பெருமாள் திருமொழி -4–ஸ்ரீ பெரியவாச்சான் பிள்ளை வியாக்யானம் –

அவதாரிகை –

பகவத் ஜ்ஞானமும் பிறந்து –இதர விஷய த்யாகமும் பிறந்து –
குணாதிக விஷயத்தை அனுபவிக்க வேணும் என்னும் ருசியும் பிறந்து
அந்த குணம் பூரணமாக அனுபவிக்கலாம் இடத்தே அனுபவிக்க வேணும் என்னும் ஆசையும் பிறந்து –
அடியார்கள் குழாங்களை உடன் கூடுவது என்று கொலோ -என்னுமா போலே
அடியார்கள் தம் ஈட்டம் கண்டிடக் கூடுமேல் -என்னும் அதுவும் பிறந்து
இப்படி பகவத் விஷயத்திலும் பாகவத் விஷயத்திலும் ஆநு கூல்யமும் –
இதர விஷய த்யாக பூர்வகமாக கண் அழிவறப் பிறக்கச் செய்தே
விரோதியும் போய்-அநந்தரம் பகவல் லாபமாகவும் காணாமையாலே

யதிவாராவணஸ் ஸ்வயம் – என்றும் –
ஆள் பார்த்துழி தருவாய் -என்றும் மேல் விழக் கடவவன் பக்கல் குறையில்லை

இதுக்கு வேறு ஒரு ஹ்ருதயம் உண்டாக வேணும் என்று பார்த்து —
சரீர சமனந்தரம் பகவல்லாபமாகில் பரிக்ரஹித்த சரீரம் ஷத்ரிய சரீரமாய்
போகங்களில் குறை வற்று இருந்த பின்பு சரீர அவசா நத்தளவும் போகங்களை புஜித்து
பின்னை க்ரமத்தாலே பகவத் பிராப்தி பண்ணுகிறோம் என்று நினைத்து இருக்கிறேன் என்று
நினைத்து ஆறி இருந்தேனாக வேணும் என்னுமத்தை திரு உள்ளத்திலே கொண்டு
தமக்கு க்ரம பிராப்தி பொறாமை தோன்ற —
ஒன்றியாக்கை புகாமல் உய்யக் கொள்வான் நின்ற வேங்கடம் -என்றும்
மந்தி பாய் வட வேங்கட மா மலை வானவர்கள் சந்தி செய்ய நின்றான் -என்றும்
கீழே அனுபவித்த ஸ்ரீ பெரிய பெருமாள் தாமே சம்சார சம்பந்தம் அறுத்துக் கொடுக்கைக்கும் –
கைங்கர்யம் கொள்ளுகைக்கும் திருமலையிலே நிற்கிறார்
ஆகையாலே ஸ்ரீ திரு வேங்கடமுடையான் திருவடிகளிலே விழுந்து
விரோதியில் அருசியும்
கைங்கர்யத்தில் ருசியும்
பிறந்த த்வரையையும் ஆவிஷ்கரிக்கிறார் –

—————-

ஊனேறு செல்வத்து உடன் பிறவி யான் வேண்டேன்
ஆன் ஏறு ஏழ் வென்றான் அடிமை திறம் அல்லாமல்
கூனேறு சங்கம் இடத்தான் தன் வேங்கடத்து
கோனேரி வாழும் குருகாய் பிறப்பேனே –4-1-

ஊனேறு செல்வத்து உடன் பிறவி யான் வேண்டேன்
இந்த சரீரத்துக்கு சொல்லுகிற குற்றம் என் என்ன -நாள் செல்ல நாள் செல்ல மாம்ஸ பிரசுரமாய் வருகையாலே
சரீரம் தடித்து -ஆத்மாதிகளுக்கு -அத்தனை -அத்தாலே வேண்டேன் என்கிறார் –
தர்மமுடைய ஸ்வரூபமும் -நித்தியமாய் இருக்கச் செய்தேயும் -அசந்நேவ -என்கிறது ஜ்ஞான சங்கோசத்தை பற்ற விறே –
அப்படியே ஜ்ஞான சங்கோ சத்தை பிறப்பிக்குமது வாகையாலே வேண்டேன் என்கிறார் –

யான் வேண்டேன் –
தலை யறுத்துக் கொள்ளுமவர்கள் சந்தனம் பூசித் திரியுமா போலே விழுக்காடு அறியாதான்
வேணுமே என்று இருந்தானாம் அத்தனை –
விவேக ஜ்ஞானம் உடைய நான் வேண்டேன் –
சரீரத்தினுடைய ஹேயத்தையும்-ஆத்மாவினுடைய வைலஷண்யத்தையும்
இது தான் தனக்கே சேஷம் என்னும் இடத்தையும் அவன் தானே அறிவிக்க அறிந்த நான் வேண்டேன் –

ஆன் ஏறு ஏழ் வென்றான் அடிமை திறம் அல்லாமல்
அவன் தானே விரோதியைப் போக்கி -கைங்கர்யத்திலே -அன்வயிப்பிக்குமவன் –
ஸ்ரீ நப்பின்னை பிராட்டியோட்டை சம்ஸ்லேஷத்துக்கு இடைச் சுவரான ரிஷபங்கள் ஏழையும் வென்றவன் –
மாதாவின் பக்கலிலே ஸ்நேஹத்தைப் பண்ணின பிதாவை அனுவர்த்திக்கும் புத்ரனைப் போலே
அடிமைத் திறம் அல்லால் –
அடிமையிடையாட்டம் -என்னுதல்
அஹம் சர்வம் -என்றும் -வழு விலா அடிமை -என்றும் சொல்லுகிறபடியே அடிமைத் திறம் என்னுதல் –

கூனேறு சங்கம் இடத்தான் –
கைங்கர்ய ருசி உடையாரை நித்ய கைங்கர்யம் கொள்ளுமவன் –
ப்ராஞ்ஜலீம் ப்ரஹ்மா ஸீ நம் -என்னுமா போலே ஸ்ரீ பகவத் அனுபவ செருக்காலே ஸ்ரீ இளைய பெருமாளைப் போலே
காட்சிக்கு நோக்காய் இருக்கிற ஸ்ரீ பாஞ்ச ஜன்யாழ்வான்-
சங்கம் இடத்தான் –
இடக்கையிலே காணில்-சங்கம் இடத்தான் -என்கிறார் –
வலக்கையிலே ஸ்ரீ திரு வாழி யாழ்வானைக் கண்டவர் ஆகையாலே -வலக்கை யாழி -என்கிறார்
திரு மார்வில் ஸ்ரீ பிராட்டியைக் கண்டவாறே -நின் வல மார்பினில் வாழ்கின்ற மங்கை -என்கிறார் –
இவர் படி இது இறே

தன் வேங்கடத்து –
அங்கே அடிமை கொள்ளுகைக்கு பாங்கான தேசமாகையாலே என்னது என்று
இவன் விரும்பின ஸ்ரீ திருமலையில் –

கோனேரி வாழும் குருகாய் பிறப்பேனே –
விரஜையைப் பற்றி அமாநவ வசத்திலே வர்த்திக்குமா போலே –
கோனேரியைப் பற்றி வர்த்திக்கும் குருகாய் பிறப்பேன் -என்கிறார் –
வாழும் –
ஸ்ரீ கோயில் வாஸம் போலே காணும் ஸ்ரீ திருக் கோனேரி யிலே-
வர்த்திக்கும் என்கிற இடத்துக்கு வேறே வாசக சப்தங்கள் உண்டாய் இருக்கச் செய்தே –
வாழும் -என்கிற சப்தத்தை இட்டபடியாலே
அங்குத்தை வாஸம் தானே போக ரூபமாய் இருக்கும் என்கை-

குருகாய் பிறப்பேனே –
பிரகிருதி புருஷ விவேகம் பண்ணுகைக்கு உறுப்பான -மனுஷ்ய ஜன்மமுமாய் –
அதிலே பர ரஷணத்துக்கு உறுப்பும் ஆகையாலே
புண்ய சரீரமான ஷத்ரிய ஜன்மமும் வேண்டாம் -என்கிறார் –
அது துர்மான ஹேதுவாகையாலே பிரகிருதி புருஷ விவேகம் பண்ணவும் மாட்டாதே –
பர ரஷணத்துக்கும் உறுப்பும் இன்றிக்கே
பாப யோநியுமாய் இருக்கிற திர்யக்காய் பிறக்க யமையும் –
ஸ்ரீ திருமலை எல்லைக்குள் பிறக்கப் பெறில் -என்கிறார் —
உடல் பிறவி யான் வேண்டேன் -என்கிறார் -குருகாய் பிறப்பேனே -என்கிறார் –
பிறவி அன்றே போலே காணும் அங்கே பிறக்கை –

—————————————————————————

அவதாரிகை –

இங்குத்தை போகங்களில் காட்டில் நிலை நின்ற போகங்களுமாய் இது போலே சாவதி யன்றியே
நிரவதியுமாய் இருக்கும் இறே ஸ்வர்க்கத்தில் போகம்
அவை பெற்றால் செய்வது என்னீர் என்ன –
அவையும் கீழில் கழித்த பூமியில் போகமும் இரண்டும் கூடக் கிடக்கிலும் வேண்டா என்கிறார் –

ஆனாத செல்வத்து அரம்பையர்கள் தற் சூழ
வானாளும் செல்வமும் மண் அரசும் யான் வேண்டேன்
தேனார் பூம் சோலை திரு வேங்கட சுனையில்
மீனாய் பிறக்கும் விதி வுடையேன் ஆவேனே— 4-2-

ஆனாத செல்வத்து அரம்பையர்கள் –
கெடாத சம்பத்து -அதாவது அழியாத யௌவன ஸ்ரீ யையுடைய அப்சரஸ் ஸூக்கள்

தற் சூழ
இவன் தான் தப்ப நினைத்தாலும் தப்ப ஒண்ணாத படி அவர்கள் மேல் விழ –

வானாளும் செல்வமும் மண் அரசும் யான் வேண்டேன்
ஸ்வர்க்காதிகள் அனுபவிக்கும் சம்பத்தோடு கூட கீழில் கழிந்த ராஜ்ய ஸ்ரீ யையும் கூட்டினாலும் வேண்டேன் –
வேண்டேன் -என்கிறது –
இவற்றுக்கு குறை உண்டாய் அன்று -நான் நினைத்த புருஷார்த்தம் அல்லாமையாலே வேண்டேன் என்கிறார் –
நீர் வேண்டி இருப்பது என் என்ன –

தேனார் பூம் சோலை திரு வேங்கட சுனையில்
தேன் மிக்கு இருந்துள்ள பொழில் என்னுதல் –
வண்டுகள் மிக்க பொழில் என்னுதல் –
பொழில் சூழப் பட்டு இருக்கிற ஸ்ரீ திருமலையில் சுனைகளில்

மீனாய் பிறக்கும் விதி வுடையேன் ஆவேனே—
கீழ்ச் சொன்ன குருகாய் பிறக்கில் அதுக்கு சிறகு உண்டாகையாலே ஸ்ரீ திருமலையில் அல்லனாய்
கழியப் பறக்கைக்கு யோக்யதை யுண்டு இறே
அப்படியும் ஓன்று அன்றியே உத்பத்தி ஸ்திதி லயங்களுக்கு ஸ்ரீ திருமலையிலேயாய் மீனாய்ப் பிறப்பேன் -என்கிறார் –
பிறக்கும் விதியுடையேன் ஆவேனே –
இப்போது மீனாய் பிறக்கவும் வேண்டா
ஒரு ஸூஹ்ருதத்தாலே அந்த ஜன்மம் மேல் வரும் என்று திண்மை பெறவும் அமையும் என்கிறார் —

——————————————————————————–

அவதாரிகை –

பார தந்த்ர்யத்துக்கு உறுப்பாகப் பெறில் கீழில் கழிந்த மனுஷ்ய ஜன்மமே யாகிலும் அமையும் என்கிறார் –

பின் இட்ட சடையானும் பிரமனும் இந்த்ரனும்
துன்னிட்டு புகல் அரிய வைகுண்ட நீள் வாசல்
மின் வட்ட சுடர் ஆழி வேம்கட கோன் தான் உமிழும்
பொன் வட்டில் பிடித்து உடனே புக பெறுவேன் என ஆவேனே– 4-3-

பின் இட்ட சடையானும் –
பின்னப் பட்ட சடையான் என்னுதல் –
பின்னே நாலப்பட்ட சடையான் -என்னுதல்
பின்னே வர்த்திக்கக் கடவன் இறே புத்ரன்-அப்படியே ப்ரஹ்மாவின் பின்னே நிற்கும் சடையான் என்னுதல் –

பிரமனும் –
இவனுக்கு ஜனகனான ப்ரஹ்மாவும்

இந்த்ரனும்
ச ப்ரஹ்ம ச சிவ -என்றால் இவர்களோடு ஒக்க -சேந்திர-என்னும்படியான இந்த்ரனும்

துன்னிட்டு புகல் அரிய வைகுண்ட நீள் வாசல்
ஒருவருக்கு ஒருவர் முன்பு போக வேண்டி இருக்கையாலே புக வரிதாய் இருக்கிற வைகுந்த நீள் வாசலிலே –

மின் வட்ட சுடர் ஆழி –
மின்னை வளைத்தால் போலே ஜ்யோதிச்சையும் உடைத்தாய் -சுற்றும் வாயையும் உடைத்தாய் இருக்கிற
ஸ்ரீ திரு வாழி யாழ்வானை யுடைய

வேம்கட கோன் தான் உமிழும் பொன் வட்டில் பிடித்து உடனே புக பெறுவேன் என ஆவேனே–
ப்ரஹ்ம ருத்ராதிகள் நெருக்கிப் புகப் பெறாதே நிற்க -பணிக்குக் கடவன் -இவனைப் புகுர விடு -என்று
உள்ளே அந்தரங்க வர்த்திக்கக் கடவர்களோடே நானும் சஜாதீயனாகப் புக வேணும் –

—————————————————————————–

அவதாரிகை –

மனுஷ்ய சரீரம் ராஜாவாகைக்கும் பொதுவாகையாலே-அது வேண்டா –ஸ்ரீ திரு வேங்கடமுடையானுக்கு உறுப்பாம் படி
ஸ்ரீ திருமலையிலே நிற்பதொரு ஸ்தாவரமாக வமையும் நான் என்கிறார்

ஒண் பவள வேலை வுலவு தண் பாற் கடலுள்
கண் துயிலும் மாயோன் கழல் இணைகள் காண்பதற்கு
பண் பகரும் வண்டினங்கள் பண் பாடும் வேம்கடத்து
செண்பகமாய் நிற்கும் திரு உடையன் ஆவேனே –4-4-

ஒண் பவள வேலை வுலவு தண் பாற் கடலுள்-
ஒள்ளிய பவளத்தை கரையிலே கொடு வந்து கொழிக்கிற பாற் கடல் -என்னுதல்
ஒள்ளிய பவளங்களை கொண்டு உலாவுகிற திரைகளை உடைய ஸ்ரமஹரமான திருப் பாற் கடலிலே என்னுதல்

கண் துயிலும் மாயோன்-
ஸ்ரீ திருப் பாற் கடலிலே -கிடந்ததோர் கிடக்கை -என்று சொல்லும்படி கண் வளர்ந்து அருளுகிற ஆச்சர்ய பூதனானவன் –

கழல் இணைகள் காண்பதற்கு
அங்குச் சென்று கிட்டிக் காண ஒண்ணாத அருமை தீரக் காணலாம் தேசத்திலே காண்கைக்காக-

பண் பகரும் –
இயலைக் கற்று சிஷா பலத்தாலே இசை வரும் தனைய வார்த்தை சொல்லும் போதும் பண்ணாய் இருக்கை

வண்டினங்கள் பண் பாடும் வேம்கடத்து
தாங்கள் பாடுகிற பாட்டுக்கு இசைந்து வண்டினங்களானவை பண் பாடுகிற ஸ்ரீ திரு மலையிலே

செண்பகமாய் நிற்கும் திரு உடையன் ஆவேனே
ஸ்ரீ திருமலையிலே செண்பகமாய் நிற்கும் சம்பத்து உண்டாக வேணும் -அதாவது -பகவத் பிரத்யாசத்தி இறே பிராப்யம்
அது கிட்டுமான பின்பு ஸ்தாவரமாய் நிற்கவும் அமையும்-மேலே ஏறின சைதன்யத்தாலே கார்யகரம் இல்லை –என்கிறார் –

————————————————————– –

அவதாரிகை –

செண்பகமானால் பரிமளத்துக்காக உள்ளே கொண்டு புகுவார்கள் என்று ஒரு பிரயோஜனத்தை கணிசித்ததாம் இறே –
அப்படியும் ஒன்றும் இல்லாத தம்பகமாகவும் அமையும் என்கிறார் –

கம்ப மத யானை கழுத்தகத்தின் மேல் இருந்து
இன்ப மரும் செல்வமும் இவ் அரசும் யான் வேண்டேன்
எம்பெருமான் ஈசன் எழில் வேம்கட மலை மேல்
தம்பகமாய் நிற்கும் தவம் உடையன் ஆவேனே –4-5-

கம்ப மத யானை கழுத்தகத்தின் மேல் இருந்து
கண்டார் எல்லாம் நடுங்கும்படி மதிப்பை உடையவனை என்னுதல் –
மதத்தாலே கம்பத்தின் நின்றும் விட ஒண்ணாத படி நிற்கும் யானை என்னுதல் –
ஒருவராலும் மேற்கொள்ள ஒண்ணாதாகிலும் ராஜாக்களை மேற்கொள்ள ஓட்டும் இறே யானைகள்
எல்லார்க்கும் பயாவஹமான யானையை மேற்கொண்டு தன் கருத்திலே நடத்தி

இன்ப மரும் செல்வமும் இவ் அரசும் யான் வேண்டேன்
அங்கே இருந்து எல்லா போகங்களும் புஜிக்கும் சம்பத்தும் அதுக்கு அடியான ராஜ தர்மமும் யான் வேண்டேன் –
நீர் வேண்டுவது என் என்னில்

எம்பெருமான் ஈசன் –
அகில ஜகத் ஸ்வாமி அஸ்மத் ஸ்வாமி

எழில் வேம்கட மலை மேல்
எல்லார்க்கும் ஸ்வாமி யாய் இருந்து வைத்து என் பக்கலிலே விசேஷ கடாஷத்தை பண்ணின என்னதான
எழிலையுடைய ஸ்ரீ திருமலையிலே –

தம்பகமாய் நிற்கும் தவம் உடையன் ஆவேனே –
தம்பகமாய் நிற்கும் தவமுடையேன் ஆவேனோ -ஒரு பிரயோஜனத்துக்கு காகாதே அங்கே மூத்தற்று தீய்ந்து போவதொரு
ஸ்தாவரமாம் தவம் உடையன் ஆவேனே -அநேக ஜன்ம தப பலம் என்று இருக்கிறார் காணும் இது தன்னை –

——————————————————————————-

அவதாரிகை –

ஸ்தாவரமானால் ஒரு நாள் உண்டாய் ஒரு நாள் இன்றியே போம் இறே -அங்கன் இன்றியே
என்றும் ஒக்க உண்டாய் இருந்த திருமலையிலே ஏக தேசமாக வேணும் நான் -என்கிறார்

மின் அனைய நுண்ணி இடையார் உருப்பசியும் மேனகையும்
அன்னவர் தம் பாடலொடும் ஆடல் அவை ஆதரியேன்
தென்னவென வண்டு இனங்கள் பண் பாடும் வேங்கடத்துள்
அன்னனைய பொற் குவடாம் அரும் தவததேன் ஆவேனே –4-6-

மின் அனைய நுண்ணி இடையார் உருப்பசியும் மேனகையும்-அன்னவர் தம் பாடலொடும் ஆடல் அவை ஆதரியேன்-
மின் போலே நுண்ணிய இடையை உடையரான தேவ ஸ்திரீகளைப் போலே அழகியராய் இருக்கிற
ஸ்திரீகளுடைய ஆடல் பாடல்களில் எனக்கு ஆதரம் இல்லை

தென்னவென வண்டு இனங்கள் பண் பாடும் வேங்கடத்துள்
தென் தென் என்று ஆளத்தி வைத்து வண்டினங்கள் பண் பாடுகிற ஸ்ரீ திருமலையிலே

அன்னனைய பொற் குவடாம் அரும் தவததேன் ஆவேனே –
அப்படிப்பட்ட பொற்குவடம் என்னும் அத்தனை -வேறு உபமானம் இல்லை –

அரும் தவததேன் ஆவேனே –
ஸ்ரீ திருவேங்கடமுடையானுக்கு அவ்வருகு இருக்கில் இறே -ஆகையால் அரும் தவத்தன்-என்னக் குறை இல்லை இறே –

———————————————————–

அவதாரிகை –

ஸ்ரீ திருமலையில் அதிகாரமானால் ஏற வல்லார் அனுபவித்து -மாட்டாதார் இழக்குமதாய் இருக்கும் இறே
அப்படி இன்றியே எல்லார்க்கும் அனுபவ யோக்யமாய் இருக்கும் இருக்கும் கானாறாக வேணும் நான் என்கிறார் –

வான் ஆளும் மா மதி போல் வெண் குடை கீழ் மன்னவர் தம்
கோனாகி வீற்று இருந்து கொண்டாடும் செல்வறியேன்
தேனார் பூம் சோலை திரு வேங்கட மலை மேல்
கானாறாய் பாயும் கருத்துடையன் ஆவேனே– 4-7-

வான் ஆளும் மா மதி போல் வெண் குடை கீழ் –
ஆகாசப் பரப்புக்கு எல்லாம் சந்தரன் ஒருவனுமே யானாப் போலே லோகம் எல்லாம் தன்
வெண் கொற்றக் குடைக்கீழே ஒதுங்கும் படியாக

மன்னவர் தம் கோனாகி –
நஷத்ர தாரா கணங்கள் சந்த்ரனை சேவித்து இருக்குமா போலே ராஜாக்கள் எல்லாம் வந்து
சேவித்து இருக்கும் படி ராஜராஜனாய்

வீற்று இருந்து கொண்டாடும் செல்வறியேன்
வேறு பட இருந்து கொண்டாடும் சம்பத்து எனக்கு பிரதிபத்தி விஷயமாய் இருக்கிறது இல்லை

தேனார் பூம் சோலை திரு வேங்கட மலை மேல்
தேன் மிக்கு இருந்துள்ள சோலையை உடைய ஸ்ரீ திருமலை மேல்

கானாறாய் பாயும் கருத்துடையன் ஆவேனே–
சஹ்யம் பற்றினதாகில் கீழே போம் இறே -அங்கே சுவறிப் போம் காட்டாறுகள் அபிசந்தியை யுடையேனாக வேணும் –

—————————————————————

பிறையேறு சடையானும் பிரமனும் இந்திரனும்
முறையாய பெரு வேள்வி குறை முடிப்பான் மறை யானான்
வெறியார் தண்சோலை திருவேங்கட மலை மேல்
நெறியாய் கிடக்கும் நிலை வுடையேன் ஆவேனே– 4-8-

பிறையேறு சடையானும் பிரமனும் இந்திரனும்
சாதக வேஷம் தோற்றும் படி ஜடையோடு இருக்கச் செய்தே ஸூ க பிரதானன் என்று தோற்றும்படி

பிறையை தரித்துக் கொண்டு இருக்கிற ஹரனும் –
அவனுக்கு ஜனகனான ப்ரஹ்மாவும் -சேந்திர -என்னும் படியான இந்த்ரனும் –

முறையாய பெரு வேள்வி குறை முடிப்பான் –
தந்தாமுடைய அதிகார அனுகுணமாகப் பண்ணும் யஜ்ஞ பலமான அதிகாரங்களைக் கொடுக்குமவன் –

மறை யானான்
ப்ரஹ்மாதிகளுக்கு-ஆஸ்ரயணீயம் என்னும் வேதைக சமதி கம்யனானவன்

வெறியார் தண்சோலை திருவேங்கட மலை மேல் நெறியாய் கிடக்கும் நிலை வுடையேன் ஆவேனே–
பரிமளம் மிக்கு குளிர்த்தியை உடைய ஸ்ரீ திருமலை மேலே ஆறானாலும் ஒருக்கால் பெருகினால் விநியோகப்பட்டு
வற்றினால் விநியோகப்படாது இறே
அங்கன் இன்றியே எப்போதும் ஒக்க வைஷ்ணவர்கள் சஞ்சரிக்கையாலே அவர்கள் பாத ரேணு படும்படி வழியாய்க் கிடக்கும்
துணிவு உடையேன் ஆவேனே –
தொண்டர் அடிப்பொடி யாட நாம் பெறில் -என்று இருக்குமவர் இறே –

——————————————————

செடியாய வல் வினைகள் தீர்க்கும் திரு மாலே!
நெடியானே! வேம்கடவா! நின் கோயிலின் வாசல்
அடியாரும் வானவரும் அரம்பையரும் கிடந்தது இயங்கும்
படியாய் கிடந்தது உன் பவள வாய் காண்பேன –4-9-

செடியாய வல் வினைகள் தீர்க்கும் –
தன திருவடிகளிலே தலைசாய்த்தாருடைய பாபபலமான சம்சார சம்பந்தத்தை அறுத்துக் கொடுக்குமவன் யாய்த்து –
செடி -பாபம் –

திரு மாலே!
அதுக்கு நிபந்தனம் கூட இருந்து செய்விப்பார் உண்டாகை

நெடியானே!
அவளாலும் -என்னாலும் பொறுக்கப் போகாது -என்ற போது -என்னடியார் அது செய்யார் -என்று ஆஸ்ரித விஷயத்தில்
ஓரம் எல்லை காண ஒண்ணாதவன் –

வேம்கடவா! நின் கோயிலின் வாசல்
தேவரீருடைய திரு வாசலிலே

அடியாரும் வானவரும் அரம்பையரும் கிடந்தது இயங்கும் படியாய் கிடந்தது –
அநந்ய பிரயோஜனரும் -பிரயோஜனாந்தர பரரும்-அந்ய பரரும் கிடந்தது சஞ்சரியா நின்றால்
ஒரு நினைவுற்று அசேதனவத் கிடக்க வேணும்

உன் பவள வாய் காண்பேன –
பார தந்த்ர்யத்துக்கு அசேதன சமாதியாகவும் வேணும் -அது புருஷார்த்தமாகைக்கு காணவும் வேணும் –

—————————————————————————–

அவதாரிகை –

கிட்டும் அளவும் வேண்டா என்கிறீர் -கிட்டின வாறே அனுபவிக்கிறீர் என்ன -அவை கிட்டினாலும் வேண்டா என்கிறார் –

உம்பர் உலகாண்டு ஒரு குடை கீழ் உருப்பசி தன்
அம் பொற் கலை அல்குல் பெற்றாலும் ஆதரியேன்
செம் பவள வாயான் திரு வேம்கடம் என்னும்
எம்பெருமான் பொன் மலை மேல் ஏதேனும் ஆவேனே –4-10–

உம்பர் உலகாண்டு ஒரு குடை கீழ் –
உபரிதன லோகங்கள் எல்லாம் தன் ஒரு முத்தின் குடைக் கீழே செலுத்தி

உருப்பசி தன் அம் பொற் கலை அல்குல் பெற்றாலும் ஆதரியேன்
அவற்றைக் கிட்டுவித்தாலும் எனக்கு ஆதரம் பிறவாது

செம் பவள வாயான்
உருப்பசியைக் கண்டால் அநாதரிக்கும் படி யாய்த்து உள்ளு நிற்கிற விஷயத்தின் படி –

திரு வேம்கடம் என்னும் எம்பெருமான் பொன் மலை மேல் –
என்னாயனுடைய மலை மேல்
என்னாயனுடைய ஸ்லாக்யமான ஸ்ரீ திருமலையிலே

ஏதேனும் ஆவேனே –
ஸ்ரீ அனந்தாழ்வான் இவ்விடத்துக்கு -ஸ்ரீ திருவேங்கடமுடையான் தானாகவே அமையும் -என்னும்
அது என் என்னில் -சேஷ பூதர் திரளுக்கு புறம்பான சேஷியாகிலும் அமையும் என்கை
அங்கன் அன்றிக்கே ஸ்ரீ பட்டர் அருளிச் செய்யும் படி –
நாம் அறிய வேண்டா
திரு வேங்கட முடையானும் அறிய வேண்டா –
கண்டாரும் அறிந்து ஸ்லாகிக்கவும் வேண்டா
ஸ்ரீ திருமலை மேலே உள்ள தொரு பதார்த்தமாக அமையும் -என்றார் –

——————————————————————–

மன்னிய தண் சாரல் வட வேம்கடத்தான் தன்
பொன் இயலும் சேவடிகள் காண்பான் புரிந்து இறைஞ்சி
கொன் நவிலும் கூர் வேல் குலசேகரன் சொன்ன
பன்னிய நூல் தமிழ் வல்லார் பாங்காய பத்தர்களே 4-11-

மன்னிய தண் சாரல் வட வேம்கடத்தான் தன் பொன் இயலும் சேவடிகள் காண்பான்-
கண்டால் கால் வாங்க மாட்டாதே பிணிப்ப்படும்படி ஸ்ரமஹரமான பர்யந்தத்தை உடைய தமிழுக்கு எல்லையான
ஸ்ரீ திருமலையை உடையவனுடைய ஸ்லாக்யமான திருவடிகளைக் காண்கைக்காக

புரிந்து இறைஞ்சி
காண வேண்டும்படி பக்தியை உடையரேத் தலையாலே வணங்கி கவி பாடினாராய்த்து

கொன் நவிலும் கூர் வேல் குலசேகரன் சொன்ன
பிரதி பஷத்தை வெல்ல வல்லார் போலே யாய்த்து கவி பாடி இருக்கும் படியும்

பன்னிய நூல் தமிழ் வல்லார்
பரம்பின லஷணோபேதமான தமிழ்த் தொடையை வல்லவர்கள்

பாங்காய பத்தர்களே –
இங்கேயே இருந்து -அது வர வேணும் இது வர வேணும் என்னாதே அவனுக்கு இஷ்ட விநியோஹ அர்ஹம் ஆவார்கள் –

————————————————————

ஸ்ரீ கோயில் கந்தாடை அப்பன் ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ பெரிய வாச்சான்  பிள்ளை  ஸ்வாமிகள் திரு வடிகளே சரணம்.
ஸ்ரீ குலேசேகரர்    ஆழ்வார் ஸ்வாமிகள் திரு வடிகளே சரணம்.
ஸ்ரீ பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள்  ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திரு வடிகளே சரணம்

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s


%d bloggers like this: