Archive for August, 2015

திருப்பாவை — சிற்றம் சிறு காலே – வியாக்யானம் .தொகுப்பு –

August 26, 2015

அவதாரிகை –

கீழ்ப் பாட்டிலே —உபாய ஸ்வரூபத்தை சொல்லி–தங்கள் உத்தேச்யம் கைங்கர்யம் என்று பிரபந்த தாத்பர்யத்தைச் சொல்லி-முடிக்கிறார்கள் –
இப்பாட்டில்-உபேய ஸ்வரூபத்தை-விவரிக்கிறார்கள் –இதில் –
1-பிராப்ய ருசியையும்-2-பிராப்யம் தான் இன்னது என்னும் இடத்தையும் –3-அத்தை அவனே தர வேணும் என்னும் இடத்தையும் –
4-தங்கள் பிராப்ய த்வரையையும்–அறிவிக்கிறார்கள் –
திருவாய் மொழியில்
எம்மா வீட்டிலே பிராப்யத்தை நிஷ்கர்ஷித்து–அதில் சரம தசையான அர்த்தத்தை–நெடுமாற்கு அடிமையிலே -அனுபவித்து முடித்தது –
இதில் முந்துற -சரம தசையான -நெடுமாற்கு அடிமையில் அர்த்தத்தை அனுபவித்து–அது நிலை நிற்கைகாகவும்
அத்தை காத்தூட்டுகைக்காகவும்–எம்மா வீட்டில் அர்த்தத்தோடு தலைக் கட்டுகிறது –

நாராயணனே நமக்கே பறை தருவான்--நாராயணனே தருவான் சொல்லி–இதில் நாராயணனே பறை என்கிறார்கள் –
பறை பிராப்யம் -பிரார்த்திக்கிறார்கள்–பறை முற்பட சொல்லி தருவான் அப்புறம்–இங்கே கறவைகளில் -தருவான் -சொல்லி பறை
பிராப்ய ருசி கொடுத்து -பிராபகம் சொல்ல வேண்டும்–ருசி விளைவித்து –
திருமந்தரம் -த்வயம் -சரம ஸ்லோகம் முமுஷுப்படி–சரம ஸ்லோகம் சொல்லியும் த்வயமும் -அப்புறம் பல –
யாத்ருசிக படி /–ஞான வேளை -பலம் பெருமை தெரிவித்து -அடைய என்ன ருசி வந்த பின்பு–அனுஷ்டான வேளை -சாதனம் செய்து பலன் –
advt -பலம் சொல்லி விலை சொல்வது போலே —மனசில் பதிந்த பின்பு எத்தனை விலையானாலும் வாங்கிக் கொள்ள
பறை சொல்லி தருவான் முதலில்–அனுஷ்டானம் இங்கே கறவைகள் சொல்லி சிற்றம்
பிராப்ய ருசி -பிறப்பித்து பிராபகம் இறங்க–உபாய ச்வீகாரம் சொல்லி பிராப்யம் பலம் கிடைக்க
நமக்கே அதிகாரி ஸ்வரூபம் இரண்டு பாட்டிலும்–அவனே உபாயம் -அவன் ஆனந்தத்துக்கு கைங்கர்யம் –
அநந்ய போக்யத்வம் -அவனையே போக்யமாக கொள்ளுதல் -வேறு ஒன்றும் இனியது இல்லை
விகித விஷய நிவ்ருத்தி தன்னேற்றம்–அநந்ய உபாயத்வம்–அநந்ய அர்ஹத்வம்—செல்வ சிருமீர்கள் -வையத்து வாழ்வீர்கள் நாமும்
நாங்கள் நம் பாவைக்கு–புண்ணியம் யாம் உடையோம் -நாம் நாங்கள்–தங்களை உறைத்து பாட்டு தோறும்
ஸ்வரூபத்திலும் -நமக்கே–பிராப்யம் உணர்ந்த நமக்கே–பிராபகம் உணர்ந்த நமக்கே–தூயோமாய் வந்தோம் —இரண்டு சுத்தி சொல்லி
சித்த உபாயம் பற்றின பின்பு–பற்றின பற்றுதலும் சாதனம் இல்லை–ச்வீகாரத்தில் உபாய பாவம் தவிர்க்கும் ஏக சப்தம்
மாம் ஏகம் சரணம் விரஜ -பற்றுதலும் உபாயம் இல்லை–சாத்திய உபாயத்தில் ருசி வாசனை இல்லாமல் சித்த உபாயம் பரிகரித்து
உபாய புத்தி இல்லாமல்-சவ ஸ்பர்சம் போலேயும்–நீச ஸ்பர்சம் -தீர்த்தமாடி -போக்கி -ச்வீகாரம் உபாய புத்தி-
இந்த இரண்டும் இல்லை கீழ் பாட்டில் சொல்லி-சாத்தியத்தில் வந்தால் பிரயோஜன புத்தி விஷ போஜனம்
அவன் இடமே -அவனையே உபாயமாக கொண்ட பின்பு-வேறு ஒன்றை ஐஸ்வர்யம் -தாழ்ந்த செயல் -அபசாரம்
பர்த்ரு சகவாசம் -பர புருஷ சம்பந்தம் ஏற்படுத்திக் கொடுக்க சொல்வது போலே –
நம் ஆனந்தம் காரணமாக செய்யும் கைங்கர்யம்- உச்சிஷ்டஅன்னம் போலே –-போக சுத்தி பண்ணுகிறார்கள் இதில் –
ஆசற்றார் மாசற்றார் இரண்டு தோஷமும்–ஆசு -உபாய விஷய குற்றங்கள்–மாசு -உபேய விஷய குற்றங்கள்
சர்வ தரமான் -உபாய விஷய குற்றங்கள்–சர்வ காமான் சந்தஜ்ய -உபேய விஷய குற்றங்கள்
தொழுமின் தூய மனத்தராய் —ஆறு -பிராபகம்–நிகர்ஷகம் சொல்லி–பெருமை சொல்லி–சம்பந்தம் சொல்லி
பூர்த்தி சொல்லி–பிராயாசித்தம் சொல்லி–பலம் சொல்லி–ஆறு விஷயங்கள் உண்டு இதிலும்–பேற்றில் த்வரிக்கை -துடிக்க வேண்டும்
தேடி -சிற்றம் சிறுகாலை–சாத்தியத்தில் சாதனா புத்தி வரும்படி கலக்கம் பொற்றாமை அடியே போற்றி –
ஆர்த்தியை ஆவிஷ்கரித்து -வளைக்கை கொள்ளாமல் போக கூடாது--உனக்கே நாம் ஆட் செய்வோம் -பிராப்யாந்தர சரத்தை குலைக்கை
புருஷார்த்தம் இடைவிடாமல்-அபேஷை மற்றை நம் காமங்கள் மாற்று-இந்த ஆறும்-
காலமே கண் உறங்காமல் வந்த த்வரை–போற்ற பொருள் தேடும் கலக்கம்–வடிவைக் காட்டி வளைக்கை
நோன்பில் பறை தருவான் அன்று காண் -வியாஜ்யம் —பரிபூரணம் கைங்கர்ய அபேஷை உனக்கே–களை அறுத்து மற்றை நம் காமங்கள் மாற்று
பிரார்த்திக்கிற காட்டி–நாம் உடையோம் புண்ணியம் பலன்களை காட்டி வெளி இடுகிறார்கள்
மாணிக்கம் இட்டு தவிடு கொள்வார் போலே வேறு பிரயோஜனம் பெற்று போவது

உபாயாந்தரம் பலாந்தரம் இரண்டும் விரோதிகள் -தானே–அவனைப் பற்றி எல்லா பலன்களும் பெறலாம்
பரந்த படி –
முதல் வாக்கியம் -த்வயம் -சொல்லி -துணுக துணுக -அவனை மாசுசா சொல்லி ‘
உத்தர வாக்கியம் –
அவர்கள் ஆனந்தத்துக்கு கைங்கர்யம் பிரார்த்தனை –
பூர்வ வாக்கியம் -மட்டும் கேட்டு நெஞ்சு துணுக -எது கேட்டாலும் கொடுத்தாகணுமே –
அல்பம் பலம் கேட்டு போவானே —உத்தர வாக்கியம் கேட்டதும் நெஞ்சு தைர்யம் —சேதனன் சொல்லும் மாசுச -வார்த்தை இது
மாசுச என்கையாலே சோக ஜனகம் -உண்டே —ஸ்வரூப அனுரூபமான பலம் அத்யந்த பரதந்த்ரம்
கிருஷ்ணன் பாரார்த்த்யம் ஸ்வயம் -தெரிவித்தாள் ஆண்டாள்–பாரதந்த்ர்யம் -அத்யாபயந்தி தெரிவிக்கிறாள்
நாட்டார்க்கு இசைவுக்கு நோன்பு வியாஜ்யம் பற்றினோம்–எங்களுக்கு உத்தேச்யம் உன் திருவடிகளில் செய்யும் நித்ய கைங்கர்யம்
எம்மா வீட்டில் அர்த்தத்துடன் தலைக் கட்டி–தனக்கே யாக எனைக் கொள்ளும் ஈதே-எனக்கு கண்ணனே சிறப்பு 2-9-4-
பிராப்யம் நிஷ்கர்ஷிது -எம்மா வீட்டில்-ஒழிவில் காலம் -பிராப்யம் பிரார்த்தனை அடிமை செய்ய வேண்டும்-நெடுமாற்கு அடிமை பாகவத சேஷத்வம் -8-10-
ஆண்டாள் தொடங்கும் பொழுதே பாகவத -சேஷத்வம் சொல்லி-பிராப்ய நிஷ்கர்ஷம் கடைசியில்
அக்ரூரர்–ஆராய்ந்து அருள் எம் மேல் விழியாயே–பாரித்து வந்து-வந்த கார்யம் கேட்டு-சம்மானம் உபகரணங்கள் அருள இசைந்தான்

சிற்றம் சிறுகாலே  வந்து உன்னைச் சேவித்து உன்
பொற்றாமரை அடியே போற்றும் பொருள் கேளாய்
பெற்றம்மேய்த்து உண்ணும் குலத்தில் பிறந்து நீ
குற்றேவல் எங்களைக் கொள்ளாமல் போகாதே
இற்றைப் பறை கொள்வான் அன்று காண் கோவிந்தா
எற்றைக்கும் ஏழு ஏழு பிறவிக்கும் உன் தன்னோடு
உற்றோமே யாவோம் உனக்கே நாம் ஆட்செய்வோம்
மற்றை நம் காமங்கள் மாற்றேலோ ரெம்பாவாய்

வியாக்யானம் –

சிற்றம் சிறுகாலே –
சிறு பெண்கள் எழுந்திருக்க ஒண்ணாத குளிர் போதிலே —சத்வம் தலை எடுத்த காலத்திலே-
அநாதி அஞ்ஞான அந்தகாரம் நீங்கி–பகவத் விஷயம் வெளிச்செறித்த காலத்தில் -என்றுமாம் –
நாரணனைக் கண்டேன் –பகல் கண்டேன் -என்னக் கடவது இ றே –
சிற்றம் சிறுகாலே -என்று ஜாதி பேச்சு–வெட்ட விடியாலே-என்னுமா போலே –

வரக் கூடாத நாங்கள் -வந்தோம்-சேவிக்கக் கூடாதவர் சேவித்தோம்-போற்றக் கூடாதவர் போற்றினோம்
பொருள் கேட்கக் கூடாதவர் கேட்டோம் –சிறு பெண்கள் குளிர் காலம் புறப்பட மாட்டாதே-த்வரை பார் –
சிற்றம் சிறுகாலை வந்து –
ஆபிமுக்கியம் பிறந்த காலம் சத்வ காலமாக முடிந்தது-மாசம் பஷம் போலே வேளையும் வாய்த்ததே –
ஆத்மசிந்தனம் -சத்வம்-பௌர்ணமி நன்னாள் திவசம் முகூர்த்தமும்-ப்ரஹ்மமாகிய ப்ரஹ்ம முஹூர்த்தம் உயர்ந்த முஹூர்த்தம்
காலை -செங்கல் பொடி கூரை தாமசர் உணரும்
சிறு காலை -ஆய்ச்சியர் மத்தினால் சுய கிருத்தியம் அதிகரிக்கும் ஆய்ச்சியர் மத்தினால் ஓசை படுத்திய காலை
சிற்றம் சிறு காலை -அதற்கும் முன்னே உணர்ந்த தாங்கள் –
இரவு போனது பகல் வர வில்லை நடுவில்-4 மணி-அஞ்ஞானம் தசை முடிந்து-பிராப்தி அடையும் முன்பு
இருக்கும் நாள் குண அனுபவம் பொது போக்கு-முனிவர்களும் யோகிகளும் உணர்ந்த காலை-முக்தன் -இல்லை முமுஷு ஆனபின்பு –
இருள் அகன்ற -வெளிச்சம் வர வில்லை-இதர விஷய பிராவண்யம் அறிவு கேடு இல்லாமல்
பகவத் விஷயம் அறிந்து துடிக்கும் நேரம் பரிமாற்றம் இல்லாமல்-காலை நல் ஞான துறை-தீர்த்தம் அவஹாகம் யோக்யமான காலம்
திரு விருத்தம்-தாமரையாள் கேள்வன் ஒருவனை உணர்வும் உணர்வு நல் ஞானம்-சரியான துறையில் -சதாசார்ய உபதேசம்-பிராட்டி புருஷகாரம்
சிறுகாலை வரில் உன்னை காண ஒண்ணாது என்று சிற்றம் சிறு காலை வந்தோம் –
சிறுகாலை ஊட்டி ஒருப்படுத்தென் யசோதை –இளம் கன்று-காலையில் காலிப் பின் போம்
எல்லியம் போதாக பிள்ளை வரும்-நீராட்டு அமைத்து வை அப்பனும் உண்டிலேன்
ஆடி அமுது செய்-கன்னி ஒருத்தி இரா நாழிகை மூவேழு 21 நாழிகை கழித்து வருவான் –
ஒரு நாழிகை 24 நிமிஷம்-இரவு 2-3-வரை ஆகுமே மாலை ஆறு தொடங்கி–சிற்றம் சிறுகாலை தானே பிடிக்க முடியும் –

வந்து –
சேதனருக்கு பகவத் லாபம் அவன் வரவாலே இருக்க–வந்து -என்றது ஆதர அதிசயத்தாலே –
இது தான் அங்குத்தைக்கும் மிகையாக இருப்பது –
எங்கனே என்னில் –
பெருமாள் ரிஷிகள் இடம் அருளிய வார்த்தை —நீ இருந்த இடத்தே வந்து–ராகம் க்ரம பிராப்தி சாஹியாது இ றே –
வந்து –
நீ வர வேண்டி இருக்க நாங்கள் வந்தோம் –போய் இல்லை –வரவுக்கு நோவு படுகிறவன் வார்த்தையால்
சர்வ லோக -சொல்லியும் -புண் படுத்தி-சரண்யராய் பற்றி வந்தாரை -உண்டாக்கி -புத்தி கொடுத்து கார்யம் கொள்ள வேண்டி இருக்க
இப்படி கார்யம் -தாமதித்தேனே-நாலடி இட்ட நாங்களும் வந்தோம்
ரிஷிகள் -வந்ததும் துடித்தான் பெருமாள்-பரமபதம் அயோதியை -தண்டகாரண்யம்-ரிஷிகள் குடில் மாறி —தாம் வந்த தூரம் பாராமல் -ஷமை
கண்ணன் -பரமபதம் மதுரை ஆய்ப்பாடி-இவர்கள் -ஓர் அடி வைத்தாலும் –என்னுடைய சோர்வால்
வந்து
மழை கொலோ வருகிறதோ-வீதியூடே-நம் தெருவே நடுவே-கதவின் புறமே வந்து-முற்றம் புகுந்து-நாகணை மேல் நல்கி
நாங்கள் படுக்கை விட்டு காவல் கடந்து –கறவைகள் பின் சென்று நிகர்ஷம் போலே
வந்து -தப்பைச் செய்தோம் என்கிறார்கள் –
ஸ்வரூபம் உணராது பொழுது பிராப்தமாய் இருக்கும்-ஸ்வரூபம் உணர்ந்தால் இது துடிப்பு பிராப்தமாய் இருக்கும்-உபாயாந்தரம் நிஷ்டர் நிவ்ருத்தி தோஷம் –

உன்னைச் சேவித்து -ரஷிக்கும் உன்னைச் சேவித்து —பலமுந்து சீர் என்று இ றே இருப்பது –
அதுக்கு மேலே ஓர் அஞ்சலியையும் உண்டறுக்க மாட்டாத
உன்னைச் சேவித்து –
தொழுது எழும் அதுவும் மிகையான உன்னை சேவித்து —சேவ்யரான நாங்கள் சேவகராம்படி -அத்தலை இத்தலை யாவதே –
முயற்சி செய்வது தோஷம்–சிற்றம் சிறுகாலை எழுந்தது தோஷம்-வந்தது தோஷம்
எத்தை தின்னால் பித்து தீரும்–பிராப்ய துடிப்பின் காரணம்–பெண்மையும் சிந்தித்து இராமல்–அடங்காமல் வாசல் படி கடந்து –
வந்து செய்த தப்பு என்ன
உன்னை சேவிக்கவும் செய்தோம்–எங்கள் ஸ்வரூபம் அறியா விட்டால் -மட்டும் இல்லாமல்–உன் ஸ்வரூபம் தான் உணர்ந்தோமோ –
ஒன்றுமே செய்யாமல் உள்ளம் உருகுவாயே–கடனாளி–அஞ்சலி -பரம்
மித்ர பாவனையே -நண்பன் வேஷம் விடாத உன்னை சேவித்தோம்–வரவு தானே மிகை–எல்லாம் செய்தோம் துராதாரர் போலே
செய்தலை நாற்று போலே அவன் செய்வது செய்து கொள்ளட்டும்-ஓர் அஞ்சலி உண்டு அறுக்க மாட்டாத தத்வம் ஜீரணம் ஆகாதே
உன்னை உருக்கும்படியான கார்யம் –

எங்கள் ஸ்வரூபம் அறியாமலும்
உன் ஸ்வரூபம் அறியாமையாலும்
சு பிரவ்ருத்தி -செய்து
சுகத ச்வீகாரம் –
மத் ரக்ஷணம்  பொறுப்போ பலமோ என்னது இல்லை

உன் பொற்றாமரை அடியே –
மகார்க்கமுமாய்–போக்யமுமாய்–பிராப்தமுமாய்–இருந்த திருவடிகளிலே –
அடியே -என்று அவதாரணத்துக்கு கருத்து –வேறு ஒரு பிரயோஜனத்துக்கு ஆளாகாது இருக்கை
உன் பொன்னடி--உலகம் அளந்த பொன்னடி இல்லை–காடுறைந்த பொன்னடி வேண்டாம்
உலகம் அனைவருக்கும்–வானவர் தம் சென்னி மலர் கண்டாய் சாழலே
மண் சட்டி தொடக் கூடாது -துத்தம் ஆனா காலம்–பித்தளை செப்பு -தொட்டாரே தொடலாம் சுத்தி பண்ணலாம்
வேறு யாரும் தொடக் கூடாது–வெள்ளி யார் தொட்டாலும் சுத்தி–தங்கம் சுத்தி இல்லா விடிலும் யாரும் தொடலாம்
உபயோக படுத்தின வெள்ளி நெருப்பில் காட்டி–தங்கம் தோஷம் இல்லை -சாஸ்திரம்
பொது நின்ற பொன்னம் கழல்–விட்டால் பிழைக்க ஒண்ணாது–பொன் தாமரை அடி
வெறும் பொன் இல்லை–சாதனம் சாத்தியம் இரண்டும் பூர்ணம்–தாமரை பொன் அடி பிராப்ய பிராபக
தவம் மதியம் தனம் பாத பங்கஜம்–பொன்னும் பூவும் புறம்பே தேட வேண்டாம்–உன் பொன் தாமரை அடி
போற்றும்-
போற்றுகை யாவது சுவாமிக்கு மங்களா சாசனம் பண்ணுகை –
பிராப்தமாய்–ஸ்ப்ருஹ ணீ யமாய்–சௌகந்த்ய சௌகுமார்ய லாவண்யங்களாலே–பரம போக்யமான-உன் திருவடிகளையே
மங்களா சாசனம் பண்ணுகைக்கு-பிரயோஜனத்தைக் கேளாய் –

பொருள் கேளாய் –
முன்பே இருக்கிறவனை -கேளாய் -என்பான் என் என்னில் —இவர்களுடைய ஸ்தநாத்ய அவயவங்களிலே-அந்ய பரனாய் இருக்கையாலே
உன் பராக்கை விட்டு நாங்கள் சொல்லுகிற வார்த்தையைக் கேளாய் -என்கிறார்கள் –அவனும் இவர்கள் பேச்சு அன்றோ -என்று கேட்டான் –
கீதை தான் ஆசார்யன் அர்ஜுனன் சிஷ்யன்–திருப்பாவை -ஆண்டாள் ஆசார்ய ஸ்தானம் அவன் கேட்க –

போற்றும் பொருள்
சொல்லத் தொடங்கினவாறே–சிவந்த போதரிக் கண் அழகை–கோவை கனிவாய் பழுப்பும்
இவர்கள் பொற்றாமரை அடியில் கண்ணை வைத்து–அந்ய பரனாய் இருந்தான்
மையல் மிக்கு வெறித்து பார்த்து இருக்க -கேளாய் -முதுகில் தட்டி பராக்கு பார்க்காதே–வார்த்தை சொல்லா நிற்கும் பொழுது கேளாய் சொல்வதால் அந்ய
மாசுச -சோக ஜனகம் போலே–கேளாய் என்பதால் கேளாமல் பராக்கு பார்த்து இருக்க ஸ்தம்பித்து இருக்க
எங்கள் பிராப்யம் அழித்து உன் பிராப்யம் பெறப் பார்ப்பது–அடியை விட்டு தொடையை தட்டு கிறார்கள்
அத்யாபயந்தி ஓதுவிக்க இழிந்தவள்-
ஸ்ருனு அர்ஜுனன்–அத்யாபனம் டீச் பண்ணுவது கற்ப்பிபது–அதேதா வேதம் பாராயணம் -மாணவன் student
திவ்ய பிரபந்தம் கற்க ஆரம்பிக்கும் பொழுது–இவன் தனக்கும் ஒரு சிஷ்யன் போலே ஆக ஒண்ணாதே இவர்களுக்கு
தூங்கி இருப்பவனை எழுதி -எப்பொழுது தூங்கினான் தெரியாமல் அர்ஜுனன்–கேளீரோ பெண்களுக்கு கிருத்யாம்சம் சொல்லி
கேளாய்--பாகவதர்கள்–இவனுக்கு கர்தவாம்சம் சொல்ல கேளாய்–எனக்கு உங்கள் பேச்சே அழகு–பொருள் கேள்வியாக
உசித மாடு மேய்க்கை தவிர்ந்து–இற்றைக்கு இதுவே–நீ கேளாய்
சீரிய சிங்காசனம்–நீ போற்றும் பொருள் கேளாய்-கிரமத்தில் செய்வோம் ஆகட்டும் பார்க்கலாம் -ஆறி இருக்க ஒண்ணாது
த்வரிக்க–பேறு உங்கள் நீங்கள் த்வரிக்கை–இவ்வளவாகில் துடித்தது நீ தான் -யோசனை செய்து பார்

பிறந்த நீ -எதிர் சூழல் புக்கு–கிருஷி பண்ணின நீ -பல வேளையில் ஆறி இருக்க கூடாதே--குற்றேவல் கொள்ளாமல் போகாது
சூழல் -அவதாரம்–பெரும் சுழல் சம்சாரம் —ருசி வளர்த்த நீ–பேற்றுக்கு முற்பாடனாக வேண்டும்
அவதாரம் பல பிரயோஜனம் உண்டே–வாயை கிளற அவன் வார்த்தை பேச–பிறந்தாய் மட்டும் இல்லை
பெற்றம் மேய்த்து உண்ணும் பிறவி–இடையர் ரஷிக்க–பிறவாதே -பிறப்பிலில் பிறவி அற்றார் முகம் கொடுக்கும்
பிறவிக்கு போர பயப்பட்டு உன்னையே கால் கட்டும் இடம் வந்தோமோ-ஆசார்யர் பிரதானர் வசிஷ்டர் ராஜகுலத்தில் பிறந்த பொழுது வந்தோமோ
பசு மேய்க்க வந்து–அறிவு ஒன்றும் இல்லாத ஆய்க்குலம்–உழக்கு நெல் ஒரு பசு கூலி–என்ன
பசுவை தொட்டு உழக்கு போடு-வாலால் -முகம் தொட்டால் முட்டும்-வால் இல்லா பசு -இல்லை என்றால் சரி என்பாராம் சரி என்பான்
கூலி குறைக்க வால் அறுத்து-அறிவு கேடு-வாலால் உழக்கு பேசி வயிறு வளர்க்கும் குலம்-
பரமபதம் அயோதியை வரவில்லை–பெற்றம் மேய்த்து –சு ரஷணம் பண்ணாத குலம் பர ரஷணமும் செய்யாத குலம்
ஆசைப் பட்டு பிறந்த நீ-வட மதுரை பிறந்தான் பெற்றது ஆயன் இல்லை-குலத்தில் பிறந்த-பெற்றம் மேய்த்து உண்ணும் குலம்
வயிறு வளர்க்கும் ஜீவனம்-மேய்ந்தால் அல்லது உண்ணாத குலம்-பசு சாப்பிடா விடில்-பெற்றம் மேய்த்து பிறகு தான் உண்ணும்
குழந்தை உண்ணா விடில் தாய்-ஆடி அமுது செய் அப்பனும் உண்டிலன் -பசு மேய்த்த பின்பு
பக்த விலோசனம் அமுது-பொதுவான கண்ணன்-உங்களுக்கு தனியாக என்ன-அந்தரங்க விருத்தி குற்றேவல் கொள்ள வேணும் பிரார்த்தனை இல்லை’
-கொள்ளாமல் போகாது -மடி பிடித்து-பெற்றம்மேய்த்து உண்ணும் குலத்தில் பிறந்து நீ
சாஸ்த்ரத்தில் கேட்டுப் போகக் கடவ நீ–பசுக்கள் மேய்த்து உண்ணக் கடவதான-இடைச் சாதியிலே வந்து பிறந்த எங்களை அடிமை
கொள்ளாது ஒழிய ஒண்ணாது –
ரஷகனான நீ ரஷ்யரான எங்களை கைங்கர்யம் கொள்ளாமல் இருக்க ஒண்ணாது –ரஷண ரூப கார்யம் இல்லாத போது ரஷ்ய ரஷ்க பாவம் ஜீவியாது இ றே –

பெற்றம் மேய்த்து உண்ணும் குலம் –
ரஷ்யமான பசுக்கள் வயிறு நிறைந்தால் அல்லது-தாங்கள் உண்ணாத குலம் –
உன் பிறப்பாலும் எங்கள் கார்யம் தலைக் கட்ட வேணும் -என்று கருத்து –
எங்களில் ஒருத்தி கொள்ள–இளவாய்ச்சியர் நீ உகக்கும் நல்லவர்–பிறவாதார் உன்னை ஏவ பரமபதத்தில்
பிறந்த உன்னை பிறந்த நாங்கள்–ஆயானாகி ஆயர் மங்கை வேய தோள் விரும்பினாய்
நீ பிறப்பிலியாய் பிறவாதார் நடுவே இருந்து பிறவி அற்றார்க்கு முகம் கொடுக்கிற நிலத்திலே வந்தோமா–பரமபதத்திலே வந்தோமோ என்றபடி
பிறவிக்கு போர பயப்பட்டு உன்னையே கால் கட்டுவார் உள்ள இடத்தே -பாற் கடல் -வந்தோமோ
பிறவா நிற்கச் செய்தே ஆசார பிரதானர் புகுந்து நியமிக்கும் ராஜகுலத்தில் -இஷ்வாகு குலம் பிறவியில் -வந்தோமோ
வாலால் உழக்குக்கு பசு மேய்த்து வந்து வயிறு வளர்க்கும் எங்கள் குலத்திலே–நீ என் செய்யப் பிறந்தாய் என்று விசாரிக்கலாகாதோ
மேய்த்த பசுக்களை நிறுத்தி வாலுக்கு உழக்கு நெல் என்கை–கணக்கிட்டு சொல்ல வல்லார்கள் இல்லையே
அறியாதார்க்காக ஆனாயனாகிப் போய் -பெரிய திருமொழி–மனுஷ்யத்வே பரத்வம் என்று அறியாதவர்
அறிவு கேட்டுக்கு நிலமாய் இருப்பதொரு குடியிலே பிறக்க வேணும் என்று சங்கல்பித்துக் கொண்டவன்
அதற்கு எல்லை நிலமான இடைக் குலத்திலே பிறக்க வேணுமோ தான்–கள்ளர் பள்ளர் என்னும் குலங்களில் பிறந்தால் ஆகாதோ -பட்டர் நிர்வாஹம்
அறியாதாரிலும் கேடுகெட்ட இடையனாய் -என்றபடி

குற்றேவல் –
அந்தரங்க வ்ருத்தி –
அன்றிக்கே –உசிதமான அடிமை -என்றுமாம் -அந்தரங்க ஏவல் குற்றேவல் குறுகிய ஏவல்–கூடவே இருந்து கைங்கர்யம் –
கொம்மை முலைகள் இடர் தீர கோவிந்தர்க்கோர் குற்றேவல்-இம்மைப் பிறவி செய்யாதே இனிப் போய்ச் செய்யும் தவம் தான் என் –

எங்களைக் –
பசுக்களுக்கு வேறு ரஷகர் உண்டானாலும்-உன்னை ஒழிய ரஷகர் இல்லாத எங்களை –

கொள்ளாமல் போகாதே
உனக்கு விஹிதம் –சப்தாதி விஷயங்களே தாரகமாய் இருக்கிறது எங்களை
உன் வடிவு அழகைக் காட்டி
உண்ணும் சோறு பருகு நீர் தின்னும் வெற்றிலை -எல்லாம் கண்ணன் எம்பெருமான் -என்னும்படி பண்ணி
ஸ்வரூப அனுரூபமான கைங்கர்யம்-தாராதே போகை-உனக்குப் போருமோ -என்கை –
உண்டிட்டாய் இனி உண்டு ஒழியாய் -என்கிறார்கள் –

இவர்கள் சொன்ன சமனந்தரத்திலே
நீங்கள் நோன்புக்கு அங்கமானவற்றை கொண்டு போம் இத்தனை அல்லது
வேறு நீங்கள் அடிமை என்று சொல்லுகிறவை எல்லாம் என் -என்று-பறையைக் கொடுக்கப் புக –

இற்றைப் பறை கொள்வான் அன்று -காண் –
ஒருகாலுக்கு ஒன்பது கால் பறை தருதியாகில் -பாடி பறை கொண்டு -எண்ணி பார்த்தால் ஒன்பது இருக்கும்
இற்றைக்கும் -பறை கொடுத்தான்–இன்று பிரயோஜனம் கொண்டு போக மாட்டோம்
இன்று ஒரு பிரயோஜனம் கொண்டு போக வந்தோம் அல்லோம் காண் நாங்கள் –
நீ தாத்பர்ய க்ராஹி அன்றியே-யதா ஸ்ருத க்ராஹியாய் இருந்தாய் நீ -இந்த பறையை கொள்ளுகின்ற பேர்கள் அன்று நாங்கள்
பறை என்றால் பறையோ பொருள்–பறை என்றால் த்வனி தெரிய வில்லையோ
கொள்ளும் அத்தனை ஒழிய–எங்களை நீங்கள் கொள்வது–கொள்வான் வந்தோம் அல்லோம்–கொடுப்பான் வந்தோம்
எங்களை நீ கொள்ளும் அத்தனை ஒழிய–கோவிந்தா–பசுக்களின் பின்னே திரிகிற உனக்கு பெண்கள் வார்த்தை தாத்பர்யம் அறியாமல்
நாலு நாள் எங்களை விட்டு கெட்ட கேடு–பிரிந்த பின்பு பெருமாள் கோஷ்டி நீரற்று போனதா பாபானாம் சுபானாம் வா
பசுக்களை மேய்க்கை விரும்பி எம்மை விட்டு போவதன் பலன்--குறை ஒன்றும் இல்லா கோவிந்தா -ஞான பூர்த்தி
கோவிந்தா-எங்களையும்-எங்கள் பிராப்தி மறந்தால் போலே-உன்னையும் மறந்தாய்-இடையர் குலத்தில் பிறந்த கோவிந்தா மறந்து
ஆனால் அத்தால் உங்களுக்கு ஏது என்ன –

கோவிந்தா –
பாவ ஜ்ஞானம் இல்லாத ஜன்மம் இ றே-அபிதா வ்ருத்தியைப் போக்கி
தாத்பர்ய வ்ருத்தி அறியாத ஜன்மம் இ றே –ஆனால் நீங்கள் சொல்லுகிறது என் என்ன -எற்றைக்கும் ஏழு ஏழு பிறவிக்கும் உன் தன்னோடு உற்றோமே யாவோம்-
திரு நாட்டிலே இருக்க்கவுமாம்–ஆஸ்ரித சஜாதீயனாய்க் கொண்டு சம்சாரத்தில் பிறக்கவுமாம்
அதில் ஒரு நிர்பந்தமும் இல்லை
காட்டிலும் படைவீட்டிலும் ஒக்க இளைய பெருமாள் அடிமை-செய்தாப் போலே யாக வேணும் –
சர்வ தேச–சர்வ கால–சர்வ அவச்தைகளிலும்-உன்னோடு ஏக தர்மி என்னலாம் படி சம்பந்தித்து இருக்கக் கடவோம்

உன் தன்னோடு உற்றோமே ஆவோம் –
நீ ஸ்வாமியாகவும்–நாங்கள் ஸ்வம் ஆகவும்
சம்பந்தித்து இருந்து–எங்கள் ரசத்துக்கு உறுப்பாகையும் அன்றிக்கே-உனக்கும் எங்களுக்கும் பிறர்க்கும் உறுப்பாகையும் அன்றிக்கே
உன்னுடைய ரசத்துக்கே உறுப்பாக-அனன்யார்ஹ சேஷ பூதரான நாம்-தாச வ்ருத்தியைப் பண்ணக் கடவோம் –
இஸ் சம்பந்தம் என்றும் சித்திக்கும் இத்தனையே எங்களுக்கு வேண்டுவது -என்கிறார்கள்
ஒரு உறவைக் குறித்து அதுவாக வேணும் என்னாது ஒழிந்தது–எல்லா உறவும் நீயே யாக வேணும் -என்கைக்காக
சேலேய் கண்ணியரும் பெரும் செல்வமும் நல் மக்களும் – என்னக் கடவது இ றே –

மற்றும் வேண்டுவது என் என்ன –
உனக்கே நாம் ஆட்செய்வோம் —சம்பந்தம் ஒத்து இருக்கச் செய்தே
ஸ்ரீ பரத ஆழ்வானைப் போலே விச்லேஷித்து இருக்கை அன்றிக்கே–இளைய பெருமாளைப் போலே அடிமை செய்ய வேண்டும் –
உனக்கே –என்ற அவதாரணத்துக்கு கருத்து
நீ உகந்த அடிமை செய்வோம் —உனக்கும் எங்களுக்குமாக இருக்கும் இருப்பைத் தவிர்ந்து
தனக்கேயாக எனைக் கொள்ளும் ஈதே -என்னுமா போலே–நீ உகந்த அடிமை யாக வேணும் –
அஹங்கார கர்ப்பமான அடிமை புருஷார்த்தம் ஆகாது –

மற்றை நம் காமங்கள் மாற்றேலோ ரெம்பாவாய் –
நாங்கள் எங்களுக்கு என்று இருக்கிற அதுவும்–நீயும் -இவர்களுக்கு என்று இருக்கும் அதுவும்
இவை இரண்டும் விரோதி யாகையாலே
அத்தைத் தவிர்த்து தர வேணும் -என்கிறார்கள் –
இதுக்கு புறம்பான–நம்முடைய அபிமான க்ரச்தமான–பிரயோஜனங்களைப் போக்கு-
உன் திரு உள்ளம் இடர் கெடும் தோறும்–பராங்குச நாயகி -பசு மேய்க்க போகல்–வியாஜ்யம்
வேறு கோபி கூட கலக்க போகிறேன்–உனக்கு இஷ்டமானது பண்ணு–என் கண் வட்டத்தில் பண்ணு–அத்யந்த பாரதந்த்ர்யம் –
உனது ஆனந்தமே -வேண்டியது –

கீழ்–பறை என்று மறைத்து சொன்ன அர்த்தத்தை–இப்பாட்டில்
அவனுக்கு உகப்புக்காக புகராகப் பண்ணும் அடிமை என்று–விச்தீகரித்துச் சொல்லுகிறார்கள் –
பெற்றம் மேய்த்து உண்ணும் குலம் -என்று ஜ்ஞான ஜன்மத்தைச் சொல்லுகிறது
ஜ்ஞாதாக்கள் ஆன்ரு சம்சய பிரதானராய்–பரர் அநர்த்தம் பொறுக்க மாட்டாதே–பிறர் உஜ்ஜீவிக்கும்படி
ஹித பிரவர்த்தனம் பண்ணுகையைப் பற்ற –

பொற்றாமரை அடியே போற்றும் பொருள் கேளாய் -என்றவர்கள் தாங்களே
குற்றேவல் எங்களைக் கொள்ளாமல் போகாது -என்று-கைங்கர்யத்தைப் பிரார்திக்கையாலே
கைங்கர்யம் தானும் மங்களா சாசனம் ரூபமான படியாலே-மங்களா சாசனத்துக்கு பலமாக
அவன் கொடுக்க வேண்டியதும்-இவர்கள் கொள்ள வேண்டியதும்-மங்களா சாசனமே என்றது -ஆய்த்து –
பொய்கை -அடிக்கீழ் ஏத்தினேன் சொல்மாலை ஆரம்பம் —இறை எம்பெருமான் -சேவடியான் செங்கண் நெடியான் –
இன்றே கழல் கண்டேன் தாள் முதலே நங்கட்கு சார்வு–உன்னதா பாதம் —துயரறு சுடரடி
நாரணன் அடிக்கீழ் நண்ணுவார்–உன் சேவடி செவ்வி–திருப்பொலிந்த சேவடி என் சென்னியின்–திருக்கமல பாதம் வந்து
நான் கண்டு கொண்டேன் -அடி நாயேன் நினைந்திட்டேனே–மாறன் அடி–பொற்றாமரை அடியே போற்றும் பொருள் கேளாய்

சிற்றம் சிறுகாலே –போற்றும் பொருள் கேளாய் -என்கையாலே-ரஜஸ் -தமஸ் ஸூக்களாலே கலங்கி
தேக அனுபந்திகளான-த்ருஷ்ட பலங்களை-அடியோங்கள்
அபேஷித்தாலும்-ஹிதபரனான நீ-கேள்வி கொள்ளவும் கடவை அல்லை-கொடுக்கக் கடவையும் அல்லை –என்றது ஆய்த்து –

அனுபவ விரோதி–அவ்விடம் ஏகாந்த ஸ்தலம்–திருவடிகளில் நிலை நின்ற நெஞ்சு
மற்று ஒன்றினைக் காணாவே–சிந்தை மற்று ஒன்றின் திறத்தில் அல்ல
கண்ணன் வைகுந்தனொடு–இம்மை -இங்கே இப்பொழுதே உனக்கே–சிந்தயந்தி அவஸ்தை வேண்டாம்
காமம்
மற்றை காமம்
மற்றை நம்காமம் சௌந்த்ர்ய ரூபம் அந்தர்யாமம் அழகு முழுக்கப் பண்ணுமே —-அனுபவிக்கும் பொழுது தடை கூடாதே
இந்த்ரிய சாபல்யம் அந்த்ரயாமம் -ராமே பிரமாத சுமத்ரை அழகில் கண் வையாதே காவல் சோர்வு வாராமல் இருக்க
அத்தனையோ
காமங்கள்–இருவர் கூட பரிமாறா நின்றால் இருவருக்கும் உண்டே–விஷய வைலஷ்னன்யம் ப்ரீதி ரூபம்
ஸ்வரூப விரோதி அஹங்கார கர்ப்பமான கைங்கர்யம்–அஹங்காரம் மமகாரம் மாற்றி அருள
அடிமை செய்து நீ உகந்தால்–அது கண்டு–போஜனம் கிருமி கேசம் போலே

பிராப்தி விரோதி–பிராப்யம் விரோதி–இப்பாட்டில் தவிர்த்து–கறவைகள் பின் சென்று -உபாயாந்தரம் அன்வயம்
பிராப்தி ஷாமணம் பண்ணு கையாலும்–பிராப்ய ருசி த்வரை ஆர்த்தி–ஸ்வரூப விரோதி–மற்றை நம் காமங்கள் பல விரோதி
கோவிந்தா அகாரம்
ஆய- கோவிந்தனுக்கு
உனக்கே உகாரார்தம்
நாம் மகாரார்தம்
கோவிந்தா உனக்கே நாம் பிரணவம் அர்த்தம்
உன் தன்னோடு உற்றோமே யாவோம் நாராயண பதார்த்தம்
எற்றைக்கும் எழு எழு பிறவிக்கும் ஆய
மற்றை நம் காமங்கள் மாற்று நமஸ்
நடுவே நமஸ் கிடப்பது ஸ்வரூப பிராப்ய விரோதி போக்க
த்வரை–பலம் கலக்கம்–ஆர்த்தி -பிராப்யாந்தர சங்க நிவ்ருத்தி–அளவற்ற பாரிப்பு அடியே போற்றும்
சு பிரவர்த்தி நிவ்ருத்தி சொல்லி–உணருகை–பகவத் சந்நிதி ஏற வருகை–சேவிக்கை
விக்ரக அனுபவம்–சம்ருதியை ஆசாசிக்கை–ஆபி முக்கியம்–அவதார பிரயோஜனம்–ஆர்த்தி பிரகாசிப்பிக்கை
பலாந்தரம் வேண்டாம் சொல்லி–சூரிகள் பரிமாற்றம் அபேஷிக்கை
ஸ்வரூப விரோதி போக்கி–கிருஷ்ணன் திரு முகம் பார்த்து விண்ணப்பிக்கிறார்கள்

கூடாரை -வல்லி–வைகுண்ட ஏகாதசி–பெருமாள் சாப்பிடலாம் என்று பண்ணி அடுத்த நாள் உண்ணலாம்
நமக்கு என்று நினைத்து பண்ண கூடாதே–பிராப்யம் சரம நிலை இது
அன்னம் -அனுபவிக்க படுகிறவன்
அன்னம் அத்யந்தம் அஸ்மி -அவனை நான் அனுபவிப்பேன் உபநிஷத்
படியாய் கிடந்தது–அவன் உகக்க–உன் பவள வாய் காண்பேனே —படியாய் கிடந்தது பவள வாய் கண்டு ஆனந்திக்க வேண்டும் –

சிற்றம் சிறுகாலை -மற்றை நம் காமங்கள் மாற்று -பிராப்ய விரோதி ஸ்பஷ்டமாக அருளி
ஸ்வரூப விரோதி யானே நீ என் உடைமையும் நீயே –
உபாய விரோதி -களையாது ஒழிவாய் –களை கண் மற்றிலேன் –
பிராப்ய விரோதி மற்றை நம் காமங்கள் மாற்று என்று இருக்கை
போக தசையில் ஈஸ்வரன் அழிக்கும் பொழுது நோக்க வேண்டும் -துர்லபம் -அவன் கருத்து –
கேசவ நம்பி கால் பிடித்த அருள் ஒன்றே கேட்பாள் ஆண்டாள்–வேறு தேவதை-புறம் தொழா மாந்தர்
பாரதந்த்ர்யம் -ச்வாதந்த்ர்யம் விட ஏற்றம் -தேர் மேல் சந்தோஷமாக பரதன் ஏறினான் —சொன்னபடி கேட்பதே -அடிமை செய்வதை விட
திருப்பாண் ஆழ்வார் லோக சாரங்க மகா முனி தோள் மேலே ஏறினார் பாரதந்த்ர்யம் அறிந்து –
மருந்தே நாங்கள் போக மகிழ்ச்சிக்கு என்னா நின்றார் இ றே-
பிரகர்ஷயித்யாமி -ஆளவந்தார் -ஞானானந்த மயத்வம் ஆத்மா —கைங்கர்யம் செய்யப்பற்று அவன் ஆனந்தம் அடைய அது கண்டு நாம் அடைவது ஆனந்தம்
எப்பொழுது -சந்தோஷப்படுத்த போகிறேன் —பிரகர்ஷ்யாமி சொல்லாமல் -பிரகர்ஷயித்யாமி -அருளி —படியாய் கிடந்தது உன் பவளவாய் காண்பேனே

உந்தன் திரு உள்ளம் இடர் கெடும் தோறும் –நாங்கள் வியக்க இன்புறுத்தும் என் பெண்மை ஆற்றோம் —தேவிமார் சால உடையீர் –
உயர் திண் -நோற்ற நாலும் -புருஷார்த்தம் நான்கும் -எம்மா ஒழிவில் நெடுமாற்கு வேய் மரு-தோளினை
இதில் -இந்த புருஷார்த்தம் அர்த்தம் அருளிச் செய்கிறார் –
காலை
சிறுகாலை
சிற்றம் சிறு காலை
சரணாகதி கத்யம் இரவு 11 மணிக்கு சாதித்தார் எம்பெருமானார் -பங்குனி உத்தரம் —பகவத் சந்நிதி சென்ற வேளையே பிராப்த காலம் –
ஆழ்வார்களில் ஆண்டாளுக்கு வாசி
இனி பிறவி யான் வேண்டேன்–ஆதலால் பிறவி வேண்டேன்
பிராட்டியும் அவதரிக்க வேண்டுமே அவன் உடன்–உற்றோமே ஆவோம் —தர்ம தர்மிகளை போலேயும்
குணம் குணிகள் போலேயும்–கிரியா கிரியாவான்கள் போலேயும்–உனக்கே நாம் ஆட்செய்வோம்
கேசவ நம்பியை -கால் பிடிப்பாள் என்னும் இப் பேறு எனக்கு அருள் கண்டாய் –
தெள்ளியார் -வள்ளல் மால் இரும் சோலை மணாளனார் பள்ளி கொள்ளும் இடத்து கூடுமாகில் கூடலே
ஸ்ரீரெங்கம் நிஜதாம்னி–பள்ளி கொள்ளும் இடம் கோயில்-

காமங்கள் மாற்று மாலை – சாற்றி அருளுகிறாள்
மற்றை நம் காமங்கள் மாற்று–மந்திர ப்ரஹ்மணி மத்யமேன நமஸா
ஸ்வரூப விரோதி -கழிகை -யானே நீ என்னுடைமையும் நீயே -என்று இருக்கை
உபாய விரோதி -கழிகை-களைவாய் துன்பம் களையாது ஒழிவாய் களைகண் மற்று இலேன் –
ப்ராப்ய விரோதி -கழிகை-யாவது -மற்றை நம் காமங்கள் மாற்று -என்று இருக்கை
கதாஹமை காந்திக நித்ய கிங்கர ப்ரஹர்ஷயிஷ்யாமி
நம -கைங்கர்யத்தில் களை அறுக்கிறது -களை யாவது தனக்கு என்னப் பண்ணுமது-போக்த்ருத்வ பிரதிபத்தியும் -மதீயம் என்னும் பிரதிபத்தியும் –
கைங்கர்ய விரோதி நிவ்ருத்தியும் யாவதாமபாவி -நித்யமாக கைங்கர்யம் போலே –பிராப்ய பூமியிலும் –
மருந்தே நம் போக மகிழ்ச்சிக்கு -நித்ய சூரிகள் பிதற்றும் பாசுரம்-பசிக்கு மருந்து -பசியைஉண்டாக்க -பிணிக்கு மருந்து பிணியை போக்க –

——————————————————–

ஸ்ரீ கோயில் கந்தாடை அப்பன் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ தொட்டாசார்யர் சுவாமிகள் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ ஆயி சுவாமிகள் திருவடிகளே சரணம் சரணம்
ஸ்ரீ அழகிய மணவாள பெருமாள் நாயனார் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ பெரியவாச்சான் பிள்ளை திருவடிகளே சரணம் –
ஸ்ரீ பூர்வாசார்யர்கள் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ ஆழ்வார்கள் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம் –

திருப்பாவை — கறவைகள் பின் சென்று – வியாக்யானம் .தொகுப்பு –

August 25, 2015

 

முதல் பாட்டில் -நாராயணனே நமக்கே பறை தருவான் -என்று-சங்கரஹேண சொன்ன பிராப்ய பிராபகங்களை-இந்த இரண்டு பாட்டாலே விவரிக்கிறது –
அதில் இப்பாட்டாலே –
நாட்டார் இசைகைக்காக -நோன்பு -என்று ஒரு வ்யாஜத்தை இட்டு புகுந்தோம் இத்தனை –எங்களுக்கு உத்தேச்யம் அது அன்று –
உன் திருவடிகளில் கைங்கர்யமே -என்று-தங்களுக்கு உத்தேச்யமான புருஷார்த்த சித்திக்கு –தங்கள் ஆகிஞ்சன்யத்தையும் -பிராப்தியையும் -முன்னிட்டு –
நீயே உபாயமாக வேணும் -என்று அபேஷித்து-இதுக்கு ஷாமணம் பண்ணிக் கொண்டு-பிராப்ய பிரார்தனம் பண்ணித் தலைக் கட்டுகிறது –
மேலில் பாட்டாலே -பிராப்ய பிரார்தனம் பண்ணா நின்றதாகில்–இங்குப் பண்ணுகிறது என் என்னில்-பிராபகம் பிராப்ய சாபேஷம் ஆகையாலே சொல்லுகிறார்கள் –
முதல் பாட்டில் சங்க்ரஹேண சொன்ன–பிராப்ய பிராபகங்கள் இரண்டையும்–மேல் இரண்டு பாட்டாலும் விவரிப்பதாக
இப்பாட்டில்--பிராபக ஸ்வரூபத்தை விவரிக்கிறார்கள்

கறவைகள் பின் சென்று கானம் சேர்ந்து உண்போம்
அறிவொன்றும் இல்லாத ஆய்க்குலத்து உன் தன்னைப்
பிறவி பெறும்தனைப் புண்ணியம் யாம் உடையோம்
குறை ஒன்றும் இல்லாத கோவிந்தா உன் தன்னோடு
உறவேல் நமக்கு இங்கு ஒழிக்க ஒழியாது
அறியாத பிள்ளைகளோம் அன்பினால் உன் தன்னைச்
சிறு பேர் அழைத்தனவோம் சீறி அருளாதே
இறைவா நீ தாராய் பறையேலோ ரெம்பாவாய்

வியாக்யானம் –

கறவைகள் –
அறிவு கேட்டுக்கு நிதர்சனமான பசுக்கள் –

பின் சென்று –
நாங்கள் தேவரைப் பெருகைக்கு குருகுல வாசம் பண்ணின படி —இவற்றை அனுவர்த்தித்தோம் -இத்தனை –
எங்களைப் பார்த்தால் -பசுக்கள் -வசிஷ்டாதிகளுக்கு சத்ருசமாக போரும் —பசுக்கள் அசுக்காட்டில் -அனுகரிக்கையில் -ஆர்ஜவம் –

கானம் சேர்ந்து –
தம் தாமுடைய வ்ருத்திகளாலே ஒரு நன்மைக்கு உடலாம் மனுஷ்யர் திரியும் நாட்டிலே வர்த்தித்திலோம்-
புல் உள்ள காட்டிலே வர்த்தித்தோம் இத்தனை –
இருப்பாலே நன்மையை விளைவிக்கும் தேசத்திலே வர்த்தித்திலோம்—காட்டிலே வர்த்தித்தோம் -என்றுமாம் –

சேர்ந்தோம் –
ஊரில் கால் பொருந்தாத படி இ றே காட்டில் பொருந்தின படி –

உண்போம் –
வைச்யருக்கு -கோ ரஷணம் தர்மம் ஆனால் -தத் அனுரூபமாக காட்டிலே வர்த்திக்கையும்-வான பிரஸ்த ஆஸ்ரமிகளோபாதி தர்ம ஹேது ஆகிறது என்ன –
காட்டில் வர்த்தித்தாலும் -வீத ராகராய் -வான பிரஸ்த ஆஸ்ரமிகளோபாதி–சரீரத்தை ஒறுத்து அவ்வருகே ஒரு பலத்துக்காக வர்த்தித்தோம் அல்லோம் –
கேவலம் சரீர போஷண பரராய் வர்த்தித்தோம் இத்தனை –
இத்தால் –
வ்ருத்தியில் குறை சொல்லிற்று-இது இறே உன்னைப் பெறுகைக்கு நாங்கள் அனுஷ்டித்த கர்ம யோகம்-என்கிறார்கள் –

கறவைகள் -இத்யாதி –
ஜ்ஞான ஹீநரான சம்சாரிகளை அனுவர்த்தித்து–சம்சாரத்தைப் பிராப்யமாகப் பற்றி —தேக போஷண ஏக பரராய்
இருந்தோம்–இது இ றே உன்னை நாங்கள் பற்றுகைக்கு அனுஷ்டித்த கர்ம யோகம் –

அறிவொன்றும் இல்லாத –
இப்போது இல்லை யாகில் விடுங்கோள்–விதுராதிகளைப் போலே ஜன்மாந்தர சூக்ருதத்தால் பிறந்த-ஞானம் தான் உண்டோ -என்னில்
அதுவும் இல்லை –

ஒன்றும் –
பகவத் ஞானத்துக்கு அடியான ஆத்ம ஞானமும் இல்லை —தத் சாத்யமான பக்தியும் இல்லை -என்கை –
பக்தி இல்லை -என்கிறது -பக்தி யாவது ஞான விசேஷம் ஆகையாலே —இவர்கள் அலமாப்பு பக்தி அன்றோ வென்னில் –
அது ஸ்வரூபம் ஆகையாலே -உபாயமாக நினையார்கள்
ஆக
இத்தால் கர்ம ஞான பக்திகள் இல்லை என்கை —ந தர்மோஷ்டமி ந பக்திமான்–நோன்ற நோன்பிலேன்
குளித்து மூன்று அனலை ஓம்பும் -இத்யாதி —இவை அன்றோ அறிவுடையோர் வார்த்தை
அவர்களோடு ஒத்து இருக்கிறார்களோ -என்ன –
ஞானமும் ஞான விசேஷமான -பக்தி யோகமும் -இல்லாத –

ஆய்க்குலத்து –
அறிவு உண்டு என்று சங்கிக்க ஒண்ணாத குலம் —கீழ் சொன்ன உபாய ஹானி தோஷம் ஆகாதே குணமாம் படியான ஜன்மம் –
எங்கள் ஜன்மத்தைக் கண்டு வைத்து அறிவு உண்டு என்று சொல்லுகிற நீ அறிவு கேடன் -இத்தனை –
இத்தால் –ஜன்ம வ்ருத்த ஞானங்களால் உண்டான நிகர்ஷம் சொல்லுகிறது –

அகவாயில் நிழல் -கண்ணனை இவர்கள் அனுபவிக்க ஆசை
நாட்டாருக்காக–அணி ஆய்ச்சியார் சிந்தையுள் குழகனே–குழகன் குழைஞ்சு பேசுவான்–எடுத்தார் எடுத்தார் இடைகளில் செல்வான்
இவர்கள் நெஞ்சில் கலக்குமவன்–உள்ளுவார் உள்ளத்தில் நினைவு அறிவான்–மேலுக்கு சங்கங்கள் கேட்டீர்கள்
மேல் சொல்லுமவையும்–நீங்கள் நின்ற நிலை அறிய வேண்டும்–பேறு உங்களான பின்பு நீங்களும் சிறிது எத்தனிக்க வேண்டும்
இன்று ரொக்கம் நாளை கடன்–credit card இன்று கடன் நாளை ரொக்கம்–மேலையார் செய்வனகள் அனுஷ்டானம் வந்தது நமக்கு
ரசானுபவம் பூர்வ பஷம் இது

ஸ்ரீ பாஷ்யம் -கேட்டவர்–பூர்வ பஷம் விவரமாக சொல்லி -கேட்டு —மகா பூர்வ பஷம் 25 பக்கங்கள்
இப்படி சொன்னால் அது தவறு–மகா சித்தாந்தம்–கேட்க்காமல் –
வைகுண்ட ஏகாதசி–பகல் பத்து -காளிங்க நர்த்தனம் -காட்டி -மாற்றி சொல்லி -live
எங்களைக் கண்டால் சாதனம் இருக்கா கேட்கும்படியாக உள்ளதா–கேவலம் தயா விஷயம்–நீ எங்கள் கார்யம் செய்து அருள வேண்டும்
உபாய சூன்யம்–போற்றி யாம் வந்தோம்–உன் திருக் கண்கள் விழியாவோ
பிராப்ய ருசி சொல்லி--பிராப்யம் பெற ஆகிஞ்சன்யம்–ந கிஞ்சன அஸ்தி இதி அகிஞ்சன -ஒன்றும் இல்லாமை
அவன் உபாய பாவமும் சொல்லி–நாம் வந்த கார்யம் ஆராய்ந்து அருளு என்றார்கள்
அகவாயில் சாதனா அம்சம் உண்டு ஆராய்ந்து –சரமம் பார்க்காமல் என்ன கொண்டு வந்தோம் ஆராய்வார் போலே
அகவாயில் சாதனம் உண்டு ஆராய இழிந்தான்-இருந்தால் போ கை கழிய விட ஆராய்ந்தான்
metal detector வைத்து ஆராய்ந்தாலும் ஒன்றும் இல்லை-நின் அருளே புரிந்து இருந்தோம் என்று இருந்தோம்
எடுத்துக் கழிக்கவும் ஒன்றும் இல்லை –சிசுபாலன் -வாய் கொண்டு வைய முடியாமல் –கிருஷ்ண நாமம் -சொன்னான் சாதனம்
ரகுவர -சாதர்ச காகாசுரன் -பிரணதயித்து தயாளு சரண் இருந்ததே-சைத்யன் -சேதி பாலன் சிசுபாலன் -ஜெயந்த்திரன் சிந்து கோன்
சகுனி காந்தாரம்-லவலேசமும் இல்லை ஆளவந்தார்
அவர்களே கிட்டிய பின்பு-துஷ்டர்கள் இன்று வரை அங்கு-சர்வ தரமான்-கண்ணன் ரோஷம் உடையவன்
தடவி பார்த்து தள்ளுவான் உபாயம் ஓன்று கூட இருக்க கூடாதே
இரங்கு -அருள் -பிரதிபந்தமாக கிடப்பான–சர்வஞ்ஞன் அறிய யாதாம்ய உள்ளபடி–சித்தோ உபாயம்
கைம்முதல் இல்லை -கறவைகள் –உண்போம்–யோக்யதை இல்லை -தாழ்ந்தவர்கள் ஆய்க்குலம்
குணபூர்த்தி குறை ஒன்றும் இல்லா–உன்னோடு உறவு சம்பந்த ஞானம்–பூர்வ அபராத ஷாபனம்–இறைவா நீ தாராய் பறை
அதிகார அங்கங்கள் ஆறும்–ஆநுகூல்ய சங்கல்பம் ஆறும்--நோற்ற நோன்பு இலேன்
ந தர்ம நிஷ்டோச்மி–நிகர்ஷம்-ராவணோ நாம துர்வ்ருத-பேர் மாதரம் -கொண்டு ஒன்றும் இல்லாமல் -அழ வைக்கிறவன் உண்மையாக ராவணன்
நியாம்யன் திருத்த ஒண்ணாத படி தண்ணியன்-தூஷிதமான உதரம் -அந்த வயிற்றில் பிறந்து-தீய கந்தம் -வாசனை
துஷ்ட தனம் மிக்கு அவன் என்னைக் கொண்டு நடத்த அநீதிகள்
விவிதம் பீஷயதி விபீஷணன் லோகம் பயப்படும்படி–தூர்த்த விஷயத்தில் பிரகாசம்–எப்பாவம் பல இவையே
நிந்தித்த கர்ம பூயச்திதை ஆளவந்தார்–லோகத்தில் நிந்தித்த கர்மங்கள் என்னால் செய்யப்படாதது ஒன்றுமே இல்லையே
குணம் பூர்த்தி–நம்பி–மாயனே எங்கள்-உன் அடியேன் புகல் ஒன்றும் இல்லா அடியேன்-சீறி அருளாதே
நாயினேன் செய்த குற்றம் நற்றமாகவே கொள்-அபசார –நானாவித -அசெஷதாக ஷமஸ்வ பொறுத்துக் கொள்
சன்மம் களையாய்
இறைவா நீ தாராய்
உன் அடி சேர் வண்ணம் அருளாய் அபேஷித்து–பிராப்ய சித்திக்கு நீயே
கார்ய நிர்ணய வேளை ஆகையாலும்–சர்வேஸ்வரன் சந்நிதி ஆகையாலும்
பலம் கிடைக்க உண்மை சொல்ல வேண்டியதாலும்–பிஷக் முன்பு வ்யாதியச்தன் சொல்லுவது போலே –
வைத்தியன் வக்கீல் ஆடிட்டர் இடம் உண்மை சொல்ல வேண்டும்
அபத்யங்கள் சொல்லி
வியாதி நிமித்தம் பரிகாரமும் -பிஷக் -மருந்து -பத்தியம் -புஜிக்கும் அமிர்தம் ஆறும் இவனே -இங்கே
பதித்து இல்லாமல்
வேட்கை நோய் -வியாதி சம்சாரம் பிரிந்த நிதானம் ஆதி காரணம் நோய் நாடி நோய் முதல் நாடி -இவனே
மாலே மணி வண்ணா மருத்துவனாய் நின்ற–ஆயர் கொழுந்து மருந்தாய்–பேஷஷும் தானே
எங்கள் அமுது கிருஷ்ணன்--மருந்தும் பொருளும் அமுதமும் தானே–வியாதி ரஹீதர் அமிர்தம்
உபாசனம் மருந்து போலே நினைக்க–பிரபன்னர் அமிர்தம்
நோய்கள் அறுக்கும் மருந்து–அங்கு உள்ளார் போக மகிழ்ச்சிக்கு மருந்தே -ஆனந்தம் விருத்தி பண்ணும் மருந்து
பசிக்கு மருந்து–இரண்டு வகை-பசியே இல்லை -உண்டாக்க-எத்தை உண்டாலும் பசி போக வில்லை-
அதுக்கும் பசிக்கு மருந்து அடக்க-பிரவ்ருத்தி-அடக்கவும் கிளப்பவும் மருந்து-நோய் இல்லாதான் ஒருவன் தான் தான் மருந்து என்று அறியான் –
தேனில் இனிய பிரானே அருமருந்து ஆவது அரியாய் –பிரபலமான இருப்பதொரு ஔஷதம்-உன்னால் அல்லாது செல்லாதது
சிறு வார்த்தை பொறுத்து அருள-உபசார புத்தியால் செய்யும் அபசாரம் சமஸ்த ஷமை புருஷோத்தமா-தேவபெருமாள் -ஆலவட்டம் செய்ய-உபசாரம் செய்யாமல் வீசி -விளக்கு அணைய-மாலைகள் விழ-அபத்திய சஹ ஔஷதம்-அபத்தியம் எல்லாம் போக்கடிக்கும் மருந்து இவனே –
அறியாத பிள்ளைகளோம்
இப்போதே நீராட்டு-உடம்பு சரி இல்லை குளிக்க முடியாதே-மருந்து சாப்பிடு நாளை குளிக்கலாம் சொல்வார் நல்ல மருத்துவர்
ஆசுகார்யா ஔஷதம் சீக்கிரம் வேளை-அப்பொழுதே குளித்து உண்ணப் பண்ணும்-இப்பொழுதே எம்மை நீராட்டு
கண் அழிவு அற்ற பிராபகம் நிச்சயம்-பிராபக ச்வீகாரம் -வேறு ஒன்றையும் பற்றாமல் -நினைவு கூட இல்லாமல் மகா விசுவாச பூர்வகமாக

ஆனால் விடும் அத்தனையோ -என்ன –
உன் தன்னைப் பிறவி பெறும்தனைப் புண்ணியம் யாம் உடையோம் –
பேற்றுக்கு உடலான புண்யம் இல்லாதார் இழக்கும் அத்தனை அன்றோ வென்ன —அங்கன் சொல்லலாமோ எங்களை –
புண்யத்துக்கு சோறிட்டு வளர்கிறவர்கள் அன்றோ —சாஷாத் தர்மமான உன்னை -ராமோ தர்ம விக்ரவான் –
பிறவி பெறும் தனை –
நாட்டார் ஆஸ்ரயணீயன் இருந்த இடத்தே போய் ஆஸ்ரயிப்பார்கள்
அவர்களைப் போலேயோ நாங்கள்–ஆஸ்ரயணீயனான நீ தானே நாங்கள் இருந்த இடத்தே–எங்களோடு சஜாதீயனாய் வந்து
அவதரிக்கும் படி அன்றோ எங்கள் உடைய ஏற்றம் –
புண்ணியம் யாம் உடையோம் —புண்ணியத்தை பற்றினவர்கள் அன்றோ –
நாமுடையோம்
சித்த சாதனத்தை பற்றினவர்களில் காட்டில்–இருந்த இடத்தே சென்று ஆஸ்ரயிக்க வேண்டாத படியான
ஏற்றத்தை உடையவர்கள் நாங்கள் —நினைத்த படி விநியோகம் கொள்ளலாம் படி கைப்புகுந்த உன்னை உடையோம் அன்றோ –

அறிவொன்றும் இல்லை–புண்ணியம் யாம் உடையோம்–என்பதாய்க் கொண்டு வ்யாஹத பாஷணம் பண்ணா நின்றி கோள்-என்ன
கண்டிலையோ —இது தானே அன்றே அறிவு கேடு–ஆனால் விடும் அத்தனையோ -என்ன
கறைவைகள் இத்யாதி –
இவ்வளவும் தங்கள் உடைய–ஆகிஞ்சன்யத்தையும்–அநந்ய கதித்வத்தையும்–உபாயத்தின் உடைய நைரபேஷ்யத்தையும்
சொன்னார்கள் ஆய்த்து –
ஒன்றும் இல்லை–அறிவு இல்லை –அறிவு ஓன்று இல்லை–அறிவு ஒன்றும் இல்லை-என்கிறார்கள் –

அதீத வேத சாங்க -அத்யயனம் பண்ணி -அடுத்து–அர்த்த ஞானம் பிறந்து —விகித கர்மங்கள் அனுஷ்டித்து
பாப ஷயம் பிறந்து–ஜிதேந்த்ரியனாய் இதர விஷய பிரத்யாகாராம் -மனச் அடக்கி
ஆத்மாவை நினைக்கும்படி–ஆத்மயோகம் கைவந்து–அந்தர்யாமி அளவும் சென்று–ஸ்வரூபம் ரூபம் குணம் விபூதி அனுசந்தித்து
சரவணம் அர்ச்சனம் த்யானம் பண்ணி–பிறந்த ஸூ க்ருதத்தாலே -உன்னை பெரும் அந்த யோகம்
எங்களை பார்த்தால் பசுக்கள் வசிஷ்டர் பராசாராதிகள்–எங்கள் இளிம்பு கண்டு பசுக்கள் சிரிக்கும்–அவர்கள் வழி காட்ட பின்னே திரிவோம்
காடுகள் தண்டகாரண்யம் நைமிசாரண்யம் பிருந்தாவனம் உண்டே —விசேஷணம் இல்லாமல் கானம்
வேடர் காடு–அடி இடுவார் காலை பிடுங்கி எடுக்கும் முள் உள்ள இடம்–ரிஷிகள் காட்டுக்கு ஊன் வாட உண்ணாது -தாம் வாட தவ செய்கை
நாங்கள் கானம் சேர்ந்து உண்போம்–அவர்கள் உண்ணுவதை விட்டார்கள்
தர்மம் ஏறிடுவாயே–உண்போம் -அருகில் இருந்தார் கையில் கொடுக்காமல்
கானம் சேர்ந்து உண்போம்–யஞ்ஞம் நிவேதனம் ஆனது போலே–பார்க்கும் முன்பே உண்போம்
பின் சென்று உண்போம்--கிழக்கு பார்க்க மாட்டோம்–உண்போம்
பசுக்கள் அசை இடாது இருக்கிலும் உண்போம்–ஜாதி நிமித்த ஆஸ்ரித தோஷ துஷ்டம்
நாம் காலி பின்னே–காடு வாழ் சாதி ஆகப் பெற்றோம்–வேர்த்து -பசித்து–ஆடி அமுது செய் குளியாதே–மந்தரம் பூஜை விலக்கி கோவர்த்தனம்
உங்களுக்கு ஏச்சு கொலோ
விதுரர் -பூர்வ ஜன்மம் மாண்டவ்யர் ரிஷி-
ஞானம் பிரசங்கத்தில் -பேச்சே இல்லை
அறிவு இல்லை–அறிவு ஓன்று இல்லை–அறிவு ஒன்றும் இல்லை–உன் பக்கலில் உண்டான -பக்தி ரூபாபன்ன ஞானம்
சமதமாதி முமுஷு–அறிவு இல்லை -கர்ம யோகம் இல்லை–அறிவு ஓன்று இல்லை -ஞான யோகம் அறிவு இல்லை
தனித்து உபாயமாக இருக்கும்–அறிவு இல்லை என்பதும் அறிவின் கார்யம்–இதுவே சாதனம்–ஒன்றிலும் அறிவு இல்லை என்கிறார்கள்

குறை ஒன்றும் இல்லாத கோவிந்தா –
எங்களுக்கு குற்றம் சொன்னோம் இத்தனை போக்கி–உன்னுடைய பூர்த்திக்கு குற்றம் சொன்னோமோ
சர்வ நிரபேஷன் -என்கை
எங்களுடைய அறிவொன்றும் இல்லாமைக்குப் போராதோ–உன்னுடைய குறை ஒன்றும் இல்லாமை –
எங்கள் குறையாலே எங்களுக்கு இழக்க வேண்டுவது –உன்னுடைய பூர்த்தியால் ஏதேனும் குறை உண்டாகில் அன்றோ -என்கிறார்கள் –
இப்பள்ளத்துக்கு அம்மேடு நிரப்பப் போராதோ —இப்பாதளத்துக்கு அப்பர்வதம் நேர் என்கை –
எங்கள் பக்கல் ஞான வ்ருத்தாதிகள் ஏதேனும் உண்டோ -நாங்கள் இழக்கைக்கு -என்று கருத்து
இத்தால்
உபாய நைரபேஷ்யம் சொல்லிற்று -சர்வ நிரபேஷன் அன்றோ நீ என்று கருத்து –

இடைக்குலத்தில் பிறக்கை புண்ணியம்–உபாயமும் சுக்ருதமும் நீயே–நீக்கி முகக்கவோ நீ பிறந்தது
சாத்விகர் கொல்ல–ஆய்க்குலம் அத்தனையும் உஜ்ஜீவிக்க–வீடுய்ய தோன்றி –
ததி பாண்டன் -தயிர் -சட்டி பானை பதினெட்டு நாடன் பெரும் கூட்டம்–உன் தன்னை–சூரிகள் -குற்றேவல் செய்யும்
எப்படிப்பட்ட உன்னை -உன்னை சொல்லாமல் உன் தன்னை —எங்கள் பின்னால் வந்தாய்
தடம் கடல் சேர்ந்த உன்னை கானம் சேர்ந்த குலத்தில் -ஆய்க்குலம்
அனஸ்னன் சாப்பிடாத -புஜிக்காத உன்னை – உண்ணும் குலத்தில்பிறக்கப் பெற்றோம்
திவ்ய ஞானம் உள்ளார் பெரும் உன்னை -அறிவு ஒன்றும் இல்லாத–இமையோர் தம் குல முதல் ஆயர் தம் குலம்
வெம் கதிரோன் குலத்தில் காட்டில் பகல் விளக்கு–ஆயர் குலத்துக்கு அணி விளக்கு விசேஷம்
பிறவி–ஆவிர்பவித்த யாதவ குலம்–நந்தன் பெற்ற ஆனாயன்–புண்யானாம் தக்க புண்யம் வேண்டும் இ றே
பறை தரும் புண்ணியம் இ றே தன்னை–பிறக்கைக்கு ஹேது தருவதற்கும் ஹேது
வேண்டி வந்து பிறந்ததும் தேவர் இரக்க —தேவர்கள் இரக்க வந்து பிறந்தான் -வேண்டி வேண்டிய படியால்
வேண்டி இரக்க -இரண்டு சப்தம்–தானாக வேண்டி ஆசைப்பட்டு —பிரார்த்தித்து வியாஜ்யம் -வந்து
இச்சா க்ருஹீதா -வேண்டி —கிருபையே பிறக்கைக்கும் அருளுவதருக்கும்
என்ன நோன்பு நோற்றாள் கொலோ யசோதைக்கு–யாமுடையோம்–பெற்று உடையாள் ஆனால் அவள்
இருந்த ஊரில் இருந்த மானிடர்கள் எத்தவம் செய்தார்களோ–உங்கள் தவப்பலமாக பெற்றீர்கள்
எங்கள் புண்ணியம் ஒன்றாய் ஏக வசனம்–நாட்டில் புண்ணியங்கள் பல பிரதிபந்தகங்கள்–எல்லாருக்கும் பொதுவாக இருக்கும்

கோவிந்தா –
நீங்கள் என்னைப் பூர்ணனாக பேசின படியால்–வேண்டி இருந்தோமாகில் செய்தல் -இல்லையாகில் தவிர்த்தல் அன்றோ -என்ன
நிரபேஷமான பரம பதத்தில் வந்தோமோ –
எங்களை ஒழியச் செல்லாமையாலே வந்து அவதரித்து–எங்களுக்கு கையாளாக இருந்த இடத்தே அன்றோ-நாங்கள் அபேஷிக்கிறது –
இத்தால்
சௌலப்யம் சொல்லுகிறது

குறைவாளர்க்கு நிறைவாளர் கொடுக்கக் கடவர்கள் என்று–ஓன்று உண்டாகில் அன்றோ-என் பூர்த்தியும் உங்கள் அபூர்த்தியும் சொல்லுவது என்ன
அதுவோ –
பலம் கொடுத்தால் குறையும் என்ன ஒண்ணாது–பூரணன்–பிரபல கர்மத்தால் தகிக்க முடியாது சர்வேஸ்வரன் சர்வ சக்தன்
நிரபேஷனன் பூரணன் -பிரபல பாபங்களை போக்குவேன்–சர்வ தரமான் -வார்த்தை பொய்யாகாதே
ராஜாக்கள் போக மேடும் பள்ளமும் சமமாக்கி -தேர் குலுங்காமல்–ராஜாதி ராஜன் சர்வேச்வரன் –
கடலை தூர்த்து வானர சேனையை நடை இட்டால் போலே–நீ எங்கள் அனுக்ரகம் செய்து
குறைவில்லாமை எங்கள் மேல் இட்டு–அறிவு ஒன்றும் இல்லாத -குறை ஒன்றும் இல்லாத சேர்த்து
பாழும் தாறு நிரப்ப பௌஷ்கல்யம் பூர்த்தி உண்டே–குறைவு இல்லாமை அறிவில்லாமையை அபேஷித்து
நாரணனே நீ நான் இன்றி இலேன்–பயன் இருவருக்குமே -அமுதனார்
நீ குறைவில்லாமை இருக்க பிரயோஜனம்–குறைவாளரை ஒழிய நீ நிறைவாளனாக எப்படி இருக்க முடியும்
அமுதனார் -நீசதைக்கு -அருளுக்கும் அக்தே புகல் -பழுதே அகலும் பொருள் என் –
நிகரின்ற நின்ற என் நீசதைக்கு -நீசனேன் நிரை ஒன்றும் இலேன்–உன்னுடைய அருளுக்கும் -என்னை விட தாழ்ந்தவன் இல்லையே
பயன் இருவருக்கும் ஆனபின்பு--மா முனிகள் ஆர்த்தி பிரபந்தம் –எனைப் போல் பிழை செய்வார் உண்டோ
உனைப் போலே பொறுப்பார் உண்டோ–மேட்டுக்கு ஒரு பள்ளம் நேர் அன்றோ —ஒன்றும் இல்லை -ஸ்வரூப
கோவிந்தா -உனக்கு ஞானம் இருந்தால் சூரிகள் நடுவில் இராயோ–அவனுடைய அஞ்ஞானமே நமக்கு பற்றாசு –
அவன் தன்னை பார்த்தால் பேறு கிட்டாது–நாம் நம்ம பார்த்தால் கிட்ட முடியாதே–இருவரும் மாற்றி பார்க்க வேண்டும்
ஆஸ்ரித தோஷங்களை அறியாமை -உண்டே –அவிஞ்ஞாதா -தெரியாதவன் இதனால்–உண்டு நமக்கு -என்று உள்ளம் தளரேல்
தொண்டர் செய்யும் பல்லாயிரம் பிழைகள் பார்த்திருந்தும்–காணும் கண் இல்லாதவன்
காண் கண் -கண்டும் அவற்றைக் கொள்ளாமல் கண்டுக்காதே இருப்பான் பொருள் படுத்தாமல்
பராதீனம் -யதா தோஷம் -இதி தாதா பாதா -பட்டர் -தனி ஸ்லோஹம் -கூரத் ஆழ்வான் —சர்வஞ்ஞன் குறை -பக்தர் தோஷம்
ச்வதந்த்ரன் சொல்கிறது வேதாந்தம் பராதீனன் தான் வேதம் சொன்னது தப்பு –
அயர்வறும் அமரர்கள் அதிபதி உன்னை நீ அறிந்தே ஆகில் பசுக்கள் பின்னே போவாயோ
அவன் தன்னை அறிந்தாலும்–நம்மை அறிந்தாலும்–பேற்றுக்கு விரகு இல்லை–ச்வாதந்த்ரம் மறந்து நம் அபராதம் மறந்தால் தான் பேறு கிட்டும்
என்னை பார்த்தால் நரகம் போராது -நானாவித நரகம் புகும் பாவம் நானே செய்தேன்–அவனை பார்த்தால் பரமபதம் போராது –

கோவிந்தா சப்த அர்த்தம்–குறை ஒன்றும் இல்லாத கோவிந்தா–பரத்வம் இல்லை–தாழ நின்ற இடத்தில்
சாம்ய பன்னருக்கும் -நித்யர் -அவர்களில் சிறிய முக்தர் -ஒத்தர் முக்தப்ராயர் —குறை இருந்து -இருந்தோம் என்ற இழவும் இன்றிக்கே –
பொருந்திக் கிடக்கிறவன்–குறையால் இழக்க வேண்டி -உன்னுடைய பூர்த்தியில் குறை உண்டாகில் அன்றோ
கன்றுகள் மேய்த்து காலிப்பின்னே மேய்த்து–வாத்சல்யதிகள் -கோவர்த்தன விருத்தாந்தம் – சக்தி உணர்ந்த ஞானம் –
ஞான சக்திகள் குறை இல்லாமல்–கோவிந்தா -மாம் ஏகம்—நிறைவாளன் சாதனம் எதிர்பார்க்கலாமா –
பிரமேய சாரம்–உள்ளபடி உணர்வில் -உண்டு நமக்கு உள்ள விரகு இல்லை –
ஓன்று என்று–கொள்ளக் குறை இல்லாதவருக்கு –என்ன கூறுவது –
இல்லை இருவருக்கும் -என்று இறையை வென்று இருப்பார் இல்லை —இல்லை குறை-உனக்கு-இல்லை -உடைமை -எங்களுக்கு
மறை சொல்லும் -கூறினார் இல்லா மறை –
வீடு வாங்க ஆசை -ஒருவர் -விற்க ஒருவர் -ஆசை —பணம் சேர்த்து -வீடு இல்லை குறை இவருக்கு–வீடு இருக்கு பணம் இல்லை அவருக்கு
குறையை நிரப்ப —எதிர்பார்த்தால் குறை -நிரபேஷன் –தகப்பனார் ஒன்றும் எதிர்பார்க்காமல் சம்பந்தம் -உன் தன்னோடு உறவு
பிரதி எதிர்பார்க்காத பூரணன் பிராப்தி–மாம் ஏகம் -என்றவன் பாசுரம்–கழல் சலங்கை உபாய வேஷம் கோவிந்தா
கையும் உழவு கோலும் -சாரத்திய வேஷம் மாம்–உனக்கு கையாளாய்–கடை ஆவும் கழி கோலும் கையிலே பிடித்த கண்ணிக் கயிறு
கற்று தூசி கோமள கேச வேஷம்–உபாய வேஷம்,சௌலப்ய கோவிந்தா–உங்கள் பேற்றுக்கு உடலாக நிரபேஷன்
குறைவாளர் ஒருவருக்கு நிறைவாளர் கொடுக்க வேண்டிய நிர்பந்தம் என்ன
ஸ்வதந்த்ரம்
நீங்கள் சொன்னது -கொடுக்க -இழவுக்கு உடலோம்–நாம் அல்லோம் கை விட உடல்–நிரபேஷன் நிரந்குச ச்வதந்த்ரன்
முடிந்தால் முடியாது சொல்லிப் பார்–பூர்த்தி வேண்டுமானால் குறைத்து கொள்ளலாம்–பந்துத்வம்
குடல் துவக்கு உண்டாகில் ச்வாதந்த்ரம் கட்ட முடியுமோ–குட நீரோடு போகுமே உறவு–கட ஸ்ரார்த்தம் -தீட்டு வராதே

உறவேல் ஒழிக்க ஒழியாது–ஏல் -நல நாளால் ஆல் சப்தம் -உறவோ என்றால் —உறவை ஒழிக்க ஒழியாதே–பிரகாரத்தை ஒழிய பிரகாரி உண்டோ
ஸ்திதி உண்டோ -பிரகாரம் நம் போல்வார் -பிரகாரி -நன்றாக நான் -நான் இல்லை என்றால் நீ இல்லையே-நாரம் -இருந்தால் நாராயணன்
நடுவில் வந்த–இடையனாய் வந்த உறவை சொன்னோம்–ஜீவாத்மா பரமாத்மா சம்பந்தம் சொல்ல வில்லை
இடைக்குலத்தில் நாங்கள் –இடையிலே வந்த உறவு–இடைத்தனத்தில்–அறிவு இல்லாதவர் மறக்கலாம்
மறந்தேன் உன்னை முன்னம்–அறிவில்லாதார் இட்டீடு தொழில் கை போர்த்து
நீ மைத்துனன் நம்பி–நாங்கள் மாமிமார் மக்கள்–மைத்துனன் —சிசுபாலனும் மைத்துனன் தான்–அத்தை பிள்ளை
கோவிந்தத்வம் பழிப்பு சொன்னவன்–கோவிந்த அபிஷேகம் செய்த அன்று–காலில் குனிந்த இந்த்ரன் -அவனுக்கு பல கார்யம் செய்தாய்
தாழ்ந்த தஞ்சனயர்காகி கோவிந்தா–பால பிராயத்தே–குன்று எடுத்த–தூதத்வ சாரதி செய்த–யுக்தார்தமாக
அர்ஜுனன் -பூபாரம் நிரசனம் -அப்புறம் விட்டு–இங்கு ஒழிக்க ஒண்ணாதே–நாங்கள் பரதந்த்ரர்கள் ஸ்திரீகள்

உன் தன்னோடு உறவு –
நீ எங்களுக்கு உறவு அன்றோ –எங்கள் கார்யம் செய்ய வேண்டாவோ -என்ன

அது கொண்டோ
ஆனால் ஒரு குட நீரோடு போகிறது -என்ன —உன் தன்னோடு உறவேல் நமக்கு இங்கே ஒழிக்க ஒழியாது –
உன்னோடு உண்டான சம்பந்தம் -உன்னாலும் விட ஒண்ணாது —எங்களாலும் விட ஒண்ணாது –
இருவரும் கூட க்ருத சங்கேதர் ஆனாலும் விட ஒண்ணாது -இருள் தரும் மா ஞாலமான இத் தேசத்தாலும் போக்க ஒண்ணாது –
சம்பந்த ஞான ரூபம் ஆகையாலே இதுக்கு விஸ்மிருதி இங்கே வரக் கூடாதோ என்ன
இப்படி சொல்லுகிறது என்ன உரப்பு -என்ன –
நான் உன்னை அன்றி இலேன் கண்டாய் நாரணனே -நீ என்னை அன்றி இலை -என்ற-பிரமாணத்தைக் கொண்டு -என்ன –
அவர்கள் உங்களைப் பெற்றவர்கள் அன்றோ என்ன –ஆனால் நீ எங்கள் கையிலே தந்த மூலப் பிரமாணத்தில் முதல் எழுத்தைப்
பார்த்துக் கொள்ளாய் -என்கிறார்கள் –
அதாவது
நாராயணனே நமக்கே பறை தருவான் -என்று அடியிலே சொன்னோம் -என்றபடி —நீ சர்வ பிரகார பரி பூரணன் ஆகையாலே
நாங்கள் நித்ய சாநித்யசாபேஷராய் இருக்கிற உறவு -என்றுமாம்-
தயா பூர்ணனான உன்னோடு–தயநீயதயா பூரணை களான -எங்களுக்கு உண்டான உறவு -என்றுமாம் –

அறியாத -இத்யாதி
கீழ் தாங்கள் நெருக்கின அதுக்கு ஷாமணம் பண்ணுகிறார்கள் –
அறியாத
அநவதாநத்தாலே வந்த அஞ்ஞானம் –
பிள்ளைகள்
பால்யத்தாலே வந்த அஞ்ஞானம் –
அன்பு –
பிரேமத்தாலே வந்த அஞ்ஞானம் –
இந்த ஹேதுக்களால் வந்த அறியாத் தனம் பொறுக்க வேணும் –
ப்ரேமாந்தரைக் குற்றம் கொள்ளுகையாவது —ஒரு படுக்கையிலே இருந்து -கால் தாக்கிற்று கை தாக்கிற்று -என்கை இ றே-
அறியாத -ஞானம் இல்லை–பிள்ளைகள் -பருவம்–அன்பினால் சிநேகத்தால்–தெரியாமல் -அஞ்ஞர் செய்தது பொறுக்க வேண்டும்
பாலர் செய்ததை–ச்நேகிகள் செய்ததை பொறுக்க வேண்டும்–பிரேமத்தால் வந்த இருட்சியால்–எங்களால் அறிவு கேட்டோம்
பிறவியாலே அறிவு–யாதுவும் ஒன்றும் இல்லாத பிள்ளைகள்–உன்னாலே அறிவு கேட்டோம்–அழகு மயக்க
அறிவு இழந்தனர் ஆய்ப்பாடி ஆயர் இடையரை பண்ணினது–ஒத்த பருவத்தினர்–பித்தர் சொல்லிற்றும்–பேதையர் சொல்லிற்றும்
பத்தர் சொல்லிற்றும்–பன்னப் பெருவரோ பிரசித்தம் -கம்பர்–குற்றம் சொல்வது ஒரு படுக்கையில் இருந்து கை பட்டது
உன் தன்னை–கோவிந்த பட்டாபிஷேகம்–அபராதம் மன்னித்தாய்–அனவதானம் அன்பு விளைக்கைக்கு நிமித்தம் ஆனதே
நாமம் உடை நாரண நம்பி–அந்தபுரத்தில் நாட்டுக்கு கடவன்–காதில் கடிப்பிட்டு கலிங்கம் எதுக்கு இது என்
பிரணயி அல்லன்–உபய விபூதிக்கும் -முடி சூட்டிய--பசுக்களை மேய்த்தான் முடி சூட்டி கோவிந்தன் -விசேஷம்
நாராயணன் அனுவாகம்–கோவிந்தா நெஞ்சு உடையார்க்கு சொல்வதை–கோவிந்த தாமோதர மாதவேதி
சஹாச்ர த்வாதச அஷரங்கள் எட்டு எழுத்து சிறுக்க–மூன்று எழுத்து கண்டதும்-பராங்கதி கண்டு கொண்டான்-முழுகி மூக்கை புதைப்பாருக்கு

அழைததோம் பல தடவை சொல்லி–பேய் பெண்ணே -அழைத்தோம் இவற்றையும் சீறி அருளாதே
சர்வமும் சமஸ்த–த்ரிவித அபசாரம் உபலஷணம்–மனம் மொழி வாய் பகவத் பாகவத அசஹ்யா அபாசரம்
புகுதருவான் நின்றவற்றில் -புத்தி பூர்வகமாக–உபசார புத்தி செய்ததும் அபசாரம்–சுலபனை பரன் சொல்லி அபசாரம்
தண்ணி யரை விநியோகம் கொள்ளும் -வெந்நீர்–பேற்றுக்கு பிரயோஜனம்–ஒன்றும் இல்லாமை இருக்க–சீறி அருளாதே
செய்தது எல்லாம் செய்து சீறி அருளாதே சொல்லும் உறவு உண்டே நமக்கு–இத்தலையில் ஆராயில் சீர வேண்டியது தான்
நப்பின்னை பிராட்டி முன்னிட்டவர்கள் பூர்வ விருத்தம் ஆராய கூடாதே
விஸ்வரூபம் -அர்ஜுனன் -அசத்காரம் பொறுத்து அருள வேண்டும்–பெரியவனை கண்ணா இடையா -மன்னித்து விடு சொன்னான்
கை கால் போட்டு கூட படுத்து தோழன் சாரதி சொன்னேன் பிராயச்சித்தம்–கோபிகள் சௌலப்யம் கண்டவாறே பரதவ புத்திக்கு
பக்தியில் தலை நின்றாலும்–கிட்டினவர் சொல்லும் வார்த்தை இது
பல போக்தாக்கள் நீங்கள்–நம்மாலே பேறு–உங்கள் தலையில் ஓன்று வேண்டாவோ–நாட்டாருக்கு சொல்ல ஆலம்பனம் வேண்டாவோ
சர்வ முக்தி பிரசங்கம்

உன் தன்னை -இத்யாதி
கோவிந்தாபிஷேகம் பண்ணின பின்பு-முதல் திருநாமம்-சொல்லுகை குற்றம் இ றே
நாராயணன் -என்றார்கள் கீழ் —நீர்மை சம்பாதிக்கப் போந்த இடத்தே மேன்மை சொல்லுகை குற்றம் இ றே –

இறைவா –
தன கை கால் தப்புச் செய்தது என்று
பொடிய -விரகு -உண்டோ —உடைமையை இழக்கை உடைவன் இழவு அன்றோ –

இறைவா –
பிழைப்பர் ஆகிலும் தம் அடியார் சொல் பொறுப்பது பெரியோர் கடன் அன்றே –
ஐயர் தடுக்கின் கீழே இருந்து கேட்டு அறியாயே —நீ இறைவனாகைக்கும் சீறுகைக்கும்-என்ன சேர்த்தி உண்டு –

நீ தாராய் பறை –
விலக்காமை பார்த்து இருக்கும் நீ–எங்கள் அபேஷிதம் செய்யாய் –

அறியாமையாலும்–பால்யத்தாலும்–பிரேமத்தாலும்–உன்னை சிறு பேராலே அழைத்தோமே யாகிலும்
சர்வஞ்ஞானாய்–சர்வ ஸ்மாத் பரனாய்–பிரேம பரவசனான
நீ
சீறி அருளாது ஒழிய வேணும் -இறைவா—வானோர் இறையை நினைத்தன்று —ஆய்க்குலமாக வந்து தோன்றின நம் இறை –

இறைவா–நீ தர விலக்குவார் இல்லை–நிரந்குச ச்வாதந்த்ரன்–உன் ஸ்வரூபம் உணராய்
அழிக்க ஒண்ணாத சேஷித்வம்–அறியாமல் சேஷத்வம் அழியலாம்–பேற்றுக்கு அத்வேஷம் ஒன்றே வேண்டுவது
பேற்றுக்கு கனத்துக்கு கீழ் சொன்னவை எல்லாம் அத்வேஷம் தானே–ஆய்க்குலமாய் வந்த நம் இறை
வானோர் இறை சொல்ல வில்லை–இறைவா–கோவிந்தா–உன்னை பார்த்தாலும்–எங்களை பார்த்தாலும் கை விட முடியாதே
தேவர் எல்லையில் வர்த்திக்கும் எங்களுக்கு குறை இல்லையே--குடல் துவக்கால்–ராஜா பிரஜை ரஷிப்பது

ஈஸ்வரத்தால்–வஸ்து வேண்டுமானால் அருளுவாய்–ரஷிகிறது–சீராமைக்கு ‘–செய்த குற்றம் நற்றமாக கொள்
சாது பரித்ராண்ம்–கோபி ஜனம்–ஆராய்ந்து கொடு என்றான் அருகில் உள்ளாரை பிராட்டி இடம் சொல்ல
நீ தாராய்–அவள் தருவது தந்தாள்
நீ தாராய்
புருஷகாரம் செய்து அருளினாள்–உபாய நிஷ்டை அவள் கிருபை
உபாயமாக வரிக்கை–அஸ்துதே அவள் செய்தால்–மோஷயிஷ்யாமி நீ சொல்ல வேண்டாவோ
சுலபன்–சுவாமி நீ தாராய்–ருசியை சாதனம் ஆக்காமல்–ருசி பொது எல்லா பலன்களுக்கும்
சைதன்ய கார்யம்–பதறி துடித்தோம்–உபாயம் இல்லை–சித்த ஸ்வரூபன் உன்னையே பார்த்து
எங்களை பார்க்கிலும் தீன தசை–எங்களையும் உன்னையும் உறவு
உன்னை பாராமல் எங்களை பார்த்தாயகில் இழக்கிறோம்–எங்களுக்கு விருத்த ஞான ஜன்மங்கள் வந்த
குலையாத சம்பந்தம் உண்டு என்றோம்–எங்கள் தப்புக்கு அனுபவித்தோம்
இனி உன்னை இழவாமல் உன் கார்யம் செய்யப் பாராய்–விதி நிர்மிதம் கிருபா ஆத்மா
தத் -தோஷ பூயிஷ்டன் உன்னை விட்டால் நாதன் இல்லை–இப்படி பட்ட பாவி இல்லை
பரித்யாஜ்ய விகிதங்களில் அன்வயம் இல்லை–தர்மங்களே இல்லையே–கர்த்ருத்வ மமதா புத்தி அன்வயமே இல்லை
மாம் சரணம் விரஜ -நீ வந்து பற்றி–ச்வீகாரம் விகிதுபாயம் எதிர் பார்க்காமல் கை புகுந்தாய்
ஞான சக்தி பூர்ணம்–பிராப்தியும் உண்டு–சமஸ்த விரோதிகளையும் போக்குவேன்
மாசுச சொல்லி–ஆகிஞ்சன்யம் அயோக்யதை உபாய பூர்த்தி பிராப்தி சொல்லி–கிருஷ்ணனை பற்றி -பேறு –

ராமோ விக்ராகவான் தர்ம மாரீசன் வார்த்தை–கிருஷ்ணன் தர்மம் சனாதனம்–செய்த வேள்வியர் வையத்தேவராய் -ஸ்ரீ வர மங்கல நகர் –
விதுகிருஷ்ணோ-வித்து தாது அடைய அறிய இரண்டும் –
குறை இல்லாத–குறை ஓன்று இல்லாத–குறை ஒன்றும் இல்லாத–மூன்றும் -அறிந்து -மூன்று நிறைவுகளும் அறிந்து கொள்ள வேண்டும் –
புருஷகார பலத்தால் ஸ்வா தந்த்ர்யம் தலை சாய்ந்தால் தலை எடுக்கும் கல்யாண குணங்கள்
நாராயணா மூன்று தடவை ரகஸ்ய த்ரயம்
பூர்வ கண்டம் நாராயண அர்த்தம் —வாத்சல்யம் சௌசீல்யம் ஞான சக்திகள் -வத்சம் கன்று குட்டி
அன்று அதனை ஈன்று உகந்த ஆ –
தோஷங்களை காணா கண் இட்டு இருப்பது மேல் -அதர்சனம் தோ ஷங்களையே குணங்களாக கொண்டு
தோஷம் இருந்தவனை அங்கீ கரி த்தால் தான் ஏற்றம்–திருவடி சுக்ரீவன் வார்த்தை -இரண்டிலும் பாதி கொண்ட பெருமாள் –
ஒன்பது சம்பந்தம் -உறவு ஒழிக்க ஒழியாதே –பிதா ரஷக சேஷி பார்த்தா ரமாபதி ஸ்வாமி போக்தா –
குடிநீர் வழிக்கக் காணாதே -உன் தன்னோடு உறவேல் நமக்கு இங்கு ஒழிக்க ஒழியாதே -சமஸ்த சமஷ்வ -சரணாகதி கத்யம் -கூரத் ஆழ்வான் -பட்டோலை கொண்டார் —அர்ஜுனன் பரத்வம் -சாஷாத்கரித்து ஷாந்தி
உன் தன்னை சிறு பேர் அழைத்து -சீறி அருளாதே–நாராயணன் சொல்லி உன் மனத்தை புண் படுத்தி –
ஆயர் புத்தரன் அல்லன் அரும் தெய்வம்–அஹம் வோ பாந்தவ ஜாத-தேவத்த்வமும் நிந்தையானவனுக்கு-
மேல் பாட்டில் கோவிந்தா என்போம்–சீற்றமே அருள்
ஆசார்யர் நிக்ரகதோடு அனுக்ரகதோடு இரண்டும் உபாதேயம் இரண்டும் கிருபை–பறை தாராய் -தொடர்ந்து வரும் பல்லவி –

நின்னையே மகனாய் பெற பெறுவேன் எழு பிறப்பும் நெடும் தோள் வேந்தே -தசரதன்–ஆபாச தர்மம் பற்றி இழந்தவன்
சாஷாத் தர்மத்தை குடப்பால் இட்டு வளர்க்கப் பெற்றோம்
குறை ஒன்றும் இல்லாத கோவிந்தா -அறிவு ஒன்றும் இல்லாத ஆய்க்குலம் பட்டர் -சேர்த்து பரிபூர்ணன் -ஸ்லோகம் –

-பறை தரு மாலை -சாற்றி அருளுகிறாள்
இறைவா நீ தாராய் பறை–நாராயணனே நமக்கே பறை தருவான்–கீழ் வானம் –பாவாய் எழுந்திராய் பறை கொண்டு
நோற்று —நம்மால் போற்றப் பறை தரும் புண்ணியனால் -கும்பகர்ண நிஹந்தாவான சக்கரவர்த்தி திருமகன் –
–மாலே –சாலப் பெரும் பறையே -வாத்திய விசேஷம்-அன்று இவ்வுலகம் அளந்தாய் -பல்லாண்டு பாடுவதே பிரயோஜனம்
இன்று இப்பறை கொள்வான் வந்தோம் –குற்றேவல் எங்களைக் கொள்ளாமல் போகாது -இதுவே அபேஷிதம்
கேசவ நம்பியைக் கால் பிடிப்பாள் என்னும் இப் பேறு-வள்ளல் மால் இரும் சோலை மணாளர் பள்ளி கொள்ளும் இடத்து அடி கொட்டிடக் கொள்ளுமாகில் –
இற்றைப் பறை கொள்வான் அன்று -இன்று மட்டும் இல்லை யாவதாத்மபாவி கைங்கர்யமே அபேஷிதம்
இறைவா நீ தாராய் -பறை என்றதன் உட்கருத்தை விவரணம் அடுத்த பாசுரம்
இரங்கு -அருள் -அபேஷித்தோம்-பேற்றுக்கு கைம்முதல் -நல கருமம் ஒன்றும் இல்லை-மேலும் செய்ய யோக்யதையும் இல்லை
தங்கள் உடைய அபகர்ஷத்தை அனுசந்தித்து –மூல ஸூ க்ருதமான ஈஸ்வரன் உடைய குண பூர்த்தியையும் அனுசந்தித்து
சம்பந்தத்தை உணர்ந்து-பூர்வ அபராதங்களுக்கு ஷாமணம் பண்ணி-உபாய பூதனான ஈஸ்வரன் பக்கல் உபேயத்தை அபேஷிக்கை
இந்த ஆறும் அதிகார அங்கங்கள் -இவை கூறப் படுகின்றன
எட்டாம்பாட்டில் -கோதுகலமுடைய பாவாய் எழுந்திராய் பாடிப் பறை கொண்டு-கூடாரை வெல்லும் சீர் –பாடிப் பறை கொண்டு
பறை கொண்டதாக அன்றோ அருளிச் செய்கிறாள்-அங்கு பாடுகையாகிற உத்தேச்யம் பெற்றதாக கொண்டு –
பறை கொண்டு -பறை கொள்ள -என்றே பொருள் அங்கும்-சொல் திரியினும் பொருள் திரியா வினைத்தொகை–நன்னூல் ஸூ த்தரம்-

————————————————————————–

ஸ்ரீ கோயில் கந்தாடை அப்பன் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ தொட்டாசார்யர் சுவாமிகள் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ ஆயி சுவாமிகள் திருவடிகளே சரணம் சரணம்
ஸ்ரீ அழகிய மணவாள பெருமாள் நாயனார் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ பெரியவாச்சான் பிள்ளை திருவடிகளே சரணம் –
ஸ்ரீ பூர்வாசார்யர்கள் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ ஆழ்வார்கள் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம் –

திருப்பாவை — கூடாரை வெல்லும் சீர் – வியாக்யானம் .தொகுப்பு –

August 25, 2015

அவதாரிகை –

நோற்றால்–அவன் பக்கல் பெறக் கடவ பேறு–சொல்லுகிறார்கள் –

கூடாரை வெல்லும் சீர் கோவிந்தா வுன்தன்னைப்
பாடிப் பறை கொண்டு யாம் பெரும் சம்மானம்
நாடு புகழும் பரிசினால் நன்றாகச்
சூடகமே தோள் வளையே தோடே செவிப்பூவே
பாடகமே என்றனைய பல்கலனும் யாம் அணிவோம்
ஆடையுடுப்போம் அதன்பின்னே பாற்சோறு
மூட நெய் பெய்து முழங்கை வழி வாரக்
கூடி இருந்து குளிர்ந்தேலோ ரெம்பாவாய்

வியாக்யானம் —

கூடாரை வெல்லும் –
ஆந்தனையும் பார்த்தால் —ந நமேயம் -என்பாரை வெல்லும் இத்தனை –
அவர்களை வெல்லுமா போலே கூடினார்க்கு தான் தோற்கும் இத்தனை –
கூடாரை-
சங்கங்கள் கேட்டர்கள்–பாஞ்ச ஜன்யம்–புள்ளரையன் கோயில் வெள்ளை விளி சங்கு–ஆநிரையினம் மீளக் குறித்த சங்கு
பறை ஜாம்பவான் நம் ஜெயம் சாற்றின பறை–பெரும் பறை இலங்கை பாழாளாக நம் ஜெயம் சாற்றின பறை
சாலப் பெரும் பறை–நாம் பாரோர்கள் எல்லாம் மகிழ பறை கறங்க குடம் ஆடின போது அரையிலே கட்டின பறை உண்டு
பல்லாண்டு பாட பெரியாழ்வாரையும் பொலிக பொலிக நம் ஆழ்வாரையும் தருகிறேன்
கோல விளக்கு நப்பின்னை பிராட்டி–கொடி கருளக் கொடி ஓன்று உடையீர்
மதுரையில் இருந்து இச் சேரி வரும் பொழுது அனந்தன் தொடுத்த மேல்விதானம்
நோன்பு தலைக் கட்டின பின்பு வேண்டிய பஹூமானங்கள்–மழலை சொல்லுக்கு தோற்று கொடுத்தால்–வெல்லும் சீர்
கூடுவோம் என்பாரை வெல்ல முடியாதே —எங்களை வெல்ல நினைத்தாய் நாங்கள் கூடுவோமாய் வந்தோம் தோற்றாய் –
பரசுராமன் ஷத்ரிய புருஷன் ஒருவனை கொல்ல நினைத்து வந்தான்–அவன் கையில் வில்லை கொடுத்து அஞ்சலி பண்ணிப் போந்தான்
வில்லோடு நமஸ்கரித்தான் ஆகில் -இவராய்த்து தோர்த்து இருப்பார்
கூடினவர்களை–கூடின விபீஷணனுக்கு வில் வெட்டி ஏவல் செய்தார் பெருமாள்–கூடினார் குற்றேவல் கொண்டு
சுக்ரீவாசன் வசனாத் அபிஷேகம்–சொன்னால் கேட்பார்–அர்ஜுனன் -உறவு -கொண்ட ந நமேயம் ராவணனை வென்று–தூத்வ சாரத்வ
விஜிதாத்மா -நான்கு திருக் கல்யாண குணங்கள் காட்டும் கண்ணாடி–விஜிதாத்மா -சங்கரர் -அனைவரையும் வென்றார்
பக்தர்களால் ஜெயிக்கப் பட்டவர் பட்டர் -தோற்கடிக்கப் பட்டவர் – விதேயாத்மா -சேர்த்து -அவிதேயாத்மா -யாருக்கும் கீழ் படாதவர்
வினை கொடுத்து வினை வாங்குவார் போலே அகாரம் சேர்க்க வேண்டாமே-தன்னுடைய அடியவர் சொன்னபடி விதேயர்
சத் கீர்த்தி-இத்தையே கீர்த்தியாக கொண்டவன்–கூடாதார் சத்ருக்கள் மட்டும் இல்லை
ஆழ்வார்கள் ஆசார்யர்கள் ஆண்டாள் விரோதிகள் அனைவரையும் வியாக்யானம்-அஞ்சிறையும் மட நாராய் தூது விட வந்து அருளி –
அம்மான் ஆழிப்பிரான் அவன் எவ்விடத்தான்–வளம் மிக்க மால் பெருமை மன் உயிரின் தண்மை–உளமுற்று -தளர்வுற்று நீங்க நினைத்த -மாறனை
பாங்குடனே சேர்த்தான் மகிழ்ந்து -கூடாரை வெல்லும் சீர் –
உயர்வற உயர்நலம் உடையவன் எவன் -சௌசீல்யம் தெரியுமா -கேட்டானாம் மகதோ மந்தைச்ய நீர் சம்ச்லேஷ –
புரை அறக் கலந்து நாடு புகழும் பரிசு -நாம் பெரும் சம்மானம்
இன்னம் அங்கே நட நம்பி–எற்றுக்கு அவளை விட்டு இங்கே வந்தாய்
மட்டை அடி -மின்னிடை மடவார் -நம் ஆழ்வார் -உன்னுடைய சுண்டாயம் நான் அறிவன் பந்தும் கழலும் தந்து போகு நம்பி
போகு நம்பி -உன் தாமரைக் கண்ணும் செய்ய வாயும் –ஆகுலங்கள் செய்ய அழிதற்கே நோற்றோம்
மின்னிடையார் சேர் கண்ணன் –தான் தள்ளி உன்னுடனே கூடன் என்று –குலசேகரர் ஆழ்வார் -வாசுதேவ உன் வரவு பார்த்தே –
நீ உகக்கும் -கண்ணினாரும் அல்லோம் ஒழி –என் சினம் தீர்வன் நானே-கோபிகள் -பிரணய ரோஷம்
காதில் கடிப்பிட்டு –எதுக்கு இது இது என் இது என்னோ–கதவின் புறமே வந்து நின்றீர் -திருமங்கை ஆழ்வார்
நிச்சலும் என் தீமைகள் செய்வாய்–அல்லல் விளைத்த பெருமானை–குறும்பு செய்வானோர் மகனைப் பெற்ற நந்த கோபாலன்
விநயம் காட்டி சேர்த்துக் கொள்வான் –

சீர் –
எல்லாரையும் வெல்லுவது குணத்தாலே —வில் பிடித்த பிடியைக் காட்டி விரோதிகளைத் தோற்பிக்கும் –
அனுகூலரை அழகாலும் சீலத்தாலும் -நீர்மையாலும் -தோற்பிக்கும் –
சர்வஞ்ஞரை -எத்திறம் -என்னப் பண்ணும் குணம் இ றே-ஆழ்வார் -நிச்சயம் -கூடேன்-வெண்ணெய் போலே காட்டி-
அம்புவாய் -மருந்தூட்ட தீர்க்கலாம்–நீர் கொன்றாப் போலே இதுக்கு பரிகாரம் இல்லை –
ந நமேயம் என்று இருப்பாரை-தன்னுடைய சௌர்யாதி குணங்களாலும்-சீலாதி குணங்களாலும் வெல்லும் இத்தனை –
வில் பிடியைக் காட்டி ராவணனை ஜெயித்தான் –இது பிரதம யுத்தத்திலே இவனும் அதுக்கு எதிர்பார்த்து போந்தவன் தோலாமை இல்லை இ றே
ஆனால் மறுபடியும் யுத்தமுண்டான படி எங்கனே என்னில்-பெருமாளுடைய நிரதிசய சௌர்யத்தை
பிரகாசிப்பிக்கைக்காக மறுபடியும் யுத்தம் பண்ணினான் இத்தனை-என்று நம்முடைய ஆச்சார்யர் அருளிச் செய்வர் –
தன்னுடைய வடிவு அழகைக் காட்டி கோபிமார்களை ஜெயித்தான்
ஸ்வரூப ரூப குண விபூதிகளாலே சர்வ ஸ்மாத் பரனான தன்னுடைய-வை லஷன்யத்தைக் காட்டி ஆழ்வார்களை ஜெயித்தான்
இவை ஒன்றிலும் ஈடுபடாத நம் போல்வாரை ஆழ்வார்-சம்பந்தத்தை வ்யாஜீ கரித்து ஜெயிக்கும் இத்தனை –
எல்லாரையும் வெல்லுவது குணத்தாலே–கூடுவாரை சீலத்தாலே வெல்லும்–கூடாதாவரை சௌர்யத்தாலே வெல்லும்
சௌர்யம் அம்புக்கு இலக்காகும்–சீலம் அழகுக்கு இலக்காகும்–அம்புக்கு இலக்கானார்க்கு மருந்திட்டு ஆற்றலாம்
சீலமும் அழகும் நின்று ஈரா நிற்கும்–ஈர்க்கும் குணங்கள் தாமரைக் கண்கள் கொண்டு ஈர்தியாலோ
அம்பு தோல் புரையே போம்–அழகு உயிர் கொலையாக்கும்

கோவிந்தா –
கூடுவோம் அல்லோம் என்னும் அபிசந்தி இல்லாத–மாத்ரத்திலே ரஷித்த படி –
கோவிந்தா-கோவிந்தா -திர்யக்குகள் உடன் பொருந்தும் நீர்மை-
கூட மாட்டோம் என்னும் அபிசந்தி இல்லாத அளவே அன்றிக்கே –கூடுவோம் என்னவும் அறியாத அசேதனங்களையும் காத்து அருள்பவனே
திவத்திலும் பசு நிரை உகப்பான்–பரம பதத்தில் காட்டிலும்–அங்கும் ஹா ஹா டியோ டியோ சொல்லி —ஹாவு ஹாவு நீங்கள் சொல்வது போலே
அர்த்தம் இல்லாத மந்த்ரம் போலே —பசு மேய்க்கிற மந்த்ரம்-

வுன்தன்னைப் பாடிப் –
ஹிரண்யாய நம -என்கை தவிர்ந்து–வகுத்த உன்னுடைய பேரை–ஸுயம் பிரயோஜனமாகச் சொல்லப் பெறுவதே -என்கை –
கோபீ ஜன வல்லபனான உன்னை பாடுகையே எங்களுக்கு பிரயோஜனம் போரும் -என்னவுமாம் –
சர்வ ஸ்மாத் பரனாய்-சர்வசுலபனான உன்னை-த்வத் அனுபவ ஜனித ப்ரீதிக்கு போக்கு வீடாக பாடி –
கோபர் இசைந்து -சந்நிதியில் பாடி–வகுத்த -உன்னை
உன் தன்னை–வேறு பிரயோஜனம் இல்லாமல்–வாயினால் பாடி–நா படைத்த பலன் பெற்றோம்–அத்தலை இத்தலையாக வந்தோம்
கோவிந்தன் குழல் -எங்கள் வாசலில் நீ பாடி எங்களை தோற்பிக்க —மரத்துக்கு அடியில் -இல்லாமல்–ஆவி காத்து இராதே
பறை கொண்டு–பிராப்யத்தில் பிராபகம் ஆற்றாமை யால் -பறை பிராப்யம் ஊருக்கு–தங்களுக்கு பகவத் பிராப்யம்-

உன்னைப்பாடி –
உன் தன்னைப் பாடி –
தேவும் தன்னையும் பாடி ஆடத் திருத்தி -பரத்வம் சௌலப்யம்–ஸ்வாபாவிகம் சௌலப்யம் இயற்க்கை பரத்வம் வந்தேறி –
கேசவன் தமர் கோவிந்தன் -குடக் கூத்தன் -தன்னையும் வியாக்யானம்–ஆத்மாநாம் நாசிவர்த்தாதே வசிஷ்டர் -தன்னை மீறாதே –
பரத ஆழ்வான் ஞானி -பிரார்த்தனையை மீறாதே என்பர் இது அன்று பொருள்–தானான தன்மையை இழவாதே கொல்
ஆஸ்ரித பவ்யத்தை அனுகூலயத்தை மீறாதே -என்று அர்த்தம் —உன்னை ஸ்வதந்த்ரன் எனபது போய்
சேனையோர் உபய மத்யே மே ரதம் சொல்ல நிறுத்தினான் –

யாம் –
உன்னை பாடுவதே -நிச்சயம் பேறு

பறை கொண்டு –
பிராப்யத்திலே–பிரபாக வ்யவஹாரம் —ஊருக்கு -பறை -என்கிறது -தங்களுக்கு பிராப்யம்-

யாம் பெரும் சம்மானம் –
தோளில் மாலையை வாங்கி இடுகை -இவருக்கு பெறாப் பேறு -என்கை
பெருமாள் தோளில் மாலையை வாங்கி இட்டார் -என்று ஆழ்வான் பணிக்கும்–பட்டரும் பணிக்கும்
அநாதி காலம் எல்லாராலும் பட்ட பரிபவம் மறக்கும்படி கொண்டாடுகை –
பிரயணித்வம் நிபந்தனம்–ஸ்வரூப நிபந்தனம்–விதம் விதி–ராக பிராப்தம் இஷ்டம்-சுயம் பிரயோஜனம் விதி பார்க்க வேண்டாமே

பக்த பராதீனன் -ஆத்மாநாம்–தேவும் தன்னையும் பாடி–உன் தன்னை -சௌலப்யம்–யாம் பெரும் சம்மானம்
ஆழ்வான் பணிக்கும் -அரவணை பிரசாதம் —அப்பா சொல்லியதும் அண்ணா சொல்லியதம் அனைய பல்கலனும் யாம் அணிய –
பெரியாழ்வார் கதய த்ரயம் -ஆபரணங்கள் பல அருளி —பாலு சோறு அஹம் அன்னம் அஹம் அன்னாத

நாடு புகழும் பரிசினால் –
ஒருவன் கொடுக்கும்படியே–சிலர் பெறும்படியே—என்று நாட்டார் கொண்டாட வேணும் -ஸ்ரீ விபீஷண ஆழ்வானை வியாஜ்யமாக வைத்து திருவரங்கம் பெருமாளை நமக்கு தந்த பரிசு -இது வன்றோ பூர்ணம் –

நன்றாகச் –
இந்த்ரன் வரக் காட்டின ஹாரத்தை–பெருமாளும் பிராட்டியும் கூட இருந்து–திருவடிக்கு பூட்டினாப் போலே பூண வேணும் –
சிலரை இட்டு ஒப்பிக்கை அன்றிக்கே–தானும் பிராட்டியும் கூட இருந்து ஒப்பித்த தன்னேற்றம் –
ஆபரணத்தைப் பூண்டு அவன் வரவு பார்த்து இராது ஒழிகை -என்றுமாம்
நாடு புகழும் –அவனும் சத்தை பெற–இவர்களை ஒப்பிக்கை அவனுக்கு ஸ்வரூபம்–அவனை ஒப்பிக்க அனுமதிக்கை இவன் உடைய ஸ்வரூபம்
யாம் பெரும் சம்மானம்
நாடு புகழும் பரிசினால் நன்றாக–பரத அக்ருரர் மாருதி–வேடன் வேடுவிச்சி –மாலா காரார் -அவன் தம்பி 18 நாடான் பெரு வீடு –

சூடகமே-
பிரதமத்தில் ஸ்பர்சிக்கும் கைக்கிடும் ஆபரணம்–பரம பிரணயி ஆகையாலே தன தலையிலே வைத்துக் கொள்ளும் கை –
அடிச்சியோம் தலை மிசை நீ யணியாய் -என்று–இவர்களுக்கு அவன் சொல்லுமா போலே சொல்லி
மார்பிலும் தலையிலும் வைத்துக் கொள்ளும் கை இடும் சூடகம் –
சூடகமே -அணி மிகு தாமரைக் கை இவர்கள் ஆசை படுவது போலே-அடியார் கையை தான் அணிய ஆசை பட்டுகைக்கு இடகடவ ஆபரணம்
வெள்ளி வளைக் கை – முதல்

தோள் வளையே –
அந்த ஸ்பர்சத்தாலே-அணைக்க வேண்டும் தோளுக்கு இடும் ஆபரணம் –

தோடே –
பொற்றோடு பெய்து -என்று-பண்டே தோடு இட்டாலும்-அவன் இட்டாப் போலே இராது இ றே –

செவிப்பூவே –
அணைத்த திருக் கையில் உறுத்தும் ஆபரணங்கள் போல் அன்றிக்கே-அணைத்த அநந்தரம் ஆக்ராணத்துக்கு விஷயமான இடம் –

பாடகமே –
அணைத்தால் தோற்றுப் பிடிக்கும் காலுக்கு இடும் ஆபரணம் –

என்றனைய பல்கலனும்-
பருப்பருத்தன சில சொன்னோம் இத்தனை –நீ அறியும் அவை எல்லாம் என்கை –பல பலவே யாபரணம் இ றே –
அனைய -பல கிரீட -ஹார –கௌச்துப நூபுராதி அபரிமத திவ்ய பூஷணம்-பலபலவே ஆபரணம்-ஆபரணங்கள் அழகு கொடுக்கும் அவயவங்கள் இவர்களுக்கு

யாம் அணிவோம் –
வ்யதிரேகத்திலே-மலரிட்டு நாம் முடியோம் -என்கிறவர்கள்–பூண்போம் -என்கிறார்கள்
அவனுக்கு இவர்கள் அனுமதி பண்ணுகையே அமையும் -என்கை-

ஆடையுடுப்போம் –
பண்டு உடுத்தார்களோ -என்னில்–அவன் உடுத்து உடாதது உடை அன்று இ றே என்று இருப்பது –
அவன் திருப் பரியட்டம் இவர்கள் அறையிலே யாம்படி கூறை–மாற வேணும் -என்றுமாம் –
நோன்பை முடிக்கையாலே நல்ல பரிவட்டம் உடுக்க -என்றுமாம் –உடுத்துக் களைந்த -என்னுமவர்கள் இ றே இவர்கள்
ஸ்வேத கந்த உக்தமாய் அவன் உடுத்து முசிந்த ஆடை -என்றுமாம் –
தூரவாசி புடவை பெற–சந்நிதிதனாக இருக்க கூறை உடுக்க சொல்ல வேணுமோ

அதன்பின்னே பாற்சோறு மூட நெய் பெய்து –
அதுக்கு மேலே பாற்சோறு மூடும்படியாக நெய் பெய்து –
இத்தால்
பகவத் சம்பந்தமுள்ள திருவாய்ப்பாடியிலே-சம்ருத்தி எல்லாம் பிரியமாய் இருக்கும்படி –

முழங்கை வழி வாரக்
நம்பி திரு வழுதி வளநாடு தாசர் -நெய் படாதோ -என்ன-கிருஷ்ண சன்னதியாலே த்ருப்தைகளாய் இருந்தவர்களுக்கு
சோறு வாயில் தொங்கில் அன்றோ-நெய் வாயில் தொங்குவது -என்று பட்டர் அருளிச் செய்தார் –
உண்ணாமல் நோன்பு நூற்றதால் கண்ணபிரானும் உண்ணாமையால் ஊரில் நெய் பால் அளவற்று கிடந்து
பால் சோறு மூட நெய் பெய்து முழங்கை வழியார
ஷீரான்னம் வானமா மலை -பெரிய உத்சவங்கள்–வளையம் வெண்கல வார்ப்பு —i படி அரிசி 8 படி பால் -7 மணி நேரம் -10 வார்ப்பு
நெய் சேர்த்து கையில் ஒட்டாமல்–சோறு தடவி —ஸ்ரீ வில்லிபுத்தூர் திரு மால் இரும் சோலை -அக்காரவடிசில்
திரட்டு பால் போலே–1 படி அரிசி 100 படி பால் கெட்டியாக இருக்கும்

வ்யதிரேகத்தில் நெய் உண்ணோம் பால் உண்ணோம் -என்று-சொன்னவர்கள் இன்று ஆசைப் படுகிறார்கள் –
கோவிந்தா -உன் தன்னை பாடி -அவனைப் பற்றி சர்வ லாபமும் உண்டு
நெய் உண்ணோம் விரதம் தவிர்ந்து–அவனும் உபவாசம் -இருந்தானாம்
நீர் வார்க்காதே-நெய் நடுவில் சோறு இருக்கா தேட-சம்ருத்து-நெய்யிடை நல்லதோர் சோறு தடவி எடுக்கும் படி
உள்ளுக்கு தொங்கும்-கிருஷ்ணன் -சந்நிதியில்-வாயில்-சோறு தங்கும் அன்றோ நெய் தங்கும்
கண்ணனை-அனுபவிக்க-கோவிந்தன் குணம் பாடி ஆவி காத்து

கூடி இருந்து –
பிரிந்து பட்ட கிலேசம் தீரக்-கூடி தொட்டுக் கொண்டு இருக்கையே பிரயோஜனம் –
புஜிக்கை பிரயோஜனம் அன்று –
குளிர்ந்து –
பிரிந்து கமர் பிளந்த நெஞ்சுகள் குளிரும்படி –நம்பெருமாள் திருநாள் -என்று ஒருபேரை இட்டு
ஸ்ரீ வைஷ்ணவர்களைத் திரட்டிக் காணுமா போலே-ஒருவருக்கு ஒருவர் போக்கியம் இ றே
ஸ்ருதி அர்த்தம் இப்பாட்டில் சொல்கிறது —
கூடியிருந்து குளிர்ந்து
பசி தீர உண்ணுவது அன்றிக்கே பிரிந்து பட்ட விசனம் எல்லாம் தீர கூடி களித்து இருக்கை உத்தேச்யம்-
கூடி இருந்து குளிர்ந்து –பல்கலனும் அணிவோம் ஆடை உடுப்போம்-

ஆழ்வார் கோஷ்டி என்று சேவிக்கிறோம்–அஹம் அன்னம் -இந்த பாசுரம்–விரஜா ஸ்நானம்
ஆண்மின்கள் வானகம் மங்களா சாசனம்–ஆதிவாகார் சத்கரிக்க–சதம் ஹச்தாகா அலங்கரிக்க ஒப்பிக்கும் படி-ப்ரஹ்ம அலங்காரம்
சம்சார தாப ஸ்பர்சம் இன்றிக்கே-நிரதிசய போக்கியம் அனுபவிக்க
அஹம் அன்னம்–அந்நாதா அன்னம் புஜிக்க–அஹம் அன்னம் புஜிக்கிறவனை சாப்பிடுகிறேன் —மூன்றாலும் சொல்லி –
பாலே போல் சீர் -கை கழிய போகிற சிநேகம்–முகத்தாலே சூசிபபிகிறார்கள்-இதில் சாம்யாபத்தி என்றும் கீழே குணா அனுபவம் என்றும் சொல்லாலாம்
கோவிந்தன் தன குடி அடியார் -தனக்கு முடி உடை வானவர் எதிர் கொல்ல–கூடாரை வெல்லும் சீர் கோவிந்தா
உன் தன்னை பாடி–தேசாந்தரே தேகாந்தரே இல்லாமல்–இங்கே இந்த தேசத்தில்–சூரி வர்க்கம் திவ்ய மகிஷி பரமபதம்
முமுஷு முக்தன் சூசகம்–கூடி இருந்து பாலகனும்–ஆடை உடுப்போம் சேர்த்து
கூடி இல்லாத காலத்தில் ஆடை ஆபரணம் பால் சோறு வேண்டாம்–பிரிந்த போது -சீதை பரியட்டம் ஆபரணங்கள் எங்கேயேனும் பொகட்டு-கிஷ்கிந்தை
ராஷசிகள் நடுவில் இவை எதற்கு–பிராட்டி சேர்த்த பின்பு சர்வாலங்கார பூஷிதை
பரதனை கிட்டிய பின்பே ஸ்நானம் வஸ்த்ரம் அலங்காரம் பெருமாள் போலே கிரிஷ்ணனும் -கோபிகள் -சேர்ந்த பின்பு
கைகேயி புத்ரம் பாரதம் –
பரத ஆழ்வான் கூடின பின்பு ஜடை களைந்து ஸ்நானம் மாலை சந்தானம் வஸ்த்ரம் உடுத்து-இவனும் கூடி குளித்து ஒப்பித்து
கூடி இருந்து பல் கலனும் யாம் அணிவோம் கண்ணனையும் சேர்த்து–கூடி இருந்து ஆடை உடுப்போம்
கூடி இருந்து பால் சோறு நெய் பேர்ந்து–விச்லேஷம் இல்லாத நல கூட்டம்
வாய் பாட -முக்கரணங்களும் அவன் இடம்-குளிர்ந்து -நீர் வண்ணன் மார்பிலே தோய வேண்டும்-

சூடகமே —காப்பே
தோள் வளையே —திரு இலச்சினையே
தோடு —திரு மந்த்ரமே
செவிப்பூவே–த்வயமே
பாடகமே–சரம ஸ்லோகமே
இவை
ஸ்வரூபஞ்ஞனான முமுஷுவான அதிகாரிக்கு அவஸ்ய அபேஷிதங்களாய் —பகவத் சம்பந்தத்யோதகங்களாய் -இருப்பன
இதில் தோடு –
மண்டல ஆகாரமாய் -மந்திர சேஷ விவரிணி யான பிரணவ ஆகாரத்துக்கு த்வதோகமாய் -இருக்கையாலே -திருமந்த்ரத்தை சொல்லுகிறது –
செவிப்பூ
ஸுவயம் போக ரூபம் ஆகையாலே -போக பிரதானமான த்வயத்தை சொல்லுகிறது –
பாடகம்
பத்த ரூபம் ஆகையாலே -உபாயாந்தர நிவ்ருத்தி பரமான-சரம ஸ்லோகத்தை சொல்லுகிறது –
இம் மூன்று ரகச்யங்களாலும்-ஞான பக்தி வைராக்யங்களை சொல்லுகிறது –
அது எங்கனே என்னில் –
திருமந்தரம் -ஆத்ம ஸ்வரூப யாதாம்ய ஞானபரம் ஆகையாலும்
த்வயம் -உத்தர கண்டத்தில் சொல்லுகிற கைங்கர்யத்துக்கு-பூர்வ பாவியான பக்தி பிரதானம் ஆகையாலும்
சரம ச்லோஹம் த்யாஜ்ய அம்சத்தில் வைராக்யம் பிரதானம் ஆகையாலும்–ஞான பக்தி வைராக்யங்களைச் சொல்லுகிறது –
என்று அனைய–என்று சொல்லப் படுகிற–பல்கலனும்-ஞான பக்தி வைராக்யங்கள் மூன்றும்
ஓர் ஒன்றே விஷய பேதத்தாலே -அநேகமாக இருக்கும் இ றே-
ஆகையால் -பல்கலனும் -என்கிறார்கள் –
யாம் அணிவோம்
உன்னோடு கூடாத அன்று இவை ஒன்றும் வேண்டாத நாம்-இன்று அணியக் கடவோம்
பகவத் சம்பந்தம் இன்றியிலே ஞான பக்தி வைராக்யங்கள் உண்டானாலும் அபாயம் இ றே பலிப்பது –
பௌத்தனுக்கும் ஞான பக்தி வைராக்யங்கள் உண்டு இ றே –
ஆடை உடுப்போம்–சேஷத்வ ஞானம் ஆகிற வஸ்த்ரத்தை உடுப்போம்
அதன் பின்னே —அதுக்கு மேலே
பால் சோறு-கைங்கர்யம் ஆனது
மூட நெய் பெய்து–மறையும்படி பாரதந்த்ர்யத்தை வெளி இட்டு –
கூடி இருந்து குளிர்ந்து –போக்தாவான உன்னோடு-போக்யரான நாம்-சம்பந்தித்து இருந்து -விஸ்லேஷ வ்யசனம் எல்லாம் தீரப் பெற்றோம் –
இதுவன்றோ நாம் உன் பக்கல் பெரும் சம்மானம்

சூடகமே -கையில் தோள் வளையே -தோடு -செவிப்பூவே பாடகமே–ஐந்து ஆபரணங்கள் பஞ்ச சம்ஸ்காரம்
திரு ஆபரணங்கள் ஆத்மாவை அலங்கரிக்க
தாப -எங்கள் குழுவினில் புகுதல் ஓட்டம் -தீயில் -அக்னியில் காட்டிலும் அக்னியில் காட்டிய -பொலிகின்ற செஞ்சுடர் –கோயில் பொறியாலே ஒற்றுண்டு நின்று குடி குடி ஆட செய்கின்றோம் -திரு இலச்சினை–தோள் வளையே -திரு இலச்சினை–கங்கணம் கட்டி -சூடகம்–
பட்டம் சூடகம் ஆவன -பூட்டும் ஆத்மபூஷணங்கள்-பரகுரு -சம்சார நிவர்தகமான திரு மந்த்ரம் உபதேசித்த-உத்தாராக ஆசார்யர் –
சிந்தனாசார்யர் அவரகுறு –பட்டம் கட்டி -பாடகமும் சிலம்பும் இட்டமாக வளர்த்து பெரியாழ்வார் –
புண்டர -தோடு செவிப்பூ இரண்டு காதுக்கு குரு பரம்பரை ரகஸ்ய த்ரயம் –அர்த்தங்கள் —பாடகமே -காலுக்கு முகுந்த மாலை ஹரே கச்சான்க்ரி–சீரார் வேம்கடமே -ஆலயம் –
அனைய பல்கலனும் யாம் அணிவோம் -ஐந்து மட்டும் இல்லை

சாம்யாபத்தில் கீழ் பாசுரத்தில்–குண அனுபவம் இங்கே–ஆண்மின்கள் வானகம்-வலம்புரிகள் கலந்து எங்கும் இசைத்தன
சங்கு -திருச்சின்னம்–விரஜா ஸ்நானம் -கோஷம்–மங்களா சாசனம்
ஆதி வாஹிகர் சத்கரிக்க–ஒப்பிக்க கடவர் அலங்காரம்–சதம் அஞ்சன ஹஸ்தா ஆபரணம் ஹஸ்தா–வஸ்த்ரம் சந்தனம் வாசனாதி திரவியம்
கூடிஇருந்து குளிர்ந்து –

சீர் -ஸ்வாமி ஸ்வரூபம் ரூபம் குண விபூதிகள்
வடுக நம்பி போலவும்–வாழி எதிராசன் -மா முனிகள் போலேயும்–உன் தன்னோடு உற்றோமே ஆவோம்
கையில் கனி என்னக் கண்ணனைக் காட்டித் தரிலும்–உன் தன மெய்யில் பிறங்கிய சீரன்றி வேண்டிலன் யான்

கூடியிருந்து குளிர்மாலை -சாற்றி அருளுகிறாள்
மெய்யில் வாழ்க்கையை மெய்யெனக் கொள்ளும் இவையும் தன்னோடு கூடுவது இல்லை யான் –
நூலின் நேர் இடையார் திறத்து நிற்கும் ஞாலம் தன்னொடும் கூடுவது இல்லையான் –
மாறனார் வரி வெஞ்சிலைக்கு ஆட்செய்யும் பாரினாரோடும் கூடுவது இல்லையான் –
உண்டியே உடையே உகந்தொடும் இம் மண்டலம் தன்னொடும் கூடுவது இல்லையான் –
தீதில் நன்னெறி நிற்க அல்லாது செய் நீதியாரோடும் கூடுவது இல்லையான் –
கூடத்தகாதவர்களை ஸ்ரீ குலசேகர ஆழ்வார்
கூடத் தகுந்தவர்களை -மறம் திகழு –தொல் நெறிக் கண் நின்ற தொண்டர் –
நினைந்து உருகி யேத்துமவர்கள்
அணி யரங்கத்து திரு முற்றத்து அடியவர்கள்
மால்கொள் சிந்தையராய் –அழைத்து அயர்வெய்தும் மெய்யடியார்கள் –
ஒருகாலும் பிரிகிலேனஎன்று இருக்குமவர்கள்
பழுதே பல காலும் போயின -அஞ்சி அழுது இருக்குமவர்கள்
த்ருணீ க்ருத விரிஞ்சாதி நிரந்குச விபூதிகர்கள்
ராமானுஜ பதாம் போஜ சமாஸ்ரயண சாலிகள்
வரவரமுனி ப்ருத்யைரச்து மே நித்ய யோக -நித்ய குதூகுல சாலிகள்
மணவாள மா முனிவன் பொன்னடியாம் செங்கமலப் போதுகளை உன்னிச் சிரத்தாலே தீண்டுமவர்கள்
நித்ய அனுபவ யோக்யர்கள்
இன்னும் அங்கே நட நம்பி -புள்ளுவம் பேசாதே போகு நம்பி
கூடோம் என்று ஊடினவர்கள்
அக்கொடிய நிலை எல்லாம் தொலைந்து எப்போதும் கூடுவோம் என்று கூடி இருந்து குளிர்வோம்
கூடி இருந்து கண் வளர்ந்து போது போக்காமல் குளிர்ந்து-

————————————————————————–

ஸ்ரீ கோயில்  கந்தாடை அப்பன் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ தொட்டாசார்யர் சுவாமிகள் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ ஆயி சுவாமிகள் திருவடிகளே சரணம் சரணம்
ஸ்ரீ அழகிய மணவாள பெருமாள் நாயனார் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ பெரியவாச்சான் பிள்ளை திருவடிகளே சரணம் –
ஸ்ரீ பூர்வாசார்யர்கள் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ ஆழ்வார்கள் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம் –

திருப்பாவை — மாலே மணி வண்ணா – வியாக்யானம் .தொகுப்பு –

August 24, 2015

அவதாரிகை –

உங்களுக்கு அபேஷிதம் என் -என்ன–நோன்புக்கு வேண்டும் உப கரணங்களையும் அபேஷிக்கிறார்கள் –
கிருஷ்ண சம்ச்லேஷ ரச உத்சாகரான இவர்கள்–இவற்றை அபேஷிக்கைக்கு அடி -என் என்னில்
அந்த சம்ச்லேஷத்துக்கு ஏகாந்தமான நோன்பை பிரச்தாவிக்கையாலும்–கிருஷ்ணன் முகத்தை வெளியிலே காண்கைக்கு ஹேதுவாகையாலும் –
அவனுடைய திரு நாமங்களை வாயாரச் சொல்லுகைக்கு ஹேதுவாகையாலும்–இடையர் பக்கல் உபகார ச்ம்ருதியாலும்
நோன்புக்கு அங்கங்களை வேண்டிக் கொள்கிறார்கள்-

மாலே மணி வண்ணா மார்கழி நீராடுவான்
மேலையார் செய்வனகள் வேண்டுவன கேட்டியேல்
ஞாலத்தை எல்லாம் நடுங்க முரல்வன
பாலன்ன வண்ணத்து பாஞ்ச சன்னியமே
போல்வன சங்கங்கள் போய்ப் பாடுடையனவே
சாலப் பெரும்பறையே பல்லாண்டிசைப்பாரே
கோல விளக்கே கொடியே விதானமே
ஆலினிலையாய் அருளேலோ ரெம்பாவாய்-

மாலே-

முன்பு -நாராயணனே நமக்கே பறை தருவான் -என்று-அபரிச்சேத்யமான மேன்மையையும் நினைத்து இருந்தார்கள் –
இப்போது இத்தலைக்கு –வாத்சல்யமே ஸ்வரூபம் என்று நிலை இட்டார்கள் –
சரணாகதவத்சல -என்று ஸ்ரீ ராமாயணத்துக்கு உள்ளீடான பிரதான குணத்தை பிராட்டி நிலை இட்டாள்
மகா பாரதத்துக்கு உள்ளீடான வ்யாமோஹ குணத்தை –மாலே -என்கிற சம்போதனத்தாலே இவர்கள் நிலை இட்டார்கள் –
இவர்கள் பேச்சை கேட்ட பின்பு –முந்தியிலும் பெரும் பித்தனானபடி —
அவனை கண்ட வாறே–தங்கள் வ்யாமோஹம் குழப்படி -குதிரை குழம்பு அடி நீர் போலே
அவன் வ்யாமோஹம் கடல் போலே -பிச்சு ஒரு வடிவு கொண்டால் போலே–மையல் வேட்கை ஆசை அரங்கனாகிய பித்தன் –மாலே
பார்க்கும் முன்பு துடிக்க விட்டானே தாங்கள் ஆசைப் பட்டவாறு சொல்லிப் போந்தார்கள்
நாங்கள் தெளிந்து நோன்பு நோற்று வந்தோம்–நோற்கவும் ஷமன் இல்லாமல் உறங்கி மயங்கி இருக்க
அனந்தாழ்வான் எம்பெருமானார் சரம திருமேனி காண வர–அபவரத ஸ்நானம் வடதிருக்கவேரி செய்ய
கூட வந்தவர் மரம் ஏறி விழ பார்த்தவர்–கேட்ட பின்பும் பிராணன் தரித்து–மரம் ஏற பலமும் இருந்து
கால் கை தான் உடையும் -நாச்சியார் திருமொழி ஐதிகம்–கண்ணன் நோற்கவும் ஷமன் இன்றி மோஹித்து இருக்க
நாராயணன் பையத் துயின்ற பரமன் மேன்மை எல்லாம் -இடு சிவப்பு -மருதாணி–நீர்மை -பிரகிருதி வாத்சல்யமே -அன்பே –

மாலே -மாலை உடையவனே சொல்லாமல் அன்பே–அன்பு வேற அவன் வேற இல்லை

பெருமாள் -ரகு குலத்தில் உள்ளார் ராவணன் பின் பிறந்தாரை–ராவணனை ஆசைப் படுகிறவர் அவன் தம்பியாவது கிடைக்கப் பெற்றோமே
இதுவே இரண்டு தலைக்கும் வாசி —ஒரு மாசம் ஜீவியேன் -ஒரு ஷணம் ஜீவியேன்-இவன் நிலை –
ஆசார்யர்-பிராட்டி பெருமை தான் இத்தால் காட்டி–இழந்த வஸ்துவின் பெருமை–காசை இழந்தவன் மணியை இழந்தவன் –
வாரிக் கொண்டு உன்னை விழுங்குவன் காணில் இவர்–ஆர்வுற்ற என்னை ஒழிய என்னில் முன்னம் பாரித்து –தான் என்னை முற்ற பருகினான்
இவர் விழுங்க திட–பருகினான் -த்ரவ்ய–வ்யாமோஹம் கண்டு ஆழ்வார் உருக அத்தை பருகினான் –
எனைத்தோர் பல நாள் அழைதேற்க்கு–எந்தன் கருத்தோடு வீற்று இருந்தான்
அதனில் பெரிய அவா–தத்வ த்ரயம் விட பெரிய என் அவா -விளாக்கொலை கொண்ட ஆழ்வார் ஆசை–அவா அற என்னை சூழ்ந்தாரே -அவனது
மாலாய் பிறந்த நம்பியை மாலே செய்யும் மணாளன்-மன்றில் குரவை மால் செய்தான்-
கண்ணன் என்னும் கரும் தெய்வம் – உன் கரிய திருமேனி –வேதாஹமேதம் -ஒத்தார் மிக்கார் இல்லா பெரியவன் –
இத்தனை -அரங்கனாய பித்தனை பெற்றும் அந்தோ பிறவியுள் பிணங்குமாறே -திருமாலை -4-
சதுர்விஜா ஆர்த்தா விஞ்ஞாசு அர்த்தாதி ஞானி – அல்பதுக்கும் தன்னிடம் வருகிறாள்
ஞானி து ஆத்மைவ மே மதம் -என் மதம் இது நிச்சயம் அறிவிலேனுக்கு அருளாய் அறிவார் உயிர் ஆனாய் -ஆளவந்தார்
அறிவார் ஞானிகளுக்கு உயிர் ஆனவனே ஆளவந்தார் கேட்டு – அன்மொழித் தொகை அறிவாரை உயிர் ஆக உடையவனை
உன்னை அர்த்திது வந்தோம் -நீயே வேணும் என்பாரை நவகோடி நாராயணன் வேண்டாம் நீ தான் வேணும் என்ற அர்ஜுனன் போலே
என்னையே விரும்பி – சேவை சாதிக்க அவயவ பூதிகள் இவைகள் பறை கரங்க மன்றில் கூத்தாடினான் காணேடி என்றும் அரியன் இமையோர்க்கும் சாழலே —

மணி வண்ணா –
அபரிச்சேத்யனாய் இருக்கச் செய்தேயும்–முந்தானையிலே முடிந்து ஆளலாம் படி இருக்கை -கீழ்ச் சொன்ன வ்யாமோஹம் வடிவிலே நிழல் இடுகை –
இந்நீர்மை இன்றிக்கே–காதுகனானாலும் விட ஒண்ணாத வடிவு அழகு —பெண்கள் பிச்சுக்கு நிதானமான வடிவு -என்னவுமாம் –
மாலாய்ப் பிறந்த நம்பியை மாலே செய்யும் மணாளனை -என்னக் கடவது இ றே-பனி மலராள் -வந்து இருக்கும் மார்வன் நீல மேனி மணி வண்ணன்
மால் பெரியோன்-கருமை- பெருமை -மையலுமாம்
சூட்டு நன் மாலைகள் -விண்ணோர் நன்னீராட்டி மணி வண்ணா வெண்ணெய் உண்ட வாயன் முந்தானையில் முடிந்து ஆளலாம் சௌலப்யம் –
மணி ஸ்வாபம்
உண்டு என்றால் உயிர் இருக்கும் -ஆழ்வார் படி விச்லேஷம் துடிப்பார்-உடையவர் காலில் சர்வரும் விழ
இழந்தார் பிழையார்–கைப்பட்டாருக்கு பூணலாம்–அழித்து உண்ணலாம் படி–கிளிச் சீரையில் அடக்கலாம்
பிறர்க்கே இருக்கும்–கொடுத்தோம் என்று நினைக்காமல்–வேறு ஒன்றில் கண் வைக்காமல் இருக்க வைக்கும்
செம்படவன் -மாணிக்கம் -வியாபாரி -அரசன் -கதை–பெருமை அறியாதார் அல்ப பலம் பெற்று போவார் -ஐஸ்வர்யம்
ரிஷிகள் போல்வார் தபஸ் துருவ பதம் பரும ரிஷி மோஷம் வியாபாரி போலே -கைவல்யம் -சாதனாந்தர நிஷ்டர்
பிரபன்னர் -சாதனம் ஆக்காமல் ஸ்வயம் போக்கியம் ஞானி வாசுதேவம் சர்வம் இதி –
வண்ணம் ஸ்வ பாவம்
என்றும் எனக்கு இனியானை -தாய் சொல்ல–தாய்க்கு மணி மாமை குறை இல்லாமை -அழகியார் -நீங்கள்
உங்களுக்கு நான் தகுதியா–போந்த கார்யம் சொல்ல–நீங்கள் வந்தது என் -என்ன-வந்த கார்யத்தைச் சொல்லுகிறார்கள் –

மார்கழி நீராடுவான் –
மார்கழி நீராடுகைக்கு உப கரணங்கள் வேண்டி வந்தோம்—ஆஸ்திக்யாதிரேகத்தாலே -அங்கி கைப்படத் இருக்கச் செய்தேயும் –
அங்கத்தை விடாது ஒழிகிறார்கள் –மார்கழி நீராட்டமாவது என் -என்ன –இது பிரசித்தம் அன்றோ -என்ன –

மார்கழி நீராடுவான்-
மார்கழி மாசத்தில் நோன்புக்கு அங்கமாக குளிக்கை —இந்நோன்பு தான்–காம்யார்த்திகளுக்கு சாதகமாயும்
நிஷ்காமருக்கு நித்தியமாயும்–பிரபன்ன அதிகாரிகளுக்கு பகவத் கைங்கர்யமாயும் -இருக்கும்
ஆகையாலே
பிரபன்ன அதிகாரிகளுக்கு சொல்லுகிற கர்ம த்யாகம்–சாஸ்த்ரோக்தமான ஆகாரத்தாலே அனுஷ்டியாது ஒழிகை ஒழிய
கேவலம் அனநுஷ்ட ரூப த்யாகமாகம் அன்று என்றது ஆய்த்து

மேலையார் செய்வனகள் –
பிரசித்த தமம் காண் இது –ஸ்ருதி ஸ்ம்ருதிகளிலும் சிஷ்டாசாரம் இ றே பிரசித்த பிரமாணம் -பிரமாணங்களில் தலையான சிஷ்டாசார்யம் –
நாராயணனே நமக்கே பறை தருவான் –பிரபன்னர் அனுஷ்டானம் பிரபல பிரமாண சித்தம்-பலம் சித்திக்கு சம்சயம் இல்லை
விதி சாஸ்திரம் மட்டும் இருந்தால் சங்கை வரலாம்-அனுஷ்டானம் படி இருப்பதால் விசுவாசம் உண்டே-சங்கை இல்லையே
விஸ்வாமித்ரர் சொன்னான்-கண்டு சொன்னான்-கபோத்ய வியாக்யானம்-பூர்வர் அனுஷ்டானம்
பட்டர் வேடர்-வணங்கி தேன் தினை மா கொடுத்து-காட்டில் விசேஷம்-முயல் -ஓட -குட்டி முயல் கிடைக்க-தாய் முயல் முன்னே சுற்றி வர
எழுந்து நிற்க-பரிதாபம்- பட்டு குட்டி விட்டேன்-நஞ்சீயர்-சரணாகதி சாஸ்திரம் சொல்லிக் கொடுத்தவர் இல்லை-பலம் உண்டு முயலுக்கு யார் உபதேசித்தார் –
யாதொன்றை யாதொன்றை ஸ்ரேஷ்டர்கள் ஆசரித்தார்கள்-யாதொரு அளவு செய்தார்கள் அவ்வளவு லோகம், அனுவர்த்திக்கும் என்று
சிஷ்டாசாரமே ஸ்திர பிரமாணம் என்று தேர் தட்டிலே நின்று சொன்ன நீ எங்களைக் கண்டவாறே மறந்தாயோ
சாஸ்திரம் விதித்ததே யாகிலும் சிஷ்டானுஷ்டானம் இல்லா இடத்தில்
தவிரக் கண்டறியாயோ—சாஸ்திரம் விதித்தாலும் ச்ரேஷ்டர் அனுஷ்டானம் இல்லாமல் செய்யோம்
அஷ்ட யாகம் பசு -மேய்க்கும் ஆள் அறிவாரோ–கறவைகள் எங்கள் ச்ரேஷ்டர்–உன்னை பர தேவதை சப்தம் நாராயணன் அறிந்தது
வேதம் மூலம் இல்லை–விஷ்ணு சிதார் தங்கள் தேவர் –
திருபுரா தேவி எம்பெருமானார் -காளிச்சால் மூலை தேவதை ஈசான்ய மூலை-புலிக்க பழைய சாதம் வைப்பார்
ருத்ரன் —பரதவதை எம்பெருமானார் காட்டி–விஷ்ணு சித்தர் விரும்பிய சொல்
த்வதீய கம்பீர அனுவர்த்திக்கும்
நாராயணா –வாசு தேவன் -விஷ்ணு -அசிஷ்ட பரிக்ரகம் -நாராயணன் கைக் கொண்டும்
மந்திர ரத்னத்துக்கு ஆசார்ய ருசி பரிகிரகீதம்–திரு மால் திரு நாமம் நானும் சொன்னேன்  நமரும் உரைமின்–த்வயமே உத்தேச்யம்

நாம் வந்தோம் -யார் என்று தெரியாமல்
குடிசைக்கு வந்தவர்களுக்கு
சரணாகதி தர்மமே ரஷணம்-
சர்வேஸ்வரன் காலில் விழுந்தால் ஈரம் சொட்டும்
மேலையார் செய்வனகள்
என்ன ஆகில் வேண்டுவது சொல்லுங்கோள் என்ன –

வேண்டுவன கேட்டியேல் –
கேட்புதியாகில் -என்கிறது-அந்ய பரதையாலே –
அந்ய பரதை என் -என்னில்
பஞ்ச லஷம் குடியில் பெண்களும் முன்னே நிற்கையாலே-இவர்கள் முலையிலும் இடையிலும் கண்ணிலும் முகத்திலும்
துவக்குண்டு ஆனைக்குப்பு ஆடுவாரைப் போலே இருக்கையாலே–தட்டி எழுப்புகிறார்கள் –
இத்தால் -ஸ்வாபதேசத்தில்
ஜ்ஞான பக்தி வைராக்யங்களைச் சொல்லுகிறது —இவை இ றே ஒரு அதிகாரிக்கு அழகு ஆகிறது –
காண்கைக்கு ஹேது வாகையாலே கண் -என்று ஜ்ஞானத்தைச் சொல்கிறது –
போக உபகரணம் ஆகையாலே முலை -என்று பக்தியைச் சொல்லுகிறது –
கார்ச்யத்தாலே இடை என்று வைராக்யத்தைச் சொல்லுகிறது ––கார்ச்யத்தாலே -வைராக்கியம் தோற்றுமோ -என்னில்
கர்ச்யத்தாலே விரக்தியைச் சொல்லிற்றாய்–அத்தால் விஷயாந்தர ஸ்பர்ச ராஹித்யத்தை சொல்லுகிறது –
உங்கள் வடிவு கண்ணுக்கு போக்யமோபாதி–உங்கள் வார்த்தை செவிக்கு போக்கியம் அன்றோ–சொல்லுங்கோள் என்ன -சொல்லுகிறார்கள்

ஞாலத்தை எல்லாம் நடுங்க முரல்வன
ஜகத்தை எல்லாம் வாழும்படிக்கு–த்வநிக்கைக்கு இடமுடைத்தானவை –
பூங்கொள் திரு முகத்து மடுத்தூதிய சங்கொலி இ றே தாரகம் —அப்படியே நாடெல்லாம் இந்த-த்வனி கேட்டு வாழ வேணும் –
இவர்கள் தாங்களும் -வலம்புரிபோல் நின்று அதிர வேணும் -என்று இ றே சொல்லிற்று -பாலன்ன –
பாலைத் திரட்டினாப் போலே இருக்கை —இப்படி இருப்பன பல சங்கு வேணும் -அதி போக்யமாய்-அதி பரிசுத்தமாய்
இத்தால் –
அனன்யார்ஹ சேஷத்வ ஜ்ஞானம் வேணும் -என்கிறது –சங்க த்வனி ஓங்காரம் என்று ஜகத்திலே பிரசித்தமாய் இருக்கையாலே
ஓங்கார அர்த்தம் அனன்யார்ஹ சேஷத்வம் ஆகையாலே-லஷண்யா சேஷத்வ ஞானத்தை சொல்லுகிறது   –

போய்ப்பாடு –
பேரிடமாய் இருக்கை —இடம் உண்டாகில் இ றே த்வனி முழங்கி இருப்பது –
புகழ் என்றுமாம் —ருக்மிணி பிராட்டி போல்வாருக்கு உதவினான் என்கிற புகழ் –

பின்னையோ வென்ன –
சாலப் பெரும் பறையே ––ஒரு மன்றில் த்வநிக்கை அன்றிக்கே–எங்கும் ஒக்க த்வநிப்பது ஒரு பறை வேணும் –
மிகவும் த்வநிக்கிற மத்யத்திலே இருக்கிற பறை -என்கையாலே
பகவத் அனன்யார்ஹ சேஷத்வ விரோதியான–ஸ்வ ஸ்வா தந்த்ரியத்தையும்–சேஷத்வ சிஹ்னமான கைங்கர்யத்தில்
ஸ்வ அதீன கர்த்ருத்வ போக்த்ருத்வங்களையும் -நிவர்ப்பிக்குமதாய்
மத்யே இருக்கிற நமஸ் சப்த அர்த்தமான பாரதந்த்ர்ய ஞானமும்-உண்டாக வேணும் என்னும் இடம் சொல்லுகிறது –

பின்னையோ வென்ன
பல்லாண்டு இசைப்பாரே ––திருப் பல்லாண்டு பாடிக் கொண்டு போருவார் வேணும் -சத் சஹாவாசம் வேணும் –

பின்னையோ வென்ன –
கோல விளக்கே–அழகிய விளக்கு -அதாவது மங்கள தீபம் -பகவத் அனன்யார்ஹ சேஷத்வத்தை அவனுக்கு
அத்யந்தம் மனோஹர்ரம் ஆக்குகிற–பாகவத சேஷத்வ ஞானமும் வேணும் –
கொடி
திருக் கொடியாட வேண்டும் -கீழ் சொன்ன சேஷத்வ லஷணமான-கைங்கர்யமும் வேணும் –
விதானம் –
மேல் கட்டி வேணும் -அக் கைங்கர்யத்தில் போக்த்ருத்வ நிவ்ருத்தியும் வேணும்-
என்று இவற்றை அபேஷிகக –
சங்கும் பல கிடையாது-ஸ்ரீ பாஞ்ச ஜன்யத்தை கொள்ளுங்கோள்-என்றான்
தன்னைப் போலே இருப்பார் சில உண்டாகில் இ றே புறம்பு-ஸ்ரீ பாஞ்ச ஜன்யம் போலே இருக்கும் சங்கு உண்டாவது –

பறைக்கு பாரோர்கள் எல்லாம் மகிழ-பறை கறங்க கூத்தாடின போது-திரு வரையில் கட்டின பறையையும்
திருப் பல்லாண்டு பாடுகைக்கு –பெரியாழ்வாரையும்
விளக்குக்கு –நப்பின்னைப் பிராட்டியையும்
கொடிக்கு –பெரிய திருவடியையும்
மேல் கட்டிக்கு –அத்த வாளத்தையும்-கொள்ளுங்கோள் என்றான் –

விதானத்துக்கு திருவவதரித்த அன்று பணத்தை இட்டுக் கவித்துக் கொண்டு போந்த திரு வநந்த வாழ்வானைக் கொடாது ஒழிவான் என் என்னில் –
எல்லாரையும் போகச் சொன்னாலும் தன்னை ஒழிய
ஓரடி இட மாட்டாதவன் ஆகையாலே -அத்த வாளத்தைக் கொடுத்தான் –
பெருமான் அறையில் பீதக வண்ண வாடை கொண்டு இ றே வாட்டம் தணிய சொல்லிற்று –
ஓர் ஓன்று போராது -இப்படி இருப்பன பல வேண்டும் -என்ன இல்லாததை தேடப் போமோ -என்ன உனக்கு அரியது உண்டோ -என்ன
எனக்கு எளியதாய் இருந்ததோ -என்ன

ஆலினிலையாய் –
சிறியதொரு வடிவைக் கொண்டு-சர்வ லோகத்தையும் திரு வயிற்றிலே வைத்து-பவனாய் இருந்ததொரு ஆலம் தளிரிலே
கண் வளர்ந்த உனக்கு முடியாதது உண்டோ –லோகத்தில் இல்லாததும் எங்களுக்காக உண்டாக்க வல்லை என்று கருத்து –
அருள்-வேண்டாது ஒழியில்-செய்யலாவது இல்லை –சக்தி இல்லாமை இல்லை-இத்தலையில் பேற்றுக்கு எல்லாம் ஹேது அவன் பிரசாதம் என்கை –
பவனான ஆலின் இலை -கிடந்தது–pen drive nano chips–இல்லாது கூட உண்டாக்கி கொடுக்க
நீ வளர்ந்த -ஆல் வேலின் நீரில் உள்ளதோ – —புறப்பாடும் இன்றி முழுவதும் அகப்பட உள்ளே போக–விண்ணதோ மண்ணதோ –
பட்டர் -வேடிக்கையாக முதலில்–கார்யம் செய்வது என் வேலை–தொண்டன் சமாதானம் செய்ய வேண்டும்
வஸ்துக்களை உள்ள தாங்கி ஆலின் இலையை வெளியில் தாங்கி அவனுக்கும் ஒரு ஆதாரம் உண்டோ -பட்டர் –
ஆலின் நிலையாய் -ஆதாரமாக இருந்தவன்–வடதல சாயி ஆலிலை கண்ணன் -சந்தான கோபாலன்

மாலே மணி வண்ணா -என்கிற இத்தால் –மாம் -சௌலப்யத்தை சொல்லிற்று
ஆலினிலையாய் -அஹம் -என்கிற இடத்தில்-சஹாயாந்தர நிரபேஷமான உபாய வேஷத்தை சொல்லிற்று –சுருதி அர்த்தம் இப்பாட்டில் சொல்கிறது-

ஆலின் நிலையாய்-
பல்கலையோர் தாம் மன்ன வந்த இராமானுசன்
அபரிமிதமான சாகைகள் உள்ள ஆல மரம் போல் சிஷ்ய கோடிகள் நிறைந்து
சங்கம் -ஸ்பர்சத்தால் துருவனுக்கு
ஸ்வாமி ஸ்பர்சத்தால் ஆண்டான் ஆழ்வான் எம்பார் அனந்தாழ்வான் பிள்ளான் போல்வார்
கோல விளக்கு -ஸ்ரீ வைஷ்ணவர்களுக்கு குல பிரதீபம்
கொடி -சித்தாந்த விஜய த்வஜம்
விதானம் -தொடுத்து மேல் விதானமாய் பௌவ நீரார் அரவணை-

ஆலினிலையான் மாலை –
ஆலினையாய் அருள் –
அம்புலியை அழைக்கும் இடத்து -பாலகன் என்று பரிபவம் செய்யேல் –பண்டு ஒரு நாள் ஆலினிலை வளர்ந்த சிறுக்கனவனிவன்
செங்கீரை யாட -உய்ய உலகு படைத்ததுண்ட –ஆலினை அதன் மேல் பையவு யோகு துயில் கொண்ட பரம்பரனே –
அக்காக்காய் கோல் கொண்டு வா -என்னும் போதும் ஆலத்திலையான் அரவின் அணை மேலான் –
பூச்சூட அழைக்கும் பொழுதும் உண்டிட்டு உலகினை ஏழும் ஓர் ஆலிலையில் துயில் கொண்டே
நளி மதிச் சடையனும் –ஓர் ஆலிலைச் சேர்ந்த எம்பெருமான் மாயனை அல்லது ஒரு மா தெய்வம் மற்று உடையோமொயாமே -திருவாசிரியம் –
ஆலினிலையானுடைய இதிகாசம் இதர தெய்வங்களின் அவரத்வத்தையும்
ஸ்ரீ மன் நாராயணன் உடைய பரதத்வத்தையும் கையிலங்கு நெல்லிக் கனியாக தெரிவிக்க அவதரித்தது ஆயிற்று
பாலனதனதுருவாய் ஏழ் உலகுண்டு–ஆலினிலை மேல் அன்று நீ வளர்ந்த மெய்யன்பர்
ஆலன்று நீர் உள்ளதோ விண்ணதோ மண்ணதோ சோலை சூழ் குன்று எடுத்தாய் சொல்லு —அகடிதகட நா சாமர்த்தியம்
க்ருத்சன பிரசக்திர் நிரவயவத்ய சப்த கோபோ வா -ப்ரஹ்ம ஸூ த்ரம் -2-1-26-பூர்வபஷ ஸூ த்ரம்
ஸ்ருதேஸ் து சப்த மூலத்வாத் -2-1-27-சித்தாந்த ஸூ த்ரம் -து சப்தம் பூர்வபஷத்தை வ்யாவர்த்திக்கும்
ப்ரஹ்மம் நிரவவயம் –நிவிகாரம் -என்றால் ஜகத் காரணமாக ஒண்ணாது பூர்வ பஷம்
பிரமத்தின் உடைய அநீர்வசநீயமான சக்தி சாஸ்திரம் கொண்டே அறிய முடியும்
பச்யத்ய சஷூ ஸ்ருணோத்யகரண அபாணி பாதோ ஜவநோ க்ருஹீதா
சப்தைக பிரமாண கத்வேன சகல இதர வஸ்து விசஜாதீயத்வாத்
அச்யார்த்தச்ய விசித்திர சக்தி யோகோ ந விருத்யதே -ஸ்ரீ பாஷ்ய ஸ்ரீ ஸூ க்திகள்
அப்பு அசக்தி அத்புத சக்திமான் -தேசிகன்
ஆலின் நிலையாய் -என்று பிரித்து
எம்பெருமான் திருவடியில் ஒதுங்குதல் பனை நிழலில் ஒதுங்கினால் போலே
எம்பெருமானார் திருவடிகளிலே ஒதுங்குதல் ஆலமரத்தின் நிழலிலே ஒதுங்குவாரைப் போலே -அம்மங்கி அம்மாள் வார்த்தை –

——————————————————————–

ஸ்ரீ கோயில் கந்தாடை அப்பன் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ தொட்டாசார்யர் சுவாமிகள் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ ஆயி சுவாமிகள் திருவடிகளே சரணம் சரணம்
ஸ்ரீ அழகிய மணவாள பெருமாள் நாயனார் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ பெரியவாச்சான் பிள்ளை திருவடிகளே சரணம் –
ஸ்ரீ பூர்வாசார்யர்கள் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ ஆழ்வார்கள் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம் –

திருப்பாவை — ஒருத்தி மகனாய் பிறந்து ஓர் இரவில் ஒருத்தி மகனாய் ஒளித்து வளர – வியாக்யானம் .தொகுப்பு –

August 24, 2015

அவதாரிகை –

உங்களுக்கு வேண்டுவது என் -என்ன–ஏதேனும் பிரதி பந்தகம் உண்டே யாகிலும் நீயே போக்கி-எங்கள் துக்கம் எல்லாம் கெட-விஷயீ கரிக்க வேணும் –
என்கிறார்கள்-இப்பாட்டில் –
கீழ்ப் பாட்டில் -ஏற்றிப் பறை கொள்வான் -இன்று யாம் வந்தோம் -இரங்கு -என்று இவர்கள் அபேஷிக்கையாலே
உங்களுக்கு செய்ய வேண்டுவது என் -என்ன —நெடுமாலே -நீ புருஷார்த்தத்தை கொடுத்தாயாகில் —நாமும்
உன்னையும் உன் குணங்களையும்–ப்ரீதிக்கு போக்கு வீடாகப் பாடி–பட்ட வ்யசனம் எல்லாம் தீர்ந்து-மகிழக் கடவோம் –
என்கிறார்கள் –

அச்சுவை கட்டி என்கோ -அறுசுவை அடிசில் என்கோ —போற்றி அறுசுவை அடிசில் பார்த்தோம் நேற்று –
ராம நாமாமமே கல்கண்டு அதில் ரசம் அறியாதவர் கல் திண்டு
இன்று யாம் வந்தோம் இரங்கு —இன்றியாம் சேர்ந்த பொழுது –அன்று அங்கே அன்றிங்கே-
மற்று யாதும் மற்றியாதும்-கொண்ட பெண்டிர் -காதல் மற்றியாதும் இல்லை மற்று யாதும் பதம்
இன்றி யாம் வந்தோம்–ந பக்திமான் அகிஞ்சனன் – நோற்ற நோன்பு இலேன் -கார்பண்யம் –
ராஜ்யத்துக்கு எலுமிச்சம் பழம் போலே–ரத்னத்துக்கு பலகறை போலே நம் இடம் உள்ளவை அவனை பெற
உண்மையான கார்யம் இன்றைய பாசுரத்தில் சொல்கிறார்கள் -உன்னை அருத்தித்து வந்தோம் –
பறை தருதியாகில்–திருத்தக்க செல்வமும் -சேவகமும் யாம் பாடி -வருத்தமும் தீர்ந்து
உன்னிடத்தில் உன்னை அர்த்தித்து வந்தோம் -வேறு ஓன்று வேண்டி வர வில்லை–ஏக பக்தி விசிஷ்யதே
பகவத் கீதா சாரம் 100 இடங்களில் வாசி உண்டு ராமானுஜர் பாஷ்யம் -காட்டி--சீர் தொடை ஆயிரம் சொல்மாலை கொண்டு –
குணமாலை —பகவத் குண தர்ப்பணம் -பட்டர் —ஏக பக்தி -சங்கரர் -கர்ம ஞான யோகம் விட்டு பக்தி மாத்ரம்–பரமை ஏகாந்தி
பக்தி உபாயதயா இல்லாமல் உபேயதயா –7-30 கீதை –
நாயமாத்மா பிரவசநென லப்த்ய ந பகுணா ஸ்ருனாயா
என் இஷ்டம் -மாலை போட்டு வரிக்க -என்னுடைய சர்வாங்கத்தையும் முற்றூட்டாக கொடுப்பேன் –
பாத கமலங்கள் காணீரே -யசோதை -கண்கள் இருந்தவா குழல்கள் இருந்தவா -காணீரே -த்வாம் தன் திருமேனியை நன்றாக பரிபூர்ணமாக தான் யாரை வரித்தானோ -காட்டிக் காட்டிக் கொடுக்கிறான் -ஒன்றும் ஒழிக்காமல் –முதல் ஒருத்தி ஒன்றும் கண்டிடப் பெற்றிலேன் காணுமாறு அருளாய் –
குன்றினால் குடை கவித்ததும் –கோல குரவை கோத்ததும் -கன்றினால் விளவு எறிந்ததும் முதலா -நல் விளையாட்டு அனைத்தையும் –

ஒருத்தி மகனாய் பிறந்து ஓர் இரவில்
ஒருத்தி மகனாய் ஒளித்து வளரத்
தரிக்கிலானாகித் தான் தீங்கு நினைந்த
கருத்தைப் பிழைப்பித்துக் கஞ்சன் வயிற்றில்
நெருப்பன்ன நின்ற நெடுமாலே யுன்னை
அருத்தித்து வந்தோம் பறை தருதியாகில்
திருத் தக்க செல்வமும் சேவகமும் யாம் பாடி
வருத்தமும் தீர்ந்து மகிழ்ந்தேலோ ரெம்பாவாய்

ஒருத்தி –
சர்வ லோகங்களையும் நியாமகன் ஆனவனையும் கூட–நியமிக்குமவள் ஆகையாலே-நாட்டில் தனக்கு ஒப்பற்று இருக்குமவள்-

ஒருத்தி மகனாய்-
சர்வ லோகங்களுக்கும் பிதாவானவன்–ஒருத்தி மகனாய் ஆவதே –
சக்கரவர்த்தி தபஸ் ஸூபண்ணி மாணிக்கம் போலே நாலு பிள்ளைகளைப் பெற்றாப் போலே–நால்வரும் கூடி தபஸ் ஸூ பண்ணி–ஒரு மகனைப் பெற்றபடி –

மகனாய் பிறந்து –
பிறந்த போதே–சொல்லிற்று செய்கை —சக்கரவர்த்தி திருமகன் பக்வனான பின்பு பித்ரு வசன பரிபாலனம் பண்ணினான் –
இவன் பிறந்த போதே–ஆழ்வார்களையும் தோள்களையும் மறைத்தான் இ றே –
என்நின்ற யோனியுமாய் பிறந்து நாட்டில் பிறந்து படாதன பட்டு
மகனாய் பிறந்த –
மகனாய்-ஆய -கிருத் பிரத்யம் -இல்லாததை ஆக்குவது —குண்டலம் குண்டலீ கிருதம் -மகன் ஒருவருக்கு இல்லாத -மகனாய் ஆனான்
கிருபையினால் —மகனாகவே இருக்கிறான்–மாதா பிதா பரதந்த்ரன்
பெருமாள் -24 திரு நஷத்ரம் காட்டுக்கு–இவன் பிறந்த போதே ஆழ்வார்கள் திருத் தோள்களை உபசம்கர-
சங்கு சக்கர கதாதர -உபசம்கரித்தான் —சொன்ன உடன் மறைத்துக் கொண்டான்
தேவதேவா சங்கு சகர -ஆபத்து வராதே சொல்லாமல் உடனே மறைத்துக் கொண்டான் –

பிறந்து –
ஆவிர்பவிக்க லாகாதோ —பத்து மாசம் வயிற்றிலே இருப்பார்கள் ஆகில் பன்னிரண்டு மாசம் வயிற்றிலே இருந்து பிறக்க வேணுமோ –
பன்னிரு திங்கள் வயிற்றில் கொண்டவி றே —பிறந்தான் -என்கை அவத்யம் -என்று பரிஹரித்தான் ரிஷி
அது தான் அவத்யம் என்று பிறந்தான் என்கிறார்கள்–நம்முடைய கர்மம் நம்மோடு அவனை சஜாதீயன் ஆக்கும்
அவனுடைய கிருபை நம்மை அவனோடு சஜாதீயன் ஆக்கும் —அவன் பிறவி நமக்கு என்று கோல –
நம் பிறவி அவன் மாதா பிதாக்கள் காலில் விலங்கு பட்டது படும் —நம் பிறவி -நம்மையும் அவனையும் அகற்றுகைக்கு உடலாய் இருக்கும்
அவன் பிறவி இருவரையும் அணுகுகைக்கு உடலாய் இருக்கும் –

அஷ்டாஷரீ பிரதிபாத்யனாய்க்–குண விக்ரஹ விபூதி விசிஷ்டனாய்–அவதரித்து –

சம்சாரிகள் தண்மை—பிறந்த குழந்தையை இருக்க ஒட்டாமல் —நெய்யாடல் சோபனம் சொல்லாமல்
எண்ணம் சுண்ணம் -பெரியாழ்வார் அனுபவம் தானே–கூரியம் கொட்டி -வாத்திய கோஷம் இல்லாமல்
சர்வேஸ்வரன் இங்கே வந்தால் நம்முடைய கர்மம் அவனுக்கு சாம்யம் கொடுக்கும்–அங்கே போனால் தன்னுடைய சாம்யம் கொடுக்கும் கிருபை
தம்மையே ஒக்க அருள் செய்வர்–இணைவனாம் எப் பொருள்களுக்கும் -முதல் பிரமாணம்–தன்னையே ஒக்க அருள் செய்வர்
நம் பிறவி அவனை விட்டு நீக்கும்–அவன் பிறவி நம்மை அவன் இடம் கூட்டிச் செல்லும்
ஜன்ம கர்ம மே திவ்யம் அவதார ரகசியம் புனர் ஜன்மம் இல்லை–அவன் பெற்றவர் காலில் விலங்கு பட்டது படும்

யசோதை அனுபவம் ரிஷிகள் யாரும் சொல்ல வில்லையே–பெரியாழ்வார் -எல்லாம் தெய்வ நங்கை யசோதை பெற்றாளே-
தொழுகையும் இவை கண்ட யசோதை –தொல்லை இன்பத்து இறுதி கண்டாளே ––பரமபதம் அந்தமில் பேர் இன்பம் பரிச்சின்னம் ஆனதே
6-4-5- எனக்கு யார் நிகர் -ஆழ்வார் —வேண்டி தேவர் இரக்க வந்து பிறந்ததும்–
வீங்கி இருள்வாய் பூண்டு அன்று அன்னை புலம்ப போய் அங்கு ஓர் ஆய்க்குலம் புக்கு–காண்டல் இன்றி வளர்ந்தது -அந்தர்யாமி பட்டது படுகிறான் –
இரா மடம் ஊட்டுவாரை போலே உள்ளே கிடந்தது சத்தையை நோக்கி போகும்–உன்னை அர்தித்து வந்தோம் -உன்னிடம் வந்தோம் அல்லோம்
என்னை ஆக்கிக் கொண்டு எனக்கே தன்னையே தந்த கற்பகம் -ஆழ்வார்-அர்த்தி கல்பக ஆபத் சகன் -கதய த்ரயம் யாசகர்களை கல்பக மாக நினைக்கிறான் –

ஓர் இரவில் –
அவ்விரவிலே யசோதை பிராட்டிக்கும் பிள்ளையாக வேண்டுகையாலே-திருவாய்ப்பாடியிலே புக்கு –
நாய்க்குடலுக்கு நறு நெய் தொங்காதாப் போலே-கம்சாதிகள் தன்மை ஸூ திகா கிருஹத்திலே-ஓர் இராத் தங்க ஒட்டிற்றிலை -என்கை –

ஓர் இரவு –
அவ்விரவை ஒக்கும் இரவு முன்பும் இல்லை பின்பும் இல்லை –
ஓர் இரவில் –
கால க்ருத பரிணாமம் இல்லாத தேசத்தில் வஸ்து-கால அதீனமான தேசத்தில் பிறப்பதே –அவர்கள் தங்களோபாதியும் பெற்றிலன் -என்கை –
வேண்டி தேவர் இரக்க வந்து பிறந்து–வீங்கு இருள்வாய்–அந்த இரவே நமக்கு தஞ்சம் -பிள்ளை உறங்கா வல்லி தாசர்

ஒருத்தி மகனாய் –
ஒருத்தி -இவனை மகனாய் பெற வேணும் -என்று ஆஸ்ரயிக்க-அவளுக்கு அவதார ரசத்தைக் கொடுத்து-இவளுக்கு லீலா ரசத்தை அனுபவிப்பித்த படி –
ஓர் அவதாரத்திலே யாதவ சஜாதீயனுமாய்-கோப சஜாதீயனுமாய் -ஆனபடி –
மகனாய்
பிறப்பில் புரை இல்லாதாப் போலே-இவள் மகனான இடத்திலும் புரை அற்று இருக்கை -கட்டவும் அடிக்க்கவும்படி -நியமிக்கப் படும்படி மகனாய் -நந்தன் பெற்றனன்-என்னை கை பிடித்த -நல வினை இல்லா -நாங்கள் கோன்-
மணி வாய் இடை முத்தம் தருதலும் நின் தாதையைப் போலே வடிவு கொண்டு-தனக்கும் -வார்த்தை சொல்ல -வெகுளியாய் நின்று உரைக்கும் மழலை சொல்லும்-பாக்யஹீனத்தால்-திருவிலேன் ஒன்றும் பெற்றிலேன்
கும்குமு -வெண்ணெய்-திரண்டு வர —என்னது -பூதம் மிக -விழுங்கும்–நான் விழுங்குவேன் முன்னம்–அம்மா நவநீதம் -போலே பூதம் இருக்கே –
நேர கேட்ட யசோதை–மந்த ஸ்மிதம் –
திருப் பிரதிஷ்டை பண்ணினவர்களில் காட்டிலும்–ஜீரணோத்தாரணம் பண்ணினவர்களே முக்கியர்-ஈன்ற முதல்  தாய் சடகோபன் -மொய்ம்பால்  வளர்த்த இதத்தாய் இராமானுசன் –இதனால் தான் இராமானுசன் தர்சனம் என்று பேரிட்டு நம் பெருமாள் நாட்டி வைத்தார் –

ஒளித்து வளரத் –
கம்சனுடைய விஷ திருஷ்டி படாமே வளர்ந்தபடி-நாட்டார் செய்வான செய்யப் பெறாதே–கள்ளர் பட்டது படுவதே
திரு அவதரித்து இருக்கச் செய்தே அந்தர்யாமி பட்டது படுவதே –
உள்ளே இருக்கச் செய்தேயும் இவனில்லை என்று எழுத்திடுமவன்–முகம் காண சம்மதிக்குமோ -என்கை –
அந்தர்யாமியாய் மறைய நிற்கிறது -பிச்சேறின பிரஜை தாய் முன்னே நிற்கில் தாயைக் கொல்லும் –அவள் பேர நிற்கில் தன்னை முடித்துக் கொள்ளும்-
அதுக்காக முகம் தோற்றாதே நின்று இரண்டு தலையையும் நோக்கும் மாதாவைப் போலே-
இசைந்து அம்மே -என்றால் ஏன் என்கைக்கு கிட்டே விருக்கிறபடி -என்றுமாம் –
பேர் சொல்லாதே ஒருத்தி -என்றது-அத்தத்தின் பத்தா நாள் -என்றவள் மகள் ஆகையாலே-பயத்தாலே ஒளிக்கிறாள் –
அபிசரிக்கிலும் அதுவோ இதுவோ என்று சந்தேஹிக்கைக்காக –
ஒளித்து வளர
பிறந்த இடம்-வளர்ந்த இடத்திலும்–நாட்டார் போலே–பூதனை -போல்வார்–
அசுரர்கள் தலைப்பெய்யில் யவம்கொலாம் என்று ஆழும் என்னாருயிர் ஆனபின் போகல் -என்றும்
கண்ணா நீ நாளைத் தொட்டு கன்றின் பின் போகல் கோலம் செய்து இங்கே இரு -என்றும்
வானிடை தெய்வங்கள் காண -அந்தியம் போது அங்கு நில்லாய்-
என்பவள் பிரதிகூலரை காண விடுவாளே-கன்று பின் போகல்–சதா தர்சனம் பண்ணி அனுபவிக்க வேண்டிய வஸ்து–கள்ளர் பட்டது பட்டான்

லௌகிகர் அறியாத அத்விதீய காலத்தில் –வாசுதேவ த்வாதச அஷரீ பிரதிபாத்யனாய் -குண விக்ரஹ விபூதி களாலே சங்குசித்து
ஸ்வரூப மாத்ரேண வளரா நிற்க –

ஒருத்தி மகனாய் பிறந்து ஓர் இரவில்-ஒருத்தி மகனாய் ஒளித்து வளரத்-உபநயனம் -ப்ராஹ்மண ஜென்மம் கொடுக்கும் -ஸமாச்ரயணம் ப்ரபந்ந ஜென்மம் கொடுக்கும் -சடக்கென பண்ண வேண்டும் –

தரிக்கிலானாகித் –
கிருஷ்ணன் வளரா நின்றான் -என்று கேட்ட பின்பு அவன் தரிக்க மாட்டிற்று இலன் –ஈஸ்வர சத்தையையும் பொறாத ஆஸ்ரயம் இ றே –
ஸ்வரூப மாத்ரேண-ஈஸ்வர சத்தையையும் பொறாதவனாய் –

தான் தீங்கு நினைந்த –
பயத்தாலே பரிந்து மங்களா சாசனம் பண்ணும் விஷயத்தில் தீங்கு நினைத்தது -துஷ் பிரகிருதி யாகையாலே
தான்
உத்தர ஷணத்திலே படப் புகுகிற பாடு அறியாத தான் –
தான் –
அஹங்காரம் காட்ட–தான் தீங்கு நினைந்த கஞ்சன்
தான்-போலும் என்று எழுந்தான் தரணி யாளன் -கோன் போலும் என்று எழுந்தான் ராவணன் வார்த்தை என்று கேட்டு பட்டர்
தீங்கு நினைந்த –
தங்கள் வாயாலே சொல்ல மாட்டாமையாலே -தீங்கு என்கிறார்கள்
அதாவது
பூதனை உள்ளிட்டாரை வரக் காட்டியும்-வில் விழவுக்கு என்று அழைத்து நலியத் தேடின படி –
உன்னை சிந்தையினால் இகழ்ந்த இரணியன்–நெஞ்சில் பொல்லாங்கு என்று அறிய கை தொட்டு அளைந்து
அளந்திட்ட தூணை உளம் தொட்டு -ஹிருதயத்தில்–கை கொள்ளும் இடத்தில் மித்ய பாவேனே -போதுமே
சாது சனத்தை நலியும்–தீய புந்தி கஞ்சன்

கருத்தைப் பிழைப்பித்துக் –
பூதனை முதலானோர் நலிவுகளைப் பண்ணப் புக —அத்தைத் தப்பி தன்னை நமக்குத் தந்தபடி –
அவன் நினைவை அவன் தன்னோடு போம்படி பண்ணி -என்றுமாம் –
நூற்றுவர் மேல் வைத்து–அசுரர் தீ செய் குந்தா–அனுமான் -வாலில் நெருப்பு ஜில்–ஜனகதாமஜா சோக வயிற்று நெருப்பு
தேவகி வயற்றில் பிள்ளை–அண்ணன் வயிற்றில் நெருப்பு–கஞ்சன் –நெருப்பு கரு முகில் எந்தாய் -தேவகி வயிற்றில் நீர்
கம்சன் -கண்ட காட்சியில் -பாபம் கழிய நின்ற நிலை —வெந்நரகம் சேரா வகையே சிலை குணித்தான் இதுவே நரகம்
இப்படி சொன்னவரை பார்க்க வேண்டும்–நஞ்சீயர் மடலும் தமிழும் முன்பே தெரியும்

கஞ்சன் வயிற்றில் நெருப்பன்ன நின்ற –
கம்சன் அநாதிகாலம் சஞ்சிதமான பாபம் இத்தனையும்-கண்ட காட்சியிலே அனுபவித்து அறும்படி நின்றவன்
ஆஸ்ரிதர் வயிற்றில் நெருப்பை கம்சன்வயிற்றில் கொளுத்தினவன் என்கை-அதாவது பாகனி கொளுத்துகை –

நெடுமாலே –
இது எல்லாம் பட வேண்டிற்று –ஆஸ்ரிதர் பக்கல் வ்யாமோகத்தால் -என்கை –
அப்போது ஸ்ரீ வசுதேவர் பக்கலிலும் ஸ்ரீ தேவகியார் பக்கலிலும்-திரு உள்ளம் மண்டின படி என்றுமாம் –
அவளுக்கு முலை சுரவா நின்றாது ஆகில் –இவள் அழுது முலை உண்ணா நின்றான் ஆகில் உமக்கு என்ன -சேதம் விசாரம் பட்டர் நஞ்சீயர்

அநவரதம் மங்களா சாசனம் பண்ணக் கடவ விஷயத்திலே–அவனால் ஒரு உபத்ரவம் உண்டாய்
பொல்லாமையை நினைக்கை அன்றிக்கே —தானே–த்வேஷத்தை நினைந்த அபிப்ராயத்தை வ்யர்த்தமாக்கி
அஹங்காரத்தின் உடைய வயிற்றிலே–நெருப்பைக் கொளுத்தினாப் போலே ஜ்வலித்து-அவன் அருகே நின்ற ஸ்வ சேஷ பூத சேதன விஷய–வ்யாமோஹ அதிசயத்தை உடையவனே –

உன்னை –
அர்தித்வத்தில் நிரபேஷனான உன்னை –ஸ்ரீ வைகுண்டத்தில் நின்றும் இரப்பாளனாய் இவ்வளவும் வந்தது ஆர் அபேஷித்து –
நெடுமாலே உன்னை அர்தித்து வந்தோம்
பண்டே வ்யாமுக்தனான உன்னை அர்த்திக்கையாலே–பிச்சின் மேலே பிச்சேற்ற வந்தோம் –
அர்த்தித்தின் அளவு எங்கள் வடிவைப் பார்க்க அமையும் –
பிறந்து காட்ட வேண்டாம்–வளர்ந்து காட்ட வேண்டாம்–கொன்று காட்ட வேண்டாம்–உன்னையே -கேட்டு வந்தோம்
உன்னுடன் கேட்டு வேறு பிரயோஜனம் பெற வர வில்லை–அர்த்தித்து–என்னை ஆக்கிக் கொண்டு எனக்கு தன்னை தன்னை தந்த கற்பகம்

பறை தருதியாகில் –
எங்களுக்கு உத்தேச்யம் செய்குதியாகில்-நீ புருஷார்த்தத்தை கொடுப்பாயாகில்
ஆகில் -என்றது
நம்முடைய அர்த்தித்வாதிகள் அப்ரயோஜகம் –அவன் நினைவாலே பலம் என்கை –பொது நின்ற பொன் அம் கழல் சடாரி
உன் அழகாலே பிழைப்பியாதே செய்தருளப் பார்ப்பாயாகில் -என்னவுமாம் –
அவன் நினைவே பல சாதனம்–இவன் எல்லாம் செய்தாலும்–அவன் அல்லேன் என்ற வன்று ஸ்வ தந்த்ரனை வளைப்பிட ஒண்ணாதே
ஆகையால் தருதியாகில் -என்கிறார்கள்–எத்தனையேனும் மேலானவர்களை எத்தனையேனும் தாழ்ந்தவர்கள்
திரு உள்ளம் ஆகில் செய்து அருள வேணும் -என்று இ றே சொல்வது

திருத் தக்க செல்வமும் –
ஸ்ரீ ய பதித்வத்தால் வந்த சம்பத்தையும் —பிராட்டி ஆசைப் படும் சம்பத் -என்னவுமாம்
பெரிய பிராட்டியாருக்கு தகுதியான-ஸ்வரூப ரூப குண விக்ரஹ விபூதி -விசிஷ்டனாய் இருக்கிற செல்வத்தையும் —
உன் தன்னோடு உற்றோமே ஆவோம் இதுவே உத்தேச்யம் சிற்றம் சிறு காலில் சொல்வோம்
திருத் தக்க செல்வமும் -சம்ப்ரதாயம் திரு ஆராதனம் -திருத் துழாய் -திரு மடப்பள்ளி –
திரு சப்தம் சொல்லாமல் சொல்லி திருடன் வர டன் வந்தான் -கதை –திரு மால் உரு ஒக்கும் மேரு —
அம்மேருவில் செஞ்சுடரோன் –சின்னமே பிதற்றவே நிற்பதோர் -திருமால் -எங்கே வரும் தீவினையே ஆழ்வார் –ஸ்ரீ மத் ருக்மிணி பிராட்டி திருக் கல்யாணம் பர்யந்தம் ஸ்ரீ மத் பாகவதம் -பூர்ண அவதாரம் அன்றோ –

சேவகமும் –
அத்தை காத்தூட்ட வல்ல வீரியமும்-வீர சரிதையையும்
செல்வமும் ஆற்ற படைத்தான் மகனே செல்வம் —சேவகமும் -கப்பம் தவிர்க்கும் கலியே -வீரம்

யாம் பாடி –
உன் பேர் சொல்லப் பெறாத நாங்கள்–உகப்போடே அத்தைச் சொல்லி -அதுவே தாரகமான நாம் பாடி –

வருத்தமும் தீர்ந்து –
உன்னைப் பிரிந்து படும் துக்கமும் தீர்ந்து–பிரிந்தார் படும் பாடறிய–உன்னை நீ பிரிந்து அறியாயே –

மகிழ்ந்து –
உம்மைத் தொகையால் கைவல்யம் போலே துக்க நிவ்ருத்தி மாத்ரமே அன்றி–ப்ரீதிக்கு போக்கு விடும்படி யாகவேணும்-
உன்னைப் பிரிந்து பட்ட வ்யசனம் எல்லாம் நிஸ் சேஷமாக தீர்ந்து -ஆனந்திக்கக் கடவோம் –

வருத்தம் தீர்ந்து–மகிழ்ந்து–கேவலர் போலே இல்லை–அநிஷ்ட நிவ்ருத்தி வியாதி போக்க–இஷ்ட பிராப்தி அனுபவ ஜனித ப்ரீதி கார்ய கைங்கர்யம்
ப்ரீதிக்கு போக்கு வீடாக பாடுவது ஆனந்தம்–நினைந்து இருந்தேன் சிரமம் தீர்ந்தேன் -வருத்தம் தீர்ந்து–உகந்தென் என் உள்ளம் -மகிழ்ந்து –
சாதனமே பலம் -இங்கு-அனுசந்தானம்–தூய அமுதை பருகி மாய பிறவி மயர்வு அறுத்தேன்--வருத்தம் தீர சேவகம் பாடி–மகிழ-வீவில் இன்பம்
அபிமத சித்தி உண்டானதே –

சேவகமும் யாம்பாடி–வருத்தமும் தீர்ந்து–மகிழ்ந்து–உன்னை அருத்தித்து வந்தோம் -என்று அந்வயம் -மகிழ்ந்திடுவோம் என்றது ஆயிற்று-

-வருத்தம் தீர் மாலை –சாற்றி அருளுகிறாள்
வருத்தமும் தீர்ந்து மகிழ்ந்து –
திருத்தக்க செல்வமும் -துல்ய சீல வயோ வ்ருத்தாம் -எம்பெருமானார் -பிராட்டி ஒத்த செல்வம் -எம்பெருமான் அடி சேர்ப்பிக்கை
சேவகம் -பரதவ சௌலப்யம் இரண்டையும் பாடி–பாங்கு அல்லர் ஆகிலும் திருத்திப் பணி கொண்டு
இராமுனுசா இம்மண் அகத்தே இருத்தித் திருமகள் கேள்வனுக்கு ஆக்கிய பின் –
பணிமானம் பிழையாமே யடியேனைப் பணி கொண்ட –
திருமால் தலைக் கொண்ட நங்கட்கு எங்கே வரும் தீ வினையே
மால் வ்யாமோஹம் அதற்கும் திரு சேர்த்து அருளினார் ஆழ்வார்
திரு -தக்க செல்வம் -நம் சம்ப்ரதாயம் -என்றபடி
திருவுக்கும் திருவாகிய செல்வன் -சுவையன் திருவின் மணாளன்
பரம ரசிகன் இந்த ரசிகத்துக்கு ஊற்று வாய் சொல்கிறது மேல் திருவின் மணாளன் என்று-பெரிய பிராட்டியார் அகலகில்லேன் இறையும் என்னப் பிறந்தவன்

நெடுமால்–அச்யுத பதாம்புஜ யுகம ருக்ம வ்யாமோஹத
நித்ய கைங்கர்ய அபேஷை 16 தடவை கத்ய த்ரயம்-மெய் தானா -ராமோ   த்வைய இரண்டாவது வார்த்தை பேசாதவன்-இது மயைய உக்தம் நித்ய கைங்கரோ பவோ-உற்றோமே ஆவோம் உனக்கே ஆட் செய்வோம்-

————————————————————————–

ஸ்ரீ கோயில் கந்தாடை அப்பன் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ தொட்டாசார்யர் சுவாமிகள் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ ஆயி சுவாமிகள் திருவடிகளே சரணம் சரணம்
ஸ்ரீ அழகிய மணவாள பெருமாள் நாயனார் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ பெரியவாச்சான் பிள்ளை திருவடிகளே சரணம் –
ஸ்ரீ பூர்வாசார்யர்கள் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ ஆழ்வார்கள் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம் –

திருப்பாவை — அன்று இவ்வுலகம் அளந்தாய் அடி போற்றி – வியாக்யானம் .தொகுப்பு –

August 23, 2015

அவதாரிகை –

தங்கள் அபேஷித்த படியே செய்தருளக் கண்டு வந்த கார்யத்தை மறந்து அத்திருப்பள்ளி யறையில் நின்றும்
திவ்ய சிம்ஹாசனத்தளவும் நடக்கிற போதை நடை அழகுக்கு திருப் பல்லாண்டு பாடுகிறார்கள் –
அவன்-திருப் பள்ளி அறையில் நின்றும் திவ்யஆஸ்தான மண்டபத்துக்கு எழுந்து அருள அந்நடை அழகிலே ஈடுபட்டு
வந்த கார்யத்தை மறந்து மங்களாசாசனம் பண்ணுகிறார்கள் –
காணும் அளவு இ றே -அது வேணும் இது வேணும் -எனபது கண்டால் அவனுக்கு பரியும் இத்தனை இ றே-

யாம் வந்த கார்யம் ஆராய்ந்து அருள் முந்திய பாசுரம் –
கீழே 8 பாசுரம் -தேவாதி தேவனை சென்று நாம் சேவித்தால் ஆவா என்று ஆராய்ந்து அருள்–கிருபை செய்து அருள சித்தம்
எங்கள் கார்யம் நீங்கள் செய்கிறீர்களே ரிஷிகள் இடம் பெருமாள் ஷமை கேட்டது போலே-பேற்றுக்கு த்வரிக்கையும் பேறு தப்பாது என்று
இங்கு நாம் வந்த கார்யம் ஆரய்ந்து அருள –பிரயோஜனாந்த பரர்கள் அன்றே -அநந்ய–அநந்ய பிரோஜனம் -அநந்ய-இரண்டும்
பிரயோஜனத்துக்கு பிரயோஜனம் வேண்டாமே –பெரியாழ்வார் பரிகரங்கள் என்று அறிந்து கொண்டார் –
சுதர்சன பட்டர் ஸ்ரீ ராம பட்டர் பேரன்-சிநேகம் அஸ்தான பய சங்கை சம்பந்த விசேஷம் ப்ரீதி-சிநேகம் -பரிச்சயம் -சாமான்ய பதம்-சிநேகம் உயர்ந்த பதம்-குன்றனைய குற்றம் செய்யினும் குணம் கொள்ளும்-அவத்தங்கள் விளையும் -ஆ பின் போகேல் -நம் ஆழ்வார்-சநேகாது அஸ்தானே ரஷன சார்ங்க -சங்கு உறகல் உறகல்-

தங்கள் மநோ ரதங்களை மறந்து தண்ட காரண்ய வாசிகள் போலே-அயோத்யாவாசிகள் தேவதைகள் உட்பட பிராத்தித்தால் போலேயும்
சக்கரவர்த்தி பரசுராமன் இடம் பிரார்த்தித்தால் போலேயும்-ஸ்ரீ கௌ சல்யையார் மங்களா சாசனம் செய்தால் போலேயும்
வசுதேவர் தேவகி கண்ணன் சங்கு சக்கரங்களை மறைக்க வேண்டினால் போலேயும்–வஸ்துவில் உள்ள ஆதாராதிசயம் தூண்ட-மங்களா சாசனம்

மங்களா சாசனத்தின் மற்று உள்ள ஆழ்வார்கள்
தங்கள் ஆர்வத்து அளவு தானன்றி பொங்கும்
பரிவாலே வில்லி புத்தூர் பட்டர் பிரான் பெற்றான்
பெரியாழ்வார் என்னும் பெயர்

ஆதலால் அபயம் என்று -பொழுததத்தே அபய தானம் ஈதலே கடப்பாடு கம்பர் பட்டர் சிஷ்யர்
இயம்பினார் என் மேல் வைத்த காதலால் —பிரேமத்தால் ஆஷேபித்தீர்கள் –
ஆங்கு ஆராவாரம் அது கேட்டு –அழல் உமிழும் பூம் கார அரவணையான் -ஹாவு ஹாவு ஹாவு -சாம கானம் கேட்டு

அன்று இவ் வுலகம்  அளந்தாய் யடி போற்றி
சென்று அங்குத் தென்னிலங்கை செற்றாய் திறல் போற்றி
பொன்றச் சகடம் உதைத்தாய் புகழ் போற்றி
கன்று குணிலா வெறிந்தாய் கழல் போற்றி
குன்று குடையா வெடுத்தாய் குணம் போற்றி
வென்று பகை கெடுக்கும் நின் கையில் வேல் போற்றி
என்று என்றும் உன் சேவகமே ஏத்திப் பறை கொள்வான்
இன்று யாம் வந்தோம் இரங்கேலோ ரெம்பாவாய்

வியாக்யானம்  –

அன்று இவ் வுலகம் அளந்தாய் யடி போற்றி —
அன்று –
தன் விபூதியை மகாபலி அபஹரிக்க நோவு பட்டு இருக்கிற அன்று–தன்னைப் பிரிந்து நாங்கள் ஆர்த்தியால் நோவு பட்ட இன்று –
ஜகத்தை மகா பலி யினுடைய அபிமானத்தின் நின்றும் மீட்ட அன்று –எங்களுடைய ஸ்த்ரீத்வ அபிமானத்தின் நின்றும் மீட்ட இன்று –
நாட்டுக்கு எல்லாம் தன் திருவடிகளை தூளிதானம் பண்ணின அன்று–அழகையும் சீலத்தையும் எங்களுக்கு தூளிதானம் பண்ணின இன்று
இது இ றே ஸ்ரீ கிருஷ்ணனுக்கும் வாமனனுக்கும் சாம்யம்

இவ் வுலகம் அளந்தாய்-
பிராட்டிமார் பூ தொடுமா போலே கூசிப் பிடிக்கும்-திருவடிகளைக் கொண்டு–காடும் ஓடையும் அகப்பட அளப்பதே -என்கை –
அன்று எல்லை நடந்து மகாபலி பக்கல் நின்றும்–பூமியை மீட்டுக் கொண்டால் போலே
நடை அழகைக் காட்டி விச்லேஷத்தின் நின்றும்–மீட்டுக் கொண்டான் -என்கை –

யடி போற்றி-
தாங்கள் சொல்லும் அளவில் புறப்பட்டு–சுகுமாரமான திருவடிகளைக் கொண்டு–உலாவி அருளின படி –
திரு உலகு அளந்து அருளின ஆயாசம் போரும் என்று மங்களா சாசனம்–பண்ணுகிறார்கள்
திரு உலகு அளந்து அருளின போது இரண்டடி இ றே இட்டது —இப்போது எங்களுக்காக பத்து எட்டு அடி இடுவதே –
திரு உலகு அளந்து அருளின அன்று–இந்த்ரன் பிரயோஜனத்தை கொண்டு போனான்
மகா பலி ஔதார்யம் பெற்றுப் போனான்–தாங்கள் அன்று உதவப் பெறாத இழவு தீர–திருப் பல்லாண்டு பாடுகிறார்கள் என்றுமாம் –
அடி போற்றி –
உன் சேவடி செவ்வி திருக் காப்பு -என்னுமவர்கள் இ றே-
நடந்த சரித்ரமே -ஆழ்வார் நடந்தார்க்கு இடம் நீர் மலையே -கோவல் நகர் நடந்தானா அளந்தானா –
நடந்த கால்கள் நொந்தவோ -வயிறு பிடித்து-தாளால் உலகம் அளந்த அசைவோ கொல் -வாளாது –
மடியாது -அடியார் அல்லல் தவிர்த்த அசைவோ இப்படி -படியாய் -திருக் கோளூர் பாசுரம்
அது மூன்று அடி–இது நாலடி பரிவின் கார்யம்–உலவி அருளினது —என்றைக்கோ நடந்த -கதே ஜலே சேது பந்தம் -இன்று மங்களா சாசனம்
வடிவு அழகையும் சீலத்தையும் தூளி தானம் பண்ணி பூரணமாக —பட்டுப்பையுடன் ஆபரணம்
பசும்பொன் தூள் இருக்குமே -இவ்வுலகம் காடும் ஓடும் காடின்யம்-இருப்பார் வன்மை -இவ் உலகம்
சீல வயோ வருத்தங்களால் -துல்யர் என்று கவி பாட வல்ல -பிராட்டி மான் தோலால் மறைத்து –
பிராட்டி கடாஷம் -ஐஸ்வர்யம் பறித்து கொள்ள முடியாதே–அவளும் கடக்க நிற்கும் படி
வடிவு இணை இல்லா மலர் மகள் நில மகள் எடுத்து கழிக்க முடியாத பூமி பிராட்டி
கூசிப் பிடிக்கும் மெல்லடி கொண்டு–இவ் வெவ்விய உலகம் வ்யாபரிப்பது-உகக்கவும் கூட அறியாத பூமி –
கொண்ட கோல குறள் உருவாய் –பண்டு கொண்ட முன் -மூன்று சப்தங்கள்-கொண்ட கோலம் –
இவனே நினைத்தாலும் கொள்ள முடியாத கோலம் யாசிக்க நினைத்த பொழுதே திருமேனி சுருங்கி-கொள்ள வேணும் என்று
அவனே நினைத்தாலும் அப்படி கொள்ள முடியாத அழகு–பிரமாணாதித்தார் பெற்ற பேறு –
அடி போற்றி அக்காலத்தே சிலர் இழவு உடன் போனார்கள் -மகாபலி
என் அப்பன் அறிந்திலன் என்றார் சிலர் -நமுசி -வானில் சுழற்றிய–சிலர் பிரயோஜனங்கள் கொண்டு போக
பரிவுக்கு ஆள் இல்லை என்று இவர்
அடி போற்றி திசை வாழி எழ -எழுவார் -பொருள் -வாங்கி -போற்றி எழுவார் -விடை கொள்வார் -வழுவா வழி நினைந்து வைகல் தொழுவார்
போற்றி –
மன்னன் தேவர் -மாயக் கூத்து கண்டு மகிழ்ந்து–செவ்வடி -அடி போற்றி குடி வழக்கம்
திரு உலகு -சென்னி மேல் ஏறக் கழுவினான் -ஐஸ்வர்யம் ஆன செயல்கள் -அங்கே நின்று ஈரடியால்
ஒன்றே -நிலம் முழு தாக என்னை இங்கே அளந்தது-என்னடா நீ அளக்கிறாய் -ஆழ்வார் கேட்கிறார் –
அடுத்த அடி வைக்க வேண்டி இருந்தது இல்லை -அடுத்த சரித்ரம் நினைந்தது
இரண்டாம் அடியில் தாவடி இட்டு-வருதமற செய்தான்
ஜாம்பவான் -பறை-

பிரகிருதி சம்பந்த நிபந்தனமான அஹங்காரம் ஜகத்தை ஆக்ரமித்த அன்று – அஹங்கார க்ரச்தமான இந்த லோகத்தை
அஹங்காரத்தின் நின்றும் மீட்டு தன் திருவடிகளாலே அளந்து தனக்காக்கிக் கொண்டவனே – உன் திருவடிகளுக்கு மங்களா சாசனம் –

சென்று அங்குத் தென்னிலங்கை செற்றாய் திறல் போற்றி
அழகுக்கு இலக்கு ஆகாதாரை–அம்புக்கு இலக்கு ஆக்கின படி –
சென்றங்கு –
புலி கிடந்த தூற்றிலே செல்லுமா போலே–பிராட்டியைப் பிரித்த பையல் இடத்தே செல்லுவதே –
சென்று –
வழிப் போக்கிலே -கர கபந்த விராதாதிகளை–அழியச் செய்தபடி -என்றுமாம் –
அங்கு –
நின்ற விடத்தே நின்று–பூ அலர்ந்தாப் போலே அனாயாசேன அளந்த–அளவன்றிக்கே
கானகம்படி உலாவி உலாவி -என்னுமா போலே–கொடிய காட்டிலே அந்த திருவடிகளைக் கொண்டு நடப்பதே -என்கை
எவ்வாறு நடந்தனை -என்று வயிறு பிடிக்கை–இவர்களுக்கு குடிப் பிறப்பு –
ராமவதாரம் தேவத்வம் கலவாத படி-நாராயணோ தேவ மானுஷ்யம் மன்யே ராமம் தசரதாத்மஜம் சஸ்திர அஸ்த்ர பட உலவி –
சென்று –மூவடி சென்ற இடம் அழகுக்கு -பூ அலர்ந்தால் போலே -இங்கு சென்ற திருவடி
தென்னிலங்கை
அழகியதான கோட்டையையும் அரணையும் உடைத்தாய்–குழவிக் கூடு கொண்டாப் போலே–ஹிம்சிகர் சேர்ந்த தேசம் –
செற்றாய் –
ஆஸ்ரித விரோதிகள் தனக்கு சத்ருக்கள் -என்கை
திறல் போற்றி
மதிளுக்கு மதிள் இடுமா போலே–மிடுக்கைக்கு திருப் பல்லாண்டு பாடுகிறார்கள்
மல்லாண்ட திண் தோள் மணி வண்ணா -என்னும்–அவர்கள் ஆகையாலே–குடிப் பிறப்பாலே வந்தது –
இலங்கை பாழாளாக படை பொருதானுக்கு பல்லாண்டு கூறுதும் -என்னுமவர்கள் இ றே-

இந்த லோகத்தை அஹங்காரத்தின் நின்றும் மீட்ட அளவு அன்றிக்கே அந்த அஹங்காரத்துக்கு பிறப்பிடமான இடத்தே சென்று –
தர்ச நீயமான பிரகிருதி சம்பந்த நிர்வாஹகமான அஹங்காரத்தை அழித்தவனே- உன்னுடைய பராவி பவன சாமர்த்தியத்துக்கு பல்லாண்டு –

பொன்றச் சகடம் உதைத்தாய் புகழ் போற்றி-
ராவணனைப் போலே -விரோதி என்று –இறாய்க்க ஒண்ணாத அபாயம்-
பொன்ற
மாரீசனைப் போலே குற்று உயிர் ஆக்கி மேல் –அநர்த்தம் விளைக்க வையாதே -முடிக்கப் பெற்ற படி –
புகழ் போற்றி –
தாயும் கூட உதவாத தசையிலே-அனாயாசேன திருவடிகளாலே சகடாசுரனை அழித்த புகழ் –
போற்றி –
ராமாவதாரத்தில் காட்டில் மங்களா சாசனம் பண்ண வேண்டி இருக்கை –
ராமாவதாரத்துக்கு பிதா -சம்பராந்தகன் -ஊர் -திரு அயோத்யை-புரோஹிதர் -மந்த்ரவாதிகளான வசிஷ்டாதிகள் –
பிள்ளைகள் -ஆண் திறல் மீளி மொய்ம்பில் அரக்கன் குலத்தைத் தடிந்தவர்கள் –குணவான்களும் பிள்ளைகள் –
இங்கு மாதாபிதாக்கள் -சாது இடையர்–ஊர் இடைச்சேரி–கம்சாதிகள் எதிரிகள்
ஸ்ரீ பிருந்தாவனத்திலே முளைத்து எழும் பூண்டுகள் அடைய ராஷசர்கள்–தமையன் ஒரு ஷணம் தப்பில் பாம்பின் வாயிலே விழும் தீம்பன் –
பூதனாதிகளாலே பிறந்த அபாயங்களுக்கு ஒரு அவதி இல்லை-ஆனபின்பு இனி மங்களா சாசனம் ஒழிய காவல் இல்லை –

காம குரோதங்களை–ஸ்வரூபேண நசிக்கும்படி -உன் திருவடிகளாலே உதைத்தவனே —உன்னுடைய யசஸ் ஸுக்கு பல்லாண்டு –

கன்று -இத்யாதி –
சத்ருவை இட்டு சத்ருவை எறிந்தால்–சங்கேதித்து வந்து இருவரும் இருவரும் ஒக்க மேல் விழுந்தார்கள் ஆகில் என் செய்யக் கடவோம்
என்று வயிறு பிடிக்கிறார்கள் –
குஞ்சித்த-மடித்த – திருவடிகளுக்கு திருப் பல்லாண்டு பாடுகிறார்கள் –
கன்று குணிலா –
கன்றை எறிதடியாக–குணில் -எறிதடி-கரம் போற்றி என்னாமல் அடி விடாதவர்கள் ஆகையாலே கழல் போற்றி என்கிறார்கள் –
லோபத்தை எறிதடியாக எறிந்து நசிப்பித்தவனே – உன்னுடைய குஞ்சிதமான திருவடிகளுக்கு பல்லாண்டு –
எறிவதாக இச்சித்து நடந்த போது–குஞ்சித்த திருவடிகளில் வீரக் கழலையும்–அகவாயில் சிகப்பையும் கண்டு காபபிடுகிறார்கள்
அடி போற்றி கழல் போற்றி–நீட்டின திருவடிகளுக்கும் குஞ்சித்த திருவடிகளுக்கும்–சூழ்ந்து இருந்து பரிவாரைப் போலே பரிகிறார்கள்
இவ்வளவில் பிரதிகூலர் விஷயத்தில் செய்யும் அம்சத்தைச் சொல்லிற்று – இனி அனுகூலர் பிரதி கூலித்தால் செய்யும் அம்சத்தைச் சொல்லுகிறது –

குன்று இத்யாதி –
இதுக்கு முன்பு இந்தரனுக்காக செய்த செயல் —இப்போது அவன் தான் பகையானபடி —மலையைக் குடையாக எடுத்து
பசுக்களுக்கும் இடையருக்கும் வந்த ஆபத்தைப் போக்கின்படி —அனுகூலன் பிரதி கூலித்தால் செய்யலாவது இல்லை இ றே-
குணம் போற்றி –
பசிக்ராஹத்தாலே கை ஓயும்தனையும் வர்ஷிக்க–மலை எடுத்துக் கொண்டு நின்ற ஆன்ரு சம்சய குணத்துக்கு
மங்களா சாசனம் பண்ணுகிறார்கள் –
இந்த்ரன் சிலாவர்ஷம் வர்ஷித்த போது–பர்வதத்தை குடையாக கொண்டு–கோ கோப ரஷணம் பண்ணினாப் போலே –
அஞ்ஞான கார்யமான அஹங்காரம்–இவ் வதிகாரிக்கு விஷய ப்ராவண்யத்தை உண்டாக்குவதற்கு-பிரதி கிரியையாக வைதிகமாய் கைங்கர்ய ரூபமான–விஷய ப்ராவண்யத்தை உண்டாக்கி–ஸ்வ பிரபன்ன ஜன ரஷகனாம்படியைச் சொல்லுகிறது
ஆக இப்படி ஆஸ்ரித ரஷகன் ஆனவனே–உன்னுடைய சீல குணத்துக்கு பல்லாண்டு –
அனுகூலர்-அனந்தரம் கோவிந்த அபிஷேகம்-பெரும் பசியால்-உண்பது கொண்டால் உயிர் கொண்டு தலை அறுக்கவோ
கை சலிக்கும் வரையில் தடுப்போம்-தலை அழிக்காதே புகழ்-சபலை குழந்தைக்கு முதுகைக் கொடுக்கும் மாதா போலே
இன்று வந்த ஆயர் –மது சூதனன் எடுத்த-கருணை குணம் போற்றி –பனி மறுத்த பண்பாளா
கோலம் அழியாமல் வாடாமல்-கைக்கு மங்களா சாசனம்-நின்ற திருவடிக்கு-என்தனக்கு குன்று எடுத்த மலையாளா –ஷமை குணம்

வென்று பகை கெடுக்கும் இத்யாதி –
இவன் பக்கல் பரிவாலே -இவன் மிடுக்கைக் கண்டு கண் எச்சில் படுவார் என்று பயப்பட்டு
அத்தை விட்டு -இவ் வேல் அன்றோ இவ் வியாபாரம் எல்லாம் பண்ணிற்று -என்கிறார்கள் –
மிடுக்கு இல்லாமையால் நான் மெலிந்தேன் -என்று இ றே இவர்கள் படி –
சக்கரவர்த்தி வில் பிடிக்க பெருமாளும் வில் பிடித்தால் போலே–கூர் வேல் கொடும் தொழிலன் -என்னுமவர் மகன் ஆகையாலே
வேலே ஆயுதம் –

வென்று பகை கெடுக்கும் –
ஆஸ்ரித விரோதிகளான பிரதி பஷத்தை அறச் செய்து மாயக்கை –

நின் கையில் வேல் போற்றி –
வெறும் புறத்திலே ஆலத்தி வழிக்க வேண்டி இருக்க–அதுக்கு மேலே வேலைப் பிடிப்பதே -என்று
திரு வேல் பிடித்த திருக் கைக்கு திருப் பல்லாண்டு பாடுகிறார்கள் —வடிவார் சோதி வலத்துறையும் சுடர் ஆழியும் பல்லாண்டு -என்று
திவ்ய ஆயுதங்களுக்கும் மங்களா சாசனம் பண்ணினார் இ றே தமப்பனாரும்—தேஜஸே சேது பந்தம் -தமப்பனாருக்கும் மகளுக்கும் பணி –
என்று சீயர் அருளிச் செய்வர்
அஹங்காரத்தை ஜெயித்து–தத் விஷய வைமுக்யத்தை மாற்றும்–நின் திருக் கையில் திரு வாழி யாழ்வானுக்கு-பல்லாண்டு –

என்று என்று –
இது தானே பிரயோஜனம் என்கை –
சம்சாரிகள் புறம்பும் கொள்ளுவார்கள் -இவன் பக்கலிலும் கொள்ளுவார்கள் —இவர்கள் புறம்பும் கொள்ளார்கள் -இவன் பக்கலிலும் கொள்ளார்கள்
ஓன்று நூறாயிரமாகக் கொடுத்து பின்னும் ஆளும் செய்வன் -என்று-அவனுக்கும் தான் கொடுத்து
ஆந்தனையும் கை காட்டி -என்று புறம்பும் தானே கொடுக்கும் என்கை
இப்படி பல்லாண்டு பாடுகையேயாத்ரையாய் உன் உடைய–வீர சரிதத்தையே ஏத்தி–புருஷார்த்தத்தை லபிக்கைக்காக
சத்வம் தலை எடுத்த இன்று–உன் கை பார்த்து இருக்கும் நாங்கள்–வந்தோம்

உன் சேவகமே ஏத்திப் பறை கொள்வான் –
உன்னுடைய வீர சரித்ரமே ஏத்தி -உன்னை அனுபவிக்கைக்காக —உன்னுடைய விக்கிரமம் ஓன்று ஒழியாமல் எல்லாம்
என்னுடைய நெஞ்சகம் பால் சுவர் வழி எழுதிக் கொண்டேன் —என்னுமவர்கள் இ றே –

இன்று –
இசைவு பிறந்த இன்று -என்னுதல்—நீ உறங்க -நாங்கள் உறங்காத இன்று -என்னுதல்–நென்நேற்று வந்தோமோ –
ஊராக இசைந்த இன்று -என்றுமாம் –

யாம் –
பந்துக்களாலே நெடும்காலம் நலிவு பட்ட நாங்கள் –

வந்தோம் –
வ்ருத்தைகள் உறங்க -நாங்கள் ஆற்றாமையாலே வந்தோம்–எங்கள் இழவுகள் எல்லாம் உன்னாலே தீரும் –

யாம் வந்தோம் –
எங்கள் வரவு உனக்கு புண்ணாய் இருக்க–நாங்கள் ஆற்றாமையாலே வந்தோம் –

இரங்கு –
எல்லாம் பட்டாலும் அவன் இரங்கினால் அல்லது கார்ய கரம் ஆகாமை —அத்தலைக்கு இரங்குகை ஸ்வரூபம் –
அவனுக்கு என் வருகிறதோ என்று இருக்கை-இத்தலைக்கு ஸ்வரூபம்–தாங்கள் பண்ணின மங்களா சாசனம் சாதனம் அன்று -என்று இருக்கிறார்கள்-

நீ கிருபை செய்து அருள வேணும் –ஏத்திப் பறை கொள்வான் -என்கிற இடத்தில்-யேத்துகைக்கு அநந்தரம் புருஷார்த்தம் லாபம் ஆகையாலும்
ஏத்தாத போது புருஷார்த்த லாபம் இல்லாமையாலும்-யேத்துகையே புருஷார்த்தம் -என்கிறது –இரங்கு -என்று-கிருபையே சாதனம் என்கையாலே-வந்தோம் -என்றுm ருசி காரித்தைச் சொல்லுகிறது –

நாவுக்கு இடும் ஷட் ரசம்–உன் சேவகம்–வீர குணத்துக்கு தோற்று–விஜயம் தான் பல ஹேது
உன்னுடைய சேவகம் விக்ரம் ஓன்று ஒழியாமல் —உன் சேவகமே ஏற்றி
திரு விக்ரமன் பெருமாள் சொன்னீரே-அது அவதார செயல்-இவன் பால்யத்தில் செய்தது போலே பூர்வ அவஸ்தையில்
சிலை ஓன்று இறுத்தாய் திரு விக்ரமா–வருக வருக வாமன நம்பி–கிருஷ்ணனை தாயார்
நீ பிறந்த திருவோணம் வாமனம் நஷத்ரம் இவனுக்கு–பன்னிரு திங்கள் வயிற்றில் 8 மாசம் கொண்டாலும்
என் இளம் சிங்கம் சிறுமையின் வார்த்தையை மகா  பலி–மாணிக் குறளனே தாலேலோ
உலகு அளந்த உம்பர் கோமானே–உங்களுக்கு மூன்று பிறவி பிறக்கிறேன்
வில் பிடித்தாரில் சகர்வர்த்தி திருமகன் நான் என்றான் கீதையில் அஹம் தாசரதி
ஏற்றி பறை கொள்வான்-எங்கள் பலம் நாட்டார் பலம்-பறை -தன்னடையே வரும்-உலகு சுபிஷம் தன்னடையே-இசைவு பிறந்த இன்று வந்தோம்
ஊரார் இசைந்து நாங்களும் இசைந்த இன்று–யாம் குளிர் பொறாத பால்யை யாம் வந்தோம்

நீ வர பிராப்தம் ஆக இருக்க–ஆற்றாமை விரக தாபம் தூண்ட வந்தோம்
நாங்கள் அறியாமல் செய்தோம்–நீ அறியாமல் செய்தது போலே
இரங்கு
இது ஒன்றே பேறு கொடுக்கும்–என் வருகிறதோ மங்களா சாசனம் செய்தது ஸ்வரூபம்
இத்தலைக்கு இரங்குகை அவன் ஸ்வரூபம்-இரங்காமைக்கு பல செய்தாலும் நீ இரங்க வேண்டும்
போற்றி என்றோம்–வந்தோம்–சு பிரவ்ருத்தி பகவத் பிரவ்ருத்தி க்கு விரோதி–பர பக்தி யாதிகள் பேற்றுக்கு உபாயம் இல்லை
அன்று நீ தேடி–வையம் தாவி நீ–காரேறு வாரானால்–கண்ணானு ம் வாரானால்–பிரதான மகிஷி போலே இல்லை
நாங்கள் வந்தோம் வேறுபாடு பாராய்–சத்தா பிரயுக்தமான கிருபை யாவது  செய்து அருள்
அளந்தாய் இரங்கு–நீரேற்ற பிரான் அருளாது போமோ–வசை பாடுவார் படி–இலங்கை அழித்த பிரான் —
இரங்கு ஓன்று ஒன்றுக்கும் அன்வயித்து வியாக்யானம்
குன்று கொடையாக -ஒன்றும் இரங்காதார் உருக்காட்டார் -பாசுரங்கள் கொண்டே வியாக்யானம் –

உலகு அளவாமல் இருந்து இருந்தால் வேதம் உன் திருவடி-சம்பந்தம் பெற்று இருக்க முடியாதே கூரத் ஆழ்வான்-
ஆழி எழ -திசை வாழி எழ-மங்களா சாசனம் உண்டே
திறல் போற்றி -அன்குள்ய தன் பலம் தானே சொல்லிக் கொண்டான் தன்னை மறைக்க வேண்டிய
அவதாரத்தில் பரத்வம் பீரிட்டு எழுப்ப -இச்சன் கபி -சங்கல்பத்தாலே செய்வான்
ஜடாயு -உத்தரவு கொடுக்கிறேன் -நடுவில் திரு வீதிப்பிள்ளை பட்டர் -நம்பிள்ளை -ஐதீகம் —
சத்யேன லோகன் ஜயதி -தசரதன் கைகேயி இடம் சொல்லிய வார்த்தை –
நம்பூர் வரதர் -ஸ்ரீ ரெங்கம் பக்கம் நம்பூர் கிராமம் -சிந்தின வார்த்தை கொண்டே
சென்று அங்கு தென்னிலங்கை செற்றாய் திறல் போற்றி -மிடுக்கு —இதிலும் மங்களா சாசனம் உண்டே
இயம் சீதா பத்ரம்-துல்ய சீல வயோவ்ருத்தம் அநு ருப
நம்பியை காண நங்கைக்கு ஆயிரம் நயனம் வேணும்–கொம்பினை காணும் தோறும் -குறிசிலுக்கு அன்னதேயாம் –

ரிஷிகள் -மங்களம்-ரூபம் சௌகுமார்யம் கண்டு–ஜடாயு ஆயுஷ்மான் —திருக்காலாண்ட
திருவடி தம்மை ரஷிக்கிறதா பரிஷை செய்து தளர்ந்தும் முறிந்தும் -பொன்று பொடி பொடியாகா சகடம் உதைத்த  புகழ் –
தன்னையே ரஷித்த புகழ் போற்றி —கன்று குணிலா எறிந்தாய் கழல் போற்றி —குன்று –குணம் போற்றி –
உடலைத்தான் கொண்டோம் உயிரை கொள்ள வேண்டுமோ -குணம் –
பகை கெடுக்கும் நின் கையில் வேல்–கருதும் இடம் பொருது கை சக்கரத்தான் —என்று என்று உன் சேவகமே போற்றி –
இத்துடன் முடியாதே இதுவே யாத்ரை
அடி போற்றி
திறல் போற்றி
புகழ் போற்றி
கழல் போற்றி
குணம் போற்றி
வேல் போற்றி
இவர்கள் நாக்குக்கு இடும் ஷட்ரசம் இருக்கிறபடி–பறை கொள்வான் இன்று யாம் வந்தோம் -என்றது
எற்றைக்கும் ஏழ் ஏழ் பிறவிக்கும் உன்தன்னோடு உற்றோமே யாய் உனக்கே நாம் ஆட்செய்ய வந்தோம் -என்றபடி
யாம் வந்தோம் இரங்கு–பரகத ச்வீகாரமே ஸ்வரூபம்–ஸ்வகத ச்வீகாரம் ஸ்வரூப விருத்தம்-என்று துணிந்து இருக்கும் நாங்கள்
ஆற்றாமை மிக்கு வந்தோம்–பொறுத்து அருள்

சரணாகதிக்கு ஐந்து அங்கங்கள் -ஓரு அங்கி – கார்ப்பண்ய அனுசந்தானம் – கை முதல் இல்லாமை பிராதி கூல்ய வர்ஜனம் – அனுகூல்ய சங்கல்பம் – மஹாவிஸ்வாசம் – கோப்த்ருத்வ வரணம்- அங்கி சரணாகதி தானே ஆகும்
ஞான பல ஐஸ்வர்யா வீர்ய சக்தி தேஜஸ் என்கிற ஆறு குணங்களும் ஆகவுமாம் —
பாஞ்ச ராத்ரம் -லஷ்மி தந்திரம் -அஹிர்புத்ய சம்ஹிதை திரு வாராதனம் -ஆறு ஆசனங்கள் சொல்லும்
இதனாலேயே ஆறு போற்றி -என்றும் சொல்வர்-

இரக்க மாலை–சாற்றி அருளுகிறாள்
இன்று யாம் வந்தோம் இரங்கு
நாப்படைத்த பிரயோஜனம் பிரார்த்தனை
நிர்ஹேதுக கிருபை
அடியேன் இடரைக் களையாயே
நெடியாய் அடியேன் இடரை நீக்கி
அடியேற்கு ஒரு நாள் இரங்காயே
தாமரைக் கண்களால் நோக்காய்
இவன் அர்த்திக்க வேண்டுமோ -சர்வஞ்ஞன்இவன் நினைவு அறியானோ என்னில் இவன் பாசுரம் கேட்டவாறே திரு உள்ளம் உகக்கும் -முமுஷூப்படி -163-
அதுவும் அவனது இன்னருளே
ஆச்சார்யா பரமாக உபதேசித்து அருள வேணும் -என்றதாயிற்று
பரம போக்யமான பள்ளி கோளைப் பங்கப் படுத்தினோம் -இக்குற்றத்தை ஷமித்து அருள வேணும்
பிராட்டிமாரும் கூசிப் பிடிக்கும் ஸூ குமாரமான திருவடிகளைக் கொண்டு நடக்கப் பண்ணினோமே -ஷமிக்க வேண்டும்
ரஷய்த்வ ஸ்வரூபத்துக்கு மாறாக பல்லாண்டு பாடினோமே ஷமிக்க வேண்டும்
இன்று யாம் வந்தோம்
இன்றி யாம் வந்தோம் கைம்முதல் இல்லாமல் வந்தோம் -என்றுமாம்
இரக்கத்துக்கு தண்ணீர் துரும்பாக ஒன்றும் இல்லை –

வேல் போற்றி திரிதண்டம்
சப்ததி-விஷ்வக் சேனோ எதிபதிர் ஆபூத் வேத்ரசாரஸ் த்ரிதண்ட -திருப்பிரம்பே த்ரிதண்டம் -உபய விபூதி நிர்வாக நிபுணம்
முக்கோலுக்கு மங்களா சாசனம்–தாடி பஞ்சகம் –

————————————————————-

ஸ்ரீ கோயில் கந்தாடை அப்பன் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ தொட்டாசார்யர் சுவாமிகள் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ ஆயி சுவாமிகள் திருவடிகளே சரணம் சரணம்
ஸ்ரீ அழகிய மணவாள பெருமாள் நாயனார் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ பெரியவாச்சான் பிள்ளை திருவடிகளே சரணம் –
ஸ்ரீ பூர்வாசார்யர்கள் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ ஆழ்வார்கள் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம் –

திருப்பாவை — மாரி மலை முழைஞ்சில் மன்னிக் கிடந்தது உறங்கும் – வியாக்யானம் .தொகுப்பு –

August 23, 2015

ஸ அபராதரைப் போலே சாந்த்வனம்-நல்ல வார்த்தை – பண்ணுமவன் ஆகையாலே–பெண்களை சாந்த்வனம்பண்ணி அருளினான் –
அவ்வளவிலே நாங்கள் வந்த கார்யத்தை கேட்டு அருள வேணும்-என்கிறார்கள் –
ஸ்ரீ விபீஷண ஆழ்வானை –தம் குற்றம் என்று நினைத்து -மதுர பாஷணங்களாலே-சந்தோஷிப்பித்தாப் போலே-
இப்பாட்டில்
பெண்காள் -என் செய்தி கோள் -என் பட்டி கோள்–பெண்களை எழுப்புவது–கோயில் காப்பான் முதலானாரை எழுப்புவது-நப்பின்னை பிராட்டியை எழுப்புவது–நம்மை எழுப்புவதாக–பஹு ஸ்ரமப் பட்டி கோளே-உங்களுக்கு நான் செய்ய வேண்டுவது என் -என்ன —பேரோலக்கமாய்–சிம்ஹாசனத்தில் இருந்து–கேட்டருள வேணும் –
என்கிறார்கள் –

மாரி மலை முழஞ்சில் மன்னிக் கிடந்து உறங்கும்
சீரிய சிங்கம் அறிவுற்றுத் தீ விழித்து
வேரி மயிர் போங்க வெப்பாடும் பேர்ந்துதறி
மூரி நிமிர்ந்து முழங்கிப் புறப்பட்டு
போதருமா போலே நீ பூவைப் பூ வண்ணா வுன்
கோயில் நின்று இங்கனே போந்தருளிக் கோப்புடைய
சீரிய சிங்காசனத்து இருந்து யாம் வந்த
கார்யம் ஆராய்ந்து அருளேலோ ரெம்பாவாய்

மாரி மலை முழஞ்சில்-
வர்ஷா காலம் ராஜாக்கள் படை வீடு விட்டு புறப்படதாப் போலே சிம்ஹமும் வர்ஷாகாலம் முழைஞ்சு விட்டுப் புறப்படாது –
பெருமாள் வர்ஷா காலம் மால்யவானில் எழுந்தருளினாப் போலே – விஸ்லேஷித்தார் கூடும் காலமுமாய்
கூடி இருந்தார் போக ரசமும் அனுபவிக்கும் காலமுமாய் இருக்க -நாங்கள் உன் வாசலிலே நின்று துவளக் கடவமோ -என்கை –

மன்னிக் கிடந்து –
மிடுக்காலே ஒருவருக்கும் அஞ்ச வேண்டாமையாலே குவடு போலே பொருந்தி வீசுவில் விட்டு எழுப்பினாலும் எழுப்பப் போகாது இருக்கை –

மன்னிக் கிடந்து -உறங்கும் –
தன் பேடையோடே ஏக வஸ்து என்னலாம்படி பொருந்திக் கிடக்கிற -என்னவுமாம் –
இங்கு
நப்பின்னை கொங்கை மேல் வைத்துக் கிடந்த மலர் மார்பா -என்று நப்பின்னைப் பிராட்டிக்கு ஒரு ஆபரணம் என்னலாம் படி இ றே
முலையோடேபொருந்திக் கிடக்கிற படி –சிங்கம் மலைக்கு ஆபரணம்–கண்ணன் முலைக்கு ஆபரணம்
உறங்கும் –
சம்சாரிகள் உறக்கம் போலே தமோபிபூதியால் அன்றே இவன் உறக்கம் –
வ்யதிரேகத்தில் ஆற்றாதார் வரும் அளவும்ஆகையால் -அவ் உறக்கத்திற்கு ஸ்மா ரகமாய் இருக்கை –

சீரிய சிங்கம் –
உறக்கத்திலும் சூத்திர மிருகங்கள் மண் உண்ணும்படிவீர ஸ்ரீ யை உடைத்தாய் இருக்கை -ஸ்மாரகமாய் இருக்கை –
இந்த யசோதை இளம் சிங்கம்–நப்பின்னை கொங்கை மேல் வைத்துக் கிடந்த மலர்மார்பா என்கிறபடி
சீரிய சிங்கம் பிறக்கும் பொழுதே சிங்கம் பெயர் பெற்ற சீர்மை–சிற்றாயர் சிங்கம் யசோதை இளம் சிங்கம்

அறிவுற்றுத்
பூ அலர்ந்தாப் போலே காலம் உணர்த்த உணருகை – சம்சாரிகள் காலம் உணர்த்த உணருவர்கள் இவன் ஆஸ்ரிதர் ஆர்த்தி உணர்த்த உணரும் –

தீ விழித்து-
பிரதம கடாஷ சன்னி பாதத்திலே–பேடைக்கும் அருகு நிற்க ஒண்ணாது இருக்கை –
ஐஸ்வர் யமான தேஜஸ் முன் ஒருவர்க்கும் நிற்க ஒண்ணாது இருக்கை –

வேரி மயிர் பொங்க –
வேரி -பரிமளம்–ஜாதி உசிதமான கந்தம் -உளை மயிர் பொங்க -சிலும்ப ஸ்மா ரகமாய் இருக்கை –

எப்பாடும் பேர்ந்துதறி –
ஒரு கார்யப் பாடு இல்லாமையாலே-நாலுபாடும் போருகிறபடி –
உதறி
அவயவங்களைத் தனித் தனியே உதறின படி –

மூரி நிமிர்ந்து –
உடல் ஒன்றாக நிமிர்ந்தபடி –

முழங்கிப் –
ஸ்வ வ்யதிரிக்த மிருகங்கள் முழுக் காயாக அவிந்து கிடக்கும் படி – பெண்காள் வந்தி கோளோ-வென்கை-

ஜகத் சிருஷ்டியில் உத்யோகித்து–தன்னோடு அவிபக்த நாம ரூபங்களாய்–ஸ்வா வயங்களான சேதனாசேதனங்களை
விபக்த நாம ரூபங்கள் ஆம்படி பண்ணி–இப்படி ஸ்வா வயவ விசிஷ்டனான தான் தண்டாகாரமாய் நீண்டு
பிண்டாகாரமாய் நிமிர்ந்து–மகா சம்ப்ரமத்துடனே–மகதாதி ரூபேண பிரகிருதியில் நின்றும் வேறு பட்டு வருமா போலே

மகாராஜர் -தாரை -பெருமாள் உடன் செய்த சமயம் பிரதிஞ்ஞை மறந்து–பெருமாளும் சீறி -சபாந்தமாக அழிக்க கடவோம்
கிஷ்கிந்தை நாண் ஒலி எழுப்ப–நின்ற திருவடியை பார்த்து போக்கடி–தீரக் கழிய அபராதம் செய்த உனக்கு ஒரு அஞ்சலி செய் என்ன
சாபராதன் நேர் கொடு நேர் போகாமல் தாரையை விட–தாரா -நீர் தாரை வைத்து கோபாக்னி அணைத்து
கிம் கோபம் மனுஷ்ய -கேட்க -மனுஷஎந்திர புத்ரா -சக்கரவர்த்தி பிள்ளையாய் இருந்து–உமக்கு கோபத்துக்கு போருவாருமுண்டா
பொறுப்பித்து கொள்ளும் காலம் வர்ஷா காலம்

கொண்ட சீற்றம் –ஆஸ்ரிதர் தஞ்சமாக–முதலை பற்ற மற்றது நின் சரண் நினைப்ப கொடியவாய் விலங்கின் உயிர் கெட கொண்ட சீற்றம்
உன் செய்கை நைவிக்கும்

மூரி நிமிர்ந்து முழங்கிப் புறப்பட்டு போதருமா போலே நீ போதர வேணும்–சிம்ஹமோ நமக்குத் திருஷ்டாந்தம் என்ன

நீ பூவைப் பூ வண்ணா –
காம்பீர்யத்துக்கு திருஷ்டாந்தமாக ஒன்றைச் சொன்னோம் அத்தனை – வடிவு அழகையும் நிறத்தையும் உன்னைப் போலே பண்ணப் போமோ –
பூவைப் பூவின் நிறம் உனக்கு திருஷ்டாந்தமாக வன்று இ றே சிம்ஹம் உனக்கு த்ர்ஷ்டாந்தம் ஆவது -என்னவுமாம் –

வுன் கோயில் நின்று இங்கனே போந்தருளிக்
பிராட்டி மங்களா சாசனம் பண்ண சுமந்த்ரனோடே புறப்பட்டாப் போலே காண வேணும் –
போந்தருளி –
சதுர்க்கதி இ றே–நடையிலே
ரிஷபத்தின் உடைய வீறும்
மத்த கஜத்தின் உடைய மதிப்பும்-வாரணம் பைய ஊர்வது போலே
புலியினுடைய சிவிட்கும்
சிம்ஹத்தின் உடைய பராபிபவன சாமர்த்தியமும்
தோற்றி இருக்கை
நமக்கு இவை எல்லாம் நம்பெருமாள் நடை அழகிலே காணலாம் –
நரசிம்ஹ -ராகவ –யாதவ -சிங்கம் எல்லாம் ரெங்கேந்திர சிங்கம் பக்கல் காணலாம் இ றே

உன் கோயில்-
நந்த கோபன் கோயில் என்றார் கீழே —வாசம் ஒன்றாய் இருவருக்கும் பொது
இவன் வர்த்திக்கும் கோயிலுக்கு சேஷி சேஷ பிரதான்யம் உண்டே–பிரணவம் போலேயும் -ஹிருதய கமலம் போலேயும் உபய பிரதான்யம்
சப்தம் -ஜீவாத்மா–அர்த்தம் பரமாத்மா பிரதான்யம்
அர்ஜுன ரதம் போலே -ரதி சேனயோர் உபயோர் மத்யே -சாஷி பூதன் கலக்கம் அவனுக்கும் ஆசார்யன் சாரதி ஆளுந்து பார்த்தால் இவனுக்கு பிரதான்யம்
ஹிருதயகமலம் தாங்கும் -அந்தர்யாமி —திருவரங்கம் நம்மூர்–எம்பெருமான் கோயில்–என்றால் போலே

இங்கனே போந்தருளி –
படுக்கையில் வார்த்தையாய்ப் போகாமே-தனி மண்டபத்திலே வார்த்தை யாக வேணும் -கோப்புடைய –
சராசரங்களை அடைய தொழிலாக வகுப்புண்டிருக்கை –உபய விபூதியும் தொழிலாக வகுப்புண்டிருக்கை -என்னவுமாம்
தர்ம ஜ்ஞானாதிகளாலும்-அதர்ம அஜ்ஞானாதிகளாலும்-கோப்புடைய சிம்ஹாசனம் -என்றுமாம் –
கோப்புடைய
தர்மம் அதர்மம் ஞானம் அஞ்ஞானம் வைராக்கியம் அவைராக்யம் ஐஸ்வர்யம் அனைச்வர்யம் எட்டுக்கால்கள்

சீரிய சிங்காசனத்து –
இந்த சிம்ஹாசனத்தில் இருந்து நினைப்பிட்டது என்றால்-அறுதியாய் இருக்கை –
கடல் கரையில் வார்த்தை என்னுமா போலேயும்–தேர்த் தட்டில் வார்த்தை என்னுமா போலேயும்
பெண்களும் கிருஷ்ணனுமாய் இருந்து சொல்லிலும்-அமோகமாய் இருக்கை –
அணுவாகில் கிருஷ்ணனோடு ஒத்த வரிசையைக் கொடுக்க வற்றான-சிம்ஹாசனம் என்றுமாம் -இருந்தால் சிங்காசனமாம்

இருந்து –
நடை அழகு போலே-இருப்பில் வேண்டற்ப்பாட்டையும் காண வேணும் -என்கை –
கண்ணினைக் குளிரப் புது மல ராகாத்தைப் பருக -இருந்திடாய் -என்னுமா போலே
உன்னைக் காண விடாய்த்த கண்களின் விடாய் கெட்டு அனுபவிக்கலாம் படி இருந்து –

யாம் வந்த கார்யம் ஆராய்ந்து அருளேலோ ரெம்பாவாய்
அநந்ய பிரயோஜனைகளான நாங்கள்-வந்த கார்யம் ஆராய்ந்து அருள வேணும் –
தண்ட காரன்யத்தில் ரிஷிகளின் உடைய துக்க நிவ்ருத்திக்கு-நாம் முற்பாடராக-பெற்றிலோமே என்று வெறுத்தாப் போலே
பெண்கள் நோவு பட பார்த்து இருந்தோம் ஆகாதே -என்று வெறுத்து –
அவர்களை அழைத்து-உங்களுக்கு செய்ய வேண்டுவது என் -என்ன-இங்கனே சொல்ல ஒண்ணாது
பேர் ஓலக்கமாய் இருந்து கேட்டருள வேணும் -என்கிறார்கள் –
நப்பின்னைப் பிராட்டி பரிகிரமாய் இருக்க-சங்கம் இருப்பார் போல் வந்து தலைப் பெய்தோம் –என்று அநந்ய கதிகளாக சொல்லுவதே -என்று பொருது இலள்
அழகர் கிடாம்பி ஆச்சானை அருள் பாடிட்டு-ஓன்று சொல்லிக் காண் என்ன –
நம் இராமானுசனை உடையையாய் இருந்து வைத்து-அகதிம்-என்னப் பெறாய் -என்று அருளிச் செய்தார் –

ஆகையால் இருப்பில் வேண்டற்பாட்டையும் காண வேணும் –வந்த கார்யத்தை -சிற்றம் சிறு காலைக்கு-வைக்கிறார் –
இப்போது சொல்லாதே -அதுக்கு அடி என் என்னில் –அவசரத்தில் சொல்ல வேணும் என்று நினைத்து –
அதாவது –
அவர்களோடு ஆர்த்தியையும் காட்டி திருவடிகளிலே சென்று விழ-இரங்குவர் காண் என்று நினைத்து வந்த ஸ்ரீ பரத ஆழ்வானுக்கும்
அவன் நினைத்து வந்ததுக்கு அங்கு அவசரம் இல்லாமையாலே-அனபியவ நீயர் ஆனார்
ஆனால் அவசரத்திலே சொல்லக் கடவோம் என்று இருந்தார்கள் -பரத ஆழ்வான்-நினைத்து வந்ததுக்கு சமயம் இல்லாமை
திருவடி நிலைகளைக் கொடுத்து விடும் ச்வதந்த்ரன் –

ஆராய்ந்து அருள் –
நீங்கள் என் பட்டி கோள்-என் செய்தி கோள் -என்கை
அதாவது
பெண்களை எழுப்புவது —வாசல் காப்பானை எழுப்புவது —ஸ்ரீ நந்த கோபர் உள்ளிட்டாரை எழுப்புவது —நம்மை எழுப்புவதாய்-
ஐயரை எழுப்பி–ஆய்ச்சியை எழுப்பி–நம்மை எழுப்பி–அண்ணரை எழுப்பி–மீளவும் நம்மை எழுப்பி–போர வ்யசனப்பட்டி கோள் ஆகாதே -என்கை –
எதிர் சூழல் புக்குத் திரியுமவனுக்கு–இவை எல்லாம் தன் குறையாகத் தோற்றும் இ றே -உன்னுடைய திவ்ய அந்தப்புரத்தின் நின்றும்–திவ்ய ஆஸ்தான மண்டபத்துக்கு–எழுந்தருளி –
கோப்புடைய இத்யாதி –
ஏழு உலகும் தொழிலாக வகுப்புண்டதாய்–நினைப்பிட்ட கார்யம் தலைக் கட்டும் படியான சீர்மையை–உடைய சிம்ஹாசனத்திலே
எழுந்தருளி இருந்து உனக்கு அனன்யார்ஹ சேஷ பூதரான–நாங்கள் வந்த–கார்யத்தை விசாரித்து அருள வேணும்-

எங்கள் மநோ ரதம் ஓலக்கத்தில் பெரிய கோஷ்டியாக எழுந்து அருளி கேட்க வேண்டியது ஒழிய ரஹச்யமாக பிரார்த்திக்கக் கூடியது இல்லை -என்கிறார்கள்

பூவையும் காயவும் நீலமும் பூக்குகின்ற காவி மலர் எங்கும் காண் தோறும் பாவியேன் மெல்லாவி மிகவும் பூரிக்கும் –
அவையும் பிரான் உருவே என்று பெரிய திருவந்தாதி
திருமால் உரு ஒளி காட்டுகின்றீர் எனக்கு உய்வது ஓன்று உரையீர் –
சயன அழகு ஏரார் கோலம் திகழக் கிடந்தாய் -எத்தனை நாள் கிடைத்தாய்
இருந்த அழகு எம்பிரான் இருந்தமை காட்டினீர் தொலை வில்லி மங்கலம்
நடை அழகில் கண் வைக்காமல் கைங்கர்யம் இளைய பெருமாள்
சிம்மம் -நடை -ரிஷபம் –கானகம் படி உலாவி உலாவி –தீம் குழல் ஊதின போது -வெள்கி மயங்கி ஆடல் பாடல் மறந்து –
நிலையார நின்றானை -திரு நறையூர் -நீள் கழலே அடை நெஞ்சே -இரண்டு தடவை செவிக்கு பாசுரம்
நிலையார -நின்றானை என்பதால்–நடை திருக் கோலம்
இரும் பொழில் சூழ் -நறையூர் திருவாலி குடந்தை கோவல் –நின்றான் இருந்தான் கிடந்தான் நடந்தான் -திரு நீர் மலையே –
நீராய் -நெஞ்சு அழிய மாலுக்கு ஏரார் விசும்பின் இருப்பு அரிதாய் -ஆராத காதல் –
மண்ணும் விண்ணும் மகிழ –மாய அம்மானே -நண்ணி ஒரு நாள் ஞாலத்தூடே நடவாயே நண்ணி நான் கூத்தாட -6-9-2-
எம்பெருமானார் உகந்த பாசுரம்
ஐதிக்யம் –வடக்கு நின்றும் போர ஒருவன் -நடை அழகு காட்டி
துக்கம் கண்டவாறே நடை அழகை கண்டே வாறே –
ஆழி மழைக்கு அண்ணா லஷ்மி நாசதச்ய சிந்தோ முதலி ஆண்டான்
எம்பார் இந்த பாசுரத்துக்கு வேதோக்தம் ஸ்ரீ சைல சிந்தோ -மாயா கேசரி -நாதே -எதி சார்வ பௌமா நிர்பயக –

கோயில் திருமலை பெருமாள் கோயில் திருநாராயணபுரம்--நடை –வடை –கொடைகுடை -20 ஜான் குடை -வைர முடி
நடை அழகை பிரார்த்திக்கிறார்கள் இதில் கடாஷம் பெற்றதும்--தென் அத்தியூர் கழல் இணைக் கீழ் பூண்ட அன்பாளன் ராமானுசன் –
தேவ பெருமாள் -2 மாதம் நாலாயிரமும் -சேவை நித்ய அனுசந்தானம்–அருளிச் செயலில் மயக்கி அரங்கன் –
ஆழியான் அத்தி ஊரான் –நாகத்தின் மேல் துயில்வான் -எங்கள் பிரான்–இரண்டையும் பாடி அரையர் –
வேண்டியது எல்லாம் கொடுத்தோம்–நம் இராமானுசனை தந்து அருள வேணும்

ஆழி மழைக்கு அண்ணா ஓன்று நீ கை கரவேல்
பூவை பூ அண்ணா உன் கோயில் இங்கும் –

ஆராய்ச்சி மாலை–சாற்றி அருளுகிறாள்
யாம் வந்த கார்யம் ஆராய்ந்து அருள்
எட்டாம் பாட்டில் ஆராய்ந்து அருள் -தேவாதி தேவனை நான் சென்று சேவித்தால்
அவன் ஆராய்ந்து ஆவா வென்று அருளுவன் என்றது அங்கு
இங்கும் அருள வேணும்
ஏரார் கோலம் திகழக் கிடந்தாய் கண்டேன் எம்மானே -என்றும் –
அம்மா மலர்க்கண் வளர்கின்றானே என் நான் செய்கேன் -என்றும்
அரவணையே ஆயர் ஏறே துயில் எழாயே -என்றும்
திருப்பள்ளி உணர்த்த -புறப்பட்டு அருளும் அழகு -வீற்று இருக்கும் அழகு -பிரார்த்தித்துப் பெற்றார்கள் இதில்
பல்லாண்டு பாட வேண்டும் என்ற பிரார்த்தனை அடுத்த பாசுரத்தில் பெறுவார்
பர்வதாதிவ நிஷ்க்ர்ம்ய சிம்ஹோ கிரி குஹா சய-வால்மீகி –
உன் கோயிலில் நின்றும் இங்கனே போந்தருளி -ஆண்டாள் -நடை அழகை பார்க்க
தன்யா பஸ்யந்தி மே நாதம் சிம்ஹ விக்ராந்த காமிநம்-ஆசைப் பட்டு புலம்பின சீதை
அகரத பரயௌ ராம சீதா மத்யே ஸூ மத்யமா -முன் சென்று தன நடை அழகை பெருமாள் பார்க்கும்படி
யயௌ என்னாமல் ப்ரயௌ -என்றார் வால்மிமி
கானகம்பாடி உலாவி –ஆடல் பாடல் மறக்கும் படி அன்றோ கண்ணபிரான் நடை அழகு
எல்லாரும் சூழ சிங்கா சனத்தே இருந்தானைக் கண்டார் உளர் -பெரிய ஆழ்வார் –

வலிமிக்க சீயம் –
கோயில் நின்று இங்கனே போந்தருளி -ஸ்ரீ பெரும் பூதூரில் இருந்து திருக் காஞ்சி திருமலை திரு அரங்கம் திரு நாராயண புரம் திவ்ய தேசங்கள் தோறும்
சிங்கா சனம்
சீரிய சிங்கா சனம்
கோப்புடைய சீரிய சிங்கா சனம் -பேத அபேத கடக ஸ்ருதிகள் மூன்றும்-
ராமானுஜ சிம்மம்
வலி மிக்க சீயம் -கலி மிக்க செந்நெல் -ஒலி மிக பாடலை உண்டு தன் உள்ளம் தடித்து –
ராமானுச முனி வேழம் -மாறன் பசும் தமிழ் ஆனந்தம் பாய் மதம் விண்டிட –
இன்று எத்தனை உத்தரீயம் பரிமாறிற்று -எந்தனை பாசுரம் இல்லை என்பார் கள் கூரத் ஆழ்வான்- பகவத் விஷயம் சாதிக்க
ஸ்ரீ ராமாயணம் குசலவர்கள் பெருமாள் முன்னே சாதித்து அருளியது போலே–மம ஐஸ்வர்யம் வேண்டும் என்று
அமுதனார் அருள கண்ணீர் பெருக ராமாநுஜார் கேட்டு —அவிவேகம் துக்க வர்ஷினி மாரி
மலை -பரத்வாஜர் மூன்று வேதம் மூன்று மலை —வேதாசலம் – வேதகிரி -வேதாரண்யம் –
முழைஞ்சு- குகை -யஞ்ஞன் -கேள்வி -எது வழி -தர்மர் பத்தி சொல்லி தம்பிகளை மீட்டு -வேதம் தர்ம சாஸ்திரம் புராணங்கள் -கொண்டு அர்த்தம் நிர்ணயிக்க முடியாதே –
குரு சிஷ்யர் விரோதம் இல்லாத அன்யோன்யம் ஏக கண்டமாக அருளிச் செய்து -ஆழ்வார்கள் –
மேலையார் செய்வனகள் வேண்டியன கேட்டீர்கள் -சூஷ்ம அர்த்தம் இது தானே
மன்னிக் கிடந்தது உறங்கும் சீரிய சிங்கம் ராமானுஜர்–அறிவுற்று ஆராய்ந்து -அவதார பிரயோஜனம்
தீ விளித்து -புத்திர் மதி -பிரஞ்ஞா தீமா புத்திமான் -சாஸ்த்ரங்களில் செலுத்தி
வேரி மயிர் -காஷாய சோபி சிகாயவேஷம்
எப்பாடும் பேர்ந்து உதறி
ஸ்ரீ ரெங்கம் கரிசைலம் அஞ்சனகிரிம் தார்ஷ்யாத்ரி சிம்ஹாசலௌ
ஸ்ரீ கூர்மம் புருஷோத்தமஞ்ச பத்ரி நாராயணம் நைமிசம்
ஸ்ரீ மத் த்வாராபதி ப்ரயாகா மதுரா அயோத்யா கயாபுஷ்கரம்
சாளக்ராமகிரிம் நிஷேவ்ய ரமதே ராமானுஜோயம் முனிம்-

காஷண்ட -புத்த ஜைன மாயாவாதி –
தாடி பஞ்சகம் ஐந்தும் ஐவர் அருளி உதறின ஸ்லோகம்
சரவணபகள– ஜைனர் ஸ்தம்பத்தில் ஒரு பக்கம் உள்ளதாம்

பூவைப் பூ வண்ணா –
போந்தது என் நெஞ்சு என்னும் பொன் வண்டு -பூவைப் பூ வண்ணா
மகரந்தம்
அடி பூ தெளி தேன் உண்ண
பல் கலையோர் தாம் மன்ன வந்த ராமானுசன் – சரணாராவிந்தம் –
மூரி நிமிர்ந்து சோம்பலை விட்டு
120 சம்வத்சரம் சந்த்யா வந்தனம்
போதருமா போலே இதுவே உபமானம் உபமேயம்
உன் கோயில் ஸ்ரீ பெரும் புதூர் -காஞ்சிபுரம் திருபுட்குளி விந்த்யாசலம் காஞ்சி திருமலை இங்கனே போந்து அருளி
சிங்காசனம்
சீரிய சிங்காசனம்
கோப்புடைய சீரிய சிங்காசனம்
பேத அபேத கடக சுருதி –
ஒன்றே ஒன்றால் ஒன்றேயாம் -பல வென்று உரைக்கில் பலவேயாம் -அந்தர்யாமித்வம் ஆத்மா சரீர-ஆராய்ந்து அருள் –

————————————————————————–

ஸ்ரீ கோயில் கந்தாடை அப்பன் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ தொட்டாசார்யர் சுவாமிகள் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ ஆயி சுவாமிகள் திருவடிகளே சரணம் சரணம்
ஸ்ரீ அழகிய மணவாள பெருமாள் நாயனார் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ பெரியவாச்சான் பிள்ளை திருவடிகளே சரணம் –
ஸ்ரீ பூர்வாசார்யர்கள் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ ஆழ்வார்கள் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம் –

திருப்பாவை — அங்கண் மா ஞாலத்து அரசர்– வியாக்யானம் .தொகுப்பு –

August 22, 2015

அவதாரிகை –
கீழ் பாட்டிலே–தங்களுடைய அபிமான சூன்யதையை சொல்லிற்று –
இப்பாட்டில் – அனன்யார்ஹ சேஷத்வம் சொல்லுகிறது-
நம-அபிமானம் தொலைய–திரு மந்த்ரம் நம–த்வயம் நம
ஸ்திரீக்கு மோவாய் எழுந்தால் போலேயும்–புருஷர் முலை வந்தால் போலே –
மகனே அறிவுறாய் ஒரு தடவை–சுடரே துயில் எழாய்–ஒரே பாசுரத்தில் இரண்டு தடவை-அறிவுறாய் -மதுரையில் அவதரித்து இங்கே நந்த கோபன் மகனாக வந்த பிரயோஜனம் ஆராய்ந்து பாராய்-
ஆனாயன் கடி மனையில் தயிர் உண்டு நெய் பருக வெண்ணெய் உண்ண வந்தாய் -திருமங்கை
ஆண்டாள் -நாச்சியார் -29-கார் இருள் –போந்தாய் -இன் கன்னியரோடு -குறையினால்
நம் ஆழ்வார் -ஆயர் குலத்தை வீடுய்ய தோன்றிய -கரு மாணிக்க சுடர் 6-2-10-
மகனே அறிவுறாய் -காரணம் ஆராய்ந்து பாராய்–கிருபை–நான் செய்ய வேண்டியது என்ன கேட்க–கடாஷம் பிரார்த்திக்கிறார்கள்-

அங்கண் மா ஞாலத்து அரசர் அபிமான
பங்கமாய் வந்து நின் பள்ளிக் கட்டில் கீழே
சங்கம் இருப்பார் போல் வந்து தலைப் பெய்தோம்
கிங்கிணி வாய்ச் செய்த தாமரைப் பூ போலே
செங்கண் சிறுச் சிறிதே எம்மேல் விழியாவோ
திங்களும் ஆதித்யனும் எழுந்தால் போல்
அங்கண் இரண்டும் கொண்டு எங்கள் மேல் நோக்குதியேல்
எங்கள் மேல் சாபம் இழிந்தேலோ ரெம்பாவாய்

அங்கண் –
அழகிய இடம் –
பிரம்மாவுக்கும் தன்   போக உபகரணங்களோடு அனுபவிக்கலாய் இருக்கை –பீபிலிக்கும் தன்   போக உபகரணங்களோடு அனுபவிக்கலாய் இருக்கை –

மா ஞாலத்து அரசர் –அழகிய விசாலமான பெரிய பூமி மூன்று விசேஷணங்கள்–
போகய போக உபகரண போக ஸ்தானங்களை பிரஹ்மா பிப்லி -தக்க அபிமானம் –
எரும்புக்கும் பிரஹ்மாவுக்கும் அஹங்காரம் வாசி இல்லை
மகா ப்ருதிவியில் ராஜாக்கள் –இப்பரப்பு எல்லாம் -என்னது -என்று அபிமானம் பண்ணுகை –
யாவையும் யாவரும் தானாம் அமைவுடை நாரணன் -என்கிறதை பௌண்டரீக வாசுதேவன் போலே அனுகரிக்கிற படி
ஈஸ்வர சர்வ பூதானாம் நீ இருக்குமா போலே பதிம் விச்வச்ய–ஈச்வரோஹம் -என்று இருப்பார்

அபிமான பங்கமாய் வந்து –
அபிமான சூன்யராய் வந்து –ராஜ்யங்களை இழந்து எளிவரவு பட்டு வந்து –

நின் பள்ளிக் கட்டில் கீழே –
அந்த ராஜ்யங்களைக் கொடுத்து-போங்கோள் என்றாலும்
பழைய எளிவரவை நினைத்து -அவை வேண்டா என்று-உன் சிம்ஹாசனத்தின் கீழே –

சங்கம் இருப்பார் போல் –
திரளவிருந்து   ஓலக்கமாக இருக்குமவர்களைப் போலே-அவர்கள் போக்கற்றுப் புகுந்தார்கள் – இவர்கள் கைங்கர்யத்துக்கு புகுந்தார்கள் –
இளைய பெருமாளைப் போலே -இவர்களையும் கிருஷ்ண குணம் தோற்பித்து அடிமையில் மூட்டிற்று –

வந்து தலைப் பெய்தோம் –
கீழே எல்லாரையும் எழுப்பிப் பட்ட வ்யசனம் எல்லாம்-சபலமாம்படி வந்து கிட்டப் பெற்றோம் –
அநாதி காலம் இந்த சம்பந்தத்தை இழந்து போந்த நாங்கள்-இன்று நிர்ஹேதுகமாகக் கிட்டப் பெற்றோம்
ஒருபடி வந்து கிட்டப் பெறுவதே -என்கை —விசத்ருசமான இது சங்கதமாகப் பெறுவதே
ஆக
இந்த ராஜாக்கள் தம்தாமுடைய அபிமானங்களை விட்டும்–க்ரம ப்ராப்தமான ராஜ்யாதிகளை விட்டும்
அம்புக்குத் தோற்று உன் கட்டில் கால் கீழே-படுகாடு கிடைக்குமா போலே –
நாங்களும்
எங்களுடைய ஸ்த்ரீத்வ அபிமானத்தை விட்டும்–வேறு உண்டான போகங்களையும் விட்டும்
உன்னுடைய குணஜிதராய்க் கொண்டு வந்தோம்
அதவா –
அந்த ராஜாக்களைப் போலே நாங்களும்–அநாதி காலம் பண்ணிப் போந்த–தேகாத்ம அபிமானத்தை விட்டு
தேகாத்பரனான ஆத்மாவின் பக்கல் ஸ்வா தந்த்ரியத்தையும் விட்டு–அநந்ய பிரயோஜனராய் வந்தோம் -என்றுமாம் –
ஈரரசு தவிர்ந்து -நீ தான் அரசன் ஒத்து கொண்டு வந்தோம்

ஏழு ஜன்மம் -ஜனித்து -சாதனா அனுஷ்டானம் செய்து -ப்ரஹ்மா யுக கோடி சஹஸ்ராணி —
ஏழு ஜன்மம் சூர்யன் -ருத்ரன் பக்தி உண்டாகும்–ஏழு ஜன்மம் ருத்ரன் -நாராயண பக்தி உண்டாகும்
இவ்வருகேஅல்ப ஞானம் தண்மையாய் இருப்பார் சரீர அவகாசம் காலத்தில் கிடைக்கும் என்று கட்டு சோறு கட்டி இருக்கிறார்கள்
பொதி சோறு -நிச்சயம் சித்தம்-நஞ்சீயர் பட்டர் இடம் கேட்க –சேர இருக்கும்படி எங்கனம் என்னில்-அவன் தன விபூதி பரப்பு அளவும் பச்சை இட்டு-பெரிய அஹங்காரம் விட வேண்டும் அவன்-இவனுக்கு விட வேண்டிய அம்சம் ஒன்றும் இல்லையே
எதோ உபாசனம் பலம் –ஒன்றும் இல்லாமை அனுசந்தித்து நீயே கடவை காலிலோ விழும்-அவனும் அப்படியே தன தலையில் ஏறிட்டு கொண்டு ரஷிக்க
ஈஸ்வரனை முதலில் பற்றிற்று-அவன் சாதனம் அனுஷ்டித்து –peon general menager relieve செய்யும் காலம்
ஸ்தானம் உட்கார்ந்தாலே அஹங்காரம் ஒட்டிக் கொள்ளும்-முக்குரும்பும் குழியைக் கடக்கும் கடத்தும் நம் கூரத் ஆழ்வான்-
கல்வி குலம் செல்வம் செருக்கு இல்லை – மூன்றும் கொள்ள காரணம் இருந்தும் -என்பதால் விசேஷித்து சொல்கிறோம் –

ஒரு நாயகமாய் ஓட உலகுடன் வாழ்ந்தவர் –பெரு நாடு காண இம்மையிலே பிச்சை தாம் கொள்வர் -இம்மையிலே அதே ஜன்மம்
காணிக்கை கொடுக்கும் பொழுது அலட்ஷியம் -இப்பொழுது பிச்சை எதிர்பார்த்து
தாம் -இவன் கையால் வாங்கி கொள்ள மாட்டான் முன்பு கௌரவம் பார்த்து–கொள்வர் -கொள்ள சித்தம் கொடுப்பார் தான் இல்லை –
கரு நாய் கவர்ந்த காலர்
கருமை
கர்ப்ப நாய் –
வீரக் கழல் அணிந்த காலை உடையவர் முன்பு
ஹிரண்ய கசிபு
கதை அரசன் மந்த்ரி -பொறாமை -கைங்கர்யத்திலும் பொறாமை -உண்டே இன்று
ராஜா பெரியவரா பகவான் பெரியவரா -கேள்வி ஆரம்பித்து —திண்டாட வைக்க —ராஜா தான் பெரியவர்–அரசன் கோபிக்க -முட்டாள்
அவனால் செய்ய முடியாத கார்யம் நீர் செய்யலாம்–சொல்வது உண்மை–இல்லை என்றால் ராஜ்ஜியம் விட்டு வெளி இடுவேன்
இத்தை பகவானால் கொடுக்க முடியாதே —-எல்லாம் அவன் தேசம் அப்பால் ஒன்றும் இல்லையே —பெருமை வேறு விதமாக சொல்லப்பட்டது –

பதிகம் அரசனை நா கொண்டு மானிடம் பாட வந்த கவியேன் அல்லேன்–கண்டவா தொண்டரை பாடி
பல்லவன் விலோலவன் மல்லையர் கோன் பணிந்த பரமேஸ்வர விண்ணகரம்–நந்தி வர்மன் பரமேஸ்வர பல்லவ ராஜன்
பரமேஸ்வர விண்ணகரம் வைகுண்ட பெருமாள் திருக் கோயில்–திண் திறலோன் -கடுவாய் பறை உடை பல்லவர் கோன்
நந்தி பணி செய்த நந்தி புர விண்ணகரம்–63 செங்கணான் கோ சோழன் நாயனார் ஒருவன்
சிவனுக்கு 70 கோயில் கட்டி  நாச்சியார் கோயில் திருப்பணி-பூர்வ ஜன்மம் சிலந்தி யானை ஏற முடியாத கோயில்
உலகம் ஆண்ட -எழில் மாடம் எழுது செய்த சென்க்ஜனான் கோ சோழன் 10 பாட்டிலும்
மலையரையன் பணி செய்த மலையத்வஜ பாண்டிய ராஜன் பூம் கோவலூர்–நெடு மாறன் திரு மால் இரும் சோலை
தொண்டையர் கோன் செய்த மயிலை–தந்தி வர்மன் பிள்ளை இவன் என்பர்
வயிர மேகன் -அரசன் -தொண்டையர் கோன் –அவன் வணங்கும் அஷ்ட புஜ பெருமாள் -சாசனம் -திரு வல்லிக் கேணி -பரிபாலிக்கும் -திருவடிகள் என் தலை மேலே சொல்லி -எழுதி வைத்து இருக்கிறான்

தலைப்பெய்தோம் – திரு மாளிகை வாசலில் -மகா விசுவாச பூர்வகம் –
களைவாது ஒழியாய்–களைகண் மற்று இலேன் நின் அருளே நோக்கி –மா முகிலே பார்த்து இருக்கும் அநந்ய கதித்வம்
கொண்டானை அல்லால் அறியா குல மகள் போல்–கோல் நோக்கி வாழும் கொடி போல்
இசைவித்து என் உன் தாளிணை கீழ் இருத்தும் அம்மான்–ஜாயமான கடாஷம் மது சூதனா —அமலங்களாக விளிக்கும்
மருவிய பெரிய கோயில் மதிள் திருவரங்கம் என்னாது கருவிலா திரு இல்லாதீர் காலத்தை கழிக்கின்றீரே
அன்று கருவரங்கத்து உள் கிடந்தது கை தொழுதே–அன்று கருக் கூட்டியுள் கிடந்தது கை தொழுதேன் கண்டேன்
வனதமலர் கருவதனில் வந்த மைந்த்தன் வாழியே–புஷ்ப வாஸம் பொழுதே கை தொழுது

அபிமான பங்கமாய் —அபிமானம் -கர்வோ அபிமானம் அஹங்காரம்–அபிமான துங்கன் செல்வனைப் போலே -உபாதேயம்
அபிமான துங்கனை –திருக் கோஷ்டியூர் —வந்து தலைப் பெய்தோம் –

கிங்கிணி வாய்ச் செய்த தாமரைப் பூ போலே –
ஆதித்யனைக் கண்டால் அலரக் கடவ தாமரைப் பூ போலே எங்கள் ஆற்றாமைக்கு அலருமவை இ றே இவை –
அர்த்திகளைக் கண்டால் அலருமவை இ றே இந்தத் தாமரைப் பூ –

செங்கண் –
வாத்சல்யத்தாலே சிவந்து இருக்கை –
உபமானம் நேர் இல்லாமையாலே உபமேயம் தன்னையே -சொல்லுகிறது ஆகவுமாம் –

சிறுச் சிறிதே-
ஓர் நீர்ச் சாவியிலே வெள்ளம் ஆகாமே சாத்மிக்க சாத்மிக்க -என்கை
பிரதம பரிஸ்பந்தமே பிடித்து காண வேணும் -என்றுமாம் –
சிறுச் சிறிதே கிண் கிணி
குற்றம் குறைகள் நினைத்து பாதி மூடியும்–கூக்குரலை கேட்டு பாதி திறந்தும் –

எம்மேல் விழியாவோ –
கோடை யோடின பயிரிலே ஒரு பாட்டம் -என்னுமா போலே –
சாதகம் வர்ஷ தாரையை ஆசைப் படுமா போலே –விழியாவோ -என்று தங்கள் மநோரதம் –

சொத்து பிரகாரம் சரீரம் -நாம்–குண ஜாதிகள் போலே த்ரவ்யமாய் இருக்கச் செய்தே
வெண்மை வஸ்த்ரம் -தனி இருப்பு இல்லை–பிரதக் பூதனை–இருப்பும் நடவடிக்கையும்
கௌஸ்துபம் போலே அத்தலைக்கு அதிசயம் விளைவித்து–ஸ்வரூப லாபம் சேதனன் இழந்து–அசித் கலந்து சரீரம் தேவோஹம்
அஹங்கரித்து–அசித் சமம் ஆகி–ஷிபாமி கை கழிய அவன் செய்யும்படி–யாத்ருசிகமாக சூக்ருதம் ஊரை சொன்னாய் பேரை சொன்னாய்
அறியாமல் தற் செயலாக சொல்லியதையும்-அனந்தரம் கடாஷம் யோக்யதை-ஈஸ்வரனுக்கு சேஷம் ருசி விளைந்து
உபாயம் அவனை பற்றி-த்வரை பிறந்து–திருவடி கிடக்கும் படி ஆகி விட்டதே –

1-தேகாத்ம அபிமானத்தை நீக்கி -அதுக்கு இசைந்தவாறே
2-ஸ்வ ஸ்வா தந்த்ரிய அபிமானத்தை நீக்கி -அதுக்கு இசைந்தவாறே
4-அந்ய சேஷத்வ நிவ்ருதியை உண்டாம்படி பண்ணி -அதுக்கு இசைந்தவாறே
5-ஜ்ஞாத்ருத்வ பிரயுக்தமான ஸ்வ ஸ்மிநிஸ்வ சேஷத்வ நிவ்ருத்தியை உண்டாக்கி -அதுக்கு இசைந்தவாறே
6-ஸ்வ ரஷண ச்வான்வயத்தை நிவர்த்திப்பித்து – அதுக்கு இசைந்தவாறே –
7-உபாயாந்தரங்களை விடுவித்து -அதுக்கு இசைந்தவாறே
8-தத் ஏக உபாயனாம்படி பண்ணி -அதுக்கு இசைந்தவாறே –
9-ஸ்வ வியாபாரத்தில் ஸ்வாதீன கர்த்ருத்வ நிவ்ருத்தியைப் பண்ணுவித்து -அதுக்கு இசைந்தவாறே
10-பாரதந்த்ரிய பிரதிபத்தியைப் பிறப்பித்து அதுக்கு இசைந்தவாறே
11-சமஸ்த கல்யாண குண பரிபூர்ணனான தன்னை அனுபவிப்பித்து –
12-அனுபவ ஜனித ப்ரீதிகாரித கைங்கர்யத்தை உண்டாக்கி
13-அக்கைங்கர்யத்தில் ஸ்வ போக்த்ருத்வ புத்தியை தவிர்ப்பிக்கை –
முழு நோக்கு பெறும் அளவானவாறே -என்றது-இவ்வளவான பாகம் பிறந்தவாறே -என்றபடி –
இப்படி அல்லது தேகாத்ம அபிமானத்துக்கு பரம பக்தி உண்டாக்கிலும் உண்டாகாது இ றே

யாத்ருசிக்க சுக்ருதம்–நணுகினம் நாமே —திடீர் கரை அடைந்தது போலே–அக்கரை -இக்கரை ஏறி
நானா வந்து சேர்ந்தேன் ஆசார்யம்–சித்ர கூடம் பரதன் -அடையாளம் கண்டு -பரத்வாஜர் -பிராப்தாச்ய -அடைந்தோம் நினைந்து மகிழ்ந்தால் போலே
வானரானாம் நராணாம் சம்பந்தம் கதம் சமானகம்–ஏவம் இப்படி —அந்தபுர கார்யம் எவ்வளவு அர்த்தம் திருவடி
பெண்டாட்டி சமாசாரம் தம்பி அனுப்பாமல்–நணுகினம் நாமே–நாமா அடைந்தோம் யோக்யதை உண்டா பயப்பட இருக்க
வந்து எங்கு தலைப் பெய்வேன் கவலை தீர்ந்து வந்து கிட்டப் பெறுவதே பரம பாக்கியம்–பிராப்தி பலம் பெற வேண்டாவோ

திங்களும் ஆதித்யனும் எழுந்தால் போல் –
ப்ரதிகூலர்க்கு அணுக ஒண்ணாமையும் அனுகூலர்க்கு தண்ணளி மிக்கு இருக்கையும்
அஞ்ஞான அந்தகாரம் போகைக்கும்-உன்னைப் பெறாத விடாய் ஆறுகைக்கும் -என்றுமாம் –
தண்ணளியும் பிரதாபமும் கூடி இ றே இருப்பது –

அங்கண் இரண்டும் கொண்டு –
சந்திர சூர்யர்கள் கோப பிரசாதங்களுக்கு ஒப்பர் அல்லர் என்கை –
இரண்டும் கொண்டு–முழு நோக்கு பொறுக்கும் அளவானவாறே -இரண்டும் -என்று சொல்கிறார்கள் –

எங்கள் மேல் –
உன் நோக்குப் பெறாதே உறாவின எங்கள் பக்கல் –

நோக்குதியேல் –
தங்கள் தலையால் கிட்டுவது ஓன்று அன்றே –

எங்கள் மேல் சாபம் இழிந்து
தங்கள் யாதனா சரீரம் போலேயும்–சாபோபஹதரைப் போலேயும்-விஸ்லேஷ வ்யசனமே படுகிற-எங்கள் துக்கம் –
அனுபவித்தே விட வேண்டுகையாலே -சாபம் -என்கிறது –
அன்றியே
விஷஹாரி ஆனவன் பார்க்க விஷம் தீருமா போலே-அவன் நோக்காலே சம்சாரம் ஆகிய விஷம் தீரும்
ஆகையால்
அங்கண் இரண்டும் கொண்டு–எங்கள் மேல் நோக்குதியேல்–எங்கள் மேல் சாபம் இழியும்–என்று அந்வயம் –

நோக்குதியேல்–தங்கள் பிரத்யனத்தால் கிட்ட முடியாதே எங்கள் மேல் சாபம்
அனுபவித்தே தீர வேண்டிய பாபம்- பிராயச்சித்தம் கொண்டு போக முடியாதே சாபத்தை – பிறர் உடைய சாபம் போலே அன்றே
விஸ்லேஷ விசனம் அனுபவித்தே போக்கிக் கொள்ள வேண்டும் ப்ரஹ்ம சாபம் மார்வில் வேர்வை கொண்டே
துர்வாச சாவம் மார்வில் இருப்பவள் கடாஷத்தால் தீர்ந்தது அகலிகை சாபம் திருவடி துகளாலே போக்கி
தஷ சாபம் -கலைகள் -தடாகம் தீர்த்தம் சந்திர புஷ்கரணி-எங்கள் சாபம் போக்க இத்தனையும் வேணும்

சந்திர சூர்யர்கள் இருவரும் உச்சிப் பட்டால் போலே இருக்கிற அழகிய திருக் கண்கள் இரண்டையும் கொண்டு –
இவ்வளவான பாகம் பிறந்த எங்களை கடாஷித்தாய் ஆகில் –
அதாவது–பரம பக்தியை உண்டாக்குகை-
அத்தால்
எங்கள் மேல் சாபம் இழிந்து –
மேல்-அவசியம் அனுபாவ்யமாய் இருக்கிற விஸ்லேஷ வியசனம் தீரும் –
ஆகையால்
உக்த ரீத்யா கடாஷிக்க வேணும் என்று கருத்து –
திங்களும் ஆதித்யனும் எழுந்தால் போலே -என்றது
அவன் கடாஷம் சுக ரூபமாயும் அஞ்ஞான நிவர்தகமாயும் இருக்கையாலே –

அலர்ந்தும் அலராமல் இருக்க ஹேதுக்கள் அருளிச் செய்கிறார்
ச்வாதந்த்ர்யம் செம்பளிக்க பண்ணும்–நப்பின்னை பிராட்டி ஸ்பர்சம் அலரப் பண்ணும்
அபராதம் மொட்டிக்கபண்ணும்–அபராத சஹத்வம் விகசிக்கப் பண்ணும்
கர்ம பாரதந்த்ர்யம் மொட்டிக்க பண்ணும்–ஆஸ்ரித பாரதந்த்ர்யம் அலர பண்ணும்
காலத்தின் இளமை மொட்டிக்க பண்ணும்–ஆஸ்ரித ஆர்த்த த்வனி விகசிக்க பண்ணும்
ஆதித்யனை கண்டு விகசிக்குமா போலே -ஆற்றாமை கண்டு விகசிக்கும்
செங்கண் -உபமானம் சொல்லி தலைக் கட்ட முடியாமல் உபமேயம் -இத்தையே சொல்லிற்று

சாப நிவாரண மாலை -சாப நிவ்ருத்தி மாலை–சாற்றி அருளுகிறாள்
தன்னடையே போவதற்கு நிவாரணம் வேண்டாமே–திருக்கண் நோக்கம் பட்டதுமே பிரிந்து உழலும் சாபங்கள் தன்னடையே போம்
ச்ரமணி விதுர ரிஷி பத்நிகளை பூதராக்கின புண்டரீகாஷன் நெடு நோக்கு சாபம் இழிந்து என்னப் பண்ணும் இ றே -நாயனார் -95
திருவடித்தூள் அஹல்யையின் சாபம் தீர்த்தது–திரு முழம் தாள் குபேர புத்ரர் நளகூபர மணிக்ரீவர் -சாபம் தீர்த்தது -யமளார்ஜூன பங்கம் –
திருத் துடைகள் மது கைடபர்களின் சாபம் தீர்த்தன–திரு மார்பு ஸவேதம் ருத்ரன் சாபம் தீர்த்தது
துர்வாசர் சாபம் மார்பில் இருப்பவளால் தீர்ந்தது–திருக்கண் -கருவிலே திரு ஜாயமானம் –
புள்ளு பிள்ளைக்கு இரைதேடும் -செங்கண் சிறுச் சிறிதே
ஏகயைவகுரோர் த்ருஷ்ட்யா த்வாப்யாம் வாபி லபதே யத்ந்தத் திஸ்ரு பிரஷ்டாபிஸ் சஹஸ்ரேணாபி கச்யசித்
மூன்றோ எட்டோ ஆயிரம் கண்களோ சமம் இல்லை–ஸூ பேன மனஸா த்யாதம் –ஆ முதல்வன் இவன் –
சஷூஸா தவ சௌம்யேன பூதாச்மி ரகு நந்தன -சௌரி –போயிற்று வல்லுயிர் சாபம் அவித்யாதிகள் –

திங்களும் ஆதித்யனும்–உபய வேதாந்தம்–ஸ்ரீ பாஷ்ய கால ஷேபம் -அருளிச் செயல் கால ஷேபம்-இப்படிச் சொல்வதும் ஊற்றத்தைப் பற்ற —பரசமய நிரசன பூர்வகம் அது -செவிக்கு இனிய செஞ்சொல் இது–சஷூஸ் மத்தா து சாஸ்த்ரேண

புண்டரீகாஷா -விதுர போஜனம் -புண்டரீக நயன -கப்யாசம் ஏவம் அஷீணி
செந்தாமாரைப் பூவை -நீரை விட்டு -ஆதித்யன் உலர்ந்துமா போலே–ஆசார்ய சம்பந்தம் தாலி இருந்தால் சர்வ பூஷனங்களும் சூட்டிக் கொள்ளலாம்
பூதராக்கின புண்டரீகாஷா நெடு நோக்கு சபரி விதுரர் ரிஷிபத்னி–
பெரும் கேழலார்தம் பெரும் கண் மலர் புண்டரீகம் -அபேஷிக்காமல் – நம் மேல் ஒருங்கே பிரள வைத்தீர் -நம் ஆழ்வார் –
இன்றும் சடாரி சாதித்து -இதனாலே –
எம் மேல் -செங்கண்
எங்கள் மேல் –
எங்கள் மேல் சாபம்
மூன்று தடவை சொல்கிறார்கள்
ஸ்வரூப விரோதி -கழிந்தவர்கள் -யானே என் தனதே இல்லாமல் யானே நீ என் உடைமையும் நீயே
பிராப்ய விரோதி -கழிந்தவர்கள் -மற்றை நம் காமங்கள் மாற்று
உபாய விரோதி கழிந்தவர்கள் -களைவாய் துன்பம் களையாது ஒளியாய் களை கண் மற்று இலேன் –

புள்ளு பிள்ளைக்கு இறை தேடும் புள்ளம் பூதம் குடிதானே–ஸ்ரீ பாஷ்யம் ஈ தள்ளுவது பரமத நிரசனம் -போலே
மதுபானம் பண்ணுவது அருளிச் செயல் போலே–திங்களும் ஆதித்யனும் போலே–அங்கண் இரண்டும்
ஆசார்யர் கண் பகவான் கண் இரண்டும் வேண்டுமே–கர்ப்பம் கடாஷம் ஆசார்யரை காட்டும் கடாஷம்-

———————————————————

ஸ்ரீ கோயில் கந்தாடை அப்பன் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ தொட்டாசார்யர் சுவாமிகள் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ ஆயி சுவாமிகள் திருவடிகளே சரணம் சரணம்
ஸ்ரீ அழகிய மணவாள பெருமாள் நாயனார் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ பெரியவாச்சான் பிள்ளை திருவடிகளே சரணம் –
ஸ்ரீ பூர்வாசார்யர்கள் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ ஆழ்வார்கள் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம் –

திருப்பாவை –ஏற்ற கலங்கள் — வியாக்யானம் .தொகுப்பு –

August 22, 2015

அவதாரிகை –

நப்பின்னைப் பிராட்டி —போகத்தில் வந்தால் -நானும் உங்களில் ஒருத்தி அன்றோ –
நாம் எல்லாரும் கூடி கிருஷ்ணனை அர்த்திக்க–வாருங்கோள் என்ன – அவன் குணங்களிலே தோற்றார்–தோற்றபடி சொல்லி
எழுப்புகிறார்கள் –
த்வயத்தில் பூர்வ வாக்யார்த்தம் குத்து விளக்கு–உத்தர வாக்யார்த்தம் ஏற்ற கலங்கள்

ஏற்ற கலங்கள் எதிர் பொங்கி மீதளிப்ப
மாற்றாதே பால் சொரியும் வள்ளல் பெரும் பசுக்கள்
ஆற்றப் படைத்தான் மகனே அறிவுறாய்
ஊற்றமுடையாய் பெரியாய் உலகினில்
தோற்றமாய் நின்ற சுடரே துயில் எழாய்
மாற்றார் உனக்கு வலி தொலைந்து உன் வாசல் கண்
ஆற்றாது வந்து உன் அடி பணியுமா போலே
போற்றியாம் யாம் வந்தோம் புகழ்ந்தேலோ ரெம்பாவாய்-

வியாக்யானம் –

ஏற்ற கலங்கள் எதிர் பொங்கி மீதளிப்ப –
ஏற்ற கலங்கள் எல்லாம் எதிரே பொங்கி வழியும்படி –கலமிடாதார் தாழ்வே –
இட்ட கலங்கள் எல்லாம் நிறையும் –ஏலாத கலங்கள் நிறையாது ஒழிகிறது பாலின் குறை அன்றே –
ஏற்ற கலங்கள் –
பெருமை சிறுமை இல்லை –கடலை மடுக்கிலும் நிறைக்கும் அத்தனை –இவையும் கிருஷ்ணன் படியாய் இருக்கை –
அர்த்தியாதார் குற்றமத்தனை போக்கி-அவன் பக்கல் குறை இல்லை –ச்வீகாரமே அமையும் இ றே அவனுக்கு –
உபதேச பாத்திர பூதரான சிஷ்யர்கள் -ஆச்சார்ய உபதேசத்தாலே பரி பூரண ஞானரான சிஷ்யர்களுக்கு –
ஆச்சார்யனுக்கும் உக்துபதேசம் பண்ணும்படி – ஞானமானது பொங்கி வழியும்படியாக

மாற்றாதே பால் சொரியும் –
முலைக் கடுப்பாலே-கலம் இடுவார் இல்லை என்னா-அது தவிராது –
மாறாமல் –பால் போலே போக்யமான -ஞானத்தை உபதேசியா நிற்குமவர்களாய்-
அர்த்த விசேஷங்கள் வர்ஷித்து-மாற்றாதே இடைவிடாமல்
ஊற்று மாறாமல் பால் சொரியும்
அர்ஜுனன் -பூய ஏவ மகா பாஹோ ச்ருணு வாக்கியம் சந்தோஷத்துடன் நாரதர் சொல்லி
மைத்ரேயர் இதம் தே ச்ருணு-நல்ல அர்த்தம் இழக்க ஒண்ணாது என்று
மாற்றாதே -அர்த்தம் மாற்றாமல்
பிறர் சொல்லி–முன்னோர் மொழிந்த முறை தப்பாமல் கேட்டு பின்னும் ஓர்ந்து அத்தை பேசுதல்
பிரமாணம் மாற்றாமல்–ஏமாற்றாமல் -சிஷ்யர்களை

வள்ளல் –
சிலருக்கு உபகரித்ததாய் இருக்கை இன்றிக்கே-தன்  கார்யம் செய்ததாக உபகரிக்கை –
கிருஷ்ணனைப் போலே-பெண்ணுக்கும் பேதைக்கும் அணைக்கலாம் படி பவ்யமாய் இருக்கை -என்றுமாம்
சிஷ்ய விதேயர்களுமாய் –
வீடுமுன் முற்றவும் அர்தியாது இருக்கச் செய்தே–அருள் கண்டீர் இவ் உலகினில் மிக்கதே இது கொண்டே மதுரகவி
ஆயிரம் இன் தமிழ் பாடின வண் சடகோபர் வண்மை மிக்க–அருள் மாரி நமரும் உரைமின்

பெரும் பசுக்கள் –
கிருஷ்ணன் ஸ்பர்சத்தால் வளருகையாலே-ஸ்ரீ சத்ருஞ்ஜயனைப் போலே இருக்கை -17/18 நந்தகோபன் அற நெறியும் தோள் வலியும் பேசி
இதில் கறவை செல்வ சிறப்பு-பசுக்கள் -பெரும் பசுக்கள் -வள்ளல் பெரும் பசுக்கள்
பகவத் குண அனுபவத்தாலே பரிபுஷ்டரான சிஷ்யர்களை –

ஆற்றப் படைத்தான் –
கழியாரும் கனசங்கம் கலந்தெங்கும் நிறைந்தேறி-வழியார முத்தீன்று வளம் கொடுக்கும் திரு நறையூர் –
அதாவது-தொகை இன்றிக்கே இருக்கை

படைத்தான் மகனே –
அவர்க்கு ஆர்ஜித்து வந்தது -இவன் பிறந்து படைத்த சம்பத்து
இத்தால்
ஸ்ரீ நந்த கோபர் சம்பத்துக்கு இட்டுப் பிறந்த ஏற்றம் -நீர் தாழ வந்து -நீர்மை நீரின் தன்மை சௌலப்யம்
இடையனுக்கு மகனாய் பிறந்ததே சௌலப்யம்-நந்த கோபன் மகனே
பரமபதம் போலேயும்–நாரயணத்வம் போலேயும்–தான் தோன்றி அன்றே இது –
அசந்க்யாதமாக ஆர்ஜித்துப் படைத்த- ஆச்சார்யனுக்கு புத்ரவத் விதேயன் ஆனவனே –

அறிவுறாய்-
சர்வஞ்ஞனானவனை உணர்த்த வேண்டி இ றே உள்ளுச் செல்லுகிறது –
கைப்பட்ட பெண்களை சரக்கிலே வாங்கி–கைப் படாதவர்களைக் கைப் படுத்துகைக்காக உண்டான
உபாய அந்ய பரதையாலே-எழுப்புகிறார்கள் ஆகவுமாம் –
நீ ப்ரபோதத்தை அடைய வேணும் –
சம்பந்தத்தால் தான் கிடைக்கும் சாதனையால் இல்லை–உணர்த்தி உண்டால் போதும் பலம் நிச்சயம் அறிவுற்றாலே போதும்
அறிவியாது பொழுது தான் இழவும் துக்கமும்

ஊற்றமுடையாய் –
த்ருட பிரமாண சித்தனாகை – –ஆஸ்ரித பஷபாதம் உடையவனே –

பெரியாய் –
எதோ வாசோ நிவர்த்தந்தே என்று
அந்த பிரமாணங்களுக்கும் தன்னுடைய அவதி-காண ஒண்ணாதாய் இருக்கை -அபரிச்சின்ன ஸ்வரூப குண விபூதிகளை உடையவனே –

உலகினில் தோற்றமாய் நின்ற சுடரே –
என்றும் ஓலைப் புறத்திலே கேட்டுப் போகை அன்றிக்கே-எல்லாரும் காணலாம்படி-
ஹஜஹத் ஸ்வபாவனாய்க் கொண்டு அவதரித்து –-சகல மநுஜ நயன விஷய தாங்கதன் ஆனவனே –

சுடரே –
சம்சாரிகளைப் போலே பிறக்க பிறக்க கறை ஏறுகை அன்றிக்கே-சாணையில் இட்ட மாணிக்கம் போலே ஒளி விடா நிற்கை
நிலை வரம்பிலே பல பிறப்பாய் ஒளி வரு முழு நலம் -என்றும் சொல்லக் கடவது இ றே –

ஊற்றமுடையாய் –
ஆஸ்ரிதர் விஷயத்தில்-பண்ணின பிரதிஞ்ஞையை-மகாராஜர் உள்ளிட்டாரும் விட வேணும் என்னிலும்
விடாதே முடிய நின்று தலைக் கட்டுகை –

பெரியாய் –
1-அந்த பிரதிஞ்ஞை-சம்ரஷணத்து அளவு அன்றியே இருக்கும் பலம் என்றுமாம் –
பெரியாய் –
2-ஆஸ்ரித விஷயத்தில் எல்லாம் செய்தாலும்-ஒன்றும் செய்யப் பெற்றிலோம் -என்று 3-தன் பேறாய் இருக்கை என்றுமாம் –
4-தன் பெருமைக்கு ஈடாக ரஷிக்குமவன் -என்றுமாம்

உலகினில் தோற்றமாய் நின்ற –
கீழ் சொன்ன ஆஸ்ரித பஷபாதம் லோகத்தில் பிரசித்தம் ஆம்படி இருக்கை
அதாவது –
சிசுபால துரியோதனாதிகளுக்கும் பாண்டவர் பக்கல் பஷபாதம் தோற்ற இருக்கை –
சுடரே –
லோகத்தில் தோற்றின பின்பு நிறம் பெற்ற படி –
இந்த லோகத்தில் சஷூர் விஷயமாம் படி அவதரித்தவனாய் சிரகாலம் இருந்து தேஷிஷ்டனானவனே-
ஆஸ்ரித பஷபாதம் லோகத்திலே பிரசித்தமாம்படி நின்று தேஷிஷ்டனானவனே–என்றுமாம் –
தோற்றமாய் நின்ற சுடர்--ஆஸ்ரித பாரதந்த்ர்யத்தால் வந்த ஔஜ்வல்யம்
இன்னார் தூதன் என நின்றான் –சொல்லிய பின்பு நின்றான் நிலை–தரித்து நின்றான்
அவதாரம் எடுப்பதில் நின்றும் நின்றான் -ஆசைப்பட்டது பெற்றதால்–ஐவர்க்கு அருள் செய்த –-பரஞ்சுடர்

துயில் எழாய் –
இப்போது உணராமையாலே-அந்த குணமும் மழுங்க இ றே புகுகிறது –
நீ படுக்கையில் நின்றும் எழுந்திருக்க வேணும்–ரஷணம் பிரசக்தமாய் இருக்க
ரஷண சிந்தை பண்ணக் கடவதோ –என்று தாத்பர்யம்

மாற்றார் உனக்கு வலி தொலைந்து-உன் வாசல் கண்ஆற்றாது வந்து உன் அடி பணியுமா போலே-
சத்ருக்கள் ஆனவர்கள் உன் மிடுக்குக்குத் தோற்று-போக்கடி இல்லாமையாலே-உன் திருவடிகளிலே வந்து விழுமா போலே –
மாற்றார் தங்கள் வலி மாண்டு வந்து விழுமா போலே -என்றுமாம் –
மாற்றார் -என்று சத்ருக்கள்
நாராயணன் ஆகையாலே-சம்பந்தம் எல்லாரோடும் ஒத்து இருக்க-இவனுக்கு சத்ருக்கள் உண்டோ -என்னில்
ஆஸ்ரித விரோதிகள் இவனுக்கு சத்ருக்கள் –
இத்தால் –
அம்புக்கு தோற்று உன் எதிரிகள் வருமா போலே-உன் குணங்களுக்கு தோற்று வந்தோம் -என்கை –
அவர்களுக்கு முடிந்து பிழைக்கலாம் –குணஜிதர்க்கு அதுக்கும் விரகு இல்லை இ றே-
பிரமஹாஸ்தரம் விட வேண்டும்படி-பிராட்டி பக்கலில் அபராதத்தைப் பண்ணி-ஓர் இடத்திலும் புகலற்று
பெருமாள் திருவடிகளிலே விழுந்த காகம் போலே -இருக்கை
அம்பு பட்டாரோபாதி குணஜிதர் -என்றது இ றே –

போற்றி
போற்றுகையாவது -திருப் பல்லாண்டு பாடுகை-பெரியாழ்வாரைப் போலே வந்தோம் –

யாம் வந்தோம் –
அவர் தன்னைப் பேணாதே-உன்னைப் பேணினாப் போலே
நாங்களும் எங்கள் ஸ்வரூபத்தைப் பாராமல்-ஆற்றாமை இருந்த இடத்தில் இருக்க ஒட்டாமையாலே –வந்தோம்
நசை முடிய ஒட்டாது –
ஆற்றாமை இருந்த இடத்தே இருக்க ஒட்டாது இ றே –
உன்னுடைய சௌந்தர்ய சௌசீல்யாதி குணங்கள் பிடித்து இழுக்க வந்தோம்

யாம் வந்தோம் –
சத்ருக்கள் துரபிமானத்தாலே ந நமேயம் என்று இருக்குமா போலே
ஸ்வரூப ஞானத்தாலே -தத் சத்ருசம் -என்று இருக்கும் நாங்கள்-ஆற்றாமை இருக்க ஒட்டாமையாலே வந்தோம் –
பெரியாழ்வாரை போலே யும் வந்தோம்–அல்லாதாரைப் போலேயும்-சத்ருக்களைப் போலேயும் – வந்தோம்-நாங்கள் செய்வது எல்லாம் செய்தோம்–நீ பெறினும் பேறு இழக்கிலும் இழ -என்றபடி-

புகழ்ந்து –
எங்களை தோற்பித்த குணங்களைச் சொல்லி –

லௌகிக சத்ருக்களடைய உன்னுடைய மிடுக்குக்கு தங்கள் வலி மாண்டு உன் திருவாசலிலே பழைய ராஜ்யத்தைக் கொடுத்து
நீ போ என்றாலும் முன்புத்தை எளிவரவை நினைத்து பொறுக்க மாட்டாதே உன் திருவடிகளை ஆஸ்ரயிக்குமா போலே –
நாங்களும்
உன்னுடைய நிருபாதிக சேஷித்வத்துக்கு தோற்று–தேகாத்ம அபிமானத்தையும்–ஸ்வ ஸ்வாதந்தத்ர்யத்தையும்
அந்ய சேஷத்வத்தையும்–ஸ்வாதீன கர்த்ருத்வ போக்த்ருத்வங்களையும்–பந்துக்கள் பக்கல் சிநேகத்தையும்
உபாயாந்தர–உபேயாந்தரங்களையும் விட்டு
இவற்றை நீ கொடுத்தாலும்
பழைய துக்கத்தை நினைத்து வேண்டோம் என்று–உன் திருவாசலிலே வந்து –
போற்றியாம் யாம் வந்தோம் புகழ்ந்தேலோ ரெம்பாவாய்-
நீயே சமஸ்தவித பிராப்யங்களும் பிராபகங்களும் என்று-உன் திருவடிகளை ஸ்துதித்து-மங்களா சாசனம் பண்ணி வந்து ஆஸ்ரயித்தோம் –

புகழ் மாலை-சாற்றி அருளுகிறாள்
போற்றி யாம் வந்து புகழ்ந்து
வலி மாண்டு அநந்ய கதித்வம் தோன்ற உன் திரு வாசலிலே படுகாடு கிடந்தது போற்றிப் புகழுமா போலே
உன் பாலே போன்ற சீரிலே பழுத்து ஒளிந்து புகழ் உரைகளை –
ஆச்சார்யபரம் -குரும் பிரகாசயேத் தீமான் –
வாதம் செய்து வலிமாண்டு அடி பணிந்தவர் எம்பெருமானார் இடத்தில் -யாதவபிரகாசர் யஞ்ஞமூர்த்தி போல்வார்
பட்டர் இடம் தஞ்சீரை ஞானியர்கள் தாம் புகழும் வேதாந்தி -நஞ்சீயர் ஆகி அடி பணிந்தார்
துன்னு புகழ் கந்தாடை தோழப்பர்-நடுவில் திரு வீதிப் பிள்ளை பட்டர் போல்வார் நம்பிள்ளை இடம்

எற்றி மனத்து எழில் ஞான விளக்கை இருள் அனைத்தும்
மாற்றினவருக்கு ஒரு கைம்மாறு மாயனும் காண கில்லான்
போற்றி உகப்பதும் புந்தியில் கொள்வதும் பொங்கு புகழ்
சாற்றி வளர்ப்பதும் சற்று அல்லவோ முன்னம் பெற்றதற்கே

எம்பெருமானார் -சிஷ்யர் தேடி -நீ விட்டாலும் நான் உம்மை விடேன் -ஊற்றம்–பிள்ளை உறங்கா வல்லி தாசர்
பெரியாய்–உபகார வஸ்து கௌரவத்தால்–என் அப்பனிலோ -பெரியாய்
உலகினில் தோற்றமாய் நின்ற சுடர்–வாதம் வென்ற ஆசார்யர்
திருநாராயணபுரம் காட்டும் பாசுரம்
எம்பெருமானார் -12000 ஸ்ரீ வைஷ்ணவர்கள் 700 சன்யாசிகள்–மகன் எதிராஜசம்பத்குமார்
பெரியாய் -ராமன் கண்ணன் இருவராலும் ஆராதிக்கப் பட்ட–வெளிப்படுத்தி திருமண் தேடும் பொழுது
சுடர் குன்றின் மேல் இட்ட விளக்கு–எதிசைல தீபம்
அடி பணியுமா போலே துலுக்க பெண் —பெரிய பிராட்டியார் தான் சம்ப்ரதாயம்

நவ ஒன்பது புதியது -இரண்டு அர்த்தம் இன்றி ஆர்ஜவம் கோணல் புத்தி இல்லாமல்
சோழ சக்கரவர்த்தி இல்லை -மாறும் பார்ப்போம் -பூ மண்டலம் முழுவதும் ஆளாமல்
முப்பத்து மூவர் ஆளவந்தார் பிரகரணம்
ஏற்ற கலங்கள் -நிறைய ஆசார்யர் பரமான பாசுரம்
இத்துடன் பகவானை எழுப்பும்
அம்பர் ஊடருத்து உம்பர் கோமானே எழுப்பி -சௌலப்யம் சொல்லி
மலர்மார்பா எழுந்திராய் -ராசிக்யம் சொல்லி
கப்பம் தவிர்க்கும் கலியே -பரத்வம் சொல்லி எழுப்புகிறார்கள் மூன்று தடவை –
தேவத்வமும் நிந்தை ஆனவனுக்கு ஒளி வரும் -ஜன்மம் -அவதரித்து ஒளி மிக்கு
எத்திறம் உரலோனோடு இணைந்து ஏங்கி இருந்த எளிவே மூன்று கண்டம் ஆழ்வார்
பிறந்தவாறும் -நானும் பிறந்து நீயும் பிறக்க வேண்டுமோ –
மகனே அறிவுறாய் என்கிறாள் -இதில் நான்காவது தடவை
அவன் உகக்கும் என்று
ராமன் கிருஷ்ணன் அஹம் பாந்தவோ-
உயர் எழுத்து கன்றுக் குட்டிகள்
மெய் எழுத்து பசுக்கள்
ஏற்ற கலங்கள் எதிர் பொங்கி -மீதளிப்ப -உக்தி சாதுர்யம்
தகுதியான சிஷ்யர்கள் சத் பாத்ரம் -ஏற்ற கலங்கள்

மாற்றாதே பால் சொரியும் முன்னோர் மொழிந்த முறை தப்பாமல் -ஸ்திரமான
பணிமானம் பிழையாமே அடியேனைப் பணி கொண்டாய் கிடாம்பி ஆச்சான் -எம்பெருமானார் – -4-8-2-
ஊற்றம் உடையாய் -திட பிரமாணத்தால் சித்திக்கப்படுபவன்
இல்லை என்பவன் வார்த்தை கொண்டு இருக்கிறவன் என்று
இங்கே இல்லை இப் பொழுது இல்லை இருந்தே தீர வேண்டும்
மலடி பிள்ளை -மலடியும் உண்டு பிள்ளையும் உண்டு சம்பந்தம் தான் இல்லை –
ஒரே பதம் சொல்லி இல்லை சொல்லு –
உளன் அலன் எனில் அவன் அருவம் இவ்வருவங்கள்

பெரியாய் -ரிணம்-செய்தது எல்லாம் செய்தாலும்
உலகினில் தோற்றமாய் சுடரே –
நின்ற சுடரே -பிரித்து வியாக்யானம்
சம்சாரம் கிழங்கு எடுத்தால் அல்லதே பேரென் என்று –
மாற்றார் -அடி பணியுமா போலே பிரபத்தி பண்ணுகிறார்கள் –
யாதவ பிரகாசர் -எம்பெருமானார் –
அவரே அடி பணியும் படி -வலி தொலைந்து உன் வாசல் கண் வந்து அடி பணியுமா போலே –

பால் சொரியும் திருமலை அருவி போலே
மாற்றாதே தான் சொல்லி மாற்றாமல்
முன்னோர் சொன்ன வழி மாறாமல்
ஏமாற்றாதே –
வள்ளல் உதாரர் -இருப்பது அனைத்தையும் வழங்கி
பெரும் பசுக்கள் –
ஆற்ற படைத்தான் –
மகனே மகான் சுவாமி போலே
அத்யவாசாயம் ஈடுபாடு 87 திரு நஷத்ரம் அன்றும் உபன்யாசம் செய்து அருளி —பெரியாய் –

வள்ளல் பெரும் பசுக்கள் ஆற்ற படைத்தான் – ஸ்வாமி சிஷ்ய ஏகாந்தி நாம் த்வாதசபிஸ் சஹஸ்ரை
சம்சேவிதஸ் சமயமி சப்த சத்யா அனைவரும் ஏற்ற கலங்கள் எதிர் பொங்கி மீதளிப்ப
சிஷ்யாதிச்சேத் பராஜ்யம் -விஞ்சி இங்கே செய்யவோ -இரண்டு ஆற்றின் நடுவே விண்ணப்பம் செய்யவோ -ஆழ்வான்
பால் சொரியும் -அர்த்த விசேஷங்கள் ஆற்ற படைத்தான் –அபரிமிதமாக மாற்றார் வலி தொலைந்து –யாதவ பிரகாசர் வந்து பணிந்த விருத்தாந்தம்-

————————————————————————–

ஸ்ரீ கோயில் கந்தாடை அப்பன் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ தொட்டாசார்யர் சுவாமிகள் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ ஆயி சுவாமிகள் திருவடிகளே சரணம் சரணம்
ஸ்ரீ அழகிய மணவாள பெருமாள் நாயனார் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ பெரியவாச்சான் பிள்ளை திருவடிகளே சரணம் –
ஸ்ரீ பூர்வாசார்யர்கள் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ ஆழ்வார்கள் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம் –

அருளிச் செயல்களில் அரு சுவை பாசுரங்கள் –

August 22, 2015

1-நம்முடை நாயகனே -2-நான் மறையின் பொருளே 3-நாவியுள் நற்கமல நான்முகனுக்கு ஒரு கால் தம்மனை யானவனே –
4தரணி தலைமுழுதும் தாரகையின் உலகும் தடவியதன் புறமும் விம்ம வளர்ந்தவனே -5/6- வேழமும் யேழ் விடையும்
விரவியவேலைதனுள் சென்று வருமவனே

1- கன்னியரும் மகிழ கண்டவர் கண் குளிரக் கற்றவர் தெற்றி வரப் 2-பெற்ற எனக்கு அருளி -3மன்னு குறுங்குடியாய்
-4- வெள்ளறையாய் -5-மதிள் சூழ் சோலை மலைக்கு அரசே 6-கண்ணபுரத்தமுதே

1- செங்கமலக் கழலில் சிற்றிதழ் போல் விரலில் சேர் திகழ் ஆழிகளும் கின் கிணியும் -2-அரையில் தங்கிய பொன் வடமும்
-3–தாள நன் மாதுளையின் பூவோடு பொன் மணியும் மோதிரமும் கிறியும்
5/6-மங்கள வைம்படையும் தோள் வளையும் குழையும் மகரமும் வாளிகளும் சுட்டியும் ஒத்து இலக எங்கள் குடிக்கு அரசே

1–ஆமையாய்க் -2–கங்கையாய் -3-ஆழ கடலாய் -4-அவனியாய் -5-அரு வரை களாய் -4-நான் முகனாய்
-5-நான் மறையாய் -6-வேள்வியாத் தக்கணையாய் தானுமானான்

1-செஞ்சொல் மறைப் பொருளாகி நின்ற -2- தேவர்கள் நாயகனே -3- எம்மானே
-4-எஞ்சலில் என்னுடைய இன்னமுதே –5-ஏழுலகும் உடையாய் -6- என்னப்பா

1-வண்ண மால் வரையே குடையாக மாரி காத்தவனே -2-கண்ணனே -3-கரி கோள் விடுத்தானே
4-காரணா -5-களிறட்ட பிரானே -6- எண்ணுவார் இடரைக் களைவானே -6-ஏத்தரும் பெரும் கீர்த்தியினானே

1- நம்பனே – நவின்று ஏத்த வல்லார்கள் நாதனே –2-நரசிங்கமதானாய் –3-உம்பர் கோன் உலகம் எழும் அளந்தாய்–4-ஊழி யாயினாய்
-ஆழி முன்னேந்தி கம்பமா கரி கோள் விடுத்தானே -5- காரணா – கடலைக் கடைந்தானே -6-எம்பிரான் -என்னை யாளுடைத் தேனே –

—————–

1- மாயனை –2- மன்னு வடமதுரை மைந்தனை –3- தூய பேரு நீர் யமுனைத் துறைவனை –4- ஆயர் குலத்தினில் தோன்றும் அணி விளக்கை -5- தாயைக் குடல் விளக்கம் செய்த -6- தாமோதரனை தூயோமாய் வந்து தூ மலர் தூவித் தொழுது வாயினால் பாடி மனத்தினால் சிந்திக்க
போய பிழையும் புகுதருவான் நின்றனவும் தீயினில் தூசாகும் செப்பேலோ ரெம்பாவாய்

1-அன்று இவ்வுலகம் அளந்தாய் அடி போற்றி -2-சென்று அங்குத் தென்னிலங்கை செற்றாய் திறல் போற்றி -3-பொன்றச் சகடமுதைத்தாய் புகழ் போற்றி –
4-கன்று குடையா வெறிந்தாய் கழல் போற்றி -5-குன்று குடையா வேடுத்தாய் குணம் போற்றி -6- வென்று பகை கெடுக்கும் நின் கையில் வேல் போற்றி –

——————

1-என்னரங்கத்தின் இன்னமுதர் -2- குழல் அழகர் -3-வாய் அழகர் -4-கண் அழகர் -5- கொப்பூழில் எழு கமலப் பூ வழகர்-6-எம்மானார் –

—————————

1- மாவினை வாய் பிளந்து உகந்த மாலை -2- வேலை வண்ணனை –3- என் கண்ணனை -4-வன் குன்றம் ஏந்தி
ஆவினை யன்று உய்யக் கொண்ட வாயர் ஏற்றை -5-அமரர்கள் தம் தலைவனை -5- அம் தமிழ் இன்பப் பாவினை அவ்வட மொழியை –
6-பயில் அரங்கத்து அரவணையில் பள்ளி கொள்ளும் கோவினை நாவுற வழுத்தி எந்தன் கைகள் கொய்ம்மலர் தூ என்று கொலோ கூப்பும் நாளே

——————-

1-ஏக மூர்த்தி மூன்று மூர்த்தி நாலு மூர்த்தி -2- நன்மை சேர் போக மூர்த்தி -3- புண்ணியத்தின் மூர்த்தி
4- எண்ணில் மூர்த்தியாய் 5- நாக மூர்த்தி சயனமாய் நலம் கடல் கிடந்து -6-மேல் ஆக மூர்த்தியாய வண்ணம் என் கொல் ஆதி தேவனே

1- புள்ளதாகி வேத நான்கும் ஓதினாய் –2- அதன்றியும் புள்ளின் வாய் பிளந்து 3- புட் கொடிப் பிடித்த பின்னரும் –
4- புள்ளை யூர்தி யாதலால் அதன் கொல் -5- மின் கொள் நேமியாய் -6- புள்ளின் மெய்ப் பகைக் கடல் கிடத்தல் காதலித்ததே

1-விண் கடந்த சோதியாய் -2- விளங்கு ஞான மூர்த்தியாய் -3- பண் கடந்த தேசமேவு –4-பாவ நாச நாதனே –
5-எண் கடந்த யோகினோடு இரந்து சென்று மாணியாய்–6-மண் கடந்த வண்ணம் நின்னை யார் நினைக்க வல்லரே

1-/ படைத்த பாரிடந்து –2-அது உண்டு உமிழ்ந்து -3- பௌவ நீர் படைத்து அடைத்து –4-/5-அதில் கிடந்து முன் கடைந்த பெற்றியோய்
6– மிடைத்த மாலி மாலிமான் விலங்கு காலனூர் புக படைக்கலம் விடுத்த பலபடைத் தடக்கை மாயனே

1- காலநேமி காலனே –2- கணக்கிலாத கீர்த்தியாய் 3- ஞாலம் ஏழும் உண்டு –4- பண்டு ஓர் பாலனாய பண்பனே
5-வேலை வேவ வில் வளைத்த வெல் சினத்த வீர -6- நின் பாலராய பத்தர் சித்தம் முத்தி செய்யும் மூர்த்தியே

1-ஆதியாதி யாதி நீ -ஓராண்ட மாதி யாதலால் -2-சோதியாத சோதி நீ அது உண்மையில் விளங்கினாய்
3-வேதமாகி -4- வேள்வியாகி -5- விண்ணினோடு மண்ணுமாய் ஆதியாகி -6- ஆயனாய மாயம் என்ன மாயமே –

1- அம்புலாவு மீனுமாகி -2- ஆமையாகி -3- ஆழியார் தம்பிரானுமாகி மிக்கது அன்பு மிக்கு அதன்றியும்
4-கொம்பராவு நுண் மருங்குல் ஆயர் மாதர் பிள்ளையாய் 5- எம்பிரானுமாய வண்ணம் என் கொலோ -6- எம்மீசனே

1- காய்த்த நீள் விளங்கனி யுதிர்ந்து -2- எதிர்ந்த பூங்குருந்து சாய்த்து –3- மா பிளந்த கைத்தலத்த கண்ணன் என்பரால்
4-ஆய்ச்சி பாலை யுண்டு மண்ணை யுண்டு வெண்ணெய் யுண்டு -பின் பேய்ச்சி பாலை யுண்டு–5- பண்டு ஓர் ஏனமாய 6-வாமனா –

1-கடம கலந்த வன் கரி மருப்பு ஒசித்து -2-ஓர் பொய்கை வாய் விடம் கலந்த பாம்பின் மேல் நடம் பயின்ற நாதனே
4-குடம் கலந்த கூத்தனாய கொண்டல் வண்ண -5-தண் துழாய் வடம் கலந்த மாலை மார்ப -6- கால நேமி காலனே

1- ஆனை காத்து 2- ஓர் ஆனை கொன்று –3-அதன்றி ஆயர் பிள்ளையாய் ஆனை மேய்த்தி-4- யானை யுண்டி –
5- அன்று குன்றம் ஒன்றினால் ஆனை காத்து -6- மையரிக் கண் மாதரார் திறத்து முன் ஆனை யன்று சென்று அடர்த்த மாயம் என்ன மாயமே

1- வெஞ்சினத்த வேழ வெண் மருப்பு ஒசித்து –2-உருத்தமா கஞ்சனைக் கடிந்து 3- மண்ணளந்து கொண்ட காலனே
4- வஞ்சனத்து வந்த பேய்ச்சி யாவி பாலுள் வாங்கினாய் -5– அஞ்சனத்த வண்ணனாய -6-ஆதிதேவன் அல்லையே

1-நிற்பதும் ஓர் வெற்பகத்து -2-இருப்பும் விண்–3- கிடப்பதும் நற் பெரும் திரைக் கடலுள் நானிலாத முன்னெலாம்
4/5/6/- அற்புதன் அனந்த சயனன் ஆதி பூதன் மாதவன் நிற்பதும் இருப்பதும் கிடப்பதும் என் நெஞ்சுளே

1/2-கடைந்து பாற்கடல் கிடந்து–3-கால நேமியைக் கடிந்து -3- உடைந்த வாலி தன தனக்கு உதவ வந்து இராமனாய் –
4-மிடைந்த வேழ் மரங்களும் அடங்க வெய்து –5-வேங்கடம்
அடைந்த -6- மால பாதமே அடைந்து நாளும் உய்ம்மினோ

1- ஊனில் மேய ஆவி நீ -2-உறக்கமோடு உணர்ச்சி நீ –3-ஆனில் மேய விந்தும் நீ -4- அவற்றுள் நின்ற தூய்மை நீ –
5- வானினொடு மண்ணும் நீ வளம் கடற்பயனும் நீ –
6- யானும் நீ அதன்றி எம்பிரானும் நீ இராமனே

1/2- அத்தனாகி யன்னையாகி -3- ஆளும் எம்பிரானுமாய்
4- ஒத்து ஒவ்வாத பல் பிறப்பு ஒழித்து நம்மை யாடகொள்வான்
5/6- முத்தனார் முகுந்தனார் புகுந்து நம்முள் மேவினார் எத்தினால் இடர்க்கடல் கிடத்தி ஏழை நெஞ்சமே

————————————

1- பச்சை மா மலை போல் மேனி –2-பவள வாய் –3- கமலச் செங்கண்-4-அச்சுதா -5- அமரர் ஏறே -6- ஆயர் தம் கொழுந்தே என்னும்
இச்சுவை தவிர யான் போய் இந்திர லோகம் ஆளும் அச்சுவை பெறினும் வேண்டேன் அரங்க மா நகர் உளானே —

பாயும் நீர் அரங்கம் தன்னுள் பாம்பணைப் பள்ளி கொண்ட 1-மாயனார் திரு நன் மார்பும் -2-மரகத வுருவும் -3-தோளும்
–4-தூய தாமரைக் கண்களும் -5-துவர் இதழ்ப் பவள வாயும் -6-ஆய சீர் முடியும் அடியரோர்க்கு அகலலாமே

1-தாவி யன்று உலகம் எல்லாம் தலை விளாக் கொண்ட வெந்தாய் –2-சேவியேன் உன்னை அல்லால் சிக்கெனச் செங்கண் மாலே –
3- ஆவியே -4– அமுதே -5- எந்தன் ஆருயிர் அனைய வேந்தே -6- பாவியேன் உன்னை யல்லால் பாவியேன் பாவியேனே

————————————

1-அமலன் -2-ஆதி -3-பிரான் -4- அடியார்க்கு என்னை யாட்படுத்த விமலன் –5-விண்ணவர் கோன் -6- விரையார் பொழில் வேங்கடவன்
1- நிமலன் -2- நின்மலன் -3- நீதி வானவன் -4- நீள் மதிள் அரங்கத்தம்மான் -5-.6-திருக் கமல பாதம் வந்து என் கண்ணின் உள்ளன ஒக்கின்றதே

1-ஆல மா மரத்தினிலை மேல் ஒரு பாலகனாய் -2- ஞாலம் ஏழும் உண்டான் –3- அரங்கத்து அரவின் அணையான்
4-கோல மா மணி யாரமும் –5- முத்துத் தாமமும் –6- முடிவில்லதோர் எழில் நீல மேனி ஐயோ நிறை கொண்டது என் நெஞ்சினையே

1- கொண்டல் வண்ணனைக் -2-கோவலனாய் -3-வெண்ணெய் யுண்ட வாயன் -4- என்னுள்ளம் கவர்ந்தானை
5-அண்டர்கோன் -6-அணி யரங்கன் என் அமுதினைக் கண்ட கண்கள் மற்று ஒன்றினைக் காணாவே –

————————————–

1-எம்பிரான் –2- எந்தை -3- என்னுடைச் சுற்றம் –4- எனக்கரசு –5- என்னுடை வாணாள் —
6 அம்பினால் அரக்கர் வெருக் கொள நெருக்கி அவருயிர் செகுத்த எம் அண்ணல் –தஞ்சை மா மணிக் கோயில்

1- வேதத்தை -2- வேதத்தின் சுவைப் பயனை –3- விழுமிய முனிவர் விழுங்கும் கோதிலின் கனியை —
4- நந்தனார் களிற்றைக் -5- குவலயத்தோர் தொழுது ஏத்தும் ஆதியை –6-அமுதை என்னை ஆளுடை யப்பனை
ஒப்பவரில்லா மாதர்கள் வாழும் மாடமா மயிலைத் திரு வல்லிக் கேணிக் கண்டேனே

1-பாராயது உண்டு உமிழ்ந்த பவளத் தூணை -2- படுகடலில் அமுதத்தைப் -3- பரிவாய் கீண்ட சீரானை -எம்மானைத் –
4- தொண்டர் தங்கள் சிந்தையுள்ளே முளைத்து எழுந்த தீங்கரும்பினை -5-போரானைக் கொம்பொசித்த போர் ஏற்றினை –
6- புனர் மருதம் இற நடந்த பொற் குன்றினை காரானை இடர் கடிந்த கற்பகத்தைக் கண்டது நான் கடல் மல்லைத் தல சயனத்தே

1- எந்தை -2- என் வணங்கப் படுவானை -3- கணங்கள் ஏத்தும் நீண்டவத்தைக் கரு முகிலை –4-எம்மான் தன்னை —
5-நின்ற வஊர் நித்திலத்தைத் –6-தொத்தார் சோலை காண்டவத்தைக் கனல் எரி வாய்ப் பெய்வித்தானை கண்டது நான் கடல் மல்லைத் தல சயனத்தே

1- உடம்புருவில் மூன்று ஒன்றாய் மூர்த்தி வேறாய் உலகுய்ய நின்றானை –2-அன்று பேய்ச்சி விடம் பருகு வித்தகனைக் –
3- கன்று மேய்த்து விளையாட வல்லானை -4- வரை மீ கானில் தடம் பருகு கரு முகிலைத் –5- தஞ்சைக் கோயில் தவ நெறிக்கு ஓர் பெரு நெறியை –
6- வையம் காக்கும் கடும் பரி மேல் கற்கியை நான் கண்டு கொண்டேன் கடி பொழில் சூழ் கடல் மல்லைத் தல சயனத்தே

1- பேய்த்தாயை முலையுண்ட பிள்ளை தன்னைப் -2- பிணை மருப்பில் கரும் களிற்றை -3- பிணை மான் நோக்கின் ஆய்த்தாயர்
தயிர் வெண்ணெய் அமர்ந்த கோவை -4- அந்தணர் தம் அமுதத்தை -5-குரவை முன்னே கோத்தானை குடமாடு கூத்தன் தன்னைக்
6- கோகுலங்கள் தளராமல் குன்றம் ஏந்திக் காத்தானை -எம்மானைக் கண்டு கொண்டேன்

1- பாய்ந்தானைத் திரி சகடம் பாரி வீழப் -2-பாலகனாய் ஆலிலையில் பள்ளியின்ப மேய்ந்தானை –3- இலங்கு ஒளி சேர் மணிக் குன்றன்ன
ஈரிரண்டு மால்வரைத் தோள் அம்மான் தன்னை -4- தோய்ந்தானை நிலமகள் தோள் -5-தூதில் சென்று அப்பொய்யறை வாய்ப்புகப் பெய்த
மல்லர் மங்கக் காய்ந்தானை –6 எம்மானைக் கண்டு கொண்டேன்

1- கிடந்தானைத் தடம் கடலுள் பணங்கள் மேவிக்–2- கிளர் பொறிய மறி திரிய அதனின் பின்னே படர்ந்தானை -3- படு மத்த களிற்றின் கொம்பு பறித்தானை-
4- பாரிடத்தை எயிறு கீற இடந்தானை வளை மருப்பின் ஏனமாகி -5-இரு நிலனும் பெரு விசும்பும் எய்தா வண்ணம் கடந்தானை
-6-எம்மானைக் கண்டு கொண்டேன்

1- பெண்ணாகி இன்னமுதம் வஞ்சித்தானைப் -2- பிறை எயிற்று அன்று அடல் அரியாய்ப் பெருகினானை -3- தண்ணார்ந்த வார் புனல் சூழ்
மெய்யம் என்னும் தட வரை மேல் கிடந்தானை -4- பணங்கள் மேவி எண்ணானை -5-எண்ணிறந்த புகழினானை
-6-இலங்கு ஒளி சேர் அரவிந்தம் போன்று நீண்ட கண்ணானை கண்ணாரக் கண்டு கொண்டேன்

1-ஓதி ஆயிரம் நாமும் பணிந்து ஏத்தி நின் அடைந்தேற்கு ஒரு பொருள் – வேதியா -2- அரையா -உரையாய் ஒரு மாற்றம் -3- எந்தாய் –
-4- நீதியாகிய வேத மா முனியாளர் தோற்றம் உரைத்து –5- மற்றவர்க்கு ஆதியாய் இருந்தாய் -6- அணி யாலி யம்மானே

1- நந்தா விளக்கே -2- அளத்தற்கு அரியாய் -3- நர நாரணனே -4- கரு மா முகில் போல் எந்தாய் -5- எமக்கே அருளாய் என
நின்று இமையோர் பரவும் இடம் ——–6- மண மல்கு நாங்கூர் மணி மாடக் கோயில் வணங்கு என் மனனே

1- சிந்தை தன்னுள் நீங்காது இருந்த திருவே –2- மருவினிய மைந்தா –3- அந்தணாலி மாலே –4- சோலை மழ களிறே –
5-நந்தா விளக்கின் சுடரே –6- நறையூர் நின்ற நம்பீ என் எந்தாய் இந்தளூராய் அடியேற்கு இறையும் இரங்காயே

1- தீ எம்பெருமான் –2- நீர் எம்பெருமான் –3- திசையும் இரு நிலனுமாய் எம்பெருமானாகி நின்றாள் அடியோம் காநோமால்
4-தாய் எம்பெருமான் -5- தந்தை தந்தை யாவீர் -6- அடியோமுக்கே எம்பெருமான் அல்லீரோ -நீர் இந்தளூரீரே

1-கைம்மான மழ களிற்றைக் -2- கடல் கிடந்த கருமணியை -3-மைம்மான மரகதத்தை -4- மறையுரைத்த திருமாலை –
5-எம்மானை – எமக்கு என்றும் இனியானை –6- பனி காத்த அம்மானை யான் கண்டது அணி நீர்த் தென்னரங்கத்தே

1- பேரானைக் –2- குறுங்குடி எம்பெருமானை –3- திருத் தண்காலூரானைக் –4-கரம்பனூர் உத்தமனை
-5- முத்திலங்கு காரார் திண் கடல் ஏழும் மலை ஏழு இவ்வுலகேழு உண்டும் ஆராது என்று இருந்தானைக் –6- கண்டது தென்னரங்கத்தே

1- சிந்தனையைத் -2- தவ நெறியைத் –3- திருமாலை –4- பிரியாது வந்து எனது மனத்து இருந்த வடமலையை
5- வரி வண்டார் கொந்தணைந்த பொழில் கோவல் உலகளப்பான் அடி நிமிர்த்த அந்தணனை –6- யான் கண்டது அணி நீர்த் தென்னரங்கத்தே

1-சொல்லாய் திரு மார்வா –2- உனக்காகித் தொண்டு பட்ட நல்லேனை வினைகள் நலியாமை நம்பு நம்பீ –3- மல்லா –
4- குடமாடி –5- மது சூதனே –6- உலகில் சொல்லா நல்லிசையாய் திரு விண்ணகரானே

1- கிடந்த நம்பி குடந்தை மேவிக் -2- கேழலாய் உலகை இடந்த நம்பி –3- எங்கள் நம்பி -4- எறிஞர் அரண் அழிய
கடந்த நம்பி கடியார் இலங்கை–5- உலகை ஈரடியால் நடந்த நம்பி நாமம் சொல்லில் நமோ நாராயணமே

1-திருவுக்கும் திருவாகிய செல்வா -2-தெய்வத்துக்கு அரசே –3- செய்ய கண்ணா -4- உருவச் செஞ்சுடர் ஆழி வல்லானே –
5- உலகுண்ட ஒருவா –6- திரு மார்பா –அழுந்தூர் மேல் திசை நின்ற அம்மானே

1-பந்தார் மேல் விரல் நல வளைத் தோழி பாவை பூ மகள் தன்னோடும் உடனே வந்தாய் – என் மனத்தே மன்னி நின்றாய்–
-2- மால் வண்ணா -3- மழை போல் ஒளி வண்ணா –4-சந்தோகா பௌழியா தைத்ரியா சாம வேதியனே-
-5- நெடுமாலே -அந்தோ நின்னடியன்றி மற்று அறியேன் -6–அழுந்தூர் மேல் திசை நின்ற அம்மானே

1-பரனே -பஞ்சவன் பௌழியன் சோழன் பார் மன்னர் மன்னர்தாம் பணிந்து ஏத்தும் வரனே -2-மாதவனே -3–மதுசூதா -மற்றோர் நின்னலால் இலேன் காண்
4- நரனே –நாரணனே –5-திரு நறையூர் நம்பி எம்பெருமான் –6 உம்பராளும் அரனே ஆதி வராகம் முன்னானாய் அழுந்தூர் மேல் திசை நின்ற அம்மானே

1- புனிதா –2- புட்கொடியாய் –3- நெடுமாலே –4- தீவாய் நாகணையில் துயில்வானே –5- திருமாலே இனிச் செய்வது
ஓன்று அறியேன் -ஆ ஆ என்று அடியேற்கு இறை இரங்காய் –6- அழுந்தூர் மேல் திசை நின்ற அம்மானே

1- கருமா முகில் உருவா –2- கனலுருவா –3- புனலுருவா –4- பெருமாள் வரை யுருவா –4- பிறவுருவா -5-நினதுருவா –
6- திரு மா மகள் மருவும் சிறு புலியூர் சல சயனத்து அருமா கடல் அமுதே உனது அடியே சரணாமே

1-பெரும் புறக்கடலை –2- அடல் ஏற்றினை –3- பெண்ணை ஆணை –4- எண்ணில் முனிவர்க்கு அருள் தரும் தவத்தை —
4-முத்தின் திரள் கோவையைப் -5-பத்தராவியை –நித்திலத் தொத்தினை -6-அரும்பினை அலரை அடியேன் மனத்தாசையை
அமுதம் பொதியின் சுவை கரும்பினைக் கனியைச் சென்று நாடிக் கண்ண மங்கையுள் கண்டு கொண்டேனே

1-மைந்நிறக் கடல் வண்ணனை -மாலை -3-ஆலிலைப் பள்ளி கொள் மாயனை -4-நென்னலைப் பகலை இற்றை நாளினை
நாளையாய் வரும் திங்கள் ஆண்டினை —5-கன்னலைக் கரும்பினிடைத் தேறலைக் –6-கண்ண மங்கையுள் கண்டு கொண்டேனே

1- எங்களுக்கு அருள் செய்கின்ற ஈசனை –2- வாசவர் குழலாள் மலை மங்கை தன பங்கனை -பங்கில் வைத்து உகந்தான் தன்னைப் பான்மையைப் –
3-பனி மா மதியம் தவழ மங்குலைச் சுடரை -4-வடமா மலையுச்சியை -5- நச்சி நாம் வணங்கப்படும் கங்குலை பகலைச் சென்று நாடிக் -6-கண்ண மங்கையுள் கண்டு கொண்டேனே

1-பேய் முலை நஞ்சுண்ட பிள்ளையைத் –2- தெள்ளியார் வணங்கப்படும் தேவனை –3- மாயனை -மதிள் கோவலிடை கழி மைந்தனை அன்றி
-4-அந்தணர் சிந்தையுள் ஈசனை -இலங்கும் சுடர்ச் சோதியை -5- எந்தையை -எனக்கு எய்ப்பினில் வைப்பினை -6- காசினை மணியைச் சென்று நாடிக் -6-கண்ண மங்கையுள் கண்டு கொண்டேனே

1- ஏற்றினை –2-இமயத்துள் எம்மீசனை இம்மையை மறுமைக்கு மருந்தினை –3-ஆற்றலை அண்டத்தப்புறத் துய்த்திடும் ஐயனைக் –
4-கையில் ஆழி ஓன்று ஏந்திய கூற்றினை –5-குரு மா மணிக் குன்றினை நின்ற ஊர் நின்ற நித்திலத் தொத்தினை
6-காற்றினைப் புனலைச் சென்று நாடிக் கண்ண மங்கையுள் கண்டு கொண்டேனே

1–துப்பனைத் துரங்கம் படச் சீறிய தோன்றலைச் –2-சுடர் வான் கலன் பெய்ததோர் செப்பினைத் –3–திருமங்கை மணாளனைத் தேவனைத்
–4-திகழும் பவளத்தொளி யொப்பனை –5-யுலகேழினை   யூழியை ஆழி ஏந்திய கையனை –6–யந்தணர் கற்பினைக் கழுநீர் மலரும் வயல்
கண்ண மங்கையுள் கண்டு கொண்டேனே 

1–திருத்தனைத் –2-திசை நான்முகன் தந்தையைத் –3-தேவதேவனை மூவரில் முன்னிய விருத்தனை–4- விளங்கும் சுடர்ச் சோதியை –
-5-விண்ணை மண்ணினைக் கண்ணுதல் கூடிய அருத்தனை –6-யரியைப் பரி கீறிய அப்பனை யப்பிலார் அழலாய் நின்ற கருத்தனைக் களிவண்டு
அறையும் பொழில் கண்ண மங்கையுள் கண்டேனே

1–வெஞ்சினக் களிற்றை –2–விளங்காய் வீழக்   கன்று வீசிய வீசனை–3- பேய் மகள் துஞ்ச நஞ்சு சுவைத்துண்ட தோன்றலைத் –
-4-தோன்றல் வாளரக்கன் கெடத் தோன்றிய நஞ்சினை –5–அமுதத்தினை நாதனை நச்சுவார் உச்சியில் நிற்கும் நம்பியைக் –
-6–கஞ்சனைத் துஞ்சவஞ்சித்த வஞ்சனைக் கண்ண மங்கையுள் கண்டேனே

1–பண்ணினைப் பண்ணில் நின்றதோர் பான்மையைப் 2–பாலுள் நெய்யினை –3-மாலுருவாய்   நின்ற விண்ணினை 4–விளங்கும்
சுடர்ச் சோதியை வேள்வியை விளக்கின் ஒளி தன்னை 5–மண்ணினை மலையை யலைநீரினை மாலை மா மதியை–
6- மறையோர் தங்கள் கண்ணினைக் கண்கள் ஆர அளவும் நின்று  கண்ண மங்கையுள் கண்டு கொண்டேனே —

1-வாமனன்-2- கற்கி-3- மதுசூதனன் -4-மாதவன்–5-தார் மன்னு தாசரதியாய தட மார்வன்
6–காமன் தன தாதை திருக் கண்ண புரத் தெம்பெருமான் தாம நறுந்துழாய் தாழ்ந்தூதாய் கோற்றும்பீ –

1–ஆமையாகி –2-யரியாகி–3- அன்னமாகி -4-அந்தணர் தம் ஓமமாகி–5- ஊழியாகி உவரி சூழ்ந்த நெடும் புணரிச்
சேம மதிள் சூழ் இலங்கைக் கோன் சிரமும்  கரமும் துணித்து 6-முன் காமன் பயந்தான் கருதுமூர் கண்ண புரம் நாம் தொழுதுமே–

1–மீனோடு ஆமை கேழல் –2-அரி –3–குறளாய் –4–முன்னும் ராமனாய்த் தானாய் பின்னும் ராமனாய்த்–5– தாமோதரனாய்க் –
-6-கற்கியும் ஆனான் தன்னை கண்ண புரத் தடியன்  கலியன் ஒலி செய்த தேனார் இன் சொல் தமிழ் மாலை செப்பப் பாவம் நில்லாதே –

1-மூவரில் முன் முதல்வன் –2-முழங்கார் கடலுள் கிடந்து பூ வள்ருந்தி தன்னுள்  புவனம் படைத்து –3-உண்டு –உமிழ்ந்த–
-4-தேவர்கள் நாயகனைத் –5-திரு மால் இருஞ்சோலை   நின்ற கோவலர் –6-கோவிந்தனைக் கொடியேரிடை கூடுங்கொலோ-

1–பொன்னை–2- மா மணியை –3–யணி யார்ந்ததோர்மின்னை –4-வேங்கடத் துச்சியில் கண்டு போய்
-5-என்னை யாளுடை யீசனை –6- யெம்பிரான் தன்னை  யாம் சென்று காண்டும் தண் காவிலே

1-வானை -2-யார் அமுதம் தந்த வள்ளலைத்–3- தேனை–4- நீள் வயல்  சேறையில் கண்டு போய்
4–ஆனை வாட்டி யருளும் –5–யமரர் தம் கோனை –6–யாம் குடந்தை சென்று காண்டுமே

1–பத்தராவியைப் –2–பான்மதியை –3-யணித் தொத்தை –4-மாலிருஞ்சோலை தொழுது போய்
5–முத்தினை மணியை மணி மாணிக்க வித்தினைச்–6- சென்று விண்ணகர் காண்டுமே –

————–

1–நிதியினைப் –2–பவளத் தூணை –3–நெறிமையால் நினைய வல்லார் கதியினைக் –4–கஞ்சன் மாளக் கண்டு –5-முன்
அண்டம் ஆளும் மதியினை–6– மாலை வாழ்த்தி வணங்கி என் மனத்து வந்த விதியினைக் கண்டு கொண்ட தொண்டனேன் விடுகிலேனே

1–காற்றினைப்— புனலைத்—- தீயைக்–2- கடி மதிள் இலங்கை செற்ற ஏற்றினை–3– யிமயமேய எழில் மணித் திரளை –4-யின்ப
ஆற்றினை –5–யமுதம் தன்னை –6-யவுணன் ஆர் உயிரை உண்ட கூற்றினைக் குணம் கொண்டு உள்ளம் கூறு நீ கூருமாறே –

1-மூவரின் முதல்வனாய யொருவனை –2-உலகம் கொண்ட கோவினைக் –3-குடந்தை மேய குரு மணித் திரளை–4- இன்பப்
பாவினைப் –5-பச்சைத் தேனைப் பைம்பொன்னை -6-யமரர்சென்னிப் பூவினைப் புகழும் தொண்டர் என் சொல்லிப் புகழ்வர் தாமே –

1–இம்மையை –2-மறுமை தன்னை –3-எமக்கு வீடாகி நின்ற மெய்மையை –4-விரிந்த சோலை வியன் திருவரங்கம் மேய
செம்மையைக் –5-கருமை தன்னைத் –6-திருமலை யொருமையானைத் தன்மையை நினைவார் என் தன் தலைமிசை மன்னுவாரே

1-சாபம் தீர்த்த ஒருவனூர் உலகம் ஏத்தும் கண்டியூர் -2- அரங்கம் –3- மெய்யம் –4- கச்சி –5- பேர் –6- மல்லை என்று
மண்டினார் உய்யல் அல்லால் மற்றையார்க்கு உய்யலாமே

———————————————–

1–நீரகத்தாய் –நெடு வரையின் உச்சி மேலாய்–2-நிலாத் திங்கள் துண்டத்தாய் –3-நிறைந்த கச்சி ஊரகத்தாய் –
-4-ஒண் துறை நீர் வெக்கா வுள்ளாய் உள்ளுவார் உள்ளத்தாய் யுலகமேத்தும்–5- காரகத்தாய் கார் வனாத்துள்ளாய் கள்வா
காமரு பூம் காவிரியின் தென்பால் மன்னு பேரகத்தாய்-6- பேராது என் நெஞ்சின் உள்ளாய் பெருமான் உன் திருவடியே பேணினேனே –

1-வங்கத்தால் மா மணி வந்துந்து முந்நீர் மல்லையாய் மதிட்கச்சி யூராய் பேராய் –2-கொங்குத்தார் வளம் கொன்றை யலங்கல் மார்வன்
குலவரையன் மடப்பாவை இடப்பால் கொண்டான் பங்கயத்தாய்–3-பாற்கடலாய் பாரின் மேலாய் –4-பனி வரையின் உச்சியாய் –
-5-பவளவண்ணா எங்குற்றாய்–6- எம்பெருமான் உன்னை நாடி ஏழையேன் இனி இங்கனே உழி தருகிறேனே–

1–பொன்னானாய் பொழில் ஏழும் காவல் பூண்ட புகழானாய் இகழ்வாய தொண்டனேன் நான் என்னானாய் என்னானாய் என்னால் அல்லால்
என்னறிவேன் ஏழையேன் உலகமேத்தும் 2-தென்னானாய் –3-வடவானாய் –4-குடபாலனாய்–5-குணபால மதயானாய் இமையோர்க்கு
என்றும் முன்னானாய் –6-பின்னானார் வணங்கும் சோதி திரு மூழிக் களத்தனாய் முதலானாயே

1–கல்லெடுத்து கன்மாரி காத்தாய் என்னும்–2-காமரு பூம் கச்சி ஊரகத்தாய் என்னும்33-வில்லிறுத்து மெல்லியல் தோள் தோய்ந்தாய் என்னும்
4–வெக்காவில் துயில் அமர்ந்த வேந்தே என்னும்-5-மல்லடர்த்து மல்லரையன் அட்டாய் என்னும்–6-மா கீண்ட கைத்தலத்து என் மைந்தா என்னும்
சொல்லெடுத்து தன் கிளியைச் சொல்லே என்று துணை முலை மேல் துளி சோரச் சோர்கின்றாளே-

1-முளைக் கதிரைக் குறும் குடியுள் முகிலை-2-மூவா மூ வுலகும் கடந்து அப்பால் முதலாய்  நின்ற-3-அளப்பரிய ஆராமுதை யரங்கமேய
யந்தணனை 4-யந்தணர் தம் சிந்தையானை-5-விளக்கொளியை மரகதத்தைத் -6-திருத் தண் காவில் வெக்காவில் திருமாலைப்
பாடக் கேட்டு வளர்த்ததனால் பயன் பெற்றேன் வருக வென்று மடக்கிளியைக் கை கூப்பி வணங்கினாளே –

1–கன்று மேய்த்து இனிது உகந்த காளாய் என்றும்-2-கடி பொழில் சூழ் கணபுரத்து என் கனியே என்றும்–3-மன்ற மரக் கூத்தாடி மகிழ்ந்தாய் என்றும்
4-வட திருவேங்கடம் மேய மைந்தா என்றும்-5-வென்று அசுரர் குலம் களைந்த வேந்தே என்றும்-6-விரி பொழில் சூழ் திரு நறையூர் நின்றாய் என்றும்
துன்று குழல் கரு நிறத்து என் துணையே என்றும் துணை முலை மேல் துளி சோரச் சோர்கின்றாளே

1-கார் வண்ணம் திரு மேனி -2-கண்ணும் வாயும்-3-கைத்தலமும் அடி இணையும் கமல வண்ணம்-3-பார்வண்ண மட மங்கை பத்தர் பித்தர்
பனி மலர் மேல் பாவைக்கு பாவம் செய்தேன் ஏர் வண்ணம் என் பேதை என் சொல் கேளாள் -4–எம்பெருமான் திருவரங்கம் எங்கே என்னும்
6-நீர் வண்ணன் நீர் மலைக்கே போவேன் என்னும் இது வன்றோ நிறை வழிந்தார் நிற்குமாறே

1-வாளரக்கன் செல்வம் மாளத் தென்னிலங்கை முன் மலங்கச் செந்தீ யொல்கிப் -போராளன் –2-ஆயிரம் தோள் வாணன் மாளப்
-3-பொரு கடலை யரண் கடந்து புக்கு மிக்க பாராளன் -4-பாரிடந்து பாரையுண்டு பாருமிழ்ந்து -5-பாரளந்து பாரை யாண்ட
பேராளன் 6-பேரோதும் பெண்ணை மண் மேல் பெரும் தவத்தள் என்றல்லால் பேசலாமே –

1–மின்னிலங்கு திருவுருவும் –2-பெரிய தோளும் –3-கரி முனிந்த கைத்தலமும் –4-கையும் வாயும் தன்னலர்ந்த நறுந்துழாயின் மலரின் கீழே
5—தாழ்ந்திலங்கு மகரம் சேர் குழையும் காட்டி என்னலனும் என்னிறைவும் என் சிந்தையும் என் வளையும் கொண்டு என்னை ஆளும் கொண்டு
பொன்னலர்ந்த நறும் செருந்திப் பொழிலினூடே–6- புனலரங்க மூரென்று போயினாரே

—————

அரவம் அடல் வேசம் ஆன் குருந்தம் புள் வாய் குரவை குட முலை மற்குன்றம் கரவின்றி
விட்டு இறுத்து மேய்த்து ஒசித்துக் கீண்டு கோத்து ஆடி உண்டு எடுத்த செங்கண் அவன்

——–

பயின்றது அரங்கம் –2- திருக்கோட்டி –3-பன்னாள் பயின்றதுவும் வேங்கடமே —
4- பன்னாள் பயின்றது அணி திகழும் சோலை –5- அணி நீர் மலையே –6- மணி திகழும் வண் தடக்கை மால்

தமருள்ளும் –1-தஞ்சை –2-தலையரங்கம்–3- தண்கால் தமருள்ளும் –4-தண் பொருப்பு வேலை
தமருள்ளும் –5-மா மல்லை –கோவல்–6– மதிள் குடந்தை என்பரே ஏவல்ல வெந்தைக்கிடம்

1–அத்தியூரான் –2-புள்ளையூர்வான் –3-அணி மணியின் துத்தி சேர் நாகத்தின் மேல் துயில்வான்
–4-முத்தீ மறையாவான் –5–மா கடல் நஞ்சுண்டான் தனக்கும் இறையாவான் –6-எங்கள் பிரான்

1-எங்கள் பெருமான் –2- இமையோர் தலைமகன் நீ –3- செங்கண் நெடுமால் –4- திரு மார்பா
4- பொங்கு பட மூக்கின் ஆயிரவாய்ப் பாம்பனை மேல் சேர்ந்தாய் –6- குடமூக்குக் கோயிலாகக் கொண்டு

1- மாலே –2- நெடியோனே –3- கண்ணனே –4- விண்ணவர்க்கு மேலா –5- வியன் துழாய்க் கண்ணியனே –
6-மேலால் விளவின் காய் கன்றினால் வீழ்த்தவனே என்தன் அளவன்றால் யானுடைய அன்பு –

——-

1- திருக் கண்டேன் –2- பொன் மேனி கண்டேன் –3- திகழும் அருக்கன் அணி நிறமும் கண்டேன் –4- செருக்கிளரும்
பொன்னாழி கண்டேன் –5-புரி சங்கம் கைக் கண்டேன் –6- என்னாழி வண்ணன் பால் இன்று

1- மனத்துள்ளான் –2- மா கடல் நீருள்ளான் –3- மலராள் தனத்துள்ளான் –4- தண் துழாய் மார்பன் –
5- சினத்துச் செரு நருகச் செற்று உகந்த –6- தேங்கோத வண்ணன் வரு நரகம் தீர்க்கும் மருந்து

1–மருந்தும் –2- பொருளும் –3- அமுதமும் தானே –4- திருந்திய செங்கண் மால் ஆங்கே
பொருந்தியும் –4 நின்று உலகம் உண்டும்–5– உமிழ்ந்தும் -6- நீர் ஏற்றும் மூவடியால் அன்று உலகம் தாயோன் அடி

1- கண்ணும் கமலம் –2- கமலமே கைத்தலமும் –3- மண் அளந்த பாதமும் மற்றவையே —
எண்ணில் -4- கரு மா முகில் வண்ணன் –5- கார்க்கடல் நீர் வண்ணன் –6- திரு மா மணி வண்ணன் தேசு

1-நன்கோதும் நால் வேதத்துள்ளான்-2 –நற விரியும் பொங்கோத அருவிப் புனல் வண்ணன் –3-சங்கோதப்
பாற் கடலான் –4–பாம்பணையின் மேலான்–5- பயின்று உரைப்பார் -நூற் கடலான் –6-நுண்ணறிவினான்

1-சிறந்த வென் சிந்தையும் –2- செங்கண் அரவும் –3- நிறைந்த சீர் நீள் கச்சியுள்ளும் —
உறைந்ததும் –4-வேங்கடமும் –5-வெக்காவும் –6-வேளுக்கைப் பாடியுமே தாம் கடவார் தண் துழாயார்

1–கைய கனலாழி–2– கார்க்கடல் வாய் வெண் சங்கம்–3– வெய்ய கதை –4–சார்ங்கம்–5– வெஞ்சுடர் வாள்–
செய்ய படை –6-பரவை பாழி பனி நீருலகம் அடி யளந்த மாயரவர்க்கு

1-விண்ணகரம் -2- வெக்கா -3-விரிதிரை நீர் வேங்கடம் மண்ணகரம்–4- மா மாட வேளுக்கை
–5-மண்ணகத்த தென் குடந்தை –6-தேனார் திருவரங்கம் தென் கோட்டி தன குடங்கை நீர் ஏற்றான் தாழ்வு

—————————————–

1-நீயே யுலகெல்லாம் –2- நின்னருளே நிற்பனவும் –3- நீயே தவத் தேவ தேவனும் –3- நீயே
ஏறி சுடரும் –4- மால் வரையும் –5- எண் திசையும் —6-அண்டத்து இரு சுடருமாயவிவை

1- அழகியான் தானே –2- அரியுருவான் தானே –3- பழகியான் தானே பணிமின் –4- குழவியாய்த் தானே
ஏழ் உலகுக்கும் 5- தன்மைக்கும் தன்மையனே –6- மீனாய் உயிர் அளிக்கும் வித்து

1- நாகத்தணைக் குடந்தை –2-வெக்கா –3-திரு வெவ்வுள் –4-நாகத்தணை யரங்கம் –5–பேரன்பில்–
6- நாகத் தணைப் பாற் கடல் கிடக்கும் ஆதி நெடுமால் அணைப்பார் கருத்தனாவான்

தரித்து இருந்தேனாகவே தாரா கணப் போர் விரித்து உரைத்த வென்நாகத் துன்னை
-1- தெரித்து -2- எழுதி 3- வாசித்தும் -4- கேட்டும் -5- வணங்கி –6- வழி பட்டும் பூசித்தும் போக்கினேன் போது

போதான இட்டு இறைஞ்சி ஏத்துமினோ 1- பொன் மகரக் காதானை –2- ஆதிப் பெருமானை –3- நாதானை —
5- நல்லானை நாரணனை –6- நம் ஏழ் பிறப்பு அறுக்கும் சொல்லானை சொல்லுவதே சூது

இனி அறிந்தேன் ஈசற்கும் நான்முகற்கும் தெய்வம் -2-இனி அறிந்தேன் எம்பெருமான் உன்னை –3- இனி அறிந்தேன்
காரணன் நீ –4- கற்றவை நீ –5- கற்பவை நீ –6- நற் கிரிசை நாரணன் நீ நன்கு அறிந்தேன் நான்

————–

1-செக்கர் மா முகில் உடுத்து மிக்க செம் சுடர் பரிதி சூடி அம் சுடர் மதியம் பூண்டு பல சுடர் புனைந்த பவள செவ்வாய்
2-பசும் சோதி மரகத குன்றம் கடலோன் கை மிசை கண் வளர்வது போல் பீதக ஆடை முடி பூண் முதலா மேதகு பல் கலன் அணிந்து
3-சோதி வாயவும் கண்ணவும் சிவப்ப மீது இட்டு பச்சை மேனி மிக பகைப்ப நச்சு வினை கவர் தலை அரவின் அமளி ஏறி
எரி கடல் நடுவுள் அரி துயில் அமர்ந்து 4-சிவன் அயன் இந்திரன் இவர் முதல் அனைத்தோர் தெய்வ குழாங்கள் கை தொழ கிடந்த
5-தாமரை வுந்தி தனி பெரு நாயக -6-மூ வுலகு அளந்த சேவடியோயே –

1–மா முதல் அடி போது ஓன்று கவிழ்த்து அலர்த்தி மண் முழுதும் அகப்படுத்து ஒண் சுடர் அடி போது–2- ஓன்று விண் செலீ இ
3- நான் முகப்பு தேள் நாடு வியந்து உவப்ப வானவர் முறை முறை வழி பட நெறீ இ தாமரை காடு மலர்க் கண்ணொடு 4-கனி வாய் உடையதுமாய்-
-5- இரு நாயிறு ஆயிரம் மலர்ந்தன்ன –6-கற்பகக காவு பற்பல வன்ன முடி தோள் ஆயிரம் தழைத்த நெடியோய் கல்லது அடியதோ வுலகே

———-

1-நின்றும்–2- இருந்தும்-3- கிடந்தும்-4- திரிதந்தும் ஒன்றும் ஒவாற்றான் –5-என் நெஞ்சு அகலான்
-6-அன்று அங்கை வன்புடையால் பொன் பெயரோன் வாய் தகர்த்து மார்விடந்தான் அன்புடையான் அன்றே அவன்

1-பாருண்டான் –2-பாருமிழ்ந்தான் –3- பாரிடந்தான் –4- பாரளந்தான் -5- பாரிடம் முன் படைத்தான் என்பரால்
-5-கவையில் மனத்துயரவைதிருந்து வாழ்த்தார்க்கு உண்டோ மனத் துயரை மாய்க்கும் வகை –

————-

1–ஒத்தார் மிக்காரை இலையாய மா மாயா –2- ஒத்தாய் எப்பொருட்கும் -4-உய்ரிராய் –4- என்னைப் பெற்ற அத்தாயாய்த் –
5– தந்தையாய் -6- அறியாதன வறிவித்த அத்தா நீ செய்தன அடியேன் அறியேனே –

1-முன் நல் யாழ் பயில் நூல் நரம்பின் முதிர் சுவையே -2- பன்னலார் பயிலும் பரனே -பவித்திரனே —
3- கன்னலே அமுதே –5- கார் முகிலே –6- என் கண்ணா நின்னலால் இலேன் காண் என்னை நீ குறிக் கொள்ளே

1- திருவுடம்பு வான் சுடர் -2- செந்தாமரைக் கண் கை கமலம் -3- திருவிடமே மார்பம் –4- அயனிடமே கொப்பூழ்
5- ஒருவிடமும் எந்தை பெருமாற்கு அரனேயோ –6-ஒரு விடம் ஓன்று இன்றி என்னுள் கலந்தானுக்கே

என்னுள் கலந்தவன் செங்கனி வாய் செங்கமலம் -2- மின்னும் சுடர் மலைக்குக் கண் –3- பாதம் –5- கை கமலம்
6–மன்னும் முழு வேழ் உலகும் வயிற்றினுள தன்னுள் கலவாதது எப்பொருளும் தான் இலையே

1–வைகுந்தா –2- மணி வண்ணனே –3- என் பொல்லாத் திருக் குறளா –4-என்னுள் மன்னி வைகும் வைகல் தோறும் அமுதாய வானேறே –
5- செய்குந்தா வரும் தீமை யுன்னடியார்க்குத் தீர்த்து -6- அசுரர்க்குத் தீமைகள் செய்குந்தா உன்னை நான் பிடித்தேன் கொள் சிக்கெனவே

1- எந்தாய் –2- தண் திரு வேங்கடத்துள் நின்றாய் –3- இலங்கை செற்றாய் –4- மராமரம் பைந்தாள் ஏழுருவ ஒரு வாளி கோத்த வில்லா-
5- கொந்தார் தண் அம துழாயினாய் அமுதே உன்னை என்னுள்ளே குழைத்த -6- வெம் மைந்தா வானேறே இனி எங்குப் போகின்றதே

1- நாரணன் -2-முழுவேழ் உலகுக்கும் நாதன் -3- வேத மயன்–4- காரணம் கிரிசை கருமம் இவை முதல்வன் -5- எந்தை
சீர் அணங்கு அமரர் பிறர் பலரும் தொழுது ஏத்த நின்று 6- வாரணத்தை மருப்பு ஒசித்த பிரான் என் மாதவனே

1-வாமனன் –2- என் மரகத வண்ணன் –3- தாமரைக் கண்ணினன் –4- காமனைப் பயந்தாய் –என்று என்று உன் கழல் பாடியே பணிந்து
5-தூ மனத் தனனாய்ப் பிறவித்துழதி நீங்க என்னைத் தீ மனம் கெடுத்தாய் உனக்கு என் செய்கேன் -6- என் சிரீதரனே

1–கிடந்து இருந்து நின்று அளந்து –2-கேழலாய்க் கீழ்ப் புக்கு இடந்திடும் –3-தன்னுள் கரக்கும் –4-உமிழும்
5–தடம் பெரும் தோள் ஆரத் தழுவும் பாரென்னும் மடந்தையை –6-மால் செய்கின்ற மால் ஆர் காண்பாரே

1-புகழு நல்லொருவன் என்கோ -பொருவில் சீர்ப் பூமி என்கோ –3- திகழும் தண் பரவை என்கோ –4-தீ என்கோ வாயு வென்கோ
-5-திகழும் ஆகாசம் என்கோ –6-நீள் சுடர் இரண்டும் என்கோ இகழ்வில் இவ்வனைத்தும் என்கோ கண்ணனைக் கூவுமாறே

1-பங்கயக் கண்ணன் என்கோ பவளச் செவ்வாயன் என்கோ –2- அங்கதிர் அடியன் என்கோ — அஞ்சன வண்ணன் என்கோ —
3- செங்கதிர் முடியன் என்கோ –4- திரு மறு மார்வன் என்கோ –5-சங்கு சக்கரத்தான் என்கோ –6-சாதி மாணிக்கத்தையே

1-சாதி மாணிக்கம் என்கோ–2- சாவி கொள் பொன் முத்தம் என்கோ –3- சாதி நல வயிரம் என்கோ –4- தவிவில் சீர் விளக்கம் என்கோ –
5-ஆதி யாம் சோதி என்கோ –ஆதி யாம் புருடன் என்கோ -6- ஆதுமில் காலத்து எந்தை அச்சுதன் அமலனையே –

1- அச்சுதன் அமலன் என்கோ –2- அடியவர் வினை கெடுக்கும் நச்சு மா மருந்தம் என்கோ –3- நலம் கடல் அமுதம் என்கோ –
4- அச்சுவைக் கட்டி என்கோ –அரு சுவை யடிசில் என்கோ -5- நெய்ச்சுவைத் தேறல் என்கோ -கனி என்கோ பால் என்கோ –

1- பால் என்கோ நான்கு வேதப் பயன் என்கோ சமய நீதி நூல் என்கோ –2- நுடங்கு கேள்வியிசை என்கோ -இவற்றுள் நல்ல மேல் என்கோ –
3- வினையின் மிக்க பயன் என்கோ -4- கண்ணன் என்கோ –மால் என்கோ –5- மாயன் என்கோ –6- வானவர் ஆதியையே –

1- வானவர் ஆதி என்கோ –2- வானவர் தெய்வம் என்கோ –3- வானவர் போகம் என்கோ –வானவர் முற்றும் என்கோ –
4-ஊனமில்செல்வம் என்கோ -5-ஊனமில் ஸ்வர்க்கம் என்கோ –6-ஊனமில் மோக்கம் என்கோ –ஒளி மணி வண்ணனையே

1- கண்ணனை –2- மாயன் தன்னைக் கடல் கடைந்து அமுதம் கொண்ட அண்ணலை –3-அச்சுதனை —4-அனந்தனை -5-அனந்தன் தன மேல்
நண்ணி நன்குறை கின்றானை -6- ஞாலம் உண்டு உமிழ்ந்த மாலை எண்ணுமாறு அறிய மாட்டேன் யாவையும் யாவரும் தானே

1- முடியானே –2- மூவுலகும் தொழுது ஏத்தும் சீரடியானே –3- ஆழ கடலைக் கடைந்தாய் –4- புள்ளூர் கொடியானே –
5- கொண்டால் வண்ணா –6- அண்டத்து உம்பரில் நெடியானே என்று கிடக்கும் என் நெஞ்சமே

1-ஏக மூர்த்தி –2-இரு மூர்த்தி –3- மூன்று மூர்த்தி –4- பல மூர்த்தி யாகி –5-ஐந்து பூதமாய் இரண்டு சுடராய் உருவாகி
-6-நாகமேறி நடுக் கடலுள் துயின்ற நாராயணனே உன் ஆகமுற்றும் அகத்தடக்கி ஆவியல்லல் மாய்த்ததே

1- உண்டு உமிழ்ந்தும் –2-கடந்தும் இடந்தும்–3- கிடந்தும் நின்றும் –4–கொண்ட கோலத்தோடு வீற்று இருந்தும் –5–மணம் கூடியும்
-6-கண்ட வாற்றால் தனதே யுலகு என நின்றான் தன்னை வண் தமிழ் நூற்க நோற்றேன் அடியார்க்கு இன்ப மாரியே

1- கடல் ஞாலம் செய்தேனும் யானே என்னும் –2- கடல் ஞாலம் ஆவேனும் யானே என்னும் -3- கடல் ஞாலம் கொண்டேனும் யானே என்னும்
4- கடல் ஞாலம் கீண்டேனும் யானே என்னும் -5- கடல் ஞாலம் உண்டேனும் யானே என்னும் -6- கடல் ஞாலத்து ஈசன் வந்து ஏறக் கொலோ
கடல் ஞாலத்தீற்கு இவை என் சொல்லுகேன் கடல் ஞாலத்து என் மகள் கற்கின்றனவே

1-கற்கும் கல்விக்கு எல்லையிலேனே என்னும் –2- கற்கும் கல்வியாவேனும் யானே என்னும் –3- கற்கும் கல்வி செய்வேனும் யானே என்னும் —
4கர்கும் கல்வி தீர்ப்பேனும் யானே என்னும் -5- கற்கும் கல்விச் சாரமும் யானே என்னும் -6-கற்கும் கல்வி நாதன் வந்தேறக் கொலோ –
கற்கும் கல்வியீர்க்கு இவை ஏன் சொல்லுகேன் கற்கும் கல்வி என் மகள் கான்கின்றனவே –

1-காண்கின்ற நிலம் எல்லாம் யானே என்னும் –2- காண்கின்ற விசும்பு எல்லாம் யானே என்னும் –3-காண்கின்ற வெந்தீ எல்லாம் யானே என்னும் –
4- காண்கின்ற இக்காற்று எல்லாம் யானே என்னும் -5- காண்கின்ற கடல் எல்லாம் யானே என்னும் -6- காண்கின்ற கடல் வண்ணர் ஏறக் கொலோ

1-செய்கின்ற குத்தி எல்லாம் யானே என்னும் -2- செய்கின்றனகளும் யானே என்னும் -3- செய்து முன் இறந்ததுவும் யானே என்னும்
4- செய்கைப் பயன் உன்பெனும் யானே என்னும் -5-செய்வார்களைச் செய்வேனும் யானே என்னும் -6-செய்ய கமலக் கண்ணன் வந்து ஏறக் கொலோ

1-திறம்பாமல் மண் காக்கின்றேன் யானே என்னும் –2-திறம்பாமல் மலை எடுத்தேனும் யானே என்னும் -3- திறம்பாமல் அசுரரைக் கொன்றேனே யானே என்னும்
4-திறம் காட்டி அன்று ஐவரைக் காத்தேனே யானே என்னும்
5- திறம்பாமல் கடல் கடைந்தேனும் யானே என்னும் -6- திறம்பாத கடல் வண்ணர் ஏறக் கொலோ

1-இனவேய் மலை ஏந்தினேன் யானே என்னும் -2-இன வேறுகள் செற்றேனும் யானே என்னும் -3-இன வான் கன்று மேய்த்தேனும் யானே என்னும்
4- இனவா நிரை காத்தேனும் யானே என்னும் -5-இனவாயர் தலைவனும் யானே என்னும் -6- இனத்தேவர் தலைவன் வந்து ஏறக் கொலோ

1-உற்றார்கள் எனக்கு இல்லை யாரும் என்னும் -2- உற்றார்கள் எனக்கு இங்கு எல்லாரும் என்னும் -3- உற்றார்களைச் செய்வேனும் யானே என்னும் –
4- உற்றார்களை அழிப்பேனும் யானே என்னும் -5-உற்றார்களுக்கு உற்றேனும் யானே என்னும் -6- உற்றார் இலி மாயன் வந்து ஏறக் கொலோ

1-உரைக்கின்ற முக்கட்பிரான் யானே என்னும் -2-உரைக்கின்ற திசைமுகன் யானே என்னும் -3- உரைக்கின்ற அமரரும் யானே என்னும்
4- உரைக்கின்ற அமரர் கோன் யானே என்னும் –5-உரைக்கின்ற முனிவரும் யானே என்னும் -6- உரைக்கின்ற முகில் வண்ணன் வந்து ஏறக் கொலோ

1- கொடிய வினை யாதுமிலேனே என்னும் -2-கொடிய வினை யாவேனும் யானே என்னும் –3-கொடிய வினை செய்வேனும் யானே என்னும் –
4-கொடிய வினை தீர்ப்பேனும் யானே என்னும் — 5-கொடியான் இலங்கை செற்றேனும் யானே என்னும் –6- கொடிய புள்ளுடையவன் ஏறக் கொலோ

1- கோலம் கொள் ச்வர்க்கமும் யானே என்னும் -2- கோலமில் நரகமும் யானே என்னும் -3-கோலம் திகழ் மோக்கமும் யானே என்னும்
4- கோலம் கொள் உயிர்களும் யானே என்னும் -5-கோலம் கொள் தனி முதல் யானே என்னும் -6-கோலம் கொள் முகில் வண்ணன் ஏறக் கொலோ

1-புள்ளின் வாய் பிளந்தாய் –2-மருதிடை போனாய் –3- எருது ஏழ் அடர்த்த –4-என் கள்ள மாயவனே –5- கரு மாணிக்கச் சுடரே –
6- தெள்ளியார் திரு நான்மறைகள் வல்லார் மலி தண் சிரீ வர மங்கையுள் இருந்த எந்தாய் -அருளாய் உய்யுமாறு எனக்கே

1- எம்மானே –2 என் வெள்ளை மூர்த்தி –3- என்னை யாள்வானே –4- எம்மா வுருவும் வேண்டுமாற்றால் ஆவாய் –5- எழில் ஏறே –
6- செம்மா கமலம் செழு நீர் மிசைக் கண் மலரும் திருக் குடந்தை அம்மா மலர்க் கண் வளர்கின்றானே என் நான் செய்கேனே

1- அரி ஏறே –2-என்னம் பொற் சுடரே –3- செங்கண் கரு முகிலே -4- ஏறியே –5- பவளக் குன்றே –6- நால் தோள் எந்தாய் உனதருளே
பிரியாவடிமை என்னைக் கொண்டே குடந்தைத் திருமாலே -தரியேன் இனி உன் சரணம் தந்து என் சன்மம் களையாயே-

1- என்னப்பன் –2- எனக்கு ஆருயிராய் –3-என்னைப் பெற்றவளாய் -3- பொன்னப்பன் மணியப்பன் முத்தப்பன் -4-என்னப்பனுமாய் –
5– மின்னப் பொன் மதிள் சூழ் திரு விண்ணகர் சேர்ந்த வப்பன் –6-தன்னொப்பார் இல்லப்பன் தந்தனன் தனதாள் நிழலே

1- விண் மீது இருப்பாய் –2- மலை மேல் நிற்பாய் -3- கடல் சேர்ப்பாய் –4- மண் மீது உழல்வாய் -5- இவற்றுள் எங்கும் மறைந்து உறைவாய்
எண் மீது இயன்ற புற வண்டத்தாய் -6- எனதாவி உள் மீதாடி உருக்காட்டாதே ஒளிப்பாயோ

1- வண்ணம் அருள் கொள் அணி மேக வண்ணா –2-மாய வம்மானே –3-எண்ணம் புகுந்து தித்திக்கும் அமுதே -4- இமையோர் அதிபதியே
5- தெண்ணல் அருவி மணி பொன் முத்து அலைக்கும் திரு வேங்கடத்தானே -6- அண்ணலே உன்னடி சேர அடியேற்கு ஆவா வென்னாயே

1- அடியேன் மேவி யமர்கின்ற வமுதே –2- இமையோர் அதிபதியே –3- கொடியாவடு புள்ளுடையானே –4- கோலக் கனிவாய்ப் பெருமானே
5- செடியார் வினைகள் தீர் மருந்தே –6- திரு வேங்கடத்து எம்பெருமானே -நொடியார் பொழுதும் உனபாதம் காண நோலா தாற்றேனே

1- வந்தாய் போலே வாராதே –2- வாராதே போல் வருவானே –3- செந்தாமரைக் கண் செங்கனி வாய் –4- நால் தோள் அமுதே –5-எனதுயிரே
6-சிந்தாமணிகள் பகரல்லைப் பகல் செய் திரு வேங்கடத்தானே -அந்தோ அடியேன் உனபாதம் அகலகில்லேன் இறையுமே

1- அகலகில்லேன் இறையும் என்று அலர் மேல் மங்கை யுறை மார்பா –2- நிகரில் புகழாய் –4- உலகம் மூன்றுடையாய் –5- என்னை யாள்வானே-
-6-நிகரில் அமரர் முனிக் கணங்கள் விரும்பும் திரு வேங்கடத்தானே புகல் ஒன்றில்லா அடியேன் உன்னடிக் கீழ் அமர்ந்து புகுந்தேனே

1- பண்ணுளாய் –2- கவி தன்னுளாய்–3- பத்தியினுள்ளாய்–4- பரமீசனே –5- வந்து எண் கண்ணுளாய்–6- நெஞ்சுளாய் -சொல்லுளாய் ஓன்று சொல்லாயே

1- வட்கிலள் இறையும் மணிவண்ணா என்னும் வானமே நோக்கும் மையாக்கும்-2- உட்குடையசுரர் உயிர் எல்லாம் யுண்ட ஒருவனே என்னும் உள்ளுருகும் 3- கட்கிலீ-4- உன்னைக் காணுமாறு அருளாய் –5-காகுத்தா கண்ணனே என்னும் -6- திட்கொடி மதிள் சூழ் திருவரங்கத்தாய் இவள் திறத்து என் செய்திட்டாயே

1- மையல் செய்து என்னை மனம் கவர்ந்தானே என்னும் –2- மா மாயனே என்னும் –3- செய்ய வாய் மணியே என்னும்
4- தண் புனல் சூழ் திருவரங்கத்து உள்ளாய் என்னும்-5– வெய்ய வாள் தண்டு சங்கு சக்கரம் வில்லேந்தும் விண்ணோர் முதல் என்னும் –
-6- பை கொள் பாம்பணையாய் இவள் திறத்து அருளாய் பாவியேன் செயற் பாலதுவே

1- பால துன்பங்கள் இன்பங்கள் படைத்தாய் –2- பற்றிலார் பற்ற நின்றானே –3- கால சக்கரத்தாய் –4- கடல் இடம் கொண்ட கடல் வண்ணா –
கண்ணனே என்னும் 5– சேல் கொள் தண் புனல் சூழ் திருவரங்கத்தாய் என்னும் – 6- என் தீர்த்தனே என்னும்
மா மழைக் கண் பனி மல்க விருக்கும் என்னுடைக் கோமளக் கொழுந்தே

1- என் திருமகள் சேர் மார்வனே என்னும் –2- என்னுடைய யாவியே என்னும் -3- நின் திரு வெயிற்றால் இடந்து நீ கொண்ட நிலமகள் கேள்வனே என்னும் –
4- அன்று உரு வேழும் தழுவி நீ கொண்ட -5-ஆய்மகள் அன்பனே என்னும் -6- தென் திருவரங்கம் கோயில் கொண்டானே தெளிகிலேன் முடிவிலள் தனக்கே

1- பெரியவப்பனைப் –2- பிரமன் அப்பனை –3- உருத்திரன் அப்பனை –4- முனிவர்க்கு உரிய அப்பனை –5- அமரர் அப்பனை
–6- உலகுக்கோர் தனி அப்பன் தன்னை

1- மாலரி –2- கேசவன் –3- நாரணன் –4- சீ மாதவன் –5- கோவிந்தன் –6- வைகுந்தன் என்று என்று ஓலமிட வென்னைப் பண்ணி விட்டிட்டு

1-திருச் செங்குன்றூரில் திருச் சிற்றாறு அதனுள் கண்ட அத்திருவடி என்றும் —2-திருச் செய்ய கமலக் கண்ணும் செவ்வாயும் செவ்வடியும் செய்ய கையும் –
3- திருச் செய்ய கமல உந்தியும் –4- செய்ய கமல மார்பும் -5- செய்ய உடையும் -6- திருச் செய்ய முடியும் ஆரமும் படையும் திகழ என் சிந்தை உளானே –

1- தேனை –2- நன்பாலைக் –3- கன்னலை –4- யமுதைத் -4-திருந்து உலகுண்ட அம்மானை -5-வான நான்முகனை மலர்ந்த தண்
கொப்பூழ் மலர் மிசைப் படைத்த மாயோனை –6- கோனை

கரு மாணிக்க மலை மேல் மணித் தடம் தாமரைக் காடுகள் போல் 1- திரு மார்வு –2- வாய் –3- கண் –4- கை –
-5- உந்தி –6- காலுடை யாடைகள் செய்ய பிரான் திருமால் எம்மான்

1- சார்வே தவ நெறிக்கு தாமோதரன் தாள்கள் –2-கார்மேக வண்ணன் –3- கமல நயனத்தன்
-4- நீர் வானம் மண் எரி காலாய் நின்ற –5- நேமியான் -6- பேர் வானவர்கள் பிதற்றும் பெருமையனே

1- தானேயாகி நிறைந்து எல்லா வுலகும் உயிரும் தானேயாய்-2- தானேயான் என்பானாகித் –3- தன்னைத் தானே துதித்து –
4- எனக்குத் தேனே –5- பாலே கன்னலே யமுதே –6- திரு மால் இரும் சோலை கோனே யாகி நின்று ஒழிந்தான் என்னை முற்றும் உயிர் உண்டே –

1- முனியே –2- நான் முகனே –3- முக்கண் அப்பா –4- என் பொல்லாக் கனி வாய்த் தாமரைக் கண் கரு மாணிக்கமே –
-5-என் கள்வா-6- தனியேன் ஆருயிரே என் தலை மிசையாய் வந்திட்டு இனி நான் போகல ஒட்டேன் ஒன்றும் மாயம் செய்யேல் என்னையே

——-

1- நின்ற வண் கீர்த்தியும்-2- நீள் புனலும்-3- நிறை வேங்கடப் பொற் குன்றமும் -4-வைகுண்ட நாடும் -5-குலவிய பாற் கடலும் உன் தனக்கு
எத்தனை இன்பம் தரும் 6- உன்னிணை மலர்த் தாள் என் தனக்கும் அது இராமானுச இவை ஈந்து அருளே

——

கந்தாடை அப்பன் திருவடிகளே சரணம்
பெரியவாச்சான் பிள்ளை திருவடிகளே சரணம் –
ஆழ்வார்கள் திருவடிகளே சரணம்
ஆசார்யர்கள் திருவடிகளே சரணம்
பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம் –