ஸ்ரீ மத் ரஹஸ்ய த்ரய சாரம் — -அதிகாரம் -12- சாங்க ப்ரபதன அதிகாரம் /அதிகாரம் -13-க்ருதக்ருத்ய அதிகாரம் /அதிகாரம் -14 ஸ்வ நிஷ்ட்டாபிஜ்ஞஅதிகாரம் —ஸ்ரீ வேதாந்த தேசிகன் ஸ்வாமி–

ஸ்ரீ மான் வேங்கட நாதார்ய கவிதார்க்கிக கேசரீ
வேதாந்தாசார்ய வர்யோமே சந்நிதத்தாம் சதா ஹ்ருதி —

சீரொன்று தூப்புல் திருவேங்கடமுடையான்
பாரொன்றச் சொன்ன பழ மொழியில் ஓரொன்று
தானே அமையாதோ தாரணியில் வாழ்வார்க்கு
வானேறப் போமளவும் வாழ்வு –

———————————————————————

அதிகாரம் -12- சாங்க ப்ரபதன அதிகாரம்–

அபீஷ்ட்டே துஸ்ஸாதே ஸ்வத இதரதோ வா க்வசன தத்
பரந்யாசம் யாச்சா அந்விதம்அபிவதந்தி பிரபதனம்
இத பச்சாத் அஸ்மத் யதன நிரபேஷேண பவதா
சமர்த்ய அசௌ அர்த்த து இதி மதி விசேஷம் ததாவிது —

முமுஷூவான அதிகாரிக்கு இவ்வுபாயத்தில் அங்கி ஸ்வரூபம் ஆவது
ஆபரணத்தை உடையவனுக்கு அவன் தானே ரஷித்துக் கொண்டு பூணக் கொடுக்குமா போலே
யதாவஸ்திதமான ஆத்ம நிஷேபம் -அதாவது
பிரணவத்திலே பிரதம அஷரத்தில் பிரகிருதி பிரத்யயங்களாலே –
சர்வ ரஷகனாய் -சர்வ சேஷியாய் தோற்றின சர்வேஸ்வரனைப் பற்ற
ஆத்மாத்மீய ரஷண வியாபாரத்திலும் ஆத்மாத்மீய ரஷண பலத்திலும் ஸ்வ அதீனமாகவும் ஸ்வார்த்தமாகவும்
தனக்கு அந்வயம் இல்லாத படி பரந்யாச பிரதானமான அத்யந்த பாரதந்த்ர்யா விசிஷ்ட சேஷத்வ அனுசந்தான விசேஷம் —
ஸ்வாத் மாநம் மயி நிஷிபேத்-என்று சோதிதமான இவ்வனுசந்தான விசேஷத்தை அனுஷ்டிக்கும் படி –
சேஷியாய் ஸ்வ தந்த்ரனான ஈஸ்வரன் தன் பிரயோஜனமாகவே தானே ரஷிக்கும் படிக்கு ஈடாக –
அனன்யார்ஹ அநந்ய அதீன சேஷ பூதனாய்-அத்யந்த பரதந்த்ரனான நான்
ஆத்மாபிசாயம் ந மம -என்கிறபடியே -எனக்கு உரியேன் அல்லேன் –
ஒன்றை நிரூபாதிகமாக என்னது என்னவும் உரியேன் அல்லேன் –
ஸ்வயம் ம்ருத் பிண்ட பூதஸ்ய பரதந்த்ரஸ்ய தேஹி ந
ஸ்வ ரஷணே அபி அசக்தஸ்ய கோ ஹேது பர ரஷணே -என்கிறபடியே
என்னையும் என்னது என்று பேர் பெற்ற வற்றையும்
நானே ஸ்வ தந்த்ரனாயும் பிரதான பலியாயும் ரஷித்துக் கொள்ள யோக்யனும் அல்லேன் –

ஆத்மா ராஜ்யம் தனம் சைவ களத்ரம் வாஹநாநி ச
ஏதத் பகவதே சர்வம் இதி தத் ப்ரேஷிதம் சதா -என்று
விவேகிகள் அனுசந்தித்த க்ரமத்திலே என்னுடைய ஆத்மாத்மீயங்களும் அவனதே –
ஆத்மாத்மீய பர நியாசோ ஹி ஆத்ம நிஷேப உச்யதே -என்கையாலே இவற்றினுடைய ரஷண பரமும்
ந ஹி பாலன சாமர்த்தியம் ருதே சர்வேஸ்வரம் ஹரிம் -என்கிறபடியே சர்வ ரஷகனான அவனதே –
தேந சம்ரஷ்ய மாணஸ்ய பலே ஸ்வாம்யவியுக்ததா
கேசவார்ப்பண பர்யந்தா ஹி ஆத்ம நிஷேப உச்யதே –என்கிறபடியே
ரஷண பலமும் பிரதான பலியான அவனதே என்று பாவிக்கை –

முமுஷூ மாத்ர சாமான்யம் ஸ்வரூபாதி சமர்ப்பணம்
அகிஞ்சனே பரந்யாச த்வதிக அங்கிதயா ஸ்தித
அத்ர ரஷா பரந்யாச சமஸ் சர்வே பலார்த்தி நாம்
ஸ்வரூப பல நிஷேபஸ் த்வதிகோ மோஷ காங்ஷிணாம்-

பலார்த்தியாய் உபாய அனுஷ்டானம் பண்ணுகிற ஜீவன் பலியாய் இருக்க ஈஸ்வரன் இங்கே பிரதான பலியான படி எங்கனே என்னில்
அசித்தின் பரிணாமங்கள் போலே சித்துக்கு தான் கொடுத்த புருஷார்த்தங்களும் சர்வ சேஷியான தனக்கு உகப்பாய் இருக்கையாலே
ஈஸ்வரன் பிரதான பலி யாகிறான் –
அசேதனமான குழமணனை அழித்துப் பண்ணியும் ஆபரணம் பூட்டியும் அழகு கண்டு உகக்கிறதோடு
சேதனமான கிளியை பஞ்ஜரத்தில் வைத்துப் பால் கொடுத்தும் -வேண்டினபடி பறக்க விட்டும்
அதன் உகப்பு கண்டு உகக்கிறதோடு வாசி இல்லை இறே நிரபேஷரான ரசிகருக்கு
ஆனபின்பு இங்கு
ஸ்வ நிர்பரத்வ பர்யந்த ரஷகைகார்த்ய பாவ நம்
த்யுக்த ரஷா பல ஸ்வாம்யம் ரஷ்யஸ்யாத்ம சமர்ப்பணம் —
வபுராதிஷூ யோ அபி கோ அபி வா குணத அஸாநி யதாததாவித
ததயம் தவ பாத பத்ம யோரஹமத்யைவ மயா சமர்ப்பித -ஸ்தோத்ர ரத்னம் -52-என்கிறதுக்கு
தாத்பர்யம் என் என்னில்
முத்திரை இட்டு இருக்கிற ராஜாவின் கிழிச் சீரை ஒரு ஹேதுவாலே தன் கையில் இருந்தால் ராஜா கைக் கொள்ளும் என்று
உள்ளிருக்கிற மாணிக்கத்தின் ஸ்வரூப ஸ்வ பாவங்களை விசதமாக அறியாதே கிழிச் சீரையோடே மீளக் கொடுக்குமா போலே
தேஹாத்யதிரிக்த ஆத்மாவின் ஸ்வரூப ஸ்வ பாவ ஸ்திதிகளை விசதமாக விவேகிக்க அறியாதாரும்
உள்ள அறிவைக் கொண்டு ஆத்ம சமர்ப்பணம் பண்ணினால்
அவ்வளவாலும் அநாதி காலம் பண்ணின ஆத்ம அபஹார சைர்யத்தால் உண்டான
பகவன் நிக்ரஹம் சமிக்கும் என்கிற சாஸ்த்ரார்த்தத்திலே திரு உள்ளம் –
இதுக்கு மேலே -53-மம நாத யதஸ்தி-என்கிற அடுத்த ஸ்லோகத்திலே இச் சமர்ப்பணத்தை பற்ற அனுசயம் பண்ணிற்றும்
ஸ்வரூபாதி விவேகம் இன்றிக்கே சமர்ப்பிக்க புக்காலும் தன்னுடைய த்ரவ்யத்தை ராஜாவுக்கு உபகாரமாகக் கொடுப்பாரைப் போலே
என்னது -என்கிற அபிமானத்தோடு சமர்ப்பிக்கில் ஆத்ம அபஹார சைர்யம் அடியற்றதாகது என்கைக்காக அத்தனை –
அல்லது சாஸ்திர சோதிதமாய் தாம் அனுஷ்டித்த சமர்ப்பணத்தை அஜ்ஞக்ருதயம் ஆக்கின படி அன்று –
ஆக இரண்டு ஸ்லோகத்தாலும்-
யதா வஸ்தித ஸ்வரூபாதி விவேகம் இல்லையே யாகிலும் -ந மம -என்று ஸ்வ சம்பந்தம் அறுக்கையே-
அஹமபி தேவை வாஸ்மி ஹி பர -என்னும்படி பர சமர்ப்பண பிரதானமான சாஸ்த்ரார்த்தத்தில் சாரம் என்றது ஆயிற்று –

இப்படி சேஷத்வ அனுசந்தான விசிஷ்டமான ஸ்வ ரஷா பர சமர்ப்பணம்
த்வயத்தில் –உபாய பரமான -பூர்வ கண்டத்தில்
மஹா விஸ்வாச பூர்வக-கோப்த்ருத்வ வர்ண கர்ப்பமான
சரண சப்தோ பலிஷ்ட க்ரியா பதத்திலே சேர்ந்து அனுசந்திக்கப் பிராப்தம் –
இப்படி இவை ஆறும் -ஐந்து அங்கங்களும் ஒரு அங்கியும் -இம் மந்த்ரத்தில் விமர்ச தசையிலே தனித் தனியே அனுசந்தித்தாலும்
வாக்யார்த்த பிரதிபத்தி தசையில் அல்லாத வாக்யார்த்தங்கள் போலே சாங்கமான பிரதானம் ஏக புத்தயாரூடமாம் –
ஆகையால் யதா சாஸ்திரம் சாங்க பிரதான அனுஷ்டானம் சக்ருத் கர்த்தவ்யம் ஆயிற்று –

அநேக வியாபார சாத்ய தானுஷ்கனுடைய லஷ்ய வேதார்த்தமான பாண மோஷம் ஷண் க்ருத்யம் ஆகிறாப் போலே
இவ்வாத்ம ரஷா பர சமர்ப்பணம் இருக்கும் படி என்று ஸ்ருதி சித்தம் –
இப் பர சமர்ப்பணமே பிரபத்தி மந்த்ரங்களில் பிரதானமாக அனுசந்தேயம் என்னும் இடத்தை
அநே நைவ து மந்த்ரேண ஸ்வாத்மாநம் மயி நிஷிபேத்
மயி நிஷிப்த கர்த்தவ்ய க்ருதக்ருத்யோ பவிஷ்யதி –என்று சாத்யகி தந்த்ரத்திலே பர ச்வீகாரம் பண்ணுகிற
சரண்யன் தானே தெளிய அருளிச் செய்தான் –
இதில் சாங்க அனுஷ்டானமாயிற்றது
கர்த்ருத்வ த்யாக மமதா த்யாக பல த்யாக பல உபாயத்வ த்யாக பூர்வகமான
ஆநு கூல்ய சங்கல்பாதி அர்த்த அனுசந்தானத்தோடே
குரு பரம்பர உபசத்தி பூர்வக த்வய வசன முகத்தாலே
ஸ்வரூப பல ந்யாச கர்மமான ஆத்மா ரஷா பர சமர்ப்பணம் பண்ணுகை-
இக் கர்த்ருத்வ த்யாகத்துக்கு நிபந்தனம்
தன் கர்த்ருத்வம் அவன் அடியாக வந்தது என்று தனக்கு யாவதாத்ம பாவியான பகவத் ஏக பாரதந்த்ர்யத்தை அறிகை–
மம த்யாகத்துக்கும் பல த்யாகத்துக்கும் நிபந்தனம்
ஆத்மாத்மீயங்களுடைய ஸ்வரூப அனுபந்தி பகவத் ஏக சேஷத்வ ஞானம் –
பல உபாயத்வ த்யாகத்துக்கு நிபந்தனம்
சரண்ய பிரசாதனமான இவனுடைய அனுஷ்டானம் பிரதான பலத்துக்கு வ்யவஹித காரணமாகையும்
அசேதனம் ஆகையாலே பல பிரதான சங்கல்ப ஆஸ்ரயம் அல்லாமையும் –
ஈஸ்வரன் பல உபாயம் ஆகிறது –
சஹஜ சௌஹார்த்தத்தாலே கரண களேபர பிரதானம் தொடங்கி த்வய உச்சாரணம் பர்யந்தமாக சர்வத்துக்கும்
ஆதி காரணமான தானே பிரசாத பூர்வக சங்கல்ப விசேஷ விசிஷ்டனாய்க் கொண்டு அவ்யவித காரணம் ஆகையாலும்
உபாயாந்தர சூன்யனுக்கு அவ்வோ உபாய ஸ்தானத்திலே நிவேசிக்கையாலும்
இங்கன் இருக்கைக்கு அடி தர்மி க்ராஹகமான சாஸ்த்ரத்தாலே அவகதமான வஸ்து ஸ்வ பாவம் ஆகையாலே
இவ் வர்த்தம் உக்திகளால் சலிப்பிக்க ஒண்ணாது –

இது சாங்க அனுஷ்டானத்துக்கு நடாதூரம்மாள் அருளிச் செய்யும் சுருக்கு –
அநாதி காலம் தேவரீருக்கு அநிஷ்டாசரணம் பண்ணுகையாலே சம்சரித்துப் போந்தேன்-
இன்று முதல் அனுகூலனாய் வர்த்திக்கக் கடவேன் –
பிரதிகூலாசரணம் பண்ணக் கடவேன் அல்லேன் –
தேவரீரைப் பெறுகைக்கு என் கையில் ஒரு கைம் முதல் இல்லை –
தேவரீரையே உபாயமாக அறுதி இட்டேன் –
தேவரீரே உபாயமாக வேணும் –
அநிஷ்ட நிவ்ருத்தி இலாதல் இஷ்ட ப்ராப்தி இலாதல் எனக்கு இனி பரமுண்டோ -என்று —

இவ்விடத்தில் ஆனுகூல்ய சங்கல்பாதிகள் உபாய பரிகரமாய் சக்ருத்தாய் இருக்கும் –
மேல் இவன் கோலின அனுகூல வ்ருத்யாதிகளோடே கூட போகிற இடமும் உபாய பலமாய் யாவதாத்மா பாவியாய் இருக்கும் –
இவற்றில் பிரதிகூல்ய வர்ஜனமும் அம்மாள் அருளிச் செய்த படியே
ஆனுகூல்ய சங்கல்பம் போலே சங்கல்ப ரூபம் ஆனாலும் சக்ருத் கர்த்தவ்யம் என்னும் இடம் ஸ்பஷ்டம் –
அபாயேப்யோ நிவ்ருத்த அஸ்மி -என்கிறபடியே அபிசந்தி விராமமாதல் -ப்ராதி கூல்ய ஸ்வரூப நிவ்ருத்தி யாதல் யானாலும்
அதில் பிரதம ஷணம் அங்கமாய் -மேல் உள்ளது பலமாய் கடவது –
இப்படி விஸ்வாசத்திலும் பார்ப்பது –

ப்ரவ்ருத்தி அநு கூலேஷூ நிவ்ருத்தி ச அன்யத பலம்
பிராரப்த ஸூ க்ருதாச்ச ஸ்யாத் சங்கல்பே ச பிரபத்தி –

ஆகையால் இருந்த நாளில் நிரபராத கைங்கர்யத்தையும்
பிராரப்த சரீரா நந்தரம் மோஷத்தையும்
சேர பலமாகக் கோலி-பிரபத்தி பண்ணுவார்கள் நிபுணர் –

அறவே பரம் என்று அடைக்கலம் வைத்தனர் அன்று நம்மைப்
பெறவே கருதிப் பெரும் தகவுற்ற பிரான் அடிக் கீழ்
உறவே இவனுயிர் காக்கின்ற ஓர் உயிர் உண்மையை நீ
மறவேல் என நம் மறை முடி சூடிய மன்னரே —

யுக்ய ஸ்யந்தன சாரதி க்ரமவதி த்ரயந்த சந்தர்சிதே
தத்த்வா நாம் த்ரிதயே யதார்ஹ விவித வியாபார சந்தா நிதி
ஹேதுத்வம் த்ரிஷூ கர்த்து பாவ உபயோ ஸ்வாதீ நதை கத்ர தத்
ஸ்வாமி ச்வீக்ருத யத் பர அயம் அலச தத்ர ஸ்வயம் நிர்பர–

————————————————————————-

அதிகாரம் -13-க்ருதக்ருத்ய அதிகாரம் –

சமர்த்தே சர்வஜ்ஞ சஹஜ சஹ்ருதி ஸ்வீக்ருத பரே
யத் அர்த்தம் கர்த்தவ்யம் ந புநரிஹ யத் கிஞ்சித் அபி ந
நியஸ் சந்தஸ் தஸ்மின் நிருபாதி மஹா நந்த ஜலதௌ
க்ருதார்த்தீ குர்ம ஸ்வம் க்ருபணம் அபி கைங்கர்ய தநிந–

இவ் உபாய விசேஷ நிஷ்டன் ப்ராப்திக்கு அனந்தர காலம் தொடங்கி
தான் இதுக்குக் கோலின பலத்தைப் பற்ற தனக்கு கர்த்தவ்ய அம்சத்தில் அந்வயம் இல்லாமையாலும்
கர்த்தவ்ய அம்சம் சக்ருத் அனுஷ்டானத்தாலே க்ருதமாகையாலும்
ஸ்வ தந்த்ரனாய் சத்ய சங்கல்பனான பல ப்ரதன் மாஸூச -என்று அருளிச் செய்கையாலும்
தனக்குப் பிறந்த பர ந்யாச ரூப தசையைப் பார்த்து நிர்பரனாய்-
மாமேகம் சரணம் வ்ரஜ -என்கிறபடியே சித்த உபாயத்வேன ஸ்வீக்ருதனான சர்வேஸ்வரன் –
அஹம் த்வா சர்வ பாபேப்யோ மோஷயிஷ்யாமி-என்று பல பிரதான சங்கல்பத்தை பண்ணுகையாலே
இப்படி விச்வச நீயனுமாய் -சமர்த்தனுமாய் உபாய பூதனுமான ஈஸ்வரனைப் பார்த்து
பல சித்தியில் நிஸ் சம்சயனுமாய் -நிர்பயனுமாய்
கடையேற விட்ட அந்ய புருஷார்த்தங்களையும் -காம்பற விட்ட உபாயாந்தரங்களையும் –
அகிஞ்சனன் அயத்னமாக மஹா தனத்தைப் பெறுமா போலே
தான் பெறப் புகுகிற பரம புருஷார்த்தத்தையும் பார்த்து ஹ்ருஷ்டமநாவாய்

தேவர்ஷி பூதாத்மா ந்ருணாம் பித்ருணாம் ந கிங்கரோ நாயம்ருணீ ச ராஜன்
சர்வாத்மநா ய சரணம் சரண்யம் நாராயணம் லோக குரும் ப்ரபன்ன -என்கிற ஸ்லோகத்தின் படி
பிரஜாபதி பசுபதி என்றால் போலே பேரிட்டுக் கொண்டு இருக்கிற சஜாதீயரான ஷேத்ரஜ்ஞரைப் பற்ற
ஓரோர் அவசரங்களிலே கைக்கூலி போலே சில உபாதிகள் அடியாக எழுதா மறையிலே ஏறிட்டுக் கிடக்கிற அடிமை தீட்டும்
முதல் மாளாதே பொலிசை யிட்டுப் போகிற தனிசு தீட்டும் கிழித்தவன் ஆகையாலே
பஞ்ச மஹா யஜ்ஞாதிகளான நித்ய நைமித்திகங்களில் அவர்கள் பேர் சொல்லும் போது
யே யஜந்தி பித்ருன் தேவான் ப்ராஹ்மாணான் ஸஹூ தாசனான்
சர்வ பூதாந்த ராத்மானம் விஷ்ணுமேவ யஜந்தி தே–இத்யாதிகளிலே மகரிஷிகள் அறுதியிட்ட படியே
ராஜ சேவகர் ராஜாவுக்கு சட்டை மேலே மாலையையும் ஆபரணத்தையும் இட்டாலும்
சட்டையில் துவக்கற்று ராஜாவின் பரிதியே பிரயோஜனமாகத் தெளிந்து இருக்குமா போலேயும்
யஜ்ஞ அக்ரஹர அத்யாயாதிகளிலும் -ஸ்ரீ ஹஸ்திகிரி மகாத்ம்யத்திலும் –
சாஷா தர்ப்யாவரோதம் ஜைமினி -என்கிற-ப்ரஹ்ம ஸூ த்ரம் -1-2-29- ஸூத்ரத்திலும் சொல்லுகிறபடியே
தேவர்கள் பித்ருக்கள் என்கிற சட்டைகளோடு துவக்கற அவ்வோ சப்தங்கள் அவயவ சக்தி பௌஷ்கல்யங்களாலே
ஈஸ்வரன் பக்கலிலே நாராயனாதி சப்தங்கள் போலே நிற்கிற நிலைமையும் கண்டு
அவற்றினுடைய உச்சாராணாதிகளிலே ஸ்வேத தீப வாசிகளான சுத்த யஜாதீகளுக்குப் போலே

தன் பரமை காந்தித்வம் குறையாதே நிற்கிறபடியை நிரூபித்து
தன் வர்ணாஸ்ரம நிமித்த குணாத் யதிகாரத்துக்கு அனுரூபமாக அடிமை கொள்ள சங்கல்ப்பித்து இருக்கிற
சாஸ்தாவான சேஷியினுடைய சாஸ்திர வேத்ய ஆஜ்ஞாநுஜ்ஞா பரிபாலன ரூப கைங்கர்ய முகத்தாலே
ப்ரத்யஷ விதித பரம புருஷ அபிப்ராயரான முக்தரைப் போலே கிஞ்சித்கரனாய்க் கொண்டு
முக்த துல்யனாய் -உபாய பூர்த்தியாலே க்ருத்க்ருத்யன் என்றும் -புருஷார்த்த பூர்த்தியாலே க்ருதார்த்தன் என்றும் –
சாஸ்த்ரங்களாலும் தந் நிஷ்டராலும் கொண்டாடப் பட்டு இருக்கும் –
இவனுடைய இந்த க்ருதக்ருத்ய அனுசந்தானத்தை
அதஸ்த்வம் தவ தத்த்வதோ மத ஜ்ஞான தர்சன ப்ராப்திஷூ நிச்சய ஸூ கமாஸ் ஸ்வ -என்று
எம்பெருமானார் சரணாகதி கத்யத்திலே நியமித்து அருளினார்
இதுக்கு கருத்து -அநாதி காலம் அஜ்ஞாதி லங்கனம் அடியாக யுண்டான பகவத் நிக்ரஹத்தாலே சம்சரித்துப் போந்த நமக்கு
அவசர ப்ரதீஷை பகவத் கிருபை அடியாக உண்டான சதாசார்யா கடாஷ விஷயீ காரத்தாலே வந்த
த்வய உச்சாரண அனுச்சாரணத்தாலே பிரபத்யனுஷ்டானம் பிறந்த பின்பு
சரண்ய பிரசாதனங்களில் இதுக்கு மேல் ஓன்று இல்லாமையாலே நிக்ரஹ ஹேதுக்களை எல்லாம் ஷமித்து
தீர்ந்த அடியவர் தம்மை திருத்திப் பணி கொள்ள வல்ல சர்வ சேஷியான ஸ்ரீ யபதி
தன் பேறாகத் தானே ரஷிக்கும் என்று தேறி நிர்பரனாய் இரு என்கை
இது மாஸூச என்கிற சரண்யன் வாக்யத்திலும் தீர்ந்த பொருள்

இவனுக்கு பிரபத்திக்கு முன்புற்ற சோகம் –
அதிகாரத்தில் சொருகுகையாலே முன்பு சோகித்திலன் ஆகில் அதிகாரி அல்லாமையாலே
காரணாபாவத் கார்ய பாவ -என்கிற ந்யாயத்தாலே உபாய நிஷ்பத்தி உண்டாகாது –
உபாய ஸ்வீகாரம் பண்ணினாகா தன்னை நினைத்து இருந்த பின்பு
சரண்ய உக்தியிலே நெகிழ்ச்சி யுடையவனே சோகித்தான் ஆகில்
கார்ய பாவாத் சமாக்ரஞ்ய பாவ -என்கிற ந்யாயத்தாலே
பூர்ண உபாயன் அல்லாமையாலே பலம் உபாய பூர்த்தி சாபேஷமாய்க் கொண்டு விலம்பிக்கும் என்று அறியலாம் –
முன்பு ப்ரசக்த சோகனாய் பின்பு மாஸூச என்று பிரதிஷேகிக்கிற படியே வீத சோகனானவன் க்ருதக்ருத்யன் என்று அறியலாம் –

மன்னவர் விண்ணவர் வானோர் இறை ஒன்றும் வான் கருத்தோர்
அன்னவர் வேள்வி அனைத்தும் முடித்தனர் அன்புடையார்க்கு
என்ன வரம் தர என்ற நம் அத்திகிரி திருமால்
முன்னம் வருந்தி அடைக்கலம் கொண்ட நம் முக்கியரே —

பகவதி ஹரௌ பாரம் கந்தும் பரந்யசநம் க்ருதம்
பரிமித ஸூ க ப்ராப்த்யை க்ருத்யம் ப்ரஹீணம் அக்ருத்யவத்
பவதி ச வபுவ்ருத்தி பூர்வம் க்ருதை நியதக்ரமா
பரம் இஹ விபோ ஆஜ்ஞா சேது புதை அனுபால்யதே —

—————————————————————–

அதிகாரம் -14 ஸ்வ நிஷ்ட்டாபிஜ்ஞ அதிகாரம் –

ஸ்வரூப உபாய அர்த்தேஷூ அவித்த நிவித்ய ஸ்திரமதே
ஸ்வ நிஷ்ட அபிஜ்ஞானம் ஸூபகம் அபவர்க்காத் உபத்த நாத்
பிரதிம் நா யஸ்ய ஆதௌ பிரபவதி விநீத ஸ்தகயிதம்
கபீரான் துஷ்பூரான் ககன மஹத சித்ர நிவஹான் –

இப்படி தனக்கு நிஷ்டை உண்டு என்று தான் அறியும்படி எங்கனே என்னில்
1-பரராலே பரிபவாதிகள் யுண்டாம் போது தன் தேஹாதிகளைப் பற்ற பரிபாவகர் சொல்லுகிற குற்றங்கள்
தன் ஸ்வரூபத்தில் தட்டாதபடி விஷாதாதிகள் அற்று இருக்கையும்
2-சாப்ய மானச்ய யத் பாபம் சாப்யந்த மதிகச்சதி -என்கிறபடி பரிபவாதிகளாலே
தன் பாபத்தை வாங்கிக் கொள்ளுகிற மதி கேடரைப் பற்ற
பத்த வைராணி பூதானி த்வேஷம் குர்வந்தி சேதத்த
சோத்யான்யஹ அதி மோஹென வ்யாப்த நீதி மநீஷிணா
ஆத்ம த்ருஹம மர்யாதம் மூட முஞ்ஜித சத்பதம்
ஸூ தாரமநுகம் பேத நரகார்ச்சிஷ் மாதிந்தனம் –என்கிறபடி கரை கண்ட கிருபையும்
3-அமர்யாத ஷூத்ர என்கிற ஸ்லோகத்தாலும்
வாடினேன் வாடி முதலான ஆழ்வார் பாசுரங்களாலும்
தனக்கு அனுசந்தேயமாக உதாஹரித்த தோஷங்களை
பரிவாதாதிகளாலே மறவாத படி பண்ணினார்கள் என்கிற உபகார ஸ்ம்ருதியும்
4-ஆத்மாக்களுக்கு எல்லாம் ஸ்வரூப அனுபபந்தியான பகவத் பாரதந்த்ர்யத்தையும்
ஷேத்ரஜ்ஞர் எல்லாரும் கர்ம வஸ்யராய் நிற்கிற நிலையையும் பார்த்து
நமக்கும் நம்மளவில் பரிபவாதிகள் பண்ணுகிற சேதனருக்கும் உள்ள கர்ம அனுகுணமாக இன்புறும் இவ்விளையாட்டு உடையனான
ஸ்வ தந்திர சேஷியாலே ப்ரேரிதராய் அவர்கள் பரிவதாதிகள் பண்ணுகிறார்கள் என்று அவர்கள் பக்கல் நிர்விகார சித்தத்தையும்
5-பிராரப்த பாப விசேஷம் சிகை அறுக்கிறது என்ற சந்தோஷம் நடை யாடிற்று ஆகில்
பிரதம மத்யம பதங்களில் சோதிதமான படியே அசித் வை லஷண்யத்தையும்
சர்வ பூத அனுகூல்யாதிகளுக்கு யோக்யமான ஜ்ஞானத்தையும் -சர்வதோமுகமான ஆகிஞ்சன்யத்தையும் –
ஸ்வத சர்வ சமனாய் கர்ம அநுரூப பல பிரதனான ஸ்வ தந்திர சேஷிக்கு இஷ்ட விநியோஹ அர்ஹமாம் படி
அனன்யார்ஹ சேஷத்வ பாரதந்த்ர்யங்களையும் -யத்திதம் மம தேவேச -இத்யாதிகளில் படியே
பராதீன ஹித சித்தியையும் உடைய தன் ஸ்வரூபத்தில் நிஷ்டை உண்டு என்று அறியலாம் –

1- சர்வேஸ்வரனை ஒழிய தானும் பிறரும் தனக்குத் தஞ்சம் என்ற புத்தியும்
2-ம்ருத்யு பர்யந்தமான பய ஹேதுக்களைக் கண்டாலும் –
ப்ராயோணா க்ருதக்ருத்யவாத் ம்ருத்யோருத் விஜதே ஜன க்ருதக்ருத்யா ப்ரதீ ஷந்தே ம்ருத்யும் ப்ரியமிவாதிதம் –
என்கிறபடியே இச் சரீர அநந்தரம் என் படப் புகுகிறோம் என்கிற கரைதல் அற்று அபிமத ஆசக்தியாலே ப்ரீதனாய் இருக்கையும் –
3-கஜம் வா வீஷ்ய சிம்ஹம் வ்யாக்ரம் வா அபி வராநநா
நாஹாரயதி சந்த்ராசம் பாஹூ ராமஸ்ய சம்ஸ்ரிதா -என்றும்
அசந்தே சாத்து ராமஸ்ய தபஸ ச்வாநுபாலநாத்
ந த்வா குர்மி தசக்ரீவ பச்ம பச்மார்ஹ தேஜஸா -என்றும்
சரைஸ்து சங்குலாம் க்ருத்வா லங்காம் பரபாலார்த்தன
மாம் நயேத்யாதி காகுத்ஸ்த தத் தச்த சத்ருசம் பவேத் -என்றும்
பிராட்டி நடத்திக் காட்டின ரஷக அவஷ்டம்பத்தால் உள்ள தேற்றமும்
4-தான் பர ந்யாசம் பண்ணின விஷயத்தில் ஸ்வ யத்னம் அற்று இருக்கையும்
5-அதில் அநிஷ்ட நிவ்ருத்தியும் இஷ்ட பிராப்தியும் அவன் கியதே என்று இருக்கையும்
உண்டாயிற்று ஆகில் —
தான் கோலின சகல பலத்துக்கும் சாதனமாக வற்றாய்
சரம ஸ்லோகத்தில் பூர்வார்த்தத்தில் விஹிதமாய்
த்வயத்தில் பூர்வ கண்டத்தில் அனுசந்தேயமாய்
திரு மந்த்ரத்தில் மத்யம பதத்திலும் –
விவஷிதமான உபாயத்திலே தனக்கு நிஷ்டை உண்டு என்று அறியலாம் –

உத்பத்தி ஸ்திதி நாசாநாம் ஸ்திதௌ சிந்தா குதஸ்தவ
யத் உத்பத்தி யதா நாச ஸ்திதிச்த த்வத் பவிஷ்யதி -என்றும்
அசேஷ்ட மாந மாஸீநம் ஸ்ரீ கிஞ்சித் உபதிஷ்டதி
கர்மீ கர்மா நுஸ்ருத்யாந்யோ ந ப்ராச்ய மதிகச்சதி -என்றும் சொல்லுகிறபடியே
பிராரப்த கர்ம விசேஷ அதீனமாக ஈஸ்வரன் செய்யும் தேக யாத்ராதிகளில் கரைதல் அற்று -தான் கரைந்தாலும்
உத்பதன்நபி சாகாசம் விசன்நபி ரசாதலம்
அடன்நபி மஹீம் க்ருத்ச்நாம் நாதத்த முபதிஷ்டதே -என்றும்
யத் கிஞ்சித் த்வர்த்ததே லோகே சர்வம் தந்மத் விசேஷ்டிதம்
அன்யோ ஹி அந்யச் சிந்தயதி ஸ்வச் சந்தம் விததாம் யஹம் -என்றும் சொல்லுகிறபடியே
ஈஸ்வரன் நினைவின் படியே அல்லது ஒன்றும் நடவாது என்று பிரதி சந்தானம் பண்ணி
அப்ரயத் நாகதா சேவ்யா க்ருஹச்தைர் விஷயா சதா
பிரயத் நே நாபி கர்த்தவ்ய ஸ்வ தர்ம இதி மே மதி -என்றும்
நாஹாரம் சிந்தயேத் ப்ராஜ்ஞோ தர்மமேவா நு சிந்தயேத்
ஆஹாரோ ஹி மனுஷ்யாணாம் ஜன்மனா சஹ ஜாயதே -என்றும் பராசர கீதாதிகளிலும்
ந சந்நிபதிதம் தர்ம்மயம் உபயோகம் யத்ருச்சயா
ப்ரத்யா சஷே ந சாப்யேநம் அநுருந்தே ஸூ துர்லபம் –என்று அஜகரோபாக்யாநத்திலும் சொல்லுகிறபடியே
சாஸ்திர விருத்தம் இல்லாத விஷயங்கள் தான் ஒரு விரகு செய்யாது இருக்க
பகவத் சங்கல்பத்தாலே தானே வரக் கண்டு பிராரப்த கர்ம பலமான தனிசு தீருகிறது என்று விலக்காதே அனுபவிக்கையும்

இப்படி கர்ம விசேஷ அதீனமாக வருகிற ப்ராப்யாந்தர லாப அலாபங்களில்
தயோரே கதரோ ராசிர்யத்யே நமுபசன்னமேத்
ந ஸூ கம் ப்ராப்யம் சம்ஹ்ருஷ்யேத் ந துக்கம் ப்ராப்ய சம்ஜ்வரேத் -என்றும்
உளது என்று இறுமாவார் -என்றும் சொல்லுகிறபடியே
ஹர்ஷ சோகங்கள் அற்று ஸ்வரூப அனுரூபமான பரம ப்ராப்ய கைங்கர்யத்திலே ருசியும்
ஸ்ரீ ஸ்தோத்ர ரத்னத்திலும் ஸ்ரீ வைகுண்ட கத்யாதிகளிலும் கடா கடா என்று வாய் புலற்றப் பண்ணுகிற
ப்ராப்தியில் த்வரையும் நடை யாடிற்று ஆகில்
திரு மந்த்ரத்தில் நாராயண சப்தத்தில் -சதுர்தியாலும்
த்வயத்தில் சதுர்த்தி நமஸ் ஸூ க்களாலும்
சரம ஸ்லோகத்தில் அஹம் த்வா சர்வ பாபேப்யோ மோஷயிஷ்யாமி-என்கிற வாக்யத்தாலும்
கடலைக் கையிட்டுக் காட்டுமா போலே காட்டப்பட்ட அபரிச்சேத்யமான பரம புருஷார்த்தத்திலே நிஷ்டை உண்டு என்று அறியலாம் –

இப்படி அவ்வோ அடையாளங்களாலே
அஹமாத்மா ந தேக அஸ்மி விஷ்ணு சேஷ அபரிக்ரஹ
தமேவ சரணம் ப்ராப்த தத் கைங்கர்ய சிகிர்ஷயா -என்கிறபடியே
மூல மந்த்ராதிகளைக் கொண்டு
ஸ்வரூப
உபாய
புருஷார்த்தங்களில்
தன்னுடைய நிஷ்டையை உணர்ந்து போரும் இவ் வதிகாரிக்கு
நைஷா பச்யாதி ராஷச்யோ நிமான் புஷ்ப பலத்ருமான்
ஏகச்த ஹ்ருதயா நூநம் ராம மேவா நு பச்யதி -என்கிறபடியே
விரோதியோடே கூடி இருக்கிற தனக்கு பாஷிகமாக சம்பாவிதமான
ப்ரஹ்ம விதப சாரதி வ்யதிரிக்தங்களான ஏதேனும் ஒரு பீதி ஹேதுக்களிலும்
ஸ்வரூப பிராப்த கைங்கர்ய வ்யதிரிக்தங்களான ஏதேனும் ஒரு பீதி ஹேதுக்களிலும் கண்ணோட்டம் உண்டாகாது
யத்ருச்சயா உண்டானாலும் அவற்றால் பீதியும் பிராப்தியும் உண்டாகாது –

முக்கிய மந்திரம் காட்டிய மூன்றின் நிலையுடையார்
தக்கவை யன்றித் தகாதவை ஒன்றும் தமக்கு இசையார்
இக்கருமங்கள் எமக்கு உள வென்னும் இலக்கணத்தால்
மிக்க உணர்த்தியர் மேதினி மேவிய விண்ணவரே –

ஸ்வாப உத்வோத வ்யதிகர போக மோஷாந்தராலே
காலம் கஞ்சித் ஜகாதி விதிநா கேநசித் ஸ்தாப்யமானா
தத்வ உபாய ப்ரப்ருதி ஸ்வாமி ததாம் ஸ்வ நிஷ்டாம்
சேஷாம் க்ருத்வா சிரஸி க்ருதிந சேஷமாயுர் நயந்தி

—————————————————————————————–

ஸ்ரீ கந்தாடை அப்பன் ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ தேசிகன் ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ பிள்ளை லோகாச்சார்யர் ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம் .
ஸ்ரீ பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம்

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s


%d bloggers like this: