திருப்பாவை — மாலே மணி வண்ணா – வியாக்யானம் .தொகுப்பு –

அவதாரிகை –

உங்களுக்கு அபேஷிதம் என் -என்ன–நோன்புக்கு வேண்டும் உப கரணங்களையும் அபேஷிக்கிறார்கள் –
கிருஷ்ண சம்ச்லேஷ ரச உத்சாகரான இவர்கள்–இவற்றை அபேஷிக்கைக்கு அடி -என் என்னில்
அந்த சம்ச்லேஷத்துக்கு ஏகாந்தமான நோன்பை பிரச்தாவிக்கையாலும்–கிருஷ்ணன் முகத்தை வெளியிலே காண்கைக்கு ஹேதுவாகையாலும் –
அவனுடைய திரு நாமங்களை வாயாரச் சொல்லுகைக்கு ஹேதுவாகையாலும்–இடையர் பக்கல் உபகார ச்ம்ருதியாலும்
நோன்புக்கு அங்கங்களை வேண்டிக் கொள்கிறார்கள்-

மாலே மணி வண்ணா மார்கழி நீராடுவான்
மேலையார் செய்வனகள் வேண்டுவன கேட்டியேல்
ஞாலத்தை எல்லாம் நடுங்க முரல்வன
பாலன்ன வண்ணத்து பாஞ்ச சன்னியமே
போல்வன சங்கங்கள் போய்ப் பாடுடையனவே
சாலப் பெரும்பறையே பல்லாண்டிசைப்பாரே
கோல விளக்கே கொடியே விதானமே
ஆலினிலையாய் அருளேலோ ரெம்பாவாய்-

மாலே-

முன்பு -நாராயணனே நமக்கே பறை தருவான் -என்று-அபரிச்சேத்யமான மேன்மையையும் நினைத்து இருந்தார்கள் –
இப்போது இத்தலைக்கு –வாத்சல்யமே ஸ்வரூபம் என்று நிலை இட்டார்கள் –
சரணாகதவத்சல -என்று ஸ்ரீ ராமாயணத்துக்கு உள்ளீடான பிரதான குணத்தை பிராட்டி நிலை இட்டாள்
மகா பாரதத்துக்கு உள்ளீடான வ்யாமோஹ குணத்தை –மாலே -என்கிற சம்போதனத்தாலே இவர்கள் நிலை இட்டார்கள் –
இவர்கள் பேச்சை கேட்ட பின்பு –முந்தியிலும் பெரும் பித்தனானபடி —
அவனை கண்ட வாறே–தங்கள் வ்யாமோஹம் குழப்படி -குதிரை குழம்பு அடி நீர் போலே
அவன் வ்யாமோஹம் கடல் போலே -பிச்சு ஒரு வடிவு கொண்டால் போலே–மையல் வேட்கை ஆசை அரங்கனாகிய பித்தன் –மாலே
பார்க்கும் முன்பு துடிக்க விட்டானே தாங்கள் ஆசைப் பட்டவாறு சொல்லிப் போந்தார்கள்
நாங்கள் தெளிந்து நோன்பு நோற்று வந்தோம்–நோற்கவும் ஷமன் இல்லாமல் உறங்கி மயங்கி இருக்க
அனந்தாழ்வான் எம்பெருமானார் சரம திருமேனி காண வர–அபவரத ஸ்நானம் வடதிருக்கவேரி செய்ய
கூட வந்தவர் மரம் ஏறி விழ பார்த்தவர்–கேட்ட பின்பும் பிராணன் தரித்து–மரம் ஏற பலமும் இருந்து
கால் கை தான் உடையும் -நாச்சியார் திருமொழி ஐதிகம்–கண்ணன் நோற்கவும் ஷமன் இன்றி மோஹித்து இருக்க
நாராயணன் பையத் துயின்ற பரமன் மேன்மை எல்லாம் -இடு சிவப்பு -மருதாணி–நீர்மை -பிரகிருதி வாத்சல்யமே -அன்பே –

மாலே -மாலை உடையவனே சொல்லாமல் அன்பே–அன்பு வேற அவன் வேற இல்லை

பெருமாள் -ரகு குலத்தில் உள்ளார் ராவணன் பின் பிறந்தாரை–ராவணனை ஆசைப் படுகிறவர் அவன் தம்பியாவது கிடைக்கப் பெற்றோமே
இதுவே இரண்டு தலைக்கும் வாசி —ஒரு மாசம் ஜீவியேன் -ஒரு ஷணம் ஜீவியேன்-இவன் நிலை –
ஆசார்யர்-பிராட்டி பெருமை தான் இத்தால் காட்டி–இழந்த வஸ்துவின் பெருமை–காசை இழந்தவன் மணியை இழந்தவன் –
வாரிக் கொண்டு உன்னை விழுங்குவன் காணில் இவர்–ஆர்வுற்ற என்னை ஒழிய என்னில் முன்னம் பாரித்து –தான் என்னை முற்ற பருகினான்
இவர் விழுங்க திட–பருகினான் -த்ரவ்ய–வ்யாமோஹம் கண்டு ஆழ்வார் உருக அத்தை பருகினான் –
எனைத்தோர் பல நாள் அழைதேற்க்கு–எந்தன் கருத்தோடு வீற்று இருந்தான்
அதனில் பெரிய அவா–தத்வ த்ரயம் விட பெரிய என் அவா -விளாக்கொலை கொண்ட ஆழ்வார் ஆசை–அவா அற என்னை சூழ்ந்தாரே -அவனது
மாலாய் பிறந்த நம்பியை மாலே செய்யும் மணாளன்-மன்றில் குரவை மால் செய்தான்-
கண்ணன் என்னும் கரும் தெய்வம் – உன் கரிய திருமேனி –வேதாஹமேதம் -ஒத்தார் மிக்கார் இல்லா பெரியவன் –
இத்தனை -அரங்கனாய பித்தனை பெற்றும் அந்தோ பிறவியுள் பிணங்குமாறே -திருமாலை -4-
சதுர்விஜா ஆர்த்தா விஞ்ஞாசு அர்த்தாதி ஞானி – அல்பதுக்கும் தன்னிடம் வருகிறாள்
ஞானி து ஆத்மைவ மே மதம் -என் மதம் இது நிச்சயம் அறிவிலேனுக்கு அருளாய் அறிவார் உயிர் ஆனாய் -ஆளவந்தார்
அறிவார் ஞானிகளுக்கு உயிர் ஆனவனே ஆளவந்தார் கேட்டு – அன்மொழித் தொகை அறிவாரை உயிர் ஆக உடையவனை
உன்னை அர்த்திது வந்தோம் -நீயே வேணும் என்பாரை நவகோடி நாராயணன் வேண்டாம் நீ தான் வேணும் என்ற அர்ஜுனன் போலே
என்னையே விரும்பி – சேவை சாதிக்க அவயவ பூதிகள் இவைகள் பறை கரங்க மன்றில் கூத்தாடினான் காணேடி என்றும் அரியன் இமையோர்க்கும் சாழலே —

மணி வண்ணா –
அபரிச்சேத்யனாய் இருக்கச் செய்தேயும்–முந்தானையிலே முடிந்து ஆளலாம் படி இருக்கை -கீழ்ச் சொன்ன வ்யாமோஹம் வடிவிலே நிழல் இடுகை –
இந்நீர்மை இன்றிக்கே–காதுகனானாலும் விட ஒண்ணாத வடிவு அழகு —பெண்கள் பிச்சுக்கு நிதானமான வடிவு -என்னவுமாம் –
மாலாய்ப் பிறந்த நம்பியை மாலே செய்யும் மணாளனை -என்னக் கடவது இ றே-பனி மலராள் -வந்து இருக்கும் மார்வன் நீல மேனி மணி வண்ணன்
மால் பெரியோன்-கருமை- பெருமை -மையலுமாம்
சூட்டு நன் மாலைகள் -விண்ணோர் நன்னீராட்டி மணி வண்ணா வெண்ணெய் உண்ட வாயன் முந்தானையில் முடிந்து ஆளலாம் சௌலப்யம் –
மணி ஸ்வாபம்
உண்டு என்றால் உயிர் இருக்கும் -ஆழ்வார் படி விச்லேஷம் துடிப்பார்-உடையவர் காலில் சர்வரும் விழ
இழந்தார் பிழையார்–கைப்பட்டாருக்கு பூணலாம்–அழித்து உண்ணலாம் படி–கிளிச் சீரையில் அடக்கலாம்
பிறர்க்கே இருக்கும்–கொடுத்தோம் என்று நினைக்காமல்–வேறு ஒன்றில் கண் வைக்காமல் இருக்க வைக்கும்
செம்படவன் -மாணிக்கம் -வியாபாரி -அரசன் -கதை–பெருமை அறியாதார் அல்ப பலம் பெற்று போவார் -ஐஸ்வர்யம்
ரிஷிகள் போல்வார் தபஸ் துருவ பதம் பரும ரிஷி மோஷம் வியாபாரி போலே -கைவல்யம் -சாதனாந்தர நிஷ்டர்
பிரபன்னர் -சாதனம் ஆக்காமல் ஸ்வயம் போக்கியம் ஞானி வாசுதேவம் சர்வம் இதி –
வண்ணம் ஸ்வ பாவம்
என்றும் எனக்கு இனியானை -தாய் சொல்ல–தாய்க்கு மணி மாமை குறை இல்லாமை -அழகியார் -நீங்கள்
உங்களுக்கு நான் தகுதியா–போந்த கார்யம் சொல்ல–நீங்கள் வந்தது என் -என்ன-வந்த கார்யத்தைச் சொல்லுகிறார்கள் –

மார்கழி நீராடுவான் –
மார்கழி நீராடுகைக்கு உப கரணங்கள் வேண்டி வந்தோம்—ஆஸ்திக்யாதிரேகத்தாலே -அங்கி கைப்படத் இருக்கச் செய்தேயும் –
அங்கத்தை விடாது ஒழிகிறார்கள் –மார்கழி நீராட்டமாவது என் -என்ன –இது பிரசித்தம் அன்றோ -என்ன –

மார்கழி நீராடுவான்-
மார்கழி மாசத்தில் நோன்புக்கு அங்கமாக குளிக்கை —இந்நோன்பு தான்–காம்யார்த்திகளுக்கு சாதகமாயும்
நிஷ்காமருக்கு நித்தியமாயும்–பிரபன்ன அதிகாரிகளுக்கு பகவத் கைங்கர்யமாயும் -இருக்கும்
ஆகையாலே
பிரபன்ன அதிகாரிகளுக்கு சொல்லுகிற கர்ம த்யாகம்–சாஸ்த்ரோக்தமான ஆகாரத்தாலே அனுஷ்டியாது ஒழிகை ஒழிய
கேவலம் அனநுஷ்ட ரூப த்யாகமாகம் அன்று என்றது ஆய்த்து

மேலையார் செய்வனகள் –
பிரசித்த தமம் காண் இது –ஸ்ருதி ஸ்ம்ருதிகளிலும் சிஷ்டாசாரம் இ றே பிரசித்த பிரமாணம் -பிரமாணங்களில் தலையான சிஷ்டாசார்யம் –
நாராயணனே நமக்கே பறை தருவான் –பிரபன்னர் அனுஷ்டானம் பிரபல பிரமாண சித்தம்-பலம் சித்திக்கு சம்சயம் இல்லை
விதி சாஸ்திரம் மட்டும் இருந்தால் சங்கை வரலாம்-அனுஷ்டானம் படி இருப்பதால் விசுவாசம் உண்டே-சங்கை இல்லையே
விஸ்வாமித்ரர் சொன்னான்-கண்டு சொன்னான்-கபோத்ய வியாக்யானம்-பூர்வர் அனுஷ்டானம்
பட்டர் வேடர்-வணங்கி தேன் தினை மா கொடுத்து-காட்டில் விசேஷம்-முயல் -ஓட -குட்டி முயல் கிடைக்க-தாய் முயல் முன்னே சுற்றி வர
எழுந்து நிற்க-பரிதாபம்- பட்டு குட்டி விட்டேன்-நஞ்சீயர்-சரணாகதி சாஸ்திரம் சொல்லிக் கொடுத்தவர் இல்லை-பலம் உண்டு முயலுக்கு யார் உபதேசித்தார் –
யாதொன்றை யாதொன்றை ஸ்ரேஷ்டர்கள் ஆசரித்தார்கள்-யாதொரு அளவு செய்தார்கள் அவ்வளவு லோகம், அனுவர்த்திக்கும் என்று
சிஷ்டாசாரமே ஸ்திர பிரமாணம் என்று தேர் தட்டிலே நின்று சொன்ன நீ எங்களைக் கண்டவாறே மறந்தாயோ
சாஸ்திரம் விதித்ததே யாகிலும் சிஷ்டானுஷ்டானம் இல்லா இடத்தில்
தவிரக் கண்டறியாயோ—சாஸ்திரம் விதித்தாலும் ச்ரேஷ்டர் அனுஷ்டானம் இல்லாமல் செய்யோம்
அஷ்ட யாகம் பசு -மேய்க்கும் ஆள் அறிவாரோ–கறவைகள் எங்கள் ச்ரேஷ்டர்–உன்னை பர தேவதை சப்தம் நாராயணன் அறிந்தது
வேதம் மூலம் இல்லை–விஷ்ணு சிதார் தங்கள் தேவர் –
திருபுரா தேவி எம்பெருமானார் -காளிச்சால் மூலை தேவதை ஈசான்ய மூலை-புலிக்க பழைய சாதம் வைப்பார்
ருத்ரன் —பரதவதை எம்பெருமானார் காட்டி–விஷ்ணு சித்தர் விரும்பிய சொல்
த்வதீய கம்பீர அனுவர்த்திக்கும்
நாராயணா –வாசு தேவன் -விஷ்ணு -அசிஷ்ட பரிக்ரகம் -நாராயணன் கைக் கொண்டும்
மந்திர ரத்னத்துக்கு ஆசார்ய ருசி பரிகிரகீதம்–திரு மால் திரு நாமம் நானும் சொன்னேன்  நமரும் உரைமின்–த்வயமே உத்தேச்யம்

நாம் வந்தோம் -யார் என்று தெரியாமல்
குடிசைக்கு வந்தவர்களுக்கு
சரணாகதி தர்மமே ரஷணம்-
சர்வேஸ்வரன் காலில் விழுந்தால் ஈரம் சொட்டும்
மேலையார் செய்வனகள்
என்ன ஆகில் வேண்டுவது சொல்லுங்கோள் என்ன –

வேண்டுவன கேட்டியேல் –
கேட்புதியாகில் -என்கிறது-அந்ய பரதையாலே –
அந்ய பரதை என் -என்னில்
பஞ்ச லஷம் குடியில் பெண்களும் முன்னே நிற்கையாலே-இவர்கள் முலையிலும் இடையிலும் கண்ணிலும் முகத்திலும்
துவக்குண்டு ஆனைக்குப்பு ஆடுவாரைப் போலே இருக்கையாலே–தட்டி எழுப்புகிறார்கள் –
இத்தால் -ஸ்வாபதேசத்தில்
ஜ்ஞான பக்தி வைராக்யங்களைச் சொல்லுகிறது —இவை இ றே ஒரு அதிகாரிக்கு அழகு ஆகிறது –
காண்கைக்கு ஹேது வாகையாலே கண் -என்று ஜ்ஞானத்தைச் சொல்கிறது –
போக உபகரணம் ஆகையாலே முலை -என்று பக்தியைச் சொல்லுகிறது –
கார்ச்யத்தாலே இடை என்று வைராக்யத்தைச் சொல்லுகிறது ––கார்ச்யத்தாலே -வைராக்கியம் தோற்றுமோ -என்னில்
கர்ச்யத்தாலே விரக்தியைச் சொல்லிற்றாய்–அத்தால் விஷயாந்தர ஸ்பர்ச ராஹித்யத்தை சொல்லுகிறது –
உங்கள் வடிவு கண்ணுக்கு போக்யமோபாதி–உங்கள் வார்த்தை செவிக்கு போக்கியம் அன்றோ–சொல்லுங்கோள் என்ன -சொல்லுகிறார்கள்

ஞாலத்தை எல்லாம் நடுங்க முரல்வன
ஜகத்தை எல்லாம் வாழும்படிக்கு–த்வநிக்கைக்கு இடமுடைத்தானவை –
பூங்கொள் திரு முகத்து மடுத்தூதிய சங்கொலி இ றே தாரகம் —அப்படியே நாடெல்லாம் இந்த-த்வனி கேட்டு வாழ வேணும் –
இவர்கள் தாங்களும் -வலம்புரிபோல் நின்று அதிர வேணும் -என்று இ றே சொல்லிற்று -பாலன்ன –
பாலைத் திரட்டினாப் போலே இருக்கை —இப்படி இருப்பன பல சங்கு வேணும் -அதி போக்யமாய்-அதி பரிசுத்தமாய்
இத்தால் –
அனன்யார்ஹ சேஷத்வ ஜ்ஞானம் வேணும் -என்கிறது –சங்க த்வனி ஓங்காரம் என்று ஜகத்திலே பிரசித்தமாய் இருக்கையாலே
ஓங்கார அர்த்தம் அனன்யார்ஹ சேஷத்வம் ஆகையாலே-லஷண்யா சேஷத்வ ஞானத்தை சொல்லுகிறது   –

போய்ப்பாடு –
பேரிடமாய் இருக்கை —இடம் உண்டாகில் இ றே த்வனி முழங்கி இருப்பது –
புகழ் என்றுமாம் —ருக்மிணி பிராட்டி போல்வாருக்கு உதவினான் என்கிற புகழ் –

பின்னையோ வென்ன –
சாலப் பெரும் பறையே ––ஒரு மன்றில் த்வநிக்கை அன்றிக்கே–எங்கும் ஒக்க த்வநிப்பது ஒரு பறை வேணும் –
மிகவும் த்வநிக்கிற மத்யத்திலே இருக்கிற பறை -என்கையாலே
பகவத் அனன்யார்ஹ சேஷத்வ விரோதியான–ஸ்வ ஸ்வா தந்த்ரியத்தையும்–சேஷத்வ சிஹ்னமான கைங்கர்யத்தில்
ஸ்வ அதீன கர்த்ருத்வ போக்த்ருத்வங்களையும் -நிவர்ப்பிக்குமதாய்
மத்யே இருக்கிற நமஸ் சப்த அர்த்தமான பாரதந்த்ர்ய ஞானமும்-உண்டாக வேணும் என்னும் இடம் சொல்லுகிறது –

பின்னையோ வென்ன
பல்லாண்டு இசைப்பாரே ––திருப் பல்லாண்டு பாடிக் கொண்டு போருவார் வேணும் -சத் சஹாவாசம் வேணும் –

பின்னையோ வென்ன –
கோல விளக்கே–அழகிய விளக்கு -அதாவது மங்கள தீபம் -பகவத் அனன்யார்ஹ சேஷத்வத்தை அவனுக்கு
அத்யந்தம் மனோஹர்ரம் ஆக்குகிற–பாகவத சேஷத்வ ஞானமும் வேணும் –
கொடி
திருக் கொடியாட வேண்டும் -கீழ் சொன்ன சேஷத்வ லஷணமான-கைங்கர்யமும் வேணும் –
விதானம் –
மேல் கட்டி வேணும் -அக் கைங்கர்யத்தில் போக்த்ருத்வ நிவ்ருத்தியும் வேணும்-
என்று இவற்றை அபேஷிகக –
சங்கும் பல கிடையாது-ஸ்ரீ பாஞ்ச ஜன்யத்தை கொள்ளுங்கோள்-என்றான்
தன்னைப் போலே இருப்பார் சில உண்டாகில் இ றே புறம்பு-ஸ்ரீ பாஞ்ச ஜன்யம் போலே இருக்கும் சங்கு உண்டாவது –

பறைக்கு பாரோர்கள் எல்லாம் மகிழ-பறை கறங்க கூத்தாடின போது-திரு வரையில் கட்டின பறையையும்
திருப் பல்லாண்டு பாடுகைக்கு –பெரியாழ்வாரையும்
விளக்குக்கு –நப்பின்னைப் பிராட்டியையும்
கொடிக்கு –பெரிய திருவடியையும்
மேல் கட்டிக்கு –அத்த வாளத்தையும்-கொள்ளுங்கோள் என்றான் –

விதானத்துக்கு திருவவதரித்த அன்று பணத்தை இட்டுக் கவித்துக் கொண்டு போந்த திரு வநந்த வாழ்வானைக் கொடாது ஒழிவான் என் என்னில் –
எல்லாரையும் போகச் சொன்னாலும் தன்னை ஒழிய
ஓரடி இட மாட்டாதவன் ஆகையாலே -அத்த வாளத்தைக் கொடுத்தான் –
பெருமான் அறையில் பீதக வண்ண வாடை கொண்டு இ றே வாட்டம் தணிய சொல்லிற்று –
ஓர் ஓன்று போராது -இப்படி இருப்பன பல வேண்டும் -என்ன இல்லாததை தேடப் போமோ -என்ன உனக்கு அரியது உண்டோ -என்ன
எனக்கு எளியதாய் இருந்ததோ -என்ன

ஆலினிலையாய் –
சிறியதொரு வடிவைக் கொண்டு-சர்வ லோகத்தையும் திரு வயிற்றிலே வைத்து-பவனாய் இருந்ததொரு ஆலம் தளிரிலே
கண் வளர்ந்த உனக்கு முடியாதது உண்டோ –லோகத்தில் இல்லாததும் எங்களுக்காக உண்டாக்க வல்லை என்று கருத்து –
அருள்-வேண்டாது ஒழியில்-செய்யலாவது இல்லை –சக்தி இல்லாமை இல்லை-இத்தலையில் பேற்றுக்கு எல்லாம் ஹேது அவன் பிரசாதம் என்கை –
பவனான ஆலின் இலை -கிடந்தது–pen drive nano chips–இல்லாது கூட உண்டாக்கி கொடுக்க
நீ வளர்ந்த -ஆல் வேலின் நீரில் உள்ளதோ – —புறப்பாடும் இன்றி முழுவதும் அகப்பட உள்ளே போக–விண்ணதோ மண்ணதோ –
பட்டர் -வேடிக்கையாக முதலில்–கார்யம் செய்வது என் வேலை–தொண்டன் சமாதானம் செய்ய வேண்டும்
வஸ்துக்களை உள்ள தாங்கி ஆலின் இலையை வெளியில் தாங்கி அவனுக்கும் ஒரு ஆதாரம் உண்டோ -பட்டர் –
ஆலின் நிலையாய் -ஆதாரமாக இருந்தவன்–வடதல சாயி ஆலிலை கண்ணன் -சந்தான கோபாலன்

மாலே மணி வண்ணா -என்கிற இத்தால் –மாம் -சௌலப்யத்தை சொல்லிற்று
ஆலினிலையாய் -அஹம் -என்கிற இடத்தில்-சஹாயாந்தர நிரபேஷமான உபாய வேஷத்தை சொல்லிற்று –சுருதி அர்த்தம் இப்பாட்டில் சொல்கிறது-

ஆலின் நிலையாய்-
பல்கலையோர் தாம் மன்ன வந்த இராமானுசன்
அபரிமிதமான சாகைகள் உள்ள ஆல மரம் போல் சிஷ்ய கோடிகள் நிறைந்து
சங்கம் -ஸ்பர்சத்தால் துருவனுக்கு
ஸ்வாமி ஸ்பர்சத்தால் ஆண்டான் ஆழ்வான் எம்பார் அனந்தாழ்வான் பிள்ளான் போல்வார்
கோல விளக்கு -ஸ்ரீ வைஷ்ணவர்களுக்கு குல பிரதீபம்
கொடி -சித்தாந்த விஜய த்வஜம்
விதானம் -தொடுத்து மேல் விதானமாய் பௌவ நீரார் அரவணை-

ஆலினிலையான் மாலை –
ஆலினையாய் அருள் –
அம்புலியை அழைக்கும் இடத்து -பாலகன் என்று பரிபவம் செய்யேல் –பண்டு ஒரு நாள் ஆலினிலை வளர்ந்த சிறுக்கனவனிவன்
செங்கீரை யாட -உய்ய உலகு படைத்ததுண்ட –ஆலினை அதன் மேல் பையவு யோகு துயில் கொண்ட பரம்பரனே –
அக்காக்காய் கோல் கொண்டு வா -என்னும் போதும் ஆலத்திலையான் அரவின் அணை மேலான் –
பூச்சூட அழைக்கும் பொழுதும் உண்டிட்டு உலகினை ஏழும் ஓர் ஆலிலையில் துயில் கொண்டே
நளி மதிச் சடையனும் –ஓர் ஆலிலைச் சேர்ந்த எம்பெருமான் மாயனை அல்லது ஒரு மா தெய்வம் மற்று உடையோமொயாமே -திருவாசிரியம் –
ஆலினிலையானுடைய இதிகாசம் இதர தெய்வங்களின் அவரத்வத்தையும்
ஸ்ரீ மன் நாராயணன் உடைய பரதத்வத்தையும் கையிலங்கு நெல்லிக் கனியாக தெரிவிக்க அவதரித்தது ஆயிற்று
பாலனதனதுருவாய் ஏழ் உலகுண்டு–ஆலினிலை மேல் அன்று நீ வளர்ந்த மெய்யன்பர்
ஆலன்று நீர் உள்ளதோ விண்ணதோ மண்ணதோ சோலை சூழ் குன்று எடுத்தாய் சொல்லு —அகடிதகட நா சாமர்த்தியம்
க்ருத்சன பிரசக்திர் நிரவயவத்ய சப்த கோபோ வா -ப்ரஹ்ம ஸூ த்ரம் -2-1-26-பூர்வபஷ ஸூ த்ரம்
ஸ்ருதேஸ் து சப்த மூலத்வாத் -2-1-27-சித்தாந்த ஸூ த்ரம் -து சப்தம் பூர்வபஷத்தை வ்யாவர்த்திக்கும்
ப்ரஹ்மம் நிரவவயம் –நிவிகாரம் -என்றால் ஜகத் காரணமாக ஒண்ணாது பூர்வ பஷம்
பிரமத்தின் உடைய அநீர்வசநீயமான சக்தி சாஸ்திரம் கொண்டே அறிய முடியும்
பச்யத்ய சஷூ ஸ்ருணோத்யகரண அபாணி பாதோ ஜவநோ க்ருஹீதா
சப்தைக பிரமாண கத்வேன சகல இதர வஸ்து விசஜாதீயத்வாத்
அச்யார்த்தச்ய விசித்திர சக்தி யோகோ ந விருத்யதே -ஸ்ரீ பாஷ்ய ஸ்ரீ ஸூ க்திகள்
அப்பு அசக்தி அத்புத சக்திமான் -தேசிகன்
ஆலின் நிலையாய் -என்று பிரித்து
எம்பெருமான் திருவடியில் ஒதுங்குதல் பனை நிழலில் ஒதுங்கினால் போலே
எம்பெருமானார் திருவடிகளிலே ஒதுங்குதல் ஆலமரத்தின் நிழலிலே ஒதுங்குவாரைப் போலே -அம்மங்கி அம்மாள் வார்த்தை –

——————————————————————–

ஸ்ரீ கோயில் கந்தாடை அப்பன் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ தொட்டாசார்யர் சுவாமிகள் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ ஆயி சுவாமிகள் திருவடிகளே சரணம் சரணம்
ஸ்ரீ அழகிய மணவாள பெருமாள் நாயனார் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ பெரியவாச்சான் பிள்ளை திருவடிகளே சரணம் –
ஸ்ரீ பூர்வாசார்யர்கள் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ ஆழ்வார்கள் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம் –

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s


%d bloggers like this: