திருப்பாவை — கற்றுக் கறவைக் கணங்கள் – — வியாக்யானம் .தொகுப்பு –

அவதாரிகை –
எல்லாவற்றாலும் -குலம் ரூபம் குணங்களால் -ஆபிஜாதையாய் இருப்பாள்-ஒருத்தியை எழுப்புகிறார்கள் -ஆபிஜாத்யத்தால் கிருஷ்ணனோடு ஒப்பாள் ஒருத்தி -இவள்-
இப்பாட்டில் ஈச்வரனே உபாய உபேயம் என்று அத்யவசித்து இருப்பார்க்கு மிகவும் ஆதரணீயவிஷயமான அதிகாரியை எழுப்புகிறார்கள்-

கற்றுக் கறவைக் கணங்கள் பல கறந்து
செற்றார் திறலழியச் சென்று செருச் செய்யும்
குற்றமொன்றில்லாத கோவலர் தம் பொற் கொடியே
புற்றரவல்குல் புனமயிலே போதராய்
சுற்றத்து தோழிமார் எல்லாரும் வந்து நின்
முற்றம் புகுந்து முகில் வண்ணன் பேர் பாடச்
சிற்றாதே பேசாதே செல்வப் பெண்டாட்டி நீ
எற்றுக்குறங்கும் பொருளேலோ ரெம்பாவாய்

வியாக்யானம் –
கற்றுக் கறவைக் -ஸ சந்தானரான சிஷ்யர்-
எல்லாம் தலை நாகுகளாய் இருக்கை —இதுக்கு ஹேது
நித்ய சூரிகள் பகவத் ஸ்பர்சத்தாலே பஞ்ச விம்சதி வார்ஷிகராய்–இருக்குமா போலே
இப்பசுக்களும் கிருஷ்ண ஸ்பர்சத்தாலே கீழ் நோக்கிப் பிராயம் புகுகை–பகவத் ஸ்பர்சம் இளகிப் பதிக்கப் பண்ணும் இ றே –

கணங்கள் பல -அவர்கள் உடைய பலவான சமூகங்களை
தனித் தனியே எண்ணி முடியாமை அன்றிக்கே–சமூஹங்களும் எண்ணி முடியாது என்னுமா போலே
பல -என்னும் அத்தனை–ஆத்மாக்களுக்கும் தொகை உண்டானால் இ றே–பசுக்களுக்கு தொகை உள்ளது –

கறந்து -அவர்களுடிய அபிநிவேச அனுகுணமாக ஜ்ஞானப் பிரதானம் பண்ணி
ஈஸ்வரன் ஒருவனே சர்வ ஆத்மாக்களுக்கும்–நியமநாதிகளைப் பண்ணுமா போலே
இடைச் சாதியிலே மெய்ப்பாட்டாலே அடங்க கறக்க வல்ல சாமர்த்தியம்–பாலும் நெய்யும் கொண்டு விநியோகம் இல்லாதபடி-சம்ருத்தம் ஆகையாலே–முலைக் கடுப்பு கெடக் கறந்து -என்றுமாம் –

-கற்றுக் கறவை கணங்கள் பல கறக்கும் -கோவலர் தம் பொற் கொடியே – வர்ணாஸ்ரம தர்மம் -அனுஷ்டிக்கும் கோவலர் -பன்மை
அடுத்த பாசுரம் நற் செல்வன் தங்கை -ஒருமை இட்ட கர்மாக்காள் சாஸ்திர விதி பின் பற்றி –
விட்டு -காம கார்யம் விஷயாந்தரங்களில் இழிந்து -ந சித்தி -அவாப்நோயதி -ந சுகம் ந பராம்கதி -கீதை -வேத அத்யயனம் –
எம்பெருமானார் -சந்த்யா வந்தனம் –ஊருக்கு எல்லாம் ஒரே கண்ணன் போலே இடைக் குலத்துக்கு ஒரே பெண் பிள்ளை –
பருவம் -பதி சம்யோக -ஜனகன் கப்பல் கவிழ்ந்தால் போலே -சோகச்ய பாரம் கத -சீதை பிராட்டி 6 வயசில் –
பெண்ணை தமப்பன் மடியில் வைத்து கல்யாணம் –அவனே நோற்று என்னை பெறட்டும் என்று கிடக்குமவள் இந்த பொற் கொடி-

கன்றாகிய கறவை கற்று கறவை –சிறுமை எருமை சிற்றெருமை –கறக்கும் பருவமாக இருக்கச் செய்தே கன்று நாகு பசுக்களாக
முக்தர் பஞ்ச விம்சதி பிராயர் கீழ் நோக்கி வயசு புகுமா போலே-இவையும் இளகிப் பதித்து இருக்கும்
அவர்கள் பரதவ அனுசந்தானத்தாலே-இவை மனுஷ்யத்வ பரனான கிருஷ்ணன் ஸ்பர்சத்தாலே-அனுபவம் ஆழ மோழையாக செல்ல –
முலை சரிந்த பெண்ணை பாராத ராஜ குமாரனை போலே–கன்று மேய்த்து இனிது உகந்த காளாய் -திரு நெடும் தாண்டகம்
திவத்திலும் பசு நிரை மேய்ப்பு உவத்தி -நம் ஆழ்வார்–திவத்திலும் -திவத்தை காட்டிலும் -பரம பதத்தை காட்டிலும்–திவதில் சேர்ந்தாலும் -அங்கும் பசு
சிம்ஹாசனம் இருந்து டியோ டியோ -நித்ய சூரிகள் என்ன கேட்பார்களாம்
பசு மேய்க்க மந்த்ரம் சொல்வான்–சப்த மாதரம்–ஹாவு ஹாவு சொல்கிறீர்களே அதுக்கு என்ன அர்த்தம் ஆஹா ஆஹா சந்தோஷம் வெளிப்பாடு –

ரஷ்ய வர்க்கத்தில் தன் கை கால் நீட்டாதவரையே அவன் இனிது உகப்பான் -சர்வ தர்மான் பரித்யஜ்ய -லஜ்ஜை சுய வியாபாரம் சக்தி விட்டு
இரு கையை விட்டேனோ திரௌபதியை போலே-கஜேந்த்திரன் -ஆதி மூலமே கதறின பின்பே ஓடி வந்தான்
பசுக்கள் புல் மேய அறியும்–இவை தீர்த்தம் குடிக்க தெரியாமல்-நதி கரைக்கு -சென்று
திரு கடல் மலை -கன்று மேய்த்து -வல்லான் –-தடம் பருகு கரு முகில்-வெறும் மேகம் இல்லை –
வரை மீ கானில் தடம் -மலையில் தாழ் வரையில் தீர்த்தம் பருகும் மேகம்-பெரிய திரு மொழி -2-5-3- பாசுரம் –
வேத பரிஷை -கல்லை அடுக்கி -குழந்தை -அந்த பஞ்சாயதி சொல்ல வேண்டுமாம்
பட்டர் –கன்று மேய்த்த விளையாட வல்லான்-இத்தையும் சேர்த்து வியாக்யானம்
மலை தாழ் வரை தடாகம் —தாகம் -கன்று குட்டி தீர்த்தம் உன்ன தெரியாதே-உறிஞ்சி -ச்ரேஷ்டன் செய்வதை லோகத்தார் பண்ணி –
இதை அறிந்து கீதையிலும் அருளினான் –இட்டமான பசுக்களை இனிது மறுத்தி நீரூட்டி-இஷ்டமான பசு கன்று
கன்றுகள் கிடைத்தால் பசுக்களை நித்ய சூரி போலே நினைப்பானாம்
காளாய் -இளமை யௌவனம்
அவற்றை இளகிப் பதிப்பித்து அத்தை கண்டு தானும் இளகி-பாலம் –தசரதன் -வா போ -ராமன் த்ர்ஷ்ட்வா புனர் யுவா பவ –
முன்னொட்டு கொடுக்க வற்றாய்-இவனுக்கு கண் ஜாடை காட்டலாம் படி-புக்க இடத்தே புக்கு -இவனுக்கு ஒதுங்க நிழல் கொடுத்து –
கறவைகள் பின் சென்று -புல் தேடி அது போக –எங்களுக்கும் வழி காட்டி போகுமே -அவ்வளவே எங்கள் ஞானம்
கணங்கள் பல –
பசு பசுக்கள் பசு -கணம் கணங்கள் கணங்கள் பல -என்னவே முடியாதே-சமூகங்களும் என்ன முடியாதே
ரத குஞ்சல வாஜி மான் தசரதன் -சைன்யம் போலே-நாரா-ஆத்மா சமூகங்கள் போலே-ரின்க் ஷயா அழிக்க கூடுய வஸ்து
நர — அழியாத வஸ்து–நர நாரா நாரா பல நரங்கள்–கல்யாண குணங்களை எண்ணினாலும் இவற்றை எண்ண முடியாதே

தேங்காதே புக்கு இருந்து வாங்க
கறந்து -ஒருவனே–வேதம் அடைய அதிகரிக்குமா போலே
ஷத்ரியன் யுத்தம்–ஈஸ்வரன் ஒருவனே நாம ரூபம் கொடுப்பது போலே–ஜாதி மேம்பாட்டாலும் -உசித தர்மம் –
அரியன செய்ய வல்லோம் -அவன் இடம் சென்று–உன்னை அல்லது அறியாத எங்களுக்கு நீயே அருள்
ஜாதி உசித வ்ருத்தி
கற்று கற்பித்து -பிராமணர் —மோஷம் சாதனம் இல்லை–பஞ்ச தந்திர கதை கழுதை நாய் பேச–கூடவே சென்று
மூட்டை சுமந்து பாரம்–திருடன் வர காவல் தூங்காமல்–கார்யம் மாத்தி பார்க்கலாம்–திருடன் வர கழுதை கத்த சாத்தி படுதுண்டான்
திருடு போக–விபரீதம் அது அதன் கார்யம் செய்யாமல்

ஜாதியில் உயர்ந்தது தாழ்ந்தது இல்லை
தொண்டர் குலம்–ஏகலைவன் துரோணர் -பிறவியில் ஷத்ரியனுக்கு பாடம் சொல்லுவேன் -மேலே கதை-ஏகலைவன் தபஸ்–அடுத்த ஜன்மம் சத்ரியன் ஆக–வரம் பெற்றான்–துரோணர் college pirincipal-இப்பொழுது வேடனாக இருந்தால் sheduled tribe கற்று கொடுப்பேன் -வேடிக்கை கதை seat கிடைக்கவில்லையே –
நாய் வீட்டு நாய் போலீஸ் ஸ்டேஷன் நாய் வெவேற கார்யம் ஜாதி உசிதமான கார்யம்

செற்றார் –
இவர்களுக்கு சத்ருக்கள் ஆகிறார்கள்–கிருஷ்ணன் உடைய பெருமை பொறாதவர்கள் –திறலழியச்
தேவர்களும் எனக்கு எதிர் அன்று -என்று இருக்கும் கம்சாதிகளுக்கு–புகுர ஒண்ணாத மிடுக்கை உடையவர்கள் –
செற்றார் உண்டு-உபாயாந்தர பரரும்-உபேயாந்தர பரரும்–அவர்களுடைய திறல் உண்டு –ஸ்வார்த்த பரதை-அழிய=நசிக்கும்படி

சென்று செருச் செய்யும் -தாங்களே விஜய யாத்ரையைப் பண்ணி அவர்களோடு வர்த்திக்கிற -எதிரிகள் வந்தால் பொருகை அன்றிக்கே–இருந்த இடங்களிலே சென்று பொருகை —சக்கரவர்த்தி திருமகனைப் போலே இவர்கள் வீரம் –

செற்றார் திறல் அழிய சென்று -விரோதிகள் இருக்கும் இடம் – கம்சனே நுழைய முடியாத
அசுரர்களும் மாறு வேஷத்தில் கப்பம் ஒரு நாழி பாலில் வீணாக போவதை கொடுக்க
கஞ்சன் கடியன் கரவு -கப்பம் வரி எட்டு நாள் கைவலத்து யாதும் இல்லை -நீயே உண்டாய்-படை எடுத்து போக வில்லையே வீரம் அறிந்து –

குற்றமொன்றில்லாத -பூர்வ உத்தர ராகங்களில் ஒன்றும் இல்லாத –
எடுத்து வரப் பார்த்து இருக்கும் குற்றம் இல்லை –கையில் ஆயுதம் பொகட்டவர்களை எதிர்க்கும் குற்றம் இல்லை -என்றுமாம்
அழிய செய்யா நின்றார்கள் என்று கிருஷ்ணனுக்கு முறைப் பட்டால்–செய்தாரேல் நன்று செய்தார் -என்னும்படி பிறந்தவர்கள் என்றுமாம்
அவன் படி அறிந்து நடப்பவர்கள் –

குற்றம் ஒன்றும் இலாத-செற்றார் கிருஷ்ணன் மினுக்கம் பொறாதவர்கள் அங்கதன் – -நம் விரோதி கோஷ்டி வந்தான் என்றானே –
சம்ருத்தி பொறாதவர்-சத்ருக்கள் பாகவத விரோதிகள் இவனுக்கு
விதுரன் திருமாளிகை அமுது செய்து–பீஷ்ம த்ரனவ் அதிகிரமம் ஞானம் அந்தணர் குலம் இருவரும் மாம் ச ஏவ என்னையும் ஒட ஐஸ்வர்யா வ்ருத்தர்
கிம் அர்த்தம் புண்டரீகாஷா-வைய வந்த வாயால் உண்டதால் விகசித்த திருக் கண்கள்
விரோதிகள் வீட்டில் சாப்பிட கூடாது சாதம் போடக் கூடாதே -பாண்டவா -த்வேஷிக்கிராய் மம பிராணா நீ விரோதியாக நினைக்க வில்லை நான் நினைக்கிறன்
சாதி சனத்தை நலியும் தீய புஞ்சி கம்சன் மாயன் ராவணன் செவ்விப் போரை அறியாத பையல்
கம்சன் -ஒத்து சொல்லும் ப்ரஹ்ம-பச்ம தாரி ருத்ரன்
apasaras மெய்க்காட்டு கொள்ளும் attendance எடுப்பவர் இந்த்ரன் -அந்ய பரனாய் கிடந்தது உறங்கும் விஷ்ணு யாரும் சமம் இல்லை அஹங்காரம்
சென்று செருச் செய்யும் உத்தமன் -சக்கரவர்த்தி திரு மகன் போலே எதிரிகள் ஆயுதம் போகட்ட பின்பு யுத்தம் செய்யும் குற்றம் இல்லை
அடை மதிள் படுத்தின பின்பு எதிரிகளை -குற்றம் இல்லாத நாங்கள் வர உறங்குவதோ
விரோதிகள் போலே அந்தபுரத்திலும் துராசாராம் -என்னை வணங்கி சாது -இழி குலத்தவர் ஆகிலும் என் அடியார்க்க ஆகில் கொள்மின் கொடுமின் –
பூர்வ வ்ருத்தம் பகவத் பக்தி வந்த பின்பு செய்ய மாட்டான் – என்னுடைய வழி பாட்டிலோ நிலை நின்றவனாய் துராசாரம் விட்டவனாய்
நிர்தோஷம் ஆகிறான் – ஜனக குலத்துக்கே பெருமை – ஏழ் படி கால் தொடங்கி
-கொடி-வளர்ந்ததும் உபக்னம் வேண்டுமே – பெண்கள் பருவம் -புருஷன் -மரம் பதி சம்யோகம் -ஆவிக்கு ஓர் பற்றுக் கொம்பு நின்னலால் அறிகிலேன்
மால் தேடு ஓடும் மனம் ஆசார்யர் பாகவதர் சுள்ளுக் கால் நட்டுவாரைப் போலே – கொள் கொம்பு கிருஷ்ணன்

கோவலர் தம் பொற் கொடியே-
ஊருக்காக ஒரு பெண் பிள்ளை —பொற் கோடி தர்சநீயமாய் இருக்கையும் பார்த்தா வாகிற கொழு கொம்பை ஒழிய ஜீவியாமையும் –
ஆவிக்கோர் பற்றுக் கொம்பு நின்னால் அல்லல் அறிகின்றிலேன் யான் -என்று இ றே இருப்பது –
அவனே உபாய உபேயம் என்று அத்யவசித்து இருப்பவர்களுக்கு-ஸ்ப்ருஹ ணீ யமான பொற்கொடி போன்ற திரு மேனியை உடையவளே
ஜ்ஞான வைச்யத்தை உடையவளே -என்றுமாம் பக்தியை சொல்லி மேலே

புற்றரவல்குல்-ஸ்வ விஷயத்தில் படிந்த பரம பக்தியை சொல்கிறது
தன்னிலத்தில் சர்ப்பம் போலே–ஒசிவையும் அகலத்தையும் உடைய அல்குலை உடையாய்
இவர்கள் இத்தனை சொல்லுவான் என் என்னில்–பெண்களை ஆண்களாக்கும் அழகு இ றே–அவன் ஆண்களை பெண் உடுக்கப் பண்ணுமா போலே –
புற்றரவு அல்குல் -உடம்பை மெல்லியதாக ஆக்கிக் கொள்ளும் பாம்பு -ஸ்திரீ லஷணம்-உடுக்கை போலே இடை -கண்ணில் காண்பரேல் ஆடவர் பெண்மையை அவாவும் தோளினாய் -கம்பர்
வாராக வாமனனே அரங்கா வட்ட நேமி வலவா ராகவா உன் வடிவு கண்டால் மன்மதனும் மடவாராக ஆதரம் செய்வன் -திரு வரங்கத்து அந்தாதி
பெருமாள் ஆண்களையும் பெண்ணுரு உடுக்கப் பண்ணுமா போலே பெண்களை ஆண்களாக்குகிறது இவளுடைய அல்குல் –

புனமயிலே –
தன்னிலத்திலே மயில் —கிருஷ்ணனையும் தங்களையும் பிச்சேற்ற வல்ல–அளகபாரத்தை உடையாளாகை-
பொற்கொடியே -என்கையாலே சமுதாய சோபையை சொல்லிற்று மேல் விசேஷண த்வயத்தாலும் அவயவ சோபையைச் சொல்லுகிறது –
அளகமென்று-ஸ்வா பதேசத்தில் வ்யாமோகத்தை சொல்லுகையாலே–வியாமோகம் தான் இதர விஷய வைராக்ய பூர்வகமாக
ஸ்வ விஷய விரக அசஹிஷ்ணுவான–பிரேம ரூப ஞானம் ஆகையாலே புன மயிலே என்று பரம பக்தியை -உடையவளே என்கிறது –

புன மயிலே -அழகான தன்னிலத்தில் வர்த்திக்கும் -சஜாதீய பெண்களும் நாயக பாவத்தில்
த்ரௌபதி ஸ்திரீகள் அனுபவிகிக்க ஆணாக பிறவாமல் போனோமே ரிஷிகள் மனசா ஸ்திரீ -சக்கரவர்த்தி பும்ஸாம் திருஷ்டி சித்த அபஹாரினாம்
ரிஷிகள் கோபிகளாக தோகை மா மயில் சமுதாய சோபை பொற் கொடு புற்றரவு லாவண்யம்

போதராய் –
நாங்கள் நிறக்கும்படி புறப்படாய்- தாரகமாக நாலடி நடந்து பின்னே சென்று நடை அழகு காண கிருஷ்ணனை கூட்டி செல்ல வேண்டாம்
தண்டகாரண்யம் சோபை ஆக்கினது போலே புனத்தை மயில் சிறப்பிக்கும் ஸ்திரீ வனத்தை நீ சிறப்பிக்க வேண்டும்

புன மயிலே போதராய் -இந்த ஸ்திரீ வனத்தை சிறப்பிக்க வாராய்

நான் புறப்பட எல்லாரும் வந்தாரோ -என்ன –சுற்றத்து தோழிமார் எல்லாரும் வந்து –
சுற்றத்து தோழிமார் -என்கிறது-இவ் ஊர் அடங்க இவளுக்கு உறவு முறை ஆகையாலே-உனக்கு பகவத் அனந்யார்ஹ சேஷ பூதரானபாகவதர் எல்லாரும் வந்து –
உறவினரும் தோழி அனைவரும் இவள் தன்னை போலே அநந்ய பிரயோஜனர் கைங்கர்யம் செய்யும் கோஷ்டி

நின் முற்றம் புகுந்து -பரம பிராப்யமான நின் முற்றத்திலே புகுந்து –
எங்களுக்கு பிராப்யமான முற்றத்திலே புகுந்து –இவர்களுக்கு பிராப்யமானபடி என் என்னில் –
முற்றம் புகுந்து முறுவல் செய்து நின்றீர் -என்றும் —முற்றத்தூடு புகுந்து நின் முகம் காட்டி -என்றும் –
சேஷியானவனுக்கும் பிராப்யமான முற்றம் ஆகையாலே–சேஷ பூதைகளான எங்களுக்கு சொல்ல வேணுமோ –
விசாலமான பிராப்ய ஸ்தானம் முற்றம் புகுந்து பரமபதம் முற்றத்தூடு புகுந்து முறுவல் செய்து சேஷிக்கு பிராப்யம் ஏக ரூபமாய் உள்ளவனையும் முறுவல் –

புகுந்து கொள்ளப் புகுகிற கார்யம் என்ன -என்ன -முகில் வண்ணன் பேர் பாடச் –
நீ உகக்கும்–அவன் அழகிலும்–ஔதார்யத்திலும் ஈடுபட்டு–அவன் திரு நாமத்தை பாடச் செய்தேயும் –
பரம உதாரனும் ஸ்ரமஹரமான வடிவையும் உடைய அவனுடைய திரு நாமத்தை நீ புறப்பட்டு வருவுதி என்று பாட –
முகில் வண்ணன் பேர் பாட -மேக சியாமம் எனக்கே தன்னை தந்த ஔதார்யம் இரண்டையும்
உன் பக்கல் நீ உகக்கும் அவன் வடிவு ஔதார்யம் பாடியும்

சிற்றாதே பேசாதே-பரக்க ஒரு வியாபாரத்தையும் பண்ணாதே வார்த்தையும் சொல்லாதே –
முகில் வண்ணன் என்றவாறே–அவ்வடிவை நினைத்து பேசாதே கிடந்தாள்
சிற்றாதே -சிற்றுதல் -சிதறுதல் —உணர்ந்தமைக்கு அடையாளமான சேஷ்டியைப் பண்ணாதே–இவள் சேஷ்டிதையும் வார்த்தையும்
தங்கள் கண்ணுக்கும் சேவிக்கும் போக்கியம் ஆகையாலே-இன்னாதாகிறார்கள்
சிற்றாதே அங்கங்கள் அசையாமல் -சேஷ்டிதம் வாக்கு – கண்ணுக்கும் காதுக்கும் விருந்து வேண்டுமே

செல்வப் பெண்டாட்டி நீ
உன்னோடு கூடுவது எங்களுக்கு எல்லா ஐஸ்வர்யமுமான நீ–கிருஷ்ண குண அனுசந்தத்தாலே புஷ்கலையான நீ -என்னவுமாம் –
இங்கே கூடு பூரித்துக் கிடந்ததோ என்ன –இல்லையாகில் –
செல்வப் பெண்டாட்டி--உன்னை நீ பிரிந்து அரியாய் உன்னுடன் கூடினால் எல்லா ஐஸ்வர்யமும் உன்னுடையா உத்தேச்யம் உனக்கு கிடைக்க
என்னுடைய உத்தேச்யம் எங்களுக்கு வேண்டாவோ

பின்னை எற்றுக்கு உறங்கும்--கூடு பூரித்து பூர்ண அனுபவம் – அடியார்கள் குழாம் களை உடன் கூடுவது என்று கொலோ

எற்றுக்குறங்கும் பொருள்-
எங்கள் பாடே புறப்படாதே உறங்குகைக்கு ஒரு பிரயோஜனம் உண்டோ —அடியார்கள் குழாங்களை உடன் கூடுவது என்று கொலோ -என்று
திரளோடு அனுபவிக்கும் அனுபவத்தை விட்டு–கைவல்யம் போலே கிடக்கிற கார்யம் என் -என்னவுமாம்
உறங்கும் பொருள் எற்றுக்கு உறங்குவதற்கு பிரயோஜனம் ஏது – எங்களை அகற்றுகையே பிரயோஜனமா –
இன்னம் சம்சாரிகளை சேதனர் ஆக்குகையே பிரயோஜனமா சொல்லாய் -என்கிறார்கள் –

எற்றுக்குறங்கும் பொருள்-பகவத் குணங்களை ஒரு மடை செய்து புஜிக்கை யாகிற சம்பத்தை உடைய நிருபாதிக பார தந்த்ரியம் உடையவளே -நீ –
உன்னுடைய உத்தேச்யத்தைப் பாராதே —எங்களுடைய ஆற்றாமையைப் பாராதே–கிருஷ்ணனுடைய நிரதிசய போக்யதையைப் பாராதே
எதுக்காக கிடக்கிறாய்

என்று இருக்கும் படி அழகிதாக இருந்தது–அவனை தனியாக அனுபவிப்பது கைவல்யம்–எங்கள் ஆற்றாமை பாராதே
உன்னுடைய உத்தேச்யம் பாராதே–கிருஷ்ணன் நிரதிசய போக்யதை–ஒன்றையும் பாராமல்
அவனை உகப்பிக்க பார்த்தாய் ஆகில்–அவன் உகந்தார் எங்களை உகப்பிக்க வேண்டாமோ-சு பிரயோஜன கைங்கர்யம் போலே கூடாதே
மற்றை நம் காமங்கள் மாற்று —உன்னையும் அவனையும் பொருந்த விட நாங்கள் வேண்டும் -கடகர் ஸ்தானம் பாகவதர்
எடுத்து கை நீட்ட நாங்கள் வேணும்–விஸ்லேஷ தசையில் -போதயந்த பரஸ்பரம் வருத்த கீர்த்தனம் பண்ணி தரிப்பிக்கை நாங்கள் வேணும்

இப்பாட்டில்-ஜாதி உசிதமான தர்மத்தை-சாதனா புத்தி அன்றிக்கே கைங்கர்ய புத்யா அனுஷ்டித்தால் குற்றம் இல்லை என்கிறது-கற்றுக் கறவை கணங்கள் பல கறந்து குற்றம் ஓன்று இல்லாத -என்கையாலே-

பொருள்மாலை -சாற்றி அருளுகிறாள்
எற்றுக்கு உறங்கும் பொருள் தமோ குணத்தால் சம்சாரிகள் உறக்கம் யோக நித்தரை பாற் கடல் நாதன்-
நடந்த கால்கள் நொந்தவோ மடியாது –துயில் மேவி மகிழ்ந்தது அடியார் அல்லல் தவிர்த்த அசைவோ
அன்று இப்படி தான் நீண்டு தாவிய அசைவோ தொல்லை மாலைக் கண்னாரா கண்டு காதல் உற்றார் கண்கள் துஞ்சாரே-சதா பஸ்யந்தி சூரய-எற்றுக் குறங்கும் பொருள்

எம்பார் உகந்த பாசுரம் –
திருமலை நம்பி கால ஷேபம் கடை போட்டு
2-2- பரத்வம் -பூவில் நான் முகனைப் படைத்த தேவன் எம்பெருமானுக்கு அல்லால் பூவும் பூசனையும் தகுமே —
தகாது தகாது இனி அங்கீகரித்து அருள வேணும் -ஸ்ரீ சைல பூர்ணாயா -ஸ்ரீ ராமாயணம் -சம்மானம் எம்பாருக்கு – ஆசார்யாய பிரியம் தனம் நான் தர எமபாரைத் தந்து அருள வேணும் -கோவிந்தர் -எம்பார் -உடம்பு தேமல் – தேசாந்தாரம் இருக்க மனம் இருக்க மாட்டாதே -விற்ற பசுவுக்கு புல் இடுவார் உண்டோ -கதவையும் திறக்காமல்
இரண்டு நாள் காத்து மாற்றமும் தாராரோ வாசல் திறவாதார் – சௌக்யமாக இருக்கிறாயா கூட கேட்க மாட்டாயா மாமா

நாராயணன் -திருப்பாவையில் மூன்று நாராயணனே நமக்கே நாயகப் பெண் பிள்ளாய் நாராயணன் நாற்றத் துழாய் முடி நாராயணன் இங்கும்-துழாய் முடி நாராயணன் ராமன் – சீதவாய் அமுதம் உண்டாய் எங்கள் சிற்றில் -ஒரே தர்மி ஐக்கியம்
திருத் துழாய் -அணைத்து புஷ்பங்களுக்கும் உப லஷணம் நீ பிறந்த திரு வோணம் நீராட வேண்டும் ரோஹிணி – திருவோணம் என்று ஏழு நாள் –
எந்தை -திருவோணத் திரு விழாவில் அந்தியம் போது அரி உருவாக்கி சுவாதி –
சரவணம் நஷத்ரம் விஷ்ணு தேவதா சரவணா அம்சம் எந்த புஷ்பம் சூடிக் கொண்டாலும் திருத் துழாய் அம்சம் –
ஆளவந்தார் -உணர்த்தப்படுகிறார்-எமுனைத் துறைவன் வானமா மலை ஜீயர் கோவலர் தம் பொற் கொடி-சுற்றத்தார் தோழிமார் ஐஞ்சு சிஷ்யர்கள் உண்டே–பவிஷ்யதா ஆசார்யர் ஆ முதல்வன் கடாஷிக்க வேண்டாவோ
கா பிஷா தர்க்க பிஷா – குற்றம் ஒன்றும் இல்லாத நஞ்சீயர் ஆக்கி மைப்படி மேனியான் -நஞ்சீயர் பட்டருக்கு எடுத்துக் காட்டி –
ஞான பக்தி விரக்தி – புற்று அரவு அல்குல் -ஆசார்ய பரமான அசிந்த்ய அத்புத ஞான பக்தி விரக்த்தியா-அகாத பகவத் பக்தி சிந்தையே-நாதமுனியை கொண்டாடுகிறார் ஆளவந்தார்-

கற்று கறவை கணங்கள்
கற்று -சொல்லார் தமிழ் ஒரு மூன்றும் ஸ்ருதிகள் நான்கும் எல்லை இல்லா அறநெறி யாவும் தெரிந்தவன் –
பஞ்சாச்சார்ய பதாச்சித- பெரிய நம்பி -சமாஸ்ரயணம் -மந்த்ரார்த்தம் –திருக் கோட்டியூர் நம்பி -ரகச்யார்த்தம்
திருமலை ஆண்டான் -திருவாய்மொழி திருவரங்க பெருமாள் அரையர் -ஆளவந்தார் ஆழ்வார் -அருளிச் செயல்கள்
கோ வல்லவர் -மகா வித்வான்கள் -அவர் தம் பொற் கோடி கோ அல்லர் -ஸ்வ தந்த்ரர் அல்லர்-

பூதத் ஆழ்வார்-
திருக் கோவலூர்–மூவரும் நடு நாயகம்–கோல் தேடி -கொடியாக சொல்லிக் கொண்டவர்
செற்றார் -ஓடித் திரியும் யோகிகள் மூவரும்–கன்றாகிய கறவை சின்ன பாசுரம் வெண்பாவில் வேதாந்த அர்த்தங்களை கொடுத்து
குற்றம் ஓன்று இல்லாத கர்ப்ப வாசம் இல்லாத அயோநிஜர்
ஞானம் பக்தி வைராக்கியம்
இடை–புன மயில் கடல் கரை பிரதேசம் திரு கடல் மலை
சுற்றத்தார் பொய்கை பேய் ஆழ்வார்கள் –தோழி மற்ற ஆழ்வார்கள்
முகில் வண்ணன் முதலில் இவர் பாட–மேகம் கண்டால் மயில் சந்தோஷிக்கும்–யோகி நிலை மாறி சிற்றாதே பேசாதே
தீர்தகரராம் திரிந்து
கோவலர் தம் பொற் கொடியே-வல்லி-கொடி போலே
ஆழ்வார்களை காட்டில் ஆண்டாளுக்கு ஏற்றம் பெண் தன்மை ஏறிட்டுக் கொள்ள வேண்டாமே
-பள்ளமடை காதல் சஹஜம் -மணி வல்லி பேச்சு வந்தேறி அன்று
பாரதந்த்ர்யம் அசாதாராண லஷணம் ஸ்திரீகளுக்கு கொண்டானை அல்லால் அறியா குலமகள் போலே –
புன மயிலே போதராய் பும்ஸாம் திருஷ்டி சித்த அபஹாரினாம் -இவர்களையும் இப்படி பண்ணும் அழகு
தண்டா பூபிகா நியாயம் அபூபிகா பாஷனம் -கைமுதிக நியாயம்
எம்பார் -தாசிகளுக்கு சொல்லிக் கொடுக்க எம்பெருமான் – அறையில் ஆடி அம்பலத்தில் ஆட -காவேரி செல்லும் பொழுது கேட்டு பாடி
பற்பம் என திகள் பல்லவமே விரலும் –இல்லை எனக்கு எதிர் -பாட்டு பாட –
வாக் மாத்ர்யம் -வடிவை ஆசை உடன் நோக்குமவன் –
பீஷ்ம துரோணர் மாம் ஏவ அதிக்ரமித்து விதுர போஜனம் – மம பிராணா பாண்டவ -செற்றார் திறல் அழிய-சென்று

நச புன ஆவர்த்ததே -சொல்லி இருப்பதால்
பகவானை சொல்ல விசேஷணங்கள் சொல்லி ஸ்ரீ பாஷ்யம்
உயர்வற உயர்நலம்
பக்தி ஒன்றாலேயே –
ஞானம் பக்தி விரக்தி -மால் பால் மணம் சுளிப்ப மங்கையர் தோள் கை விட்டு
சட்டி சுட்டதால் கை விடுவான்
ராஜ்ஜியம் அபிஷேகம் -தசரதர் வயற்றில் பிறந்து –
பரமாத்மானோ விரக்தய -விஷயாந்தர
புற்றரவல்குல் நடுவான பாகம் பக்தி
இத்தால் தான் ஞானம் விரக்தி
புன மயிலே -ஆசார்யர் உள்ள இடம்
யாத்ரா அஷ்டாஷார சம்சித்தா -மகா பாஹோ ந சஞ்சரித்து வியாதி திருபிஷா பஞ்சம் திருடன்
விசாதி பகை -தீயன வெல்லாம் நேமிப்பிரான் தமர் போந்தார் -நம் ஆழ்வார்
சுற்றத்தார் தோழிமார் தேக ஆத்மா பந்துக்கள் இருவரும் உத்தேச்யம்
குற்றம் ஓன்று இல்லாத -குருக்கத்தி தாமரை அல்லி பூ –
யோனி குற்றம் இல்லாத –
தீர்தகரராய் திரிந்து –
கோவலர்
கோ பிறப்பு அல்லர் தாச பூதர் பரதந்த்ரர்
கோபாலர் இடையர்
திருக் கோவலரில் தம் பொற் கொடி
மூவரில் -இவர் கொடி
கோல் தேடி ஓடும் கொழுந்தே போலே மால் தேடி ஓடும் மனம் இவர் அருளி –
ஸ்ரீ ரெங்க கல்ப வல்லி -ஸ்ரீ ய பதி கல்பக வ்ருஷம்
பக்தி மிக்கவர் -அன்பே தகளியே
எந்தன் அளவல்லால் யான் உடைய அன்பு -என்றார் இவர்

முற்றும் வணங்கும் முகில் வண்ணன் –இருந்தாரை ஏற்றும் என் நெஞ்சு பாண்டவ தூதர் -பூதத் ஆழ்வார்
சிற்றாதே பேசாதே சிலை இலங்கு பொன் ஆழி வாயைத் திறவாமல் சப்தோச்மி வேத வாக்கியம்
கண்டால் கொலோ கேட்டவனாலே பேச முடியவில்லை கண்டவள் பேசி தத்வ தர்சனி – செல்வப் பெண்டாட்டி –

——————————————

ஸ்ரீ கோயில் கந்தாடை அப்பன் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ தொட்டாசார்யர் சுவாமிகள் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ ஆயி சுவாமிகள் திருவடிகளே சரணம் சரணம்
ஸ்ரீ அழகிய மணவாள பெருமாள் நாயனார் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ பெரியவாச்சான் பிள்ளை திருவடிகளே சரணம் –
ஸ்ரீ பூர்வாசார்யர்கள் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ ஆழ்வார்கள் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர்  திருவடிகளே சரணம் –

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s


%d bloggers like this: