டியின் நடுவே இந்த்ரிய ஜயத்தால் புகர் பெற்று சஞ்சரிக்குமா போலே யாய்த்து
அடியேன் வஞ்சனத்தால் புகர் பெற்று சஞ்சரிக்கும் படி என்கிறார் ஆகவுமாம்
அங்கனும் அன்றிக்கே –
தேவரீர் இக்கோஷ்டியின் நடுவே தத்யத்தை ஆச்ரயித்து புகர் பெறுமா போலே யாய்த்து
அடியேன் மித்யா சரணத்தாலே புகர் பெறும்படி என்கிறார் ஆகவுமாம் –
நம்மை இக்கோஷ்டிக்கு நிர்வாஹகராக அறிந்து வைத்து பயமும் இன்றிக்கே இப்படி வஞ்சனத்தை செய்வான் என் என்ன

ததோ அஸ்மி மூர்க்க –
ஆகை இ றே அடியேன் மூர்க்கன் ஆகிறேன் -என்கிறார்
மூர்க்கோ அஸ்மி
இம் மௌர்க்யம் அடியேனுக்கு ஸ்வரூபம் என்கிறார் –
ஹித அஹித விவேகம் இன்றிக்கே பிடித்தது கை விடாமல் இருக்குமவனே
மூர்க்கனாவது -மூர்க்க வைதேய பாலிஸா -என்று இறே அமர கோசம் –

—————————————————————————-

அவதாரிகை –

கீழும் மேலும் ஸ்வ கதமாக அனுசந்திக்கிற வஞ்சநாதி தோஷங்களுக்கு எல்லாம் நிதானத்தை விண்ணப்பம் செய்கிறார் –
நித்யம் த்வஹம் இத்யாதியால்
அன்றிக்கே –
இவர் மித்யாசராமி -என்றவாறே -நீர் பிறர் விஸ்வசிக்கும் படி மித்ரா வேஷத்தை தரித்து திரியா நின்றீர் யாகில்
உமக்கு குரு மந்திர தேவதைகளில் விஸ்வாசம் இருக்கும் படி எங்கனே என்ன –
ஐயோ அடியேனுக்கு இவ் விஷயங்களில் விஸ்வாசம் இல்லாமை மாதரம் அன்றிக்கே
அவ் விஷயங்களை பரிபவியா நின்றேன் -என்கிறார் –

நித்யம் த்வஹம் பரிபவாமி குரும் ச மந்த்ரம்
தத்தேவதா ம்பி ந கிஞ்சித ஹோபி பேமி
இத்தம் சடோப்ய சடவத் பவதீய சங்கே
ஹ்ருஷ்டஸ் சராமி யதிராஜ ததோஸ்மி மூர்க்க –9-

நித்யம் த்வஹம் பரிபவாமி குரும் ச மந்த்ரம் –தத்தேவதா ம்பி
யாவதாத்மா பாவியாக ஸ்லாக நீயமான விஷயங்களை கிடீர் அடியேன் நித்தியமான பரிபவிப்பது

அஹம் து
என்று பரிபவிக்கிற தம்முடைய வை லஷண்யத்தைச் சொல்லுகிறார் –
அதாவது சம்சாரிகளிலும் முமுஷூக்களிலும் வேறு பட்டு இருக்கை-
அதாவது சம்சாரிகள் ஸ்வரூப ஜ்ஞ்ஞர் அல்லாமையாலே குரு மந்திர தேவதைகளை பரிபவிப்பார்கள்
முமுஷூக்கள் ஸ்வரூப ஜ்ஞ்ஞர் ஆகையாலே ஸ்லாகியா நிற்பார்கள்
அடியேன் ஸ்வரூப ஜ்ஞனாய் இருந்து வைத்து பரிபவியா நிற்பன் என்கிற இதுவாய்த்து அடியேன் வை லஷண்யம் –

நித்யம் து பரிபவாமி
உச்சி வீடு விடுமா போலே அல்ப கால விச்சேதமும் இன்றிக்கே பரிபவியா நின்றேன்

அஹம் து நித்யம் பரிபவாமி
லோகத்தில் உள்ளவர்கள் ப்ரம ப்ரமாதிகளாலே காதா சித்கமாக பரிபவிப்பார்கள் ஆகில் அடியேன் அப்படி இன்றிக்கே புத்தி பூர்வகமாக
யாவத் காலமும் பரிபவியா நின்று கொண்டு அதில் நின்றும் கை வாங்குகிறிலேன்
அஹம் து நித்யம் பரிபவாமி
லௌகிகரும் கூட நித்யமாக ஆதரிப்பார்கள் ஆகில் அடியேன் நித்யமாக பரிபவியா நிற்பன் என்கிறார்
து சப்தம்
ஏவ காரார்த்தமாய் அடியேனைப் போலே நித்தியமாய் பரிபவிப்பார் மற்று ஒருவர் இல்லை என்கிறார் ஆகவுமாம் –
இப்படி பரிபவிக்கிறது தான் எவற்றை என்னில்

குரும் ச மந்த்ரம் தத்தேவதா ம்பி –
ஸ்வ உபதேசாதிகளால் தேஹாத்மா அபிமானம் முதலான அஜ்ஞ்ஞானத்துக்கு நிவர்த்தகனாய் –
ந குரோர பரஸ் த்ராதா-என்கிறபடியே
இவன் தனக்கு சர்வ வித ரஷகனான ஆசார்யனையும் –
மந்தாரம் த்ராயதே இதி மந்திர -என்கிறபடியே
ஸ்வார்த்த பிரகாச நத்வாரா -இவன் தனக்கு ஸ்வ ஆச்சார்ய உபதேஷ்டார்த்தங்களில் விஸ்ம்ருதியும்-
தத் அனுரூபமான அனுஷ்டான ப்ரஸ்யுதியும் வாராமல்
ரஷகமான மந்தரத்தையும்
அம் மந்த்ரத்துக்கு உள்ளீடாய் ஸ்வ ஆசார்யனாலே இவ்வாதம வஸ்துவுக்கு ப்ராப்த சேஷியாக உபதேசிக்கப் பட்ட தேவதையையும்
கிடீர் அடியேன் பரிபவிப்பது -என்கிறார் –

சகாரம்
சமுச்சாயார்தமாய் -குரு மந்திர தேவதைகளையும் என்று சமுச்சயிக்கிறது
அபி சப்தம்
விரோதார்த்தமாய் -யஸ்ய தேவே பரா பக்திர் யதா தேவே ததா குரௌ–ஸ்வேதா -6-23-என்றும்
மந்த்ரே தத் தேவதா யாஞ்ச ததா மந்திர ப்ரதே குரௌ பத்ரிஷூ பக்திஸ் சதா கார்யா சாஹி பிரதம சாதனம் –ஸ்ரீ விஷ்ணு தத்வம் -என்கிறபடியே
இச் சேதனனுடைய உஜ்ஜீவனத்துக்கு பிரதம காரணமாக விதிக்கப் பட்ட பக்திக்கு விஷயமான குரு மந்திர தேவதைகளையும்
அதுக்கு எதிர் தட்டாக பரிபவியா நின்றேன் -என்னும் இவ்வர்த்தத்தைச் சொல்லுகிறது –

இதில் குரு பரிபவமாவது –
கேட்ட அர்த்தத்தின் படி நடவாது ஒழிகையும்-அநதிகாரிகளுக்கு உபதேசிக்கையும் –
மந்திர பரிபவமாவது –
அதின் அர்த்தங்களின் விம்ம்ருதியும் -விபரீதார்த்த பிரதிபத்தியும்
தேவதா பரிபவமாவது –
கரண த்ரயத்தையும் தத் விஷயத்தில் பிரவணம் ஆக்காது ஒழிகையும் -இதர விஷயங்களில் பிரவணம் ஆக்குகையும் –
இவை இறே அடியேனுக்கு உள்ளது -என்று கருத்து –

இப்படி இருந்து பரிபவிக்கையில் பயம் தான் இல்லையோ என்ன
ந கிஞ்சித ஹோபி பேமி –
ந கிஞ்சித்
அல்பாம்சமும் பயப்படுகிறது இல்லை –
லோகத்தில் புராண வைராக்கியம் போலே -ஸ்ரவண தசையில் பயம் உண்டாகலாம் இறே –
அதுவும் இல்லை அடியேனுக்கு என்கிறார்
அஹோ –
தம்முடைய நிலை தமக்கு ஆச்சர்யமாகத் தோற்றுகையாலே-அஹோ -என்கிறார்
அன்றிக்கே –
இப்படி பிராப்த விஷயங்களைப் பரிபவித்தாலும் பரிபவித்தோம் என்கிற பயம் அல்பாம்சமும் இல்லாது ஒழிவதே
என்று வியசனப் படுகிறார் என்றுமாம்

கிஞ்சித் அபி ந பிபேமி -என்ன வேண்டி இருக்க –
முன்னே ந கிஞ்சித் -என்கிறது –
நிஷேத்யமான பய லேசத்தினுடைய அத்யந்தா பாவத்தைப் பற்ற

மத்யே -அஹோ -என்று பிறந்த ஆச்சர்ய விஷாதங்கள் உள் அடங்காமையாலே –
நீர் இப்படி குரு மந்திர தேவதைகளை பரிபவிப்பது தான் பிறர் அறியும்படியாயோ என்ன கூடமாய்க் காணும் என்கிறார்

இத்தம் சடோப்ய –
கீழ்ச் சொன்ன படியே குரு மந்திர தேவதைகளை கூடமாய் பரிபவித்து பய லேசமும் இன்றிக்கே இருந்தேனே யாகிலும்
அசடவத் –
அது பிறர் நெஞ்சில் தட்டாத படி கரண த்ரயத்தாலும் தேவரீர் திரு உள்ளத்துக்கு அபிமதம் செய்பவன் போலே வர்த்தித்தேன் –
அது கொண்டு –

பவதீய சங்கே –
தேவரீருடைய சம்பந்தமே நிரூபகமாய் இருக்குமவர்கள் அடியேனை பாவ பரிஷை பண்ணாமல் ஸ்வ கோஷ்டியில் புகுர விட்டார்கள்

ஹ்ருஷ்டஸ் –
இவர்களை வஞ்சித்து இவர்கள் சங்கத்தில் புகுந்தேனாவது எப்போதோ என்று இருந்த அடியேன்
அது பெற்றவாறே மனஸ் சந்தோஷம் உடையவனாய்

சராமி –
நிவாரகர் இல்லாமையாலே யதேச்சமாக சஞ்சரியா நின்றேன்

பவதீய சங்கே ஹ்ருஷ்டஸ் சராமி
இவ்வஞ்சனை தான் புறம்பே செய்யப் பெற்றதோ
ஸ்ரீ இராமானுசனைக் கருதும் உள்ளம் பெற்றார் எவர் அவர் எம்மை நின்றாளும் பெரியவரே -86- என்கிறபடியே –
இவ்வாத்ம வஸ்துவுக்கு ப்ராப்த சேஷியான தேவரீர் சம்பந்திகள் திறத்தில் கிடீர் செய்யப் பெற்றது -என்கிறார்
அன்றிக்கே –
அடியேனுக்கு ஸ்வ வஞ்சனத்தால் பிறந்த ஹர்ஷத்தை அவர்கள் ஸ்வ கோஷ்டியில் புகுருகையால்
வந்தது என்னும் படி காணும் -என்கிறார் ஆகவுமாம்

யதிராஜ
அடியேனுக்கு இந்த்ரிய நிக்ரஹத்திலே ருசியை உண்டாக்கி அன்றோ தேவரீர் ஸ்ரீ யதிராஜராக வேண்டியது என்கிறார் –
ரஞ்ஜ நாத் ராஜா விறே

பவதீய சங்கே ஹ்ருஷ்டஸ் சராமி யதிராஜ
இந்த்ரிய நியமனத்தால் புகர் பெரும் தேவரீருக்கு -அடியேன் இந்த்ரிய வச்யனாய் தேவரீர் சம்பந்திகளை வஞ்சித்து திரிவதே -என்கிறார்
அறிந்து வைத்து வஞ்சிப்பான் என் என்ன

ததோஸ்மி மூர்க்க —
கீழ்ச் சொன்னவை எல்லாம் ஸ்வரூப விரோதிகள் என்று அறிந்து இருக்க பய லேசமும் இன்றிக்கே
அவற்றை விட மாட்டாமையால் செய்கையாலே மூர்க்கன் ஆகிறேன் –

மூர்க்கோஸ்மி-
அடியேனுக்கு மௌர்க்க்யம் யாயிற்று சத்தை என்கிறார் –
கீழ் கருதி நோபி –என்றும் –
சிஷ்ட ஜநௌக மத்யே -என்றும் சாமான்யேன சொன்னதை –
பவதீய சங்கே -என்று ஒரு விசேஷத்திலே பர்யவசிப்பிக்கிறார் –
இத்தால் எம்பெருமானார் சம்பந்திகள் யாய்த்து சாஸ்தரார்த்த வித்துக்களும் தத்தர்த்த பிராமாண்ய வாதிகளும் என்கிறது –

—————————————————————————–

அவதாரிகை –

தேவரீர் சம்பந்திகளை வஞ்சிக்கும் மாதரம் அன்றிக்கே தேவரீர் தம்மையும் வஞ்சிக்கப் பெற்றேன் என்கிறார் –
ஹா ஹந்த ஹந்த-இத்யாதியால் –

ஹா ஹந்த ஹந்த மநஸா க்ரியயா ச வாசா
யோ அஹம் சராமி சத்தம் த்ரிவித அபசாரான்
ஸோஅஹம் தவா ப்ரியகர ப்ரியக்ருத் வதேவ
காலம் நயாமி யதிராஜ ததோஸ்மி மூர்க்க –10-

ஹா ஹந்த ஹந்த-
வீப்சையால் விஷாதிசயம் தோற்றுகிறது-
தாம் அத்தலையில் கரண த்ரயத்தாலும் பண்ணுகிற அபராதங்களையும் வஞ்சனைகளையும் பார்த்து –
அவற்றை விண்ணப்பம் செய்வதற்கு முன்பே துக்கம் இரட்டித்து ஐயோ என்கிறார் –
அபராதங்களைச் செய்வது உபகாரக விஷயத்திலே யாகையாலே பொறுக்க மாட்டிற்று இலர்

மநஸா க்ரியயா ச வாசா –
சகாரம் சமுச்சயார்த்தகம் -அது தானும் ஒரு கரணத்தால் அன்றிக்கே கரண த்ரயத்தாலும் செய்யப் பெற்றேன்
மநஸா க்ரியயா ச
பிரமாதிகமாக அன்றிக்கே சங்கல்ப பூர்வமாயிற்றுச் செய்வது
வாசா
நினைத்த போதே சொல்லில் அறிந்து பரிஹரிப்பார்கள் என்று நினைத்து செய்த பின்பாயிற்று சொல்லுவது
வாசா
அது தானும் கூட மாயோ -பிறர் அறிந்ததும் என் வாயாலே காணும்

மநஸா க்ரியயா ச வாசா –
வாசா யதீந்திர மநஸா வபுஷா ச யுஷ்மத் பாதாரவிந்த யுகளம் பஜதாம் -என்கிறதுக்கு எதிர் தட்டாய் கிடீர் அடியேன் செய்து இருப்பது –

யோ அஹம் –
பாபிஷ்ட ஷத்ர பந்துச -என்கிறபடியே பாபம் செய்கையிலே பிரசித்தனான அடியேன் —
யோ வஜ்ர பாத -இத்யாதிகளாலே
ய சப்தம் பிரசித்த பராமர்சி இறே
யோ அஹம் –
இப்பிரசித்தியை இட்டு நிரூபிக்கும் படி காணும் அடியேன் இருப்பது

சராமி –
அனுதாபம் பிறந்து க்லேசிக்கிற தசையிலும் அபராதங்களை செய்கையை தவிருகிறிலேன்

சததம் –
தம்தாம் பிரசித்தியை ஒரு நாளும் கை விடார்கள் இறே –
அபராதங்கள் தான் எவை என்ன –

த்ரிவித அபசாரான்-
மூன்று வகைப் பட்டு இருந்துள்ள அபசாரங்களைக் காணும் அபராதங்கள் இருப்பது என்கிறார் –
அவை யாவன -அக்ருத்ய கரண க்ருத்ய அகரண -பகவத் அபசாரமும் -பாகவத அபசாரமும் -அசஹ்ய அபசாரமும் -என்று –
நிஷித்தங்களை நாலு விதமாகச் சொல்லா நிற்க இங்கு அபராதங்களை மாத்ரம் சொல்லுகிறது –
விதி நிஷேதங்கள் இரண்டும் பகவத் ஆஜ்ஞா ரூபங்கள் ஆகையாலே
தத் அதிக்கிரமம் பகவத் அபசாரத்திலே சேரும் என்னும் அபிப்ப்ராயத்தாலே யாதல்
அக்ருத்ய கரணாத்ய பேஷயா பகவத் அபசாராதிகள் க்ரூரங்கள் ஆகையாலே அவற்றினுடைய அனுஷ்டானத்தைச் சொன்ன போதே
தத் அனுஷ்டானம் கிம்புனர் நியாய சித்தம் இறே என்னுய்ம் அபிப்ராயத்தாலே யாதல் –
அங்கன் அன்றிக்கே
மனசேத்யாதிக்கு சேர கரண பேத நிபந்தனமான கார்ய பேதத்தை திரு உள்ளம் பற்றி த்ரிவித அபசாரம் என்கிறார் ஆகவுமாம்
அப்போதைக்கு ஒரொரு அபசாரங்களை கரண த்ரயத்தாலும் அனுஷ்டித்தேன் என்று பொருளாகக் கடவது-

ஸோஅஹம் –
கீழ்ச் சொன்னபடியே அபராதங்களைச் செய்யா விடில் சத்தை பெறாத அடியேன்

தவ-
சத்யம் சத்யம் புனஸ் சத்யம் எதிராஜோ ஜகத் குருர் -ச ஏவ சர்வ பூதா நாம் உத்தர்த்தா நாஸ்தி சம்சய -என்கிறபடியே
சர்வ உத்தாரகரான தேவரீருக்கு என்னுதல்-
வ்யச நேஷூ மனுஷ்யாணாம் ப்ருசம் பவதி துக்கித –என்கிறபடியே
பர துக்கம் பொறுக்க மாட்டாத ம்ருது பிரக்ருதிகரான தேவரீருக்கு என்னுதல்

அப்ரியகர –
உபகாரத்தைப் பார்த்தாலும் -சௌகுமார்யத்தைப் பார்த்தாலும் பிரியமே செய்யத் தக்க விஷயத்தில் அப்ரியத்தைச் செய்யா நின்றேன் –
சிஷ்யன் ஆசார்யன் உகப்பிலே ஊன்றிப் போரும் என்கைக்கு எதிர்தட்டாய் யாயிற்று அடியேன் நிலை என்கிறார்

அப்ரியகர-
நெஞ்சாலும் அபிரியம் நினைக்க ஒண்ணாத விஷயத்தில் கிடீர் அடியேன் அபிரியத்தை காயிகமாகச் செய்வது என்கிறார்
ஆகில் நம் முன் நிற்கும் விரகு என் என்ன

ப்ரியக்ருத் வத் –
தேவரீர் திரு உள்ளம் அறிய தேவரீருக்கு விபிரியம் செய்தேனே யாகிலும் -அது தேவரீர் திரு உள்ளத்தில் தட்டாத படி
தேவரீர் திரு உள்ளத்தாலே பிரியம் செய்வான் போலே வர்த்தித்தேன் –
அது கொண்டு தேவரீர் திரு முன்பே நிற்கலாய்த்து என்கிறார் –
ராவணன் சந்நியாசி வேஷத்தைக் கொண்டு பிராட்டியை வஞ்சித்தால் போலே அடியேன் சாத்விக வேஷத்தை
தேவரீரையும் வஞ்சித்தேன் என்று கருத்து

ஏவம் காலம் நயாமி –
இப்படி ஆசார்ய அபசாரம் பண்ணாது ஒழியில்அடியேனுக்கு காலம் செல்லாது என்கிறார்
கால மேவம் நயாமி
குணானுபவ கைங்கர்யங்களே போது போக்கு ஆகையும்-முமுஷுப்படி -என்கிறபடியே குணானுபவ கைங்கர்யங்களாலே
போக்கத் தக்க காலத்தைக் கிடீர் அடியேன் அவ் விஷயங்களை வஞ்சித்து அதுவே யாத்ரையாகப் போக்குகிறது என்கிறார் –

யதி ராஜ-
இவர் இப்படி விண்ணப்பம் செய்தவாறே இவர் செய்த அபராதங்களை தம் திரு உள்ளத்திலே தட்டாமல்
ஸ்வ அபராதங்களை அறிந்து அனுபவித்து பிராப்த விஷயத்தில் அவற்றை விண்ணப்பம் செய்யும் படி ஓர் அதிகாரியும் உண்டாவதே -என்று
இவர் திரு உள்ளம் உகந்து இருக்கும் படி இருக்கும் இருப்பைக் கண்டு -யதி ராஜ -என்று சம்போதிக்கிறார்-
அன்றிக்கே –
இவர் அனுதாபத்தைக் கண்டு இவர் இவ் வபசார கரணத்தில் நின்றும் மீண்டாராகும் விரகு ஏதோ வென்று
தம் திரு உள்ளத்தில் ஓடுகிற படி தோற்ற இருக்கும் இருப்பைக் கண்டு ஆஸ்ரித விஷயத்தில் உஜ்ஜீவன யத்னமே யன்றோ
தேவரீருக்கு புகர் என்று -யதி ராஜ -சப்தத்தாலே சம்போதிக்கிறார் ஆகவுமாம் –
இப்படி சாநுதாபமாக ஸ்வ அபராதங்களை விண்ணப்பம் செய்த பின்பும் அபசாரங்களிலே அன்வயிக்கிற படியைக் கண்டு –
அபசாரங்கள் என்று அறிந்து வைத்து அவற்றில் அன்வயிக்கப் பெறுவதே என்று
ததோஸ்மி மூர்க்க —
ஆகாது என்று அறிந்து வைத்து அவை தன்னையே செய்கையால் இறே அடியேன் மூர்க்கன் ஆகிறது என்கிறார் –

——————————————————————————————

அவதாரிகை –

சப்தாதி போக ருசி ரன்வஹ மேத தேஹா -எனபது –
அத்யாபி வஞ்சன பர -எனபது –
ததோ அஸ்மி மூர்க்க -எனபது
ஹா ஹந்த -என்பதாகா நின்றீர்
ஆகையால் உமக்கு பய அனுதாபாதிகள் உண்டு போல் தோற்றுகிறது -இனி உமக்கு பிராயச்சித்தி அதிகாரம் உண்டாயிற்று -இறே
பேற்றுக்கு குறை என் என்ன –
அதுவோ அநுகாரம் இத்தனை போக்கி மெய்யே அடியேனுக்கு அவை இல்லை என்கிறார் –
பாபே க்ருதே -இத்யாதியால் –

பாபே க்ருதே யதி பவந்தி பயா நுதாப
லஜ்ஜா புன கரண மஸ்ய கதம் கடேத
மோஹே ந மே ந பவதீஹ பயாதி லேச
தஸ்மாத் புன புநரகம் யதிராஜ குர்வே –11

பாபே –
பாபம் ஆகிறது -நிஷித்த அனுஷ்டானம் -நிஷித்தங்கள் தானும் நாலு விதமாய் இருக்கும் –
அதில் ஓன்று ஒன்றே அநேக விதமாய் இருக்கும் –
ஆக பாபம் என்று ஜாத் ஏக வசனமாய் -பாபத்வ ஜாத்ய வச்சின்ன சகல பாபங்களையும் சொல்லுகிறது
இது இவனுக்கு ப்ராப்தி பிரதிபந்தகம் ஆகிற மாத்ரம் அன்றிக்கே இஹ பரங்களிலும் பய ஹேதுவாய் இருக்கும்
இஹத்திலே ப்ரத்யஷ தண்ட ஹேது வாகையாலும் லோக அபவாத ஹேது வாகையாலும் பய ஜனகமாய் இருக்கும் –
பரத்தில் யம வஸ்யத ஹேதுவாகையாலும் -பகவத் ப்ரீதி ஜனகங்கள் ஆகையாலும் பய ஜனகமாய் இருக்கும்
இப்படி இருந்துள்ள பாபமானது

க்ருதே –
சங்கல்ப்பித்து விடுகை யன்றிக்கே காயிகமாகச் செய்யப் படா நிற்கச் செய்தேயும்

யதி பவந்தி பயா நுதாப லஜ்ஜா –
நாம் இவற்றைச் செய்தால் பிரத்யஷத்தில் ராஜ தண்ட லோக அபவாதங்களும்
பரத்தில் யம தண்டனையும் வருமே என்கிற பயமும்
இப்படி பய ஹேதுவான பாபத்தைச் செய்தால் நாம் என்ன தப்புச் செய்தோம் என்கிற அனுதாபமும் –
இப்படி நரக ஹேதுவான பாபத்தைச் செய்தால் நாம் என் கொண்டு சிஷ்ட கோஷ்டியில் புகுரக் கடவோம் என்கிற லஜ்ஜையும்
முதல் தன்னிலே உண்டாகிறனவல்ல –

யதி பவந்தி –
ஒரு நாள் வரையில் உண்டாயிற்றதுகளாகில்

புன கரண மஸ்ய கதம் கடேத –
பயாநுதாப லஜ்ஜா நிவர்த்தயமான இப் பாபத்தினுடைய புனர் அனுஷ்டானம் எவ்வகையில் கூடுவது
பிரதிபந்தகம் கிடக்க கார்யம் உண்டாமோ என்று கருத்து
பிராயச் சித்தம் அன்றோ பாப நிவர்த்தகம் ஆவது -பய அனுபாதிகள் பாப நிவர்த்தகங்கள் ஆகிற படி எங்கனே என்ன –
மணிக்கு அக்னி ஸ்வரூப நாசகத்வம் அன்றியிலே ஒழிந்தாலும்-தாஹ பிரதிபந்தகதவம் உண்டாகிறாப் போலே பய அனுபாதிகளுக்கு
பாப ஸ்வரூப நாசகத்வம் அன்றிலே ஒழிந்தாலும் உத்தர உத்தர பாப அனுஷ்டான பிரதிபந்தகத்வம் உண்டாகக் குறை இல்லை
இத்தால் ஹா ஹந்த இத்யாதியில் தோற்றுகிறது பய அனுதாபாதிகளுடைய அநுகாரம் இத்தனை போக்கி வாஸ்தவம் அன்று என்கிறது –
இப்படி லோக ந்யாயம் அறிந்த உமக்கு பய அனுதாபாதிகள் இல்லாமைக்கு அடி என் என்ன

மோஹே ந மே –
அதுக்கு அடி அடியேனுடைய அஜ்ஞ்ஞானம் என்கிறார்
மோஹமாவது
தேஹாதிரிக்தமாய் இருப்பதொரு ஆத்ம வஸ்து என்று ஓன்று உண்டு என்று அறியாதே
தேஹமே ஆத்மா என்று இருக்கை யாகிற அஜ்ஞ்ஞானம் –

மோஹே ந மே –
இவ் வஜ்ஞ்ஞானத்தை இட்டு நிரூபிக்கும் படியான அடியேனுக்கு -என்னுதல் –
தேஹாத்மா அபிமானியாய் புத்தி பூர்வகமாக பாபத்தை பண்ணா நிற்கிற அடியேனுக்கு என்னுதல்

ந பவதீஹ பயாதி லேச
இப்படி புத்தி பூர்வகமாக பாபத்தைச் செய்கையாலே பய அனுதாப லஜ்ஜைகள் பூரணமாக இன்றிக்கே ஒழிந்தாலும்
அல்பாம்சமே யாகிலும் உண்டாகக் கூடுமே அதுவும் இல்லை –
இங்கே அபி சப்தம் அத்யார்ஹார்யம்

தஸ்மாத் –
பாப அனுஷ்டான பிரதிபந்தங்களான-பய அனுதாபாதிகள் இல்லாமையாலே

புன புநரகம் யதிராஜ குர்வே
புன புன -மேலும் மேலும் –
அகம் -பாபத்தை
அகம் புன புன -இதில் ஒரு புதுமை இல்லை
ந நிந்திதம் கர்ம ததஸ்தி லோகே சஹஸ்ரே ஸோ யன்ன மா வயதாயி -ஸ்தோத்ர ரத்னம் -25–என்கிற படியே
செய்த குற்றத்தையே மென்மேலும் செய்யா நின்றேன் –

இவர் இப்படி அனுதாப ஸூந்யராய்-பய அனுதாபாதிகள் இன்றிக்கே மென்மேலும் பாபத்தைச் செய்வேன் என்றவாறே
நீர் இவ் வக்ருத்ய கரணங்களுக்கு எல்லாம் மூலமான இந்த்ரிய வச்யதையை தவிர்க்க மாட்டீரோ என்ன
யதிராஜ
அடியேனுடைய உஜ்ஜீவனத்துக்கு கிருஷி பண்ணுகிற தேவரீரே இத்தை தவிர்த்து அருள வேணும் என்று சம்போதிக்கிறார் ஆதல்
யதிராஜ குர்வே
மாத்ரு சந்நிதி இருக்க பிரஜை கிணற்றில் விழுவதே என்கிறார் –

பவதீய பயாதி லேச – என்ற பாடமான போது-
இஹ பரங்களிலே பிறர் நிமித்தமான பாதிகள் இன்றிக்கே ஒழிந்தாலும்-
நேரே ஹித அஹிதங்களை உபதேசிக்கிற நம்மிடத்தில் பயம் இல்லையோ என்ன -அதுவும் இல்லை என்கிறார்
பவதீய –
மற்றயோர் நிமித்தமான பயாதிகள் இல்லாமை யன்றிக்கே இவ்வாத்மாவினுடைய உஜ்ஜீவனத்துக்கு கிருஷி பண்ணிப் போருகிற
தேவரீர் நிமித்தமான பயாதி லேசமும் இல்லை -என்கிறார்
அன்றிக்கே –
யமாதிகள் நிமித்தமாய் வரும் பயம் கெட்டு துணுக்கற்று மார்விலே கை வைத்து உறங்கும் படி
இவனுக்கு அபய பிரதரான தேவரீர் நிமித்தமான பயலேசமும் இல்லை -என்கிறார் –
இவரைக் கொண்டு யமாதிகள் நிமித்தமாய் வரும் பயம் கெடும் படி எங்கனே என்ன –
லோக வேதங்களில் பாபமாயிற்று யமாதிகள் நிமித்தமான பயம் வருகைக்கு ஹேது –அந்த பாபம் தானும்
துரோ சாரோ அபி -விஹிதங்களைச் செய்யாமலே ஒழிந்தானே யாகிலும் –
இங்கு துராசார சப்தத்தாலே நிஷித்த அனுஷ்டானத்தைச் சொல்லாமல் விஹித அநனுஷ்டானத்தைச் சொல்லுகிறது-
மேல் சர்வாசீ என்று நிஷித்த அனுஷ்டானத்தைச் சொல்லுகையாலே —
துர்ஜ்ஞ்ஞேயம் இத்யாதிகளில் ஜ்ஞேயத் வபாவம் இறே-விவஷிதம்

சர்வாசீ –
இது நிஷித்த அனுஷ்டானங்களுக்கு எல்லாம் உப லஷணம் –

அபஷய பஷணாதிகள்-நிஷித்தங்களை செய்தானே யாகிலும்
க்ருதக்ந –
இரண்டுக்கும் அடியாக உபகாரக விஷயத்தில் உபகார ஸ்ம்ருதி இல்லாத மாதரம் இன்றிக்கே
செய்த உபகாரகங்களை அப்போதே மறக்குமவனே யாகிலும்
நாஸ்திக –
அதுக்கும் அடியாக சாஸ்திர விஸ்வாசமும் இன்றிக்கே ஒழிந்தானே யாகிலும் —
இப்படி சாஸ்திர விஸ்வாசாதிகள் இன்றிக்கே ஒழிந்தது தான் எத்தனை காலம் என்னில்
புறா
முன்பு உள்ள காலம் எல்லாம் —

ஆக முன்பு உள்ள காலம் எல்லாம் சாஸ்திர விஸ்வாசாதிகள் இன்றிக்கே விதி நிஷிதங்களை அதிக்ரமித்து வர்த்தித்தானே யாகிலும்
ஆதிதேவம் –
இவன் ஆஸ்ரயிப்பதற்கு முன்னே இவன் தன்னையும் அங்கீ கரிக்கையில் உண்டான நசையாலே உஜ்ஜ்வலனான எம்பருமானை
ஸ்ரத்தயா –
விஸ்ரம்ப-பாஹூள்யத்தோடே கூட
சரணம்
உபாயமாக
சமாஸ்ர யேத்யதி-
இவனைப் பார்த்தால் ஆஸ்ரயிக்க விரகு இல்லை -அவனைப் பார்த்தால் இவன் ஆஸ்ரயிக்கா விடில் தரிப்பில்லை –
ஆகையாலே அவனுடைய ஜீவநாத்ருஷ்டத்தாலே இவன் அவனை ஆஸ்ரயித்தான் ஆகில் –
இங்கு விஸ்ரம்ப பாஹூள்ய வாசியான ஸ்ரத்தா சப்தத்தாலே உபாயாந்தர நிவ்ருத்தியையும் –
சமாஸ்ர யேத்-என்கிற இடத்தில்
சம் -என்கிற உப சர்க்கத்தாலே ஆஸ்ரயணத்தில் உபாயத்வ புத்தி நிவ்ருத்தியும் -சொல்லப்படுகிறது –

தம்
அப்படி சர்வாபதார விசிஷ்டனாய் பகவத் சமாஸ்ரயணம் பண்ணினவனை
ஐந்தும் –
தேவ திர்யக்-மனுஷ்ய ஸ்தாவரங்களில் யாதொன்று ஆகவுமாம் அதிலே ஒரு நிர்பந்தமும் இல்லை
நிர்தோஷம் வித்தி –
சவாசனமாக -வானோ மறி கடலோ -என்கிறபடியே தெரியாதே போன பாபங்களை உடையேனாக புத்தி பண்ணக் கடவி –

என் கொண்டு என்னில்
பிரபாவாத் பரமாத்மன –
தனக்கு மேற்பட்ட வியாபகர் இல்லாமல் தானே சர்வ அபேஷயா வ்யாபகனான எம்பெருமானுடைய ப்ரபுத்வ சக்தியாலே –
பாப மாத்ரம் க்ரியா ரூபமாகையாலே அது செய்த போதே நசித்துப் போம் –
அத்தை திரு உள்ளத்திலே வைத்து இவன் இப்படி விதி நிஷேதங்களை அதிக்ரமிப்பதே என்னும் நிக்ரஹத்தாலே
பிராப்த காலங்களிலே தத் அனுரூபமான பலத்தை கொடுப்பான் ஈஸ்வரன் யாயிற்று
அவன் தானே சரணா கதியை வ்யாஜி கரித்து இச் சேதனனை அனுக்ரஹித்தவாறே தந் நிக்ரஹம் கழி யுண்கையாலே –
பாபங்கள் எல்லாம் போயிற்று என்கிறது

ஸ்ரத்தயா சஹிதம் ஆதி தேவம் -என்று யோஜிக்கவுமாம் –
அப்போது ஸ்ரத்தயா தேவோ தேவத்வம் அஸ்நுதே -என்கிற இடத்தில் ஸ்ரத்தா சப்தம் பிராட்டிக்கு வாசகம் ஆகிறது –
இத்தால் ஈஸ்வரன் ஜகத் காரணன் ஆகிறதும் -பரஞ்ஜயோதிஸ் ஆகிறதும்
சேதனரை அங்கீ கரிக்கும் இடத்தில் இவர்கள் ஆஸ்ரயிப்பதற்கு முன்னே அவர்களை ரஷிக்கைக்கு அவசர பிரதீஷனாய்
இருக்கும் இருப்பும் பிராட்டி சம்பந்த்தாலே என்கிறது

ஆக இஸ ஸ்லோஹத்தில் சொல்லுகிறபடியே
பிரபத்தி யாய்த்து பிராயச் சித்த ரூபமாய் இருக்கும்
இப்பிரபத்தி தானும் –
மந்திர ரத்னம் த்வயம் நயாச பிரபத்திஸ் சரணா கதி -என்கிறபடியே த்வயாத்மகமாய் –
ஆச்சார்யாத் தைவ வித்யா விதிதா சா திஷ்டம் ப்ராபயதி -என்கிறபடியே ஆசார்ய அதீனமாய் இருக்கும்
ஆசார்யம் தாம் –
தஸ்மின் ராமானுஜார்யே குருரிதி சபதம் பாதி நான் யத்ர-என்கிறபடியே எம்பெருமானாருக்கு அசாதாரணமாய் யாயிற்று இருப்பது
மற்றையவர்களுடைய ஆசார்யத்வம் இவருடைய சம்பந்த நிபந்தனம் –
ஆகையால் இவர் சம்பந்தம் உண்டாகவே யமாதிகள் நிபந்தமாய் வரும் பாதிகள் கெடக் குறை இல்லை –

தஸ்மாத்
சகல பய நிவர்த்தகரான தேவரீர் நிமித்தமான பயாதிகள் இல்லாமையாலே
புன புன ரகம் யதிராஜ குரவே –
மேன்மேலும் பாபத்தைச் செய்யா நின்றேன் -என்கிறார்
அன்றிக்கே –
பவதீய -அவர் எம்மை நின்றாளும் பெரியவரே -என்கிறபடியே
அடியேனை அடிமை கொள்ள வல்ல தேவரீர் சம்பந்திகள் நிமித்தமான பயாதி லேசமும் இல்லை என்கிறார் ஆகவுமாம் –
இத்தால்
ஆசார்ய ததீய நிமித்தமான பயாதிகள் இன்றியிலே அபராதங்களைச் செய்வேன் என்கையாலே
அசஹ்யா அபசாரங்கலையே யாயிற்று அடியேன் செய்வது என்கிறார் –

————————————————————————————

அவதாரிகை –

புன புனரகம் யதிராஜ குர்வே -என்று விண்ணப்பம் செய்தவாறே
நீர் நம் மேல் பழி ஒதுக்கிறது என் -சர்வ வஸ்துக்களிலும் -அந்தர்யாமியாய்
ஸ்வரூப ஸ்திதி பிரவ்ருத்தி நிவ்ருத்திகளுக்கு கடவனாய் –
கண்டார் கண்டு ஆஸ்ரயிக்கலாம் படி அர்ச்சா ரூபேண ஸூலபனாய் -சர்வ நியந்தாவான எம்பெருமானைக் கண்டு
உம்முடைய இந்த்ரிய வஸ்யதையை தவிரும் என்ன
அவன் சர்வ ஸூலபனாய் சர்வ கதனாய் இருந்தானே யாகிலும் -அடியேன் அவனைக் காணாமல் காம பரவசனாகா நின்றேன்
இனி தேவரீர் திரு முன்பே வருகைக்கு யோக்யன் அன்று என்கிறார் –
அந்தர்ப்ப ஹிஸ் சகல–இத்யாதியால் –

அந்தர்ப்ப ஹிஸ் சகல வஸ்து ஷூ சந்தமீசம்
அந்தபுரஸ் ஸ்தித மிவாஹ மவீஷ மாண
கந்தர்ப்ப வஸ்ய ஹ்ருதயஸ் சத்தம் பவாமி
ஹந்த த்வதக்ரக மனஸ்ய யதீந்திர நார்ஹ–12 —

அந்தர்ப்ப ஹிஸ் சகல வஸ்து ஷூ –
அந்த பிரவிஷ்டஸ் சாஸ்தா ஜ நா நாம் சர்வாத்மா –யஜூர் -ஆற -3-10-என்றும்
ஏஷ சர்வ பூத அந்தராத்மா –ஸூ பால உபநிஷத் -7-என்றும்
அந்தர் பஹிஸ்ஸ தத் சர்வம் வ்யாப்ய நாராயண ஸ்தித –தைத்ர்ய நாராயண -என்றும்
உடன் மிசை உயிர் எனக் கரந்து எங்கும் பரந்துளன் -1-1-7-என்றும்
அடியேன் உள்ளான் உடல் உள்ளான் அண்டத்து அகத்தான் புறத்துள்ளான் -8-8-2- என்றும் சொல்லுகிறபடியே
சகல வஸ்துக்களிலும் அந்தர் பஹிர் வ்யாப்தனாய் –
இப்படி வியாபிக்கிறது தான் எதுக்கு எனில் –

சகல வஸ்துஷூ —
சகல பதார்த்தங்களுக்கும் வஸ்துத் வாதிகளை உண்டாக்குகைக்காக –
தத் அநு பிரவிச்ய சச் சத்யச் சாபவத் -தை ஆனா -என்றும்
அநு பிரவிச்ய நாம ரூபே வ்யாக்ரவாணி -சாந்தோ -6-3-2–என்றும் சொல்லக் கடவது இறே-

சந்தம் –
இவற்றுக்கு வஸ்துத் வாதிகளை உண்டாக்கி தான் சத்தை பெற்றானாய் இருக்கை-

புரஸ் ஸ்திதம் –
அந்த பிரவிச்ய சத்தா தாரகனாய் நியமித்துப் போருகை மாத்ரம் அன்றிக்கே இவன் கண்ணாலே கண்டு ஆஸ்ரயிக்கலாம் படி
அர்ச்சா ரூபேண முன் நிற்குமவனாய்-பின்னானார் வணங்கும் சோதி இறே
ஈசம் –
இவற்றினுடைய கார்யம் எல்லாம் தனக்கு புருஷார்த்தம் ஆக்குகைக்கு ஈடாக –
ஈ சேசிதவ்ய சம்பந்தாத் -அநிதம் பிரதமாதபி –ஸ்ரீ லஷ்மி தந்த்ரம் -17-70-என்கிறபடியே ஸ்வாமி யானவன் –

சகல வஸ்து ஷூ சந்தம் –
பிரஜையினுடைய சர்வாங்க ஸ்பர்சம் தாயானவளுக்கு தாரகமாம் போலே காணும் இவனுக்கும் இவற்றினுடைய ஸ்பர்சம்
சகல வஸ்து ஷூ
சிறியார் பெரியார் எனபது இல்லை -சங்கல்ப ரூப ஜ்ஞானத்தால் அன்றிக்கே ஸ்வரூபேண் வர்த்திக்கிறவனாய்-
ஈசம்
இப்படி செய்கை சிறியாய் பெரியார் அன்றிக்கே இவற்றினுடைய ஸ்பர்சம் தனக்கு தாரகம் ஆகைக்கு ஈடான பிராப்தியை உடையவனாய்
புரஸ் ஸ்திதம்
பிராப்தனாய் துர்லபனாய் இருக்கை யன்றிக்கே கண்ணாலே கண்டு ஆஸ்ரயிக்கலாம் படி ஸூ லபனானவனாய்
அந்தர் பஹிஸ் சகல வஸ்து ஷூ சந்த மீசம் –
ஸூ சீலனாய் -ஸூ லபனாய் -தோஷ போக்யனாய்-ஸ்வாமி யான பெரிய பெருமாளை

அந்த மிவ-
கண்ணில் வைசத்யம் இல்லாதவன் போல் –
அந்தன் பதார்த்த தர்சனம் பண்ணாது ஒழிகிறது-பதார்த்தத்தின் குறை யன்றே -அது போலே
சர்வேஸ்வரன் வாத்சல்யாதி குண விசிஷ்டனாய் -அர்ச்சா ரூபேண முன் நிற்க –கண்டு அனுபவியாமை இவன் குறை இறே –
அதாவது சம்பந்த ஜ்ஞான பூர்வகமாக காணாமை -இப்படி காணாமைக்கு ஹேது என்ன என்ன –

அஹம்
தேஹமே ஆத்மா என்று இருக்கும் அடியேன் -என்னுதல்-
மித்யா சராமி -இத்யாதியில் சொல்லுகிறபடியே பாபம் செய்கையே போந்து இருக்கிற அடியேன் என்னுதல் –
இத்தால் அவன் காணாமைக்கு ஹேது தேஹாத்மா அபிமானமும் தந் மூலமான பாபமும் என்றதாயிற்று –

அவீஷ மாண-
அவன் அடியேன் தன்னைக் காண்கைக்கு ஈடாக கிருஷி பண்ணுமாபோலே யாய்த்து
அடியேன் அவனைக் காணாமைக்கு கிருஷி பண்ணும்படியும் என்கிறார் –

இத்தால் பெற்ற அம்சம் ஏது என்ன –
கந்தர்ப்ப வஸ்ய ஹ்ருதயஸ்-
அடியேன் மனஸ் ஸூ காம பரவசமாய்த்து என்கிறார் -அதாவது பிரயோஜ நாந்தரங்களை விரும்புகை-

இது தான் எத்தனை காலம் என்ன
சததம் பவாமி
சததம் -இதுக்கு ஒரு கால நியதி இல்லை -சர்வ காலமும் -என்கிறார்
பவாமி -இது தான் வந்தேறி யன்றிக்கே சத்தையாய் விட்டது என்கிறார் –

ஈசம் அவீஷ மாண் கந்தர்பவச்ய ஹ்ருதயஸ் சத்தம் பவாமி
ப்ராப்த விஷயத்தில் கண் வையாமை யன்றோ அடியேனுக்கு இவ்வநர்த்தம் உண்டாய்த்து -உஎன்கிரார்

ஹந்த –
கீழ் தமக்கு உண்டான பிராப்த விஷயத்தை கடக்க நிற்கையும்-
அப்ராப்த விஷயத்தை இடைவிடாமல் நிரூபிக்கையும் கண்டு ஐயோ என்கிறார்
அன்றிக்கே –
மேல் சொல்லுகிற அயோக்யதையை நினைத்து ஐயோ என்கிறார் ஆகவுமாம்-

த்வதக்ரக மனஸ்ய யதீந்திர நார்ஹ-
ஈஸ்வரன் – ந ஷமாமிக்கு இலக்கான வன்றும் கை விடாமல் –
தேன மைத்ரீ பவது தே -ஸூ ந்தர – 21-20–என்னும் பிராட்டியைப் போலே ஸ்வ உபதேசாதிகளாலே
பகவத் விஷயத்திலே அத்வேஷாதிகளை உண்டாக்கி ரஷிக்கும் தேவரீர் முன்பே வருகைக்கு யோக்யனாய் ஆகிறிலேன்-
த்வதக்ரக மனஸ்ய நார்ஹ-என்கிறது
தேவரீர் முன்பே வருகைக்கும் யோக்யதை இல்லாதவனுக்கு கிட்டுகை என்றும் ஒரு பொருள் உண்டோ என்னும் அபிப்ப்ராயத்தாலே –
த்வதக்ரக மனஸ்ய நார்ஹ-
தேவரீர் இந்த்ரிய நியமன சக்தரில் தலைவர் ஆனமையை அடியேன் உஜ்ஜீவிக்கைக்கு உடல் என்று இருந்தேன் –
அது விபரீதமானதே என்கிறார்

ஈசம் அவீஷ மாண் கந்தர்பவச்ய ஹ்ருதயஸ் சத்தம் பவாமி
ப்ராப்த விஷயத்தில் கண் வையாமை யன்றோ அடியேனுக்கு இவ்வநர்த்தம் உண்டாய்த்து -என்கிறார்
ஹந்த –
கீழ் தமக்கு உண்டான பிராப்த விஷயத்தை கடக்க நிற்கையும்-அப்ராப்த விஷயத்தை இடை விடாமல்
நிரூபிக்கையும் கண்டு ஐயோ என்கிறார்
அன்றிக்கே –
மேல் சொல்லுகிற அயோக்யதையை நினைத்து ஐயோ என்கிறார் ஆகவுமாம்

த்வதக்ரக மனஸ்ய யதீந்திர நார்ஹ-
ஈஸ்வரன் – ந ஷமாமிக்கு இலக்கான வன்றும் கை விடாமல் –
தேன மைத்ரீ பவது தே -ஸூ ந்தர – 21-20–என்னும் பிராட்டியைப் போலே
ஸ்வ உபதேசாதிகளாலே பகவத் விஷயத்திலே அத்வேஷாதிகளை உண்டாக்கி ரஷிக்கும் தேவரீர் முன்பே வருகைக்கு யோக்யனாய் ஆகிறிலேன்-
த்வதக்ரக மனஸ்ய நார்ஹ- என்கிறது
தேவரீர் முன்பே வருகைக்கும் யோக்யதை இல்லாதவனுக்கு கிட்டுகை என்றும் ஒரு பொருள் உண்டோ என்னும் அபிப்ப்ராயத்தாலே –
ஈசம் அவீஷமாண ஸ்வ த்வதக்ரக மனஸ்ய நார்ஹ-
பகவத் ப்ராப்யத்வ ஜ்ஞானம் இறே -ஆசார்ய சமாஸ்ரயணத்துக்கு மூலம் -அது இல்லாமையாலே அடியேன்
தேவரீர் திரு முன்பே வருகைக்கு யோக்யன் அன்று என்கிறார்
கந்தர் பவச்ய ஹ்ருதயஸ் ஸ்வ தக்ரக மனஸ்ய நார்ஹ –
காம பரவசனான அடியேன் ஜிதேந்த்ரியரில் தலைவனான தேவரீர் திரு முன்பே வருகைக்கு யோக்யதை தான் உண்டோ என்கிறார் –
ஈசம் அவீஷமாண கந்தர் பவச்ய ஹ்ருதயஸ் ஸ்வ தக்ரக மனஸ்ய நார்ஹ –
அடியேனைப் பார்த்தாலும் -தேவரீரைப் பார்த்தாலும் -அடியேன் தேவரீர் திரு முன்பே வருகைக்கு யோக்யதை இல்லை என்கிறார்
அடியேன் –
மாதவனே கண்ணுற நிற்கிலும் காண கில்லா தவனாய் –41-
பொருளும் புதல்வரும் பூமியும் பூங்குழலாரும் என்றே மருள்–39- கொண்டவன் –
தேவரீர்
அரங்கன் மலரடிக்கு ஆள் உற்றவரே தமக்கு உற்றவராகக் கொள்ளும் உத்தமர் –57-
ஹந்த நார்ஹ
யோக்யதையும் போயிற்றுக் கிடீர் என்று கிலேசிக்கிறார் –
ஈசம் அவீஷமாண ஸ்வ தக்ரக மனஸ்ய நார்ஹ –
முதல் தன்னிலே சாமான்யத்திலே கண் வையாதவன் விசேஷத்தைக் கிட்டுகை என்று ஒரு பொருள் உண்டோ என்கிறார் –

———————————————————————————

ஸ்ரீ கோயில் கந்தாடை அப்பன் திருவடிகளே ஸ்வாமிகள் சரணம்
ஸ்ரீ ஸூத்த சத்வம் தொட்டாசார்யா ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம் .
ஸ்ரீ பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம் .

ஸ்ரீ யதிராஜ விம்சதி -2 /3/ 4 /5 ஸ்லோஹங்கள் -/-ஸ்ரீ ஸூத்த சத்வம் தொட்டாசார்யா ஸ்வாமிகள் வியாக்யானம்–

November 13, 2015

ஸ்ரீ ரங்க ராஜ சரணாம் புஜ ராஜ ஹம்சம்
ஸ்ரீ மத் பராங்குச பதாம் புஜ ப்ருங்க ராஜம்
ஸ்ரீ பட்ட நாத பரகால முகாப்ஜ மித்ரம்
ஸ்ரீ வத் சிஹ்ன சரணம் யதிராஜ மீடே –2-

இரண்டாம் ஸ்லோஹம் –
அவதாரிகை –
உபாப்யாமேவ பஷாப்யாம் ஆகாசே பஷிணாம் கதிர்
ததைவ ஜ்ஞான கர்மப்யாம் ப்ராப்யதே புருஷோத்தமம் -என்கிறபடியே
ஜ்ஞான அனுஷ்டானங்கள் இரண்டும் பகவத் பிராப்தி சாதனமாக சாஸ்திர விஹிதம் ஆகையாலே
கீழ் ஸ்லோஹத்திலே இவருடைய ஜ்ஞான பூர்த்தியைச் சொல்லி இஸ் ஸ்லோகத்திலே தத் அனுகுணமான
அனுஷ்டான பூர்த்தியை அருளிச் செய்கிறார் –ஸ்ரீ ரங்கேத்யாதியாலே

ஸ்ரீ ரங்க-
ஈச்வரனே உபாயம் என்று இருக்குமவர்க்கு ஜ்ஞான அனுஷ்டானங்களை கொண்டு பிரயோஜனம் என் என்னில்
இவருக்கு இவற்றால் வருவதொரு பிரயோஜனம் இல்லை யாகிலும் இவை தான்
ஸ்வரூப அநு பந்திகள் ஆகையாலே விட அரிதாய் இருக்கும்
ஸ்வரூப அநு பந்தங்கள் யாய்த்து கைங்கர்ய ரூபங்கள் யாகையாலே –
ரஜ்யதே அநேநேதி ரங்கம்-ரஜ்யதே அஸ்மின் இதி ரங்கம் என்கிற வ்யுத்பத்தி த்வயத்தாலும்
ஸ்ரீ பெரிய பெருமாளுக்கும் சர்வ சேதனரும் தன்னை ஆஸ்ரயிக்கையால் வந்த ப்ரீதிக்கு காரணம் ஆகையால்
அவர் தமக்கே ப்ரீதி விஷயமான தேசம் என்கிறது

அதுக்கு மேலே ஸ்ரீ மத்வம் ஆகிறது-
தேசாந்தரகதோ வா அபி த்வீபாந்தர கதோ அபி வா ஸ்ரீ ரெங்கா முகோ பூத்வா ப்ரணீபத்ய ந்சீததி
மரங்கம் ரங்கமதி ப்ரூயாத் ஷூத் ப்ரசகல நாதி ஷூ ப்ரஹ்ம லோகம் அவாப்நோதி சத்யா பாபஷயன் நர பி இத்யாதியில் சொல்லுகிறபடியே
இதுக்கு உண்டான பகவத் அங்கீகார பலத்தாலே தான் இந்த திக்கை நோக்கி தண்டம் சமர்பித்தல்
பேரைச் சொல்லுதல் செய்வார் என்ன –
அவ்வளவாலே அவர்களுக்கு உண்டான சமஸ்த துரிதங்களையும் போக்கி அபிமத பல விசேஷத்தையும்
கொடுக்கைக்கு ஈடான சக்தி விசேஷமாதல்
ஆத்யம் ஸ்வயம் வ்யக்தமிதம் விமாநம் ரங்க சம்ஜ்ஞிகம்-என்கிறபடியே
ஸ்வயம் வ்யக்த தேசங்களில் பிரதான்யமாதல் –
ஸ்ரீ சப்தம் பூஜ்ய வாசியாகையாலே பகவத் சம்பந்தத்தால் உண்டான பூஜ்யதையைச் சொல்லவுமாம்-

அன்றிக்கே
ஸ்ரியா ரங்கம் -ஸ்ரீரங்கம் என்கிற வ்யுத்பத்தியாய் –
அத்தாலே ஔதார்ய காருணிக தாஸ்ரித வத்சலத்வ பூர்வேஷூ சர்வம் அதிசாயிதம் அதர மாத -ஸ்ரீ குணா ரத்ன கோசம் – 57-
என்கிறபடியே ஸ்ரீ பெரிய பிராட்டியாருடைய ஔதார்யாதி குணங்களுக்கு பிரகாசகமான தேசம் -என்னவுமாம்-
ராஜ –
அத்தேசத்துக்கு நிர்வாஹகன் ஆகையாலே வந்த ஔஜ்வல்யத்தை உடையவன் என்னுதல்-
தன்னுடைய சௌலப்யாதி குணங்களுக்கு பிரகாசகமான தேசத்தைப் பெறுகையாலே வந்த
ஔஜ்வல்யத்தை உடையவன் என்னுதல்
ஸ்ரீ பெரிய பிராட்டியார் தன்னைத் தனக்கு கொடுக்கைக்கு பாங்கான தேசத்தைப் பெறுகையாலே வந்த
ஔஜ்வல்யத்தை உடையவன் என்னுதல் –
ஸ்ரீ ரங்க ராஜ –
உபய விபூதி ஐஸ்வர்யத்தைக் காட்டில் இவ்வைஸ்வர்யம் இவனுக்கு வி லஷணமாய் காணும் இருப்பது என்கிறார் –
ஸ்ரீ ரங்க ராஜ –
அவன் ஒன்றை அபிமாநிப்பது அது தனக்கு நிரூபகமாக இறே அபிமாநிப்பது

சரணாம் புஜ –
ஸ்ரீ பெரிய பெருமாளுடைய திருவடித் தாமரைகளுக்கு உபமானம் நேர் இல்லாமையாலே
உபமேயம் தன்னையே உப மானமாகச் சொல்லுகிறது

ஸ்ரீ ராஜ ஹம்சம் –
அத திருவடித் தாமரைகளில் விஹரிக்கும் ராஜ ஹம்சம் காணும் இவர் என்கிறார் —
அதாவது ராஜ ஹம்சதுக்கு தாமரை விஹார ஸ்தானம் ஆகிறாப் போலே
இவருக்கு ஸ்ரீ பெரிய பெருமாள் திருவடிகள் விஹார ஸ்தானம் ஆனபடியும் என்கை
ரமந்தே யோகி நோசனந்தே சத்யா நந்தே சிதாத்மநி -என்னக் கடவது இறே -ஆகையாலே
அத்ரைவ ஸ்ரீ ரங்க ஸூ க மாஸ்வ-என்று பெரிய பெருமாள் அனுக்ரஹித்ததும்
அன்றிக்கே
தாமரைக்கு ராஜஹம்சம் பிரகாசகம் ஆனாப் போலே இவரும் திருவடிகளுக்கு பிரகாசகர் -என்னவுமாம்
சேஷ சேஷிகள் ஒருவருக்கு ஒருவர் பிரகாசகர் இறே
அன்றிக்கே –
கபர்த்திமத கர்தமம் -யதிராஜ சப்ததி -38 இத்யாதியில் சொல்லுகிறபடியே
பகவத் தத்வத்துக்கு பாஹ்ய குத்ருஷ்டிகளால் உண்டான அப்ரகாசதையைப் போக்கி அந்த தந்த்வத்தை
ஸ்ரீ பாஷ்யாதி கிரந்தங்களால் பிரகாசிப்பிக்குமவர் என்னவுமாம்

பகவத் தத்வம் ஸ்வயம் பிரகாசகமாய் யன்றோ இருப்பது -இவர் பிரகாசகராவது என் என்னில் –
அது ஸ்வயம் பிரகாசகமே யாகிலும்
தத் விஷய ஜ்ஞானம் இல்லாதவர்க்கு அபிரகாசமாய் யன்றோ இருப்பது –
அவர்களுக்கும் தத் விஷய ஜ்ஞானத்தை உண்டாக்கி அத்தை
பிரகாசகமாம் படி பண்ணுகை-ஆகையால் ஈஸ்வரர் சேதனர் இருவருக்கும் உபகாரகர் என்கிறது
இவ்வுபகாரம் சேஷி முக விகாச ஜனகம் ஆகையாலே ஸ்வரூப அனுரூபமான புருஷார்த்தமாய் இருக்கும்

கீழ் இவருக்கு உண்டான பகவத் அங்கீகாரத்துக்கு நிதானத்தைச் சொல்லுகிறது -மேல் –
ஸ்ரீ மத் பராங்குச பதாம் புஜ ப்ருங்க ராஜம் –
இவருக்கு ஸ்ரீ மத்வமாவது -சிந்தையாலும் சொல்லாலும் செய்கையினாலும் தேவ பிரானையே தந்தை தாய் என்று
அடைந்த வண் குருகூர்ச் சடகோபன் -என்கிறபடியே ஸ்ரீ ஈஸ்வரனை சர்வ வித பந்துவாகப் பற்றின சீர்மை யாதல்
உண்ணும் சோற்றில் படியே அவன் தன்னையே தாரக போஷக போக்யங்களாகப் பற்றின சீர்மையாதல் –
ஒழிவில் காலப்படியே சர்வ தேச சர்வ கால சர்வ அவச்தைகளிலும் சமஸ்த வித கைங்கர்யங்களையும் தாம் ஒருவருமே
செய்ய வேணும் என்கிற மநோ ரதமாதல் –
அன்றிக்கே
ஊரும் நாடும் உலகமும் தன்னைப் போலே என்கிறபடி தம்படி
ஸ்வ சம்பந்தி பரம்பரைக்கும் உண்டாம்படி பண்ணுகை யாதல்

பராங்குச
இப்படிகளாலே பாஹ்ய குத்ருஷ்டிகளை வசீகரிக்க வல்லரான ஆழ்வாருடைய

பதாம் புஜ ப்ருங்க ராஜம் –
அத திருவடித் தாமரைகளின் மதுவைப் புஜித்து-மதுபான மத்தமாய் சுழன்று திரிந்து விளங்குகின்ற பருங்க ஸ்ரேஷ்டரான
இத்தால் பிரமரமானது தாமரையின் மதுவை உண்டு தன் குறை தீர்ந்தற்று அன்றிக்கே மதுபான மத்தமாய் சுழன்று திரியுமா போலே
இவர் ஸ்ரீ மாறன் அடி பணிந்து கவியமுதுண்டு களித்து குமதி க்ருதிகளை மதியாதே பூ மண்டலம் எங்கும்
விஜய யாத்ரையாய் சஞ்சரிக்குமவர் என்கிறது

ப்ருங்கத்துக்கு மது ஜீவனம் ஆனாப் போலேயும் ராஜ ஹம்சத்துக்கு தாமரை விஹார ஸ்தானம் ஆனாப் போலேயும்
இவருக்கு ஸ்ரீ ஆழ்வார் திருவடிகள் தாரகமாயும் ஸ்ரீ பெரிய பெருமாள் திருவடிகள் விஹார ஸ்தானமாயும் இருக்கும் என்கிறது
ஆசார்யவான் புருஷோ வேத -என்கிறபடியே ஆசார்ய ஆதீனம் இறே உஜ்ஜீவனம் –
சிஷ்யன் பிரதம பர்வத்தில் இழிகிறதும் அவன் உகந்த விஷயம் என்றாய்த்து

இனி இவர் ததீய விஷயத்தில் கிஞ்சித் கரித்த படியைச் சொல்லுகிறது மேல்
ஸ்ரீ பட்ட நாத பரகால முகாப்ஜ மித்ரம் –
ஸ்ரீ சப்தம்
பூஜ்யதையைச் சொல்லுகிறதாதல்-
ஸ்ரீ மத்வத்தை சொல்லுகிறதாதல்
இவர்களுக்கு ஸ்ரீமத்வமாவது –
ஸ்ரீ மாலா காரரைப் போலே திரு நந்தவனம் செய்து திருமாலை சமர்ப்பிக்கையும்
பரமத நிரசன பூர்வகமாக ஸ்ரீ மன் நாராயணன் ஆகிற தத்தவத்தை ஸ்தாபித்து அவன் தன்னை சாஷாத் கரித்து-
தம்மைப் பேணாதே அத்தலைக்கு மங்களா சாசனமே பண்ணுகையும்-
ஸ்ரீ கோபுர ஸ்ரீ பிரகார நிர்மாணம் முதலிய கைங்கர்ய கரணங்களும் ப்ராப்யத்வமாதல் –
ஆக இப்படி ஸ்ரீ மான்களாய் இருந்துள்ள

பட்ட நாத
ப்ராஹ்மண ஸ்ரேஷ்டரான ஸ்ரீ பெரியாழ்வார் என்ன
இவருக்கு -ப்ராஹ்மணரில் ஸ்ரைஷ்டைமாவது -மந்திர ப்ரஹ்மண ஸ்ரீ திரு மந்த்ரத்தில் பிரதம பதத்தாலே சொல்லப் படுகிற
ஸ்வரூப அநு ரூபமான மங்களா சாசனமும் -அஸ்தானே பய சங்கையும் மேன்மேலும் மங்களா சாசனமும் –

பரகால
சத்ரு ம்ருத்யுவான ஸ்ரீ திரு மங்கை யாழ்வார் என்ன –
இவருக்கு சத்ருக்கள் பகவத் விட்டுக்கள்-அவர்கள் ஆகிறார் ஆத்மைக்யம் -இத்யாதியில்
சொல்லப் படுகிற ஆத்மைக்ய வாதிகள் முதலானவர்கள் -இவர்களுடைய

முகாப்ஜ
திரு முக மண்டலங்கள் ஆகிற தாமரைகளுக்கு -முகத்தை தாமரையாகச் சொல்லுகிறது –
தாமரை உடைய சௌகுமார்யம் ஸ்பர்சஹம அன்றிக்கே இருக்குமா போலே
திரு முக மண்டலமும் பர துக்கம் பொறுக்க மாட்டாத சௌகுமார்யத்தை உடையது என்கிறது

மித்ரம்
ஸூர்யனாய் இருக்குமவராய்-அதாவது ஆதித்யன் ஸ்வ உதயத்தாலே தாமரையை அலர்த்துமா போலே
இவரும் பரமத ஷேபாத்ய அநேக வித கைங்கர்யங்களாலே இவர்களுக்கு அபிமதமான ஸ்ரீ பெரிய பெருமாளை உகப்பிக்கை –
அன்றிக்கே –
முக சப்தம் -ஆதி சப்த பர்யாயமாய் -ஸ்ரீ பெரியாழ்வார் ஸ்ரீ திரு மங்கை யாழ்வார் முதலான ஸ்ரீ ஆழ்வார்கள் ஆகிற
தாமரைகளுக்கு மித்ரரானவர் என்னவுமாம்
அப்போதைக்கு அவர்கள் உகந்த விஷயம் என்று ஸ்ரீ பெரிய பெருமாள் திருவடிகளில் அனந்த கைங்கர்யங்களையும் செய்து
அருளுகையாலே அவர்கள் திருமுக மண்டலத்துக்கு விகாசகர் என்கிறது

ஆக கீழ் ஸ்லோஹத்தில்-பூர்வார்த்தத்தில் சொல்லப் படுகிற இவருடைய ததீய சேஷத்வ பர்யந்தமான தத் சேஷத்வ ஜ்ஞானத்துக்கு
குணமான பர்வ த்ரய கிஞ்சித் காரம் சொல்லிற்று யாயிற்று

இனி ஆஸ்ரித விஷயத்தில் இவர் இருக்கும் இருப்பைச் சொல்கிறது
ஸ்ரீ வத் சிஹ்ன சரணம் யதிராஜ மீடே
ஸ்ரீ வத்ஸ சின்ஹாம்ச பூதராகையாலே ஸ்ரீ வத்ஸ சின்ஹர் என்கிற திரு நாமம் உடைய ஸ்ரீ கூரத் ஆழ்வானுக்கு
ராமானுஜச்ய சரனௌ சரணம் பிரபத்யே –ஸ்ரீ வை ஸ்தவம் -1- என்று
தம் வாயாலே சொல்லலாம் படி உபாய பூதராய்-ஸ்ரீ ஆழ்வான்- இறே –
ந சேத ராமானுஜேத் யேஷா சதுரா சதுரஷரீ -என்று வ்யதிரேகத்திலும்
ஸ்ரீ ராமானு ஜாங்கரி சரணோஅஸ்மி -என்று அன்வயத்தாலும் இவருடைய உபாயத்வத்தை அருளிச் செய்தார்
ஆகையாலே -ஸ்ரீ வத் சிஹ்ன சரணம்-என்கிறார் -இது எல்லாருக்கும் ஒக்குமாகையாலே உப லஷணம்-
கீழ் ஸ்லோஹத்திலே காமாதி தோஷ ஹரமாத்ம பதாஸ்ரிதா நாம் -என்கிற விடத்தில் தாத்பர்ய விதையா தோற்றுகிற உபாயத்வம்
இங்கு ஸ்ரீ வத் சிஹ்ன சரணம்-என்று சரண சப்தத்தாலே வியாக்யானம்

யதிராஜம்
கீழ்ச் சொன்ன ஆகாரங்களால் உண்டான ஸ்வ உத்கர்ஷம் நெஞ்சிலே தட்டாத படியான
வைராக்கியம் உடைய ஸ்ரீ எம்பெருமானாரை
அன்றிக்கே –
கீழ்ச் சொன்ன ஏற்றங்களுக்கு எல்லாம் நிதானமான வைராக்கியம் உடைய எம்பெருமானாரை என்னவுமாம்
இவ் வைராக்யம் இறே இவருக்கு பிரகாச ஹேது –
ஈடே –
வாக் இந்த்ரியம் படைத்த பலம் பெற்றோம் என்று ஸ்தோத்ரத்தில் பிரவ்ருத்தர் ஆகிறார்
ஈடே
கீழே மூர்த்நா ப்ரணமாமி -என்று காயிகமான கைங்கர்யத்தைச் சொல்லி
இதுலே ஈடே என்று
வாசிகமான அடிமையைச் சொல்லுகிறது
அன்று இவ்வுலகம் அளந்தாய் அடி போற்றி போலே குணா ஜிதர்க்கு ஸ்தோத்ரம் இறே க்ருத்யமாவது –

———————————————————————————

அவதாரிகை –

கீழ் இரண்டு ஸ்லோஹத்தாலும் ஸ்ரீ எம்பெருமானாருடைய ஜ்ஞான அனுஷ்டான பூர்த்தியை அருளிச் செய்து –
மேல் மூன்று ஸ்லோஹத்தாலே
ப்ராப்ய பிரார்த்தனை செய்து அருளுகிறார் -உபாய வரணம் ப்ராப்ய சேஷம் இறே –
அதில் முதல் ஸ்லோஹத்திலே
கரண த்ரயத்தாலும் ஸ்ரீ தேவரீர் திருவடிகளையே உபாய உபேயங்களாக அத்யவசித்து இருக்கும்
ஸ்ரீ பூர்வாசார்யர்களுடைய திருவடிகளை அடியேன் இடைவிடாமல் நினைத்துக் கொண்டு இருக்க கடவேனாக வேணும் என்கிறார் –
அன்றிக்கே –
ஸ்ரீ வத்ஸ சிஹ்ன சரணம் -என்று பிரஸ்துதமான உபாய க்ருத்தியம் இஷ்ட பிராப்தியும் அநிஷ்ட நிவாரணமும் ஆகையாலே
அதில் இஷ்டத்தை மூன்று ஸ்லோஹத்தால் அருளிச் செய்கிறார்
அதில் பிரதமத்தில்
ஆசார்ய அன்வயத்துக்கு அவஸ்ய அபேஷிதராய் கரண த்ரயத்தாலும் உண்டான ஸ்வ அனுஷ்டான உபதேசங்களாலே
தத் விஷய ப்ரீதி வர்த்தகரான உபகாரக விஷயத்தில் க்ருதஜ்ஞதை தமக்கு யாவதாத்மபாவியாக வேணும் என்கிறார் –
வாசா -இத்யாதியால் –

வாசா யதீந்திர மநஸா வபுஷா ச யுஷ்மத்
பாதார விந்த யுகளம் பஜதாம் குருணாம்
கூராதி நாத குருகேச முகாத்ய பும்ஸாம்
பாதாநுசிந்தன பரஸ் சத்தம் பவேயம் –3-

வாசா –
திருவடிகளுடைய போக்யதாதிசயம் நெஞ்சால் நினைப்பதற்கு முன்னே
வாயால் சொல்லலாம் படி காணும் இருப்பது
வாசா -என்ற அனந்தரம்-
யதீந்திர -என்கிறது
இந்த்ரிய நிக்ரஹத்தால் பிறந்த ஐஸ்வர்யம் ஸ்வ சம்பந்திகள் அளவும் சென்று –
அத்தை அறியும்படியாய் இருக்கையாலே –
இத்தால் தம்முடைய கரணங்களையும் நியமிக்க வேணும் என்று கருத்தாகிறது

மநஸா வபுஷா ச –
மனஸ் அடியாக வரும் க்ரமம் குலைந்தது -கரணங்களுடைய பதற்றத்தாலே –
ப்ரேமம் தலை எடுத்தால் க்ரமம் பார்க்க ஒட்டாது இறே
வாங் மன காயை -என்று கூட்டிச் சொல்லாதே பிரித்துச் சொல்லுகையாலே
கரண ஏக தேச சமாஸ்ரயணமும் கார்யகரம் என்கிறது

யுஷ்மத் –
ப்ராப்தரான தேவரீருடைய -என்னுதல் –
ஆன்ரு சம்சய பிரதானரான தேவரீருடைய என்னுதல்

பாதார விந்த யுகளம் –
அப்ராப்தமாகிலும் விட ஒண்ணாத போக்யாதிசயத்தை யுடைய திருவடிகளுடைய யுகளத்தை-
யுகளம் என்கையாலே
மற்றொரு துணை தேட வேண்டாத படி நிரபேஷமாய் போந்திருக்கையும் –
சேர்த்தி அழகையும் -சொல்லுகிறது

பஜதாம் –
போக்யதாதிசயத்தாலே இடைவிடாமல் ஆஸ்ரயித்து கொண்டு இருக்குமவர்களாய்-
உபாயமாக ஆஸ்ரயிக்கும் அவர்கள் என்னுதல்
பஜனம் -பக்தி விசேஷம் இறே

குருணாம்-
திருவடிகள் சம்பந்தத்தால் தங்கள் அஜ்ஞ்ஞானம் போகிற மாதரம் அன்றிக்கே தாங்களும் ஸ்வ சம்பந்திகளுக்கு
தேஹாத்ம பாவ அஜ்ஞ்ஞா நிவர்த்தகராம் படி யாகிறதும் இவர் திருவடிகளை ஆஸ்ரயித்ததாலே–
அஜ்ஞ்ஞான நிவர்த்தகதவம் இறே குரு சப்தார்த்தம் –

யுஷ்மாத் பாதாரவிந்த யுகளம் பஜதாம் குருணாம் –
ப்ராப்தமான விஷயத்தை பற்றினவர்கள் ஆகையாலே -அப்ராப்த விஷயங்களிலே ப்ராப்தத்வ புத்தி நிவர்த்தகரான என்னுதல் –
பரம போக்யமான விஷயத்தைப் பற்றினவர்கள் ஆகையாலே -அபோக்ய விஷயத்தில் போக்யதா புத்தி நிவர்த்தகர்களான என்னுதல்
நிரபேஷ உபாயத்தைப் பற்றினவர்கள் ஆகையாலே சாபேஷ உபாயங்களிலே உபாயத்வ புத்தி நிவர்த்தகர்களான என்னுதல் –
க்ருபா மாத்ர பிரசன்னமான விஷயத்தைப் பற்றினவர்கள் ஆகையாலே -தேஹி மே ததாமி தே-என்கிறபடியே
இத்தலையில் ஏதேனும் ஒன்றை அபேஷிக்கும் விஷயத்தில் க்ருபா மாத்ர பிரசன்னத்வ புத்தி நிவர்த்தகர்களான என்னுதல்
அன்றிக்கே –
பரித்யஜ்ய -வ்ரஜ -மோஷயிஷ்யாமி -என்னும் விஷயத்தில் க்ருபா மாத்ர பிரசன்னத்வ புத்தி நிவர்த்தகர்களான என்னுதல்

இவருடைய த்யாக ஸ்வீ காரங்கள் இரண்டும் சம்சாரிகளுடைய சம்சார மோஷத்துக்கு இறே
பல்லுயிர்க்கும் வீடளிப்பான் விண்ணின் தலை நின்று மண்ணின் தலை உதித்தவர்-95- இறே –

கூராதி நாத குருகேச முகாத்ய பும்ஸாம் –
ஸ்வ அவதாரத்தாலே அவ் வூரை சநாதமாக்கி அது தன்னையே தனக்கு நிரூபகமாக உடைய ஸ்ரீ ஆழ்வான் என்ன –
ஸ்ரீ ஆழ்வார் விஷயத்தில் உபகார ஸ்ம்ருதியாலே அவர் திரு நாமம் சாற்றத் திரு உள்ளமாய் –
ஸ்ரீ எம்பெருமானாராலே புத்ரத்வேன அபிமதராய் ஸ்ரீ குருகைப் பிரான் என்று சாத்தப் பட்ட திரு நாமத்தை உடைய
ஸ்ரீ திருக் குருகைப் பிரான் பிள்ளை என்ன -இவர்கள் முதலான ஸ்ரீ பூர்வாச்சார்யர்களுடைய முக சப்தத்தாலே
ஸ்ரீ முதலியாண்டான் -ஸ்ரீ அருளாள பெருமாள் எம்பெருமானார் ப்ரப்ருதிகளைச் சொல்லுகிறது –
இவர்களுடைய கரண த்ரய சமாஸ்ரயணமும் அஜ்ஞ்ஞான நிவ்ருத்தி பூர்வாக ஜ்ஞான பிரதத்வமும்
இவர்கள் கிரந்தங்களிலே காணலாம்

பாதாநுசிந்தன பரஸ்
இவர்கள் பண்ணின உபகாரங்களை நினைத்து இவர்கள் ஸ்ரீ பாதங்களுடைய அவிச்சின்ன ஸ்ம்ருதியிலே
தாம் ஆசக்தராக வேணும் என்கிறார் –
சத்தம் –
இது தான் கால தத்வம் உள்ளதனையும் நடக்க வேணும் என்கிறார்
பாதாநுசிந்தன பரஸ் சத்தம் பவேயம் –
உபகாரக விஷயத்தில் உபகார ஸ்ம்ருதி தமக்கு தாரகம் ஆகையாலே அது தமக்கு யாவதாத்மா பாவியாக வேணும் என்கிறார்
பாதாநுசிந்தன பாரோ பவேயம்
வ்யதிரேகத்தில் தாம் உளர் அன்று போலே காணும் -உபேயத்வா பிரதிபத்தி இறே கருதக்நதா பீஜம்
அன்றிக்கே
நாம் ஆதரிக்கைக்கு ஸ்ரீ எம்பெருமானாருடைய சாஷாத் சம்பந்தி சம்பந்தம் வேணுமோ –
அவர்களுடைய சம்பந்தி பரம்பரா சம்பந்தமே அமையாதோ என்கிறார் –

————————————————-

அவதாரிகை –

உபகார விஷயத்தில் உபகார ஸ்ம்ருதி தமக்கு யாவதாத்மா பாவியாக வேணும் என்று பிரார்த்தித்து ததுபக்ருதமான
ஸ்ரீ எம்பெருமானார் திருவடிகளிலே கைங்கர்யம் தம்முடைய கரண த்ரயத்துக்கும் அநவரத அந்வயம் உண்டாக வேணும்
என்று அவர் தம்மையே பிரார்த்திக்கிறார் –
அன்றிக்கே –
பாத அநு சிந்தன பரஸ் சத்தம் பவேயம் -என்று தாம் பிரார்த்தித்த புருஷார்த்தம் தமக்கு அப்போதாக சித்தியாமையாலே
அது தனக்கும் அடியான தத் விஷய ப்ரேமமும் போனதாகக் கொண்டு அது தன்னை பிரார்த்திக்கிறார் ஆகவுமாம் –

நித்யம் யதீந்திர தவ திவ்ய வபுஸ்ருதௌ மே
சக்தம் மநோ பவது வாக் குண கீரத்த நே சௌ
க்ருத்யம் ச தாஸ்ய கரணம் து கரத் வயச்ய
வருத்யந்த ரேஸ்து விமுகம் கரணத்ர யஞ்ச –4-

நித்யம் யதீந்திர தவதிவ்ய -வபுஸ்ருதௌ-
மேல் தாம் அபேஷிக்கிற ஸ்ம்ருதி தமக்கு அத்யந்தம் போக்யமாய் இருக்கையாலே அத்தை பிரார்த்திப்பதற்கு முன்னே
அதனுடைய அவிச்சேதத்தை பிரார்த்திக்கிறார் -நித்யம் என்று –
ஸ்வ அபேஷிதம் செய்கைக்குத் தக்க சக்தி விசேஷத்தை யொப்பி சம்போதிக்கிறார்-யதீந்திர என்று –
அன்றிக்கே
இதர விஷய வைராக்யத்தால் உண்டான பெரு மதிப்புத் தோற்ற இருக்கும் இருப்பு கண்டு
யதீந்திர -என்று சம்போதிக்கிறார் ஆகவுமாம் –
தவ –
பீதகவாடைப் பிரானார் பிரம குருவாகி வந்து -என்றும் –
சாஷான் நாராயண தேவ -என்றும் –
ஆசார்யஸ் ச ஹரிஸ் சாஷாத் -என்றும் சொல்லுகிறபடியே பகவத் அவதார விசேஷமான தேவரீருடைய -என்னுதல்-
காருண்யாத் குரு ஷூத்தமோ யதிபதி -என்கிறபடியே க்ருபா மாத்திர பிரசன்னாச்சார்யரான தேவரீருடைய -என்னுதல்
எந்தை எதிராசர் இவ்வுலகில் எம் தமக்காக வந்துதித்த -என்கிறபடியே
அடியோங்களை உத்தரிப்பிக்க அவதரித்த தேவரீருடைய -என்னுதல்
இவை எல்லா வற்றாலும் பிரார்த்திக்கிறது அத்தலைக்கு அவஸ்ய கர்த்தவ்யம் என்கிறது

திவ்ய –
திவி பவம் திவ்யம் -என்கிற வ்யுத்பதியாலே அப்ராக்ருதம் -என்னுதல் –
உன் தன் மெய்யில் பிறங்கிய சீர் –104- என்கிறபடியே மிக்க தேஜஸ்சை உடைத்தான என்னுதல் –
ஆதியஞ்சோதி யுருவை அங்கு வைத்து இங்குப் பிறந்த –என்றது ததியர்க்கும் ஒக்கும் இறே-
ஆவிர்பாவைஸ் ஸூர நர சமோ தேவ தேவஸ் ததீயா -என்றும் –
தருனௌரூபா சம்பன்னௌ-என்றும் சொல்லக் கடவது இறே
தவ திவ்ய
ப்ராப்தமானதுவே போக்யமாய் இருக்கும் என்கிறது
வபுஸ் ம்ருதௌ-
திருமேனி ஸ்மரணத்திலே த்யேயம் ஸூபாஸ்ரயம் இறே
வபு –
திவ்யாத்மா ஸ்வரூபத்துக்கும் திவ்ய மங்கள விக்ரஹம் போக்யமாய் இருக்கிறது காணும் இவர்க்கு
ஸ்ம்ருதௌ –
விஷயத்தோபாதி ஸ்ம்ருதி தானும் போக்யமாய் இருக்கிற படி
தவ -என்று
பகவத் அவதாரங்களையும் -ஆழ்வார்களையும் வ்யாவர்த்திக்கிறது
திவ்ய என்று
இவர் தம்முடைய விக்ரஹாந்தரங்களையும் வ்யாவர்த்திக்கிறது –

இத்தால் ஸ்ரீ நம்மாழ்வார் –
உயர்வற உயர் நலம் உடையவன் -என்று தொடங்கி-ஈஸ்வரனுடைய ஆநந்தாதி குணங்களையும்
திவ்யாத்மா ஸ்வரூபத்தையும் -நிர பேஷா உபாயத்வத்தையும் பரத்வத்தையும் அனுசந்தித்து தாம்
துயர் அறு சுடர் அடி -என்று திருமேனியிலும் சௌந்தர்யாதிகளிலும்-ஈடுபட்டு தமக்கு அந்தரங்கமான திரு உள்ளத்துக்கு
தொழுது எழு என் மனனே -என்று உபதேசித்தாப் போலே
இவரும் -தவ -என்று
ஸ்ரீ எம்பெருமானாருடைய திவ்யாத்ம ஸ்வரூபத்தையும் ஆத்ம குணங்களான க்ருபா சௌலப்யாதிகளையும் அனுசந்தித்து
திவ்ய வபு -என்று
அப்ராக்ருத திவ்ய சம்ஸ்தானமான திரு மேனியிலே ஈடுபட்டு ஸ்வ சம்பந்தியான மனஸ்ஸூம் திருமேனி ஸ்மரணத்திலே
சக்தமாக வேணும் என்கிறார் என்கிறது –

வபு –
உப்யதே பித்ரேதி வபு -என்கிற வ்யுத்பத்தியாலே –
சர்வேஷாமேவ லோகா நாம் பிதா மாதா ச மாதவ –என்றும் –
தேவ தேவோ ஹரி பிதா -என்றும்
பூதா நாம் யோ அவ்யய பிதா –என்றும் சொல்லுகிறபடியே –
சகல ஜகத் பிதாவான ஸ்ரீ எம்பெருமானாலே கேவலம் ஸ்வ இச்சையாலே சர்வ சேதன விஷயமாக
ஹித பிரவர்த்தன உபயோகி தயா க்லுப்தமாகையாலே-ஜன்ம ஜரா மரணங்களாலே விவர்ஜிதமாய் –
நித்தியமாய் -பகவத் அனன்யார்ஹ சேஷமாய் -ஜ்ஞானானந்த ஸ்வரூப மான ஆத்ம ஸ்வரூபத்துக்கு வர்த்தகமான
திருமேனியுடைய ஸ்மரணத்தாலே என்னவுமாம் –
திருமேனி அப்ராக்ருதம் ஆகையாலே ஜ்ஞான வர்த்தகமாய் இறே இருப்பது –

மே –
மாறி மாறி பல பிறப்பும் பிறந்து -என்கிறபடியே ஜன்ம பரம்பரைகளிலே தோள் மாறித் திரிகிற என்னுடைய -என்னுதல் –
திருமேனி ஸ்மரணத்துக்கு இட்டுப் பிறந்த அடியேனுடைய என்னுதல் –
திருமேனி ஸ்மரணத்த்தில் போக்யதை அறியும் அடியேனுடைய என்னுதல் –
அசௌ-என்றத்தை லிங்க வ்யக்தமாக்கி -அதோ மன -என்று மனஸ் ஸூ க்கு விசேஷணம் ஆக்கி –
இதர விஷயங்களில் சபலமாய் இதன் வாசி அறியும் மனஸ் -என்னுதல் –
ஜ்ஞான ப்ரசரண த்வாரமான மனஸ் -என்னுதல்

மே மன –
மனஸ்ஸூ தான் ஜ்ஞான ப்ரசரண த்வாரமே யாகிலும்
அது ப்ராப்த விஷயத்தில் ஆகாமல் அப்ராப்ருத விஷயங்களிலேயாய்த் தடுமாறுகைக்கு அடி
அடியேனுடைய சம்பந்தம் என்கிறார் –
மே மன –
அடியேனுக்கு பவ்யமான மனஸ் -என்கிறார் -இத்தால் ஸ்வ சம்பந்திகளுக்கும் இவை உண்டாக வேணும் என்கிறது –

சக்தம் மநோ பவது –
அப்ராப்த விஷயத்தில் அநவரத சஞ்சரணத்தால் உண்டான உறாவுதல் தீரும் படி தேவரீர் திரு மேனியை நினைக்கையே
தனக்கு ஸ்வரூபமாம் படி யாக வேணும் என்கிறார் –
ஜ்ஞான இந்த்ரியங்களிலே பிரதானமான மனஸ்ஸூக்கு விஷயம் சொன்ன போதே உப லஷண தயா
மற்ற சஷூராதி ஜ்ஞான இந்த்ரியங்கள் ஐந்துக்கும் தத் தர்சன தத் சௌகுமார்ய-தத் குண ஸ்ரவண –
தத் திவ்ய கந்த -தத் தீர்த்த பிரசாத -மாதுர்யாதிகள் விஷயங்களாக வேணும்
என்னுமதுவும் சொல்லப் பட்டது –
மனஸ்ஸூக்கு சேஷம் இறே மற்ற இந்த்ரியங்கள் -குரு பாதாம் புஜம் த்யாயேத் -என்னக் கடவது இறே

அசௌ வாக்
நிதியைப் பொழியும் முகில் என்று –மன்னா மனிசரைப் பாடி -இளைத்து இருக்கிற என் நா என்னுதல்
தேவரீருடைய குண கீர்த்தன லுப்தையான என் நா வென்னுதல்

குண கீர்த்தன –
தேவரீருடைய ஆத்ம குணங்களான வாத்சல்யாதிகளுக்கும்
திரு மேனி குணங்களான சௌந்தர்யாதிகளுக்கும் வாசகங்களான
திரு நாமங்களைச் சொல்லுகையாலே –
நித்யம் சக்தா பவது -சொலப்புகில் வாயமுதம் பரக்கும் -என்கிறபடியே
திரு நாம அனுசந்தானம் -உபக்ரமே தொடங்கி போக்யமாய் இருக்கையாலே இதில் என் நாவானது
அநாதி காலமே பிடித்து விஷயாந்தரங்களை ஸ்துதித்து இளைத்துக் கிடந்த தன்னிளைப்பு எல்லாம் தீரும் படி
என்றும் ஒக்க சக்தமாக வேணும் என்கிறார்

குரோர் நாம சதா ஜபேத் -என்னக் கடவது இறே –
இவ்விடத்தில் குண சப்தத்தாலே திரு நாமத்தை லஷிக்கிறது –
இப் பிரமாண அநு குணமாக குணாவி நாபத்தைப் பற்றவுமாம் –
ஸ்ரீ முதலியாண்டான் ஸ்ரீ திருக் கோட்டியூர் நம்பியை சேவிக்க எழுந்து அருளின போது-
அவர் த்யானத்தில் எழுந்து அருளக் கண்டு பின்பு
தண்டன் சமர்ப்பித்து த்யானம் எது மந்த்ரம் எது -என்று கேட்க அவரும் –
த்யானம் ஸ்ரீ ஆளவந்தார் திரு மேனி –
மந்த்ரம் ஸ்ரீ யமுனைத் துறைவர் என்கிற திரு நாமம் -என்று அருளிச் செய்தார் ஆகையாலே
த்யாநாந்ந்தர பிராப்தி திரு நாமத்துக்கு இறே

பஹவோ ந்ருப கல்யாண குணா புத்ரச்ய சந்தி தே-அயோத்யா -2-26- என்கிறவிடத்தில் குண சப்தத்தை
திரு நாமத்துக்கு வாசகமாக அருளிச் செய்தார் இறே ஸ்ரீ பெரிய ஜீயர் –
இப்படி மநோ வாக் காயங்களுக்கு விஷயத்தைச் சொல்லி –
மேல் காயிக வியாபாரம் தேவரீர் விஷயத்தில் பண்ணும் கைங்கர்யம் ஆக வேணும் என்கிறார் க்ருத்யம் -இத்யாதியால்
அன்றிக்கே
காயம் தனக்கு விஷயத்தைச் சொல்லுகிறார் ஆகவுமாம் -விசித்ரா தேஹ சம்பந்தி ஈஸ்வராய விஷ்ணு தத்வம் -விறே
கரத் வயச்ய-
கைங்கர்யம் செய்யும் இடத்தில் மற்றொரு துணை தேட வேண்டாத படி அந்யோந்ய சஹாயமான-கரத் வயத்தினுடைய –
கருத் யஞ்ச –
வியாபாரமும்
தவ தாஸ்ய கரணம் து பவேத் –
தேவரீர் விஷயமாய் -விலஷணமாய் இருக்கிற கைங்கர்யம் ஆக வேணும் என்கிறார்

து -சப்தம் –
வைஷ்ணவ வாசி -கைங்கர்யத்துக்கு வைஷண்யமாவது-இதர விஷய ஸூஸ்ருஷை போலே ஸ்வரூப விரோதியாய்
துக்கோ தர்க்கமாய் இருக்காய் யன்றிக்கே ஸ்வரூப அநுரூபமாய் ஸூ கோதர்க்கமாய் இருக்கை-
அன்றிக்கே –
பகவத் கைங்கர்யம் போலே சாஸ்த்ரைகசமிதி கம்யமாய் இருக்கை யன்றிக்கே தேவரீர் ஸ்ரீ ஸூக்திகளால்
அறியத் தக்கதாய் இருக்கை யாகவுமாம்
அன்றிக்கே –
கரதவயஸ்ய து கர்த்தவ் யஞ்ச -என்று அந்வயித்து-முன்பு எல்லாம் இதர விஷயங்களை ஸூஸ்ருஷித்து அதுவே
யாத்ரையாய்ப் போந்த இந்த கரத்வயத்தினுடைய வ்ருத்தி என்னவுமாம் –
அங்கன் அன்றிக்கே –
து சப்தம் -அப்யர்த்தமாய் காயிக வியாபாரமும் தாஸ்ய கரண ரூபமாக வேணும் என்கிறார் ஆகவுமாம்
உபாய வரணாத்மகத்வம் உண்டு இறே அஞ்சலிக்கு –
இத்தால் கரண த்ரயத்துக்கும் உபாய உபேயங்களில் அந்வயம் உண்டு என்கிறது
இத்தால் கர்மாத் யுபாயங்களுக்கு பகவன் நிஷ்ட உபாயத் வாபி வ்யஞ்சகத்வம் ஒழிய சாஷாத் உபாயத்வம் இல்லை என்கிறது
நிதித்யாசிதவ்ய என்கிறதும் இவனுடைய அஜ்ஞ்ஞாதையைப் பற்றி இறே

யத்வா சகாரா துகாரங்கள் இரண்டும் -ஏவகாரார்த்தமாய் -கரண த்வயத்தினுடைய வியாபாரம் தானே ப்ராப்த விஷயத்தில் பண்ணும்
கைங்கர்யமே யாக வேணும் -என்கிறார் ஆகவுமாம்
அங்கனும் அன்றிக்கே –
து -சப்தம் -ஏவகாரார்த்தமாய் விஷயாந்தர ஸூஸ்ருஷையை வ்யவச்சேதிக்கிறது ஆகவுமாம் –
அன்றிக்கே
கர த்வயச்ய ச தவ தாஸ்ய கரணந்து க்ருத்யம் பவேத் -என்று யோஜிக்கவுமாம் –
குரோர் வார்த்தாச்ச கதயேத்-என்னக் கடவது இறே –
இவ்விடத்திலே ச காரத்தாலே கைங்கர்யத்தைச் சொல்லுகிறது –
இப்படி கரண த்ரயமும் அநு கூல விஷயங்களில் மண்டி இருந்தாலும் வ்யாபாராந்தரங்களில் ஆனால் கொத்தையாம் இறே –
ஆகையால் கரண த்ரயமும் வ்யாபாராந்தரத்தில் விமுகமாக வேணும் என்கிறார் –

வ்ருத்யந்தரே அஸ்து விமுகம் கரண த்ரயஞ்ச -என்று
இது ஏவ கார பர்யாயமான து சப்தத்தாலே நிரசிக்கப் பட்டது அன்றோ என்னில் –
அத்தாலே தாஸ்யே தரங்கள் யாய்த்து வ்யவச்சேதிக்கப் படுகிறது
இங்கு பகவத் கைங்கர்யம் தாஸ்யம் ஆகையாலே அத்தை வ்யவச்சேதிக்கிறது –
ஆசார்ய நிஷ்டனுக்கு த்வய புருஷார்த்தமான பகவத் கைங்கர்யம் விரோதி இறே –

கரண த்ரயஞ்ச வ்ருத்யந்த்ரே விமுக மஸ்து –
து சப்தம் வை லஷண வாசியான போது இங்கு விஷயாந்தரங்களை வ்யாவர்த்திக்கிறது
அன்றிக்கே –
சகாரம் -இவ்வர்த்தமாய் -கரண த்ரயமானது வகுத்த விஷயத்தில் சக்தமானால் போலே தத் இதர விஷயங்களில்
விமுகமாக வேணும் என்கிறார் என்னவுமாம் –
குரோர் அந்யன்ன பாவயேத் -என்னக் கடவது இறே –

——————————————

அவதாரிகை —

கீழ் இரண்டு ஸ்லோகத்தாலே-
தாம் பிரார்த்த அர்த்தங்களுக்கு பிரமாணமாக திரு மந்த்ரத்தை ப்ரசக்தி பண்ணி-
தாம் பிரார்த்தித்த அர்த்தங்கள் திரு அஷ்டாஷரத்தின் பத த்ரயார்த்தங்கள் யாகையாலே –
தந் நிஷ்டையை அடியேனுக்கு பிரசாதித்து அருளி
அடியேன் புத்தியானது தேவரீர் திருவடிகளை அனுபவித்து ஹ்ருஷ்டமாம் படி செய்து அருள வேணும் என்கிறார் –
கீழ் ஸ்லோகத்தாலே
பிரதம பாதத்தாலே -ப்ரணவார்த்தமும் -வாக் குண கீரத்தநே அசௌ -என்றத்தாலே வாத்சக்யாதி
குண கீர்த்தனத்திலே என்ற போதே -அக் குணங்கள் உபாய குணங்கள் ஆகையாலே மத்யம பதார்த்தமும்
த்ருதீய பாதத்தாலே -சரம பதார்த்தமும் –
சதுரத்த பாதத்தாலே -பிரதம சரம பத ஸ்தான அந்வித நமஸ் சப்தார்த்தமும் சொல்லப் பட்டது இறே

அஷ்டாஷராக்ய மநுராஜ பத த்ரயார்த்த
நிஷ்டாம் மமாத்ர வித ராத்ய யதீந்திர நாத
சிஷ்டாக்ர கண்ய ஜன சேவ்ய பவத் பதாப்ஜே
ஹ்ருஷ்டா அஸ்து நித்யமனுபூய மமாஸ்ய புத்தி –5-

அஷ்டாஷராக்ய –
ஏதத்வை நாராயணஸ் யஷ்டாஷரம் பதம் -என்றும்
எட்டு எழுத்தும் ஓதுவார் -என்றும்
கதிர் அஷ்டாஷரோ ந்ரூணாம்-என்றும்
மந்த்ரம் அஷ்டாஷரம் வித்யாத் -என்னும் இத்யாதி பிரமாணங்களாலே-
ஸ்ரீ அஷ்டாஷரம் -என்று பிரசித்தமான -வென்னுதல்-
ஸ்ரீ அஷ்டாஷரம் என்ற திரு நாமம் உடைய என்னுதல்

மநுராஜ –
தமீஸ் வராணாம் பரமம் மகேஸ்வரம் -என்றும்
ராஜாதி ராஜ சர்வேஷாம் -என்றும்
வானோர் இறை என்றும்
அமரர்கள் அதி பத்தி -என்றும்
தேவ தேவேச -என்றும் இத்யாதிகளில் சொல்லுகிறபடியே வாச்யனான ஸ்ரீ ஈஸ்வரன்
ஸ்வ அபேஷயா நியாமகாந்தர ஸூ யனாய்-தான் சர்வ நியந்தாவாய் இருக்குமா போலே வாய்த்து
வாசகமான ஸ்ரீ திரு அஷ்டாஷரமும்

மந்த்ராணாம் பரமோ மந்திர -என்றும்
ந மந்த்ரோ அஷ்டாஷராத் பர -என்றும் சொல்லுகிறபடியே
பகவன் மந்த்ரங்களில் ஸ்வ அபேஷயா அதிசயித மந்த்ராந்திர ரஹீதமாய்
தான் பிரதானமான படியும்
ஈஸ்வரனை ஒழிந்தவர்களுக்கு ரஷகத்வம் உண்டாம் போதாய்த்து மந்த்ராந்தங்களுக்கு மந்த்ரத்வம் உள்ளதும் –
ஆக இப்படி
பகவத் மந்த்ரங்களில் பிரதானமான ஸ்ரீ திரு மந்த்ரத்தினுடைய –
அவனுடைய பிரதாந்யம்-குண பௌஷ்கல்யாதி நிபந்தனம்-இதனுடைய பிரதானம் அர்த்த பௌஷ்கல்யாதி நிபந்தனம்-

பத த்ரயார்த்த –
பிரணவ -நமோ -நாராயணாய -என்கிற பத த்ரயத்தினுடைய
அனந்யார்ஹ சேஷத்வ -அநந்ய சரணத்வ -அநந்ய போக்யத்வங்கள் ஆகிற அர்த்தங்களிலே

நிஷ்டாம்-
அவிசால்யமான இருப்பை –
அர்த்த ஸ்திதியில் அவிசால்யத்வமாவது –
விரோத்யுதயாஸ ஹிஷ்ணுத்வம் -அதாவது –
அனன்யார்ஹ சேஷத்வ விரோதியான அந்ய சேஷத்வத்தினுடையவும் –
அநந்ய சரணத்வ விரோதியான உபாயாந்தர சம்பந்தத்தினுடையவும் –
அநந்ய போக்யத்வ விரோதியான உபேயாந்தரங்களுடையவும் உதயத்தை பொறாது ஒழிகை
ஸ்வரூப உபாய புருஷார்த்தங்களில் ஸ்வார்த்ததா புத்தி தவிர்கை யாக்கவுமாம் –
இது இறே நமஸ் சப்தத்தாலே
பூர்வ உத்தர பதங்களோடு காகாஷி ந்யாயத்தாலே அன்வயித்து கழி யுண்கிறது

அஸ்ய மம-
உண்டியே உடையே உகந்தோடும் -என்கிறபடியே அன்ன வஸ்த்ராதி விஷயார்ஜன லோலனான அடியேனுக்கு என்னுதல்-
அதில் ஆசா லேசம் இல்லாத அடியேனுக்கு என்னுதல் –
மேலே -விதர -என்றதுக்கு அனுகுணமாக மஹ்யம் -என்ன வேண்டி இருக்க
மம -என்கிறது சம்பந்த சாமான்ய அபிப்ப்ராயத்தாலே
அன்றிக்கே –
அஸ்ய மம -அதில் ஆசை உடைய அடியேனுக்கு -என்னுதல்

விதர –
பிராசாதித்து அருள வேணும் -என்கிறார் –
தேவரீர் தரப் பார்க்கில் அத்தை இப்போதே தர வேணும் என்ன -தேச விசேஷத்திலே யாகிறது -என்ன

அத்ர-
இருள் தரு மா ஞாலமான இத் தேசத்திலேயாக வேணும் என்கிறார் -தேவரீர் சம்பந்திகளுக்கு இதுவன்றோ அசாதாரண லஷணம்-
ஆகில் தருகிறோம் –பொறுத்து இரும் என்ன

அத்ய –
அபேஷையுடைய இக்காலத்திலேயாக வேணும் -என்கிறார் -நின்றவா நில்லா நெஞ்சு இறே
அன்றிக்கே -உமக்கு இப்படி ஸ்வரூப அனுரூபங்களான அர்த்தங்களில் ஆசை இல்லாமைக்கு அடி என் என்ன

அத்ராத்ய –
இருள் தரும் மா ஞாலமான இத்தேசமும் -சத் அனுஷ்டான விரோதியான இக்காலமும் -என்கிறார்
காலம் கலி இறே -தேச கால -பாத்ரங்களைப் பாராமல் தேவரீர் இந்த சம்பந்தமே ஹேதுவாக செய்து அருள வேணும் என்கிறார்
அதிகாரம் இல்லாதார்க்கு அன்றோ எதிராசா நீ இரங்க வேண்டுவது -ஆசை யுடையார்க்கு எல்லாம் ஆரியர்காள் கூறும் -என்று
அத்தலையில் நினைவு அறிந்து இறே இவர் அருளிச் செய்தது
இப்படி அநதிகாரயாய் இருந்து வைத்து நம்மை நிர்பந்திக்கிறது என் என்ன

யதீந்திர –
நம் குறை ஆராயும்படி யன்றோ தேவரீர் பூர்த்தி -தேவரீருக்கு உள்ள சம தம யாத்ம குணங்கள்
தேவரீர் சம்பந்திகளுக்கும் போரும்படி இறே தேவரீர் மதிப்பு –
ஆகில் உமக்கு என் என்ன –

நாத
தேவரீர் இத்தலைக்கு ஸ்வாமி யன்றோ நம் கார்யம் செய்யாமைக்கு என்கிறார் -யாசித்தும் பிறர் கார்யம்
செய்யுமவர்க்கு பிரார்த்தனை மிகை யன்றோ என்கிறார் –
ஸ்வாமி யானமையை நீ என் கொண்டு அறிந்தீர் என்ன –

சிஷ்டாக்ர கண்ய ஜன சேவ்ய
பிரமாணங்களில் பிரதானமான சிஷ்டாசாரம் கொண்டு அறிந்தேன் -என்கிறார் –
தர்மஜ்ஞ சமய பிரமாண-இறே –
வேத பிரமாண்ய வாதிகளிலே முதல் எண்ணத் தக்கவர்களான ஸ்ரீ கூரத் ஆழ்வான்-ஸ்ரீ முதலி யாண்டான் –
முதலான சிஷ்ட ஜனங்களாலே சேவிக்கத் தகுதி யானவரே என்று சம்போதிக்கிறார்-
இவர்கள் ஆஸ்ரயிக்கும் போது-பிராப்த விஷயமாக வேணும் என்று அறிந்தேன் என்று கருத்து –
அன்றிக்கே –
சிஷ்டாக்ரகண்யருடைய சம்பந்தி ஜனங்களால் சேவிக்கத் தகுந்தவரே என்னவுமாம் –
அப்போது அவர்கள் தந்தாமைப் பற்றினவர்களுக்கு ப்ராப்த விஷயம் என்று உபதேசித்துக் காட்ட –
அவர்களும் கண்டு ஆஸ்ரயிக்கை யாலே தேவரீர் ஸ்வாமி யானயமையை அறிந்தேன் என்று கருத்து

ஆகில் தருகிறோம் என்று இவர் பிரார்த்தித்த படியே பிரதம பர்வதத்தை வெளிச் சிறப்பிக்க –
அடியேனுக்கு இவ்வளவால் போராது-இதினுடைய எல்லை நிலமான தேவரீர் திருவடிகளை அனுபவித்து
அடியேனுடைய புத்தியானது ஹ்ருஷ்டமாக வேணும் என்கிறார் –
ஆசார்ய கைங்கர்யம் பகவத் கைங்கர்யத்தினுடைய சரம அவதி யானமை எங்கனே என்னில்
ப்ராப்யத்துக்கு பிரதம பர்வம் ஆசார்ய கைங்கர்யம் -என்று தொடங்கி-சரம பர்வம் பாகவத கைங்கர்யம் -என்று அருளிச் செய்து
அதுக்கு அர்த்தம் ஆசார்யன் உகப்புக்காக பண்ணும் பகவத் கைங்கர்யம் ஆசார்ய கைங்கர்யம் என்று தொடங்கி –
பாகவதர்கள் உகப்புக்காக பண்ணும் ஆசார்ய கைங்கர்யம் பாகவத கைங்கர்யம் -என்று ஆசார்ய கைங்கர்யத்தை
சரம பர்வமாக அருளிச் செய்தார் இறே பிள்ளை லோகாச்சார்யர் –

ஆசார்யன் திரு மந்த்ரத்தை உபதேசித்து அதுக்கு அர்த்தமாக பகவத் தாதர்த்தமாக உபதேசிக்க
பகவானும் –மத பக்த ஜன வாத்சல்யம் -என்று தொடங்கி -ச ச பூஜ்யோ யதாஹ்யஹம் என்றும்
தத் உச்சிஷ்டம் ஸூ பாவனம் -என்று பாகவத தாதர்யத்தை உபதேசிக்கையாலே
அவர்களுடைய ஆசார்ய சம்பந்தத்தை யிட்டு இவனை அங்கீ கரித்து
பதி வ்ரதைகள் பதி வ்ரதைக்கு பாதி வ்ரத்யத்தை உபதேசிக்குமா போலே
குருரேவ பர ப்ரஹ்ம-இத்யாதிகளாலே ஆசார்ய தாதர்யத்தை உபதேசிக்கையாலே ப்ராப்யத்தில்
சரம பர்வம் ஆசார்ய கைங்கர்யம் என்கிறது –
இத்தை இறே-திரு வெட்டு எழுத்தும் கற்று நான் உற்றதும் உன் அடியார்க்கு அடிமை என்று
திருமங்கை ஆழ்வார் அருளிச் செய்தது

பகவத் கைங்கர்யத்தில் ஆசார்யன் உகப்புண்டு —
பாகவத கைங்கர்யத்தில் ஆசார்ய பகவத் ப்ரீதி உண்டு
ஆசார்ய கைங்கர்யத்தில் ஆசார்ய பகவத் பாகவதர்கள் உகப்பு உண்டு –
ஆகையால் ஆசார்ய கைங்கர்யம் ததீய கைங்கர்ய கர்ப்பமாய் இருக்கும்
ஆகையால் ஆசார்ய கைங்கர்யமே திரு அஷ்டாஷரத்துக்கு பிரதான ப்ரமேயமாகக் கடவது

அன்றிக்கே
சிஷ்டேத்யாதி-க்கு
இப்படி சம்பந்த மாதரம் கொண்டு நாம் ஆருக்கு அதிகாரம் உண்டாக்கி உதவினோம் என்ன
சிஷ்டேத்யாதி –
சாஸ்திர விஸ்வாச சாலிகளான ஜனங்கள் உண்டு -யாதவ பிரகாச யஜ்ஞ மூர்த்தி யாதிகள் -அவர்களாலே
சேவ்யர் ஆனவரே -என்றுமாம் –
அவர்களை அதிகாரிகள் ஆக்கி யன்றோ தேவரீர் திரு மந்த்ரார்த்தை உதவி யருளிற்று –

அன்றிக்கே –
சிஷ்டாக்ர கண்ய ஜன சேவ்ய -என்று இரண்டும் சம்போதனம் ஆகவுமாம் —
அப்போது நன்மையால் மிக்க நான்மறையாளர்கள் -என்றும்
ஆன்ரு சம்சயம் பரோ தர்ம -என்றும் சொல்லுகிறபடியே
சகல சாஸ்திர தாத்பர்யமான ஆன்ரு சம்சய பிரதானரில் முதல் எண்ணத் தக்கவர்
ஆகையாலே சர்வ ஜனங்களாலும் சேவிக்கத் தக்கவர் என்று பொருள் –

இவருக்கு ஆன்ரு சம்சய பிரதானரில் அக்ர கண்யத்வம் ஆவது –
முன்புள்ள முதலிகள் க்யாதி லாப பூஜா நிரபேஷராய்-ஆன்ரு சம்சய பிரதானராய்
பர அநர்த்தம் பொறுக்க மாட்டாதே ஆஸ்திக்யாதி பரிஷை பண்ணி ஹிதம் அருளிச் செய்வார்கள் ஆகில் –
இவர் அங்கன் அன்றிக்கே
பரர அனர்த்தமே பற்றாசாக ஆஸ்திக்யாதர பரிஷை பண்ணாமல் ஹிதம் அருளிச் செய்து போருகை
ஆழ்வானை மாச உபவாசம் கொண்டது நம்பி நியமனத்துக்காக –

அன்றிக்கே –
சிஷ்டாக்ர கண்ய ஜன சேவ்ய -என்கிறது பதாப்ஜ விசேஷணம் ஆகவுமாம் -அப்போது
ராமானுஜச்ய சரனௌ சரணம் பிரபத்யே -என்றும் –
ராமானுஜ பதாம் போஜ சமாஸ்ரயண சாலித -என்றும்
இராமானுசன் தன இணை யடியே –உதிப்பான உத்தமர் சிந்தையுள் -என்கிறபடியே
ஆழ்வான் முதலான சிஷ்ட ஜனங்களால் சேவிக்கத் தகுதியான பதாப் ஜங்கள் -என்கிறது –
இத்தால் தாம் அயோக்யர் என்கிறது –

பவத் பதாப்ஜே-
பரம பிராப்யரான தேவரீருடைய பரம போக்யங்களான திருவடித் தாமரைகளை –
அனுபூய ஹ்ருஷ்டாஸ்து-என்ன வேண்டி இருக்க முதலில் ஹ்ருஷ்டாஸ்து என்றது திருவடிகளுடைய போக்யதாதிசயம்
அனுபவ உன்முகமாகும் தசையிலும் அனுபவ ஜனித ஆனந்தத்தை உண்டாக்கவற்று என்னும் அபிப்ராயத்தாலே

நித்யம் –
அனுபாவ்ய வஸ்துவோபாதி-அனுபவமும் ரசித்து இருக்கையாலே இது நித்யமாக வேணும் என்கிறார் –
அன்றிக்கே –
ஹ்ருஷ்டா அனுபூயாஸ்து-
திருவடிகளினுடைய போக்யாதிசயத்தைக் கண்டு அலாப்யங்களான இத் திருவடிகள் நமக்கு
அனுபாவ்யங்களாகக் கடவது என்று ஹ்ருஷ்டமாய் அனுபவித்து தான் சத்தை பெறக் கடவது என்கிறார் ஆகவுமாம் —
முன்பு அசந்நேவ -இ றே-

அன்றிக்கே –
அனுபூயாஸ்து ஹ்ருஷ்டஸ்து-அனுபவித்து தான் உளதான மாதரம் அன்றிக்கே –
ஸ்வ தர்மமான ஆனந்த ரூபத்தை யும் அடைந்ததாக வேணும் என்கிறார்
நித்யம் அனுபூய ஹ்ருஷ்டஸ்து –
இவ் வனுபவம் போக்யமாய் இருக்கையாலே கால தத்வம் உள்ளதனையும் அனுபவித்து அனுபவ ஜனிதமான ஹர்ஷம்
புறம்பு ஒசிந்து காட்டும்படியாக வேணும் என்கிறார்

ஏன் தான் என்னில் –
மமாஸ்து புத்தி –
நிரூபகம் முன்னாக நிரூப்ய சித்தி யாகையாலே நிரூபகமான அனுபவத்தை முன்னே சொல்லி
அநந்தரம் நிரூப்யமான தம்மை அனுசந்திக்கிறார்
மமாஸ்ய-
தேவரீருடைய திருவடிகளை அனுபவித்து -அத்தாலே லப்த சத்தாகனாம் படியான அடியேன் இப்படி ஸ்வரூப நாசகங்களான
விஷயங்களிலே சபலன் ஆவதே என்கிறார் –
இப்படி விஷய சாபல்யனான அடியேனுடைய -என்னுதல்-
இவ்வளவான மனஸ் ஸ்வ பாவம் உடைய அடியேனுடைய -என்னுதல்

புத்தி-
ஞானமாதல்
மனஸ் ஆதல்

மமாஸ்ய புத்தி –
ஜ்ஞானமாகில் தேவரீரை ஒழிய மற்று ஒன்றில் புகாது –
அது விஷயாந்தரத்தில் புகுருகைக்கு அடி அடியேனுடைய சம்பந்தம் யாய்த்து
இப்படி இருந்துள்ள அடியேனுடைய புத்தி -என்னவுமாம்
அன்றிக்கே –
மமாஸ்ய புத்தி –
தேவரீராலே கொடுக்கப் பட்ட அஷ்டாஷராக்ய மநுராஜ பதத்ரயார்த்த நிஷ்டையை யுடையனாய்
அதுக்கு இட்டுப் பிறந்த அடியேனுடைய புத்தியானது -என்னவுமாம்

இத்தால் பிரதம பர்வம் அதி விலஷணமாய் இருந்ததே யாகிலும் அதில்
சரம பர்வ நிஷ்டனுடைய புத்தியானது புகாது என்கிறார்
சிஷ்டேத்யாதி–பதாப்ஜ விசேஷணம் ஆன போது-நாத -என்ற அநந்தரம் —
ஆகில் செய்கிறோம் இத்யாதி சங்கதி கண்டு கொள்வது –

————————————————————————————–

ஸ்ரீ கோயில் கந்தாடை அப்பன் ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ ஸூத்த சத்வம் தொட்டாசார்யா ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம் .
ஸ்ரீ பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம் .

ஸ்ரீ யதிராஜ விம்சதி – தனியன் / பிரவேசம் -/முதல் ஸ்லோஹம் –ஸூத்த சத்வம் ஸ்ரீ தொட்டாசார்யா ஸ்வாமிகள் வியாக்யானம்–

November 12, 2015

ஸ்ரீ திருவாய் மொழிப் பிள்ளையே சேஷி உபாயம் பிராப்யம் என்ற பற்ற -அவர் உத்தாராக ஆசார்யர் –
க்ருபா மாத்திர பிரசன்னாச்சார்யர் ஸ்ரீ உடையவர் திருவடிகளைக் காட்டிக் கொடுத்து அருள
ஸ்ரீ மத யதீந்திர தவ திவ்ய பதாப்ஜ சேவாம்-ஸ்ரீ சைல நாத கருணா -பரிணாமத்தாம் -என்றும்
தேசம் திகழும் திரு வாய் மொழிப் பிள்ளை மாசில் திருமலை யாழ்வார் என்னை
நேசத்தால் இப்படி எண்ணி நின் பால் சேர்த்தார் எதிராசா -என்றும்
தாமே அருளிச் செய்த படி தஞ்சமாக காட்டிக் கொடுத்த ஸ்ரீ உடையவர் மேலே அதிக பிராபண்யம் மிக்கு
ஸ்ரீ யதிராஜ விம்சதி அருளிச் செய்தார் –

வல்லார்கள் வாழ்த்தும் குருகேசர் தம்மை மனத்து வைத்து
சொல்லார வாழ்த்தும் மணவாள மா முனி தொண்டர் குழாம்
எல்லாம் தழைக்க எதிராச விம்சதி ஈன்றளித்தோன்
புல்லார விந்தத் திருத் தாள் இரண்டையும் போற்று நெஞ்சே -என்று அங்கே இருந்த முதலிகள் அனுசந்தித்தார்கள்

ஸ்ரீ ரகஸ்ய த்ரயம் -65 அஷரங்கள் என்பதால் ஸ்ரீ ஆளவந்தார் ஸ்ரீ ஸ்தோத்ர ரத்னம் 65 ஸ்லோகங்கள் அருளிச் செய்தது போல்
அதில் உள்ள 20 பதங்கள் என்பதால் 20 ஸ்லோகங்கள் கொண்டு ஸ்ரீ மணவாள மா முனிகள் இந்த பிரபந்தம் அருளிச் செய்து அருளினார் –

ஸ்ரீ எறும்பியப்பா அருளிச் செய்த தனியன்

ய ஸ்துதிம் யதிபதி பிரசாதிதீம் வ்யாஜஹார யதிராஜ விம்சதிம்
தம் பிரபன்ன ஜன சாதகாம்புதம் தௌமி சௌம்ய வர யோகி புங்கவம் –

ய-
யதிவரதத்த்வவிதே …-வரவரமுனி சதகம் -2-என்றும் –
கருணைக சிந்தோ -வரவர முனி சதகம் -100-என்றும் சொல்லுகிறபடியே
ஸ்ரீ எம்பெருமானாருடைய அவதார விசேஷமாகவும் -அவர் தம்முடைய யாதாம்ய தர்சியாகவும் தயாம்பு ராசியாகவும்
பிரசித்தரான யாதொரு ஸ்ரீ மணவாள மா முனிகள் யச்சப்தம் பிரசித்த பராமர்சி இறே-

யதிபதி பிரசாதிதீம்
யதிதாம் பதி -யத்பதி / யதிபதே பிரசாத அஸ்யாம்-அஸ்தீதி-யதிபதி பிரசாதிதீம் என்ற வ்யுத்பத்தியாய் –
ஜிதேந்த்ரியர்களுக்கு உத்தர உத்தர இந்த்ரிய நிக்ரஹம் வாராமல் பண்ணியும்
மென்மேலும் இந்த்ரிய நிக்ரஹம் அபிச்சின்னமாக அபிவிருத்தமாம் படி பண்ணியும்
ரஷகரான எம்பெருமானாருடைய ப்ரீதி விஷயம் என்னுதல் –

யதிபதி பிரசாத் யதீதி -யதிபதி பிரசாதி தீ தாம் -என்று வ்யுத்பத்தியாய் தன்னை அனுசந்தித்தவர்கள் பக்கல்
எம்பெருமானாரை அனுக்ரஹ சீலராம்படி பண்ண வற்றன என்னுதல்
இத்தால்
இவர் எம்பெருமானாருடைய நிரபேஷ உபாயத்வத்தையும் -சம்சாரிகளுடைய சர்வ பிரகாராதிதாயித்வத்தையும் –
அத்வதாயிபி சைவ கஸ்ய சம்யந்த்யஸ்தாத் மநோஹரௌ சர்வ ஏவ ப்ரமுச்யேரந்த்ர
பூர்வே பரே ததா -பாரத்வாஜ சம்ஹித -1-1-31-என்கிறபடியே
இவர் சம்பந்தமே சர்வ உத்தாரகம் ஆகிறபடியும் திரு உள்ளம் பற்றி –
இப்பிரபந்தம் அனுசந்தானத்தால் மாத்ரமே யாகிலும் ஸ்ரீ எம்பெருமானார் சம்பந்தம் உண்டாக அமையும் -என்று
அவர் தமக்கு பிரசாத ஜனகமான இப்பிரபந்தத்தை அருளிச் செய்தார் என்கிறது –

இரண்டு யோஜனையிலும் இப்பிரபந்தம் எம்பெருமானார்க்கு அத்யந்த அபிமதம் ஆகையாலும்
அத்தை அனுசந்தித்தவர் பக்கல் ஸ்ரீ எம்பெருமானார் தன்னடையே பிரசாதத்தை பண்ணி அருளுவார் என்கிறது –

பிரசாதிதீம்
தாமரையாள் ஆகிலும் சிதகுலைக்கும் -என்னுமா போலே இச் சேதனனை தான் கடாஷிப்பது இல்லை என்று இருக்கும்
ஸ்ரீ எம்பெருமானாரையும் இப்பிரபந்தம் ஸ்வ ஸ்மரண மாத்ரத்தாலே அவன் தன்னிடத்தே பிரசாதத்தை பண்ணி யல்லது
நிற்க ஒண்ணாத படி பண்ணுவிக்கும் என்கிறது –
இவர்த்தமிராமானுஷாட்ஷ்டகத்தில் பிரசித்தம் இறே –
இது தன்னை சுரக்கும் திருவும் உணர்வும் -43 என்று அமுதனார் அருளிச் செய்தார் இறே

யதிராஜ விம்சதிம்
பிரதி ஸ்லோஹம் ஸ்ரீ யதிராஜ சப்தத்தை இட்டுச் சொல்லுகையாலே -ஸ்ரீ யதிராஜ விம்சதி -என்கிற
திரு நாமத்தை உடையது என்னுதல்
இதில் ஒரு ஸ்லோக்ஹத்தை அனுசந்திக்கவே அனுசந்தாத்ரு விஷயத்தில் ப்ரேமம் கரை புரண்டு ஓர் ஆயிரத்தில் படியே
இருபடி யாய்த்து ஸ்ரீ எம்பெருமானார் இவர் தனக்கு ரஷகராம் படியும் என்கிறது –
இதில் படி என்று திருமேனி

ஸ்துதிம்
ஸ்தோத்ரத்தை -ஸ்தூ யத இதி ஸ்துதி -ஸ்ரீ எம்பெருமானாருடைய குண அனுபவ ரூபமான இப்பிரபந்தத்தை

வ்யாஜஹார-
இஸ் சப்தம் -ஜகார -ஆஜஹார -வ்யாஜஹார -என்று த்ரிபிரிகார பிரகாரமாய் இருக்கையாலே –
எந்தை திருவாய் மொழிப் பிள்ளை இன்னருளால் வந்த உபதேச மார்க்கத்தை –என்கிறபடியே –
பூர்வாசார்யர்களுடைய உபதேச பரம்பர ராப்தமான அர்த்தத்தை
சம்சாரிகளுடைய துர்க்கதியைக் கண்டு பொறுக்க மாட்டாதே இப்பிரபந்த ரூபேண அருளிச் செய்தார் என்கிறது –

அவ்வழியாலே உபகாரராய் -அத ஏவ -பிரபன்ன ஜன சாதகாம்புதம்-பிரபன்ன ஜனங்கள் உண்டு –
பர அபிமானமே உத்தாரகம் என்று இருக்கும் அவர்களாகிற சாதகங்களுக்கு வர்ஷூ கலாவஹரான பிரபன்ன ஜனங்களை
சாதகங்கள் ஆகவும் -இவரை அம்புதமாகவும் நிரூபிக்கையாலே
சாதகங்களுக்கு வர்ஷபிந்து அன்றிக்கே தாரகம் இல்லாதாப் போலே யாய்த்து
பிரபன்ன ஜனங்களுக்கு பராபிமானம் அன்று உஜ்ஜீவன உபாயம் இல்லை என்கையும்
அம்புதமாவது -சமுத்ரோதத்தை தாம் பருகி ஸ்வ சம்பாதத்தாலே அதன் லாவண்யத்தைப் போக்கி
மாதுர்யத்தை உண்டாக்கி அத்தை சர்வ உபாய போக்யமாம் ஆக்குமா போலே
யதீந்த்ராக்ய பத்மாக்ரதமான பகவத் காருண்ய ரசத்தை தாம் அனுபவித்து
அதில் ஸ்ரீ ஈஸ்வர ஸ்வா தந்த்ர்யத்தாலே வரும் அவைரச்யத்தை மாற்றி சாபராத சேதன ரஷண உபயோகியாக்கி
அத்தை சர்வர்க்கும் கொடுக்குமவர் -நிரபேஷ உபகாரகர் யென்கையும் –
பர சம்ருத்தியே ஸ்வ ச்ம்ருத்தியாய் இருக்குமவர் யென்கையும்
தாம் தாமாக ஓர் அர்த்தத்தை கல்ப்பித்து உபதேசிக்கை யன்றிக்கே உபதேச பரம்பரா ப்ராப்தமான அர்த்தத்தையே
உபதேசித்தார் யென்கையும் தோற்றுகிறது-

அன்றிக்கே
சம்பந்திகளான ஜனங்கள் ஆகிற சாதகங்களுக்கு வர்ஷூ கலாவஹர் என்றுமாம் –
அப்போது ஸ்ரீ எம்பெருமானாருடைய கல்யாண குணங்களை தாம் அனுபவித்து அவைகளை தத் சம்பந்திகளுக்கு
போக்யமாக உபதேசிக்குமவர் என்கிறது –
பகவத் வந்தன கார்யம் குரு வந்தன பூர்வகம் –என்று ததீய விஷயத்தில் ஒக்கும் இறே

சௌம்ய வர யோகி புங்கவம் –
மகா உபாகரகர் ஆகையாலே -சதா தர்ச நீயராய் -மங்கள அவாஹமாய் -இவ் விரண்டு ஆகாரத்தாலே
பெரு மதிப்புத் தம் திரு உள்ளத்திலே தட்டாதவராய் -பர சம்ருதியே பிரயோஜனமாய் இருக்கிற
ஸ்ரீ அழகிய மணவாள மா முனிகளை

தௌமி-
ஸ்ரீ பெரிய ஜீயர் திருவடிகளை ஆஸ்ரயித்து-அதிகத பரமார்த்தரான ஸ்ரீ எறும்பியிலப்பா-
ஸ்ரீ யதிவர பிரசாத ஜனகமான இப்பிரபந்தத்தை உபகரித்து அருளி மஹா உபகாரகத்துக்குத் தோற்று
தம்மை அத்தலைக்கு சேஷமாக்கிக் கொடுக்கிறார் –
ரேணுஸ்தௌ – இறே
இத்தால் அஹங்கார நிவ்ருத்தியைச் சொல்லுகிறது –
அதாவது -ஸ்வஸ்மித ஸ்வார்ஹதா நிவ்ருத்தி -சரண உல்லிடமான மணிக்கு ஒளி ஸ்வபாவகம் இறே

—————————

பிரவேசம் –

ஸ்ரீ யபதியாய் -பரம காருணிகரான-ஸ்ரீ சர்வேஸ்வரன் அந்தமில் பேரின்பமான த்ரிபாத் விபூதியிலே
ஸ்ரீ வைகுண்டாக்ய திவ்ய நகரத்திலே சஹஸ்ர ஸ்தம்ப சோபிதமான ஸ்ரீ திரு மா மணி மண்டபத்திலே –
சஹஸ்ர பணா மண்டல மண்டிதமான ஸ்ரீ திரு வனந்த ஆழ்வான் ஆகிற கோப்புடைய சீரிய சிங்காசனத்திலே –
திருமகள் மணமகள் ஆயர் மகள் -திருவாய் -1-9-4 -ஸ்ரீ லஷ்மீ பூமி நீளா சமேதனாய்
ஏழ் உலகும் தனிக்கோல் செல்ல வீற்று இருந்து
க்ருஹீத்ய அனந்த பரிசார சாதநைர்தி ஷேவ்யமாணாம் சசிவைர்ய சோசிதம்-என்கிறபடியே
சத்ர சாமர தாஸ வ்ருத்தாத்ய ஏக கைங்கர்ய உபகரண சோபித ஹஸ்தரான-அயர்வறும் அமரர்களாலே
அனவரத பரிசர்யமாண சரண விதனாய்க் கொண்டு –
ஏதத் சாம காயத் நாஸ்தே -சாம வேத கீதனாய –திருச் சந்த -14-
தன்னை இன் கவி பாடின ஈசனை -திருவாய் -7-9-1- என்றும்
யானாய் தன்னைத் தான் பாடி தென்னா வென்னும் என்னம்மான் -திருவாய் -10-7-5-என்கிறபடியே
சஹஸ்ர சாக உபநிஷத் மயமான திருவாய் மொழி கேட்டு அருளா நிற்க
ச ஏகாகி ந ரமேதே -என்றும்
ஆற்றல் மிக்காளும்-4-5-4- நாதிஸ் வஸத மகா -என்கிறபடியே
தேசாந்தர கதனான புத்ரன் இடத்தில் பித்ரு ஹிருதயம் செல்லுமா போலே சம்சாரி சேதனன் இடத்தில் திரு உள்ளம் குடி புகுந்து
உண்டது உருக்காட்டாதே சம்பந்தம் ஒத்து இருக்க இவர்கள் இவ்வனுபவத்தை இழந்து இருக்கிறது
தம் தாமை யறியாமையால் யன்றோ போற நொந்து திரு உள்ளம் இரங்கி

இனியாகிலும் இவர்கள் உஜ்ஜீவிக்கும் விரகு யாம்படி என்-என்று விசாரித்து
சென்றால் குடையாம் இருந்தால் சிங்காசனமும் –நிவாசாய சய்யா ஆசன பாதுகா -இத்யாதிப்படியே
தம் திருவடிகளிலே ஒழிவில் காலத்தில் படியே எல்லா அடிமைகளும் தாம் ஒருவருமே செய்வதாகப் பாரித்துக் கொண்டு இருக்கிற
ஸ்ரீ திரு வனந்த ஆழ்வானைக் கடாஷித்து அருள

அவனும் ததஸ்த இங்கிதம் தஸ்ய ஜாதன் நேஷம்ஜகத்திதே -என்றும்
தஸ்மின் தாம்நி புரே பு நராவாத் -பூத்வோ பூயோவர வர முனிர் யோகி நாம்
சார்வ பௌம-என்கிறபடியே பாவஜ்ஞ்ஞன் ஆகையாலே
சம்சாரிகள் இருக்கும் இவ்விடத்திலேயே மாறன் மறை பயிலுமவர் ஆகையாலே
ஸ்ரீ ஆழ்வார் திருவவதார ஸ்தலமான ஸ்ரீ திரு நகரியிலே ஸ்ரீ அழகிய மணவாள மா முநிகளாய் திருவவதரித்து
ஸ்ரீ திருவாய் மொழிப் பிள்ளை சீர் அருளாலே

யதிவரதத்த்வ வித்தமராய் சம்சாரிகள் துர்கதியைக் கண்டு திரு உள்ளம் இரங்கி
இவர்கள் ரஷ்யம் அபேஷம் ப்ரதீஷதே -என்கிறபடியே
ரஷ்ய அபேஷ ப்ரதீஷரான பகவத் விஷயத்துக்கு ஆளாகாமையைத் திரு உள்ளம் பற்றி
இனி இவர்களுக்கு காரேய் கருணை இராமானுசா -25-என்கிறபடியே
கிருபா மாத்ர பிரசன்னாசார்யாரான ஸ்ரீ எம்பெருமானார் சம்பந்தம் இன்றி
மற்று ஒரு உஜ்ஜீவன உபாயம் இல்லை என்று அறுதியிட்டு
உபதேசாதிகளாலே அறிவிக்கப் பார்க்கில் ஸ்வ உத்கர்ஷாதிகளையிட்டு அத்யவசிப்பார்கள் என்று
யத் யதாசரதி ஸ்ரேஷ்ட –என்கிற நியாயத்தை திரு உள்ளம் பற்றி ஸ்வ அனுஷ்டானத்தாலே
திருத்தப் பார்க்கிறார் இப்பிரபந்தத்தில்

அனுசந்தித்தார் விஷயத்தில் எம்பெருமானார்க்கு கிருபை பண்ணி யல்லது நிற்க ஒண்ணாத படியான
இப் பிரபந்தத்தை அருளிச் செய்கிறார் என்னவுமாம் –
எம்பெருமானாருடைய உபாயத்வமாய்த்து பிரதிபாதிக்கப் படுகிறது உபக்கிரம உபசம்ஹாரங்களில்
அநிஷ்ட நிவ்ருத்தி பூர்வக இஷ்ட பிராபகத்வம் பர்யந்தமாகத் தோற்றுகையாலே-
எங்கனே என்னில் –

உபக்ரமத்தில் –
ஸ்ரீ மாதவாங்கரி ஜலஜத்வய நித்ய சேவா -பிரேமா விலாசய பராங்குச பாத பக்தம் -என்று ததீய பர்யந்தமான
பகவத் கைங்கர்யத்தை பிரசக்தி பண்ணி –
மேல்
காமாதி தோஷ ஹர மாத்மபதார்ஸ்ரிதா நாம் -என்று
தத் விருத்தங்களான காமாதி தோஷங்களுக்கு நிவாரகர் என்கையாலும்-
முடிவில் –
தாமன்வஹம் மம விவர்த்தய நாத தஸ்யா காமம் விருத்தமகிலஞ்ச நிவர்த்தய த்வம்–என்கையாலும்
உபாயம் எம்பெருமானாரே -என்கிறது

த்வயத்தில் பூர்வ உத்தர கண்டங்களாலே உபாய உபேயங்களுடைய ஐக்யம் சொல்லப் படா நிற்க -இங்கு
உபாயம் எம்பெருமானாரும் உபேயம் எம்பெருமான் என்கையும் சேருமோ என்னில் சேரும்
அங்கும் திருவடிகளை உபாயமாகவும் ஸ்ரீ யபதியை உபேயமாகவும் சொல்லிற்று இறே-
அங்கு திருவடிகள் அதத் யங்கள் யன்றோ என்னில் –
இவர் தாமும் திருவடிகள் ஆகையாலே அதத் யங்கராகக் குறையில்லை -ஆகையாலே இறே –
விஷ்ணுஸ் சேஷதீ -என்று பெரியவாச்சான் பிள்ளை அருளியதாக
ஸ்ரீ வைஷ்ணவ சமயாசார நிஷ்கர்ஷத்தில் எடுக்கப் பட்ட ஸ்லோஹம் திருவவதரித்தது
அன்றிக்கே இவர் தாமே உபாயமும் உபேயமாகவும் -ஐக்யம் என்னவுமாம்
சரம உபாய உபேயங்கள்-பிரதம உபாய உபேயங்களுக்கு சேஷங்கள் ஆகையாலே பிரபத்தி சாஸ்திர விரோதம் இல்லை

இனி உபாயத்துக்கு வேண்டுவது
விஷய பூர்த்தியும் -அபராத பூயஸ்தவமும் -ஆகிஞ்சன்யமும் -அநந்ய கதித்வமும் -உபாய உபேய பிராத்தனையும் ஆகையாலே
அதில் முதல் இரண்டு ஸ்லோஹத்தாலே விஷய பூர்த்தியையும் –
மேல் ஸ்லோஹ த்ரயத்தாலே பிராப்ய பிரார்த்தனையும் –
மேல் ஸ்லோஹ சப்தகங்களாலே தம்முடைய ஆகிஞ்சன்யத்தையும் -தம்முடைய தோஷ பூயஸ்தவத்தையும்-
மேல் ஒரு ஸ்லோஹத்தாலே விரோதி நிவ்ருத்தி பிரார்த்தனையையும் –
மேல் இரண்டு ஸ்லோகங்களாலே தம்முடைய அநந்ய கதித்வத்தையும் –
மேல் ஒரு ஸ்லோஹத்தாலே விரோதி நிவ்ருத்தி பூர்வக பிராப்ய சரமாவதி பிரார்த்தனையையும் –
மேல் ஒரு ஸ்லோஹத்தாலே அத்தலையில் கார்யகரத்வ உபயோகியான சக்தி விசேஷத்தையும் –
மேல் ஒரு ஸ்லோஹத்தாலே எம்பெருமானாருடைய ஸ்வ சம்பந்தி பரம்பரா விஷயமாக பிரவ்ருத்தமான
பகவத் ஏக உபாயத்வ பிரார்த்தனையே தத் சம்பந்திகளுக்கு ரஷகம் என்னுமத்தையும் –
மேல் ஒரு ஸ்லோஹத்தாலே ஆச்சார்ய ருசி பரிக்ரக்ருஹீதமாமதுவே தத் சம்பந்திகளுக்கு பிராப்யம் என்னுமத்தையும் அருளிச் செய்து –
நிகமத்தில் அடியேனுடைய அஜ்ஞாநாதிகளைக் கடாஷித்து இவன் அநந்ய கதிகன் என்று திரு உள்ளம் பற்றி
இப்பிரபந்த ரூபமான அடியேன் விண்ணப்பத்தை அங்கீ கரித்து அருள வேணும் என்று விண்ணப்பம் செய்து தலைக் கட்டுகிறார் –

இதில் பிரதி ஸ்லோஹமும்-எம்பெருமானாரை -யதிராஜ -யதீந்திர -என்று சம்போதிக்கிறது-
யத்த இதி -யச்சதீதி யதி -என்கிற வ்யுத்பத்தி த்வயத்தாலும் சொல்லப் படுகிற
ப்ரஹ்ம பிராப்தி பர்யந்தமும் -இதர விஷய வைராக்யமுமே இவருக்கு பிராப்ய ஹேதுவாகையாலே என்றாதல்
ஸ்வா ர்த்த பிரயத்யத்தையும் இதர விஷயத்தோடு சேர்த்து அதில் நின்றும் வ்யாவ்ருத்தராய் –
பரார்த்த ஏக பிரயத்தராய் இருக்குமதுவே தத் சம்பந்திகளுக்கு பற்றாசு என்று இருக்குமவர் யாகையாலே என்றாதல் –
இதுவே இங்குத்தைக்கு அசாதாரணமான குணம் –

திருவாய் மொழி நூற்றந்தாதி திருவாய் மொழிக்கு சங்க்ரஹமாம் போலேயும் –
உ-பதேச ரத்ன மாலை குரு பரம்பரா சங்க்ரஹமாம் போலேயும்-
இப்பிரபந்தம் பிரபன்ன காயத்ரி சங்க்ரஹமாக இருக்கும் –

———–

முதல் ஸ்லோஹம் –
அவதாரிகை –
எம்பெருமானாருடைய ஜ்ஞான பூர்த்தியையும் -அதினுடைய சம்ப்ரதாய ப்ராப்தியையும் –
அத்தால் இவர் பெற்ற நன்மையையும் அருளிச் செய்யா நின்று கொண்டு –
ப்ராரீப்சிதக்ரத்ன பரிசமாப்த்யர்த்தம் ஆசார்ய அபிவாத ரூப மங்களத்தை செய்து அருளுகிறார் –

ஸ்ரீ மாதவங்க்ரி ஜலஜ த்வய நித்ய சேவா
பிரேமா விசாஸய பராங்குஸ பாதபக்தம்
காமாதி தோஷ ஹர மாதமபதாஸ் ரிதாநாம்
ராமாநுஜம் யதிபதிம் ப்ரணமாமி மூர்த்நா —-1-

ஸ்ரீ மாதவங்க்ரி ஜலஜ த்வய நித்ய சேவா
ஸ்ரீ –
1-ஸ்ரீ மாயாதவ -மாதவ -என்கிற வ்யுத்பத்தியாலே
ஸ்ரீ யபதிக்கு வாசகமான மாதவ சப்தத்துக்கு விசேஷணம் ஆகையாலே –
ஸ்ரீ சப்தம் ஸ்ரீ யபதியினுடைய –
திருவுக்கும் திருவாகிய செல்வா –
கஸ் ஸ்ரீஸ் ஸ்ரிய– ஸ்ரியஸ் ஸ்ரியம்-என்றும் சொல்லுகிறபடியே
சர்வ மங்கள அவஹையான பெரிய பிராட்டிக்கும் மங்களா வஹம் என்கிற மேன்மையைச் சொல்லுகிறது
அன்றிக்கே –
2-ஸ்ரீ சப்தம் லஷணையாக ஸ்ரீ மத் வாசகமாய் மேல் சொல்லப் படுகிற பிராட்டி சம்பந்தத்தாலே தலை எடுத்த
வாத்சல்யாதி குண சம்ருத்தம் ஸ்ரீ யபதி என்னுமத்தைச் சொல்லுகிறது –
அதுவும் அன்றிக்கே
3-ஸ்ரீ சப்தம் மா சப்தத்துக்கு விசேஷணமாய் ஸ்ரீ மான் மா என்று பிராட்டியுடைய பிராப்யத்வ புருஷகாரத்வ
உபயோகிகளான சேவ்ய சேவதாதி பாவங்களையும்
ஜ்ஞான ஸ்வரூப ஜ்ஞான குணகத் வாதிகளையும் சொல்லுகிறது –
அங்கனும் அன்றிக்கே –
4-ஸ்ரியா மாதவா -என்ற வ்யுத்பத்தியாய் -ஸ்ரீ சப்தத்தாலே –
யதிதம் சௌந்தர்ய லாவண்யா யோ -ஸ்ரீ ஸ்தவம் -7- என்கிறபடியே
சௌந்தர்ய சௌகுமார்யாதி குண சம்ருத்தியைச் சொல்லி அத்தாலே பிராட்டிக்கு வல்லபன் என்னுமத்தைச் சொல்லுகிறது
அங்கனும் அன்றிக்கே –
5-மாதவ சப்தம் ரூட்யா பகவத் வாசகமாய் -ஸ்ரியா யுக்தோ மாதவ -என்று மத்யம பத லோப சமாசமாய்
ஸ்ரீ யபதியினுடைய –என்றுமாம் –
அங்கனும் அன்றியே
6-ஸ்ரீ சப்தம் அங்க்ரி த்வய சப்தத்துக்கு விசேஷணமாய் -திருவடிகளுடைய பரஸ்பர
சாஹித்யத்வத்தால் வந்த போக்யதாசிசயத்தைச் சொல்லவுமாம்

மாதவ –
மாதவ -சப்தத்தாலே த்வயத்தில் பூர்வ உத்தர கண்டங்களில் ஸ்ரீ மச் சப்தார்த்தமும் குண சம்ருத்தி வாசகமான ஸ்ரீ சப்தத்தாலே
பூர்வ உத்தர கண்டங்களில் நாராயண சப்தார்த்தமும் சொல்லப் பட்டது –
ஆக
சமஸ்த கல்யாண குணாத்மகனான ஸ்ரீயபதியினுடைய என்கையாலே பிராப்யமும் பிராபகமும் ஒரு மிதுனம் என்கிறது –

அங்க்ரி ஜலஜ-
சௌந்தர்ய சௌகந்த்ய சௌகுமார்யாதிகளாலே தாமரைக்கு ஒரு போலியான திருவடிகளுடைய
மாதவங்க்ரி -என்கையாலே -திருவடிகளினுடைய உத்தேச்யத்வமும்
ஜலஜ சாம்யத்தாலே அனுத்தேச்யமாய் இருந்ததே யாகிலும் விட ஒண்ணாத போக்யாதிசயமும் சொல்லப் படுகிறது –

த்வய –
த்வய-இரண்டினுடைய -இத்தால் -சஹாயாந்தர நைரபேஷயமும் சத்ருசாந்தர ராஹித்யமும்
பரஸ்பர ராஹித்யத்தால் வந்த சோபாதிசயமும் சொல்லப்படுகிறது

அங்க்ரி ஜலஜத்வயம் என்கையாலே
சரண சப்தமும் த்வி வசநார்த்தமும் சொல்லப்படுகிறது –

நித்ய
நித்ய -ஒழிவில் காலம் எல்லாம் உடனே மன்னி –
சர்வேஷூ தேச காலேஷூ சர்வ அவஸ்தாச சாஸயுத கிங்கரோஸ்மி-என்கிறபடியே
சர்வ தேச சர்வகால சர்வ அவஸ்தைகளிலும் உளதான —
நித்யோ நித்யானாம் –
ஒண் பொருள் ஈறில-என்கிறபடியே
ஸ்வரூபம் நித்யமானதால் தன் நிரூபக தர்மமும் நித்தியமாய் செல்லும் இறே

சேவா
சேவா -தாஸ்ய பர்யாயமான சேவா சப்தத்தாலே –
வழு விலா வடிமை -என்கிறபடியே ஸ்வ போக்த்ருத்வ கந்த ரஹிதமான கைங்கர்யத்தைச் சொல்லுகிறது

இது தான் சமஸ்த கல்யாண குணாத்மகனான ஸ்ரீ யபதி விஷயத்திலே செய்யுமதாகையாலே
ஸூக ரூபமாயும் ஸ்வரூப அநு ரூபமாயும் இருக்கும் –
இத்தால்
த்வயத்தில் பூர்வ கண்டத்தில் சரணம் பிரபத்யே என்கிற பதங்களினுடைய அர்த்தமும்
உத்தர கண்டத்தில் நமஸ் சப்தார்த்தோடு கூடின சதுர்த்தி யர்த்தமும் சொல்லப் படுகிறது –
பஜன பர்யாயமான சேவா சப்தம் உபாய வாசி இறே –
இது தானும் ஈஸ்வர கிருஷி பலமாகையாலே ப்ராப்ய யந்தர்கதமாய் இறே இருப்பது –

ஆக இவ்வளவால் த்வயார்த்தம் சொல்லப் படுகையாலே –
உபாசகனுக்கு ஸ்மர்த்தவ்ய விஷய சாரஸ்யத்தாலே உபாசனம் அத்யந்த பிரியம் ஆகிறாப் போலே
பிரபன்ன அதிகாரிகளுக்கு த்வயம் அத்யந்த பிரியம் என்கிறது –
பிரபன்ன ஜன கூடஸ்தர் இறே ஆழ்வார்
பஜன பர்யாயமான சேவா சப்தம் உபாய வாசி இறே –

பிரேம
பிரேம-சப்தத்தாலே -பிராப்தமுமாய் -போக்யமுமாய் -ஸ்வரூப அனுரூபமுமான நித்ய கைங்கர்யத்திலே
பிரேமை இல்லாவிடில் தரிக்க மாட்டாத படியான பிரேமத்தைச் சொல்லுகிறது –
இத்தால் ப்ராப்ய த்வராதிசயத்தைச் சொல்லுகிறது

ஆவிசாஸய –
ஆவிசாஸய -ஆசயமாவது -அபிப்ராயம் -அதாவது திவ்யாத்மாக ஜ்ஞானம் –
இத்தால் ஈச்வரனே உபாய உபேயங்கள் என்கிற அத்யாவசாயத்தைச் சொல்கிறது
ஆவிலமாவது -பிராப்ய த்வரை அதிசயத்தாலே அநந்ய உபாயத்வ விரோதியான மடல் எடுக்கை
முதலிய ஸ்வ யத்னத்திலே அன்வயிக்கை –
ஆனால் இது கூடுமோ என்னில் –
ஸ்வ ஸ்வரூபத்தைப் பற்றி வரும் கலக்கமாய்த்து த்யாஜ்யம் ஆகிறது –
அத்தலையில் வை லஷண்யம் அடியாக வருமவை எல்லாம் பிராப்யாந்தர்கதமாகையாலே கூடும் –
ஆக இப்படி கலங்கின ஆசயததை உடையரான

பராங்குஸ
பராங்குஸ-பரர்கள் உண்டு -ஈஸ்வரனுக்கு குணம் இல்லை -விக்ரஹமும் இல்லை -விபூதி இல்லை –
முதலிலே அவன் தானும் இல்லை என்னும் குத்ருஷ்டிகளும் ஸூந்யவாதிகளும் –
அவர்களுக்கு அங்குசம் ஆகையாவது –
மத்த கஜத்தின் தலையிலே அங்குசத்தை நாட்டி -மதத்தை நிரசித்து -அத்தை ஸ்வ வசமாக்கிக் கொள்வாரைப் போலே
ஈஸ்வரனை இவரை இட்டு குமதிகளுடைய துர்மதத்தைப் போக்கி ஸ்வ வசமாகக் கொள்ளுகைக்கு சாதனமாய் இருக்கை-
இவர்தாம்
உயர்வற உயர் நலம் -என்று தொடங்கி-
குண விக்ரஹ விபூதி விசிஷ்ட ஈஸ்வரனை அவன் மயர்வற மதி நலம் அருளக் கண்டு அனுபவித்து
பிறர்க்கும் உபதேசித்து –
ஊரும் நாடும் உலகமும் தன்னைப் போலே ஆக்கினார் இறே -ஆகையால் அங்குசம் என்னக் குறையில்லை –

அன்றிக்கே –
பரன் -என்று -ஈஸ்வரன் –
அவனுக்கு அங்குசமானவர்-என்றுமாம் –
அப்போதைக்கு அங்குசம் ஆவது -ஆனையின் தலை மேலே தான் இருந்து தன் ஸ்துதியாலே அத்தை ஸ்வீகரிக்குமா போலே
இவரும் தம்முடைய ஜ்ஞான பக்தி வைராக்யங்களாலே ஈஸ்வரனை தலை துலுக்கும் படி –
எமர் கீழ் மேல் எழு பிறப்பும் கேசவன் தமர் –என்று தம் வாயாலே சொல்ல வல்லராம் படி பண்ணி வசீகரித்தவர் என்கிறது
ஆக ஈஸ்வர சேதனர் இருவரையும் வசீகரித்த ஆழ்வாருடைய –
ஈஸ்வரர் சேதனர் இருவரையும் வசீகரித்து ஒருவரோடு ஒருவர் சேர விடுபவர் இறே ஆசார்யர் –
இவர் தாம் பரமாச்சார்யார் இறே

பாதபக்தம்
பாத பக்தம் -திருவடிகள் விஷயமான பக்தியே தமக்கு நிரூபகமாய் இருக்குமவராய் –
இத்தால்
பரமாச்சார்யரான ஆழ்வாருக்கு பகவத் பிரேமம் நிரூபகமாம் போலேயும்
எம்பெருமானாருக்கு ஆழ்வார் திருவடிகளிலே பக்தி யாய்த்து நிரூபகம் என்கிறது
பக்தம் -என்று
சாமான்யமாகச் சொல்லுகையாலே ஈஸ்வர விஷயத்தில் ஆழ்வாருக்கு உண்டான பர பக்தி பர ஞானம் பரம பக்தி
ரூப அவஸ்தய த்ரய விசிஷ்டையான பக்தி இவர் தமக்கு ஆழ்வார் விஷயத்திலே என்கிறது —
இவர் தான் மாறன் அடி பணிந்து உய்ந்தவர் இறே

ஆக பூர்வார்த்தத்தாலே
ஆச்சார்யஸ்ய ஜ்ஞாத வத்தாதுமாய -என்றும் –
ஜ்ஞானம் அனுஷ்டானம் இவை நன்றாகவே யுடையனான குருவை அடைந்தக்கால் –என்றும் சொல்லுகிறபடியே
சஹேதுகமாக இவனுடைய ஜ்ஞான பூர்த்தியையும் அதினுடைய சம்ப்ரதாய பரம்பரா பிராப்தியையும் அருளிச் செய்தாராய்த்து

ஸ்வ ஆஸ்ரித விஷயத்தில் இவர் செய்யும் உபகாரத்தைச் சொல்லுகிறது மேல்
காமாதி தோஷ ஹர மாதமபதாஸ் ரிதாநாம் ராமாநுஜம் யதிபதிம் ப்ரணமாமி மூர்த்நா –
காமமாவது –
அபேஷ்யக ஜ்ஞானம் -அதாவது -விஷயாந்தர ஸ்ப்ருஹை-அத்தை அடியாக உடைத்ததான தோஷங்கள் உண்டு
அதாவது குரோத லோப மோஹ மத ஆஸ்ரயங்கள்-அவைகளைப் போக்குமவர் என்னுதல்-
காமத்தை ஸ்வ காரணமாக உடைத்தான தோஷங்கள் உண்டு குரோத லோபாதிகள் -அவற்றைப் போக்குமவர் என்னுதல் –
காமம் அடியாக விறே குரோத லோபாதிகள் உண்டாகுவது –
அவற்றுக்கு அடியான காமத்தைப் போக்கவே அவை எல்லாம் தன்னடையே போக்கினவையாம் இறே

காமம் உப லஷணமாய்-
அத்தாலே அபிஷட் வர்க்கத்தைச் சொல்லி ஆதி தோஷ சப்தங்களாலே அஹங்காரத்தை சொல்லி –
ஹரம் என்று அத்தை போக்குமவர் -என்னுதல் –
இவை எல்லாவற்றாலும் அஹங்கார மமகார நிவர்த்தகர் -என்கிறது

கீழ் நித்ய சேவா -என்று பகவத் கைங்கர்யத்தைச் சொல்லி
பராங்குச பாத பக்தம் -என்று அதின் வ்ருத்தி ரூபமான ததீய கைங்கர்யத்தைச் சொல்லி
காமாதி தோஷ ஹரம் என்று தத் பிரதிபந்தக நிவர்த்தகர் என்கையாலே
கீழ்ச் சொன்ன ததீய பர்யந்தமான பகவத் கைங்கர்யத்துக்கு இவரே பிராபகர் -என்கிறது –

இப்படிச் செய்கிறது தான் ஆருக்கு என்னில்
ஆதமபதாஸ் ரிதாநாம் –
தம் திருவடிகளை ஆஸ்ரயித்தவர்களுக்கு என்கிறார் –
பதாஸ்ரிதாம் -என்று
திருவடிகள் சம்பந்தத்தையே நிரூபகமாகச் சொல்லுகையாலே -வர்ணாஸ்ரமாதி நியதிகள் இல்லை -என்கிறது
இத்தால் –
பிரதம பர்வமோபாதி சரம பர்வமும் சர்வாதிகாரம் என்கிறது –

ஆத்மபத -தம் திருவடிகளை –

ஆஸ்ரிததாம் -மாதா பிதா இத்யாதிப் படியே சர்வ பிரகார ப்ராப்யமாய்ப் பற்றினவர்களுக்கு –
ததேவ லோகாந்தமனனம் -அயோத்யா -32-5–இத்யாதிப்படியே
தத் விருத்தமான காமாதி தோஷங்களுக்கு நிவாரகர் என்னவுமாம் –
அப்போது சேவையும் பக்தியும் இவருக்கு நிரூபகங்கள் –
இத்தால் இவர் தாமே உபாயமும் உபேயமும் -என்கிறது –

இவ்விடத்தில் எம்பெருமானார் சம்பந்தம் ஆகிறது –
எம்பெருமானாருடன் சாஷாத் சம்பந்தமும் –
அவராலே ஆசார்ய பதத்திலே நியுக்தரான எழுபத்து நாலு சிம்ஹாசனஸ்தர் உடைய சம்பந்த பரம்பரையிலே தானும் ஒருவனாகை-
இத்தாலே நியுக்தருடைய சம்பந்தி பரம்பரா சம்பந்தமே கார்யகரம் என்கிறது –
இவர் தமக்கு வாசகமான திரு நாமம் ஏது என்ன

ராமானுஜம் –
கிருஷ்ணாவதாரத்துக்கு அல்லாத திரு நாமங்களும் கிடக்க கோவிந்தன் -என்கிற திரு நாமம் –
கோவிந்தேதி யதாக்ரந்தத் கிருஷ்ணா மாம் தூர வாஸிதம் என்கிறபடியே- பிரதானாம் ஆனாப் போலே –
ந சேத ராமானுஜேத் யேஷா -என்னும்படி
இவ்வதாரத்துக்கு பிரதானமாய்க் காணும் ராமானுஜன் என்கிற திரு நாமம் இருப்பது

யதி பதிம் –
ஜிதேந்த்ரியரில் தலைவரான எம்பெருமானாரை —
ஜிதேந்த்ரியராவார் -சஷூராதி இந்த்ரியங்களை ரூபாதி விஷயங்களில் நின்றும் மீட்டு பகவத் விஷயத்திலே சேர்க்குமவர்கள்-
அவர்களில் தலைவராகை யாவது –
சர்வ இந்த்ரியாப்யாயகமான பகவத் அனுபவமே தமக்கு புருஷார்த்தம் என்று இருக்கை யன்றிக்கே
அனுபவ ஜனித ப்ரீதி கார்ய கைங்கர்யத்தால் உண்டான அத்தலையில் முக விலாசமே தமக்கு புருஷார்த்தம் என்று இருக்கை –

யதிபதிம் –
ஆஸ்ரித பிரத்யஸா அபேஷர் அன்றிக்கே தாமே மேல் விழுந்து ரஷிக்கும் ஸ்வ பாவரான எம்பெருமானாரை -என்னுமாம்

ராமானுஜம் யதிபதிம்
மாற்பால் மனம் சுழிப்ப மங்கையர் தோள் கை விட்டு -என்கிறபடியே
சர்வாங்க ஸூத்தரான பெருமான் இடத்தில் திரு உள்ளத்தை வைத்து திருவவதரித்தவர் ஆகையாலே
இதர விஷய விரக்தரான எம்பெருமானாரை என்னவுமாம் –

த்வயி கிஞ்சித் சமா பத்தே கிம் கார்யம் சீதயா மம–என்றும்
அபிஷிச்ய ச லங்கா யம் ராஷசேந்த்ரம் விபீஷணம் க்ருத்க்ருத்யயஸ்தத -ராமோ விஜ்வர ப்ரமுமோத ஹ – என்று
அவன் ஸ்வார்த்த நிரபேஷனாய் பரார்த்த ஏக பரனாய் இருக்குமா போலே யாய்த்து
அவனை அனுசரித்து திருவவதரித்த இவர் ஸ்வார்த்த நிரபேஷராய் பரார்த்த ஏக பரராய் இருக்கும் படி என்னவுமாம் –

அன்றிக்கே
இவர் ஆஸ்ரிதர்க்கு இஷ்ட அநிஷ்ட பிராப்தி பரிஹாரங்களை செய்யும் படி எங்கனே என்ன –
ராமானுஜம் –
அதுவோ திரு நாமத்தாலே அறியலாம் -என்கிறார் –
ராமம் அநு ஸ்ருத்ய ராமானுஜ -என்று வ்யுத்பத்தியால் அத்தால்
நாரீணாம் உத்தமியான பிராட்டியை அனுசரித்து திருவவதரித்தவர் ஆகையாலே –
பிராட்டி ராவணனுக்கு ஹிதம் சொல்லியும் ஏகாஷீ ஏக கரணி முதலான எழுநூறு ராஷசிகளுக்கு
தம் கிருபையாலே தாமே பவேயம் சரணம் ஹி வ -என்றால்போலே –
இவரும் சம்சாரிகள் படும் அலமாப்பைக் கண்டு பொறுக்க மாட்டாதே தாமே மேல் விழுந்து இவர்களுக்கு ஹிதம் செய்வது
தம் கார்யத்துக்காக வன்றி அவர்கள் உஜ்ஜீவிக்கையெ பிரயோஜனமாகை என்கை –

ராமானுஜ யதிபதிம்
இராமானுஜன் என்னும் மா முனியே -16-என்கிறபடியே ராமானுசன் என்னும் திரு நாமம் உடைய எம்பெருமானாரை

யதி பதிம் –
ஸ்வ அனுஷ்டானத்தாலே ஸ்வ ஆஸ்ரித ரஷகரான எம்பெருமானாரை -என்னவுமாம்
கீழே பாத பக்தம் -என்று சொல்லி வைத்து –
இங்கே யதிபதிம் -என்கையாலே இவருடைய ஞான பக்தி வைராக்யங்கள் சொல்லப் பட்டன –

பிரணமாமி மூர்த்த்நா-
கீழ்ச் சொன்ன படியே இவர் செய்து அருளிய மகா உபகாரகங்களைக் கண்டு
பெருமாள் விஷயத்தில் பிராட்டி சிரஸா சாபி வதாயா -என்றாப் போலே
தாமும் இவ்விஷயத்தில் தலையால் வணங்குகிறார் –

மூர்த்த்நா-பிரணமாமி –
க்ருதஜ்ஞ்ஞாதிசயம் இருந்த படி என் தான் -நினைவும் சொல்லும் பிற்படும்படி காயம் தானும் முற்பட்டபடி –
அன்றிக்கே –
மூர்த்த்நா–என்று காயிகத்தை முற்படச் சொல்லி
மேல் பிரணமாமி -என்றதுக்கு பூர்வ பாவியான வாசகத்தைச் சொல்லி
உப லஷணதயா இரண்டுக்கும் அடியான மானசிகத்தைத் சொல்லுவதாகவுமாம் –
ஆக காரண த்ரயத்தாலும் சேவிக்கிறார் என்னவுமாம் –

அன்றிக்கே
தத் விஜ்ஞாதார்த்தம் குருமேவ அபி கச்சேத்-என்றும் –
அத்தா நீ செய்தன அடியேன் அறியேனே -என்றும் சொல்லுகிறபடி
சிஷ்யனுக்கு ஜ்ஞான லாபம் ஆசார்யனாகையாலே ததார்த்தமாக அவர் தம்மையே சரணமாகப் பற்றுகிறார் என்றுமாம்

பிரணமாமி
நமாமி -என்று ந நமேயம் -என்று இருக்கும்படி பண்ணுகிற அஹங்கார நிவ்ருத்தியைச் சொல்லி
பர -என்ற உபசர்க்கத்தாலே அதினுடைய நிச்சேஷ நிவ்ருதியை சொல்லுகிறது
இத்தால்
ஆத்ம ரஷணத்தில் தனக்கு ஒரு அன்வயம் இன்றிக்கே அவன் இட்ட வழக்காய் இருக்கும் படியைச் சொல்லுகிறது
சிஷ்ய லாபம் ஆசார்யனுக்கு புருஷார்த்தம் இறே-
ஆத்ம லாபாத் பரம்கிஞ்சித் அத்யத்தாஸ்தீதி நிச்சயாத் அங்கீ கர்த்தும் இவ பிராப்தம் அகிஞ்சதமிமம் ஜதம்ய -என்று
ஸ்வ அங்கீ காரத்தை அத்தலைக்கு புருஷார்த்தமாக விறே அருளிச் செய்தது –

யதிபதிம் மூர்த்நா ப்ரணமாமி
அவர் மேன்மைக்கு எல்லை நிலமானவோ பாதி இவர் தாழ்மைக்கு எல்லை நிலமாகிறார் –
அவர் மாறன் அடி பணிந்து உய்ந்தவர்
இவர் யதீந்திர -இத்தால் ஆச்சார்யா அபிவாத ரூப மங்களத்தைச் செய்து அருளுகிறார் –

————————————————————-

ஸ்ரீ கோயில் கந்தாடை அப்பன் ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ ஸூத்த சத்வம் தொட்டாசார்யா ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம் .
ஸ்ரீ பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம் . –

ஸ்ரீ யபதித்வம்-ஸ்ரீ அருளிச் செயல்களில் பரத்வாதி பஞ்சகம்–

November 10, 2015

ஸ்ரீ யபதித்வம்-பஞ்ச பிரகார-அருளிச் செயல் ஸ்ரீ ஸூகதிகள் —

பல்லாண்டு பல்லாண்டு பல்லாயிரத்தாண்டு –வடிவாய் நின் வள மார்பினில் வாழ்கின்ற மங்கையும் பல்லாண்டு —

————————-

ஸ்ரீ யபதித்வம்-பஞ்ச பிரகாரத்தில் –

மாயவனை மதுசூதனனை மாதவனை மறையோர்கள் ஏத்தும் ஆயர்கள் ஏற்றினை அச்சுதனை
அரங்கத்து அரவணைப் பள்ளியானை -4-10-10-பெரியாழ்வாரின் அறு சுவை அமுது இது
திருமாலிரும் சோலை மலையே திருப் பாற் கடலே என் தலையே திருமால் வைகுந்தமே தண் திருவேங்கடமே எனது உடலே
அருமா மாயத்து எனது உயிரே மனமே வாக்கே கருமமே ஒரு மா நொடியும் பிரியான் என்னூழி முதல்வன் ஒருவனே -திருவாய்மொழி-10-7-8-

————————-

ஸ்ரீ யபதித்வம் –பரத்வத்தில் –

மாமாயன் மாதவன் வைகுந்தன் என்று என்று நாமம் பலவும் நவின்று -திருப்பாவை-9-
திருக் கலந்து சேரு மார்ப தேவ தேவ தேவனே –திருச் சந்த விருத்தம் -103
தேவ பிரானுடை கரிய கோலத் திரு வுருக் காண்பன் நான் -கண்ணி நுண் சிறுத் தாம்பு –3
மாதவன் பேர் சொல்லுவதே யோத்தின் சுருக்கு –இரண்டாம் திருவந்தாதி–39
நாராயணன் என்னை யாளி நரகத்துச் சேராமல் காக்கும் திருமால் -நான்முகன் திருவந்தாதி –14
அணைவது அரவணை மேல் பூம் பாவை யாகம் புணர்வது இருவரவர் முதலும் தானே -திருவாய்மொழி –2-8-1-
ஏறாளும் இறையோனும் திசைமுகனும் திருமகளும் கூறாளும் தனி யுடம்பன் –திருவாய்மொழி-4-8-1-
ஒண் டொடியாள் திருமகளும் நீயுமே நிலா நிற்ப கண்ட சதிர் கண்டு ஒழிந்தேன் அடைந்தேன் உன் திருவடியே –திருவாய்மொழி–4-9-10-
கோலத் திருமா மகளோடு உன்னைக் கூடாதே சாலப் பலநாள் அடியேன் இன்னம் தளர்வேனோ –திருவாய்மொழி–6-9-3-
திரு மா மகள் கேள்வா –பூவார் கழல்கள் அருவினையேன் பொருந்துமாறு புணராயே –திருவாய்மொழி–6-10-4-
திருமாலிரும் சோலை மலையே திருப் பாற் கடலே என் தலையே திருமால் வைகுந்தமே தண் திருவேங்கடமே எனது உடலே
அருமா மாயத்து எனது உயிரே மனமே வாக்கே கருமமே ஒரு மா நொடியும் பிரியான் என்னூழி முதல்வன் ஒருவனே -திருவாய்மொழி-10-7-8-
உனக்கே ஏற்கும் கோல மலர்ப் பாவைக்கு அன்பா என் அன்பேயோ -திருவாய்மொழி–10-10-6-
ஞானம் அனுஷ்டானம் இவை நன்றாகவே யுடைய னானகுருவை அடைந்தக்கால்
மா நிலத்தீர் தேனார் கமலத் திரு மா மகள் கொழுநன் தானே வைகுந்தம் தரும் -உபதேச ரத்ன மாலை –61

—————————

ஸ்ரீ யபதித்வம் –வியூஹத்தில்-

அரவத்தமளியினோடும் அழகிய பாற் கடலோடும் அரவிந்தப் பாவையும் தானும் அகம்படி வந்து புகுந்து -5-2-10-
பரத்திலும் பரத்தை யாதி பௌவ நீரணைக் கிடந்து உரத்திலும் ஒருத்தி தன்னை வைத்துகந்து -திருச் சந்த விருத்தம் -29-
திருமகளும் மண் மகளும் ஆய்மகளும் சேர்ந்தால் திருமகட்கே தீர்ந்தவாறு என் கொல்
திருமகள் மெல் பாலோதம் சிந்தப் பட நாகணைக் கிடந்த மாலோத வண்ணர் மனம் -முதல் திருவந்தாதி–42
சுடர்ப் பாம்பணை நம்பரனைத் திருமாலை அடிச் சேர் வகை வண் குருகூர்ச் சடகோபன் –திருவாய்மொழி–8-7-11
திருமாலிரும் சோலை மலையே திருப் பாற் கடலே என் தலையே திருமால் வைகுந்தமே தண் திருவேங்கடமே எனது உடலே
அருமா மாயத்து எனது உயிரே மனமே வாக்கே கருமமே ஒரு மா நொடியும் பிரியான் என்னூழி முதல்வன் ஒருவனே -திருவாய்மொழி-10-7-8-

—————————————-

ஸ்ரீ யபதித்வம் –விபவததில்–

குருமா மணிப்பூண் குலாவித் திகழும் திரு மார்பிருந்தவா காணீரே -1-2-10-
பின்னை மணாளனை -2-3-5-
மின்னிடைச் சீதை பொருட்டா இலங்கையர் மன்னன் மணி முடி பத்துமுடன் வீழ -2-6-8-
பேடை மயில் சாயல் பின்னை மணாளா நீராட்டமைத்து வைத்தேன் -3-3-3-
என் சிற்றாயர் சிங்கமே சீதை மணாளா சிறுக் குட்டச் செங்கண் மாலே -3-3-5-
உருப்பிணி நங்கையைத் தேரேற்றிக் கொண்டு விருப்புற்று அங்கே ஏக –வன்மையைப் பாடிப் பற-3-9-3-
சீற்றம் இலாதானைப் பாடிப் பற சீதை மணாளனைப் பாடிப் பற -3-9-4-
ஆயர் மடமகள் பின்னைக்காகி அடல் விடை ஏழினையும் வீயப் பொருது வியர்த்து நின்றானை மெய்ம்மையே கண்டார் உளர் -4-1-4
திருமாலை நாடுதிரேல் வாரேறு கொங்கை யுருப்பிணியை வலியப் பிடித்துக் கொண்டு தேரேற்றி சேனை நடுவு போர் செய்ய -4-1-5
பல்லாயிரம் தேவிமாரோடு பௌவம் எறி துவரை எல்லாரும் சூழச் சிங்கா சனத்தே இருந்தானை -4-1-6-
உலகாண்ட திருமால் கோயில் திருவடி தன திரு உருவும் திருமங்கை மலர்க்கண்ணும் காட்டி நின்று -4-9-1–
நப்பின்னை நங்காய் திருவே துயில் எழாய் உக்கமும் தட்டொளியும் தந்து உன் மணாளனை இப்போதே எம்மை நீராடேலோ ரெம்பாவாய்–திருப்பாவை -20
நெய்வாய வேல் நெடும் கண் நேரிழையும் இளங்கோவும் பின்பு போக எவ்வாறு நடந்தனை எம்மி ராமாவோ -பெருமாள் திருமொழி-9-2-
இலங்கை வேந்தன் இன்னுயிர் கொண்டவன் தம்பிக்கு அரசும் ஈந்து திருமகளோடு இனிது அமர்ந்த செல்வன் தன்னை –பெருமாள் திருமொழி-10-7-
ஆயனாகி ஆயர் மங்கை வேய தோள் விரும்பினாய் ஆய நின்னை யாவர் வல்லார்-திருச் சந்த விருத்தம் -41
இன்துணைப் பதுமத்து அலர்மகள் தனக்கும் இன்பன் நற்புவி தனக்கு இறைவன்
தன்துணை ஆயர் பாவை நப்பின்னை தனக்கு இறை மற்றையோர்க்கேல்லாம் வன்துணை –பெரிய திருமொழி -2-3-5-
திவளும் வெண் மதி போல் திருமுகத்தரிவை செழும் கடல் அமுதினில் பிறந்த அவளும் நின்னாகத்திருப்பதும் அறிந்தும்
ஆகிலும் ஆசை விடாளால்–பெரிய திருமொழி -2-7-1-
ஆயர் பூம் கொடிக்கு இனவிடை பொருதவனிடம் -பெரிய திருமொழி-3-1-5-
பின்னை செவ்வித் தோள் புணர்ந்த வெந்தை-பெரிய திருமொழி- -4-5-3-
விண்ணவர் அமுதுணவமுதில் வரும் பெண்ணமுது உண்ட எம்பெருமானே -பெரிய திருமொழி–6-1-2-
திரு மறு மார்பன் கிடந்து திருவடியால் மலை போல் ஓடும் சகடத்தை சாடிய -பெரிய திருமொழி-10-7-9-
தழும்பிருந்த சாரங்க நாண் தோய்ந்த வா மங்கை தழும்பிருந்த தாள் சகடம் சாடி
தழும்பிருந்த பூங்கோதையாள் வெருவப் பொன் பெயரோன் மார்பிடந்த வீங்கோத வண்ணர் விரல் -முதல் திருவந்தாதி–23-
நீயும் திருமகளும் நின்றாயால் குன்று எடுத்து பாயும் பனி மறுத்த பண்பாளா -முதல் திருவந்தாதி–86
நீ யன்று உலகு அளந்தாய் நீண்ட திருமாலே -இரண்டாம் திருவந்தாதி-30
நரம் கலந்த சிங்கமாய் கீண்ட திருவன் அடி இணையே அம் கண் மா ஞாலத்து அமுது –இரண்டாம் திருவந்தாதி–84-
நீண்ட திருமால் அனைத்து உலகும் உள் ஒடுக்கியால் மேல்-மூன்றாம் திருவந்தாதி – -93
வம்பவிழ் கோதை பொருட்டா மால் விடை ஏழும் அடர்த்த செம்பவளத் திரள் வாயன் சிரீதரன் தொல் புகழ் பாடி-திருவாய்மொழி – -3-5-4-
தோளி சேர் பின்னை பொருட்டு எருது ஏழ் தழீஇ கோளியார் கோவலனார் குடக் கூத்தனார்–திருவாய்மொழி -4-2-5
கோவை வாயாள் பொருட்டு ஏற்றின் எருத்தம் இறுத்தாய் மதிள் இலங்கை கோவை வீயச் சிலை குனித்தாய்–திருவாய்மொழி -4-3-1-
கூந்தல் மலர் மங்கைக்கும் மண் மடந்தைக்கும் குலவாயர் கொழுந்துக்கும் கேள்வன் தன்னை –திருவாய்மொழி -5-6-11-
திருமாலிரும் சோலை மலையே திருப் பாற் கடலே என் தலையே திருமால் வைகுந்தமே தண் திருவேங்கடமே எனது உடலே
அருமா மாயத்து எனது உயிரே மனமே வாக்கே கருமமே ஒரு மா நொடியும் பிரியான் என்னூழி முதல்வன் ஒருவனே -திருவாய்மொழி-10-7-8-
——————-

ஸ்ரீ யபதித்வம் –அந்தராமித்வத்தில் –

மார்வம் என்பதோர் கோயில் அமைத்து மாதவன் என்னும் தெய்வத்தை நாட்டி ஆர்வம் என்பதோர் பூவிட வல்லார் -4-4-5-
அரவத்தமளியினோடும் அழகிய பாற் கடலோடும் அரவிந்தப் பாவையும் தானும் அகம்படி வந்து புகுந்து -5-2-10-
மாமாயன் மாதவன் வைகுந்தன் என்று என்று நாமம் பலவும் நவின்று -திருப்பாவை-9-
திரு மறு மார்வ நின்னைச் சிந்தையுள் திகழ வைத்து -திருமாலை-40
திரு வார மார்பதன்றோ அடியேனை ஆட கொண்டதே-அமலனாதி பிரான்-5
திருமார்பனைச் சிந்தையுள் வைத்துமென்பீர்—பெரிய திருமொழி–3-2-2-
தெய்வத் திரு மா மலர் மங்கை தங்கு திரு மார்பனைச் சிந்தையுள் வைத்தும் என்பீர் –பெரிய திருமொழி-3-2-7-
வந்து உனதடியேன் மனம் புகுந்தாய் புகுந்ததற் பின் வணங்கும் என் சிந்தனைக்கு இனியாய் திருவே என்னாருயிரே –பெரிய திருமொழி–3-5-1-
சிந்தை தன்னுள் நீங்காது இருந்த திருவே மருவினிய மைந்தா அம் தண் ஆலிமாலே –பெரிய திருமொழி -4-9-20
என்றும் மறந்து அறியேன் என் நெஞ்சத்தே வைத்து நின்றும் இருந்தும் நெடுமாலை
என்றும் திருவிருந்த மார்பன் சிரீதரனுக்கு ஆளாய் கருவிருந்த நாள் முதலாக் காப்பு -நான்முகன் திருவந்தாதி —92
திருநாரணன் சேர் திருநாவாய் அவையுள் புகலாவது ஓர் நாள் அறியேனே—திருவாய்மொழி -9-8-3-
திருமாலிரும் சோலை மலையே திருப் பாற் கடலே என் தலையே திருமால் வைகுந்தமே தண் திருவேங்கடமே எனது உடலே
அருமா மாயத்து எனது உயிரே மனமே வாக்கே கருமமே ஒரு மா நொடியும் பிரியான் என்னூழி முதல்வன் ஒருவனே -திருவாய்மொழி-10-7-8-
நங்கள் பஞ்சித் திருவடிப் பின்னை தன காதலன் பாதம் நன்னா வஞ்சர்க்கரிய இராமானுசன் –இராமானுச நூற்றந்தாதி-28

——————-

ஸ்ரீ யபதித்வம் –அர்ச்சாவதாரத்தில் –

திருவுடையாள் மணவாளா திருவரங்கதே கிடந்தாய் -2-7-2-
திருப்பேர்க் கிடந்த திரு நாரணா இங்கே போதராயே -2-9-4-
திருக் கோட்டியூர் திருமாலவன் திரு நாமங்கள் எண்ணக் கண்ட விரல்களால் –4-4-3-
திருவாளன் திருப்பதி மேல் திருவரங்கத் தமிழ் மாலை -4-8-10-
திருவாளன் இனிதாக திருக் கண்கள் வளர்கின்ற திருவரங்கமே-4-9-10-
வேங்கடத்துத் தன்னாகத் திரு மங்கை தங்கிய சீர் மார்வற்கு என்னாகத் திளம் கொங்கை விரும்பித் தாம் நாள் தோறும் -நாச்சியார் திருமொழி –8-4
தேட்டரும் திறல் தேனினை தென்னரங்கனை திருமாது வாழ் வாட்டமில் வனமாலை மார்வனைவாழ்த்தி மால் கொள் சிந்தையராய் -பெருமாள் திருமொழி –2-1-
பாயும் நீர் அரங்கம் தன்னுள் பாம்பணைப் பள்ளி கொண்ட மாயனார் திரு நன் மார்வும் மரகத யுருவும் தோளும்-திருமாலை –20-
நல்லை நெஞ்சே நாம் தொழுதும் நம்முடை நம் பெருமான் அல்லிமாதர் புல்க நின்ற ஆயிரம் தோளன் இடம் –பெரிய திருமொழி –1-7-9-
சிந்தை தன்னுள் நீங்காது இருந்த திருவே மருவினிய மைந்தா அம் தண் ஆலிமாலே –பெரிய திருமொழி -4-9-20-
திரு மா மகள் மருவும் சிறு புலியூர்ச் சல சயனத்து அருமா கடலமுதே உனதடியே சரணாமே-பெரிய திருமொழி–7-9-9–
மலர்மகள் காதல் செய் கணபுரம்–பெரிய திருமொழி-8-7-4-
எங்கள் பெருமான் இமையோர் தலைமகன் நீ செங்கண் நெடுமால் திரு மார்பா
பொங்கு பட மூக்கில் ஆயிர வாய்ப் பாம்பணை மேல் சேர்ந்தாய் குட மூக்கில் கோயிலாகக் கொண்டு –இரண்டாம் திருவந்தாதி–97-
எந்தை ஒரு வல்லித் தாமரையாள் ஒன்றிய சீர் மார்வன் திரு வல்லிக் கேணியான் சென்று -மூன்றாம் திருவந்தாதி -16
திரு நாரணன் தாள் காலம்பெறச் சிந்தித்து உய்ம்மினோ –திருவாய்மொழி -4-1-1-
அகலகில்லேன் இறையும் என்று அலர்மேல் மங்கை யுறை மார்பா நிகரில் புகழாய் யுலகம் மூன்று உடையாய் என்னை யாள்வானே
நிகரில் அமரர் முனிக்கணங்கள் விரும்பும் திருவேங்கடத்தானே புகல் ஓன்று இல்லா வடியேன் உன்னடிக் கீழ் அமர்ந்து புகுந்தேனே –திருவாய்மொழி –6-10-10-
இன்பம் பயக்க எழில் மாதரும் தானும் இவ் வேழ் உலகை இன்பம் பயக்க இனிதுடன் வீற்று இருந்து
அன்புற்று அமர்ந்து உறைகின்ற அணி பொழில் சூழ் திருவாறன் விளை–திருவாய்மொழி -7-10-1-
திகழ்கின்ற திருமார்பில் திருமங்கை தன்னோடும் திகழ்கின்ற திருமாலார் சேர்விடம் தண் வாட்டாறு –திருவாய்மொழி -10-6-9
திருமாலிரும் சோலை மலையே திருப் பாற் கடலே என் தலையே திருமால் வைகுந்தமே தண் திருவேங்கடமே எனது உடலே
அருமா மாயத்து எனது உயிரே மனமே வாக்கே கருமமே ஒரு மா நொடியும் பிரியான் என்னூழி முதல்வன் ஒருவனே -திருவாய்மொழி-10-7-8-
மன்னிய பேரிருள் மாண்ட பின் கோவலுள் மா மலராள் தன்னோடு மாயனைக் கண்டமை காட்டும் தமிழ்த் தலைவன்
பொன்னடி போற்றும் இராமானுசன் –இராமானுச நூற்றந்தாதி- 10

———————————————

ஸ்ரீ கோயில் கந்தாடை அப்பன் ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ ஆழ்வார்கள் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ  பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள்  ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திரு வடிகளே சரணம்

தங்கள் நெஞ்சுக்கு ஆழ்வார்கள் அருளும் அருளிச் செயல்கள் –

November 10, 2015

பெரிய திருமொழி

இமயத்துள் –பிருதி சென்று அடை நெஞ்சே –1-2-
அழகாய சாளக்கிராமம் அடை நெஞ்சே –1-5-
நல்லை நெஞ்சே நாம் தொழுதும் நம்முடை நம்பெருமான் அல்லி மாதர் புல்க நின்ற ஆயிரம் தோளனிடம்
நெல்லி மல்கிக் கல்லுடைப்பப் புல்லிலையார்த்து அதர்வாய்ச் சில்லு சில்லு என்ற சொல் அறாத சிங்க வேள் குன்றமே -1-1-7-
திருவேங்கடம் அடை நெஞ்சே -1-8-
என் நெஞ்சமே —வேங்கடம் மேவி —இன்று அடிமைத் தொழில் பூண்டாயே–2-1-
கடல் மல்லைத் தல சயனம் நச்சித் தொழுவாரை நச்சு என் தன் நல நெஞ்சே –2-6-5-
கடல் மல்லைத் தல சயனம் வலம் கொள் மனத்தாரவரை வலம் கொள் என் மட நெஞ்சே –2-6-6-
கடல் மல்லைத் தல சயனம் நெஞ்சில் தொழுவாரைத் தொழுவாய் என் தூய நெஞ்சே –2-6-7-
கடல் மல்லைத் தல சயனம் தொழு நீர் மனத்தவரைத் தொழுவாய் என் தூய நெஞ்சே –2-6-8-
கடல் மல்லைத் தல சயனம் வணங்கும் மனத்தாரவரை வணங்கு என் தன் மட மேஞ்சே -2-6-9-
நாங்கூர் மணி மாடக் கோயில் வணங்கு என் மனனே –3-8-
நாங்கூர் வைகுந்த விண்ணகரம் வணங்கு மட நெஞ்சே -3-9-
நாங்கூர் அரிமேய விண்ணகரம் வணங்கு மட நெஞ்சே -3-10-
நந்தி புர விண்ணகரம் நன்னு மனமே -5-10-
நறையூர் நாம் தொழுதும் எழு நெஞ்சமே –6-4-
திரு நறையூர் –திருவாளன் –இணை யடியே –குரை கழலே -பொன்னடியே -மலரடியே -தளிரடியே -நீள் கழலே அடை நெஞ்சே –6-9-
திரு வல்ல வாழ் சொல்லுமா வல்லையாய் மருவு நெஞ்சே –9-7-
திருமால் இருஞ்சோலை வணங்குதும் வா மட நெஞ்சே -9-8-
பாடமே எந்தை பெருமானை பாடி நின்று ஆடோமே ஆயிரம் பேரானை பேர் நினைந்து சூடோமே சூடும் துழாய்
அலங்கல் சூடி நாம் கூடோமே கூடக் குறிப்பாகில் நன்னெஞ்சே –11-3-8-
நன்னெஞ்சே நம் பெருமான் நாளும் இனிதமரும் அன்னம் சேர் கானல் அணியாலி கை தொழுது முன்னம் சேர் வல் வினைகள்
போக முகில் வண்ணன் பொன்னம் சேர் சேவடி மேல் போதணியப் பெற்றோமே –11-3-9-
மீனமாலை மறவாது இறைஞ்சு என் மனனே –11-4-1-

———–

திரு நெடும் தாண்டகம் –

பூங்கோவலூர் தொழுதும் போது நெஞ்சே –6
பூங்கோவலூர் தொழுதும் போது நெஞ்சே –7

——-

முதல் திருவந்தாதி –

ஆமே அமரர்க்கு அறிய அது நிற்க நாமே யறி கிற்போம் நல் நெஞ்சே பூ மேய மாதவத்தோன் தாள் பணிந்த
வாளரக்கன் நீள் முடியை பாதமத்தால் எண்ணினான் பண்பு –45
கழல் ஓன்று எடுத்து ஒரு கை சுற்றி ஓர் கை மேல் சுழலும் சுராசுரர்கள் அஞ்ச அழலும் செருவாழி
ஏந்தினான் சேவடிக்கே செல்ல மருவாழி நெஞ்சே மகிழ் –48-
நன்று பிணி மூப்புக் கையகற்றி நான் கூழி நின்று நில முழுதும் ஆண்டாலும் என்றும் விடலாழி நெஞ்சமே வேண்டினேன்
கண்டாய் அடலாழி கொண்டான் மாட்டன்பு –71-
இடரார் படுவார் எழு நெஞ்சே வேழம் தொடர்வான் கொடு முதலை சூழ்ந்த படமுடைய பைந்நாகப் பள்ளியான் பாதமே
கை தொழுதும் கொய்ந் நாகப் பூம் போது கொண்டு –78
படி கண்டு அறிதியே பாம்பணையினான் புள் கொடி கண்டு அறிதியே கூறாய் வடிவில் பொறி ஐந்தும்
உள்ளடக்கிப் போதொடு நீரேந்தி நெறி தின்ற நெஞ்சமே நீ –85
உளன் கண்டாய் நன்னெஞ்சே உத்தமன் என்றும் உளன் கண்டாய் உள்ளுவார் உள்ளத்து உளன் கண்டாய்
வெள்ளத்தின் உள்ளானும் வேங்கடத்து மேயானும் உள்ளத்தின் உள்ளான் என்று ஓர் –99
ஓரடியும் சாடுதைத்த ஒண் மலர்ச் சேவடியும் ஈரடியும் காணலாம் என்நெஞ்சே ஓரடியின் தாயவனைக் கேசவனைத்
தண் துழாய் மாலை சேர் மாயவனையே மனத்து வை –100-

————————————————

இரண்டாம் திருவந்தாதி –

கழல் எடுத்து வாய் மடித்துக் கண் சுழன்று மாற்றார் அழல் எடுத்த சிந்தையரா யஞ்ச தழல் எடுத்த போராழி ஏந்தினான்
பொன் மலர்ச் சேவடியை ஓராழி நெஞ்சே உகந்து –7-
சிறியார் பெருமை சிறிதின் கண் எய்தும் அறியாரும் தாம் அறியாராவர் அறியாமை மண் கொண்டு மண்ணுண்டு
மண்ணுமிழ்ந்த மாயன் என்று எண் கொண்டு என்நெஞ்சே இரு -36
மலை ஏழும் மா நிலங்கள் ஏழும் அதிர குலை சூழ் குரை கடல்கள் ஏழும் முலை சூழ்ந்த நஞ்சுரத்துப் பெண்ணை
நவின்றுண்ட நாவன் என்று அஞ்சாது என்நெஞ்சே அழை –49-
மதிக்கண்டாய் நெஞ்சே மணி வண்ணன் பாதம் மதிகண்டாய் மற்றவன் பேர் தன்னை மதிக்கண்டாய் பேராழி நின்று
பெயர்ந்து கடல் கடைந்த நீராழி வண்ணன் நிறம் –51-
இது கண்டாய் நன்னெஞ்சே இப்பிறவியாவது இது கண்டாய் எல்லாம் நாமுற்றது இது கண்டாய் நாரணன் பேரோதி
நரகத் தரு கணையா காரணமும் வல்லையேல் காண் –66
உறுங்கண்டாய் நன்னெஞ்சே உத்தமன் நற்பாதம் உறுங்கண்டாய் ஒண் கமலம் தன்னால் உறுங்கண்டாய் ஏத்திப் பணிந்து
அவன் பேர் ஈரைஞ்ஞூறு எப்பொழுதும் சாத்தி யுரைத்தல் தவம் –77-
உற்று வணங்கித் தொழுமின் உலகேழும் முற்றும் விழுங்கும் முகில் வண்ணன் பற்றிப் பொருந்தாதான் மார்பிடந்து
பூம் பாடகத்துள் இருந்தானை ஏத்தும் என் நெஞ்சே –94-

———————————————-

மூன்றாம் திருவந்தாதி –

கழல் தொழுதும் வா நெஞ்சே கார்க்கடல் நீர் வேலை பொழில் அளந்த புள்ளூர்த்திச் செல்வன் எழில் அளந்த
அம கண்ணற்கு அரியானை எப்பொருட்கும் சேயானை நண்ணற்கு அரியானை நாம் -7
நாமம் பல சொல்லி நாராயணா வென்று நாம் அம் கையால் தொழுதும் நன்னெஞ்சே வா மருவி மண்ணுலகம்
உண்டு உமிழ்ந்த வண்டு அறையும் தண் துழாய் கண்ணனையே காண்க நம் கண் –8
வடிவார் முடி கோட்டி வானவர்கள் நாளும் கடியார் மலர் தூவிக் காணும் படியானை செம்மையால் உள்ளுருகிச்
செவ்வனே நெஞ்சமே மெய்ம்மையே காண விரும்பு -22
வருங்கால் இரு நிலனும் மால் விசும்பும் காற்றும் நெருங்கு தீருருவமானான் பொருந்தும் சுடராழி ஒன்றுடையான்
சூழ் கழலே நாளும் தொடராழி நெஞ்சே தொழுது -24
தொழுதால் பழுதுண்டே தூநீருலகம் முழுதுண்டு மொய் குழலாள் ஆய்ச்சி இழுதுண்ட வாயானை மால் விடை யேழ்
செற்றானை வானவர்க்கும் சேயானை நெஞ்சே சிறந்து -25-
அன்று இவ்வுலகம் அளந்த வசைவே கொல் நின்றிருந்து வேளுக்கை நீள் நகர் வாய் அன்று கிடந்தானைக் கேடில்
சீரானை முன் கஞ்சைக் கடந்தானை நெஞ்சமே காண் –34
உளன்கண்டாய் நல் நெஞ்சே உத்தமன் என்றும் உளன் கண்டாய் உள்ளுவார் உள்ளத்து உளன் கண்டாய்
விண் ஒடுங்கக் கோடுயரும் வீங்கருவி வேங்கடத்தான் மண் ஒடுங்கத்தான் அளந்த மன் –40-
உலகமும் ஊழியும் ஆழியும் ஒண் கேழ் அலர் கதிரும் செந்தீயுமாவான் பல கதிர்கள் பாரித்த பைம்பொன் முடியான்
அடி இணைக்கே பூரித்து என் நெஞ்சே புரி –44
நின்று எதிராய நிரை மணித் தேர் வாணன் தோள் ஒன்றிய வீரைஞ்நூறுடன் துணிய வென்றிலங்கும் ஆர்படுவான்
நேமி யரவணையான் சேவடிக்கே நேர் படுவான் தான் முயலும் நெஞ்சு –80
நெஞ்சால் நினைப்பரியனேலும் நிலைப் பெற்று என் நெஞ்சமே பேசாய் நினைக்கும் கால் நெஞ்சத்துப் பேராது
நிற்கும் பெருமானை என் கொலோ ஓராது நிற்பது உணர்வு –81-
நினைத்து உலகிலார் தெளிவார் நீண்ட திருமால் அனைத்துலகும் உள் ஒ டுக்கியால் மேல் கனைத்துலவு வெள்ளத்தோர்
பிள்ளையாய் மெள்ளத் துயின்றானை உள்ளத்தே வை நெஞ்சே உய்த்து –93
புகுந்திலங்கும் அந்திப் பொழுதத்து அரியாய் இகழ்ந்த விரணியனதாகம் சுகிர்ந்து எங்கும் சிந்தப் பிளந்த திருமால்
திருவடியே வந்தித்து என் நெஞ்சமே வாழ்த்து –95-

—————–

நான்முகன் திருவந்தாதி –

இல்லை துணை மற்று என்நெஞ்சே ஈசனை வென்ற சிலை கொண்ட செங்கண் மால் சேரா குலை கொண்ட
ஈரைந்தலையான் இலங்கையை ஈடழித்த கூரம்பன் அல்லால் குறை –8
மால் தான் புகுந்த மட நெஞ்சம் மற்றதுவும் பேறாகக் கொள்வனோ பேதைகாள் நீறாடி தான் காண மாட்டாத
தாரகலச் சேவடியை யான் காண வல்லேற்கிது-27-
ஒருங்கிருந்த நல்வினையும் தீ வினையுமாவான் பெரும் குருந்தம் சாய்த்தவனே பேசில் மருங்கிருந்த வானவர்
தாம் தானவர் தாம் தாரகை தான் என்நெஞ்சமானவர் தாம் அல்லாததேன் –57
என்நெஞ்சமேயான் இருள் நீக்கி எம்பிரான் மன்னஞ்ச முன்னொருநாள் மண்ணளந்தான் என்நெஞ்சமேயானை
இல்லா விடையேற்றான் வெவ்வினை தீர்த்து ஆயானுக்கு ஆக்கினேன் அன்பு –58
உளன் கண்டாய் நன்னெஞ்சே உத்தமன் என்றும் உளன் கண்டாய் உள்ளுவார் உள்ளத்து உளன் கண்டாய் தன்னொப்பான்
தானாய் உளன் காண் தமியேற்கும் என்னொப்பார்க்கு ஈசன் இமை –86-

——————

திரு விருத்தம் –

அப்புள்ளின் பின் போன தனி நெஞ்சமே -3-
பெரும் கேழலார் தம் பெரும் கண் மலர்ப் புண்டரீகம் நம்மேல் ஒருங்கே பிறழ வைத்தார் இவ்வகாலம் ஒருவர் நம் போல்
வரும் கேழ் பவருளரே தொல்லை வாழியம் சூழ் பிறப்பு மருங்கே வரப் பெறுமே சொல்லு வாழி மட நெஞ்சமே –45-
மட நெஞ்சம் என்றும் தமதென்றும் ஓர் கருமம் கருதி விட நெஞ்சை யுற்றார் விடவோ அமையும் அப்பொன் பெயரோன்
தட நெஞ்சம் கீண்ட பிரானார் தமதடிக்கீழ் விடப் போய்த் திட நெஞ்சமாய் எம்மை நீத்தின்று தாறும் திரிகின்றதே –46

———————-

பெரிய திருவந்தாதி –

முயற்றி சுமந்து எழுந்து முந்துற்ற நெஞ்சே -இயற்றுவாய் எம்மோடு நீ கூடி நயப்புடைய நாவீன் தொடைக் கிளவியுள்
பொதிவோம் நற்பூவைப் பூ வீன்ற வண்ணன் புகழ் –1
இரு நால்வர் ஈரைந்தின் மேலொருவர் எட்டோடு ஒரு நால்வர் ஓரிருவர் அல்லால் திருமாற்கு
யாமார் வணக்கமார் ஏ பாவம் நன்னெஞ்சே நாமா மிகவுடையோம் நாழ் -10-
நீ யன்றே யாழ் துயரில் வீழ்விப்பான் நின்று உழன்றாய் போயொன்று சொல்லி என் போ நெஞ்சே நீ என்றும்
காழ்த்துபதேசம் தரினும் கைக் கொள்ளாய் கண்ணன் தாள் வாழ்த்துவதே கண்டாய் வழக்கு –12
சாயல் கரியானை உள்ளறியாராய் நெஞ்சே பேயார் முலை கொடுத்தார் பேயராய் நீ யார் போய்த்
தேம பூண் சுவைத்து ஊனறிந்து அறிந்தும் தீ வினையாம் பாம்பார் வாய்க்கை நீட்டல் பார்த்தி –14
பார்த்தோர் எதிரிதா நெஞ்சே படு துயரம் பேர்த்தோதப் பீடழிவாம் பேச்சில்லை ஆர்த்து ஓதம்
தம்மேனி தாள் தடவத்தாம் கிடந்து தம்முடைய செம்மேனிக் கண் வளர்வார் சீர் –15-
சொல்லிற் குறையில்லை சூதறியா நெஞ்சமே எல்லிப் பகல் என்னாது எப்போதும் தொல்லைக் கண்
மாத்தானைக் கெல்லாம் ஒரைவரையே மாறாக காத்தானைக் காண்டும் நீ காண் -19-
ஆமாறறிவ்வுடைய ராவது அரிதன்றே நாமே யது வுடையோம் நன்னெஞ்சே பூ மேய
மதுகரமே தண் துழாய் மாலாரை வாழ்த்தாம் அது கரமே யன்பாலமை –37-
அமைக்கும் பொழுதுண்டே ஆராயில் நெஞ்சே இமைக்கும் பொழுதும் இடைச்சி குமைத் திறங்கள்
ஏசியே யாயினும் ஈன துழாய் மாயனையே பேசியே போக்காய் பிழை –38-
பிழைக்க முயன்றோமோ நெஞ்சமே பேசாய் தழைக்கும் துழாய் மார்வன் தன்னை அழைத்து ஒரு கால்
போயுபகாரம் பொலியக் கொள்ளாது அவன் புகழே வாயுபகாரம் கொண்ட வாய்ப்பு –39-
வாய்ப்போ இது வொப்ப மற்று இல்லை நெஞ்சே போய்ப்போ ஒய் வெந்நரகில் தீப்பால
பேய்த்தாய் உயிர் காலாய்ப் பாலுண்டு அவளுயிரை மாய்த்தானை வாழ்த்தே வலி-40-
வழித்தங்கு வல்வினையை மாற்றானோ நெஞ்சே தழீ இக் கொண்டு போரவுணன் தன்னை கழித்து எங்கும்
தாழ்விடங்கள் பற்றிப் புலால் வெள்ளம் தானுகள வாழ வடங்க மார்விடந்த மால் -57
பேர்ந்தொன்று நோக்காது பின்னிற்பாய் நில்லாப்பாய் ஈன துழாய் மாயனையே என்னெஞ்சே பேர்ந்து எங்கும்
தொல்லை மா வெந்நரகில் சேராமல் காப்பதற்கு இல்லை காண் மற்றோர் இறை –60-
சூட்டாய நேமியான் தொல்லரக்கன் இன்னுயிரை மாட்டே துயர் இழைத்த மாயவனை ஈட்ட
வெறி கொண்ட தண் துழாய் வேதியனை நெஞ்சே அறி கண்டாய் சொன்னேன் அது –65
அதுவோ நன்று என்று அங்கமருலகோ வேண்டில் அதுவோ பொருளில்லை யன்றே அது ஒழிந்து
மண்ணின்று ஆள்வேன் எனிலும் கூடும் மட நெஞ்சே கண்ணன் தாள் வாழ்த்துவதே கல் –67-
என்றும் ஒரு நாள் ஒழியாமை யானிரந்தால் ஒன்றும் இரங்கார் உருக்காட்டார் குன்று
குடையாக ஆ காத்த கோவலனார் நெஞ்சே புடை தான் பெரிதே புவி –74
துணை நாள் பெரும் கிளையும் தொல்குலமும் சுற்றத் திணை நாளும் இன் புடைத்தா மேலும் கணை நாணில்
ஓவாத் தொழில் சார்ங்கன் தொல் சீரை நல நெஞ்சே ஓவாத வஊணாக வுண் –76-
அயர்ப்பாய் அயர்ப்பாய் நெஞ்சமே சொன்னேன் உயப்போம் நெறியிதுவே கண்டாய் செயற்பால
வல்லவே செய்கிறுதி நெஞ்சமே அஞ்சினேன் மல்லர் நாள் வவ்வினனை வாழ்த்து –83-
வாழ்த்தி யவனடியைப் பூப் புனைந்து நின் தலையைத் தாழ்த்தி இரு கை கூப்பென்றால் கூப்பாத பாழ்த்த விதி
எங்குற்றாய் என்றவனை ஏத்தாது என்னெஞ்சமே தங்கத்தானா மேலும் தங்கு –84-
இப்போதும் இன்னும் இனிச் சிறிது நின்றாலும் எப்போதும் ஈதே சொல் என்னெஞ்சே எப்போதும்
கை கழலா நேமியான் நம் மேல் வினை கடிவான் மொய் கழலே ஏத்த முயல் –87-

———

சிறிய திருமடல் –

வாராய் மட நெஞ்சே வந்து மணி வண்ணன் சீரார் திருத் துழாய் மாலை நமக்கு அருளி தாரான் தரும் என்று இரண்டத்தில் ஒன்றதனை -58

——————–

திருவாய் மொழி –

உயர்வற வுயர் நலம் உடையவன் யவனவன் மயர்வற மதி நலம் அருளினன் யவனவன்
அயர்வறும் அமரரகளதிபதி யவனவன் துயரறு சுடரடி தொழுது எழு என் மனனே –1-1-1-
எம்பிரானை எந்தை தந்தை தந்தைக்கும் தம்பிரானை தண் தாமரைக் கண்ணனை
கொம்பராவு நுண்ணேர் இடை மார்வனை எம்பிரானைத் தோலாய் மட நெஞ்சமே -1-10-3-
நெஞ்சமே நல்லை நல்லை உன்னைப் பெற்றால் என் செய்யோம் இனி என்ன குறைவினம்
மைந்தனை மலராள் மணவாளனை துஞ்சும் போதும் விடாது தொடர் கண்டாய் -1-10-4-
கண்டாயே நெஞ்சே கருமங்கள் வாய்க்கின்று ஓர் எண் தானும் இன்றியே வந்தியலுமாறு
உண்டானை உலகேழும் ஓர் மூவடி கொண்டானை கண்டு கொண்டனை நீயுமே –1-10-5-
நீயும் நானும் இந்நேர் நிற்கில் மேல் மற்றோர் நோயும் சார் கொடான் நெஞ்சமே சொன்னேன்
தாயும் தந்தையுமாய் இவ்வுலகினில் வாயுமீசன் மணி வண்ணன் எந்தையே -1-10-6-
முடியானே மூவுலகும் தொழுது ஏத்தும் சீரடியானே ஆழ கடலைக் கடைந்தாய் புள்ளூர்
கொடியானே கொண்டல் வண்ணா அண்டத்து உம்பரில் நெடியானே என்று கிடக்கும் என் நெஞ்சமே –3-8-1-
கோவை வாயாள் பொருட்டு ஏற்றின் எருத்தம் இறுத்தாய் மதிள் இலங்கை கோவை வீயச் சிலை குனித்தாய் குல நல யானை மருப்பு ஒசித்தாய்
பூவை வீயா நீர் தூவிப்போதால் வணங்கே னேலும் நின் பூவை வீயா மேனிக்குப் பூசும் சாந்து என் நெஞ்சமே -4-3-1-
பூசும் சாந்து என்னஞ்சமே புனையும் கன்னி எனதுடைய வாசகம் செய் மாலையே வான் பட்டாடையும் அக்தே
தேசமான அணி கலனும் என் கை கூப்பிச் செய்கையே ஈசன் ஞாலம் உண்டு உமிழ்ந்த எந்தை ஏக மூர்த்திக்கே –4-3-2-
ஆவி காப்பார் இனியார் ஆழ் கடல் மண் வின் மூடி மா விகாரமாய் ஓர் வல்லிரவாய் நீண்டதால்
காவி சேர் வண்ணன் என் கண்ணனும் வாரானால் பாவியேன் நெஞ்சமே நீயும் பாங்கல்லையே -4-4-2-
நீயும் பாங்கல்லை காண் நெஞ்சமே நீளிரவும் ஓயும் பொழுதின்றி ஊழியாய் நீண்டதால்
காயும் கடுஞ்சிலை என் காகுத்தன் வாரானால் மாயும் வகை யறியேன் வல்வினையேன் பெண் பிறந்தே –4-4-3-
அருள் பெறுவார் அடியார் தம் அடியனேற்கு ஆழியான் அருள் தருவான் அமைகின்றான் அது நமது விதி வகையே
இருள் தருமா மா ஞாலத்துள் இனிப் பிறவி யான் வேண்டேன் மருள் ஒழி நீ மட நெஞ்சே வாட்டாற்றான் அடி வணங்கே –10-6-1-
வாட்டாற்றான் அடி வணங்கி மா ஞாலப் பிறப்பு அறுப்பான் கேட்டாயே மட நெஞ்சே கேசவன் எம்பெருமானை
பாட்டாய பல பாடிப் பல வினைகள் பற்றறுத்து நாட்டாரோடு இயல் ஒழிந்து நாரணனை நண்ணினமே –10-6-2-
நண்ணினம் நாராயணனை நாமங்கள் பல சொல்லி மண்ணுலகில் வளம் மிக்க வாட்டாற்றான் வந்து இன்று
விண்ணுலகம் தருவானாய் விரைகின்றான் விதி வகையே எண்ணின வாறாகா இக்கருமங்கள் என்னெஞ்சே –10-6-3-
என்நெஞ்சத்துள் இருந்து இங்கு இரும் தமிழ் நூலிவை மொழிந்து வன்னெஞ்சத்து இரணியனை மார்விடந்த வாட்டாற்றான்
மன்னஞ்சப் பாரதத்துப் பாண்டவர்க்கப் படை தொட்டான் நல் நெஞ்சே நம் பெருமான் நமக்கு அருள் தான் செய்வானே -10-6-4-
வானேற வழி தந்த வாட்டாற்றான் பணி வகையே நான் ஏறப் பெறுகின்றன் நரகத்தை நகு நெஞ்சே
தேனேறு மலர்த்துவளம் திகழ் பாதன் செழும் பறவை தானேறித் திரிவான தாளிணை என் தலை மேலே –10-6-5-

————————–

இராமானுச நூற்றந்தாதி –

பூ மன்னு மாது பொருந்திய மார்பன் புகழ் மலிந்த பா மன்னு மாறன் அடி பணிந்து உய்ந்தவன் பல்கலையோர்
தாம் மன்ன வந்த இராமானுசன் சரணார விந்தம் நாம் மன்னி வாழ நெஞ்சே சொல்லுவோம் அவன் நாமங்களே –1-
பேரியல் நெஞ்சே அடி பணிந்தேன் உன்னை பேய்ப்பிறவிப் பூரியரோடு உள்ள சுற்றம் புலத்தி பொருவரும் சீர்
ஆரியன் செம்மை இராமானுச முனிக்கு அன்பு செய்யும் சீரிய பேறுடையார் அடிக்கீழ் என்னைச் சேர்த்ததற்கே –3
பொருளும் புதல்வரும் பூமியும் பூம் குழலாரும் என்றே மருள் கொண்டு இளைக்கும் நமக்கு நெஞ்சே -மற்றுளார் தரமோ
இருள் கொண்ட வெந்துயர் மாற்றித் தன்னீறில் பெரும் புகழே தெருளும் தெருள் தந்து இராமானுசன் செய்யும் சேமங்களே –39
அங்கயல் பாய் வயல் தென்னரங்கன் அணியாகமன்னும் பங்கய மா மலர்ப் பாவையைப் போற்றுதும் பத்தி எல்லாம்
தங்கிய தென்னத் தளைத்து நெஞ்சே நம் தலை மிசையே பொங்கிய கீர்த்தி இராமானுசணன் அடிப்பூ மன்னவே –108-

————-

உபதேச ரத்ன மாலை –

கற்றோர்கள் தாமுகப்பர் கல்வி தன்னில் ஆசை யுள்ளோர் பெற்றோம் என உகந்து பின்பு கற்பார் மற்றோர்கள்
மாச்சரியத்தால் இகழில் வந்ததென் நெஞ்சே இகழ்கை ஆச்சரியமோ தானவர்க்கு -2-
பேதை நெஞ்சே இன்றைப் பெருமை யறிந்திலையோ எது பெருமை இன்றைக்கு என் என்னில் ஓதுகின்றேன்
வாய்த்த புகழ் மங்கையர் கோன் மாநிலத்தில் வந்துதித்த கார்த்திகையில் கார்த்திகை நாள் காண் –8
மாறன் பனித்த தமிழ் மறைக்கு மங்கையர் கோன் ஆரங்கம் கூற அவதரித்த வீறுடைய
கார்த்திகையில் கார்த்திகை நாள் என்று என்று காதலிப்பார் வாய்த்த மலர்த் தாள்கள் நெஞ்சே வாழ்த்து -9
மா நிலத்தில் முன் நம் பெரியாழ்வார் வந்துதித்த ஆனி தன்னில் சோதி என்றால் ஆதரிக்கும் ஞானியர்க்கு
ஒப்போர் இல்லை இவ்வுலகு தனில் என்று நெஞ்சே எப்போதும் சிந்தித்திரு -17
உண்டோ திருப்பல்லாண்டுக்கு ஒப்பதோர் கலை தான் உண்டோ பெரியாழ்வார்க்கு ஒப்பொருவர் தண் தமிழ் நூல்
செய்தருளும் ஆழ்வார்கள் தம்மில் அவர் செய் கலையில் பைதல் நெஞ்சே நீ வுணர்ந்து பார் –20-
அஞ்சு குடிக்கு ஒரு சந்ததியாய் ஆழ்வார்கள் தம் செயலை விஞ்சி நிற்கும் தன்மையளாய் -பிஞ்சாய்ப்
பழுத்தாளை யாண்டாளைப் பத்தி யுடன் நாளும் வழுத்தாய் மனமே மகிழ்ந்து –24
ஏரார் மதுரகவி இவ்வுலகில் வந்துதித்த சீராரும் சித்திரையில் சித்திரை நாள் பாருலகில்
மற்றுள்ள ஆழ்வார்கள் வந்துத்தித்த நாள்களிலும் உற்றது எமக்கு என்று நெஞ்சே ஓர் –25
எந்தை எதிராசார் இவ்வுலகில் எம் தமக்கா வந்துதித்த நாள் என்னும் வாசியினால் இந்தத்
திருவாதிரை தன்னின் சீர்மைதனை நெஞ்சே ஒருவாமல் எப்பொழுதும் ஓர் -29-
எந்தை எதிராசர் இவ்வுலகில் எம் தமக்கா வந்துத்தித்த நாள் என்னும் வாசியினால் இந்தத்
திருவாதிரை தன்னின் சீர்மைதனை நெஞ்சே ஒருவாமல் எப்பொழுதும் ஓர் -29-
ஆழ்வார்களையும் அருளிச் செயல்களையும் தாழ்வா நினைப்பவர்கள் தாம் நரகில் வீழ்வார்கள்
என்று நினைத்து நெஞ்சே எப்பொழுதும் நீ அவர் பால் சென்று அணுகக் கூசித் திரி –35
தெருளுற்ற ஆழ்வார்கள் சீர்மை யறிவாரார் அருளிச் செயலை யறிவாரார் அருள் பெற்ற
நாதமுனி முதலா நம் தேசிகரை யல்லால் பேதை மனமே யுண்டோ பேசு –36-
பிள்ளான் நஞ்சீயர் பெரியவாச்சான் பிள்ளை தெள்ளார் வடக்குத் திருவீதிப் பிள்ளை
மணவாள யோகி திரு வாய் மொழியைக் காத்த குணவாளர் என்று நெஞ்சே கூறு –39
முந்துறவே பிள்ளான் முதலானோர் செய்தருளும் அந்த வியாக்கியைகள் அன்றாகில் அந்தோ
திருவாய் மொழிப் பொருளைத் தேர்ந்து உரைக்க வல்ல குரு ஆர் இக்காலம் நெஞ்சே கூறு –40
நம் பெருமாள் நம்மாழ்வார் நஞ்சீயர் நம்பிள்ளை என்பர் அவரவர் தம் ஏற்றத்தால் அன்புடையோர்
சாத்து திரு நாமங்கள் தான் என்று நன்னெஞ்சே ஏத்ததனைச் சொல்லி நீ இன்று –50-
பின்பழகராம் பெருமாள் சீயர் பெரும் திவத்தில் அன்பதுவும் அற்று மிக்க வாசையினால் நம்பிள்ளைக்கு
ஆன வடிமைகள் செய்யந நிலையை நன்னெஞ்சே ஊனமற வெப்பொழுதும் ஓர் –66
ஆசாரியர்கள் அனைவரும் முன்னாசரித்த ஆசாரம் தன்னை யறியாதார் பேசுகின்ற
வார்த்தைகளைக் கேட்டு மருளாதே பூருவர்கள் சீர்த்த நிலை தன்னை நெஞ்சே சேர் –67
நாத்திகரும் நற்கலையின் நன்னெறி சேராத்திகரும் ஆத்திக நாத்திகருமாம் இவரை ஓர்த்து நெஞ்சே
முன்னவரும் பின்னவரும் மூர்க்கர் என விட்டு நடுச் சொன்னவரை நாளும் தொடர் –68-

———————————————————–

கந்தாடை அப்பன் திருவடிகளே சரணம்
ஆழ்வார்கள் திருவடிகளே சரணம்
  பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள்  ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திரு வடிகளே சரணம்

ஸ்ரீ விஷ்ணு புராணம் –

November 10, 2015

அவதாரிகை

ஸ்ரீ யபதி–பற்றி அறிய -ஆதௌ வேதா பிரமாணம் -என்கிறபடியே -வேதங்களே மூல பிரமாணம் -அபௌருஷேயம்-
யதி சப்தாஹ்வையம் ஜ்யோதி ஆ சம்சாரம் ந தீப்யதே -சப்த ராசிகள் இல்லாவிடில் இந்த பிராக்ருத மண்டலம் இருளில் மூழ்கிக் கிடக்கும்
சதுர்முகனுக்கு ஆதியில் உபதேசித்தும் -ஹயக்ரீவனாக திருவவதரித்து அத்தை மீட்டுக் கொடுத்தான் அருளி யும் –
முன்னிவ் வுலகு ஏழும் இருள் மண்டி யுன்ன முனிவரோடு தானவர் திகைப்ப அன்று –
பன்னு கலை நாள் வேதப் பொருளை எல்லாம் பரிமுகமாய் அருளிய என் பரமன் காண்மின் -கலியன்
இதிஹாச புராணங்கள் உன்ன ப்ருஹ்மணங்கள்
இதி ஹ ஆஸம் -இங்கனம் இருந்தது -ஸ்ரீ மத ராமாயணம் -24000 ஸ்லோகங்கள் -ஸ்ரீ மகா பாரதம் -100000 ஸ்லோகங்கள்
புராணம் -புரா அபி நவ இதி புராண -நவோ நவோ பவதி –பழையதிலும் பலியான -புதியதிலும் புதியன
-அப் பொழுதைக்கு அப் பொழுது ஆரா வமுதமாய் இருக்கும்
சாத்விக புராணங்கள் –
1- ஸ்ரீ -விஷ்ணு புராணம் -24000 ஸ்லோகங்கள்
2- ஸ்ரீ மத் பாகவத புராணம் –18000 ஸ்லோகங்கள்
3- ஸ்ரீ நாரதீய புராணம் –25000 ஸ்லோகங்கள்
4-ஸ்ரீ கருட புராணம் -19000 ஸ்லோகங்கள்
5- ஸ்ரீ பாத்ம புராணம் –55000 ஸ்லோகங்கள்
6- ஸ்ரீ வராஹ புராணம் –24000 ஸ்லோகங்கள்
ராஜஸ புராணங்கள் –
1—பிரம்மாண்ட புராணம் -12000 ஸ்லோகங்கள்
2- பிரம்ம வைவர்த்த்வ புராணம் -17000 ஸ்லோகங்கள்
3- மார்கண்டேய புராணம் –9000 ஸ்லோகங்கள்
4- பவிஷ்ய புராணம் –16000 ஸ்லோகங்கள்
5-ஸ்ரீ வாமன புராணம் –10000 ஸ்லோகங்கள்
6–பிரம்ம புராணம் –10000 ஸ்லோகங்கள்
தாமஸ புராணங்கள் –
1-மத்ஸ்ய புராணம் –14000 ஸ்லோகங்கள்
2- ஸ்ரீ கூர்ம புராணம் -17000 ஸ்லோகங்கள்
3- லிங்க புராணம் -10000 ஸ்லோகங்கள்
4- சீவ புராணம் –24000 ஸ்லோகங்கள்
5-ஸ்காந்த புராணம் –81000 ஸ்லோகங்கள்
6-அக்னி புராணம் –15000 ஸ்லோகங்கள்

புராண ரத்னம் -என்பர் ஸ்ரீ விஷ்ணு புராணத்தை
பராசரர் -முனி ரத்னம் என்பர்
சந்தர்சயன் நிரமிமீத புராண ரத்னம் தஸ்மை நமோ முனிவராய பராசராய -ஆளவந்தார் கொண்டாடுகிறார் ஸ்தோத்ர ரத்னத்தில்

அம்சங்கள் ஆறு –
மைத்ரேயர் கேட்க -பராசரர் அருளிச் செய்தது –
ஸ்ரீ விஷ்ணு சித்தர் -திரு வெள்ளறை -எங்கள் ஆழ்வான் -பெயர் -விஷ்ணு சித்தீயம் -வ்யாக்யானம் —
முதல் அம்சம் –ஸ்ருஷ்ட்டி -அமுத மதனம்-நரஸிம்ஹ அவதாரம் -துருவன் சரித்திரம் -திருமேனியால் ஜகத்தை தரித்து –
அஸ்திர பூஷணம் -20-அத்தியாயங்கள் -6000-ஸ்லோகங்கள்
இரண்டாவது அம்சம் -உலக அமைப்பு -காலம் -பூகோளம் -ஆத்மா பரமாத்மா தேக
மூன்றாவதில் -வேதம் -வியாசர் பிரிப்பது -சாகைகள் -ஆராதனை பூஜா விதி -சம்ஸ்காரங்கள் –
நாலாவதில் -சூர்யா வம்சம் ராமாவதாரம் -சந்த்ர வம்சம் யது குலம் கண்ணன்
ஐந்தாவது -கிருஷ்ண சேஷ்டிதங்கள்
ஆறாவதில்– கலி தர்மம் -காண்டித்யர் கேஸித்வஜர் சம்வாதம்

சாத்வீகானீ புராணானீ ஸ்ரேயாம்ஸி நிகிலான்யபி -தாத்ரா பாகவதம் ஸ்ரேஷ்டோ ததோ வைஷ்ணவம் உத்தமம் -என்று
ஸ்ரீ மத் பாகவதம் ஸ்ரீ விஷ்ணு புராணம் இவற்றின் ஏற்றங்கள் சொல்லிற்று
வேதேஷூ பௌருஷம் ஸூ க்தம் புராணே ஷூ ச வைஷ்ணவம் -பாரதே பகவத் கீதா – தர்ம சாஸ்த்ரேஷூ வைஷ்ணவம் -என்று
புருஷ ஸூக்தம் -ஸ்ரீ விஷ்ணு புராணம் -ஸ்ரீ பகவத் கீதை மனு ஸ்ம்ருதி -யும் போற்றப் படுகின்றன –

கலி கோலாகலம் தீர்க்க தர்சியாக இதில் கூறப்பட்டுள்ளது –

சர்க்கம் -ச பிரதிசர்க்கம் -ச வம்ஸோ மன்வந்த்ராணி ச -வம்ச அநு சரிதம் -ச இதி புராணம் பஞ்ச லஷணம்-என்றபடி
சர்க்கம் -சிருஷ்டி /பிரதி சர்க்கம் -லயம் -சம்ஹாரம் / வம்ச -ஸூ ர்ய சந்திர வம்சங்களின் கதைகள் -மன்வந்தரம் -பிரம்மாவின்
ஒரு பகல் பொழுதில் நடை பெற்றவை –வம்ச அநு சரிதம் -வம்சத்தின் கிளைக் கதைகள் –இவை ஐந்தும் கொண்டவை புராணம்

மந்திர ரத்னமான த்வய மந்த்ரத்தின் உட்பொருளான சரணாகதியின் சிறப்பை கூறும் இந்த புராண ரத்னம் –

ப்ராப்யச்ய ப்ரஹ்மணோ ரூபம் -ப்ராப்துச்ச ப்ரத்யகாத்மனா -ப்ராப்த்யுபாய பலம் -சைவ ததா பிராப்தி –
-விரோதி ச -வதந்தி சகலா வேதா -ச இதிஹாச புராணா –ஹாரீத சம்ஹிதை –
புராணம் ஏதச்ச சத்ருசம் நஹி அந்யத் உபபத்யதே -பிராந்தி அத்ர வயாபகா மந்திர அத்ர அர்த்த பஷ்டகம் ஸ்பஷ்டம் –
மிக்க இறை நிலையம் மெய்யா முயிர் நிலையும்-தக்க நெறியும் தடையாகித் தொக்கியலும் ஊழ் வினையும் வாழ்வினையும்
ஓதும் குருகையர் கோன் யாழினிசை வேதத்தியல் —ஐந்து அறிந்தவன் அஞ்சான் –

யஸ்ய ஸ்யாத் பரமம் ஜன்ம பகவத் பக்தி சாலின -தஸ்ய ஸ்ருதி பதம் பாதயாத் புராணம் வைஷ்ணவம் பரம் –என்று
எவனுக்கு இதுவே இறுதி ஜென்மமோ அவனே ஸ்ரீ விஷ்ணு புராணம் கற்று பரமபதம் அடைகிறான் –
பீஜாங்குர நியாயம் -இத்தைக் கேட்டதால் கடைசி ஜன்மமா கடைசி ஜன்மம் என்பதால் இத்தை கேட்கும் பாக்கியம் பெற்றோமா
ந சேது ந கயா கங்கா ந காசி ந ச புஷ்கரம் அற்ஹந்தி வைஷ்ணவஸ்ச அஸ்ய பலம் கோடி சதாம் அபி -என்று
ஒரு முறை கேட்கும் பலன் பல கோடி தீர்த்தம் ஷேத்ராடனங்கள் செய்வதைக் காட்டிலும் பலம் கிட்டும் என்கிறது
வியாசம் வசிஷ்ட நப்தாரம் சக்தே பௌத்ரமகல்மஷம் பராசராத்மஜம் வந்தே ஸூ கதாதம் தபோ நிதிம் –
புலஸ்திய -வசிஷ்ட -வர பிரதான லப்த-பரதேவதா பாரமர்த்ய ஜ்ஞானவத்தயா பிரசித்த –
-என்று ஸ்ரீ பாஷ்யகாரர் ஸ்ரீ பாஷ்ய பங்க்தியில் அருளிச் செய்துள்ளார்-

வசிஷ்டர் -அருந்ததி -தம்பதிகளுக்கு நூறு புத்ரர்கள் -சீமந்த புத்ரர் -சக்தி -அத்ருச்யந்தீ -சக்தியின் மனைவி
கல்மாஷபாதன் -அரசன் ஒற்றை அடிப்பாதையிஒல் -வழி விடாமல் போக -இவர் ராஷசனாக கடவும் படி சபிக்க –
விஸ்வாமித்ரர் -அவன் உடலுக்குள் வழிய ராஷசரின் சக்தியைப் புக வைத்து நூற்றுவரையும் அழிக்க –
அத்ருச்யந்தீ தான் கர்ப்பம் என்று சொல்லி வசிஷ்டர் அருந்ததியை வாழ வைக்க –
பன்னிரண்டு வருஷம் கர்ப்ப வாசம் செய்து -வேதம் ஒலி கர்ப்பத்துக்கு உள்ளே சொல்ல கேட்டு -பராசரர் பெயர் அளித்தார் –
பரா ஸூ ச யதஸ் தேன வசிஷ்ட ஸ்தாபிதோ முனி -கர்ப்பஸ் தேன ததா லோகே பராசர இதி ஸ்ம்ருத –
பரான் ஆஸ்ரு ணா தீதி பராசர -பகைவர்களை சிதறி ஓடச் செய்பவர்
மன்யசே யம் து தாதம் த்வம் நைவ தாதஸ் தவா நக -ஆர்ய ஏஷ பிதா தஸ்ய பிதுஸ் தவ மனஸ் வின
மா தாத தாத தாதேதி ந தே தாதோ மகா முனி -என்று இவர் உன் தாத்தா -என்றும் -ராஷசனால் கொள்ளப் பட்டதை தாயார் சொல்ல
யாகம் செய்து உலகை அழிக்க முற்பட்டவரை வசிசிஷ்டர் வேண்டி நிறுத்தி –
ப்ருகு வம்ச க்ருதவீர்ய அரச வம்ச புரோகிதர்கள் –பார்கவர் -ச்யவனர் ஆப்னவானர் -ஔரவர் -ஜமதக்னி -ஐந்து ரிஷிகள்
-ஸ்ரீ வத்ஸ கோத்ர ப்ரவர்த்தார்கள் –
அவர்கள் கோபம் அடைந்து யாகம் செய்ய அத்தை தடுத்த கதையையும் சொல்லி கதையைச் சொல்லி
ஸ்வர்க்கம் செல்ல வ்யாஜ்யமே ராஷசன் செயல் என்று கூறி
பராசரர் ராஷத பூண்டு ஒழியும் படி யாகம் செய்து ஒழிக்க –
பிரமனின் புத்ரர்கள் பிரஜாபதிகளில் -பதின்மரில் – ஒருவரான புலஸ்தியர் -ராஷச வர்க்கம் பெருக்கும் செயலில் ஈடுபடுத்தப் பட்டவர்
தோன்றி -விஸ்வாமித்ரர் தூண்டுதலால் செய்ததை சொல்லி -அவர் சாந்தி அடைய —
பரப்ரமத்தின் யதார்த்த ஞானம் கிடைக்க வரம் அளித்தனர் வசிஷ்டரும் புலஸ்தியரும் –
அத்தை ஸ்ரீ மைத்ரேயருக்கு உபதேசிக்க -ஸ்ரீ விஷ்ணு புராணம் –
ஸ்ரீ மைத்ரேயர் ஸ்ரீ விதுரருக்கு உபதேசித்து அருளினார் –

ஸ்ரீ விஷ்ணு புராணம் உபதேசிக்கும் பொழுது அருகில் இருந்து கேட்ட ஸ்ரீ ஸூதா பிராநிகர் மற்ற ரிஷிகளுக்கு கூறுகிறார்
ஸ்ரீ ஸூத-உவாச –
பராசரம் முநிவரம் கிருத பௌர்வாஹ்ணிக க்ரியம் —
மைத்ரேய பரிபப்ரச்ச ப்ரணி பத்ய அபிவாதய ச -1-1-1-

விஷ்ணோ சகாசா துத்பூதம் ஜகததத்ரைவ ச ஸ்திதம்
ஸ்திதி சம்யகர்த்தா அசௌ ஜகதோச்ய ஜகாச்ச ச –1-1-32-
ஸ்ரீ விஷ்ணுவே சிருஷ்டி ஸ்திதி சம்ஹாரம் கர்த்தா -சர்வ வியாபி -அவனது ஸ்வரூபமே அனைத்தும் –
-என்று சுருக்கமான பதிலை அருளி மேலே விவரிக்கிறார் –

அவிகாராய ஸூ த்தாய நித்யாய பரமாத்மனே
சதைக ரூப ரூபாயா விஷ்ணவே சர்வ ஜிஷ்ணவே–1-2-1-

சிருஷ்டி ஸ்திதி அந்த கரணீம் ப்ரஹ்ம விஷ்ணு சீவ ஆத்மிகாம்
ச சம்ஜ்ஞாம் யாதி பகவான் ஏக ஏவ ஜனார்த்தனா –1-2-66-

இதையே -சுரரறி வருநிலை விண் முதல் முழுவதும்
வரன் முதலாயவை முழுதுண்ட பரபரன்
புரமொரு மூன்று எரித்து அமரர்க்கும் அறிவியந்து
அரன் அயன் என உலகு அழித்து அமைத்து உளனே –1-1-6-

ச ஏவ ஸ்ருஜ்ய ச ச சரக கர்த்தா
ச ஏ பாத்யத்தி ச பால்யதே ச
ப்ரஹ்மாதி அவஸ்தாபிர் அசேஷ மூர்த்திர்
விஷ்ணுர் வரிஷ்டோ வராதோ வரேண்ய–1-2-70-

நிர்குணச்ய அப்ரமே யஸ்ய ஸூ த்த ஸ்வா ப்ய அமலாதி மன
கதம் சர்க்காதி கர்த்ருத்வம் ப்ரஹ்மணோ அப்யுகம்யதே -1-3-1- என்று மைத்ரேயர் கேட்க

71 சதுர யுகங்கள் -ஒரு மன்வந்தரம் -இத்ராதிகளுக்கு ஆயுள் காலம் -தேவமானத்தில் 8002000 வருஷங்கள்
-நம் கணக்கில் 30 கோடி 67 லஷத்து 20 ஆயிரம் வருடங்கள்
14 மனுக்கள் பிரம்மாவின் ஒரு நாள்
பகல் பொழுதின் முடிவில் நைமித்திக பிரளயம் -மூன்று லோகங்கள் அழியும்
பிரமதேவன் காலம் 3 கோடி 9 லஷத்து 17 ஆயிரத்து 376 கோடி வருடங்கள்
அதில் பாதி 50 -பரார்த்தம் -இப்பொழுது இரண்டாவது பதார்த்தம் முதல் கல்பம்
-27 சதுர முகங்கள் முடிந்து -28 வது சதுர யுகங்களில் கிருத த்ரேதா த்வாபர மூன்று யுகங்களும் முடிந்து கலி யுகம்
-ஸ்ரீ ஸ்வேத வராஹ கல்பம் நடந்து கொண்டு இருக்கிறது

த்விதீ யஸ்ய பரார்த்தஸ்ய வர்த்தமானச்ய வை த்விஜ
வராஹ இதி கல்போ அயம் பிரதம பரிகீர்த்தித –1-3-28-

ப்ரஹ்மா நாராயணாக்யோ அசௌ கல்பாதௌ பகவான் யதா
ஸ ஸர்ஜ சர்வ பூதானி ததா சஷ்வ மஹா முநே –1-4-1–என்று
மைத்ரேயர் வராஹ கல்ப படைப்பைப் பற்றியும் கேட்கிறார்-

பவதோ யத் பரம் தத்தவம் தன்ன ஜா நாதி கச்சன
அவதாரேஷூ யத்ரூபம் ததர்சந்தி திவௌ கச –1-4-17-

உனது நிஜமான ஸ்வரூபத்தை யார் தான் அறிவார் -நீ லீலையாக செய்து அருளின அவதாரங்களை அன்றோ
தேவர்கள் ஆராதிக்கின்றனர் -என்றபடி

யத் கின்ஜன் மநஸா க்ராஹ்யம் யத் க்ராஹ்யம் சஷூராதிபி
புத்த்யா ஸ யத் பரிச்சேத்யம் தத் ரூபம் அகிலம் தவ –1-4-19–என்று

மனத்தாலே கிரஹிக்கப் படும் சுகாதிகளும் –கண் முதலிய இந்த்ரியன்களால் கிரஹிக்கப் படும் ரூபம் போன்றவைகளும்
-புத்தியினால் ஆலோசிக்கப் படும் பிரமாணாந்தரங்களும் உன்னுடைய ஸ்வரூபம் அன்றோ

ஸ்ரீ பூமிப் பிராட்டி ஸ்துதிக்கின்றாள்-ஹே சம்பூர்ண ஞான மயனே –ஹே ஸ்தூல மாயனே -ஹே அவ்யயனே –
ஹே அநந்த-ஹே அவ்யக்த -ஹே வ்யக்தமய பிரபோ –
ஹே பராபர ஸ்வரூப -ஹே விச்வாத்மன் -ஹே யஜ்ஞ பதே-ஹே அநக -ஹே பிரபோ – -இத்யாதி

மூர்த்தம் அமூர்த்தம் அத்ருச்யம் ஸ த்ருச்யம் ஸ புருஷோத்தம-
யச் சோக்தம் யச்ச நைவோக்தம் மயாத்ர பரமேஸ்வர
தத் சர்வம் தவம் நமஸ்துப்யம் போயோ போயோ நமோ நம –1-4-24-

கோல வராஹம் ஒன்றாய் எடுத்து -அந்த வ்யர்வை நீர் ஜன லோகம் வரை பாய சனகாதி முனிவர்கள் தியானத்தில்
இருந்தவர்களை புனிதம் அடையச் செய்தது அவர்கள் ஸ்துதிக்க –

பரமார்த்தஸ் தவமேவைகோ நான்யேனஸ்தி ஜகத பதே
தவைஷ மஹிமா யேன வ்யாப்த்மே தச்சராசரம் —1-4-38—

உண்மையான பரம் பொருள் வேறு ஒருவரும் இன்றி உள்ளும் வெளியிலும் வியாபித்து நீரே பரமார்த்தம் ஆகின்றீர் –
தங்கள் திருமேனியே அனைத்து சராசரங்களும் -விசிஷ்ட அத்வைதம் –

யதேத் த்ருச்யதே மூர்த்தமே தஜ் ஜ்ஞாநாத் மனஸ் தவ
பிராந்தி ஜ்ஞாநேன பஸ்யந்தி ஜகத் ரூபமயோகிந–1-4-39-

என்று -சர்வ ஜகத்தும் தங்கள் ஞான ஸ்வரூபத்தின் பால் பட்ட தங்கள் ரூபமே -அஜ்ஞ்ஞானிகள் மதிமயக்கத்தால்
வெவ்வேறு பொருள்களாக காண்கின்றனர் அன்று
பகவான் ஆகிய தங்களை அப் பொருள்களிலே காணவில்லை –

ஜ்ஞான ஸ்வரூபம் அகிலம் ஜகதே தத புத்த்ய
அர்த்த ஸ்வரூபம் பச்யந்தே மோஹ சம்ப்லவே –1-4-40

இப்படி மோஹத்தால் பல வேறு பொருள்களாக பார்த்து சம்சாரத்தில் மீண்டும் மீண்டும் சிக்கி உழல்கின்றனர்

யே து ஜ்ஞான வித ஸூ த்த சேத சஸ்தே அகிலம் ஜகத்
ஜ்ஞாநாத் மகம் பிரபச்யந்தி தவத் ரூபம் பரமேஸ்வர –1-4-41-

அநாதி கர்ம வசனத்தினால் பிராரப்த கர்ம அனுரூபமாக நாநாவித கர்ம மார்க்கங்களிலே சஞ்சரிக்கின்றன –

நிமித்த மாத்ரம் முக்த்வைவம் நாந்யத் கிஞ்சித் அபேஷதே
நீயதே தபஸாம் ஸ்ரேஷ்ட ஸ்வ சக்த்யா வஸ்து வஸ்துதா –1-4-42-

ஸ்ரீ மைத்ரேயர் உவாச –
யதா ஸ சர்ஜ தேவோ அசௌ தேவ ரிஷி பித்ரு தாநவான்
மனுஷ்ய திர்யக் வ்ருஷாதீன் பூவ்யோம ஸ லி லௌக ஸ –1-5-1-

தமஸ் -அஞ்ஞானத்தால் சரீரத்தை ஆத்மாவாக நினைத்தால்
மோஹம்-புத்ராதிகளுக்கு தன்னை அதிபதியாக நினைத்தால்
மஹா மோஹம் -விஷயாந்தரங்களில் ஆசை
தாமிஸ்ரம் -விஷயாந்தரங்கள் அடைய இடையூறுகளால் குரோதம்
அந்த தாமிஸ்ரம் -ஆசையை அழியாமல் காக்கும் மநோபாவம்
இந்த ஐந்து வித அவித்யை காரணமாக -வ்ருஷம் -மரம் -குல்மம் -புதர் -லதா -கொடி -விருத் -பூண்டு -தருணம் -புல்-ஐந்து வித ஸ்தாவர சிருஷ்டிகள்
28 திர்யக் வகைகள் –
இரட்டை குளம்பு கொண்ட ஒன்பது -ஆடு -மாடு -எருமை -மான் -பன்றி -கவ்யம் -ருரு -அவி -ஒட்டகம்
ஒற்றைக் குளம்பு -ஆறு வகை
கழுதை குதிரை கோவேறு கழுதை கவுரம் சமரம் கவரி
காலில் ஐந்து நகங்கள் கொண்டவை 13
நாய் -நரி -செந்நாய்-புலி -கரடி பூனை முயல் சல்யகம் சிங்கம் குரங்கு யானை ஆமை உடும்பு
ஊர்த்த பாகத்தால் தேவ சிருஷ்டி
மத்திய பாகத்தால் மனுஷ்ய சிருஷ்டி
இந்த நான்கும் -ஐந்தாவது அனுக்ரஹ சிருஷ்டி -அவித்யை -அசக்தி -சந்துஷ்டி -சித்தி -இவை கொண்டு
ஆறாவது -சனத்குமாராதிகள் ருத்ரன் -சிருஷ்டி -கௌமார சிருஷ்டி
முந்திய மஹத் -அஹங்கார -தன்மாத்ரை -இவற்றையும் சேர்த்து -இந்த மூன்றும் பிராக்ருத சிருஷ்டி -ஒன்பது விதமான சிருஷ்டிகள் என்பர்

மனுஷ்ய சிருஷ்டி பற்றி விரிவாக சொல்லக் கேட்க –
கர்மபிர் பாவிதா பூர்வை குசலா குச லைஸ்து தா
க்யாத்யா தயா ஹ்ய நிர்முக்த்தா சம்ஹாரே ஹ்யுப சம்ஹ்ருதா -1-5-28-

கீழ்ப் பகுதியில் இருந்து அசுரர்கள் -முகத்தில் இருந்து தேவர்கள் பக்கங்களில் இருந்து பித்ரு தேவதைகள் -சாயம் காலத்திலும் –
மனுஷ்யர்கள் பிராதக் கால சந்தியிலே

ஜ்யோத்ஸ் நாகமே து பலினோ மனுஷ்யா பிதரஸ் ததா
மைத்ரேய சந்த்யா சமயே தஸ்மா தேத்த பவந்தி -வை -1-5-39-

இதனால் தான் மனுஷ்யர்கள் பிராதக் கால சந்தியில் பலம் உள்ளவர்களாகவும் பித்ருக்கள் சாயம் கால சந்தியில் பலம் உள்ளவர்களாகவும் இருக்கிறார்கள்
ரஜோ மாத்ராத் மிகாமேவ ததோ அந்யாம் ஜக்ருஹே தநும்
தத ஷூத் ப்ரஹ்மணோ ஜாத ஜஜ்ஞே காமஸ் தயா தத —-1-5-41-

ஷூத் ஷாமா நந்தகாரே அத ஸோ அஸ்ருஜத் பகவாம்ஸ்தத
விரூபா ஸ்மஸ்ருலா ஜாதாஸ்தே அபயதா வம்ஸ்ததா பரப்பும் –1-5-42-

யஷர் ராஷசர் கந்தர்வர்கள்

ஒஷத்ய பல மூலின்யோ ரோமப்யஸ் தஸ்ய ஜஜ்ஞிரே
த்ரேதாயுகமுகே ப்ரஹ்மா கல்ப்ஸ் யாதௌ த்விஜோத்தம
ஸ்ருஷ்ட்வா பச்வோஷதீ சம்யக்யுயோஜ ஸ ததாத்வரே –1-5-50-

ஓஷதி பசு பறவைகள் படைத்து யாகங்களுக்கு பயன்படும் படி பண்ணினான்
சிங்கம் புலி போன்ற துஷ்ட மிருகங்கள்
இரு குளம்புள்ள மிருகங்கள்
யானைகள் குரங்குகள் பறவைகள்
நீர் வாழும் மீன் ஆமை முதலியவைகள்
பாம்புகள் –
ஆகிய ஏழு ஜாதிகளும் ஆரண்ய பசு விசேஷங்கள்

காயத்ரம் ஸ ருக்க்சைவ த்ரிவ்ருத் சோமம் ரதந்த்ரம்
அக்னிஷ்டோமம் ஸ யஜ்ஞா நாம் நிர்மமே பிரதமான் முகாத் –1-5-53-

காயத்ரி சந்தஸ் -ருக் வேதம் – த்ரிவ்ருத் சோமம் -ரதந்த்ர சாமம் -அக்னிஷ்டோமம் –இவற்றை கிழக்கு பக்க முகத்தில் இருந்து தோற்றுவித்தான்
யஜூம்ஷி த்ரைஷ்டுபம் சந்த ச்தோமம் பஞ்ச சதம் ததா –
ப்ருஹத் சாம ததோக்தம் ஸ தஷிணாத் அஸ்ருஜன் முகாத் –1-5-54-

யஜூர் –த்ருஷ்டுப் சந்தஸ் –பஞ்ச சதம் ஸ்தோமம் -பிருஹத் சாமம் –உத்தியம் யாக விசேஷத்தையும் -தெற்குப் பக்க முகத்தாலே சிருஷ்டித்தான்

சாமா நி ஜகதீ சந்த ஸ்தோமம் சப்த தசம் ததா
வைரூபம் அதிராத்ரம் ஸ பச்சிமாத் அஸ்ருஜன் முகாத் –1-5-55-

சாம வேதம் -ஜகதீ சந்தஸ் –சப்த தசம் ஸ்தோமம் -வைரூப்யம் சாமத்தையும் -அதிராத்ரம் யாக விசேஷத்தையும் மேற்கு பக்க முகத்தால் தோற்றுவித்தான்

ஏக விம்சம் அதர்வாணம் அப்தோர்யா மாணமேவ ஸ
அனுஷ்டுபம் ஸ வைராஜம் உத்தராத் அஸ்ருஜன் முகாத் –1-5-56-

அதர்வண வேதம் –அனுஷ்டுப் சந்தஸ் –ஏகவிம்சம்- ஸ்தோமம்- வைராஜம் சாமத்தையும் – -அப்தொர்யாமம் யாக விசேஷத்தையும் -வடக்குப் பக்கம் முகத்தால் தோற்றுவித்தான்

கரோதி ஏவம் விதாம் ஸ்ருஷ்டிம் கல்பாதௌ ஸ புன புன
சிஸ்ருஷா சக்தி யுக்தோ அசௌ ஸ்ருஜ சக்தி ப்ரஸோதித -1-5-56-

திரும்ப திரும்ப படைக்கிறான் -ஸ்ரீ மைத்ரேயர் உவாச
அர்வாக் ஸ்ரோ தாஸ்து கதிதோ பவதா யஸ்து மானுஷ
ப்ரஹ்மன் விஸ்தரதோ ப்ரூஹி ப்ரஹ்மா தமஸ்ருஜத் யதா –1-6-1-

யதா ஸ வர்ணா நஸ்ருஜத்ய குணாம் ஸ் ஸ பிரஜாபதி
யச்ச தேஷாம் ஸ்ம்ருதம் கர்ம விப்ராதீ நாம் ததுச்யதாம் –1-6-2-

முகத்தில் இருந்து பிராமணர்கள் -சத்வ குணம் மிக்கு
வஷஸ் ஸ்தலம் மார்பில் இருந்து ஷத்ரியர் -ரஜோ குணம் மிக்கு -வேதங்கள் தோள்களில் இருந்து என்று சொல்லும்
தொடையில் இருந்து -வைச்யர் –ரஜஸ் தமஸ் கலவை மிக்கு
பாதங்கள் -தமோ -குணம் மிக்கு -ஷூத்ரர்கள்

அஷ்டாஷரம் -மும்மாரி -திருட்டு பிஷை பயம் -அநந்ய சரணத்வம் அநந்ய பிராப்யத்வம் அநந்ய போக்யத்வம் -மூன்றும் இருக்காதே –
கயல் உகள -குணங்களில் ஆழ்ந்து -அடியார்கள் -கண் மூடாதே -மத்ஸ்யம் -அடியார்களும் கண் துயில் அறியாதவர்கள்
வண்டு ஷட்பதம் -ஆசார்யர் -பகவான் ஞான பலம் -இத்யாதி ஆறும் உண்டே
அத்யாயனம் அத்யயனம் பண்ணி யாகம் செய்து செய்வித்து ஞானம் சம்பாதித்து கொடுத்து ஆசார்யர் ஷட் பதம் வேத மார்க்க பிரசன்னாசார்யர்
பசுக்கள் பிரம்மா வித்துக்கள் -பாத்ரம் குறையால் -சிஷ்யர் இல்லாத குறை வள்ளல் -கொடுத்தோம் நினைக்காமல் உபதேசித்து -பிரதி பலன் எதிர்பார்க்காமல்
மின்னுருவாய் -இத்யாதி –
-அசேதனம் –த்ரவ்யம் ஆசை -விட்டு ஊரிலேன் காணி இல்லை –
ஆத்மதத்வம் ஞானமயம் ஆனந்தமயம் –
திங்கள் சந்தரன் ஞானம் -மதி நிறைந்த நன்னாளால் –
சர்வம் கல்விதம் ப்ரஹ்மா -ஏக மேவம் அத்விதம் –

பிரஜா பத்யம் ப்ராஹ்மணானாம் ஸ்ம்ருதம் ஸ்தானம் க்ரியாவதாம்
ஸ்தானம் ஜநத்ரம் ஷத்ரியாணாம் சங்கராமேஷ்வா நிவர்த்தி நாம் –1-6-34-
வைஸ்யா நாம் மாருதம் ஸ்தானம் ஸ்வ தர்மம் அநுவர்த்திநாம்
காந்தர்வாம் ஷூத்ர ஜாதி நாம் பரிசர்ய அநுவர்த்திநாம் -1-6-35

வேத விதிப்படி யாக யஜ்ஞ்ஞாதிகளை செய்து கொண்டு ஸ்வ தர்ம அனுஷ்டானமான பஞ்ச கால பராயணராய் இருக்கும் பிராமணர்களுக்காக பித்ரு லோகத்தையும் -போரில் புறமுதுகு இடாத ஷத்ரியர்களுக்காக இந்த லோகத்தையும் ஏற்படுத்தினான் –
வர்ணாஸ்ரமம் படி அனுவர்த்திக்கும் வைஸ்யர்களுக்கு வாயு லோகத்தையும் -ஷூத்ரர்களுக்கு கந்தர்வ லோகத்தையும் ஏற்படுத்தினான் –

ப்ரஹ்மசார்ய ஆஸ்ரமம் நன்றாக அனுவர்த்திப்பார்களுக்கு-ஊர்த்தவரேஸ் ஸூ-என்கிற 88000 யதி ஸ்ரேஷ்டர்கள் வாசம் செய்யும் திவ்ய லோகத்தையும்
வான பிரச்தர்களுக்கு-சப்த ரிஷி லோகத்தையும் -கிருஹச்தர்களுக்கு பிரஜாபத்ய லோகத்தையும் -சன்யாசிகளுக்கு பிரம லோகத்தையும்
தோற்றுவிக்க சங்கல்பம் செய்தான் –
இவை எல்லாம் கர்ம வச்யர்களுக்கு -மேலே ஆத்ம ஜ்ஞாநிகளுக்கு -துருவ லோகத்துக்கு மேலே கங்கை தோன்றும் இடம்
-அமிர்த ஸ்நானம் செய்யும் நித்யர்கள் -ஸ்ரீ வைகுண்டம் –

கத்வா கத்வா நிவர்த்தந்தே சந்திர சூர்யா தயோ க்ரஹா
அத்யாபி ந நிவர்த்தந்தே த்வாதச அஷர சிந்தகா -1-6-40-

நச புனராவர்த்ததே -நிரதிசய ஆனந்தம் செய்து கொண்டு இருப்பார்கள்
தாமிஸ்ரம் அந்த தாமிஸ்ரம் மஹா ரௌரவ ரௌவரவ ரௌரவௌ–1-6-41-

அஸிபத்ரவநம் கோரம் கால ஸூ த்ரம் அவி சீகம்
விநிந்தகாநாம் வேதச்ய யஜ்ஞ வ்யாக்யாத காரிணாம்
ஸ்தானம் ஏதத் சமாக்யாதம் ஸ்வ தர்மத்யாகி நஸய யே–1-6-42-

இந்த ஏழு நரகங்களும் -வேதத்தை நந்திப்பவர்களுக்கும் யாக யஜ்ஞ்ஞாதிகளை நடக்க ஒட்டாமல் செய்கின்ற ஜீவாத்மாக்களுக்கு ஸ்தானங்கள்

ஹே மைத்ரேய -தஷன் மரீசி அத்ரி பிருகு -பிரஜாபதி கணங்கள் இந்த லோக நித்ய சிருஷ்டிக்கு காரணமானவர்கள்
மனுவும் மனுவின் சந்ததிகளும் சன்மார்க்க பராயணர்களும்-நித்ய ஸ்தித்துக்கு காரணமானவர்கள் –

ஏயம் நித்யாஸ் திதிர் ப்ரஹ்மன் நித்ய சர்க்கஸ் ததேரித
நித்யா பாவஸ்ஸ தேஷாம் வை ஸ்வரூபம் மம கத்யதாம் –1-7-39-

பிராணிகள் அனைத்தும் அநித்யங்களாய் இருக்க -நித்ய ஸ்திதியும் நித்ய பிரளயமும் எவ்வாறு ஏற்படுகின்றன என்று மத்ரேயர் வினவினார்

ஸ்ரீ பராசுர உவாச –
சர்க ஸ்திதி விநா சாம்ஸ்ஸ பகவான் மதுசூதன
தைச்தை ரூபைர் அசிந்த்ய ஆத்மா கரோதி அவ்யாஹதோ விபு —1-7-40-

அறிய முடியாத தடையற்ற சர்வ வியாபி யான பகவான் ஸ்ரீ மதுசூதனன் மனு முதலிய ரூபங்களைக் கொண்டு சிருஷ்டி ஸ்திதி
சம்ஹாரங்களை பண்ணிக் கொண்டு நடத்துவதால் நித்யங்கள் என்று கூறினேன் -மேல் பிரளயங்களின் பேதங்களை கூற ஆரம்பிக்கிறார்

நைமித்திக ப்ராக்ருதிகஸ் ததைவ ஆத்யந்திகோ த்விஜ நித்யஸ்ஸ சர்வ பூதா நாம் பிரளயேனம் சதுர்வித –1-7-41–

நைமித்திக -ப்ராக்ருதிஸ் -ஆத்யந்திக -நித்ய பிரளயங்கள் நான்கு வகையாகும் –
பிரமனின் பகல் பொழுது கழிந்து இரவில் சயனிப்பது –நைமித்திக பிரளயம்
பிரமனின் நூறு வயசுக்கு பின் பிரமாண்டங்கள் அழிந்து பிரக்ருதியில் லயம் அடைவது பிராக்ருத பிரளயம் –
ப்ரஹ்ம ஞானம் ஏற்பட்டு உபாய அனுஷ்டானத்தால் பிரஹ்மத்தின் சரீரத்தில் ஒடுங்குவதே ஆதியந்திக பிரளயம்
எல்லா பூதங்களும் ஆயுசின் முடிவில் மரணம் அடைவது நித்ய பிரளயம்
பிரக்ருதியில் இருந்து மஹத் அஹங்காராதிகள் வரிசைக் கிரமப்படி உண்டாவது பிராக்ருத சிருஷ்டி
பிரமனின் இரவாகிய கல்பம் முடிந்து பகல் பொழுதான கல்பத்தில் பிரஜைகளைப் படைப்பது நைமித்திக்க சிருஷ்டி -நை நந்தினி சிருஷ்டி என்றுமாம்
மனுஷ்ய மிருக பஷி ரூபாதிகள் நித்ய சிருஷ்டி

குணத்ரய மயம் ஹ்யதத் ப்ரஹ்மன் சக்திரயம் மஹத்
யோசதியாதி ச யாத்யேவ பரம் நாவர்த்ததே புன –1-7-48-

த்ரி குணங்களுக்கு ஆட்படாமல் உள்ளவன் நச புன ஆவர்த்ததே -பரம பதத்தை அடைகிறான் –

————————

முதல் அம்சம் -8 அத்யாயம் -ருத்ரனின் சிருஷ்டியும் ஸ்ரீ மஹா லஷ்மியின் வைபவமும்
இதுவரை பிரம தேவனின் தாமஸ சிருஷ்டி அருளி -மேலே ருத்ரனின் ராஜச சிருஷ்டி அருளுகிறார் –
கதிதஸ் தாமஸ சர்கோ ப்ரஹ்மணஸ்தே மஹாமுநே
ருத்ர சர்கம் ப்ரவஷ்யாமி தனமே நிகதத ச்ருணு–1-8-1-

ரோதனம் -அழுது கொண்டே -தராவணம் ஒடினதால் ருத்ரன் என்ற பெயர் சூட்ட –
மீண்டும் ஏழு முறை அழுததால் -பவன் -சர்வன் -ஈசானன் -பசூபதி -பீமன் -உக்ரன் -மஹா தேவன் -ஏழு பெயர்களையும் வைத்து
இந்த எண்மருக்கும் -சூரியன் -ஜலம் -பூமி -வாயு -அக்னி -ஆகாசம் -தீஷிதனான பிராம்மணன் மற்றும் சந்தரன் -எட்டு ஸ்தானங்கள்
ஸூ வர்சலா -உஷா -விகேஸீ-சிவை -ஸ்வாஹா –திஸா தீஷா-ரோஹிணீ-மனைவிகள் –
சனைச்சரன் என்ற சனி /சுக்கிரன் /லோஹி தாங்கன் என்ற அங்காரகன் / மநோஜவன் / ஸ்கந்தன் / சர்கன்
/சந்தானன் மற்றும் புதன் -எண்மரும் பிள்ளைகள் –
அஷ்ட மூர்த்தியான ருத்ரன் -தஷ பிரஜாபதி மகள் சதி யை மணந்து கொண்டு -கோபத்தால் சரீர தாகம் செய்து -அவளே
இமாவானுக்கும் அவன் பத்னியான மேனைக்கும் உமா என்ற பெயருடன் மீண்டும் பிறக்க ஹரன் மீண்டும் மணந்தான் –

தேவௌ தாத்ரு விதா தாரௌ ப்ருகோ கயாதிர ஸூ யத
ஸ்ரியம் ச தேவ தேவஸ்ய பதநி நாராயணஸ் யா -1-8-25-

ப்ருகு முனிவர் தனது பத்னியான க்யாதியிடம் தாத்தா விதாதா இரண்டு தேவதைகளையும் -ஸ்ரீ மஹா லஷ்மியையும் -மகளையும் பெற்றார்

ஸ்ரீ மைத்ரேயர் உவாச –
ஷீராப் தௌ ஸ்ரீ சமுத்பன்னா ச்ரூயதே அம்ருத மந்தனே
ப்ருகோ க்யாத்யாம் சமுத்பன்னேத் யேததாஹா கதம் பவான் –1-8-25-

திருப் பாற் கடலை கடைந்த அன்றோ ஸ்ரீ மஹா லஷ்மி திருவவதரித்தாள்-எனபது பிரசித்தம் அன்றோ
ப்ருகு திருமகள் என்பான் என் -என்று வினவினார் –
மேலே ஸ்ரீ மஹா லஷ்மி வைபவம் விரிவாக ஸ்ரீ பராசரர் அருளிச் செய்கிறார் –

நித்யைவேஷா ஜகன் மாதா விஷ்ணோ ஸ்ரீர் அனபாயிநீ
யதா சர்வகதோ விஷ்ணுஸ் ததைவேயம் த்விஜோத்தம –1-8-17-

அர்த்தோ விஷ்ணுரியம் வாணீ நீதிரேஷா நயோ ஹரி
போதோ விஷ்ணுரியம் புத்திர் தரமோ சௌ சத்க்ரியாத் வியம் -1-8-18-

சொல்லுக்கு பொருள் அந்த பகவான் விஷ்ணு -சொல்லே பிராட்டி -ஸ்ரீ லஷ்மி நீதி -நீதியின் உபாயமான நயம் ஸ்ரீ ஹரி -இவள் புத்தி
-அந்த புத்தியால் ஆகும் போதம் அவன் -தருமம் ஸ்ரீ மன் நாராயணன் –அந்த தருமத்துக்கு சாதனமான சத்க்ரியை ஸ்ரீ தேவி

ஸ்ரஷ்டா விஷ்ணுரியம் ஸ்ருஷ்டி ஸ்ரீ ர் பூமிர் பூதரோ ஹரி
சந்தோஷோ பகவான் லஷ்மீஸ் துஷ்டிர் மைத்ரேய –1-8-19-

படைப்பவன் அவன் -சக்தி அவள் -பூமியே லஷ்மி தரிப்பவன் அவன் –ஸ்ரீ மன் நாராயணன் சந்தோஷம் -அத்தை உண்டாக்கும் சந்துஷ்டி அவள்

அயம் வாணி அர்த்தோ விஷ்ணு –ஸ்ரீ விஷ்ணு புராணம் -திரு உரையாய் தாம் பொருளாய் நிற்பார் வந்தார் -தேசிகன் -வாக்யர்த்தா –காளிதாசர்
சிரேஷ்டா ஸ்ராத்தவ்யம் -படைத்தவன் படைக்கப்படுபவள் -சூர்யன் ஒளி-பிரபாவான் சீதையா தேவி
கடலும் கரையும் போலே -பெருமாள் பிராட்டி -சீற்றம் தடுப்பவள் -நான்கு த்ருஷ்டாந்தங்கள்

இச்சா ஸ்ரீ ர் பகவான் காமோ யஜ்ஞோ அசௌ தஷிணா த்வியம்
ஆஜ்யாஹூ திர சௌ தேவி புரரேடாசோ ஜனார்த்தன –1-8-20-

காமம் அவன் -இச்சை அவள் -யஜ்ஞம் ஜனார்த்தனன் – தஷிணை அவள் -புராடோசம் அவன் நெய்யால் செய்யப்படும் ஆகுதி அவள்
பத்நீ சாலா முநே லஷ்மீ ப்ராக் வம்ஸோ மது ஸூ தன
சிதிர் லஷ்மிர் ஹரிர் யூப இதமா ஸ்ரீ ர் பகவான் குச –1-8-21-

ப்ராக்வம்சம் மது ஸூ தனன் -பத் நீ சாலை பிராட்டி -யூப ஸ்தம்பம் ஹரி -யாகவயனம் ஸ்ரீ -தர்ப்பம் அவன் சமித்து அவள் –

சாம ஸ்வரூபி பகவான் உத்கீதி கமலாலயா
ஸ்வா ஹா லஷ்மீர் ஜகன் நாதோ வா ஸூ தேவோ ஹூ தா சன –1-8-22-

சாமவேத ஸ்வரூபி அவன் பிராட்டி அதன் உத்கீதி -அவன் அக்னி அவள் ஸ்வாஹா தேவி

சங்கரோ பகவான் சௌரிர் கௌரி லஷ்மீர் த்விஜோத்தம
மைத்ரேய கேசவ ஸூ ர்யச் தத் பிரபா கமலாலயா -1-8-22-

விஷ்ணு பித்ரு கண பத்மா ஸ்வதா சாஸ்வத புஷ்டித
த்யௌ ஸ்ரீ சர்வாத்மகோ விஷ்ணுர் அவகாசோ அதி விஸ்தர –1-8-24-

ஸ்ரீ மஹா விஷ்ணு பிதுர் தேவதா ஸ்வரூபி -ஜகன் மாதாவான ஸ்ரீ மஹா லஷ்மியோ ஆகாசம் –அதிக விஸ்தாரமான
அதின் பரப்பே அவன் அதில் கமலை யாகிற அவள் சவர்க்க லோகம் –

சசாங்க ஸ்ரீ தர காந்தி ஸ்ரீ ஸ்தைவ அநபாயி நீ
தருதிர் லஷ்மீ ர் ஜகச் சேஷ்டா வாயு சர்வத்ரகோ ஹரி —1-8-25-

அவனே சந்தரன் -நீங்காது இருக்கும் காந்தியே அவள் -சர்வகதனான வாயுவே ஸ்ரீ ஹரி -வாயுவின் செயலும் ஆதாரமும் அவள் –

ஜலதிர் த்விஜ கோவிந்தஸ் தத் வேலா ஸ்ரீ ர் மஹா முனே
லஷ்மீ ஸ்வரூபம் இந்த்ராணீ தேவேந்த்ரோ மது ஸூ தன –1-8-26-

ஸ்ரீ கோவிந்தனே – சமுத்ரம் -அலை போன்ற விக்ருதிகள் அவள் -அவனே இந்த்ரன் -அவளே இந்த்ராணி –

யமஸ் சக்ரதர சாஷாத் தூமோர்ணா கமலாலயா
ருத்தி ஸ்ரீ ஸ்ரீ தரோ தேவா ஸ்வயமேவ தநேச்வர–1-8-27-

ஸ்ரீ ஸூ தர்சன ஆழ்வான் தரித்து இருக்கும் சக்கர பாணியே யமன் -ஸ்ரீ தேவியே யம பத்னீ யான தூமோர்ணை-
அவனே குபேரன் -அவனது செல்வமே ஸ்ரீ மஹா லஷ்மி –

கௌரீ லஷ்மீர் மஹாபாகா கேசவோ வருண ஸ்வயம்
ஸ்ரீ ர் தேவ சேனா விப்ரேந்திர தேவ சேனாப திர் ஹரி –1-8-28-

ஸ்ரீ கேசவனே வருணன் -ஸ்ரீ லஷ்மீயே அவன் பத்னி கௌரி -ஸ்ரீ கோவிந்தனே கார்த்திகேயன் -அவளே தேவ சேனை –

அவஷ்டம்போ கதா பாணி சக்திர் லஷ்மீர் த்வஜோத்தம
காஷ்டா லஷ்மீர் நிமேஷோ அசௌ கலா த்வியம் –1-8-29-

ஸ்ரீ விஷ்ணுவே ஆஸ்ரயம்-அதாவது பிடிப்பு -அந்த பிடிப்பின் சக்தியே அவள் அவன் நிமிஷம் அவள் காஷ்டை -அவனே முஹூர்த்தம் அவள் கலை –

ஜ்யோத்ஸ்நா லஷ்மீ ப்ரதீபோ ஸ்ரீ அசௌ சர்வ சர்வேஸ்வரோ ஹரி
லதா பூதா ஜகன்மாதா ஸ்ரீ விஷ்ணுர் த்ரும சம்ஜ்ஞித–1-8-30-

அவனே தீபம் -அவள் ஜ்யோதி -அவன் வ்ருஷம் அவள் கொடி-

விபாவரீ ஸ்ரீ ர் திவாஸோ தேவஸ் சக்ர கதாதர
வரப்ரதோ வரோ விஷ்ணுர் வதோ பத்ம வநாலயா -1-8-31-

சக்ர கதா தரனே பகல் –அவளே இரவு -கருதிய வரம் தரும் வரதனே அவன் மண மகன் -தாமரையில் நித்ய வாஸம் செய்யுமவள் மண மகள் –

ந்த ஸ்வரூபீ பகவான் ஸ்ரீ ர் நதீ ரூப சம்ஸ்திதா
த்வஜச்ச புண்டரீகாஷ பதாகா கமலாலயா –1-8-32-

ந்த ஸ்வரூபன் அவன் -நதீ ஸ்வரூபி அவள் -செந்தாமரைக் கண்ணன் த்வஜா -அவள் பதாகை –

த்ருஷ்ணோ லஷ்மீர் ஜகன் நாதோ லோபோ நாராயண பர
ரதி ராகச்ச மைத்ரேய லஷ்மீர் கோவிந்த ஏவ ச –1-8-33-

அவன் லோபம் என்றால் அவள் ஆசை -அவன் ராகம் என்றால் அதன் காரணமான காதல் அவள்

கிம் சதி பஹூ தேக் தேன சங்ஷேபணே தமுச்யதே –1-8-34-

அநேக வாக்யங்கள் சொல்லி என்ன பயன் -திவ்ய தம்பதிகளின் விபூதியை சுருக்கமாக சொல்கிறேன் -கேட்பாயாக –

தேவ திர்யங் மனுஷ்யாதௌ புன் நாமா பகவான் ஹரி
ஸ்திரீ நாமநீ ஸ்ரீச்ச விஜ்ஞேயா நானயோர்வித்யதே பரம் –1-8-35-

தேவ மனுஷ்ய திர்யக்குகள் அனைத்துக்கும் புல்லிங்கம் அவன் -ஸ்திரீ லிங்கம் அவள் -திவ்ய தம்பதிகள் காட்டிலும் வேறான வஸ்துக்களே இல்லை
அனைத்தும் அவர்களால் நியமிக்கப் பட்டு -சர்வ விதங்களாலும் அவர்கள் ஆளுகைக்கு உட்பட்டு –
கார்ய காரணாதி ரூபமாக அவர்கள் அதீனமாகவே -அவர்கள் விபூதியாகவே இருக்கின்றன –

———————————–

1-அம்சம் -ஒன்பதாம்-அத்யாயம் -சமுத்திர மதனமும் ஸ்ரீ மஹா லஷ்மி திருவவதாரமும் –

ஸ்ரீ பராசர உவாச –

இதம் ச ச்ருணு மைத்ரேய யத் ப்ருஷ்டோ அஹமிஹ த்வயா
ஸ்ரீ சம்பந்தம் மயாப்யேதச் ஸ்ருதம் ஆசீன் மரீசித –1-8-35-

நீ விரும்பும் ஸ்ரீ மஹா லஷ்மி திருவவதாரத்தை நான் மரீசி மா முனிவர் இடம் கேட்டு அறிந்த படி சொல்கிறேன் -கேட்பாயாக –
துர்வாச மா முனி வித்யாதர மங்கை கொடுத்த வாசனை மிக்க மலர் பெற்று -அத்தை சூடி இந்தரனுக்கு கொடுக்க -யானை மிதிக்க -சாபம் கொடுத்தார்

மயா தத்தாம் இமாம் மாலாம் மஸ்மான் ந பஹூ மனயசே
த்ரைலோக்ய ஸ்ரீ அதோ மூட வி நாசம் உபயாஸ் யதி–1-9-14-

ப்ரோச்யதே பரமேசோ ஹி யா ஸூ ததோ அப்யுபா சாரத
ப்ரசீத்து ச நோ விஷ்ணுர் ஆத்மா யா சர்வ தேஹி நாம் —1-9-46-

காட்சி கொடுக்க ஸ்ரீ விஷ்ணு இடம் தேவர்கள் பிரார்த்திக்க

ய காரணம் ச கார்யம் ச காரணச்யாபி காரணம்
கார்யஸ் யாபய ச ய கார்யம் ப்ரசீதது ச நோ ஹரி –1-9-47-

எவன் காரணமாயும் காரியமாயும் காரணத்துக்கு காரியமாயும் காரியத்துக்கு காரியமாயும் இருக்கும் ஸ்ரீ விஷ்ணு காட்சி கொடுக்கட்டும்

கார்ய கார்யச்ய யத் கார்யம் தத் கார்யச்யாபி ய ஸ்வயம்
தத் கார்ய கார்ய பூதோ யஸ்த தச்ச ப்ரணதா ஸ்ம தம் –1-9-48-

காரணம் காரணச்யாபி தஸ்ய காரண காரணம்
தத் காரணா நாம் ஹேதும் தம் ப்ரணதா ஸ்ம பரேச்வரம்–1-9-49-

போக்தாரம் போகய பூதம் ச ஸ்ரஷ்டாரம் ஸ்ருஜ்யமேவச
கார்ய கர்த்ரு ஸ்வரூபம் தம் ப்ரணதா ஸ்ம பரம் பதம் -1-9-50-

வி ஸூ த்த போதவன் நித்யம் அசம் அஷயம் அவ்யயம்
அவயகதம் அவிகாரம் யத் தத் விஷ்ணோ பரமம் பதம் –1-9-51-

ந ஸ்தூலம் ந ச ஸூ ஷ்மம் யன் ந விசேஷண கோசரம்
தத் பதம் பரமம் விஷ்ணோ ப்ரணமாம சதா அமலம் –1-9-52-

யஸ்ய ஆயுத ஆயுத அம்ச அம்சே விஸ்வ சக்திர் ஐயம் ஸ்திதா
பர ப்ரஹ்ம ஸ்வரூபம் யத் பிரணாமாம்ச்தம் அவ்யயம் -1-9-53-

யத் யோகின ச்தோத்யுக்த்த்தா புண்ய பாப ஷேய அஷயம்
பச்யந்தி பிரணவே சிந்த்யம் தத் விஷ்ணோ பரமம் பதம் –1-9-54-

யன் ந தேவ ந முனயோ ந சாஹம் ந ச சங்கர
ஜா நந்தி பரமேசச்ய தத் விஷ்ணோ பரமம் பதம் –1-9-55–

சக்த்யோ யஸ்ய தேவஸ்ய ப்ரஹ்ம விஷ்ணு சிவாத்மிகா
பவந்த்யபூத பூர்வச்ய தத் விஷ்ணோ பரமம் பதம் –1-9-56–

சர்வ ஈச சர்வ பூத ஆத்மன் சர்வ சர்வ ஆஸ்ரய அச்யுத
ப்ரசீத விஷ்ணோ பக்தாநாம் வ்ரஜ நோ திருஷ்டி கோசரம் –1-9-57-

இங்கனம் பிரமன் தேவர்களுடன் ஸ்துதி பிரார்த்திக்க ஸ்ரீ மகா விஷ்ணு பிரசன்னாகி அருளி –
நமோ நமோ அவிசேஷ ஸ்த்வம் தவம் ப்ரஹ்மா தவம் பினாகத்ருக்
இந்த்ரஸ் தவம் அக்னி பவனோ வருண சவிதா யம -1-9-69-

கடல் கடைய காம தேனு –வாருணி மோகினி தேவி -பாரிஜாதம் -அப்சரஸ் ஸ்திரீகள் சந்தரன் -ஆலகால விஷம்
-பகவான் தன்வந்தரி -ஸ்ரீ மஹாலஷ்மி தோன்ற

திவ்ய மால்ய அம்பர தரா ஸ்னாதா பூஷண பூஷிதா
பச்யதாம் சர்வே தேவானாம் யவௌ -வஷஸ் தலம் ஹரே –1-9-105-

இந்த்ரன் இழந்தவற்றை பெற்று 17 ஸ்லோகங்களால் ஸ்துதி செய்ய -இத்தை நம் பூர்வர்கள் நித்ய அனுசந்தானம்

இந்திர உவாச
நமச்யே சர்வ லோகானாம் ஜனனீம் அப்ஜ சம்பவாம்
ஸ்ரியம் உந் நிதர பத்மாஷீம் விஷ்ணு வஷஸ் ஸ்தல ஸ்திதாம் —1-19-117-

பத்மாலயாம் பத்மகராம் பத்மபத்ர நிபேஷணாம்
வந்தே பத்ம முகீம் தேவீம் பத்ம நாப ப்ரியாமஹம் –1-9-118-

த்வம் சித்திஸ் த்வம் ஸ்வதா ஸ்வாஹா ஸூ தா த்வம் லோக பாவனீ]
சாந்த்தா ராத்திரி பிரபா பூதிர்மேதா ஸ்ரத்தா சரஸ்வதீ–1-9-119-

யக்ஜ்ஞ வித்யா மஹா வித்யா குஹ்ய வித்யா ச சோபனே
ஆத்ம வித்யா ச தேவி தவம் விமுக்தி பலதாயினி –1-9-120-

ஆன்வீஷிகீ த்ரியிவர்த்தா தண்ட நீதிச் த்வமேவ ச
சௌம்ய சௌம்யர் ஜகத் ரூபைஸ் த்வயைத் தத் தேவி பூரிதம் –1-9-121-

கா த்வன்ய த்வாம்ருதே தேவி சர்வ யக்ஞமயம் வபு
அதா யாஸ்தே தேவ தேவஸ்ய யோகி சிந்த்யம் கதாம்ருத –1-9-122-

த்வயா தேவி பரித்யக்தம் சகலம் புவனத்ரயம்
வி நஷ்ட ப்ராயமபவத் த்வதே தா நீம் சமேதிதம் –1-9-123-

தாரா புத்ராஸ் ததாகார ஸூஹ்ருத் தான்ய தநாதிகம்
பவத் ஏதன் மஹா பாகோ நித்யம் த்வத் வீஷணா ந்ரூணாம் –1-9-124-

சரீர ஆரோக்யம் ஐஸ்வர்யம் அரிபஷ ஷய ஸூ கம்
தேவி த்வத் அத்ருஷ்டானாம் புருஷாணாம் ந துர்லபம் –1-9-125-

தவம் மாதா சர்வ லோகானாம் தேவ தேவோ ஹரி பிதா
த்வயை தத் விஷ்ணுனா சாம்ப ஜகத் வ்யாப்தம் சராசரம் –1-9-126

மா ந கோசம் ததா கோஷ்டம் மா க்ருஹம் பரிச்சதம்
மா சரீரம் களத்ரம் ச த்யஜேதா சர்வ பாவினி –1-9-127-

மா புத்ரான்மா ஸூ ஹ்ருத்வர்க்கம் மா பஸூன்மா விபூஷணம்
த்யஜேதா மம தேவஸ்ய விஷ்ணோர் வஷச்தல ஆலயே–1-9-128-

சத்வேன சத்ய சௌசாப்யாம் ததா சீலாதிபிர் குணை
த்யஜ்யந்தே தே நரா சத்ய சந்த்யத்தா யே த்வயாமலே –1-9-129-

த்வயா விலோகிதா சத்ய சீலாத் யௌர் அகிலைர் குணை
குலைஸ் வர்யைச்ச யுஜ்யந்தே புருஷா நிர்குணா அபி –1-9-130-

ச ஸ்லாக்ய ச குணீ தன்ய ச குலீனா ச புத்திமான்
ச ஸூ ர ச ச விக்ராந்தோ யஸ்த்வயா தேவி வீஷித–1-9-131-

சதௌ வைகுண்யம் ஆயாந்தி சீலாத்யா சகலா குணா
பராங்முகீ ஜகத்தாத்ரீ யஸ்ய தவம் விஷ்ணு வல்லபே –1-9-132-

ந தே வர்ணயிதம் சக்தா குணாஞ் ஜிஹ்வாபி வேதச
ப்ரசீத தேவி பத்மாஷி மாசாம்ஸ்த்யாஜீ கதாசன –1-9-133-

கஸ்யப பிரஜாபதி அதிதி -வாமனன் திருவவதரித்த பொழுது இவள் பதுமை
பரசுராமனுக்கு -தரணி
ஸ்ரீ தசரத சக்ரவர்த்தி -ஸ்ரீ சீதா பிராட்டி
ஸ்ரீ கிருஷ்ணன் -ஸ்ரீ ருக்மிணி பிராட்டி –

இதி சகல விபூத்யவாப்தி ஹேது ஸ்துதிரியம் இந்திர முகோத் கதா ஹி லஷ்ம்யா
அநு தினம் இஹ பட்யதேநருபிர்யைர் வசதி நே தேஷு கதாசித் அபய லஷ்மீ–

ஏவம் யதா ஜகத் ஸ்வாமீ தேவ தேவோ ஜனார்த்தனா
அவதாரம் கரோத்யேஷா ததா ஸ்ரீ ஸ் தத் சகாயி நீ
ராகவத்யே அபவத் சீதா ருக்மிணீ கிருஷ்ண ஜன்மனி
அன்யேஷூ சாவதாரேஷூ விஷ்ணோ ரேஷா சகாயி நீ
தேவத்வே தேவ தேஹேயம் மனுஷ்யத்வே ச மானுஷீ விஷ்ணோர்
தேஹானுரூபாம் வை கரோத்யேஷாத் மனச் தானும் –ஸ்ரீ விஷ்ணு புராணம் –1-9-140–142–143-

ஸ்ரீ நரசிம்ஹ அவதாரத்தில் பாதுகையாக ஸ்ரீ மகா லஷ்மி திருவவதரித்தாள்
இன்றும் மாலோல நரசிம்ஹன் திருவடிகளில் ஒரே பாதுகை தான் உண்டு
அநுரூப ரூப விபவை-விஷ்ணோ தேக அனுரூபாம்
இங்கும் அங்கும் திருமால் அன்றி இன்மை கண்டு -பிராப்ய தசையிலும் உபாய தசையிலும் மிதுனம் உண்டே
சம்ஸ்ரித்த ரஷணம்-சஹ தர்ம சாரிணி -சஹ தர்ம சரீ தவ
ஆகாரத் த்ரய சம்பன்னாம் -காரணமாம் உயிராகி அனைத்தும் காக்கும் கருணை முகில் கமலை உடன் இலங்குமாறும்-தேசிகன்

அஜ்ஞ்ஞாத நிக்ரஹை
நான் முன் சொன்னவன் தொட்ட தொட்ட இடம் இடம் தோன்றினான்
ஆயின் என் உயிர் நானே மாய்ப்பன் பின்பு வாழ்வு உகப்பன் என்னில்
அன்னவர்க்கு அடியேன் அல்லேன் என்றான் அறிவில் மிக்கான் -கம்பர்

————————————————————-

முதல் அம்சம் – -பத்தாவது அத்யாயம்– ப்ருகு அக்னி மரீசி முதலானோர் வம்ச வர்ணனம்-

ஸ்ரீ மைத்ரேய உவாச –
கதிதம் மேத்வயா சர்வம் யத் ப்ருஷ்டோ அஸி மய முநே
ப்ருகு சர்காத் பரப்ருத்யேஷா சர்கோ மே கத்யதாம் புன —

ப்ருகு -கியாதி தம்பதிகளுக்கு -ஸ்ரீ மஹா லஷ்மி -யும் -தாதா விதாதா இரண்டு பிள்ளைகள்
இவர்கள் மகாத்மா மேருவின் புத்ரிகள் ஆயதி நியதி –
தாதா -ஆயதி -தம்பதிகளுக்கு -பிராணன் மகன் -அவனுக்கு துதிமான் -பிள்ளை -அவனுக்கு ராஜவான் –
விதாதா -நியதி -தம்பதிகளுக்கு –மிருகண்டு –இவருக்கு மார்கண்டேயன் –இவருக்கு வேதசிரன் –
இவ்வாறு பிருகு வம்சம் பரவிற்று –
மரீசி -சம்பூதி தம்பதிக்கு -பௌர்ணமாசன் பிள்ளை -இவனுக்கு -விரசன் -பர்வதன் இரண்டு பிள்ளைகள் –
ஆங்கிரஸ் முனி ஸ்ம்ருதி -தம்பதிக்கு சிநிவாலீ , குஹூ –ராகை– அனுமதி -நான்கு பெண்கள்
அத்ரி முனிவர் -அநு ஸூ யா தம்பதிக்கு -சந்தரன் -துர்வாசர் -தத்தாத்ரேயர் -மூன்று பிள்ளைகள்
புலஸ்தியர் -தத்தோலிகா தம்பதி -மகன் பூர்வ ஜன்மமான ச்வாயம்புவ மன்வந்தரத்தில் அகஸ்தியர் -என்று அழைக்கப் பட்டார்

———–

1-11-துருவ சரித்ரம்

ஸ்ரீ பராசர உவாச
ப்ரியவரத உத்தான பாதௌ முனோ ச்வாயாம்பு வஸ்யது
த்வௌ புத்ரௌ து மஹா வீர்யௌ தர்மஜ்ஞ்ஞோ கதிதௌ தவ –
ச்வாயாம்புவ முனிக்கு பிரியவரதன் உத்தான பாதன் -இரண்டு பிள்ளைகள்
உத்தான பாதனுக்கு ஸூ நிதி ஸூ ருசி இரண்டு மனைவிகள்
ஸூ ருசியிடம் மட்டும் பிரியமாக இருந்தான் -அவர்களுக்கு உத்தமன் பிள்ளை
ஸூ நிதி பட்ட மஹிஷியாக இருந்தாலும் அவள் இடம் பிரியமாக இல்லை -இவளுக்கு துருவன் பிள்ளை
துருவன் சப்த ரிஷிகள் இடம் உன்னத ஸ்தானம் அடைய உபாயம் கேட்க –

மரீசி உவாச –
அநாராதித கோவிந்தைர் நரே ஸ்தானம் நருபாத்மஜ
ந ஹி சம்ப்ராப்யதே ஸ்ரேஷ்டம் தஸ்மாத் ஆராதய அச்யுதம் —-1-11-43-

அத்ரி உவாச –
பர பராணாம் புருஷோ யஸ்ய துஷ்டோ ஜனார்த்தன
ச ப்ராப்நோதி அஷயம் ஸ்தானம் மயோதிதம் –1-11-44

ஆங்கிரச உவாச –
யஸ்ய அந்த சர்வம் ஏவேதம் அச்யுதஸ்ய அவ்யய ஆத்மன
தம் ஆராதய கோவிந்தம் ஸ்தானம் அங்கர்யம் யதீச்சசி –1-11-45-

புலஸ்திய உவாச
பரம் ப்ரஹ்ம பரம் தாம யோ அசௌ ப்ரஹ்ம ததா பரம்
தமாராத்ய ஹரிம் யாதி முக்தியப்யதி துர்லபாம் –1-11-46-

புலஹ உவாச –
ஐந்தர மிந்திர பரம் ஸ்தானம் யமாராத்ய ஜகத் பதிம்
பிராப யஜ்ஞ பதிம் விஷ்ணும் தமாராதாய ஸூ வ்ரத–1-11-47-

க்ரதுர் உவாச –
யோ யஜ்ஞ புருஷோ யஜ்ஞோ யோகேச பரம புமான்
தச்மிம்ஸ்துஷ்டே யரப்ராப்யம் கிம் ததஸ்தி ஜனார்த்தன –1-11-48-

வசிஷ்ட உவாச –
ப்ராப்நோஷ்யாராதிதே விஷ்னௌ மனஸா யத் யதிச்சசி
த்ரை லோக்ய அந்தர் கதம் ஸ்தானம் கிமு வத்ஸ உத்தமோத்தமம் -1-11-49-

தருவ உவாச –
ஆராத்ய கதிதோ தேவோ பவத்பி பிரண தஸ்ய மே
மயா தத் பரி தோஷாயா யஜ்ஜப்தவ்யம் ததுச்யதாம் -1-11-50-

யதா ச ஆராதனம் தஸ்ய மயா கார்யம் மஹாத்மன
பிரசாத ஸூ முகாஸ் தனமே கதயந்து மகார்ஷய –1-11-51-

ருஷய ஊக –
ராஜ புத்ர யதா விஷ்ணோர் ஆராதன பரைர் நரை
கார்யம் ஆராதனம் தன்னோ யதாவஸ்ரோதும் அர்ஹசி–1-11-52-

பாஹ்யார்த் தாதாகிலச் சித்தம் த்யாஜயேத் ப்ரதமம் நர
தஸ்மின் ஏவ ஜகத் தாம் நி தத குர்வீத நிச்சலம் –1-11-53-

ஏவம் ஏகாக்ர சித்தேன தன்மயேன த்ருதாத்மனா
ஜப்தவ்யம் யன்னி போதை தத் தன்ன பார்த்திவ நந்தன –1-11-54-

ஹிரண்யகர்ப புருஷப்ராதா நாவ்யக்த ரூபிணே
ஓம் நமோ வா ஸூ தேவாயா ஸூ த்த ஜ்ஞான ஸ்வரூபிணே -1-11-55-

ஏதஜ் ஜஜாப பகவான் ஜப்யம் ச்வாயம்புவோ மநு
பிதா மகாஸ்தவ புரா தஸ்ய துஷ்டோ ஜனார்த்தனா –1-11-56-

ததோ யதாபி லஷிதாம் சித்திம் த்ரைலோக்ய துர்லபாம்
ததா த்வமபி கோவிந்தம் தோஷயை தத் சதா ஜபான் –1-11-57-

———————————————————-

பராசர உவாச –
நிசம்யை தத் அசேஷேண மைத்ரேய நருபதே ஸூத
நிர்ஜகாம வனாத் தஸ்மாத் ப்ரணிபத்ய ச தான் ருஷீன் -1-12-

காட்டை விட்டு புறப்பட்டு யமுனா நதி தீரத்தில் த்வாதச அஷரத்தை ஏகாக்ர சிந்தையுடன் –
தவம் செய்ய இந்த்ராதிகள் கலைக்க முடியாமல் -ஸ்ரீ விஷ்ணு பிரத்யஷமாக

துருவ உவாச
பகவான் யதி மே தோஷாம் தபஸா பரமம் கத
ஸ்தோதும் தத் அஹம் இச்சாமி வரமேனம் பிராயச்ச மே –1-12-48-

துருவ ஸ்துதி -மேலே 24 ஸ்தோத்ரங்கள்

பூமிர் ஆபோ அ நலோ வாயு கம் மனோ புத்திர் ஏவ ச
பூதாதிராதி பிரக்ருதிர் யஸ்ய ரூபம் ந்தோ அஸ்மி தம் -1-12-51-

ஸூத்த ஸூஷமோ அகில வியாபி பிரதானாத் பரத புமான்
யஸ்ய ரூபம் நமஸ் தஸ்மை புருஷாயி குணா சி நே –1-12-52-

பூராதி நாம் சமஸ்தா நாம் கந்தாதீ நாம் ச சாஸ்வத
புத்யாதீநாம் ப்ரதா நஸய புருஷஸ்ய ச ய பர -1-12-53-

தம் ப்ரஹ்ம பூத ஆத்மானம் அசேஷ ஜகத் பதிம்
ப்ரபத்யே சரணம் ஸூ த்தம் த்வத் ரூபம் பரமேஸ்வர –1-12-54-

ப்ருஹத்தவாத் ப்ரும்ஹணத்வாச்ச யத்ரூபம் ப்ரஹ்ம சம்ஜிதம்
தஸ்மை நமஸ்தே சர்வாத்மன் யோகி சிந்த்யா அவிகாரிணே –1-12-55-

சஹஸ்ர சீர்ஷா புருஷ சஹஸ்ராஷா சஹஸ்ரபாத்
சர்வ வியாபி புவ ஸ்பர்சாத் அத்ய திஷ்டத் தசாங்குலம்–1-12-56-

யத்பூதம் யச்ச வை பவ்யம் புருஷோத்தமம் தத் பவான்
த்வத்தோ விராட் ஸ்வராட் சம்ராட் த்வத்தஸ் சாப்யாதி பூருஷ –1-12-57-

அத்யரிச்சத ஸோ அ தச்ச திர்யக் ஊர்த்வம் ச வை புவ
தவத்தோ விச்வமிதம் ஜாதம் த்வத்தோ பூத பவிஷ்யதி —1-12-58-

த்வத் ரூப தாரிணஸ்ஸ அந்தர்பூதம் சர்வம் இதம் ஜகத்
த்வத்தோ யஜ்ஞ சர்வ ஹூத ப்ருஷதாஜ்யம் பஸூர் த்விதா -1-12-59-

த்வத்த ரூசோ அத சாமானி த்வத்தஸ் சந்தாம்சி ஜஜ்ஞரே
த்வத்தோ யஜூம்ஷய ஜாயந்த த்வத்தோ அஸ்வாஸ் சைகதோ ததா -1-12-60-

காவஸ் த்வத்த சமுத்பூதாஸ் த்வத்தோ அஜா அவயோ மருகா
தவன் முகாத் பிராமணாஸ் த்வத்தோ பாஹோ ஷத்ரம் அஜாயத–1-12-61-

வைச்யாஸ் தவோருஜா ஸூ தராஸ் தவ பத்ப்யாம் சமுத் கதா
அஷணோ ஸூர்யோ அநில ப்ராணாஸ் சந்த்ரமா மனசஸ் தவ -1-12-62-

ப்ராணோ அந்த ஸூ ஷி ராஜ்ஜதோ முகாத் அக்னிர் அஜாயத
நாபிதோ ககநம் த்யௌச்ச சிரச சமவர்த்தாதா –1-12-63-

திஸ ச்ரோத்ஷிதி பத்ப்யாம் த்வத்த சர்வமபூதிதம் -1-12-64-

ந்யக்ரோத ஸூ மஹா நல்பே யதா பீஜே வ்யவஸ்தித
சமயமே விச்வம் அகிலம் பீஜ பூதே ததா த்வயி –1-12-65-

பீஜாத் அங்குர சம்பூதோ ந்யக்ரோ தஸ்து சமுத்திதே
விஸ்தாரம் ச யாதி யாதி த்வத்த ஸ்ருஷ்டோ ததா ஜகத் –1-12-66-

யதா ஹி கதலீ நான்யா தவக் பத்ராதிபி த்ருச்யதே
ஏவம் விச்வச்ய நான்யஸ்தவம் த்வத் சீதாயீச்வர த்ருச்யதே –1-12-67

ஹ்லாதீநீ சந்திநீ சம்வித்தவய்யேகா சர்வ சமஸதிதௌ
ஹ்லாத தாபகரீ மிஸ்ரா த்வயி நோ குண வர்ஜித –1-12-68-

ப்ருதக் பூதைக பூதாய பூத பூதாய தே நம
பிரபூத பூத பூதாய துப்யம் பூதாத்மனே நம –1-12-69-

வ்யக்தம் பிரதான புருஷௌ விராட் சம்ராட் ஸ்வராட் ததா
விபாவ்யதே அந்த கரணே புருஷேஷ்வஷயோ பவான் -1-12-70-

சர்வஸ் மின் சர்வ பூதஸ் தவம் சர்வ சர்வ ஸ்வரூப தருக
சர்வம் த்வத்தஸ் ததஸ்ஸ தவம் நம சர்வ ஆத்ம நேச்து தே –1-12-71-

சர்வாத்மகோ அஸி சர்வேச சர்வ பூதஸ் தித்தோ யத
கதயாமி தத கிம் தே சர்வம் வேத்சி ஹ்ருதி ஸ்திதம் –1-12-72-

சர்வாத்மன் சர்வ பூதேச சர்வ சத்த்வ சமுத்பவ
சர்வ பூதோ பவான் வேத்தி சர்வ சத்த்வ மைனோ ரதம் –1-12-73-

யா மே மநோ ரதோ நாத சபல ச த்வயா கருத
தபஸ்ஸ தாபதம் சபலம் யத் த்ருஷ்டோ அஸி ஜகத் பதே -1-12-74-

துருவ மண்டலம் -கல்ப காலம் வாழ்ந்து -தாயார் ஸூ நீதியும் நஷாத்ரா ரூபமாக உன் அருகில் இருப்பார் –

அஹோ அஸ்ய தபசோ வீர்யம் அஹோ அஸ்ய தப்ஸ பலம்
யதே நம் புரத க்ருத்வா த்ருவம் சப்தர்ஷய ஸ்திதா –1-12-99-

த்ருவச்ய ஜனனி சேயம் ஸூ நீதிர் நாம ஸூ ந்ருதா
அச்யாஸ்ஸ மஹிமானம் க சகதோ வர்ணயிதம் புவி –1-12-100-

த்ரைலோக்ய ஆஸ்யதாம் ப்ராப்தம் பரம் ஸ்தானம் ஸ்திராயதி
ஸ்தானம் ப்ராப்தா பரம் தருவா யா குஷி விவரே த்ருவம் -1-12-101-

யஸ்ஸை தத் கீர்த்தயேன் நித்யம் த்ருவச்ய ஆரோஹணம் திவி
சர்வ பாப வி நிர்முக்த ஸ்வர்க்க லோகே மஹீயதே–1-12-102-

ஸ்தான பிரம்சம் ந ச ஆப் நோதி திவி வா யதி வா புவி
சர்வ கல்யாண சம்யுக்தோ தீர்க்க காலம் ச ஜீவதி –1-12-103-

—————

1-அம்சம் -13-அத்யாயம்

ஸ்ரீ -பராசர உவாச
த்ருவாச் சிஷ்டம் ச பவ்யம் ச பவ்யாச் சம்புர் வ்யஜாயத
சிஷ்டேர் ஆதத்த ஸூச ச்சயா பஞ்ச புத்ரான் அகழ்மஷான் -1-13-1-

துருவன் -சம்பு தம்பதிகளுக்கு சிஷ்டி பவியன் -இரண்டு பிள்ளைகள் –
சிஷ்டி -ஸூ ச்சயா தம்பதிகளுக்கு -ரிபு ரிபுஞ்சயன்-ரிப்பிரன் -விருகலன் -விருக தேஜசன் –ஐந்து பிள்ளைகள்
ரிபு -ப்ருஹதீ -தம்பதிகளுக்கு -சாஷூஷன் -சர்வ தேஜஸ் -இரண்டு பிள்ளைகள்
சாஷூஷன் -புஷ்கரணி தம்பதிக்கு -மனு புத்திரன் -ஆறாவது மன்வந்த்ரத்துக்கு அதிபதி
மனு -வட்வளா தம்பதிகளுக்கு -குரு-பூரு -சதத்யும்னன் -தபஸ்வீ -சத்யவான் -ஸூ சி -அக்னிஷ்டோமன் –
அதிராத்ரன்-ஸூ த்யும்னன் -அபிமன்யு -பத்து பிள்ளைகள் –
குரு -அக்நேயி -தம்பதிகளுக்கு -அங்கன் -ஸூ மனா -க்யாதி -க்ரது-ஆங்கிரா-சிபி -ஆறு புத்ரர்கள்
அங்கன் -ஸூ கிதா -வேனன் பிறக்க –
மகா முனிவர்கள் புத்திர சந்நிததிக்காக வேனன் வலது கையைக் கடைந்து -ப்ருது தோன்றி –
இங்கு

மைத்ரேய உவாச
கிமர்த்தம் மதித பாணிர் வேனச்ய பரமர்ஷபி
யத்ர ஜஜ்ஞே மஹா வீர்ய ச ப்ருதுர் முனி சத்தம -1-13- 10-

மிருத்யு தோஷத்தால் துஷ்டமாக அரசாள -முனிவர்கள் சேர்ந்து தரப்பை கொண்டு கொன்று -தொடையில் இருந்து -கருத்த
கோர குட்டை வடிவ நிஷீத -அவன் வம்சத்தில் நிஷாதர்கள் –
வலது கை கடைந்து பிருது தோன்ற -புத் நரகம் நீங்கப் பெற்று வேனன் ஸ்வர்க்கம் பெற்றான் –
வலது கரத்தில் சக்கர ரேகை இருந்தது -அவனே அவனி ராஜன் –
ஸ்வயம்பு மனுவை கன்றுக் குட்டியாக்கி -பசு ரூபத்தில் உள்ள பூமா தேவியின் மடியில் ஔஷதிகள் கறந்து பூமிக்கு
வளம் செய்ததால் பிருத்வி பூமிக்கு பெயர் –

துஸ் ஸ்வப்ன உபசமம் ந்ருணாம் ஸ்ருண்வதாம் ஏதத் உத்தமம்
ப்ருதோர் ஜன்ம ப்ராபாவச்ச கரோதி சத்தம் ந்ருணாம் -1-13-95-

——————————————

1-14

பராசர உவாச –

ப்ருதோ புத்ரௌ து தர்மஜஞ்ஞேன ஜங்ஞாதே அந்தர்த்தான வாதிநௌ
சிகண்டிநீ ஹவிர்த்தா நமந்தர்த்தா நாத் வ்யஜாயதே–1-14-1-

பிருது சக்ரவர்த்திக்கு அந்தர்தானன் -வாதி -இரண்டு பிள்ளைகள்
அந்தர்தானன் -சிகண்டி நீ -தம்பதிக்கு –ஹவிர்த்தானன் என்ற பிள்ளை
ஹவிர்தானன் -அக்னி புத்ரி தீஷணை-மணந்து -ப்ராசீன பர்ஹிஸ் சுக்ரன் கயன் கிருஷ்ணன் வ்ருஜன் அஜீனன் -பிள்ளைகள்
பிராசீன பர்ஹிஸ் சமுத்திர ராஜன் மகள் ஸூ வர்ணா மணம் புரிந்து ப்ரசேதர்கள் பத்து பிள்ளைகள்
இவர்கள் சமுத்ரத்தில் மூழ்கி அச்யுதனனை ஸ்தோத்ரம் செய்ய

ப்ரசேதச ஊக –
நதா சம சர்வ வச்ஸாம் பிரதிஷ்டா யத்ர சாச்வதீ
தம் அத்யந்தம் அசேஷச்ய ஜகத ப்ரபும்–1-14-23- –

ஜ்யோதிர் ஆத்யம் அநௌபவம் அணு அநந்தம் அபாரவத்
யோநி பூதம் அசேஷச்ய ஸ்தாவரச்ய சரஸ்ய ச -1-14-24-

யச்யாஹ ப்ரதமம் ரூபம் அரூபச்ய ததா நிசா
சந்த்யா ச பரம் ஈசச்ய தஸ்மை காலாத்மநே நாம -1-14-25-

புஜ்யதே அநுதினம் தேவை பித்ரு பிஸ்ஸ ஸூ தாத்மன
ஜீவ பூத சம தஸ்ய தஸ்மை சோமாத்மநே நம –1-14-26-

யஸ்ய மாம்ஸ் யத்தி தீவ்ராத்மா பிரபாபிர் பரஸ்யன் நப
தர்ம சீதாம்பசாம் யோநிஸ் தஸ்மை ஸூ ர்யாத்மநே நம -1-14-27-

காடின்யவான் யோ பிபர்த்தி ஜகத் ஏதத் அசேஷத
சப்தாதி சம்ஸ்ரயோ வியாபி தஸ்மை பூம்யாத்மநே நம -1-14-28-

யத் யோநி பூதம் ஜகதோ பீஜம் யத் சர்வ தேஹி நாம்
தத் தோய ரூபம் ஈசச்ய நமாமோ ஹரிம் ஏதச -1-14-29-

யோ முகம் சர்வ தேவானாம் ஹவ்யபுக் கவ்யபுக் ததா
பித்ருணாம் ச நமஸ் தஸ்மை விஷ்ணவே பாவகாத்மநே -1-14-30-

பஞ்சதா அவஸ்திதா தேஹ யச்சேஷ்டாம் குருதே அநிசம்
ஆகாச யோநி பகவாம்ஸ் தஸ்மை வாயு ஆத்மநே நம –1-14-31-

அவகாசம் அசேஷாணாம் பூதாநாம் யா ப்ரயச்சதி
அனந்த பூர்த்தி மாஞ்சுத்தஸ் தஸ்மை வ்யோம ஆத்மநே நம –1-14-32

சமஸ்த இந்த்ரிய சர்கச்ய யா சதா ஸ்தானம் உத்தமம்
தஸ்மை சப்தாதி ரூபாய நம க்ருஷ்ணாய வேதச –1-14-33-

கிருஷ்ணாதி விஷயான் நித்யம் இந்த்ரிய ஆத்மா ஷராஷரா
யஸ் தஸ்மை ஜ்ஞான முலாய நதா ஸ்ம ஹரிம் ஏதஸே -1-14-34-

க்ருஹீதான் இந்த்ரியைர் ரதான் ஆத்மனே ய ப்ரயச்ச்யதி
அந்த கரண ரூபாயா தஸ்மை விச்வாத்மனே நம –1-14-35-

யஸ்மின் அனந்தே சகலம் விஸ்வம் யஸ்மாத்த தோத் கதம்
லயஸ்தானம் ச யஸ் தஸ்மை நம பிரகிருதி தர்மிணே –1-14-36-

ஸூ த்த லகும்ல்லஷ்யேன ப்ராந்த்யா குணவா நிவ யோ அ குண
தம் ஆத்ம ரூபிணம் தேவம் நதா ஸ்ம புருஷோத்தமம் -1-14-37-

அவிகாரமஜம் ஸூ த்தம் நிர்குணம் யன் நிரஞ்சனம்
நதா ஸ்ம தத் பரம் ப்ரஹ்ம விஷ்ணோர் யத் பரமம் பதம் -1-14-38-

அதீர்க்க ஹரஸ்வம் அஸ்தூலம் அனண்வ ச்யாம லோஹிதம்
அஸ் நேஹஸ் சாயம் அத நும் அசக்தம் அசரீரிணம்–1-14-39-

அ நாசாகம் அசம் ஸ்பர்சம் அகந்தம் அரசம் ச யத்
அசஷூ ஸ்ரோத்ரம் அசலம் அவாக் பாணிமமா நசம் -1-14-40-

அ நாம கோத்ரம் அ ஸூ கம் அ தேஜஸ் கம் அ ஹேதுகம்
அபயம் பிராந்தி ரஹிதம் அ நித்ரம் அ ஜராமரம் –1-14-41-

அ ரஜோ அ சப்தம் அம்ருதம் அப்லுப்தம் யத் சம்வ்ருத்தம்
பூர்வாபரே ந வை யஸ் மிம்ஸ் தத் விஷ்ணோ பரமம் பதம் -1-14-42-

பரமே சத்வ குணவத் சர்வ பூதம் அ சம்சயம்
நதா ஸ்ம தத் பதம் விஷ்ணோர் ஜிஹ்வாத்ருக் கோசரம் ந யத் –1-14-43-

பெருமாளும் பிரசன்னமாகி அருள -வேண்டிய வரம் அருளி

ச சாபி தேவச்தம் தத்வா யதாபி லஷிதம் வரம்
அந்தர்தானம் ஜகாமா ஸூ தே ச நிஸ் சக்ர முர்ஜலாத் –1-14-49-

———

1-15-

ஸ்ரீ பராசர உவாச –
தபஸ் சரத் ஸூ ப்ருதிவீம் பரசேதஸ் ஸூ மஹீருஹா
அரஷ்யமாணா மாவவ்ரூர் பபூவாத பிரஜாஷய -1-15-1-

மரங்களுக்கு மகளான மாரிஷா -என்பவளை மணம் புரிய சந்தரன் சொல்ல –
சந்தரன் ஸ்ரீ மகா விஷ்ணு -ப்ரஹ்மபாரம் ஸ்துதி

சோமா உவாச –
பாரம் பரம் விஷ்ணு அபாரபார பர பரேப்ய பரமார்த்த ரூபி
ச ப்ரஹ்மபார பரபாரபூத பர பராணாமபி பாரபார –1-15-55-

ச காரணம் காரண தஸ் ததோ அபி ஹேது பர ஹேது ஹேது
கார்யேஷூ சைவம் சஹ கர்ம கர்துர் ரூபைர் அசேஷை ரவதீஹ சர்வம் -1-15-56-

ப்ரஹ்ம ப்ரபுர் ப்ரஹ்ம ச சர்வ பூதோ ப்ரஹ்ம பிரஜா நாம் பரிரச்யுதோ அசௌ
ப்ரஹ்மாவ்யயம் நித்யம் அஜம் ச விஷ்ணும் அயஷயாத் யௌர் அகிலைர் அசங்கி -1-15-57-

ப்ரஹ்மாஷரமஜம் நித்யம் யதா அசௌ புருஷோத்தம
ததா ராகா தயோ தோஷா ப்ரயாந்து பிரசமம் மம–1-15-58-

ஏதத் ப்ரஹ்ம பாக்யம் வை சம்ஸ்த்வம் பரமம் ஜபன்
அபாவ பரமம் சித்திம் ச தம் ஆராத்ய கேசவம் –1-15-59-

மாரிஷாவினிடத்தில்-பிரசேதர்கள் பாணிக்ரஹணம் பண்ணிக் கொண்டு தஷ பிரஜாபதி பிறந்து -வம்சம் அபிவிருத்தி யானது –
தஷன் -அசக்நீ தம்பதி -50 பெண்கள் பிறக்க -10 பேரை தருமனுக்கும் -13 பேரை கச்யபருக்கும் -27 பேரை சந்த்ரனுக்கும் திருமணம்
இவர்கள் மூலம் தேவர்கள் தைத்யர்கள் தானவர்கள் நாகர்கள் புசங்கரர்கள் கந்தர்வர்கள் பிறந்தனர்
அஷ்ட வ ஸூ க்கள் -ஆபன் -த்ருவன் -சோமன் -தர்மன் -அநிலன்–வாயு ,அ நலன் -அக்னி ,பிரத்யூஷன் ,பிரபாசன் –
ஏகாதச ருத்ரர்கள் -ஹரன் ,பஹூ ரூபன் ,த்ரயம்பகன் ,-.அபராஜிதன் ,வ்ருஷாகபி ,சம்பூ ,கபர்தி ,ரைவதன் .ம்ருகத்யாதன் ,சர்வன் ,கபாலி
கஸ்யபர் -அதிதி -தம்பதிக்கு த்வாதச ஆதித்யர்கள் -விஷ்ணு ,இந்த்ரன் ,அர்யமா , தாதா, த்வஷ்டா ,பூஜா ,
விவஸ்வான் .சவிதா ,மித்ரன் ,வருணன் ,அம்ஸூ ,பாகன் –
பிரஜாபதி வஷட்காரர் -அஸ்வினி த்வேதைகள்
33 தேவதைகள் கோடி அளவில் பெருகி 33 கோடி தேவர்கள்
கஸ்யபர் -திதி தம்பதிக்கு -ஹிரண்ய கசிபு -ஹிரண்யாஷன் -சிம்ஹிகா -பிறக்க -சிம்ஹிகா விப்ரசித்தி ராஷசனை மணந்து
ஹிரண்ய கசிபுக்கு -அநுஹ்லாதன் -ஹ்லாதன் -ப்ரஹ்லாதன் -சமஹ்லாதன் -பிறக்க

சம்சேதா ஜகத் யஸ் மின்ய சர்வேஷ்வேவ ஜந்துஷூ
யதாத்மநி த்தான் யேஷாம் பரம் மைத்ர குனான் வித

தர்மாத்மா சத்ய சௌர்யாதி குணா நாமா கர பர
உபமானம் அசேஷாணாம் சாது நாம் யா சதா பவேத்

சாது புருஷர்களுக்கு உபமானமாக பிரஹ்லாதன் திகழ்ந்தான்
1-16- நரசிம்ஹ திருவவதாரம்

ஸ்ரீ மைத்ரேய உவாச –

கதிதோ பவதோ வம்ஸோ மாநவாநாம் மஹாத்ம நாம்
காரணம் சாஸ்ய ஜகதோ விஷ்ணு ரேவ ஸ நாதன –1-16-1-

தத் ஏதத் கத்யதாம் சர்வம் விஸ்தரான் முநி புங்கவ
தைதேஸ் வரச்ய சரிதம் ஸ்ரோதும் இச்சாம் யசேஷதே–1-16-16-

——-

1-17-

ஸ்ரீ பராசர உவாச –

மைத்ரேய ஸ்ரூயதாம் சமயக் சரிதம் தஸ்ய தீமத
ப்ரஹ்லா தஸ்ய சதோதார சரி தஸ்ய மஹாத்மன–1-17-1-

ஸ்ரீ பிரகலாத ஆழ்வான் சரித்ரத்தை த்யான பூர்வமாகக் கேட்ப்பாயாக –

பிரஹ்லாத உவாச
அநாதி மத்ய அந்தம் அஜம் அவ்ருத்தி சாயம் அச்யுதம்
ப்ரணதோ அ சமயந்த சந்தாமம் சர்வ காரண காரணம் –1-17-15-

பிரஹ்லாத உவாச –
சாஸ்தா விஷ்ணுர் அசேஷச்ய ஜகதோ யோ ஹ்ருதி ஸ்திதி
தம்ருதே பரமாத்மானம் தாத க கேன சாஸ்யதே–1-17-20-

ப்ரஹ்லாத உவாச
ந சப்த கோசரம் யஸ்ய யோகித்யேயம் பரம் பதம்
யதோ யாச்ச ஸ்வயம் விச்வம்ச விஷ்ணு பரமேஸ்வர –1-17-22-

பிரஹ்லாத உவாச
ந கேவலம் தாத மம பிரஜானாம் ஸ ப்ரஹ்ம பூதோ பவதச்ச விஷ்ணோ
ததா விதாதா பரமேஸ் வரச்ச ப்ரசீத கோபம் குருஷே கிமர்த்தம் —1-17-24-

ப்ரஹ்லாத உவாச –
ந கேவலம் மத ஹ்ருதயம் ஸ விஷ்ணுர் ஆக்ரம்ய லோகான் அகிலான் அவஸ்தித
ஸ மாம் த்வாதீம்ச்ச பித்தாஸ் சமஸ்தான் சமஸ்த சேஷ்டாஸூ யு நகதி சர்வ –1-17-26-

ப்ரஹ்லாத உவாச
யத பிரதான புருஷௌ யதஸ் சைதஸ் சராசரம்
காரணம் சகலச்ய அஸ்ய ஸ நோ விஷ்ணு ப்ரசீதது –1-17-30-

பிரஹ்லாத உவாச –
விஷ்ணு சஸ்த்ரேஷூ யுஷ்மா ஸூ மயி ஸ அசௌ வ்யவஸ்தித
தைத்யாஸ் தென் சத்யேன மாக்ர நந்த்வா யுதானி மே–1-17-33-

பிராஹ்லாத உவாச
பயம் பயா நாம் அபஹாரிணி ஸ்திதே மநஸய நந்தே மம திஷ்டதி
ய ஸ்மின் ச்ம்ருதே ஜன்ம ஜரா அந்தகாதி பயானி சர்வாணி அபயாந்தி ததா -1-17-36-

ப்ரஹ்லாத உவாச –
தந்தா கஜா நாம் குலிசாக்ர நிஷ்டுரா சீர்ணா யதேதே ந பலம் மமைதத்
மஹா விபத்தாப விநாசனோ அயம் ஜனார்த்தனா நு ஸ்மரண அநுபாவ –1-17-44-

ப்ரஹ்லாத உவாச –
தாதைஷா வஹ்னி பவநேரி தோ அபி ந மாம் தஹ்யத்ர சமந்தோ அஹம்
பஸ்யாமி பதமாஸ் தரணாஸ் த்ருதாநி ஸீதாநி சர்வாணி திசாம்முகா நி –1-17-47-

சுக்ராச்சார்யர் புதல்வர்கள் -சண்டாமர்க்கர்கள்-அவர்களுக்கும் உபதேசிக்கிறான் ப்ரஹ்லாத ஆழ்வான்

ப்ரஹ்லாத உவாச –
அத்யந்தஸ் திமிதான்கானாம் வ்யாயாமேன ஸூ கைஷிணாம்
பிராந்தி ஜ்ஞானா வ்ருதாஷாணாம் து கமேவ ஸூ காயதே
-1-17-61-

க்வ சரீரம் அசேஷாணாம் ச்லேஷ்மாதீனாம் மகாசய
க்வ காந்தி சோபா சௌந்த்ர்ய ரமணீ யாதயோ குணா -1-17-62-

மாம்ஸா ஸ்ருக்பூய விண் மூத்ர ஸ் நாயு மஜ்ஜா அஸ்தி சம்ஹதௌ
தேஹே சித்ப்ரீதி மான் மூடோ பவிதா நரகே அப்யசௌ–1-17-63-

அக்னே சீதேன தோயஸ்ய த்ருஷா பக் தஸ்ய ஸ ஷூதா
க்ரியதே ஸூ க கர்த்ருத்வம் தத் விலோ மஸ்ய சேதரை -1-17-64-

கரோதி ஹை தைத்ய ஸூ தா யாவன் மாதரம் பரிக்ரஹம்
தாவன் மாதரம் எவாசய துக்கம் சேதசி யச்சதி –1-17-65-

யாவத குருதே ஜந்து சம்பந்தான் மனச பிரியான்
தாவந்தோ அய நிகச்யந்தே ஹ்ருதயதே சோக சங்கவ –1-17-66-

யத் யத் க்ருஹே தன மனஸி யத்ர தத்ர அவதிஷ்டதி
நாசதாஹ உபகரணம் தஸ்ய தத்ர ஏவ திஷ்டதி –1-17-67-

ஜன்மன் யத்ர மஹத் துக்கம் ம்ரிய மாணச்ய சாபி தத்
யாத நா ஸூ யமஸ் யோக்ரம் கர்ப்ப சங்கர மணேஷூ ஸ -1-17-68-

கர்ப்பேஷூ ஸூ கலேசோ அபி பவத்பிர் அநு மீயதே
யதி தத் கத்யதாம் ஏவம் சர்வ துக்க மயம் ஜகத் –1-17-69-

தமேவம் அது துக்க நாம் ஆஸ்பதே அதர பவார்ணவே
பவதாம் கத்யதே சத்யம் விஷ்ணுர் ஏக பராயண –1-17-70-

மாஜா நீத வயம் பாலா தேஹி தேஹே ஷூ சாஸ்வத
ஜரா யௌவன ஜன்மாத்யா தர்மா தேஹச்ய ந ஆத்மன –1-17-71-

பால்யே க்ரீடன காசக்தா யௌவனே விஷயோன்முகா
அஜ்ஞா நயந்த்ய சக்த்யா ஸ வார்த்தகம் சமுபஸ்திதம் -1-17-75-

தஸ்மாத் பால்யே விவேக ஆத்மா யதேதே ஸ்ரேயசே சதா
பால்ய யௌவன வ்ருத்தாத்யைர் தேஹ பாவரைஸம்யுத –1-17-76-

ததே தத்வோ மயாக்யாதம் யதி ஜாநீத நாந்ருதம்
ததஸ் மதபரீதயே விஷ்ணு ஸ்மர்யதாம் பந்த முக்தித –1-17-77-

ப்ரயாச ஸ்மரேண கோ அஸ்ய ச்ம்ருதோ யச்சதி சோபனம்
பாபஷ யச்ச பவதி ஸ்மரதாம் தமஹர் நிசம் –1-17-78-

சர்வ பூதஸ் திதே தஸ்மின் மதிர் மைத்ரீ திவா நிசம்
பவதாம் ஜாயதாமேவம் சர்வ க்லேசான் ப்ரஹாச்யதே–1-17-79-

தாபத்ர யேண் அபிஹதம் யதேதத் அகிலம் ஜகத்
ததா சோச்யேஷூ பூதேஷு த்வேஷம் ப்ராஜ்ஞா கரோதி க –1-17-80-

அத பத்ராணி பூதானி ஹீன சக்திர் அஹம் பரம்
முதம் ததாபி குர்வீத ஹா நிர் த்வேஷபலம் யத -1-17-81-

பக்த வைராணி பூதானி த்வேஷம் குர்வந்தி சேத்ததி
ஸூ சோஸ் யான்யதி மோஹேன வ்யாப்திநீதி மநீஷிணாம்–1-17-82-

விஸ்தார சர்வ பூதஸ்ய விஷ்ணோ சர்வம் இதம் ஜகத்
த்ரஷ்டவ்யம் ஆத்மவத் தஸ்மாத் அபேதேன
விசஷணை –1-17-84-

அஸார சம்சார விவர்த்தநேஷூ மா மா யாத தோஷம் பிரசபம் ப்ரவீமி
சர்வத்ர தைத்யாஸ் சமதாமுபேத சமத்தவம் ஆராதனம் அச்யுதச்ய –1-17-90-

தஸ்மின் பிரசன்னே கிமிஹாச்த்ய லப்யம் தர்ம அர்த்த காமைர் அலம் அல்ப காஸ்தே
சமாஸ்ரிதாத் ப்ரஹ்ம ரோர் அனந்தான் நி சம்சயம் ப்ராப்ச்யாத வை மஹத் பலம் –1-17-91-

——————

பராசர உவாச
தச்யைதாம் தாநவாஸ் சேஷ்டாம் த்ருஷ்ட்வா தைத்ய பதேர் பயாத்
ஆசசரக்யு ஸ சோவாச ஸூ தா நா ஹூய சத்வர –1-18-1-

ப்ரஹ்லாத உவாச
சம்பத் ஐஸ்வர்ய மஹாத்ம்ய ஜ்ஞான சந்ததி கர்மாணாம்
விமுக்தேஸ் சைகதோ லப்யம் மூலம் ஆராதனம் ஹரே –1-18-26-

பஹூ நாத்ர கிமுக்தேன ஸ ஏவ ஜகத பதி
ஸ கர்த்தா ஸ விகர்த்தா ஸ சம்ஹர்த்தா ஸ ஹ்ருதி ஸ்திதே -1-18-27

ஸ போக்தா போஜ்யமப்யேவம் ஸ ஏவ ஜகத் ஈஸ்வர
பவத்பிர் ஏதத் ஷந்தவ்யம் பால்யாதுக்தம் து யன்மயா — 1-18-28-

க கேன ஹன்யதே ஜந்துர் ஜந்து க கேன ரஷ்யதே
ஹந்தி ரஷதி சைவாத்மா ஹ்யசத்சாது சமாசரன்–1-18-31-

கரமண ஜாயதே சர்வம் கர்மைவ கதி சாதனம்
தஸ்மாத் சர்வ பிரயத்னேந சாது கர்ம சமாசரேத்–1-18-32-

யத்ர அநபாயி பகவான் ஹ்ருத் யாஸ்தே ஹரிர் ஈஸ்வர
பங்கோ பவதி வஜ்ரச்ய தத்ர சூலச்ய கா கதா –1-18-36-

பிரஹ்லாத உவாச –
சர்வ வ்யாபின் ஜகத்ரூப ஜகத் ஸ்ரஷ்ட ஜனார்த்தன
பாஹி விப்ரான்இமான் அஸ்மா ஹூ சஹான்மந்திர பாவகாத் –1-18-39-

யதா சர்வேஷூ பூதேஷு சர்வவ்யாபி ஜகத் குரு
விஷ்ணுர் ஏவ ததா சர்வே ஜீவந்த்வேன புரோஹிதா –1-18-41-

யே ஹந்து பாகதா தப்யம் யைர்விஷம் யைர் ஹூ தாசன
யைர் திக் கஜைர் அஹம் ஷூண்ணோ தஷ்ட சர்பைச்ச யைரபி –1-18-42-

தேஷ்வஹம் மித்ர பாவேன சம பாபோ அஸ்மி ந க்வசித்
யதா தேனாத்ய சத்யேன ஜீவந்த்வவ ஸூ ரயா ஜகா –1-18-43-

ஸ்ரீ பராசர உவாச
இத்யுக்த்வா தம் ததோ கதவா யதாவ்ருத்தம் புரோஹிதா
தைத்ய ராஜாயா சகலம் ஆச்சக்யுர் மஹா முனே –1-18-46–

———————————–

ஸ்ரீ பராசர உவாச
ஹிரண்யகசிபு ஸ்ருத்வா தாம் க்ருத்யாம் விததீக்ருதாம்
ஆ ஹூய புத்ரம் பப்ரச்ச பிரபாவஸ் யாச்ய காரணாத்–1-19-1-

ந மந்த்ராதி கருத்தும் தாத ந ஸ நை சர்கிகோ மம
பிரபாவ ஏஷ சாமான் யோ யஸ்ய அச்யுதோ ஹ்ருதி –1-19-4-

அன்யேஷாம் யோ பாபானி சிந்தயத்ய ஆத்மா நோ யதா
தஸ்ய பாப கமஸ் தாத ஹேத்வ பாவான் ந வித்யதே –1-19-5-

கர்மணா மநஸா வாசா பரபீடாம் கரோதி ய
தத் பீஜம் ஜன்ம பலதி ப்ரபூதம் தஸ்ய ஸ அஸூபம் –1-19-6-

சோ அஹம் ந பாபம் இச்சாமி ந கரோமி வதாமி வா
சிந்தயன் சர்வ பூதஸ்தம் ஆத்மன்யபி ஸ கேசவம் -1-19-7-

சரீரம் மானசம் துக்கம் தைவதம் பூதபவம் ததா
சர்வத்ர ஸூ பசித் தஸ்ய தஸ்ய மே ஜாயதே குத – 1-19-8-

ஏவம் சர்வேஷூ பூதேஷு பக்திர் அவ்யபிசாரிணீ
கர்தவ்யா பண்டிதைர் ஜஞாத்வா சர்வ பூத மயம் ஹரிம் –1-19-9-

மம உபதிஷ்டம் சகலம் குருணா ந அதர சம்சய
க்ருஹீந்த்து மயா கிந்து ந சததேன்மதம் மம –1-19-34–

சாம சோபப்ப்ரதானம் ஸ பேத தண்டென ததா பரௌ
உபாயா கதிதா சர்வே மித்ராதீநாம் ச சாதேநே -1-19-35-

நானேவாஹம் ந பஸ்யாமி மித்ராதீம்ஸ் தாத மா கருத
சாத்யாபாவே மஹா பாஹோ சாதனை கிம் பிரயோஜனம் -1-19-36-

சர்வ பூதாத்மகே தாத ஜகன்னாதே ஜகனமயே
பரமாத்மனி கோவிந்தே மித்ர அமித்ர காத குத -1-19-37-

த்வய் யஸ்தி பகவான் விஷ்ணுர் மயி ச அன்யத்ர ச அஸ்தி ச
யதஸ் ததோயம் மித்ரம் மே சத்ருச்சேதி ப்ருதக் குத -1-19-38-

ததேபிர் அலமத்யர்த்தம் துஷ்டாரம் போத்தி விஸ்தரை
அவித்யா அந்தர் கதைர் யதன க்ர்த்தவ்யஸ் தாத சோபனே –1-19-39 –

வித்யா புத்திர் அவித்யாயாம் அஜ்ஞா நாத் தாத ஜாயதே
பாலோக் நிம் கிம் ந கத்யோதம் அ ஸூர ஈஸ்வர மந்யதே –1-19-40-

தத் கர்ம யன்ன பந்தாய சா வித்யா யா விமுக்தயே
ஆயாசாயாபரம் கர்ம வித்யான்யா சில்ப நை புணம் –1-19-41-

ததேதத் அவகம்யாஹம் அஸாரம் சாரமுத்தமம்
நிசாமய மஹாபாகா ப்ரநிபத்திய ப்ரவீமி தே–1-19-42-

ந சிந்த்யதி கோ ராஜ்யம் கோ தனம் நாபி வாஞ்சதி
ததாபி பாவயமே வைததுபயம் ப்ராப்யதே நரை –1-19-43-

சர்வ ஏக மஹாபாக்க மஹத்தவம் பிரதி சோத்யமா
ததாபி பும்ஸாம் பாக்யாநி நோத்யமா பூதி ஹேதவ–1-19-44–

ஜடா நாம விவேகானாம் அ ஸூ ராணாம்பி பிரபோ
பாக்ய போஜ்யாநி ராஜ்யாநி சந்தய நீதி மதாமாபி –1-19-45

தஸ்மாத் எதேத புண்யேஷூ ய இச்சேன் மஹதீம் ஸ்ரியம்
யதிதவ்யம் சமத்வே ச நிர்வாண ம்பி சேச்சதா–1-19-46-

தேவா மனுஷ்யா பசாவ பஷி வருஷ சரீஸ்ரூப
ரூபம் ஏதத் அனந்தசய விஷ்ணோர் பின்னம் இவ ஸ்திதம் –1-19-47-

ஏதத் விஜா நதா சர்வம் ஜகத் ஸ்தாவர ஜங்கமம்
த்ரஷ்டவ்யம் ஆத்மவத் விஷ்ணுர் எதோ அயம் விஸ்வ ரூப தருக –1-19-48-

ஏவம் ஜ்ஞாதே ச பகவான் அநாதி பரமேஸ்வர
ப்ரசீததி அச்யுதஸ் தஸ்மின் பிரசன்னே க்லேச சங்க்ஷய –1-19-49-

————————————

கந்தாடை அப்பன் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ பராசர பகவான் திருவடிகளே சரணம்
  பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள்  ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திரு வடிகளே சரணம்

ஸ்ரீ ராமாயணமும் ஸ்ரீ ராமானுஜரும் -ஸ்ரீ .உ. வே. வேங்கட கிருஷ்ணன் ஸ்வாமிகள்

November 10, 2015

வைதேஹி சஹிதம் -ஹேம மண்டபம் –மத்யே புஷ்க ஆசனம் -சீராணம் ஸூ ஸ்திதம் பரதாதி
–பிரபஞ்சன ஸூ தன் -திருவடி வாசிக்க -முனிவர்களுக்கு வியாக்யானம் பெருமாளே பண்ணி -அருளினான்
-பஜே நமஸ்கரிக்கிறேன் -லாவகுசர் பண்ண -பெருமாள் சபையில் போனது வால்மீகி ஸ்ரீ ராமாயணத்தில் உண்டு
நமக்கும் நல்லது நடக்க ஸ்ரீ ராமாயணம் ஏற்பாடு -பரதனுக்கு ஆஜ்ஞ்ஞை -தான் செவியால் கேட்டான் -பிராட்டி இல்லாத பொழுது
இங்கே வைதேஹி சஹிதம் -திருவடி பண்ண -பெருமாள் -வியாக்யானம் -பட்டாபிஷேகம் ஆனபின்பு
-காட்டுக்கு போவதற்கு முன்பு -தத்வார்த்தங்களை காட்டி அருளி –
கிரந்த காலஷேபம் -எம்பெருமானார் திருமலை நம்பி இடம் கேட்டு -63 திரு நஷத்ரம்
அனந்தாழ்வான் 1053 -திருவவதாரம் சுவாமி -1017-38 வயசில் வாசி
20 வயசில் ஆச்ரயித்தால் 58 திருமலை நந்தவனம் அமைத்து பின்பு எதிர் கொண்டார் என்பதால் குறைந்த பஷம் 60 மேல் இருக்க வேண்டும்

1923-1971–1370 மா முனிகள் அருணோதயம்
தனியன் –

சரவணம் கீர்த்தனம் விஷ்ணோ ஸ்மரணம் பாத சேவனம்
அர்ச்சனம் வந்தனம் தாஸ்யம் சகயம் ஆத்ம நிவேதனம்

தஸ்யா ராமகதா ச்ருணு து ஹனுமான் வால்மீகபூ கீர்த்தனே
சீதா சம்ஸ்மரணே ததைவ பரத ஸ்ரீ பாதுகா சேவனே
அர்ச்சாயாம் சபரி ப்ரணாம கரணே லங்கா திபோ லஷ்மண
தாஸ்ய சக்ய க்ருதே அரகஜ தனுக்ரத த்ராணே ஜடாயு நவ

தாதா –தமப்பனார் திருமலை நம்பி லஷ்மி குமாரா தாதாசார்யார் –வர வம்சம்
பர்மா தாத்தா =பிதாமகனான பிரம்மாவுக்கும் பிதாமகம்
பிராகேசாஸ் முக்கிய பல பிரதானர் –பாஷ்ய காராய உத்தம தேசிகர் இவர் -ஸ்ரீ ராமாயாணம் தூண் -கொடுத்த உத்தமர் அன்றோ
அனந்தாழ்வான் -மாமனார் -சம்பந்திகள் -லஷ்மீ தாத்தாச்சார்யர் இவர் வம்சம் –
ஸ்ரீ ராமாயணம் திருவாய்மொழி -இரண்டு தூண்கள் -பிரதிபிம்பம் போலே
தூது -திரு வண் வண்டூர் -ராமனுக்கு வைகல் பூங்கழிவாய்-ஒரு வண்ணம் சென்று புக்கு -தூது உரையே –
ஏதோ ஒரு வகையாக -கேகேய தேசம் சென்று பரத ஆழ்வானுக்கு கூட்டி வர சொல்லி சோலை வாய்ப்பு
-ரீஷாமானா -பார்த்து போனார்கள் நேராக அர்த்தம் –
-தசரதர் அந்திம கைங்கர்யம் செய்ய –7 நாள் குதிரை வேகம் -இன்றைய கழல்கச்தான் —
பாராதே போனார்கள் ஈட்டில்-பார்த்து போனால் நாளாகும் -ரிஷிமூலம் -அர்த்தங்கள்
சந்நிதியிலே சக்கரவத்தி திருமகன் -சரவணம் புனர்வசு புறப்பாடு பெரிய ஜீயர் -இதிஹாச மாலை -ஏகாங்கி ஏற்படுத்தி ராமானுஜர் -மடாதிபதி ஆக்கி –
சக்ரவர்த்தி திருமகன் எழுந்து அருளப் பண்ணி -திருமலை நம்பி மூலம் கிடைத்த –ஹனுமான் முத்தரை இன்றும் உண்டே –
ஈட்டில் -இந்த அர்த்தங்கள் -தனி ஸ்லோகியும் இந்த அர்த்தங்கள் பொதிந்து உள்ளன –
திருவவதார தத்வம்
தேவர்கள் வேண்டிக் கொள்ள ராவண வதார்த்தமாக மானுஷ்ய லோகே ஜக்னே -திருவவதரித்தார்
பரித்ராணாயா சாதூனாம் —-இத்யாதி -விநாசாயா துஷ்க்ருதாம் -ஒன்றே மூல காரணம் -ராவணா வதார்த்தம் -மற்ற இரண்டும் இதிலே அந்தர்பூதம் –
சங்கல்பமே போதும் -சக்கரத் ஆழ்வார் உண்டே அவதரிக்க வேண்டுமே –கருதும் இடம் சென்று பொருதும் கை நின்ற சக்கரத்தன்
-கீழ் உலகில் அசுரர்களை ஆழி விடுத்து கிழங்கு எடுத்தான் -சாணை இடுவதும் அசுரர்கள் கழுத்தில் –
அவாப்த சமஸ்த காமன் -எதற்கு திருவவதரித்தான் -பிரயோஜனம் இருக்க வேண்டுமே -தர்க்கக சாஸ்திரம் கொண்டு எம்பெருமானார் -ஸ்ரீ பாஷ்யத்தில்
மழுங்காத –வைந்நுதிய சக்கரத்து நல வலத்தையாய் –தொழும் காதல் களிறு அளிப்பான் புள்ளூர்ந்து தோன்றினை
மழுங்காத ஞானமே படையாக -உன் சுடர்ச் சோதி மறையாதோ -பாசுரம்
சிற்றாண்ட்கொண்டான் வார்த்தை -மறையும் -மறையும்-என்று பணிக்கும்
-ஆ என்று தான் கத்தினான் -ஆ மூலம் தானே அவ ரஷணே -நம்மைத் தான் கூப்பிடுகிறான் ஓடி வந்தான்
த்வாரா நம –சென்று நின்று ஆழி தொட்டானை -சாது பரித்ராணாம் -சாது -ஆத்மைவ மே மதம் -முக்ய காரணம் –
ஆநுஷங்கிகம் மற்றவை -இத்தாலே இத்தை சொல்ல மற்றவை ச காரம் வைத்து சொல்லி அருளினார்
தொளும்பாயார்க்கு -அடியவர் –தொழும் காதல் இரண்டாலும் ஸ்ரீ கஜேந்திர ஆழ்வான்-பிராவண்யம் காட்டி –
சாது –உகத லஷண சீலன் ஸ்ரீ வைஷ்ணவ அக்ரேசர்-மத தர்சநாத் விநா தாரண போஷணாதிகம்-என்று -ஒரு ஷணம் கல்ப கோடி —
ஸ்வரூப சேஷ்டிதம் காட்டி – அவலோகனம் கடாஷம் அருளி ரஷிக்க வேண்டுமே -தானே தொட்டு தடவி ரஷிக்க வேண்டும் –
சகல மனுஷ நயன விஷயம் ஆக்குவதே மேல் இருந்து கீழே இறங்கி -அவதாரம் -இடத்தாலும் இல்லை மனத்தாலும் இரங்கி -இறங்கி –
வருவதே அவதாரம் -அடியவர் விரோதி போக்க தானே குதித்து ரஷிக்க வேண்டுமே -தாய் குழந்தை -போலே -நெஞ்சாரல் தீர
உம்பரால் அறியலாக ஒளி உளார்அவன் இருக்கும் இடத்து தேஜஸ் கூட அறிய முடியாதே –யானைக்காக -முதலை மேல் சீறி வந்தான்
-வசிஷ்டராதிகளுக்காக இல்லை திர்யக்குக்காக விரோதி -ராவணாதிகள் இல்லை நீர் புழு அன்றோ
கொண்ட சீற்றம் -ஓன்று உண்டு உளது என்று அடியேன்
இமௌ–கிங்கரௌ–பெருமாள் -சொல்லி சௌலப்யம் -கிம் கரவாணி -கேட்டு -செய்து –கிம் க்ருதவான் கொண்டாட வைத்து
-கிம் சாசனம் –ஏகாங்கி ன் ரமேதா –
சீரணிந்த தோழமை கொண்டதும் ஓர் அடையாளம் –அத்தை திருமங்கை ஆழ்வார் விவரிக்கிறார் –ஏழை ஏதலன் கீழ் மகன் என்னாது இரங்கி —
அவன் தான் தன்னை ஏழை என்று நினைக்க முடியாமல் பழகி –உன் தோழி -உம்பி -தம்பிக்கு முன் பிறந்து –
பெண் மான் பொன் மானைக் கேட்டு அம்மானை இழந்தாள்-மான்கள் கிட்டே வர வில்லை -வேஷம் -i
என்நின்ற யோனியுமாய் -ஆய -ஆனால் -மெய்ப்பாடு -தினவு போக்க மற்றவை இவன் முதுகில் தேய்க்க-அவன் அளவில்
தன்னை தாழ விட்டுக் கொண்டு -கீழ் மகன் தலை மகனுக்கு சம சகாகாய் தம்பிக்கு முன் பிறந்து –
-புஷ்யம் நட்ஷத்ரம் -பெருமாள் குகன் -லஷ்மணன் -இது தான் சீர் அணிந்த தோழமை —நீன்னொடும் எழுவரானோம்
–புதல்வரால் பொலிந்தார் உந்தை -என்கிறார் எந்தை -என்னாமல் கம்பர் -பட்டர் காலம் என்பர் -காஞ்சி சுவாமிகள்
-லோக நாதம் -தகுதி போலும் சுக்ரீவ நாதம் இச்சதி -ராஜ்ஜியம் இழந்து ஒளிந்து உள்ளவனை
இளையவர்கட்கு அருள் உடையாய் –பெருமாள் திருமொழி –மூத்தவன் இருக்க இளையவனுக்கே தம்பி -இளைத்தவர்கட்கே அருள் செய்பவன்
மழுவேந்தி கார்யம் செய்வது -கற்பூரம் செய்து சத்யம் செய்வது போலே நம்பிக்கை கொடுக்க -தாழ விட்டு -தாழ்ந்தவர்களுக்கும் கீழே -சென்று
சீதா கல்யாணம் -பிராட்டி -தத்வம் –ஜகத்வ்யாபாரம் கிடையாதே -வர்ஜனம் -எதற்கு -அவனுக்கு -மாம் ஏகம்
-பிராட்டி மா -சொல்லி -இவன் ஏக்க -மாம் ஏகம் பிராட்டி உடன் சேர்ந்த பெருமாள் –
கற்கலாம் கவியின் பொருள் தானே -வேதம் சொல்லி கரடு முரடான நாவால் ஈரச் சொற்கள் சொல்ல முடியாதே -நின் தனக்கும் குறிப்பாகில்
கலிகன்றி தாசர் -நம்பிள்ளை -பெரியவாச்சான் பிள்ளை -ஆவணி ரோகினி கிருஷ்ண மிஸ்ரர் இயல் பெயர்
அகில புவன ஜன்ம -ச்தேம பங்காதி லீலே ஆதி -மோஷ ப்ரதன்-நான்கும் எம்பெருமானுக்கு -ஆனந்தத்தில் சாம்யம் -துல்யமான ஆனந்தம்
பார்த்துக் கொண்டே வரும் ஆனந்தம் -அவனுக்கு செய்வதில் ஆனந்தம்
உரைப்பர் தம் தேவிமார்க்கு -அங்கும் தேவிகள் உண்டே -மதிமுகம் மடந்தையர் உண்டே
இயம் சீதா மம சுதா சஹ தர்ம சாரிணி –வேந்தர் தலைவன் ஜனக ராஜன் -வேதாந்த தலைவன் -மா முனிகள் -வியாக்யானம்
சக்கரவர்த்திக்கு இழவுக்கு உறுப்பு ஆனதே – ஆபாச தர்மம் கைக் கொண்டு சாஷாத் தர்மம் கை விட்டான் –
தர்மம் -சரணா கதி வத்சல்யன் –காவ்யம் ராமாயணம் –முழுவதும் -சீதையா சரிதம் -மஹத் -புலச்ய வதம் -இரண்டு விசேஷணங்கள்-
சிறை இருந்தவள் ஏற்றம் தெரிவிக்கின்றது
அயோத்யா 8-18-திருவவதாரம் –39 ஸ்லோகம் விஸ்வாமித்ரர் வந்தார் -12 திரு நஷத்ரம்
வனம் -25 வயசில் –12 வருஷம் இன்பமாக அயோத்தியில் இருந்தேன் -சீதா -அபூர்வ ராமாயணம் காஞ்சி சுவாமிகள்
16 கல்யாண குணங்கள் -தர்மம் அறிந்தவன் -யார்
சரணாகத வத்சல்யன் -பிரசித்தி -சீதை பிராட்டியே அருளி
விராத வதம் –கர தூஷணாதிகள்
விராதன் -பிராட்டியை விட்டு வேறு காட்டுக்கு கூட்டிக் கொண்டு போனான்
ஜன ஸ்தானம் -படை -இளைய பெருமாளை பிராட்டியை தூர வைக்க நியமிக்க -குகையில் வைக்கச் சொல்லி
இவள் இருந்தால் வதம் செய்ய முடியாதே –
பிராட்டி இருந்த பொழுதே சங்கை -மருந்தை குலுக்கி சாப்பிட வேணும் -ச்வாதந்த்ராயம் தலையெடுக்க அத்தை நீக்கி
காருண்யம் வாத்சல்யாதி குணங்கள் தலை எடுக்க
புகு தருவான் நின்ற -எப்பொழுது கழுத்தில் உட்காரலாம் என்று நிற்கும் -சாஸ்திர வச்யதைக்கும் பங்கம் வாராமல் –
பாபிகளையும் ரஷிக்க-பாபம் செய்யாதவர்களுக்கு உதவ வேண்டாமா –
அக்ர–சென்று கல் நெஞ்சினர் முள் நெஞ்சினர் -மாற்றி -அருள -உபதேசத்தாலே திருத்தும் -அருளாலே திருத்தும்
புருஷ விக்ரஹம் –ஆண் பிள்ளை சொல்ல அர்ஹம் அல்ல -ஆண் உடை உடுத்த பெண் பிள்ளை தகப்பனார் நினைப்பர் –
பேசலாமா -இப்படி சொன்னால் தான் நடக்கும்

அநு கச்சதாம் -சஹ தர்ம சரி தவா -வன வாசம் செல்லும் பொழுதும் பெருமாள் வார்த்தை –
சூர்பணகை-13 வருஷங்கள் கழித்தே வந்து இருக்க வேண்டும் பஞ்சவடியில் –12 வருஷங்கள் சந்தோஷமாக இருந்தோம்
நெருப்பு போலே ஆயுதம் கையில் -ச்நேஹம் பஹூ மானம் போலே உபதேசிக்க வில்லை —அப்யகம் ஜீவிதம் – ண் பிரதிஜ்ஞ்ஞை –
உயிரை விட்டாலும் -உன்னையும் விட்டாலும் இளைய பெருமாளை விட்டாலும் –ரஷிக்கும் வர்தம் விட மாட்டேன் –
பிராட்டி -வார்த்தை இங்கே -புருஷகாரமா -12 வருஷம் தண்ணீர் துரும்பு அற்று அனுபவித்தார்கள் -தானே வலி ய சிறை இருந்தாள் தேவர்கள் சிறை அறுக்க
நம்மை விட்டு பிரிந்தால் பெருமாள் நிலை என்ன ஆகும் -என்ற கவலையால் அருளிச் செய்த வார்த்தை -அதனால் தான் பதில் சொல்ல வில்லை –கம்பம் அசைத்து -பார்ப்பது போலே தூணாதி -நியாயம் -அத்யவசாயம் அறிந்து மகிழ்ந்து -தன அடியார் –செய்தாரேல் நன்று செய்தார் -பெரிய வாச்சான் பிள்ளை –
சிதை -கோள் சொன்னாலும் -என்னடியார் அது செய்யார் -சேர்ப்பதற்கு முன்பு அவள் மன்றாடும் சேர்த்த பின்பு இவன் மன்றாடும்
நம் அடியார் -இல்லை ஊர் இரண்டு பட்டவாறே சொத்தும் இரண்டு பட்டது -என் அடியார் அது செய்யார் -சரணாகதிக்கு முன்பு தான் நம் அடியார்
என் அடியார் ஆனபின்பு பாபமே இல்லையே -பொறுக்க நாம் உண்டே -நான் ரஷித்து பெருமை சேர்க்க -என்னடி –யார் அது செய்யார்
பாபம் பண்ணாதது யார் -நீ சொன்னாயே -இது அன்றோ திவ்ய தம்பதிகள் பணி-கிருபா பரிபாலயது-தானே சொல்லிக் கொள்ள மாட்டாள்
-கிருபையே அவள் தானே –
தங்கையை மூக்கும் –தமையனை தலையும் –பொல்லா மூக்கு -பொல்லாத தங்கையின் மூக்கும் -காதலி சொல்ல வில்லை
-ராஷசி-நர வாசனை சம்பந்தம் இல்லா இடத்தில் மூக்கை நுழைத்தாள்
செந்தாமரைக் கை இவளது -நான் உள்ளேன் –அவனுக்கு பயப்படாதே
அணி மிகு தாமரைக் கை அவனது -அபய ஹஸ்தம் -பாபத்துக்கு பயப்படாதே
இவள் கையை நீ பிடி -இவள் உள்ள இடம் வந்து திருக் கல்யாணம்
அரி முகன் அச்சுதன் கை மேல் தன -கை வைத்து -அவள் கை தான் மேல்

——————————————————

கந்தாடை அப்பன் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ .உ. வே. வேங்கட கிருஷ்ணன் ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம்
  பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள்  ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திரு வடிகளே சரணம்

திரு நெடும் தாண்டகம் –ஸ்ரீ .உ .வே .அடூர் அசூரி மாதவாச்சாரியார் -2014-

November 10, 2015

திரு வேகா சேது ஸ்தோத்ரம் -திரு வெக்காவுக்கு தேசிகன் அருளி -உள்ளுவார் உள்ளத்தே -எல்லா திவ்ய தேசங்களுக்கும் உப லஷணம்
களவா -ஆஸ்ரயிப்பார்கள் உடைய பாபங்களை திருடுபவன் -மனசை அபஹரித்துக் கொள்வான் -ராம கமல பத்ராஷா ருபம் ஔதார்யம் காட்டி பும்ஸாம் திருஷ்டி சித்த அபஹாரிணம் –
கிளைக்கு கிளைக்கு தாவும் வானரத்தையும் கவர்ந்த திருக் கண்கள் அன்றோ –
ஸ்ரீ ரெங்க நாதா மம நாதா -எனக்கும் நாதன் -உள்ளுவார் உள்ளத்து -இருந்தும் -எனக்கும் இருப்பை பேராது என் நெஞ்சில் உள்ளாய்-என்கிறார் –
பெருமானே உன் திருவடியைத் தேடினேனே -என்கிறார்
திருப்பேர் நகர் -திரு வாயிரப்படி வர காரணம் -ஸூ சிப்பிக்கிறார் இத்தால்
வங்கத்தாய் –பங்கத்தாய் -சிவ பெருமானை கொண்டவனே -பாற்கடலாய் -அடுத்த பாசுரம் —பவள வண்ணா எங்குற்றாய்
மா மணி-வந்து உந்தும் -முந்நீர் -திருக் கடல் மல்லை-சுவாமி திருமேனி சம்பந்தம் பெற –
பனிவரை மேல் உச்சியாய் பவள வண்ணா -திருமலை மேல் உள்ள -கீழே நரசிம்ஹன் மேலே தேவ பெருமாள்
அர்ச்சாவதார அனுபவம் இல்லாத ஏழைத் தனம்
பவள வண்ணா எங்குற்றாய் -தசரத சக்ரவர்த்தி நிலையில் -கண் அவன் பின்னே போயிற்று -தொகு இந்த்ரியம் போயிற்றோ இல்லையோ
என்று கையாலே தடவி பாராய்
அது போலே ஆழ்வார் கதறுகிறார் -கூக்குரல் இடுகிறார் – எங்குற்றாய் ஒவ் ஒரு திவ்ய தேச பெருமாள் இடமும் சேர்த்து பட்டர் நிர்வாஹம்
10 நின்ற திருக்கோலம் -மலையாள திவ்ய தேச திருப்பதிகள் –இரண்டு கிடந்த -ஓன்று இருந்த திருக் கோலம்
இந்த பாசுரம் -ஐந்து நிலைகளையும் அனுபவிக்கிறார் -ஸ்வா பதேச பொருள் இதில் -திரு மூழிக் களம் அனுபவிக்கிறார் -உலகம் ஏத்தும் தென்னானாய் –பின்னானார் வணங்கும் சோதி -அர்ச்சை –
பொன்னானாய் -சர்வ ஏவ ஸ்வர்ணா -திருச் சார்ங்கமாக இருந்த திருமேனி அனுபவம் -பரத்வத்தையே அர்ச்சையில் கண்டு அனுபவிக்கிறார்
திரு உடம்பு வான் சுடர் -நம் ஆழ்வார் -பொழில் ஏழும் காவல் பூண்ட புகழானாய் -இமையோர்க்கு முன்னானாய் -தேவாதி தேவன் -முன் சென்று கப்பம் தீர்த்தான் -ரஷனம் -அஞ்ஞானம் போக்கி ஞானம் கொடுத்து -பீஷ்மாதிகளைக் கொண்டு -தாம் அருளிச் செய்தவற்றை மூதலித்து
இகழ்வாய -தொண்டனேன் இகழும் வாயை உடையவன் என்றுமாம்
தென்னானாய் வடவானாய் -எல்லா திக்குகளிலும் அர்ச்சா ரூபம் கொண்டு -சர்வ வ்யாப்தி என்றுமாம்
பொன்னுலகம் ஆளீரோ -பொன்னானாய் -அவன் சொத்து என்பதால் -என்னானாய் என்னானாய் -எந்த விதமாக அனுபவிப்பேன் –
என்னுடைய யானையே மீமிசை -உறுதிப் பட சொல்ல
கந்த களிறு -மத களிறு -நாமும் மீண்டும் அழுக்கு பாபம் சேர்த்து கொண்டு -மதம் பிடித்த யானை போலே உள்ளோம் –யானை தன் மேலே
அழுக்கு போட்டுக் கொள்வது போலே -தேசிகன் -தயா சதகம் —கர்மா சங்கிலியால் கட்டி வைக்கிறான் –
அவனுக்கும் யானைக்கும் பல ஒற்றுமைகள் உண்டே
என்னடியார் அது செய்யார் -பிராயச்சித்தத்தால் மன்னிக்க முடியாத பாபம் செய்யார் -அது -தேசிகன் -கைக்கு எட்டினாரை கழுத்தில் வைக்கும் மத யானை
பிரபத்தி வியாஜ்யம் சாதனம் ஆக்கி தன்னிடம் சேர்த்து கொள்கிறான் -ஆஜ்ஞ்ஞை மீறினால் சங்கல்பம் இல்லை வர்ணாஸ்ரமம் அனுஷ்டிக்கா விடில்
ஷிபாமி தள்ளுவான் –
குண பால மத யானாய் -குட்டி யானை -திருக் கண்ணபுரம் -காட்டு மன்னார் எம்பெருமானார் நிர்வாஹம்
-யௌவனம் மிக்க பெருமாள் -ஆளவந்தார் நாத முனிகளுக்கு கிருதஞ்ஞை காட்டி அருள –

தாய் பாசுரங்கள் – -அடுத்த 10 பாசுரங்கள் –எம்பெருமான் திருவரங்கம் எங்கே -என்னும் —
-எங்கும் சுற்றி ரெங்கன் இடம் வந்து சேர்ந்த தசை –பட்டுடுக்கும் –காப்பார் யாரே
அபராத சஹத்வ திருக் கல்யாண குணம் உண்டே -அவனுக்கு
முரலும் கூந்தல் -மடமானை இது செய்தார் தன்னை -கட்டு விச்சி விழித்து -மெய்யே -சொல் என்கிறாள் -சொல் என்ன சொன்னாள்-
கடல் வண்ணன் இது செய்தார் இனி காப்பார் யார் –
இதில் ஒரு ஐதிக்யம் உண்டே –
சீரார் செந்நெல் திருக்குடந்தை -சீரார் சுளகு -ஆராவமுதனுக்கு அமுதாகும் நெல் என்பதால் சீரார் செந்நெல் –
சொல் என்ன சொன்னாள் கட்டுவிச்சி -பர தத்வ ஸ்தாபனம் துஷ்ட தேவதை கழித்து கடல் உருவம் மட்டுமே கொண்டு செந்தீ பொன்னுருவம் தள்ளி
திருக் கோஷ்டியூர் நம்பி -18 தடவை -எம்பெருமானார் -ஐதிகம் -உடையவர் போலே இந்த கட்டுவிச்சியோ கீதாசார்யன் போலே இந்த கட்டுவிச்சி –செவி தாழ்ந்தார்க்கு எல்லாம் வார்த்தை சொன்னார் எம்பெருமானார் -ருசியைப் பிறப்பித்து வார்த்தை சொன்னான் கீதாசார்யன் –
நெஞ்சு உருகி -உருகி அருளிச் செய்த பாசுரம் -என் சிறகின் கீழ் அடங்காத –
கள்வன் கொல் நாயகி —பரகால நாயகி –உண்ணும் சோறு நாயகி -பராங்குச நாயகி -மனஸ் இந்த்ரியங்கள் பிராணன் இவை இவர் ஆதீனத்தில் இல்லை –
ஆராவமுதே –நின் பால் உருகி நீராய் கரைந்து -போலே
மாதுர்யம் -குட மூக்கிலே பர்யவசிக்கும் -உண்டு அறியாள் அர்ச்சாவதார அனுபவத்துக்கு பின்பு பரகால நாயகி நிலை –
புட்கொடி ஆடுவது போலே இவளும் ஆடுகிறாளே -ஆடும் பாடும் -அணி அரங்கம் ஆடுதுமோ என்று தோழியையும் கூப்பிடுகிறாள்
ஆடும் பாடும் -தாயார் எனது தசையைப் பார்த்து தவிக்க -நீ சமாதானம் சொல்லி பாடிக் காண் என்கிறாள் -ஆட வேண்டும் பாட வேண்டும் என்கிறாள்
தேவரீர் சாதிக்க வேண்டும் என்னுமா போலே ஆடும் பாடும் -என்கிறாள்
ஆடவும் பாடவும் அணி யரங்கம் போவோம் -ஆடவும் பாடவும் -அங்கே தானே -யோக நித்தரை செய்து அருளுகிறான்
என் சிறகின் கீழ் அடங்கா பெண்ணைப் பெற்றேன் -கை மீறி போனாள்-பிறந்தது முதலிலே இப்படியே அர்ச்சாவதார அதீனமாக இருக்கிறாள்
கல் எடுத்து -கல் மாரி காத்தாய் என்னும் — முலை மேல் துளி சோரச் சோர்கின்றாளே
மாசி கருடசேவை காசிக்குப் போனாலும் கிடைக்காது என்பர் -கிளிக்கு பகவத் விஷயம் சொல்லி குணா கீர்த்தனம் சொல்லிக் காட்டச் சொல்லி
-வளர்த்ததனால் பயன் பெற்றேன்
இவளும் கிளி மொழியாள்-மடக் கிளியை கை கூப்பி வணங்கினாள்-இதுவும் அடுத்த பாசுரமும் –
கல் எடுத்து –ஊரகத்தாய் -குன்றம் எடுத்து –அவனே உலகம் அளந்தான் -இரண்டு நாயகிகளும் ஒரே மாதிரி அனுபவம்
பூஜித்தால் தெய்வம் கை விடாது காட்டி அருள தூக்கினான்
வில்லிறுத்து மெல்லியல் தோள் தோய்ந்தாய் -சிவா தனுஸ் முறித்து சீதா பிராட்டி தோளை அணைத்தாய்
கிருஷ்ண -இந்திர பூஜை -மறுத்து -திரி விக்ரமன் -மூன்றாலும் இவனே பராத்பரன் -என்பதை காட்டி அருளி
பார்த்து வா என்றார் விஸ்வாமித்ரர் –
யத்தோத்த காரி -ஜனகன் விஸ்வாமித்ரர் சக்கரவர்த்தி மூவர் சொல்லையும் -செய்த பெருமாளே சொன்ன வண்ணம் செய்த பெருமாள் –
பிராட்டி தோளை தோய்ந்தே அங்கே சயனம் -என்றவாறு
சரஸ்வதிக்கு உபதேசம் செய்து -சேர்ந்து இருந்து காட்டி அருளுகிறார் -என்றுமாம் –
ஐதிகம் -உடையவர் கோஷ்டியை பெரிய நம்பி பிரநாமம் -மடக் கிளியை கை கூப்பி வணங்கினாள்
கல் எடுத்து கல் மாறி காத்தான் -கல் மாறி யாகையாலே கல்லை எடுத்து ரஷித்தான் நீர் மாறி யாகில் கடலை எடுத்து ரஷித்து இருப்பான்
-சத்திய சங்கல்பன் அன்றோ –
முளைக் கதிரை –வளர்த்ததனால் பயன் பெற்றேன் -வருக என்று மடக் கிளியை கை கூப்பி வணங்கினாளே
குறுங்குடி முகில் என்று கிளி நினைவு படுத்த
முகிலை -உள் முகிலை
வெளி மேகம் -போலே இல்லாமல் எப்போதும் சேவை சாதித்திக் கொண்டு உள் முகில் –
மூ உலகு –பக்த முக்த நித்யர் -கொங்கு பிராட்டி மூலம் -தேசிகன் அவதாரம் ஸூசகம் -திரு வேங்கடமுடையான் -திரு மணி -ராமானுஜர் -மூவரும் சேர்ந்து -மூ உலகுக்கும் அப்பால் மிக்க முதலாய் -நின்ற -அளப்பரிய -ஆராவமுது –
கண்ண புரம் கை தொழும் பிள்ளையை -பிள்ளை என்ன மாட்டாமல் பூஜ்யராக கொள்வாரே -மடக் கிளியை கை கூப்பி வணங்கினாரே -எம்பெருமானாகவே நினைத்து கை கூப்பினாள் -ஆசார்ய ஸ்தானத்தில் -தன்னால் சொல்ல முடியாததை -இந்த திவ்ய தேசங்களுக்கு சென்று சொல்வேன் என்றதே அப்புள்ளார் கிளையை பழக்கி வைக்குமா போலே -கிடாம்பி அப்புள்ளார் -தேசிகன் என்ற கிளி பாடக் கேட்டு
பெரியாழ்வார் -பரத்வம் ஸ்தாபித்த பின்பு வடபத்ர சாயி -எதிர் கொண்டு அழைத்து -வளர்த்ததனால் பயன் பெற்றேன்
மடாதிபதிகளுக்கும் ஸ்ரீ சடகோபன் திருமாலை பரிவட்டம் முதலிய எழுந்து அருளப் பண்ணி ஸ்வாகதம் இன்றும் –
நடதூர் அம்மாள் கடாஷிக்கப் பெற்ற தேசிகன் –
கிளி பாட திவ்ய தேச அனுபவத்திலே பரகால நாயகி ஆழ்ந்து வீணை மீட்டி பாடகிளியும் கூடப் பாட தாயார்
-தனது தோழி இடம் பேசுவது போலே அடுத்த பாசுரம் –
முலை மேல் தாங்கி என் பேதை -சொல் உயர்ந்த – நெடு வீணை —
பராங்குச மடம் அஹோபில மேடம் வண் சடகோபன் என்பர் பரகால மடம் –
தூ முறுவல் -மெல் விரல்கள் சிவப்பு எய்த –மென் கிளி போல் -மிழற்றும் -ஆலாபனை செய்கிறாள் –
வீற்று இருக்கும் யானை -வரதனையும் -ஸ்ரீ காஞ்சியில் -மற்ற திவ்ய தேசங்கள்
கடல் கிடந்த கனி -ஷீராப்தி நினைவு வர –அணி அழுந்தூர் -நின்று உகந்த பெருமாள் -நினைவு வர –

கடல் கனி -சயன திருக் கோலம் –பாண்டிய தூதன் வீற்று அணி அழுந்தூர் நின்ற அம்மான் மூன்றையும் ஆசைப் படுகிறாள்
நின்றவாறும் கிடந்த வாறும் இருந்த வாறும் -வீற்று இருந்து ஏழு உலகம் தனிக் கோல் செய்வானே
தானும் பாட -கிளியுடன் பாட -வீணையும் வாசிக்க –சீரார் செந்நெல் கவரி வீசும் எல்லாம் உத்தேச்யம் -அவனைப் பற்றி இருப்பதால்

கரு நிறம் -கரியான் ஒரு காளை -கருணை மிக்கவன் -தயை தூண்ட -தயா சதகம் –
கன்று மேய்த்து இனிது உகந்த காளாய்-ஸுய வர்ணாஸ்ரமம் தானும் செய்து மற்றவர்களும் செய்வதால் இனிது உகப்பான் –
பின்புள்ளார் இழவாமைக்காக அன்று கன்று மேய்த்த கண்ணனே திருக் கண்ண புரம் சேவை பூர்வர்
பட்டர் -அன்று கன்று மேய்த்தவன் -இங்கே புகுந்து சேவை சாதிக்கிறான் -கற்றுக் கறவை கணங்கள் பல உண்டே -அவை இங்கே வந்தனவாம்
-எதிர் சூழல் புக்கு அவற்றை ரஷிக்க வேறு வழிகளில் இங்கே வந்தானாம் -பட்டர் நிர்வாஹம் -சோலை வாய்ப்பாலே இளைப்பாற இங்கே வந்தானாம்
-திரு வாய்ப்பாடி போலே இருந்ததாம்
நங்காய் நம் குடிக்கு இதுவோ நன்மை -என்ன நேராக தலை மகள் இடமும் -தாய்மார் தோழிகள் இடம் சொல்வதாகவும் –
மேலும் ஆட பாட -அடக்கம் இல்லாமல் -கூப்பிட -நறையூரும் சேர்த்து பாடி -அர்ச்சாவதார அனுபவம் தலை மண்டி என் நெஞ்சினால் நோக்கிப் பாராய் –
ஆழ்வார் மனஸ் அலை பாய்ந்து –
அடியேன் என்னப் பண்ணும் மாதுர்யம் குடமூக்கிலே பர்யவசிக்கும் -அஹங்காரம் மமகாரம் நான் என்னது என்பாரை அடியேன் தாசன் பிரபன்னன் –
சக்ருத் தர்சனம் மாத்ரத்திலே -ஒரே தர்சனத்தில் -தண் கோவலூர் பாடி ஆடக் கேட்டு
இளம் கொங்கை மேல் பொங்கி – -பொரு கயல் கண்ணீர் அரும்பப் போந்து நின்று
சிறு குரலுக்கு உருகி -ஆங்கே -நாயகனை நினைத்து -கீசு கீசு என்று ஆனைச் சாத்தான் கலந்து பேசின பேச்சரவம் உண்டே
நங்காய் -பாடி ஆடியத்தை கேட்டு கண்டேன் -குண பூர்த்தி உள்ளவள் பூர்வர் நிர்வாகம்
-அவன் தான் மேல் விழும்படி இருக்க -முக்யமானவள் -இவளை அடைய அவன் நோன்பு நோற்க வேண்டும் நீ மேல் விழக் கடவையோ –
அவனுக்கு அடிமை என்ற ஸ்வரூபம் அறிந்து -இஷ்ட விநியோக அர்ஹமாய்-சீதா பிராட்டி போலே -என் ஸ்வரூபம் திருவடி ஸ்வரூபம் பெருமாள் ஸ்வரூபம் -நிறம் பெற -தத் தஸ்ய சத்ருசம் பவேத் -என்று இருந்தது போலே -பிரபன்ன சந்தானம் நம் குடிக்கு ஆகாதே –

பரகால நாயகி பராங்குச நாயகி நிலையில் அருளிச் செய்யும் பாசுரங்கள் -இருந்த இடத்திலே அர்ச்சாவதார எம்பெருமான்
பலரும் சேவை சாதிக்க பாடி ஆடுகிறாள் –
ரூபத்தையும் குணங்களையும் வர்ணித்து -அந்த திவ்ய தேசம் கிளம்பி -இருக்கும் இடத்தில் இருக்க ஒட்டாமல் –
எம்பெருமான் திருவரங்கம் எங்கே என்னும் -மலையே மரமே -சீதையை கண்டாயா பெருமாள் நிலை போலே
ரூபம் குணம் அழகாலே மனசை கொள்ளை கொண்ட அரங்கன் எங்கே என்கிறாள்

கள்வன் கொல் -நாயகி -பரகால நாயகி -கண்ணன் கை பிடித்து கூட்டிப் போனதால் -பயம் அதிகம் தாயாருக்கு –
இருவரும் பிச்சேறி-ச்பர்சத்தால் -லங்கா த்வாரம் புகுவர் கொலோ
கார் வண்ணம் திரு மேனி –ஏர் வண்ணம் என் பேதை -எம்பெருமான் திருவரங்கம் எங்கே என்னும் –
உண்ணும் சோறு நாயகி -பராங்குச நாயகி —திண்ணம் என் இள மான் திருக் கோளூர் புகுவர் கொலோ -உத்தேச்யம் அவன் என்பதால்
பார் வண்ண மட மங்கை பத்தர்-பந்தம் உள்ளவன் -கட்டுப் பட்டவன் -பூமி பிராட்டிக்கு –பித்தர் -பனி மலர் மேல் பாவைக்கு -பெரிய பிராட்டியாருக்கு –
பெரிய பெருமாள் விஸ்வ ரூபம் தர்சனம் எல்லா திவ்ய தேச பெருமாளையு சேவித்தால் போலே பிரமாணங்கள் சொல்லும்
நீர் வண்ணன் நீர் மலைக்கே போவேன் என்னும் -இது வன்றோ நிறை -பூர்த்தி -அழிந்தார் -நிற்கும் நிலை
சிலரை மயங்கப் பண்ணும் சிலரை நர்த்தனம் பண்ணப் பண்ணும் சிலரை உறங்கப் பண்ணும்
பெண் சொல்வதாக தாயார் சொல்கிறாளா -தாயாரே சொல்கிறாளா -இரண்டு நிர்வாஹங்கள்
பாவம் செய்த -தன்னைத் தாயார் சொல்லிக் கொள்ள –
பெண் ரூபங்கள் குணங்களில் ஈடுபட்டு சொல்ல அத்தை அனுவதித்து தாயார் பேசுவதாக –
ஏர் வண்ணம் என் பேதை –இவளுக்குத் தக்க அழகன் அவன் -பத்தர் பித்தர் பன்மையில் பேசி நீர் வண்ணன் -ஒருமையில் சொல்லி
–விரோதமாக -பெண்ணை விட்டுப் போனவன் என்பதால் -ஆண்டவன் நிர்வாஹம் –
சர்வ பாபேப்யோ மோஷயிஷ்யாமி —சர்வ பல அர்த்தங்கள் உண்டே -இத்தால் -தீய கர்மாக்கள் மட்டும் சொல்வது அல்ல
-புண்யங்களும் மோஷ தடங்கல் ஆகுமே என்பதால் -கர்மா விடுவிக்க என்றபடி
அது போலே இங்கே பாபம் -புண்ய அர்த்தம்-என்ன பாக்கியம் செய்தேன் என்கிறாள் என்றுமாம் –
நீர் மலைக்கே போவேன் -அனைவரும் ஸ்ரீ ரெங்கநாதன் என்ற நினைவு -இவளுக்கு –
இப் பெண் பிள்ளை ஆற்றிலே கெடுத்து குளத்திலே தேடுகிறாள் -நம்பிள்ளை இது வன்றோ நிறை வழிந்தார் நிற்குமாறு
-இப்படி நிலை தான் வரும் பகவத் குண அனுபவம் உள்ளவர் –
அஸ்து மே -பிரார்த்திக்க பிராட்டியாரும் அப்படியே என்று அருள் பாலித்து அருளினார் கத்யத்திலே
பக்தி நிஷ்டருக்கு சாஷாத்காரம் பகவத் அனுபவம் இங்கேயே உண்டே விளம்பமாக கிடைத்தாலும் -பஜன ஸூ கம் -த்யானம் செய்வதே ஸூ கம் ஏகச்ய விபுலம் -பரஸ்ய -பிரபன்னனுக்கு சீக்கிரமாக கிட்டும் தேசிகன் –ஆனால் பரிமித -குறைந்த காலம் -அந்த ஆனந்தம் வேண்டும் என்று அபேஷித்தார் அஸ்து மே -த்யான ஸூ கம் கேட்டிட்டார் அஸ்து தே ததைவ சம்பத் சம்பத் திருமுக பாசுரம் -இவன் மறுக்க மாட்டாதே -இதனாலே பித்தர் பனி மலர் பாவைக்கு –
ஏற்கனவே பனி மலர் பாவைக்கு பித்தாய் உள்ள பெண்ணுக்கு உபதேசம் செய்யக் கூடாதோ என்று அந்த நங்கை தாய் இடம் கேட்க –
முற்றாத வனமுலையாள் –மொய்யகலத்துள் இருப்பான் -பாசுரம் –ஞான வைராக்யங்கள் முலை இடை —பொரு வற்றாள் -என் பெண்ணுக்கு ஒப்புமை இல்லை என்கிறாள் -இதில் -பாவம் செய்தேன் என்றவள் -அங்கும் என்ன புண்ணியம் செய்தேன் என்கிறாள் –
அந்த நங்கை -உடைய நங்கை -பெரிய விசேஷார்த்தம்
உன் மகளும் அப்படியோ என்று பரகால நாயகி தாயார் இவள் இடம் கேட்கிறாள்
யுவதிச்ய குமாரிணி -பெரிய பிராட்டியார் -இவன் யுவா குமாரா -நமக்கும் பூவின் மிசை கேள்வனுக்கும் அன்பனாய் –
தன்னுடைய ஏகாந்தத்தில் எம்பெருமானை அடக்கிக் கொள்ளும் அவயவ சோபை உள்ள -பெரிய பிராட்டியார்
அவன் திரு மார்பில் -ஏகாந்தத்தில் இவளும் அடங்கி –
அஃதும் கண்டும் அற்றாள் -நின் ஆகத்து இருப்பது அறிந்தும் -விடாமல் -போலே
அஹம் அண்ணாதா -அஹம் அங்கு -கொள்ளலாம் -சாத்விக அஹங்காரம் -ஆசார்யர் அடைந்த நமக்கு யார் நிகர் அகல் ஞாலத்தில்
ஜன்மா சாபலம் அடைந்தது -தேசிகன் -செய்த வேள்வியார் –அன்னம் -ப்ரஹ்மம்-அவனுக்கு பிரகாரம் ஸ்வாமி -என்கிறோம்
அறிந்து அவனுக்கு அற்று தீர்ந்து -ஜீவாத்மா ஒவ் ஒருவருக்கும் பெரிய பிராட்டியார் போலே சாம்யம் உண்டே கைங்கர்ய சாம்ராஜ்யம் உண்டே
பொற்றாமரை கயம நீராடப் போனாள்-கோமள வல்லி தாயார் – -ஹேம புஷ்கரணியில் திருவவதரித்து -பெரிய பெருமாள் அனுபவத்திலே
ஈடுபட்டாள்-என்பதே விசேஷார்த்தம் -ஹரி சரஸ் -முகுந்த மாலை
ஸ்ரீ ரெங்கம் சூகமாச்ய-ஸ்ரீ ரெங்கம் போன்ற ஷேத்ரங்கள் வியாக்யானம் கதய த்ரய பாஷ்யம் உப லஷணம்-பிரபஞ்சமே ரெங்கம் அரங்க மேடை -தானே
மொய் அகலத்து உள் இருப்பாள் –அஃதும் கண்டும் –அவளுக்கு மட்டும் தானா இடம் -கௌஸ்துபம் போலே நாம்
உள் இருப்பாள் -நம் ஹிருதயத்திலும் அவனுடன் சேர்ந்து இருப்பாள் -பெரிய பிராட்டியும் இவளுக்கு ஒப்பில்லை
உன் பெண்ணும் நிலையம் இப்படியா -என்று தாய் நங்கை இடம் கேட்கிறாள் -மொய் அகலத்துள் இருப்பாள் –
ஸ்வரூப நிரூபக தர்மம் அன்றோ அவள் -நித்ய திவ்ய மங்கள விக்ரஹம் -எங்கும் வியாபித்து இருப்பார்கள் சேர்ந்தே –
போக வேளையோடு-ஸ்வரூப வேளையோடு -மிதுனமே உத்தேச்யம்
பகவத் அனுபவம் பண்ணி ஆடும் இடமே ஸ்ரீ ரெங்கம் -மரகத மணித் தடம் -வாசத் தடம் போல் வருவானே -இவனே
-ஒப்பார் இல்லாமல் -பொறுமை யற்று பொருந்தி இல்லாமல் அலை பாய்ந்து அர்ச்சாவதாரங்கள் தோறும்
-என்னுடன் பொருந்தி இல்லாமல் பகவத் அனுபவம் சென்று
தாய் பெருமிதம் -பெரும் தவத்தள் என்று பேசலாமே –
தன்னையும் -தன பெண்ணையும் சொல்லிக் கொள்ளலாமே
சாத்விக அஹங்காரம் -தென்னிலங்கை -திருவடி மதித்த ஐஸ்வர்யம் –
ஸ்ரீ ராம ஸ்ரீ கிருஷ்ண அவதாரம் பேசி மேல் -பாரிடந்து –பார் உண்டு -பார் உமிழ்ந்து -பார் அளந்து –பாரை ஆண்ட பேராளான்
ஸ்ரீ ரெங்கம் வழி எங்கே என்று கேட்ட உடனே அர்ச்சிராதி மார்க்கம் காட்டும் பித்தன் அன்றோ அவன் -எம்பெருமானது திவ்ய தேச பெயரை சொல்வதே இவளுக்கு உண்ணும் சோறு பருகும் நீர் தின்னும் வற்றிலை என்னும் நிலைமை யான பின்பு
பக்தி ஸ்ருன்ஹாரம் -கண்ணனுக்கே ஆமது காமம் –
கண்ணுக்கு இனியவன் கண்ணன் மனத்துக்கு இனியவன் ராமன் -இருவராய் வந்தார் -கிருஷ்ண பலராமன் -ராமன் கிருஷ்ணன் –
இங்கே ராம லஷ்மணர் அனுபவம் -மை வண்ண நறும் குஞ்சி -மோகினி அலங்காரம் கண் முன்னே நிற்கிறதே
திரிதண்டம் துணை –விஷ்ணு ஸ்தானம் என்பர் -விஷ்ணு ஆவாஹனம் செய்து இருப்பார் -சன்யாசிக்கு –
இவரும் எய் வண்ணம் சிலையே துணையா வந்தார் –இருவராய் வந்தார் என் முன்னே நின்றார்
பர்த்தாவாக அனுபவித்து கொண்டே இருக்க -தோழி இடம் எனக்கு -பழைய வாசனை தொடர்ந்து வந்ததே -தெய்வமாகவே நினைக்கத் தொடங்க
-அவரை நாம் தேவர் என்று அஞ்சிநோமே–கௌசல்யா லோக பார்த்தாராம் -லோகத்துக்கு பார்த்தா அன்றோ பெருமாள்
சீதை பிராட்டிக்கும் அச்சம் உண்டா – கோபிமார்கள் கிருஷ்ணன் பரிமாற்றம் அறிவோமே -அஞ்சி அஞ்சலி பண்ணினேன் –
-புருஷோத்தமன் உத்தம புருஷன் –
இருவராய் வந்தார் -அஹம் சர்வம் கரிஷ்யாமி -கைங்கர்யம் செய்ய வந்த ஜீவாத்மா -உடன் பரமாத்மா -ஏகம் ஏவ அத்விதீயம் -விசிஷ்ட ப்ரஹ்மம்
மகரம் சேர் -குழை -இருபால் இலங்கி ஆட –அபி மத விஷயத்தை கண்டால் -முகத்திலே சில அசைவுகள் உண்டாக கடவதே -பட்டர் நிர்வாஹம்
-இவளை மயக்க அவனது வியாபாரம் இருந்த படி
புறப்பாட்டில் ஆட்டமும் இப்படியே
அங்கன் அன்றிக்கே முன்பைக் காட்டுவது பின்பைக் காட்டுவது எத்தனம் செய்தான் இவளுடைய ஸ்த்ரீத்வம் அளிக்க -நஞ்சீயர் அனுபவம்
அனந்யாரஹை ஆக்கி அருளினான் முன் பின் அழகைக் காட்டி என்றபடி
ராமன் தோளைப் பற்றிய பலத்தால் சிங்கம் யானை அபூர்வ வஸ்துக்களைப் போலே பார்க்க –
பரத்வம் கண்டு விலகாமல் அஞ்சாமல் சௌலப்யம் கண்டு கிட்ட வேணுமே -மாலாய் இருந்தாலும் மணி வண்ணன் அன்றோ
வில்லும் கையுமாய் இருவராய் வந்து -ஏக பத்னி வரதன் அன்றோ என்றும் அஞ்சினாள்
காணேன் கன வளையும் மேகலையும் -கண்டேன் மகர குழை இரண்டும் தோள்கள் நான்கும் -துன்னைக் காணேன் துணியைக் காணேன் என்றால் போலே
திரு முகம் திருத் தோள்கள் கண்டேன் -திருவடிக் கீழ் அணைந்தேன் -திரு மார்பை அணைந்தால் போலே -புல்கு பற்ற அற்றே -எம்பெருமானாகவும் நாயகனாகவும் அணைக்க லாமே -எம்பெருமான் கோயில் எவ்வளவு என்றேர்க்கு இது வன்றோ திரு வாலி என்று காட்டினானே
திருவடியில் அணைந்தால் தன்னைத் தானே காட்டி அருளுவான்
அரங்கன் கனவில் வந்து -கலந்தான் -எனது மனஸ் இந்த்ரியங்கள் அவன் ஆதீனம் ஆயின பின்னர் பிரிந்தான்
-இது நமக்கோர் புலவி தானே -பிரிவில் வருத்தம் தோழிக்கும் சேர்ந்து தான -சுக்ரீவன் வாலி மரித்த அநந்தரம் பெருமாளும் அழுதாரே
கனவிடத்தில் நான் காண்பன் -வர்த்தமானம் -கண்ட போது-புள்ளூரும் கள்வா -என்றேன் -அனைத்தையும் கொள்ளை கொண்டானே –
திருவரங்கம் நம்மூர் என்றான் –உனக்கும் அதே தான் தேசம் என்றான் –
தோளிணை மேலும் –தண் அம் துழாயன் -நீ போகல் என்றேன் -என்றாலும் இது நமக்கு ஓர் புலவி தானே -இருவருக்கும் சேர்ந்தே துக்கம்
-நோய் எனக்கே தந்து போனான் என்றாள்-இருந்தாலும் தோழிக்கும் துக்கம் உண்டே இவளுக்கு முன்னே –

ஆளவந்தாருக்கும் தமக்கு பின் சித்தாந்தம் ரஷகராக யார் என்னும் சிந்தை நோய் வர பெரிய பெருமாள் பிரணாவாகார விமானம்
அதுக்கு உள்ளே புண்ய கோடி விமானம் சேவை சாதித்து -அத்தை சேவித்து -ஆ முதல்வன் எம்பெருமாரை கடாஷித்து தேவ பெருமாள்
இடம் பிரார்த்தித்து -எம்பெருமானாரை உடையவர் ஆக்கி அருளினாரே

எம்பெருமானாருக்கும் அது போலே புண்ய கோடி விமானம் -அதற்கு உள்ளே பிரணாவாகார விமானம் சேவை சாதித்து -அங்கே செல்ல நினைக்க
திருக் கச்சி நம்பி மூலம் ஆறு வார்த்தை அருளப் பெற்றார் -நம் சித்தாந்தம் ஸ்வப்பனம் மித்யை அல்ல -உண்மை தான்
நம்மூர் -திருத் துழாயில் தேன் சொட்டும் என்று அவனே சொல்லும்படி -கள்ளூறும் பைம் துழாய் மாலையானை -கண்டாள்-பர வாசு தேவனோ இவன் என்று இவள் சங்கிக்க
திருவரங்கம் நம்மூர் -அவனே சொல்லி -அத்தை தோழிக்கு சொல்கிறாள்
-ஒண் தாமரையாள் கேள்வன் ஒருவனையே நோக்கும் -உணர்வு என் ஒளி வளையும் மாமையும் கொண்டான் -கனவிலே
அறிவு இல்லா மனிசர் எல்லாம் அரங்கம் என்று அழைப்பர் ஆகில் –
பாதுகா தேவி சீதா தேவியை விட உயர்ந்ததே -பெருமாள் வார்த்தை கேட்டு ஸ்ரீ பரத ஆழ்வான் பின்னே போயிற்று
அது போலே அவன் வார்த்தைக்கு மறுப்பு சொல்லாதபடி என்னை ஆக்கிப் போனான் -நோயைக் கொடுத்து விட்டு தான் போனானே –
-எனக்கு இல்லாத படி ஒளி வளையும் மாமையையும் அபஹரித்து போனான்
காண்பன் என்பன் -வர்த்தமானம் -நேரில் கண்டது போலே உள்ளத்தை உள்ளபடியே தோழி இடம் சொல்கிறாள்
தென்னையில் -தேன் பெருகி வெள்ளம் இட மத்ச்யங்கள் சஞ்சரிக்கும் -திருத் துழாய் –
ஸ்ரீ ரெங்கத்து அரிசி என்று பொய் சொல்லி வியாபாரம் செய்தாலும் யம தூதார்கள் அணுகார் -என்பர்
திருவாலி விட்டு இங்கேயே வா -என்கிறான் அரங்கன்
அவனைப் பற்றிய சி ந்தனை நோய் நினைவை மட்டும் விட்டு விட்டு -என்னுடைய சர்வத்தையும் கொண்டு போனான்
தாயே தந்தையே -என்னும் நோயே பட்டு ஒழிந்தேன் –
என்னை பிரிந்த நோய் அவனுக்கும் உண்டே எனக்கு தந்து ஒழிந்தான்
இது நமக்கு ஓர் -ஒப்பற்ற -நீயும் என்னுடன் சேர்ந்து அவனுக்கே அற்று தீர்ந்து உள்ளேயே என்றபடி
உனக்கு என்ன வேறு உடையை -இவள் -எனக்கே தந்தான் இந்த நோய் என்கிறாள் இவரைப் போன்ற அர்ச்சாவதார அனுபவம் யாருக்கும் இல்லையே
பெரும் தபஸ் உடையவர் –பிரபன்னர் -அரும் தபஸ் உடையவர் -உபாசகர்கள் -சூழ்ந்த அரங்கம் -அழ வைப்பான் -பொரு கயல் கண்ணீர் அரும்ப –
-புனல் அரங்கம் ஊர் என்று போயினாரே
யாழின் இசையே -அறிவின் பயனே சங்கீதமே கூப்பிடுகிறார் ஆராவமுதனை –
போகல் என்பன் -இத்தைக் கொண்டே மாடு மேய்க்கும் கண்ணா நீ போக வேண்டாம் கண்ணே –
கண்ணில் அவன் வாத்சல்யம் -என்னை விட ப்ரீதி அவனுக்கு என்பதை -நைவளம் பாடி ஸூ சிப்பித்தான் –
பெரும் தவத்தர் அரும் தவத்தர் முனிகள் சூழ -நேராக சொல்ல முடியாதே இங்கிதம் -புனல் அரங்கம் நம்மூர் என்று போயினாரே
பொரு கயல் கண்ணீர் அரும்பும் படி புலவி தந்து போயினாரே
ஆசையை கிளறி விட்டு போனாரே
நித்ய கிங்கரராக எப்போது ஆவேன் -ஆளவந்தார் -ஒழிவில் காலம் எல்லாம் வழு விலா யடிமை செய்ய வேண்டும் –
காவேரி நதிக்கரையில் 40 திவ்ய தேசங்கள் உண்டே -உலகினில் தோற்றமாய் நின்ற சுடர் -பஹூவிதா ஜாயதே –
உலகம் உண்ட பெருவாயா -திருமலை -பெரிய பெருமாள் அனைவரையும் அனுபவிக்கிறார்
கரு முகிலே ஒப்பர் -அபூத உவமை
பக்தர் பாகவதர் சக -பெரும் தவத்தர் அரும் தவத்தர் சூழ -பிரபன்னர் பக்தர் சூழ -பலத்தில் துல்யம் -ஆனந்த தாரதம்யம் உண்டே
பகவத் ப்ரீத்யர்த்தம் -சாத்விக த்யாகம்-பிரபன்னர் – த்யான சுகம்-உபாயத்தில் சேராது –த்யானமே பகவத் பரிதியே பலன் –
கூனி கூனை நிமிர்த்த பின் வஸ்த்ரம் பிடித்து இழுத்தாளாம் யுவதி யானதால் கிருஷ்ணன் இடம் கோபிகள் போலே -பாகவத்ம்
புனல் அரங்கம் ஊர் என்று போயினாரே
சைவ வைஷ்ணவ புலவர் -ஒப்புமை திக்யம் -பார்வதி சிவன் பிரிந்து -எலும்பும் சாம்பலும் உடைய தலை மகன் –
சுடர் அடி –முடிச் சோதி –அடிச் சோதி –அடிச்சோதி -சோதிமயன் அன்றோ ஆழ்வார் அனுபவம் எல்லாம்
பரகால நாயகி திரு உள்ளத்தில் ஊறி மின்னிலங்கு திரு உருவம்
திருத் துழாய் இவன் திருமேனி அடைந்து -தன்னலர்ந்த -புகர் பெறுமே -கடாஷத்தாலே மலர்ந்த துழாய் என்றபடி –
அதுபோலவே மகர குண்டலங்களும் –
என் நலனும் -அந்நலம் உடையவனை நண்ணினம் நாமே -என் வளையும் –என் சிந்தையும் -என் நிறையும் கொண்டு
என்னை ஆளும் கொண்டு போனான் -அடிமை ஆக்கி -அனந்யார்ஹை ஆக்கி -கொண்டான்
திருவாலி தொடக்கி திருவரங்கம் வரை பொழில் நிறைந்து -பொழில் ஊடே போனான்-சோலைகள் நிறைந்து -ஒரு காள மேகம்
வர்ஷித்துக் கொண்டு போகா நின்றால்-கண்ட இடம் எங்கும் தளிரும் முளிரும் ஆகாதோ -பட்டர் –
சிந்தை நோய் எனக்கே தந்து -நாயகி வருத்தம் –பிரிந்து சென்றாலும் திருமேனி -மின்னிலங்கு திரு உருவம் –
பெருமையை சொல்லி -தோழிக்கு -இதுவே வைஷ்ண புலவர் -பெருமை விக்கிரம சோழன் -புகழ்ந்து பேசின ஐதிகம் –
தேவன் என்று அஞ்சி -நாயகன் எம்பெருமான் -இரண்டு எண்ணம் -வண்டி தூது விடுகிறாள் தேர் அழுந்தூர் பெருமாளுக்கு –
நாயகன் என்றே எண்ணிக் கொள் -எம்பெருமான் உணர்த்தி பெரும் தவத்தர் அரும் தவத்தர் சூழ நேராக சொல்ல முடியாமல்
ஸூசிப்பித்து சொல்லி விட்டு செல்ல வேண்டிய நிர்பந்தம் அவனுக்கு –கருடன் மேல் ஏறி புறப்பாட்டான் -பிரபன்னர் பக்தர் குழாம் சூழ –
-பெரிய பிராட்டியார் தேவர் குழாம் இருக்க திரு மார்பில் ஏறி அமர்ந்தாள் -இவள் பரகால நாயகி
என்னைச் சேர்ப்பிக்கும் வண்டுகளே -ஆசார்யர் ஸ்தானம் -இன்றே சென்று –
அறுகால சிருவண்டே தொழுதேன் உன்னை -குரு பரம்பரை த்வயம் -வக்தவ்யம் -பராங்குச நாயகில் போலே பரகால நாயகியும் பேசுகிறாள்
-பேடையுடன் சேர்ந்து உள்ள வண்டு
விளம்பம் ஆனால் கூட –பொறுமையாக இருந்து -ஆ மருவி அப்பன் நின்ற திருக் கோலம் –
ஒரு மாது நின் நயந்தாள் -என்று சொல் -காலை மாற்றி மாற்றி போட்டுக்கத் தான் ஆறு கால் -ஆறு கார்யம் ஆச்சார்யர்களுக்கு உண்டே
-அத்யயனம் யஞ்ஞம் தானம் செய்தும் செய்வித்தும்
பிராட்டி உடன் இருக்கும் இந்த சமயமே செல் -பேடையுடன் சந்தோஷமாக இருக்கும் நீ அந்த மிதுனம் இடம் இந்த ஜீவாத்மாவை சேர்
மருவி -பொருந்தி அணி அழிந்தூர் நின்றான் -ஆ மருவி அப்பன் -இன்றே பொய் சொல் -நீ மருவி அஞ்சாதே –
மருவி நின்று -காத்து இருந்து -சொல்-ஓர் மாது -உண்ணும் சோறு -பராங்குச நாயகி நிலை அடைந்த பரகால நாயகி அல்லையோ
செங்கால மட நாராய் –திருக் கண்ண புரம்-தூது அடுத்து – போற்றி உகப்பதும் -பிரத்யுபகாரம் குரு பிரகாசம் செய்வதே –
குண கீர்த்தனம் -செய்து கொண்டே –மந்திரம் மந்திர ரஷனம் ரஷணம்-நல்ல பாத்ரங்களுக்கு சொல்லி அனுஷ்டித்து இருத்தல்
உடையவர் -ப்ரஹ்ம ஞானம் உடையவர் -பைங்கானம் ஈதெல்லாம் உனதேயாக -கடக வத மகா பூதி யுக்மம் -உபய விபூதியையும் உடையவர்
அண்ணல் ஞானம் வந்து தோன்றிய அப் பொழுதே நன்னறு ஞானம் தலைக் கொண்டு நாரணற்கு ஆயினரே
பொன்னுலகம் ஆளீரோ-உபய விபூதியும் இவர் ஆதீனம்
இன்றே புக்கு -அடிக்கீழ் அமர்ந்து புகுந்தேனே -செங்கண் மாலுக்கு -ஆஸ்ரித வ்யாமோஹம் -மாலாய் பிறந்த நம்பி –
பெரிய பிராட்டியார் திருக் கண்கள் போலே கடாஷம் ஸ்ரீ சௌரி பெருமாளுக்கு என்பர்
என் காதல் உரைத்தியாகில் -என் என் என்று மீண்டும் அருளி –இது ஒப்பது வேறு எமக்கு -நமக்கு என்றுமாம்
வேறு ஒப்பதுஇல்லை -அவனுக்கும் -வேறு ஒப்பு இல்லை
சேதன லாபம் ஈஸ்வரனுக்கு -மகா புருஷார்த்தமாக நினைப்பான் -ஆசார்யர்களுக்கும் இதுவே மகா புருஷார்த்தம் பைங்கானம்
எல்லாம் உனதேயாக பழன மீன் கவர்ந்து உண்ணும் படி தருவேன் –நீயும் உன் பேடையும் இங்கே இருந்து இனிதாக வாழலாம்
-சரணாகதி செய்த பின்பு ஆசார்யர் சிஷ்யர் பகவான் மூவருக்கும் ஆனந்தம் உண்டே –
-தேக அவாசனம் காலம வரை நிர்பயமாக ஆனந்தமாக வர்த்திக்கலாமே

பிராட்டிக்கு மோஷ ப்ரதம் கொடுக்க அதிகாரம் உண்டே ஆகிலும் பைங்கானம் -இது இவற்றுக்கு அபிமதம் ஆகையாலே –
இந்த ஆழ்வாருக்கு இந்த அர்ச்சாவதார அனுபவமே போக்யமாகுமே -எல்லா எம்பெருமாங்களும் பரகால நாயகிக்கு நாயகன்
-ஸ்ரீ பூமா நீளா தேவி மார் போலேவே ஸ்ரீ பரகால நாயகியும்
அறுகால சிறு வண்டே -பூர்வர் -சீக்கிரம் சிரமம் இல்லாமல் போகலாம்
கமன சாதனம் சிறகு தான் –பட்டர் நிர்வாஹம் -ஆசார்யர் திருவடிகள் போலே பத்னி புத்ரர் -திருவடிகளும் உத்தேச்யம்
தொழுதேன் உன்னை -என்கையாலே -தலை மேலே தொழும் பொழுது ஆறு கால்களும் பட வேண்டும் –
திருக் கண்ணபுரத்து எம்பெருமான் சம்ச்லேஷம் நினைவை நினைந்தே இருப்பேன் -பட்டர் அனந்தாழ்வான் சோமாசி ஆண்டான் நம் ஆழ்வார்
அழகிய மணவாளன் -திருவேங்கடமுடையான் -எம்பெருமானார் தொலை வில்லி மங்கலம் சொல்லுவது போலே
பரகால நாயகி திருக் கண்ணபுரம் சொல்வதும்
திருக் குடந்தை ஆராவமுதன் மேல் ஆழ்வார்கள் பன்னி பன்னி மங்களா சாசனம் செய்த பலனே
-ஸ்ரீ நாத முனிகள் மூலம் நாம் திவ்ய பிரபந்தங்கள் பெறுவதற்கு காரணம்
பிரபன்ன சம்சார கூடஸ்தர் ஸ்ரீ நாத முனிகள்
பிரணய கலஹ பாசுரம் இது -அவன் கட்டாயம் வருவான் -முகம் கொடுக்காமல் இருக்க வேண்டும் என்கிறாள் தோழி இடம்
ஓர் தேராலே மன்னிலங்கு பாரதத்து –ஒப்பற்ற தேர் -கொண்டே வென்றான் இலங்கை வென்றான் உலகு அளந்தான் கர்வம் கொண்டான்
-அவன் வந்தால் கட்டிப் போட்டு விடுவேன் என்கிறாள் –பக்தியினால் கட்டிப் போடலாம் -சொல்லி விட்டு முகம் காட்ட மாட்டேன் என்கிறாள்
-பிரணய கலஹம் வார்த்தை -சம்ச்லேஷம் என்றால் விச்லேஷத்திலே முடியும் அன்றோ
என்னில் அங்கம் எல்லாம் –இன்பம் உற நினைந்து மகிழ்ந்து இருப்பேனே -சம்ச்லேஷ ரசம் அனுபவித்ததை -சொல்லி இந்த பாசுரம் நிகமிக்கிறார்
முனியே நான் முகனே முக்கண் அப்பா அனுபவம் போலே -சாற்றுமுறை பாசுரங்கள் -அந்தரயாமித்வம் சொல்லி –
தண் குடந்தை கிடந்த -மாலை நெடியானை – -புருஷோத்தமன் ஆராவமுதன் –
சீதளம் -தண்ணீர் போலே -தண் குடந்தை -நாலாயிரம் மறைந்து கிடைக்க அருள் புரியும் -ஈரச் சொற்கள் அன்றோ -கூடாரையும் வெல்பவன் அன்றோ –
சுக்காம் தரை போலே கமர் பிளந்து உள்ள ஹிருதயங்களையும் உருகப் பண்ணுமே
அடி நாயேன் நினைந்திட்டேனே -நீசனேன் நிறை ஒன்றும் இலேன் போலே
வேதாந்த சாஸ்திரம் போன்ற இந்த பிரபந்தத்தை வல்லார் தொல்லை பழ வினையை முதலரிய வல்லார் தாமே

———————————————————————————————-

ஸ்ரீ கோயில் கந்தாடை அப்பன் ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம்-
ஸ்ரீ ஸ்ரீ .உ .வே .அடூர் அசூரி மாதவாச்சாரியார் திருவடிகளே சரணம்-
ஸ்ரீ பெரியவாச்சான் பிள்ளை திருவடிகளே சரணம்-
ஸ்ரீ திருமங்கை ஆழ்வார் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம்.

திருப்பாவையும் திரு நெடும் தாண்டகமும் –ஸ்ரீ .உ .வே .அடூர் அசூரி மாதவாச்சாரியார் -2014-

November 10, 2015

ஸ்ரீ ராமாயணம் -சரணாகதி சாஸ்திரம் போலே -சரணாகதி பிரபந்தங்கள் -திருப்பாவையும் திரு நெடும் தாண்டகமும்-
60 ஆவர்த்தி உபன்யாசங்கள் அருளிச் செய்த அனுபவம்
ப்ரஹ்மம் தெரிந்து ப்ரஹ்மம் போலே ஆகிறான் -விசிஷ்டாத்வைதம்
ப்ரஹ்மமாக ஆகிறான் -அத்வைதம்
ப்ருஹத்வாது -பெரியதாக இருந்து பெரியவனாக ஆக்கும்
சத்யம் ஞானம் அநந்தம் ப்ரஹ்மம் –
பரிசுத்தமான ஆத்மாவால் மட்டுமே -அறிய முடியும்
சாருவாதமதம் -உடம்பே ஆத்மா -காதாலே கேட்கலாம் ப்ரஹ்மத்தை பற்றி -கண்ணாலே காண முடியா விடிலும் –
யோகம் செய்ய பின்னம் -தடைகள் நிறைய உண்டே
திரு நெடும் தாண்டகம் -முப்பதும் தத்வ த்ரய ஞானம் -ப்ரஹ்ம ஞானம் – அர்த்த பஞ்சக ஞானம் -கொடுப்பவை தானே
நீர் தொறும் பரந்துளன் –கரந்து எங்கும் பரந்துளன் -பக்தி யோகம் ஸ்தானத்தில் சரணாகதி செய்து –
-யோகம் செய்ய உள்ள தடைகளை தாண்டலாம் –ஞாச விதியை -சரணாகதி
அவதார ரகசியம் -தாழ்ந்து நெருங்கி சர்வ பூத ஸூஹ்ருதம் -சௌலப்யம் காட்டி அருளி
ஸ்ருதி சொல்வதையே -ஸ்ம்ருதி -நினைவு படுத்தி -ஸ்ரீ கீதையும் ஸ்ம்ருதி –
அறியாத இடைச்சிகளும் அறியும் வண்ணம் -திருப்பாவை -ஆசையே தகுதி -நீராடப் போதுவீர் போதுமினோ நேர் இழையீர்
-போங்கோ இல்லை வாங்கோ அர்த்தம் -ஆசை உடையோர் எல்லாரும் வம்மின்
பத்துடை அடியவர்க்கு எளியவன் ஆசா லேசம் -என்பதே வியாக்யானம் –
ஸ்ரீ ராம ஸ்ரீ கிருஷ்ணா அவதார முகேன இத்தையும் காட்டி அருளி –தன்னை நொந்துக் கொண்டு -ஆசை உடன் -வர வேண்டும் –
அவஜானந்தி மாம் மூடா -புரிந்து கொள்ள வில்லையே
பரதத்வம் நம்முடன் வந்து கலக்கிறதே -என்ற எண்ணம் இல்லாமல் –
நெறி எல்லாம் எடுத்து உரைத்த நிறை ஞானத்து ஒரு மூர்த்தி –எல்லா சித்தாந்தங்களும் உண்டே ஸ்ரீ கீதையில்
அவதாரம் பலன் இல்லை
கடலாழி -நீர் தோற்றி அதன் உள்ளே கண் வளரும் -சர்வ சக்தன் -அடல் ஆழி அம்மான் அன்றோ -பராக்கிரமம் உண்டவன் –
-கண்டக்கால் இது சொல்லி அருளாழி வண்டே –
ஷீராப்தி -வந்து சொத்தை பிடிக்க -சரீரம் பிரகாரம் -நாம் –
அபராத சஹத்வம் குணம் உண்டே சொன்னால் போதும் -ஸ்ருதிகள் கடக -ஸ்ருதிகள் -சேர்த்து –
பேத அபேத ஸ்ருதிகள் சமன்வயப்படுத்தி -ஸ்ரீ மதே ராமானுஜாயா நம –சொல்லி -கிரந்தி படுத்தி -அனுஷ்டாநித்துக் காட்டி
-குரு பரம்பரை மூலம் நமக்கு வரும்படி அருளையும் –
கடி சேர் நாற்றத் துள்ளாலை-
கரியும் நாற்றமும் -இரண்டும் பரிமளம்
ஆலை -மது -சர்வ ரசத்துக்கும் உப லஷணம்
நாற்றம் -சர்வ கந்ததுக்கும் உப லஷணம்
கடி சேர் நாற்றத் துள்ளாலை இன்பத் துன்பக் கழி நேர்மை ஓடியா இன்பப் பெருமையொன் -திருவாய் -8-8-2–என்று
பூவில் கந்தத்தையும் -மதுவில் ரசத்தையும் பிடித்து
அவை தன்னிலும் அல்ப அஸ்த்ரத்வாதி தோஷங்களையும் கழித்து ஸ்திரமாக்கிச் சேர்த்துப் பார்த்தால் சிறிது ஒப்பாம் என்னுமா போலே
ஓர் உபமானத்தாலே அறியலாம் அத்தனை -தன்னையே இழிந்து அறியப் போகாது என்றபடி
உணர் முழு நலம்-
முழு உணர்வுமாய் -முழு நலமுமாய் இருக்கும்
கட்டடங்க ஜ்ஞானமுமாய் -கட்டடங்க ஆனந்தமுமாய் இருக்கும்
அனுகூல ஜ்ஞானமே யாகிலும் ஆனந்தமாகிறது பிரித்து வ்யவஹரிக்க கடவதாய் இருக்கும் இறே
படகு -சரணாகதி -வைத்து போந்தாரே நாமும் அங்கே செல்ல –
ஸ்ரீ பூமிப் பிராட்டி -தானே வந்து ஸ்ரீ கீதா சாஸ்திரம் அர்த்தம் அருளுவேன் -ஆண்டாள் -ஆகார த்ரயா சம்பன்னாம் –
சாஷாத் கருணையே -கோதை -விஷ்ணு சித்த கொடி வல்லி –
காலத்தைக் கொண்டாடி -அக்ரூர் -சகுனம் நல்ல -சேவை கிடைப்பது நிச்சயம் -மான்கள் பிரத்யஷமாக போகின்றன

—————————

பாவை நோன்பு என்பதே சரணாகதி -சுலபமாக வசப்படுவான் –
வையத்து வாழ்வீர்காள் -சரீரத்தில் வாழும் -சரீரமே வண்டி -ஆத்மானம் ரதிநம் வித்தி -சரீரம் ரதமேவ புத்தி -சாரதி -கடிவாளம் மனஸ் –
பரமன் அடி பாடவே இந்த்ரியங்கள் -ஜிஹ்வே கேசவ கீர்த்தனம் -பகவத் சிந்தனமே மனஸ் –
பாற் கடலுள் பையத் துயின்ற பரமன் அடி பாடி –
நெய் உண்ணோம் பால் உண்ணோம் -உடம்புக்குத் தானே -இவை -இதையே திரு நெடும் தாண்டகம் சொல்லும்
மை இட்டு -எழுதோம் ஞான யோகம் செய்யோம் –
-மலர் இட்டு -பக்தி யோகம் செய்யோம் –
சாத்விக தானம் செய்வோம் –
ஐயமும் பிச்சையும் -ஒன்றும் இல்லாதவர்க்கு -கொடுப்பது பிச்சை –
சத் பாத்ரம் -கொடுப்பது ஐயம் -பிரதிபலன் எதிர்பார்க்காமல் கொடுப்பது –
அபி நவனமாக தசாவாதாரம் ஆழ்வார்கள் -பகவத் அம்சம் –
ஸ்ரீ பாகவதம் ஸூசிப்பிக்கும் -நாராயண பராயணா கொசித் கொசித் –தாமரபரணி காவேரி —
தெளியாத மறை நிலங்கள் தெளிகின்றோமே -தேசிகன் –
398 வருஷம் -கலி யுகம் பிறந்து நள வருஷம் பௌர்னமி கார்த்திகையில் கார்த்திகை திருவவதாரம் கலியன் –
சர்வார்த்த க்ரஹணம்-பண்ணினவர்
எல்லா ஆபரணங்களையும் அபஹரித்தவர் -எல்லா அர்த்தங்களையும் கொண்டவர் –
ஆறு பிரபந்தங்கள் -வேத அங்கங்கள் -போலே
40 சிறிய திருமடல் என்பர் தேசிகன்
78 பெரிய திருமடல்
86 திவ்ய தேசங்கள் மங்களா சாசனங்கள்
106 சம்வச்தரங்கள் இருந்து -ஸ்ரீ சார்ங்கம் அம்சம் –
எல்லே இளம் கிளியே -சார்ங்கம் உதைத்த சர மழை போலே –
பிண்டியார் –திருக் கண்டியூர் பாசுரம் -இது ஒன்றே –
திருக் குடந்தை பெருமாள் இடம் ஆரம்பித்து அதிலே முடிப்பார் —
உலகம் ஏத்தும் கண்டியூர் அரங்கம் மெய்யம் —
கச்சி -திருக் கடல் மல்லை மண்டினார்க்கு உய்யல் அல்லால் மற்றை யாருக்கு உய்யலாமே
ஷேத்ரங்கள் திருநாமம் சொல்ல படிப் படியாக மேலே கூட்டிச் செல்லும்
மூன்று தத்வங்களையும் திரு நெடும் தாண்டகம் முதல் பாசுரத்தில் அருளி –
ஈச்வரனே ஸ்வ தந்த்ரர் நாம் சேஷ பூதர் கர்ம அனுகுணமாக
சரீரம் ப்ரேரிதா அவன்
ஒப்பார் மிக்கார் இல்லாதவன் இவன் ஒருவனே மோஷம் ப்ரதன்- இச்சேத் ஜனார்த்தனன் –
கர்ம சம்பந்தம் இல்லாமல் –ஒரே மரம் இரண்டு பறவை -போக்தா போக்கியம் ப்ரேரிதா –
நாக்கில் ஒட்டாத சக்கரைப் பொங்கல் -கையை அலம்ப சீயக்காய் பொடி-கதை –
வாயு அதிஷ்டன் -ஆத்மா அதிஷ்டன் -எங்கும் வியாபித்து –
காரண வாக்கியம் -ஸ்ருதி -யத்ர யத்ர பூமா –அத்ர அத்ர அக்னி -புகை -அக்னி -கார்ய காரண பாவம் –
மார்கழி திங்கள் மதி -இதுவே உண்மையான மதி-அசேதனம் சேதனம் விட்டு ப்ரஹ்மமே த்யானத்துக்கு –
இமானி பூதானி -உண்டானதோ -ரஷிக்கப் படுகிறதோ -காக்கப் படுகிறதோ -தத் ப்ரஹ்மேதி -இதுவே மின்னுருவாய் முதல் பாசுரம் பொருள் –
திரு உடம்பு வான் சுடர் -திவ்ய மேனி உண்டு ஞான பல கிரியாச -குணங்கள் உண்டு -ஞானத்தை குணமாக கொண்டவனே ப்ரஹ்மம்
ப்ரஹ்ம வேத ப்ரஹ்மைவ பவதி பரம சாம்யம் உபைதி அவனைப் போலே ஆகிறார்கள் -அவனாகவே இல்லை
அசேதனங்களும் சேதனங்களும் அவனுக்கு சரீரம்
முன்னுருவாய் -சரீரம் அசேதனம் தானே முன்னால் தெரியும் -அதிலும் புகுந்து அந்தர்யாமியாய் இருக்கிறான் -24 தத்வங்களிலும் –
-பிரக்ருதியில் இருந்து வந்தவை –25 தத்வம் ஜீவாத்மா -26- தத்வம் பரமாத்மா –
மருத்துவனாய் நின்ற மா மணி வண்ணா -ச ப்ரஹ்ம -அனைவரும் அங்கங்கள் -சீக்கிரம் பலம் கொடுக்க -இவர்களை நியமித்து
-பின்பு சாஸ்வத ஸ்திரமான பலம் தேடி வருவார்கள் –
ஆதி சங்கரர் -வாசு தேவம் சர்வமிதி -சமம் ஆத்மா –நினைப்பவன் துர்லபம்-அவனே மஹாத்மா – உண்ணும் சோறு இத்யாதி
-சர்வாத்மகம் -சர்வாந்தராத்மகம் ஸ்ரீ மன் நாராயாணம்-சங்கரர் வியாக்யானம் –
கரந்த பாலுள் நெய்யே போலே –7 தோஷங்கள் அசித் வஸ்துக்கள் -அல்ப்த்வ -அஸ்திரத்வ-துக்க மிஸ்ரத்வ -துக்க மூலத்வ –
துக்க அபிவிருத்த்வ -விபரீத அபிமான மூடத்வ -விபர்ரீத ஞான ஜனனி –

—————————–

ஆழி மழைக் கண்ணா -அந்தர்யாமி அர்த்தம் –
கர்ஜித்து சிம்ஹாசானம் இருந்து ஆசார்யர் உபதேசம் -ஆழி உள் புக்கு முகந்து கொடு –
ரகஸ்யார்த்தங்கள்–ஆழி போல் மின்னி தேஜஸ் மிக்க குருக்கள்
வேதம் நான்காய் –முளைத்து எழுந்த திங்கள் தானாய் -ஞானம்
தேகாத்மாபிமானம் ஒழித்து -பிராந்தி போக -லஷணம் அறிந்து கொள்ள வேண்டுமே -ஸுவ ஸ்வதந்த்ரம் ஒழிந்து
சரீரம் ஷட்பாவம் -உண்டே –
மின்னுருவாய் -மின்னின் நிலையில மன்னுயிர் ஆக்கைகள் –
முன்னுருவாய் -சரீரம் -முன்பு -இப்பொழுது -பின்பு வரும் மூன்றுக்கும்
அநேக ஜன்மாக்கள் -புண்ய ஜன்மானம் அந்தே -அப்புறம் தான் ஞானம் வரும் -ஸ்ரீ கீதா பாஷ்யம்
அசேதனத்துக்கும் நியந்தா சொன்னார் இத்தால்
வேதம் நான்காய் -அஷ்டாஷரம் -அறிந்து -சேஷத்வ ஞானம் –
தனம் மதியம் தவ பாத பங்கஜம் -ஞானமே ஆத்மா இல்லை ஞானம் உடையவன் விசேஷணம் விசேஷ்யம்
விளக்கொளியாய் -திங்கள் தானாய் -எழுந்த திங்கள் தானாய் -முளைத்து எழுந்த திங்கள் தானாய் -பிரித்து அனுபவம் –
விளக்கு -பிரகாசம் -தன்னையும் காட்டி மற்றவற்றையும் காட்டும் -வேதம் நான்காய் -ஞானம் வேதம் பரவுமே –
ஸ்ரவண ஞானம் -ஆசார்யரே ப்ரஹ்மம்
உபநிஷத் -ஸ்ரவணம் -த்ரஷ்டவ்ய -இத்யாதி
விளக்கு ஒளி -ஸ்ரவண ஞானம் -பக்தி நவவித பிரகலாதன் –
முளைத்து எழுந்த -ஸ்ரவணத்தால் -முளைத்து எழுந்த மந்தவ்ய மனனம் –
அதனால் வரும் த்யானம் -நிதித்யாசனம் வேண்டுமே –
திங்கள் -மதி -அமிர்த மயம் -ஆனந்த மயம் -மேலே சொல்வார் –
பின்னுருவாய் -பின்பு வரும் ஞானம் -முன்னுருவில் -அசேதனம்
பிணி மூப்பு இல்லா -பிறப்பிலி இறப்பதற்கே என்னாது கைவல்யம் -அபஹத பாப்மாதிகள் -உண்டே -கர்மாவால் திரோதானம் –

சங்கு பிரணவம் -அர்த்தம்
பறவைகள் சப்தம் -ஆச்சார்யர் ஸ்ரீ ஸூக்திகள் பஷிகள் ஞானம் அனுஷ்டானம்
திருமாளிகை -யில் திரு மந்த்ரார்த்தங்கள் சொல்வதையே பஷிகள் சப்தம் என்கிறாள் ஆண்டாள்
புள்ளரையன் கோயில் -அகாரார்த்தம்
பூதனை -அஜ்ஞ்ஞானம் அவித்யை
சகடாசுரன் -காமம் குரோதம் ரஜோ குணத்தால் -தகுந்த இடத்தில் ஆசை வேண்டும் -தகுந்த இடத்தில் கோபம் –
கோபஸ்ய வசம் ஆனான் -தலை அறுப்பேன் என்றார் தொண்டர் அடிப் பொடி ஆழ்வார்
என் நின்ற யோனியுமாய் பிறந்தான்
அஜாயமானோ பஹூதா விஜாயதா –
இறப்பதற்கே எண்ணாது-
பகவான் நினைவு நம்மிடமே -எப்படி கூட்டிச் செல்வோம் -சஹஜ காருண்யம் சௌஹார்த்தம்
எண்ணாதே -கைவல்ய ஆசையைத் தவிர்ப்பிப்பான் பிரபன்னர்களுக்கு
கர்ம யோகம் -இந்த்ரியங்கள் வெல்ல
ஞான யோகம் -சாஷாத்காரம்
கர்ம யோகத்தாலே கூட சாஷாத்காரம்-கிட்டும் ஞானமும் அதிலே இருப்பதால்
பஞ்சாக்னி வித்யை-பரமாத்மாவை நினைத்தே செய்து -அஹம் பரமாத்மா சேஷ பூதன் -சொல்லி –
நம்மை பிரதானமாக ஆக்கிக் கொள்ளக் கூடாது -பிராப்தி விரோதி அதிகாரம்
தன்னை பிரதானம் ஆக்கிக் கொண்டால் சிறிது காலம் கைவல்யம் இருந்து பின்பு தான் பரமாத்மா அனுபவம் என்பர் தேசிகன் –
ஞானி -எனக்கு ஆத்மா -மே மதம் -என்னுடைய சித்தாந்தம்-பரமை காந்தி -உன் பொற்றாமாரை அடியே போற்றும் -என்று இருப்பவர் –
இறப்பதற்கே எண்ணாது –பிறப்பு இறப்பு -தேக சம்பந்தம் -கைவல்யம் இறப்பு என்கிறார் -கைவல்யத்தை விரும்பாமல் என்றவாறு –
அங்காதும் சோராமே -ஆள்கின்ற செங்கோல் -எல்லாம் அவனது –இங்கே கொஞ்சமாவது உத்சவாதிகளை சேவிக்கிறோம் –
கைவல்யம் -உள்ளவனுக்கு அது கூட அனுபவம் இல்லையே
தாத்பர்ய சந்த்ரிகை –தேசிகன் –பகவத் ப்ரீத்யர்த்தம் சங்கல்பம் செய்து செய்தாலே போதும் -ஆத்மா அவனுக்கு சேஷ பூதன் –
இங்கே செய்வது எல்லாம் கைங்கர்ய சேஷமாக அனுசந்தித்து -சம்சார கைவல்ய கொடுமை தாண்டி பரம புருஷார்த்தம் கிட்டும்
மோஷ சேஷமாக -இருக்க வேண்டும் என்பதையே இறப்பதற்கே எண்ணாது -என்கிறார்
சாந்தோக்யம் -பரஞ்சோதி உபசம்பத்ய -ஞான யோகியும் அடைகிறான் –
அஸ்வத்தாமா -நரகம் தர்சனம் பண்ண வேண்டிற்றே தர்ம புற்றுக்கு –
அது போலே தன்னை பிரதானமாக நினைத்தால் கைவல்யம்
இருந்து பின்பு போவான் -என்கிறார்
ஸ்வ தந்திர பிரபத்தி நிஷ்டை -பக்தி ஸ்தானத்தில் அவனை நிறுத்தி –நாம் –
போவான் போகின்றாரை போகாமல் காத்து -அர்ச்சிராதிகதி -வந்தவர் எதிர் கொள்ள மா மணி மண்டபத்து -பாதங்கள் கழுவினர் –
சஞ்சலம் -மனஸ் -நின்றவா நில்லா நெஞ்சு எண்ணாது எண்ணும் -அவன் நினைவே கார்ய காரம்
பொன்னுருவாய் -உள்ளவன் அன்றோ -திருமேனி பக்தாநாம் என்று இருப்பவன்
மணி உருவில் பூதம் ஐந்தும் -புனல் உருவாய் அனல் உருவில் திகழும் சோதி
பலபலவே ஆபரணம் -அதுபுதம் பாலகம் -முடிச் சோதியாய் அவனது முக்ச்சோதி-சர்வ ஏவ ஸ்வர்ண –

————————————

வகுள பூஷண பாஸ்கரர் -இருள் நீக்கி -கீழ் வானம் வெள் என்று -நம் ஆழ்வார் –
பேயாழ்வார் -என்பர் ஸ்ரீ ஆண்டவன் -போகாமல் காத்து -திருமழிசை ஆழ்வாரை காத்து அருளி -என்பதால் –
எருமை சிறு வீடு -மேய்வான் -கிருஷ்ணன் போகின்றான் -அவனை சரண் அடைய -மிக்கு உள்ள பிள்ளைகளும்
-500000 பெண்கள் உண்டே -பாகவத சம்ருதியை அபேஷிக்கிறாள்
வந்து நின்றோம் -திரு நாமம் சொன்னால் போதுமே -அறிவில்லா மனிசர் எல்லாம் அரங்கம் என்று அழைப்பர் ஆகில்
நரகம் எல்லாம் புல் ஒழிந்து போகுமே –
தஹர வித்யை -கீழ் வானம் வெள் என்று
மந்த கதி எருமை –
மண்டோதரி -தாரை -பெருமாள் திருமேனி கொண்டாட -வாலியும் திருமேனியை சேவித்து -சரம அவஸ்தையில்
தளிர் புரையும் திருவடி தலை மேலே என்றார் –
திருவடி -ஆஸ்ரயித்த பின்பு
ஸ்வரூப ஸ்வ பாவம் மூவருக்கும் கண்ட பின்பு நீங்களே அறிவீர்கள்
பஞ்ச பூதங்களும் அவன் அதீனம்
பார் உருவில் -பிரம்மா சிவன் விஷ்ணு பரமாக்கி-
கடல் போன்ற நிறமும் ஸ்வ பாவமும் கொண்டவனே பரஞ்சோதி
வந்திடம் நெஞ்சம் கொண்ட வானவர் கொழுந்தே -தெளியாத மறைகளால் தெளியப் பெரும் படி -ஆழ்வார்கள் ஈரச் சொற்கள் –

————————————————-

தூ மணி மாடம் -ஆசார்யர் திரு மேனி
ஐஞ்சு பூதமாய் -பஞ்ச உபநிஷத் மயம் -அவனது ஐந்து நிலைகளிலும் –
மனுஷ்யர் போலே திருவவதரித்தும் -அவதார சத்யத்வம் -அஜக்ஸ் ச்வதஸ் பாவ –
அரி முகன் அச்சுதன் -அழகியான் தானே அரியுருவம் தானே -நாரசிம்ஹ வபுஸ் ஸ்ரீ மான் –
அபிநயம் -மனுஷ்யர் போலே நடத்திக் காட்டுவான் –
சுற்றும் விளக்கு -வேதம் வேதாங்கங்கள் ஸ்மிருதி இதிஹாச புராண ஞானம் -அருளிச் செயல் –
தூபம் கமழ -திவ்ய பிரபந்த வாசனை -பெரிய பெருமாள் சுருதி பரிமளம் -தேசிகன்
துயில் அணை -சரணாகதி செய்த பின்பே -மார்பில் கண் வைத்து உறங்கலாம்
மணிக்கதவம் -அஷ்டாஷா மந்த்ரார்த்தம் -தாள் திறவாய்
தமோ குணம் நீங்கும் படி ஆசார்யர் உபதேசம்
பூமா வித்யை பகவத் த்யானம் செய்பவன் பேச மாட்டானே
செவிடோ -வேறு பேச்சு -ந அந்யது ச்ருணோதி —
மா மாயன் -700 சன்யாசிகள் சுவாமி இடம் கால ஷேபம்
74 சிம்ஹாசானாதிபதிகள் 12000 ஸ்ரீ வைஷ்ணவர்கள் உண்டே
மா தவன் -ஸ்ரீ உடைய ஆசார்யர் -பகவத் ஞானமே ஸ்ரீ -ஸ்ரீ பாஷ்யம் சுவாமி அருளியது ஒன்றே –
தேசிகன் -20 வயசில் 30 தடவை ஸ்ரீ பாஷ்யம் வியாக்யானம் திருமழிசை ஆழ்வாரை உணர்த்துகிறாள் இத்தால்
-பாருலகில் –உன் உருவம் -2-மூவருக்கும் திரு உருவம் -வேறு எண்ணும் பொழுது
பார் உருவில் -பல்வேறு சமயமுமாய் பறந்து நின்ற -எல்லா சித்தாந்தங்களும் -அவனால் உண்டானவையே
விசும்புமாகி -ஆகாசமும் ஆகி -பார் -பிருத்வி –
பஞ்ச பூதங்களாக ஆகி -அசேதனமும் ஆகி -சூஷ்ம ஸ்தூல இரண்டு நிலைகள் ப்ரஹ்மத்துக்கு உண்டே
புருடன் மணிவரமாக -பிரதம சதகம் தீஷ்ய வரதம் –
சமயம் -காலம் /சித்தாந்தம் –
ப்ரஹ்ம சம்பந்தம் அனைவருக்கும் உண்டே -சர்வ சப்த வாச்யம் ப்ரஹ்மமே-
நாம ரூபங்கள் கொடுக்கிறான் –

—————————————————-

அதிகரண சாராவளி -முதல் ஸ்லோகம் -அரங்கனையே நாம ரூபம் தருவதாக -வேதாந்தாசார்யர் விருது -பெற்றவர்
ஸ்ரீ பாஷ்யம் ஸ்லோகம் ரூபமாக செய்து அருளி அந்த விருதுக்கு ஏற்ப நடத்திக் காட்டி அருளினார்
சமயம் -விவஸ்தை என்றும் அர்த்தம் -காலம் சித்தாந்தம் –
சர்வ சப்த வாச்யன் அவனே
எல்லா விவகாரங்களும் அவன் -என்கோ–திகழம் ஆகாசம் என்கோ அனைத்தும் என்கோ
பல்வேறு சமயமுமாய் பரந்து நின்றவன் என்கிறார் நம்மாழ்வார்
ஸ்ருதி ஸ்ம்ருதி மமை ஆஞ்ஞை –
வ்யஷ்டி சிருஷ்டியில் பிரம்மாவுக்கும் ஏருருவு உண்டு அழகான ரூபம்
சர்வஜ்ஞ்ஞனாய் -ருத்ரன் -தேசிகன் -ஆசார்யர்களைப் போலே உபதேசித்தான் -ஞானம் கொடுத்தானே மோஷம் விரும்பினாய் ஆகில்
அவனை ஆஸ்ரயீ என்றானே
ஓர் உருவு ஒப்பற்ற உரு அவனுக்கும் உண்டே
மும்மூர்த்தி சொல்லாமல் மூ உருவே இமையவர் -உயர் திணை -வெவேறு ஆத்மாக்கள் மூவரும்
ஒரே ஆத்மா மூன்று சரீரம் என்கிற மதம் நிரசிக்கிறார் –
திரு உரு வேறு என்னும் போது -திரு உள்ளது விஷ்ணுவுக்கு விஷ்ணு ஸ்ரீ அனபாயினி -என்று சிந்திக்கும் பொழுது
வேறாக உள்ளதே திரு மூவருக்கும் -சரஸ்வதி பார்வதி அவர்களுக்கு
ஓர் உருவம் பொன்னுருவம்-ஓன்று செந்தீ —
பிரம்மாவுக்கு ஸ்வர்ண மயமான திரு மேனி –
அழகும் மனசை கவர்வதுமான சிருஷ்டி செய்து -கௌரவமும் கொடுத்து –ஸ்வர்ணம் ஆபரணங்களுக்கு அநு கூலமாக இருப்பது போலே
you see thro my eyes என் நெஞ்சினால் நோக்கிக் காணீர்
செந்தீ -அக்னி ரூபம் சம்ஹாரத்துக்கு ஏற்ப -ஓன்று மா கடல் உருவம் -விஷ்ணுவுக்கு -விசேஷணங்கள்
கடல் போன்ற -நீல மேக சியாமள –
மா கடல் உருவம்
ஓன்று மா கடல் உருவம் –
ஆத்மா ரஷணம் அவன் ஒருவனாலே முடியும் -விஷ்ணு போதம் -மோஷ ப்ரதத்வம் –

———————————————-

பத்து இந்த்ரியங்கள் எழுப்புவது போலே -பத்து -பாசுரங்கள் -இவை தானே தடைகள் பகவத் பிராப்திக்கு –
ஆழ்வார் பரமாகவும் சொல்வார் –
ஆசார்யர் பரமாகவும் சொல்வார் -முக்காலமும் உணர்ந்தவர் -சுகர் -பாகவதத்தில் ஆசார்யர் கலி யுகத்தில் வருவதை பவிஷ்யந்தி -என்கிறார் –
ஸ்வர்க்கம் -பகவத் அனுபவமே -சீதா ராமன் -சேர்ந்து இருந்தால் ஸ்வர்க்கம் பிரிந்து இருந்தால் நரகம்
கடக உபநிஷத்தில் -ஸ்வர்க்கம் -அக்னி வித்யை -இதற்கு பரமபதம் என்றே வியாக்யானம் –
நசிகேசத்க்கு யம தர்ம ராஜன் உபதேசம் அங்கு

கேசவ பிரியே -துளசி -தோளிணை மேலும் –தாளிணை மேலும் புனைந்த –அம்மான் –
பெரும் துயில் -500000 பெண்களை எழுப்பி வைத்த தூக்கம் அன்றோ உன்னது –
நோற்ற ஸ்வர்க்கம் -நம்மாழ்வார் -யோகத்தால் நாத முனி பெற்றதை கொண்டு ஆண்டவன் சுவாமி நிர்வாகம் –
தேற்றமாய் வந்து திற -யோகம் தீர்ந்து உபதேசித்தார் –
குரு பரம்பரையில் நம் ஆழ்வார் மட்டுமே -அவயவி மற்ற ஆழ்வார்கள் –
அரும் கலம் இவர் தானே -அவதார கிரமத்திலே பாசுரார்த்தம் செய்வார்
முக்த துல்யர் -கிருதக்ருத்ரரர் இவர் –
பெரிய பெருமாள் -ஆசார்யர் ஆஞ்ஞை எதிர்பார்த்து உள்ளார் -பாதுகா சஹாஸ்ரம் -தேசிகன்
கடல் உருவம் -சர்வ தேவதா நமஸ்காரம் கேசவம் கச்சதி
சமுத்திர இவ ரத்னாங்கம் -ஸ்ரீ ராமாயணம் -நீர்மை -சௌசீல்யம் கடல் உருவம் –
மூ வுருவும் கண்ட போதே அறியலாமே வேறு பிரமாணங்கள் வேண்டாமே

ஆத்மா ரஷா பரம் –அவன் இடம் -அபேஷித்து-ரஷகனாய் பிரசித்தமான அவன் இடமே தானே –
ஓன்று மா கடல் உருவம் -ஊற்றம் உடையாய் பெரியாய் –
பாண்டவர்களுக்கு –ரஷணம் பண்ணி அருளி -நஹி பாலான சாமர்த்தியம் மற்றவர்களுக்கு –
சமுத்ரத்தில் இருந்து முகில் தோன்றி கறுத்து -ஓன்று மா கடல் உருவம்
பர வாசுதேவன் -ஷீராப்தி -முகில் வண்ணன் -விஷ்ணு -வியன் மூ உலகுக்கும் அமிர்தம் கொடுத்து அருளி
மூ வுருவம் ஒன்றாம் சோதி -முகில் உருவம் எம் அடிகள் உருவம் தானே -அதிலே தேங்கின மடுக்கள் போலே அர்ச்சாவதாரம் –
மா -கறுப்பு/பெருமை /
கறுப்பு தமோ குணம் அன்றோ என்னில் -‘
கடலை ஒரு கடல் ஸ்பர்சித்தால் போலே பெருமாள் -சரணாகதி -கருணையின் நிறம் கரியோ -கம்பர்
பிரம்மா ரஜோ குண பிரசுரர்
சிவன் ரஜோ குண பிரசுரர்
விஷ்ணு சத்ய குணம் பிரசுரர்
தங்கம் -ஆசையை வளர்க்கும் -சம்சார ஐ ஹிக பலன்களில் ஆசையை வளர்க்கும் -சரீரம் ரூபம் நாமம் கொடுத்தவனும் அவனே
அக்னி -நாசம் உண்டாக்கும் -வஸ்து அழிக்கும்-தமோ குணம் வளர்க்கும் இதுவும் அவன் நியமனம் அடியாக
விஷ்ணு சத்வ குணம் மது சூதன கர்ப்ப கடாஷம் மோஷார்த்த சிந்தனை சாத்விகர்
எம் அடிகள் -இவரே என் ஸ்வாமி-அப்ராக்ருதமான திவ்ய மங்கள விக்ரஹம் கொண்டவன்
ப்ரஹ்மாதிகள் கர்ம வச்யர்
பிண்டியார் மண்டை ஏந்தி -சாற்று முறை பாசுரம் -கர்ம பலன் அனுபவிப்பார்கள் இவர்கள்
பேச நின்ற –நாயகன் அவனே கபால நல மோஷத்தில் கண்டு கொண்மின்
நீல மேக சியாமள -முகில் வண்ணன் –
வெண் கம்பளம் -paambu ஆவிஷம் -உபநிஷத் பட்டு பூச்சி இந்திர கோபம் போன்ற நிறம்
குசும்பு –வித்யுத் -ஆழி போல் மின்னி –
வேண்டிய நிறம் எடுக்க வல்லவன்
முகில் வண்ணமே அவன் ஆசை படும் வண்ணம் –

————————————————

செல்வப் பெண்டாட்டி -ஆசார்யர்கள் -இவளைப் பெற அவன் நோற்க வேண்டும் படி இருக்கும் இறே
கற்றுக் கறவை கணங்கள் பல -யுவா குமாரா -பஞ்ச விம்சதிகர்களை போலே கன்றாகவே இருந்து கறக்குமே –
ஸ்ரீ கிருஷ்ணன் கர ஸ்பர்சம் பட்டும் வேணு கானம் கேட்டும் வளர்ந்தவை அன்றோ
கன்றுகள் உடைய பசுக்கள் என்றுமாம் -ஆசார்யர்கள் -பாலகனாகவே தம்மை நினைத்துக் கொண்டு -சிஷ்யர் சம்ருத்தி நிறைந்து
எல்லே இளம் கிளியே -யுவாவாகவே
குலசேகர ஆழ்வார் -என்பர் இப்பாசுரம் மூலம் -ஆண்டவன் சுவாமி -சத்ருக்களை வென்ற அரசன் -சென்று செருச் செய்யும் குற்றம் ஒன்றும் இல்லாத
பாகவதர் ஸ்ரீ வைஷ்ணவர் இடம் குற்றம் பார்க்காதவர்
துய்ய குலசேகரன் -தேசிகன் –
ஆச்சார்யர் இடம் சேர்ந்த பின்பு -மாஸுசா -சொல்லி ஏற்றுக் கொண்டு ஆத்ம ரஷணம் செய்வான் எம் அடிகள் முகில் வண்ணன் -என்றார் கீழ்
மூன்றாம் பாசுரம் நான்காம் பாசுரம் -திருமேனியை பற்றி விவரிக்கும் -த்யானம் பண்ண சுபாஸ்ரயம் என்று காட்டி அருள –
தரமி ஐக்கியம் -அர்ச்சாவதார மூர்த்திகள் -பல நிறங்கள் பல ரூபங்கள் -கொண்டவன் –
நம்பியை -எம்பிரானை என் சொல்லி மறப்பேனே –
திருவடிவில் -பாவை மெல் விரலாள்-விரும்பும் திருமேனி கொள்பவன் –
திரு வடிவில் கரு நெடுமால் -திரு உடைய வடிவில் ஆசை கொள்பவன் -சொத்தை சேர்த்து வைக்கிறாள் –
ஆகையால் ப்ரீதி வ்யாமோஹம் கொண்டவன் அன்றோ
கரு நீல வண்ணன் -பல வண்ணங்கள் உடையவன் அன்றோ

——————————————–

கீழே பால் வெள்ளம் -நடுவில் மால் வெள்ளம் -மேலே பனி வெள்ளம் –
சினத்தினால் தென்னிலங்கை கோமானைச் செற்ற மனத்துக்கு இனியான்
தண்ணீருக்கும் சினம் உண்டோ
மனதுக்கு இவன் இனியான் கண்ணுக்கு அவன் இனியான்
உபநிஷத் காவ -பால் -ஞானம் ஸ்ரீ கீதை -அமிர்தம் போக்தா கோபால நந்தனன் பார்த்தோ வத்சன் -கன்றுக்குட்டி –
கனைத்து இளம் கன்றுக்கு இரங்கி -பெரியாழ்வார் -என்பர் ஆண்டவன் சுவாமி –
வேண்டிய வேதம் -சம்பந்தம் கொண்ட உபநிஷத் அர்த்தம் ஓதி -வேதங்கள் –தமிழ் மறைகளும் ஓதி -பாண்டிய தேசம் –
இங்கு வேண்டிய ஓதம் இவையே -நல செல்வன் தங்காய் –
பனித்தலை -உபநிஷத் அர்த்தங்கள் -பால் வெள்ளம் -அருளிச் செயல் அர்த்தங்கள் -உபய வேதாந்தம் -சொல்லி பரத்வம் ஸ்தாபித்தார் –
கரு நீல வண்ணன் தன்னை -தனது அமிர்தம் பெற்ற பின்பு –
கட்டுரையே -பூர்ணமாக கண்டு அனுபவித்து பேச வல்லார் யார் —
அபரிச்சேத்யமான ஆராவமுதக் கடல் -அங்கும் சூழ்ந்து இருந்து ஏத்துவார் பல்லாண்டே -சதா பஸ்யந்தி ஸூரயா -அகஸ்த்ய பாஷையாலே
அங்கும் -தேசிகன்
சாந்தோக்ய தசை -அவனை அவனே அனுபவிப்பான் –

————————————————-

புள்ளின் வாய் கீண்டானை -கள்ளம் தவிர்ந்து கலந்து -இனியது தனி அருந்தேல் -கூடியே இருந்து குளிர
-போத யந்த பரஸ்பரம் -மத சிந்த -மத கத பிராணா –
போதரிக் கண்ணினாய் -அவனே வருவான் இந்த கண் அழகை பார்க்க என்று இருப்பவ இங்கே -திவ்யம் சஷூஸ்
பொல்லா அரக்கன் -விபீஷணஸ்து தர்மாத்மா -ராவணனை -ஹிரண்யனை -கிள்ளிக் களைந்தானே -நகத்தாலே செய்ததால் –
ஸ்ரீ கிருஷ்ண ஸ்ரீ ராம ஸ்ரீ நரசிம்ஹ அவதாரம் -அஹோபில சிஷ்யர் –
ராம விருத்தாந்தம் சொன்னோம் கிருஷ்ண விருத்தாந்தம் சொன்னோம் -நரசிம்ஹ விருத்தாந்தமும் சொன்னோம்
வியாழன் போய் வெள்ளி -பிருஹஸ்பதி நஷத்ரம் -சுகர -அசுர குரு-தனது சிஷ்யனை காத்தார் –
புள்ளின் வாய் கீண்டான் -பேராசை அழிக்கும் ஆசார்யன் -பொல்லா அரக்கன் -மனஸ் இந்த்ரியங்கள் –
மீண்டும் புள்ளும் சிலம்பின கால ஷேபம் எங்குமே உண்டே போதரிக் கண்ணினாய் ஆனந்த மயன் -சாரூப்யம் பெற்று போகம் அனுபவிக்க –
பொழுது போனதே தெரியாமல் -அதுவாகும் கண் பயன் ஆவதே -தேட்டறும் திறல் -குலசேகர ஆழ்வார்
தொண்டர் அடிப் பொடி ஆழ்வார் திருப் பள்ளி உணர்த்துகிறாள் –
யுகம் தோறும் இருந்தவனை ஸ்தோத்ரம் பண்ணத் தானே முடியும் -கட்டுரையே யார் ஒருவர் காண்பிப்பாரே
வாக்யமே சாஷாத்கரம் உண்டு பண்ணாதே -வாக்கியம் -தத்வமஸி-வாக்ய ஜன்ம ஞானத்தாலே மோஷம் என்பர் அத்வைதி
-தத் தவம் அஸி நீ ப்ரஹ்மத்துக்கு சரீரமாக இருக்கிறாய் -நம் சம்ப்ரதாயம் -சாரீரிகன் அவன் –
கட்டுரையே -இது
பக்தி பிரபத்தி மூலமே மோஷம் -மந்தவ்ய ச்ரோதவ்ய நிதித்யாசிதவ்ய —
கட்டுரை தான் உண்டோ -என்றும் காண்பது தான் உண்டோ -முழுவதும் எழுதவும் காண்பதுவும் முடியாதே –
வேத வாக்யங்களும் யதோ வாசோ நிவர்த்தந்தே -சொல்லிற்றே
மட நெஞ்சே -உசாத் துணைக்கு வேற ஆள் இல்லாமையால் நெஞ்சு கூட்டிக் கொள்கிறார் நாலாம் பாசுரத்தில்
-திருமந்திர த்யானம் ஒன்றே -உஜ்ஜீவன ஹேது என்கிறார்
சர்வம் அஷ்டாஷர மந்த்ரம் –
அந்தணர் மாட்டு அந்தி வைத்த மந்த்ரத்தை மந்திரத்தால் மறவாது என்றும் -மந்த்ரம் -ரகசியம் பகவானையே சொல்லும் –
திரு மந்த்ரத்திலே பிறந்து த்வயத்திலே வளர்ந்து வாழலாம் மட நெஞ்சமே –
நந்த கோபாலன் -ப்ரஹ்ம விசாரம் செய்து ஆனந்த மயமாய் இருக்கும் ஆசார்யர்
சாரதமம் சாஸ்திரம் ரகஸ்ய த்ரயம் -அந்தி வைத்த மந்த்ரம் –
கந்தம் கமழும் குழலி -உபநிஷத் வாசனை -சர்வ கந்தக -அவன் –
கோழி -சாரத்தை பொருக்கி எடுக்கும் ஸ்ரீ வைஷ்ணவர்
இவ்வாத்மாவுக்கு ரகஸ்ய த்ரயமே உபாதேய தமம் -தேசிகன்
குயில்கள் -வால்மீகி கோகுலம் –ஆசார்யர்கள் -குயில் இனங்கள் கூவின -ஆசார்யர்கள் கோஷ்டி என்றவாறே
பந்தார் விரலி -நாரம் ஒரு கையிலே நாராயணன் ஒரு கையிலே -போகோ உபகரணம் ஒரு கையிலே லீலா உபகரணம் ஒரு கையிலே –
வளை-சப்தம் -மந்த்ரார்த்தங்கள்
சரணாகதி அங்கங்கள் பேசுகிறாள் ஏற்ற கலங்கள் முதல் –
வெண் பல் தவத்தவர் -வம்பற்றவர் -பரகால ஜீயர் -பரிசாரக ஜீயர் -திரு வேங்கடத்தில்
அஹோபில ஜீயர் -அர்ச்சக ஜீயர் -விக்ரஹ ஆராதனம் செய்பவர்கள் –
உங்கள் புழக்கடை திருப் பாண் ஆழ்வார்
எல்லே -திரு மங்கை ஆழ்வார் -தேசிகன் என்றும் நிர்வஹிப்பார்
செங்கழு நீர் -வாய் -மலர்ந்து ஆம்பல் -அஜ்ஞ்ஞானம் நீங்கி ஞானம் மலர -அந்தணனை அந்தணர் மாட்டு அந்தி வைத்த -மந்த்ரத்தை -பாசுரார்த்தம்
புழக்கடை -அதர்வண வேதம் -தோட்டத்து வாவி -அதில் உபநிஷத் -அஷ்டாஷர மந்த்ரம் -நாராயண உபநிஷத்
-ஓம் இத்யேகாஷரம்-இத்யாதி -அதர்வண சிரஸ்-பிரவணம் சேஷத்வ ஞானம் பெற –பாரதந்த்ர்ய ஞானம் கிட்டும் -நம சப்தம் –
தாச பூதா ஸ்வதஸ் சர்வே -இயற்கையில் அனைவரும் அடிமைகள் –இந்திரற்கும் பிரமனுக்கும் முதல்வன் தன்னை
பழ மறையின் பொருளும் கொண்டவை அமலனாதி பிரான் -முனி வாகன போகம் –
அடியார்க்கு என்னை ஆட்படுத்த விமலன் –நாணாதாய் நாவுடையாய்
நந்த கோபாலா எழுந்திராய் -ஆசார்ய பரம்
யசோதா அறிவுறாய் -மந்திர ஸ்தானம்
மந்திர தேவதை -அம்பரமூடி ஓங்கி உலகு அளந்த பகவத் பக்தி –அம பரமே -அழகிய பரப் ப்ரஹ்மம்-
ஓம் சொல்லாமல் அம் -ஸ்திரீ என்பதால் மூல மந்த்ராதிகாரம்
தண்ணீரே -சாத்விக த்யாகம் — -கர்த்ருத்வ த்யாகம் -மமதா -த்யாகம் -பல த்யாகம்
பாகவத பக்தி -செல்வா பல தேவா
அஜ்ஞ்ஞானத்தால் விடுவது தாமஸ த்யாகம்
ராஜச த்யாகம் -காய கிலேசத்தால் விடுவது -துக்கம் நினைத்து செய்யாமல் விடுவது உடம்புக்கு கிலேசம் என்று எண்ணி
தண்ணீரே அறம் செய்யும் –அம்பரமே அறம் செய்யும்- சோறே அறம் செய்யும் -சாத்விகமாக செய்து கிருஷ்ணார்ப்பப்ணம் விட்டு –
சரணாகதிக்கு பலம் பகவத் ப்ரிதியே என்ற எண்ணம் வேணும்
மந்த்ரத்தை -அந்தணனை இரண்டுமே பகவானையே காட்டும் –
தமிழ் ஓசை வட சொல் ஆகி -இரண்டாலும் பேசப் படுபவன் அவனே
இடையர் செல்வம் -குடக் கூத்தாடு போலே -அந்தணர் மாடு -வேதம் ஓதி ஒதுவிப்பது
மாடு அந்தி -மாட்டு முலைகள் போலே உபநிஷத் -ப்ரஹ்மம் -கர்ம பாகத்தில் ரகஸ்யம் உபநிஷத்தில் ஸ்பஷ்டமாக காட்டும்
தன்னை சொல்பவனை காப்பவன் -மந்திர -சகஸ்ர நாமாவளி -சந்த்ராம் ஸூ பாஸ்கரத் ஸ்துதி அப்புறம்
விருத்தா -சம்ருத்தி பூரணன் -குணம் ஐஸ்வர்யம் ஜீவ சமூகத்தால்
ஸ்பஷ்டாஷாரன் -ஸ்பஷ்ட வர்ணங்களை கொண்டவன் -சொற்கள் எல்லாம் அவனையே குறிக்கும் –
மந்திர -சந்த்ராம்சூ பாஸ்கரத்துதி திங்கள் ஞாயிருமாகி –
பூதம் ஐந்தாய் வட சொல்லாகி திங்கள் ஞாயிறாகி -மந்த்ரத்தை -ஆய கைங்கர்யம் கிட்டும் மந்த்ரத்தை மறவாமல் வாழ்ந்தால் –
பெரு நாடு காண இம்மையிலே பிஷை -தாம் கொள்வர் திருநாரணன் தாள் காலம் பெற சிந்தித்து இருமின் பரமபதம் செல்ல
ஆசார்யர் இடம் ஞான பிஷி தாம் கொள்ளலாம்
எங்கள் மேல் சாபம் நீ நோக்குதியால் போகும் –
ஒண் மிதியில் –5 பாசுரம் -ஓங்கி -இரண்டு அவதாரம் ஒரே பதத்தால் -ஆண்டாள் காட்டி –
அன்று ஞாலம் அளந்த பிரானே குன்றம் ஏந்தி குளிர் மழை காத்தவன் பரன் சென்று சேர் திருவேங்கடம் ஒன்றுமே தொழ-வினை மாயுமே –
ஸ்ரீ லஷ்மி கடாஷம் வேண்டுமே ஸ்ரீ வாமன மூர்த்திக்கு யாசகம் சித்திக்க –மான் தோலை வைத்து மறைத்து கொண்டு போனான்
பாதுகை தான் அவனை ரஷித்ததாம் சூர்ய மண்டலம் தாண்டி செல்லும் பொழுது -தேசிகன் -ஆசார்யன் -தானே பெருமாளை ரஷிப்பான்
-இல்லை என்பாருக்கு உபதேசம் செய்து ஈஸ்வர தத்வம் நிலை நாட்டி
வேதம் வல்லாரைக் கொண்டு விண்ணோர் பெருமான் திருப்பாதம் பணிந்து –
சுக்ராசார்யார் வந்தவன் பராத்பரன் என்றதுமே அஹங்காரம் மமகாரங்கள் விட்டானே மகா பலி –
மகா பலிக்கு கிடைத்த பாக்கியம் நமக்கு கிடைக்க வில்லையே என்று ஆழ்வார்கள் உருகி இத்தை அருளிச் செய்கிறார் -அர்ச்சாவதார ஈடுபாடு வேண்டுமே
அவுணன் உள்ளத்து எண் மதியும் கடந்து -எட்டு வித புத்திகள்
-1-கிரஹணம்–2-தாரணம் –3-ஸ்மரணம் –4-பிரதிபாதனம் –பிறருக்கு சொல்லிபார்த்து திடமாக்குவது
5- ஊகித்தல் -6-அபோதனம் -வேண்டாதவற்றை தள்ளி -7-அர்த்த விஜ்ஞ்ஞானம் -விஷயத்தை தெளிவாக தெரிந்து கொள்ளுதல் –
-8-தத்வ ஜ்ஞானம் ஆகிய அஷ்ட புத்தி வகை
ஒண் மதியில் புனல் உருவி ஒரு கால் நிற்ப —
தேவகி சிங்கம் -ராகவ சிங்கம் -நர சிங்கம் -இராமானுஜ சிங்கம் -மாரி மழை முழைஞ்சில்
பாதுகை சாத்தி இருப்பதால் நடை அழகு நம் பெருமாளுக்கு -தேசிகன் -நித்யர்களும் வந்து சேவிக்கும் படி
ஆசன விசேஷத்தாலே வார்த்தை பழுது போகாது இறே
கோப்புடைய சீரிய சிங்காசனத்து இருந்து –
வேதாந்தம் உபநிஷத் குகையில் -சாந்தோக்ய தசையில் தன்னையே அனுபவித்துக் கொண்டு இருக்க -அசித் அவிசிஷ்டாயா மகா பிரளயம்
-மெழுகிலே ஒட்டின பொன் பொடி போலே ஒட்டிக் கொண்டு இருக்குமாம் –
வலி மிக்க சீயம் -ஞானம் என்கிற பலம் கொண்ட ராமானுசன் –
அஹோபிலம் -மாலோலன் -பக்தி மார்க்கம் பிரசாரம் பண்ண அருளி –
நூபுரமும் பெரியதாகி உலகு அளந்த பொழுது -ஆழி எழ சங்கும் வில்லும் எழ –மண்ணை துழாவி –வாமனன் மண் இது என்னும் –

——————————-

உபய பிரதான திவ்ய தேசம் -திருக்குடந்தை-மூலவர் உத்சவர் இருவருக்கும் மங்களா சாசனம்
-உத்தான சாயி -கிடந்தவாறு எழுந்து இருந்து பேசு வாழி கேசனே –
திருப்பாவையில் திருப்பல்லாண்டு -அன்று -போற்றி
பாஷ்யகாரர் -ஸ்ரீ பாஷ்யம் -அருள -சென்ற திருவடி போற்றி
அஹங்காரம் அழித்த ஸ்வாமி -தென் இலங்கை செற்ற திறல் போற்றி –பிரதி வாதி -சென்று அழித்த திறல் போற்றி –
சகடாசுரன் -காமம் குரோதம் ஒழித்த ஆசார்யர் திருவடி போற்றி –
லோபம் மோஹம் கன்று குணிலா எரித்தாய் கழல் போற்று -ஆஸ்ரித ரஷணம் குன்று குடையாய் -எடுத்த குணம் போற்றி
ஞானம் கொடுத்து -அபராதி சிஷ்யர்களையும் கிருபையால் அனுக்ரஹனம் செய்து அருளி
சங்கு சக்கரம் -வேல் போற்றி –நித்ய திருவாராதனம் இவற்றுக்கும் செய்வார்கள் ஆசார்யர்கள் -பறை-ஆசார்ய கைங்கர்யம் –

—————————————

திருத்தக்க செல்வமும் -திரு விரும்பிய செல்வம் -ஒன்றே வேண்டும் உன்னை அர்த்தித்து வந்தோம்
ஓர் இரவில் -ஒப்பற்ற இரவு -இதுவே உதவிற்று மாதா பிதாக்கள் உதவாத போதும்
ஒருத்தி மகனாய் பிறந்து -இத்யாதி -திரு மந்த்ரத்தில் பிறந்து த்வ்யத்தில் வளர்ந்து –
என் குட்டன் வந்து புறம் புல்குவான் -அவனை நம்மை கொள்வான் -திருமேனியை பூரணமாக அனுபவிப்பிப்பான்
திருக் கோவலூரில் வந்து -காட்சி -பொய்கை வேலி-மூவரும் மங்களா சாசனம் செய்த திவ்ய தேசம் ஸூ சிப்பிக்கிறார்
தான் அநாத-நாதன் இல்லாமல் -சர்வேஸ்வர தத்வம் இரப்பாளனாக-
அலம் புரிந்த நெடும் தடக்கையன் -அமரர் வேந்தன் -அலம் -போதும் -போதும் -என்பவன் –
மகா பலி வேந்தன் -இவன் அமரர் வேந்தன் -ராஜ்ஜியம் வேண்டும் என்பாருக்கும் வேண்டாம் என்பாருக்கும் இவனே வேந்தன் –
வந்து -காலே வந்து -சிறு காலே வந்து –சிற்றம் சிறு காலே வந்து -கங்கா ஸ்நானம் பண்ண ஆசை கொண்ட
நொண்டி மேலே கங்கை கொட்டினால் போலே என்பர் தேசிகர் -ராகவம் சரணம் கத -வம்சம் வேறே காட்டினானே
-சீதையை மீட்பது அப்புறம் -அபயபிரதானம் -சாரம் –
வாரிக் கொண்டு விழுங்க -ஆழ்வாரை அனுபவிக்க திருக் குருகூர் வர பாரித்து இருக்கும் மால் –
வ்யாமோஹமே வடிவாக கொண்டவன் -ஸ்ரீ கிருஷ்ணன் –
மணி வண்ணன் -14 அம்சம் சாம்யம் உண்டே –
பகவத் அனுபவம் நம்மை நர்த்தனம் பண்ணப் பண்ணும் ஆடி ஆடி அகம் கரைந்து -நாடி நாடி நரசிம்ஹா என்று
சர்வ வ்யாப்தன் நிரூபித்து காட்டிய அவதாரம் அன்றோ
சிலரை உறங்கப் பண்ணும் மயங்கப் பண்ணும் –
நாவுடையேற்கு மாறுளதோ -சொல்லப் பண்ணும்
உடையவர் காலிலே விழுகையும் -ப்ரஹ்ம ஜ்ஞானம் உடையவர் -த்ரவ்யம் உள்ளவர் இடம் ஆஸ்ரயிப்போம்-
நாரதர் -வால்மீகி -பராசரர் மைத்ரேயர் -திருவடிகளில் விழுந்தால் போலே –
ஆசார்யர் திருமேனியில் அஷ்டாஷர அர்த்தம் கிட்டுமே –
கேட்டியேல் தொடை தட்டி எழுப்புகிறாள் ஆண்டாள் -மார்கழி நீராடுவான் -மம சாதர்ம்யம் ஆகாதா -போக மாதரம் சாம்யம் -ப்ரஹ்மம் போலே ஆகிறான்
மேலையார் செய்வனகள் -பூர்வாச்சார்யர் -பால் அன்ன வண்ணத்து பாஞ்ச சன்னியமே போல்வன சங்கங்கள் -பிரணவார்த்தம் போல்வன –
பறை -பாரார்த்த ஞானம் -உகாரார்த்தம் -அவனுக்கே அற்று தீர்ந்து
-களவு கொண்டு ஆபரணம் பூணுவார் போலே –தானாகவே பூர்வாசார்யர்கள் சொல்லாத ஸ்ரீ சூக்திகள் சொல்வார் பயப்படுவார் தேசிகன் –
ஆசார்யர் பாதுகைகள் பிரீதி அடையட்டும் -வாழ்த்துவார் சரணாகதனை-
கோல விளக்கு -தீபம் போன்ற பாகவத கைங்கர்யம் –கொடியே -பகவத் கைங்கர்யம் விதானம்
-சாத்விக த்யாகம்–நம்மைக் கொண்டு அவனே அவனுடைய ப்ரீதிக்காக செய்து கொண்டான் -என்ற எண்ணம் வேணும் –
பூர்வாசார்யர் ஸ்ரீ சூக்திகளே உஜ்ஜீவன ஹேது
போல்வன சங்கங்கள் –பாஞ்ச ஜன்யம் -ஆ நிரைகளை கூப்பிட சங்கு -எடுத்து ஊதுவான் -ருக்மிணி பிராட்டிக்கு –
ஒலித்த சங்கமும் உண்டே -ஆக மூன்று சங்கங்கள்
துளசி வாசனையும் சங்கொலியும்-கேட்டு ஆஸ்வாசப் பட்டாள் –
கோல விளக்கே -தீபம் போன்ற ஆதி சேஷன் -கொடியே விதானமே திருவடியையும் கொடுப்பேன் -உன்னை அர்த்தித்து வந்தோம் சொன்னீர்
பாட வல்ல நாச்சியார் -ஆண்டாள் உன் தன்னைப் பாடி பறை கொண்ட
அக்கரை இக்கரை யாயிற்றே –ஷீரான்னம் -பகவான் -ஷட்குணம்–அன்னம் ப்ரஹ்மேதி பவதி -பால் சோறு -அவனே –
முக்குணம் அன்னம் நாம் உண்ணுவது -சாத்விக ரஜஸ் தமஸ் கலந்தவை

—————————-

ந தர்ம நிஷ்டோச்மி -சந்த்யா வந்தனம் நித்ய கர்மா செய்தாலும் கர்ம யோகாதிகள் இல்லை என்கிறார் ஆளவந்தார் -கறைவைகள் -ஆகிஞ்சன்யம்
திருக்குடந்தை ஆண்டவன் -16 தமிழ் பாசுரங்களால் 16 ஸ்ரீ பாஷ்ய அதிகார அர்த்தங்களைக் காட்டி அருளி இருக்கிறார்
பரத்வமும் சுலப்யமும் சேர்ந்த அவதாரம் கிருஷ்ணாவதாரம் தானே -அவனே பூம் கோவலூரில் உள்ளான் என்கிறார்
விஷ்ணு துர்க்கை -கண்ணனால் அனுப்பப்பட்ட மாயை -கம்சனால் அனுப்பப்பட்ட மாயை பேய்-அன்றோ -காசியில் சிவன் ராம நாமம் ஒதுவாராம் –
6/7 பாசுரங்கள் நெஞ்சை திருக் கோவலூர் கூட்டிச் செல்கிறார் -அலம் புரிந்த -ஹலம் -கலப்பை என்றுமாம்
-அவனே பூம் கோவலூரில் -உலகம் ஆண்டு -10000 வருஷம் ஆண்ட ராமன் -அவனும் இங்கே –
கற்புடைய -பாதி வரதம் ஸ்ரீ மன் நாராயணனே பர தெய்வம்
சேஷ சேஷி பாவம் கூரத் ஆழ்வானுக்கு மாறிக் கிடந்ததே
அழகர் இடம் உடையவர் திருவடி சேவை மீண்டும் பெற பிரார்த்தித்து –
ஸ்ரீ ரங்கத்தில் இருந்து உடையவர் திருவடி வாரத்தில் கைங்கர்யம் செய்ய வேண்டும் -பிராரத்து பெற்றார்
ஆளவந்தார் தம் சிஷ்யர் உடையவரை பெற வரத ராஜர் இடம் பிரார்த்தித்தாரே -சம்ப்ரதாயம் காத்த தேவாதி ராஜன் –
நிறைந்த கச்சி–ஊரகத்தாய் -திவ்ய தேசங்கள் பல உண்டே
நெடு வரை உச்சி மேலாய் -திருமலை –
சென்று இறைஞ்சி -ஸ்வாமி சேஷ பாவம் அறிந்தால் மட்டும் போறாது செல்ல வேண்டும்
அடிக் கீழ் அமர்ந்து புகுந்து -புகுதல் ஆத்மா ரஷண சமர்ப்பணம் -செய்ய வேணும் -கோப்த்ருத்வ வரணம் -உபாய ஸ்தானத்தில் இருந்து ரஷிக்க வரித்து –
திருக் குருகை பிரான் பிள்ளான் -எம்பெருமானார் திருப்பேர் நகர் மங்களா சாசனம் செய்து உள்ள நேரத்தில் எழுந்து அருளி —
பிடித்தேன் -பிறவி கெடுத்தேன் பிணி சாரேன் -பாசுரம் -பிரபத்திக்கு முன்பு சோகித்தவனும் அப்புறம் சோகிக்காதவனும் அதிகாரி -தேசிகன்
திருப் பேர் நகரான் பாசுரம் அனுபவமோ -நீரே வியாக்யானம் செய்ய அதிகாரி நியமித்தார் —
பேராது என் நெஞ்சின் உள்ளே -மன்னு பேரகத்தாய் –
ராமானுஜர் நெஞ்சில் உள்ளத்தை அறிந்து பிள்ளான் சொல்லப் போகிறார் ஸூ சகம் –
தூப்புல் தேசிகன் -திருவவதாரம் ஸூ சகம் -கூட மேலே வரும்
எங்குற்றாய் –தேடிக் கொண்டு மங்களா சாசனம் செய்கிறார் ஆழ்வார் -நீரகத்தாய் –இத்யாதி
தசரதத சக்ரவர்த்தி போன்ற நிலை ஆழ்வாருக்கு – ரதம் நிறுத்த சொல்ல -பெருமாள் -போகச் சொல்ல –
காதில் விழ வில்லை சொல்லும் என்றானாம்
பெருமாள் –காதில் விழுந்தாலும் அதன் படி அனுஷ்டிக்க முடியவில்லையே
நீ நான் சொல்வதை கேட்காவிடில் நாசம் -கிருஷ்ணன் அர்ஜுனனுக்கு சாபம் -கேட்ட படி நடக்க வில்லை -ஸ்ரீ கீதா பாஷ்யம்
அத்புதம் -மற்ற அவதாரங்கள் –பாகவதம் -அத்யத்புதம் -நரசிம்ஹ அவதாரம் -பெரிய பெரிய பெருமாள் நரசிம்ஹம் என்பர்
-ஆசார்யர் ஆராதனா தேவதைகள் அல்லவா
உள்ளுவார் உள்ளத்தாய்–நெடுவரையின் உச்சி மேலாய் –தேவ பெருமாளையை சொல்லலாமே உத்தமூர் ஸ்வாமி ஆண்டவன் ஸ்வாமி -சம்வாதம் –
பெரியவாச்சான் பிள்ளை -திருமலை சொல்வார் -இப்படி சொல்லாம் என்பதாலே உள்ளுவார் உள்ளத்தாய் -என்கிறார்
அத்திகிரி -நெடு வரியின் உச்சி -வாரண கிரி சிரஸ்-
கரி மலை நின்று அளித்து காக்கின்றானே -தேசிகன்
நரசிம்ஹன் மேல் தேவ பிரான் -என்றும் சொல்லலாம் -நரசிம்ஹன் ஆராதனம் செய்த ஸ்ரீ நிவாசனையும் சொல்லலாம்
-திருமங்கை ஆழ்வார் எங்கும் அலை பாயுமே
நிலாத் துங்க துண்டத்தாய் -அர்த்த சந்திர மௌலி -ஏகாம்பரர் கோயிலுக்கு உள்ளே இருக்கும் பெருமாளையும் மங்களா சாசனம்
-ராமன் உள்ள இடமே அயோதியை என்பார் போலே
ஒண் துறையில் வெக்கா-வேகவதி நதிக்கு அணையாக சயனம் -உபாய பல பாவமாக ஸ்வயம் வ்யக்தம் –
தேசிகன் அமிர்தம் ஆகிய மோஷத்துக்கு அணை -உபநிஷத் –
சேது என்றால் அடையப் படும் வஸ்து வேறாக இருக்க வேண்டுமா -பலாதிகரணம் -ஸ்ரீ பாஷ்யம் -உபாயமாகவும் பலமாகவும் இருப்பவன்
கலி பிறந்து 46வருஷம் -பெரியாழ்வார் திரு அவதாரம் – 96 -வருஷம் கழித்து ஆண்டாள் திருத் துளசி வனத்தில் ஆவிர்பவிக்க
வாரணம் ஆயிரம் -நரசிம்ஹன் வந்ததாக கனவாம் –
அரி முகன் அச்சுதன் -கை மேல் -பொறி முகம் தட்ட கனாக் கண்டேன்
நரசிம்ஹன் -ருக்மிணி காலே நரசிம்ஹ -காலத்தில் வந்த அவன் போலே வர வேணும் என்றால்
நீங்களும் சிசுபாலன் பிறந்த லக்னத்தில் பிறந்தீர்களோ -கைங்கர்யம் ஸ்வீகரித்துக் கொண்டே ஆக வேணும் -என்று ஆறி இருக்க வேண்டும் –
நாச்சியார் திரு மொழி -பிரபத்திக்கு பின்பு அர்ச்சாவதார அனுபவம் போலே –
ஆண்டாள் -ரஷிக்கிறவள் -ஆண்டவன் -சம்ப்ரதாயத்தை ரஷித்தீரே -என்று ஆண்டவன் பெயராம்
ஆண்டாள் -10 த்வய தேசம் பெரியாழ்வார் -20 திவ்ய தேசம் மங்களா சாசனம்
நான் மறையும் -வேள்வியும் வேள்விப் புகையும் -பதங்களின் பொருளும் -பர வாசு தேவன் -தானே அரங்கன் மேலே கந்தம்
தோலாத தனி வீரன் தொழுத கோயில் -சேராத பயன் எல்லாம் சேர்க்கும் கோயில் செழும் மறையின் முதல் எழுத்து -இவனே

————————–

ஸ்ரீ கோயில் கந்தாடை அப்பன் ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம்-
ஸ்ரீ ஸ்ரீ .உ .வே .அடூர் அசூரி மாதவாச்சாரியார் திருவடிகளே சரணம்-
ஸ்ரீ பெரியவாச்சான் பிள்ளை திருவடிகளே சரணம்-
ஸ்ரீ திருமங்கை ஆழ்வார் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம்.