திருப்பாவை — கனைத்திளம் கற்று எருமை – — வியாக்யானம் .தொகுப்பு –

அவதாரிகை
கிருஷ்ணனைப் பிரியாமல் –இளைய பெருமாளைப் போலே இருப்பான் ஒருவன் -தங்கை யாகையாலே ஸ்லாக்யையாய்
இருப்பாள் ஒருத்தியை எழுப்புகிறார்கள்
இப்பாடலில்–பாகவத அபிமான நிஷ்டரை எழுப்புகிறார்கள்-

கனைத்திளம் கற்று எருமை கன்றுக்கிரங்கி
நினைத்து முலை வழியே நின்று பால் சோர
நனைத்தில்லம் சேறாக்கும் நற்செல்வன் தங்காய்
பனித்தலை வீழ நின் வாசற்கடை பற்றிச்
சினத்தினால் தென்னிலங்கை கோமானைச் செற்ற
மனத்துக் கினியானைப் பாடவும் நீ வாய் திறவாய்
இனித் தான் எழுந்திராய் யீதென்ன பேருறக்கம்
அனைத்தில்லத்தாரும் அறிந்தேலோ ரெம்பாவாய்

வியாக்யானம் –
நற் செல்வன் தங்காய்-
பால் சேறாக கறவாமல் -நோற்று ஸ்வர்க்கம் -வாழும் சோம்பர் செய்த வேள்வியர் கற்று கறவை -கறந்து ஜாதி உசித அனுஷ்டானம்
இங்கே கறவாமல் -தானாக விட்டு போனதே -அந்தரங்க கைங்கர்யம் -கர்ம அனுஷ்டானம் அவகாசம் இல்லாமல்
பெரிய கோயில் -க்ரஹனம் -ஆரம்பம் தொடக்கி முடியும் வரை திரு மஞ்சனம் சேர்த்து –
அரையர் -பட்டர் -ச்தாநீகர் -அர்ச்சகர் -கிரகண தர்ப்பணம் -எப்பொழுது செய்வார்கள் – முடிந்த பின்பு பின்னால் செய்வார்கள் –
பிடிக்கும் பொழுது நடுவில் செய்ய முடியாதே தேவதாந்தர –கைங்கர்யம் – அத்தாணிச் சேவகத்தில் பொதுவானவை நழுவும்
ஆஸ்தானம் சேவகம் நழுவும் -விடுவான் சொல்ல வில்லை உறங்குவான் கைப் பண்டம் போலே தன்னடையே நழுவும் -மா முனிகள்
கைங்கர்ய பரருக்கு உபவாசமே வேண்டாம் – கோவலர் பன்மை கீழே நற் செல்வன் -ஒருமை விசேஷ வ்யக்தி இவன்

செல்வம்-கைங்கர்யம்–அந்தரிஷ கத ஸ்ரீ மான் லஷ்மண சம்பன்னன் கஜேந்த்திரன் போலே –
சாமான்ய தர்மங்கள் விட்டு அந்தரங்க கைங்கர்யம் எம்பெருமானை பற்றி இருப்பது வேற எம்பெருமானுக்கு கைங்கர்யம் வேற –
பெரிய திருநாளிலும் சந்த்யா வந்தனம் விடாதவர் – கண்ணனை கட்டிப் போட்டு யசோதை கார்யம் செய்தாள் –
இளைய பெருமாளை போலே -கிருஷ்ணன் பின்னே சென்று அவனை அல்லது அறியாதே -அவனுக்கே பரிந்து
தோழன் மார் -சுரி கையும் தெறி வில்லும் செண்டு கோலும் -மேலாடையும் ஒரு கையால் ஒருவன் தன் தோளை ஊன்றி -நற் செல்வன் –
ஸு தர்மத்தை அனுஷ்டித்த -கீழ் இங்கு ஸு தர்மம் விட்டவன் – அவர்கள் உடைய அனுஷ்டானமும் இவன் அஅனுஷ்டானமும் உபாய கோடியில் சேராது –
தேவதாந்தர பஜனம் -எம்பெருமான் திருவடி கைங்கர்யம் ஒன்றே கேட்க வேண்டி இருக்க -அவன் இடம் தானே கேட்க வேணும்
அல்ப அஸ்த்ர பலன் உதாசீனம் பண்ண வில்லை நமக்கு கார்யம் இல்லை அங்கே–எம்பெருமான் அனுமதி தான்
உபேயம்-தானே உபாயம்- விடுவித்து பற்றுவிக்கும்  –அவனே உபாயம் நஞ்சீயர் ஸ்ரீ ஸூ க்தி விடுகையும் பற்றுகையும் உபாயம் இல்லை-

ஜாதி ஆஸ்ரமம் தீஷை கர்மங்கள் நழுவும் கொண்டிப் பசுவுக்கு தடி கட்டுவாரைப் போலே – சமிதா தானம் -அக்னி கோத்திரம் -ஆஸ்ரமம் மாறி
தீஷா காலத்தில் வேற அனுஷ்டானம் தீட்டு இல்லை தீஷா காலத்தில் காப்பு கட்டிக் கொண்டால் தீட்டே இல்லை
காப்பு அவிழ்த்து வைத்த உடன் தீட்டு வரும் மூன்றும் ஒரே -வ்யக்தி இடம் இருக்குமே-

வியாக்யானம் –
கனைத்து-
கறப்பார் இல்லாமையாலே–முலை கடுத்து கதறுகை –
ஸ்வாசார்யன் தனக்கும் ஸ்வ சந்தானத்துக்கும் பகவத் குணாநுபவம் பண்ணுவிக்கவில்லை என்று வியசனப் பட்டு –
கனைத்து
கறக்க வில்லை–வேதனையால் கனைக்கிறது–உதாரார் கொடுக்கா விட்டால் கதறுவது போலே –
வள்ளல் பெரும் பசுக்கள் –
ஆஸ்ரிதர் -ரிணம் பிரவர்தம் -கோவிந்தா குரலுக்கு -செய்ய வில்லையே எல்லாம் செய்த பின்பு – வாசலிலே கன்று காலியாய் நான் பட்டதோ
குமுறி – இளைய பெருமாளுக்கு அக்னி கார்யம் அன்வயம் ஆகும் பொழுது இவன் கறப்பான்-
கிருஷ்ணனை பிரிய மாட்டாமையாலே சாஸ்திரம் -ஒத்து கொள்ளுமா பக்தி யோகம் -தைல தாராவது –
தபஸ் – நித்ய கர்மாநுஷ்டானம் உண்டா இப்படிப் பட்டவனுக்கு -பிரேமத்தால் பிரிய மாட்டாதவன் –
ஆலச்யத்தால் விட கூடாது – தொல்லை மால் நாமம் ஏத்தவே பொழுது – ஈக்காடு தாங்கல்-இரவு 1 மணி கிளம்பி மத்யானம் —
கெடும் இடர் ஆயன வெல்லாம் கேசவா – சந்த்யா வந்தனம் – யமன் கணக்கு எழுதுவானோ -பட்டர் –
இவன் தன்னை நேராக விட்டிலன் கர்மம் கைங்கர்யத்தில் புகும்

இளம் கற்று எருமை-
இளம் கன்றாகையாலே பாடாற்றாமை –பால சந்தானமுடைய சிஷ்யர்
கறவா மட நாகு -தன கன்று உள்ளினால் போலே வெறுத்து வார்த்தை திருமங்கை ஆழ்வார் மறவாது அடியேன் உன்னையே அமுதனார் –
தாய் பசு -ஆழ்வார் எம்பெருமான் -கன்று விபரீதம் பட்டர் -நாகு தன் கன்று –சேர்த்து நாகு தன்னுடைய கன்று இல்லை –
தர்க்கம் பட்டர் -விதுஷா அன்னம் பட்டேன் பாதம் கூட வில்லை -7 திருப்பி போட மனைவி சொல்ல -தோசை செய்து கொண்டே அன்னம் பட்டேனே விதுஷா
முலைக் கடுப்பு வேதனை விட கன்றை நினைந்து -இரங்கி ஏழை எதலன் கீழ் மகன் இரங்கினால் போலே
கோபிகள் கன்று ஸ்தானம் வாசலில் -கறவாத எருமை ஸ்தானம்

கன்றுக்கிரங்கி –
தன் முலைக் கடுப்பு கிடக்க – கன்று என் படுகிறதோ -என்று இரங்கி –
எம்பெருமான் ஆஸ்ரித விஷயத்தில் இருக்கும் படிக்கு நிதர்சனம் இ றே
இத்தால் -சொல்லிற்று ஆய்த்து –
அவன் எருமைகள் கறவா விட்டால் அவை படும் பாட்டை நாங்கள் உன்னாலே படா நின்றோம் -என்கை
ஸ்வ சந்தானத்திலே தயை பண்ணி –

நினைத்து முலை வழியே நின்று பால் சோர
கன்றை நினைத்து பாவன பிரகர்ஷத்தாலே முலையிலே வாய் வைத்ததாகக் கொண்டு பால் சொரியா நிற்கும்—மீன்  -பார்வையாலே -/ பறவை- ஸ்பரிசத்தால் /ஆமை நினைத்த மாத்திரத்தாலே போஷணம் -என்பர் தேசிகர் சங்கல்ப ஸூர்யோயதத்தில் –
முலை வழியே – கை வழி தவிர – நின்று பால் சோர – நினைவு பாராமையாலே
திருமலையிலே திரு அருவிகள் போலே பால் மாறாதே சொரிகை
இவன் எருமை கறவாமை ஒழிவது என் என்னில் இளைய பெருமாள் ஷத்ரிய தர்மமான அக்னி கார்யத்துக்கு உறுப்பாம் அன்று இறே
இவன் எருமைகளை விட்டுக் கறப்பது அது என் என்னில் கிருஷ்ணனைப் பிரிய ஷமன் அல்லாமையாலே பிராப்ய விரோதிகளில் நசை அற்ற படி யாகவுமாம்-
நினைத்து-ஸ்வா சார்யன் தன்னை அதிஷ்டித்துக் கொண்டு ஸ்வ சந்தானத்துக்கு பகவத் குணாநுபவம்பண்ணுவித்து அருளுகிறான் -என்று நினைத்து –
பாவன பிரகர்ஷத்தாலே ஸ்வாசாரய அபிமானம் ஈடாக பகவத் குணங்கள் சுரக்க –

நினைத்து -தானே பால் பொழிய – கஜேந்த்திரன் நினைக்க பாகவதா த்வராயா நம-வேகத்துக்கு நமஸ்காரம்
அவன் வேகம் போலே பால் சொரிய மனசா சிந்தயந்தே ஹரிம் நினைத்த பாவனா பிரகர்ஷத்தால் கன்று வழியே இன்றி பாத்ரம் வழியே அன்றி
முலை வழியே நின்று பல் சோர –மேகம் கடலில் சென்று புக்கு வர்ஷிக்க வேண்டும் நினைவு மாறாமல் திரு மலை அருவி போலே
திருமலை -சப்தம் பேயாழ்வார் -இரண்டு பாசுரம் -மற்றவர் திருவேம்கடம் திருமலை -திருக் குறும் தாண்டகம் காட்டி
திருமலை அதுவே சார்வு -நம் ஆழ்வார் திரு மால் இரும் சோலை – ஆழ்வார் தீர்த்தம்-இப்பொழுது கபில தீர்த்தம்
பெரிய ஜீயர் மடம் அருகில் ஒரு நம் ஆழ்வார் பகவத் விஷயம் தனது செல்லாமையால்
அர்ஜுனன் கேளாமல் பூயயோகோ மகா யோ ஸ்ருனு-18 அத்யாயம் 700 ஸ்லோகம் –மறுபடியும் சொல்கிறேன் – எடுப்பும் சாய்ப்புமாக –
கரிஷ்யே வசனம் தவ -நீ சொன்னதை கேட்கிறேன் சொல்வதை நிறுத்து
பால் வெள்ளம் இல்லம் சேறாக்கும் மேட்டிலும் கடலை அகழி
படகு கட்டி -சேற்றுக்கு அடைப்பு போட்டு-காலில் தடவி சேற்று புண் வராமல்மிருக்க
கண்ண நீர் –அரங்கன் கோயில் திரு முற்றம் சேறு செய் தொண்டர் பொன்னி நீர் போலே –பால் சோறு அப்புறம் இங்கே பால் சேறு – கர்மம் ஐஸ்வர்யம் அந்தவத் தேதான்தரர் மூலமும் அந்தவத்
இளைய பெருமாள் ஐஸ்வர்யம் -நற் செல்வம் நிரந்தர சேவை போல கைங்கர்ய ஸ்ரீ பிராப்ய விரோதி -தோற்றி மாறி -இம்மையிலே தாம் பிச்சை கொள்வர்
ஒரு கையால் ஒருவன் தன் தோளை தன்னை போல் அவன் பேரே தாரே பிதற்றி – தெனாச்சார்யா சபை 70 பேருக்கு சந்தை சொல்லி –
எம்பெருமான் அனுக்ரகம் தான் காரணம் ஊர் அவிசேஷஞ்ஞர் நாடு விசேஷஞ்ஞர் திருவாய்ப்பாடி சீர் மல்கும் ஆனது இவனால்

தங்காய் –
ரஷ்ய வர்க்கம் நோக்காமல் -ஜன்ம சித்தம் ராவணச்ய அனுஜோ பிராதா விபீஷணன் பின் பிறந்த தம்பி -அதே கர்ப்பத்தில் இருந்தேன் -நிகர்ஷம்
நீ நற் செல்வன் தங்காய் திரிஜடை-அவன் பெண் – பிராட்டிக்கு அடிமை செய்து நீ கைங்கர்யம் செய்ய வேண்டாமா எனக்கு-
விபீஷணன் கன்னிகா -அனலா முத்த புத்ரி –
கிருஷ்ணன் ரஷ்யம் என்றால் நாங்களும் அந்தர்பூதர் மேலே வர்ஷம் பனி வெள்ளம் கீழே பால் வெள்ளம்-
தண்டியம் பிடித்து தொங்கி இருக்கிறோம் பிராப்ய பூமியில் இங்கே ஐஸ்வர்யம் இனியே அங்கே தேட போவது
ஈஸ்வரன் அபிநிவேசம் அறியும் அளவும் பேசாதே கிடந்தாள் விடுகை விள்ளாமை விரும்பி -பாசுரம் –

நனைத்தில்லம் சேறாக்கும் –
பாலின் மிகுதியாலே அகம் வெள்ளம் இடும் – அத்தாலே துகை உண்டு சேறாகும்
இத்தால் சேறாகையாலே புகுர ஒண்கிறது இல்லை -என்கை
ஸ்ரோத்தாக்கள் உடைய ஹிருதயத்தை சம்சாரிக தாபம் எல்லாம் ஆறும்படியாக குளிரப் பண்ணி – குணானுபத்தாலே களிக்கும்படி பண்ணுகிற –

நற்செல்வன் –
தோற்றி மாயும் சம்பத் அன்றிக்கே-நிலை நின்ற சம்பத்து – அதாகிறது -கிருஷ்ணன் திருவடிகளில் நிரந்தர சேவை
லஷ்மணா லஷ்மி சம்பன்ன போலே கைங்கர்ய லஷ்மி இ றே இவ்வாத்மாவுக்கு நிலை நின்ற சம்பத்து –
லஷ்மி சம்பன்ன -என்றது ஊரும் நாடும் உலகமும் தன்னைப் போலே என்கிறபடி
தன் வைஷ்ணவ ஸ்ரீ யாலே ஜகத்துக்கு அடைய வைஷ்ணத்வம் உண்டாம்படி இருக்கை -ஸ்லாக்கியமான சம்பத்தை உடைய பாகவதன் உடைய

தங்காய்-
குணத்துக்கு தமையனில் தன்னேற்றமுடையவள் -என்கை –
நற்செல்வன்
உன்னுடன் பிறந்தவன் ரஷ்ய வர்க்கங்களை நோக்கினால் அன்றோ நீயும் ரஷ்ய வர்க்கங்களை நோக்கப் போகிறாய்

பனித்தலை வீழ நின் வாசற்கடை பற்றிச்-
மேல் வர்ஷம் வெள்ளம் இட – கீழ் பால் வெள்ளம் இட – நடுவு மால் வெள்ளம் இட நின்ற நிலை யாகையாலே
தெப்பம் பற்றுவாரைப் போலே நின் வாசல் கடையில் தண்டியத்தைப் பற்றிக் கிடக்கிற இந்த தர்மஹாநி அறிகிறிலை –
பனியானது தலை மேல் சொரிய–அதாவது–மயர்வற மதிநலம் அருளப் பெற்ற–ஆழ்வார்கள் உடைய ஸ்ரீ சூக்திகளாலே வரும் பகவத் குணாநுபவம் –
கீழ் ஆசார்ய உபதேசம் அடியாக வரும் பகவத் குணானுபவ பிரவாஹம் என்ன – மேலே மயர்வற மதிநலம் அருளப் பெற்ற ஆழ்வார்கள் உடைய-அருளிச் செயலால் வரும் குணானுபவ பிரவாஹம் என்ன – நடுவே பாகவத குணானுபவ பிரவாஹம் என்ன –
இப்படி பிரவாஹ த்ரயத்தில் அகப்பட்டு அலைகிற நாம் உனக்கு பிரதிபாதகமான நமஸிலே த்வாரவர்த்தியான நகாரமாகிற அவலம்பத்தைப் பற்றி-
கீழ் சொன்ன குண அனுபவங்களில் போக்ருத புத்தி வாராதபடி தடுக்கிற நகாரத்தைப் பற்றி என்றபடி -இப்படி சொன்ன இடத்திலும் இவர்கள் படும் அலமாப்பு காண்போம்

சினத்தினால் –
பெண்களை தீராமாற்றாக நெஞ்சாரல் பண்ணும் கிருஷ்ணனை ஒழிய பெண் பிறந்தாருக்கு தஞ்சமான சக்கரவர்த்தி திரு மகனை சொல்லுவோம்
இவள் எழுந்திருக்கைக்காக-என்று ராம வ்ருத்தாந்தத்தை சொல்லுகிறார்கள் –
சினத்தினால் –
தண்ணீர் போலே இருக்கும் சக்கரவர்த்தி திருமகனுக்கு சினம் உண்டோ என்னில் – ஆஸ்ரித சத்ருக்கள் இவருக்கும் சத்ருக்கள் இ றே
மகா ராஜருக்கு சீற்றம் பிறந்த போது வாலியை எய்தார் அவர் அழுத போது கூட அழுதார் இ றே –
கோபத்தினாலே யமவஸ்யதா மூலமான சம்சாரத்துக்கு நிர்வாஹகமான அஹங்காரத்தை நசிப்பித்து

சினத்தினால் தென் இலங்கை -ராமனை பாடும் பொழுது சேர்க்கை -கிருஷ்ணன் நாமம் சொல்லி
பெண்களை நெஞ்சாரல் -தீரா -எரிச்சல் – ராமன் நினைத்தால் நெஞ்சு சில்லாகும் உண்ணாது உறங்காது –
பெண்ணை பிரிந்தால் படு பாடு படுவான்–ராம விருத்தாந்தம் சொல்லி ஆஸ்ரித விரோதி போக்குவது தனது பேறாக-தனது கோபம் தீரும் படி –
சினத்தினால் – ராமனுக்கு சினம் உண்டோ ஜித குரோத கக- திருவடி மேலே அம்புபட்ட பொழுது சீறினார்-மனத்துக்கு இனிய சினம் -பகவான் இடம் இருந்து -ஹிதம் அருளி நம்மை நியமித்து அருளுவான் -சீறி அருளாதே -என்பார்களே –
தம் மேல் அம்பு பட்டால் அமைதி கோபம் வசம் -ஆனார் – நீரிலே நெருப்பு எழுந்தால் போலே –
வர்ஷம் காண -கோபமிட்ட வழக்கு திருவடி ராவணன் அம்புக்கு வசப்பட்டது போலே
மகாராஜர் சிற்றம் வாலி அவன் அழ இவரும் அழுது – பையல் செய்த பாபம் திக்கும் தென்னிலங்கை கோமானை -திருவடி மதித்த ஐஸ்வர்யம் தென் -இனிமை -அழகு-திருவடி -அகோ வீர்யம் அகோ தைர்யம் மதித்த ஐஸ்வர்யம்-

செற்ற
படை புத்திர பௌத்ர அரக்கர் தம் கோன் போலும் அஹங்காரம் அழித்து-
பட்டர் அனுபவம்
தாம் போலும் -என்று எழுந்தான் -கோன் போலும் – இயலை ஒரு தடவை கேளா –
சந்தை கூட சொல்லிக் கொள்ள வில்லை – ராவணன் வார்த்தை காண் என்று விட்டார் –
தான் போலும் -தாரணி யாளன்
மனிஷா பையல் -தான் என்று யுத்தம் வர அரக்கர் கோன் பூ பறித்தால் போலே இருப்பேனா -என்று எழுந்தவன்
அஹங்காரம் மனத்து இனியான் செற்ற காலத்தில் இன்று போய் நாளை வா சொன்ன இனிமை –
சசால சாபஞ்ச -முமோஷ வில்லையும் கீழே போட்டான் வெறும் கை வீரன் ஆனான் –
சிங்கம் கண்ட யானை கருடன் கண்ட பாம்பை போலே ஆனான்
இரவுக்கு அரசன் தூக்கம் வராது கையும் வில்லுமாகா கையும் அஞ்சலியுமாக வர வேண்டுமா
திருவினைப் பிரிந்த கடு விசை அரக்கன் – செற்ற காலத்தில் மனத்துக்கு இனியான்
பெண்களை ஹிம்சை கண்ண நீர் அடிக்கும் தீம்பன் இல்லை சத்ருக்களுக்கும் கண்ணநீர் பெருக்கும் கண்ணன் நாமமே குளறிக் கொன்றீர்
மிருத சஞ்சீவனம அனந்தாழ்வான் -திருவேம்கடத்தான் எம்பெருமானார் -வடுக நம்பி நம் ஆழ்வார் உயிர்க்கு அது காலன் –
பட்டர் ராம அவதாரம் போர பஷித்து – வேம்பே ஆக வளர்த்தாள் -பெற்ற தாயையும் குற்றம்
கௌசல்யா சுப்ரஜாராம் உண்ண புக்க வாயை மறந்தால் போலே பாடவும் -உம்மை

செற்ற –
ஓர் அம்பால் தலையை தள்ளி விடாதே படையைக் கொன்று தேரை அழித்து ஆயுதங்களை முறித்து
தான் போலும் -இத்யாதி -கோன் போலும் என்று எழுந்து கிளர்ந்து வந்த மானத்தை அழித்து நெஞ்சாரல் பண்ணிக் கொன்ற படி –

மனத்துக் கினியானைப் –
வேம்பேயாக வளர்த்தால் -என்னும்படியாக பெண்களை படுகுலை யடிக்கும் கிருஷ்ணனை போலே அன்றிக்கே
ஏகதார வ்ரதனாய் இருக்கை – பெண்களை ஓடி எறிந்து துடிக்க விட்டு வைத்து பின் இரக்கமும் இன்றிக்கே இருக்கும்
கிருஷ்ணனை ஒழிய சத்ருக்களுக்கும் கண்ண நீர் பாயுமவனை என்றுமாம் -அத ஏவ மனத்துக்கு இனியானை – சக்கரவர்த்தி திருமகனை –

பாடவும் -நீ வாய் திறவாய்
கண்ணன் நாமமே குழறிக் கொன்றீர் -என்று நம்மை நலியும் கிருஷ்ணனுடைய பேரை காற்கடைக் கொண்டு
கிருஷ்ண விரஹத்தாலே கமர் பிளந்த நெஞ்சு பதம் செய்யும்படியான சக்கரவர்த்தி திருமகனைப் பாடச் செய்தேயும்-
எங்கள் ஆற்றாமை காண வேண்டும் என்று இருந்தாயாகில் கண்ட பின்பும் உறங்கும் இத்தனையோ – எழுந்து இராய்

நீ வாய் திறவாய் –
நீ வாய் திறக்கிறது இல்லை – ப்ரீதிக்கு போக்கு விட வேண்டாவோ –

இனித் தான் எழுந்திராய் –
எங்கள் ஆற்றாமை அறிவித்த பின்பும் உறங்கக் கடவையோ – எழுந்திராய் –
உன்னுடைய மகிழ்ச்சிக்காக எழுந்து ஆர்த்திக்கு உணராவிடில் உனது பேற்றுக்கு இது என்ன பேர் உறக்கம் – வைதிக உறக்கம்
லௌகிக உறக்கம் 19 பாஷை பிறர் ஆர்த்திக்கு த்வரித்து – பனி பட்ட மூங்கில் போலே பர சம்ருத்தி ஏக பிரயோஜனம் –
உன் வாசலில் எழுப்ப இத்தால் வந்த மதிப்பு இனி தான் எழுந்திராய் –

யீதென்ன பேருறக்கம் –
பிறர் ஆர்த்திக்கு த்வரித்து உணருமவனுடன் பழகி வைத்து இங்கனே உறங்குவதே -என்கிறார்கள் –
ஆபன்னர்க்காக உணருமவன் படியும் அன்றிக்கே காலம் உணர்த்த உணரும் சம்சாரிகள் படியும் அன்றிக்கே இருப்பதே உன்னுறக்கம் –
காலம் உணர்த்த உணரும் சம்சாரிகள் நித்தரை போலும் அன்றிக்கே
ஆஸ்ரிதர்கள் ஆர்த்தி உணர உணரும் ஈஸ்வரன் உடைய உறக்கம் போல் அன்றிக்கே உபய விலஷணமான இம் மகா நித்தரை ஏது –
சம்சாரிகள் நித்தரை தமோபிபூதியால் உண்டானதாகையாலே சத்த்வதோரமான காலத்தில் தீருபடியாய் இருக்கும் –
ஈஸ்வரன் உடைய நித்தரை ஜகத் ரஷணசிந்தா ரூபம் ஆகையாலே பரார்த்தி காண தீரும்
இவளுடைய நித்தரை சரம பர்வ நிஷ்டர் உடைய ஆற்றாமை காணத் தீரும்
ஆகையால் அதுக்கு அதிகாரி கிடையாமையாலே பேர் உறக்கமாய் இருக்கும் –

அனைத்தில்லத்தாரும் அறிந்து
பெண்கள் எல்லாரும் வந்து உன் வாசலிலே அழைக்கிறமை ஊராக அறிய வேணும் என்று இருந்தாய் ஆகில் எல்லாரும் அறிந்தது –
இனி எழுந்திராய் பகவத் விஷயம் ரகஸ்யமாக அனுபவிக்கும் இத்தனை – புறம்பு இதுக்கு ஆளுண்டோ என்று கிடக்கிறாய் ஆகில்
அது எங்கும் பிரசித்தம் என்றுமாம் – எம்பெருமானார் திரு அவதரித்தாப் போலே காணும் இப் பெண் பிள்ளையும்

பால் வெள்ளம் பனி வெள்ளம் மால் வெள்ளம் –மூன்றும் –
சரபம் சலபமானதே கூரத் ஆழ்வான் 19 புராணம் சரபேஸ்வரர் கல்பனை விட்டில் பூச்சி -பிரத்யங்கா தேவி சரபம் கோபம் குறைக்க
மதி விகற்ப்பால் அவரவர் தமதம தறிவகை–17 பரமத கண்டனம் ஸ்ரீ ய பதி-நம்பிள்ளை – பாஹ்யர் -11குத்ருஷ்டிகள் -6 சங்கர பாஸ்கர -தங்கள் மதம் –
கணங்கள் பல ஒரே கோவலன் -பர ஸ்வரூபம் ஒன்றே – அர்த்த பஞ்சகம் -உள்ளே உள்ளே பிறிவு உண்டே
சிபி சக்கரவர்த்தி 3700 ஸ்ரீ வைஷ்ணவர்களை அழைத்து -திரு வெள்ளறை-திவய தேசம் – ஆடுக செங்கீரை பதிகம் –
ஸ்வதிகா திருக் குளம் -வராக ஷேத்ரம் -ரிஷி தபஸ்- யுகமாக -அரசன் வர காட்சி
பாலால் புற்றில் அபிஷேகம் வடக்கே குடி ஏற்ற ஆணை – என்னையும் சேர்த்து 3700 தானே இருந்து நடத்தில்-திருச் சித்ர கூடம் – சில்லி காவல் ஸ்ரீ மூஷ்ணம் காவல் தெய்வம் இன்றும் தில்லி தில்லிகா வனம் தில்லை நகர்
தஞ்சகன் சகோதரிகள் இவர்கள் இருவரும் சித்ர கூடம் நாட்டிய அரங்கம் திருவடி ஸ்பர்சத்தில் ஆட்டம்
3000 அந்தணர் ஏத்த -குல சேகரர் -அரி ஆசானத்தே 16108 ஒரே பதி
56 படிக்கட்டு ஏறி கோமதி த்வாரகை 56 கோடி யாதவர்கள் 52 கஜம் நீல கொடி – 27 நஷத்ரங்கள் 12 ராசி நவ கிரகங்கள் நாலு நிலை கோபுரம்
7 நிலை விமானம் சப்த ரிஷிகள் ஒரே ஈஸ்வரன் நியமன சாமர்த்தியம் -உண்மையான சொத்து கல்யாண குண யோகம்

கீழ் பாட்டில் -கற்றுக் கறவைக் கணங்கள் பல கறந்து -என்று ஸ்வ வர்ண உசித தர்ம அனுஷ்டானத்தைச் சொல்லி
இப்பாட்டில் சொல்லாமையாலே அனுஜ்ஞா கைங்கர்ய நிஷ்டனுக்கு ஆஞ்ஞா கைங்கர்ய ஹானி ஸ்வரூப விரோதம் என்கிறது
இவன் எருமை கறவாமைக்கு இளைய பெருமாளை திருஷ்டாந்தமாக அருளிச் செய்து உபாயாந்தர த்யாகத்துக்கு பிரமாணமாக
ஐஸ்வர்ய கைவல்ய லாபங்களில் அபேஷை இல்லாதார்க்கு தத் சாதன அனுஷ்டானத்தில் அபேஷை பிறவாது என்னும் அபிப்ராயத்தாலே

அறிவு மாலை
அனைத்தில்லத்தாரும் அறிந்து –
அறியும் உலகு எல்லாம் யானேயும் அல்லேன் -முதல் திருவந்தாதி -தாம்பே கொண்டு ஆர்த்த தழும்பு –
சிற்றில் இளைத்தவன் கண்ணனாய் இருக்க சீதை வாய் அமுதுண்டாய் என்று சிற்றில் நீ சிதையேல் என்னலாமோ
வளையல்கள் துகில்கள் கைக்கொண்டு வேண்டவும் தாராதான் -கண்ணனாய் இருக்க இரக்கமே ஒன்றும் இலாதாய் இலங்கை அழித்த பிரானே -என்னலாமோ-

கனைத்து இளம் கற்று எருமை – ஸ்ரீ பெரும் பூதூரில் இரண்டு தடவை சேவிக்கும் பாசுரம்
நற் செல்வன் -ஸ்வாமி யை குறிக்கும் லஷ்மி சம்பன்ன -அஹம் சர்வம் கரிஷ்யாமி விபவம் போலே இவர் அர்ச்சையில் -நித்ய கிங்கரோ பவாதி
மன்னிய தென்னரங்காபுரி மா மலை மற்றும் உவந்திடு நாள் –
எம்பெருமானார் உகந்த பாசுரம் இதுவும் —பெரும்பூதூர் மா முனிக்கு பின்னானாள் வாழியே-
பொய்கை ஆழ்வார் -இந்த பாசுரம் –
செல்வன் லஷ்மனோ லஷ்மி சம்பன்னன் -மண் வெட்டி கையில் இருக்கும் பொழுது – அந்தரிஷா கத ஸ்ரீ மான் -விபீஷண ஆழ்வான்
நாகவர ஸ்ரீ மான் -மூவரையும் சொல்லிய கைங்கர்ய செல்வம்
துஞ்சும் போது அழைமின் -துயர் வரில் நினைமின் – துயர் இனில் சொல்லில் நன்றாம் –இளைய ஆழ்வான் விபீஷண ஆழ்வான் கஜேந்திர ஆழ்வான் -எம்பெருமானார் -கைங்கர்யம் –
ஜாதி ஆஸ்ரம தீஷா தர்மங்களில் பேதிக்கும் போலே அத்தாணி சேவகத்தில் பொதுவானவை கை நழுவும்-புத்தி பூர்வகமாக இவன் விட வேண்டாம் உறங்குவான் கை பண்டம் போலே தன்னடையே நழுவும்
கனைத்து -உபதேசிக்க பெறாவிட்டால் -தரிக்க மாட்டாத ஆசார்யர்கள் -திணறி
நீரால் நிறைந்த ஏரி- பரபக்தி -பால் நெய் அமுதாய் -தானும் நானும் தன்னுள்ளே கலந்து ஒழிந்தோம் வாய்கரை -வழியே – ஞானாம்ர்தம்ம் –
பொய்கை ஆழ்வார்
நற் செல்வன் தங்காய் தாமரை பூவில் அவதரித்த சந்த மாமா -பாற்கடலில் லோக மாதா –பொய்கை-பூவில் ஆவிர்பாவம் -தமிழ் மறை செய்ய -நான்முகன் நாபி கமலத்தில்  போலே – தேக சம்பந்தம் -இளம் கற்று எருமை -லஷிய ளஷனை கழுக்காணி கண்ணன் புண்டரீகாஷன் –
சக்கரத்து ஆணி -வேங்கை மரம் -செடி புலி – புலிக்கு புண்டரீகம் நினைத்து
சுவாமிநாத ஐயர் தம் வாத்தியார் த்யாகராஜ செட்டியார் வடக்கு சித்ர வீதி குடி இருந்து –
இந்த அர்த்தம் கேட்டு உகந்தாராம் –
தங்கையான பார்வதி உடன் அமுது செய்ய வேனும் வேதம் ருத்ரனுக்கு
பகினி -சௌபாக்யவதி -அம்பிகையா சகா -தாவி தாவி அர்த்தம் –
எருமை மகிஷி தேவதேவ்ய திவ்ய மகிஷி -பொய்கை ஆழ்வார்
வனசமரு கருவதனில் பிராட்டி போலே தாமரை மலரில் அவதாராம் – இளம் கற்று எருமை முதல் ஆழ்வார்-முதலில் கனைத்து பேச ஆரம்பித்து – கன்றுக்கு இரங்கி நம் போல்வாருக்கு-கனைத்து முதல் முதலில் பேச-
இளம் -நம் போல்வார் நினைத்து
முலை வழியே கிருபை மூலம்
நின்று முதல்திருவந்தாதி
பாலே போலே சீரில்
கல்யாண குணங்கள்
பழுதே -அஞ்சி அழுதேன்
கண்ண நீர்
பனித்தலை
சக்கரவர்த்தி திரு மகன் -பூ மேய -நீண் முடியை பாதத்தால் எண்ணினான் – சரித்ரம் ஆமே அமரக்கு அறியா நாமே அறிவோம்
இனித் தான் –
மயர்வற மதி நலம் அருள பெற்ற பின் மறையின் குருத்தின் பொருளையும் அனைத்து இல்லத்தாரும் அதி கிருதா அதிகார்யம் இல்லை தமிழ் –

——————-

ஸ்ரீ கோயில் கந்தாடை அப்பன் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ தொட்டாசார்யர் சுவாமிகள் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ ஆயி சுவாமிகள் திருவடிகளே சரணம் சரணம்
ஸ்ரீ அழகிய மணவாள பெருமாள் நாயனார் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ பெரியவாச்சான் பிள்ளை திருவடிகளே சரணம் –
ஸ்ரீ பூர்வாசார்யர்கள் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ ஆழ்வார்கள் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம் –

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s


%d bloggers like this: