Archive for June, 2015

ஸ்ரீ மத் ரஹஸ்ய த்ரய சாரம் — -அதிகாரம் -21 – கதி விசேஷ அதிகாரம் /அதிகாரம் -22–பரி பூர்ண ப்ரஹ்ம அனுபவ அதிகாரம் –ஸ்ரீ வேதாந்த தேசிகன் ஸ்வாமி–

June 30, 2015

ஸ்ரீ மான் வேங்கட நாதார்ய கவிதார்க்கிக கேசரீ
வேதாந்தாசார்ய வர்யோமே சந்நிதத்தாம் சதா ஹ்ருதி —

சீரொன்று தூப்புல் திருவேங்கடமுடையான்
பாரொன்றச் சொன்ன பழ மொழியில் ஓரொன்று
தானே அமையாதோ தாரணியில் வாழ்வார்க்கு
வானேறப் போமளவும் வாழ்வு –
———————————————————————————————————————

அதிகாரம் -21 – கதி விசேஷ அதிகாரம்–

ஜ்வலன விதச ஜ்யோத்ஸ் நா பஷ உத்தராயண வத்சரான்
பவன தபன ப்ராலேயாம் சூன் க்ரமாத சிரத்யுதிம்
ஜலதரபதிம் தேவாதீசம் பிரஜாபதிமாகத
தரதி விரஜாம் தூரே வாசஸ் தத பரமத்புதம் –

இப்படி மூர்த்தன்ய நாடியிலே பிரவேசிதனான முமுஷூவை ஸ்தூல சரீரமாகிற ப்ரஹ்ம புரத்தின் நின்றும் ப்ரஹ்ம நாடி ஆகிற தலை வாசலாலே
வத்சலனான ஹார்த்தன் வார்த்தை சொல்லக் கற்கிற முக வச்யனான ராஜ குமாரனை ராஜா எடுத்துக் கொண்டு உலாவுமா போலே கொண்டு புறப்பட்டு
மன்னும் கடும் கதிரோன் மண்டலத்தின் நன்னடுவுள் அன்னதோர் இல்லியினூடு போய்–என்றும்
தேரார் நிறை கதிரோன் மண்டலத்தைக் கீண்டு புக்கு -என்றும்
சண்ட மண்டலத்தினூடு சென்று -என்றும்
இருள் அகற்றும் எரி கதிரோன் மண்டலத்தூடு ஏற்றி வைத்து ஏணி வாங்கி -என்றும் சொல்லுகிற தேவையான மார்க்கத்திலே வழிப்படுத்தி
அமரரோடு உயர்வில் சென்று அறுவர் தம் பிறவி அஞ்சிறையே -என்கிறபடி
அர்ச்சிஸ் என்றும் -அஹஸ் என்றும் -பூர்வ பஷம் என்றும் -உத்தராயணம் என்றும் -சம்வத்சரம் என்றும் -வாயு என்றும் -ஆதித்யன் என்றும்
சந்தரன் என்றும் வைத்யுதன் என்றும் அமாநவ சம்ஜ்ஞனான இவனுக்கு சஹகாரிகளான வருண இந்திர பிரஜாபதிகள்
என்றும் சொல்லப்படுகிற வழி நடத்தும் முதளிகளை இட்டு அஹம் ஸ்மராமி மத் பக்தம் நயாமி பரமாம் கதிம் -என்கிறபடியே
தான் பிரதானனாய் நடத்தி -அவ்வோ எல்லைகளிலே பகவச் சாஸ்த்ரத்திலே பறக்கப் பேசின போகங்களையும் அனுபவிப்பித்து –
லோகம் வைகுண்ட நாமாநம் திவ்யம் ஷட்குண்ய சம்யுதம்
அவைஷ்ணவா நாம ப்ராண்யம் குணத்ரய விவர்ஜிதம்
நித்ய சித்தை சமாகீர்ணம் தன்மயை பாஞ்ச காலிகை
சபா பிராசாத சம்யுக்தம் வனைச் சோப வனை சுபம்
வாபீ கூப தடாகைச்ச வ்ருஷ ஷண்டைச்ச மண்டிதம்
அப்ராக்ருதம் ஸூ ரைர் வந்த்யம யுதார்க்க சம ப்ரபம்
ப்ரக்ருஷ்ட சத்த்வராசிம் தம் கதா த்ரஷ்யாமி சஷூஷா-என்று
நெடும் காலம் காண ஆசைப்பட்டதொரு தேச விசேஷத்திலே சென்றவாறே
கர்மபலம் விசேஷ போகார்த்த மாக வன்றிக்கே-வித்யைதையாலே ஸ்தாபிதமாய் கதி மாத்ரார்த்தம் அனுவ்ருத்தமான
ஸூ ஷ்ம சரீரத்தை ஆறு கடக்கைக்கு பற்றின தெப்பம் போக விடுமா போலே போக விடுவித்து -விரஜைக்கு அக்கரைப் படுத்தி -அப்ராக்ருத சரீரத்தைக் கொடுத்து –
ஜரமதீயம் என்கிற சரசின் அளவும் சேர்த்து -சோமசவனம் என்கிற அச்வத்தைக் கிட்டுவித்து
மாலா அஞ்ஜன சூர்ண வாஸ–பண ஹஸ்தைகளான ஐந்நூறு திவ்ய அப்சரஸ் ஸூங்களை இட்டு எதிர்கொள்வித்து
ப்ரஹ்ம அலங்காரத் தாலே அலங்கரிப்பித்து
ரஹ்ம கந்த ரச தேஜஸ் ஸூ க்களை பிரவேசிப்பித்து –
குடியடியார் இவர் கோவிந்தன் தனக்கு என்று முடியுடை வானவர் முறை முறை எதிர் கொள்ளக் கொடி யணி நெடு மதிள் கோபுரம் குறுகுவித்து
இந்திர பிரஜாபதி கள் என்று பேருடையை த்வார கோபரைக் கிட்டுவித்து வைகுந்தம் புகுதலும் -என்று தொடங்கி மேல் மூன்று பாட்டிலும் சொல்லுகிறபடியே
அப்ராக்ருதங்களான ராஜ உபசாரங்களைப் பண்ணுவித்து ஆனந்த மயமான மண்டப ரத்னத்திலே அழகு ஓலக்கத்திலே புகவிட்டு –

அநயாஹம் வசீபூத காலமே தன்ன புத்வவான்
உச்ச மத்யம நீசாந்தாம் தாமஹம் கதமா வஸே
அபேத்யாஹ மிமாம் ஹித்வா சம்ஸ்ரயிஷ்யே நிராமயம்
அநேன சாம்யம் யாஸ்யாமி நாநயாஹாம சேதஸா
ஷமம் மம சகா நேந ஹி ஏகத்வம் நாநயா சஹ –என்றும் –

க்ரீடந்தம் ரமயா ஸார்தம் லீலா பூமிஷூ கேசவம்
மேகச்யாமம் விசாலாஷம் கதா த்ரஷ்யாமி சஷூஷா

மேகச்யாமம் மஹா பாஹூம் ஸ்திர சத்த்வம் த்ருடவ்ரதம்
கதா த்ரஷ்யாமஹே ராமம் ஜகத சோக நாசனம்
திருஷ்ட ஏவ ஹி ந சோகமப நேஷ்யதி ராகவ
தம சர்வச்ய லோகஸ்ய சமுத் யன்நிவ பாஸ்கர —

இத்யாதிகளின் கட்டளையிலே இவன் மனோரதித்தபடியே இழந்த இழவு எல்லாம் தீர நிரதிசய போக்கினான தன்னைக் காட்டித்
தன்மை பெருத்தித் தன் தாளிணைக் கீழ் -கொண்டு தன்னோடு
சமான போகத்வ லஷணமான சாயுஜ்யத்தாலே இவனுக்கு
சஜாதீயரான -அந்தமில் பேரின்பத்து அடியாரோடு இருத்தி -இப்படி சமஸ்த பிரதிபந்தக நிவ்ருத்தி பூர்வகமாகவும்
தேச கால அவஸ்தா சங்கோசம் இல்லாத படியாகவும் தன் மனோ ரதத்துக்கு அனுரூபமாக இவன் மனோரதித்த கைங்கர்யங்களை எல்லாம் யாவதாத்மா பாவியாகக் கொண்டு அருளி -ஸ்வயச இவ யே நித்ய நிர்தோஷ கந்தா என்கிறபடியே தனக்கு அன்யோன்யம் ஒரே வயசில் தோழன்மாரைப் போலே இருக்கிற நித்ய ஸூ ரிகளோடே
இன்று வந்த இவனோடு வாசியற புறையறப் பரிமாறி ஸ்ரீ ஸ்தோத்ர ரத்னத்திலும் ஸ்ரீ வைகுண்ட கத்யத்திலும் அருளிச் செய்த
மனோரதத்தின் படியே ஐகாந்திக ஆதியந்திக நித்ய கிங்கரனான இவனுக்கு அப்பாலே தான் நிரதிசய ஆனந்தனாய் இருக்கும் –
ஸ்வவாதி பத ப்ராப்தி பூர்வக மோஷ சாதனமான மது வித்யாதிகளிலும் –
சத்த்வம் வஹதி சுத்தாத்மா தேவம் நாராயணம் ஹரிம்
ப்ரபுர் வஹதி சுத்தாத்மா பரமாத்மா ந மாத்மநா –
யேது தக்தேந்தநா லோகே புண்ய பாப விவர்ஜிதா
தேஷாம் வை ஷேம மத்வாநம் கச்சதாம் த்விஜ சத்தம
சர்வ லோகே தமோ ஹந்தா ஆதித்யோ த்வார முச்யதே
ஜ்வாலா மாலீ மஹா தேஜா யே நேதம் தார்யதே ஜகத்
ஆதித்ய தக்தா சர்வாங்கா அத்ருச்யா கேநசித் க்வசித்
பரமாண் வாத்ம பூதாச்ச தம் தேவம் ப்ரவிசந்த்யுத
தஸ்மாதபி விநிர்முக்தா அநிருத்த தநௌ ஸ்திதா
மநோ பூதாஸ் ததோ பூய பிரத்யும்னம் ப்ரவிசந்த்யுத
பிரத்யும் நாச்ச விநிர்முக்தா ஜீவம் சங்கர்ஷணம் ததா
விசந்தி விப்ரப்ரவாரா சாங்க்ய்யோகச்ச தை சஹ
ததஸ் த்ரைகுண்ய ஹீ நாஸ்தே பரமாத்மா நமஞ்ஜஸா
ப்ரவிசந்தி த்விஜஸ்ரேஷ்டா ஷேத்ரஜ்ஞம் நிர் குணாத்மகம்
சர்வா வாஸம் வா ஸூ தேவம் ஷேத்ரஜ்ஞம் வித்தி தந்வத
சமாஹித மனஸ் காஸ்து நியதா சம்யதேந்த்ரியா
ஏகாந்த பாவோ பகதா வா ஸூ தேவம் விசந்தி தே–இத்யாதிகளான மகாபாரதாதி வசனங்களிலும்
ஸ்வேத த்வீபமத ப்ராப்ய விஸ்வ ரூப தரம் ஹரிம்
தத அநிருத்த மாசாத்ய ஸ்ரீ மத் ஷீரோத தௌ ஹரிம்
தத பிரத்யும்ன மாசாத்ய தேவம் சர்வேச்வரச்வரம்
தத சங்கர்ஷணம் திவ்யம் பகவந்தம் ச நாதனம்
அயமப்யபரோ மார்க்க சதா ப்ரஹ்ம ஸூ கைஷிணாம்
பரமைகாந்தி சித்தா நாம் பஞ்ச கால ரதாத்மா நாம் –என்று இப்புடைகளிலே ஜயத்சம்ஹிதாதிகளிலும்
விபவார்ச்ச நாத் வ்யூஹம் ப்ராப்ய வ்யூஹார்ச்ச நாத்
பரம் ப்ரஹ்ம வா ஸூ தேவாக்யம் ஸூ ஷ்மம் ப்ராப்யத இத வதந்தி -என்று ஸ்ரீ பாஞ்ச ராத்ராதிகரணத்திலும்
சில அதிகார விசேஷங்களைப் பற்ற சொல்லுகிற க்ரம முக்தி பஷத்திலும் சத்ய லோகாதிகளில் இருந்து முக்தராமவர்களுக்கும் உள்ள கதி விசேஷாதிகள் இருக்கும் கட்டளைகள் அவ்வோ அதிகாரிகளுக்கே ஜ்ஞாதவ்யங்கள் ஆகையாலே இங்கு அவை வகுத்துச் சொல்லுகை அபேஷிதம் அன்று –

இக்கத்ய அனுசந்தானாதிகள் ஸ்வ தந்திர பிரபத்தி நிஷ்டனான இவனுக்கு உபாய அங்கமாக நாள் தோறும் கர்த்தவ்யங்கள் அல்லவாகிலும்
இவ் உபாயத்தில் இழியும் போது அதிகாரித்வ சித்திக்காக பலார்த்தித்வம் அபேஷிதம் ஆகையாலே பல பர்வ விசேஷ அனுசந்தானமாகப் புகக் கடவன –
பின்பு வரப் போகிற கண்ணாலத்துக்கு நாள் எண்ணி இருக்குமா போலே பூர்வ பிரார்த்தித புருஷார்த்த ஸ்மரண மாத்ரமாய்
இப்புருஷார்த்தம் பெறப் போகிறோம் என்கிற ப்ரீதி அதிசயத்தை விளைவித்துக் கொண்டு ஸ்வயம் பிரயோஜனமாய் இருக்கும் –
ஆகையால் இங்கு சமுதாய ஞான மாத்ரத்தாலும் இவனுக்கு அபேஷித சித்தி உண்டு –
சமீபம் ராஜ சிம்ஹச்ய ராமஸ்ய விதிதாத்மான
சங்கல்பஹய சம்யுக்தைர் யாந்தீமிவ மநோ ரதை–என்னும்படி பிராட்டி இருந்த இருப்பு இவனுடைய கத்யனுசந்தானத்துக்கு நிதர்சனம் –

நடைபெற வங்கிப் பகல் ஒளி நாள் உத்தராயணம் ஆண்டு
இடைவரு காற்று இரவி இரவின் பதி மின் வருணன்
குடையுடை வானவர் கோன் பிரசாபதி என்று இவரால்
இடையிடை போகங்கள் எய்தி எழில் பதம் ஏறுவரே–

பித்ருபத கடீ யந்த்ர ஆரோஹ அவரோஹ பரின்பமை
நிரயபதவீ யாதாயாத க்ரமைச்ச நிரந்தரை
அதிகத பரிச்ராந்தீன் ஆஜ்ஞா தரை அதிவாஹ்ய ந
ஸூ கயதி நிஜச் சாயா தாயீ ஸ்வயம் ஹரி சந்தன —

————————————————————————————————————————————–

அதிகாரம் -22–பரி பூர்ண ப்ரஹ்ம அனுபவ அதிகாரம் –

விதமசி பதே லஷ்மீ காந்தம் விசித்ர விபூதிகம்
சசிவ கமித சம்பத்ய ஆவிர்பவத் சஹஜ ஆக்ருதி
ஸ்புட தத் அப்ருதக் சித்தி சித்யத் குணாஷ்டக தத்பலோ
பஜதி பரமம் சாம்யம் போகே நிவ்ருத்தி கதா உஜ்ஞிதம்–

இக்கதி விசேஷத்தால் சென்றவனுடைய பரிபூர்ண ப்ரஹ்ம அனுபவம் இருக்கும் படி எங்கனே என்னில்
அனைத்துலகும் உடைய அரவிந்த லோசனனை தினைத்தனையும் விடாள்-இத்யாதிகளில் படியே
சர்வ தேச சர்வ காள சர்வ அவச்தைகளிலும் சர்வேஸ்வரனை அனந்தங்களான விக்ரஹ குண விபூதி சேஷ்டிதங்களில்
ஒன்றும் குறையாமே நிரதிசய போக்யமாக விஷயீ கரித்துக் கொண்டு இருக்கும் –
இவ்வனுபவம் ஈஸ்வரனுக்கும் இவனுக்கும் அத்யந்த துல்யம் ஆகையாலே பரம சாம்யம் சொல்லுகிறது –
உணர் முழு நலம் -என்றும்
நிரஸ்தாதிசயாஹ் ணாத ஸூ கபாவைக லஷணா பேஷஜம் பகவத் ப்ராப்தி ரே காந்த ஆத்யந்தகீ மதா-என்றும் சொல்லுகிறபடியே பகவத் ஸ்வரூபம் போக்யமாகப் பிராப்தம் –
மற்று உள்ளவை போக்யமாம் படி எங்கனே என்னில் -ராஜ மஹிஷிக்கு ராஜா போக்யனானால்
அவனுக்கு அபிமதங்களாய்-அவனுடைய போகத்துக்கு உறுப்பான போக உபகரண போக ஸ்தா நாதிகளும் இவளுக்கு அனுகூலமாமாப் போலே
இங்கும் பகவத் ஸ்வரூப அனுபந்திகள் ஆனவை எல்லாம் போக்யமாகக் குறை இல்லை –

இப்படி சர்வ பிரகார விசிஷ்டனாய்க் கொண்டு சர்வேஸ்வரன் போக்யன் என்னும் இடம் சுருதி ஸ்ம்ருதி யாதிகளிலே பிரசித்தம் –
இவ்வர்த்தத்தை பூமாதி கரணத்திலே சாதித்து அருளினார் -இவற்றில் நிரதிசய அனுகூல்யத்தாலே பரம ப்ராப்யம் ஆகையாலே பகவத் ஸ்வரூபத்தை பரம பதம் என்கிறது –
இப்பகவத் ஸ்வரூபத்தின் உடைய பரிபூர்ண அனுபவம் பெறுவது போக்யதமமாய் -சர்வோத்தரமாய் இருப்பதொரு
ஸ்தான விசேஷத்திலே சென்றால் ஆகையாலே அந்த ஸ்தான விசேஷத்தையும் பரம பதம் என்கிறது –
இவ்வனுபவத்துக்கு ஆஸ்ரயமாய்க் கொண்டு அனுபாவ்யம் ஆகையாலே -பகவத் விபூதி பூதமாய் ஞானானந்த லஷணமான தன் ஸ்வரூபத்தையும் பரமபதம் என்கிறது –
இவை மூன்றுக்கும் மற்றுள்ள வற்றுக்கும் ப்ராப்யத்வ மாத்ரம் அவிசிஷ்டம் –
இப்படி பகவத் ஸ்வரூப குண விக்ரஹாதிகளும்–சுத்த சத்வ ஆஸ்ரயமான நித்ய விபூதியும் -ஸ்வ ஸ்வரூபமும் போக்யமானால்
பிரதிகூலமாக பிரத்யஷாதி பிரமாண சித்தமாய் முமுஷூவுக்கு தியாஜ்யமாய் சாஸ்த்ரங்களில் சொல்லப்பட்ட
லீலா விபூதியில் பதார்த்தங்கள் முக்தனுக்கு போக்யமாகக் கூடுமோ என்னில் -அதிலும் குறை இல்லை –
பித்தோபஹதனுக்கு பிரதிகூலமான பால் பித்தம் சமித்தால் அனுகூலமாமாப் போலேயும்
சார்வ பௌமனான பிதாவினுடைய சிறைக் கூடம் சிறை கிடக்கிற ராஜகுமாரனுக்கு அப்போது பிரதிகூலமாய்
ராஜா சிறைக் கூடத்தின் நின்றும் புறப்பட விட்டு உகந்து துல்ய போகனான வைத்த அளவிலே
சிறைக் கூடமான கோப்பு குலையாது இருக்கச் செய்தே பிதாவினுடைய விபூதி என்று அனுகூலமாம் போலேயும்
யஸ் த்வயா சஹ ச ஸ்வர்க்கோ நிரயோ யஸ்த்வயா வி நா -என்றும்
ந ஹி மே ஜீவிதே நார்த்தோ நைவார்த்தைர் ந ச பூஷணை வசந்த்யா ராஷசீ மத்யே விநா ராமம் மஹா ரதம் -என்றும்
ஏறாளும் இறையோனும் -என்றதில் சொல்லுகிறபடியே சம்ச்லேஷம் இன்றிக்கே தான் நின்ற போது கர்ம அனுரூபமாக தனக்கு பிரதிகூல்யமாயும் அல்ப அனுகூலமாயும் தோன்றின லீலா விபூதியில் பதார்த்தங்கள் முக்தனாய் நிரந்தர பகவத் அனுபவம் பண்ணுகிறவனுக்கு நிரதிசய போகய வர்க்கத்திலே சொருகுகை உபபன்னம் –
இப்படி பத்தருக்கு பிரதிகூல்யமாயும் அல்ப அனுகூலமாயும் கர்ம பந்தம் இல்லாதார்க்கு அனுகூல ஸ்வ பாவமுமாய் இருக்கை அப்பதார்த்தங்களுக்கு பகவத் இச்சா சித்தம் –

இப்படி ஸ்வ இச்சா சித்தமான ஆநு கூல்யத்தை உடைத்தான தன் பிரகாரங்கள் எல்லாவற்றோடும் கூடின ஸ்ரீ மானான நாராயணன்
ப்ராப்யன் என்னும் இடம் திரு மந்த்ரத்திலும் த்வயத்திலும் சதுர்த்யந்த பதங்களிலே அபிப்ரேதம் –
முன்பு சொன்ன கைங்கர்யம் இப்படி பரிபூர்ண அனுபவித்திலே பிறந்த ப்ரீதி விசேஷத்துக்கு பரீவாஹம் என்னும் இடத்தை கத்யத்திலே பலகாலும் அருளிச் செய்தார் –
முக்த தசையிலே சுருதி சித்தமான ஐஷணாதிகளும் ஜ்ஞாத்யாதி சம்பாதநங்களும் எல்லாம் புண்ய பாப ரூப கர்ம நிரபேஷ பகவத் இச்சா அனுகுண ஸ்வ இச்சா மூலங்கள்
ஆகையாலே -கர்ம பலம் அன்றிக்கே அனுபவ பரீவாஹமான கேவல கைங்கர்யத்திலே அந்தர்பூதங்கள்-
ஆகையால் பிராப்தியாயற்றது யதாபிமத கைங்கர்ய பர்யந்த பரிபூர்ண ப்ரஹ்ம அனுபவம் என்றது ஆயிற்று –
இவ்வனுபவம் உண்டானால் பின்பு ஒரு காலத்திலும் அழியாது என்னும் இடம் –
ப்ராப்யதே பரமம் தாம யதோ நாவர்த்ததே யதி-என்றும்
மாமுபேத்ய புனர்ஜன்ம துக்காலயம சாஸ்வதம்
நாப் நுவந்தி மஹாத்மான சம்சித்தி பரமாம் கத
ஆ ப்ரஹ்ம புனநால்லோகா புநாரா வர்த்தின அர்ஜுன
மாமுபேத்ய து கௌந்தேய புனர் ஜன்ம ந வித்யதே -என்றும்
யதா ச கேவலீ பூத ஷட்விம்சமநுபச்யதி
ததா ச சர்வ சித்தத்வாத் புனர் ஜன்ம ந விந்ததி -என்றும்
கத்வா கத்வா நிவர்த்தந்தே சந்திர ஸூர்யாதயோ க்ரஹா
அத்யாபி ந நிவர்த்தந்தே த்வாதச அஷர சிந்தகா -என்றும்
வாயினால் நமோ நாராயணா என்று மத்தகத்திடைக் கைகளைக் கூப்பி
போயினால் பின்னை இத்திசைக்கு என்றும் பிணை கொடுக்கிலும் போக ஒட்டாரே -என்றும்
இத்யாதிகளிலே பிரசித்தம் -பகவத் கைங்கர்ய அந்தர்கதமான ஸ்வச்சந்த விகாரத்தாலே லீலா விபூதியிலே புகுந்தாலும்
இவ்வனுபவத்துக்கு சங்கோ சாதிகள் பிறவாமையாலே -புனராவ்ருத்தி இல்லை என்கிறது –

இப்படி உத்தர அவதி இல்லாத இவ்வனுபவம் பெறுவார்க்கு அந்திம சரீரம் தேவ மனுஷ்யாதிகளில் இன்னது என்று தெரியாது -ப்ரஹ்மாதிகளுக்கும் மோஷம் உண்டு
அப்படியே -தர்மவ்யாதாதய அப்யந்தே பூர்வே அப்யாஸாத் ஜூகுப்சிதே
வர்ணாவரத்வே சம்ப்ராப்தா சம்சித்திம் ஸ்ரமணீ யதா -என்று மகரிஷிகள் சொன்னார்கள் –
ஆகையால் முமுஷூ தசையில் ஔபாதி கங்களான உத்கர்ஷ அபகர்ஷங்களைக் கொண்டு முக்த தசையிலும் அனுபவ தாரதம்யம் உண்டு
என்ற ஆனந்த தீர்த்தீயயர் -முக்தருக்கு எல்லாம் சர்வேஸ்வரன் உடன் பரம சாம்யம் சொல்லுகிற ஸ்ருத்யாதிகளை மறந்தார்கள்
ஆசார கைவல்யம் உடைய முமுஷூக்களுக்கு ஆனந்தஹாசம் உண்டு என்று சிலர் சொல்லும் வசனம் ஆப்தமானாலும்
முக்தர் ஆவதற்கு முன்னே வரும் பகவத் அனுபவத்தில் சங்கோ சத்தைச் சொல்லிற்றாம் இத்தனை -பிற்பட முக்தரானாருக்கும் நாள் இழவே போக்கி பொருள் இழவு இல்லை-
ஸ்ரீ விஷ்ணு லோகாதி களிலே சாலோக்ய சாரூப்யாதி மாத்ரம் பெற்றார்க்கு முக்த வ்யபதேசம் அதூர விப்ர கர்ஷத்தாலேயாம் இத்தனை-
இவ்வர்த்தம் –லோகேஷூ விஷ்ணோர் நிவ சாந்தி கேசித் சமீபம் ருச்சந்தி ச கேசி தன்யே
அன்யே து ரூபம் சத்ருசம் பஜந்தே சாயுஜ்ய மன்யே ச து மோஷ உக்த-என்று நியமிக்கையாலே சித்தம்
இது பரமபதத்திலே சென்றால் வரும் சாயுஜ்யமே மோஷம் என்கிறது –
அதுக்குள்ளே சஹஸ்ரத்தில் சதாதிகளைப் போலே சாலோக்யாதிகள் எல்லாம் அந்தர்பூதங்கள் ஆகையாலே அங்கு ஒருவருக்கும் வைஷம்யம் இல்லை –
மோஷம் சாலோக்ய சாரூப்யம் ப்ரார்யயே ந கதாசன
இச்சாம்யஹம் மஹா பாஹோ சாயுஜ்யம் தவ ஸூ வ்ரத–என்கிற இடத்திலும் இவ்வர்த்தம் கண்டு கொள்வது –
சாயுஜ்யம் ஆவது சயுக்கினுடைய பாவம் -சயுக்கானவன் ஒரு போக்யத்திலே போக்தாவாய்க் கொண்டு கூட அன்வயிக்குமவன் –
இங்கு சப்ரகாரம் ப்ரஹ்மம் ஆகிற போக்யத்திலே ப்ரஹ்மமும் முக்தனும் கூட போக்தாக்களாய் அன்வயிக்கையாலே முகத்தனை சயுக் என்கிறது –
இப்படியாகில் ஸ்ருதியில் சாயுஜ்ய சப்தமும் சார்ஷ்டிதா சப்தமும் சேரப் பிரயோகிப்பான் ஏன் என்னில்
சாயுஜ்யம் சமுபயோரத்ர போக்தவ்யஸ்யா விசிஷ்டதா
சார்ஷ்டிதா தத்ர போக்யச்ய தாரதம்ய விஹீ நதா-
முக்தனுக்கு ஜகத் வியாபாரம் இல்லையே யாகிலும் கிருஷி பண்ணின பிதாவும் நிவ்யாபாரரான புத்ராதிகளும் கிருஷி பலத்தை பஜிக்குமா போலே
ஜகத் வ்யாபாரத்தாலே வரும் ரசம் வ்யாபரிக்கிற ஈஸ்வரனுக்கும் பார்த்து இருக்கிற முக்தனுக்கும் துல்யம்
ஸ்ரீ ப்ரஹ்ம ஸூ த்ரகாரரும் ஜகத் வியாபார வர்ஜம் –4-4-17-என்று தொடங்கி–போக மாத்ர சாம்ய லிங்காச்ச -4-4-21-என்று அருளிச் செய்தார்
சாம ரஸ்யம் ஹி சாயுஜ்யம் வதந்தி ப்ரஹ்ம வதின -என்று சாகடாயநனும் அருளிச் செய்தான் –
சப்த சக்தி அன்றிக்கே இருக்க -பேத ஸ்ருதிகளும் விரோதிக்க சாயுஜ்யம் சப்தத்துக்கு ஐக்யம் பொருளாக நினைத்து இருப்பார்க்கு முக்தன் பரம சாம்யத்தை அடையும் என்றும்
தாத்ருக்காம் என்றும் சொல்லுகிற ஸ்ருதிகளும் விரோதிக்கும் -மமசாதர்ம்யமாகதா-என்று ஸ்ரீ கீதாச்சார்யனும் அருளிச் செய்தான் –இவ்வர்த்தத்தை –
பரேண பரதர்மீ ச பவத்யேஷ சமேத்யவை
விசுத்த தர்மா சுத்தேன புத்தேன ச ச புத்திமான்
விமுக்த தர்மா முக்தேன சாமேத்ய பரதர்ஷப
வியோக தர்மணாசைவ வியோகாத்மா பவத்யபி
விமோஷிணா விமோஷீ ச மேத்யேஹ ததா பவேத்
சுசி கர்மணா சுசிஷ்ஷை பவத்யமித தீப்திமான்
விமலாத்மா ச பவதி சமேத்ய விமலாத்மநா
கேவலாத்மா ததா சைவ கேவலேன சமேத்ய வை
சர்வ தந்த்ரச்ச ஸ்வ தந்த்ரத்வம் உபாஸ் நுதே
ஏதாவ தேதத் கதிதம் மயா தே தத்யம் மகாராஜ யதார்த்த தத்தவம்
அமத் சரஸ்தவம்பிரதிக்ருஹ்ய சார்த்தம் ச நாதனம் ப்ரஹ்ம விசுத்தமாத்யம் -என்று
வசிஷ்ட கரால சம்வாதத்திலே பரக்க பேசி இதுவே பரமார்த்தம் என்று மகரிஷி நிகமித்தான் -இங்கு முகத்தனை ஸ்வ தந்த்ரன் என்கிறது கர்ம வச்யன் அல்லன் -என்றபடி –
முக்த விஷயமான ஸ்வ ராட் சப்தத்தை அகர்மவச்ய -என்று ஸ்ரீ பாஷ்யகாரர் வியாக்யானம் பண்ணி அருளினார் –
இப்படி சுருதி ஸ்ம்ருதி ஸூ தரங்க ளிலே சாம்யம் கண்டோக்தம் ஆகையாலே முக்த தசையில் ஐக்யம் தோன்றின இடங்களில் எல்லாம்
ராம ஸூக்ரீவரோர் ஐக்யம் தேவ்யேயம் ராமஜாயாத -இத்யாதிகளில் படியே பேத ஸ்ருத்ய விரோதேன கண்டு கொள்வது –
யதாது மந்யதே அந்ய அஹம் அந்ய ஏஷ இதி த்விஜ
ததா ச கேவலீ பூத ஷட்விம்ச புனபச்யதி
அந்ய ச்ச ராஜன் ச பரஸ்ததா அந்ய பஞ்ச விம்சக
தத்ச்தத்வாத நு பச்யந்தி ஹி ஏக ஏவதி சாதவ
அந்ய ச்ச ராஜன் ச பரஸ்ததா அந்ய பஞ்ச விம்சக
தேநை தன்னாபிஜாநந்தி பஞ்ச விம்சகம் அச்யுதம்
ஜன்ம ம்ருத்யு பயாப்தீதா சாங்க்ய யோகாச்ச காஸ்யப
ஷட்விம்சம் அனுபச்யந்தி சுசயஸ் தத் பராயணா உத்தம புருஷஸ் த்வந்ய –என்றும்
தத்ர ய பரமாத்மா து ச நித்யோ நிர்குண
ச து நாராயணோ ஜ்ஞேய சர்வாத்மா புருஷோ ஹி ச
ந லிப்யதே கர்மபலை பத்மபத்ர மிவாம் பஸா
கர்மாத்மா த்வ வரோ ய அசௌ மோஷ பந்தை சாயுஜ்யதே
அய பிண்டே யதா வஹ்நிர் பின்னஸ்தி ஷ்டத்ய பின்னவத்
ததா விச்வமிதம் தேவோ ஹி ஆவ்ருத்ய பிரதிஷ்டதி –இத்யாதி பிரமாண சஹச்ரம் விரோதிக்கும் –
ஆகையால் முக்தனுக்கு ஜ்ஞான போக்யாதிகளால் வந்த பரம சாம்யமே உள்ளது —
ஈஸ்வரனுக்கு சத்ர சாமராதிகளைப் போலே லஷணமாக சொன்ன -ஜகத் காரணத்வ -மோஷ ப்ரதத்வ –சர்வ ஆதாரத்வ -சர்வ நியந்த்ருத்வ -சர்வ சேஷித்வ -சர்வ சரீரத்வ –
சர்வ சப்த வாச்யத்வ -சர்வ வேத வேத்யத்வ -சர்வ லோக சரண்யத்வ-சர்வ முமுசூபாச்யத்வ-சர்வ பலப்ரதத்வ -சர்வ வ்யாப்த ஜ்ஞானானந்த ஸ்வரூபத்வ-
லஷ்மி சஹாயத்–வாதிகள் பிரதி நியதங்கள்-
முக்தனுக்கு ஆதேயத்வ -விதேயத்வ -சேஷத்வ –அணுத்வாதிகள் வ்யவச்திதங்கள்-

இப்படியாகில் -ந சம்பாதம் சமாஹாரே விபதாம் விநிவர்த்தநே
சமர்த்தோ வித்யதே கச்சித் தம் விநா புருஷோத்தமம் – என்கிற நிலையாய்
ஸ்வ தந்த்ரர் அல்லாத முக்தர்க்கு ஏதேனும் ஒருன் ஹேதுவாலே ஆவ்ருத்தி சங்கை வாராதோ என்னில் -அது வாராது –
சாயுஜ்யம் ப்ரதிபன்னா யே தீவ்ர பக்தாஸ் தபஸ்வின
கிங்கரா மம தே நித்யம் பவந்தி நிரூபத்ரவா –என்று தானே அருளிச் செய்தான் இ றே-
முமுஷூ தசையில் கேவல அசித்தையும் கேவல சித்தையும் அனுபவிக்கை யாகிற ஐஸ்வர்ய கைவல்யங்களில் வைராக்கியம் பிறந்த இது முக்தனுக்கு
ப்ரஹ்மாத்மகமாக சர்வத்தையும் காண்கையாலே கேவல அனுபவ பிரசங்கம் இல்லாமையாலும் –
அந்த புருஷார்த்தங்களினுடைய தோஷம் எல்லாம் மேல் நித்ய பிரத்யஷிதம் ஆகையாலும் ப்ரதிஷ்டிதம் ஆயிற்று –
ஆகையால் தன்னிச்சை அடியாக ஆவ்ருத்தி சங்கை இல்லை –
சித் அசித் ஈஸ்வர தத்வத்ரய விஷயமாகவும் ஹேய உபாதேய விஷயமாகவும் முன்பு பிறந்த ஜ்ஞானம் இப்போது
விச்சேந்த சங்கோ சங்கள் இல்லாத படி விகசிதம் ஆயிற்று -ஆகையால் தனம் அஜ்ஞானம் அடியாக ஆவ்ருத்தி சங்கிக்க ஒண்ணாது –
பகவத் விஷய வைலஷ்ண்ய ஞானத்தாலே முன்பு பிறந்த பக்தி சப்த வாச்யமான ப்ரீதி ரூபா பன்ன ஜ்ஞானம் இப்போது
சாஸ்த்ரங்களுக்கு நிலம் அல்லாத பகவத் வைலஷ்ண்யம் எல்லாம் ப்ரத்யஷம் ஆனபடியாலே நிரதிசய ப்ரீதி ரூபா பன்னமாய்த் தலைக் காட்டிற்று –
இப்படி இருக்கையாலே ச ச மம ப்ரிய-என்ற ஈஸ்வரனுடைய ப்ரீதி அதிசயம் அவன் தன்னாலும் நியமிக்க ஒண்ணாத படி
கரை புரண்டு இவனோடு பரம்பரையா சம்பந்தம் உடைய திடர் நிலங்களிலும் ஏறிப் பாயும் படி யாயிற்று –
ஆகையால் கர்மம் இல்லை யாகிலும் ஸ்வ தந்த்ரனான ஈஸ்வரனுடைய இச்சையாலே புனராவ்ருத்தி உண்டாகிறதோ என்று சங்கிக்க ஒண்ணாது –
சாஸ்திர வசய அதிகாரம் களிகையாலே முக்த தசையிலே ஆஜ்ஞாதி லங்கனம் இல்லை -அவன் உகப்பே தனக்கு உகப்பாகையாலே ஈஸ்வர அபிமததுக்கு விபரீதமான அனுஷ்டானமும் இல்லை –
ஆகையாலே கைங்கர்ய பர்யந்த பரிபூரண ப்ரஹ்ம அனுபவ ரூபமான மோஷாக்ய புருஷார்த்தம் மேல் யாவதாத்ம பாவியாயிற்று –
இவை எல்லா வற்றையும் நினைத்து அநாவ்ருத்தி சப்தாத் அநாவ்ருத்தி சப்தாத் -ஸ்ரீ ப்ரஹ்ம ஸூ த்ரத்தில் –4- -4-22-அருளிச் செய்து அருளினார் –

ஏறி எழில் பதம் எல்லா உயிர்க்கும் இதமுகக்கும்
நாறு துழாய் முடி நாதனை நண்ணி அடிமையில் நம்
கூறு கவர்ந்த குருக்கள் குழாங்கள் குரை கழல் கீழ்
மாறுதலின்றி மகிழ்ந்து எழும் போகத்து மன்னுவமே —

அவிஸ்ராந்த ஸ்ரத்தசத கலஹ கல்லோல கலுஷா
மம ஆவிர்பூயா ஸூ மனஸி முனி சித்தாத்தி ஸூ லபா
மது ஷீர நியாய ஸ்வ குண விபவ ஆசஜ்ஜன கநத்
மஹாநந்த ப்ரஹ்ம அனுபவ பரிவாஹா பஹூ விதா —

————————————————————————————————————–

சந்த்ருஷ்ட சாரவாக்வித் ஸ்வ பர நிசித நீ சங்கஜித் நைக சமஸ்த
ஸ்பஷ்ட உபாய அதிகிந்ன சபரிகர பரந்யாச நிஷ்பன்ன க்ருத்ய
ஸ்வ அவஸ்தா அர்ஹம் சபர்யாவிதம் இஹ நியதம் வ்யாகசம் க்வாபி பிப்ரத்
நிர்முக்த ஸ்தூல ஸூ ஷ்ம பிரகிருதி அநுபவதி அச்யுதம் நித்யம் ஏக —

சந்த்ருஷ்ட -முதல் அதிகாரம் -ஒரு அதிகாரியானவன் எம்பெருமானால் கடாஷிக்கப்பட்டு
சாரவாக்வித்-இரண்டாம் அதிகாரம் -சாரமான ரகஸ்ய த்ரயத்தார்த்தத்தை அறிந்தவனாக
ஸ்வ பர நிசித நீ சங்கஜித் நைக சமஸ்த -3/4/5/6 /7அதிகாரங்கள் -தத்வத்ரய ஞானம் தெளிந்து உலகியல் இன்ப பற்றுதல்களை வென்றவனாக
ஸ்பஷ்ட உபாய அதிகிந்ன சபரிகர பரந்யாச நிஷ்பன்ன க்ருத்ய-9/10/11/12/13 -அத்யாயங்கள் –பக்தி பிரபத்தி இவற்றைக் கைக் கொண்டு -உபாயங்கள் பற்றிய தெளிந்த ஞானம் கொண்டு -மற்ற உபாயங்களைக் கைக் கொள்ள வலிமை அற்று வருந்தி அங்கங்களுடன் கூடிய பரந்யாசத்தால் தன கார்யம் நிறைவேற்றப் பட்டவனாக
ஸ்வ அவஸ்தா அர்ஹம் -14-அத்யாயம் -தன நிஷ்டைக்கு ஏற்றதான கைங்கர்ய விதி முறைகளை –
சபர்யாவிதம் இஹ நியதம் வ்யாகசம் க்வாபி பிப்ரத் -15/16/17/18–இந்த சம்சார நிலையில் உள்ள போது சாஸ்த்ரங்களில் விதிக்கப் பட்ட படியும் -அபராதம் ஏதும் இல்லாமலும் -ஒரு திவ்ய தேசத்தில் இயற்றுபவனாக
நிர்முக்த ஸ்தூல ஸூ ஷ்ம பிரகிருதி அநுபவதி அச்யுதம் நித்யம் ஏக –19/20/21/22–ஸ்தூலம் மற்றும் ஸூ ஷ்ம சரீரம் விட்டவனாக எம்பெருமானை எப்போதுமே அனுபவித்த படி உள்ளான் -என்றதாயிற்று –

————————————————————————————————————————————————-

ஸ்ரீ தேசிகன் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ பிள்ளை லோகாச்சார்யர் திருவடிகளே சரணம் .
பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம்

ஸ்ரீ மத் ரஹஸ்ய த்ரய சாரம் — -அதிகாரம் -19 – ஸ்தான விசேஷ அதிகாரம் /அதிகாரம் -20 நிர்ணய அதிகாரம் –ஸ்ரீ வேதாந்த தேசிகன் ஸ்வாமி–

June 29, 2015

ஸ்ரீ மான் வேங்கட நாதார்ய கவிதார்க்கிக கேசரீ
வேதாந்தாசார்ய வர்யோமே சந்நிதத்தாம் சதா ஹ்ருதி —

சீரொன்று தூப்புல் திருவேங்கடமுடையான்
பாரொன்றச் சொன்ன பழ மொழியில் ஓரொன்று
தானே அமையாதோ தாரணியில் வாழ்வார்க்கு
வானேறப் போமளவும் வாழ்வு –
——————————————————————————————————————

அதிகாரம் -19 – ஸ்தான விசேஷ அதிகாரம்–

யத்ர ஏகாக்ரக்யம் பவதி பகவத் பாத சேவா அர்ச்ச நாதே
யத்ர ஏகாந்த்ய வ்யவஸ்தித தியோ யஸ்ய கஸ்யாபி லாப
வாஸஸ்தாநம் ததிஹ க்ருதி நாம் பாதி வைகுண்ட கல்யம்
ப்ராயோ தேசா முனி பிருதிதா ப்ராயிக ஔசித்ய வந்த —

இருந்த நாள் இப்படி ஸ்வயம் பிரயோஜனமாக நிரபராத அனுகூல வ்ருத்தியிலே ருசியும் த்வரையும் யுடையவனாய்
ஏகாந்தீ வ்யபதேஷ்டவ்யோ நைவ க்ராம குலாதிபி
விஷ்ணு நா வ்யபதேஷ்டவ்ய தஸ்ய சர்வம் ச ஏவ ஹி –யென்னும்படியாய் இருக்கிற பரமைகாந்திக்கு
வ்ருத்திக்கு அனுகுணமாக வாஸஸ்தான விசேஷம் ஏது என்னில்
ஆர்யாவர்த்தாதி புண்ய தேசங்கள்
யுக ஸ்வ பாவத்தாலே இப்போது வ்யாகூலங்கள் ஆனபடியாலே சாதுர்வர்ண்ய தர்மம் பிரதிஷ்டிதமான இடத்திலே வசிப்பான் என்கிற இதுவே இப்போதைக்கு உபாதேயம்
அவ்விடங்கள் தம்மிலும் -கரும் தட முகில் வண்ணனைக் கடைக் கொண்டு கை தொழும் பத்தர்கள் இருந்த ஊரில் இருக்கும் மாநிடர் எத்தவங்கள் செய்தார் கொலோ
என்கிறபடியே பாகவதோத்தரமான தசம் முமுஷூவுக்கு ப்ரிக்ராஹ்யம்
கலௌ ஜகத் பதிம் விஷ்ணும் சர்வ சந்த்ரஷ்டார மீச்வரம்
நார்சயிஷ்யந்தி மைத்ரேய பாஷண்டோ பக்தா ஜ நா –என்னச் செய்தே
கலௌ கலு பவிஷ்யந்தி நாராயண பராயணா–க்வசித் க்வசித் மகா பாகா த்ரமிடேஷூ ச பூரிச
தாம்ரபர்ணீ நதீ யத்ர க்ருதமாலா பயச்விநீ காவேரி ச மகா பாகா ப்ரதீசீ ச மகா நதீ யே பிபந்தி ஜாலம் தாசாம்
மனுஜா மனுஜேச்வர ப்ராயோ பக்தா பகவதி வா ஸூ தேவ அமலாசயா -இத்யாதிகளிலே
கலியுகத்திலே பாகவதர்கள் வசிக்கும் தேச விசேஷம் சொல்லுகையாலே இந்த யுகத்தில் இப் பிரதேசங்களில் பாகவத பரிக்ருஹீதமான ஸ்தலங்களே பரிக்ராஹ்யங்கள் –

திரு நாராயணீயத்தில் ஏகபாத ஸ்திதே தரமே யத்ர க்வசன காமினி கதம் வஸ்தவ்யம் அஸ்மாபி பகவம்ஸ் தத்வ தஸ்வ ந-என்று -தேவர்களும் ருஷிகளும் விண்ணப்பம் செய்ய
குரவோ யத்ர பூஜ்யந்தே சாதுவ்ருத்தா சாமந்திதா -வஸ்தவ்யம் தத்ர யுஷ்மாபி –
யத்ர தர்மோ ந ஹீயதே யத்ர தேவாச்ச யஜ்ஞாச்ச தப சத்யம் தமஸ் ததா ஹிம்சா ச தர்ம சம்யுக்தா பிரசரேயு
ஸூ ரோத்தமா ச வை தேசோ ஹி வ சேவ்யோ மா வ அதர்ம பதா ஸ்ப்ருசேத்-என்று பகவான் அருளிச் செய்தான்
அவ்விடங்கள் தம்மில் உகந்து அருளின திவ்ய தேசங்களிலே தனக்கு கைங்கர்யத்துக்கு சௌகர்யம் உள்ள இடத்திலே நிரந்த வாசம் பண்ண உசிதம் –
இத்தை -யாவச் சரீர பாதம் அத்ரைவ ஸ்ரீ ரங்கே ஸூ கமாஸ்வ -என்று சத்த்வோத்தரங்களான பகவத் ஷேத்ரங்களுக்கு பிரதர்சநார்த்தமாக அருளிச் செய்தார் –
பகவத் ஷேத்ரங்களே விவேகிக்கு வாசஸ்தானம் என்னும் இடத்தை
யத்ர நாராயணோ தேவ பரமாத்மா சநாதன–தத்ர புண்யம் தத்பரம் ப்ரஹ்மா தத்தீர்த்தம் தத்போவனம் –தத்ர தேவர்ஷய சித்தா சர்வே சைவ தபோதனா -என்று
ஆரண்ய பர்வத்தில் தீர்த்த யாத்ரையிலும்
கோமந்த பர்வதோ ராஜன் ஸூ மஹான் சர்வதாதுமான் -வசதே பகவான் யத்ர ஸ்ரீமான் கமல லோசன -மோஷிபி சம்ஸ்துதோ நித்யம் ப்ரபுர் நாராயணோ ஹரி –
என்று ப்ரேதேசாந்தரத்திலும் மஹர்ஷி அருளிச் செய்தான் – ஸ்ரீ வால்மீகி பகவானாலும் -ஸூ பகச் சித்திரகூடோ அசௌ கிரிராஜோ பமோகிரி-யஸ்மின் வசதி காகுத்ச்த குபேர இவ நந்தன –
என்கிற இடத்திலும் பகவத் அதிஷ்டித ஷேத்ரத்தினுடைய அபிகந்தவ்யதையை -ஸூ பக சப்தத்தாலே ஸூ சிக்கப் பட்டது –
ஸ்ரீ சாத்த்வதாதிகளிலும் ஸ்வயம் வ்யக்த சைத்ய வைஷ்ணவங்கள் என்கிற ஷேத்திர விசேஷங்களையும் -அவற்றின் எல்லைகளில் ஏற்றச் சுருக்கங்களையும் பிரியச் சொல்லி
த்ருஷ்டேந்த்ரிய வசச்சித்தம் ந்ருணாம் யத் கல்மஷைர்வ்ருதம் ததந்த காலே சம்சுத்திம் யாதி நாராயண ஆலயே-என்று
அவ்வோ ஷேத்ரங்களில் எல்லைக்கு உள்ளே வசித்தவனுக்கு தேஹந்யாச காலத்திலேயே வரும் விசேஷமும் சொல்லப் பட்டது –
ஆகையால் யத் கிஞ்சிதபி குர்வாணோ விஷ்ணோர் ஆயதனே வசேத் ந கிஞ்சிதபி குர்வாணோ விஷ்ணோர் ஆயதனே வசேத் -என்கிறபடியே
பிரவ்ருத்தி நிவ்ருத்திகளாலே வல்ல கைங்கர்யத்தைப் பண்ணிக் கொண்டு பகவத் பாகவத அபிமான விஷயமான சத்த்வோத்தர ஷேத்ரத்திலே வசிக்கை உசிதம் –
நிக்ருஹீதேந்த்ரிய க்ராமோ யத்ர யத்ர வசேன் நர
தத்ர தத்ர குருஷேத்ரம் நைமிசம் புஷ்கரம் ததா -என்று சொல்லுகிற இது
கத்யந்தரம் இல்லாத போது ஏதேனும் ஒரு தேசத்திலே வசித்தாலும் இவன் வாசத்தாலே அத்தேசமும் பிரசச்தமாம் என்கைக்காக –
இதுக்கு சாண்டிலீ வ்ருத்தாந்தம் உதாஹர ணமாகக் கண்டு கொள்வது-
ஆகையால்
ஞான சமகால முக்த்வா கைவல்யம் யாதி கதசோக
தீர்த்தே ச்வபச க்ருஹே வா நஷ்ட ஸ்ம்ருதி ரபி பரித்யஜன் தேஹம் -என்று
சரீர பாதத்துக்கு ஒரு தேச விசேஷ நியமம் இல்லை என்றதுவும் எப்படிக்கும் பலத்தில் இழவு இல்லை என்கைக்காக –

ஆராத அருளமுதம் பொதிந்த கோயில்
அம்புயத்தோன் அயோத்தி மன்னருக்கு அளித்த கோயில்
தோலாத தனி வீரன் தொழுத கோயில்
துணையான விபீடணற்கு துணையாம் கோயில்
சேராத பயன் எல்லாம் சேர்க்கும் கோயில்
செழு மறையின் முதல் எழுத்து சேர்ந்த கோயில்
தீராத வினையனைத்தும் தீர்க்கும் கோயில்
திருவரங்கம் எனத் திகழும் கோயில் தானே —

கண்ணன் அடியிணை எமக்குக் காட்டும் வெற்புக்
கடு வினையர் இரு வினையும் கடியும் வெற்புத்
திண்ணம் இது வீடு எனத் திகழும் வெற்புத்
தெளிந்த பெரும் தீர்த்தங்கள் செறித்த வெற்புப்
புண்ணியத்தின் புகல் இது எனப் புகழும் வெற்புப்
பொன்னுலகில் போகம் எல்லாம் புணர்க்கும் வெற்பு
விண்ணவரும் மண்ணவரும் விரும்பும் வெற்பு
வேங்கட வெற்பு என விளங்கும் வேத வெற்பே –

உத்தம வமர்த் தலமமைத்ததோர் எழில் தனுவின் உய்த்த கணையால்
அத்தி வரக்கன் முடி பத்தும் ஒரு கோத்தென உதிர்த்த திறலோன்
மத்தறு மிகுத்த தயிர் மொய்த்த வெணெய் வைத்ததுணும் அத்தனிடமாம்
அத்திகிரி பத்தர் வினை தொத்தற வறுக்கும் அணி யத்திகிரியே —

தேனார் கமலத் திருமகள் நாதன் திகழ்ந்து உறையும்
வானாடுகந்தவர் வையத்திருப்பிடம் வன்தருமக்
கானாரிமயமும் கங்கையும் காவிரியும் கடலும்
நானா நகரமும் நாகமும் கூடிய நன்னிலமே –

சா காசீதி ந சாகசீதி புவி ச அயோத்யேதி
ச அவந்தீதி ந கல்மஷாதவதி ச காஞ்சீதீ நோதஞ்சதி
தத்தே சா மதுரேதி நோத்தமதுரம் நான்யாபி மான்யா பூரி
யா வைகுண்ட கதா ஸூ தா ரச புஜாம் ரேசேத நி சேதசே —

————————————————————————————————————————

அதிகாரம் -20 நிர்ணய அதிகாரம் –

மனஸி கரண க்ராமம் பிராணே புன புருஷே ச தம்
ஜடிதி கடயன் பூதேஷ்வேநம் பரே ச தமாத்மநி
ஸ்வவித் அவிதுஷோ இத்தம் சாதாரணே சரணேர்முகை
நயதி பரதோ நாடீபேதை யதோசிதம் ஈஸ்வர –

இப்படி லோக விக்ராந்த சரனௌ சரணம் தே அவ்ரஜம் விபோ -என்று இவன் கால் பிடிக்க
ஹஸ்தா வலம்ப நோ ஹி ஏகோ பக்தி கரீதோ ஜனார்த்தன -என்கிறபடியே இவனைக் கை பிடித்து
ராஜாதி ராஜ சர்வேஷாம் -என்கிறபடியே உபய விபூதி நாதனான சர்வேஸ்வரன் -தான் உகந்ததொரு நிலத்திலே வைக்க –
அபிஷிக்தையான மகிஷியைப் போலே பஹூ மதனாய் தன் பரமைகாந்தித்வத்துக்கு அனுரூபமான் வ்ருத்தியோடே போகும் இவ்வதிகாரி-
இப்படிப்பட்ட அதிகாரிகளிலே பிராரப்த துஷ்க்ருத விசேஷ வைசித்ரியாலே வரும் அஹங்கார மமகாரங்கள் என்ன –
அவையடியாக அதடியாக அபசாரங்கள் என்ன -பிரயோஜநாந்தர ருசி என்ன -அதடியாக சம்பாவிதமான தேவதாந்திர ஸ்பர்சம் என்ன
புத்தி தௌர்பல்யம் என்ன -அதடியாக வரும் உபாயாந்தர பிரத்யாசை என்ன -இவ்வைபரீத்யம் பிறந்தவர்களுக்கும் இவை பிறவாதே
பிராரப்த ஸூ க்ருத விசேஷத்தாலும்-பூர்வ பிரபத்தியில் பல சங்கல்ப விசேஷத்தாலும்
சித்ரமில்லாத கைங்கர்யத்தில் பிரதிஷ்டிதராய்ப் போந்தவர்களும்
சம்சாரத்தின் நின்றும் நிர்யாணத்துக்கு விலம்ப அவிலம்பங்களிலே நிலை இருக்கும் படி எங்கனே என்னில்
இவ்விடத்தில் இவர்களுக்கு சார்வாதிகளுக்கு போலே நிலை நின்ற அஹங்கார மமகாரங்கள் புகா –
அவஹிதராய் நடப்பார் இடறுமா போலே என்றேனும் ஒரு கால் வரும் அஹங்கார மமகாரங்கள்
விவேகாவதிகளாய் பின்பற்ற தெளிவாலே கழிந்து போம் –
அபராதங்கள் பிறந்தால் ஷாமணா வதியாயும் சிஷாவதியாயும் கோரின காலத்துக்கு உள்ளே அபராத நிஸ்தாரம் பிறக்கும் படி அபராத பரிஹார அதிகாரத்திலே சொன்னோம் –

மோஷம் பெறுகைக்கு கால விசேஷம் குறியாதே பிரபன்னரானாரைப் பற்ற –
அபாயா விரத சச்வன்மாம் சைவ சரணம் கத -தநூக்ருத் யாச்விலம் பாபம் மாமாப் நோதி நர சனை–என்று சொல்லுகிறது –
முமுஷூவாய் இழிந்தவன் ஆகையாலே பிரயோஜ நாந்தர ருசி நிலை நிற்க உண்டாகாது –
உபய பாவனருக்கு போலே மோஷ ருசியோடு கூட பிரயோஜ நாந்தர ருசியும் கலந்து வந்தால் இவனுக்கு ஹித பரனான ஈஸ்வரன்
யாசிதோ அபி பக்தைர் நாஹிதம் கார யேத்தரி யஸ்ய அனுக்ரஹம் இச்சாமி தனம் தஸ்ய ஹராம்யஹம் -இத்யாதிகளிலும்
குண்டதாரோபாக்ய நாதிகளிலும் சொல்லுகிறபடியே சில பிரயோஜ நாந்தரங்களை கொடாதே கண் அழித்தும்-சிலவற்றிலே அல்ப அஸ்திரத்வ துக்க மிஸ்ரத்வாதி விவேகத்தாலே இவன் தனக்கு அருசியை விளைவித்தும் –
சௌபரி குசேலாதிகளுக்கு போலே சில போகங்களைக் கொடுத்து தானே அலமந்து விடப் பண்ணியும் விடுகையாலே
மோஷ காலம் குறித்து பிரபத்தி பண்ணியவனுக்கு அக்காலத்துக்குள்ளே ப்ரயோஜ நாந்தர வைமுக்யம் பிறந்து விடும் –
மற்றையவனுக்கும் -அதோபாயோ பிரசக்தோ அபி புக்த்வா போகாநநா மயான் -அந்தே விரக்தி மா சாத்ய விசதே வைஷ்ணவம் பதம் -என்கிறபடியே வைராக்ய அவதியே விலம்பமாய் இருக்கும்
தேவதாந்திர ஸ்பர்சம் உண்டாயிற்று ஆகிலும் சர்வேஸ்வரன் ஏதேனும் ஒரு நாளிலே ஸ்ருத்யுக்தமான படியே பரமைகான்திகலோடே சேர்த்து
லஜ்ஜாவதியாகத் திருத்தி இவனுடைய வியபிசாரத்தைத் தீர்க்கும் -சிலருக்கு தேவதாந்திர ஸ்பர்சம் நிலை நிற்குமாகில் பின்பு உபாய ஸ்பர்சம் இல்லை –
மேல் நரகாதிகளும் உண்டு என்று அறியலாம் –
இவனுக்கு பகவத் விஷயத்தில் க்ருதாம்சம் என்றேனும் ஒரு நாள் உபாய நிஷ்பத்தியைப் பண்ணி கார்யகரமாம் –
மஹா விஸ்வாசம் பூரணமாக பிறந்து பிரபத்தி பண்ணினார்க்கு புத்தி தௌர்பல்யமும்-உபாயாந்தர பிரத்யாசையும் பிறவா –
இவை பிறந்தவர்களுக்கு முன்பு பிறந்த விஸ்வாசம் மந்தமாய் இருக்கும் –
இவர்களையும் சர்வேஸ்வரன் மஹா விஸ்வாச அவதியாகத் திருத்தி பூர்ண பிரபத்தி நிஷ்டர் ஆக்கும் –
இவ்வைப ரீத்யங்களுள் ஒன்றும் பிறவாதே நடந்தவர்களுக்கு விலம்பாதி சங்கையும் கூட இல்லை -இவர்களுக்கு இச்சாவதி விலம்பம்-இவர்கள் கோலின எல்லையிலே மோஷம் அவினாபூதம் –
இந்நிஷ்டையைப் பெற்ற இவ்வதிகாரி -கடைத்தலையில் இருந்து வாழும் சோம்பரை உகத்தி -என்கிறபடியே ஸ்ரீ யபதியான சர்வேஸ்வரனுக்கு சர்வதா அபிமதனாய் இருக்கும் –

1-இவன் திறத்தில் நிருபாதிக சர்வ சேஷியாய்-நிருபாதிக ஸ்வ தந்த்ரனாய் -சத்ய சங்கல்பனுமான சர்வேஸ்வரன்
சர்வ பயங்களுக்கும் காரணமான நிக்ரஹ சங்கல்பத்தை -தததிகம உத்தர பூர்வாக யோரச்லேஷ வி நாசௌ தத்த்வ்யபதேசாத்- ஸ்ரீ ப்ரஹ்ம ஸூ த்ரம் -4-1-13- -என்கிறபடியே
சத்வாரக பிரபத்தி நிஷ்டனுக்கு உபாசன ப்ராரம்பத்தில் போலே பிரபத்தி வாக்ய உச்சாரணத்தில் பிரதம ஷணத்திலே விலக்கி
2- இவனையும் இவனுடைய அனுபந்திகளையும் நித்ய ஸூ ரிகள் கோவையிலே கோத்தாலும் ஆவல் கெடாதே
ஆஸ்ரித அபராத ராசிகளில் உண்டது உருக்கட்டாதே வயிறு தாரியாய்
அனுபந்திகளுடைய புத்தி பூர்வ அபராதங்களுக்கும் அனுதாபாதிகளாலே நிஸ்தாரம் பண்ணுவிக்கும் படிக்கு ஈடான அனுக்ரஹ சங்கல்ப்பத்தை பண்ணி –
3- விண்ணுலகம் தருவானாய் விரைகின்றான் என்கிறபடியே இவன் இசைந்த விலம்பத்துக்கு தான் சாநுசயனாய்த் த்வரித்து –
4-இருள் தரும் மா ஞாலத்துள் இனிப் பிறவி யான் வேண்டேன் -என்றும் -மாயம் செய்யேல் என்னை -என்றும் -சொல்லுகிறபடி இவனுக்கு இசைவை உண்டாக்கி –
5-உன் திரு மார்வத்து மாலை நங்கை வாசம் செய்யும் பூம் குழலாள் திருவாணை நின்னாணை -என்று இவன் தான் த்வரித்து வளைக்கும் படி பண்ணி
6-சரணமாகும் தனதாள் அடைந்தார்க்கு எல்லாம் மரணமானால் வைகுந்தம் கொடுக்கும் பிரான் -என்கிறபடியே
இவன் கோருதலுக்கு ஈடாக பிராரப்த சரீர அவசானத்திலே பரம பத ப்ராப்தி உண்டாக்குவதாக கோரி –
7-பொன்னும் இரும்புமான விலங்குகள் போலே பந்தங்கலான பூர்வ உத்தர புண்ய பாபங்களையும் பிராரப்த கார்யமான கர்மத்தில்
இவன் இசைந்த அம்சம் ஒழிய மேலுள்ள கூற்றையும் போய பிழையும் புகுதருவான் நின்றனவும் தீயினில் தூசாகும் -என்கிறபடியே
முன்பே இவனோடு துவக்கு அறுத்து வைக்கையாலே சரீரபாதத்துக்கு நினைப்பிட்ட சமயம் வந்தவாறே ப்ரியேஷூ சர்வேஷூ ஸூ க்ருதம்
அப்ரியேஷூ ச துஷ்க்ருதம்-விஸ்ருஜ்ய த்யான யோகேன ப்ரஹ்மாப் யேதி சநாதநம் -என்றும்
நம்மன் போலே வீழ்த்தமுக்கும் நாட்டில் உள்ள பாவம் எல்லாம் சும்மெனாதே கை விட்டோடித் தூறுகள் பாய்ந்தனவே –என்றும்
ஸ்மர்த்தாக்கள் சொன்ன உபநிஷத் அர்த்தத்தின் படியே இவனுக்கு அனுகூல பிரதிகூல ராய் இருந்துள்ள இரண்டு சிறகிலும்
இவன் பக்கல் ஆநுகூல்ய ப்ராதிகூல்யங்களுக்கு பலமாக அசல் பிளந்து ஏறி ஓடுகிறது என்னும் படி பண்ணி
8-திவா ச சுக்ல பஷச்ச உத்தராயண மேவ ச முமூர்ஷதாம் பிரசாச்தானி என்று ச்ம்ருதியிலும் ஜ்யோதி சாஸ்த்ரத்தில் நிர்யாண பிரகரணத்திலும்
பலாந்தர பிரசக்தரையும் மோஷ உபாய பூர்த்தி இல்லாதாரையும் பற்றிச் சொல்லும் கால நியமம் இன்றிக்கே
நிசி நேதி சேன்ன சம்பந்தச்ய யாவத் தேஹபாவித்வாத்-ஸ்ரீ ப்ரஹ்ம ஸூ த்ரம் -4-3-8–என்றும் -அதச் சாயேன அபி தஷிணே-ஸ்ரீ ப்ரஹ்ம ஸூ த்ரம் -4-2-19–என்றும் சொல்லுகிறபடியே -மனுஷ்ய பித்ரு
தேவர்களுடைய பகல்களிலே யாதல் -ராத்ரிகளிலே யாதல் -தான் சங்கல்ப்பித்த சமயத்திலே அப்ரச்யுத பூர்வ சம்ஸ்கார மநோ ரதனாம்படி பண்ணி —
9-சிறை கிடந்த ராஜ குமாரன் திறத்தில் பிரசன்னனான ராஜா விலங்கை வெட்டி சிறைக் கூடத்தின் நின்றும் கொண்டு புறப்படுமா போலே
பிரசச்த அப்ரசச்த நியமம் அற தத் கால உபச்திதமாய் இருப்பது ஏதேனும் ஒரு சரீர விச்லேஷ நிமித்தத்தை உண்டாக்கி –
10- வாக்காதிகளான பாஹ்ய இந்த்ரியங்கள் பத்தையும் மனசிலே சேர்த்து
11-இப்படி கர்ம ஞான இந்த்ரியங்கள் எல்லாவற்றோடும் கூடின மனசை பிராண வாயுவோடே சேர்த்து
12-இப்படி பதினோர் இந்த்ரியங்கலோடும் கூடின பிராண வாயுவை ஜீவனோடு சேர்த்து
13-பிராண இந்த்ரிய சம்யுக்தனான த்ரி ஸ்தூண ஷோப தசையிலே ஸ்தூல தேகத்தின் நின்றும் கடைந்து எடுத்த பஞ்ச பூத சூஷ்மங்களோடே சேர்த்து –
14-இப்படி இந்த்ரிய பிராண பூத சூஷ்ம சம்யுக்தனான ஜீவனை நிசர்க்க சௌஹார்த்தம் உடைய ஹார்த்தனான தன் பக்கலிலே இளைப்பாற்றி
இப்படி ஸ்தூல சரீரத்தின் நின்றும் வித்வதவித்வத் சாதாரணமான உத்க்ராந்தி க்ரமத்தை நடத்தி –
15-அநந்தா ரச்மயஸ் தஸ்ய தீபவத்ய ஸ்திதோ ஹ்ருதே
ஸிதாஸிதா கந்தரு லீலா கபிலா பீதலோஹிதா

ஊர்த்தமேவ ஸ்திதஸ் தேஷாம் யோ பித்தவா ஸூ ர்ய மண்டலம்
ப்ரஹ்ம லோக அதிக்ரம்ய தேன யதி பராம் கதிம்

யதஸ் யான்யந்த்ரச்மி சதமூர்த்வமேவ வ்யவஸ்திதம்
தேன தேவ சரீராணி ச தாமானி ப்ரபத்யதே

ஏனைக ரூபாச் சாதஸ் தாந்த்ரச்மய அஸ்ய ம்ருதுப்ரபா
இஹ கர்மோபபோகாயா தை சம்சரதி ச அவச –என்கிறபடியே
கள்ளர் கொண்டு போம் வழிகள் போலே -ஆத்மாபஹாரிகள் ஸ்வர்க்க நரகங்களுக்கு போம் மார்க்காந்தரங்களுக்கு
முகங்களான நாடி விசேஷங்களில் போகாத படி வழி விலக்கி
16-அர்ச்சிராதி மார்க்கத்துக்கு முகமான சதாதிகையான ப்ரஹ்ம நாடியிலே பிரவேசிப்பித்து ஸூ ர்ய கரா வலம்பியாய்க் கொண்டு புறப்படும்படி பண்ணும்

ஆழ்வான் அந்திம தசையில் விடாயிலே நாக்கொட்டி எம்பெருமானார் திருவடிகளைப் பிடிக்க
இவர் அப்போது ஆழ்வான் செவியிலே த்வயத்தை அருளிச் செய்ய
இப்பேறு நமக்கு வருகை அரிது -நாம் என்ன செய்யக் கடவோம் -என்று அப்போது சேவித்து இருந்த முதலிகள் கலங்க
இவர்கள் அபிராயத்தை திரு உள்ளம் பற்றி -ஆழ்வான் பிரகிருதி அறியீர்களோ –
இவ் வவஸ்தையிலே இவருக்கு இது கர்பூரத்தையும் கண்ட சக்கரையும் இட்ட மாத்ரம் அன்றோ –
நாம் இது உபாயத்துக்கு பரிகரமாகச் செய்தோம் அல்லோம் –
என்று அருளிச் செய்ய முதலிகள் தெளிந்து நிர்பரர் ஆனார்கள்
ஆகையால் –
நஷ்ட ஸ்ம்ருதி ரபி பரித்யஜன் தேஹம் -என்றும்
ஸ்திதே மனஸி ஸூஸ் வஸதே-என்கிற ஸ்லோக த்வயத்திலும்
துப்புடையாரை அடைவது எல்லாம் என்கிற பாட்டிலும் சொல்லுகிறபடியே
பிரபன்னனுக்கு அந்திம ச்ம்ருதியாதிகளில் நிர்பந்தம் இல்லை –
சரீரபாத சமே து கேவலம் மதீயைவ தயயா அதிப்ரபுத்தோ மாமேவா வலோகயன் அப்ரச்யுத பூர்வ சம்ஸ்கார மனோரத -என்று ஸ்ரீ சரணா கத்யம் -21- அருளிச் செய்ததும்
இவ் வசனங்களுக்கு அவிருத்தமாக ஒரு பிரகாரத்தாலே நிர்வாஹம் -எங்கனே என்னில்
கத்யத்தில் அருளிச் செய்கிற அந்திம ஸ்ம்ருதி இவ் வந்திம ஸ்ம்ருதியையும் உபாய பலமாகக் கோரி
பிரபன்னரானவர்களுக்கு வரக் கடவது என்று சில ஆசார்யர்கள் நிர்வகிப்பார்கள் –
இப்படியாகில் ஒரு சரீரத்திலும் அந்திமமான ப்ரத்யயம் நிர்விஷயமாய் இராமையாலே இது பகவத் வியதிரிக்த விஷயத்தில் போமாகில்
யம் யம் வாபி ஸ்மரன் பாவம் -என்கிற கணக்கிலே விபரீத பலமாம் –
ஆனபின்பு கத்யத்திலே அருளிச் செய்த படியே ஸ்வதந்திர பிரபத்தி நிஷ்டனுக்கு பகவத் விஷயத்திலே அந்திம ஸ்ம்ருதி அவசியம் வரும்
நஷ்ச ஸ்ம்ருதி ரபி இத்யாதிகள் ஸ்ரீ கீதையில் அஷ்டம அத்யாயத்திலும் யம் யோகின பிராணவியோக காலே யத் நேன விநிவேசயந்தி இத்யாதிகளிலும்
ஸ்வ யத்ன சாத்யமாக விதித்த கட்டளையிலே உபாயமாக அந்திம ஸ்ம்ருதி வேண்டா என்கின்றன என்று சில ஆசார்யர்கள் அனுசந்திப்பார்கள்
கேவலம் மதீயயைவ தயா -என்றே இங்கே அருளிச் செய்தது –
அந்திம ஸ்ம்ருதி யாவது வாகாதிகள் உபசாந்தமானால் மனஸூ உப சாந்தமாவதற்கு முன்பே பிறப்பதொரு ஸ்ம்ருதி –
இது அருகில் இருந்தார்க்கு தெரியாது -த்ருச்யதே ஹி வாகிந்த்ரிய உபரதே அபி மன ப்ரவ்ருத்தி -ஸ்ரீ ப்ரஹ்ம ஸூ த்ரம் -4-2-1- -இவனுக்கு உண்டு என்று அறிகிற அளவைச் சொல்லுகிறது –
தனக்கு சில வ்யாத்யாத்யவச்தைகளிலே கண்டபடியைச் சொல்லுகிறது ஆகவுமாம் –
ஆனபின்பு பகவத் விஷயத்தில் அந்திம ஸ்ம்ருதி முக்தர் ஆகிறவர்க்கும் மோஷம் கொடுக்கிறவர்க்கும் தெரியும் அத்தனை –

இதுக்கு அநந்தரம் யோகிகளோடும் அயோகிகளோடும் வாசியற ஹார்த்தனான பரமாத்மாவின் பக்கலிலே விஸ்ரமிக்கும் அளவும் ஸூ ஷுப்தி துல்யமாய் இருக்கும் –
இவ்வவஸ்தையைப் பற்ற காஷ்ட பாஷாண சந்நிபம் -என்றும் நஷ்ட ஸ்ம்ருத ரபி -என்றும் நினைக்க மாட்டேன் -என்றும்
சொல்லுகிறது என்றால் பிரபன்ன அதிகாரிக்கு விசேஷித்து ஓர் அதிசயம் சொல்லிற்று ஆகாது
இதுக்கு மேல் மத்த ஸ்ம்ருதிர் ஞான மபோஹனம் ச என்கிற ப்ராஜ்ஞன் உணர்த்த
தத் பிரகாசி தத்வாரானாய்க் கொண்டு ப்ரஹ்ம நாடியிலே பிரவேசித்தால் பின்பு கால தத்வம் உள்ளது அனைத்தும் ஒரு பகலாய் உணர்த்தியே யாம்

நன்னிலமாமது நற்பகலாமது நன்னிமித்தம்
என்னலாமாமது யாதானுமாம் ஆங்கு அடியவர்க்கு
மின்னிலை மேனி விடும் பயணத்து விலக்கிலதோர்
நன்னிலையா நடுநாடி வழிக்கு நடை பெறவே –

தஹர குஹரே தேவஸ் திஷ்டன் நிஷ்த்வர தீர்க்கிகா
நிபதித நிஜாபத்யாதித் சாவதீர்ண பித்ருக்ரமாத்
தம நிமஹ நச்தஸ்மின் காலே ச ஏவ சதாதிகாம்
அக்ருதக புர ப்ரஸ்தா நாரத்தம் பிரவேசயிதி ப்ரபு

————————————————————————————————————————————————————-

ஸ்ரீ தேசிகன் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ பிள்ளை லோகாச்சார்யர் திருவடிகளே சரணம் .
பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம்

ஸ்ரீ மத் ரஹஸ்ய த்ரய சாரம் — -அதிகாரம் -17 -சாஸ்த்ரீய நியமன அதிகாரம் /அதிகாரம் -18-அபராத பரிஹார அதிகாரம் –ஸ்ரீ வேதாந்த தேசிகன் ஸ்வாமி–

June 28, 2015

ஸ்ரீ மான் வேங்கட நாதார்ய கவிதார்க்கிக கேசரீ
வேதாந்தாசார்ய வர்யோமே சந்நிதத்தாம் சதா ஹ்ருதி —

சீரொன்று தூப்புல் திருவேங்கடமுடையான்
பாரொன்றச் சொன்ன பழ மொழியில் ஓரொன்று
தானே அமையாதோ தாரணியில் வாழ்வார்க்கு
வானேறப் போமளவும் வாழ்வு –
—————————————————————————————–
அதிகாரம் -17 -சாஸ்த்ரீய நியமன அதிகாரம்–

முகுந்தே நிஷிப்ய ஸ்வ பரம் அநதோ முக்தவத் அசௌ
ஸ்வ தந்திர ஆஜ்ஞா சித்தம் ஸ்வயம் அவிதித ஸ்வாமி ஹ்ருதய
பரித்யாகே சத்ய ஸ்வ பர விவித அநர்த்த ஜனநாத்
அலங்க்யாம் ஆமோஷாத் அநுசரதி சாஸ்த்ரீய சரணிம்–

இச் சேஷத்வ சம்பந்தம் அடியாக பகவத் பாகவத விஷயங்களில் இவன் பண்ணும் கைங்கர்யம்
சாஸ்திர சாபேஷை ருசியாலேயோ -சாஸ்திர நிரபேஷ ருசியாலேயோ -என்னில்
இருள் தரும் மா ஞாலத்துள் இருக்கிற இவனுக்கு சாஸ்திரம் கை விளக்காக வேண்டுகையாலே யதா சாஸ்த்ரமாய் -சாஸ்திரம் விகல்பபித்த வற்றில் யதா ருசியாகக் கடவது –
அது எங்கனே என்னில்
எம்பெருமானார் திரு நாட்டுக்கு எழுந்து அருளுகிற போது ஸ்ரீ பாதத்திலே சேவித்து இருந்த முதலிகளுடைய ஆர்த்தியைக் கண்டு அருளி
இவர்களை அழைத்து அருளி -என்னுடைய வியோகத்தில் தேக த்யாகம் பண்ணினார் உண்டாகில் ஆளவந்தார் ஸ்ரீ பாதமே என்னோடு அவர்களுக்கு சம்பந்தம் இல்லை -என்று
அருளிச் செய்ய -இவர்களும் இதைக் கேட்டு மிகவும் சோகார்த்தராய்-இனி எங்களுக்கு செய்ய அடுப்பது எது என்று விண்ணப்பம் செய்ய -இவர் அருளிச் செய்து அருளின வார்த்தை –
1- ஒருவன் பிரபன்னன் ஆனால் அவனுடைய ஆத்ம யாத்ரை பகவத் அதீனை யாகையாலே அதில் அவனுக்கு அந்வயம் இல்லை –
உண்டு என்று இருந்தான் ஆகில் ஆத்ம சமர்ப்பணம் பொய்யாம் இத்தனை –
தேக யாத்ரை கர்மாதீனம் ஆகையாலே அதுக்கு கரைய வேண்டா -கரைந்தான் ஆகில் நாஸ்திகனாம் அத்தனை –
ஆகையால் உபய யாத்ரையும் கொண்டு இவனுக்கு கார்யம் இல்லை —
2-ஆனால் மநோ வாக் காயங்கள் ஆகிற முக் கரணங்களையும் கொண்டு வேண்டிற்றுச் செய்து திரிய அமையுமோ என்னில் அது இவனுக்கு ஸ்வரூபம் அன்று –
உபய அம்சத்தில் அந்வயம் இல்லா விட்டாலும் ப்ராப்யமான கைங்கர்யத்தில் இவற்றை அன்வயிப்பிக்கும் இத்தனை –
3- அதில் இவனுக்கு இங்கு இருந்த நாள் பண்ணலாம் கைங்கர்யம் அஞ்சு உண்டு -அவையாவன –
ஸ்ரீ பாஷ்யத்தை வாசித்து பிரவர்த்திப்பித்தல் –
அதுக்கு யோக்யதை இல்லையாகில் அருளிச் செயலைக் கேட்டு பிரவர்த்திப்பித்தல் –
அதுக்கு யோக்யதை இல்லை யாகில் உகந்து அருளின திவ்ய தேசங்களுக்கு அமுதுபடி சாத்துப்படி திரு விளக்கு திரு மாலைகளை உண்டாக்குதல்
அதுக்கு யோக்யதை இல்லையாகில் த்வயத்தினுடைய அர்த்த அனுசந்தானம் பண்ணுதல்
அதுக்கு யோக்யதை இல்லையாகில் என்னுடையவன் என்று அபிமாநிப்பான் ஒரு ஸ்ரீ வைஷ்ணவன் அபி மானத்திலே ஒதுங்கி வர்த்தித்தல் செய்யலாம்-
ஆகிய ஐந்து வித கைங்கர்யங்கள் செய்யலாம் என்று அருளிச் செய்தார் –
4-இப்படி வர்த்திக்கும் அதிகாரிக்கு முன்னடி பார்த்து வர்த்திக்க வேண்டுவன மூன்று விஷயம் உண்டு -அவை யாவன -அநு கூலர் என்றும் -பிரதி கூலர் என்றும் -அநு பயர் என்றும்
அநு கூலர் ஆவார் -ஸ்ரீ வைஷ்ணவர்கள்
பிரதி கூலர் ஆவார் -பகவத் த்விட்டுக்கள் –
அநு பயராவார் -இவ் விரண்டும் இல்லாத சம்சாரிகள் –
இதில் அநு கூலரைக் கண்டால் -சந்தன கு ஸூ மாதிகள் போலவும் -நிலவு தென்றல் போலவும் -அபிமத விஷயங்கள் போலவும் உகந்து வர்த்திப்பான்
பிரதி கூலரைக் கண்டால் -சர்ப்பாதிகளைக் கண்டால் போலே வெருவி வர்த்திப்பான்
அநு பயரைக் கண்டால் காஷ்ட லோஷ்டாதிகளைக் கண்டால் போலே த்ருணவத் கரித்து வர்த்திப்பான் –
இவர்கள் அநு கூலிப்பார்கள் ஆகில் இவர்களுக்கு ஞானத்தை உண்டாக்கவும்
இவர்கள் அநு கூலியார்கள் ஆகில் ஐயோ என்று இவர்கள் பக்கல் கிருபை பண்ணி இருக்கவும் அடுக்கும்
5- இப்படி செய்ய ஒட்டாது ஒழிகிறது அர்த்த காமங்களில் ப்ராவண்யம் –
அர்த்த காமங்கள் அடியாக ஸ்ரீ வைஷ்ணவர்களை அநாதரித்து இருக்குமாகில் சார்வ பௌமனாய் இருப்பான் ஒரு ராஜாவினுடைய புத்திரனை
ராஜ சந்நிதியிலே பரிபிவித்தால் ராஜா வெறுக்குமா போலே எம்பெருமான் திரு உள்ளம் சீறும் –
அர்த்த காமங்கள் அடியாக பிரதி கூலரை ஆதரிக்குமாகில் ராஜா சார்வ பௌமனாய் இருக்க ராஜ மகிஷி ஷூத்ர ஜந்துக்கள் பக்கல் மடிப்பிச்சை புக்கால்
ராஜாவுக்கு அவத்யமாய் அத்தாலே அவளை அவன் வெறுக்குமா போலே எம்பெருமான் திரு உள்ளம் வெறுத்து இருக்கும் –
அர்த்த காமங்கள் அடியாக அநு கூலரை ஆதரிக்குமாகில் ரத்னத்துக்கும் பாஷாணத்துக்கும் வாசி அறியாதாப் போலே
இவனுக்குப் பிறந்த ஞானம் கார்யகரம் ஆயிற்று இல்லை என்று அவன் அளவிலே எம்பெருமான் அநாதரித்து இருக்கும் –

இப்படி ஸ்ரீ பாஷ்யகாரர் அருளிச் செய்த உத்தர க்ருத்யத்திலே
குலடா ஷண்ட பதிதா வைரிப்ய காகிணீமபி
உத்யதாமபி க்ருஹீண்யா ந்நாபத்யபி கதாசன -என்றும்
பர ரந்த்ரேஷூ ஜாத்யந்தா பரதாரேஷ்வ பும்சகா
பரிவாதேஷூ யே மூகா தே அதீவ திதா மம–என்றும்
சொல்லுகிறபடியே தர்ம விருத்த அர்த்த காமங்கள் தூரதோ நிரச்தங்களான படியாலே
தர்ம அவிருத்தங்களான அர்த்த காமங்கள் உபாதியாகவும் அநு கூல பிரதிகூல உதாசீன விஷயங்களில் தான் நின்ற நிலை குலையலாகாது என்றும் திரு உள்ளம் –
அதில் அநு கூலரை அநாதரிக்கலாகாது என்னும் இடம் ஸ்ரீ சாண்டில்ய சுருதியிலே –
அநாத்யத ஸூதம் கேஹீ புருஷம் நாபி நந்ததி ததா அநார்சித சத் பக்தம் பகவான் நாபி நந்ததி -என்று சொல்லப் பட்டது –
பிரதி கூல சம்சர்க்கம் ஆகாது என்னும் இடம் மகா பாரதத்திலே
யே த்விஷந்தி மஹாத்மானம் ந ஸ்மரந்தி ச கேசவம் ந தேஷாம் புண்ய தீர்த்தேஷூ கதி சம்சர்க்ககிணாம் அபி -என்று சொல்லப்பட்டது –
அப்படியே -மூடை பாபரதை க்ரூரைர் பகவச் சாஸ்திர தூஷகை சம்பந்தம் நாசரேத் பக்திர் நச்யத்தே தைஸ்து சங்கமே என்று
பிரதி கூல சம்சர்க்கம் பகவத் பிரேமத்தை அழிக்கும் என்று சொல்லப்பட்டது –
உதாசீனரை த்ருணவத் கரித்து இருக்க வேணும் என்னும் இடம்
அத்ய ப்ரப்ருதி ஹி லோகா யூயம் வயம் வயம் அர்த்த காமபரா யூயம் நாராயண பரா வயம் நாஸ்தி சங்கதிரச்மாகம் யுஷ்மாகம் ச பரஸ்பரம்
வயம் து கிங்கரா விஷ்ணோர் யூய மிந்த்ரய கிங்கரா -இத்யாதிகளிலே பிரசித்தம் –
இப்படி முன்னடி பார்த்து வர்த்திக்க வேண்டும் என்று அருளிச் செய்த அர்த்தம் சாஸ்த்ரைக வேத்யம் ஆகையாலே
சாஸ்த்ரீயங்களுக்கு உப லஷணமாக சாரோத்தாரம் பண்ணி இவர் அருளிச் செய்த கைங்கர்யங்களும் தான் வேண்டின படி செய்ய ஒண்ணாமை யாலே சாஸ்த்ரோக்தமான நியமத்தோடு செய்தால் கைங்கர்யமாம் என்று ஸூ சிதம்-
வேண்டிற்றுச் செய்து திரிய அமையுமோ என்னில் அது இவனுக்கு ஸ்வரூபம் அன்று -என்று அருளிச் செய்த படியாலே
அசாஸ்த்ரமாஸூரம் க்ருத்ச்னம் -ஸ்ரீ கீதார்த்த சங்க்ரஹம் -21-என்று ஸ்ரீ ஆளவந்தார் அருளிச் செய்த படியே சாஸ்திர விருத்தங்கள் தைவப் பிரக்ருதியான இவன் ஸ்வரூபத்துக்கு பொருந்தாமையாலும்
சுருதி ச்ம்ருதிர் மமை வாஜ்ஞா யஸ்தா முல்லன்க்யம் வர்த்ததே
ஆஜ்ஞாச் சேதீ மம த்ரோஹீ மத்பக்தோ அபி ந வைஷ்ணவ -என்று அடிமை கொள்ளுகிறவன் அருளிச் செய்த படியாலும்
இவன் சரீரத்தோடு இருந்த காலம் சாஸ்திர வச்யனாய் அடிமை செய்ய வேண்டும் என்று திரு உள்ளம் –
நிஜ கர்மாதி பக்த்யந்தம் குர்யாத் ப்ரீத்யைவ காரித
உபாயதாம் பரித்யஜ்ய ந்யச்யே தேவ து தாம்பீ -ஸ்ரீ கீதார்த்த சங்க்ரஹம் -31–அருளிச் செய்த படி
ப்ரீத்யைவ -என்கிற அவதாரணத்தாலே சாதனத்வ புத்தியை வ்யவச்சேதித்தார் என்னும் இடம்–உபாயதாம் பரித்யஜ்ய -என்று விவரிக்கையாலே வ்யக்தம்
சாஸ்த்ரீய கைங்கர்யத்தில் ப்ரீதியினுடைய ப்ரேரகத்வ அதிசயம் விவஷிதம் ஆனாலும் நிஜகர்மாதி பக்த்யந்தம் என்கிற இவற்றின் ஸ்வரூபத்துக்கு
சாஸ்திரமே பிரமாணம் என்னும் இடம் நிஜ கர்ம சப்தத்தாலே தர்சிதமாயிற்று -இது சாஸ்த்ரீய நியமம் –

அவிப்லவாய தர்மாணாம் பால நாய குலச்ய ச
சங்க்ரஹாய ச லோகஸ்ய மர்யாதா ஸ்தாப நாய ச
ப்ரியாய மம விஷ்ணோச்ச தேவ தேவஸ்ய சாரங்கிண
மநீஷீ தைவிகாசாரம் மநஸா அபி ந லங்கயேத்–என்று -ஸ்ரீ லஷ்மீ தந்த்ரம் -17-93/94-பிரபத்யாயத்திலே பிரசித்தம்
இது தவிர்ந்த போது வரும் அநிஷ்டமும்
யதா ஹி வல்லபோ ராஜ்ஞோ நதீம் ராஜ்ஞா ப்ரவர்த்திதாம்
லோகோப யோகி நீம் ரம்யாம் பஹூ சஸ்ய விவர்த்தநீம்
லங்கயன் சூலமாரோ ஹேதநபேஷ அபி தாம் ப்ரதி
ஏவம் விலங்கயன் மர்யாதாம் வேத நிர்மிதாம்
ப்ரிய அபி ந ப்ரிய அசௌ மே மதாஜ்ஞா வ்யதிவர்த்த நாத் –ஸ்ரீ லஷ்மீ தந்த்ரம் -17-95/96/97–என்று அனந்தரம் சொல்லப்பட்டது
இந்த பகவதப்ரீதிக்கு ஷமை கொண்டிலன் ஆகில் முக்தன் ஆவதற்கு முன்னே அதிகார அனுரூபமாக ஏதேனும் ஒரு அநிஷ்டத்தை விளைவிக்கும் –
அது நிற்க சத்த்வ பிரக்ருதியான இவனுக்கு பகவத் அப்ரீதிக்கு மேற்பட்ட நரகம் இல்லை
அந்த பகவத் அப்ரீதி சமிப்பதும் பின்பு ஷமை கொள்ளில் –
ஸூ ஹ்ருதம் சர்வ பூதா நாம் என்னும் படி நிசர்க்க ஸூ ஹ்ருத்தான ஈஸ்வரனுடைய அப்ரீதி சமிக்கும் அளவும் இவனுக்கு அருந்து தமாயிருக்கும்
இங்கன் இராதவனுக்கு ஸ்வாமி விஷயத்தில் பிராவண்யமும் கைங்கர்ய ரூபமான மோஷத்தில் ருசியும் சங்கிக்க அடுக்கும் –
இவ்வாஜ்ஞாதி லங்கனம் ப்ரஹர்ஷ யிஷ் யாமி-என்று உத்தேச்யையான பகவத் ப்ரீதிக்கு விரோதியான படியாலே
இக் சாஸ்த்ரீய நியமம் ரகஸ்ய த்ரயத்தில்
விரோதி நிவ்ருத்தியை அனுசந்திக்கும் இடங்களிலே அனுசந்திக்கப் பிராப்தம் –
இந்த நியமன அனூவர்த்தனம் பூர்ண உபாயர் அல்லாத அதிகாரிகளுக்கு உபாய பூர்த்தி விரோதியை சமிப்பித்துக் கொண்டு பகவத் பிரசாதமாய் இருக்கும்
பூர்ண உபாயருக்கு அதி லங்கன ஹேதுக அப்ரீதி பிறவாத படி பண்ணிக் கொண்டு பகவத் ப்ரீணமாய் இருக்கும் –

ஆஜ்ஞா அநுஜ்ஞா விபாகேன த்விதா சாஸ்த்ரீய புத்தி
நிக்ரஹ அநுதயாய ஆத்யா பரா தத்தத் பல ஆப்தயே-என்றும்
அநுஜ்ஞாய ப்ரவ்ருத்தே அபி க்ரம கோப ஆதி சம்பவே
ஆஜ்ஞா அதிக்ரம தோஷ ஸ்யாத் நியம அதி துரத்யய-என்றும்
பிரத்யவாய பரீஹார பலாந்தர சமன்விதே
தத்ர சம்வலிதம் ப்ராஹூ அதிகாரம் விசஷணா -என்றும்
நித்ய காம்ய ஸ்வரூப ஐக்யே விநியோகே ப்ருதக்த்வ
பலார்த்தம் க்ரியமாணே அபி நித்யம் பவதி தந்தரத -என்றும்
அநுஜ்ஞா மாத்ர சித்தேஷூ கைங்கர்யேஷூ விசஷணை
அக்ருதௌ தத் பல அலாப ந து தோஷ இதி ஈரிதம் -என்றும் சொல்லக் கடவது இ றே

நின்றநம் அன்புடை வானோர் நிலையில் நிலமளந்தான்
நன்றிது தீயதுஇது என்று நடத்திய நான்மறையால்
இன்று நமக்கு இரவாதலில் இம்மதியின் நிலவே
அன்றி அடிக்கடி ஆரிருள் தீர்க்க அடி யுளதே –

சுருதி ஸ்ம்ருதி ஆஸாரை ஸ்வ மதி பதிபி சுத்த மனசாம்
ஸூ சங்கல்பை தர்ம்யை குல சரண தேசாதி சமயை
நியோகை யோக்யாநாம் நியமயிது ஆதே அபிமதம்
நிமித்த ச்வப்னாத்யை நிபுணம் அந்திச்சதி புத —

——————————————————————————————————————————————–

அதிகாரம் -18-அபராத பரிஹார அதிகாரம் –

ஸ்வச்ச ஸ்வாது சதா அவதாத ஸூ பகாம் தைவாதயம் தேஹப்ருத்
மாலின்ய ப்ரசமாய மாதவ தயா மந்தாகிநீம் விந்ததி
யத்யப்யேவமசாவசார விஷய ஸ்ரோத ப்ர ஸூதை புன
பங்கை ரேவ கலங்கயன் ப்ராஜ்ஞைர்ந சம்லிஷ்யதே-

இப்படி பகவத் சேஷதைக ஸ்வ பாவன் ஆகையாலே -சாஸ்திர நியத -தத் கைங்கர்யைக ரசனான இவ்வதிகாரிக்கு பின்பு அநாபத்தில் புத்தி பூர்வகமான அபராதம் வருகை
பற்றின கைங்கர்யைக நிஷ்டைக்கு விருத்தம் ஆகையாலே ப்ராயேண சம்பாவிதம் அன்று –
பிராரப்த கர்ம விசேஷ வசத்தாலே தேச கால அவஸ்தா வைகுண்ய ஹேதுகமாகவும் ப்ராமாதிகமாகவும் ஸூ ஷூப்த்யாதி அவச்தைகளிலும்
வரும் அபராத லேசங்கள் உ;ள்ளவை அச்லேஷ விஷயமாய்க் கழிந்து போம் –
புத்தி பூர்வக பாபாரம்பக பாபங்களுக்கு அஞ்சி அவையும் கழிய வேணும் என்று பிரபத்தி பண்ணாதே -பாம்போடு ஒரே கூரையிலே பயின்றால் போலே –
பிரக்ருதியோடே கூட இருக்கிற இவனுக்கு ஆத்மகுண பூர்த்தி இல்லாமையாலே மந்ததைர்யரான ரிஷிகளுக்குப் போலே புத்தி பூர்வகமாகவும்
சில ஸ்வ நிஷ்டா விபரீதங்கள் வந்தாலும் -நிசர்க்க ஸூ ஹ்ருதான ஸ்ரீ யபதி ரஷண உன்முகனாய் நிற்கையாலே
இவ்விபநீத அனுஷ்டானங்கள் மின்னொளி மாத்ரமாய் நிலை நிற்குமவை அன்றிக்கே
அக்காலத்தில் பிறந்த ஸ்வ நிஷ்டாவைப்ரீத்யம் ஆகிற இழவை கடுக அனுசந்தித்து யதோசிதமாக லஜ்ஜா அனுதாபங்கள் பிறந்து
அபாய சம்ப்லவே சத்ய பிராயச்சித்தம் சமாசரேத்
பிராயச் சித்திரியம் சாத்ர யுத் புன சரணம் வ்ரஜேத்
உபாயா நாமுபாயத்வ ச்வீகாரேப்யததேவ ஹி -என்றும்
அஜ்ஞாநாத தவா ஜ்ஞாநாத் அபராதேஷூ சத்ஸ்வபி
பிராயச் சித்தம் ஷமச்வேதி ப்ரார்த்த நைகைவ கேவலம் -என்றும்
விதித ச ஹி தர்மஜ்ஞ சரணாகத வத்சல
தேன மைத்ரீ பவது தே யதி ஜீவிதுமிச்சஸி
பிரசாத யஸ்வ த்வம் சைனம் சரணாகத வத்சலம்
மாம் சாஸ்மை பிரயதோ பூத்வா நிர்யாத யிது மர்ஹசி -என்றும்
சொல்லுகிறபடி யதாதிகாரம் ப்ராயச்சித்தா வலம்பனம் உண்டாம் –

பிராரப்த கர்ம விசேஷ வசத்தாலே கடின ப்ரக்ருதியாய் ஷமை கொள்ளுகையும் கை தப்பின போது
ஸ்வ புருஷம் அபிவீஷ்ய பாச ஹஸ்தாம் வததி யம கில தஸ்ய கர்ண மூலே
பரிஹர மது ஸூ தன பிரபன்னான் பிரபு ரஹம் அந்ய ந்ருணாம் ந வைஷ்ணவா நாம் –என்றும்
கமல நயன வா ஸூ தேவ விஷ்ணோ தரணி தராச்யுத சங்க சக்ர பாணே
பவ சரணமிதீரயந்தி யே வை த்யஜ பட தூர தரேண தான பாபான்-என்றும்
தேவ சார்ங்க தரம் விஷ்ணும் பிரபன்னா பராயணம்
ந தேஷாம் யமஸா லோக்யம் நச தே நரகௌ கச –என்றும்
வைஷ்ணவ வாமனாதி புராணங்களில் பாசுரங்களுக்கு மூலமான ஸ்ருதிகளில் சொல்லுகிறபடியே யம விஷய கமனம் இன்றிக்கே
வேலிட்டுப் பாய வேண்டுமது முள்ளிட்டுப் பாய்ந்து கழியும்-என்கிற கணக்கிலே காணான் கஞ்சன் என்று முதலாக ஓதுகிற இங்குத்தை உபக்லேச முகத்தாலே
சிகை யறுக்கும் விரகுகளை முன்னிட்டு சர்வேஸ்வரன்
ஷமா
பிரேமா
தயா
வாத்சல்யங்களாலே-தணிந்த பிரதாபத்தை யுடையனாய் -மிகவும் தண்டிக்க வேண்டும் அபராதத்துக்கு சேவ்யனான சார்வ பௌமன்
அடையாளககாரர்-அந்தபுர பரிஜனம்-கூனர் குறளர்-குமாரர்கள் விஷயத்தில் அபராதங்களுக்கு ஈடாகவும்
அந்தரங்கத்வாதி தாரத்ம்யத்துக்கு ஈடாகவும்
சம்பந்த ஆன்ரு சம்ச்யாதிகளாலே ப்ரீதி நடக்கச் செய்தே அவர்கள் தப்பிதனதுக்கு ஷமை கொள்ளுகைக்காகவும்
மேலைக்கும் சிஷை யாகைக்காகவும்
முகம் கொடாதே இருத்தல்
சம்மட்டி இட்டு அடித்தல்
தள்ளுவித்தல்
வாசலிலே தகைவித்தல்
சிறிது நாள் சேவையை விலக்கி விடுதல்
செய்யுமா போலே காக ந்யாயத்தாலே ஒரு கண் அழிவாலே இவ்வாஸ்ரிதரை ரஷித்து விடும் –
இப்படி ம்ருது பிரக்ருதிகளை ஷமை கொள்ளப் பண்ணுவித்தல்
கடின பிரக்ருதிகளுக்கு சிஷா ரூபமான தண்ட விசேஷம் பண்ணுதல் செய்கிற இடமும்
பூர்வ பிரபத்தி பலமான ஷமையின் பிரகார பேதம் என்று சிஷகனான சேஷி பக்கலிலே க்ருதஜ்ஞதை நடக்கைக்காக
புத்தி பூர்வக உத்தராகத்தையும் ஷமிக்கும் என்று சிலர் சொன்னார்கள் –
பிராரப்த கர்மத்தில் பாபாம்சம் போலே புத்தி பூர்வக உத்தராகம் ப்ராயாச் சித்தம் பண்ணாத போது சபலமானாலும்
பண்ணின பிரபத்தி மோஷம் கொடாது ஒழியுமோ என்று சங்கிக்க ஒண்ணாது
பெருங்காயம் வைத்த மரங்களுக்கு ஸ்தலாதி விசேஷங்களால் வாட்டத்துக்கு கால தாரதம்யம் உள்ள மாத்ரம்
இங்கும் இவர்கள் சம்சாரத்தினுடைய நிச்சேஷ நிவ்ருத்தி பிறக்கைக்காக விலம்பாவிலம்ப வைஷம்யமே உள்ளது
இத்தேக அநந்தரம் மோஷம் பெற வேணும் என்று அபேஷித்தாலும் அநியதாயுஸ் ஸூ க்களாய் விலம்ப ஷமராய் இருப்பாருக்கு ஆயுர் வ்ருத்தியாலே விலம்பம் வரும் –
நியதாயுஸ் ஸூ க்களுக்கு உள்ள ஆயுஸ் ஸூ குள்ளே பலித்து விடும் –
பவேயம் சரணம் ஹி வ -என்ற பின்பும் உண்டான ராஷசிகளுடைய புத்தி பூர்வ அபசாரங்கள்
மர்ஷயாமீஹ துர்பலா பாபா நாம் வா சாபா நாம் வா வதார் ஹாணாம் ப்லவங்கம் -என்கிறபடியே
பிராட்டிக்கு ஷமா விஷயம் ஆயிற்று இல்லையோ என்னில்
அவ்விடத்திலும் அவர்களுக்கு திருவடி நலியப் புகுகிறார் என்கிற பயம் விளைந்து நலிவுக்கு விலக்கு உண்டான படியாலே
வாளாலே ஓங்கி விடுமா போலே தண்ட லேசமும் ஷமையும் –சித்தம் –
ஆகையால் பிரபன்னனுக்கு புத்தி பூர்வக உத்தராகம் லேபியாது என்று விசேஷித்து சொல்லுவது ஒரு பிரமாணம் இன்றிக்கே இருக்க
இவனுக்கு பின்பு புத்தி பூர்வக உத்தராகம் பிறந்தாலும் ஷமை கொள்ள வேண்டாம் என்றும்
ஷமை கொள்ளா விடிலும் சிஷா ரூப தண்ட விசேஷம் இல்லை என்றும்
விலம்ப ஷமருக்கும் பரம பலத்துக்கு விலம்பம் வாராது என்றும்
பிராரப்த ஸூ க்ருத விசேஷாதிகளாலே வரும் இங்குத்தை கைங்கர்யத்துக்கு விச்சேத சங்கோ சங்கள் வாராது என்றும்
சொல்லுகிற பஷங்கள் சரண்யனுடைய குணங்களையும் சரணா கதியினுடைய பிரபாவத்தையும் சொல்லுகைக்காக அத்தனை –

இப்படி அல்லாத போது பிரபன்னரான பூர்வர்களுடைய அனுஷ்டான பரம்பரைக்கும் -பிரபன்னரைப் பற்றவே பிராயச் சித்தம் விதிக்கிற சாஸ்த்ரத்துக்கும்-
மோஷம் பெறுகைக்கு காலம் குறித்து பிரபத்தி பண்ணாதே அனுவ்ருத்த புத்தி பூர்வக அபராதருமாய் -விலம்பாஷாமருமாய் இருப்பார்க்கு விலம்பம் சொல்லுகிற பிரமாணங்களுக்கும் சேராது –
சர்வ பாபேப்யோ மோஷயிஷ்யாமி-என்று சாமான்யேன சொல்லச் செய்தேயும் -பிராயச் சித்திரியம் சா அத்ர யத் புன சரணம் வ்ரஜேத் -என்று விசேஷிக்கையாலே
புத்தி பூர்வக உத்தராகத்துக்கு ப்ரபத்ய அநந்தரம் பிராயச் சித்தமாக ப்ராப்யம் ஆயிற்று –
புன சரணாகதியை விதிக்கிற வசனத்தை அடியிலே புத்தி பூர்வக உத்தராகத்துக்கும் பரிகாரமாக பிரபத்தி பன்னாதார் விஷயத்திலே நியமித்தாலோ என்ன ஒண்ணாது –
புத்தி பூர்வக உத்தராகத்தையும் பற்ற பிரபத்தி பண்ணலாம் என்று விசேஷித்து கண்டோக்தி பண்ணுவதொரு வசனம் உண்டாகில் இ றே இப்படி நியமிக்கலாவது –
இப்பிரபத்தி பூர்வ உத்தராகத்துக்கும் பரிஹாரம் என்று அறிந்தால் இச்செட்டை விடுவாரையும் கிடையாமையாலே புன பிரபத்தி வசனம் நீர் விஷயமாம் –
சாமான்ய வசனத்து அளவைப் பற்றி விசேஷ வசனத்தை பாதிக்க ஒண்ணாது –
இப்படி விசேஷ வசனத்தைப் பாதிக்கில் உபாச நிஷ்டனுக்கும் பூர்வ உத்தராகத்துக்கும் தோஷம் இல்லையாம் –
பூர்வ உத்தராகத்திலும் பரமைகாந்திகளான இவர்கள் இருவருக்கும் யம வச்யாதிகள் இல்லை என்னும் இடம்
யஸ்மின் கஸ்மின் குலே ஜாதா யத்ர குத்ர நிவாசின –வா ஸூ தேவ ரதா நித்யம் யமலோகம் ந யாந்தி தே –இத்யாதி வசன பலத்தாலே சித்தம் –
ஒரு பாபம் தானே ஜாதி குணாதி அதிகாரி பேதத்தாலே குரு லகு பல பேதவத்தாய் இருக்கும் என்னும் இடம் சர்வ சம்ப்ரதிபன்னம் –
இவ்வர்த்தம் ராஜ புத்ர அபராதிகளில் போலே லோக மரியாதையாலும் உபபன்னம் –
ந ப்ராக்வத் புத்திம் பூர்வாதே ந சாத்யந்தம நுக்ரஹ –லகுர் தண்ட பிரபன்னச்ய ராஜ புத்ர அபராதவத் —
ஆகையாலே அதிகார அனுரூபமாக லகுபலமும் வாராமைக்காக புன பிரபதனம் விதிக்கப் படுகிறது –
சிஷ்டதயா வ்யபதேச்யரான சமர்த்தருக்கு லோக சங்க்ரஹத்துக்காகவும் பிரசித்த நிமித்தங்களில் யதா சக்தி பிரசித்த பிராயச் சித்தம் உசிதம் –
அது தவிருகையும் முன் சொன்ன ஆஜ்ஞாதி லங்கனமாம்
சைரந்திக்கு சேவை தப்பின போது ததாத்விகமான பரிமளாதிகளையும் இழந்து பய அனுபவம் உண்டாமா போலே ஆஜ்ஞாதி லங்கநம் இரண்டு படி அநர்த்தம்-
ஸ்வ இச்சா மாத்ரத்தாலே புத்தி பூர்வக உத்தராகத்தையும் அடியிலே பிரபதனம் பண்ணினாலோ என்னில்
இது உபாசனத்தையும் புத்தி பூர்வக உத்தராகத்துக்கும் பரிஹாரமாகப் பண்ணினாலோ -அங்கப் பிரபத்தியும் அதுக்குச் சேர பண்ணினாலோ என்கிற பிரதிபந்தியாலே நிரச்தம்-
இருவருக்கும் இப்படி யாயிடுக என்கை பாஷ்யாதி விருத்தம் ஆகையாலே அபசித்தாந்தம் –
உஷச்தி பிரவ்ருத்திகளான பிரம்மா நிஷ்டர்களுடைய அனுஷ்டானத்துக்கும் விருத்தம் –
ஆகையாலே விசேஷ வசனம் இல்லாமையாலே க்ருதே பாபே அனுதாபோ வை -இத்யாதிகள் கணக்கிலே
நிமித்தம் உதித்தால் அல்லது நைமித்திகம் பிராப்தம் அன்று என்கிற ஞாயம் புத்தி பூர்வக உத்தராகத்தில் பதிதம் ஆகாது –
ஆனபின்பு ஆகாமி புத்தி பூர்வ பாவத்துக்கு அஞ்சினான் ஆகில் அதுக்கு காரணமான பிராரப்த பாபத்துக்கு பிரபதன ரூப பிராயச் சித்தம் பண்ணப் ப்ராப்தம் —
ராத்ய பக்திஸ்து சா ஹந்த்ரீ ப்ராரப்தஸ் யாபி பூய ஸீ-என்றார்கள் இ றே
ஜன்மாந்தர க்ருதே பாபம் வியாதி ரூபேண பாததே–தத் சாந்தி ஔஷதை தாநை ஜப ஹோமர்ச நாதிபி -இத்யாதிகளில்
தான ஜபாதிகளிலும் அகப்படாத பிராரப்த பாப நாசம் சொல்லப் பட்டதுஇ றே –
ஆகையால் பாபா ரம்பக பாபத்துக்கு அஞ்சி பிரபத்தி பண்ணினான் ஆகில் அப்போது புத்தி பூர்வக பாபமும் உதியாது-

தாஸ சஹா வாஹனம் ஆசனம் த்வஜ -இத்யாதிகளில் படியே அத்யந்த பகவத் அந்தரங்கர்க்கும் சாத்விக அபராத லேசமும் பிரத்யவாயகரம் என்னும் இடம்
சாண்டிலீ விருத்தாந்தகளிலே பிரசித்தம் -சர்வேஸ்வரனைப் போலே ஸூ ரிகளும் அவதரித்தால் கர்ம வச்யத்ய அபி நயம் பண்ணி லோக ஹித பிரவர்த்தன அர்த்தமாக அபசார பரிஹாராதிகளை நடத்திப் போருவார்கள் –
ஆகையால் பகவத் ப்ரீதி இழவாமைக்கும்-அதுக்காக புன பிரபத்தி யாதல் -லகு தண்டமாதல் -பிரசங்கியாமைக்கும் மேல் வரும் அபராதங்கள் வேர் அறுக்கும் விரகு பார்க்க வேணும் –
அபராதங்கள் எல்லாவற்றுக்கும் அடி அவிவேகம் -அதில் பிரதானமான அவிவேகம் அசித் ஸ்வ பாவமான ஜடத்வ விகாராதிகளை சுமைக்கையும்
ஈஸ்வர ஸ்வ பாவமான ஸ்வ நிஷ்டத்வ ஸ்வ தந்த்ர்ய அனந்யார்த்த வாதிகளைச் சுமைக்கையும் –
இவ் அவிவேகத்தை அறுக்கைக்கு தெளிவாளாய் இருப்பது ஏற்றச் சுருக்கமறத் தன்னளவில் உண்டான தெளிவு –
அவிவேக ப்ரபுத்வாதேர் நிதா நஸ்ய நிவர்த்த நாத்
அர்த்த காமாபசாராணாமயத் நோன்மூல நம் பவேத் –
இவை எல்லா வற்றுக்கும் அடி பலப்ரதான உன்முகமாய் இருப்பதொரு பூர்வாகம் ஆகையாலே
அதினுடைய நிவ்ருத்திக்குமாக அடியிலே பிரபத்தி பண்ணுதல் -இதுக்கு என்று பின்பு ஒரு பிரபத்தி பண்ணுதல் செய்தார்க்கு இவை எல்லாம் பரிஹ்ருதங்களாம்-

இப்படி இவனுக்கு பரிஹரணீயங்கள் ஆனவற்றில் ராஜதார அபராதம் போலே பாகவத அபசாரம் பிரதானம் என்னும் இடத்தை
ஏவம் முக்தி பலா நியம தத்வஸ்தா வத்ருதே தத்வஸ்தா வத்ருதே -ஸ்ரீ ப்ரஹ்ம ஸூ த்ரம் -3-4-51-என்றதிலே ஸ்ரீ பாஷ்யகாரர் அருளிச் செய்தார் –
ஆனபின்பு ஜாதி குண வ்ருத்தாதிகளாலே உத்க்ருஷ்டரான பராசர வியாச சுக சௌநக நாதமுனி ப்ரப்ருதிகளுக்கும் தனக்கும்
பாகவதத் வாதிகளும் பரம புருஷார்த்த லாபமும் துல்யமாய் இருந்தாலும் -பகவத் பரிக்ரஹமான-கோ கோப ஜாதிகளுடையவும் -துளசி சம்பகாதிகளுடையவும்
கோமய ம்ருகமதாதிகளுடையவும் வைஷம்யம் போலே
பகவத் சங்கல்ப விசேஷ பிரயுக்தமான தத்ததுபாதி ஸ்வ பாவத்தாலே சித்தங்களான உத்கர்ஷ அபகர்ஷங்களை
அஸூ யா ப்ராதுர்பாவ பிரகரணத்தில் ஆப் நாதமான படியே திரஸ்கரிக்க நினையாது ஒழியவும்
ஜாத்யாத் உபாதிகளாலே பாகவதர் திறத்தில் அநுஜ்ஞா பரிஹாரௌ தேக சம்பந்தாஜ் ஜ்யோதிராதிவத் -ப்ரஹ்ம ஸூ த்ரம் -2-3-47–என்கிற நியாயத்தாலே
பிரவ்ருத்தி நிவ்ருத்தி விசேஷங்களுக்கு யதா சாஸ்திரம் நியமம் உண்டானாலும் –
சாதுரேவ ச மந்தவ்ய -என்றும் -ஸ்ம்ருத சம்பாஷிதோ வா அபி -என்றும் –
ய சூத்ரம் பகவத் பக்தம் நிஷாதம் ச்வபசம் ததா வீஷதே ஜாதி சாமான்யாத் ச யாதி நரகம் நர -என்றும்
தஸ்மாத் விஷ்ணு பிரசாதாய வைஷ்ணவான் பரிதோஷயேத் பிரசாத ஸூ முகோ விஷ்ணு தே நைவ ச்யாந்த சம்சய -என்றும்
பயிலும் சுடரொளி -நெடுமாற்கு அடிமைகளிலும் -விசேஷித்த படி பிரதிபத்தியில் குறை அற்று இருக்கவும்
இப்பிரதிபத்தி மாத்ரத்தாலும் தச்யேதமித தீ ஹேது ரப்யபகாரீ -என்கிறபடியே பரிபூர்ண விஷயத்தில் சேஷத்வ உசித கிஞ்சித் காரமான கைங்கர்யம் சித்தம் என்று இருக்கவும்
இந்நிலைகளிலே ஓன்று கோணின போது -சர்வம் ஜிஹ்யம் ம்ருத்யுபத மார்ஜவம் -ப்ரஹ்மண பதம் என்கிறபடியே
ம்ருத்யுவின் கடைவாயிலிலே அகப்பட்டால் போலே நடுங்கி
க்ருதாபராச்ய ஹி தே நாந்யத் பச்யாம் சமம் அந்தரேணாஞ்ஜலீம் பத்த்வா லஷ்மணச்ய பிரசாதநாத் -என்றும்
யதி கிஞ்சித்த தீக்ராந்தம் விச்வாசாத் ப்ரணயேனவா ப்ரேஷ்யச்ய ஷமிதவ்யம் மே ந கச்சித் அபராத்யதி -என்றும்
யாச்ச சோகாபி பூதச்ய ஸ்ருத்வாத் ராமஸ்ய பாஷிதம் மயா த்வம் புருஷாண் யுக்தஸ் தச்ச த்வம் ஷந்து மர்ஹசி -என்றும்
மகா ராஜருடையவும் இளைய பெருமாளுடையவும் அந்யோந்ய பிரசாதன பிரகாரம் சொல்லுகிற ஸ்லோகங்களை பராமர்சித்து
அப்படியே ஈர்த்தவாய் தெரியாமல் வஜ்ரா லேப கடிதம் ஆனால் போலே பொருந்திப் போரவும் ப்ராப்தம் –
ஜ்ஞானா வானவன் ப்ராதி கூல்யத்தில் புத்தி பூர்வகமாக பிரவ்ருத்தன் ஆனாலும் புன பிரபத்தியாலே சர்வேஸ்வரன் ஷமிக்கும் என்னும் இடம்
ஸ்ரீ பத்ரிகாஸ்ரமத்திலே க்ரோதாந்தனாய் தர்மாத்மஜனான பகவானோடு எதிர் அம்பு கோத்த ருத்ரனை ப்ரஹ்மா தெளிவித்து விலக்க-அவனும்
பிரசாதயாமாச பவோ தேவம் நாராயணம் ப்ரபும்
சரணம் ச ஜகா மாத்யம் வரேண்ய வரதம் ஹரிம் -என்கிறபடியே பிரசாதமான சரணாகதியைப் பண்ண
ததோ அத வரதோ தேவோ ஜிதக்ரோதோ ஜிதேந்த்ரிய
ப்ரீதி மா நபவத் தத்ர ருத்ரேண சஹ சங்கத -என்கிறபடியே சர்வேஸ்வரன் பிரசன்னனாய் ருத்ரனை அங்கீ கரித்தான் என்கையாலே சித்தம் –

தான் குற்றவாளன் ஆகவுமாம்-தான் இப்போது குற்றம் செய்யாதே இருக்க -ஜன்மாந்தர துஷ்க்ருதத்தாலே ஆகவுமாம்
சில பாகவதர் தன்னை வெறுக்கில் ஏதேனும் ஒரு விரகாலே அவர்களை ஷமை கொள்ளுகிற முகத்தாலே ஈஸ்வரனை ஷமை கொள்ள வேணும் என்னும் இடம்
ருஷாஷராணி ஸ்ருண்வந் வை ததா பாகவதேரிதான்
ப்ரணாம பூர்வகம் ஷாந்த்யா யோ வதேத் வைஷ்ணவோ ஹி ச -என்று ஸ்ரீ வைஷ்ணவ லஷணம் சொல்லுகிற பிரமாணத்திலே பிரசித்தம்
இங்கனம் செய்யாத போது
யே ப்ரஹ்மாணச்தே அஹமசம்சயம் ந்ருப -தேஷ்வர்ச்சி தேஷ்வர்ச்சிதோ அஹம் யதாவத்
தேஷ்வேவ துஷ்டேஷ்வஹமேவ துஷ்டோ வைரம் ச தைர்யச்ய மமாபி வைரம் -என்றும்
க்நந்தம் சபந்தம் புருஷம் வதந்தம் யோ ப்ரஹ்மணம் ண் ப்ரண மேத்யதா அஹம்
ச பாபக்ருத் ப்ரஹ்ம தவாக்நிதக்தோ வக்யச்ச தண்டயச்ச ந சாஸ்மதீய -என்றும் சொல்லுகிறபடியே பகவத் அபிமான பாஹ்யனுமாய் வைஷ்ணவ ப்ரக்ருதியாய் இருக்கிற தனக்கு ஸ்வரூபம் என்னலாம் படி அந்தரங்கமான பாகவத சேஷத்வத்தையும்
ஸ்வ பாவமாய் நிற்கிற சம தம தாதிகளையும் இழந்தானாம்-இவற்றை இழைக்கை தானே இவனுக்கு வதமும் தண்டமும் –
பகவத அபிமான பாஹ்யதையின் கொடுமையை -அளியன் நம் பையல் என்னார் அம்மவோ கொடியவாறே -என்று
பாகவத சேஷத்வமே தமக்கு நிரூபகமாக ருசித்த தொண்டர் அடிப் பொடி ஆழ்வார் அருளிச் செய்தார் –
இச் ஸ்லோகங்களில்
ப்ராஹ்மண சப்தம் -விஷ்ணும் க்ராந்தம் வா ஸூ தேவம் விஜானன் விப்ரோ விப்ரத்வம் கச்சதே தத்தவ தர்சீ என்கிற பிரக்ரியையாலே விசேஷ விஷயம்
சாமான விஷயம் ஆனாலும் பாகவத விஷயத்திலே அபராதம் கைமுதிக நியாயத்தாலே சித்தம் –

அனுதா பாதுபரமாத் பிராயச்சித்த உன்முகத்வத
தத் பூரணாசாபராதா சர்வம் நச்யந்தி பாரச-

பூர்வஸ்மின் வா பரஸ்மின் வா கல்பே நிர்விண்ண சேதஸாம்
நிவர்த்ய தாரதம்யே அபி ப்ரபத்திர்ந விசிஷ்யதே

ஏவமேவ லகூநாம் வா குருணாமபி வா ஆகசாம்
சக்ருத் பிரபத்திரே கைவ சத்ய பரசம காரணம்

உளதான வல்வினைக்கு உள்ளம் வெருவி உலகளந்த
வளர் தாமரையிணை வன்சரணாக வரித்தவர் தம்
களைதான் என எழும் கன்மம் துறப்பர் துறந்திடிலும்
இளைதா நிலை செக எங்கள் பிரான் அருள் தேன் எழுமே –

ப்ராரப்தே தர பூர்வ பாபமகிலம் ப்ராமதிகம் சோத்தரம்
ந்யாசேன ஷபயன் நநப்யுபகத பிராரப்த கண்டம் ச ந
தீ பூர்வோத்தர பாப்மா நாமஜந நாஜ் ஜாதே அபி தன்நிஷ்க்ருதே
கௌடில்யே சந்திம் சிஷயா அப்ய நதயநம் க்ரோடீகரோதிம் ப்ரபு –

———————————————————————————————————-

ஸ்ரீ தேசிகன் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ பிள்ளை லோகாச்சார்யர் திருவடிகளே சரணம் .
பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம்

ஸ்ரீ மத் ரஹஸ்ய த்ரய சாரம் — -அதிகாரம் -15 உத்தர க்ருத்ய அதிகாரம் /அதிகாரம் -16-புருஷார்த்த காஷ்ட்ட அதிகாரம் –ஸ்ரீ வேதாந்த தேசிகன் ஸ்வாமி–

June 28, 2015

ஸ்ரீ மான் வேங்கட நாதார்ய கவிதார்க்கிக கேசரீ
வேதாந்தாசார்ய வர்யோமே சந்நிதத்தாம் சதா ஹ்ருதி —

சீரொன்று தூப்புல் திருவேங்கடமுடையான்
பாரொன்றச் சொன்ன பழ மொழியில் ஓரொன்று
தானே அமையாதோ தாரணியில் வாழ்வார்க்கு
வானேறப் போமளவும் வாழ்வு –
———————————————————————
அதிகாரம் -15 உத்தர க்ருத்ய அதிகாரம்-

சந்தோஷார்த்தம் விம்ருசதி முஹூ சத்பி அத்யாத்மவித்யாம்
நித்யம் ப்ரூதே நிசமயதி ச ஸ்வாது ஸூ வ்யா ஹ்ருதாநி
அங்கீ குர்வன் அனத லலிதாம் வருத்தி மாதேஹபாதாம்
த்ருஷ்ட அத்ருஷ்ட ஸ்வ பர விகமே தத்த த்ருஷ்டி ப்ரபன்ன –

இப்படி க்ருதக்ருத்யனாய் -ஸ்வ நிஷ்டியைத் தெளிந்து -சரீரத்தோடு இருந்தகாலம்
பழம் திரு விடையாட்டத்திலே சிறிது இடத்தை அடைத்துக் கொண்டு இருப்பாரைப் போலே ஒருபடி துவக்கற்று ஒரு படி துவக்குண்டு இருக்கிற இவ்வதிகாரிக்கு
முக்தருடைய கைங்கர்ய பரம்பரை போலே ஸ்வாதுதமமாகையாலே ஸ்வயம் பிரயோஜனமாய் -சாஸ்திர விமுக்த பால விசேஷ நியதமாய் -உத்தர கைங்கர்யத்துக்கு அவசர லாபார்த்தமாய் -பூர்வ கைங்கர்யம் தலைக் கட்ட வேண்டும்படி சங்கிலித் துவக்காய்-ஸ்வாமி சம்ப்ரீதிக்கு காரணமுமாய்-கார்யமுமாய் –
வாசித்தும் கேட்டும் வணங்கி வழிபட்டும் பூசித்தும் போக்கினேன் போது -என்றும்
சீர் கலந்த சொல் நினைந்து போக்கரேல் சூழ் வினையின் ஆழ் துயரை என் நினைந்து போக்குவர் இப்போது -என்றும்
ஒழிவில் காலம் எல்லாம் உடனே மன்னி வழு விலாவடிமை செய்ய வேண்டும் நாம் -என்றும்
பொங்கேழ் புகழ்கள் வாயவாய்ப் புலன் கொள் வடிவு என் மனத்ததாய் அங்கேய் மலர்கள் கையலாய் வழி பட்டோட அருளில் -என்றும்
நாடாத மலர் நாடி -என்றும் –
வடிவிணை இல்லா மலர்மகள் மற்றை நில மகள் பிடிக்கும் மெல்லடியை கொடு வினையேனும் பிடிக்க -என்றும்
தனக்கே யாக எனைக் கொள்ளுமீதே -என்றும்
உனக்கே நாம் ஆட்செய்வோம் -என்றும்
பள்ளி கொள்ளும் இடத்து அடி கொட்டிடக் கொள்ளுமாகில் -என்றும்
எண்ணக் கண்ட விரல்கள் -என்றும்
உண்ணா நாள் பசியாவது ஓன்று இல்லை ஓவாதே நமோ நாரணா வென்று எண்ணா நாளும்
இருக்கெகச் சாம வேத நாண் மலர் கொண்டு உணபாதம் நண்ணா நாள் அவை தத்துற்மாகில்
அன்று எனக்கு அவை பட்டினி நாள் -என்றும்
நாக்கு நின்னை அல்லால் அறியாது நான் அது அஞ்சுவன் என் வசமன்று -என்றும்
வாய் அவனை அல்லாது வாழ்த்தாது -என்றும்
தோள் அவனை அல்லால் தொழா-என்றும்
நயவேன் பிறர் பொருள் -என்றும்
நிரந்தரம் நினைப்பதாக நீ நினைக்க வேண்டும் -என்றும்
இருளிரிய –ஊனேறு செல்வத்து –நீணாகம் சுற்றி -என்ற திரு மொழிகளிலும் –
பத்யு ப்ரஜாநாம் ஐஸ்வர்யம் பசூணாம் வா ந காமயே
அஹம் கதம்போ பூயாசம் குந்தோ வா யமுனாதடே –என்றும்
குருஷ்வமாம் அனுசரம் வைதர்ம்யம் நேஹ வித்யதே
க்ருதார்த்த அஹம் பவிஷ்யாமி தவ சார்த்த பிரகல்பதே -என்றும்
அஹம் சர்வம் கரிஷ்யாமி ஜாக்ரத ஸ்வ பதச்ச தே
பரவா நாஸ்மி காகுத்ச்த த்வயி வர்ஷசதம் ஸ்திதே -என்றும்
ஸ்வயம் து ருசிரே தேசே க்ரியதாமிதி மாம் வத -என்றும் –
காமயே வைஷ்ணவத்வம் து சர்வ ஜன்ம ஸூ கேவலம் -என்றும்
வர்த்தமான சதா சைவம் பாஞ்ச காலிக வர்த்தமான
ச்வார்ஜிதைர் கந்த புஷ்பாத்யை சுபை சக்த்ய நுரூபத -என்றும்
ஆராதயன் ஹரிம் பக்த்யா கமயிஷ்யாமி வாசரான் -என்றும்
சொல்லுகிறபடியே ஸ்வரூப அநுரூப கால ஷேப அர்த்தமான உத்தர க்ருத்யம் இருக்கும் படி —

தன் நிஷ்டைக்கு அனுரூபமாக தெளிய வேண்டும் அர்த்தங்களில் தனக்குத் தெளியாத நிலங்களை நான் க்ருதக்ருத்யன் என்று அநாதரித்து இராதே
அனுபவ பூர்த்தி யுண்டாம் போது தெளிவும் பிரேமமும் வேண்டுகையாலும் –
தத் பாத பக்தி ஞானாப்யாம் பலம் அந்யத் கதாசன
ந யாசேத் விஷ்ணும் யாச நான்நச்யதி த்ருவம் -என்கிறபடியே
ஞான பக்திகளை அபேஷித்தால் குற்றம் இல்லாமையாலும்
தனக்கு சேஷி விஷயத்தில் சித்தரஜ்ஞானம் பிறக்கைக்காக
பீதகவாடைப் பிரானார் பிரம குருவாக வந்து -என்னும் படி நிற்கிற தெளிவை யுடைய பரமைகாந்திகள் பக்கலிலே
தத் வித்தி ப்ரணிபாதேந பரிப்ரஸ்நேந சேவயா
உபதேஷ்யந்தி ஞானம் ஞானிநஸ் தத்வதர்சிந -என்கிற கட்டளையிலே தெளியக் கேட்டு
மந்தோப்ய மந்ததா மேதி சம்சர்க்கேண விபச்சித
பங்கச்சித பலஸ்யேவ நிதர் ஷேணா விலம்மய -என்கிறபடியே பரிசுத்த ஞானனாய் –

யஸ்ய அனுபவ பர்யந்தா புத்திஸ் தத்த்வே பிரதிஷ்டிதா
தத்த்ருஷ்டி கோசரா சர்வே முச்யந்தே சர்வகில்பிஷை -என்கிறபடியே
இவ்வர்த்தங்களில் நிஷ்டை உடையவர்கள் உடனே நெருங்கி வர்த்தித்து அவர்கள் அனுஷ்டானங்களிலே
யாவா நர்த்த உதபாநே சர்வத சம்ப்லு தோதக-என்கிற பிரகாரத்திலே தன் வர்ண ஆஸ்ரம ஜாதி குணங்களுக்கு அனுரூபமான
கர்த்தவ்யாம்சத்தை நிஷ்கரித்து அனுஷ்டித்து -இவ் வனுஷ்டாநாதிகளை யுடையோம் என்னும் பாவனை யடியாக வரும் ஸ்வ உத்கர்ஷ பர நிகர்சா அனுசந்தானங்கள் ஆகிற படு குழிகளைத் தப்பும்படி தான் முன்னடி பார்த்து நடக்கவும்-

தனக்கு சரண்ய பிரசாத விசேஷ மூலமாக நம்மாழ்வார் நாதமுனிகள் உள்ளிட்டார்களுக்கு போலே சாஷாத் காராதிகள் ஆகிற பலோத்கம பர்வங்கள் வந்தாலும் –
நன்மை தீமைகள் ஒன்றும் அறியேன் -என்றும்
அறிவனேலும் இவை எல்லாம் என்னால் அடைப்பு நீக்க ஒண்ணாது -என்றும் நிச்சயித்து
பராதீன ஸ்வரூப ஸ்திதி பிரவ்ருத்தியான தன் அதிகாரத்திலே சொருகின ஆகிஞ்சன்யத்தை அழிய மாறாதே
அஹம் அஸ்ம்ய அபராதா நாம் ஆலப அகிஞ்சநோ அகதி -இத்யாதிகளை அடியொற்றி நடக்கிற
நோற்ற நோன்பிலேன் நுண் அறிவிலேன் –
என் நான் செய்கேன்
-களைவாய் துன்பம் களையாது ஒழிவாய் களை கண் மற்றிலேன்-
புகல் ஒன்றில்லா அடியேன் –
ஆவிக்கு ஓர் பற்றுக் கொம்பு நின்னலால் அறிகின்றிலேன் –
கறவைகள் பின் சென்று –
குளித்து மூன்று அனலை ஓம்பும் –
குலங்களாய ஈரிரண்டில்
ஏழை ஏதலன்
பற்றேல் ஒன்றுமிலேன்
தருதுயரம் தடாயேல்–என்கிற பாட்டுக்களிலும்
ந தர்ம நிஷ்ட –அஸ்தி-என்ற ஸ்லோகத்திலும்
இவர்கள் அருளிச் செய்த கார்ப்பண்யத்தின் சுவடுகளை எல்லாம் அவலம்பித்துக் கொண்டு போரவும்–

இப்படி தனக்கு அநாதி காலம் பிறந்த அநர்ஹதையையும் அதடியாக இழந்த கைங்கர்யத்தையும் பார்த்து
பொய் நின்ற ஞானமும் பொல்லா ஒழுக்கும் அழுக்கு உடம்பும் -என்று அலற்றப் பண்ணும் நிர்வேத ப்ராசுர்யத்தாலே அவசன்னன் ஆகாதே
உயிர் அளிப்பான் என்நின்ற யோனியுமாய் பிறந்தாய் இமையோர் தலைவா -என்கிறபடியே எதிர் சூழல் புக்கு நிற்கிற சரண்யனுடைய தாய் முலைப்பால் போலே
பத்யதமமுமாய் ப்ரியதமமுமான உபதேசத்தாலே தெளிந்த அவதார ரகஸ்யாதிகள் ஆகிற தீர்த்தங்களை அவஹாகித்துத் தேறி
உத்தமே சேத்வயசி சாது வ்ருத்த-என்றும்
துராசார அபி சர்வாசீ க்ருதந்தோ நாஸ்திக புரா
சமாஸ்ரயே தாதி தேவம் ஸ்ருத்தயா சரணம் யதி
நிர்த்தோஷம் வித்தி ஜந்தும் பிரபாவாத் பரமாத்மன –என்றும்
யத் ப்ரஹ்ம கல்ப நியதாநுபவே அப்ய நாச்யம்
தத் கில்பிஷம் ஸ்ருஜதி ஜந்துரிஹ ஷணார்த்தே
ஏவம் சதா சகல ஜன்ம ஸூ சபராதம் -என்றும்
ப்ரவஹத் ஏவ ஹி ஜலே சேது கார்யோ விஜா நதா–ஸ்ரீ வங்கிபர நம்பி காரிகை-31- என்றும்
மாளும் ஓர் இடத்திலும் வணக்கொடு மாள்வது வலமே-என்றும் சொல்லுகிற ந்யாயத்தாலே கதத்துக்கு சோகியாதே
கதமான அயோக்யதையைக் கண்டு அகலவும் பாராதே
அபர்யநு யோஜ்யமாய் அநவதிகமான சரண்ய பிரபாவத்தாலே இப்போது பிறந்த யோக்யதையைக் கண்டு
வருகிற நீருக்கு அணை கோலும் கணக்கிலே இவ்வவஸ்தைக்கு அனுரூபமான ஆஜ்ஞா அனுஜ்ஞா அனுவர்த்தனம் ஆகிற கைங்கர்ய அனுபவத்தை இழவாதே

முடியானே யில் படியே -விடாய்த்த கரணங்களை சாத்விக ஆஹார சேவாதிகளாலே யோக்யங்கள் ஆக்கி -பிராப்தங்களான அனுபவங்களிலே மூட்டி –
அயோக்ய விஷயாந்தரங்களில் பட்டி புக்க வாசனைகளை மாற்றுவிக்கவும் –
அக்கரையில் அபிமத தேசத்துக்கு போக ஓடம் பார்த்து இருப்பார் நினைத்த போது விட ஒண்ணாத பண பந்த த்யூதத்தில் இழியாதே
வேண்டின மட்டிலே தலைக் கட்டுகைக்கு ஈடான விஹார த்யூதத்தில் இழிந்தாலும் த்யூத சாஸ்திரத்தின் படி அடி தப்பாதே கருவி வைக்குமா போலே
ஆஜ்ஞா அனுஜ்ஞை களால் அடிமை கொள்ளுகிற சாசிதாவினுடைய சாசனத்துக்கு பொருந்தின கால விசேஷாதி நியதமான கைங்கர்யத்தை
பித்த பரிஹார்த்தமாக ஷீர சேவை பண்ணுவாரைப் போலே அன்றிக்கே அயத்ன லப்தமான ஔஷத்தாலே அவிலம்பிதமாக ஆரோக்கியம் பெற்றவர்கள் பால் வார்த்து உண்ணுவாரைப் போலே உகந்து பண்ணவும்
அப்போது நித்ய சித்தே ததாகாரே தத் பரத்வே ச பௌஷ்கர யஸ் யாஸ்தி சத்தா ஹ்ருதயே தஸ்யா சௌ சந்நிதிம் வ்ரஜேத் -என்றும்
யதா சாஸ முத்ரமம்ப அப்தை ச்ப்ருஷ்டமேத்யு போக்யதாம் ததைவ ஹி மனுஷ்யாணாம் பக்தை சம்பாவிதோ ஹரி -என்றும் சொல்லுகிறபடியே
ஒரு அதிகாரி விசேஷத்துக்காக சாந்நித்யாதிகளைப் பண்ணி பரமைகாந்தியான தன்னை உகந்து வந்து அர்ச்சாவதாரம் பண்ணி இருக்கிற எம்பெருமான் பக்கலிலே
சர்வாதிசாயி ஷாட்குண்யம் சம்ஸ்திதம் மந்திர பிம்பயோ -என்கிற பூர்த்தியையும்
ஆபீடான் மௌலி பர்யந்தம் பஸ்யத புருஷோத்தமம் பாதகான்யாசு நச்யந்தி கிம் புனச்தூப பாதகம் -என்கிற பாவனத் மத்வத்தையும் –
சந்தர்ச நாத கஸ்மாச்ச பும்ஸாம் சம்பூட சேதஸாம் குவாச ந குபுத்திச்ச குதர்க்க நிசயச்ச ய் குஹேதுச்ச குபாவச்ச நாஸ்தி கத்வம் லயம் வ்ரஜேத் -என்கிறபடியே
பிரத்யஷாதி பிரமாண த்ரயத்திலும் ஹேது பல பாவத்தாலே வரும் மதி மயக்குகள் எல்லா வற்றுக்கும் மருந்தாய் இருக்கிற படியையும்
யே யதா மாம் ப்ரபத்யந்தே தாம்ஸ்ததைவ பஜாம்யஹம் -என்றும்
தமர் உகந்தது எவ்வுருவம் -என்கிற பாட்டிலும் சொல்லுகிறபடியே அவாங்மனஸா பரிச்சேத்யமான ஆஸ்ரித பாரதந்த்ர்யத்தையும்
கண்ட கண்கள் மற்று ஒன்றினைக் காணா-என்கிற ஆகர்ஷகத்தையும் அனுசந்தித்து சதீவ ப்ரிய பர்த்தாரம் ஜன நீவ ஸ்தநந்தயம்
ஆசார்யம் சிஷ்ய வந்மித்ரம் மித்ர வல்லால யேத்திரம்
ஸ்வாமித்வேந ஸூ ஹ்ருத்வேந குருத்வே ந ச சர்வதா
பித்ருத்வே ந ததா பாவ்யோ மாத்ருத்வே ந ச மாதவ
யதா யுவா நம் ராஜா நம் யதா ச மத ஹஸ்தி நம்
யதா ப்ரியாதிதம் யோக்யம் பகவந்தம் ததா அர்ச்சயேத்-என்றும்
யதா ச புத்த்ரம் தயிதம் ததைவோப சரேத்திரம்-என்றும் சொல்லுகிறபடியே
அவ்வோ சம்பந்த வர்க்க பரத்வ சௌலப்யாதிகளுக்கு அனுரூபமான வ்ருத்தியைப் பண்ணவும் –
அப்போது
ததா ஹி யத் கார்யமுபைதி கிஞ்சித்துபாய நம் சோபஹ்ருதம் மஹார்ஹம்
ச பாதுகாப்யாம் ப்ரதமம் நிவேத்ய சகாரா பச்சாத் பரதோ யதாவத் -என்று
திருவடி நிலைகள் விஷயத்தில் ஸ்ரீ பரத ஆழ்வான் நடத்தின ராஜ சேவக வ்ருத்தியை ந்யாயார்ஜித த்ரவ்யங்களாலே நடத்தவும் –
இவ்வ்ருத்தியை வாழ்க்கைப் பட்ட வதூவின் மாங்கல்ய ஸூ த்ராதி ரஷண மாத்ரமாக நினைத்து இருக்கவும்
இப்படி பகவத் உபக்ரமாய் பாகவத பர்யந்தமாக வருகிற கைங்கர்யாக்ய புருஷார்த்த சித்திக்கு பிரதான காரணம்
பாபிஷ்ட ஷத்த்ர பந்துச்ச புண்டரீகச்ச புண்யக்ருத்
ஆச்சார்யவத்தயா முக்தௌ தஸ்மாதா சார்யவான் பவேத் -என்றும்
எம்மீசர் விண்ணோர் பிரானார் மாசில் மலரடிக் கீழ் எம்மை சேர்விக்கும் வண்டுகளே –என்றும்
வில்லி புதுவை விட்டு சித்தர் தங்கள் தேவரை வல்ல பரிசு வருவிப்பரேல் அது காண்டுமே -என்றும் சொல்லுகிறபடியே
சதாச்சார்ய சம்பந்தமே என்று விச்வசித்து
அபிஷேகம் பண்ணப் புகுகிற ராஜ குமாரனுக்கு ராத்ரியிலே விளக்கு ஏற்றி வைக்குமா போலே
தனக்கு அவர்கள் பண்ணின வெளிச் சிறப்பையும் அதடியாக தனக்கு வந்த கைங்கர்யாதிகளையும் அனுசந்தித்து அவர்கள் பக்கலிலே க்ருதஜ்ஞனாய் இருக்கவும்
இவை எல்லாவற்றுக்கும் சாதாரணமான பிரதான காரணமுமாய்
முக்த தசையிலே ஆத்ம அனுபந்தியான பகவத் அனுபவத்தைப் பற்ற அபர்ய நு யோஜ்ய ஸ்வா தந்த்ரம் அடியாக சங்கிதமாம் விச்சேததுக்கும் பரிஹாரமாய் இருப்பது
இருள் அகற்றும் எரி கதிரோன் மண்டலத்தூடு ஏற்றி வைத்து ஏணி வாங்கி -என்றும்
போயினால் பின்னை இத்திசைக்கு என்றும் பிணை கொடுக்கிலும் போக ஒட்டார் -என்றும்
வண் புகழ் நாரணன் திண் கழல் -என்றும்
சன்ம சன்மாந்தரம் காத்து அடியார்களைக் கொண்டு போய் தன்மை பெறுத்தி தன் தாளிணைக் கீழ் கொள்ளும் அப்பன் -என்றும்
தன் தாளிணைக் கீழ் சேர்த்து அவன் செய்யும் சேமத்தை -என்றும் சொல்லுகிறபடியே
அபுநாவ்ருத்தியிலும் -முன்பு சம்சரிக்கையில் போலே சத்ய சங்கல்பனாய் சேஷியான ஸ்ரீ யபதியினுடைய பண்டை நாளாலே நின் திருவருளும் பங்கயத்தாள் திருவருளும் கொண்டு நின் கோயில் சீய்த்து-என்று
சொல்லப்பட்ட சஹஜ காருண்யம் என்று தெளிந்து அவ்விஷயத்திலும் க்ருதஜ்ஞானாய் இருக்கவும் பிராப்தம் –

இவ்வுத்தர க்ருத்யத்தில் மநோ வாக் காயங்கள் என்று சொல்லுகிற கரணங்கள் மூன்றாலும் பரிஹரணீயங்க ளிலும் பரிக்ராஹ்யங்களிலும் சாரம் இருக்கும் படி சொல்லுகிறோம்
விஷச்ய விஷயாணாம் ச தூர மத்யந்த மந்தரம்
உப புக்தம் விஷம் ஹந்தி விஷயா ஸ்மரணாதபி – என்றும்
ஆவி திகைக்க ஐவர் குமைக்கும் சிற்றின்பம் பாவியேனைப் பல நீ காட்டிப் படுப்பாயோ -என்றும் சொல்லுகையாலே
பரம புருஷார்த்த ருசி குலையாமைக்காக மறக்க வேண்டுமவற்றில் பிரதானம் -விஷயாஸ் வாதம்
க்ருதத்நதை வாராமைக்காக நினைக்க வேண்டுமவற்றில் பிரதானம் ஆசார்யன் செய்த பிரதம கடாஷம் முதலான உபகாரம் –
கார்ப்பண்யம் குலையாமைக்காக சொல்லாது ஒழிய வேண்டுமவற்றில் பிரதானம் -ஆத்ம உத்கர்ஷம் –
உபாய நிஷ்டையை மறவாமைக்காக-சதைவம் வக்தா -என்கிறபடியே -சொல்ல வேண்டுமவற்றில் பிரதானம் த்வயம்
உகந்து பணி கொள்ள உரியனான எம்பெருமான் திரு உள்ளம் அழலாமைக்காக கரண த்ரயத்தாலும் செய்யாதன செய்யோம் என்னுமவற்றில் பிரதானம் ப்ரஹ்ம விதபசாரம்
புருஷார்த்த சாகரம் வற்றுதல் வரையிடுதல் செய்யாமைக்காக கரண த்ரயத்தாலும் கர்த்தவ்யங்களில் பிரதானம் -பகவத் கைங்கர்யத்தின் எல்லை நிலமாய் சாஸ்திர அநுஜ்ஞாதமான ஆசார்யாதி பாகவத கைங்கர்யம் –
ஸ்வயம் பிரயோஜனமான இவ் உத்தர க்ருத்யமும் ரகஸ்ய த்ரயத்தில் பல பிரதி பாதகங்களான பிரதேசங்களிலே அனுசந்தேயம் –

விண்ணவர் வேண்டி விலக்கின்றி மேவும் அடிமை எல்லாம்
மண்ணுலகத்தில் மகிழ்ந்து அடைகின்றனர் வண் துவரைக்
கண்ணன் அடைக்கலம் கொள்ளக் கடன்கள் கழற்றிய நம்
பண்ணமரும் தமிழ் வேதம் அறிந்த பகவர்களே–

பிரணயி நமிவ ப்ராப்தம் பச்சாத் ப்ரியா ஸ்வ சமந்திதம்
மஹதி முஹூராம் ருஷ்டே த்ருஷ்ட்வா மனௌ மணி தர்ப்பணே
ப்ரபத நத நா சந்த சுத்தை ப்ரபும் பரி புஞ்ஜதே
பரஸ் ருமர மஹா மோத ஸ்மேர பிர ஸூ நசமை க்ரமை –

————————————————————————————————————————————————————-

அதிகாரம் -16-புருஷார்த்த காஷ்ட்ட அதிகாரம் –

ஸ்வ தந்திர ஸ்வாமித்வாத் ஸ்வ பஹூ மதி பாத்ரேஷூ நியதம்
ஸ்ரீய காந்தோ தேவ ஸ கலு விநியுங்க்தே சிதசிதௌ
யதா லோகாம் நாயம் யதிபதிமுகை ராஹி ததியாம்
ததோ ந கைங்கர்யம் ததபிமத பர்யந்தம் அபவத் –

இங்கு பகவத் கைங்கர்யத்தை பாகவத கைங்கர்ய பர்யந்தமாகச் சொல்லுகைக்கு அடி என் என்னில்
பரகத அதிசய ஆதான இச்சயா உபாதேய த்வமேவ யஸ்ய ஸ்வரூபம் ச சேஷ பர சேஷீ-என்று வேதார்த்த சங்க்ரஹத்திலே அருளிச் செய்த படி
சர்வேஸ்வரனைப் பற்ற சேஷ பூதனான இவன் அதிசய ஆதானம் பண்ணப் பிராப்தன் –
அவ்வதிசயம் தான் வஸ்து சக்தியை அனுரோதித்து வர வேணும் –ஆனால் ஜீவனுக்கு பரனைப் பற்ற சக்யமான அதிசயம் எது என்று பார்த்த இடத்தில்
சரீரத்வாதி முகத்தாலே அதிசய ஆதானம் பண்ணுகை இவனுக்கும் அசித்துக்கும் பொதுவாய் இருந்தது –
இவன் சேஷிக்கு விசேஷித்துப் பண்ணும் அதிசயம் சைதன்ய முகத்தாலேயாய் இருக்கும் –
அதில் இவன் சாஸ்திர விருத்தமாக வர்த்திக்கும் போது சாசிதாவாய் தண்டகரான ஈஸ்வரனுக்கு லீலா ரச மாத்ரத்தை உண்டாக்கி அம்முகத்தாலே அதிசய தாயகனாம் –
சாஸ்திர அனுகுணமாக வர்த்திக்கும் போது சுபே த்வசௌ துஷ்யதி துஷ்க்ருதே து ந துஷ்யதே அசௌ பரம சரீரீ-என்கிறபடியே
ஈஸ்வரனுக்கு சந்தோஷத்தை உண்டாக்கி அவனுடைய ஔதார்யாதி குணங்கள் குமரிராத படி அம்முகத்தாலே உதாரா சர்வ ஏவைதே என்று அவன் தானே கொண்டாடும்படி அதிசய தாயகனாம்
அப்படியே நித்தியரும் முக்தரும் ஈஸ்வர அபிப்ராயத்தை சாஷாத் கரித்து பண்ணுகிற கைங்கர்யங்களாலே -ப்ரஹர்ஷயாமி ச நாத ஜீவித -என்கிறபடியே
போக விசேஷத்தை உத்பாதித்து அம்முகத்தாலே அதிசயா தாயகர் ஆவார்கள் –
இப்பிரகாரம் சாஸ்திர முகத்தாலே ஈஸ்வர அபிப்ராயத்தை அறிந்து கைங்கர்யம் பண்ணுகிற கிருதக்ருத்யனுக்கும் சமானம் –
இவற்றில் சாஸ்திர விருத்தங்களாலே ஈஸ்வரனுக்கு லீலா ரச மாத்ரத்தை உண்டாக்கும் போது தனக்கு அனர்த்த பர்யவசிதமாய் இருக்கும் –
பத்த தசையிலே சாஸ்த்ரத்தாலும் முக்த தசையிலே பிரத்யஷத்தாலும் ஈஸ்வர அபிப்ராயத்தைக் கண்டு தத் அனுரூபமாக வர்த்திக்கும் போது
ஈஸ்வரனுடைய லீலாதி புருஷார்த்ததுடனே ஆநு ஷங்கிதமாக தனக்கும் ஸ்வ அபிமத புருஷார்த்தம் உண்டாகும்
ஆனபின்பு
சேதனனான இவன் புத்தி பூர்வகமாக ஒரு பிரவ்ருத்தி பண்ணும் போது தன் புருஷார்த்தமும் ஆநு ஷங்கிதமாகிலும் புகிர வேண்டியதால்
அது வரும் போது ஈஸ்வர அபிப்ராய விசேஷம் அடியாக வர வேண்டிதாகையால் அதுக்காக ஈஸ்வர அபிப்பிராயத்தை
ஆராய்ந்த இடத்தில் பாகவத கைங்கர்யம் அவனுக்கு சர்வத்திலும் அபிமதமாய் இருந்தது –
இவ்வர்த்தத்தில்
ஆராதநாநாம் சர்வேஷாம் விஷ்ணோர் ஆராதனம் பரம்
தஸ்மாத் பரதம் ப்ரோக்தம் ததீ யாராதனம் பரம் -என்றும் –
மம மத்பக்த பக்தேஷூ ப்ரீதி ரப்யதிகா பவேத்
தஸ்மாத் மத்பக்த பக்தாச்ச பூஜநீயா விசேஷத -என்றும் –
மத்பக்த ஜன வாத்சல்யம் பூஜாயாம் சாநுமோதனம்
மத்கதா ஸ்ரவணே பக்தி ஸ்வர நேத்ராங்க விக்ரியா
ஸ்வயம் ஆராதநே யத்நோ மமார்த்தே டம்ப வர்ஜனம்
மம அநு ஸ்மரணம் நித்யம் யச்சமாம் நோப ஜீவதி
பக்தி ரஷ்டாவித ஹி ஏஷா யஸ்மின் ம்லேச்சே அபி வர்த்ததே
ச விப்ரேந்த்ரோ முனி ஸ்ரீ மான் ச யதி ச பண்டித
தஸ்மை தேயம் க்ராஹ்யம் ச ச பூஜ்யோ யதா ஹி அஹம் -என்றும்
அந்ய தேவதா பக்தா யே மத் பக்த ஜன ப்ரியா
மாமேவ சரணம் ப்ராப்தாச்தே மத்பக்தா பிரகீர்த்திதா -என்றும்
தஸ்ய யஜ்ஞ வராஹச்ய விஷ்ணோ ரமித தேஜஸ
ப்ரணாமம் யே அபி குர்வந்தி தேஷாமபி நமோ நம-என்றும்
ததாஸ்ரயஸ் யாஸ்ரயணாத் தஸ்ய ச தஸ்ய ச
சம்சேவ நான்நர லோகே பூயந்தே சர்வ பாதகை -என்றும்
சொல்லுகிற பிரமாணங்களை ஆராய்ந்தால் ராஜாவுக்கு ராஜ குமார உபலாலனம் போலே
பாகவத கைங்கர்யம் பகவானுக்கு அபிமதமாய் இருக்கையாலே சேஷ பூதனான இவன் செய்யும் கிஞ்சித் காரங்களில் பாகவத கைங்கர்யம் பிரதானம் ஆயிற்று –
இவ்விடத்தில் தத்தவ வித்துக்கு பிரமாண சரணியைப் பார்த்தால் -யே யஜந்தி பித்ரூன் தேவான்-இத்யாதிகளில் படியே ஈஸ்வரன் பாகவத சரீரனாய்க் கொண்டும் ஆராத்யனாம் —
ச ச மம ப்ரிய -என்கிறபடியே பரமைகாந்தி விஷயத்தில் ப்ரீதி பரதந்த்ரனான பிரகாரியினுடைய நினைவைப் பார்த்தால்
ஜ்ஞாநீ த்வாத்மை மே மதம் -என்கிறபடியே
பாகவத கைங்கர்யத்தைப் பார்த்தால் பகவான் தன் அந்தர்யாமி பக்கலிலே பண்ணினதாக உகக்கும் –
இப்படி சேஷிக்கு அபிமதம் என்கிற அளவே அன்றிக்கே சேஷத்வம் ஆகிற சம்பந்தம் தான் சத்வாரமாகவும் உண்டாகையாலே கைங்கர்யமும் சத்வாரமாகவும் பிராப்தம்
அது எங்கனே என்னில்
நித்யம் ஸ்ரியா சமே தஸ்ய பக்தே ராத்மவத சதா
சஹ சத்வாரகம் ச ஸ்யாத் சேஷித்வம் பரமாத்மன -என்கிறபடி
ஸ்வ தந்த்ரனாய் ஸ்வ ச் சந்த சீலனான ராஜா தான் பூண்ட ஆபரணத்தையும் இட்ட மாலையையும்
அடியார்களுடையவும் ஆனை குதிரைகளுடையவும் கழுத்திலே இடுமா போலே
அடியார்க்கு ஆட்படுத்த விமலன் -என்றும்
நாரதஅஹமநுப்ராப்த ஸ்வ தர்சன குதூஹலாத்
ப்ரபவோ பகவத் பக்தா மாதர்சாம் சத்தம் த்விஜ-என்றும்
மற்றும் ஓர் தெய்வம் உளது என்று இருப்பாரோடு உற்றிலேன் உற்றதும் உன் அடியார்க்கு அடிமை -என்றும் சொல்லுகிறபடியே
அத்யந்த பாரதந்த்ர்யாதிகள் அடியாக பகவத் இஷ்ட விநியோஹ அர்ஹதையாலே -பகவச் சேஷத்வம் தான் யாவதாத்ம பாவியான கட்டளையிலே பாகவத சேஷத்வ பர்யந்தம் ஆயிற்று –
இங்கு பாகவதத்வம் அடியாக ஸ்வரூப பிரயுக்தமாகவும் குணைர் தாஸ்யம் உபாகத -என்கிற நியாயத்தாலே குண ஞானம் அடியாக ஸ்வ இச்சையாலும் வந்த
பாகவத சேஷத்வம் -பகவத் பக்தா -மாத்ருசாம் -என்கிற இரண்டு பதத்தாலும் ஸூ சிதம்-
இப்பாகவத சேஷத்வம் க்ரயம் செல்லும் படியை –அடியார்கள் எம் தம்மை விற்கவும் பெறுவார்களே -என்று கல்ப ஸூ த்ர வ்யாக்யாதாக்களான பெரியாழ்வார் அருளிச் செய்தார்
இது மத்யம பதத்துக்கு தாத்பர்யார்த்தம் -இவ்வர்த்தத்தை அனுசந்தித்தால் இச் சேஷத்வம் சத்வாரமாகவும்
அத்வாரமாகவும் நின்ற நிலையிலே சேஷ வ்ருத்தியான கைங்கர்யமும் நிற்கும் –
ஆகையால் தன் சக்திக்கு அனுரூபமாக பகவத் கைங்கர்யத்தினுடைய சாத்ய ஆகார விவ்ருத்தியான புருஷார்த்தத்தில் எல்லை நிலத்தை தரிசு தூறு விடாது ஒழிய ப்ராப்தம்
இது பர்த்துர் ப்ருத்ய கணச்ய ச -என்றும்
ஆப்தோவிஷ்ணோர நாப்தச்ச த்விதா பரிகர ஸ்ம்ருத
நித்யோ வந்த்யோ ந வா நித்ய கர்ம வச்யோ முமுஷூபி -என்று ஸ்ரீ பௌஷ்காதி களில் சொன்ன நியாயத்தாலே பதிவ்ரதா தர்மம் போல் இருக்கிற பரமைகாந்தித்வத்துக்கு
மிகவும் உசிதமான பத்தி சித்தா நு வர்த்தனம் ஆகையாலே ஹேத்வந்த்ரத்தால் அன்றிக்கே அனன்யார்ஹ சேஷத்வ ஞானம் அடியாக வருகையாலே இவ் வன்ய சேஷத்வம் விருத்தம் அன்று –
இப்பாகவாத சேஷத்வம் ஸ்வா பாவிகமோ ஔபாவிகமோ என்னில் -கர்மாத் யுபாதிகள் அற-நித்யாபிவாச்சித பரஸ்பர நீச பாவை -என்கிறபடியே
யாவதாத்ம பாவியாகக் கொண்டு முக்த தசையிலும் அனுவர்த்திப்பது ஓன்று ஆகையாலே ஸ்வா பாவிகம் என்னவுமாம் –
பகவத் சம்பந்த ஜ்ஞான விசேஷ நிபந்தனம் ஆகையாலே ஔபாவிகம் என்னவுமாம் —
இப்படியாகில் இருவருக்கும் பாகவதத்வம் உண்டானால் ஒருவரைப் பற்ற ஒருவருக்கு சேஷத்வமும் சேஷித்வமும் வருகை விருத்தம் அன்றோ என்னில்
பரஸ்பர உபகார்யே உபகாரக பாவாதி களில் போலே இங்கும் விரோதம் இல்லை -அதிகார்ய வஸ்தையிலே கிரியைக்கு சேஷி யானவன் தானே கர்த்தர வஸ்தையிலே இதுக்கு சேஷமாய் நில்லா நின்றான்
அப்படியே அந்யோந்யம் பண்ணும் அதிசயங்களை உபஜீவியாதே ஒருத்தருக்கு ஒருத்தர் அதிசயாதானம் பண்ணினால்
அதிசயாதாயகத்வ வேஷத்தாலே இருவருக்கும் சேஷத்வம் உண்டாய் அதிசயத்துக்கு வேஷத்தாலே இருவருக்கும் சேஷித்வம் உண்டாக குறை இல்லை –
இப்படியே ஈஸ்வர இச்சையாலே இருவரும் பரஸ்பரம் அதிசயாதாயகராக விநியுக்தர் ஆகையாலே இருவருக்கும் பாகவத சேஷித்வ சம்பந்தம் ப்ராமாணிகம் –
குண வசீக்ருதனான தன் நினைவாலே பகவத் விஷயத்திலும் பாகவத விஷயத்திலும் வரும் தாசத்வம்போக வர்த்தகமாகக் கொண்டு தன்னேற்றமாய் இருக்கும்
இவ்விடத்தில் ஈஸ்வரன் ஸ்வா தந்த்ர்ய சஹக்ருதையான தன் இச்சையாலே பாகவதர்க்கு எல்லாம் செஷித்வத்தை உண்டாக்கும்
இவர்கள் இச்சையும் கூட்டிக் கொண்டு இவர்களுக்கு பாகவத சேஷத்வத்தை உண்டாக்கும்
இப்படி ஸ்வாமிக்கு இஷ்ட விநியோஹ அர்ஹராய்க் கொண்டு சேஷிகளாய் நிற்கை தன்னாலே இருவரும் ஸ்வரூபம் பெற்றார்கள்
ஸ்வ அபீஷ்டமான பாகவத சேஷத்வமும் அதன் பலமான பாகவத கைங்கர்யமும் சித்திக்கையாலே இருவரும் புருஷார்த்த காஷ்டை பெற்றார்கள்
இருவரையும் இப்படி பரஸ்பர சேஷ சேஷிகளாக நியமித்து ரசிக்கையாலே ஈஸ்வரன் தன் ஈச்வரத்வமும் போக்த்ருத்வமும் பெற்றான் –
இப்பிரகாரத்தாலே தங்களுக்கு வந்த சேஷத்வ சேஷித் வாதிகள் எல்லாம் ஈஸ்வரனுடைய போக்த்ருத்வத்துக்கு
சேஷம் என்று தெளிகையாலே இருவருக்கும் கோதற்ற புருஷார்த்த காஷ்டை உண்டாகிறது –
இப்படி நிச்சிதார்த்தராய் சார வித்துக்களான க்ருதக்ருத்யருக்கு
அபராத ருசியும்
அதி சங்கையும்
அந்ய தேவதா ஸ்பர்சமும்
ஆத்மாதீன போகமும்
ஆத்மார்த்த போகமும் ஆகிற
பழுதில்லாத பரமைகாந்திகளுடைய ப்ரசாதமே எப்போதும் ஸ்வயம் பிரயோஜனமாக அபேஷணீயம் –

வேதம் அறிந்த பகவர் வியக்க விளங்கிய சீர்
நாதன் வகுத்த வகை பெறு நாம் அவன் நல்லடியார்க்கு
ஆதரமிக்க அடிமை இசைந்து அழியா மறை நூல்
நீதி நிறுத்த நிலை குலையா வகை நின்றனமே –

நாதே ந த்ருணம் அந்யத் அந்யத் அபி வா தந்நாபி நாலீகி நீ
நாலீக ஸ்ப்ருஹணீய சௌரபமுசா வாசா ந யாசா மஹே
சுத்தா நாம் து லபே மஹி ஸ்திரதியாம் சுத்தாந்த சித்தாந்தி நாம்
முக்தைச்வர்ய திந ப்ரபாத சமயாசித்தம் ப்ரசத்திம் முஹூ —

———————————————————————————————————————–

ஸ்ரீ தேசிகன் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ பிள்ளை லோகாச்சார்யர் திருவடிகளே சரணம் .
பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம்

ஸ்ரீ மத் ரஹஸ்ய த்ரய சாரம் — -அதிகாரம் -12- சாங்க ப்ரபதன அதிகாரம் /அதிகாரம் -13-க்ருதக்ருத்ய அதிகாரம் /அதிகாரம் -14 ஸ்வ நிஷ்ட்டாபிஜ்ஞஅதிகாரம் —ஸ்ரீ வேதாந்த தேசிகன் ஸ்வாமி–

June 27, 2015

ஸ்ரீ மான் வேங்கட நாதார்ய கவிதார்க்கிக கேசரீ
வேதாந்தாசார்ய வர்யோமே சந்நிதத்தாம் சதா ஹ்ருதி —

சீரொன்று தூப்புல் திருவேங்கடமுடையான்
பாரொன்றச் சொன்ன பழ மொழியில் ஓரொன்று
தானே அமையாதோ தாரணியில் வாழ்வார்க்கு
வானேறப் போமளவும் வாழ்வு –
———————————————————————
அதிகாரம் -12- சாங்க ப்ரபதன அதிகாரம்–

அபீஷ்ட்டே துஸ்ஸாதே ஸ்வத இதரதோ வா க்வசன தத்
பரந்யாசம் யாச்சா அந்விதம்அபிவதந்தி பிரபதனம்
இத பச்சாத் அஸ்மத் யதன நிரபேஷேண பவதா
சமர்த்ய அசௌ அர்த்த து இதி மதி விசேஷம் ததாவிது —

முமுஷூவான அதிகாரிக்கு இவ்வுபாயத்தில் அங்கி ஸ்வரூபம் ஆவது ஆபரணத்தை உடையவனுக்கு அவன் தானே ரஷித்துக் கொண்டு பூணக் கொடுக்குமா போலே
யதாவஸ்திதமான ஆத்ம நிஷேபம் -அதாவது
பிரணவத்திலே பிரதம அஷரத்தில் பிரகிருதி பிரத்யயங்களாலே -சர்வ ரஷகனாய் -சர்வ சேஷியாய் தோற்றின சர்வேஸ்வரனைப் பற்ற
ஆத்மாத்மீய ரஷண வியாபாரத்திலும் ஆத்மாத்மீய ரஷண பலத்திலும் ஸ்வ அதீனமாகவும் ஸ்வார்த்தமாகவும்
தனக்கு அந்வயம் இல்லாத படி பரந்யாச பிரதானமான அத்யந்த பாரதந்த்ர்யா விசிஷ்ட சேஷத்வ அனுசந்தான விசேஷம் —
ஸ்வாத் மாநம் மயி நிஷிபேத்-என்று சோதிதமான இவ்வனுசந்தான விசேஷத்தை அனுஷ்டிக்கும் படி –
சேஷியாய் ஸ்வ தந்த்ரனான ஈஸ்வரன் தன் பிரயோஜனமாகவே தானே ரஷிக்கும் படிக்கு ஈடாக –
அனன்யார்ஹ அநந்ய அதீன சேஷ பூதனாய்-அத்யந்த பரதந்த்ரனான நான்
ஆத்மாபிசாயம் ந மம -என்கிறபடியே -எனக்கு உரியேன் அல்லேன் -ஒன்றை நிரூபாதிகமாக என்னது என்னவும் உரியேன் அல்லேன் –
ஸ்வயம் ம்ருத்பிண்ட பூதஸ்ய பரதந்த்ரஸ்ய தேஹி ந
ஸ்வ ரஷணே அபி அசக்தஸ்ய கோ ஹேது பர ரஷணே -என்கிறபடியே
என்னையும் என்னது என்று பேர் பெற்ற வற்றையும் நானே ஸ்வ தந்த்ரனாயும் பிரதான பலியாயும் ரஷித்துக் கொள்ள யோக்யனும் அல்லேன் –

ஆத்மா ராஜ்யம் தனம் சைவ களத்ரம் வாஹநாநி ச
ஏதத் பகவதே சர்வம் இதி தத் ப்ரேஷிதம் சதா -என்று
விவேகிகள் அனுசந்தித்த க்ரமத்திலே என்னுடைய ஆத்மாத்மீயங்களும் அவனதே –
ஆத்மாத்மீய பர நியாசோ ஹி ஆத்ம நிஷேப உச்யதே -என்கையாலே இவற்றினுடைய ரஷண பரமும்
ந ஹி பாலன சாமர்த்தியம் ருதே சர்வேஸ்வரம் ஹரிம் -என்கிறபடியே சர்வ ரஷகனான அவனதே –
தேந சம்ரஷ்ய மாணஸ்ய பலே ஸ்வாம்யவியுக்ததா
கேசவார்ப்பண பர்யந்தா ஹி ஆத்ம நிஷேப உச்யதே –என்கிறபடியே ரஷண பலமும் பிரதான பலியான அவனதே என்று பாவிக்கை –

முமுஷூ மாத்ர சாமான்யம் ஸ்வரூபாதி சமர்ப்பணம்
அகிஞ்சனே பரந்யாச த்வதிக அங்கிதயா ஸ்தித
அத்ர ரஷா பரந்யாச சமஸ் சர்வே பலார்த்தி நாம்
ஸ்வரூப பல நிஷேபஸ் த்வதிகோ மோஷ காங்ஷிணாம்-

பலார்த்தியாய் உபாய அனுஷ்டானம் பண்ணுகிற ஜீவன் பலியாய் இருக்க ஈஸ்வரன் இங்கே பிரதான பலியான படி எங்கனே என்னில்
அசித்தின் பரிணாமங்கள் போலே சித்துக்கு தான் கொடுத்த புருஷார்த்தங்களும் சர்வ சேஷியான தனக்கு உகப்பாய் இருக்கையாலே ஈஸ்வரன் பிரதான பலி யாகிறான் –
அசேதனமான குழமணனை அழித்துப் பண்ணியும் ஆபரணம் பூட்டியும் அழகு கண்டு உகக்கிறதோடு
சேதனமான கிளியை பஞ்ஜரத்தில் வைத்துப் பால் கொடுத்தும் -வேண்டினபடி பறக்க விட்டும் அதன் உகப்பு கண்டு உகக்கிறதோடு வாசி இல்லை இ றே நிரபேஷரான ரசிகருக்கு
ஆனபின்பு இங்கு
ஸ்வ நிர்பரத்வ பர்யந்த ரஷகைகார்த்ய பாவ நம்
த்யுக்த ரஷா பல ஸ்வாம்யம் ரஷ்யஸ்யாத்ம சமர்ப்பணம் —

வபுராதிஷூ யோ அபி கோ அபி வா குணத அஸாநி யதாததாவித
ததயம் தவ பாத பத்ம யோரஹமத்யைவ மயா சமர்ப்பித -ஸ்தோத்ர ரத்னம் -52-என்கிறதுக்கு தாத்பர்யம் என் என்னில்
முத்திரை இட்டு இருக்கிற ராஜாவின் கிழிச் சீரை ஒரு ஹேதுவாலே தன் கையில் இருந்தால் ராஜா கைக் கொள்ளும் என்று
உள்ளிருக்கிற மாணிக்கத்தின் ஸ்வரூப ஸ்வ பாவங்களை விசதமாக அறியாதே கிழிச் சீரையோடே மீளக் கொடுக்குமா போலே
தேஹாத்யதிரிக்த ஆத்மாவின் ஸ்வரூப ஸ்வ பாவ ஸ்திதிகளை விசதமாக விவேகிக்க அறியாதாரும் உள்ள அறிவைக் கொண்டு ஆத்ம சமர்ப்பணம் பண்ணினால்
அவ்வளவாலும் அநாதி காலம் பண்ணின ஆத்ம அபஹார சைர்யத்தால் உண்டான பகவன் நிக்ரஹம் சமிக்கும் என்கிற சாஸ்த்ரார்த்தத்திலே திரு உள்ளம் –
இதுக்கு மேலே -53-மம நாத யதஸ்தி-என்கிற அடுத்த ஸ்லோகத்திலே இச் சமர்ப்பணத்தை பற்ற அனுசயம் பண்ணிற்றும்
ஸ்வரூபாதி விவேகம் இன்றிக்கே சமர்ப்பிக்க புக்காலும் தன்னுடைய த்ரவ்யத்தை ராஜாவுக்கு உபகாரமாகக் கொடுப்பாரைப் போலே
என்னது -என்கிற அபிமானத்தோடு சமர்ப்பிக்கில் ஆத்ம அபஹார சைர்யம் அடியற்றதாகது என்கைக்காக அத்தனை –
அல்லது சாஸ்திர சோதிதமாய் தாம் அனுஷ்டித்த சமர்ப்பணத்தை அஜ்ஞக்ருதயம் ஆக்கின படி அன்று –
ஆக இரண்டு ஸ்லோகத்தாலும்-யதா வஸ்தித ஸ்வரூபாதி விவேகம் இல்லையே யாகிலும் -ந மம -என்று ஸ்வ சம்பந்தம் அறுக்கையே-அஹமபி தேவை வாஸ்மி ஹி பர -என்னும்படி பர சமர்ப்பண பிரதானமான சாஸ்த்ரார்த்தத்தில் சாரம் என்றது ஆயிற்று –

இப்படி சேஷத்வ அனுசந்தான விசிஷ்டமான ஸ்வ ரஷா பர சமர்ப்பணம்
த்வயத்தில் –உபாய பரமான -பூர்வ கண்டத்தில்
மஹா விஸ்வாச பூர்வக-கோப்த்ருத்வ வர்ண கர்ப்பமான
சரண சப்தோ பலிஷ்ட க்ரியா பதத்திலே சேர்ந்து அனுசந்திக்கப் பிராப்தம் –
இப்படி இவை ஆறும் -ஐந்து அங்கங்களும் ஒரு அங்கியும் -இம் மந்த்ரத்தில் விமர்ச தசையிலே தனித் தனியே அனுசந்தித்தாலும்
வாக்யார்த்த பிரதிபத்தி தசையில் அல்லாத வாக்யார்த்தங்கள் போலே சாங்கமான பிரதானம் ஏக புத்தயாரூடமாம் –
ஆகையால் யதா சாஸ்திரம் சாங்க பிரதான அனுஷ்டானம் சக்ருத் கர்த்தவ்யம் ஆயிற்று –
அநேக வியாபார சாத்ய தானுஷ்கனுடைய லஷ்ய வேதார்த்தமான பாண மோஷம் ஷண் க்ருத்யம் ஆகிறாப் போலே
இவ்வாத்ம ரஷா பர சமர்ப்பணம் இருக்கும் படி என்று ஸ்ருதி சித்தம் –
இப்பர சமர்ப்பணமே பிரபத்தி மந்த்ரங்களில் பிரதானமாக அனுசந்தேயம் என்னும் இடத்தை
அநே நைவ து மந்த்ரேண ஸ்வாத்மாநம் மயி நிஷிபேத்
மயி நிஷிப்த கர்த்தவ்ய க்ருதக்ருத்யோ பவிஷ்யதி –என்று சாத்யகி தந்த்ரத்திலே பர ச்வீகாரம் பண்ணுகிற சரண்யன் தானே தெளிய அருளிச் செய்தான் –
இதில் சாங்க அனுஷ்டானமாயிற்றது
கர்த்ருத்வ த்யாக மமதா த்யாக பல த்யாக பல உபாயத்வ த்யாக பூர்வகமான
ஆநு கூல்ய சங்கல்பாதி அர்த்த அனுசந்தானத்தோடே
குரு பரம்பர உபசத்தி பூர்வக த்வய வசன முகத்தாலே
ஸ்வரூப பல ந்யாச கர்மமான ஆத்மா ரஷா பர சமர்ப்பணம் பண்ணுகை-
இக் கர்த்ருத்வ த்யாகத்துக்கு நிபந்தனம் தன கர்த்ருத்வம் அவன் அடியாக வந்தது என்று தனக்கு யாவதாத்ம பாவியான பகவத் ஏக பாரதந்த்ர்யத்தை அறிகை–
மம த்யாகத்துக்கும் பல த்யாகத்துக்கும் நிபந்தனம் ஆத்மாத்மீயங்களுடைய ஸ்வரூப அனுபந்தி பகவத் ஏக சேஷத்வ ஞானம் –
பல உபாயத்வ த்யாகத்துக்கு நிபந்தனம் சரண்ய பிரசாதனமான இவனுடைய அனுஷ்டானம் பிரதான பலத்துக்கு வ்யவஹித காரணமாகையும்
அசேதனம் ஆகையாலே பல பிரதான சங்கல்ப ஆஸ்ரயம் அல்லாமையும் –
ஈஸ்வரன் பல உபாயம் ஆகிறது -சஹஜ சௌஹார்த்தத்தாலே கரண களேபர பிரதானம் தொடங்கி த்வய உச்சாரணம் பர்யந்தமாக சர்வத்துக்கும்
ஆதி காரணமான தானே பிரசாத பூர்வக சங்கல்ப விசேஷ விசிஷ்டனாய்க் கொண்டு அவ்யவித காரணம் ஆகையாலும்
உபாயாந்தர சூன்யனுக்கு அவ்வோ உபாய ஸ்தானத்திலே நிவேசிக்கையாலும்
இங்கன் இருக்கைக்கு அடி தர்மி க்ராஹகமான சாஸ்த்ரத்தாலே அவகதமான வஸ்து ஸ்வ பாவம் ஆகையாலே இவ்வர்த்தம் உக்திகளால் சலிப்பிக்க ஒண்ணாது –

இது சாங்க அனுஷ்டானத்துக்கு நடாதூரம்மாள் அருளிச் செய்யும் சுருக்கு –
அநாதி காலம் தேவரீருக்கு அநிஷ்டாசரணம் பண்ணுகையாலே சம்சரித்துப் போந்தேன்-
இன்று முதல் அனுகூலனாய் வர்த்திக்கக் கடவேன் –
பிரதிகூலாசரணம் பண்ணக் கடவேன் அல்லேன் –
தேவரீரைப் பெறுகைக்கு என் கையில் ஒரு கைம்முதல் இல்லை –
தேவரீரையே உபாயமாக அறுதி இட்டேன் –
தேவரீரே உபாயமாக வேணும் –
அநிஷ்ட நிவ்ருத்தி இலாதல் இஷ்ட ப்ராப்தி இலாதல் எனக்கு இனி பரமுண்டோ -என்று —

இவ்விடத்தில் ஆனுகூல்ய சங்கல்பாதிகள் உபாய பரிகரமாய் சக்ருத்தாய் இருக்கும் –
மேல் இவன் கோலின அனுகூல வ்ருத்யாதிகளோடே கூட போகிற இடமும் உபாய பலமாய் யாவதாத்மா பாவியாய் இருக்கும் –
இவற்றில் பிரதிகூல்ய வர்ஜனமும் அம்மாள் அருளிச் செய்த படியே ஆனுகூல்ய சங்கல்பம் போலே சங்கல்ப ரூபம் ஆனாலும் சக்ருத் கர்த்தவ்யம் என்னும் இடம் ஸ்பஷ்டம் –
அபாயேப்யோ நிவ்ருத்த அஸ்மி -என்கிறபடியே அபிசந்தி விராமமாதல் -ப்ராதி கூல்ய ஸ்வரூப நிவ்ருத்தி யாதல் யானாலும்
அதில் பிரதம ஷணம் அங்கமாய் -மேல் உள்ளது பலமாய் கடவது –
இப்படி விச்வாசத்திலும் பார்ப்பது –

ப்ரவ்ருத்தி அநு கூலேஷூ நிவ்ருத்தி ச அன்யத பலம்
பிராரப்த ஸூ க்ருதாச்ச ஸ்யாத் சங்கல்பே ச பிரபத்தி –

ஆகையால் இருந்த நாளில் நிரபராத கைங்கர்யத்தையும்
பிராரப்த சரீரா நந்தரம் மொஷத்தையும்
சேர பலமாகக் கோலி-பிரபத்தி பண்ணுவார்கள் நிபுணர் –

அறவே பரம் என்று அடைக்கலம் வைத்தனர் அன்று நம்மைப்
பெறவே கருதிப் பெரும் தகவுற்ற பிரான் அடிக் கீழ்
உறவே இவனுயிர் காக்கின்ற ஓர் உயிர் உண்மையை நீ
மறவேல் என நம் மறை முடி சூடிய மன்னரே —

யுக்ய ஸ்யந்தன சாரதி க்ரமவதி த்ரயந்த சந்தர்சிதே
தத்த்வா நாம் த்ரிதயே யதார்ஹ விவித வியாபார சந்தா நிதி
ஹேதுத்வம் த்ரிஷூ கர்த்து பாவ உபயோ ஸ்வாதீ நதை கத்ர தத்
ஸ்வாமி ச்வீக்ருத யத் பர அயம் அலச தத்ர ஸ்வயம் நிர்பர–

——————————————————————————————————————

அதிகாரம் -13-க்ருதக்ருத்ய அதிகாரம் –

சமர்த்தே சர்வஜ்ஞ சஹஜ சஹ்ருதி ஸ்வீக்ருத பரே
யத் அர்த்தம் கர்த்தவ்யம் ந புநரிஹ யத் கிஞ்சித் அபி ந
நியஸ் சந்தஸ் தஸ்மின் நிருபாதி மஹா நந்த ஜலதௌ
க்ருதார்த்தீ குர்ம ஸ்வம் க்ருபணம் அபி கைங்கர்ய தநிந–

இவ் உபாய விசேஷ நிஷ்டன் ப்ராப்திக்கு அனந்தர காலம் தொடங்கி தான் இதுக்குக் கோலின பலத்தைப் பற்ற தனக்கு கர்த்தவ்ய அம்சத்தில் அந்வயம் இல்லாமையாலும்
கர்த்தவ்ய அம்சம் சக்ருத் அனுஷ்டானத்தாலே க்ருதமாகையாலும்
ஸ்வ தந்த்ரனாய் சத்ய சங்கல்பனான பல ப்ரதன் மா சுச -என்று அருளிச் செய்கையாலும்
தனக்குப் பிறந்த பரந்யாச ரூப தசையைப் பார்த்து நிர்பரனாய்-
மாமேகம் சரணம் வ்ரஜ -என்கிறபடியே சித்த உபாயத்வேன ச்வீக்ருதனான சர்வேஸ்வரன் -அஹம் த்வா சர்வ பாபேப்யோ மோஷயிஷ்யாமி-என்று பல பிரதான சங்கல்பத்தை பண்ணுகையாலே
இப்படி விச்வச நீயனுமாய் -சமர்த்தனுமாய் உபாய பூதனுமான ஈஸ்வரனைப் பார்த்து பல சித்தியில் நிஸ் சம்சயனுமாய் -நிர்பயனுமாய்
கடையேற விட்ட அந்ய புருஷார்த்தங்களையும் -காம்பற விட்ட உபாயாந்தரங்களையும் -அகிஞ்சனன் அயத்னமாக மஹா தனத்தைப் பெறுமா போலே
தான் பெறப் புகுகிற பரம புருஷார்த்தத்தையும் பார்த்து ஹ்ருஷ்டமநாவாய்
தேவர்ஷி பூதாத்மா ந்ருணாம் பித்ருணாம் ந கிங்கரோ நாயம்ருணீ ச ராஜன்
சர்வாத்மநா ய சரணம் சரண்யம் நாராயணம் லோககுரும் ப்ரபன்ன -என்கிற ஸ்லோகத்தின் படி
பிரஜாபதி பசுபதி என்றால் போலே பேரிட்டுக் கொண்டு இருக்கிற சஜாதீயரான ஷேத்ரஜ்ஞரைப் பற்ற
ஓரோர் அவசரங்களிலே கைக்கூலி போலே சில உபாதிகள் அடியாக எழுதா மறையிலே ஏறிட்டுக் கிடக்கிற அடிமை தீட்டும்
முதல் மாளாதே பொலிசையிட்டுப் போகிற தனிசு தீட்டும் கிழித்தவன் ஆகையாலே பஞ்ச மஹா யஜ்ஞாதிகளான நித்ய நைமித்திகங்களில் அவர்கள் பேர் சொல்லும் போது
யே யஜந்தி பித்ருன் தேவான் ப்ராஹ்மாணான் ஸஹூ தாசனான்
சர்வ பூதாந்த ராத்மானம் விஷ்ணுமேவ யஜந்தி தே–இத்யாதிகளிலே மகரிஷிகள் அறுதியிட்ட படியே
ராஜ சேவகர் ராஜாவுக்கு சட்டை மேலே மாலையையும் ஆபரணத்தையும் இட்டாலும்
சட்டையில் துவக்கற்று ராஜாவின் பரிதியே பிரயோஜனமாகத் தெளிந்து இருக்குமா போலேயும்
யஜ்ஞ அக்ரஹர அத்யாயாதிகளிலும் -ஸ்ரீ ஹஸ்திகிரி மகாத்ம்யத்திலும் -சாஷா தர்ப்யாவரோதம் ஜைமினி -என்கிற-ப்ரஹ்ம ஸூ த்ரம் -1-2-29- ஸூ த்ரத்திலும் சொல்லுகிறபடியே
தேவர்கள் பித்ருக்கள் என்கிற சட்டைகளோடு துவக்கற அவ்வோ சப்தங்கள் அவயவ சக்தி பௌஷ்கல்யங்களாலே ஈஸ்வரன் பக்கலிலே நாராயனாதி சப்தங்கள் போலே நிற்கிற நிலைமையும் கண்டு
அவற்றினுடைய உச்சாராணாதிகளிலே ஸ்வேத தீப வாசிகளான சுத்த யஜாதீகளுக்குப் போலே தன் பரமைகாந்தித்வம் குறையாதே நிற்கிறபடியை நிரூபித்து
தன் வர்ணாஸ்ரம நிமித்த குணாத் யதிகாரத்துக்கு அனுரூபமாக அடிமை கொள்ள சங்கல்ப்பித்து இருக்கிற
சாசிதாவான சேஷியினுடைய சாஸ்திர வேத்ய ஆஜ்ஞாநுஜ்ஞா பரிபாலன ரூப கைங்கர்ய முகத்தாலே
ப்ரத்யஷ விதித பரம புருஷ அபிப்ராயரான முக்தரைப் போலே கிஞ்சித்கரனாய்க் கொண்டு
முக்த துல்யனாய் -உபாய பூர்த்தியாலே க்ருத்க்ருத்யன் என்றும் -புருஷார்த்த பூர்த்தியாலே க்ருதார்த்தன் என்றும் –
சாஸ்த்ரங்களாலும் தந் நிஷ்டராலும் கொண்டாடப் பட்டு இருக்கும் –
இவனுடைய இந்த க்ருதக்ருத்ய அனுசந்தானத்தை
அதஸ்த்வம் தவ தத்த்வதோ மத ஜ்ஞான தர்சன ப்ராப்திஷூ நிச்சய ஸூ கமாஸ் ஸ்வ -என்று
எம்பெருமானார் சரணாகதி கத்யத்திலே நியமித்து அருளினார்
இதுக்கு கருத்து -அநாதி காலம் அஜ்ஞாதி லங்கனம் அடியாக யுண்டான பகவத் நிக்ரஹத்தாலே சம்சரித்துப் போந்த நமக்கு
அவசர ப்ரதீஷை பகவத் கிருபை அடியாக உண்டான சதாசார்யா கடாஷ விஷயீ காரத்தாலே வந்த
த்வய உச்சாரண அனுச்சாரணத்தாலே பிரபத்யனுஷ்டானம் பிறந்த பின்பு சரண்ய பிரசாத னங்களில் இதுக்கு மேல் ஓன்று இல்லாமையாலே நிக்ரஹ ஹேதுக்களை எல்லாம் ஷமித்து
தீர்ந்த அடியவர் தம்மை திருத்திப் பணி கொள்ள வல்ல சர்வ சேஷியான ஸ்ரீ யபதி தந் பேறாகத் தானே ரஷிக்கும் என்று தேறி நிர்பரனாய் இரு என்கை
இது மாசுச என்கிற சரண்யன் வாக்யத்திலும் தீர்ந்த பொருள்
இவனுக்கு பிரபத்திக்கு முன்புற்ற சோகம் -அதிகாரத்தில் சொருகுகையாலே முன்பு சோகித்திலன் ஆகில் அதிகாரி அல்லாமையாலே
காரணாபாவத் கார்ய பாவ -என்கிற ந்யாயத்தாலே உபாய நிஷ்பத்தி உண்டாகாது –
உபாய ச்வீகாரம் பண்ணினாகா தன்னை நினைத்து இருந்த பின்பு சரண்ய உக்தியிலே நெகிழ்ச்சி யுடையவனே சோகித்தான் ஆகில்
கார்ய பாவாத் சமாக்ரஞ்ய பாவ -என்கிற ந்யாயத்தாலே பூர்ண உபாயன் அல்லாமையாலே பலம் உபாய பூர்த்தி சாபேஷமாய்க் கொண்டு விலம்பிக்கும் என்று அறியலாம் –
முன்பு ப்ரசக்த சோகனாய் பின்பு மாசுச என்று பிரதிஷேகிக்கிற படியே வீத சோகனானவன் க்ருதக்ருத்யன் என்று அறியலாம் –

மன்னவர் விண்ணவர் வானோர் இறை ஒன்றும் வான் கருத்தோர்
அன்னவர் வேள்வி அனைத்தும் முடித்தனர் அன்புடையார்க்கு
என்ன வரம் தர என்ற நம் அத்திகிரி திருமால்
முன்னம் வருந்தி அடைக்கலம் கொண்ட நம் முக்கியரே —

பகவதி ஹரௌ பாரம் கந்தும் பரந்யசநம் க்ருதம்
பரிமித ஸூ க ப்ராப்த்யை க்ருத்யம் ப்ரஹீணம் அக்ருத்யவத்
பவதி ச வபுவ்ருத்தி பூர்வம் க்ருதை நியதக்ரமா
பரம் இஹ விபோ ஆஜ்ஞா சேது புதை அனுபால்யதே —

————————————————————————————————————————–

அதிகாரம் -14 ஸ்வ நிஷ்ட்டாபிஜ்ஞஅதிகாரம் –

ஸ்வரூப உபாய அர்த்தேஷூ அவித்த நிவித்ய ஸ்திரமதே
ஸ்வ நிஷ்ட அபிஜ்ஞானம் ஸூபகம் அபவர்க்காத் உபத்த நாத்
பிரதிம் நா யஸ்ய ஆதௌ பிரபவதி விநீத ஸ்தகயிதம்
கபீரான் துஷ்பூரான் ககன மஹத சித்ர நிவஹான் –

இப்படி தனக்கு நிஷ்டை உண்டு என்று தான் அறியும்படி எங்கனே என்னில்
1-பரராலே பரிபவாதிகள் யுண்டாம் போது தன தேஹாதிகளைப் பற்ற பரிபாவகர் சொல்லுகிற குற்றங்கள் தன் ஸ்வரூபத்தில் தட்டாதபடி விஷாதாதிகள் அற்று இருக்கையும்
2-சாப்ய மானச்ய யத் பாபம் சாப்யந்த மதிகச்சதி -என்கிறபடி பரிபவாதிகளாலே தன் பாபத்தை வாங்கிக் கொள்ளுகிற மதி கேடரைப் பற்ற
பத்த வைராணி பூதானி த்வேஷம் குர்வந்தி சேதத்த
சோத்யான்யஹ அதி மோஹென வ்யாப்த நீதி மநீஷிணா

ஆத்மத்ருஹமமர்யாதம் மூட முஞ்ஜித சத்பதம்
ஸூ தாரமநுகம் பேத நரகார்ச்சிஷ் மாதிந்தனம் –என்கிறபடி கரை கண்ட கிருபையும்
3-அமர்யாத ஷூத்ர என்கிற ஸ்லோகத்தாலும் வாடினேன் வாடி முதலான ஆழ்வார் பாசுரங்களாலும் தனக்கு அனுசந்தேயமாக உதாஹரித்த தோஷங்களை
பரிவாதாதிகளாலே மறவாத படி பண்ணினார்கள் என்கிற உபகார ஸ்ம்ருதியும்
4-ஆத்மாக்களுக்கு எல்லாம் ஸ்வரூப அனுபபந்தியான பகவத் பாரதந்த்ர்யத்தையும் ஷேத்ரஜ்ஞர் எல்லாரும் கர்மவச்யராய் நிற்கிற நிலையையும் பார்த்து
நமக்கும் நம்மளவில் பரிபவாதிகள் பண்ணுகிற சேதனருக்கும் உள்ள கர்ம அனுகுணமாக இன்புறும் இவ்விளையாட்டு உடையனான
ஸ்வ தந்திர சேஷியாலே ப்ரேரிதராய் அவர்கள் பரிவதாதிகள் பண்ணுகிறார்கள் என்று அவர்கள் பக்கல் நிர்விகார சித்தத்தையும்
5-பிராப்த பாப விசேஷம் சிகை அறுக்கிறது என்ற சந்தோஷம் நடை யாடிற்று ஆகில் பிரதம மத்யம பதங்களில் சோதிதமான படியே அசித் வை லஷண்யத்தையும்
சர்வ பூத அனுகூல்யாதிகளுக்கு யோக்யமான ஜ்ஞானத்தையும் -சர்வதோமுகமான ஆகிஞ்சன்யத்தையும் -ச்வத சர்வ சமனாய் கர்ம அநுரூப பல பிரதனான ஸ்வ தந்திர சேஷிக்கு இஷ்ட விநியோஹ அர்ஹமாம் படி அனன்யார்ஹ சேஷத்வ பாரதந்த்ர்யங்களையும் -யத்திதம் மம தேவேச -இத்யாதிகளில் படியே பராதீன ஹித சித்தியையும் உடைய தன் ஸ்வரூபத்தில் நிஷ்டை உண்டு என்று அறியலாம் –

1- சர்வேஸ்வரனை ஒழிய தானும் பிறரும் தனக்குத் தஞ்சம் என்ற புத்தியும்
2-ம்ருத்யு பர்யந்தமான பய ஹேதுக்களைக் கண்டாலும் -ப்ராயோணா க்ருதக்ருத்யவாத் ம்ருத்யோருத் விஜதே ஜன க்ருதக்ருத்யா ப்ரதீ ஷந்தே ம்ருத்யும் ப்ரியமிவாதிதம் –
என்கிறபடியே இச் சரீர அநந்தரம் என் படப் புகுகிறோம் என்கிற கரைதல் அற்று அபிமத ஆசக்தியாலே ப்ரீதனாய் இருக்கையும் –
3-கஜம் வா வீஷ்ய சிம்ஹம் வ்யாக்ரம் வா அபி வராநநா
நாஹாரயதி சந்த்ராசம் பாஹூ ராமஸ்ய சம்ஸ்ரிதா -என்றும்
அசந்தே சாத்து ராமஸ்ய தபஸ ச்வாநுபாலநாத்
ந த்வா குர்மி தசக்ரீவ பச்ம பச்மார்ஹ தேஜஸா -என்றும்
சரைஸ்து சங்குலாம் க்ருத்வா லங்காம் பரபாலார்த்தன
மாம் நயேத்யாதி காகுத்ஸ்த தத் தச்த சத்ருசம் பவேத் -என்றும்
பிராட்டி நடத்திக் காட்டின ரஷக அவஷ்டம்பத்தால் உள்ள தேற்றமும்
4-தான் பரந்யாசம் பண்ணின விஷயத்தில் ஸ்வ யத்னம் அற்று இருக்கையும்
5-அதில் அநிஷ்ட நிவ்ருத்தியும் இஷ்ட பிராப்தியும் அவன் கியதே என்று இருக்கையும்
உண்டாயிற்று ஆகில் —
தான் கோலின சகல பலத்துக்கும் சாதனமாக வற்றாய்
சரம ஸ்லோகத்தில் பூர்வார்த்தத்தில் விஹிதமாய்
த்வயத்தில் பூர்வ கண்டத்தில் அனுசந்தேயமாய்
திரு மந்த்ரத்தில் மத்யம பதத்திலும் –
விவஷிதமான உபாயத்திலே தனக்கு நிஷ்டை உண்டு என்று அறியலாம் –

உத்பத்தி ஸ்திதி நாசாநாம் ஸ்திதௌ சிந்தா குதஸ்தவ
யத் உத்பத்தி யதா நாச ஸ்திதிச்த த்வத் பவிஷ்யதி -என்றும்
அசேஷ்ட மாந மாஸீநம் ஸ்ரீ கிஞ்சித் உபதிஷ்டதி
கர்மீ கர்மா நுஸ்ருத்யாந்யோ ந ப்ராச்ய மதிகச்சதி -என்றும்
சொல்லுகிறபடியே பிராரப்த கர்ம விசேஷ அதீனமாக ஈஸ்வரன் செய்யும் தேக யாத்ராதிகளில் கரைதல் அற்று -தான் கரைந்தாலும்
உத்பதன்நபி சாகாசம் விசன்நபி ரசாதலம்
அடன்நபி மஹீம் க்ருத்ச்நாம் நாதத்த முபதிஷ்டதே -என்றும்
யத் கிஞ்சித் த்வர்த்ததே லோகே சர்வம் தந்மத் விசேஷ்டிதம்
அன்யோ ஹி அந்யச் சிந்தயதி ஸ்வச் சந்தம் விததாம் யஹம் -என்றும்
சொல்லுகிறபடியே ஈஸ்வரன் நினைவின் படியே அல்லது ஒன்றும் நடவாது என்று பிரதிசந்தானம் பண்ணி
அப்ரயத் நாகதா சேவ்யா க்ருஹச்தைர் விஷயா சதா
பிரயத் நே நாபி கர்த்தவ்ய ஸ்வ தர்ம இதி மே மதி -என்றும்
நாஹாரம் சிந்தயேத் ப்ராஜ்ஞோ தர்மமேவா நு சிந்தயேத்
ஆஹாரோ ஹி மனுஷ்யாணாம் ஜன்மனா சஹ ஜாயதே -என்றும் பராசர கீதாதிகளிலும்
ந சந்நிபதிதம் தர்ம்மயம் உபயோகம் யத்ருச்சயா
ப்ரத்யா சஷே ந சாப்யேநம் அநுருந்தே ஸூ துர்லபம் –என்று அஜகரோபாக்யாநத்திலும் சொல்லுகிறபடியே
சாஸ்திர விருத்தம் இல்லாத விஷயங்கள் தான் ஒரு விரகு செய்யாது இருக்க பகவத் சங்கல்பத்தாலே தானே வரக் கண்டு பிராரப்த கர்ம பலமான தனிசு தீருகிறது என்று விலக்காதே அனுபவிக்கையும்
இப்படி கர்ம விசேஷ அதீனமாக வருகிற ப்ராப்யாந்தர லாப அலாபங்களில்
தயோரே கதரோ ராசிர்யத்யே நமுபசன்னமேத்
ந ஸூ கம் ப்ராப்யம் சம்ஹ்ருஷ்யேத் ந துக்கம் ப்ராப்ய சம்ஜ்வரேத் -என்றும்
உளது என்று இறுமாவார் -என்றும் சொல்லுகிறபடியே ஹர்ஷா சோகங்கள் அற்று ஸ்வரூப அனுரூபமான பரம ப்ராப்ய கைங்கர்யத்திலே ருசியும்
ஸ்ரீ ஸ்தோத்ர ரத்னத்திலும் ஸ்ரீ வைகுண்ட கத் யாதிகளிலும் கடா கடா என்று வாய் புலற்றப் பண்ணுகிற ப்ராப்தியில் த்வரையும் நடை யாடிற்று ஆகில்
திரு மந்த்ரத்தில் நாராயண சப்தத்தில் -சதுர்தியாலும்
த்வயத்தில் சதுர்த்தி நமஸ் ஸூ க்களாலும்
சரம ஸ்லோகத்தில் அஹம் த்வா சர்வ பாபேப்யோ மோஷயிஷ்யாமி-என்கிற வாக்யத்தாலும்
கடலைக் கையிட்டுக் காட்டுமா போலே காட்டப்பட்ட அபரிச்சேத்யமான பரம புருஷார்த்தத்திலே நிஷ்டை உண்டு என்று அறியலாம் –

இப்படி அவ்வோ அடையாளங்களாலே
அஹமாத்மா ந தேக அஸ்மி விஷ்ணு சேஷ அபரிக்ரஹ
தமேவ சரணம் ப்ராப்த தத் கைங்கர்ய சிகிர்ஷயா -என்கிறபடியே
மூல மந்த்ராதிகளைக் கொண்டு
ஸ்வரூப
உபாய
புருஷார்த்தங்களில்
தன்னுடைய நிஷ்டையை உணர்ந்து போரும் இவ்வதிகாரிக்கு
நைஷா பச்யாதி ராஷச்யோ நிமான் புஷ்ப பலத்ருமான்
ஏகச்த ஹ்ருதயா நூநம் ராம மேவா நு பச்யதி -என்கிறபடியே
விரோதியோடே கூடி இருக்கிற தனக்கு பாஷிகமாக சம்பாவிதமான ப்ரஹ்ம விதப சாரதி வ்யதிரிக்தங்களான ஏதேனும் ஒரு பீதி ஹேதுக்களிலும்
ஸ்வரூப பிராப்த கைங்கர்ய வ்யதிரிக்தங்களான ஏதேனும் ஒரு பீதி ஹேதுக்களிலும் கண்ணோட்டம் உண்டாகாது
யத்ருச்சயா உண்டானாலும் அவற்றால் பீதியும் பிராப்தியும் உண்டாகாது –

முக்கிய மந்திரம் காட்டிய மூன்றின் நிலையுடையார்
தக்கவை யன்றித் தகாதவை ஒன்றும் தமக்கு இசையார்
இக்கருமங்கள் எமக்கு உள வென்னும் இலக்கணத்தால்
மிக்க உணர்த்தியர் மேதினி மேவிய விண்ணவரே –

ஸ்வாப உத்வோத வ்யதிகர போக மோஷாந்தராலே
காலம் கஞ்சித் ஜகாதி விதிநா கேநசித் ஸ்தாப்யமானா
தத்வ உபாய ப்ரப்ருதி ஸ்வாமி ததாம் ஸ்வ நிஷ்டாம்
சேஷாம் க்ருத்வா சிரஸி க்ருதிந சேஷமாயுர் நயந்தி

—————————————————————————————–

ஸ்ரீ தேசிகன் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ பிள்ளை லோகாச்சார்யர் திருவடிகளே சரணம் .
பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம்

ஸ்ரீ மத் ரஹஸ்ய த்ரய சாரம் — -அதிகாரம் -9-உபாய விபாக அதிகாரம் /அதிகாரம் -10- பிரபத்தி யோக்ய அதிகாரம் /அதிகாரம் -11-பரிகர விபாக அதிகாரம் —ஸ்ரீ வேதாந்த தேசிகன் ஸ்வாமி–

June 26, 2015

ஸ்ரீ மான் வேங்கட நாதார்ய கவிதார்க்கிக கேசரீ
வேதாந்தாசார்ய வர்யோமே சந்நிதத்தாம் சதா ஹ்ருதி —

சீரொன்று தூப்புல் திருவேங்கடமுடையான்
பாரொன்றச் சொன்ன பழ மொழியில் ஓரொன்று
தானே அமையாதோ தாரணியில் வாழ்வார்க்கு
வானேறப் போமளவும் வாழ்வு –
———————————————————————
அதிகாரம் -9-உபாய விபாக அதிகாரம்-

உபாய ஸ்வ ப்ராப்தே உபநிஷத் அதீத ஸ பகவான்
ப்ரசத்த்யை தஸ்ய உக்தே பிரபதன நிதித்யாசன கதீ
ததாரோஹ பும்ஸ ஸூ க்ருத பறி பாகேண மஹதா
நிதா நம் தத்ர அபி ஸ்வயம் அகில நிர்மாண நிபுணா —

இவர்களுக்கு கர்தவ்யமான உபாயமாவது ஒரு ஜ்ஞான விகாச விசேஷம் -இத்தாலே சத்யமாய் ப்ராப்தி ரூபமான உபேயம் ஆவது ஒரு ஜ்ஞான விகாச விசேஷம் –
இவற்றில் உபாயம் ஆகிற ஜ்ஞான விகாச விசேஷம் கரண சாபேஷமுமாய் சாஸ்திர விஹிதமுமாய் சத்யத் வாதிகளான ஸ்வரூப நிரூபக தர்மங்கள் அஞ்சோடு கூடின அவ்வோ வித்யா விசேஷ பிரதிநித்ய குணாதிகளிலே நியத ப்ரஹ்ம விஷயமுமாய் இருக்கும் –
உபேயம் ஆகிற ஞான விகாச விசேஷம் கரண நிரபேஷமுமாய்-ஸ்வ பாவ ப்ராப்தமுமாய் குண விபூத் யாதிகள் எல்லா வற்றாலும் பறி பூர்ண ப்ரஹ்ம விஷயமுமாய் இருக்கும் –

உபாசித குணா தேர்யா ப்ராப்தாவப்யவ ஹிஷ்க்ரியா
ஸா தத்க்ரதுநய க்ராஹ்யா ந ஆகாராந்தர வர்ஜனம் –

பிராப்தி ரூபமான இவ்வனுபவத்தினுடைய பரீவாஹமாய்க் கொண்டு கைங்கர்யம் உபேயம் –
இவ்வுபாய ரூபமாயும் ப்ராப்தி ரூபமாயும் இருக்கிற ஜ்ஞானத்துக்கு விஷயமாகக் கொண்டு பல பிரதந்த்வ போக்யத்வாதி வேஷத்தாலே ஈஸ்வரனுக்கு உபாயத்வமும் உபேயத்வமும்-
இவ்வீச்வரனுடைய உபாயத்வம் அத்வாரக ப்ராப்தி நிஷ்டன் பக்கல் உபாயாந்தர ஸ்தானே நிவேசத்தால் விசிஷ்டமாய் இருக்கும் –
மற்ற அதிகாரிக்கும் கர்ம யோகம் ஆரம்பம் முதலாக உபாசன பூர்த்தி பர்யந்தமாக நடுவுள்ள கர்த்தவ்யங்களில் அத்யந்த அசக்த்யமான நேர்களிலே
இப்பிரபத்தி வசீக்ருதனான ஈஸ்வரன் புகுந்து நின்று அந்த துஷ்கர கர்த்தவ்யங்களாலே வரும் பாப நிவ்ருத்தியையும்
சத்வ உன்மேஷாதி களையும் உண்டாக்கிக் கொடுத்து அவ் உபாசனம் ஆகிற உபாயத்தை பல பர்யந்தமாக்கிக் கொடுக்கும் –

அங்கு கர்ம யோகமாவது -சாஸ்த்ரத்தாலே ஜீவ பரமாத்ம யாதாத்ம ஜ்ஞானம் பிறந்தால் தனக்கு சக்யங்களாய் பல சங்காதி ரஹீதங்களான
காம்ய கர்மங்களோடும் நித்ய நைமித்திகங்களோடும் கூட ஸ நியமமாக பரிக்ருஹீதமாய் இருக்கும் கர்ம விசேஷம் –
அதன் அவாந்தர பேதங்கள் தைவமே வபரே யஜ்ஞம்-ஸ்ரீ கீதை -4-25- என்று தொடங்கிச் சொல்லப்பட்ட தேவார்சன தபஸ் தீர்த்த தான யஜ்ஞாதிகள் –
அதிகாரி பேதத்தாலே பிரபத்தி தானே பக்தியை இடையிட்டும் இடையிடாதேயும் மோஷ ஹேது வானால் போலே
இக்கர்ம யோகம் ஜ்ஞான யோகத்தை இடையிட்டும் இடையிடாதேயும் சபரிகரமான யோகத்தைக் கொண்டு ஆத்ம அவலோகன சாதனமாம் —

ஜ்ஞான யோகமாவது -கர்ம யோகத்தாலே அந்த கரண ஜெயம் பிறந்தவனுக்கு பிரக்ருதியாதி வி லஷணமாய் ஈஸ்வரனைப் பற்ற
ஆதேயத்வ விதேயத்வ சேஷத்வங்களாலே சரீரதயா பிரகாரமான தன் ஸ்வரூபத்தை நிரந்தர சிந்தனம் பண்ணுகை-
இக்கர்ம ஜ்ஞான யோகங்களாலே யோக முகத்தாலே ஆத்ம அவலோகனம் பிறந்தால்
வைஷயிக ஸூ க வைத்ருஷ்ண யாவஹமான ஆத்ம அனுபவ ஸூ கம் ஆகிற ஆகர்ஷகத்தில் அகப்பட்டிலன் ஆகில்
பரம புருஷார்த்தமான பகவத் அனுபவத்துக்கு உபாயமான பக்தி யோகத்திலே இழியும் போது
உள்ளிருக்கிற ரத்னம் காண்கைக்கு கிழிச் சீரை கண்டால் போலே அந்தர்யாமியைப் பார்க்கும் போதைக்கு அவனுடைய
சரீர பூதனான ஜீவாத்மாவினுடைய தர்சனம் உபயுக்தமாய்க் கொண்டு பக்தி யோகத்துக்கு அதிகாரி கோடியிலே ஏறிட்டுக் கிடக்கும்

பக்தி யோகமாவது அநந்ய நிஷ்டனாய் அநந்ய கதியினாய் அநந்ய சேஷ பூதனான பகவானுடைய ஸ்வரூபாதிகளை விஷயமாக உடைத்தாய் நிரதிசய ப்ரீதி ரூபமான த்யான விசேஷம்
அது தான் தைல தாரை போலே நிரந்தரமான ஸ்ம்ருதி ரூபமாய் -சாஷாத்கார துல்யமான வைசத்யத்தை யுடைத்தாய்
பரம பதத்துக்கு பிரயாணம் பண்ணும் திவசம் அறுதியாக நாள் தோறும் அனுஷ்டிக்க வளர்ந்து வருவதாய் அந்திம ப்ரத்யய அவதியான ஜ்ஞான சந்ததி விசேஷம் –
இதுக்கு வர்ணாஸ்ரம தர்மங்கள் ஜ்ஞான விகாச ஹேதுவான சத்வாதி வ்ருத்திக்கு களையான ரஜஸ் தமஸ் ஸூ க்களுக்கு மூலமான பாபங்களைக் கழித்துக் கொண்டு இதிகர்த்தவ்யதையாய் இருக்கும்
இப்பக்தி யோகம் தானே பிரத்யயார்த்தம் ஸ மோஷச்ய சித்தய சம்ப்ரகீர்த்திதா -என்கிறபடியே இள நெஞ்சரைத் தேற்றுகைக்கு இட்ட விரகான வழியாலே காமநா பேதத்தாலே
ஐஸ்வர் யாதிகளுக்கும் சாதனம் என்னும் இவ்வர்த்தம் சதுர்விதா பஜந்தே மாம் -என்று சொல்லப்பட்டது –
அவ்விடத்தில் தேஷாம் ஞாநீ நித்ய யுகத ஏக பக்திர் விசிஷ்யதே -ஸ்ரீ கீதை -7-17–என்று தொடங்கிச் சொன்ன ஞானியினுடைய ஏற்றத்தை
சதுர்விதா மம ஜநா பக்தா ஏவ ஹி தே ஸ்ம்ருதா
ஏஷாமே காந்தின ச்ரேஷ்டா தே சைவா நன்ய தேவதா
அஹமேவ கதிஸ் தேஷாம் நிராசீ கர்ம காரிணாம்
யே து சிஷ்டாத்ரயோ பக்தா பலகாம ஹி தே மாதா
சர்வே ச்யவன தரமாண ப்ரதி புத்தஸ்து மோஷபாக்-என்று மஹா பாரதம் சாந்தி பர்வத்தில் தானே வெளியிட்டு அருளினான்
இப்படி மோஷ உபாயமாக விதித்த பக்தி யோகம் பர பக்தி என்று பேசப் பட்டது -இதினுடைய ஹேதுவாய் சாத்விக பரிசீல நாதிகளாலே வந்த
பகவத் விஷயத்தில் ப்ரீதி விசேஷம் சர்வேஸ்வரனை தெளிய அறிய வேணும் என்னும் அபி நிவேசத்துக்கு காரணமாய் பக்தி என்று பேர் பெற்று இருக்கும் –
இத்தாலே சுத்த பாவம் கதோ பக்த்யா சாஸ்த்ராத் வேதிந ஜனார்த்தனம் என்கிறபடியே சாஸ்திர ஜன்ய தத்வ ஜ்ஞான
கர்ம யோகாதி பரம்பரையாலே பிறந்த பரபக்தி யானது
சாஷாத் கரிக்க வேணும் என்ற அபி நிவேசத்தை உண்டாக்கி -யோகேஸ்வர ததோ மே த்வம் தர்ச யாத்மா நமவ்யயம் -என்றும்
காணுமாறு அருளாய் -என்றும் -ஒரு நாள் காண வாராய் -என்றும் விலபிக்கும் படி பண்ணி இவ் அபேஷம் மாத்ரம் அடியாக
வந்த பகவத் பிரசாத விசேஷத்தாலே தத் கால நியதமான பறி பூர்ண சாஷாத் காரத்தை உண்டாக்கும் -இச் சாஷாத் காரம் பர ஜ்ஞானம் என்று பேசப் பட்டது –
இப்படி நிரதிசய போக்யமான பகவத் ஸ்வரூபத்தை சாஷாத் கரித்த வாறே பெரு விடாய்ப் பட்டவன் தடாகத்தைக் கண்டால் போலே பிறந்த ப்ரீதி அதிசயம் பரம பக்தி –
இது முனியே நான்முகனில் படியே சங்கோசம் அற அனுபவித்து அல்லது தரிக்க ஒண்ணாத அபி நிவேசத்தை உண்டாக்கி
மறுக்க ஒண்ணாத திரு வாணை இட்டு வளைத்துக் கூப்பிடுகையாலே இவனுக்கு கடுகப் பிராப்தியைக் கொடுக்கும் படி
சர்வேஸ்வரனுக்கு த்வரை அதிசயத்தை உண்டாக்கி இவனை அவா அற்று வீடு பெறப் பண்ணும் –
இப்பக்தி யோகம் த்ரை வர்ணிகர் ஒழிந்தார்க்கும் த்ரை வர்ணிகர் தங்களில் ஜ்ஞானத்திலே ஆதல் சக்தியிலே யாதல் இரண்டிலும் ஆதல் குறை யுடையாருக்கும்
பல விளம்பம் பொறுக்க இசையாத தீவ்ர சம்வேகம் உடையார்க்கும் யோக்யம் அல்லாமையாலே தங்கள் அளவுகளைத் தெளிந்து
அத்வாரமாக பிரபத்தியை மோஷ உபாயமாகப் பற்றுமவர்களுக்கு சர்வ பல சாதனமான பிரபத்தி தானே பரபக்தி ஸ்தானத்திலே
சோதிதை யாகையாலே உபாசகனுக்கு பரபக்திக்கு மேல் வரும் அவஸ்தைகள் போலே இஸ் ஸ்வ தந்திர பிரபத்தி நிஷ்டனுடைய
கோலுதலுக்கு ஈடாக இப்பிரபதிக்கு மேல் வரும் அனுகூல அவஸ்தைகள் இதின் பலமாய் இருக்கும் –
இப்படி பிரபத்திக்கு பக்திக்கும் அதிகாரி விசேஷத்தைப் பற்றி துல்ய பலத்வம் உண்டாகையாலே விகல்பமாகக் கடவது
இவற்றுக்கு நாநா சப்தாதி பேதாத் -என்கிற-3-3-56- அதிகரணத்திலே பேதம் சித்தம்
விகல்போ அவிசிஷ்ட பலத்வாத் -என்கிற-3-3-57-அதிகரணத்திலே விகல்பமும் சித்தம் –

உபாசனத்தில் விசேஷங்கள் போலே சாகா பேதங்களிலும் பகவச் சாஸ்திர சஹிதா பேதங்களிலும் சொல்லும் நியாச வித்தையில் மந்த்ராதி விசேஷங்களைக் கண்டு கொள்வது –
நமஸ்காரம் வாசிகம் மானசம் காயிகம் என்று பிரிந்தால் போலே பிரபத்தியிலும் ஓர் ஒன்றை முன்னிட்டு இவ் விபாகங்கள் சொல்லப்பட்டன
இவை மூன்றும் பொருந்தின போது பூர்ண நமஸ்காரம் ஆனால் போலே பூர்ண பிரபத்தி யாகக் கடவது என்றவர்கள் பாசுரங்களுக்கும்
வாசிக காயிகங்களான வியாபார விசேஷங்கள் பரீவாஹமாம் படியான மானச பிரபத்தியினுடைய பூர்தியிலே தாத்பர்யமாகக் கடவது
யதாதிகாரம் இவை எல்லாம் பலப்ரதங்கள் என்னும் இடம் முன்பே சொன்னோம்

நின்ற நிலைக்கு உற நிற்கும் கருமமும் நேர் மதியால்
நன்று என நாடிய ஞானமும் நல்கும் உள் கண் உடையார்
ஒன்றிய பத்தியும் ஒன்றும் இலா விரைவார்க்கு அருளால்
அன்று பயன் தரும் ஆறும் அறிந்தனர் அந்தணரே —

கர்ம ஞானம் உபாசனம் சரண வ்ரஜ்யா இதி ஸ அவஸ்தி தான்
சன்மார்க்கான் அபவர்க்க சாதன வித்யௌ சத்வாரக அத்வாரகான்
ஏகத்வி ஆக்ருதி யோக சம்ப்ருத ப்ருதக்பாவ அநு பாவான் இமான்
சமயக் ப்ரேஷ்ய சரண்ய சரதி கிராமந்தி ரமந்தி புதா —

—————————————————————————————————————

அதிகாரம் -10- பிரபத்தி யோக்ய அதிகாரம் –

அர்த்தித்வேந சமர்த்ததா த்ரிகதநு சம்பிண்டிதா அதிக்ரியா
ச சாஷ்டாங்க ஷடங்கயோகா நியதாவஸ்தா வ்யவஸ்தாபிதா
ச்ரோதீ சர்வ சரண்யதா பகவத ஸ்ம்ருத்யா அபி சத்யா பிதா
சத்யா திஷூ இவ நைக மேஷூ அதிக்ருதி சர்வ ஆஸ்பதே சத்பதே —

இப்படி அபிமத பலனுக்கு உபாயாந்தர நிச்ப்ருஹனாய் நியாச வித்யையிலே இழியும் அவனுக்கு இவ்வித்யைக்கு அதிகார விசேஷம் முதலானவை இருக்கும்படி அறிய வேணும்
அதிகாரமாவது அவ்வோ பல உபாயங்களிலே பிரவ்ருத்தனாம் புருஷனுக்கு பலத்தில் அர்த்தித்வமும் -உபாயத்தில் சாமர்த்தியமும் —
இவற்றில் சாமர்த்தியம் ஆவது சாச்த்ரார்த்தத்தை அறிகையும்-அறிந்த படி அனுஷ்டிக்க வல்லனாகையும் -சாஸ்திர அநுமத ஜாதி குணாதி யோக்யதையும் –
இவ்வதிகாரம் முன்பே சித்தமாய் இருக்கும் -இது உடையவனுக்கு பிரயோஜனமாகக் கொண்டு சாத்யமாக அனுவதிக்கப் படுவது பலம் -ததார்த்தமாக சாத்யமாக விதிக்கப் படுமது உபாயம் –
இங்கு முமுஷூத்வம் உண்டாய் ஸ்வ தந்திர பிரபத்தி ரூப மோஷ உபாய விசேஷ நிஷ்டனுக்கு சாஸ்திர ஜன்ய சம்பந்த ஞானாதிகள் உபாசகனோடு சாதாரணமாய் இருக்க
விசேஷித்த அதிகாரம் தன்னுடைய -ஆகிஞ்சன்யமும் –அநந்ய கதித்வமும் —
ஆகிஞ்சன்யமாவது உபாயாந்தர சாமர்த்ய அபாவம் -அநந்ய கதித்வமாவது பிரயோஜனாந்தர வைமுக்யம் -சரண்யாந்தர வைமுக்யமுமாம் -இது பிரயோஜனாந்தர வை முக்யத்தாலும் அர்த்த சித்தம் –
இவ்வர்த்தம் -ப்ராஹ்மணம் சித்தி கண்டம் ச யான்சான்யா தேவதா ஸ்ம்ருதா –பிரதிபுத்தா ந ஸ்வந்தே யஸ்மாத் பரிமிதம் பலம் -இத்யாதிகளிலே கண்டு கொள்வது –
தீவ்ரதமான முமுஷூத்வம் இன்றிக்கே தேக அனுவ்ருத்தியாதி பிரயோஜனாந்தர சக்தனானவன் மோஷார்த்தமாக பிரபத்தியைப் பற்றினால் அவ்வோ பிரயோஜனாந்தரங்களின் அளவுக்கு ஈடாக மோஷம் விளம்பிக்கும் –
இவ் ஆகிஞ்சன்யத்துக்கும் அநந்ய கதித்வத்துக்கும் நிபந்தனம் உபயாந்தரங்களில் இவ் வதிகாரியினுடைய அஜ்ஞான அசக்திகளும் பல விளம்ப அசஹத்வமும் —
இதில் சரண்யாந்தர வைமுக்யத்துக்கு நிபந்தனம் –
யதா வாயோஸ் த்ருணாக்ராணி வசம் யாந்தி பலீயச-தாதுரேவ வசம் யாந்தி சர்வ பூதானி பாரத -என்கிறபடியே
தனக்கும் பிறருக்கும் ஒத்து இருக்கிற பகவத் ஏக பாரதந்த்ரயாத் யவசாயமும் -பிரயோஜனாந்தர வைமுக்யமும்
இப்பிரபத்தி அதிகாரி விசேஷம்
ச பித்ரா ச பரித்யக்தஸ் ஸூரைச்ச ச மகார்ஷிபி தரீன் லோகன் சம்பரிக்ரம்ய தமேவ சரணம் கத -என்றும்
அஹமச்ம்ய அபராதானாம் ஆலய அகிஞ்சன அகதி -என்றும்
ஆகின்ஜன அநந்ய கதி -சரண்ய–என்றும் – அநாகதாநந்தகால சமீஷயாப்யத்ருஷ்ட சந்தாரோபாய –என்றும்
தத் ப்ராப்த்யே ச தத் பதாம் புஜத்வய பிரபத்தேரன்யன்ன மே கல்பகோடி சஹஸ்ரேணாபி சாதனமஸ்தீதி மனவான -என்றும்
புகல் ஒன்றும் இல்லா அடியேன் -என்று இவை முதலான பிரமான சம்ப்ரதாயங்களாலே சித்தம் —

இவ்வளவு அதிகாரம் பெற்றால் பிரபத்திக்கு ஜாத்யாதி நியமம் இல்லாமையாலே சர்வ அதிகாரத்வம் சித்தம் –

அந்தணர் அந்தியர் எல்லையில் நின்ற அனைத்து உலகும்
நொந்தவரே முதலாக நுடங்கி அனன்னியராய்
வந்து அடையும் வகை வன் தகவு ஏந்தி வருந்திய நம்
அந்தமில் ஆதியை அன்பர் அறிந்து அறிவித்தனரே –

பக்த்யாதௌ சக்தி அபாவ பிரமிதி ரஹிததா சாஸ்த்ரத பர்யுதாச
காலஷேப அஷபத்வம் த்விதி நியதிவசாத் ஆபதப்தி சதுர்பி
ஏக த்வி த்ரி ஆதியோக வ்யதிபிதுர நிஜ அதிக்ரியா சம்ஸ்ரயந்தே
சந்த ஸ்ரீ சம் ஸ்வதந்திர பிரபதன விதி நா முக்த்யே நிர்விசங்கா–

—————————————————————————————————————————-

அதிகாரம் -11-பரிகர விபாக அதிகாரம் –

இயான் இத்தம் பூத சக்ருத் அயம் அவசியம் பவ நவான்
தயா திவ்ய அம்போதௌ ஜகத் அகிலம் அந்த யமயதி
பவ தவம்ச உத்யுக்தே பகவதி பர நியாச வபுஷ
பரபத்தே ஆதிஷ்ட பரிகர விசேஷ சுருதி முகை —

இவ்வித்யைக்கு பரிகரமாவது-ஆநு கூல்ய சங்கல்பமும் பிரதிகூல்ய வர்ஜனமும் கார்பண்யமும் மஹா விஸ்வாசமும் கோப்த்ருத்வ வர்ணமும் —
இவ்விடத்தில்
ஆநு கூல்யச்ய சங்கல்ப பிரதிகூல்யச்ய வர்ஜனம்
ரஷிப்யதீதி விஸ்வாசோ கோப்த்ருத்வ வர்ணம் ததா
ஆத்ம நிஷேப கார்பண்யே ஷட்விதா சரணாகதி –இத்யாதிகளில் சொல்லுகிற ஷாட் வித்யமும் -பிரபத்தியையும் உள்பட ஷாட் விதியை என்றது
அஷ்டாங்க யோகம் என்னுமா போலே அங்க அங்கி சமுச்சயத்தாலே -ஆகக் கடவது என்னும் இடமும் –சமாதி நிலையையும் சேர்த்து அஷ்டாங்க யோகம் என்றால் போலே
இவற்றில் இன்னது ஒன்றுமே அங்கி இதரங்கள் அங்கங்கள் என்னும் இடமும்
நிஷேபா பர பர்யாயோ நியாச பஞ்சாங்க சம்யுத
சந்ந்யாச சத்யாக இத்யுக்த சரணாகதி ரித் யபி -ஸ்ரீ லஷ்மீ தந்த்ரம் -017-74—என்கிற ஸ்லோகத்தாலே நியாய நிரபேஷமாக சித்தம் –
இவ்விடத்தில் -சாச்வதீ மம சம்சித்திரியம் ப்ரஹ்ம விபவாமி யத்
புருஷம் பரமுதிச்ய ந மே சித்திரித அன்யதா
இதி யங்கமுதிதம் ஸ்ரேஷ்டம் பலேப்சா தத் விரோதி நீ –என்று அஹிர்புத்ன்ய உக்தமான பல த்யாக ரூப அங்காந்தரம் மோஷார்த்தமான ஆத்ம நிஷேபத்தில் நியதம் —
பல சங்க கர்த்ருத்வாதி த்யாகம் கர்ம யோகம் முதலாக நிவ்ருத்தி தர்மங்கள் எல்லா வற்றிலும் வருகையாலே இவ்வனுசந்தானம் முமுஷூவுக்கு சாங்க சமர்ப்பண தசையிலே கர்த்தவ்யம் –
இங்கு பரிகரங்கள் ஆனவற்றில் ஆநு கூல்ய சங்கல்பத்துக்கும் பிரதி கூல்ய வர்ஜனததுகும் நிபந்தனம் சர்வ சேஷியான ஸ்ரீயபதியைப் பற்ற
பிரவ்ருத்தி நிவ்ருத்திகளாலே அபிமத அனுவர்த்தனம் பண்ண வேண்டும்படி இவனுக்கு உண்டான பாரார்த்த்ய ஜ்ஞானம் –
இத்தாலே ஆநு கூல்யே தராப்யாம் து வி நிவ்ருதிரபாயத-என்கிறபடியே அபாய பரிஹாரம் சித்தம் –
கார்ப்பண்யம் ஆவது முன்பு சொன்ன ஆகிஞ்சன்யாதிகளுடைய அனுசந்தானம் ஆதல் -அதடியாக வந்த கர்வ ஹானி யாதல் -க்ருபா ஜனக க்ருபண வ்ருத்தி யாதலாய் நின்று
சரண்யனுடைய காருண்ய உத்தம்ப நார்த்தமுமாய் -கார்ப்பண்யே நாப்யுபாயா நாம் வி நிவ்ருத்தி ரிஹேரிதா -என்கிறபடியே பின்பும் அநந்ய உபாயதைக்கும் உபயுக்தமாய் இருக்கும் –
மஹா விஸ்வாசம் ரஷிஷ்ய தீதி விஸ்வாசாத் அபீஷ்ட உபாய கல்பனம் -என்கிறபடியே அணியிடாத அனுஷ்டான சித்தர்த்தமுமாய் -பின்பு நிர்பரதைக்கும் உறுப்பாய் இருக்கும் –
ஸ்வரூப அனுசித புருஷார்த்தங்கள் போலே ஸ்வரூப ப்ராப்தமான அபவர்க்கமும் புருஷார்த்தமாம் போது புருஷன் அர்த்திக்கக் கொடுக்க வேண்டியதாலே இங்கே கோப்த்ருத்வ வர்ணமும் அபேஷிதம்-
நன்றாய் இருப்பது ஒன்றையும் இப்புஷன் அர்த்திக்கக் கொடாத போது புருஷார்த்தம் கொடுத்தான் ஆகாது இ றே-
ஆகையாலே இ றே அப்ரார்த்திதோ ந கோபாயேத்-என்றும்
கோப்த்ருத்வ வர்ணம் நாம ஸ்வ அபிப்ராய நிவேதனம் என்றும் சொல்லுகிறது
இப்படி இவ்வைந்தும் இவ்வித்ய அனுஷ்டான காலத்தில் உப யுக்தங்கள் ஆகையாலே இவை இவ்வாத்ம நிஷேபத்துக்கு அவிநா பூத ஸ்வ பாவங்கள் –

இவ்வர்த்தம் பிராட்டியை சரணமாகப் பற்ற வாருங்கோள்-என்று சாத்விக பிரக்ருதியான த்ரிஜடை ராஷசிகளுக்கு சொல்லுகிற வாக்யத்திலும் காணலாம் –
ததலம் க்ரூ ஸ்வாக் யைர்வ-என்று பிரதிகூல வர்ஜனம் சொல்லப் பட்டது
சாந்த்வமே வாபிதீயதாம் என்கையாலே மன பூர்வகம் அல்லது வாக் பிரவ்ருத்தி இல்லாமையாலே ஆநு கூல்ய சங்கல்பம் ஆக்ருஷ்ட்யம் ஆயிற்று
ராகவாத்தி பயம் கோரம் ராஷசா நாமுபஸ்திதம்-என்று போக்கற்று நிற்கிற நிலையைச் சொல்லுகையாலே
அதிகாரமான ஆகிஞ்சன்யமும் அதனுடைய அனுசந்தான முகத்தாலே வந்த கர்வ ஹந்த்யாதி ரூபமாய் அங்கமான கார்ப்பண்யமும் சொல்லிற்று ஆயிற்று
அலமேஷா பரித்ராதும் ராஷச்யோ மஹதோ பயாத்-என்கையாலும் இத்தை விவரித்துக் கொண்டு அலமேஷா பரித்ராதும் ராகவாத் ராஷசீ கணம் -என்று திருவடி அனுவதிக்கையாலும்
பெருமாள் ஒருத்தனை நிக்ரஹிக்கப் பார்க்கிலும் இவர் சீற்றத்தை ஆற்றி இவள் ரஷிக்க வல்லவள் ஆகையாலே -ரஷிஷ்யதீதி விஸ்வாசம் சொல்லப்பட்டது –
அபியாசாம வைதேஹீம் ஏதத்தி மம ரோசதே பர்த்சிதாமபி யாசத்வம் ராஷச்ய கிம் விவஷயா என்கையாலே கோப்த்ருத்வ வர்ணம் சொல்லிற்று ஆயிற்று –
இவ்வைந்துக்கும் அங்கியான ஆத்ம நிஷேபம் -ப்ரணிபாத பிரசன்நா ஹி மைதிலீ ஜனகாத்மஜா -என்று பிரசாத காரண விசேஷத்தைச் சொல்லுகிற ப்ரணிபாத சப்தத்தாலே விவஷிதம் ஆயிற்று –
ஆகையாலே நியாச பஞ்சாங்க சம்யுத -என்கிற சாஸ்த்ரார்த்தம் இங்கே பூர்ணம-இப்படி உபதேசிக்க ராஷசிகள் விளக்காத மாட்டே பற்றாசாக பிராட்டி தன் வாத்சல்யாதி அதிசயத்தாலே -பவேயம் சரணம் ஹி வ என்று அருளிச் செய்தாள்-
இப்பாசுரம் சஹ்ருதமாய் பல பர்யந்தமான படியை -மாதர் மைதிலீ ராஷசீ த்வயி ததைவ ஆர்த்ரா பராதா த்வயா -ரஷந்த்யா பவ நாத்மஜாத் லகுதரா ராமஸ்ய கோஷ்டீ க்ருதா-என்று அபியுக்தர் வெளியிட்டார்கள் –
இவ்விடத்தில் த்ரிஜடையுடைய ஆத்மாத்மீய பர சமர்ப்பணத்திலே அவர்களுக்குப் பிறவித் துவக்காலே நம்மவர்கள் என்று கண்ணோட்டம் பிறக்கும் ராஷசிகளும் அந்தர்பூதைகள் –
அப்படியே ஸ்ரீ விபீஷண ஆழ்வானோடு கூட வந்த நாலு ராஷசரும் அவனுடைய உபாயத்திலே அந்தர்பூதர் –

அங்குற்ற அபய பிரதான பிரகரணத்திலும் இவ்வங்க அங்கி வர்க்கம் அடைக்கலாம்-எங்கனே என்னில் –
ப்ராதி கூல்யத்தில் வ்யவஸ்திதனான ராவணனுக்கும் கூட -ப்ரதீயதாம் தாசரதாய மைதிலீ சீதாம் ச ராமாய நிவேத்ய தேவீம் வசேம ராஜன் நிஹ வீத சோகா -என்று ஹிதம் சொல்லுகையாலே ஆநு கூல்ய சங்கல்பம் தோற்றிற்று –
இந்த ஹித வசனம் பித்த உபஹதனுக்கு பால் கைக்குமா போலே அவனுக்கு உத்வேக ஹேதுவாயிற்று-
த்வாம் து திக் குல பாம்சனம் -என்று திக்காரம் பண்ணின பின்பு இனி இவனுக்கு உபதேசிக்கவும் ஆகாது -இவனோடு அனுபந்தித்த விபூதிகளும் ஆகாது -இவன் இருந்த இடத்திலே இருக்கவும் ஆகாது என்று அறுதியிட்டு
த்யக்த்வா புத்ராம்ச்ச தாராம்ச்ச பரித்யக்தா மயா லங்காம் மித்ராபி ச தநாநி ச-என்று ஸ்வ வாக்யத்தின் படியே அங்கு துவக்கு அற்று போருகையாலே பிரதிகூல்ய வர்ஜன அபிசந்தி தோற்றிற்று –
ராவணோ நாம துர்வ்ருத்தா -என்று தொடங்கி சர்வஜித்தான ராவணனோட்டை விரோதத்தாலே தாம் போக்கற்று நிற்கிற நிலையைச் சொல்லுகையாலும் பின்பும்
அநுஜோ ராவணச்யாஹம் தேன சாச்ம்யவமாநித-பவந்தாம் சர்வ பூதா நாம் சரண்யம் சரண்யம் கத -என்கையாலும் கார்ப்பண்யம் சொல்லிற்று –
அஞ்சாதே வந்து கிட்டி -சர்வ லோக சரண்யாய ராகவாய மகாத்மனே -என்று சொல்லும் படி பண்ணின மஹா விஸ்வாசம் விபூஷணோ மஹா ப்ராஜ்ஞா என்று காரண முகத்தாலே சொல்லப் பட்டது –
ப்ராஜ்ஞதையை விசேஷிக்கிற மஹச் சப்தத்தாலே விஸ்வாசாதி அதிசயம் தானே விவஷிதம் ஆகவுமாம்-
ராவணம் சரணம் கத என்கையாலே உபாய வர்ண அந்தர் நீதமான கோப்த்ருத்வ வர்ணம் சொல்லிற்று ஆயிற்று –
உபாய வர்ண சப்தத்தாலே வ்யாஜிதம் ஆகிற அளவு அன்றிக்கே நிவேதயத மாம் ஷிப்ரம் விபீஷனம் உபாஸ்திதம்-என்கையாலே கடக புரஸ்சரமான ஆத்ம நிஷேபம் சொல்லிற்று
இப்பிரகரணத்தில் நிவேதன சப்தம் விஜ்ஞாபன மாத்ர பரமானால் நிஷ் பிரயோஜனம் –

இப்படி மற்றும் உள்ள பிரபத்தி பிரகரணங்களிலும்-லௌகிக த்ரவ்ய நிஷே பங்களிலும் சம்ஷேப விஸ்தர பிரக்ரியையாலே இவ்வர்த்தங்கள் காணலாம் –
தான் ரஷிக்க மாட்டாதொரு வஸ்துவை ரஷிக்க வல்லான் ஒருவன் பக்கலிலே சமர்ப்பிக்கும் போது தான் அவன் திரத்திலே அனுகூல அபிசந்தியை யுடையவனாய்
பிரதிகூல அபிசந்தியைத் தவிர்ந்து -இவன் ரஷிக்க வல்லவன் -அபேஷித்தால் ரஷிக்கவும் செய்யும் என்று தேறி
தான் ரஷித்துக் கொள்ள மாட்டாமையை அறிவித்து -நீ ரஷிக்க வேணும் என்று அபேஷித்து-ரஷ்ய வஸ்துவை அவன் பக்கலிலே சமர்ப்பித்து தான் நிர்பரனாய் பயம் கெட்டு மார்பிலே கை வைத்துக் கொண்டு கிடந்தது உறங்கக் காணா நின்றோம் இ றே

இக்கட்டளைகள் எல்லாம் க்ரியாமாணார்த்த பிரகாசகமான த்வயாக்ய மந்த்ரத்திலே அனுசந்திக்கும்படி எங்கனே என்னில்
சர்வஜ்ஞ சர்வ சக்தி உக்தனாய் -கர்ம அநுரூப பலப்ரதனாய் -சர்வ உபகார நிரபேஷனாய்-ஷூ த்ர தேவதைகளைப் போலே ஷிப்ரகாரி யன்றிக்கே இருப்பானாய்-
ச்சேமாதிக தரித்ரனான சர்வேஸ்வரன் அநந்த அபராதங்களை யுடையார்க்கு அபிகம்யன் ஆகையும்-பிராப்தி விரோதியான அநந்த அபராதங்களை உடையார்க்கு
அளவில்லாத பலத்தை தருகையும் -அல்ப வியாபாரத்துக்கு தருகையும் -தாழாதே தருகையும் -தரம் பாராதே தருகையும்
கூடுமோ என்கிற சங்கைகளுக்கு நிவர்த்த கங்களுமாய் யதா சம்பவம் –
உபாயத்வ ப்ராப்யத்வ உப உக்தங்களுமாய் இருந்துள்ள புருஷகார சம்பந்த குண வியாபார பிரயோஜன விசேஷங்கள் ஆகிற சேஷியினுடைய ஆகாரங்களைப் பொதிந்து கொண்டு இருக்கிற
ஸ்ரீ மச் சப்தத்திலும்
நாராயண சப்தத்திலும்
ஆர்தமாக அநு கூல்ய சங்கல்பமும் பிரதிகூல வர்ஜனமும் அனுசந்தேயமாகக் கடவது –
இப்படி விசிஷ்டனான ஸ்வாமியைக் காட்டுகிற சப்தங்கள் ஔசித்யத்தாலே அவன் திறத்தில் பிராப்தமான அபிமத அனுவர்த்தன சங்கல்பத்தையும் அநபிமத நிவர்த்தனத்தையும் பிரகாசிப்பிக்கின்றன –
இப்புருஷகாராதிகள் அஞ்சுக்கும் விசேஷங்கள் ஆவன –
மறுக்க ஒண்ணாமையும்
ஒழிக்க ஒழியாமையும்
நிருபாதிகம் ஆகையும்
சஹகாரியைப் பார்த்து இருக்க வேண்டாமையும்
தண்ணியரான பிறருடைய பேறே தன் பேறாகையும் –
இவ்விசேஷங்கள் அஞ்சாலும் சங்கா பரிஹாரம் பிறந்த படி எங்கனே என்னில்
சர்வஜ்ஞனாய் சர்வ சக்தனாய் இருந்தானே யாகிலும் மறுக்க ஒண்ணாத புருஷகார விசேஷத்தாலே அந்தப்புர பரிஜன விஷயத்தில் போலே
அபிகந்தவ்யதா விரோதிகளான அபராதங்களை எல்லாம் ஷமித்து இவற்றில் அவிஜ்ஞாதா என்னும் படி நின்று அபிகந்தவ்யானாம் –
கர்ம அநுரூப பலப்ரதனே ஆகிலும் -இப்பிரபத்தி ரூப வ்யாஜத்தாலே பிரசன்னனாய் ச்வாமித்வ தாசத்வ சம்பந்தோ போதிதமாய்
தாயம் போலே ஸ்வத பிராப்தமான அளவில்லாத பலத்தையும் தரும் –
அவாப்த சமஸ்த காமதை யாலே சர்வ உபகார நிரபேஷனே யாகிலும் அல்ப வ்யாஜத்தாலே வசீகார்யனான ஸூஜன சார்வ பௌமனைப் போலே
காருண்யாதிகளாலே இவன் செய்கிற சிலவான வியாபாரத்தைத் தனக்கு பரிபோகாரமாக ஆதரித்துக் கொண்டு க்ருதஜ்ஞனாய் கார்யம் செய்யும் –
ஷூத்ர தேவதைகளைப் போலே ஷிப்ரகாரி அன்றாகிலும் -மற்றுள்ள சாஸ்த்ரார்த்தங்களுக்கு விளம்பித்து பலம் கொடுத்தானே யாகிலும்
அநந்ய சரண்யனுடைய ப்ரபத்திக்கு ஔதார்யாதி குண சஹிதமாய் சஹகார்யந்தர நிரபேஷமான தன் சங்கல்ப மாத்ரத்தாலே
காக விபீஷணாதிகளைப் போலே இவன் கோலின காலத்திலே அபேஷிதம் கொடுக்கும்
சமாதிக தரித்ரனேயாகிலும் ஸ்வாதந்த்ர்யாதி குண விசிஷ்டனாய் தன் பிரயோஜனமாக ஆஸ்ரிதர்க்கு அபேஷிதம் செய்கிறான் ஆகையாலே
கோசல ஜன பதத்தில் ஜந்துக்களுக்குப் போலே குமாரனோடு ஒக்கத் திர்யக்கான கிளிக்கு பாலூட்டும் கணக்கிலே தரம் பாராதே கொடுக்கும் –
இப்படி யதாலோகம் பிறந்த சங்கைகளுக்கு யதாலோகம் பரிஹாரம் உண்டாகையாலே யதா சாஸ்திரம் பிரபத்தி அபேஷித சாதனமாகக் குறை இல்லை –

இவ்விசிஷ்டமான புருஷகாராதிகள் அஞ்சையும் சதாசார்ய கடாஷ விசேஷத்தாலே தெளிந்தவனுக்கு அல்லது மஹா விஸ்வாசம் பிறக்காது -எங்கனே என்னில் –
ஈஸ்வரன் அபிமுகன் அல்லாமையாலே கர்ம யோகாதிகளுக்கு அனர்ஹனாம் படியான மஹா பாரதங்களை உடையவனாய் திகசுசி மவிநீதம் என்கிற ஸ்லோகத்தின் படியே எட்ட அரிய பலத்தை
கணிசிக்கும் படியான சாபலத்தையும் உடையனாய் -இப்பலத்துக்கு அனுஷ்டிக்கப் புகுகிற உபாயம் காயக்லேச அர்த்தவ்யய கால தைத்ர்த்யாதிகள் ஒன்றும் வேண்டாத தொரு சக்ருத அனுசந்தானம் ஆதல்
சமுதாய ஜ்ஞான பூர்வாக சக்ருத் உக்தி மாதரம் ஆதலாய் -இந்தலகுதர மான உபாயத்தைக் கொண்டு அந்த குருதரமான பலத்தை தான் கோலின காலத்திலே ஆசைப்பட்டு
இப்பலத்துக்கு சுநமிவ புரோடாச என்கிறபடியே ஜன்ம வ்ருத்தாதிகளாலே தான் அனர்ஹனாய் வைத்து தன் அனுபந்திகளையும் கொண்டு இப்பேறு பெறுவதாக ஒருத்தனுக்கு மஹா விஸ்வாசம் பிறக்கையில்
அருமையை நினைத்து கல வெள்ளக் கட்டுப் போய் கல எண்ணெய் ஆயிற்று என்று எம்பார் அருளிச் செய்தார் இ றே
கர்ம யோகத்துக்கே தகுதி இல்லாதவன்இந்த பிரபத்தியில் மஹா விஸ்வாசம் கொள்ள நினைப்பது என்ற பொருளில் அருளிச் செய்தார் –
இவ்விடத்தில் சர்வேஸ்வரனுடைய பரதவ மாத்ரத்தை அறிந்து அகலுகையாலே நாரதமன் என்று பேர் பெற்ற பிறந்து கெட்டானில் காட்டில்
இடைச்சிகளைப் போலே விவேகம் இல்லையே யாகிலும் சௌலப்யத்தை அறிந்து அந்நலன் உடை ஒருவனை நணுகுமவனே பரம ஆஸ்திகன் என்று அப்புள்ளார் அருளிச் செய்யும் பாசுரம் –
இப்படி புருஷகாராதி ஜ்ஞானத்தாலே பிறந்த விஸ்வாச மஹத்வமும் விஸ்வாச ஸ்வரூபமும் கார்ப்பண்யமும்
ப்ரபத்யே -என்கிற க்ரியா பதத்தில் உப சர்க்கத்திலும்
சரண சப்தோ பலிஷ்டமான தாதுவிலும்
உத்தமன் தாது பொருளிலும்
அனுசந்தேயங்கள்
இதில் உத்தமனில் விவஷிதத்தை -அநந்ய சரண்ய-என்று கத்யத்திலே எம்பெருமானார் வியாக்யானம் பண்ணி அருளினார் –
இவ்விடத்தில் உபாயத்வ அத்யவசாய வாசக சப்தத்திலே கோப்த்ருத்வ வரணம் அந்தர் நீதம் –
அஹம் அஸ்மி அபராதா நாம் ஆலயோ அகிஞ்சனோ அகதி
த்வம் ஏவ உபாய பூதோ மே பவதி பிரார்த்தனா மதி -என்றும்
சரணாகதி ரித்யுக்தா சா தேவ அஸ்மின் பிரயுஜ்யதாம் -என்றும்
உபாயோ க்ருஹ ரஷித்ரோ சப்த சரணமித்யயம்
வர்த்ததே சாம்ப்ரதம் உபாயார்த்த ஏக வாசக -என்றும் சொல்லுகிறபடியே
உபாயாந்தர அசக்தனுக்கு சர்வேஸ்வரன் சர்வ சாஸ்த்ரார்த்த சாதரணமான ரஷகத்வத்திலே மாத்ரம் நிற்கை அன்றிக்கே ச்வீக்ருத பரனாய்க் கொண்டு உபாயாந்தர ஸ்தானத்திலே நிவேசிக்கையாலும் -ந்யச்த பரனான இவ்வதிகாரிக்கு பின்பு அநந்ய உபாயத்வம் நிலை நிற்கைக்காகவும் உபாயத்வ அத்யவசாயம் இவ்விடத்திலே விவஷிதமாயிற்று –
உபாயம் என்றால் ஒரு விரகு என்ற மாத்ரம் ஆகையாலே இவ் உபாயத்வம் சேதன அசேதன சாதாரணமாய் இருக்கையாலும்
ரஷிஷ்யதீதீ விஸ்வாசோ கோப்த்ருத்வ வரணம் ததா -என்றும்
சர்வஜ்ஞ அபி ஹி விச்வேசா சதா காருணிகோ அபிசன்
சம்சாரதந்திர வாஹித்வாத் ரஷாபேஷாம் ப்ரதீஷதே -என்றும் சொல்லுகிறபடியே
சேத நை காந்தமான கோப்த்ருத்வ வரணம் அனுசந்தேயம் ஆகையாலும் கோப்த்ருத்வ வரணம் இங்கே விவஷிதம்
அதி சரண சப்தம் ஒரு பிரயோகத்திலே இரண்டு அர்த்தத்தை அபிகா நம் பண்ண மாட்டாமையாலே இவ்வதிகாரிக்கு
அசாதாரணமான உபாய அத்யவசாயம் இவ்விடத்தில் சப்தமாய் சர்வாதிகாரி சாதாரணமான கோப்த்ருத்வ வரணம் அர்த்தமாகக் கடவது

அறிவித்தனர் அன்பர் ஐயம் பறையும் உபாயம் இல்லாத்
துறவித் துனியில் துணையாம் பரனை வரிக்கும் வகை
உறவு இத்தனை இன்றி ஒத்தார் என நின்ற உம்பரை நாம்
பிறவித் துயர் செகுப்பீர் என்று இரக்கும் பிழை அறவே —

பிரக்யாத பஞ்சஷ அங்க சக்ருத் இதி பகவச் சாசநை ஏஷ யோக
தத்ர த்வாப்யாம் அபாயாத் விரதி அநிதர உபாயதா ஏகேந போத்யா
ஏகேந ஸ்வாந்ததார்ட்யம் நிஜ பர விஷயே அன்யேன தத் சாத்யதா இச்சா
தத்வஜ்ஞான பிரயுக்தா து இஹ ச பரிகரே தாததீன்ய ஆதி புத்தி —

————————————————————————————————————————————-

ஸ்ரீ தேசிகன் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ பிள்ளை லோகாச்சார்யர் திருவடிகளே சரணம் .
பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம்

ஸ்ரீ மத் ரஹஸ்ய த்ரய சாரம் — -அதிகாரம் -7- முமுஷூத்வ அதிகாரம் /அதிகாரம் -8- அதிகாரி விபாக அதிகாரம் – —ஸ்ரீ வேதாந்த தேசிகன் ஸ்வாமி–

June 26, 2015

ஸ்ரீ மான் வேங்கட நாதார்ய கவிதார்க்கிக கேசரீ
வேதாந்தாசார்ய வர்யோமே சந்நிதத்தாம் சதா ஹ்ருதி —

சீரொன்று தூப்புல் திருவேங்கடமுடையான்
பாரொன்றச் சொன்ன பழ மொழியில் ஓரொன்று
தானே அமையாதோ தாரணியில் வாழ்வார்க்கு
வானேறப் போமளவும் வாழ்வு –
———————————————————————
அதிகாரம் -7- முமுஷூத்வ அதிகாரம்

கால ஆவர்த்தான் பிரகிருதி விக்ருதீ காம போகேஷூ தோஷான்
ஜ்வாலா கர்த்தா ப்ரதிம துரித உதர்க்க துக்க அநுபூதிம்
யாதாதத்யம் ஸ்வ பரி நியதம் யச்ச திவ்யம் பதம் தத்
காரா கல்பம் வபுரபி விதன் கஸ்தி திஷேத பந்தம் –

இப்படி இவ்வர்த்தங்களை அத்யாத்ம சாஸ்த்ரங்களாலே தெளிந்து ஸ்வயம் பிரகாசாத்வ ஜ்ஞாத்ருத்வ கர்த்ருத்வ போத்ருத்வ சரீரித்வ அணுத்வ
நித்யத்வ நிரவயவத்வ
ச்சேதன தஹன க்லேதன சோஷணாத்ய நர்ஹத்வ வ்ருத்திஹ் ரஸா ரஹித ஸ்வரூபத் வாதிகளாலே
ஆத்மாவுக்கு விசேஷண பூத தேக இந்த்ரிய வைலஷண்யத்தைக் கண்டு -இவனுடைய பரலோக கமன தேஹாந்தர ப்ராப்தி யோக்யத்வ நிச்சயத்தாலே சாமான்யேன லோக உத்தீர்ண புருஷார்த்த யோக்யராய் நரக பத நாதி ஜன்மாந்தர க்லேசங்களுக்கு அஞ்சி
அவற்றின் காரணங்களான கர்மங்களின் நின்றும் நிவ்ருத்தராய் ஆதேயத்வ விதேயத்வ சேஷத்வ அல்பசக்தித்வ அணுத்வ சம்சய விபர்யய துக்காதி யோக்யத்வ அசுபாஸ்ரயத் வாதிகளாலே உண்டான விசேஷ்ய பூத ஈஸ்வர வ்யாவ்ருத்தி நிச்சயத்தாலே பகவத் கைங்கர்ய ரூபமான ஸ்வரூப ப்ராப்த வைபவத்தை அபேஷிக்கைக்கு யோக்யராய்
சர்வ அபேஷித சங்க்ரஹமான திரு மந்த்ரத்தைக் கொண்டு சார தம அர்த்தங்களை அனுசந்திக்கும் போது
1–பிரதம பதத்திலே த்ருதீய அஷரத்தாலே பிரதி பன்னமான ஞானத்வாத் யனுசந்தானத்தாலே தேக தத் அனுபந்திகளில் வரும் அஹங்கார மமகாரங்களையும்-
2- பிரதம அஷரத்திலே லுப்த சதுர்தியாலே பிரதிபன்னமான தாதர்த்யத்தாலே தேஹாதிரிக்த ஆத்ம ஸ்வரூப தது குணங்களில்
த்வம் மே அஹம் மே என்கிற ஸ்லோகத்தின் படியே தனக்கு உரிமை உண்டாக நினைக்கிற அஹங்கார மமகாரங்களையும் –
3- மத்யம அஷரத்திலே அவதாராண அர்த்தத்தாலே அந்ய சேஷ பூதோ அஹம் என்றும் மமான்ய சேஷி என்றும் வரும் அஹங்கார மமகாரங்களையும் –
4- மத்யம பதத்தில் பிரதிபன்னமான நிஷேத விசேஷத்தாலே ஸ்வ ரஷணத்தை வியாபாரத்தைப் பற்ற வரும் நிரபேஷ ஸ்வாதந்த்ர்ய நிரூபாதிக சேஷித்வ அபிமான ரூபங்களான அஹங்கார மமகாரங்களையும்
5- இந் நிஷேத சாமர்த்தியம் தன்னாலே த்ருதீய பதத்திலே சதுர்தியாலே அபிப்ரேதமாய் பாவியான கைங்கர்ய பரிந்த அனுபவம் ஆகிற பலத்தைப் பற்ற
இப்போது பலாந்தர அனுபவ ந்யாயத்தாலே வரும் ஸ்வ அதீன கர்த்ருத்வ போக்த்ருத்வ ஸ்வா ர்த்த கர்த்ருத்வ போக்த்ருத்வ ப்ரம ரூபங்களான அஹங்கார மமகாரங்களையும்
யதா யோக்யம் ஆர்த்தமாகவும் சப்தமாகவும் அடியறுத்து இப்படி ஸ்த்ர ப்ரதிஷ்ட ஞானராய்
அற்ப சாரங்கள் அவை சுவைத்து அகன்று ஒழிந்தேன் -என்றும்
கண்டு கேற்று உற்று மோந்து உண்டு உலகும் ஐங்கருவி கண்ட இன்பம் தெரிவரிய அளவில்லாச் சிற்றின்பம் -என்றும்
தஸ்மின் பிரசன்னே கிமிஹாஸ் த்யலப்யம் தர்மார்த்த காமரை லமல்ப காஸ்தே அந்தவஸ்து பலம் தத் பவத்யல்ப மேதஸாம்
அநித்யம ஸூகம் லோகம் இமம் ப்ராப்ய பஜஸ்வ மாம் -மஹா பலான் மஹா வீர்யான் அநந்த தன சத்ஜயான் கதான் காலேன மஹதா கதா சேஷான் நராதிபான் ச்ருத்வா ந புத்ர தாரா தௌ க்ருஹ ஷேத்ராதிகே அபி வா த்ரவ்யாதௌ வா க்ருத பிரஜ்ஞோ மாமாத்வம் குருதே நர
சர்வம் துக்கமயம் ஜகத் ச்வர்க்கே அபி பாத பீதச்ய ஷயிஷ்ணோர் நாஸ்தி நிர்வ்ருத்தி –
ராஜ்யே க்ருத் நந்த்யே வித்வாம்சோ மமத்வாஹ்ருத சேதச
அஹம் மான மஹா பான மதமத்தா ந மாத்ருசா –
ஆ ப்ரஹ்ம பாவனா தேதே தோஷா –சத்தி மஹா புனே அத ஏவ ஹிநேச்சந்தி சவர்க்க ப்ராப்திம் மநீஷிணா-
ப்ரஹ்மணா சதா நா தூர்த்வம் தத் விஷ்ணோ பரமம் பரம் சுத்தம் ச நா தா நம் ஜ்யோதி
பரம் ப்ரஹ்மேதி ந தத்ர பூதா கச்சந்தி புருஷா விஷயாத்மகா
டம்ப லோப மத க்ரோத த்ரோஹ மோஹைரபி த்ருதா-
நிர்மமா நிரஹன்காரா நிர்த்வந்தா சம்யதேந்த்ரியா த்யான யோக ரதாச்சைவ தத்ர கச்சந்தி சாதவ
ரம்யாணி காம சாராணி விமா நானி சமாஸ்ததா ஆக்ரீடா விவிதா ராஜன் பத்மின் யச்ராமலோதகா
ஏத வை நிரயாஸ்தாத ஸ்தா நஸ்ய பரமாத்மன -இத்யாதி பிரமாணங்களால்
அல்பத்வ அஸ்திரத்வ துக்க மூலத்வ துக்க மித்ரத்வ துக்கோ தர்க்கத்வ விபரீதாபிமான மூலத்வ ஸ்வா பாவிகாநந்த விருத்தங்கள் ஆகிற அசித்விஷய அனுபவ தோஷ சப்தகத்தையும் இவற்றில் யதா சம்பவம் உண்டான சேதனா மாத்ர அனுபவ தோஷங்களையும்
இவ் வனுபவங்களுக்கு எதிர்தட்டான பகவத் அனுபவத்தின் வை லஷண்யத்தையும் விசதமாக அனுசந்தித்து பரமாத்மநி நி யோ ரக்தோ விரக்த அபாரமாத்மநி -என்கிற அவஸ்தை யுடையராய் ப்ரவ்ருத்தி லஷணம் தர்மம் பிரஜாபதி ரதாப்ரவீத் -என்கிற பிரவ்ருத்தி தர்மங்களில் நின்றும் நிவ்ருத்தராய்
நிவ்ருத்த லஷணம் தர்மம் ருஷிர் நாராயணோ அப்ரவீத் என்கிற நிவ்ருத்தி தர்மங்களில் பிரவ்ருத்தர் ஆனவர்கள் முமுஷூக்களான அதிகாரிகள் –
கீழ் சொன்ன படியிலே பரா வரங்களான தத்தவங்களும் புருஷார்த்தங்களும் தெளிந்தாலும் இப்படி வைராக்ய பூர்வகமாக பரம புருஷார்த்த உபாய அனுஷ்டானத்தில்
ப்ரவர்த்தியானாகில்
சீல வ்ருத்த பலம் ஸ்ருதம் சமார்த்தம் சர்வ சாஸ்த்ராணி விஹிதானி மநீஷிபி தஸ்மாத் ச சர்வ சாஸ்த்ரஜ்ஞோ யஸ்ய சாந்தம் மன சதா -என்கிற ஸ்ருத பலத்தையும் இழந்து
நாச்சாதயதி கௌபீனம் ந தம்ச மசகாபஹம் சுன புச்ச மிவா நர்த்தம் பாண்டித்யம் தரமி வர்ஜிதம் -என்கிறபடியே ஹாச்யனாம்
ஆகையாலே வயச கர்மணோ அர்த்தச்ய ஸ்ருதச்யாபி ஜ நஸ்ய ச வேஷ வாக்வ்ருத்தி சாருப்ய மாசரன் விசரேதிஹ என்கிறபடியே
ஸ்ருத அனுரூபமாக ஸ்வ உசிதமான பரம புருஷார்த்த உபாய அனுஷ்டானத்தில் த்வரிக்குமவர்கள்
தன கருமம் செய்ய பிறர் உகந்தார் -என்கிறபடியே தம் தேவா ப்ரஹ்மாணம் விது பிரணமந்தி தேவதா -இத்யாதிகளில் சொல்லும் ஏற்றம் பெறுவார்கள் –

நின்ற புராணன் அடி இணை ஏந்தும் நெடும் பயனும்
பொன்றுதலே நிலை என்றிடப் பொங்கும் பவக் கடலும்
நன்று இது தீயது இது என்று நவீன்ற்றவர் நல்லருளால்
வென்று புலன்களை வீடினை வேண்டும் பெரும் பயனே –

விஷமது பஹிஷ்குர்வன் தீரோ பஹிர் விஷயாத்மகம்
பரிமிதரச ஸ்வாத்ம ப்ராப்தி ப்ரயாச பராங்முக
நிரவதி மஹா நந்த ப்ரஹ்மாநுபூதி குதூஹலீ
ஜகதி பவிதா தைவாத் கச்சித் ஜிஹாசித சம்ஸ்ருதி —

———————————————————————————————————————————————————————

அதிகாரம் -8- அதிகாரி விபாக அதிகாரம் –

முமுஷூத்வே துல்யே சதி ச மதுவித்யா திஷூ யதா
வ்யவஸ்தா சம்சித்தயதி க்ருதி விசேஷண விதுஷாம்
விகல்பயேத நியாசே ஸ்திதி இதர வித்யாஸூ ச ததா
நியத்யா வையாத்யம் நியமயிதம் ஏவம் ப்ரபவதி-

இப்படி பரம புருஷார்த்த உபாயங்களான நிவ்ருத்தி தர்மங்களிலே பிரவ்ருத்தரான அதிகாரிகள் இருவர் –
அவர்கள் ஆகிறார் -அத்வாரக பிரபத்தி நிஷ்டனும் -சத்வாரக பிரபத்தி நிஷ்டனும் –
ஸ்வ தந்திர அங்க பிரபத்திப்யாம் ப்ரபன்னௌ அத்ர தாவுபௌ
பல சாதன பக்திப்யாம் பக்தாவபி ச தர்சிதௌ
ஒருவருக்கு பக்தி உபாயம் -மற்ற ஒருவருக்கு பக்தி பலமாகும் –
ஸ்நானம் சப்த விதம் ஸ்ம்ருதம் -மந்த்ரம் உச்சரித்தல் மானசீகம் திவ்ய ஸ்நானம் வாயு ஸ்நானம் -போன்றவை -என்கிறபடியே
யதாதிகாரம் மாந்திர மானச திவ்ய வாயவ்யாதிகளும் துல்ய பலங்களான ஸ்நான பேதங்கள் ஆனால் போலே
உக்தி ஆச்சார்ய நிஷ்டை என்கிற இவையும் பிரபத்தியில் முக பேதங்கள் —
இவற்றில் உக்தியாவது -ஆநு கூல்ய சங்கல்பாதி அங்கங்களில் வேசத்யம் இல்லாதார் அவனை ஒழியப் போக்கற்று நிற்கிற அதிகாரமும்
அபேஷித்தால் ரஷிக்கும் என்கிற விஸ்வாசமும் உடையராய்க் கொண்டு -சரண்யன் அறிய பூர்ண பிரபத்தி கர்ப்பமான ஆச்சார்யா உபதிஷ்ட வாக்யத்தாலே தாதிமார் சொன்ன பாசுரத்தைச் சொல்லி
சார்ம பௌமனை சரணம் புகும் முக்தரான சாமந்த குமாரர்களைப் போலே என்னுடைய ரஷை உனக்கே பரமாக ஏறிட்டுக் கொள்ள வேணும் என்கை-
பத வாக்யாதி வ்ருத்தாந்தம் அறியாத பாலகன் ஒரு கால் பவதி பிஷாம் தேஹி என்றால் ஆடச்யரான சத்துக்கள் அகத்திலே அப்போதே அபேஷித சித்தி உண்டாமாப் போலே
கொள்ளக் குறைவிலன் வேண்டிற்று எல்லாம் தரும் -என்றபடி பரிபூர்ண பரம உதாரர் விஷயத்தில் இவ் உக்திக்கும் பல அவிநாபாவம் உண்டு –
அறிவிலிகளாய் இவ் உக்தி மாத்ரமே பற்றாசானவர்கள் திறத்தில் யேன கே நாபி ப்ரகாரேண த்வ்யவக்தா த்வம் -என்று சொல்லுகிறபடியே இவ் உக்தி மாத்ரமும் உண்டறுக்க மாட்டாது சரண்யரின் கிருபை –
இவ்வர்த்தத்தை -பாபியசோபி சரணாகதி சப்த மாஜ-என்றும்
சரண வரண வாகியம் பேதிதா ந பவதி பத சாபி தீ பூர்விகா -என்றும்
பிரபத்தி வாசைவ நிரீஷிதும் வ்ருணே என்றும் அபியுக்தர் பேசினார்கள் –
இவ் உக்தி மாத்ர நிஷ்டையனுடையவும் ஆசார்ய நிஷ்டையனுடையவும் நிலைகள் இரண்டையும்-
-தவ பரோ அஹமகாரிஷி தார்மீகை சரணமித்யபி வாசமுதைரிரம் இதி சசாஷிக யன்நித மத்யமாம் குரு பரம் தவ ரங்க துரந்தர-ஸ்ரீ ரெங்க ராஜ ஸ்தவம் -2-102-என்று சேர்த்து அனுசந்தித்தார்கள்
இதில் மிகுதி காட்டுகிற அபி சப்தத்தாலே ஒரஒன்றே அமையும் என்று ஸூ சிதம் ஆயிற்று –
இவர்களில் ஆசார்ய நிஷ்டன் புத்தர ப்ரேயஷ்ததா சிஷ்ய இதி ஏவம் ச நிவேதயேத்-என்று
சாண்டில்ய ச்ம்ருதியாதிகளில் சொல்லுகிறபடியே ஆச்சார்யனுடைய ஆத்மாத்மீய பர சமர்ப்பணத்திலே தானும் அந்தர்பூதன் –
சித்திர் பவதி வா நேதி சம்சய அத்ர தத்பக்த பரிசர்யா ரதாத்மா நாம் -என்கிற கணக்கிலே ஆச்சார்ய நிஷ்டனுக்கு கைமுதிக ந்யாயத்தாலே பல சித்தியில் சந்தேஹம் இல்லை –
ஒரு மலையில் நின்றும் ஒரு மலையில் தாவும் சிம்ஹ சரீரத்திலே ஜந்துக்களைப் போலே
ஸ்ரீ பாஷ்யகாரர் சம்சார லங்கணம் பண்ண அவரோடு உண்டான குடல் துவக்காலே நாம் உத்தீர்ணர் ஆவுதோம் என்று முதலியாண்டான் அருளிச் செய்த பாசுரம் –
அந்த அநந்த ப்ரஹண வசகோ யாதி ரெங்கேச யத்வத்
பங்குர் நௌகா குஹர நிஹிதோ நீயதே நாவிகேந
புங்க்தேபோகா நவிதித நிபஸ் சேவகஸ் யார்க்ககாதி
த்வத் சம்ப்ராப்தௌ ப்ரபவதி ததா தேசிகோ மே தயாளு –என்று நியாச திலகத்திலே சொன்னோம் –
ஏதேனும் ஒரு பிரகாரம் ஆகவுமாம்-ஆரேனும் ஒருவர் அனுஷ்டிக்கவுமாம் -பிரபத்திக்கு அல்லது சர்வேஸ்வரன் பரம புருஷார்த்தம் கொடுக்க இரங்கான் -என்றதாயிற்று
இப்படி -பசுர் மனுஷ்ய பஷீ வா யே ச வைஷ்ணவ சம்ஸ்ரயா-தே நைவ தே ப்ரயாஸ் யந்தி தத் விஷ்ணோ பரமம் பதம் -என்றும்
தே வயம் பவதா ரஷயா பவத் விஷய வாஸிந நகரஸ்தோ வனச்யோ வா த்வம் நோ ராஜா ஜநேச்வர -என்றும்
நற்பால் அயோத்தியில் வாழும் சராசரம் முற்றவும் நற்பாலுக்கு உய்த்தனன் -என்றும்
வன்மையாவது உன் கோயிலில் வாழும் வைட்டணவன் என்னும் வன்மை -என்றும்
சொல்லுகிற பகவத் அபிமான பகவத் விஷய வாசாதிகளுக்கும்
தன் பக்கலிலேயாதல் பிறர் பக்கலிலே யாதல் முன்பே யாதல் பின்பே யாதல் ஓர் உபாயத் துவக்குண்டு
எங்கனே என்னில் இவை உபாசனத்திலே யாதல் பிரபத்தியிலே யாதல் உத்பன்ன உபாசனனுக்கு உத்தர உத்தர உபசயத்தைப் பண்ணியும்
ஸ்வ தந்திர பிரபத்தி அனுஷ்டானம் பண்ணினவனுக்கு இங்குற்ற கைங்கர்ய அபிவ்ருத்தியை உண்டாக்கியும் பகவத் பிராப்தியிலே த்வரை உண்டாக்கியும் -உபகாரங்களாம்-
இவர்களில் வ்யாசாதிகளைப் போலே உபாயாந்தர சமர்த்தன் ஆகையாலே அகிஞ்சனும் இன்றிக்கே விலம்ப ஷமன் ஆகையாலே அநந்ய கதியும் அன்றிக்கே இருக்கிற சத்வாரக பிரபத்தி நிஷ்டனுக்கு
பிராரப்த கர்மா பர்யவசான பாவியான அந்திம பிரத்யயத்தை அவதியாக உடைத்தான உபாசன ரூப அங்கியினுடைய யதா வந் நிஷ்பந்தி பூர்வகமான மோஷம் பலம்
சர்வாதிகாரமாய் -சர்வ அநிஷ்ட நிவர்த்தந ஷமமாய்-சர்வ இஷ்ட சாதனமாக வற்றாய்-ஸூ கரமாய் -சக்ருத் கர்தவ்யமாய் -ஆசுகாரியாய் -ப்ரதிபன்னா நர்ஹமாய்
ப்ரஹ்மாஸ்த்ர பந்தம் போலே ஸ்வ பலத்திலே உபயாந்தர பிரயோக அசஹமாய் இருந்துள்ள ப்ரபத்தியை தன் அதிகார அனுரூபமாக
அத்வாரமாகப் பற்றினவனுக்கு பரி பூர்ண அனுபவத்துக்கு வேறு பிரதிபந்தகம் இல்லாத படியாலே பிரபத்தி ஷணம் முதலாக
இங்கே திரிந்தேற்கு இழுக்குற்றேன் என்றும்
இச்சுவை தவிர யான் போய் இந்திர லோகம் ஆளும் அச்சுவை பெறினும் வேண்டேன் -என்றும்
ஏரார் முயல் விட்டு காக்கை பின் போவதே -என்றும்
ச்நேஹோ மே பரமோ ராஜன் வியாதி நித்யம் பிரதிஷ்டிதே -பக்திச்ச நியதா வீர பாவோ நான்யத்ர கச்சதி -என்றும் சொல்லுகிற படிகளிலே
இச் சரீரத்தோடு இருந்து கைங்கர்யாத் அனுபவம் பண்ண வேணும் என்கிற அபி சந்திக்கு காரணமான அர்ச்சாவதாராதி சங்கல்பம் அடியாக வந்த ஸ்வ அனுமதியாலே ஸ்தாபிதமான சரீரத்தின் அவசா நத்தை எல்லையாக உடைத்தாய் -தேச கால ஸ்வரூப பரிச்சேதவத்தாய்க் கொண்டு
இங்கு உண்டாம் கைங்கர்ய பலோத்கமத்தை முதலாக உடைத்தான பரிபூர்ண கைங்கர்ய பர்யந்த மோஷம் பலம் –
வரம் வராய தஸ்மாத்த்வம் யதாபி மதமாத்மன சர்வம் சம்பத்ச்யதே பும்ஸாம் மயி திருஷ்டி பதம் கதே-என்றும்
கிம் வா சர்வ ஜகத் ஸ்ரஷ்ட பிரசன்னே த்வயி துர்லபம் -என்றும்
தஸ்மின் பிரசன்னே கிமாஹாஸ் த்யலப்யம்-என்றும்
கிம் லோகே ததிஹ பரத்ர சாஸ்தி பும்ஸாம் யத் விஷ்ணு ப்ரவண தியாம் ந தால்ப்ய சாத்யம் -என்றும்
பலமத உபபத்தே -ப்ரஹ்ம ஸூத்ரம் 3-2-37–என்றும் சொல்லுகிறபடியே
சர்வேஸ்வரன் சகல பல ப்ரதன் ஆகையாலே அவன் திருவடிகளிலே பிரபத்தி சகல பல சாதனம் ஆகையாலே
இவ்வதிகாரிகள் இருவருக்கும் இது யதாபிமத பல ஹேது வாயிற்று
சதுர்வித பஜந்தே மாம் -என்கிறபடியே உபாசனம் யாதொரு படி சதுர்வித பலத்துக்கும் சாதனமாய் இருக்கிறது அப்படியே
தாவதார்த்திஸ் ததா வாஞ்சா தாவன் மோஹஸ் ததா அஸூகம் யாவந்த யாதி சரணம் த்வாம சேஷாத நாச நம் என்கிறபடியே
பிரபத்தியும் இச் சதுர்வித பலத்துக்கும் சாதனமாக இ றே மகரிஷிகள் அறுதி இடுவது-
இதில் அசேஷ அத நாசனம் என்கையாலும்-ஆதாரம் தோற்றத் தாவத் என்று அதிகாரம் தோறும் ஆவர்த்திக்கை யாலும் இவன் அபேஷித்த பலம் எல்லாம் இவன் கோலின காலத்திலே யதா மநோரதம் சித்திக்கும் –
இப்படிப்பட்ட ஏற்றத்தை நினைத்து சத்கர்ம நிரதா சுத்தா சாங்க்ய யோக விதஸ்ததா நார்ஹந்தி சரணஸ் தஸ்ய கலாம் கோடி தமீமபி-லஷ்மீ தந்த்ரம் -16-62–என்று சொல்லுகிறது –
இவனுக்கு இங்கு இருந்த காலத்தில் கைங்கர்யத்தில் வைஷம்யம் தன் கோலுதலில் வைஷம்யத்தாலே வந்தது –
அது தனக்கு அடி பிராரப்த ஸூ க்ருத விசேஷம் –
அந்திம சரீரா நந்தரம் பெரும் பேற்றில் ஒரு வைஷம்யமும் இல்லை
பாரதந்த்ரம் ஏக ரூபம் -பார தந்த்ர்யம் பரே பும்சி ப்ராரப்ய நிர்கத பந்தன ஸ்வா தந்த்ர்யமாதுலம் ப்ராப்ய தே நைவ சஹ மோததே என்று
பல தசையில் சொல்லுகிற ஸ்வா தந்த்ர்யமும் கர்ம வச்யன் அன்றிக்கே சர்வ வித கைங்கர்ய யோக்யனாகை என்று பல பாதத்திலே நிர்ணிதம்-

வேண்டும் பெரும் பயன் வீடு என்று அறிந்து விதி வகையால்
நீண்டும் குறுகியும் நிற்கும் நிலைகளுக்கு ஏற்கும் என்பர்
மூண்டு ஒன்றில் மூல வினை மாற்றுதலில் முகுந்தன் அடி
பூண்டு அன்றி மற்றோர் புகல் ஓன்று இலை என நின்றனரே –

பிரபன்னாத் அன்யேஷாம் ந திசதி முகுந்தோ நிஜ பதம்
பிரபன்னாச்ச த்வேதா ஸூ சரித பரீபாக பிதாய விளம்பே ந
ப்ராப்திர் பஜ ந ஸூ கமே கஸ்ய விபுலம்
ப்ரச்யாஸூ ப்ராப்தி பரிமித ரஸா ஜீவிததசா —

—————————————————————————————————————–

ஸ்ரீ தேசிகன் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ பிள்ளை லோகாச்சார்யர் திருவடிகளே சரணம் .
பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம்

ஸ்ரீ மத் ரஹஸ்ய த்ரய சாரம் — -அதிகாரம் -6-பரதேவதா பாரமார்த்த்ய அதிகாரம் – —ஸ்ரீ வேதாந்த தேசிகன் ஸ்வாமி–

June 25, 2015

ஸ்ரீ மான் வேங்கட நாதார்ய கவிதார்க்கிக கேசரீ
வேதாந்தாசார்ய வர்யோமே சந்நிதத்தாம் சதா ஹ்ருதி —

சீரொன்று தூப்புல் திருவேங்கடமுடையான்
பாரொன்றச் சொன்ன பழ மொழியில் ஓரொன்று
தானே அமையாதோ தாரணியில் வாழ்வார்க்கு
வானேறப் போமளவும் வாழ்வு –
———————————————————————
அதிகாரம் -6-பரதேவதா பாரமார்த்த்ய அதிகாரம்-

ஆத்மைக்யம் தேவதைக்யம் த்ரிகசமதிகதா துல்யதைக்யம் த்ரயாணாம்
அந்யத்ர ஐஸ்வர்யம் இத்யாதி அநிபுணா பணிதீ ஆத்ரியந்தே ந சந்த
த்ரயந்தை ஏக கண்டை தத் அனுகுண மனு வியாச முக்ய உக்திபி ச
ஸ்ரீ மான் நாராயணோ ந பதி அகிலதநு முக்தித முக்த போக்ய —

உக்தவை தர்ம்யங்களால் பொதுவிலே பிரகிருதி -புருஷ -ஈஸ்வர விவேகம் பண்ணினாலும் ஒன்றும் தேவும் இத்யாதிகளில் படியே பர தேவதா விசேஷம் நிச்சம் இல்லாத போது –உன்னித்து மற்றொரு தெய்வம் தொழாள்அவனை அல்லால் என்கிற பரமை காந்தித்வம் கூடாமையாலும் பரமை காந்திக்கு அல்லது வ்யவதான ரஹிதமாக மோஷம் கிடையாமையாலும் –ஈஸ்வரன் இன்ன தேவதா விசேஷம் என்று நிஷ்கர்ஷிக்க வேணும் –
அவ்விடத்தில் -சேதன அசேதனங்களுடைய அத்யந்த பேதம் பிரமான சித்தம் ஆகையாலே எல்லாம் பரதேவதையாய் இருக்கிற ப்ரஹ்ம த்ரவ்யம் -அங்கம் – என்கிற பஷம் தடியாது -ஸ்வபாவ சித்தமான ஜீவேஸ்வர பேதமும் -அப்படியே தேவாதி ரூபரான ஜீவர்களுடைய அந்யோந்ய பேதமும் ஸூ க துக்காதி வ்யவச்தையாலே பிரமாணிகம் ஆகையாலே –சர்வ அந்தர்யாமி ஒருவனே யாகிலும் ப்ரஹ்ம ருத்ரேந்தாதி சர்வ தேவதைகளும் ஈச்வரனோடும் தன்னில் தானும் அபின்னர் என்கிற பஷம் கூடாது –
இத்தேவதைகளில் பிரதானராகச் சொல்லுகிற பிரம்ம ருத்ரேந்த்ராதிகளுக்கு கார்யத்வ கர்ம வச்யத்வங்கள் பிரமாணிகங்கள் ஆகையாலும் –
ஆபூத சம்ப்லவே ப்ராப்தே ப்ரலீநே ப்ரக்ருதௌ மஹான்
ஏகாஸ் திஷ்டதி விச்வாத்மா ச து நாராயணா பிரபு –என்றும்
ஆத்யோ நாராயணா தேவ தஸ்மாத் ப்ரஹ்மா த்தோ பவ -என்றும்
பரோ நாராயணோ தேவோ தஸ்மாத் ஜாதச் சதுர்முக
தஸ்மாத் ருத்ரோ அபவதேவி -என்றும் –இத்யாதிகளிலே
ததஸ்த்வமாபி துர்தர்ஷ தஸ்மாத் அபவாத் சநாதனம்
ரஷார்த்தம் சர்வ பூதா நாம் விஷ்ணுத்வ முபஜக்மிவான் -என்கிறபடியே
ஸ்வ இச்சா அவதீரணனாய்-த்ரிமூர்த்தி மத்யஸ்தனான விஷ்ணு நாராயாணாதி சப்த வாச்யன் தானே தன்னுடைய பூர்வ அவஸ்தையிலே ஜகத்துக்கு காரணம் என்கையாலும்
நித்யம் ஹி நாஸ்தி ஜகதி பூதம் ஸ்தாவர ஜங்கமம்-ருதே தமேகம் புருஷம் வா ஸூ தேவம் சநாதனம்-என்கிறபடியே
அவனே நித்யன் என்கையாலும்-த்ரி மூர்த்திகளும் சமர் என்றும் -த்ரி மூர்த்திகள் ஏக தத்வம் என்றும் -த்ரிமூர்த்யுத்தீர்ணன் ஈஸ்வரன் என்றும் -த்ரி மூர்த்திகளுக்கு உள்ள ப்ரஹ்மா வாதல் ருத்ரன் ஆதல் ஈஸ்வரன் என்று சொல்லுகிற சாம்ய ஐக்ய உத்தீர்ண வ்யக்தந்தர பஷங்கள் தடியா —
\பிரம்ம ருத்ராதிகள் சர்வேஸ்வரனுக்கு கார்ய பூதர் என்னும் இடம் -தத் வித்ருஷ்டஸ் ஸ புருஷோ லோகே ப்ரஹ்மேதி கீர்தயதே -இத்யாதிகளாலும்
சங்க்ஷிப்ய ச புரான் லோகன் மாயயா ஸ்வயமேவ ஹி
மஹார்ண்வே சாயாந அப் ஸூ மாம் தவம் பூர்வ மஜீஜந–என்றும்
க இதி ப்ரஹ்மணோ நாம ஈச அஹம் சர்வ தேஹி நாம்
ஆவாம் தவாங்கே சம்பூதௌ தஸ்மாத் கேசவ நாமாவான் -என்றும்
அஹம் பிரசாதஜஸ் தஸ்ய கஸ்மிம் ச்சித் காரணாந்தரே
த்வம் ச ஏவ க்ரோதஜஸ்தாத் பூர்வ சர்க்கே ஸநாதநே-என்று எதிரி கையாலே விடு தீட்டான படியே அவர்கள் தங்கள் பாசுரங்களிலும் சித்தம் –
இவர்கள் கர்ம வச்யராய்ச் சில கர்ம விசேஷங்களாலே சர்வேஸ்வரனை ஆராதித்து தத்தம் பதங்கள் பெற்றார்கள் என்னும் இடம்
சர்வே தேவா வா ஸூ தேவம் யஜந்தே சர்வே தேவா வா ஸூ தேவம் நமந்தே -என்றும்
ச ப்ரஹ்மகாஸ் ஸ்ருத்ராச்ச சேந்திர தேவா மஹர்ஷய
அர்ச்சயந்தி ஸூ ரஸ்ரேஷ்டம் தேவம் நாராயணம் ஹரிம் -என்றும்
சிந்தயந்தோ ஹி யம் நித்யம் ப்ரஹ்மே சா நாதாய பரப்பும்
நிச்சயம் நாதி கச்சந்தி தமஸ்மி சரணம் கத -என்றும்
பத்மே திவே அர்க்க சங்காசோ நாப்யா முத்பாத்ய மாமபி
ப்ரஜாபத்யம் த்வயா கர்ம சர்வம் மயி நிவேசிதம்
ஸோ அஹம் சந்ந்த்யஸ்த பாரோ ஹி த்வாமுபாசே ஜகத்பதிம் -என்றும்
யுககோடி சஹஸ்ராணி விஷ்ணுமாராத்ய பத்மபூ
புனஸ்த்ரைலோக்ய தாத்ருத்வம் ப்ராப்தவா நித சுச்ரும -என்றும்
விஸ்வ ரூபோ மஹாதேவ சர்வமேத மஹா க்ரதௌ
ஜூஹாவ சர்வ பூதானி ஸ்வய மாத்மா நமாத்மநா-என்றும்
மஹா தேவ சர்வமேத மஹாத்மா ஹ்ருத்வா ஆத்மா நம் தேவ தேவோப் பூவ-
விச்வான் லோகன் வ்யாப்ய விஷ்டப்ய கீர்த்யா விராஜதே துதி மான் க்ருத்தி வாஸா- என்றும்-
யோ மே யதா கல்பிதவான் பாகமஸ்மின் மஹாக்ரதௌ
ச ததா யஜ்ஞபாகர்ஹோ வேத ஸூ த்ர மயா க்ருத–என்றும் இத்யாதிகளிலே பிரசித்தம்
இவர்கள் பகவன் மாயா பரதந்த்ரராய் -குனவச்யராய் -ஞான சங்கோச விகாச வான்களாய் இருப்பார்கள் என்னும் இடம் வேத அபஹாராதி விருத்தாந்தங்களிலும்
ப்ரஹ்மாத்யாஸ் சகலா தேவா மனுஷ்யா பசவஸ் ததா
விஷ்ணு மாயா மஹா வர்த்த மோஹாந்த தமஸா வ்ருதா–என்றும்
ப்ரஹ்மா விஸ்வஸ்ருஜோ தர்மா மஹான் அவ்யக்தமேவ ச
உத்தமாம் சாத்த்விகீ மேதாம் கதி மாஹூர்மநீஷிணா –இத்யாதிகளிலும் பிரசித்தம் –
இவர்கள் தங்களுக்கு அந்தராத்மாவான அவன் கொடுத்த ஞானாதிகளைக் கொண்டு அவனுக்கு ஏவல் தேவை செய்கிறார்கள் என்னும் இடம்
ஏதௌ விபுதச்ரஷ்டௌ பிரசாத க்ரொதஜௌ ச்ம்ருதௌ
ததாதர்சித பன்னானௌ சிருஷ்டி சம்ஹார காரகௌ-என்று சொல்லப்பட்டது —
இவர்களுக்கு சுபாஸ்ரயத்வம் இல்லை என்னும் இடத்தை
ஹிரண்ய கர்ப்போ பகவான் வாசவோ அத பிரஜாபதி -என்று தொடங்கி
அசுத்தாஸ்தே சமஸ்தாஸ்து தேவாத்யா கர்மயோ நய -என்றும்
ஆ ப்ரஹ்ம ஸ்தம்ப பர்யந்தா ஜகதந்தர் வ்யவஸ்திதா
பிராணின கர்ம ஜனித சம்சார வச வர்த்தி ந —என்றும்
கர்மாணம் பரிபாகத்வாத் ஆவிரிஞ்சாதமதங்களம்
இதி மத்வா விரக்தச்ய வா ஸூ தேவ பரா கதி -என்றும் பராசர சௌனக சுகாதிகள் -ஸ்ரீ விஷ்ணு புராணத்திலும் -ஸ்ரீ விஷ்ணு தர்மத்திலும் –ஸ்ரீ மத் பாகவதத்திலும் – பிரதிபாதித்தார்கள் —
இவர்களுக்கு பகவான் ஆஸ்ரயணீயன் என்னும் இடத்தையும் பகவானுக்கு ஒரு ஆஸ்ரயணீயர் இல்லை என்னும் இடத்தையும்
ருத்ரம் சமாஸ்ரிதா தேவா ருத்ரோ ப்ரஹ்மாணமாஸ்ரித
ப்ரஹ்மா மாமமஸ்ரிதோ ராஜன் அஹம் கஞ்சிதுபாஸ்ரித
மமாஸ்ரயோ ந கச்சித்து சர்வேஷாம் ஆஸ்ரியோ ஹி அஹம் -என்று தானே அருளிச் செய்தான் –
இவர்கள் உபய விபூதி நாதனான சர்வேஸ்வரனுக்கு விபூதி பூதர் என்னும் இடம் -ப்ரஹ்மா தஷாதய கால ருத்ர காலாந்த காத்யாச்ச -இத்யாதிகளிலே ஸ்ரீ விஷ்ணு புராணத்தில் -1-22-31-33-என்று மற்று உள்ளாரோடு துல்யமாக சொல்லப்பட்டது –
இப்படி வஸ்வந்தரம் போலே இவர்களும் சர்வ சரீரியான சர்வேஸ்வரனுக்கு பிரகார பூதர் என்னும் இடம் வஸ்து வந்தரங்கங்களும் இவர்களுக்கும் சேர நாராயணாதி சப்த சாமா நாதி கரணயத்தாலே சித்தம் –
இவர்கள் சரீரமாய் அவன் ஆத்மாவாய் இருக்கிறபடியை-
தவாந்தராத்மா மம ச யே ச அந்ய தேஹி சம்ஞ்தா
சர்வேஷாம் சாஷி பூத அசௌ ந க்ராஹ்ம கே நசித் க்வசித் -என்று ப்ரஹ்மா ருத்ரனைக் குறித்து சொன்னான் –
இவர்கள் சேஷபூதர் அவன் சேஷி என்னும் இடத்தை
தாஸ பூதாஸ் ஸ்வ தஸ் சர்வே ஹி ஆத்மாந பரமாத்மன
அத அஹம் அபி தே தாஸ இதி மத்வா நமாமி அஹம் -என்று மந்த்ரராஜ பத ஸ்தோத்ரத்திலே சர்வஜ்ஞனான ருத்ரன் தானே சொன்னான் –
இப்படி சர்வ பிரகாரத்தாலும் நாராயணன் சமாதிக தரித்திரன் என்னும் இடத்தை
ந பரம் புண்டரீகாஷாத் த்ருச்யதே புருஷர்ஷப -என்றும்
பரம் ஹி புண்டரீகாஷாத் பூதம் ந பவிஷ்யதி -என்றும்
ந விஷ்ணோ பரமோ தேவோ வித்யதே ந்ருபசத்தம-என்றும்
ந வா ஸூ தேவாத் பரம் அஸ்தி மங்களம் ந வா ஸூ தேவாத் பரம் அஸ்தி பாவ நம் ந வா ஸூ தேவாத் பரம் அஸ்தி தைவதம் ந வா ஸூ தேவம் ப்ரணிபத்ய சீததி -என்றும்
த்ரைலோக்யே தாத்ருசா கச்சித் ந ஜாதோ ந ஜ நிஷ்யதே -என்றும்
ந தைவம் கேசவாத் பரம்-என்றும்
ராஜாதி ராஜஸ் சர்வேஷாம் விஷ்ணுர் ப்ரஹ்ம மயோ மஹான்
ஈச்வரம் தம் விஜாநீம ச பிதா ச பிரஜாபதி –இத்யாதிகளாலே பலபடியும் சொன்னார்கள் –
கருவிலே திரு வுடையர்களாய் ஜாயமான தசையிலே ரஜஸ் தம ப்ரசம ஹேதுவான மது ஸூ தனனுடைய கடாஷம் உடையவர்கள் முமுஷூக்கள் ஆவார்கள் என்னும் இடமும்
ப்ரஹ்ம ருத்ர த்ருஷ்டரானவர்கள் ரஜஸ் தம பரதந்த்ரர்கள் ஆவார்கள் என்னும் இடமும்
ஜாயமானம் ஹி புருஷம் யம் பச்யேன் மது ஸூ தன சாத்விகஸ் சது விஜ்தஞேயஸ்ய வை மோஷார்த்த சிந்தக பச்யத்யேனம் ஜாயமானம் ப்ரஹ்மா ருத்ர அதவா புன ரஜஸா தமஸா ச அஸ்ய மானசம் சமபிப்லுதம் -என்று விபஜிக்கப் பட்டது –
இவர்கள் முமுஷூக்களுக்கு அனுபாச்யர் என்னும் இடமும் -இவர்களுக்கு காரண பூதனான சர்வேஸ்வரனே இவர்களுக்கும் மற்றும் உள்ள முமுஷூக்களுக்கும் உபாஸ்யர் என்னும் இடம்
சம்சார ஆர்ணவ மக்நாநம் விஷயாக்ராந்த சேதஸாம் விஷ்ணு போதம் விநா நாந்யத் கிஞ்சித் அஸ்தி பராயணம் -என்றும்
ப்ரஹ்மாணம் சிதிகண்டம் ச யாச்சான்யா தேவதாஸ் ஸ்ம்ருதா பிரதிபுத்தா ந சேவந்தே யஸ்மாத் பரிதிதம் பலம் -என்றும்
ஹரிரேக சதா த்யேயோ பவத்பி சத்த்வ சம்ச்திதை உபாச்ய அயம் சதா விப்ரா உபாய அஸ்மி ஹரே ச்ம்ருதௌ -என்றும் சொல்லப்பட்டது –
இத்தாலே இவர்களை மோஷ உபகாரராகச் சொன்ன இடங்களும் ஆசார்யாதிகளைப் போலே ஞானாதி ஹேதுக்கள் ஆகையாலே என்றும் நிர்ணிதம்-
இவ்வர்த்தம் சூர்யச்யைவ து யோ பக்த சப்த ஜன்மாந்த்ரம் நர -தச்யைவ து பிரசாதே ந வா ஸூ தேவ ப்ரலீயதே -என்கிற இடத்திலும் விவஷிதம் –
இப்படி சூர்யா பக்த்யாதிகள் பரச்பரயா பகவத் பக்த்யாதிகளிலே மூட்டுவதும்
பராவர தத்வங்களிலே ஏக்க்ய புத்தியும் -வ்யத்யய புத்தியும் சமத்வ புத்தியும் மற்றும் இப்புடைகளிலே வரும் மதி மயக்கங்களும் ஆசூர ஸ்வ பாவத்தாலே ஒரு விஷயத்தில் பர த்வேஷாதிகளும் இன்றிக்கே சூர்யாதிகளைப் பற்றுமவர்களுக்கே என்னும் இடத்தை
யே து சாமான்ய பாவேன மந்யந்தே புருஷோத்தமம் தே வை பாஷாண்டி நோ ஜ்ஞேயா சர்வ கர்ம பஹிஷ்க்ருதா -இத்யாதிகளிலே கண்டு கொள்வது –
இப்படி ஞானாதிகளில் மாறாட்டம் உடையாருக்கு தேவதாந்திர பக்தி உண்டே யாகிலும் பகவன் நிக்ரஹத்தாலே ப்ரத்யவாயமே பலிக்கும் -ஆகையாலே
த்வம் ஹி ருத்ர மஹா பாஹோ மோஹ சாஸ்த்ராணி காரய தர்சயித்வா அல்பமாயாசம் பலம் சித்ரம் பிரதர்சய -ஸ்ரீ வராஹ புராணம் –என்கிறபடி
மோஹன சாஸ்த்ரன்களிலே திருஷ்ட பல சித்தியை உண்டாக்கினதும் அவற்றை இட்டு மோஹிப்பித்து நரகத்திலே விழ விடுகைக்கு அத்தனை —
சத்ய சங்கல்பனான பகவான் ஒருவனை நிக்ராஹவனாக்க கோலினால் -ப்ரஹ்மா ச்வயம்பூச் சதுரா நநோ வா ருத்ராஸ் த்ரி நேத்ரஸ் த்ரி புராந்தகோவா இந்த்ரோ மகேந்திர ஸூ ர நாயகோவா த்ராதும் ந சக்தா யுதி ராமவத்யம் -என்கிறபடியே
தேவதாந்தரங்கள் ரஷிக்க சக்தர் அல்லர்கள் -சர்வ தேவதைகளும் ஸூ கரீவ மஹா ராஜாதிகளைப் போலே தனக்கு அந்தரங்க பூதராய் இருப்பாரும் தன்னை அடைய நினைந்தான் ஒருவனை நலிய நினைந்தால் சக்ருதேவ பிரபன்னாய -என்கிறபடி சத்ய பிரதிஜ்ஞனான தனது வ்ரதம் குலையாமைக்காக
ராவணாதிகளைப் போலே துஷ் பிரக்ருதிகளாய் நிராகரிக்க வேண்டுவாரை நிராகரித்தும் ஸ்ரீ வானர முதலிகளைப் போலே சத் பிரவ்ருதிகளாய் அனுகூலிப்பிக்க வேண்டுவாரை அனுகூலிப்பித்தும் சர்வேஸ்வரன் ரஷிக்கும்-
தேவதாந்தரங்கள் பக்கல் காங்ஷந்த கர்மாணம் சித்திம் யஜந்த இஹ தேவதா ஷிப்ரம் ஹி மானுஷே லோகே சித்திர்பவதி கர்மஜ-ஸ்ரீ கீதை -4-12 –என்கிறபடியே
விஷமது துல்யங்களான ஷூ த்ர பலங்கள் கடுக சித்திக்கும் –
அவை தாமும் லபதே ச தத காமான் மயைவ விஹிதான் ஹி தான் -ஸ்ரீ கீதை -7-22 —
ஏஷ மாதா பிதா சாபி யுஷ்மாகம் ச பிதா மஹ மயா அனுசிஷ்டோ பவிதா சர்வம் பூதம் வரப்ரதாஅஸ்ய சைவானுஜோ ருத்ரோ லலாடாத்ய சமுத்தித ப்ரஹ்ம அனுசிஷ்டோ பவித சர்வ சத்த்வ வரப்ரதா -இத்யாதிகளில் படியே பகவத் அதீனங்கள்
யஸ்மாத் பரிமிதம் பலம் சாத்விகேஷூ து கல்பேஷூ மகாத்ம்யமாதிகம் ஹரே தேஷ்வேவ யோ சம்சித்தா கமிஷ்யந்தி பராம் கதிம் என்கையாலே அவர்கள் பக்கல் மோஷம் விளம்பித்தும் கிடையாது –
சர்வேஸ்வரன் பக்கல் யுக கோடி சஹஸ்ராணி விஷ்ணுமாராத்ய பத்மபூ -இத்யாதிகளில் படியே அதிசயிதமான ஐஸ்வர் யாதிகளும் வரும் –
ன்பு விடாய் தீரக் கங்கா ஸ்நானம் பண்ணப் பாபம் போமாப் போலே விஷய ஸ்வ பாவத்தாலே ஆநுஷங்கிகமாய் பாப ஷயம் பிறந்து ரஜஸ் தமஸ் ஸூக்கள் தலை சாய்ந்து
சத்வ உன்மேஷம் உண்டாய் ஜனக அம்பரீஷ கேயாதிகளைப் போலே க்ரமேண மோஷ பர்யந்தமாய் விடும்
மோஷ உபாய நிஷ்டனாம் போது பஹூ நாம் ஜன்ம நாமந்தே ஞானவான் மாம் பிரபத்யதே ய ஜன்ம கோடிபி சித்தா தேஷாமந்தே அத்ர சமஸ்திதி ஜன்மாந்தர சஹஸ்ரேஷூ
தபோ த்யான சமாதிபி நரநாம் ஷிண பாபானாம் கிருஷ்ணா பக்தி பிரஜாயதே என்கிறபடியே விளம்பம் உண்டு -மோஷ ருசி பிறந்து வல்லதோர் உபாயத்திலே மூண்டால்
தேஷா மகாம் சமுத்தர்த்தா ம்ருத்யு சம்சார சாகராத் பவாமி ந சிராத் பார்த்த மய்யா வேசித்த சேதஸாம் என்கிறபடியே மோஷ சித்திக்கு விளம்பம் இல்லை –
ஸ்வ தந்திர ப்ரபன்ன நிஷ்டனுக்கு தான் கோலினதே அளவு -வேறு விளம்ப அவிளம்பங்களுக்கு குறி இல்லை -இந் நியமங்கள் எல்லாம்
ஸ்வா தந்த்ர்யம் ஐஸ்வர்யம் பர்யநு யோஜ்யமாஹூ -என்கிற நிரந்குச ஸ்வ ச்சந்தையாலே சித்தங்கள் என்று பிரமாண பரதந்த்ரர்க்கு சித்தம்
இவ்வர்த்தங்கள் இப்படி தெளியாதார்க்கே தேவதாந்த்ரங்கள் சேவ்யங்கள் என்னும் இடம் ப்ரபுத்தவர்ஜம் சேவ்யந்தி என்று வ்யவஸ்தை பண்ணப் பட்டது –
இத் தேவதாந்தரங்களை பகவச் சரீரம் என்று அறியாதே பற்றினார்க்கு சார்வாகனாய் இருப்பான் ஒரு சேவகன் ராஜாவின் உடம்பிலே சந்தனாதிகளைப் பிரயோகிக்க
ராஜா சரீரத்தில் ஆத்மா ப்ரீதனாமாம் போலே வஸ்து வ்ருத்தியிலே சர்வேஸ்வரனே ஆராத்யன் ஆனாலும்
யே அப்யன்ய தேவதா பக்தி யஜந்தே ச்ரத்தயா அந்விதா தி அபி மாமேவ கௌந்தேய யஜந்த்யவிதி பூர்வகம் -என்கிறபடியே
சாஸ்த்ரார்த்த வைகல்யம் உண்டான படியாலே அவற்றின் சொன்ன பலம் விகலமாம்-
பகவச் சரீரங்கள் என்று அறிந்து ஷூத்ர பலங்களைக் கடுகப் பெற வேணும் என்கிற ராக விசெஷத்தாலே அவர்களை உபாசிப்பாருக்கு அவ்வோ பலங்கள் பூரணமாம்
இப்படி அறிந்தால் பகவான் தன்னையே ஆர்த்தா ஜிஜ்ஞாஸூ அர்த்தார்த்தி என்கிறபடியே பலாந்தரங்களுக்காகவும் பற்றினால் அந்த பலங்கள் அதிசயிதங்களாம்-
அநந்ய பிரயோஜனராய்ப் பற்றினார்கும்-சரீரா யோக்யா மர்த்தாம்ச்ச போகாம்ச்சைவ ஆநு ஷங்கிகான் ததாதி த்யாயினாம் நித்யம் அபவர்க்க ப்ரதோ ஹரி
என்கிறபடியே பலாந்தரங்கள் ஆநு ஷங்கிகமாக வரும் -இவ்வர்த்தத்தை ஆநு ஷங்க சித்த ஐஸ்வர் யரான ஸ்ரீ குலசேகரப் பெருமாளும்
நின்னையே தான் வேண்டி நீள் செல்வம் வேண்டாதான் தன்னையே தான் வேண்டும் செல்வம் போல் -என்று அருளிச் செய்தார்
அபலஷித துராப யே புறா காமயோகா ஜலதிமவ ஜலௌ தாஸ்தே விசாந்தி ஸ்வயம் ந -என்று ஈசாண்டாலும் தாம் அருளிச் செய்த ச்தோத்ரத்திலே நிபந்தித்தார் -இது வித்யா விசேஷ ராக விசேஷாதி நியதம் –
இப்படி சர்வேஸ்வரனுக்கும் ப்ரஹ்ம ருத்ராதிகளுக்கும் உண்டான விசேஷங்களை
எம்பெருமான் உண்டு உமிழ்ந்த எச்சில் தேவர் அல்லாதார் தாமுளரே -என்றும்
நான்முகனை நாராயணன் படைத்தான் நான்முகனும் தான் முகனாய் சங்கரனைத் தான் படைத்தான் -என்றும்
மேவித் தொழும் பிரமன் இந்திரன் ஆதிக்கு எல்லாம் நாவிக் கமல முதல் கிழங்கு -என்றும்
தீர்த்தன் உலகு அளந்த சேவடி மேல் பூம் தாமம் சேர்த்தி அவையே சிவன் முடி மேல் தான் கண்டு பார்த்தன் தெளிந்து ஒழிந்த பைந்துழாயான் பெருமை -என்றும்
வானவர் தம்மை ஆளுபவனும் நான்முகனும் சடை அண்ணலும் செம்மையானவன் பாத பங்கயம் சிந்தித்து ஏத்தித் திரிவரே -என்றும்
பேச நின்ற சிவனுக்கும் பிரமன் தனக்கும் பிறர்க்கும் நாயகன் அவனே -என்றும்
ஒற்றை விடையனும் நான் முகனும் உன்னை அறியாப் பெருமையோனே -என்றும்
எருத்துக் கொடி யுடையானும் பிரமனும் இந்திரனும் மற்றும் ஒருத்தரும் இப்பிறவி என்னும் நோய்க்கு மருந்து அறிவாரும் இல்லை
என்று பல முகங்களாலே அருளிச் செய்தார்கள் –
இப்பர தேவதா பாரமார்த்தம்
திரு மந்த்ரத்தில் பிரதம அஷரத்திலும் நாராயண சப்தத்திலும்
த்வ்யத்தில் ச விசேஷணங்களானநாராயண சப்தங்களிலும்
சரம ஸ்லோகத்தில் மாம் அஹம் என்கிற சப்தங்களிலும் அனுசந்தேயம் –
இத்தேவதா விஷய நிச்சயம் உடையவனுக்கு அல்லது
கண்ணன் கண் அல்லது இல்லையோர் கண்ணே -என்றும்
களைவாய் துன்பம் கலையாது ஒழிவாய் களை கண் மற்றிலேன் -என்றும்
ஆவிக்கு ஓர் பற்றுக் கொம்பு நின்னல்லால் அறிகின்றிலேன் யான் -என்றும்
தருதுயரம் தடாயேல் -என்கிற பெருமாள் திருமொழி முதலானவற்றிலும் சொல்லும் அநந்ய சரணத்வ அவஸ்தை கிடையாது –
இந்த பரதேவதா பாரமார்த்தத்தை திரு மந்த்ரத்திலே கண்டு ததீய பர்யந்தமாக தேவதாந்தர த்யாகமும் ததீய பர்யந்தமாக பாகவத சேஷத்வமும் பிரதிஷ்டிதமான படியை
மற்றும் ஓர் தெய்வம் உளது என்று இருப்பாரோடு உற்றிலேன் உற்றதும் உன் அடியார்க்கு அடிமை -என்கிற பாட்டிலே சர்வேஸ்வரன் பக்கலிலே சர்வார்த்த க்ரஹணம் பண்ணின ஆழ்வார் ஆருளிச் செய்தார்
இவர் பாருருவி நீர் எரி கால் -என்கிற பாட்டிலே பரிசேஷ க்ரமத்தாலே விவாத விஷயமான மூவரை நிறுத்தி அவர்கள் மூவரிலும் பிரமாண அணு சந்தானத்தாலே இருவரைக் கழித்து பரிசேஷித்த பரஞ் ஜோதிசான ஒருவனை முகில் உருவம் எம்மடிகள் உருவம் -என்று நிஷ்கரிஷித்தார்
இந்த ரூப விசேஷத்தை உடைய பரம புருஷனே சர்வ வேத ப்ரதிபாத்யமான பரதத்வம் என்னும் இடத்தை சர்வ வேத சார பூத பிரணவ பிரதிபாத்யதை யாலே –
மூலமாகிய ஒற்றை எழுத்தை மூன்று மாத்ரை உள் எழ வாங்கி வேலை வண்ணனை மேவுதிராகில் -என்று பெரியாழ்வார் அருளிச் செய்தார் –
தைத்ரியத்திலே ஸ்ரீ யபதித்வ சிஹ்னத்தாலே மகா வ்யாவ்ருத்தி ஒதினபடியே நினைத்து
திருக்கண்டேன் பன் மேனி கண்டேன் என்று உபக்ரமித்து சார்வு நமக்கு என்கிற பாட்டிலே
பிரதிபுத்தரான நமக்கு பெரிய பிராட்டியாருடனே இருந்து என்றும் ஒக்கப் பரிமாறுகிற இவனை ஒழிய ப்ராப்யாந்தரமும் சரண்யாந்தரமும் இல்லை -இத்தம்பதிகளே ப்ராப்யரும் சரண்யரும்-என்று நிகமிக்கப் பட்டது
இவ்வர்த்தத்தை தேவதா பாரமார்த்யம் ச யதாவத் வேத்ச்யதே பவான் புலஸ்தயேன யதுக்தம் தே சர்வமேதத் பவிஷ்யதி -என்று
புலச்ய வசிஷ்ட வர ப்ரசாதத்தாலே பரதேவதா பாரமார்த்ய ஞானம் உடையனாய் -பெரிய முதலியார் -தஸ்மை நமோ முனிவராய பராசராய -என்று ஆதரிக்கும் படியான
ஸ்ரீ பராசர ப்ரஹ்ம ரிஷி பரக்கப் பேசி தேவ திர்யங் மனுஷ்யேஷூ புன்நாம பகவான் ஹரி ஸ்த்ரி நாம்னி லஷ்மீ மைத்ரேய நானயோர்வித்யதே பரம் -என்று
பரம ரகஸ்ய யோக்யனான சச் சிஷ்யனுக்கு உபதேசித்தான் –
இத்தை மயர்வற மதிநலம் அருளப் பெற்று ஆத்யஸ்ய ந குல பதே -என்கிறபடியே பிரபன்ன சந்தான கூடஸ்தரான நம்மாழ்வாரும்
ஒண் டொடியாள் திரு மகளும் நீயுமே நிலா நிற்பக் கண்ட சதிர் கண்டு -என்று அருளிச் செய்தார் -இவ்விஷயத்தில் வக்தவ்யம் எல்லாம் சதுஸ் ஸ்லோகீ வ்யாக்யானத்திலே பரபஷ பிரதிஷேப பூர்வகமாக பறக்கச் சொன்னோம் -அங்கெ கண்டு கொள்வது –

வாதியர் மன்னும் தருக்கச் செருக்கின் மறை குலையச்
சாது சனங்கள் அடங்க நடுங்கத் தனித் தனியே
ஆதி எனா வகை ஆரண தேசிகர் சாற்றினார் -நம்
போதமரும் திரு மாதுடன் நின்ற புராணனையே-

ஜனபத புவ நானி ஸ்தான் ஜைத்ராச நஸ்தேஷு
அநு கத நிஜவார்த்தம் நச்சரேஷூ ஈச்வரேஷூ
பரிசித் நிகமாந்த பஸ்யதி ஸ்ரீ சஹாயம்
ஜகதி கதிம் அவித்யா தந்துரே ஜந்து ரேக-

——————————————————————————————————————–

ஸ்ரீ தேசிகன் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ பிள்ளை லோகாச்சார்யர் திருவடிகளே சரணம் .
பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம்

ஸ்ரீ மத் ரஹஸ்ய த்ரய சாரம் — -அதிகாரம் -5 -தத்வ த்ரய சிந்தன அதிகாரம் — —ஸ்ரீ வேதாந்த தேசிகன் ஸ்வாமி–

June 23, 2015

ஸ்ரீ மான் வேங்கட நாதார்ய கவிதார்க்கிக கேசரீ
வேதாந்தாசார்ய வர்யோமே சந்நிதத்தாம் சதா ஹ்ருதி —

சீரொன்று தூப்புல் திருவேங்கடமுடையான்
பாரொன்றச் சொன்ன பழ மொழியில் ஓரொன்று
தானே அமையாதோ தாரணியில் வாழ்வார்க்கு
வானேறப் போமளவும் வாழ்வு –
———————————————————————
தத்வ த்ரய சிந்தன அதிகாரம் —

பிரகிருதி ஆத்மா பிராந்தி களதி சித் அசித் லஷண தியா
ததா ஜீவா ஈச ஐக்ய ப்ரப்ருதி கலஹ தத் விபஜநாத்
அத போக்தா போக்யம் தத் உபய நியந்தா நிகமை
விபக்தம் ந தத்த்வத்ரயம் உபதி சந்தி அஷ ததிய –

சம்பந்தமும் அர்த்த பஞ்சகமும் கூட ஆறு அர்த்தம் அறிய வேண்டி இருக்க -இவற்றில் ஏக தேசமான தத்தவ த்ரயத்தை முமுஷூவுக்கு விசேஷித்து அறிய வேண்டும் என்று ஆசார்யர்கள் உபதேசித்து போருகைக்கு அடி என் என்னில் -பிரகிருதி ஆத்ம க்ரமமும்
ஸ்வ தந்திர ஆத்ம க்ரமமும்
இதற்கு நிதானமான அநீஸ்வர வாத ருசியுமான மஹா விரோதிகளை முற்படக் கழிக்க பிராப்தமாகை –
இத்தை நினைத்து போக்த்ரு போக்ய நியந்த்ரு ரூபத்தாலே சாஸ்த்ரங்களிலே தத்தவ விவேகம் பண்ணுகிறது –
இவற்றில் வைத்துக் கொண்டு -அசேதனா பரார்த்தா ச நித்யா சததவீக்ரியா த்ரிகுணா கர்மிணாம் ஷேத்ரம் பிரக்ருதே ரூப முச்யதே -என்றும் அநாதிர் பகவான் காலோ நாந்தோ அஸ்ய த்விஜ விச்யதே -என்றும் -கலா முஹூர்த்தாதி மயச்ச காலோ ந யத்விபூதே பரிணாம ஹேது -என்றும் -ஞானானந்த மயா லோகா -என்றும் -காலம் ச பசதே தத்ர ந காலஸ் தத்ரவை பிரபு -என்றும் இத்யாதிகளிலே
த்ரிகுண கால சுத்த சத்வ ரூபங்களான த்ரிவித அசேதனங்களினுடைய ஸ்வ பாவம் சொல்லிற்று –
புமான் ந தேவோ ந நர நாயம் தேவோ ந மர்த்யோ வா ஷரஸ் சர்வாணி பூதானி கூடஸ்த அஷர உச்யதே யத்வை பஸ்யந்தி ஸூ ரய-இத்யாதிகளாலே த்ரிவித ஜீவர்களுடைய பிரகாரம் விவேகிக்கப் பட்டது –
சர்வஜ்ஞ சர்வக்ருத் சர்வம் சக்தி ஞான பல க்லம தந்த்ரீ பய க்ரோத காமாதி பிரசம்யூத -இத்யாதிகளாலே ஈஸ்வர ஸ்வ பாவம் உபதிஷ்டமாயிற்று
இவ் ஈசோசிதவ்ய ரூபமான தத்தவ நிற்கும் நிலையை -ஸ்வா தீன த்ரிவித சேதன அசேதன ஸ்வரூப ஸ்திதி ப்ரவ்ருத்தி பேதம் -என்று ஆளவந்தார் ஆத்ம சித்தியில் சுருங்க அருளிச் செய்து அருளினார்
த்ரிவித சேதனர் என்றது -பக்தரையும் முக்தரையும் நித்யரையும்-த்ரிவித அசேதனம் என்றது த்ரிகுணத்ரவ்யத்தையும் காலத்தையும் சுத்த சத்வமான த்ரவ்யத்தையும்-
ஸ்வரூபம் என்றது -ஸ்வ அசாதாரண தர்மத்தாலே நிரூபிதமான தர்மியை —
ஸ்திதியாவது இதினுடைய காலாந்தர அனுவ்ருத்தி -இது தான் நித்ய வஸ்துக்களுக்கு நித்யையாய் இருக்கும் -அநித்திய வஸ்துக்களுக்கு ஈஸ்வர சங்கல்பத்துக்கு ஈடாக ஏறியும் சுருங்கியும் இருக்கும்
இங்கு பிரவ்ருத்தியாவது -பிரவ்ருத்தி நிவ்ருத்தி ரூபமான வியாபாரம் –
இவை எல்லாம் வஸ்துக்கள் தோறும் பிரமாண பிரதிநியதமாய் இருக்கும் –
பிரமாணங்கள் வஸ்துக்களைக் காட்டும் போது அவ்வோ வஸ்துக்களின் ஸ்வரூபத்தையும் -ஸ்வரூப நிரூபக தர்மங்களையும் -நிரூபித ஸ்வரூப விசேஷணங்களையும் -வியாபாரங்களையும் காட்டும்
அதில் ஸ்வரூபத்தை ஸ்வரூப நிரூபக தர்மங்களாலே விசிஷ்டமாகவே காட்டும்
அந்த ஸ்வரூபத்தைச் சொல்லும் போது அவ்வோ தர்மங்களை இட்டு அல்லது சொல்ல ஒண்ணாது -அவற்றைக் கழித்துப் பார்க்கில் ச ச விஷான துல்யமாம் –முயலின் காது பற்றி பேசுவது போலே என்றவாறு –
ஆகையாலே ஜீவ ஸ்வரூபத்தை -ஞானத்வம் ஆனந்தத்வம் அமலத்வம் அணுத்வம் இத்யாதிகளான நிரூபக தர்மங்களை இட்டு நிரூபித்து ஞானம் ஆனந்தம் அமலம் அணு என்று இம் முகங்களாலே சொல்லக் கடவது –
இஜ்ஜீவ தத்வம் சர்வேஸ்வரனுக்கு சேஷமாயே இருக்கும் என்றும் -அவனுக்கே நிருபாதிக சேஷம் என்றும் -அயோக அந்ய யோக வ்யவச் சேதங்களாலே-பரம பதத்திலே தோன்றின சேஷத்வம்
சம்பந்த ரூபம் ஆகையாலே சம்பந்தி ஸ்வரூபம் நிரூபிதம் ஆனால் அல்லது அறிய ஒண்ணாமை யாலே ஜீவனுக்கு இது நிரூபித ஸ்வரூப விசேஷணம் என்னலாம் –
அணுத்வே சதி சேதனத்வம் போலே ச்வத சேஷத்வே சதி சேதனத்வமும் ஜீவ லஷணமாக வற்றாகையாலே இச் சேஷத்வம் ஜீவனுக்கு ஸ்வரூப நிரூபகம் என்னவுமாம் –
இப்படி விபுத்வேசதி சேதனத்வமும் -அனன்யா தீனத்வ நிரூபாதிக சேஷித்வாதிகளும் ஈஸ்வர லஷணங்கள்-
ஜீவேஸ்வர ரூபமான ஆத்ம வர்க்கத்துக்கு எல்லாம் பொதுவான லஷணம் சேதனத்வமும் பிரத்யக்த்வமும் –
சேதனத்வமாவது-ஞான ஆச்ரயமாகை -பிரத்யக்தமாவது தனக்குத் தானே தோற்றுகை-அப்போது தர்ம பூத ஞான நிரபேஷமாக நான் என்று தோற்றும் –
இப்படி சேதனத்வாதிகள் ஜீவனுக்கும் ஈஸ்வரனுக்கும் பொதுவாகையாலே-அவனில் காட்டில் வ்யாவ்ருத்தி தோற்றுகைக்காக ஜீவ லஷணத்தில் ச்வதஸ் சேஷத்வாதிகளைச் சொல்லுகிறது –
பிரதம அஷரத்தில் சதுர்த்தியில் தோற்றின தாதர்த்யத்ததுக்கு உபாதி இல்லாமையாலே சர்வ ரஷகனான ஸ்ரீ யபதிக்கு ஜீவாத்மா நிருபாதிக சேஷமாயே இருக்கும் என்று இப்படி யாவத் ஸ்வரூபம் சம்பந்தம் சொல்லுகை அயோக வ்யச்சேதம்
மத்யம அஷரத்திலே அவதாரண சாமர்த்யத்தாலே அவனுக்கே நிரூபாதிக சேஷம் வேறு ஒருத்தர்க்கு நிரூபாதிக சேஷம் அன்று என்கை அந்ய யோக வ்யச்சேதம்
இச் சேஷத்வம் பாகவத சேஷத்வ பர்யந்தமாக வளரும் படி மேலே சொல்லக் கடவோம் –
இப்படி இருக்கிற சேதனருக்கு ப்ரவ்ருத்தி யாவது -பராதீனமுமாய் பரார்த்தமுமான கர்த்ருத்வமும் போக்த்ருத்வமும் -ஈஸ்வரன் தன் போக்த்ருத்வர்த்தமாக இவர்களுக்கு கர்த்ருத்வ போக்த்ருத்வங்களை உண்டாக்குகையாலே இவை பரார்த்தங்கள்-
பக்த சேதனர்க்கு நீங்கி உள்ளாரில் பேதம் அவித்யா கர்மா வாசனா ருசி பிரகிருதி சம்பந்த யுக்தராய் இருக்கை-இவர்களுக்கு அன்யோன்யம் வரும் ஞான ஸூகாதி பேதத்தை ப்ரஹ்மாதி ஸ்தம்ப பர்யந்தங்களான வகுப்புக்களிலே கண்டு கொள்வது –
இப்பத்த சேதனர் தம்தாமுக்கு கர்ம அனுரூபமாக ஈஸ்வரன் அடைத்த சரீரங்களை தரமி ஸ்வரூபத்தாலும் தரியா நிற்பார்கள் -தர்மியால் வருகிற தாரணம் சரீரத்தினுடைய சத்திக்கு பிரயோஜனமாய் இருக்கும் -ஜாக்ரதாத்யவச்தையில் தர்ம பூத ஞானத்தாலே வருகிற சரீர தாரணம் புருஷார்த்த தத் உபாய அனுஷ்டானங்களுக்கும் க்ருத உபாயனான பரமைகாந்திக்கு பகவத் அனுபவ கைங்கர்யங்களுக்கும் உபயுக்தமாய் இருக்கும் பாப க்ருத்துக்களுக்கு இச் சரீர தாரணம் விபரீத பலத்துக்கு ஹேதுவாய் இருக்கும் இஜ் ஜீவர்கள் சரீரங்களை விட்டால் இதன் சங்காதம் குலையும் இத்தனை -சரீரத்துக்கு உபாதானமான த்ரவ்யங்கள் ஈஸ்வர சரீரமாய்க் கொண்டு கிடக்கும் -பத்த சேதனர்க்கு இதரரில் காட்டில் ஸ்திதி பேதம் யாவன் மோஷம் அனுவர்த்திக்கை -ப்ரவ்ருத்தி பேதம் புண்ய பாப அனுபய ரூபங்களான த்ரிவித பிரவ்ருத்திகளும் –
முக்தர்க்கு நீங்கி உள்ளாரில் பேதம் பிரதிபந்தக நிவ்ருத்தியாலே ஆவிர்பூத ஸ்வரூபராய் இருக்கை – ஸ்திதி பேதம் பூர்வ அவதி உண்டான ஆவிர்பாவத்துக்கு உத்தர அவதி அன்றிக்கே இருக்கை -இவர்களுக்கு அன்யோன்யம் ஸ்திதி பேதம் ஆவிர்பாவத்தில் முற்பாடு பிற்பாடு களால் உண்டான முன்புற்ற ஏற்றச் சுருக்கும் -பிரவ்ருத்தி பேதம் அநாதி காலம் இழந்து பெற்ற பரிபூர்ண பகவத் அனுபவ ஜனிதப்ரீதிகாதிதமான யதாபிமத கைங்கர்ய விசேஷங்கள் அனந்த கருடாதிகளுக்கு அதிகார விசேஷங்களும் தத் உசித கைங்கர்யங்களும் வ்யவச்திதங்களாய் இருக்க -நித்யருக்கும் முக்தருக்கும் சர்வ வித கைங்கர்ய சித்தி உண்டு என்கிற அர்த்தம் கூடுமோ என்னில் -ஸ்வாமி யினுடைய அபிப்ராயத்துக்கு ஈடாக தனக்கு அபிமதங்களான கைங்கர்யங்க ளிலே கிடையாதவை ஓன்று இல்லாமையாலும் -ஓர் ஒருத்தருக்கு வ்யவச்திதங்களான கைங்கர்யங்களை தாங்கள் அனுஷ்டிக்க வேணும் என்கிற அபிசந்தி வேறு ஒருவருக்கு பிரவாமையாலும் ஆரேனும் ஒருவர் அனுஷ்டிக்கும் கைங்கர்யமும் ஸ்வாமிக்கு பிரியமான படியாலே தத் உசித கைங்கர்யங்களும் சர்வருக்கும் பிரியமாய் கைங்கர்ய பலமான பரிதியிலே வாசி இல்லாமையாலும் சர்வருக்கும் சர்வ வித கைங்கர்ய சித்தி உண்டு என்கையில் விரோதம் இல்லை –
தர்மபூத ஞானம்
இவ்வாத்மாக்கள் எல்லாருக்கும் தரமி ஸ்வரூபம் போலே தர்ம பூத ஞானமும் த்ரவ்யமாய் இருக்க -இதன் ஸ்வரூபத்தை தனித்து இங்கு அருளிச் செய்யாது ஒழிந்தது சேதனர் என்று எடுத்த விசிஷ்டத்திலே விசேஷணமாய் சொருகி நிற்கை யடியாக -இத் தர்ம பூத ஞானம் விஷய பிரகாச தசையிலே ஸ்வ ஆச்ரயத்துக்கு ஸ்வயம் பிரகாசமாய் இருக்கும்-இது ஈஸ்வரனுக்கும் நித்யருக்கும் நித்ய விபுவாய் இருக்கும் -மற்று உள்ளாருக்கு சம்சார அவஸ்தையில் கர்ம அனுரூபமாக பஹுவித சங்கோச விகாச வத்தாய்-முக்தாவஸ்தையிலே ஏக விகாசத்தாலே பின்பு யாவத் காலம் விபுவாய் இருக்கும் -இதுக்கு பிரவ்ருத்தி யாவது -விஷயங்களை பிரகாசிப்பிக்கையும் -பிரயத்ன அவஸ்தையிலே சரீராதிகளை ப்ரேரிக்கையும்-பத்த தசையில் சங்கோச விகாரங்களும் -ஆனுகூல்ய ப்ராதி கூலியா பிரகாச முகத்தாலே போகம் என்கிற அவஸ்தையை அடைகையும் -போகமாவது தனக்கு அனுகூலமாக வாதல் பிரதிகூலமாக வாதல் ஒன்றை அனுபவிக்கை -ஈஸ்வர விபூதியான சர்வ வஸ்துவுக்கும் ஆனுகூல்யம் ஸ்வ பாவமாய் இப்படி ஈஸ்வரனும் நித்தியரும் முக்தரும் அனுபவியா நிற்க -சம்சாரிகளுக்கு கால பேதத்தாலும் புருஷ பேதத்தாலும் தேச பேதத்தாலும் அல்ப அனுகூலமாயும் பிரதிகூலமாயும் உதாசீனமாயும் இருக்கிற இவ் விபாகங்கள் எல்லாம் இவ் வஸ்துகளுக்கு ஸ்வ பாவ சித்தங்கள் அல்ல -இது இவர்களுடைய கர்மங்களுக்கு ஈடாக சத்ய சங்கல்பனான ஈஸ்வரன் இவர்களுக்குப் பல பிரதானம் பண்ணின பிரகாரம் –
இக்கர்ம பலம் அனுபவிக்கைக்குப் பத்தருக்கு ஸ்வரூப யோக்யதையும் சஹகாரி யோக்யதையும் உண்டு -ஸ்வரூப யோக்யதை பரதந்திர சேதனத்வம்-சஹகாரி யோக்யதை சாபராதத்வம் -நித்யருக்கும் முக்தருக்கும் பரதந்திர சேதனதையாலே ஸ்வரூப யோக்யதை உண்டே யாகிலும் ஈஸ்வர அநபிமத விபரீத அனுஷ்டானம் இல்லாமையாலே சஹகாரி யோக்யதை இல்லை-ஈஸ்வரன் சர்வம் பிரசாசிதவாய் தான் ஒருத்தருக்கு சாசநீயன் அன்றிக்கே நிற்கையாலே பரதந்திர சேதனத்வம் ஆகிற ஸ்வரூப யோக்யதையும் இல்லை -ஸ்வ தந்திர ஆஜ்ஞாதி லங்கணம் ஆகிற சஹகாரி யோக்யதையும் இல்லை –
ஜீவ ஈஸ்வர ரூபரான ஆத்மாக்கள் எல்லாருடையவும் ஸ்வரூபம் ஸ்வச்மை ஸ்வயம் பிரகாசம் -இத்தரமி ஸ்வரூப பிரகாசத்துக்கு பத்தருக்கும் உள்பட ஒரு காலத்திலும் சங்கோச விகாசங்கள் இல்லை -சர்வாத்மாகளுடையவும் தர்ம பூத ஞானம் விஷய பிரகாசன வேளையிலே ஸ்வ ஆச்ரயத்துக்கு ஸ்வயம் பிரகாசமாய் இருக்கும் -ஞானத்வமும் ஸ்வயம் பிரகாசத்வமும் தர்ம தர்மிகளுக்கு சாதாரணம் -தர்ம பூத ஞானத்துக்கு விஷயித்வம் ஏற்றம் -தர்மியான ஆத்ம ஸ்வரூபத்துக்கு பிரத்யக்தம் ஏற்றம் -ஞானத்வம் ஆவது கஸ்யசித் பிரகாசகத்வம் -அதாவது தன்னுடையாகவுவாம் வேறு ஒன்றினுடையாகவுமாம் ஏதேனும் ஒன்றினுடைய வ்யவஹார அனுகுண்யத்தைப் பண்ணுகை-ஸ்வயம் பிரகாசத்வம் ஆவது தன்னை விஷயீ கரிப்பதொரு ஞானாந்தரத்தால் அபேஷை அறத் தானே பிரகாசிக்கை-
தர்ம பூத ஞானத்திற்கு விஷயித்வம் ஆவது தன்னை ஒழிந்த ஒன்றைக் காட்டுகை -ஆத்மாக்களுக்கு பிரத்யக்த்மாவது ஸ்வச்மை பாசமானத்வம் -அதாவது தன பிரகாசத்துக்கு தானே பலியாய் இருக்கை என்றபடி ஏதேனும் ஒரு வஸ்துவின் பிரகாசத்துக்கு பலி என்கிற சாமான்ய ஆகாரத்தை தன பிரகாசத்துக்கு தான் பலி என்று விசேஷித்த வாறே பிரத்யக்த்வமாம் –இவ்விசேஷம் இல்லாத வஸ்துவுக்கு இச்சாமான்யமும் இத்தோடு வ்யாப்தமான சேதனத்வமும் இல்லை -இத் தர்ம தர்மிகள் இரண்டும் ஸ்வயம் பிரகாசமாய் இருந்தாலும் நித்யத்வாதி தர்ம விசேஷ விசிஷ்ட ரூபங்களாலே ஞானாந்தர வேத்யங்களுமாம்-தன்னுடைய தர்ம பூத ஞானம் தனக்கு ஞானாந்தர வேத்யமாம் போது ப்ரசரண பேத மாத்ரத்தாலே ஞானாந்தர வ்யபதேசம்-
அசேதன த்ரவ்யங்கள் –
த்ரிவித அசேதனங்களும் பரருக்கே தோன்றக் கடவனவாய் இருக்கும் -அசேதனத்வம் ஆவது ஞாநாஸ்ரயமம் இன்றிக்கே ஒழிகை -பிறருக்கே தோன்றுகையாவது தன பிரகாசத்துக்கு தான் பலி இன்றிக்கே ஒழிகை -இவை இரண்டும் தர்ம பூத ஞானாதிகளுக்கும் துல்யம் –
த்ரிவித சேதனங்கள் என்று எடுத்த இவற்றில் பிரகிருதியும் காலமும் ஜடங்கள் -சுத்த சத்வமான த்ரவ்யத்தையும் ஜடம் என்று சிலர் சொல்லுவார்கள் -ஜடத்வம் ஆவது ஸ்வயம் பிரகாசத்வம் இன்றிக்கே ஒழிகை -பகவச் சாஸ்த்ராதி பராமர்சம் பண்ணினவர்கள் ஞானாத்மகத்வம் சாஸ்திர சித்தம் ஆகையாலே சுத்த சத்வ த்ரயத்தை ஸ்வயம் பிரகாசம் என்பார்கள் -இப்படி ஸ்வயம் பிரகாசம் ஆகில் சம்சாரிகளுக்கு சாஸ்திர வேத்யம் ஆக வேண்டாதே தானே தோன்ற வேண்டாவோ என்னில் -சர்வாத்மாக்களுடையவும் ஸ்வரூபமும் தர்ம பூத ஞானமும் ஸ்வயம் பிரகாசமாய் இருக்க ஸ்வரூபம் தனக்கே ஸ்வயம் பிரகாசமாய் வேறு எல்லாருக்கும்ஞானாந்த வேத்யம் ஆனால் போலேயும் தர்ம பூத ஞானம் ஸ்வ ஆச்ரயத்திற்கே ஸ்வயம் பிரகாசமாய் இதற்க்கு ஸ்வயம் பிரகாசம் அல்லாதாப் போலேயும் இதுவும் நியத விஷயமாக ஸ்வயம் பிரகாசம் ஆனால் விரோதம் இல்லை
யோ வேத்தி யுகபத் சர்வம் பிரத்யஷேண சதா ஸ்வத
தம் ப்ரணம்ய ஹரிம் சாஸ்திரம் ந்யாயதத்வம் பிரசஷ்மஹே -ந்யாயதத்வ மங்கள ஸ்லோகம் -என்கிறபடியே
தர்ம பூத ஞானத்தாலே சர்வத்தையும் சாஷாத் கரித்துக் கொண்டு இருக்கிற ஈஸ்வரனுக்கு சுத்த சத்வ த்ரயம் ஸ்வயம் பிரகாசமாய் இருக்கிறபடி எங்கனே என்னில்
இவனுடைய தர்மபூத ஞானம் ஸ்வயம் பிரகாசமாய் இருக்கிறாப் போலே இதுவும் ஸ்வயம் பிரகாசமாய் இருக்கலாம் -இப்படியே நித்யருக்கும் துல்யம் -விஷய பிரகாச காலத்திலே தர்ம பூத ஞானம் ஸ்வ ஆச்ரயத்துக்கே ஸ்வயம் பிரகாசம் ஆனால் போலே முக்தருக்கும் அவ்வஸ்தையிலே இதுவும் ஸ்வயம் பிரகாசம் ஆனால் விரோதம் இல்லை -தர்ம பூத ஞானத்தினுடைய ச்வாத்ம பிரகாசன சக்தியானது விஷய பிரகாசம் இல்லாத காலத்தில் கர்ம விசேஷங்களால் பிரதிபத்தை யானால் போலே
சுத்த சத்வத்தினுடைய ச்வாத்ம பிரகாசன சக்தியும் பத்த தசையிலே பிரதிபத்தை யாகையாலே சுத்த சத்வம் பக்தருக்கு பிரகாசியாது ஒழிகிறது-
திய ஸ்வயம் பிரகாசத்வம் முக்தௌ ஸ்வா பாவிகம் யதா
பத்தே கதாசித் சம்ருத்தம் ததா அத்ராபி நியாம்வதே –
இவ்வளவு அவஸ்தா அந்தராபத்தி விகாரத்ரவ்யத்துக்கு விருத்தம் அன்று -ஆகையாலே பிரமாண பிரதிபன்னார்தத்ததுக்கு யுக்தி விரோதம் சொல்ல வழி இல்லை -இங்கன் அன்றியிலே உபசாரத்தாலே நிர்வஹிக்கப் பார்க்கில் ஆத்ம ஸ்வரூபத்திலும் ஞானாதி சப்தங்களை அந்ய பரங்கள் ஆக்கலாம் -ஸ்வயம் பிரகாசத்துக்கு ரூபம் ரசாதி குணங்களுக்கும் அவையடியாக வந்த பிருதிவ்யாதி விபாகமும் பரிணாமாதிகளும் கூடுமோ என்கிற சொத்யமும்
தர்ம பூத ஞானத்துக்கும் தர்மி ஞானத்துக்கும் உண்டான வைஷம்யங்களை பிரதிபந்தியாகக் கொண்டு பிரமான பலத்தாலே பரிஹ்ருதம் -இப்படி ஸ்வயம் பிரகாசமான சுத்த சத்வ த்ரயத்தை ஞாத்ருத்வம் இல்லாமையாலே த்ரிவித சேதனங்கள் என்று சேரக் கோத்தது –
இவ் அசேதனங்கள் மூன்றுக்கும் பிரவ்ருத்தி யாவது ஈஸ்வர சங்கல்ப அனுரூபங்களான விசித்திர பரிணாமாதிகள்-
இவற்றில் த்ரிகுண த்ரவ்யத்துக்கு ஸ்வரூப பேதம் குணத்ரய ஆச்ரயத்வம் -சத்த பரிணாம சீலமான இத்ரவ்யத்துக்கு சத்த்வ ரஜஸ் தமஸ் ஸூக்கள் அந்யோந்யம் சமமான போது மஹா பிரளயம் –விஷமமான போது ஸ்ருஷ்டி ஸ்திதிகள்-குண வைஷம்யம் உள்ள பிரதேசத்திலே மஹதாதி விகாரங்கள் -இதில் விக்ருதம் அல்லாத பிரதேசத்தையும் விக்ருதமான பிரதேசத்தையும் கூட பிரகிருதி மஹத் அஹங்கார தன்மாத்ர பூத இந்த்ரியங்கள் என்று இருபத்து தத்துவங்களாக சாஸ்திரங்கள் வகுத்துச் சொல்லும் -சில விவஷா விசேஷங்களாலே ஓரோர் இடங்களிலே அவாந்தர வகுப்புக்களும் அவற்றின் அபிமானி தேவதைகளும் அவ்வோ உபாசன அதிகாரிகளுக்கு அறிய வேணும் -ஆத்மாவுக்கு அவற்றில் காட்டிலும் வியாவ்ருத்தி அறிகை இங்கு நமக்குப் பிரதானம் –
இவை எல்லாம் சர்வேஸ்வரனுக்கு அஸ்த்ர பூஷணாதி ரூபங்களாக நிற்கும் நிலையை
புருடன் மணிவரமாக பொன்றா மூல பிரகிருதி மறுவாக மான் தண்டாக -தெருள் வருள் வாள் மறைவாக -ஆங்காரங்கள் சார்ங்கம் சங்காக மனம் திகிரியாக
இருடிகங்கள் ஈர் ஐந்தும் சரங்களாக இரு பூத மாலை வனமாலையாகக் கருடன் உருவாம் மறையின் பொருளாம் கண்ணன் கரி கிரி மேல் நின்று அனைத்தும் காக்கின்றானே –என்கிற கட்டளையில் அறிகை உசிதம் –
இருபத்து நாலு தத்துவங்களுக்கும் அந்யோந்ய ஸ்வரூப பேதமும் அவ்வோ லஷணங்களாலே சித்தம் -இவற்றில் பிரக்ருதியின் கார்யமான 23 தத்துவங்களுக்கும் இவற்றால் ஆரப்தங்கள் ஆனவற்றுக்கும் ஸ்திதியில் வரும் ஏற்றச் சுருக்கங்கள் புராணங்களிலே பிரசித்தமான படியே கண்டு கொள்வது –
ஸ்வ சத்தா பாசகம் சத்த்வம் குண சத்த்வாதி லஷணம்–தமஸ பரமோ தாதா – -அப்ராக்ருதம் ஸூ ரைர் வந்த்யம் –இத்யாதிகளிலே -தமஸ் ஸூ க்கு மேலான தேச விசேஷம் சித்திக்கையாலே
அனந்தசய ந தச்யாந்த சங்க்யானம் வா அபி வித்யதே ததனந்தப சங்க்யாத பிரமாணம் சாபி வை யத-இத்யாதிகள்
நித்ய விபூதியில் அவிச்சின்னம் அல்லாத பிரதேசத்தாலே மூல பிரக்ருதிக்கு அனந்தத்யம் -முடிவின்மை மட்டும் சொல்லுகின்றன –
த்ரிகுண த்ரயத்துக்கு பிரவ்ருத்தி பேதம் பத்த சேதனருடைய போகாப வர்க்கங்களுக்கும் ஈஸ்வரனுடைய லீலா ரசத்துக்குமாக -சமமாகவும் விஷமமாகவும் பரிணாம சந்ததியை யுடைத்தாய் தேக இந்த்ரியாதி ரூபத்தாலே அவ்வோ வியாபாரங்களையும் பண்ணுகை-இது ரஜஸ் தமஸ் ஸூ க்களை இட்டு பத்தர்களுக்கு தத்வங்களின் உண்மையை மறைத்து விபரீத ஞானத்தை உண்டாக்குகிறது போகார்த்தமாக -இது தானே அபவகார்த்தமாக சத்த்வ வ்ருத்தியாலே தத்தவங்களை யாதவத் பிரகாசிப்பிக்கிறது -இவை எல்லாம் ஈஸ்வரனுக்கு லீலா ரசவஹமாய் இருக்கும்
—————————————————–
சுத்த சத்வத்துக்கு ஸ்வரூப பேதம் ரஜஸ் தமஸ் ஸூக்களோடு கலவாத சத்வ குண ஆச்ரயமாய் இருக்கை -இதின் ஸ்திதி பேதம் நித்தியமான மண்டப கோபுராதி களிலும் ஈச்வரனுடையவும் நித்யர்களுடையவும் விக்ரஹ விசேஷங்களிலும் நித்தியமாய் இருக்கும் -நித்யருடையவும் முக்தருடையவும் ஈச்வரனுடையவும் அநித்யேச்சையால் வந்த -தற்காலிக விருப்பத்தால் வந்த -விக்ரஹாதிகலில் அநித்யமாய் இருக்கும் -இதன் பிரவ்ருத்தி பேதம் இவர்களுடைய இச்சைக்கு ஈடான பரிணாமாதி களாலே சேஷிக்கு போக உபகரணமாயும் சேஷ பூதனுக்கு கைங்கர்ய உபகரணமாயும் நிற்கை கிறது போகார்த்தமாக -இது தானே அபவர்க்கார்த்தமாக சத்த்வ வ்ருத்தியாலே தத்தவங்களை யாதவத் பிரகாசிப்பிக்கிறது -இவை எல்லாம் ஈஸ்வரனுக்கு லீலாரசாவஹமாய் இருக்கும்
—————————————————–
காலத்துக்கு ஸ்வரூப பேதம் ஜடமாய் விபுவாய் இருக்கை -இதன் ஸ்திதி காலவச்சேதம் இல்லாமையாலே நித்யையாய் இருக்கும் -இதின் பிரவ்ருத்தி பேதம் கலா காஷ்டாதி விபாகத்தாலே ஸ்ருஷ்டியாதிகளுக்கு உபகரணமாய் இருக்கிறபடியிலே கண்டு கொள்வது –
இத்த்ரவ்யங்கள் எல்லாம் ஸ்வரூபேண நித்யங்களாய் இருக்கும் -நாமாந்தர பஜனார்ஹா வஸ்தா விசேஷ விசிஷ்டதையை இட்டு சிலவற்றை அநித்யங்கள் என்கிறது -அழிந்ததோடு சஜாதீயங்களான அவஸ்த்தாந்தரங்கள் மேலும் முழுக்க வருகையாலே ப்ரவாஹ நித்யங்கள் என்று சொல்லுகிறது –
இப்பதார்த்தங்கள் எல்லாவற்றினுடையவும் ஸ்வரூப ஸ்திதி ப்ரவ்ருத்தி பேதங்கள் ஈஸ்வரனுக்கு ஸ்வ அதீனங்களாய் இருக்கை யாவது ஈஸ்வர சத்யையையும் ஈஸ்வர இச்சையும் ஒழிய இவற்றுக்கு சத்தாதிகள் கூடாது ஒழிகை –
ஆகையால் சமஸ்த வஸ்துக்களுக்கும் ஸ்வ பாவ சித்த அனுகூல்யம் ஈஸ்வர இச்சாயத்தம் -இத்தாலே ஈஸ்வரனுக்கும் நித்யருக்கும் முக்தருக்கும் சர்வமும் அனுகூல்யமாய் இருக்கும்
பத்தருக்கு கர்மானுரூபமாக புருஷ பேதத்தாலும் கால பேதத்தாலும் இவற்றில் ப்ராதி கூல்யங்களும் அல்ப அனுகூல்யங்களும் நடவா நிற்கும் -இப்பத்தர் தங்களுக்கும் ஸ்வ ஆத்மா ஸ்வரூபம் சர்வதா அனுகூலமாக ஈஸ்வர இச்சா சித்தம் -இப்படி அனுகூலமான ஆத்ம ச்வரூபத்தோடே ஏகத்வ பிரமத்தாலும் கர்ம வசத்தாலும் இ றே ஹேயமான சரீரம் ஞானஹீனருக்கு அனுகூலமாய்த் தோற்றுகிறது-
இவற்றுக்கு கர்மாபாதிகமான பிரதிகூல ரூபத்தாலே முமுஷூவைப் பற்ற த்யாஜ்யத்வம் -ஸ்வாபாவிகமான அனுகூல ரூபத்தாலே முக்தனைப் பற்ற அவை தமக்கே உபாதேயத்வம் –
அஹங்கார மமகார யுக்தனாய்க் கொண்டு தனக்கு என்று சவீ கரிக்குமவை எல்லாம் பிரதி கூலங்களாம்-ஸ்வரூப ஞானம் பிறந்து ஸ்வாமி சேஷம் என்று காணப் புக்கால் எல்லாம் அனுகூலமாம் -இவர்த்தம் பரிபூர்ண ப்ரஹ்ம அனுபவம் சொல்லும் இடத்தில் பரக்கச் சொல்லக் கடவோம்
———————————————————
ஈஸ்வர தத்வம் –
இப்படி ஸ்வா தீன சர்வ சத்தாதிகளை யுடையனாய் இருக்கிற ஈஸ்வரனுடைய ஸ்வரூபம் -சத்யத்வாதிகள் ஆகிற ஸ்வரூப நிரூபக தர்மங்களாலே –
சத்தியமாய் ஞானமாய் அனந்தமாய் ஆனந்தமாய் அமலமாய் இருக்கும் -இவ்வர்த்தத்தை நந்தா விளக்கே அளத்தற்கு அரியாய் -என்றும்
உணர் முழு நலம் என்றும் -சூழ்ந்து அதனில் பெரிய சுடர் ஞான இன்பம் என்றும் -அமலன் -என்றும் இத்யாதிகளாலே ஆழ்வார்கள் அனுசந்தித்தார்கள் –
மற்றுள்ள குணங்களும் திவ்ய மங்கள விக்ராஹாதிகளும் எல்லாம் ஈஸ்வரனுக்கு நிரூபித ஸ்வரூப விசேஷணங்களாய் இருக்கும்
இக்குணங்களில் ஞான பல ஐஸ்வர்ய வீர்யம் சக்தி தேஜஸ் ஸூ க்கள் என்று ஆறு குணங்கள் பரத்வ உபயுக்தங்களாய் இருக்கும் –
சௌசீல்ய வாத்சல்யாதிகள் சௌலப்ய உபயுக்தங்களாய் இருக்கும் -இக்குணங்கள் எல்லாம் சர்வ காலங்களிலும் ஸ்வரூப ஸ்ரீ தங்களாய் இருக்கும் –
பர வ்யூஹாதி விபவங்களிலே குண நியமம் சொல்லுகிறது எல்லாம் அவ்வோ ரூபங்களை அனுசந்திப்பார்க்கு சர்வேஸ்வரன் ஆவிஷ்கரிக்கும் குண விசேஷங்கள் சொல்லுகைக்காக வந்தன
ஔபனிஷத் வித்யா விசேஷங்கள் தோறும் அனுசந்தேய குண விசேஷங்கள் நியதங்கள் ஆனால் போலே பகவச் சாஸ்திர உக்தமான ரூப விசேஷ அனுசந்தானத்துக்கும் குண விசேஷங்கள் நியதங்கள் -அவ்விடத்தில் பர ரூபத்தில் ஞானாதி குணங்கள் ஆறும் வேத்யங்கள்
வ்யூஹங்கள் நாலு என்றும் மூன்று என்றும் சாஸ்திரங்கள் சொல்லும் -நாலு வ்யூஹம் உண்டாய் இருக்க வ்யூஹ வாஸூ தேவ ரூபத்துக்கு பர வாஸூதேவ ரூபத்தில் காட்டில் அனுசந்தேய குண பேதம் இல்லாமையாலே த்ரி வ்யூஹம் என்கிறது -இப்பஷத்தை
குணைஷ் ஷட்பிஸ்த்வதை ப்ரதமதர மூர்த்தஸ் தவ பபௌ
ததாஸ்திஸ்ரஸ் தேஷாம் த்ரியுக யுகளைர் ஹி த்ரிப்ரபு –ஸ்ரீ வராத ராஜ ஸ்தவம் -16 -சங்க்ரஹிக்கப் பட்டன-
இப்பர வ்யூஹங்களில் குண க்ரியா விபவங்கள்
ஷாட் குண்யாத்வா ஸூ தேவ பர இதி சபவான் முக்த போக்யோ பலாட்யாத் த்வம் ஹரசி விதனுஷே சாஸ்திரம் ஐஸ்வர்ய வீர்யவாத்
பிரத்யுமன சர்க்க தர்மௌ நயசிச பகவன் சக்தி தேஜோ நிருத்த
பிப்ராண பாசி தத்வம் கமயஸி ச ததா வ்யூஹ்ய ரங்காதி ராஜா — ஸ்ரீ ரெங்கராஜ ஸ்தவம் -2-40-என்கிற ஸ்லோகத்தில் சங்க்ரஹிக்கப் பட்டன —
போதாத் சங்கர்ஷண
ஜாக்ரதாதி பத பேதங்களில் உள்ள விசேஷங்கள் எல்லாம்
ஜாக்ரத் ச்வப்நாத் யலச துரீய ப்ராய த்யாத்ருக்மவது பாச்ய
ஸ்வாமின் தத் தத் குண பரிவர்ஹ சாதுர் சதுர்த்தா -என்று சங்க்ருஹீதங்கள் ஆயிற்று
கேசவாதிகளான பன்னிரண்டு ரூபங்களும் வ்யூஹாந்தரங்கள் -விபவங்களான பத்ம நாபாதிகளான முப்பத்து சின்ன ரூபங்கள் -இவற்றில் மத்ஸ்ய கூர்மாதி களான அவதாரங்கள் ஒரு பிரயோஜன வசத்தாலே விசேஷித்துச் சொல்லப் பட்டன -இவ்விபவங்கள் ஈஸ்வரன் அவ்வோ கார்ய விசேஷங்களுக்கு ஈடாகத் தான் வேண்டின குணங்களை வேண்டின போது மறைத்தும் வேண்டின போது பிரகாசிப்பித்தும் நடத்தும் -இவற்றில் அவாந்தர பேதங்கள் -கிருஷ்ண ரூபாண்ய சங்க்யாநி-பாஞ்சராத்ர ஆகமம் -இத்யாதிகளில் படியே அனந்தங்கள்-இப்படியே விபவாந்தரங்களும் கண்டு கொள்வது -சில ஜீவர்களை விக்ரஹ விசேஷத்தாலும் சக்தி விசேஷத்தாலும் அதிஷ்டித்து அதிசயித்த கார்யங்களை நடக்கிறதும் விபவ பேதம்
பர வ்யூஹாதி ரூபங்கள் தாமே ஆ ஸ்ரீ தர்க்காக அவர்கள் அபேஷித்த படியிலே பிம்பாக்ருத்யாத்மாநா பிம்பே சமாகத்யா வதிஷ்ட்யதே -என்கிற படியே நிற்கிற நிலை அர்ச்சாவதாரம்
சர்வருடையவும் ஹிருதயங்களிலே ஸூ ஷ்மமாய் இருப்பதொரு ரூப விசேஷத்தைக் கொண்டு நிற்கிற நிலை அந்தர்யாம்யவதாரம் -இது சர்வாந்தர்யாமியான திவ்ய ஆத்ம ஸ்வரூபத்தை அனுசந்திக்க இழிவாருக்கு துறையாக
அஷ்டாங்க யோக சித்தா நாம் ஹ்ருத்யாக நிரதாத்மா நாம்
யோகி நாமதிகாரஸ் ஸ்யாத் ஏகஸ்மின் ஹ்ருதயேசயே-இத்யாதிகளிலே சொல்லுகையாலே அந்தர்யாமி ரூபம் என்று சொல்லப் பட்டது —
இப்படி அவதரிக்கிற ரூபங்களில் வகைகள் எல்லாம் சுத்த சத்வ த்ரவ்ய மயங்களாய் கர்ம தத் பலங்களோடு துவக்கற வருகையாலே சுத்த சிருஷ்டி என்று பேர் பெற்று இருக்கும் –
இவ் வவதாரங்கள் எல்லாம் சத்யங்கள் என்றும் -இவற்றில் ஈஸ்வரனுக்கு ஞானாதி சங்கோசம் இல்லை என்றும் -இவ் விக்ரஹங்கள் சுத்த சத்வ மயங்கள் என்றும் -இவற்றுக்கு ஈஸ்வரன் இச்சா மாத்ரமே காரணம் என்றும் -தர்ம ரஷணம் பண்ண வேண்டிய காலமே காலம் என்றும் -சாது பரித்ராணாதிகளே பிரயோஜனங்கள் என்றும் -இவ்வர்த்தம் அறிந்து தெளிந்து இருப்பார்க்கு ஏக ஜன்மத்தில் ஸ்வ அதிகார அனுகுண சமீஹித உபாய பூர்த்தியாலே ஜன்மாந்தரம் அனுபவியாதே முக்தர் ஆகலாம் என்றும் பஹூ நி மே வ்யதீதா நி என்று -ஸ்ரீ கீதை -4-5- ஐந்து ஸ்லோகத்தாலே ஸ்ரீ கீதாச்சார்யன் அருளிச் செய்தான் –
இது ஸ்வ தந்திர பிரபத்தி நிஷ்டனுக்கு சரண்யா குணா விசேஷ ஞான முகத்தாலே உபாய அனுஷ்டான ஷணத்திலே மகா விச்வாசாதிகளை ச்திரீகரித்து உபகாரமாம்
இப்படியே அர்ச்சாவதாரமும் மிறுக்கிற மோஷத்தை தரும் என்னும் இடத்தை
ஸூ ரூபாம் பிரதிமாம் விஷ்ணோ பிரசன்ன வதநே ஷணாம்
க்ருத்வா ஆத்மந ப்ரீதிகரீர் ஸூ வர்ண ரஜதாதிபி
விசத்ய பாஸ்ய தோஷஸ்து தாமேவ ப்ரஹ்ம ரபிணீம்–ஸ்ரீ விஷ்ணு தர்மம் -103-16–என்று ஸ்ரீ சௌன பகவான் அருளிச் செய்தான்
ஆழ்வார்களும் இவ்வதார ரகஸ்யத்தையும் அர்ச்சாவதார வை லஷண்யத்தையும் பிரகாரமாக அனுசந்தித்து இதற்குப் பேரணியாக பரத்வத்தைக் கண்டு போந்தார்கள் –
இப்படி இருக்கிற ஈஸ்வரன் தன் ஆனந்தத்துக்கு பரிவாஹமாகப் பண்ணும் வியாபாரங்கள் சகல ஜகத் சிருஷ்டி ஸ்திதி சம்ஹார மோஷ பிரதத்வாதிகள் –
-இவ்வீச்வரன் நித்யைவைஷா ஜகன்மாதா விஷ்ணோ ஸ்ரீர் அநபாயிநீ-இத்யாதிகளில் படியே -சர்வ அவஸ்தையிலும் ச பத்நீகனாய்க் கொண்டே இருக்கும் என்னும் இடத்தை -தத்த்வேந ய -மாதா பிதா -ஸ்லோக ரத்னம் ஸ்லோகங்கள் 4/5 -உபகார விசேஷத்தாலே சாதரமாக விசேஷித்துச் சொல்லப்பட்ட பராசர பராங்குச பிரபந்தங்களிலே தெளிந்து கொள்வது –
இவ்விடத்தில் தண்ட தரத்வமும் புருஷகாரத் வாதிகளும் எம்பெருமானுக்கும் பிராட்டிக்கும் கூறாக விபஜித்த வியாபாரங்கள் -உபதிச்யமான தர்மாதாரத்தில் காட்டிலும் அதிதிச்யமான தர்மாதாரத்துக்கு விசேஷம் ச்வத ப்ராப்தம் என்று உவர் மீமாம்சகர் அருளிச் செய்ததுக்கும் இப்படி விபாகத்தால் வந்த வைஷம்யத்திலே தாத்பர்யம் -இது யுவத்வாதௌ துலே அபி -ஸ்ரீ குண ரத்ன கோசம் -16-என்கிற ஸ்லோகத்திலே நிர்ணிதம்-
இறை நிலை உணர்வு அரிது -என்று ஆழ்வார் அருளிச் செய்த நிலத்திலே ஏதேனும் ஒரு வ்ருதா நிர்பந்தம் ஆகாது –
க்ருசா நர்தாம்ஸ் தத கேசித் க்ருசாம்ஸ் தத்ர குர்வதே -என்கிறபடியே தர்க்க பாண்டித்யத்தாலே நினைத்து எல்லாம் சாதிக்கலாய் இருக்கச் செய்தே இ றே நாம் பிரமாண சரணராய்ப் போருகிறது
ஆகையால் இவ்வீச்வரத்தையும் ஈசிதவ்ய தத்வங்களையும் யதா பிரமாணம் தெளியப் பிராப்தம் –
இவ்விடத்தில் சர்வஜ்ஞன் ஆகவும் வேண்டா -அத்யந்த அனுப யுக்தங்களில் போலே ஸ்வல் போப யுக்தங்கள் ஆனவற்றில் அபிசந்தி பண்ணவும் வேண்டா -அபரிச்சேத்யமான கடலிலே படகோடுவார் வழி முதலாக வேண்டுவன தெளியுமா போலே
இவ்வளவு விவேகிக்கை அவச்யாபேஷிதம்-இது பிரதிஷ்டமாகைக்காக இவற்றின் விரிவுகள் எண்ணுகிறது
இப்படி மூன்று தத்வங்களாக வகுத்துச் சிந்தித்தால் போலே சர்வ விசிஷ்ட வேஷத்தாலே ஈஸ்வரன் ஏக தத்வமாக அனுசந்திப்பார்க்கும்
ஈச ஈசி தவ்யங்கள் ஆத்மா அநாத்மாக்கள் -உபாய உபேயங்கள்-என்றால் போலே இரண்டு அர்த்தம் ஞாதவ்யமாக வகுப்பார்க்கும்
ரஷ்யம் ரஷகம் -ஹேயம் உபாதேயம் -என்று இப்புடைகளிலே அர்த்த சதுஷ்டயம் ஞாதவ்யமாக சங்க்ரஹிப்பார்க்கும்
முன்பு சொன்னபடி அர்த்த பஞ்சகம் -ஷட் அர்த்தங்கள் என்று விவேகிப்பார்க்கும்
ரகஸ்ய சாஸ்த்ரங்களில் படியே சப்த பதார்த்த சிந்தாதிகள் -ஈஸ்வரன் -அவித்யை கர்மம் -காலம் கடமை இயற்ற வேண்டிய முறை சமமாக இருத்தல் போன்ற எழு சிந்தனைகளையும் -பண்ணுவார்க்கும்
அவ்வோ ஞான அனுஷ்டான பிரயோஜன விசேஷங்கள் கண்டு கொள்வது –

——————————————————————————————————————

சாஸ்திர ஞானம் பஹூ க்லேசம் புத்தேஸ்வலந காரணம்
உபதேசாத்தரிம் புத்தவா விரமேத் சர்வ கர்ம ஸூ -என்கிறது உபயுக்தமான சாராம்சத்தைக் கடுக சரவணம் பண்ணி கிருஷி பண்ணாதே உண்ண விரகு உடையவன் கிருஷி சிந்தையை பண்ணுமா போலே
விரிவு கற்கைக்கு ஈடான சாஸ்திர அப்யாசாதி கர்மங்களில் உபதரனாய்க் கடுக மோஷ உபாயத்திலே மூள ப்ராப்தம் என்றபடி —
உபயுக்தேஷூ த்ரிவர்க்க நிரபேஷதா-கராணா த்ரய சாரூப்யம் இதி சௌக்ய ரசாயனம் –

தேற இயம்பினர் சித்தும் அசித்தும் இறையும் என
வேறுபடும் வியன் தத்துவம் மூன்றும் வினை உடம்பில்
கூறுபடும் கொடு மோகமும் தான் இறையாம் குறிப்பும்
மாற நினைந்து அருளால் மறை நூல் தந்த வாதியரே–

ஆவாப உத்வா பதஸ்ஸ் யு கதி கவிதீ சித்ரவத்தத் ததர்தேஷூ
ஆனந்த்யா தஸ்தி நாஸ்த்யோர நவதி குஹ நா யுக்தி காந்தா க்ருதாந்தா
தத்த்வா லோ கஸ்து லோப்தும் பிரபவதி சஹஸா நிஸ் சமஸ்தான் சமஸ்தான்
பும்ஸ்த்வே தத்வேந த்ருஷ்டே புனரபி ந கலு பிராணிதா ஸ்தாணு தாதி —

—————————————————————————————————————-

ஸ்ரீ தேசிகன் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ பிள்ளை லோகாச்சார்யர் திருவடிகளே சரணம் .
பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம்

ஸ்ரீ மத் ரஹஸ்ய த்ரய சாரம் — -அதிகாரம் 4- அர்த்த பஞ்சக அதிகாரம் / —ஸ்ரீ வேதாந்த தேசிகன் ஸ்வாமி–

June 21, 2015

ஸ்ரீ மான் வேங்கட நாதார்ய கவிதார்க்கிக கேசரீ
வேதாந்தாசார்ய வர்யோமே சந்நிதத்தாம் சதா ஹ்ருதி —

சீரொன்று தூப்புல் திருவேங்கடமுடையான்
பாரொன்றச் சொன்ன பழ மொழியில் ஓரொன்று
தானே அமையாதோ தாரணியில் வாழ்வார்க்கு
வானேறப் போமளவும் வாழ்வு –
———————————————————————
அதிகாரம் 4- அர்த்த பஞ்சக அதிகாரம்

ஆதௌ ப்ராப்யம் பரமம் அனதம் ப்ராப்த்ரு ரூபம் ச மாதௌ
இஷ்ட உபாயம் து அயனனமசோ ரீர்ப்சிதார்த்தம் சதுர்த்யாம்
தத் வ்யாதாதம் மமக்ருதிகிரி வ்யஜ்ஜயந்தம் மனும் தம்
தத் ப்ராப்யம் ச த்வம் அபி விதன் சம்மத சர்வேதீ –

ஐந்து அர்த்தங்களைக் கூறுவதற்கும் ஆறு அர்த்தங்களைக் கூறுவதற்கும் வேறுபாடு இல்லை -நாராயனாதி சப்தங்களிலே விவஷிதமான சம்பந்த விசேஷத்தை சித்தாந்தத்துக்கு தளமாக்கி –இத்தை அனுபந்தித்து இருக்கும் அர்த்த பஞ்சகத்தை சிலர் விசாரித்தார்கள் -இச் சம்பந்தத்தோடு கூட ஷட் அர்த்தங்கள் என்று சிலர் அனுசந்தித்தார்கள் –
இச் சம்பந்தம் போலே முமுஷூவுக்கு விசேஷித்து அறிய வேண்டுவதாக சேர்த்த அர்த்த பஞ்சகம் ஏது என்னில்
ப்ராப்யச்ய ப்ரஹ்மணோ ரூபம் ப்ராப்துச்ச பிரத்யகாத்மந
ப்ராப்த்யுபாய பலம் சஏவ ததா ப்ராப்தி விரோதி ச
வதந்தி சகலா வேதா ச இதிஹாச புராணக–
இவற்றில் பிராப்யமான ப்ரஹ்மத்தின் உடைய ஸ்வரூபம்
திரு மந்த்ரத்தில் பிரதம அஷரத்திலும்
நாராயண சப்தத்திலும்
த்வயத்தில் ச விசேஷணங்களான நாராயண சப்தங்களிலும்
சரம ஸ்லோகத்தில் மாம் அஹம் என்கிற பதங்களிலும்
அனுசந்தேயம் –
அவ்விடங்களில் அனுசந்திக்கும் போது –
ஸ்ரீ ரியா ஸார்த்தம் ஜகத்பதி -ஏஷ நாராயண -ஸ்ரீ மான் -பவான் நாராயணோ தேவதா -ஸ்ரீ மான் சக்ரதரோ விபு –ஸ்ரீ வத்ஸ வஷா நித்ய ஸ்ரீ –விஷ்ணோ ஸ்ரீர அநபாயினி —
சீதா சமஷம் காகுத்ச்தம் இதம் வசனம் அப்ரவீத்
சீதாமுவாசாதியசா ராகவம் ச மஹாவ்ரதம் அலமேஷா பரித்ராதும் ராகவாத் ராஷசீ கணம் பவேயம் சரணம் ஹி வ பவாம்ச்து சஹ வைதேஹ்யா-
தயா சஹாசீனம் அநந்த போகினி –காந்தச்தே புருஷோத்தம -ஸ்வ பரிசரண போகை-ஸ்ரீ மதி பிரியமாணே -ஸ்ரீ மாதே நிர்மலானந்தோ தன்வதே விஷ்ணவே நம-
ஸ்ரீ ய காந்த அனந்தோ வரகுண கணை காஸ்பத வபு -ப்ரஹ்மணி ஸ்ரீ நிவாஸோ-ஸ்ரீ யபதிர் நிகில ஹேய ப்ரத்ய நீக கல்யாணை கதாநானந்த ஞானானந்த ஸ்வரூப –
நீயும் திருமகளும் நின்றாயால் -ஒண் டொடியாள் திருமகளும் நீயுமே நிலா நிற்ப -கோலத் திரு மா மகளோடு உன்னை –நின் திருவருளும் பங்கயத்தாள் திருவருளும்
உன் தாமரை மங்கையும் நீயும் -அகலகில்லேன் இறையும் என்று அலர்மேல் மங்கை உரை மார்பா –
உணர் முழு நலம் -நந்தா விளக்கே அளத்தற்கு அரியாய் -என்றும் பிரமாணங்கள் சொல்லுகிறபடியே
சர்வ பிரகாரத்தாலும்
சர்வ அவச்தைகளிலும்
சஹ தர்ம சாரிணியான பெரிய பிராட்டியாரோடு பிரிவில்லாத முழு நலமான அநந்த ஞானானந்த ஸ்வரூபமாக அனுசந்திக்க வேணும் –
இப்படி சமஸ்த ஹேய ரஹிதம் விஷ்ண்வாக்யம் பரமம் பதம் -என்றும் -பர பராணாம் சகலா ந யத்ர க்லேசாதயஸ் சந்தி பராவரேச -என்கிறபடியே ஹேய ப்ரத்ய நீக மாக அனுசந்தேயம் –

தைர்யுக்த ச்ரூயதாம் நர –தமேவம் குண சம்பன்னம் –ஜ்யேஷ்டம் ஸ்ரேஷ்ட குணைர்யுக்தம் -ஏவம் ஸ்ரேஷ்ட குணைர்யுக்த–குணைர் விருருசே ராம —
தமேவம் குண சம்பன்னம் அப்ரத த்ருஷ்டி பராக்கிரம -பஹவோ ந்ருப கல்யாணகுணா –புத்ரச்ய சந்தி தே –ஆன்ரு சம்சய மனுக்ரோச -ஸ்ருதம் சீலம் தமச்சம-ராகவம் ஸோபயந்த்யேதே ஷட் குணா -புருஷோத்தமம் விதித – ச ஹி தர்மஜ்ஞ-சரணாகத வத்சல சரண்யம் சரண்யம் ச த்வாம் ஆஹூர்திவ்யா மஹர்ஷய–நிவாஸ வ்ருஷ–சாதூனாம் ஆபன்னாம் பரா கதி –தேஜோ பலை ஐஸ்வர்ய மஹாவபோதஸ் வீர்ய சக்த்யாதி குணைகராசி-
சர்வ பூதாத்மா பூதச்ய விஷ்ணோ –கோ வேதிதும் குணான் யதா ரத்னா நி ஜலதே -அசங்க்யேயாநி புத்தராக ததா குணாச்ச தேவஸ்ய த்வசங்க்யேயோ ஹி சக்ரிணா-
வர்ணாயு தைர்யச்ய குணா ந சக்யா வக்தும் சமேதைரபி சர்வ தேவை —
சதுர்முக யுர்யதி கோடி வக்த்ரோ பவேன் நர -க்வாபி விசுத்த சேதா-ச தே குணா நாமயுதைதை கமம்சம் வதேன்ன வா தேவவர ப்ரசீத –
தவானந்த குணஸ் யாபி ஷடேவ பரதமே குணா -யைஸ்த்வயேவ ஜகத் குஷௌ அன்யே அப்யந்தர் நிவேசிதா
இஷூஷயான் நிவர்த்தந்தே நாந்தரிஷ ஷிதி ஷயாத் மதி ஷயான் நிவர்த்தந்தே ந கோவிந்த குண ஷ்யாத்-வல்வினையேனை ஈர்க்கின்ற குணங்களை யுடையாய் -உயர்வற உயர் நலம் உடையவன் என்கிறபடியே –ப்ராப்யத்வ ப்ராபகத்வ உபய உக்தங்களான குணங்களாலே விசிஷ்டமாக அனுசந்தேயம் —

திவ்ய மங்கள விக்ரஹம் –

சதைகரூப ரூபாய—நித்ய சித்தே ததாகாரே தத் பரத்வே ச பௌஷ்கர யஸ் யாஸ்தி சத்தா ஹ்ருதயே தஸ்யா சௌ சந்நிதம் பிரஜேத்–
சமஸ்தாச் சக்த்யச் சைதா ந ரூப யத்ர ப்ரதிஷ்டிதா தத் விஸ்வரூப வைரூப்யம் ரூபம் அன்யத்தரேர் மஹத்-
இச்சா க்ருஹீதா அபிமதோரு தேக-ந பூத சங்க சமஸ்தாநோ தேக அஸ்ய தேஹோ அஸ்ய பரமாத்மன –ந தஸ்ய பிரக்ருதா மூர்த்தி –மாம்சமேதோ அஸ்தி சம்பவா -பூஜைச் சதுர்பி -சமுபேத மேதத்ரூபம் விசிஷ்டம் திவி சம்ஸ்திதம்ச –ருக்மாபம் ஸ்வ பன் தீ கம்யம் –தத்ரைகச்தம் -ஜகத் க்ருத்ச்னம் –பஸ்யாமி தேவாம் ஸ்தவ தேவ தேக-
அஸ்த்ர பூஷண சமஸ்தான ஸ்வரூபம் -பூஷண அஸ்த்ர ஸ்வரூபச்தம் யதேதம் அகிலம் ஜகத் -தமஸா பரமோ தாதா சங்கம் சக்ர கதா தரா -என்கிறபடியே
சர்வ ஜகத் ஆஸ்ரயமான அப்ராக்ருத திவ்ய மங்கள விக்ரஹ விசிஷ்டமாக அனுசந்தேயம் –
இவ் விக்ரஹம் பர வியூஹ விபவ ஹர்த்த அர்ச்ச்சாவதார ரூபேண பஞ்ச பிரகாரமாய் இருக்கும்படியும் -இவற்றில் உள்ள விசேஷங்களும் பகவச் சாஸ்திர சம்ப்ரதாயத்தாலே அறியப்படும் –

விஷ்ணோ ரேதா விபூதய –மஹா விபூதி சமஸ்தான –நாந்த அஸ்தி மம திவ்யானாம் விபூதினாம் பறந்தப –இத்யாதிகள் உடைய சங்க்ரஹமான
யதண்ட மண்டாந்தர கோசரம் ச யத் -என்கிற ஸ்லோகத்தின் படியே அநந்த விபூதி விசிஷ்டமாக அனுசந்தேயம் —
இவ் விபூதிகளில் சேதனங்களாயும் அசேதனங்களாயும் உள்ள இரண்டு வகையும் லீலார்த்தங்களாயும்-போகார்த்தங்களாயும்-விபக்தங்களாய் இருக்கும் அனுசந்தேயம் பொதுவாய் இருக்க ரச வைஷம்யத்தாலே லீலா போக விபாகம் யதா லோகம் கண்டு கொள்வது –
அப்படியே ஜன்மாத் யஸ்ய யத–க்ரீடா ஹரேரிதம் சர்வம் –க்ரீடதோ பாலகச்யேவ பால –கிரீட நகைரிவ-ஹரே விகரசி க்ரீடா கந்து கைரிவ ஜந்துபி -லோகவத்து லீலா கைவல்யம் -என்கிறபடியே லீலாரூப ஜகத் வியாபார லஷணமாக அனுசந்தேயம் –

—————————————————————-

இப்படி லஷ்மீ சஹாயமாய்-அபரிமித ஞானானந்தமாய் -ஹேய ப்ரத்ய நீகமாய் -ஞான சக்த்யாதி அநந்த மங்கள குண விசிஷ்டமாய்
திவ்ய மங்கள விக்ரஹ உபேதமாய்-சரீர பூத விபூதி த்வய யுக்தமாய் ஜகத் ஸ்ருஷ்டியாதி வியாபார லீலமாய்க் கொண்டு
பிராப்யமான ப்ரஹ்மத்தை ப்ராபிக்கும் பிரத்யகாத்மாவினுடைய -பக்த முக்த நித்ய சாதாரண ரூபமும் உபாய அதிகாரியான தனக்கு இப்போது அசாதாரணமான ரூபமும் அறிய வேணும் –
இவர்களில் பக்தரானவர் -அநாதி கர்ம பிரவாஹத்தாலே அனுவ்ருத்த சம்சாரராய் -ப்ரஹ்மாதி ஸ்தம்ப பரிந்த விபாக பாகிகளான ஷேத்ரஜ்ஞர்
முக்தராவார் –சாஸ்திர சோதிதங்களான உபாய விசேஷங்களால் உண்டான பகவத் பிரசாதத்தாலே அத்யந்த நிவ்ருத்த சம்சாரராய் சங்கோச ரஹித பகவத் அனுபவத்தாலே நிரதிசய ஆனந்தராய் இருக்குமவர்கள் —
நித்யராவார் -ஈஸ்வரனைப் போலே அனாதியாக ஞான சங்கோசம் இல்லாமையாலே -சவயச இவ யே நித்ய நிர்த்தோஷ கந்தா -என்கிறபடியே அச்ப்ருஷ்ட சம்சாரராய்க் கொண்டு நித்ய கைங்கர்யம் பண்ணுகிற அநந்த கருட விஷ்வக் சேநாதிகள் –
இவர்கள் எல்லார்க்கும் சாதாரணமான ரூபம் -அணுத்வ ஞானானந்த அமலத்வாதிகளும் -பகவத் சேஷத்வ பாரதந்த்ர்யாதிகளும் –
முமுஷுவான தனக்கு அசாதாரணமாக அறிய வேண்டும் ஆகாரங்கள் உபோதாத்திலே சொன்னோம் -மேலும் கண்டு கொள்வது —

இப்ப்ராப்தாவினுடைய ஸ்வரூபம்
பிரணவ நமஸ் ஸூ க்களில் மகாரங்களிலும் -நார சப்தங்களிலும் –
ரபத்யே என்கிற உத்தமனிலும்
வ்ரஜ என்கிற மத்யமனிலும்
த்வா என்கிற பதத்திலும்
மா சுச என்கிற வாக்யத்திலும் அனுசந்தேயம்

————————————————————————————————————————–

உபாய ஸ்வரூபம் -பல ஸ்வரூபம்

பிரத்யுபாயமும் இதின் பரிகரங்களும் பல ஸ்வரூபம் இருக்கும் படியும் மேலே பிராப்த ஸ்தலங்களிலே பரக்கச் சொல்லக் கடவோம்
இவற்றில் உபாயம்
திருமந்த்ரத்தில் நமஸ் ஸி லும் -அயன சப்தத்திலும்
த்வயத்தில் பூர்வ கண்டத்திலும்
சரம ஸ்லோகத்தில் பூர்வார்த்தத்திலும் -அனுசந்தேயம்
பல ஸ்வரூபம்
சதுர்த்யந்த பதங்களிலும்
த்வயத்தில் நமஸ் ஸி லும்
சரம ஸ்லோகத்தில் சர்வ பாபேப்யோ மோஷயிஷ்யாமி-என்கிற இடத்திலும் அனுசந்தேயம் —

———————————————————————————————————

விரோதி ஸ்வரூபம் –
ப்ராப்தி விரோதியாவது -அவித்யா கர்ம வாசனாதி ரூபமான மோஷ பிரதிபந்தக வர்க்கம் –
இதில் பிரதானம் அநாதியாக சந்தன்யமானமான ஆஜ்ஞாதி லங்கணம் அடியாக பிறந்த பகவன் நிக்ரஹம் —
இது ஷேத்ரஜ்ஞர்க்கு ஞான சங்கோச கரமான த்ரிகுணாத்மக பிரகிருதி சம்சர்க்க விசேஷத்தை உண்டாக்கியும்
இப்பிரக்ருதி பரிணாம விசெஷங்கலான சரீர இந்த்ரியாதி களோடு துவக்கி திண்ணம் அழுந்தக் கட்டி
பல செய்வினை வன் கயிற்றால் புண்ணை மறைய வரிந்து என்னைப் போர வைத்தாய் புறமே என்றும்
அந்நாள் நீ தந்த ஆக்கையின் வழி உழல்வேன் என்றும் சொல்லுகிறபடியே தேக இந்த்ரியாதி பரதந்த்ரன் ஆக்கியும்
அவ்வச்தையிலும் சாச்த்ரவச்யத்தை கூடாத திர்யக்காதி தசைகளிலே நிறுத்தியும்
சாஸ்திர யோக்யங்களான-மனுஷ்யாதி ஜன்மங்களில் பாஹ்ய குத்ருஷ்டி மதங்களாலே கலக்கியும்
அவற்றில் இழியாதவர்களையும் உள்பட பகவச் ஸ்வரூப திரோதானகரீம் விபரீத ஞான ஜனனீம் ஸ்வ விஷயா யாச்ச கோயபுத்தேர் ஜனனீம் என்கிறபடி
இம் மூலப் பிரகிருதி முதலான மோஹன பிஞ்சிகை தன்னாலே தத்வ ஞான விபரீத ஞான விஷய ப்ராவண்யங்களை பண்ணியும்
இவையடியாக ஆவி திகைக்க ஐவர் குமைக்கும் சிற்றின்பம் பாவியெனை பல நீ காட்டிப் படுப்பாயோ என்கிறபடியே
ஸூ கலவார்த்தமான அக்ருத்ய கரணாதி ரூபமான ஆஜ்ஞாதி லங்கனத்தைப் பண்ணுவித்தும் –
பாபம் ப்ராஜ்ஞாம் நாசாயதி க்ரியமாணம் புன புன நஷ்ட பிரஜ்ஞ பாபமேவ புனராரபதே நர –என்கிறபடியே
மேலும் அபராத பரம்பரைகளிலே மூட்டி அதன் பலமாக ஷிபாம்ஜயஸ் ரம்-இத்யாதிகளில் படியே கர்ப்ப ஜன்ம ஜரா மரண நரகாதி சக்ர பிரவ்ருதியிலே பரிப்ரமிப்பித்தும்
ஷூத்ர ஸூ காதிகளுக்கு சாதனமான ராஜச தாமச சாஸ்த்ரங்களை கொண்டு யஷ ரஷாம்ஸி ராஷசா ப்றேதான் பூத கணாம்ச்சான்யே யஜந்தே தாமஸா ஜனா -என்கிறபடியே
தன்னோடு ஒக்க ஒழுகு சங்கிலி யிலே கட்டுண்டு உழலுகிற ஷேத்ரஜ்ஞர் காலிலே விழப் பண்ணியும்
அவர்கள் கொடுத்த ஜூ குப்சாவஹ ஷூ த்ர புருஷார்த்தங்களிலே கிருமிகளைப் போலே க்ருதார்த்தராக மயக்கியும்
யோக பிரவ்ருத்தரானவர்களையும் ஷூ த்ர தேவதா யோகங்களில் யாதல் நாமாத்ய சேதனா உபாசனங்களிலே ஆதல் மூளப் பண்ணி சில் வாகனங்களான பலன்களாலே யோகத்தை தலை சாய்ப்பித்தும் ஆத்ம பிரவணரையும் பிரகிருதி சம்ஸ்ருஷ்டம் பிரகிருதி வியுக்தம் என்கிற இவ்விரண்டு படியிலும் ப்ரஹ்மாத் யஷ்டயாலே யாதல் -ஸ்வரூப மாத்ரத்தாலே யாதல் உபாசிக்க மூட்டி அவை நாலுவகைக்கும் பலமாக அல்பாஸ் வாதங்களைக் கொடுத்து புனராவ்ருத்தியைப் பண்ணியும்
ப்ரஹ்மாத்மாக ஸ்வ ஆத்ம சிந்தனை பிரவ்ருத்தர் ஆனவர்களையும் ஸ்வ ஆத்ம சரீரக பரமாத்ம சிந்தனை பரரையும் அந்தராயமான ஆத்ம அனுபவத்தாலே யாதல் அஷ்டௌஸ்வர்ய சித்திகளாலே யாதல் வச்வாதி பதப்ராப்தி ப்ரஹ்ம காய நிஷேவணாதிக ளாலே யாதல்
அபிஷேகத்துக்கு நாளிட்ட ராஜ குமாரனுக்கு சிறையிலே எடுத்துக் கை நீட்டின சேடிமார் பக்கலிலே கண்ணோட்டம் உண்டாமாப் போலே பிராரப்த கர்ம பலமான தேக இந்த்ரியங்களிலும் தத் அனுபந்திகளான பரிக்ரஹங்களிலும் தன் மூல பலங்களிலும் கால் தாழப் பண்ணி யாதல் அந்ய பரராக்கியும் இப்படி பல முகங்களிலே பகவத் பிராப்திக்கு விலக்காய் இருக்கும் -முப்பத்து இரண்டு அடியான துரவுதத்துவார் முன்னடியிலே விழுந்ததோடு முப்பதாம் அடியிலே அந்தராயம் உண்டானாலும் இவன் சம்சாரத்தைக் கடந்தான் ஆகான் –
கர்ம யோகாதிகளில் பிரவர்த்தன் ஆனவனுக்கு -நேஹாபிக்ரம நாசோ அஸ்தி -இத்யாதிகளில் படியே இட்டபடை கற்படையாய் என்றேனும் ஒரு நாள் பல சித்தி உண்டாம் என்கிற இதுவும் கல்பாந்தர மன்வந்தர யுகாந்தர
ஜன்மாந்த்ராதி களிலே எதிலே என்று தெரியாது
அனுகூல்யம் மிகவும் உண்டாய் இருக்க வசிஷ்டாதிகளுக்கு விலம்பம் காணா நின்றோம் – பிரதிகூல்யம் மிகவும் உண்டாய் இருக்க வ்ருத்ர ஷத்ர பந்து ப்ரப்ருதிகளுக்கு கடுக மோஷம் உண்டாகக் காணா நின்றோம் –
ஆகையால் விலம்ப ரஹித மோஷ ஹேதுக்களான ஸூ க்ருத விசேஷங்கள் ஆர் பக்கலிலே கிடக்கும் என்று தெரியாது -விலம்ப ஹேதுவான நிக்ரஹத்துக்கு காரணங்களான துஷ் கர்ம விசேஷங்களும் ஆர் பக்கலிலே கிடக்கும் என்றும் தெரியாது –

இப்படி அநிஷ்ட பரம்பரைக்கு மூலங்களான அஜ்ஞாதி லங்கனங்க ளாலே வந்த பகவத் நிக்ரஹ விசேஷம் ஆகிற பிரதான விரோதிக்குச் செய்யும் பரிஹாரத்தை
தஸ்ய ச வசீகரணம் தச் சரணா கதிரேவ-என்று கட வல்லியிலே வசீகார்த்த பரம்பரையை வகுத்த இடத்திலே ஸ்ரீ பாஷ்ய காரர் அருளிச் செய்தார் –
இவ்விரோதி வர்க்கத்தை எல்லாம் ரகஸ்ய த்ரயத்திலே விதிக்கிற அர்த்தங்களுடைய வ்யவச்சேத சக்தியாலும்
நமஸ் ஸூ க்களில் மகாரங்களில் சஷ்டிகளாலும்
சர்வ பாப சப்தத்தாலும்
அனுசந்தித்து சம்சாரத்திலே அடிச் சூட்டாலே பேற்றுக்கு உறுப்பான வழிகளிலே த்வரிக்க பிராப்தம் —

பொருள் ஓன்று என நின்ற பூ மகள் நாதன் அவனடி சேர்ந்து
அருள் ஒன்றும் அன்பன் அவன் கொள் உபாயம் அமைந்த பயன்
மருள் ஒன்றிய வினை வல் விலங்கு என்று இவை ஐந்து அறிவார்
இருள் ஓன்று இலா வகை என் மனம் தேற இயம்பினரே —

ப்ராப்யம் ப்ரஹ்ம சமஸ்த சேஷி பரமம் ப்ராப்தா அஹம் அஸ்ய உசித
ப்ராப்தி தாய தன க்ரமாத் இஹ மம ப்ராப்தா ச்வத ஸூ ரிவத்
ஹந்த ஏநாம் அதிவ்ருத்தவான் அஹம் அஹமத்யா விபத்யாஸ்ரய
சேது சம்ப்ரதி சேஷி தம்பதி பரந்யாசஸ்து மே சிஷ்யதே —

———————————————————————————-

ஸ்ரீ தேசிகன் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ பிள்ளை லோகாச்சார்யர் திருவடிகளே சரணம் .
பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம்