பெருமாள் திருமொழி -வியாக்யான அமுத சாரம் —

ஸ்ரீ இராமாயண சாரம் ஆகிய பெருமாள் திருமொழி –
திரு வஞ்சி களம் -ஆறாவது  ஆழ்வார்/திருவிடவிரதன் -திருத் தகப்பனார்

கலி பிறந்த 28 ஆம் ஆண்டு -பராபவ ஆண்டு -மாசி மாத சுக்கில பஷத்து துவாதசி -வியாழக் கிழமை -புனர் வ ஸூ நஷத்ரம் -திரு வஞ்சிக்களம் –
முதல் மூன்று பதிகத்தால் திரு அரங்கம் –திரு வேங்கடம் 4th –அடுத்தது- திரு வித்துவ கோடு // அடுத்த ஐந்தும் விபவம்/
பத்தாம் பதிகம் மட்டும் விபவம் அர்ச்சை கலந்து அவனே இவன் என்று காட்ட  -ராமாயணம் திரு சித்ர  கூடம்-சேர்த்து அருளினார் /
-ஆறு பதிகங்களில் 11 பாசுரம்/i பதிகம் —9 பாசுரங்கள் ஆக 105 பாசுரங்கள்//
தேட்டரும் திறல்–தரு துயரம் தடாயேல் -ஏர் மலர்ப் பூம் குழல் -மூன்றும் 10 பாசுர பதிகங்கள் –மெய்யில் வாழ்க்கையை -9 பாசுர பதிகம்

அடைவே அமைத்தார்-சரண் அடைய ஷட் விதம்-கடாஷம் முதல் தேவை -முதல் பதிகம்-கண் இணைகள் என்று கொலோ களிக்கும்
2 பதிகம் ஆநு கூல்ய சங்கல்பம் –மால் கொள் சிந்தையராய் அடியார்கள் உடன் சேர
3 பதிகம் – வேண்டாதவர் இடம் விலகி-வையம் தன் உடன் கூடுவது இல்லை பிரதி கூல்யச்ய வர்ஜனம்/
சரண் அடைந்ததும் கைங்கர்யம் பிரார்த்திக்க திரு வேங்கடத்தான் இடம்-ஏதேனும் ஆக பாரிகிறார்/
அனுக்ரகம் கிட்ட வில்லை/உபயாந்தரம் சம்பந்தால் இல்லை என்று காட்ட -கதறுவது உபாயம் இல்லை சொரூபம் ஆக கொள்ள வேண்டும்
5th  பதிகம்- ஈன்ற தாய் அகற்றிடினும் ஆகிஞ்சன்ய அநந்ய கதித்வம் புகல் இடம் போக்கிடம் இல்லை-  திரு வித்துவ கோடு பதிகம்-
சேவை கிட்ட வில்லை–அடுத்து ஊடல்  திறத்தில்–காதில் கடிப்பிட்டு திரு மங்கை ஆழ்வார் போல  மின் இடை மடவார் ஆழ்வார் போல –
-பரம பக்தி  தோன்ற பராங்குச நாயகி ஊடல்/மிடுக்கு  தோன்ற பர கால நாயகி ஊடல்//ராஜ குல மாகாத்ம்யம் தோன்ற இவர் வூடல் /
அனுபவம் கிட்ட வில்லை- பெண் ஆன தன்மை  மறக்காமல்- தெய்வ தேவகி இழந்தாள்-புலம்பி தெய்வ நங்கை யசோதை பெற்றாளே
தாலேலோ பாட வில்லையே ஆசை -உடன்-கௌசலை பாவத்தில் -திரு கண்ண புரத்துக்கும்-ராமனுக்கும்-
நடை அழகை காட்ட விபீஷணன்-பெரிய பெருமாள் இடம் கிடந்த அழகை கண்டு கேட்டானாம்- கீழ  வீட்டுக்கு அனுப்ப ஆசை அவனை –திரு கைதல சேவை-தனி சந்நிதி உண்டு
மேலே வீடிலும் கீழ வீடிலும் –அனுபவித்து இழந்தாள் திரும்பி வந்ததும் சேர்ந்து இருந்தாள்– தசரதன் தானே இழந்தான் அதை பாடுகிறார்/

–ராமனை நன்றாக அனுபவித்து முடிக்க— கிடந்த சேவை –தில்லை நகர் திரு சித்ர கூடத்தில் -அனுபவித்து அருளுகிறார் -பிறந்தது முதலா தன் வுலகம் புக்கது ஈறாக பாடி அருளினார்-
-ராம பக்தரான குல சேகரர் ராமன் திரு நாமத்தை அவற்றுக்குக் கற்ப்பித்துக் கேட்குமா போலே –
குலசேகர பக்தரானவர்களும் அவர் திரு நாமங்களை அவற்றின் வாயாலே கேட்க இச்சிக்கிற படியை சொல்லுகிறதாகவுமாம்
அன்றிக்கே -ராமாயணம் என்னும் பக்தி வெள்ளம் குடி கொண்ட கோயில் இராமானுசன்என்றும்
பொன்னரங்கம் என்னில் மயலே பெருகும் இராமானுசன் என்றும் இ றே
ஸ்ரீ ராமாயணத்திலும் ஸ்ரீ ரெங்க தாமத்திலும் எம்பெருமானார் மண்டி இருப்பது –
ஸ்ரீ குலசேகரப் பெருமாளும் -எல்லையில் சீர்த் தயரதன் தன மகனாய்த் தோன்றிற்று முதலா தன்னுலகம் புக்கதீறா -என்றும்
எம்பெருமான் தன சரிதை செவியால் கண்ணால் பருகுவோம் இன்னமுதம் மதியோம் இன்றே -என்றும்
ரங்க யாத்ரா தி நே தி நே -என்றும் -அணியரங்கன் திரு முற்றம் -என்றும்
அரங்கன் அடியிணைத் தங்கு சிந்தைத் தனிப் பெரும் பித்தனாம் –என்றும் இரண்டையும் ஆதரித்துக் கொண்டு இ றே போருவது
இன்னமுத மூட்டுகேன்
இன்னடிசிலொடு பாலமதூட்டி எடுத்த என் கோலக் கிளியை -என்னக் கடவது இ றே –
இங்கு -தேனும் பாலும் அமுதுமாகிய திருமால் திரு நாமத்தை இ றே ஊட்டி வளர்த்தது –
அது தோன்ற ஆழ்வான் வலத் திருச் செவியிலே முன்பு பிரசாதித்த த்வயத்தை மீளவும் பிரசாதித்து அருளிற்று –

தென்னரங்கம் பாட வல்ல சீர் பெருமாளாவது –
இருளிரிய -தேட்டரும் திறல் தேன் –மேயில் வாழ்க்கை -என்கிற மூன்று திருமொழியிலும் பாடி
முடிவிலும் -யாவரும் வந்து அடி வணங்க வரங்க நகரத் துயின்றவனே -என்றும்
மற்றும் திருமலை முதலாய் இருக்கிற ஆராமங்களான திருப்பதிகளையும்
காகுத்தா கண்ணனே -என்றும் அர்ச்சாவதாரத்துக்கு அடியான அவதாரங்களையும் அருளிச் செய்து தலைக் கட்டுகையாலும்
அவர் தாம் -செருவிலே அரக்கர் கோனைச் செற்ற நம் சேவகனார் ஆகையாலும்
வெண்ணெய் உண்ட வாயனாகையாலும் -எல்லாம் திருவரங்கத் திருப்பதி விஷயம் ஆகலாம் இ றே

—————————————–

அவன் தானே காட்டக் காண்கிறவர் ஆகையாலே அப்போதே காண வேண்டும் -படி விடாய் பிறந்தது –
பரமபதத்திலும் அனுபவிப்பது குண அனுபவம் ஆகையாலே -அந்த சீலாதி குணங்கள் பூரணமான கோயிலிலே அனுபவிக்கப் பிரார்த்திக்கிறார்
இங்கே அனுபவிக்கக் குறை என்-பிரார்த்தனை என் என்னில் –
ஸ்வா தந்த்ர்யம் பிறப்பே உடையராகையாலே -மனுஷ்யர் நிரோதிப்பார் பலர் உண்டாகையாலே –

அனந்தனை மடியில் அடக்கி வைத்து இருக்கும் அனந்தன்
யான் பெரியன்–நீ பெரியைஎன்பதை யார் அறிவர் – புவியும் இரு விசும்பும் நின் அகத்து-நேமியாய் இடம் கேட்டாலும் சொல்வானே  -பெரிய திருவந்தாதி
-பராங்குச மனோ நிவாசி-பாதுகை உன்னை தாங்குவதால் அதுவே பெரியது -பாதுகா சகஸ்ரநாமம்-தேசிகன்
-மாறனில் மிக்கு ஓர் தேவும் உளதே- மால் தனில்-தேவு மற்று அறியேன்-
கரு மணியை கோமளத்தை- பெயரை சொல்ல வில்லை/இதுவே பாட்டு உடை தலைவன்-மிருதுவான பரம சுகுமாரன்-கண்டாலே கன்னி போகும்/
கோமளம்-கூசி பிடிக்கும் மெல் அடி/ஆபரணம் சாத்த பார்த்த இடங்களே சிவந்ததாம் அவளுக்கு-கண்டு கொண்டு
பசியன் -சோற்றை மேல் கொண்டால் போல-கண்டு சொல்லி நிறுத்த முடியாமல் கண்டு கொண்டு
/அஹம் அன்னம்- களிப்பை இங்கு பட -அஹம் அன்னாதாக -என்னை சோறாக கொண்டு உண்டான்-களித்தான்
அந்த களிப்பை நாம் உண்டோம்/சேவை மட்டும் இல்லை/வந்தது கண்டு அவன் மகிழ அது கண்டு இவர் மகிழ ஆசை படுகிறார்-

கண்களால்  காண பாரித்தார் கீழே -இதில் வாயாலே வாழ்த்த பாரிகிறார்-கண்டால் கொள்வது வேறொரு பிரயோஜனம் இல்லை இறே
பல்லாண்டு பல்லாண்டு என்னும் இத்தனை இ றே –
வாயோர் ஈர் ரைஞ்சூறு துதங்கள் ஆர்ந்த-ஓர் ஆயிரம் வாய்களிலே-ஸ்தோத்ர வாக்யங்கள் நிறைந்து-இருக்கப் பெற்றவனாய்
சர்வ கந்த -எல்லாம் மணங்களையும்-கடைந்து எடுத்து  சேர்த்து மண தூண்கள்-திருமேனியின் பரிமளம் இரண்டு தூணாக
பரிணமித்து உரு எடுத்து நிற்பதால் திரு மணத் தூண் -எனப்படும்

அடியவரோடு என்று கொலோ அணுகும் நாளே—அடியவர்கள் உடன் சேர்ந்து -அலர்கள் இட்டு–கைகள் வேலை
நாபி கமலம் பிரம்மா ஸ்தோத்ரம்-முன்பு நித்யர் -நம் போல்வாரும் பண்ண-அவன் காட்ட கண்டு நாபி கமலத்தில் பிரம்மாவை சேவித்து இருக்கலாம்
தொழுது ஏத்தி இறைஞ்சுதல் மூன்றும் செய்கிறான்

மலர் சென்னி என்று கொலோ வணங்கும் நாளே-அரசாட்ச்சிக்கு ஏற்ப பூ மாலை அணிந்த தலையானது-அவன் திருவடிகளிலே நமஸ்கரிப்பது-என்றைக்கோ –

உள்ளம் மிக என்று கொலோ வுருகும் நாளே—1-6-புலன்களை முன்பு சொல்லி/உள்ளம் மிக உருகும் நாள் என்று கொலோ என்கிறார் இதில்/

நிறம் திகழும் மாயோனை கண்டு என் கண்கள் நீர் மல்க என்று கொலோ நிற்கும் நாளே ?—-1-7-

திரு வரங்கத்து அரவணையில் பள்ளி கொள்ளும் மாலோனை கண்டு இன்ப கலவி எய்தி வல் வினையேன் என்று கொலோ வாழும் நாளே ?–1-8-
-பஞ்ச ஆயுதம்-ராமானுஜர்- தென் அரங்கம் செல்வம் திருத்தி வைத்தாரே சூசுகமாய் இதை சொல்கிறார் /

திரு வரங்கத்து  அரவணையில் பள்ளி கொள்ளும் போராழி அம்மானை கண்டு துள்ளி பூதலத்தில் என்று கொலோ புரளும் நாளே?—-1-9-
பூதலத்தில் என்று கொலோ புரளும் நாளே-சிம்ஹாசனத்திலே இறுமாந்து இருக்கும் இருப்பு ஒழிந்து ஹ்ர்ஷ்டனாய் பூமியிலே புரளுவது என்று கொலோ –

அணி அரங்கன் திரு முற்றத்து அடியார் தங்கள் இன்ப மிகு பெரும் குழுவு கண்டு யானும் இசைந்த உடனே என்று கொலோ விருக்கும் நாளே ?—1-10-
என்னைச் சிலர் சேவிக்க நான் நியாமகனாய் இருக்கும் இருப்பை ஒழிந்து ஸ்ரீ வைஷ்ணவர்கள் திரளிலே சேவித்து இருப்பது என்றோ –

நடை விளங்கு தமிழ் மாலை பத்தும் வல்லார் நலம் திகழ் நாரணன் அடி கீழ் நண்னுவாரே—1-11-
சீலாதி குண பூரணராய் -சர்வ ஸ்வாமி களாய்-வத்சலராய் இருக்கும் -பெரிய பெருமாள் திருவடிகளின் கீழே யனுபவிக்க
ஆசைப் பட்டால் போலே கிட்டப் பெறுவார்கள் –
மணல் திட்டு நடுவில்/நான்கு கரைகள் நான்கு புருஷார்த்தங்கள்/திரு வரங்கம் பக்கம்-வட திரு காவேரி-தர்மம் /தெற்கு மோட்ஷம்/ வெளி அர்த்தமும் காமமும்
——-
பகவத் விஷயத்தில் பிறந்த ஆநு கூல்யம் சொன்னார் -கீழில் திரு மொழியில்
ததீய விஷயத்தில் ஆநு கூல்யம் பிறந்தபடி சொல்லுகிறார் இத் திரு மொழியில் –
ராமன் கிருஷ்ணனுக்கும்-சபரி விதுரன் அழுவதை பார்த்து கொண்டே இருந்தார்களே-புலவர் நெருக்கு உகந்த பெருமாள்
ஆயனை கண்டமை காட்டும் தமிழ் தலைவன் -திருஷ்ட பிரயோஜனம்-இது  தான் -அடியார்களின் ஈட்டம்- 
அதிர்ஷ்ட பிரயோஜனம்-மோட்ஷம்- இருக்குமா இருக்காதா- ஏரார் முயல் விட்டு காக்கை பின் போவதோ –
தேட்டரும் திறல் தேனினை -ய ஆத்ம தாபலதா-என்னுமா போலே -தன்னையும் கொடுத்து -தன்னை அனுபவிக்கைக்கு ஈடான
பலத்தையும் கொடுக்கும் தேன்- தேனினை தென் அரங்கனை -திரு மாது வாழ் வாட்டமில் வனமாலை மார்வனை ஸ்பர்ஹணீயமான
திருவரங்கத்திலே நித்ய வாஸம் பண்ணுமவனாய்-திரு மேனியின் ஸ்பர்சத்தாலே-

பெண்டிரால் சுகங்கள் உய்ப்பான் பெரியதோர் இடும்பை பூண்டு உண்டிராக் கிடக்கும் போது உடலுக்கே கரைந்து நைந்து -என்ற
லௌகிகர் படி இல்லாமல் எம்பெருமான் திவ்ய சரிதங்களை அனுசந்தித்து ப்ரீதி அடைந்து அந்த ஹர்ஷத்தால் ஆடியும் பாடியும்
பகவத் திரு நாமங்களை வாய் விட்டுக் கதறுகின்ற -ஸ்ரீ வைஷ்ணவர்கள் பாத தூளி ஒன்றாலே குளிக்கப் பெறுவோம்-
சேவடி செழும் சேறு என் சென்னிக்கு அணிவனே – அமங்கலமான புழுகு நெய்யாலே அலங்கரித்து உள்ள தோஷம் தீர
மங்களார்த்தமான ஸ்ரீ வைஷ்ணவர்களின் திருவடிகளில் அழகிய சேற்றை யணிவன்-
ஏத்தி இன்புறும் தொண்டர் சேவடி ஏத்தி வாழ்த்தும் என் நெஞ்சமே–2-4-இச் செயலுக்கு இவர்கள் நிலவராவதே -என்று ஸ்தோத்ரத்தை பண்ணி
-இது நித்யமாக வேணும் என்று மங்களா சாசனம் பண்ணும் என் நெஞ்சு –
மெய் சிலிர்ப்பவர் தம்மையே நினைந்து என் மனம் மெய் சிலிர்க்குமே -2-5-பெரிய பெருமாளை அனுபவித்து அவர்கள் உடம்பு படும் பாட்டை
-அவர்களை அனுபவித்து என் நெஞ்சு படா நின்றது -ஸ்பர்ச த்ரவ்யம் பட்டது எல்லாம் படா நின்றது அமூர்த்த த்ரவ்யம் –

எத்திறம் உரலினோடு இணைந்து ஏங்கி இருந்த எளிவே -மயக்கவல்ல கண்ணி நுண் சிறுத் தாம்பினால் கட்டுண்ட அபதானத்தை அனுசந்தித்து
கொண்டல் வண்ணனைக் கோவலனாய் வெண்ணெய் உண்ட வாயன் –அணி அரங்கன் -என்றபடி ஸ்ரீ ரெங்க நாதனை கண்ணபிரானாக பாவித்து
பணி செய்யும்-ஸ்ரீ வைஷ்ணவர்களுக்கு பல்லாண்டு பாடுவதையே தொழிலாகக் கொண்டு இருப்பேன்-
காதல் செய் தொண்டர்க்கு எப் பிறப்பிலும் காதல் செய்யும் என் நெஞ்சமே –2-6-அரங்கன் எம்மான்-வேறு யாருக்கும் இன்றி அவனுக்கே
ஆக்கி கொடுத்தான் அரங்கன் /அநேக ஜன்மம் பிறந்து அடிமை செய்ய வேண்டும்–அவர்களுக்கு அடுத்த பிறவி இலையே அரங்கனை பாடுவதால்/
நான் பலஜன்மம் எடுத்து அவர்கள் உபகாரத்தை நினைந்து அடிமை செய்ய ஆசை படுகிறார்/பாரிப்பு/
அத்வேஷம் என்னும் பக்தி இசைவித்து என்னை உன் தாள் இணை கீழ் இருத்தும் அம்மான-நின் ஆணை திரு ஆணை என்று 
ஆணை இட்டு  விலகாமல் இருந்தால் போதும் பேற்றுக்கு உபாயம் அவன் நினைவு/ இவன் நினைவு மாறும் பொழுது கிட்டும்
மாலை உற்றிடும் தொண்டர் வாழ்வுக்கு மாலை யுற்றது என் நெஞ்சமே
பித்தேறி திரிகின்ற ஸ்ரீ வைஷ்ணவர்கள் உடைய ஸ்ரீ வைஷ்ணவ ஸ்ரீ க்கு என் மனம் மயங்கி கிடக்கின்றது அப்படிப் பட்ட நிலைமை எனக்கும் வாய்க்குமா –
பித்தேறித் திரிவார்க்கு ஒரு நீர் பித்தேறுவது என்ன -பிராப்த விஷயத்தில் பித்தேறுமவர்கள் பித்தர் அன்று என்கிறார் –
தொண்டர் தொண்டர்கள் ஆவரே –
இவர் ஆசைப் பட்டுப் போந்த பாகவத சேஷத்வ பர்யந்தம் ஆகிற புருஷார்த்தத்தை லபிப்பார்கள் –
————-
பேராளன் பேரோதும் பெரியோரை யொருகாலும் பிரிகிலேன் -என்று -பகவத் பிராவண்யம் ததீய சேஷத்வ பர்யந்தமாய்
-அவர்கள் அல்லது செல்லாமை பிறக்கும் அளவும் உண்டு –அது சொல்லிற்று கீழில் திரு மொழியில்
எண்ணாத மானிடத்தை எண்ணாத போது எல்லாம் இனியவாறே -என்றும்
மானிடவர் அல்லர் என்று மனத்தே வைத்தேனே -என்றும் -பித்தர் என்றே பிறர் கூற -என்றும் -பிறக்கும் அவஸ்தை உண்டு
பகவத் பிராவண்யத்தாலே முன்பில் அதுக்கு சங்கல்பமே யாய்த்து வேண்டுவது -அடிமை அவர்கள் கொள்ளக் கொள்ள விறே செய்வது
ப்ராதி கூல்யத்தில் வர்ஜித்தே நிற்க வேணும்
ப்ராதி கூல்யமாகிறது -தேஹாத்மா அபிமானிகள் ஆகையும்-விஷய பிரவணராய் இருக்கையும் -தேஹாத் வ்யதிரிக்த வேறொரு
வஸ்து உண்டு என்று அறியாது இருக்கையும் இறே -இப்படி இருப்பாரோடு எனக்குப் பொருந்தாது என்கிறார் இத் திருமொழியில் –
ரெங்கேசன்/அரங்கம் ஆளி என் ஆளி ஸ்ரீ ரெங்க நாத மம நாத ஐயனே அரங்கனே -பரம சுலபன்-கூப்பிடுவதே என் வேலை
ஆதி ஆயன் அரங்கன் அம் தாமரை பேதை மா மணவாளன் தன் பித்தனே– 3-5துவயம் -அர்த்தம் -இதில் சொல்கிறார்
மிளகு ஆழ்வான்-ஆத்மா குண சம்பத்து உண்டு -அபாகவாத சதஸ்-மேல் உத்தரியம் போட்டு குதித்தார்/
/கூரத் ஆழ்வான் கோவிலில் போக வில்லை-ஆத்ம குண்ம் பார்த்து ராமானுஜர் சம்பந்தம்
பித்தனாய் ஒழிந்தேன் எம் பிரானுக்கே அவன் என்னை ஒரு தடவை குளிரக் கடாஷித்த மாத்ரத்திலே
அபாகவதர் சஹவாசம் வெறுக்கும் இந்த பாக்கியம் வாய்த்தது என்பதை காட்டி அருள செங்கன் மால் என்கிறார்-
வன் பேய் முலை உண்ட வாயன் தன் உன்மத்தன் காண்மினே– இங்கே வந்து அவதரித்து பிரதி பந்தங்களைத் தானே
போக்குமவனுக்குப் பித்தன் நான் –தன் உன்மத்தன் காண்மினே– ஔஷத சேவை பண்ணினாரையும் இழக்க ஒண்ணாதாப் போலே –
அவனுடைய குண சேஷ்டிதங்களிலே அகப்பட்டு பித்தனான என்னைக் கேவல சரீர பரவசரோடேசேர விட ஒண்ணுமோ –

———–
தமக்கு க்ரம பிராப்தி பொறாமைதோன்ற –ஒன்றியாக்கை புகாமல் உய்யக் கொள்வான் நின்ற வேங்கடம் -என்றும்
மந்தி பாய் வட வேங்கட மா மலை வானவர்கள் சந்தி செய்ய நின்றான் -என்றும்
கீழே அனுபவித்த பெரிய பெருமாள் தாமே சம்சார சம்பந்தம் அறுத்துக் கொடுக்கைக்கும் -கைங்கர்யம் கொள்ளுகைக்கும் திருமலையிலே நிற்கிறார்
ஆகையாலே திரு வேங்கடமுடையான் திருவடிகளிலே விழுந்து விரோதியில் அருசியும் கைங்கர்யத்தில் ருசியும் பிறந்த த்வரையையும் அவிஷ்கரிக்கிறார் –
வாழும்- கோவில் வாசம் போல -குருகு வாழும்/கோனேரி இருக்கும் போன்ற சொல் இன்றி வாழும் என்கிறார் அங்குத்தை வாசம் தானே போகமாய் இருக்கும் இருந்தாலே வாழ்ச்சி –
கோனேரி வாழும் குருகாய் பிறப்பேனே – விரஜையைப் பற்றி அமாநவ வசத்திலே வர்த்திக்குமா போலே -கோனேரி யைப் பற்றி வர்த்திக்கும் குருகாய் பிறப்பேன் -என்கிறார் -வாழும் -கோயில் வாஸம் போலே காணும் திருக் கோனேரி யிலே-
வர்த்திக்கும் என்கிற இடத்துக்கு வேறே வாசக சப்தங்கள் உண்டாய் இருக்கச் செய்தே -வாழும் -என்கிற சப்தத்தை இட்டபடியாலே
அங்குத்தை வாஸம் தானே போக ரூபமாய் இருக்கும் என்கை-
தொழுது எழு தொழுவதே எழுகை//நாரையாய் பிறப்பேன்-புண்ய சரீரம் ஷத்ரிய மனுஷ சரீரம் வேண்டாம் அகங்காரத்துக்கும் அபிமானத்துக்கும் வேண்டாம் -பய ஜனகம்-தேவை அற்ற அகங்காரம்-திரு வேங்கடத்தில் கைங்கர்யத்துக்கு வேண்டுகிறார்
திரு வேங்கட மலையில் தமக்கு உள்ள ஆதர அதிசயத்தை வெளியிடுபவராய் திருமலையோடு சம்பந்தம் உள்ள ஒரு பிறப்பை பிரார்த்திக்கிறார்
செண்பகமாய் நிற்கும் திரு உடையன் ஆவேனே
திருமலையிலே செண்பகமாய் நிற்கும் சம்பத்து உண்டாக வேணும் -அதாவது -பகவத் பிரத்யாசத்தி இ றே பிராப்யம்
-அது கிட்டுமான பின்பு ஸ்தாவரமாய் நிற்கவும் அமையும்-மேலே ஏறின சைதன்யத்தாலே கார்யகரம் இல்லை –என்கிறார் –
பாங்காய பத்தர்களே –
இங்கேயே இருந்து -அது வர வேணும் இது வர வேணும் என்னாதே அவனுக்கு இஷ்ட விநியோஹ அர்ஹம் ஆவார்கள் –
இந்த திரு மொழியை அடி ஒற்றி
மாடாக நிழற்று செழுமரனாகத் தவச் சிறிய பூடாகக் குழைத்த நறும் புதலாக வளிப்படுமோ ரோடாகப் பெறுவம் எனில்
உயிர் காள் நற்கதி பெறலாம் வீடாகத் திரு நெறி மால் வீற்று இருக்கும் வேங்கடத்தே-என்று திரு வேங்கடக் கலம்பகத்தில் அருளிச் செய்து உள்ளார்-

—————————————————
எனக்கு நானும் இல்லை -பிறரும் இல்லை -பேற்றில் த்வரையால் துடிக்கிறேன் அத்தனை அல்லது சாதன அனுஷ்டான ஷமனும் அல்லேன்
என்னும் இடத்தை அநந்ய கதிகளாய் இருக்கும் பதார்த்தங்களை நிதர்சனமாக இட்டு தம்முடைய அநந்ய கதித்வத்தை
திரு வித்துவக்கோட்டு நாயனார் திருவடிகளிலே விண்ணப்பம் செய்கிறார்-
தாய்-குழவி/பர்தா-பதி விரத்தை/ராஜா பிரஜை/மருத்துவன்-நோயாளி/வங்கத்தின் கொடி-பறவை/சூர்யன்-தாமரை/மழை-பயிர்கள்/நதி-கடல்
/பிர பன்னன்-செல்வம் /-ஒன்பது விதமாக சொல்லி அநந்ய கதித்வம் விளக்கி -அருளினார்-
ஈன்ற தாய் -0வளர்த்த தாய் -என்னாதே-ஈன்ற தாய் -என்றத்தாலே பிராப்தம் சொல்லிற்று
வித்துவ கோட்டு அம்மா ! உன் புக்கு இலங்கு சீர் அல்லால் புக்கிலன் காண் புண்ணியனே -5-8– புண்ணியனே-பிரதம ஸூ க்ர்தம் நீ யாகையாலே –

————————————————————————————

பகவத் விஷயத்தில் பாவ பந்தத்தில் ஊற்றம் இருந்தபடி -பிராட்டிமார் தசையை பிராப்தராய் கூடுவது பிரிவது ஊடுவதாம் படி யானார் –
நம்மாழ்வாருக்கு -மின்னிடை மடவாரும் -திரு மங்கை ஆழ்வாருக்கு -காதில் கடிப்பும் போலே இருக்கிறதாய்த்து பெருமாளுக்கு இத் திருமொழி –
நம்மாழ்வார் பகவத் விஷயத்தில் நின்ற ஊற்றம் எல்லாம் தோற்ற வன்மை உடைத்தாய் இருக்கும் -மின்னிடை மடவார் –
திரு மங்கை ஆழ்வார் -தம் மார்த்த்வம் எல்லாம் தோற்றி -மென்மையை உடைத்தாய் இருக்கும் -காதில் கடிப்பு –
இவர் தம்முடைய ராஜ குலம் எல்லாம் தோற்றி இருக்கும் இத்திருமொழி
ஸ்ரீ கிருஷ்ணாவதாரம் தோள் தீண்டி யாகையாலே -ஒரு செவ்வாய் கிழமை முற்படப் பெற்றிலோம் -பல்லிலே பட்டுத் தெறித்தது -என்று
பஞ்ச லஷம் குடியில் பெண்களுக்கு கிருஷ்ணன் பக்கல் உள்ள விடாய் எல்லாம் தமக்கு ஒருவருக்கு உண்டாகையாலே
திருவாய்ப்பாடியிலே பெண்கள் பேச்சாலே பேசுகிறார் –
அர்ச்சையையும் விபவமும் சேர்ந்தே /ராமனும் கண்ணனும் அரங்கத்தில்-விபவ அனுபவ ஆசை மிகுந்தது /தோள் தீண்டிய கிருஷ்ண அவதாரத்தை அனுபவிகிறார்/கிருஷ்ண அவதாரத்தை அனுபவித்தவர்களின் பாசுரங்கள்-கோபிமார்கள்-சொல் கொண்டு அனுபவிகிறார்
மல்லர்களோடு யுத்தம் செய்யக் கற்றாய்–என்னோடு ஸ்ருங்கார ரசம் அனுபவம் பண்ணக் கற்றிலை காண் –
வாசுதேவா ! நீ அங்கே நிற்கிறது என் என்னில் -உன்னை விஸ்வசித்தன்று-உன் பிதாவை விஸ்வசித்து-ஒரு வார்த்தை அல்லது அறியாத
ஸ்ரீ வாஸூதேவர் -பிள்ளை என்னுமத்தை விஸ்வசித்து நின்றேன் – வுன் தன வரவு பார்த்தே—உன்னுடைய அழகு காண வேணும் என்னும் நசையாலே –
தாமோதரா! மெய் அறிவன் நானே –உன் உடம்பில் தழும்பை மறைக்கலாமாகில் அன்றோ உன் செயல்களை மறைக்கலாவது –
உன் வளர்த்தி யோடே வளர்கின்றதால் உன் தன் மாயை தானே –உன்னுடைய வஞ்சனமும் நீ பிராயம் புக அதுவும் ஒக்கப் பிராயம் புகா நின்றது இறே –
செய்ய உடையும் திரு முகமும்-செங்கனி வாயும் குழலும் கண்டு-பொய் ஒரு நாள் பட்டதே அமையும்-திருப் பரியட்டத்தைப் பேணுவது
-இவர்கள் முகங்களிலே முகத்தைக் காட்டுவது -ஸ்மிதம் பண்ணுவது -திருக் குழலிலே பேணுவது ஆனான் –
இப்படி செய்தவாறே இறாய்த்தாள் -அதாவது கண்ணைச் செம்பளித்தாள் –
கண் படைத்த லாபம் காணாதே கண்ணைச் செம்பளிக்கிறது என் என்று சொல்லக் கண்டு -பொய் ஒரு நாள் பட்டதே அமையும்
உன்னுடைய செயல்கள் எல்லாம் மெய்யென்று ஒரு நாள் பட்டதே யமையும் காண் என்கிறாள் அடியேன் குடியேன் -என்று தாழ வார்த்தைகளைச் சொல்ல
புள்ளுவம் பேசாதே போகு நம்பி !—-

———————————

அவனே உபாயம் அவனையே அனுபவத்தில் அவனாலே நியமனம் /இதை தெரிந்து கொண்டு – உரிமை உடன் கிலாய்த்தார்–
அநாதி காலம் இழந்தோம் என்ற இழவு வந்து தலை எடுத்தது- – பிராப்தி உள்ளதை இழந்தோமே –
அது போல இழந்த தேவகி பிராட்டி நினைவு வர-பெற்றும் பேறு  இழந்தாளே –
கேசவா ! கெடுவேன் கெடுவேனே– அப்போதைத் திருக் குழல் அழகை அனுபவிக்கவும் பெற்றிலேன் -முன்பு மலடு நின்று இழந்தேன்
பின்பு பெற்று வைத்தே அனுபவிக்கப் பெறாது ஒழிந்தேன் -இரண்டாலும் மஹா பாபி இ றே நான் –
தொல்லை இன்பத்து இறுதி கண்டாளே–பரமானந்தத்தின் உடைய எல்லையை காணப் பெற்றாள்
தொல்லை இன்பம் கண்ணனையே சொல்லிற்றாய்-அபரிச்சின்னனான அவனை பரிச்சின்னன் ஆக்கி விட்டாளே-என்றுமாம்
அழுகையும் தொழுகையும் பரிச்சின்னர்கள் உடைய கிருத்தியம் இ றே-
நண்ணுவார் ஒல்லை நாரணன் உலகே–
இங்கே இருந்து அவதாரத்தில் ஏக தேசத்தை அனுபவிக்க ஆசைப்பட்டு அது கிடையாதே இருந்து புலம்பாதே
உபய விபூதி நாயகனை பரம பதத்தில் நித்ய அனுபவம் பண்ணப் பெறுவார்கள் –

—————————————————–

கடற்கரை வெளியில் ரட்ஷித்தானே வானர சைன்யங்களை /விபீஷணனும் ஜாம்பவானும் பார்த்து ஆச்சர்யம்/
இப் படி பட்ட ஸ்வாமி பெற்ற நமக்கு என்ன குறை என்பார் ராமானுஜர்

தாடகை வதம்-அவதரித்த அதே சர்க்கம்-விஸ்வாமித்ரர் 15 நாள் மிதிலை அடுத்து 3 நாள் உத்தரம் கல்யாணம்/
/3 பாசுரம் பால காண்டம்-பவித்ரானம்-சம்பவாமி- விநாசாய துஷ்க்ருதாம் சொல்லி ஜனகன் திரு மருகா -தர்மம் நிலை நாட்ட
4 தசரதன் குமாரன் மீண்டும் -குலத்துக்கு உயர்த்தி பார்த்தோம்-பட்டாபிஷேகம்-அயோத்ய காண்டம்/
/அடுத்து பரதனுக்கு அருளி-ராமன் கொடுத்தாரே -கைகேயி இதற்க்கு தானே வரம் கேட்டாள்
/6th ஆரண்ய காண்டம்-தொல் கானம் அற்றவர்கள்-மக ரிஷிகள்/
/7th வாலி கிஷ்கிந்தா காண்டம் /நடுவில் சுந்தர காண்டம் இல்லை/அணை கட்டிய கதை
/கடைசி பதிகத்தில்  சுந்தர காண்டம் நிதானமாக அருள வைத்தார்
/10th -விபீஷணனுக்கு கொடுக்க யாவரும் அடி வணங்க அரங்கன் சயனம்  சொல்லி முடித்தார் /
சோழ தேசம் தர்ம வர்மா இஷ்வாகு வம்சம் என்பர்-உத்தர காண்டம் என்றும் கொள்ளலாம்
/த்வய அர்த்தம் எல்லாம் ஆறு காண்டம் என்பர் முன்னோர்
வேலை பிடிக்கும் அழகிலே குலசேகர பெருமாள் வீரமும் ராஜ மகாத்ம்யமும்
-ஷத்ரிய வர்ண ஆஸ்ரம  தர்மம்-ஐஸ்வர்யமும் -லஷணத்தால் குறை அற்ற பத்து பாசுரங்கள்
எங்கள் குலத்தின் இன் அமுதே !ராகவனே !தாலேலோ !—ராஜ வம்சத்துக்காக போகய பூதன் ஆனவனே –
ஏமருவும் வெம் சிலை வலவா! ராகவனே! தாலேலோ– -ஆரேனும் பிடிக்கிலும் ஏவிலே மீட்டும்
ஸ்ரீ சார்ங்கத்தை உன் நினைவிலே வரும் படி செலுத்த வல்லவனே –
அயோத்தி நகர்க்கு அதிபதியே!-பரமபதம் போலே அயோத்யை இ றே -இதுக்குப் பெயர் -அப்படிப் பட்ட படைவீட்டுக்கு அதிபதியானவனே
கற்பது ஒரு தேசத்திலே இருந்து ஒரு காலத்திலேயாய்-பிராப்ய வஸ்துவைக் கிட்டி அனுபவிப்பது ஒரு தேச விசேஷத்திலேயாகாமே
-பிராப்ய வஸ்து தெற்கு திக்கிலே காணலாம் படி திருக்கண்ண புரத்திலே நின்றவனே
இளையவர்கட்க்கு அருள் உடையாய்! ராகவனே! தாலேலோ– தம்பிமார்க்கு உறுப்பாகாத போது-என் பிராண்ன்களும் எனக்கு வேண்டா என்னுமவர் இ றே-
-தாயார் அடியார் போல -ராமனையும் சௌரி பெருமாளையும் கைங்கர்ய ஸ்ரீ பெற்று பக்தர்கள் ஆவார்கள்-

———————————————
பால்ய அவஸ்தை எல்லாம் அனுபவித்து பிராப்த யௌவனர் ஆனவாறே -அனுபவிக்கப் பெறாதே இழந்த
சக்கரவர்த்தியோ பாதியும் தமக்கு பிராப்தி ஒத்து இருக்கையாலே அனுபவிக்கப் பெறாதே இழந்தேன் என்று
அவன் சொல்லுகிற பாசுரத்தாலே தம் இழவைப் பேசுகிறார் —
காகுத்தா! கரிய கோவே!-இச் செயல்கள் உம்முடைய குடிப்பிறப்புக்கும் சேராது -உம்முடைய வடிவு அழகுக்கும் சேராது –
நெடும் தோள் வேந்தே -ரஷ்ய வர்க்கத்தின் அளவில்லாத காவல் துடிப்புடைய தோளை உடையவனே –

—————————————————————————–

இத் திருமொழி யிலே-கீழ்ப் பிறந்த இழவுகள் எல்லாம் தீர -சக்கரவர்த்தி திரு மகன் நித்ய வாஸம் பண்ணுகிற
திருச் சித்ரகூடமாகிற திருப்பதியிலே திரு வவதாரம் தொடங்கி-அந்த திருவவதார வ்ருத்தாந்தத்தை
ஸ்ரீ வால்மீகி பகவான் பேசி அனுபவித்தால் போலே தன்னுடைய ஜ்ஞான வைச்யத்தாலே சமகாலத்தில் போலே அனுபவிக்கிறார்
-இறைஞ்சுவார் இணை அடியே இறைஞ்சினேனே–வணங்குகிற அடியார்களுடைய–இரண்டு திருவடிகளையே
வணங்கினேன்–சத்ருக்னன் போலே பாகவத தாசனனாக ஆசைப்படுத்துக்கிறார்
சொரூப நிரூபக தர்மம்-அரசு அமர்ந்தான் அடி சூடும் அரசே-பரதன் ஆனந்தமாக தேரில் ஏறினான் பாதுகை சூடி கொண்டதும்-அனர்த்தம்
தீர்ந்து சொரூபம் நிறைவேறியதும் இளையவர்க்கு அளித்த மௌலி-விபீஷணனும் கேட்டு பெற்றான்/நமன் தமரால்
ஆராய பட மாட்டார்கள் தாள் சேர்ந்தவர்கள்
காணப் பெற்ற-
கேட்டே போகை அன்றிக்கே கண்டு அனுபவிக்கப் பெற்ற இரு நிலத்தார்க்கு இமையவர் நேர் ஒவ்வார் தாமே—
உகந்து அருளின தேசங்களை உடைய ஸ்லாக்கியமான பூமியில் உள்ளார்க்கு சதா பஸ்யந்தி-பண்ணி இருக்கையே-
ஸ்வ பாவமான நித்ய ஸூ ரிகளும் ஒவ்வார் -இங்கு கண்ணுக்கு விஷயம் புறம்பே உண்டாய் இருக்கச் செய்தே
அத்தை த்யஜித்து காண்கிறவர்கள் -அவர்கள் அதுவே ஆசையாக இருக்கிறவர்கள் இ றே –
திரு மகளோடு இனிது அமர்ந்த செல்வன் தன்னை
பிராட்டியோடு கூட பிரிந்த பிரிவு எல்லாம் மறக்கும் படி இனிது அமர்ந்து அருளிய ஐஸ்வர்யம் உடையவன் தன்னை
தில்லை நகர் திரு சித்ர கூடம் தன்னுள் அரசு அமர்ந்தான் அடி சூடும் அரசை அல்லால் அரசு ஆக எண்ணேன் மற்று அரசு தானே—
ராஜ்ஜியம் பண்ணி இருக்கிறவன் திருவடிகளைக் கொடுக்கை யாகிற ராஜ்ஜியம் ஒழிய அதற்கு எதிர்த்தட்டாக
ஸ்வ தந்த்ர்யத்தைப் பார்க்கும் ராஜ்யத்தை ராஜ்யமாக வேண்டேன் –
தில்லை நகர் சித்ர கூடம் தன்னுள் எம்பெருமான் தான் சரிதை செவியால் கண்ணால் பருகுவோம் இன் அமுதம் மதியோம் அன்றே—
என்னுடைய நாதனுடைய வ்ருத்தாந்தத்தை திருவடியைப் போலே சர்வ இந்த்ரியங்களாலும் அனுபவிக்கப் பெற்ற நாம்
தேவ ஜாதி அனுபவிக்கிற அமிர்தத்தை ஒன்றாக மதியோமே –

——————————————————————————————————————————-

கந்தாடை அப்பன் திருவடிகளே சரணம்
பெரிய வாச்சான்  பிள்ளை  திரு வடிகளே சரணம்.
குலேசேகரர்    ஆழ்வார் திரு வடிகளே சரணம்.
பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள்  ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திரு வடிகளே சரணம்

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s


%d bloggers like this: