திரு நெடும் தாண்டகம் –ஸ்ரீ .உ .வே .அடூர் அசூரி மாதவாச்சாரியார் -2014-

திரு வேகா சேது ஸ்தோத்ரம் -திரு வெக்காவுக்கு தேசிகன் அருளி -உள்ளுவார் உள்ளத்தே -எல்லா திவ்ய தேசங்களுக்கும் உப லஷணம்
களவா -ஆஸ்ரயிப்பார்கள் உடைய பாபங்களை திருடுபவன் -மனசை அபஹரித்துக் கொள்வான் -ராம கமல பத்ராஷா ருபம் ஔதார்யம் காட்டி பும்ஸாம் திருஷ்டி சித்த அபஹாரிணம் –
கிளைக்கு கிளைக்கு தாவும் வானரத்தையும் கவர்ந்த திருக் கண்கள் அன்றோ –
ஸ்ரீ ரெங்க நாதா மம நாதா -எனக்கும் நாதன் -உள்ளுவார் உள்ளத்து -இருந்தும் -எனக்கும் இருப்பை பேராது என் நெஞ்சில் உள்ளாய்-என்கிறார் –
பெருமானே உன் திருவடியைத் தேடினேனே -என்கிறார்
திருப்பேர் நகர் -திரு வாயிரப்படி வர காரணம் -ஸூ சிப்பிக்கிறார் இத்தால்
வங்கத்தாய் –பங்கத்தாய் -சிவ பெருமானை கொண்டவனே -பாற்கடலாய் -அடுத்த பாசுரம் —பவள வண்ணா எங்குற்றாய்
மா மணி-வந்து உந்தும் -முந்நீர் -திருக் கடல் மல்லை-சுவாமி திருமேனி சம்பந்தம் பெற –
பனிவரை மேல் உச்சியாய் பவள வண்ணா -திருமலை மேல் உள்ள -கீழே நரசிம்ஹன் மேலே தேவ பெருமாள்
அர்ச்சாவதார அனுபவம் இல்லாத ஏழைத் தனம்
பவள வண்ணா எங்குற்றாய் -தசரத சக்ரவர்த்தி நிலையில் -கண் அவன் பின்னே போயிற்று -தொகு இந்த்ரியம் போயிற்றோ இல்லையோ
என்று கையாலே தடவி பாராய்
அது போலே ஆழ்வார் கதறுகிறார் -கூக்குரல் இடுகிறார் – எங்குற்றாய் ஒவ் ஒரு திவ்ய தேச பெருமாள் இடமும் சேர்த்து பட்டர் நிர்வாஹம்
10 நின்ற திருக்கோலம் -மலையாள திவ்ய தேச திருப்பதிகள் –இரண்டு கிடந்த -ஓன்று இருந்த திருக் கோலம்
இந்த பாசுரம் -ஐந்து நிலைகளையும் அனுபவிக்கிறார் -ஸ்வா பதேச பொருள் இதில் -திரு மூழிக் களம் அனுபவிக்கிறார் -உலகம் ஏத்தும் தென்னானாய் –பின்னானார் வணங்கும் சோதி -அர்ச்சை –
பொன்னானாய் -சர்வ ஏவ ஸ்வர்ணா -திருச் சார்ங்கமாக இருந்த திருமேனி அனுபவம் -பரத்வத்தையே அர்ச்சையில் கண்டு அனுபவிக்கிறார்
திரு உடம்பு வான் சுடர் -நம் ஆழ்வார் -பொழில் ஏழும் காவல் பூண்ட புகழானாய் -இமையோர்க்கு முன்னானாய் -தேவாதி தேவன் -முன் சென்று கப்பம் தீர்த்தான் -ரஷனம் -அஞ்ஞானம் போக்கி ஞானம் கொடுத்து -பீஷ்மாதிகளைக் கொண்டு -தாம் அருளிச் செய்தவற்றை மூதலித்து
இகழ்வாய -தொண்டனேன் இகழும் வாயை உடையவன் என்றுமாம்
தென்னானாய் வடவானாய் -எல்லா திக்குகளிலும் அர்ச்சா ரூபம் கொண்டு -சர்வ வ்யாப்தி என்றுமாம்
பொன்னுலகம் ஆளீரோ -பொன்னானாய் -அவன் சொத்து என்பதால் -என்னானாய் என்னானாய் -எந்த விதமாக அனுபவிப்பேன் –
என்னுடைய யானையே மீமிசை -உறுதிப் பட சொல்ல
கந்த களிறு -மத களிறு -நாமும் மீண்டும் அழுக்கு பாபம் சேர்த்து கொண்டு -மதம் பிடித்த யானை போலே உள்ளோம் –யானை தன் மேலே
அழுக்கு போட்டுக் கொள்வது போலே -தேசிகன் -தயா சதகம் —கர்மா சங்கிலியால் கட்டி வைக்கிறான் –
அவனுக்கும் யானைக்கும் பல ஒற்றுமைகள் உண்டே
என்னடியார் அது செய்யார் -பிராயச்சித்தத்தால் மன்னிக்க முடியாத பாபம் செய்யார் -அது -தேசிகன் -கைக்கு எட்டினாரை கழுத்தில் வைக்கும் மத யானை
பிரபத்தி வியாஜ்யம் சாதனம் ஆக்கி தன்னிடம் சேர்த்து கொள்கிறான் -ஆஜ்ஞ்ஞை மீறினால் சங்கல்பம் இல்லை வர்ணாஸ்ரமம் அனுஷ்டிக்கா விடில்
ஷிபாமி தள்ளுவான் –
குண பால மத யானாய் -குட்டி யானை -திருக் கண்ணபுரம் -காட்டு மன்னார் எம்பெருமானார் நிர்வாஹம்
-யௌவனம் மிக்க பெருமாள் -ஆளவந்தார் நாத முனிகளுக்கு கிருதஞ்ஞை காட்டி அருள –

தாய் பாசுரங்கள் – -அடுத்த 10 பாசுரங்கள் –எம்பெருமான் திருவரங்கம் எங்கே -என்னும் —
-எங்கும் சுற்றி ரெங்கன் இடம் வந்து சேர்ந்த தசை –பட்டுடுக்கும் –காப்பார் யாரே
அபராத சஹத்வ திருக் கல்யாண குணம் உண்டே -அவனுக்கு
முரலும் கூந்தல் -மடமானை இது செய்தார் தன்னை -கட்டு விச்சி விழித்து -மெய்யே -சொல் என்கிறாள் -சொல் என்ன சொன்னாள்-
கடல் வண்ணன் இது செய்தார் இனி காப்பார் யார் –
இதில் ஒரு ஐதிக்யம் உண்டே –
சீரார் செந்நெல் திருக்குடந்தை -சீரார் சுளகு -ஆராவமுதனுக்கு அமுதாகும் நெல் என்பதால் சீரார் செந்நெல் –
சொல் என்ன சொன்னாள் கட்டுவிச்சி -பர தத்வ ஸ்தாபனம் துஷ்ட தேவதை கழித்து கடல் உருவம் மட்டுமே கொண்டு செந்தீ பொன்னுருவம் தள்ளி
திருக் கோஷ்டியூர் நம்பி -18 தடவை -எம்பெருமானார் -ஐதிகம் -உடையவர் போலே இந்த கட்டுவிச்சியோ கீதாசார்யன் போலே இந்த கட்டுவிச்சி –செவி தாழ்ந்தார்க்கு எல்லாம் வார்த்தை சொன்னார் எம்பெருமானார் -ருசியைப் பிறப்பித்து வார்த்தை சொன்னான் கீதாசார்யன் –
நெஞ்சு உருகி -உருகி அருளிச் செய்த பாசுரம் -என் சிறகின் கீழ் அடங்காத –
கள்வன் கொல் நாயகி —பரகால நாயகி –உண்ணும் சோறு நாயகி -பராங்குச நாயகி -மனஸ் இந்த்ரியங்கள் பிராணன் இவை இவர் ஆதீனத்தில் இல்லை –
ஆராவமுதே –நின் பால் உருகி நீராய் கரைந்து -போலே
மாதுர்யம் -குட மூக்கிலே பர்யவசிக்கும் -உண்டு அறியாள் அர்ச்சாவதார அனுபவத்துக்கு பின்பு பரகால நாயகி நிலை –
புட்கொடி ஆடுவது போலே இவளும் ஆடுகிறாளே -ஆடும் பாடும் -அணி அரங்கம் ஆடுதுமோ என்று தோழியையும் கூப்பிடுகிறாள்
ஆடும் பாடும் -தாயார் எனது தசையைப் பார்த்து தவிக்க -நீ சமாதானம் சொல்லி பாடிக் காண் என்கிறாள் -ஆட வேண்டும் பாட வேண்டும் என்கிறாள்
தேவரீர் சாதிக்க வேண்டும் என்னுமா போலே ஆடும் பாடும் -என்கிறாள்
ஆடவும் பாடவும் அணி யரங்கம் போவோம் -ஆடவும் பாடவும் -அங்கே தானே -யோக நித்தரை செய்து அருளுகிறான்
என் சிறகின் கீழ் அடங்கா பெண்ணைப் பெற்றேன் -கை மீறி போனாள்-பிறந்தது முதலிலே இப்படியே அர்ச்சாவதார அதீனமாக இருக்கிறாள்
கல் எடுத்து -கல் மாரி காத்தாய் என்னும் — முலை மேல் துளி சோரச் சோர்கின்றாளே
மாசி கருடசேவை காசிக்குப் போனாலும் கிடைக்காது என்பர் -கிளிக்கு பகவத் விஷயம் சொல்லி குணா கீர்த்தனம் சொல்லிக் காட்டச் சொல்லி
-வளர்த்ததனால் பயன் பெற்றேன்
இவளும் கிளி மொழியாள்-மடக் கிளியை கை கூப்பி வணங்கினாள்-இதுவும் அடுத்த பாசுரமும் –
கல் எடுத்து –ஊரகத்தாய் -குன்றம் எடுத்து –அவனே உலகம் அளந்தான் -இரண்டு நாயகிகளும் ஒரே மாதிரி அனுபவம்
பூஜித்தால் தெய்வம் கை விடாது காட்டி அருள தூக்கினான்
வில்லிறுத்து மெல்லியல் தோள் தோய்ந்தாய் -சிவா தனுஸ் முறித்து சீதா பிராட்டி தோளை அணைத்தாய்
கிருஷ்ண -இந்திர பூஜை -மறுத்து -திரி விக்ரமன் -மூன்றாலும் இவனே பராத்பரன் -என்பதை காட்டி அருளி
பார்த்து வா என்றார் விஸ்வாமித்ரர் –
யத்தோத்த காரி -ஜனகன் விஸ்வாமித்ரர் சக்கரவர்த்தி மூவர் சொல்லையும் -செய்த பெருமாளே சொன்ன வண்ணம் செய்த பெருமாள் –
பிராட்டி தோளை தோய்ந்தே அங்கே சயனம் -என்றவாறு
சரஸ்வதிக்கு உபதேசம் செய்து -சேர்ந்து இருந்து காட்டி அருளுகிறார் -என்றுமாம் –
ஐதிகம் -உடையவர் கோஷ்டியை பெரிய நம்பி பிரநாமம் -மடக் கிளியை கை கூப்பி வணங்கினாள்
கல் எடுத்து கல் மாறி காத்தான் -கல் மாறி யாகையாலே கல்லை எடுத்து ரஷித்தான் நீர் மாறி யாகில் கடலை எடுத்து ரஷித்து இருப்பான்
-சத்திய சங்கல்பன் அன்றோ –
முளைக் கதிரை –வளர்த்ததனால் பயன் பெற்றேன் -வருக என்று மடக் கிளியை கை கூப்பி வணங்கினாளே
குறுங்குடி முகில் என்று கிளி நினைவு படுத்த
முகிலை -உள் முகிலை
வெளி மேகம் -போலே இல்லாமல் எப்போதும் சேவை சாதித்திக் கொண்டு உள் முகில் –
மூ உலகு –பக்த முக்த நித்யர் -கொங்கு பிராட்டி மூலம் -தேசிகன் அவதாரம் ஸூசகம் -திரு வேங்கடமுடையான் -திரு மணி -ராமானுஜர் -மூவரும் சேர்ந்து -மூ உலகுக்கும் அப்பால் மிக்க முதலாய் -நின்ற -அளப்பரிய -ஆராவமுது –
கண்ண புரம் கை தொழும் பிள்ளையை -பிள்ளை என்ன மாட்டாமல் பூஜ்யராக கொள்வாரே -மடக் கிளியை கை கூப்பி வணங்கினாரே -எம்பெருமானாகவே நினைத்து கை கூப்பினாள் -ஆசார்ய ஸ்தானத்தில் -தன்னால் சொல்ல முடியாததை -இந்த திவ்ய தேசங்களுக்கு சென்று சொல்வேன் என்றதே அப்புள்ளார் கிளையை பழக்கி வைக்குமா போலே -கிடாம்பி அப்புள்ளார் -தேசிகன் என்ற கிளி பாடக் கேட்டு
பெரியாழ்வார் -பரத்வம் ஸ்தாபித்த பின்பு வடபத்ர சாயி -எதிர் கொண்டு அழைத்து -வளர்த்ததனால் பயன் பெற்றேன்
மடாதிபதிகளுக்கும் ஸ்ரீ சடகோபன் திருமாலை பரிவட்டம் முதலிய எழுந்து அருளப் பண்ணி ஸ்வாகதம் இன்றும் –
நடதூர் அம்மாள் கடாஷிக்கப் பெற்ற தேசிகன் –
கிளி பாட திவ்ய தேச அனுபவத்திலே பரகால நாயகி ஆழ்ந்து வீணை மீட்டி பாடகிளியும் கூடப் பாட தாயார்
-தனது தோழி இடம் பேசுவது போலே அடுத்த பாசுரம் –
முலை மேல் தாங்கி என் பேதை -சொல் உயர்ந்த – நெடு வீணை —
பராங்குச மடம் அஹோபில மேடம் வண் சடகோபன் என்பர் பரகால மடம் –
தூ முறுவல் -மெல் விரல்கள் சிவப்பு எய்த –மென் கிளி போல் -மிழற்றும் -ஆலாபனை செய்கிறாள் –
வீற்று இருக்கும் யானை -வரதனையும் -ஸ்ரீ காஞ்சியில் -மற்ற திவ்ய தேசங்கள்
கடல் கிடந்த கனி -ஷீராப்தி நினைவு வர –அணி அழுந்தூர் -நின்று உகந்த பெருமாள் -நினைவு வர –

கடல் கனி -சயன திருக் கோலம் –பாண்டிய தூதன் வீற்று அணி அழுந்தூர் நின்ற அம்மான் மூன்றையும் ஆசைப் படுகிறாள்
நின்றவாறும் கிடந்த வாறும் இருந்த வாறும் -வீற்று இருந்து ஏழு உலகம் தனிக் கோல் செய்வானே
தானும் பாட -கிளியுடன் பாட -வீணையும் வாசிக்க –சீரார் செந்நெல் கவரி வீசும் எல்லாம் உத்தேச்யம் -அவனைப் பற்றி இருப்பதால்

கரு நிறம் -கரியான் ஒரு காளை -கருணை மிக்கவன் -தயை தூண்ட -தயா சதகம் –
கன்று மேய்த்து இனிது உகந்த காளாய்-ஸுய வர்ணாஸ்ரமம் தானும் செய்து மற்றவர்களும் செய்வதால் இனிது உகப்பான் –
பின்புள்ளார் இழவாமைக்காக அன்று கன்று மேய்த்த கண்ணனே திருக் கண்ண புரம் சேவை பூர்வர்
பட்டர் -அன்று கன்று மேய்த்தவன் -இங்கே புகுந்து சேவை சாதிக்கிறான் -கற்றுக் கறவை கணங்கள் பல உண்டே -அவை இங்கே வந்தனவாம்
-எதிர் சூழல் புக்கு அவற்றை ரஷிக்க வேறு வழிகளில் இங்கே வந்தானாம் -பட்டர் நிர்வாஹம் -சோலை வாய்ப்பாலே இளைப்பாற இங்கே வந்தானாம்
-திரு வாய்ப்பாடி போலே இருந்ததாம்
நங்காய் நம் குடிக்கு இதுவோ நன்மை -என்ன நேராக தலை மகள் இடமும் -தாய்மார் தோழிகள் இடம் சொல்வதாகவும் –
மேலும் ஆட பாட -அடக்கம் இல்லாமல் -கூப்பிட -நறையூரும் சேர்த்து பாடி -அர்ச்சாவதார அனுபவம் தலை மண்டி என் நெஞ்சினால் நோக்கிப் பாராய் –
ஆழ்வார் மனஸ் அலை பாய்ந்து –
அடியேன் என்னப் பண்ணும் மாதுர்யம் குடமூக்கிலே பர்யவசிக்கும் -அஹங்காரம் மமகாரம் நான் என்னது என்பாரை அடியேன் தாசன் பிரபன்னன் –
சக்ருத் தர்சனம் மாத்ரத்திலே -ஒரே தர்சனத்தில் -தண் கோவலூர் பாடி ஆடக் கேட்டு
இளம் கொங்கை மேல் பொங்கி – -பொரு கயல் கண்ணீர் அரும்பப் போந்து நின்று
சிறு குரலுக்கு உருகி -ஆங்கே -நாயகனை நினைத்து -கீசு கீசு என்று ஆனைச் சாத்தான் கலந்து பேசின பேச்சரவம் உண்டே
நங்காய் -பாடி ஆடியத்தை கேட்டு கண்டேன் -குண பூர்த்தி உள்ளவள் பூர்வர் நிர்வாகம்
-அவன் தான் மேல் விழும்படி இருக்க -முக்யமானவள் -இவளை அடைய அவன் நோன்பு நோற்க வேண்டும் நீ மேல் விழக் கடவையோ –
அவனுக்கு அடிமை என்ற ஸ்வரூபம் அறிந்து -இஷ்ட விநியோக அர்ஹமாய்-சீதா பிராட்டி போலே -என் ஸ்வரூபம் திருவடி ஸ்வரூபம் பெருமாள் ஸ்வரூபம் -நிறம் பெற -தத் தஸ்ய சத்ருசம் பவேத் -என்று இருந்தது போலே -பிரபன்ன சந்தானம் நம் குடிக்கு ஆகாதே –

பரகால நாயகி பராங்குச நாயகி நிலையில் அருளிச் செய்யும் பாசுரங்கள் -இருந்த இடத்திலே அர்ச்சாவதார எம்பெருமான்
பலரும் சேவை சாதிக்க பாடி ஆடுகிறாள் –
ரூபத்தையும் குணங்களையும் வர்ணித்து -அந்த திவ்ய தேசம் கிளம்பி -இருக்கும் இடத்தில் இருக்க ஒட்டாமல் –
எம்பெருமான் திருவரங்கம் எங்கே என்னும் -மலையே மரமே -சீதையை கண்டாயா பெருமாள் நிலை போலே
ரூபம் குணம் அழகாலே மனசை கொள்ளை கொண்ட அரங்கன் எங்கே என்கிறாள்

கள்வன் கொல் -நாயகி -பரகால நாயகி -கண்ணன் கை பிடித்து கூட்டிப் போனதால் -பயம் அதிகம் தாயாருக்கு –
இருவரும் பிச்சேறி-ச்பர்சத்தால் -லங்கா த்வாரம் புகுவர் கொலோ
கார் வண்ணம் திரு மேனி –ஏர் வண்ணம் என் பேதை -எம்பெருமான் திருவரங்கம் எங்கே என்னும் –
உண்ணும் சோறு நாயகி -பராங்குச நாயகி —திண்ணம் என் இள மான் திருக் கோளூர் புகுவர் கொலோ -உத்தேச்யம் அவன் என்பதால்
பார் வண்ண மட மங்கை பத்தர்-பந்தம் உள்ளவன் -கட்டுப் பட்டவன் -பூமி பிராட்டிக்கு –பித்தர் -பனி மலர் மேல் பாவைக்கு -பெரிய பிராட்டியாருக்கு –
பெரிய பெருமாள் விஸ்வ ரூபம் தர்சனம் எல்லா திவ்ய தேச பெருமாளையு சேவித்தால் போலே பிரமாணங்கள் சொல்லும்
நீர் வண்ணன் நீர் மலைக்கே போவேன் என்னும் -இது வன்றோ நிறை -பூர்த்தி -அழிந்தார் -நிற்கும் நிலை
சிலரை மயங்கப் பண்ணும் சிலரை நர்த்தனம் பண்ணப் பண்ணும் சிலரை உறங்கப் பண்ணும்
பெண் சொல்வதாக தாயார் சொல்கிறாளா -தாயாரே சொல்கிறாளா -இரண்டு நிர்வாஹங்கள்
பாவம் செய்த -தன்னைத் தாயார் சொல்லிக் கொள்ள –
பெண் ரூபங்கள் குணங்களில் ஈடுபட்டு சொல்ல அத்தை அனுவதித்து தாயார் பேசுவதாக –
ஏர் வண்ணம் என் பேதை –இவளுக்குத் தக்க அழகன் அவன் -பத்தர் பித்தர் பன்மையில் பேசி நீர் வண்ணன் -ஒருமையில் சொல்லி
–விரோதமாக -பெண்ணை விட்டுப் போனவன் என்பதால் -ஆண்டவன் நிர்வாஹம் –
சர்வ பாபேப்யோ மோஷயிஷ்யாமி —சர்வ பல அர்த்தங்கள் உண்டே -இத்தால் -தீய கர்மாக்கள் மட்டும் சொல்வது அல்ல
-புண்யங்களும் மோஷ தடங்கல் ஆகுமே என்பதால் -கர்மா விடுவிக்க என்றபடி
அது போலே இங்கே பாபம் -புண்ய அர்த்தம்-என்ன பாக்கியம் செய்தேன் என்கிறாள் என்றுமாம் –
நீர் மலைக்கே போவேன் -அனைவரும் ஸ்ரீ ரெங்கநாதன் என்ற நினைவு -இவளுக்கு –
இப் பெண் பிள்ளை ஆற்றிலே கெடுத்து குளத்திலே தேடுகிறாள் -நம்பிள்ளை இது வன்றோ நிறை வழிந்தார் நிற்குமாறு
-இப்படி நிலை தான் வரும் பகவத் குண அனுபவம் உள்ளவர் –
அஸ்து மே -பிரார்த்திக்க பிராட்டியாரும் அப்படியே என்று அருள் பாலித்து அருளினார் கத்யத்திலே
பக்தி நிஷ்டருக்கு சாஷாத்காரம் பகவத் அனுபவம் இங்கேயே உண்டே விளம்பமாக கிடைத்தாலும் -பஜன ஸூ கம் -த்யானம் செய்வதே ஸூ கம் ஏகச்ய விபுலம் -பரஸ்ய -பிரபன்னனுக்கு சீக்கிரமாக கிட்டும் தேசிகன் –ஆனால் பரிமித -குறைந்த காலம் -அந்த ஆனந்தம் வேண்டும் என்று அபேஷித்தார் அஸ்து மே -த்யான ஸூ கம் கேட்டிட்டார் அஸ்து தே ததைவ சம்பத் சம்பத் திருமுக பாசுரம் -இவன் மறுக்க மாட்டாதே -இதனாலே பித்தர் பனி மலர் பாவைக்கு –
ஏற்கனவே பனி மலர் பாவைக்கு பித்தாய் உள்ள பெண்ணுக்கு உபதேசம் செய்யக் கூடாதோ என்று அந்த நங்கை தாய் இடம் கேட்க –
முற்றாத வனமுலையாள் –மொய்யகலத்துள் இருப்பான் -பாசுரம் –ஞான வைராக்யங்கள் முலை இடை —பொரு வற்றாள் -என் பெண்ணுக்கு ஒப்புமை இல்லை என்கிறாள் -இதில் -பாவம் செய்தேன் என்றவள் -அங்கும் என்ன புண்ணியம் செய்தேன் என்கிறாள் –
அந்த நங்கை -உடைய நங்கை -பெரிய விசேஷார்த்தம்
உன் மகளும் அப்படியோ என்று பரகால நாயகி தாயார் இவள் இடம் கேட்கிறாள்
யுவதிச்ய குமாரிணி -பெரிய பிராட்டியார் -இவன் யுவா குமாரா -நமக்கும் பூவின் மிசை கேள்வனுக்கும் அன்பனாய் –
தன்னுடைய ஏகாந்தத்தில் எம்பெருமானை அடக்கிக் கொள்ளும் அவயவ சோபை உள்ள -பெரிய பிராட்டியார்
அவன் திரு மார்பில் -ஏகாந்தத்தில் இவளும் அடங்கி –
அஃதும் கண்டும் அற்றாள் -நின் ஆகத்து இருப்பது அறிந்தும் -விடாமல் -போலே
அஹம் அண்ணாதா -அஹம் அங்கு -கொள்ளலாம் -சாத்விக அஹங்காரம் -ஆசார்யர் அடைந்த நமக்கு யார் நிகர் அகல் ஞாலத்தில்
ஜன்மா சாபலம் அடைந்தது -தேசிகன் -செய்த வேள்வியார் –அன்னம் -ப்ரஹ்மம்-அவனுக்கு பிரகாரம் ஸ்வாமி -என்கிறோம்
அறிந்து அவனுக்கு அற்று தீர்ந்து -ஜீவாத்மா ஒவ் ஒருவருக்கும் பெரிய பிராட்டியார் போலே சாம்யம் உண்டே கைங்கர்ய சாம்ராஜ்யம் உண்டே
பொற்றாமரை கயம நீராடப் போனாள்-கோமள வல்லி தாயார் – -ஹேம புஷ்கரணியில் திருவவதரித்து -பெரிய பெருமாள் அனுபவத்திலே
ஈடுபட்டாள்-என்பதே விசேஷார்த்தம் -ஹரி சரஸ் -முகுந்த மாலை
ஸ்ரீ ரெங்கம் சூகமாச்ய-ஸ்ரீ ரெங்கம் போன்ற ஷேத்ரங்கள் வியாக்யானம் கதய த்ரய பாஷ்யம் உப லஷணம்-பிரபஞ்சமே ரெங்கம் அரங்க மேடை -தானே
மொய் அகலத்து உள் இருப்பாள் –அஃதும் கண்டும் –அவளுக்கு மட்டும் தானா இடம் -கௌஸ்துபம் போலே நாம்
உள் இருப்பாள் -நம் ஹிருதயத்திலும் அவனுடன் சேர்ந்து இருப்பாள் -பெரிய பிராட்டியும் இவளுக்கு ஒப்பில்லை
உன் பெண்ணும் நிலையம் இப்படியா -என்று தாய் நங்கை இடம் கேட்கிறாள் -மொய் அகலத்துள் இருப்பாள் –
ஸ்வரூப நிரூபக தர்மம் அன்றோ அவள் -நித்ய திவ்ய மங்கள விக்ரஹம் -எங்கும் வியாபித்து இருப்பார்கள் சேர்ந்தே –
போக வேளையோடு-ஸ்வரூப வேளையோடு -மிதுனமே உத்தேச்யம்
பகவத் அனுபவம் பண்ணி ஆடும் இடமே ஸ்ரீ ரெங்கம் -மரகத மணித் தடம் -வாசத் தடம் போல் வருவானே -இவனே
-ஒப்பார் இல்லாமல் -பொறுமை யற்று பொருந்தி இல்லாமல் அலை பாய்ந்து அர்ச்சாவதாரங்கள் தோறும்
-என்னுடன் பொருந்தி இல்லாமல் பகவத் அனுபவம் சென்று
தாய் பெருமிதம் -பெரும் தவத்தள் என்று பேசலாமே –
தன்னையும் -தன பெண்ணையும் சொல்லிக் கொள்ளலாமே
சாத்விக அஹங்காரம் -தென்னிலங்கை -திருவடி மதித்த ஐஸ்வர்யம் –
ஸ்ரீ ராம ஸ்ரீ கிருஷ்ண அவதாரம் பேசி மேல் -பாரிடந்து –பார் உண்டு -பார் உமிழ்ந்து -பார் அளந்து –பாரை ஆண்ட பேராளான்
ஸ்ரீ ரெங்கம் வழி எங்கே என்று கேட்ட உடனே அர்ச்சிராதி மார்க்கம் காட்டும் பித்தன் அன்றோ அவன் -எம்பெருமானது திவ்ய தேச பெயரை சொல்வதே இவளுக்கு உண்ணும் சோறு பருகும் நீர் தின்னும் வற்றிலை என்னும் நிலைமை யான பின்பு
பக்தி ஸ்ருன்ஹாரம் -கண்ணனுக்கே ஆமது காமம் –
கண்ணுக்கு இனியவன் கண்ணன் மனத்துக்கு இனியவன் ராமன் -இருவராய் வந்தார் -கிருஷ்ண பலராமன் -ராமன் கிருஷ்ணன் –
இங்கே ராம லஷ்மணர் அனுபவம் -மை வண்ண நறும் குஞ்சி -மோகினி அலங்காரம் கண் முன்னே நிற்கிறதே
திரிதண்டம் துணை –விஷ்ணு ஸ்தானம் என்பர் -விஷ்ணு ஆவாஹனம் செய்து இருப்பார் -சன்யாசிக்கு –
இவரும் எய் வண்ணம் சிலையே துணையா வந்தார் –இருவராய் வந்தார் என் முன்னே நின்றார்
பர்த்தாவாக அனுபவித்து கொண்டே இருக்க -தோழி இடம் எனக்கு -பழைய வாசனை தொடர்ந்து வந்ததே -தெய்வமாகவே நினைக்கத் தொடங்க
-அவரை நாம் தேவர் என்று அஞ்சிநோமே–கௌசல்யா லோக பார்த்தாராம் -லோகத்துக்கு பார்த்தா அன்றோ பெருமாள்
சீதை பிராட்டிக்கும் அச்சம் உண்டா – கோபிமார்கள் கிருஷ்ணன் பரிமாற்றம் அறிவோமே -அஞ்சி அஞ்சலி பண்ணினேன் –
-புருஷோத்தமன் உத்தம புருஷன் –
இருவராய் வந்தார் -அஹம் சர்வம் கரிஷ்யாமி -கைங்கர்யம் செய்ய வந்த ஜீவாத்மா -உடன் பரமாத்மா -ஏகம் ஏவ அத்விதீயம் -விசிஷ்ட ப்ரஹ்மம்
மகரம் சேர் -குழை -இருபால் இலங்கி ஆட –அபி மத விஷயத்தை கண்டால் -முகத்திலே சில அசைவுகள் உண்டாக கடவதே -பட்டர் நிர்வாஹம்
-இவளை மயக்க அவனது வியாபாரம் இருந்த படி
புறப்பாட்டில் ஆட்டமும் இப்படியே
அங்கன் அன்றிக்கே முன்பைக் காட்டுவது பின்பைக் காட்டுவது எத்தனம் செய்தான் இவளுடைய ஸ்த்ரீத்வம் அளிக்க -நஞ்சீயர் அனுபவம்
அனந்யாரஹை ஆக்கி அருளினான் முன் பின் அழகைக் காட்டி என்றபடி
ராமன் தோளைப் பற்றிய பலத்தால் சிங்கம் யானை அபூர்வ வஸ்துக்களைப் போலே பார்க்க –
பரத்வம் கண்டு விலகாமல் அஞ்சாமல் சௌலப்யம் கண்டு கிட்ட வேணுமே -மாலாய் இருந்தாலும் மணி வண்ணன் அன்றோ
வில்லும் கையுமாய் இருவராய் வந்து -ஏக பத்னி வரதன் அன்றோ என்றும் அஞ்சினாள்
காணேன் கன வளையும் மேகலையும் -கண்டேன் மகர குழை இரண்டும் தோள்கள் நான்கும் -துன்னைக் காணேன் துணியைக் காணேன் என்றால் போலே
திரு முகம் திருத் தோள்கள் கண்டேன் -திருவடிக் கீழ் அணைந்தேன் -திரு மார்பை அணைந்தால் போலே -புல்கு பற்ற அற்றே -எம்பெருமானாகவும் நாயகனாகவும் அணைக்க லாமே -எம்பெருமான் கோயில் எவ்வளவு என்றேர்க்கு இது வன்றோ திரு வாலி என்று காட்டினானே
திருவடியில் அணைந்தால் தன்னைத் தானே காட்டி அருளுவான்
அரங்கன் கனவில் வந்து -கலந்தான் -எனது மனஸ் இந்த்ரியங்கள் அவன் ஆதீனம் ஆயின பின்னர் பிரிந்தான்
-இது நமக்கோர் புலவி தானே -பிரிவில் வருத்தம் தோழிக்கும் சேர்ந்து தான -சுக்ரீவன் வாலி மரித்த அநந்தரம் பெருமாளும் அழுதாரே
கனவிடத்தில் நான் காண்பன் -வர்த்தமானம் -கண்ட போது-புள்ளூரும் கள்வா -என்றேன் -அனைத்தையும் கொள்ளை கொண்டானே –
திருவரங்கம் நம்மூர் என்றான் –உனக்கும் அதே தான் தேசம் என்றான் –
தோளிணை மேலும் –தண் அம் துழாயன் -நீ போகல் என்றேன் -என்றாலும் இது நமக்கு ஓர் புலவி தானே -இருவருக்கும் சேர்ந்தே துக்கம்
-நோய் எனக்கே தந்து போனான் என்றாள்-இருந்தாலும் தோழிக்கும் துக்கம் உண்டே இவளுக்கு முன்னே –

ஆளவந்தாருக்கும் தமக்கு பின் சித்தாந்தம் ரஷகராக யார் என்னும் சிந்தை நோய் வர பெரிய பெருமாள் பிரணாவாகார விமானம்
அதுக்கு உள்ளே புண்ய கோடி விமானம் சேவை சாதித்து -அத்தை சேவித்து -ஆ முதல்வன் எம்பெருமாரை கடாஷித்து தேவ பெருமாள்
இடம் பிரார்த்தித்து -எம்பெருமானாரை உடையவர் ஆக்கி அருளினாரே

எம்பெருமானாருக்கும் அது போலே புண்ய கோடி விமானம் -அதற்கு உள்ளே பிரணாவாகார விமானம் சேவை சாதித்து -அங்கே செல்ல நினைக்க
திருக் கச்சி நம்பி மூலம் ஆறு வார்த்தை அருளப் பெற்றார் -நம் சித்தாந்தம் ஸ்வப்பனம் மித்யை அல்ல -உண்மை தான்
நம்மூர் -திருத் துழாயில் தேன் சொட்டும் என்று அவனே சொல்லும்படி -கள்ளூறும் பைம் துழாய் மாலையானை -கண்டாள்-பர வாசு தேவனோ இவன் என்று இவள் சங்கிக்க
திருவரங்கம் நம்மூர் -அவனே சொல்லி -அத்தை தோழிக்கு சொல்கிறாள்
-ஒண் தாமரையாள் கேள்வன் ஒருவனையே நோக்கும் -உணர்வு என் ஒளி வளையும் மாமையும் கொண்டான் -கனவிலே
அறிவு இல்லா மனிசர் எல்லாம் அரங்கம் என்று அழைப்பர் ஆகில் –
பாதுகா தேவி சீதா தேவியை விட உயர்ந்ததே -பெருமாள் வார்த்தை கேட்டு ஸ்ரீ பரத ஆழ்வான் பின்னே போயிற்று
அது போலே அவன் வார்த்தைக்கு மறுப்பு சொல்லாதபடி என்னை ஆக்கிப் போனான் -நோயைக் கொடுத்து விட்டு தான் போனானே –
-எனக்கு இல்லாத படி ஒளி வளையும் மாமையையும் அபஹரித்து போனான்
காண்பன் என்பன் -வர்த்தமானம் -நேரில் கண்டது போலே உள்ளத்தை உள்ளபடியே தோழி இடம் சொல்கிறாள்
தென்னையில் -தேன் பெருகி வெள்ளம் இட மத்ச்யங்கள் சஞ்சரிக்கும் -திருத் துழாய் –
ஸ்ரீ ரெங்கத்து அரிசி என்று பொய் சொல்லி வியாபாரம் செய்தாலும் யம தூதார்கள் அணுகார் -என்பர்
திருவாலி விட்டு இங்கேயே வா -என்கிறான் அரங்கன்
அவனைப் பற்றிய சி ந்தனை நோய் நினைவை மட்டும் விட்டு விட்டு -என்னுடைய சர்வத்தையும் கொண்டு போனான்
தாயே தந்தையே -என்னும் நோயே பட்டு ஒழிந்தேன் –
என்னை பிரிந்த நோய் அவனுக்கும் உண்டே எனக்கு தந்து ஒழிந்தான்
இது நமக்கு ஓர் -ஒப்பற்ற -நீயும் என்னுடன் சேர்ந்து அவனுக்கே அற்று தீர்ந்து உள்ளேயே என்றபடி
உனக்கு என்ன வேறு உடையை -இவள் -எனக்கே தந்தான் இந்த நோய் என்கிறாள் இவரைப் போன்ற அர்ச்சாவதார அனுபவம் யாருக்கும் இல்லையே
பெரும் தபஸ் உடையவர் –பிரபன்னர் -அரும் தபஸ் உடையவர் -உபாசகர்கள் -சூழ்ந்த அரங்கம் -அழ வைப்பான் -பொரு கயல் கண்ணீர் அரும்ப –
-புனல் அரங்கம் ஊர் என்று போயினாரே
யாழின் இசையே -அறிவின் பயனே சங்கீதமே கூப்பிடுகிறார் ஆராவமுதனை –
போகல் என்பன் -இத்தைக் கொண்டே மாடு மேய்க்கும் கண்ணா நீ போக வேண்டாம் கண்ணே –
கண்ணில் அவன் வாத்சல்யம் -என்னை விட ப்ரீதி அவனுக்கு என்பதை -நைவளம் பாடி ஸூ சிப்பித்தான் –
பெரும் தவத்தர் அரும் தவத்தர் முனிகள் சூழ -நேராக சொல்ல முடியாதே இங்கிதம் -புனல் அரங்கம் நம்மூர் என்று போயினாரே
பொரு கயல் கண்ணீர் அரும்பும் படி புலவி தந்து போயினாரே
ஆசையை கிளறி விட்டு போனாரே
நித்ய கிங்கரராக எப்போது ஆவேன் -ஆளவந்தார் -ஒழிவில் காலம் எல்லாம் வழு விலா யடிமை செய்ய வேண்டும் –
காவேரி நதிக்கரையில் 40 திவ்ய தேசங்கள் உண்டே -உலகினில் தோற்றமாய் நின்ற சுடர் -பஹூவிதா ஜாயதே –
உலகம் உண்ட பெருவாயா -திருமலை -பெரிய பெருமாள் அனைவரையும் அனுபவிக்கிறார்
கரு முகிலே ஒப்பர் -அபூத உவமை
பக்தர் பாகவதர் சக -பெரும் தவத்தர் அரும் தவத்தர் சூழ -பிரபன்னர் பக்தர் சூழ -பலத்தில் துல்யம் -ஆனந்த தாரதம்யம் உண்டே
பகவத் ப்ரீத்யர்த்தம் -சாத்விக த்யாகம்-பிரபன்னர் – த்யான சுகம்-உபாயத்தில் சேராது –த்யானமே பகவத் பரிதியே பலன் –
கூனி கூனை நிமிர்த்த பின் வஸ்த்ரம் பிடித்து இழுத்தாளாம் யுவதி யானதால் கிருஷ்ணன் இடம் கோபிகள் போலே -பாகவத்ம்
புனல் அரங்கம் ஊர் என்று போயினாரே
சைவ வைஷ்ணவ புலவர் -ஒப்புமை திக்யம் -பார்வதி சிவன் பிரிந்து -எலும்பும் சாம்பலும் உடைய தலை மகன் –
சுடர் அடி –முடிச் சோதி –அடிச் சோதி –அடிச்சோதி -சோதிமயன் அன்றோ ஆழ்வார் அனுபவம் எல்லாம்
பரகால நாயகி திரு உள்ளத்தில் ஊறி மின்னிலங்கு திரு உருவம்
திருத் துழாய் இவன் திருமேனி அடைந்து -தன்னலர்ந்த -புகர் பெறுமே -கடாஷத்தாலே மலர்ந்த துழாய் என்றபடி –
அதுபோலவே மகர குண்டலங்களும் –
என் நலனும் -அந்நலம் உடையவனை நண்ணினம் நாமே -என் வளையும் –என் சிந்தையும் -என் நிறையும் கொண்டு
என்னை ஆளும் கொண்டு போனான் -அடிமை ஆக்கி -அனந்யார்ஹை ஆக்கி -கொண்டான்
திருவாலி தொடக்கி திருவரங்கம் வரை பொழில் நிறைந்து -பொழில் ஊடே போனான்-சோலைகள் நிறைந்து -ஒரு காள மேகம்
வர்ஷித்துக் கொண்டு போகா நின்றால்-கண்ட இடம் எங்கும் தளிரும் முளிரும் ஆகாதோ -பட்டர் –
சிந்தை நோய் எனக்கே தந்து -நாயகி வருத்தம் –பிரிந்து சென்றாலும் திருமேனி -மின்னிலங்கு திரு உருவம் –
பெருமையை சொல்லி -தோழிக்கு -இதுவே வைஷ்ண புலவர் -பெருமை விக்கிரம சோழன் -புகழ்ந்து பேசின ஐதிகம் –
தேவன் என்று அஞ்சி -நாயகன் எம்பெருமான் -இரண்டு எண்ணம் -வண்டி தூது விடுகிறாள் தேர் அழுந்தூர் பெருமாளுக்கு –
நாயகன் என்றே எண்ணிக் கொள் -எம்பெருமான் உணர்த்தி பெரும் தவத்தர் அரும் தவத்தர் சூழ நேராக சொல்ல முடியாமல்
ஸூசிப்பித்து சொல்லி விட்டு செல்ல வேண்டிய நிர்பந்தம் அவனுக்கு –கருடன் மேல் ஏறி புறப்பாட்டான் -பிரபன்னர் பக்தர் குழாம் சூழ –
-பெரிய பிராட்டியார் தேவர் குழாம் இருக்க திரு மார்பில் ஏறி அமர்ந்தாள் -இவள் பரகால நாயகி
என்னைச் சேர்ப்பிக்கும் வண்டுகளே -ஆசார்யர் ஸ்தானம் -இன்றே சென்று –
அறுகால சிருவண்டே தொழுதேன் உன்னை -குரு பரம்பரை த்வயம் -வக்தவ்யம் -பராங்குச நாயகில் போலே பரகால நாயகியும் பேசுகிறாள்
-பேடையுடன் சேர்ந்து உள்ள வண்டு
விளம்பம் ஆனால் கூட –பொறுமையாக இருந்து -ஆ மருவி அப்பன் நின்ற திருக் கோலம் –
ஒரு மாது நின் நயந்தாள் -என்று சொல் -காலை மாற்றி மாற்றி போட்டுக்கத் தான் ஆறு கால் -ஆறு கார்யம் ஆச்சார்யர்களுக்கு உண்டே
-அத்யயனம் யஞ்ஞம் தானம் செய்தும் செய்வித்தும்
பிராட்டி உடன் இருக்கும் இந்த சமயமே செல் -பேடையுடன் சந்தோஷமாக இருக்கும் நீ அந்த மிதுனம் இடம் இந்த ஜீவாத்மாவை சேர்
மருவி -பொருந்தி அணி அழிந்தூர் நின்றான் -ஆ மருவி அப்பன் -இன்றே பொய் சொல் -நீ மருவி அஞ்சாதே –
மருவி நின்று -காத்து இருந்து -சொல்-ஓர் மாது -உண்ணும் சோறு -பராங்குச நாயகி நிலை அடைந்த பரகால நாயகி அல்லையோ
செங்கால மட நாராய் –திருக் கண்ண புரம்-தூது அடுத்து – போற்றி உகப்பதும் -பிரத்யுபகாரம் குரு பிரகாசம் செய்வதே –
குண கீர்த்தனம் -செய்து கொண்டே –மந்திரம் மந்திர ரஷனம் ரஷணம்-நல்ல பாத்ரங்களுக்கு சொல்லி அனுஷ்டித்து இருத்தல்
உடையவர் -ப்ரஹ்ம ஞானம் உடையவர் -பைங்கானம் ஈதெல்லாம் உனதேயாக -கடக வத மகா பூதி யுக்மம் -உபய விபூதியையும் உடையவர்
அண்ணல் ஞானம் வந்து தோன்றிய அப் பொழுதே நன்னறு ஞானம் தலைக் கொண்டு நாரணற்கு ஆயினரே
பொன்னுலகம் ஆளீரோ-உபய விபூதியும் இவர் ஆதீனம்
இன்றே புக்கு -அடிக்கீழ் அமர்ந்து புகுந்தேனே -செங்கண் மாலுக்கு -ஆஸ்ரித வ்யாமோஹம் -மாலாய் பிறந்த நம்பி –
பெரிய பிராட்டியார் திருக் கண்கள் போலே கடாஷம் ஸ்ரீ சௌரி பெருமாளுக்கு என்பர்
என் காதல் உரைத்தியாகில் -என் என் என்று மீண்டும் அருளி –இது ஒப்பது வேறு எமக்கு -நமக்கு என்றுமாம்
வேறு ஒப்பதுஇல்லை -அவனுக்கும் -வேறு ஒப்பு இல்லை
சேதன லாபம் ஈஸ்வரனுக்கு -மகா புருஷார்த்தமாக நினைப்பான் -ஆசார்யர்களுக்கும் இதுவே மகா புருஷார்த்தம் பைங்கானம்
எல்லாம் உனதேயாக பழன மீன் கவர்ந்து உண்ணும் படி தருவேன் –நீயும் உன் பேடையும் இங்கே இருந்து இனிதாக வாழலாம்
-சரணாகதி செய்த பின்பு ஆசார்யர் சிஷ்யர் பகவான் மூவருக்கும் ஆனந்தம் உண்டே –
-தேக அவாசனம் காலம வரை நிர்பயமாக ஆனந்தமாக வர்த்திக்கலாமே

பிராட்டிக்கு மோஷ ப்ரதம் கொடுக்க அதிகாரம் உண்டே ஆகிலும் பைங்கானம் -இது இவற்றுக்கு அபிமதம் ஆகையாலே –
இந்த ஆழ்வாருக்கு இந்த அர்ச்சாவதார அனுபவமே போக்யமாகுமே -எல்லா எம்பெருமாங்களும் பரகால நாயகிக்கு நாயகன்
-ஸ்ரீ பூமா நீளா தேவி மார் போலேவே ஸ்ரீ பரகால நாயகியும்
அறுகால சிறு வண்டே -பூர்வர் -சீக்கிரம் சிரமம் இல்லாமல் போகலாம்
கமன சாதனம் சிறகு தான் –பட்டர் நிர்வாஹம் -ஆசார்யர் திருவடிகள் போலே பத்னி புத்ரர் -திருவடிகளும் உத்தேச்யம்
தொழுதேன் உன்னை -என்கையாலே -தலை மேலே தொழும் பொழுது ஆறு கால்களும் பட வேண்டும் –
திருக் கண்ணபுரத்து எம்பெருமான் சம்ச்லேஷம் நினைவை நினைந்தே இருப்பேன் -பட்டர் அனந்தாழ்வான் சோமாசி ஆண்டான் நம் ஆழ்வார்
அழகிய மணவாளன் -திருவேங்கடமுடையான் -எம்பெருமானார் தொலை வில்லி மங்கலம் சொல்லுவது போலே
பரகால நாயகி திருக் கண்ணபுரம் சொல்வதும்
திருக் குடந்தை ஆராவமுதன் மேல் ஆழ்வார்கள் பன்னி பன்னி மங்களா சாசனம் செய்த பலனே
-ஸ்ரீ நாத முனிகள் மூலம் நாம் திவ்ய பிரபந்தங்கள் பெறுவதற்கு காரணம்
பிரபன்ன சம்சார கூடஸ்தர் ஸ்ரீ நாத முனிகள்
பிரணய கலஹ பாசுரம் இது -அவன் கட்டாயம் வருவான் -முகம் கொடுக்காமல் இருக்க வேண்டும் என்கிறாள் தோழி இடம்
ஓர் தேராலே மன்னிலங்கு பாரதத்து –ஒப்பற்ற தேர் -கொண்டே வென்றான் இலங்கை வென்றான் உலகு அளந்தான் கர்வம் கொண்டான்
-அவன் வந்தால் கட்டிப் போட்டு விடுவேன் என்கிறாள் –பக்தியினால் கட்டிப் போடலாம் -சொல்லி விட்டு முகம் காட்ட மாட்டேன் என்கிறாள்
-பிரணய கலஹம் வார்த்தை -சம்ச்லேஷம் என்றால் விச்லேஷத்திலே முடியும் அன்றோ
என்னில் அங்கம் எல்லாம் –இன்பம் உற நினைந்து மகிழ்ந்து இருப்பேனே -சம்ச்லேஷ ரசம் அனுபவித்ததை -சொல்லி இந்த பாசுரம் நிகமிக்கிறார்
முனியே நான் முகனே முக்கண் அப்பா அனுபவம் போலே -சாற்றுமுறை பாசுரங்கள் -அந்தரயாமித்வம் சொல்லி –
தண் குடந்தை கிடந்த -மாலை நெடியானை – -புருஷோத்தமன் ஆராவமுதன் –
சீதளம் -தண்ணீர் போலே -தண் குடந்தை -நாலாயிரம் மறைந்து கிடைக்க அருள் புரியும் -ஈரச் சொற்கள் அன்றோ -கூடாரையும் வெல்பவன் அன்றோ –
சுக்காம் தரை போலே கமர் பிளந்து உள்ள ஹிருதயங்களையும் உருகப் பண்ணுமே
அடி நாயேன் நினைந்திட்டேனே -நீசனேன் நிறை ஒன்றும் இலேன் போலே
வேதாந்த சாஸ்திரம் போன்ற இந்த பிரபந்தத்தை வல்லார் தொல்லை பழ வினையை முதலரிய வல்லார் தாமே

———————————————————————————————-

ஸ்ரீ கோயில் கந்தாடை அப்பன் ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம்-
ஸ்ரீ ஸ்ரீ .உ .வே .அடூர் அசூரி மாதவாச்சாரியார் திருவடிகளே சரணம்-
ஸ்ரீ பெரியவாச்சான் பிள்ளை திருவடிகளே சரணம்-
ஸ்ரீ திருமங்கை ஆழ்வார் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம்.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s


%d bloggers like this: