ஸ்ரீ மத் ரஹஸ்ய த்ரய சாரம் — -அதிகாரம் -21 – கதி விசேஷ அதிகாரம் /அதிகாரம் -22–பரி பூர்ண ப்ரஹ்ம அனுபவ அதிகாரம் –ஸ்ரீ வேதாந்த தேசிகன் ஸ்வாமி–

ஸ்ரீ மான் வேங்கட நாதார்ய கவிதார்க்கிக கேசரீ
வேதாந்தாசார்ய வர்யோமே சந்நிதத்தாம் சதா ஹ்ருதி —

சீரொன்று தூப்புல் திருவேங்கடமுடையான்
பாரொன்றச் சொன்ன பழ மொழியில் ஓரொன்று
தானே அமையாதோ தாரணியில் வாழ்வார்க்கு
வானேறப் போமளவும் வாழ்வு –

————————————————————-

அதிகாரம் -21 – கதி விசேஷ அதிகாரம்–

ஜ்வலன விதச ஜ்யோத்ஸ் நா பஷ உத்தராயண வத்சரான்
பவன தபன ப்ராலேயாம் சூன் க்ரமாத சிரத்யுதிம்
ஜலதரபதிம் தேவாதீசம் பிரஜாபதிமாகத
தரதி விரஜாம் தூரே வாசஸ் தத பரமத்புதம் –

இப்படி மூர்த்தன்ய நாடியிலே பிரவேசிதனான முமுஷூவை ஸ்தூல சரீரமாகிற ப்ரஹ்ம புரத்தின் நின்றும்
ப்ரஹ்ம நாடி ஆகிற தலை வாசலாலே
வத்சலனான ஹார்த்தன் வார்த்தை சொல்லக் கற்கிற முக வச்யனான ராஜ குமாரனை
ராஜா எடுத்துக் கொண்டு உலாவுமா போலே கொண்டு புறப்பட்டு
மன்னும் கடும் கதிரோன் மண்டலத்தின் நன்னடுவுள் அன்னதோர் இல்லியினூடு போய்–என்றும்
தேரார் நிறை கதிரோன் மண்டலத்தைக் கீண்டு புக்கு -என்றும்
சண்ட மண்டலத்தினூடு சென்று -என்றும்
இருள் அகற்றும் எரி கதிரோன் மண்டலத்தூடு ஏற்றி வைத்து ஏணி வாங்கி -என்றும்
சொல்லுகிற தேவையான மார்க்கத்திலே வழிப்படுத்தி
அமரரோடு உயர்வில் சென்று அறுவர் தம் பிறவி அஞ்சிறையே -என்கிறபடி
அர்ச்சிஸ் என்றும் -அஹஸ் என்றும் -பூர்வ பஷம் என்றும் -உத்தராயணம் என்றும் –
சம்வத்சரம் என்றும் -வாயு என்றும் -ஆதித்யன் என்றும்
சந்தரன் என்றும் வைத்யுதன் என்றும் அமாநவ சம்ஜ்ஞனான இவனுக்கு சஹகாரிகளான வருண இந்திர பிரஜாபதிகள்
என்றும் சொல்லப்படுகிற வழி நடத்தும் முதலிகளை இட்டு அஹம் ஸ்மராமி மத் பக்தம் நயாமி பரமாம் கதிம் -என்கிறபடியே
தான் பிரதானனாய் நடத்தி -அவ்வோ எல்லைகளிலே பகவச் சாஸ்த்ரத்திலே பறக்கப் பேசின போகங்களையும் அனுபவிப்பித்து –

லோகம் வைகுண்ட நாமாநம் திவ்யம் ஷட் குண்ய சம்யுதம்
அவைஷ்ணவா நாம ப்ராண்யம் குணத்ரய விவர்ஜிதம்
நித்ய சித்தை சமாகீர்ணம் தன்மயை பாஞ்ச காலிகை
சபா பிராசாத சம்யுக்தம் வனைச் சோப வனை சுபம்
வாபீ கூப தடாகைச்ச வ்ருஷ ஷண்டைச்ச மண்டிதம்
அப்ராக்ருதம் ஸூ ரைர் வந்த்யம யுதார்க்க சம ப்ரபம்
ப்ரக்ருஷ்ட சத்த்வராசிம் தம் கதா த்ரஷ்யாமி சஷூஷா-என்று
நெடும் காலம் காண ஆசைப்பட்டதொரு தேச விசேஷத்திலே சென்றவாறே

கர்ம பலம் விசேஷ போகார்த்தமாக வன்றிக்கே-வித்யைதையாலே ஸ்தாபிதமாய் கதி மாத்ரார்த்தம் அனுவ்ருத்தமான
ஸூஷ்ம சரீரத்தை ஆறு கடக்கைக்கு பற்றின தெப்பம் போக விடுமா போலே போக விடுவித்து –
விரஜைக்கு அக் கரைப் படுத்தி -அப்ராக்ருத சரீரத்தைக் கொடுத்து –
ஜரமதீயம் என்கிற சரசின் அளவும் சேர்த்து -சோமசவனம் என்கிற அஸ்வத்தைக் கிட்டுவித்து
மாலா அஞ்ஜன சூர்ண வாஸ–பண ஹஸ்தைகளான ஐந்நூறு திவ்ய அப்சரஸ்ஸூங்களை இட்டு எதிர்கொள்வித்து
ப்ரஹ்ம அலங்காரத்தாலே அலங்கரிப்பித்து
ரஹ்ம கந்த ரச தேஜஸ் ஸூக்களை பிரவேசிப்பித்து –
குடியடியார் இவர் கோவிந்தன் தனக்கு என்று முடியுடை வானவர் முறை முறை எதிர் கொள்ளக்
கொடி யணி நெடு மதிள் கோபுரம் குறுகுவித்து
இந்திர பிரஜாபதிகள் என்று பேருடையை த்வார கோபரைக் கிட்டுவித்து வைகுந்தம் புகுதலும் -என்று
தொடங்கி மேல் மூன்று பாட்டிலும் சொல்லுகிறபடியே
அப்ராக்ருதங்களான ராஜ உபசாரங்களைப் பண்ணுவித்து ஆனந்த மயமான மண்டப ரத்னத்திலே அழகு ஓலக்கத்திலே புகவிட்டு –

அநயாஹம் வசீபூத காலமே தன்ன புத்வவான்
உச்ச மத்யம நீசாந்தாம் தாமஹம் கதமா வஸே
அபேத்யாஹ மிமாம் ஹித்வா சம்ஸ்ரயிஷ்யே நிராமயம்
அநேன சாம்யம் யாஸ்யாமி நாநயாஹாம சேதஸா
ஷமம் மம சகா நேந ஹி ஏகத்வம் நாநயா சஹ –என்றும் –

க்ரீடந்தம் ரமயா ஸார்தம் லீலா பூமிஷூ கேசவம்
மேகச்யாமம் விசாலாஷம் கதா த்ரஷ்யாமி சஷூஷா
மேகச்யாமம் மஹா பாஹூம் ஸ்திர சத்த்வம் த்ருடவ்ரதம்
கதா த்ரஷ்யாமஹே ராமம் ஜகத சோக நாசனம்
திருஷ்ட ஏவ ஹி ந சோகமப நேஷ்யதி ராகவ
தம சர்வச்ய லோகஸ்ய சமுத் யன்நிவ பாஸ்கர —

இத்யாதிகளின் கட்டளையிலே இவன் மனோரதித்தபடியே இழந்த இழவு எல்லாம் தீர நிரதிசய போக்கினான தன்னைக் காட்டித்
தன்மை பெருத்தித் தன் தாளிணைக் கீழ் -கொண்டு தன்னோடு
சமான போகத்வ லஷணமான சாயுஜ்யத்தாலே இவனுக்கு
சஜாதீயரான -அந்தமில் பேரின்பத்து அடியாரோடு இருத்தி -இப்படி சமஸ்த பிரதிபந்தக நிவ்ருத்தி பூர்வகமாகவும்
தேச கால அவஸ்தா சங்கோசம் இல்லாத படியாகவும் தன் மனோ ரதத்துக்கு அனுரூபமாக
இவன் மனோ ரதித்த கைங்கர்யங்களை எல்லாம் யாவதாத்மா பாவியாகக் கொண்டு அருளி –
ஸ்வயச இவ யே நித்ய நிர்தோஷ கந்தா என்கிறபடியே
தனக்கு அன்யோன்யம் ஒரே வயசில் தோழன்மாரைப் போலே இருக்கிற நித்ய ஸூரிகளோடே
இன்று வந்த இவனோடு வாசியற புறையறப் பரிமாறி ஸ்ரீ ஸ்தோத்ர ரத்னத்திலும் ஸ்ரீ வைகுண்ட கத்யத்திலும் அருளிச் செய்த
மனோ ரதத்தின் படியே ஐகாந்திக ஆதியந்திக நித்ய கிங்கரனான இவனுக்கு அப்பாலே தான் நிரதிசய ஆனந்தனாய் இருக்கும் –

ஸ்வவாதி பத ப்ராப்தி பூர்வக மோஷ சாதனமான மது வித்யாதிகளிலும் –
சத்த்வம் வஹதி சுத்தாத்மா தேவம் நாராயணம் ஹரிம்
ப்ரபுர் வஹதி சுத்தாத்மா பரமாத்மா ந மாத்மநா –
யேது தக்தேந்தநா லோகே புண்ய பாப விவர்ஜிதா
தேஷாம் வை ஷேம மத்வாநம் கச்சதாம் த்விஜ சத்தம
சர்வ லோகே தமோ ஹந்தா ஆதித்யோ த்வார முச்யதே
ஜ்வாலா மாலீ மஹா தேஜா யே நேதம் தார்யதே ஜகத்
ஆதித்ய தக்தா சர்வாங்கா அத்ருச்யா கேநசித் க்வசித்
பரமாண் வாத்ம பூதாச்ச தம் தேவம் ப்ரவிசந்த்யுத
தஸ்மாதபி விநிர்முக்தா அநிருத்த தநௌ ஸ்திதா
மநோ பூதாஸ் ததோ பூய பிரத்யும்னம் ப்ரவிசந்த்யுத
பிரத்யும் நாச்ச விநிர்முக்தா ஜீவம் சங்கர்ஷணம் ததா
விசந்தி விப்ரப்ரவாரா சாங்க்ய்யோகச்ச தை சஹ
ததஸ் த்ரைகுண்ய ஹீ நாஸ்தே பரமாத்மா நமஞ்ஜஸா
ப்ரவிசந்தி த்விஜஸ்ரேஷ்டா ஷேத்ரஜ்ஞம் நிர் குணாத்மகம்
சர்வா வாஸம் வா ஸூ தேவம் ஷேத்ரஜ்ஞம் வித்தி தந்வத
சமாஹித மனஸ் காஸ்து நியதா சம்யதேந்த்ரியா
ஏகாந்த பாவோ பகதா வா ஸூ தேவம் விசந்தி தே–இத்யாதிகளான மகாபாரதாதி வசனங்களிலும்
ஸ்வேத த்வீபமத ப்ராப்ய விஸ்வ ரூப தரம் ஹரிம்
தத அநிருத்த மாசாத்ய ஸ்ரீ மத் ஷீரோத தௌ ஹரிம்
தத பிரத்யும்ன மாசாத்ய தேவம் சர்வேச்வரச்வரம்
தத சங்கர்ஷணம் திவ்யம் பகவந்தம் ச நாதனம்
அயமப்யபரோ மார்க்க சதா ப்ரஹ்ம ஸூ கைஷிணாம்
பரமைகாந்தி சித்தா நாம் பஞ்ச கால ரதாத்மா நாம் –என்று இப்புடைகளிலே ஜயத் சம்ஹிதாதிகளிலும்
விபவார்ச்ச நாத் வ்யூஹம் ப்ராப்ய வ்யூஹார்ச்ச நாத்
பரம் ப்ரஹ்ம வா ஸூ தேவாக்யம் ஸூ ஷ்மம் ப்ராப்யத இத வதந்தி -என்று ஸ்ரீ பாஞ்ச ராத்ராதிகரணத்திலும்
சில அதிகார விசேஷங்களைப் பற்ற சொல்லுகிற க்ரம முக்தி பஷத்திலும் சத்ய லோகாதிகளில் இருந்து
முக்தராமவர்களுக்கும் உள்ள கதி விசேஷாதிகள் இருக்கும் கட்டளைகள்
அவ்வோ அதிகாரிகளுக்கே ஜ்ஞாதவ்யங்கள் ஆகையாலே இங்கு அவை வகுத்துச் சொல்லுகை அபேஷிதம் அன்று –

இக் கத்ய அனுசந்தானாதிகள் ஸ்வ தந்திர பிரபத்தி நிஷ்டனான இவனுக்கு உபாய அங்கமாக நாள் தோறும் கர்த்தவ்யங்கள் அல்லவாகிலும்
இவ் உபாயத்தில் இழியும் போது அதிகாரித்வ சித்திக்காக பலார்த்தித்வம் அபேஷிதம் ஆகையாலே
பல பர்வ விசேஷ அனுசந்தானமாகப் புகக் கடவன –
பின்பு வரப் போகிற கண்ணாலத்துக்கு நாள் எண்ணி இருக்குமா போலே பூர்வ பிரார்த்தித புருஷார்த்த ஸ்மரண மாத்ரமாய்
இப் புருஷார்த்தம் பெறப் போகிறோம் என்கிற ப்ரீதி அதிசயத்தை விளைவித்துக் கொண்டு ஸ்வயம் பிரயோஜனமாய் இருக்கும் –
ஆகையால் இங்கு சமுதாய ஞான மாத்ரத்தாலும் இவனுக்கு அபேஷித சித்தி உண்டு –
சமீபம் ராஜ சிம்ஹச்ய ராமஸ்ய விதிதாத்மான
சங்கல்பஹய சம்யுக்தைர் யாந்தீமிவ மநோ ரதை–என்னும்படி பிராட்டி இருந்த இருப்பு இவனுடைய கத்யனுசந்தானத்துக்கு நிதர்சனம் –

நடைபெற வங்கிப் பகல் ஒளி நாள் உத்தராயணம் ஆண்டு
இடைவரு காற்று இரவி இரவின் பதி மின் வருணன்
குடையுடை வானவர் கோன் பிரசாபதி என்று இவரால்
இடையிடை போகங்கள் எய்தி எழில் பதம் ஏறுவரே–

பித்ருபத கடீ யந்த்ர ஆரோஹ அவரோஹ பரின்பமை
நிரயபதவீ யாதாயாத க்ரமைச்ச நிரந்தரை
அதிகத பரிச்ராந்தீன் ஆஜ்ஞா தரை அதிவாஹ்ய ந
ஸூ கயதி நிஜச் சாயா தாயீ ஸ்வயம் ஹரி சந்தன —

——————————————————————————-

அதிகாரம் -22–பரி பூர்ண ப்ரஹ்ம அனுபவ அதிகாரம் –

விதமசி பதே லஷ்மீ காந்தம் விசித்ர விபூதிகம்
சசிவ கமித சம்பத்ய ஆவிர்பவத் சஹஜ ஆக்ருதி
ஸ்புட தத் அப்ருதக் சித்தி சித்யத் குணாஷ்டக தத்பலோ
பஜதி பரமம் சாம்யம் போகே நிவ்ருத்தி கதா உஜ்ஞிதம்–

இக் கதி விசேஷத்தால் சென்றவனுடைய பரிபூர்ண ப்ரஹ்ம அனுபவம் இருக்கும் படி எங்கனே என்னில்
அனைத்துலகும் உடைய அரவிந்த லோசனனை தினைத்தனையும் விடாள்-இத்யாதிகளில் படியே
சர்வ தேச சர்வ கால சர்வ அவச்தைகளிலும் சர்வேஸ்வரனை அனந்தங்களான விக்ரஹ குண விபூதி சேஷ்டிதங்களில்
ஒன்றும் குறையாமே நிரதிசய போக்யமாக விஷயீ கரித்துக் கொண்டு இருக்கும் –
இவ் வனுபவம் ஈஸ்வரனுக்கும் இவனுக்கும் அத்யந்த துல்யம் ஆகையாலே பரம சாம்யம் சொல்லுகிறது –
உணர் முழு நலம் -என்றும்
நிரஸ்தாதிசயாஹ்ணாத ஸூக பாவைக லஷணா பேஷஜம் பகவத் ப்ராப்தி ரே காந்த ஆத்யந்தகீ மதா-என்றும்
சொல்லுகிறபடியே பகவத் ஸ்வரூபம் போக்யமாகப் பிராப்தம் –
மற்று உள்ளவை போக்யமாம் படி எங்கனே என்னில் -ராஜ மஹிஷிக்கு ராஜா போக்யனானால்
அவனுக்கு அபிமதங்களாய்-அவனுடைய போகத்துக்கு உறுப்பான போக உபகரண போக ஸ்தா நாதிகளும்
இவளுக்கு அனுகூலமாமாப் போலே
இங்கும் பகவத் ஸ்வரூப அனுபந்திகள் ஆனவை எல்லாம் போக்யமாகக் குறை இல்லை –

இப்படி சர்வ பிரகார விசிஷ்டனாய்க் கொண்டு சர்வேஸ்வரன் போக்யன் என்னும் இடம் சுருதி ஸ்ம்ருதி யாதிகளிலே பிரசித்தம் –
இவ்வர்த்தத்தை பூமாதி கரணத்திலே சாதித்து அருளினார் –
இவற்றில் நிரதிசய அனுகூல்யத்தாலே பரம ப்ராப்யம் ஆகையாலே பகவத் ஸ்வரூபத்தை பரம பதம் என்கிறது –
இப் பகவத் ஸ்வரூபத்தின் உடைய பரிபூர்ண அனுபவம் பெறுவது போக்யதமமாய் -சர்வோத்தரமாய் இருப்பதொரு
ஸ்தான விசேஷத்திலே சென்றால் ஆகையாலே அந்த ஸ்தான விசேஷத்தையும் பரம பதம் என்கிறது –
இவ் வனுபவத்துக்கு ஆஸ்ரயமாய்க் கொண்டு அனுபாவ்யம் ஆகையாலே –
பகவத் விபூதி பூதமாய் ஞானானந்த லஷணமான தன் ஸ்வரூபத்தையும் பரமபதம் என்கிறது –
இவை மூன்றுக்கும் மற்றுள்ள வற்றுக்கும் ப்ராப்யத்வ மாத்ரம் அவிசிஷ்டம் –

இப்படி பகவத் ஸ்வரூப குண விக்ரஹாதிகளும்–சுத்த சத்வ ஆஸ்ரயமான நித்ய விபூதியும் -ஸ்வ ஸ்வரூபமும் போக்யமானால்
பிரதிகூலமாக பிரத்யஷாதி பிரமாண சித்தமாய் முமுஷூவுக்கு தியாஜ்யமாய் சாஸ்த்ரங்களில் சொல்லப்பட்ட
லீலா விபூதியில் பதார்த்தங்கள் முக்தனுக்கு போக்யமாகக் கூடுமோ என்னில் –
அதிலும் குறை இல்லை –
பித்தோபஹதனுக்கு பிரதிகூலமான பால் பித்தம் சமித்தால் அனுகூலமாமாப் போலேயும்
சார்வ பௌமனான பிதாவினுடைய சிறைக் கூடம் சிறை கிடக்கிற ராஜ குமாரனுக்கு அப்போது பிரதிகூலமாய்
ராஜா சிறைக் கூடத்தின் நின்றும் புறப்பட விட்டு உகந்து துல்ய போகனான வைத்த அளவிலே
சிறைக் கூடமான கோப்பு குலையாது இருக்கச் செய்தே பிதாவினுடைய விபூதி என்று அனுகூலமாம் போலேயும்
யஸ் த்வயா சஹ ச ஸ்வர்க்கோ நிரயோ யஸ்த்வயா வி நா -என்றும்
ந ஹி மே ஜீவிதே நார்த்தோ நைவார்த்தைர் ந ச பூஷணை வசந்த்யா ராஷசீ மத்யே விநா ராமம் மஹா ரதம் -என்றும்
ஏறாளும் இறையோனும் -என்றதில் சொல்லுகிறபடியே
சம்ச்லேஷம் இன்றிக்கே தான் நின்ற போது கர்ம அனுரூபமாக தனக்கு பிரதிகூல்யமாயும் அல்ப அனுகூலமாயும் தோன்றின
லீலா விபூதியில் பதார்த்தங்கள் முக்தனாய் நிரந்தர பகவத் அனுபவம் பண்ணுகிறவனுக்கு
நிரதிசய போகய வர்க்கத்திலே சொருகுகை உப பன்னம் –
இப்படி பத்தருக்கு பிரதி கூல்யமாயும் அல்ப அனுகூலமாயும் கர்ம பந்தம் இல்லாதார்க்கு
அனுகூல ஸ்வ பாவமுமாய் இருக்கை அப்பதார்த்தங்களுக்கு பகவத் இச்சா சித்தம் –

இப்படி ஸ்வ இச்சா சித்தமான ஆநு கூல்யத்தை உடைத்தான தன் பிரகாரங்கள் எல்லாவற்றோடும் கூடின ஸ்ரீ மானான நாராயணன்
ப்ராப்யன் என்னும் இடம் திரு மந்த்ரத்திலும் த்வயத்திலும் சதுர்த்யந்த பதங்களிலே அபிப்ரேதம் –
முன்பு சொன்ன கைங்கர்யம் இப்படி பரிபூர்ண அனுபவித்திலே பிறந்த ப்ரீதி விசேஷத்துக்கு பரீவாஹம்
என்னும் இடத்தை கத்யத்திலே பலகாலும் அருளிச் செய்தார் –
முக்த தசையிலே சுருதி சித்தமான ஐஷணாதிகளும் ஜ்ஞாத்யாதி சம்பாதநங்களும் எல்லாம்
புண்ய பாப ரூப கர்ம நிரபேஷ பகவத் இச்சா அனுகுண ஸ்வ இச்சா மூலங்கள்
ஆகையாலே -கர்ம பலம் அன்றிக்கே அனுபவ பரீவாஹமான கேவல கைங்கர்யத்திலே அந்தர் பூதங்கள்-
ஆகையால் பிராப்தியாயற்றது – யதாபிமத கைங்கர்ய பர்யந்த பரிபூர்ண ப்ரஹ்ம அனுபவம் என்றது ஆயிற்று –
இவ் வனுபவம் உண்டானால் பின்பு ஒரு காலத்திலும் அழியாது என்னும் இடம் –
ப்ராப்யதே பரமம் தாம யதோ நாவர்த்ததே யதி-என்றும்
மாமுபேத்ய புனர்ஜன்ம துக்காலயம சாஸ்வதம்
நாப் நுவந்தி மஹாத்மான சம்சித்தி பரமாம் கத
ஆ ப்ரஹ்ம புனநால்லோகா புநாரா வர்த்தின அர்ஜுன
மாமுபேத்ய து கௌந்தேய புனர் ஜன்ம ந வித்யதே -என்றும்
யதா ச கேவலீ பூத ஷட்விம்சமநுபச்யதி
ததா ச சர்வ சித்தத்வாத் புனர் ஜன்ம ந விந்ததி -என்றும்
கத்வா கத்வா நிவர்த்தந்தே சந்திர ஸூர்யாதயோ க்ரஹா
அத்யாபி ந நிவர்த்தந்தே த்வாதச அஷர சிந்தகா -என்றும்
வாயினால் நமோ நாராயணா என்று மத்தகத்திடைக் கைகளைக் கூப்பி
போயினால் பின்னை இத் திசைக்கு என்றும் பிணை கொடுக்கிலும் போக ஒட்டாரே -என்றும்
இத்யாதிகளிலே பிரசித்தம் -பகவத் கைங்கர்ய அந்தர்கதமான ஸ்வச்சந்த விகாரத்தாலே லீலா விபூதியிலே புகுந்தாலும்
இவ் வனுபவத்துக்கு சங்கோ சாதிகள் பிறவாமையாலே -புனராவ்ருத்தி இல்லை என்கிறது –

இப்படி உத்தர அவதி இல்லாத இவ் வனுபவம் பெறுவார்க்கு
அந்திம சரீரம் தேவ மனுஷ்யாதிகளில் இன்னது என்று தெரியாது -ப்ரஹ்மாதிகளுக்கும் மோஷம் உண்டு
அப்படியே -தர்ம வ்யாதாதய அப்யந்தே பூர்வே அப்யாஸாத் ஜூகுப்சிதே
வர்ணாவரத்வே சம்ப்ராப்தா சம்சித்திம் ஸ்ரமணீ யதா -என்று மகரிஷிகள் சொன்னார்கள் –
ஆகையால் முமுஷூ தசையில் ஔபாதிகங்களான உத்கர்ஷ அபகர்ஷங்களைக் கொண்டு முக்த தசையிலும் அனுபவ தாரதம்யம் உண்டு
என்ற ஆனந்த தீர்த்தீயயர் -முக்தருக்கு எல்லாம் சர்வேஸ்வரன் உடன் பரம சாம்யம் சொல்லுகிற ஸ்ருத்யாதிகளை மறந்தார்கள்
ஆசார கைவல்யம் உடைய முமுஷூக்களுக்கு ஆனந்தஹாசம் உண்டு என்று சிலர் சொல்லும் வசனம் ஆப்தமானாலும்
முக்தர் ஆவதற்கு முன்னே வரும் பகவத் அனுபவத்தில் சங்கோசத்தைச் சொல்லிற்றாம் இத்தனை –
பிற்பட முக்தரானாருக்கும் நாள் இழவே போக்கி பொருள் இழவு இல்லை-
ஸ்ரீ விஷ்ணு லோகாதிகளிலே சாலோக்ய சாரூப்யாதி மாத்ரம் பெற்றார்க்கு முக்த வ்யபதேசம் அதூர விப்ர கர்ஷத்தாலேயாம் இத்தனை-
இவ்வர்த்தம் –லோகேஷூ விஷ்ணோர் நிவ சாந்தி கேசித் சமீபம் ருச்சந்தி ச கேசி தன்யே
அன்யே து ரூபம் சத்ருசம் பஜந்தே சாயுஜ்ய மன்யே ச து மோஷ உக்த-என்று நியமிக்கையாலே சித்தம்
இது பரம பதத்திலே சென்றால் வரும் சாயுஜ்யமே மோஷம் என்கிறது –

அதுக்குள்ளே சஹஸ்ரத்தில் சதாதிகளைப் போலே சாலோக்யாதிகள் எல்லாம் அந்தர்பூதங்கள் ஆகையாலே
அங்கு ஒருவருக்கும் வைஷம்யம் இல்லை –
மோஷம் சாலோக்ய சாரூப்யம் ப்ரார்யயே ந கதாசன
இச்சாம்யஹம் மஹா பாஹோ சாயுஜ்யம் தவ ஸூ வ்ரத–என்கிற இடத்திலும் இவ்வர்த்தம் கண்டு கொள்வது –
சாயுஜ்யம் ஆவது சயுக்கினுடைய பாவம் -சயுக்கானவன் ஒரு போக்யத்திலே போக்தாவாய்க் கொண்டு கூட அன்வயிக்குமவன் –
இங்கு சப்ரகாரம் ப்ரஹ்மம் ஆகிற போக்யத்திலே ப்ரஹ்மமும் முக்தனும் கூட போக்தாக்களாய்
அன்வயிக்கையாலே முகத்தனை சயுக் என்கிறது –
இப்படியாகில் ஸ்ருதியில் சாயுஜ்ய சப்தமும் சார்ஷ்டிதா சப்தமும் சேரப் பிரயோகிப்பான் ஏன் என்னில்
சாயுஜ்யம் சமுபயோரத்ர போக்தவ்யஸ்யா விசிஷ்டதா
சார்ஷ்டிதா தத்ர போக்யச்ய தாரதம்ய விஹீ நதா-
முக்தனுக்கு ஜகத் வியாபாரம் இல்லையே யாகிலும் கிருஷி பண்ணின பிதாவும் நிவ்யாபாரரான புத்ராதிகளும்
கிருஷி பலத்தை பஜிக்குமா போலே
ஜகத் வ்யாபாரத்தாலே வரும் ரசம் வ்யாபரிக்கிற ஈஸ்வரனுக்கும் பார்த்து இருக்கிற முக்தனுக்கும் துல்யம்

ஸ்ரீ ப்ரஹ்ம ஸூத்ரகாரரும் ஜகத் வியாபார வர்ஜம் –4-4-17-என்று தொடங்கி–
போக மாத்ர சாம்ய லிங்காச்ச -4-4-21-என்று அருளிச் செய்தார்
சாம ரஸ்யம் ஹி சாயுஜ்யம் வதந்தி ப்ரஹ்ம வதின -என்று சாகடாயநனும் அருளிச் செய்தான் –
சப்த சக்தி அன்றிக்கே இருக்க -பேத ஸ்ருதிகளும் விரோதிக்க சாயுஜ்யம் சப்தத்துக்கு ஐக்யம் பொருளாக நினைத்து இருப்பார்க்கு
முக்தன் பரம சாம்யத்தை அடையும் என்றும்
தாத்ருக்காம் என்றும் சொல்லுகிற ஸ்ருதிகளும் விரோதிக்கும் –
மம சாதர்ம்யமாகதா-என்று ஸ்ரீ கீதாச்சார்யனும் அருளிச் செய்தான் —
இவ்வர்த்தத்தை –
பரேண பரதர்மீ ச பவத்யேஷ சமேத்யவை
விசுத்த தர்மா சுத்தேன புத்தேன ச ச புத்திமான்
விமுக்த தர்மா முக்தேன சாமேத்ய பரதர்ஷப
வியோக தர்மணாசைவ வியோகாத்மா பவத்யபி
விமோஷிணா விமோஷீ ச மேத்யேஹ ததா பவேத்
சுசி கர்மணா சுசிஷ்ஷை பவத்யமித தீப்திமான்
விமலாத்மா ச பவதி சமேத்ய விமலாத்மநா
கேவலாத்மா ததா சைவ கேவலேன சமேத்ய வை
சர்வ தந்த்ரச்ச ஸ்வ தந்த்ரத்வம் உபாஸ் நுதே
ஏதாவ தேதத் கதிதம் மயா தே தத்யம் மகாராஜ யதார்த்த தத்தவம்
அமத் சரஸ்தவம்பிரதிக்ருஹ்ய சார்த்தம் ச நாதனம் ப்ரஹ்ம விசுத்தமாத்யம் -என்று
வசிஷ்ட கரால சம்வாதத்திலே பரக்க பேசி இதுவே பரமார்த்தம் என்று மகரிஷி நிகமித்தான் –

இங்கு முகத்தனை ஸ்வ தந்த்ரன் என்கிறது கர்ம வச்யன் அல்லன் -என்றபடி –
முக்த விஷயமான ஸ்வராட் சப்தத்தை அகர்மவச்ய -என்று ஸ்ரீ பாஷ்யகாரர் வியாக்யானம் பண்ணி அருளினார் –
இப்படி சுருதி ஸ்ம்ருதி ஸூத்ரங்களிலே சாம்யம் கண்டோக்தம் ஆகையாலே முக்த தசையில் ஐக்யம் தோன்றின இடங்களில் எல்லாம்
ராம ஸூக்ரீவரோர் ஐக்யம் தேவ்யேயம் ராமஜாயாத -இத்யாதிகளில் படியே பேத ஸ்ருத்ய விரோதேன கண்டு கொள்வது –
யதாது மந்யதே அந்ய அஹம் அந்ய ஏஷ இதி த்விஜ
ததா ச கேவலீ பூத ஷட்விம்ச புனபச்யதி
அந்ய ச்ச ராஜன் ச பரஸ்ததா அந்ய பஞ்ச விம்சக
தத்ச்தத்வாத நு பச்யந்தி ஹி ஏக ஏவதி சாதவ
அந்ய ச்ச ராஜன் ச பரஸ்ததா அந்ய பஞ்ச விம்சக
தேநை தன்னாபிஜாநந்தி பஞ்ச விம்சகம் அச்யுதம்
ஜன்ம ம்ருத்யு பயாப்தீதா சாங்க்ய யோகாச்ச காஸ்யப
ஷட்விம்சம் அனுபச்யந்தி சுசயஸ் தத் பராயணா உத்தம புருஷஸ் த்வந்ய –என்றும்

தத்ர ய பரமாத்மா து ச நித்யோ நிர்குண
ச து நாராயணோ ஜ்ஞேய சர்வாத்மா புருஷோ ஹி ச
ந லிப்யதே கர்மபலை பத்மபத்ர மிவாம் பஸா
கர்மாத்மா த்வ வரோ ய அசௌ மோஷ பந்தை சாயுஜ்யதே
அய பிண்டே யதா வஹ்நிர் பின்னஸ்தி ஷ்டத்ய பின்னவத்
ததா விச்வமிதம் தேவோ ஹி ஆவ்ருத்ய பிரதிஷ்டதி –இத்யாதி பிரமாண சஹச்ரம் விரோதிக்கும் –
ஆகையால் முக்தனுக்கு ஜ்ஞான போக்யாதிகளால் வந்த பரம சாம்யமே உள்ளது —
ஈஸ்வரனுக்கு சத்ர சாமராதிகளைப் போலே லஷணமாக சொன்ன –
ஜகத் காரணத்வ -மோஷ ப்ரதத்வ –சர்வ ஆதாரத்வ -சர்வ நியந்த்ருத்வ -சர்வ சேஷித்வ -சர்வ சரீரத்வ –
சர்வ சப்த வாச்யத்வ -சர்வ வேத வேத்யத்வ -சர்வ லோக சரண்யத்வ-சர்வ முமுசூபாச்யத்வ-சர்வ பலப்ரதத்வ –
சர்வ வ்யாப்த ஜ்ஞானானந்த ஸ்வரூபத்வ-லஷ்மி சஹாயத்–வாதிகள் பிரதி நியதங்கள்-
முக்தனுக்கு ஆதேயத்வ -விதேயத்வ -சேஷத்வ –அணுத்வாதிகள் வ்யவச்திதங்கள்-

இப்படியாகில் -ந சம்பாதம் சமாஹாரே விபதாம் விநிவர்த்தநே
சமர்த்தோ வித்யதே கச்சித் தம் விநா புருஷோத்தமம் – என்கிற நிலையாய்
ஸ்வ தந்த்ரர் அல்லாத முக்தர்க்கு ஏதேனும் ஒருன் ஹேதுவாலே ஆவ்ருத்தி சங்கை வாராதோ என்னில் -அது வாராது –
சாயுஜ்யம் ப்ரதிபன்னா யே தீவ்ர பக்தாஸ் தபஸ்வின
கிங்கரா மம தே நித்யம் பவந்தி நிரூபத்ரவா –என்று தானே அருளிச் செய்தான் இறே-
முமுஷூ தசையில் கேவல அசித்தையும் கேவல சித்தையும் அனுபவிக்கை யாகிற
ஐஸ்வர்ய கைவல்யங்களில் வைராக்கியம் பிறந்த இது முக்தனுக்கு
ப்ரஹ்மாத்மகமாக சர்வத்தையும் காண்கையாலே கேவல அனுபவ பிரசங்கம் இல்லாமையாலும் –
அந்த புருஷார்த்தங்களினுடைய தோஷம் எல்லாம் மேல் நித்ய பிரத்யஷிதம் ஆகையாலும் ப்ரதிஷ்டிதம் ஆயிற்று –
ஆகையால் தன்னிச்சை அடியாக ஆவ்ருத்தி சங்கை இல்லை –

சித் அசித் ஈஸ்வர தத்வத்ரய விஷயமாகவும் ஹேய உபாதேய விஷயமாகவும் முன்பு பிறந்த ஜ்ஞானம் இப்போது
விச்சேந்த சங்கோ சங்கள் இல்லாத படி விகசிதம் ஆயிற்று -ஆகையால் தனம் அஜ்ஞானம் அடியாக ஆவ்ருத்தி சங்கிக்க ஒண்ணாது –
பகவத் விஷய வைலஷ்ண்ய ஞானத்தாலே முன்பு பிறந்த பக்தி சப்த வாச்யமான ப்ரீதி ரூபா பன்ன ஜ்ஞானம் இப்போது
சாஸ்த்ரங்களுக்கு நிலம் அல்லாத பகவத் வைலஷ்ண்யம் எல்லாம் ப்ரத்யஷம் ஆனபடியாலே
நிரதிசய ப்ரீதி ரூபா பன்னமாய்த் தலைக் காட்டிற்று –
இப்படி இருக்கையாலே ச ச மம ப்ரிய-என்ற ஈஸ்வரனுடைய ப்ரீதி அதிசயம் அவன் தன்னாலும் நியமிக்க ஒண்ணாத படி
கரை புரண்டு இவனோடு பரம்பரையா சம்பந்தம் உடைய திடர் நிலங்களிலும் ஏறிப் பாயும் படி யாயிற்று –
ஆகையால் கர்மம் இல்லை யாகிலும் ஸ்வ தந்த்ரனான ஈஸ்வரனுடைய இச்சையாலே
புனராவ்ருத்தி உண்டாகிறதோ என்று சங்கிக்க ஒண்ணாது –
சாஸ்திர வஸ்ய அதிகாரம் களிகையாலே முக்த தசையிலே ஆஜ்ஞாதி லங்கனம் இல்லை –
அவன் உகப்பே தனக்கு உகப்பாகையாலே ஈஸ்வர அபிமததுக்கு விபரீதமான அனுஷ்டானமும் இல்லை –
ஆகையாலே கைங்கர்ய பர்யந்த பரிபூரண ப்ரஹ்ம அனுபவ ரூபமான மோஷாக்ய புருஷார்த்தம் மேல் யாவதாத்ம பாவியாயிற்று –
இவை எல்லா வற்றையும் நினைத்து
அநாவ்ருத்தி சப்தாத் அநாவ்ருத்தி சப்தாத் -ஸ்ரீ ப்ரஹ்ம ஸூத்ரத்தில் –4-4-22-அருளிச் செய்து அருளினார் –

ஏறி எழில் பதம் எல்லா உயிர்க்கும் இதமுகக்கும்
நாறு துழாய் முடி நாதனை நண்ணி அடிமையில் நம்
கூறு கவர்ந்த குருக்கள் குழாங்கள் குரை கழல் கீழ்
மாறுதலின்றி மகிழ்ந்து எழும் போகத்து மன்னுவமே —

அவிஸ்ராந்த ஸ்ரத்தசத கலஹ கல்லோல கலுஷா
மம ஆவிர்பூயா ஸூ மனஸி முனி சித்தாத்தி ஸூ லபா
மது ஷீர நியாய ஸ்வ குண விபவ ஆசஜ்ஜன கநத்
மஹாநந்த ப்ரஹ்ம அனுபவ பரிவாஹா பஹூ விதா —

——————————————————————————

சந்த்ருஷ்ட சாரவாக்வித் ஸ்வ பர நிசித நீ சங்கஜித் நைக சமஸ்த
ஸ்பஷ்ட உபாய அதிகிந்ன சபரிகர பரந்யாச நிஷ்பன்ன க்ருத்ய
ஸ்வ அவஸ்தா அர்ஹம் சபர்யாவிதம் இஹ நியதம் வ்யாகசம் க்வாபி பிப்ரத்
நிர்முக்த ஸ்தூல ஸூ ஷ்ம பிரகிருதி அநுபவதி அச்யுதம் நித்யம் ஏக —

சந்த்ருஷ்ட -முதல் அதிகாரம் -ஒரு அதிகாரியானவன் எம்பெருமானால் கடாஷிக்கப்பட்டு
சாரவாக்வித்-இரண்டாம் அதிகாரம் -சாரமான ரகஸ்ய த்ரயத்தார்த்தத்தை அறிந்தவனாக
ஸ்வ பர நிசித நீ சங்கஜித் நைக சமஸ்த -3/4/5/6 /7அதிகாரங்கள் -தத்வத்ரய ஞானம் தெளிந்து உலகியல் இன்ப பற்றுதல்களை வென்றவனாக
ஸ்பஷ்ட உபாய அதிகிந்ன சபரிகர பரந்யாச நிஷ்பன்ன க்ருத்ய-9/10/11/12/13 -அத்யாயங்கள் —
பக்தி பிரபத்தி இவற்றைக் கைக் கொண்டு -உபாயங்கள் பற்றிய தெளிந்த ஞானம் கொண்டு –
மற்ற உபாயங்களைக் கைக் கொள்ள வலிமை அற்று வருந்தி அங்கங்களுடன் கூடிய பரந்யாசத்தால் தன கார்யம் நிறைவேற்றப் பட்டவனாக
ஸ்வ அவஸ்தா அர்ஹம் -14-அத்யாயம் -தன நிஷ்டைக்கு ஏற்றதான கைங்கர்ய விதி முறைகளை –
சபர்யாவிதம் இஹ நியதம் வ்யாகசம் க்வாபி பிப்ரத் -15/16/17/18–இந்த சம்சார நிலையில் உள்ள போது
சாஸ்த்ரங்களில் விதிக்கப் பட்ட படியும் -அபராதம் ஏதும் இல்லாமலும் -ஒரு திவ்ய தேசத்தில் இயற்றுபவனாக
நிர்முக்த ஸ்தூல ஸூ ஷ்ம பிரகிருதி அநுபவதி அச்யுதம் நித்யம் ஏக –19/20/21/22–ஸ்தூலம் மற்றும் ஸூ ஷ்ம சரீரம் விட்டவனாக
எம்பெருமானை எப்போதுமே அனுபவித்த படி உள்ளான் -என்றதாயிற்று –

———————————————————————————-

ஸ்ரீ கோயில் கந்தாடை அப்பன் ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ தேசிகன் ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ பிள்ளை லோகாச்சார்யர் ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம் .
ஸ்ரீ பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம் –

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s


%d bloggers like this: