ஸ்ரீ மத் ரஹஸ்ய த்ரய சாரம் — -அதிகாரம் -6-பரதேவதா பாரமார்த்த்ய அதிகாரம் – —ஸ்ரீ வேதாந்த தேசிகன் ஸ்வாமி–

ஸ்ரீ மான் வேங்கட நாதார்ய கவிதார்க்கிக கேசரீ
வேதாந்தாசார்ய வர்யோமே சந்நிதத்தாம் சதா ஹ்ருதி —

சீரொன்று தூப்புல் திருவேங்கடமுடையான்
பாரொன்றச் சொன்ன பழ மொழியில் ஓரொன்று
தானே அமையாதோ தாரணியில் வாழ்வார்க்கு
வானேறப் போமளவும் வாழ்வு –

———————————————————————

அதிகாரம் -6-பர தேவதா பாரமார்த்த்ய அதிகாரம்-

1-ஆத்மைக்யம் தேவதைக்யம் த்ரிகசமதிகதா துல்ய தைக்யம் த்ரயாணாம்
அந்யத்ர ஐஸ்வர்யம் இத்யாதி அநிபுணா பணிதீ ஆத்ரியந்தே ந சந்த
த்ரயந்தை ஏக கண்டை தத் அனுகுண மனு வியாச முக்ய உக்திபி ச
ஸ்ரீ மான் நாராயணோ ந பதி அகிலதநு முக்தித முக்த போக்ய —

(சாஸ்த்ர அறிவு முற்றும் அற்றவர்கள் என்ன சொல்கிறார்கள் எனில் ,
ஆத்மாக்கள் எல்லாம் ஒன்றே ; தேவதைகள் யாவரும் ஒன்றே ; த்ரிமூர்த்திகளின் தன்மையும் ஒன்றே;
இவர்களின் ஆத்மஸ்வரூபமும் ஒன்றே; இந்த மூவரையும்விட மேலாக இருப்பவன் ஒருவனே ஈச்வரன்.
ஆனால், இது ஸாரமுள்ளது , இது ஸாரமில்லாதது என்று பிரித்து அறியும் வல்லமையுடையவர்கள், இவைகளை ஏற்பதில்லை.
ஒரே கருத்தைச் சொல்லும் உபநிஷத்துக்களினாலும் ,அவைகளோடு ஒத்திருக்கிற , மநு , வ்யாஸர் முதலியவர்களின் ஸூக்திகளாலும் ,
எல்லாவற்றையும் சரீரமாக உடையவனும் ,மோக்ஷத்தை அளிப்பவனும், முக்தர்களால் அநுபவிக்கப்படுபவனுமான
பிராட்டியுடன் எப்போதும் பிரியாமல் இருக்கிற நாராயணனே , நமக்கும் அனைவருக்கும் எஜமானன் –சேஷீ என்பதாகும் .)

2-உக்தவை தர்மங்களால் பொதுவிலே பிரகிருதி -புருஷ -ஈஸ்வர விவேகம் பண்ணினாலும்
ஒன்றும் தேவும் இத்யாதிகளில் படியே பர தேவதா விசேஷம் நிச்சயம் இல்லாத போது —
உன்னித்து மற்றொரு தெய்வம் தொழாள் அவனை அல்லால் என்கிற பரமை காந்தித்வம் கூடாமையாலும்
பரமை காந்திக்கு அல்லது வ்யவதான ரஹிதமாக மோஷம் கிடையாமையாலும் —
ஈஸ்வரன் இன்ன தேவதா விசேஷம் என்று நிஷ்கர்ஷிக்க வேணும் –

(ஒன்றும் தேவும் உலகும் உயிரும் மற்றும் யாதுமில்லா
அன்று, நான்முகன் தன்னோடு தேவருலகோடு உயிர் படைத்தான்
குன்றம்போல் மணிமாட நீடு திருக்குருகூரதனுள்
நின்ற ஆதிப்பிரான் நிற்க மற்றைத் தெய்வம் நாடுதிரே–4-10-1-
ஈடு வ்யாக்யானம்
வாஸுதேவம் பரித்யஜ்ய யோந்யம்தேவம் உபாஸதே |
த்ருஷிதோ ஜாஹ்நவீதீரே கூபம் அநதி துர்மதி ||
கங்கை பெருகி ஓடுகிறது; தாகம் உள்ளவன் நீரை அள்ளிக்குடித்துத் தாகம் தீர்த்துக் கொள்ளலாம் . அதன் கரையில் ,
குந்தாலி கொண்டு கிணறு கல்லித் தன் விடாய்க்கு உதவ நாக்கு நனைக்க இருக்குமாப் போலே
ப்ராப்தனுமாய் ஸுலபனுமாய் , ஸுசீலனுமான இவனைவிட்டு திருவில்லாத் தேவரைத் தேடுதிரே —)

(உன்னித்து மற்றொரு தெய்வம் தொழாள் அவனையல்லால்
நும்மிச்சைச் சொல்லி நும்தோள் குலைக்கப்படுமன்னைமீர் !
மன்னப்படு மறைவாணனை வண்துவராபதி
மன்னனை , ஏத்துமின் ஏத்தலும் தொழுதாடுமே–4-6-10-)

3-அவ் விடத்தில் -சேதன அசேதனங்களுடைய அத்யந்த பேதம் பிரமாண சித்தம் ஆகையாலே
எல்லாம் பரதேவதையாய் இருக்கிற ப்ரஹ்ம த்ரவ்யம் -அங்கம் – என்கிற பஷம் தடியாது –
ஸ்வபாவ சித்தமான ஜீவேஸ்வர பேதமும் –
அப்படியே தேவாதி ரூபரான ஜீவர்களுடைய அந்யோந்ய பேதமும்
ஸூக துக்காதி வ்யவஸ்தையாலே பிரமாணிகம் ஆகையாலே —
சர்வ அந்தர்யாமி ஒருவனே யாகிலும்
ப்ரஹ்ம ருத்ரேந்தாதி சர்வ தேவதைகளும் ஈஸ்வரனோடும் தன்னில் தானும் அபின்னர் என்கிற பஷம் கூடாது –

4-இத் தேவதைகளில் பிரதானராகச் சொல்லுகிற பிரம ருத்ரேந்த்ராதிகளுக்கு
கார்யத்வ கர்ம வச்யத்வங்கள் பிரமாணிகங்கள் ஆகையாலும் –

ஆபூத சம்ப்லவே ப்ராப்தே ப்ரலீநே ப்ரக்ருதௌ மஹான்
ஏகாஸ் திஷ்டதி விஸ்வாத்மா ச து நாராயணா பிரபு -மஹாபாரதம் —–என்றும்
(பஞ்சபூதங்களும் லயத்தை அடைந்து, மஹத் என்பது ப்ரக்ருதியில் லயத்தை அடைந்தபோது , அனைத்துக்கும்
ஆத்மாவான ஒருவன் மட்டுமே இருக்கிறான்; அவனே அனைத்துக்கும் ப்ரபுவான நாராயணன்)

ஆத்யோ நாராயணா தேவ தஸ்மாத் ப்ரஹ்மா த்தோ பவ -வராஹ புராணம் —–-என்றும்
(தொடக்கத்தில் , நாராயணன் மட்டுமே இருக்கிறான் ; அவனிடமிருந்து
பிரம்மனும் அவனிடமிருந்து ருத்ரனும் ( சிவன் ) தோன்றினார்கள்.)

பரோ நாராயணோ தேவோ தஸ்மாத் ஜாதச் சதுர்முக தஸ்மாத் ருத்ரோ அபவதேவி -வராஹ புராணம் —–-என்றும் —
(ஹே , தேவி, நாராயணனே எல்லோர்க்கும் மேலான தெய்வம்— அவனிடமிருந்து
நான்முகனும். நான்முகனனிடமிருந்து ,சிவனும் தோன்றினர்.)

இத்யாதிகளிலே

ததஸ்த்வமாபி துர்தர்ஷ தஸ்மாத் அபவாத் சநாதனம்
ரஷார்த்தம் சர்வ பூதா நாம் விஷ்ணுத்வ முபஜக்மிவான் -ஸ்ரீமத் ராமாயணம் –உத்தரகாண்டம் –ப்ரஹ்மா சொல்கிறார்— -என்கிறபடியே
(அடியேன் உபாஸனையால் , ஒருவராலும் வெல்ல இயலாத தேவரீர் , எப்போதுமிருக்கிற அந்தப் பரரூபத்திலிருந்து ,எல்லாப் பிராணிகளையும்
ரக்ஷிக்க , த்ரிமூர்த்திகளில் நடுவான ”விஷ்ணு ” வாகத் தோன்றினீர்
இவைபோன்றவற்றின் மூலமும் , நாராயணன், விஷ்ணு போன்ற பலத் திருநாமங்களால் அனைத்து நிலைகளிலும் இருக்கிறான்.)

ஸ்வ இச்சா அவதீரணனாய்-த்ரிமூர்த்தி மத்யஸ்தனான விஷ்ணு நாராயாணாதி சப்த வாச்யன் தானே
தன்னுடைய பூர்வ அவஸ்தையிலே ஜகத்துக்கு காரணம் என்கையாலும்
நித்யம் ஹி நாஸ்தி ஜகதி பூதம் ஸ்தாவர ஜங்கமம்-ருதே தமேகம் புருஷம் வா ஸூ தேவம் சநாதனம்-மஹாபாரதம்-என்கிறபடியே
அவனே நித்யன் என்கையாலும்-
(எப்போதும் இருக்கிற புருஷன் என்று சொல்லப்படுகிற அந்த வாஸுதேவன் ஒருவனைத் தவிர , உலகில்,
ஸ்தாவரமோ ஜங்கமமோ , நிரந்தரமாக இருப்பதில்லை என்று கூறியதன் மூலம், இவன் ஒருவனே நித்யன் என்று விளங்குகிறது.)
த்ரி மூர்த்திகளும் சமர் என்றும் –
த்ரி மூர்த்திகள் ஏக தத்வம் என்றும் –
த்ரிமூர்த்யுத்தீர்ணன் ஈஸ்வரன் என்றும் –
த்ரி மூர்த்திகளுக்கு உள்ள ப்ரஹ்மா வாதல் ருத்ரன் ஆதல் ஈஸ்வரன் என்று சொல்லுகிற
சாம்ய ஐக்ய உத்தீர்ண வ்யக்தந்தர பஷங்கள் தடியா —

5-பிரம்ம ருத்ராதிகள் சர்வேஸ்வரனுக்கு கார்ய பூதர் என்னும் இடம் –
தத் வித்ருஷ்டஸ் ஸ புருஷோ லோகே ப்ரஹ்மேதி கீர்தயதே –மநு ஸ்ம்ருதி -இத்யாதிகளாலும்
(நாராயணனிடமிருந்து உண்டான அந்தப்புருஷன், ப்ரம்மன் என்று
சொல்லப்படுகிறான் . என்கிற பிரமாணங்கள் மூலமும் அறியலாம் .)

சங்க்ஷிப்ய ச புரான் லோகன் மாயயா ஸ்வயமேவ ஹி
மஹார்ண்வே சாயாந அப் ஸூ மாம் தவம் பூர்வ மஜீஜந–ஸ்ரீமத் ராமாயணம்–என்றும்
(முன்பு தேவரீரே , உமது ஸங்கல்பத்தாலே உலகங்களை அழித்து,ப்ரளயஸமுத்ரத்தில் படுத்து இருந்து,
முதலில் என்னைப் படைத்தீர்- ப்ரஹ்மா , தன்னைக் குறித்து பகவானிடம் சொன்னது )

க இதி ப்ரஹ்மணோ நாம ஈச அஹம் சர்வ தேஹி நாம்
ஆவாம் தவாங்கே சம்பூதௌ தஸ்மாத் கேசவ நாமாவான் -ஹரி வம்சம்–என்றும்
(சிவன் சொல்வது–”க ” என்று ப்ரம்மனுக்குப் பெயர்; நான் எல்லாப் பிராணிகளுக்கும்ஈசன் ; நாங்கள் இருவரும்,
தேவரீருடைய திருமேனியிலிருந்து உண்டானவர்கள் ; ஆதலால் , தேவரீர் ,”கேசவன் என்கிற திருநாமமுடையவர்)

அஹம் பிரசாதஜஸ் தஸ்ய கஸ்மிம் ச்சித் காரணாந்தரே
த்வம் ச ஏவ க்ரோதஜஸ்தாத் பூர்வ சர்க்கே ஸநாதநே—மஹாபாரதம்-என்று
(ப்ரம்மன் சொல்வது —- குழந்தாய் —-எம்பெருமான் மகிழ்வுடன் இருந்த சமயம் ,நான் அவரால் தோன்றினேன் .
ஒரு சமயம் அவர் கோபத்தில் இருக்கும்போது நீ முன் ஸ்ருஷ்டியில் அந்தக் கோபத்தால் உண்டானாய் .)

எதிரி கையாலே விடு தீட்டான படியே அவர்கள் தங்கள் பாசுரங்களிலும் சித்தம் –

6-இவர்கள் கர்ம வஸ்யராய்ச் சில கர்ம விசேஷங்களாலே சர்வேஸ்வரனை ஆராதித்து தத்தம் பதங்கள்
பெற்றார்கள் என்னும் இடம் –
சர்வே தேவா வாஸூ தேவம் யஜந்தே சர்வே தேவா வாஸூ தேவம் நமந்தே- -என்றும்
(எல்லாத் தேவர்களும் வாஸுதேவனையே ஆராதிக்கிறார்கள். எல்லாத்
தேவர்களும் வாசுதேவனையே நமஸ்கரிக்கிறார்கள்.)

ச ப்ரஹ்மகாஸ் ஸ்ருத்ராச்ச சேந்திர தேவா மஹர்ஷய
அர்ச்சயந்தி ஸூரஸ்ரேஷ்டம் தேவம் நாராயணம் ஹரிம் -மஹாபாரதம்-என்றும்
(ப்ரஹ்மா சிவன் இந்த்ரன் தேவர்கள் ரிஷிகள் யாவரும் தேவர்களுக்கெல்லாம்
தேவனான ஸ்ரீ ஹரியாகிய நாராயணனையே ஆராதிக்கிறார்கள்)

சிந்தயந்தோ ஹியம் நித்யம் ப்ரஹ்மே சா நாதாய பரப்பும்
நிச்சயம் நாதி கச்சந்தி தமஸ்மி சரணம் கத -மஹாபாரதம்–என்றும்
(ப்ரஹ்மா ,சிவன் முதலானோர் நாராயணனை எப்போதும் ஆராதித்து வந்தாலும் அவனது தன்மை இத்தகையது
என்பதை இன்னமும் அறியவில்லை; இப்படிப்பட்ட நாராயணனை வணங்குகிறேன்)

பத்மே திவே அர்க்க சங்காசோ நாப்யா முத்பாத்ய மாமபி
ப்ரஜாபத்யம் த்வயா கர்ம சர்வம் மயி நிவேசிதம்
ஸோ அஹம் சந்ந்த்யஸ்த பாரோ ஹி த்வாமுபாசே ஜகத்பதிம்–ஸ்ரீமத் ராமாயணம் — -என்றும்
(ப்ரஹ்மா கூறுவதாவது —- தேவரீரின் திருநாபியில் உண்டான ஸுர்யன் போல ஜ்வலிக்கும் தாமரைப் புஷ்பத்தில்
என்னையும் உண்டாக்கி , ப்ரஜாபதி என்னும் அதிகாரி செய்யவேண்டிய காரியங்களையும் அடியேனை செய்விக்க வைத்து
பெரும் பாரத்தைக்கொண்டவனாக அடியேனை ஆக்கிய ஜகத்பதியாகிய உன்னை, (வணங்குகிறேன் ) த்யானம் செய்கிறேன்)

யுக கோடி சஹஸ்ராணி விஷ்ணுமாராத்ய பத்மபூ
புனஸ் த்ரைலோக்ய தாத்ருத்வம் ப்ராப்தவா நித சுச்ரும -மஹாபாரதம்-என்றும்
(ஆயிரம் கோடி யுகங்கள் எம்பெருமானை ஆராதித்து ப்ரஹ்மா மறுபடியும் மூன்று உலகங்களைப் படைக்கும்
அதிகாரத்தைப் பெற்றான் என்று நாம் கேள்விப்பட்டுள்ளோம்)

விஸ்வ ரூபோ மஹாதேவ சர்வமேத மஹா க்ரதௌ
ஜூஹாவ சர்வ பூதானி ஸ்வய மாத்மா நமாத்மநா–மஹாபாரதம்-என்றும்
(விச்வரூபன் என்கிற பெயர் கொண்ட ருத்ரன் ”ஸர்வமேதம் ” என்கிற பெரிய யாகத்தில்,
எல்லாப் பூதங்களையும் , தன்னையும் ,மனத்தாலே ஹோமம் செய்தான்)

மஹா தேவ சர்வமேத மஹாத்மா ஹ்ருத்வா ஆத்மா நம் தேவ தேவோப் பூவ-
விச்வான் லோகன் வ்யாப்ய விஷ்டப்ய கீர்த்யா விராஜதே துதி மான் க்ருத்தி வாஸா- மஹாபாரதம்- என்றும்-
(ஸர்வமேதம் என்கிற பெரிய யாகத்தில், ருத்ரன் இப்படியாகத் தன்னையும் அர்பணித்துக் கொண்டு ,தேவர்களில்
உயர்ந்தவன் என்கிற பெயர் பெற்றான்.இதன்மூலமாக, யானைத் தோலைத் தனது வஸ்த்ரமாகக் கொண்டு ,தன்னுடைய
ஜ்ஞானம் மூலமாக எல்லா உலகங்களிலும் வியாபித்து, எட்டுவித மூர்த்திகளைத் தாங்கி காந்தியுடன் கீர்த்தியுடன் ப்ரகாசிக்கிறான்)

யோ மே யதா கல்பிதவான் பாகமஸ்மின் மஹாக்ரதௌ
ச ததா யஜ்ஞபாகர்ஹோ வேத ஸூத்ர மயா க்ருத-மஹாபாரதம்-என்றும்
(இப்படியான பெரிய யாகத்தில், யார் , எனக்குக் கொடுக்கவேண்டிய ஹவிர்பாகத்தை முறைப்படி கொடுத்தாரோ ,
அவன் யஜ்ஞ பாகத்தைப் பெறுவதற்குத் தகுந்தவன் என்று வேதத்திலும், ஆபஸ்தம்ப ஸூத்ரத்திலும் சொல்லி
ஏற்படுத்தியிருக்கிறேன்) இத்யாதிகளிலே பிரசித்தம்

7-இவர்கள் பகவன் மாயா பரதந்த்ரராய் -குணவஸ்யராய் -ஞான சங்கோச விகாச வான்களாய் இருப்பார்கள்
என்னும் இடம் வேத அபஹாராதி விருத்தாந்தங்களிலும்

ப்ரஹ்மாத்யாஸ் சகலா தேவா மனுஷ்யா பசவஸ் ததா
விஷ்ணு மாயா மஹா வர்த்த மோஹாந்த தமஸா வ்ருதா-விஷ்ணு புராணம்-என்றும்
(பிரம்மன் உள்ளிட்ட தேவர்கள், மனிதர்கள்,மிருகங்கள் ஆகிய எல்லாமும்
விஷ்ணுவின் மாயை ( மாயை என்பது ப்ரக்ருதி ) என்கிற இருளால் சூழப்பட்டுள்ளனர்)

ப்ரஹ்மா விஸ்வஸ்ருஜோ தர்மா மஹான் அவ்யக்தமேவ ச
உத்தமாம் சாத்த்விகீ மேதாம் கதி மாஹூர்மநீஷிணா மநு ஸ்ம்ருதி–
(முந்தைய ஜன்மத்தில் ஸத்வ குணத்தால் சிறந்த புண்யம் செய்தவர்களால் பிரம்மா, ஒன்பது ப்ரஜாபதிகள், தர்மதேவதை ,
மஹத் தேவதை , அவ்யக்த தேவதை என்கிற உயர்ந்த பிறவிகள் அடையப்படுகின்றன) இத்யாதிகளிலும் பிரசித்தம் –

8-இவர்கள் தங்களுக்கு அந்தராத்மாவான அவன் கொடுத்த ஞானாதிகளைக் கொண்டு அவனுக்கு ஏவல் தேவை
செய்கிறார்கள் என்னும் இடம்
ஏதௌ விபுதச்ரஷ்டௌ பிரசாத க்ரொதஜௌ ஸ்ம்ருதௌ
ததாதர்சித பன்னானௌ சிருஷ்டி சம்ஹார காரகௌ–மஹாபாரதம்-என்று சொல்லப்பட்டது —
(பகவானின் சந்தோஷத்தாலும், கோபத்தாலும் தோன்றியவர்களான தேவர்களில் உயர்ந்தவர்களான பிரம்மனும் சிவனும் ,
பகவான் அளித்துள்ள ஜ்ஞானத்தின் மூலம் ஸ்ருஷ்டியையும் , ஸம்ஹாரத்தையும் செய்து வருகின்றனர் .)

9-இவர்களுக்கு சுபாஸ்ரயத்வம் இல்லை என்னும் இடத்தை
ஹிரண்ய கர்ப்போ பகவான் வாசவோ அத பிரஜாபதி -விஷ்ணுபுராணம்-என்று தொடங்கி
அசுத்தாஸ்தே சமஸ்தாஸ்து தேவாத்யா கர்மயோ நய -என்றும்

(ப்ரம்மன் இந்த்ரன் ப்ரஜாபதிகள் தேவர்கள் ஆகியோர் பூர்வகர்மத்தின் பயனாக பிறவி எடுத்தவர்கள்—ஆதலால், தூய்மையற்றவர்கள்
யோகிகள் த்யானம் செய்வதாயிருந்தால் , ப்ராணாயாமத்தினால் வாயுவையும், ப்ரத்யாஹாரத்தினால் இந்த்ரியங்களையும் வசப்படுத்தி
மனஸ்ஸைப் பகவானிடம் செலுத்தவேண்டும் . இப்படி த்யானிக்கப்படும் எம்பெருமானின் ஸ்வரூபம் , மூர்த்தம் , அமூர்த்தம் என்று இரண்டு
வகையாக உள்ளது. இவை மூர்த்த ப்ரஹ்மத் த்யானம் ,அமூர்த்த ப்ரஹ்மத் த்யானம் என்றும் சொல்லப்படும்.
மூர்த்தம் —-ஹிரண்யகர்பன் , ப்ரஜாபதி ,மருத்துக்கள்,வஸுக்கள் ,ருத்ரர்கள் , ஸூர்யன் ,நக்ஷத்ரங்கள் , கந்தர்வ,யக்ஷ தேவ வர்க்கங்கள்,
மனிதன், விலங்கு, மலைகள் ,கடல்கள், மரங்கள், இவையெல்லாம் உள்ள பூமி –இவைகள் யாவும் அசுத்தமானவை–”மூர்த்தம் ”.
இவை எல்லாமும் ,ப்ரஹ்மத்தை ஆத்மாவாக உடையதாகத் த்யானம் செய்வது—-மூர்த்த ப்ரஹ்மத் த்யானம்
ப்ரஹ்மத்தை ”ஸத் ” ஸ்வரூபமாக தோஷங்கள் இல்லாததாக ,ஸ்வயம் ப்ரகாசமான ஜ்ஞான ஸ்வரூபமாகத் த்யானம் செய்வது–
அமூர்த்த ப்ரஹ்மத் த்யானம்-மேற்சொன்ன இருவிதத் த்யானங்களும் மிகக் கடுமையானவை
எளியது, சிறந்தது எதுவெனில் அழகான திவ்யமங்கள விக்ரஹத்தோடு அனந்த கல்யாண குணங்களோடு , த்யானிப்பது . இது, சுபாச்ரய
ப்ரஹ்மத் த்யானம் எனப்படும்.)

ஆ ப்ரஹ்ம ஸ்தம்ப பர்யந்தா ஜகதந்தர் வ்யவஸ்திதா
பிராணின கர்ம ஜனித சம்சார வச வர்த்தி ந –விஷ்ணு தர்மம்–என்றும்
(ப்ரம்மன் முதலாகத் துரும்புவரை –சிறிய புல் வரை—-இருக்கிற அனைத்து ஜீவன்களும் கர்மவினைகாரணமாகப்
பிறவி எடுத்தவர்களே . ஆதலால், அவர்களும் ஸம்ஸார சுழற்சிக்கு உட்பட்டவர்களே)

கர்மாணம் பரிபாகத்வாத் ஆ விரிஞ்சாத மதங்களம்
இதி மத்வா விரக்தச்ய வாஸூ தேவ பரா கதி -ஸ்ரீமத் பாகவதம்-
(உலகப்பற்றுக்களே இல்லாதவன், ப்ரம்மன் முதலானோர் ,எந்தப் பாவத்தையும் போக்க வல்லமை இல்லாதவர்கள் என்று தெளிய வேண்டும்.
ஏனெனில், அவர்கள் தூய்மையற்றவர்கள் . ஆதலால், வாஸுதேவனையே ,தங்களுடைய உயர்ந்த லக்ஷ்யமாகக் கொள்ள வேண்டும்)
என்றும் பராசர சௌனக சுகாதிகள் –
ஸ்ரீ விஷ்ணு புராணத்திலும் -ஸ்ரீ விஷ்ணு தர்மத்திலும் –ஸ்ரீ மத் பாகவதத்திலும் – பிரதிபாதித்தார்கள் —

10-இவர்களுக்கு பகவான் ஆஸ்ரயணீயன் என்னும் இடத்தையும்
பகவானுக்கு ஒரு ஆஸ்ரயணீயர் இல்லை என்னும் இடத்தையும்
ருத்ரம் சமாஸ்ரிதா தேவா ருத்ரோ ப்ரஹ்மாணமாஸ்ரித
ப்ரஹ்மா மாமமஸ்ரிதோ ராஜன் அஹம் கஞ்சிதுபாஸ்ரித
மமாஸ்ரயோ ந கச்சித்து சர்வேஷாம் ஆஸ்ரியோ ஹி அஹம் -மஹாபாரதத்தில்-என்று தானே அருளிச் செய்தான் –
(ஹே ராஜன்—தேவர்கள் தங்களுடைய பாதுகாப்புக்கு , ருத்ரனை அண்டுகின்றனர்; ருத்ரன் ,ப்ரஹ்மனை அண்டுகிறான் ;
ப்ரஹ்மனோ ,தன பாதுகாப்புக்காக என்னை அடைகிறான். நான் எனது பாதுகாப்புக்கு யாரையும் அண்ட வேண்டியதில்லை.
நானே எல்லோருக்கும் புகலிடமாக இருப்பதால், என்னால் அடையப்படும் இடம் என்று ஏதுமில்லை.)

11-இவர்கள் உபய விபூதி நாதனான சர்வேஸ்வரனுக்கு விபூதி பூதர் என்னும் இடம் –
ப்ரஹ்மா தஷாதய கால ருத்ர காலாந்த காத்யாச்ச -இத்யாதிகளிலே ஸ்ரீ விஷ்ணு புராணத்தில் -1-22-31-33-என்று
மற்று உள்ளாரோடு துல்யமாக சொல்லப்பட்டது –
(ப்ரம்மன் , தக்ஷன் ,காலம் போன்றவை எம்பெருமானின் விபூதிகளாக இருந்து உலகை உண்டுபண்ணக் காரணமாக இருக்கிறார்கள்
ருத்ரன் யமன் போன்றவர்கள் பகவானின் விபூதிகளாக இருந்து, நான்கு விதமான ப்ரளயங்களுக்குக் காரணமாக இருக்கின்றனர் .)

12-இப்படி வஸ்வந்தரம் போலே இவர்களும் சர்வ சரீரியான சர்வேஸ்வரனுக்கு பிரகார பூதர் என்னும் இடம்
வஸ்து வந்தரங்கங்களும் இவர்களுக்கும் சேர நாராயணாதி சப்த சாமா நாதி கரணயத்தாலே சித்தம் –

13-இவர்கள் சரீரமாய் அவன் ஆத்மாவாய் இருக்கிறபடியை-
தவாந்தராத்மா மம ச யே ச அந்ய தேஹி சம்ஞ்தா
சர்வேஷாம் சாஷி பூத அசௌ ந க்ராஹ்ம கே நசித் க்வசித் -மஹாபாரதம் -என்று ப்ரஹ்மா ருத்ரனைக் குறித்து சொன்னான் –
(ப்ரஹ்மா ,ருத்ரனிடம் சொன்னதாவது— உனக்கும் எனக்கும்,சரீரமெடுத்த எல்லோருக்கும் ஆத்மாவாக பகவான்
இருந்து, எல்லோருடைய செயல்களையும் எப்போதும் பார்க்கிறான். ஆனால்,அவனை யாராலும் எளிதில் இயலாது.)

14-இவர்கள் சேஷபூதர் அவன் சேஷி என்னும் இடத்தை
தாஸ பூதாஸ் ஸ்வ தஸ் சர்வே ஹி ஆத்மாந பரமாத்மன
அத அஹம் அபி தே தாஸ இதி மத்வா நமாமி அஹம் -என்று மந்த்ரராஜ பத ஸ்தோத்ரத்திலே
சர்வஜ்ஞனான ருத்ரன் தானே சொன்னான் –
(அனைத்து ஆத்மாக்களும் இயற்கையாகவே பகவானுக்கு அடிமைகள். இந்த ஜ்ஞானமுடைய நானும்,
உன் தொண்டனான நானும் உன்னை வணங்கி நிற்கிறேன்)
(ஸ்ரீ ருத்ரபகவான் , ஸ்ரீ ந்ருஸிம்ஹ மந்த்ரமான ”அநுஷ்டுப் ” மந்த்ரத்தை அநுஷ்டுப் சந்தஸ்ஸில் உள்ள
உக்ரம் வீரம் மஹாவிஷ்ணும் ஜ்வலந்தம் ஸர்வதோமுகம்
ந்ருஸிம்ஹம் பீஷணம் பத்ரம் ம்ருத்யு ம்ருத்யும் நமாம்யஹம்
என்பதான மந்த்ரத்துக்கு ,பதம் பதமாக விவரித்து ஸ்தோத்ரம்–அருளியிருக்கிறார்.
மந்த்ரங்களுக்குள்ளே இது ராஜா .இதில் உள்ள பதினோரு பதங்களுக்கு விவரம் உள்ள ஸ்தோத்ரம்.
32 அக்ஷரங்கள் உள்ள மந்த்ரம் . 32 ப்ரஹ்ம வித்யைகள் இதில் அடக்கம். 11 பதங்களுக்கு 11 ச்லோகங்கள் .
பலச்ருதி ஒரு ச்லோகம் .ஆக 12 ச்லோகங்கள். இதில் 11 வது ச்லோகத்தை ஸ்வாமி தேசிகன் இங்கு சொல்கிறார்.
அஹிர்புத்ந்ய ஸம்ஹிதையில் 54 முதல் 56 அத்தியாயங்கள் வரை இந்த மந்த்ரத்தின் விளக்கத்தைச் சொல்கிறது)

15-இப்படி சர்வ பிரகாரத்தாலும் நாராயணன் சமாதிக தரித்திரன் என்னும் இடத்தை
ந பரம் புண்டரீகாஷாத் த்ருச்யதே புருஷர்ஷப -மஹாபாரதம்-என்றும்
(புருஷச்ரேஷ்டனே ! செந்தாமரைக் கண்ணனான எம்பெருமானைக் காட்டிலும் உயர்ந்தவன் எவருமில்லை)

பரம் ஹி புண்டரீகாஷாத் பூதம் ந பவிஷ்யதி-மஹாபாரதம் -என்றும்
(செந்தாமரைக் கண்ணனான எம்பெருமானைக் காட்டிலும் உயர்ந்தவர்கள் இல்லை; இனியும் உண்டாகப் போவதில்லை.)

ந விஷ்ணோ பரமோ தேவோ வித்யதே ந்ருபசத்தம-என்றும்
(அரசர்களில் ச்ரேஷ்டனே ! காட்டிலும் உயர்ந்த தேவர் எவருமில்லை)

ந வாஸூ தேவாத் பரம் அஸ்தி மங்களம் ந வாஸூ தேவாத் பரம் அஸ்தி பாவ நம்
ந வாஸூ தேவாத் பரம் அஸ்தி தைவதம் ந வாஸூ தேவம் ப்ரணிபத்ய சீததி -என்றும்
(வாஸுதேவனை விடச் சிறந்த மங்களம் யாதுமில்லை ; வாஸுதேவனைக் காட்டிலும் நமது பாபத்தை அழித்து தூய்மையாக்குபவர் யாருமில்லை;
வாஸுதேவனைக் காட்டிலும் உயர்ந்த தெய்வம் யாருமில்லை வாஸுதேவனைஅடைந்து ஒருவரும் வருத்தமடைகிறதில்லை)

த்ரைலோக்யே தாத்ருசா கச்சித் ந ஜாதோ ந ஜ நிஷ்யதே -என்றும்
(மூன்று உலகங்களிலும் பகவானுக்கு நிகராக யாரும் இல்லை ; இனியும் உண்டாகப் போவதில்லை.)

ந தைவம் கேசவாத் பரம்-என்றும்
(கேசவனை விட உயர்ந்த தெய்வம் வேறு எதுவும் இல்லை)

ராஜாதி ராஜஸ் சர்வேஷாம் விஷ்ணுர் ப்ரஹ்ம மயோ மஹான்
ஈஸ்வரம் தம் விஜாநீம ச பிதா ச பிரஜாபதி -மஹாபாரதம்-
(அனைத்து உயிர்களுக்கும் அரசனைப் போன்றுள்ள ப்ரஹ்மாவுக்கும் அரசனாக விஷ்ணு இருக்கிறான். அவனே ப்ரஹ்மம்;
அவனே மிகவும் உயர்ந்தவன்;ஆதலால், நாம் அவனை ஈச்வரன் என்று அறிகிறோம்;
அவனே அனைத்துக்கும் தந்தை;அவனே ப்ரஜாபதி–அனைத்தையும் படைப்பவன் அவனே.)-
இத்யாதிகளாலே பல படியும் சொன்னார்கள் –

16-கருவிலே திரு வுடையர்களாய் ஜாயமான தசையிலே ரஜஸ் தம ப்ரசம ஹேதுவான மது ஸூதனனுடைய
கடாஷம் உடையவர்கள் முமுஷூக்கள் ஆவார்கள் என்னும் இடமும்
ப்ரஹ்ம ருத்ர த்ருஷ்டரானவர்கள் ரஜஸ் தம பரதந்த்ரர்கள் ஆவார்கள் என்னும் இடமும்
ஜாயமானம் ஹி புருஷம் யம் பச்யேன் மது ஸூதன சாத்விகஸ் சது விஜ்தஞேயஸ்ய வை மோஷார்த்த சிந்தக பச்யத்யேனம்
ஜாயமானம் ப்ரஹ்மா ருத்ர அதவா புன ரஜஸா தமஸா ச அஸ்ய மானசம் சமபிப்லுதம் -மஹாபாரதம்-என்று விபஜிக்கப் பட்டது –
(ஒருவன் பிறக்கும்போதே மதுஸூதனன் கடாக்ஷித்தால் அவன் ஸத்வகுணத்துடன் மோக்ஷத்தைப் பற்றியே எண்ணியபடி இருப்பான்.
ஆனால்,ப்ரம்மனோ, ருத்ரனோ பார்த்தால் ராஜஸ, தாமஸ குணங்கள் மேலோங்கி இருக்கும்.
முமுக்ஷுக்கள் –மோக்ஷத்தில் ஆர்வமுடையவர்கள்—ப்ரம்மன் ,ருத்ரன் போன்றோரை வழிபட அவச்யமில்லை.இவர்களுக்கு எல்லாம்
காரணமான நாராயணனையே இவர்களும் முமுக்ஷுக்களும் உபாஸிக்கவேண்டும் என்பது ப்ரமாணங்களில் காணலாம்)

இவர்கள் முமுஷூக்களுக்கு அனுபாஸ்யர் என்னும் இடமும் –
இவர்களுக்கு காரண பூதனான சர்வேஸ்வரனே இவர்களுக்கும் மற்றும் உள்ள முமுஷூக்களுக்கும் உபாஸ்யர் என்னும் இடம்
சம்சார ஆர்ணவ மக்நாநம் விஷயாக்ராந்த சேதஸாம் விஷ்ணு போதம் விநா நாந்யத் கிஞ்சித் அஸ்தி பராயணம்-விஷ்ணுதர்மம் -என்றும்
(ஸம்ஸாரக் கடலில் மூழ்கி உலக விஷயங்களில் அகப்பட்டுள்ள மனம் படைத்தவர்களுக்கு இந்தக் கடலிலிருந்து
கரையேற்றும் ஓடம் விஷ்ணுவைத் தவிர வேறொன்றில்லை)

ப்ரஹ்மாணம் சிதிகண்டம் ச யாச்சான்யா தேவதாஸ் ஸ்ம்ருதா பிரதிபுத்தா ந சேவந்தே யஸ்மாத் பரிதிதம் பலம் -மஹாபாரதம்-என்றும்
(நல்லறிவுள்ள முமுக்ஷுக்கள் , ப்ரம்மனையும் சிவனையும் மற்ற தேவர்களையும்
வணங்குவதில்லை; காரணம் ,இவர்கள் அளிக்கும் பலன் மிக அற்பமானதாகும்)

ஹரிரேக சதா த்யேயோ பவத்பி சத்த்வ சம்ச்திதை -ஹரிவம்ஸம்
(சிவன் –சொல்வது- ஸத்வ குணம் உள்ள அந்தணர்களே ! உங்களால் எப்போதும் த்யானிக்கப்பட வேண்டியவன், ஸ்ரீ ஹரி ஒருவனே)

உபாஸ்ய அயம் சதா விப்ரா உபாய அஸ்மி ஹரே ஸ்ம்ருதௌ -ஹரிவம்ஸம்-என்றும் சொல்லப்பட்டது –
(சிவன் மேலும் சொல்வது —ஸ்ரீ ஹரி ஒருவனே உபாஸிக்கத்தக்கவன்;அவனைத் த்யானம் செய்வதற்கு
ஏற்ற வழிகாட்டியாக நான் இருக்கிறேன்)

இத்தாலே இவர்களை மோஷ உபகாரராகச் சொன்ன இடங்களும்
ஆசார்யாதிகளைப் போலே ஞானாதி ஹேதுக்கள் ஆகையாலே என்றும் நிர்ணிதம்-
இவ்வர்த்தம் சூர்யஸ்யைவ து யோ பக்த சப்த ஜன்மாந்த்ரம் நர -தச்யைவ து பிரசாதே ந வாஸூ தேவ
ப்ரலீயதே -என்கிற இடத்திலும் விவஷிதம் –
(ஸுர்யஸ்யைவ து யோ பக்த : ஸப்த ஜன்மாந்தரம் நர :
தஸ்யைவ து ப்ரஸாதேந ருத்ர பக்த : ப்ரஜாயதே
சங்கரஸ்ய து யோ பக்த : ஸப்த ஜன்மாந்தரம் நர :
தஸ்யைவ து ப்ரஸாதேந விஷ்ணு பக்த : ப்ரஜாயதே
வாசுதேவஸ்ய யோ பக்த : ஸப்த ஜன்மாந்தரம் நர :
தஸ்யைவ து ப்ரஸாதேந வாஸுதேவ ப்ரலீயதே
ஒருவன் , ஏழு ஜன்மங்களில் ஸூர்யனிடம் பக்தி செலுத்தினால்,அவன் ஸூர்யனின் அருளால் ருத்ரனின் பக்தனாகிறான்.
இவனே ,ஏழு பிறவிகளில் ருத்ர பக்தனாக நீடித்தால், ருத்ரனின் க்ருபையால் , விஷ்ணுபக்தனாகிறான்.
இப்படி இவனே ஏழு ஜென்மங்களில் விஷ்ணு பக்தனாக இருந்தால், வாஸுதேவனின் அருளால் அவனையே அடைகிறான்.)

இப்படி சூர்ய பக்த்யாதிகள் பரஸ்பரயா பகவத் பக்த்யாதிகளிலே மூட்டுவதும்
பராவர தத்வங்களிலே ஏக்க்ய புத்தியும் -வ்யத்யய புத்தியும் சமத்வ புத்தியும் மற்றும் இப்புடைகளிலே வரும்
மதி மயக்கங்களும் ஆசூர ஸ்வ பாவத்தாலே ஒரு விஷயத்தில் பர த்வேஷாதிகளும் இன்றிக்கே
சூர்யாதிகளைப் பற்றுமவர்களுக்கே என்னும் இடத்தை
யே து சாமான்ய பாவேன மந்யந்தே புருஷோத்தமம் தே வை பாஷாண்டி நோ ஜ்ஞேயா
சர்வ கர்ம பஹிஷ்க்ருதா -இத்யாதிகளிலே கண்டு கொள்வது –
(புருஷோத்தமனாகிய எம்பெருமானும் மற்ற தேவதைகளும் ஒன்றே என நினைப்பவர்கள் –பாஷாண்டிகள் –வேஷதாரிகள்
என்று உணர வேண்டும்.-அவர்களுக்கு எவ்விதமான கர்மம் இயற்றும் அதிகாரமும் இல்லை என்பதை அறிய வேண்டும்)

இப்படி ஞானாதிகளில் மாறாட்டம் உடையாருக்கு தேவதாந்திர பக்தி உண்டே யாகிலும்
பகவன் நிக்ரஹத்தாலே ப்ரத்யவாயமே பலிக்கும் -ஆகையாலே
த்வம் ஹி ருத்ர மஹா பாஹோ மோஹ சாஸ்த்ராணி காரய தர்சயித்வா அல்பமாயாசம் பலம்
சித்ரம் பிரதர்சய -ஸ்ரீ வராஹ புராணம் –என்கிறபடி
(நீண்ட கரங்களுடைய ருத்ரனே !நீ , ஜனங்களுக்கு மோஹமுண்டாகும்படி மக்கள் மயங்கும்படியான சாஸ்த்ரங்களை இயற்றுவாயாக !
அவற்றில் உள்ள கொஞ்ச ச்ரமத்தை அனுபவித்து,சீக்ரமாகப் பலனடையலாம் என்று காண்பி.)
மோஹன சாஸ்த்ரன்களிலே திருஷ்ட பல சித்தியை உண்டாக்கினதும் அவற்றை இட்டு மோஹிப்பித்து
நரகத்திலே விழ விடுகைக்கு அத்தனை —

சத்ய சங்கல்பனான பகவான் ஒருவனை நிக்ராஹவனாக்க கோலினால் –
ப்ரஹ்மா ஸ்வயம்பூஸ் சதுரா நநோ வா ருத்ராஸ் த்ரி நேத்ரஸ் த்ரி புராந்தகோவா இந்த்ரோ மகேந்திர
ஸூர நாயகோவா த்ராதும் ந சக்தா யுதி ராமவத்யம் -ஸுந்தர காண்-
(யுத்தத்தில் ராமனால் ஒருவன் கொல்ல உத்தேசிக்கப்பட்டால் , அவனை, நான்முகனான ப்ரஹ்மாவாலும் காப்பாற்றமுடியாது.
முக்கண்ணனாய் மூன்று பட்டணங்களை நாசம்செய்த ருத்ரனாலும் காப்பாற்றமுடியாது.
தேவர்களின் அதிபதியான இந்த்ரனாலும் ரக்ஷிக்க முடியாது.) என்கிறபடியே
தேவதாந்தரங்கள் ரஷிக்க சக்தர் அல்லர்கள் –

சர்வ தேவதைகளும் ஸூக்ரீவ மஹா ராஜாதிகளைப் போலே தனக்கு அந்தரங்க பூதராய் இருப்பாரும்
தன்னை அடைய நினைந்தான் ஒருவனை நலிய நினைந்தால் சக்ருதேவ பிரபன்னாய -என்கிறபடி
சத்ய பிரதிஜ்ஞனான தனது வ்ரதம் குலையாமைக்காக
ராவணாதிகளைப் போலே துஷ் பிரக்ருதிகளாய் நிராகரிக்க வேண்டுவாரை நிராகரித்தும்
ஸ்ரீ வானர முதலிகளைப் போலே சத் பிரவ்ருதிகளாய் அனுகூலிப்பிக்க வேண்டுவாரை அனுகூலிப்பித்தும் சர்வேஸ்வரன் ரஷிக்கும்-

தேவதாந்தரங்கள் பக்கல்
காங்ஷந்த கர்மாணம் சித்திம் யஜந்த இஹ தேவதா ஷிப்ரம் ஹி மானுஷே லோகே
சித்திர்பவதி கர்மஜ-ஸ்ரீ கீதை -4-12 —
(மனிதர்கள் பலன் வேண்டுமென்று கோரி தேவதைகளை ஆசையுடன் கர்மாக்களைச் செய்து பூஜிக்கிறார்கள் .
இந்த உலகத்தில் ,இப்படிப்பட்ட தேவதைகளை பலன் ஸித்திக்க வேண்டுமென்று கர்மாக்களை செய்து பூஜித்தால்
பலன் விரைவில் கிடைக்கிறது.) என்கிறபடியே
விஷமது துல்யங்களான ஷூ த்ர பலங்கள் கடுக சித்திக்கும் –

அவை தாமும் லபதே ச தத காமான் மயைவ விஹிதான் ஹி தான் -ஸ்ரீ கீதை -7-22 —
(அந்த மனிதன் ச்ரத்தையுடன் அந்தத் தேவதையைப் பூஜிக்கிறான். நானே,அந்தத் தேவதை மூலமாகப் பலனைக் கொடுக்கிறேன்.
பலனை என்னிடமிருந்து பெற்று அந்தத் தேவதை அவனுக்குக் கொடுக்கிறது.)
ஏஷ மாதா பிதா சாபி யுஷ்மாகம் ச பிதா மஹ மயா அனுசிஷ்டோ பவிதா சர்வம் பூதம் வரப்ரதாஅஸ்ய சைவானுஜோ
ருத்ரோ லலாடாத்ய சமுத்தித ப்ரஹ்ம அனுசிஷ்டோ பவித சர்வ சத்த்வ வரப்ரதா -மஹாபாரதம் —-
(பகவான் தேவர்களிடம் சொன்னது — இந்த நான்முகன் ,உங்களுக்குத் தாயாகவும் தந்தையாகவும்,பிதாமகனாகவும் உள்ளான்;
எனது கட்டளைக்கு ஏற்ப, எல்லா வரங்களையும் உங்களுக்கு அளிப்பான் ;
எனது நெற்றியிலிருந்து தோன்றியவனும் ப்ரம்மனுக்குப் பின்னால் வந்தவனுமான சிவன்,ப்ரம்மனின் ஆணைக்கு ஏற்ப
அனைவருக்கும் வரங்களை அளிப்பான்.)-இத்யாதிகளில் படியே பகவத் அதீனங்கள்

யஸ்மாத் பரிமிதம் பலம் -மஹாபாரதம் —-
(ப்ரம்மன் முதலானோர் அளிக்கும் பலன்கள் அற்பமானவை)
சாத்விகேஷூ து கல்பேஷூ மகாத்ம்யமாதிகம் ஹரே தேஷ்வேவ யோ சம்சித்தா
கமிஷ்யந்தி பராம் கதிம்–மத்ஸ்ய புராணம்-
(ஸத்வ குணம் மிகுந்த கல்பங்களில் பகவானுடைய பெருமை அதிகமென்று சொல்வர்.
அவைகளிலேயே மனதை நிறுத்தி சாஸ்த்ரவிஹிதமாக யோகம் செய்பவர்கள் மிக உயர்ந்த கதியை அடைகின்றனர்.
இதன்மூலமாக எவ்வளவு காலம் ஆனாலும் மற்ற தேவதைகளால் மோக்ஷம் அளிக்க இயலாது என்பது தெளிவாகிறது.)
என்கையாலே அவர்கள் பக்கல் மோஷம் விளம்பித்தும் கிடையாது –

சர்வேஸ்வரன் பக்கல் யுக கோடி சஹஸ்ராணி விஷ்ணுமாராத்ய பத்மபூ -மஹாபாரதம்-
(ப்ரம்மன், ஆயிரம்கோடி யுகங்கள் விஷ்ணுவைக் குறித்துத் தவம் செய்து ப்ரம்ம பதவி பெற்றான்.)
இத்யாதிகளில் படியே அதிசயிதமான ஐஸ்வர் யாதிகளும் வரும் –
விடாய் தீரக் கங்கா ஸ்நானம் பண்ணப் பாபம் போமாப் போலே விஷய ஸ்வ பாவத்தாலே ஆநுஷங்கிகமாய்
பாப ஷயம் பிறந்து ரஜஸ் தமஸ் ஸூக்கள் தலை சாய்ந்து
சத்வ உன்மேஷம் உண்டாய் ஜனக அம்பரீஷ கேயாதிகளைப் (ஜநகன் , அம்பரீஷன் , கேகயன் போன்றவர்கர்களைப்) போல
க்ரமேண மோஷ பர்யந்தமாய் விடும்
(ஜநகன்-யாஜ்ஞவல்க்யர் வேதாந்தபாடம் /அம்பரீஷன் -துர்வாஸ மஹரிஷி / கேகயன் –கேகய நாட்டு அரசன்.பெயர் யுதாஜித் .
பரதனுக்கு அம்மான். கர்மயோகம் செய்து பரம பக்தராகி,மோக்ஷம் பெற்றார்.)

மோஷ உபாய நிஷ்டனாம் போது
பஹூநாம் ஜன்ம நாமந்தே ஞானவான் மாம் பிரபத்யதே
(பஹுனாம் ஜன்மநாமந்தே ஞானவாந்மாம் ப்ரபத்யதே |
வாஸுதேவா ஸர்வமிதி ஸ மஹாத்மா ஸுதுர்லப : ||
பலப் பலப் பிறவிகள் எடுத்து ,புண்யம் செய்து செய்து கடைசியில் ”ஸகலமும் வாஸுதேவனே ” என்கிற ஜ்ஞானத்தைப் பெற்று ,
என்னையே சரணம் அடைகிறான் .அத்தகையவன் கிடைத்தற்கு அரியவன்)
ய ஜன்ம கோடிபி சித்தா தேஷாமந்தே அத்ர சமஸ்திதி -பௌஷ்கர ஸம்ஹிதை-
(பலகோடிப் பிறவிகளில் பகவானிடமிருந்து ஐச்வர்யம் போன்றவற்றைப் பெற்றவர்களே பக்தி முதலியவற்றில் நிலைத்திருப்பர் .)
ஜன்மாந்தர சஹஸ்ரேஷூ தபோ த்யான சமாதிபி நரநாம் ஷிண பாபானாம் கிருஷ்ணா பக்தி பிரஜாயதே-பாஞ்சராத்ரம்
(பல்லாயிரம் ஜன்மங்களில் செய்த தபஸ் ,த்யானம் , யோகம் ஆகியவற்றால் தங்களின் பாபங்கள் யாவும் நீங்கப் பெற்றவர்களுக்கே ,
க்ருஷ்ணனிடம் பக்தி உண்டாகிறது.) என்கிறபடியே விளம்பம் உண்டு –

மோஷ ருசி பிறந்து வல்லதோர் உபாயத்திலே மூண்டால்
தேஷா மகாம் சமுத்தர்த்தா ம்ருத்யு சம்சார சாகராத் பவாமி ந சிராத் பார்த்த
மய்யா வேசித்த சேதஸாம்-ஸ்ரீமத் பகவத் கீதையில் ( 12–7 )
(என்னிடம் மனஸ்ஸைச் செலுத்தி, பக்தி செய்பவர்களை ஜனன ,மரணமாகிற ஸம்ஸாரக் கடலிலிருந்து
உடனே கரை சேர்க்கிறேன் — என்கிறார்)என்கிறபடியே மோஷ சித்திக்கு விளம்பம் இல்லை –

ஸ்வ தந்திர ப்ரபன்ன நிஷ்டனுக்கு தான் கோலினதே அளவு -வேறு விளம்ப அவிளம்பங்களுக்கு குறி இல்லை –
இந் நியமங்கள் எல்லாம் ஸ்வா தந்த்ர்யம் ஐஸ்வர்யம் பர்யநு யோஜ்யமாஹூ-ஸ்ரீ வைகுண்டஸ்தவம் (55 ) -என்கிற
நிரந்குச ஸ்வ ச்சந்தையாலே சித்தங்கள் என்று பிரமாண பரதந்த்ரர்க்கு சித்தம் –
(ரூபப்ரகார பரிணாம க்ருத வ்யவஸ்த்தம்
விச்வம் விபர்யஸிதும் அந்யத் அஸத் ச கர்தும் |
க்ஷாம்யன் ஸ்வபாவநியமம் கிமுதீக்ஷஸே த்வம் ?
ஸ்வாதந்த்ர்யம் ஐச்வரம் அபர்யநு யோஜ்யமாஹு : ||
உரு மாறுவது,தன்மை மாறுவது என்ற வ்யவஸ்தைகளை உடைய சேதநம், அசேதநம் எல்லாவற்றையும் மாற்றி அமைப்பதற்கும் வேறாகப்
படைப்பதற்கும் இல்லாமல் செய்யவும் தகுதி உள்ளவராக தேவரீர் , இது இது இந்த ஸ்வபாவத்தால் இப்படித்தான் ஆகும் என்கிற
வ்யவஸ்தையை ஏன் எதிர்பார்க்கிறீர் ? பகவானைச் சேர்ந்தவர்களை அவர் விருப்பப்படி நடத்துவது என்பதை, ஏன் என்று கேட்கமுடியாது
என்று பெரியோர்களும் ,வேதங்களும் சொல்கின்றன.
கல் பெண்ணாவது ,கரிக்கட்டை குழந்தையாவது –இவை ஸ்வபாவ நியமத்துக்கு மாறுபட்டு பகவானின் ஸ்வாதந்தர்யத்தில் நடந்தது.
பகவானின் ஸ்வாதந்தர்யம் =சிலரை ஸம்ஸார வாசனையே இல்லாமல் நித்யராக்குவது.ஸம்ஸார பயங்களுக்கு அஞ்சி அடைக்கலம்
அடைந்தவர்களை முக்தர்களாக ஆக்குவது.சிலரை ஸம்ஸாரிகளாகவே வைத்திருப்பது. பகவானின் ஈச்வரத்தன்மை சுதந்திரமானது.யாராலும்
கேள்வி கேட்க இயலாது.இப்படிப்பட்ட ஆழ்ந்த பொருளை அறியாதவர்களே மற்ற தேவதைகளைப் பூஜிக்கின்றனர்.)

இவ் வர்த்தங்கள் இப்படி தெளியாதார்க்கே தேவதாந்த்ரங்கள் சேவ்யங்கள் என்னும் இடம்
ப்ரபுத்தவர்ஜம் சேவ்யந்தி என்று வ்யவஸ்தை பண்ணப் பட்டது –

இத் தேவதாந்தரங்களை பகவச் சரீரம் என்று அறியாதே பற்றினார்க்கு சார்வாகனாய் இருப்பான்
ஒரு சேவகன் ராஜாவின் உடம்பிலே சந்தனாதிகளைப் பிரயோகிக்க
ராஜா சரீரத்தில் ஆத்மா ப்ரீதனாமாம் போலே வஸ்து வ்ருத்தியிலே சர்வேஸ்வரனே ஆராத்யன் ஆனாலும்
யே அப்யன்ய தேவதா பக்தி யஜந்தே ச்ரத்தயா அந்விதா தி அபி மாமேவ கௌந்தேய யஜந்த்யவிதி பூர்வகம் -ஸ்ரீமத் பகவத் கீதை ( 9–23 )
(அர்ஜுனா—-யார் யார் வேறு தேவதைகளிடம் பக்திகொண்டு பூஜிக்கிறார்களோ அவர்களும் முறை தவறி , என்னையே பூஜிக்கிறார்கள்
ஆனாலும் அவர்கள் ஸாஸ்த்ர நெறிகளின்படி செய்யாதவர்கள் . ஆனால், இப்படிப்பட்ட தேவதைகள் பகவானின் சரீரம் என்று உணர்ந்து
பலன்களை சீக்கிரம் பெறவேண்டும் என்று எண்ணி அத்தேவதைகளின் பூஜையின் மூலம் பெறப்படும் பலன்கள்
மிக உயர்ந்தவை மற்றும் முழுமையானவை) என்கிறபடியே
சாஸ்த்ரார்த்த வைகல்யம் உண்டான படியாலே அவற்றின் சொன்ன பலம் விகலமாம்-

பகவச் சரீரங்கள் என்று அறிந்து ஷூத்ர பலங்களைக் கடுகப் பெற வேணும் என்கிற ராக விசேஷத்தாலே
அவர்களை உபாசிப்பாருக்கு அவ்வோ பலங்கள் பூரணமாம்
இப்படி அறிந்தால் பகவான் தன்னையே ஆர்த்தா ஜிஜ்ஞாஸூ அர்த்தார்த்தி
(அர்ஜுனா —துயரம் உள்ளவன் ,பகவத் தத்வத்தை அறிய விழைபவன் பொருளை விரும்புபவன் பகவத் தத்வ ஜ்ஞானம் உள்ளவன் –என்று
நான்கு வகையான மநுஷ்யர்கள் என்னையே துதிக்கிறார்கள்) என்கிறபடியே
பலாந்தரங்களுக்காகவும் பற்றினால் அந்த பலங்கள் அதிசயிதங்களாம்-

அநந்ய பிரயோஜனராய்ப் பற்றினார்கும்-
சரீரா யோக்யா மர்த்தாம்ச்ச போகாம்ச்சைவ ஆநு ஷங்கிகான் ததாதி த்யாயினாம் நித்யம் அபவர்க்க ப்ரதோ ஹரி-விஷ்ணு தர்மம்
(தன்னைத் த்யானித்தபடி இருப்பவர்களுக்கு ஸ்ரீ ஹரி ,அவர்கள் வேண்டும் மோக்ஷம் மட்டுமல்லாமல் அவர்களுக்குத் தேவையான
ஆரோக்யம் , செல்வம், போகம் யாவையும் அளிக்கிறான் .ஆக , இவர்களுக்கு,இத்தகைய நலன்கள் அவர்கள் வேண்டாமையிலேயே கிட்டுகிறது.)
என்கிறபடியே பலாந்தரங்கள் ஆநு ஷங்கிகமாக வரும் –

இவ்வர்த்தத்தை ஆநு ஷங்க சித்த ஐஸ்வர் யரான ஸ்ரீ குலசேகரப் பெருமாளும்
நின்னையே தான் வேண்டி நீள் செல்வம் வேண்டாதான் தன்னையே தான் வேண்டும் செல்வம் போல் -என்று அருளிச் செய்தார்
நின்னையே தான் வேண்டி நீள் செல்வம் வேண்டாதான்
தன்னையே , தான் வேண்டும் செல்வம்போல் , மாயத்தால்
மின்னையே சேர்திகிரி விற்றுவக்கோட்டம்மா ,
நின்னையே தான் வேண்டி நிற்பன் அடியேனே–5-9-

அபலஷித துராப யே புறா காமயோகா ஜலதிமவ ஜலௌ தாஸ்தே விசாந்தி ஸ்வயம் ந –
(எந்தச் செல்வங்களெல்லாம் ,முன்பு நாம் விரும்பியபோது கிடைக்காமல் இருந்தனவோ ,அவை யாவும் , நதிப் பெருக்கம் தானாகவே
கடலில் சென்று சேர்வதைப்போல ,இப்போது , நாம்எவ்வித முயற்சியும் செய்யாமல் இருக்கும்போது ,நம்மை அடைகின்றன.) என்று
ஈசாண்டாலும் தாம் அருளிச் செய்த ஸ்தோத்ரத்திலே நிபந்தித்தார் –
இது வித்யா விசேஷ ராக விசேஷாதி நியதம் –

17-இப்படி சர்வேஸ்வரனுக்கும் ப்ரஹ்ம ருத்ராதிகளுக்கும் உண்டான விசேஷங்களை
எம்பெருமான் உண்டு உமிழ்ந்த எச்சில் தேவர் அல்லாதார் தாமுளரே -என்றும்
நில்லாத பெருவெள்ளம் நெடுவிசும்பின் மீதோடி நிமிர்ந்த காலம்
மல்லாண்ட தடக்கையால் பகிரண்டம் அகப்படுத்த காலத்து, அன்று
எல்லாரும் அறியாரோ ? எம்பெருமான் உண்டுமிழ்ந்த எச்சில் தேவர்
அல்லாதார் தாம் உளரே ?அவன் அருளே உலகாவது அறியீர்களே !-பெரிய திருமொழி-11-6-2-

நான்முகனை நாராயணன் படைத்தான் நான்முகனும் தான் முகனாய் சங்கரனைத் தான் படைத்தான் -என்றும்
நான்முகனை நாராயணன் படைத்தான் , நான்முகனும்
தான்முகமாய்ச் சங்கரனைத் தான் படைத்தான்—- யான்முகமாய்
அந்தாதி மேலிட்டு அறிவித்தேன் ஆழ்பொருளை
சிந்தாமல் கொண்மின் நீர் தேர்ந்து–1-

மேவித் தொழும் பிரமன் இந்திரன் ஆதிக்கு எல்லாம் நாவிக் கமல முதல் கிழங்கு -என்றும்
கூவிக்கொள்ளாய் வந்து அந்தோ ! என் பொல்லாக் கருமாணிக்கமே
ஆவிக்கோர் பற்றுக்கொம்பு நின்னலால் அறிகின்றிலேன் நான்
மேவித்தொழும் பிரமன் சிவன் இந்திரனாதிக்கெல்லாம்
நாவிக்கமல முதற்கிழங்கே !உம்பரந்ததுவே–திருவாய்மொழி ( 10–10–3 )–

தீர்த்தன் உலகு அளந்த சேவடி மேல் பூம் தாமம் சேர்த்தி அவையே சிவன் முடி மேல் தான் கண்டு
பார்த்தன் தெளிந்து ஒழிந்த பைந்துழாயான் பெருமை -என்றும்
தீர்த்தன் உலகளந்த சேவடிமேல் பூத்தாமம்
சேர்த்தி அவையே சிவன்முடிமேல் தான் கண்டு
பார்த்தன் தெளிந்தொழிந்த பைந்துழாயான் பெருமை
பேர்த்தும் ஒருவரால் பேசக்கிடந்ததே–திருவாய்மொழி-2-8-6-

வானவர் தம்மை ஆளுபவனும் நான்முகனும் சடை அண்ணலும் செம்மையானவன் பாத பங்கயம் சிந்தித்து ஏத்தித் திரிவரே -என்றும்
வைம்மின் நும்மனத்தென்றி யான் உரைக்கின்ற மாயவன் சீர்மையை
எம்மனோர்கள் உரைப்பது என் ? அதுநிற்க நாடொறும், வானவர்
தம்மை ஆளும் அவனும் நான்முகனும் , சடைமுடி அண்ணலும்
செம்மையால், அவன் பாதபங்கயம் சிந்தித்து ஏத்தித் திரிவரே–திருவாய்மொழி-3-6-4-

பேச நின்ற சிவனுக்கும் பிரமன் தனக்கும் பிறர்க்கும் நாயகன் அவனே -என்றும்
பேசநின்ற சிவனுக்கும் பிரமன் தனக்கும் பிறர்க்கும்
நாயகன் அவனே ,கபாலம் நல் மோக்கத்தில் கண்டுகொண்மின்
தேசமாமதிள் சூழ்ந்த அழகாய திருக்குருகூர் அதனுள்
ஈசன்பால் ஓர் அவம் பறைதல் என்னாவது இலங்கியர்க்கே–திருவாய்மொழி-4-10-4-

ஒற்றை விடையனும் நான் முகனும் உன்னை அறியாப் பெருமையோனே -என்றும்
ஒற்றை விடையனும் நான்முகனும் உன்னையறியாப் பெருமையோனே !
முற்ற உலகெல்லாம் நீயேயாகி மூன்றெழுத்தாய முதல்வனேயோ !
அற்றது வாணாள் இவற்கென்றெண்ணி அஞ்ச நமன் தமர் பற்றல் உற்ற
அற்றைக்கு நீயென்னைக் காக்கவேண்டும் அரங்கத்து அரவணைப் பள்ளியானே !-பெரியாழ்வார் திருமொழி ( 4–10–4 )

எருத்துக் கொடி யுடையானும் பிரமனும் இந்திரனும் மற்றும் ஒருத்தரும் இப்பிறவி என்னும் நோய்க்கு மருந்து அறிவாரும் இல்லை
எருத்துக்கொடியுடையானும் பிரமனும் இந்திரனும் மற்றும்
ஒருத்தரும் இப்பிறவியென்னும் நோய்க்கு மருந்தறிவாருமில்லை
மருத்துவனாய் நின்ற மாமணிவண்ணா ! மறுபிறவி தவிரத்
திருத்தி, உன்கோயிற்கடைப்புகப்பெய் திருமாலிருஞ்சோலையெந்தாய் !–பெரியாழ்வார் திருமொழி-5-3-6-
என்று பல முகங்களாலே அருளிச் செய்தார்கள் –

18-இப்பர தேவதா பாரமார்த்தம்
திரு மந்த்ரத்தில் பிரதம அஷரத்திலும் நாராயண சப்தத்திலும்
த்வ்யத்தில் ச விசேஷணங்களான நாராயண சப்தங்களிலும்
சரம ஸ்லோகத்தில் மாம் அஹம் என்கிற சப்தங்களிலும் அனுசந்தேயம் –

19-இத் தேவதா விஷய நிச்சயம் உடையவனுக்கு அல்லது
கண்ணன் கண் அல்லது இல்லையோர் கண்ணே -என்றும்
திண்ணன் வீடுமுதல் முழுதுமாய்
எண்ணின்மீதியன் எம்பெருமான்
மண்ணும் விண்ணும் எல்லாம் உடனுண்ட , நம்
கண்ணன் கண்ணல்லது இல்லையோர் கண்ணே-

களைவாய் துன்பம் களையாது ஒழிவாய் களை கண் மற்றிலேன் -என்றும்
களைவாய் துன்பம் களையாதொழிவாய் களைகண் மற்றிலேன்
வளைவாய் நேமிப்படையாய் ! குடந்தைக் கிடந்த மாமாயா ! ,
தளராவுடலும் எனது ஆவி சரிந்து போம்போது ,
இளையாது உனதாள் ஒருங்கப்பிடித்துப் போத இசை நீயே

ஆவிக்கு ஓர் பற்றுக் கொம்பு நின்னல்லால் அறிகின்றிலேன் யான் -என்றும்
கூவிக்கொள்ளாய் வந்து அந்தோ ! என் பொல்லாக் கருமாணிக்கமே
ஆவிக்கோர் பற்றுக்கொம்பு நின்னலால் அறிகின்றிலேன் நான்
மேவித்தொழும் பிரமன் சிவன் இந்திரனாதிக்கெல்லாம்
நாவிக்கமல முதற்கிழங்கே !உம்பரந்ததுவே-10-10-3-

தருதுயரம் தடாயேல் -என்கிற பெருமாள் திருமொழி
தருதுயரம் தடாயேல் உன்சரணல்லால் சரணில்லை
விரை குழுவு மலர்பொழில் சூழ் விற்றுவக்கோட்டம்மானே !
அரிசினத்தால் ஈன்றதாய் அகற்றிடினும் , மற்றவள்தன்
அருள் நினைந்தேயழும் குழவியதுவே போன்றிருந்தேனே
முதலானவற்றிலும் சொல்லும் அநந்ய சரணத்வ அவஸ்தை கிடையாது –
(அதாவது, பரதேவதா விச்வாஸம் வேண்டும்;பரதேவதை நாராயணன் என்கிற உறுதி வேண்டும்.)

20-இந்த பர தேவதா பாரமார்த்தத்தை திரு மந்த்ரத்திலே கண்டு
ததீய பர்யந்தமாக தேவதாந்தர த்யாகமும் ததீய பர்யந்தமாக பாகவத சேஷத்வமும் பிரதிஷ்டிதமான படியை
மற்றும் ஓர் தெய்வம் உளது என்று இருப்பாரோடு உற்றிலேன் உற்றதும் உன் அடியார்க்கு அடிமை -என்கிற பாட்டிலே
சர்வேஸ்வரன் பக்கலிலே சர்வார்த்த க்ரஹணம் பண்ணின ஆழ்வார் ஆருளிச் செய்தார்
மற்றும் ஓர் தெய்வம் உளதென்று இருப்பாரோடு
உற்றிலேன் , உற்றதும் உன்னடியார்க்கடிமை ,
மற்றெல்லாம் பேசினும் நின் திருவெட்டெழுத்தும்
கற்று, நான் கண்ணபுரத்துறையம்மானே-

இவர் பாருருவி நீர் எரி கால் -என்கிற பாட்டிலே
பாரருவி நீரெரிகால் விசும்புமாகிப் பல்வேறு சமயமுமாய்ப் பரந்து நின்ற நீ
ஏருருவில் மூவருமே யென்ன நின்ற இமையவர்தம் திருவுருவேறெண்ணும்போது
ஒருவரும் பொன்னுருவம் ஒன்று செந்தி ஒன்று மாகடலுருவம் ஒத்துநின்ற
மூவுருவும் கண்டபோது ஒன்றாம் சோதி முகிலுருவம் எம்மடிகளுருவந்தானே
பரிசேஷ க்ரமத்தாலே விவாத விஷயமான மூவரை நிறுத்தி அவர்கள் மூவரிலும்
பிரமாண அநு சந்தானத்தாலே இருவரைக் கழித்து
பரிசேஷித்த பரஞ் ஜோதிசான ஒருவனை முகில் உருவம் எம்மடிகள் உருவம் -என்று நிஷ்கரிஷித்தார்

இந்த ரூப விசேஷத்தை உடைய பரம புருஷனே சர்வ வேத ப்ரதிபாத்யமான பரதத்வம் என்னும் இடத்தை
சர்வ வேத சார பூத பிரணவ பிரதிபாத்யதை யாலே –
மூலமாகிய ஒற்றை எழுத்தை மூன்று மாத்ரை உள் எழ வாங்கி வேலை வண்ணனை மேவுதிராகில் -என்று
பெரியாழ்வார் அருளிச் செய்தார் –
மேலெழுந்ததோர் வாயுக்கிளர்ந்து மேல்மிடற்றினை உள்ளெழவாங்கி
காலுங்கையும் விதிர்விதிர்த்தேறிக் கண்ணுறக்கமதாவதன் முன்னம்
”மூலமாகிய ஒற்றையெழுத்தை மூன்று மாத்திரை உள்ளெழ வாங்கி
வேலை வண்ணனை மேவுதிராகில் விண்ணகத்தினில் மேவலுமாமே-
(ஓம் ”—- இது ப்ரணவம்.இதில் மூன்று எழுத்துக்கள் . ”அ , உ , ம ” எழுத்துக்கள்.
மஹரிஷிகள் ,ரிக் வேதத்தை ,புத்தியாகிய மத்தால் கடைந்தார்கள் . எட்டு அக்ஷரங்கள் கிடைத்தன.இதைப்போலக் கடைந்தபோது,யஜுர்
வேதத்திலிருந்து எட்டு அக்ஷரங்களும், ஸாம வேதத்திலிருந்து எட்டு அக்ஷரங்களும் கிடைத்தன. 3 x 8 =24 எழுத்துக்கள் .இதுவே
காயத்ரி மந்த்ரம். இதையும் சுருக்கினார்கள்
ரிக்வேத எட்டு அக்ஷரங்களிலிருந்து, ”பூ ”—இதிலிருந்து ”அ ”காரம்
யஜுர் வேத எட்டு அக்ஷரங்களிலிருந்து ”புவ :”. இதிலிருந்து ”உ ”காரம்
ஸாம வேத எட்டு அக்ஷரங்களிலிருந்து ”ஸுவ : ”.இதிலிருந்து ”ம ”காரம்
இந்த மூன்று அக்ஷரங்களையும் இன்னும் சுருக்கி ஒன்றாக்கினார்கள் — ”இப்பத்து,ஓம் ” காரம் பிறந்தது.)

21-தைத்ரியத்திலே ஸ்ரீ யபதித்வ சிஹ்னத்தாலே மகா வ்யாவ்ருத்தி ஒதினபடியே நினைத்து –
(தைத்திரீய உபநிஷத்தில் நாராயண அநுவாகத்தில் ) திருக்கண்டேன் பொன் மேனி கண்டேன் என்று உபக்ரமித்து
திருக்கண்டேன் பொன்மேனி கண்டேன் , திகழும்
அருக்கனணி நிறமும் கண்டேன் —-செருக்கிளரும்
பொன்னாழி கண்டேன் புரிசங்கம் கைக்கண்டேன்
என்னாழி வண்ணன்பால் இன்று

சார்வு நமக்கு என்கிற பாட்டிலே
சார்வு நமக்கு என்றும் சக்கரத்தான் , தண்துழாய்த்
தார்வாழ்வரைமார்பன் தான் முயங்கும் —காரார்ந்த
வானமருமின்னிமைக்கும் வண்தாமரை நெடுங்கண்
தேனமரும் பூமேல் திரு .
பிரதிபுத்தரான நமக்கு பெரிய பிராட்டியாருடனே இருந்து என்றும் ஒக்கப் பரிமாறுகிற இவனை ஒழிய
ப்ராப்யாந்தரமும் சரண்யாந்தரமும் இல்லை -இத் தம்பதிகளே ப்ராப்யரும் சரண்யரும்-என்று நிகமிக்கப் பட்டது

இவ்வர்த்தத்தை
தேவதா பாரமார்த்யம் ச யதாவத் வேத்ச்யதே பவான் புலஸ்தயேன யதுக்தம் தே சர்வமேதத் பவிஷ்யதி -என்று
புலஸ்ய வசிஷ்ட வர ப்ரசாதத்தாலே பரதேவதா பாரமார்த்ய ஞானம் உடையனாய் -பெரிய முதலியார் –
தஸ்மை நமோ முனிவராய பராசராய -என்று ஆதரிக்கும் படியான
ஸ்ரீ பராசர ப்ரஹ்ம ரிஷி பரக்கப் பேசி
தேவ திர்யங் மனுஷ்யேஷூ புன்நாம பகவான் ஹரி ஸ்த்ரி நாம்னி
லஷ்மீ மைத்ரேய நானயோர் வித்யதே பரம் -என்று
பரம ரகஸ்ய யோக்யனான சச் சிஷ்யனுக்கு உபதேசித்தான் –

(மைத்ரேயரே—தேவர்கள், மிருகங்கள், மனிதர்கள், இப்படியாக உள்ள பலவற்றில் ஆண்வர்க்கம் எல்லாமும் எம்பெருமானுக்கும்
பெண்வர்க்கம் எல்லாமும் மஹாலக்ஷ்மிக்கும் அடங்கியவை. என்று பரமரஹஸ்ய யோக்யனான ஸச்சிஷ்யனுக்கு( மைத்ரேயனுக்கு )
சொன்னார்.இந்த ரஹஸ்யம் , யாவும் , புலஸ்த்யர் ,வசிஷ்டர் மூலமாக இவர் அடைந்தார்.
தேவதா பாரமார்த்யம் ச யதாவத்வேத்ஸ்யதே பவாந்–புலஸ்த்யர் , பராசரருக்குச் சொன்னது—-
பரதேவதையைப் பற்றியா உண்மையை நீ தெரிந்துகொள்
வசிஷ்டர், பராசரருக்குச் சொன்னது— புலஸ்த்யேந யதுக்தம் தே ஸர்வமேதத்பவிஷ்யதி
புலஸ்த்யர் உனக்கு உபதேஸித்தது எல்லாமே உனக்குக் கைகூடும்
ஸ்ரீ ஆளவந்தார், ஸ்தோத்ர ரத்னத்தில்
தத்வேந யஸ்சிதசிதீஸ்வரதத் ஸ்வபாவ போகாபவர்க ததுபாயகதீருதார :
ஸந்தர்சயந் நிரமிமீத புராண ரத்னம் தஸ்மை நமோ முனிவராய பராசராய
எந்த மஹரிஷி , சித் , அசித் , ஈச்வரன் , இம்மூன்றின் தன்மைகள், இவற்றின் அநுபவங்களான கைவல்ய,ஐச்வர்ய,புருஷார்த்தம் ,
மோக்ஷம் , இவற்றுக்கான உபாயம், இவற்றையெல்லாம் தெளிவாகச் சொல்லும் புராண ரத்னத்தை இயற்றினாரோ அந்த பராசரருக்கு
வந்தனம் —என்கிறார்)

இத்தை மயர்வற மதிநலம் அருளப் பெற்று
ஆத்யஸ்ய ந குல பதே -என்கிறபடியே பிரபன்ன சந்தான கூடஸ்தரான நம்மாழ்வாரும்
ஒண் டொடியாள் திரு மகளும் நீயுமே நிலா நிற்பக் கண்ட சதிர் கண்டு -என்று அருளிச் செய்தார் –
கண்டு கேட்டுற்று மோந்துண்டுழலும் ஐங்கருவி
கண்ட இன்பம் , தெரிவரிய அளவில்லாச் சிற்றின்பம்
ஒண்தொடியாள் திருமகளும் நீயுமே நிலா நிற்ப
கண்டசதிர் கண்டொழிந்தேன் அடைந்தேன் உன் திருவடியே——–திருவாய்மொழி (4-9-10)

இவ்விஷயத்தில் வக்தவ்யம் எல்லாம் சதுஸ் ஸ்லோகீ வ்யாக்யானத்திலே
பரபஷ பிரதிஷேப பூர்வகமாக பரக்கச் சொன்னோம் –
அங்கே கண்டு கொள்வது –

22-வாதியர் மன்னும் தருக்கச் செருக்கின் மறை குலையச்
சாது சனங்கள் அடங்க நடுங்கத் தனித் தனியே
ஆதி எனா வகை ஆரண தேசிகர் சாற்றினார் -நம்
போதமரும் திரு மாதுடன் நின்ற புராணனையே-

ஜனபத புவ நானி ஸ்தான் ஜைத்ராச நஸ்தேஷு
அநு கத நிஜவார்த்தம் நச்சரேஷூ ஈச்வரேஷூ
பரிசித் நிகமாந்த பஸ்யதி ஸ்ரீ சஹாயம்
ஜகதி கதிம் அவித்யா தந்துரே ஜந்து ரேக-

(கர்மவசப்பட்ட உலகில், ஞானம் முழுமையாக இல்லாத உலகில், ஜயம் மற்றும் சுகம் இவை சூசகங்களாக உள்ள சிம்மாசனத்தில்
அமர்ந்த ஈச்வரர்கள் தங்களுடைய கதைகளும் தங்களுடன் நாசமடையும்படி போகும்போது , வேதாந்தங்களை அடிக்கடி
படிக்கிற ஒரு ப்ராணி , ஸ்ரீமந் நாராயணனை ரக்ஷகனாக அறிகிறான்)

———————————————————-

ஸ்ரீ கோயில் கந்தாடை அப்பன் ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ தேசிகன் ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ பிள்ளை லோகாச்சார்யர் ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம் .
ஸ்ரீ பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம்

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s


%d bloggers like this: