ஸ்ரீ பிள்ளை லோகாச்சார்யர் அருளிச் செய்த — ஸ்ரீ அர்ச்சிராதி —

ஸ்ரீ பிள்ளை லோகாச்சார்யர்  தனியன்  –

லோகாசார்யாய குரவே கிருஷ்ண பாதச்ய ஸூ நவே
சம்சார போகி சந்தஷ்ட ஜீவ ஜீவாதவே நம-

———————————————————————————————————————————————————————————————

போர் மண்டலம் சங்கு தண்டு வில் வாள் புகராழி  வெய்யோன்
கார் மண்டலம் சென்று காண்பார் தமக்குக் கதிர் ஒளியோன்
ஏர் மண்டலம் தன்னை எய்தும் வழியை யினிதுரைத்தான்
பேர் மண்டல  வென்னு முடும்பை பிறந்தவனே –

————————————————————————————————————————————————–

பிரதம பிரகரணம் –
ஸ்ரீ யபதியான சர்வேஸ்வரனுக்கு விபூதி த்வயமும் சேஷமாய் இருக்கும் –
அதில் போக விபூதியில் உள்ளார் -ஒண்டொடியாள் திரு மகளும் நீயுமே நிலா நிற்ப -4-9-10-என்கிறபடியே
அவனுடைய செங்கோலே ஏகாத பத்ரமாக நடக்கும் படி அவனுடைய அபிமானத்திலே அந்தர்பவித்துப் போருவர்கள் –
லீலா விபூதியில் உள்ளார் அவர்களைப் போல சந்தா அநு வர்த்திகள் அன்றிக்கே சங்கல்ப அநு விதாயிகளாய்-
முக்தானாம் லஷணம் ஹ்யேதத் ஸ்வேதத்வீப நிவாஸி நாம்  நித்ய அஞ்சலி புடா ஹ்ருஷ்டா  நம இத்யேவ  வாதி ந-மகா பாரதம் -சாந்தி -என்கிறதுக்கு எதிராக
த்விதா பஜ்யேயம் அப்யேவம் ந நமேயம் து கஸ்யசித் ஏஷ மே சஹஜோ தோஷ ஸ்வபாவோ துரதிக்கிரம –யுத்த -36-11-என்றும் –
ஈச்வரோஹம் அஹம் போகீ சித்தோஹம் பலவான் ஸூகி-ஸ்ரீ கீதை -16-14-என்றும் சொல்லுகிறபடியே — மனையடைவே –
யானே என்தனதே -திருவாய் -2-9-9- என்று -அவர்கள் பனியா அமரராய் -8-3-6- இருக்கும் இருப்புக்கு எதிராக
மற்றோர் தெய்வம் பாடி ஆடிப் பணிந்து -4-10-7-என்றும் –
மிக்கார் வேத விமலர் -2-9-8-என்கிறபடியே
அவர்களைப் போலே -பெரு மக்களாய் -3-7-4- இராதே –
சிறியார் சிவப்பட்டார் -நான் முனன் -6-என்கிறபடியே சிறியராய்
அயர்வறும் அமரர்கள் -1-1-1- என்கிறபடியே அவர்களைப் போலே திவ்ய ஜ்ஞா நோபபன்னராய் இராதே
அறிவிலா மனிசராய்-திருமாலை -13-
ஒளிக் கொண்ட சோதிக்கு -2-3-10- எதிராக அழுக்கு உடம்பைப்-திருவிருத்தம் -1- பரிஹரித்துக் கொண்டு –
தத் விஷ்ணோ பரமம் பதம் சதா பஸ்யந்தி ஸூ ரய –திவீவ சஷூராததம் தத் விப்ராசோ விபந்யவோ-
ஜாக்ருவாம்சாஸ் சமிந்த தே விஷ்ணோர் யத் பரமம் பதம் -ருக் வேதம் அஷ்டகம் -1-2-7-என்றும்
விண்ணோர் பரவும் தலைமகன் –2-6-3- என்கிறதுக்கு எதிராக –
உலகில் கண்டவா தொண்டரைப் பாடி -பெரிய திரு -1-1-7-என்றும்
உனக்கு நாம் ஆட்செய்வோம் -திருப்பாவை -29- என்கிறபடியே அவனுக்கு ஆட்செய்யாதே
மாரனார் வரி வெஞ்சிலைக்கு ஆட்செய்து – பெருமாள் திரு -3-3-
தொண்டு பூண்டு அமுதம் உண்ணாதே -திருமாலை -5-பாவை வாய் அமுதம் உண்டு  -பெரிய திருமொழி -1-3-5-
ஸ ஏகதா பவதி த்ரிதா பவதி பஞ்சதா சப்தத்தா நவதா சைவ புநஸ் சைகாதஸ் ஸ்ம்ருத சதஞ்ச தச சைகஞ்ச சஹஸ்ராணி ஸ விம்சதி -சாந்தோக்யம்   -7-26-2-
என்கிறதுக்கு எதிராக குலம் தான் எத்தனையும் பிறந்து -பெரிய திருமொழி -1-9-4-
உருவார் சக்கரம் சங்கு சுமந்து இங்கு அவனோடு ஒரு பாடு உழலாதே -8-9-7-
ஆகையின் வழி உழன்று -3-2-1-
சக்ருதேவ பிரபன்னாய தவாஸ்மீதி ஸ யாசதே
அபயம் சர்வ பூதேப்ய ததாம் ஏதத் வ்ரதம் மம-யுத்த -18-33-என்கிறவனுடைய வ்ரதத்துக்கு எதிராக
ஆதானும் பற்றி நீங்கும் விரதத்தை -திரு விருத்தம் -95- ஏறிட்டுக் கொண்டு
அவர் தரும் கல்வியே கருதி ஓடினேன் -பெரிய திரு -1-1-1- என்கிறபடியே
அலம் புரிந்த நெடும் தடக்கைக்கும் எட்டாதபடி -திரு நெடும் தாண்டகம் -6-கை கழிய ஓடி
அற்ப சாரங்களவை சுவைத்து -3-2-6- அகன்று போரக் கடவராய் இருப்பார்கள் –

இவர்கள் தண்மையைப் பார்த்துக் கை விடாதே ஸ்வாபாவிக சம்பந்தமே ஹேதுவாக விட மாட்டாதே
எதிர் சூழல் புக்குத் திரிகிற -2-7-6-சர்வ பூத ஸூ ஹ்ருத்தான சர்வேஸ்வரனுடைய யதன விசேஷம் ஒரு நாள் வரையில் ஓர் அவகாசத்திலே பலித்து
அத்வேஷ அபிசந்தியை யுடையனாய் –
மோஷ சமீஷா யுக்தனாய்
பிரவ்ருத்தமான வைராக்யனாய் –
விவேக அபி நிவேசியாய்
சதாசார்யா சமாஸ்ரயணம் பண்ணி -செய்த வேள்வியனாய் -5-7-5-
சம்சாரத்தினுடைய கொடுமையை அனுசந்தித்து – கதமான மண்டூகம் போலேயும்
காட்டுத் தீ கதுவின மான் படை போலேயும்
இருபாடு எரி கொள்ளியினுள் எறும்பு போலேயும் -பெரிய திரு -11-8-4-
ஆவாரார் துணை என்று அலைநீர்க் கடலுள் அழுந்தும் நாவாய் போலேயும் -5-1-9-
ஆற்றத் துளங்கி -பெரிய திரு -11-8-2-
பல நீ காட்டிப் படுப்பாயோ -6-9-9- என்றும்
இன்னம் கேடுப்பாயோ –6-9-8- என்றும் -ஐவர் திசை திசை வலித்து எற்றுகின்றனர்-7-1-10- என்றும்
கூறை சோறு இவை தா வென்று குமைத்து  போகார் -பெரிய திரு -7-7-9-என்று இந்த்ரியங்களினுடைய கொடுமையை நினைத்துக் கூப்பிட்டு –
எண்ணாராத் துயர் விளைக்கும் இவை என்ன உலகியற்கை -4-9-1- என்றும்
உயிர் மாய்தல் கண்டாற்றேன் -4-9-3- என்றும்
ஒ ஒ உலகினதியல்வே-திருவாசி -6- என்று சம்சாரிகள் இழவுக்கு நொந்து ஆற்ற மாட்டாதே
பேயரே எனக்கு யாவரும் -பெருமாள் -3-8-
நாட்டு  மானிடத்தோடு எனக்கரிது -பெரியாழ்வார்-5-1-5-என்றும்
நாட்டாரோடு இயல் ஒழிந்து-10-6-2- என்றும் சொல்லுகிறபடியே
பிராட்டிக்கு ராஷசிகளோட்டை சஹவாசம் அசஹ்யம் ஆனாற்போல
மெய்யில் வாழ்க்கையை மெய்யெனக் கொண்டு -பெருமாள் -3-1-
உண்டியே யுடையே உகந்தொடுகிற -பெருமாள் -3-4-சௌரி சிந்தா விமுகரான சம்சாரிகளோட்டை சஹவாசம் துஸ்சஹமாய் –
இந்நின்ற நீர்மை இனி யாம் யுறாமை-திரு விருத்தம் -1-
எங்கினித் தலைப் பெய்வன் -3-2-9-
நாளேல் அறியேன் -9-8-4-
வானுலம் தெளிந்தே என்று எய்துவது -பெரிய திரு -6-3-8-
தரியேன் இனி -5-8-7-
கூவிக் கொள்ளும் காலம் காலம் இன்னம் குறுகாதோ -6-9-9-
என்று பகவதனுபவம் பெறாமையாலே பெரு விடாய்ப்பட்டு
தீயோடுடன் சேர் மெழுகாய் -6-9-6-
காண வாராய் என்று என்று கண்ணும் வாயும் துவர்ந்து காணப் பெறாமையாலே -8-5-2-
ஒரு பகல் ஆயிரம் ஊழி யாலோ -10-3-1-
பிராயச பாபகாரித்வாத் ம்ருதயோருத்விஜதே ஜன
க்ருதக்ருத்யா ப்ரதீஷந்தே ம்ருத்யும் ப்ரியமிவாதிதிம் -இதிஹாச சமுச்சயம் -என்கிறபடியே
ஆக்கை விடும் பொழுதை மநோ ரதித்து-மகிஷியினுடைய உச்சிஷ்டத்தை விரும்பும் ராஜ புத்ரனைப் போலே தான் த்யஜித்த
தேஹத்தை விரும்புகிற ஈஸ்வரனை -மங்க வொட்டு-10-7-10-என்று அபேஷித்து
உண்டிட்டாய் யினி யுண்டு ஒழியாய்-10-10-6-
முற்றக் கரந்து ஒளித்தாய் -10-10-8-
திருவாணை நின்னாணை கண்டாய் -10-10-2-
இனி நான் போகல ஒட்டேன் -10-10-1-என்று
தடுத்தும் வளைத்தும் பெற வேண்டும்படி பரமபக்தி தலை எடுத்தல் –
அவ்வளவு அன்றிக்கே உக்தி மாத்ரத்திலே அன்வயித்தல் –
நானும் பிறந்தமை பொய்யன்றே -நாச் -10-4-
தங்கள் தேவரை வல்ல பரிசு வருவிப்பரேல் அது காண்டும் -நாச் -10-10-என்று சொல்லுகிறபடியே
பழுதாகாத வழியை அறிந்து -நான் முகன் -89-
வேறாக வேத்தி இருக்குமவனைப் பற்றுதல் செய்து -நான் -18-
தெளிவுற்று வீவின்றி நிற்குமவனுக்கு -7-5-11-சரீர அவஸான காலத்திலே ஈஸ்வரன் தன திருவடிகளிலே இவன் தலை சாய்த்த வன்று தொடங்கி-
ருணம் பிரவ்ருத்தமிவ மே ஹ்ருத யாந்நாப சர்ப்பதி
கோவிந்தேதி யதாக்ரந்தத் க்ருஷ்ணா மாம் தூர வாஸி நம் –மகா -உத்தியோக -17-22-என்றும்
உன்னடியார்க்கு   என் செய்வன் என்றே இருத்தி நீ -பெரிய திரு -53- என்கிறபடியே பெரும் தனிசாளனாய்-பிரத்யுபகாரம் தேடித் தடுமாறி –
திருத்திப் பணி கொள்ள நினைத்து -3-5-11-பல் வாங்கின பாம்பு போலே சம்சாரம் மறுவலிடாதபடி அடி யறுக்கச் செய்தேயும்
பிணம் எழுந்து கடிக்கிறதோ என்று அதி சங்கை பண்ணி அமர்ந்த நிலத்திலே கொண்டு போகையிலே விரைந்து
-என்னும்படி கடல் போலே
முற்றப் பருக வேண்டும்படி -9-6-10-பேரு விடையை யுடையனாய் –
ஒரு மா நொடி யும் பிரியாதே -10-7-8-
சக்ரவர்த்தி பெருமாள் திரு அபிஷேகத்துக்கு வசிஷ்ட வாம தேவாதிகளை அழைத்துப் பாரித்தால் போலே
நித்ய ஸூரிகளை யழைப்பித்து வழியைக் கோடிப்பதாய்க் கொண்டு
ஏகயாமாவசிஷ்டாயாம் ராத்ர்யாம் ப்ரதி விபுத்யச
அலங்கார விதிம் க்ருத்ஸ்னம் காரயாமாச வேஸ்மதி-அயோத்யா -6-5-என்கிறபடியே –
வீடு திருத்தி -1-5-10–அநாதி கால ஆர்ஜிதங்களாய் இவன் ஆசார்ய சமாஸ்ரயணம் பண்ணின அன்றே தொடங்கி
அருள் என்னும் தண்டால் -பெரிய திரு -26-அடியுண்டு
மூக்கும் முகமும் சிதைந்து –பெரிய திரு -69-
பண்டு போலே வீற்று இருக்கை தவிர்ந்து -பெரிய திரு -20-மடி யடக்கி நில்லாதே சரக்கு வாங்கி
மருங்கும் கண்டிலமால் -பெரிய திரு-54-என்னும்படி ஒளித்து வர்த்திக்கிற பூர்வாகங்களையும் உத்தராகங்களையும் அநு கூலர் விஷயமாகவும்
ப்ரதிகூலர் விஷயமாகவும்
வருணனைக் குறித்துத் தொடுத்த அம்பை மருகாந்தரத்திலே விட்டால் போலே அசல் பிளந்து ஏறிட்டு
இவனோடு சம்பந்தம் உடையராய் நரகா நுபவம் பண்ணுகிறவர்களை -ஏதத்சம்பந்தி நஸ் சான்யே-முகத் அடைபவனுக்கு அநு கூலமாய் இருந்தவர் அனைவரும்
எங்கு இருந்தாலும் புண்ய லோகங்களை அடைகின்றனர் -என்கிறபடியே ச்வர்கச்தராம்படி நினைப்பிட்டு –
ஊட பஞ்சாத்மநா தேந தார்ஷ்ய ரூபேண-பிராணன் முதலிய ஐந்து காற்றுக்கும் தேவதையாய் -சத்ய ஸூ பர்ண கருட தார்ஷ்ய விஹகேஸ்வரர்-என்கிற
ஐந்து மூர்த்தியான வைநதேயனின் தார்ஷ்ய ரூபத்தால் சுமக்கப் பட்டவர் -என்றும்
செழும் பறவை தானேறித் திரிவான் -10-6-5- என்று சொல்லுகிறபடியே –
அருளாழிப் புட்கடவீர் -1-4-6-என்று இவன் ஆசைப் பட்ட படியே
கொற்றப் புள் ஓன்று ஏறி வந்து தோன்றி -பெரிய திரு -8-1-8-
மஞ்சுயர் பொன்மலை மேல் எழுந்த மா முகில் போன்ற -பெரிய திரு -9-2-8-வடிவை அநு  பவிப்பித்து ஆதி வாஹிகரை அழைத்து அருளி இவனை சத்கரிக்கும் க்ரமத்திலே  சத்கரிக்க அருளிச் செய்ய -பின்பு –
தஸ்மாத் உபசாந்த தேஜா புனர்பவம் இந்த்ரியைர் மனஸி சம்பத்யமாநை யச்சித்தஸ் தே நைவ பிராண மாயாதி –4-2-2- ஸ்ரீ பாஷ்யத்தில்
எடுக்கப் பட்ட சுருதி வாக்யம்-உஷ்ணம் அடங்கப் பெற்றவனாய் மனத்தில் ஒடுங்கிய இந்த்ரியங்களோடே ஜீவன் எந்தப்  பயனை மனத்தில்
விரும்பினானோ அப்பயன் காரணமாகவே மறு பிறப்பிற்காக பிராண வாயுவை அடைகிறான் -என்கிறபடியே –
பாஹ்ய கரணங்கள் அந்த கரணத்தில் சேர்ந்து -அந்த கரணம் பிராணனோடு சேர்ந்து -பிராணன் இச் சேதனனோடே சம்பந்தித்து
இவன் பூத ஸூ ஷ்ம விசிஷ்டனாய்க் கொண்டு பரமாத்மாவின் பக்கலிலே சேரும் –
பின்பு கர்ம காலத்திலே ஆதித்ய கிரணத்தாலே தப்தனானவன் நிழல் மரத்தைப் பற்ற இளைப்பாறுமா போலே
சம்சார  துக்கார்க்க தாப தப்தனான இவன் வா ஸூ தேவ தருச்சாயைக் கிட்டி விஸ்ரமித்து
திருக் கோவலூருக்குப் போம் போது திரு மங்கை ஆழ்வாருக்கு -தானுகந்த ஊர் எல்லாம் தன தாள் பாடி -திரு நெடும் தாண்ட -6-என்கிறபடியே
திரு உலகு அளந்து அருளின திருவடிகளே பாதேயமா போலே
பிராண பிரயாண பாதேயம் -த்வய அநு சந்தானமே கட்டுச் சோறு –
கச்சதாம் தூரமத்வா நம் த்ருஷ்ணாமூர்ச்சித சேதசாம் பாதேயம் புண்டரீகாஷா நாம சங்கீர்த்த நாம்ருதம் -கருட புராணம் –
ஏதேந பிரதிபத்யமா நா இமாம் மாநவமா வர்த்தம் நாவர்த்தந்தே –சாந்தோக்யம் -4-1-அர்ச்சிராதி
மார்க்கத்தால் பரமபதம் செல்பவர்கள் இந்த மானுடர் வாழும் உலகத்தில் வந்து உழல்வது இல்லை –
அர்ச்சிராதி மார்க்கமே பெரு வழியாகவும் -பெரிய திரு -10-9-5-
அண்டத்தப்புறத் துய்த்திடுமையனாய் -பெரிய திரு -7-10-5–ஆப்த தமனாய்-
படர் கொள் பாம்பணைப் பள்ளி கொண்ட -10-1-4–சுரி குழல் கமலக் கட்கனிவாய்க் காளமேகமான-10-1-1- அரங்கத் துறையும் இன் துணைவனே -பெரிய திரு -3-7-6-வழித் துணையாகவும்
விரஜா தீரமும் தில்ய வ்ருஷமும் ஜரம்மத ஹரத தடமுமே விஸ்ரம ஸ்தலமாகவும்
திரு மா மணி மண்டபமே -10-9-11-புகலிடமாகவும்
அர்ச்சிராதி புருஷர்களே உசாத் துணையாகவும்
சூழ் விசும்பணி முகிலினுடைய-10-9-1-முழக்கமே பிரயாண படஹ த்வநி யாகவும் அமைந்து
வழியைத் தரும் நங்கள் வானவர் ஈசனான -3-9-3–ஹார்த்தன் –
வழி பட்டோட அருள -8-10-4-வானேற வழி பெற்று -10-6-5-
போக்கிலே ஒருப்பட்டு -ப்ரீத்யதிசயத்தாலே அநாதி காலம் தன்னைக் குடிமை கொண்டு போந்த சம்சாரத்தை
நரகத்தை நகு நெஞ்சே -10-6-5- என்கிறபடியே -புரிந்து பார்த்து சிரித்து
மாக வைகுந்தம் காண்பதற்கு -9-3-7- பண்டே யுண்டான ஆசை கொந்தளித்து மேலே மேலே பெருக
பிராட்டியும் ஸ்ரீ விபீஷணப் பெருமாளும் இலங்கையினின்றும் புறப்பட்டால் போலே ஹ்ருதய கமலத்தின் நின்றும் புறப்பட்டு –
சதம் சைகா ச ஹ்ருத யஸ்ய நாட்ய தாஸாம் மூர்த்தா நம்பி நிஸ் ஸ்ருதைகா
தயோர்த்வமாயன் நம்ருதத்வ மேதி விஸ்வன் நுன்யா உத்க்ரமணே பவந்து -கட -2-6-16/சாதொக்யம் -8-6-6-என்கிறபடியே
ஹிருதயத்தைப் பற்றிக் கிடக்கிற நூற்றொரு நாடியிலும் ஸூ ஷூம் நை என்ற பேரை யுதைத்தான மூர்த்தன்ய நாடியாலே
வித்யா மஹாத்ம்யத்தாலும் தேவயாநாநு ஸ்ம்ருதி யாலும் பிரசன்னனான   ஹார்த்தன் கை விளக்குப் பிடித்துக் கொண்டு போகப் போய் சிற கபாலத்தைப் பேதித்து
தா ஆஸூ நாடீ ஷூ ஸ்ருப்தா ஆப்யோ நாடீப்ய பிரதாயந்தே தே ஆமுஷ்மின் ஆதித்யே ஸ்ருப்தா
அத ஏதைரேவ ரஸ்மிபி ரூர்த்வ மாக்ரமதே –சாந்தோக் -8-6-2/5– என்கிறபடியே
அந்நாடி யோடு சம்பந்தித்து ஆதித்ய ரச்மியை அநு சரித்துக் கொண்டு
ஓங்கார ரத மாருஹ்ய -என்கிறபடியே பிரணவம் ஆகிற தேரிலே ஏறி மனஸ் ஸூ சாரத்தியம் பண்ணப் போம் போது –
கையார் சக்கரத்தின் நின்று -5-1-1- எல்லா வடிவும் புதுக் கணிக்குமா போலே உபய விபூதியும் புதுக் கணித்து
கடல் தன காம்பீர்யம் எல்லாம் குலைந்து கீழ் மண் கொண்டு மேல் மண் எறிந்து சசம்பிரம ந்ருத்தம் பண்ணி யார்க்க
உபரிதன லோகங்களில் உள்ளார்கள் அடைய உபஹார பாணிகளாய்-நெடுவரைத் தோரணம் நிரைத்து -10-9-2-
ஆகாசம் எங்கும் பூர்ண கும்பங்களாலே பூரணமாக்கி
தூப நன்மலர் மழை பொழிந்து-10-9-3- -இவன் ஒரு கால் தங்கிப் போமோ என்கிற நோயாசையாலே
எதிர் எதிர் இமையவர் இருப்பிடம் வகுக்க -10-9-4- லோகங்கள் எல்லாம் அதிரும்படி கடல் இறைத்தால் போலே வாத்யங்கள் எங்கும் முழங்க  வழியில் உள்ளார்கள் அடைய
போதுமின் எமதிடம் புகுதுக-10-9-5-என்கிறபடியே தந்தாம் ஸ்தானங்களையும் ஐஸ்வர் யங்களையும் சமர்ப்பிக்க -சிலர்
கீதங்கள் பாட -10-9-5- சிலர் யாகாதி ஸூ கருத பலங்களை சமர்ப்பிக்க -வேறே சிலர் தூபாதீ பாதிகளாலே அர்ச்சிக்க
சிலர் காளங்கள் வலம்புரி கலந்து எங்கும் ஆரவாரிப்ப -10-9-6-
வாள் ஒண் கண் மடந்தையரான-10-9-6- ஆதிவாஹிக மஹிஷிகள்-இது அராஜகமாய்க் கிடக்க கடவதோ இத்தை யாளவேணும் -என்று மங்களா சாசனம் பண்ண
மருதரும் வசுக்களும் -10-9-7- இவன்விரைந்து போனால் ஈஸ்வரன் நமக்குக் கையடைப் பாக்கின நிலம் கழிந்தது என்று இராதே
லோகாந்தரங்களிலும் தொடர்ந்து சென்று இவன் செவிப்ப்படும்படி ஸ்தோத்ரம் பண்ண
மற்று எல்லாம் கை தொழப் போய் -பெரிய திரு -3-7-8-என்கிறபடியே
பெரிய சத்காரத்தோடே போம் போது அர்ச்சிஷ மேவாபி சம்பவந்தி அர்ச்சிஷோ சஹ அஹ்ன ஆபூர்யமாண  பஷம்-சாந்தோக் -4-15-5-
முத்தர்கள் அர்ச்சிர அபிமானி -அஹரபிமானி -சுக்ல பஷ அபிமானி புருஷனையும் அடைகிறார்கள் -என்றும் –
அக்நிர் ஜ்யோதிரஹஸ் ஸூ க்ல ஷண்மாசா உத்தராயணம் தாத்ரா பிராதா கச்சந்தி ப்ரஹ்ம ப்ரஹ்ம விதோ ஜ நா –ஸ்ரீ கீதை -8-24-என்று
சாந்தோக்ய வாஜச நேய  கௌஷீதகீ ப்ரப்ருதிகளில் சொல்லுகிறபடியே அர்ச்சிராதி புருஷர்கள் வழி நடத்தப் போம் —

ஸ்ரீ அர்ச்சிராதி  பிரதம பிரகரணம்  முற்றிற்று

——————————————————————————————————————————————————————————————————————————————-

த்விதீய பிரகரணம் –

அதில் முற்பட –
அர்ச்சிஸ்சைக்கிட்டி-அவன் சிரிதிடம் வழி நடத்த -பின்பு அஹஸ் சையும் -ஸூ க்ல பஷ அபிமாநியையும்
உத்தராயண அபிமாநியையும் -சம்வத்சர அபிமாநியையும் வாயுவையும் கிட்டி -அவர்கள் வழி நடத்த
ப்ரவிச்ய ச சஹஸ்ராம் ஸூ ம் –
மன்னும் கடும் கதிரோன் மண்டலத்தின் நன்னடுவுள் -பெரிய திருமடல் -16- என்கிறபடியே –
ஹிரண்மயமாய்   கால சக்ர ப்ரவர்த்தகமான தேரார் நிறை கதிரோன் மண்டலத்திலே -சிறிய திருமடல் -7-
எதிர் விழிக்க ஒண்ணாத படி நிரவதிக தேஜஸ் சோடே எதிரே ஒரு ஆதித்யன் செல்லுமா போலே சென்று
அவன் மண்டலத்தைக் கீண்டு புக்கு அவ்வருகு போய்
க்ராமாச் சந்த்ரம சம் ப்ராப்ய -என்கிறபடியே க்ரஹ நஷத்ர தாரகா நிர்வாஹகனாய் -அம்ருதாத்மகனாய் இருந்துள்ள சந்த்ரனைக் கிட்டி
அவன் சத்கரிக்க அவ்வருகே போய்-அமாநவனைக் கிட்டி -அவன் வழி நடத்த -சர்வாப்யகனான வருணனும் -த்ரை லோக்ய பாலகனான இந்த்ரனும் -முக்தராய்ப் போகுமவர்களை சர்வ பிரகாரத்தாலும்  மிகவும் ஸ்லாக்கிகக் கடவர்களாய் -ஸூரா ஸூ ர கந்தர்வ யஷ ராஷச நிர்வாஹகனான பிரஜாபதியையும்  சென்று
கிட்டி -அவர்கள் லோகங்களையும் கடந்து -அண்டத்தையும் தசோத்தரமான ஆவரண சப்தகத்தையும்
முடிவில் பெரும் பாழான-10-10-10-மூலப் பிரக்ருதியையும்
கடந்து -முன்பு சம்சாரியான நாளில் அந்தகாராவ்ருதமாய் நீரும் நிழலும் இன்றிக்கே –
பீதோச்ம்யஹம் மகாதேவா ஸ்ருத்வா மார்க்கச்ய விஸ்தரம் -கே நோ பாயேனதம் மார்க்கம் தரந்தி புருஷா ஸூ கம்-பார -அச் -100-61-என்கிறபடியே
கேட்ட போதே துளங்க வேண்டும்படியான கொடிய வழியிலே -யமபடர்பாசங்களாலும் புத்ர தார மயபாசங்களாலும் கட்டுண்டு
யம தூதராலே இழுப்புண்டு -தொடை வழி நாய்கள் கவர -பெரியாழ்வார் -4-5-5-சக்தி சங்கு தோமர சாயக ஸூலாதிகளாலே நோவு பட்டு வ்யாக்ர கிங்கரரான ராஷசர் முகங்களுக்கு இரையாய்-உடம்பு எங்கும் சீயும் ரத்தமும் வடிய பசியும் தாகமும் மேலிட்டு
தூதரைச் சோறும் தண்ணீரும் வேண்டி மூக்கும் முகமும் உதடும் பல்லும் தகர்ந்து கையும் காலும் ஒடிந்து கூப்பிட்டுப் போன இழவு தீர
ஸூ கோத்தரமான மார்க்கத்தாலே இவ்வெல்லை கடந்த போதே தொடங்கிக் கண்டார் அடைய சத்கரிக்க
தனக்கு உபாயமான பாரளந்த பாத போது போலேயும் -திருச்சந்த -66–அந்தரம் ஏழினூடு செல யுய்த்த-பெரிய திரு -11-4-5- பாதம் போலேயும் கடுநடையிட்டுப் போய்
சப்த ஸ்பர்சாதிகள் ஆகிற சிம்ஹ வ்யாக்ராதிகளைத் தப்பி
சம்சாரம் ஆகிற பெரும் தூற்றினின்றும்-10-10-8-புறப்பட்டு
தாப த்ரயமாகிற காட்டித் தீயிலே அகப்பட்டுப் பட்ட க்லேசம் எல்லாம் தீர
ததஸ்து விரஜா தீரப்ரதேசம் -என்றும் -ச ஆகச்சதி விரஜாம் நதீம் -கௌஷீ -1-35-என்கிறபடியே
அம்ருத வாஹி நியாய -வைதரணிக்கு எதிர்தட்டான விரஜையைச் சென்று கிட்டி
வன் சேற்று அள்ளலையும்-திரு விருத்தம் -100-வாசனா ரேணுவையும் கழுவி மேகாவ்ருதமான ஆதித்ய மண்டலம் போலேயும் ரா ஹூ க்ரச்தமான சந்திர மண்டலம் போலேயும் சேற்றில் அழுந்தின மாணிக்கம் போலேயும்
அழுக்கு உடம்பிலே அகப்பட்டு -திரு விருத்தம் -1-திரோஹித  ஸ்வரூபனான இவன் அதுவும்  நிவ்ருத்தமாய் -தத்தோயஸ்பர்ஸ மாத்ரேன-என்கிறபடியே விரஜா ஜல ஸ்பர்சத்தாலே திரோதாயகமான ஸூ ஷ்ம சரீரம் கழியப் பெறுகையாலே
ஸூ ர்ய கோடி ப்ரதீகாச -என்கிறபடியே அநேக ஆயிரம் ஆதித்யர்கள் சேர உதித்தால் போலே கண் கொண்டு காண ஒண்ணாத படி நிரவதிக தேஜசை யுடையனாய்
அமா நவம் சமாசாத்ய -என்கிறபடியே சதுர் புஜனாய் -சங்க சக்ர கதாதரனாய் விரஜைக் கரையிலே எழுந்து அருளி இருக்கிற அமா நவனைச் சென்று கிட்டி
அவன் திருக் கைகளாலே ஸ்பர்சிக்க –
பின்பு லாவண்ய சௌந்தர்யாதி கல்யாண குணாகரமாய்-ஸூ த்த சத்வமயமாய்
பகவத் அனுபவவைக பரிகரமான விக்ரஹத்தைப் பெற்று -இந்த்ராதி பதங்கள் போலே கர்ம சாத்யமாய்-நஸ்வரமாய் குணத்ரயமாய் இருக் அன்றிக்கே
பகவத் ப்ரீதி சாத்யமாய் -நித்யமாய் -ஸூ த்த சத்வாத்மகமாய் -இல்லை கண்டீர் இன்பம் -9-1-5-என்கிறதுக்கு எதிர்தட்டாக -நலமந்தமில்லதோர் நாடே -2-8-4-
இருள் தரும் மா ஞாலத்துக்கு -10-6-1- எதிர்தட்டாக தெளிவிசும்பு திரு நாடு -9-7-5-என்கிறபடியே தெளிதாகிய சேண் விசும்பாய்-10-8-5-
சநகாதிகள் நெஞ்சுக்கும் நிலம் அன்றிக்கே பாகவதா நுகூல்யைக பொகரான நித்ய சித்தாலே நெருங்கி அவர்களாலும் அளவிட ஒண்ணாத அளவையும் ஐஸ்வர் யத்தையும் ஸ்வபாவமாக யுடைத்தான திவ்ய தேசத்தைக்  கண்களார ளவும் நின்று கண்டு -பெரிய திரு -7-10-9- விண்ணைத் தொழுது -4-4-1- என்கிறபடியே தொழுது
அமா நவ பரிசரத்திலே சங்க காஹள பேரிகளினுடைய முழக்கத்தைக் கேட்டு
ஓடுவார் விழுவார் உகந்து ஆலிப்பார் நாடுவார் நம்பிரான் எங்குற்றான் என்பார் -பெரியாழ்வார் -1-1-2-என்றும்
கண்டோம் கண்டோம் கண்டோம் கண்ணுக்கு இனியன கண்டோம் –தொண்டீர் எல்லீரும் வாரீர் -10-6-1- என்பராய்க் கொண்டு
பெரிய ஆர்ப்பரவத்தைப் பண்ணி திரள் திரளாகப் புறப்பட்டு வருகிற நித்ய முக்தருடைய ஆனந்த கள களகத்தைக் கண்டு பெரிய ப்ரீதியோடு போகிற அளவிலே
தம் பஞ்ச சதாந்யப்ரசரசாம் பிரதிதா வந்தி சதம் மாலாஹஸ்தா-சதம் அஞ்சனஹஸ்தா சதம் சூர்ணஹஸ்தா சதம் வாசோஹஸ்தா-கௌ ஷீ -1-34-என்கிறபடியே
தத்ராகத்ய ச தே தேவா  சாத்யாஸ்ஸ விமலாசயா-என்கிறபடியும்-திவ்ய மால்யம் திவ்ய அஞ்சனம் திவ்ய சூர்ணம் திவ்ய வஸ்த்ரம் திவ்ய ஆபரணம்
தொடக்கமானவற்றைத் தரித்துக் கொண்டு ஐந்நூறு திவ்ய அப்சரஸ் ஸூ க்களும் நித்ய ஸூ ரிகளும் எதிரே வந்து
ப்ரஹ்ம அலங்காரேண-என்றும் -ப்ரஹ்ம அலங்க்ரியா-என்றும் சொல்லுகிறபடியே அலங்கரித்து
உடுத்துக்  நின் பீதகவாடை –திருப்பல்லாண்டு -9-சூடிக் களைந்த திவ்ய மால்யம் திவ்ய ஆபரணங்கள் திவ்ய அங்க ராகங்கள் தொடக்க மானவற்றாலே
அலங்க்ருதனாய் இருக்கிறபடியைக் கண்டு -புனையிழை கள் அணிவும் ஆடையுடையும் புதுக் கணிப்பும் -நினையும் நீர்மையதன்று -8-9-5-என்று விச்மிதராய்க் கொண்டாட
பின்பு அநேகம் ஆயிரம் கொடிகளாலும் முத்துத் தாமங்களாலும்  மேற்கட்டிகளாலும் அலங்க்ருதமாய்
திவ்ய ஸ்திரீ பரிவ்ருதமாய் -பகவத் சங்கல்ப கல்பிதமாய் இருப்பதொரு
திவ்ய விமானத்தை பெரிய திருவடி கொண்டு வர -அதிலே இவனை ஏற்றி ஸ்தோத்ரம் பண்ணிக் கொண்டு திவ்ய காந்தாரத் தளவிலே சென்றவாறே
நாநாவிதமான உபஹாரங்களை ஏந்திக் கொண்டு வேறே சில அப்சரஸ் ஸூ க்கள் எதிரேத்தி சத்கரிக்க –
பின்பு திவ்ய கந்தம் ப்ரஹ்ம கந்தம் தொடக்கமான அப்ராக்ருத கந்தங்களை ஆக்ராணம் பண்ணி சர்வ கந்தனே
கொடியணி நெடுமதிள் கோபுரம் குறுகினர் -10-9-8-என்கிறபடியே த்வஜ பதாகாதி களாலே அலங்க்ருதமான திவ்ய கோபுரத்தைக் கிட்டி
திரு வாசல் காக்கும் முதலிகள் -வைகுந்தன் தமர் எமர் எமதிடம் புக்கு -10-9-9-என்கிறபடியே பெரிய ஆதாரத்தோடு சத்கரிக்க –
ச ததந்த புரத்வாரம் சமதீத்ய ஜ நாகுலம் பரவி விக்தாம் தத கஷ்யாம் ஆசசாத புராணவித்-அயோத்யா -16-1-
கவாடம் கடந்து புக்கு -பெரிய திரு மடல் -73-என்கிறபடியே
நெஞ்சையும் கண்ணையும் வருந்தி மீட்டுக் கொண்டு அயோத்யை என்றும் அபராஜிதை என்றும் சொல்லப் படுகிற
ஏர் கொள் வைகுந்த மா நகரத்திலே -பெரிய திரு -4-8-10-ஒரு வண்ணம் சென்று புக்கு -6-1-7-
ஸ்ரீ வைகுண்டாய திவ்ய நகராய நம-நித்யக்ரந்தம் -1-என்று கண்ணன் விண்ணூரைத்  தொழுது -திருவிருத்தம் -2-
வைகுந்தத்து அமரரும் முனிவரும் -10-9-9-
கடலில் நீர் சஹ்யத்திலே ஏறக் கொழித்தால் போலே சம்சாரஸ்தனான இவன் இத்தேசத்திலே வரப் பெறுவதே என்று விச்மிதராய்க் கொண்டாட
பின்பு கோயில் கொள் தெய்வங்களான -8-6-5- பெரிய திருவடி ஸ்ரீ சேநாபதி யாழ்வான் தொடக்கமானவர்கள் தந்தாம் திரு மாளிகைகளிலே கொண்டு புக்கு
இவனை ஆசனத்திலே உயர வைத்து தாங்கள் தரையிலேயிருந்து தங்கள் மஹிஷிகள் நீர் வார்க்க ஸ்ரீ பாதம் விளக்கி தங்கள் மகிஷிகளுக்கு
தேவர் வைகல் தீர்த்தங்களே-7-10-11- என்று இவன் பிரபாவத்தைச் சொல்லி சத்கரிக்கும் க்ரமத்திலே சத்கரிக்க
பின்பு ஸ்ரீ சடகோபனும் திவ்ய சூர்ணங்களும் பூர்ண கும்பங்களும் மங்கள தீபங்களும் ஏந்திக் கொண்டு
தேசாந்தர கதனாய் வந்த புத்ரனைக் கண்ட தாய்மாரைப் போலே குளிர்ந்த முகத்தை யுடைய
மதிமுக மடந்தையர் வந்து எதிர் கொள்ள -10-9-10-பெரும் தெருவாலே உள்ளே புக்கு திவ்ய ஆவரண சத சஹச்ராவ்ருத்தமான
செம் பொன் செய் கோயிலைக் கிட்டி –பெரிய திருமொழி -4-3-1-ஸ்ரீ வைகுண்டாய திவ்ய விமாநாய நம -நித்யக்ரந்தம்  -13-என்று தண்டனிட்டு
ஒரு பாட்டம் மழை விழுந்தால் போலே தன்னுடைய வரவாலே தளிர்த்துச் செருந்தி இலையும் மரமும் தெரியாதபடி
பஹூ விதமான நிறத்தையும் கந்தத்தையும் யுடைய அப்ராக்ருத புஷ்பங்களாலே நெருங்கித் தேன் வெள்ளம் இடுகிற கற்பகச் சோலைகளாலும்
நாநா விதமான  பூக்களாலும் ரத்னங்களாலும் சமைந்த லீலா மண்டபங்களாலும்
அபூர்வவத் விஸ்மய ஜனகங்களான க்ரீடா சைலங்களாலும் ஸ்ரீ வைகுண்ட நாதனுக்கும் பெரிய பிராட்டியாருக்கும் லீலா பரிகரங்களாய்
செவிகள் அடைய மயிர்க் கூச்சிடும்படி இனிய பேச்சுக்களுடைய ஸூ க சாரிகா மயூர கோகிலா திகளாலும் ஆகுலங்களாய்
மாணிக்கம் முத்து பவளம் தொடக்கமான வற்றாலே சமைந்த படிகளை யுடைத்தாய்
நித்ய முக்தர்களுடைய திரு உள்ளங்கள் போலே குளிர்ந்து தெளிந்து அம்ருத  ரசங்களான திவ்ய ஜலங்களாலே நிறைந்து
நாநாவித பஷி சங்க சமாகீர்ணமாயத் துளும்பி எங்கும் சொரிகிற தேன் வெள்ளத்தை யுடைத்தாய் -மாதர்கள் வாண் முகமும் கண்ணும் ஏந்தும் –5-9-7-என்கிறபடியே
மதிமுக மடந்தையருடைய -10-9-10-திரு முகங்களுக்கும் திருக் கண்களுக்கும் போலியான தாமரை செங்கழுநீர் தொடக்கமான அப்ராக்ருத புஷ்பங்களை யுடைய ஓத நெடும் தடங்களாலும்
நாநா விதமான பூம் படுக்கைகளாலும் பரிமளம் போலே பூக்களிலே படிந்து மது வெள்ளத்திலே முழுகிப் பாட்டுக்களாலே அநு மேயங்கலான தெய்வ வண்டுகளினுடைய
திவ்ய காநத்தாலும் கிட்டினாரை பிச்சேற்றுகிற த்வய உத்யான சத சஹஸ்ரங்களாலும் சூழப் பட்டு –
நாநா ரத்னங்களாலே சமைந்த ஸ்தலங்களையும் யுடைத்தாய் -அநேகம் ஆயிரம் ரத்ன ஸ்தம்பங்களாலே அலங்க்ருதமாய்-உபய விபூதியில் உள்ளாரும் ஒரு மூலையிலே அடங்கும்படி இடமுடைத்தாய்
தாமரை செங்கழு நீர் சந்தனம் அகில்  கர்ப்பூரம் தொடக்கமான வற்றை அளைந்து வருகிற  மந்த மாருதனாலே சேவ்யமாநமாய்-நிரதிசய ஆனந்தமயமான
திரு மா மணி மண்டபத்தைச் சென்று கிட்டி -10-9-11-ஆனந்த மயாய திவ்ய மண்டப ரத்நாயா நம-நித்யக்ரந்தம் -13-என்று தண்டனிட்டு
அப்பால் முதலாய் நின்ற அளப்பரிய ஆரமுதை -திரு நெடும் தாண்டகம் -14–எப்போதும் ஒக்கப் பருகுகையாலே இளகிப் பதித்து
வைகுண்ட குட்டனோடு -பெரியாழ்வார் -3-6-3-சாம்யா பன்னராய்-அனுபவ ஜனிதமான ஹர்ஷ பிரகர்ஷத்துக்கு   போக்கு விட்டு சாம கானம் பண்ணுவார் –
செஞ்சொல் கவிகாள் உயிர் காத்து ஆட்செய்மின் -10-7-1-என்று இன்ப வாற்றிலே  குணமாகிற ஆழம் காலிலே கொண்டைக் கோல் நாட்டுவார் -ஸ்வாசார்யனைக் குறித்து –
இழை கொள் சோதிச் செந்தாமரைக் கட்பிறான் இருந்தமை காட்டினீர் -6-5-5- என்பார்
உற்றேன் உகந்து பணி செய்துன பாதம் பெற்றேன் ஈதே இன்னம் வேண்டுவது   எந்தாய் – 10-8-10- என்பார்
என்முடிவு காணாதே என்னுள் கலந்தானைச் –சொன்முடிவு காணேன் நான் சொல்லுவது என் சொல்லீர் –2-5-8-என்பார் –
நமோ நாராயணாய -நாச் திரு -5-11- என்பார் -என்கிறபடியே
ஒவாதுரைக்கும் உரையான -முதல் திரு -95-பெரிய திருமந்த்ரத்தைச் சொல்லி
தோள்களை ஆரத் தழுவி என்னுயிரை அறவிலை செய்தனன் சோதி -8-1-10-என்று ஆத்ம சமர்ப்பணம் பண்ணுவார் –
உருகுமாலிலே -9-6-ஆழ்வார் பட்டது பட்டு
வல்வினையேனை ஈர்க்கின்ற குணங்களை யுடையாய் -8-1-8-என்று அம்பு பாடரைப் போலே உழைப்பார் –
மேலைத் தொண்டு களித்து-10-8-7- என்கிறபடியே தாஸ்ய ரசம் தலை மண்டியிட்டு
முக்தானாம் லஷணம் ஹ்யேதத் ஸ்வேதத்வீப நிவாஸி நாம்  நித்ய அஞ்சலி புடா ஹ்ருஷ்டா  நம இத்யேவ  வாதி ந-மகா பாரதம் -சாந்தி -என்றும் –
நமஸ்சப்தம் பிரயுஞ்ஜதே -என்கிறபடியே
அந்தி தொழும் சொல்லைச் சொல்லுவாராய்க் கொண்டு -10-8-7-
இப்படி பிரளய ஜலதியிலே அலைவாரைப் போலே ஆனந்த சாகரத்திலே அலைந்து நித்ய முக்தர் சொல்லுகிற செவிக்கினிய செஞ்சொல் களாலே -10-6-1-
வெஞ்சொலாளர் களுடைய கடும் சொல்லைக் கேட்ட இழவு தீரச்-பெரிய திருமொழி -5-8-4– செவிக்கிரையிட்டுக் கொண்டு போய்-திவ்ய ஸ்தானத்தைக் கிட்டி
அப்பேர் ஒலக்கத்தின் நடுவே  தந்தாம் திருமுடிகளிலே திவ்ய ஆயுதங்களைத் தரித்துக் கொண்டு கூப்பின கைகளும் தாங்களுமாய்   இருக்கிற அஸ்த்ர சஸ்திராக்யரான  திவ்ய புருஷர்களும்
தம்முடைய சங்கல்ப்பத்தாலே சகல ஜகத் ஸ்ருஷ்டி ஸ்திதி சம்ஹாரங்களைப் பண்ணக் கடவ சேனை முதலியார்
தொடக்கமான திவ்ய புருஷர்களும் வரிசை யடைவே சேவித்து இருக்க –

த்வதீய  பிரகரணம் முற்றிற்று-

——————————————————————————————————————————————————————————————————————————————————————–

த்ருதீய பிரகரணம் –

உபய விபூதியும் தொழிலாக வகுப்புண்டு -சர்வாச்சர்ய மயமான கோப்புடைய சீரிய சிங்காசனத்திலே -திருப்பாவை -23-
பன்னிரண்டு இதழாய் -நாநா சக்திமயமான திவ்ய கமலமாய் அதில் திவ்ய கர்ணிகையிலே புஷ்ப சஞ்சய விசித்ரமான திவ்ய யோக பர்யங்கமாய்
அதின் மேலே அநேகம்  ஆயிரம் சந்த்ரர்களை உருக்கி வார்த்தால் போலே குளிர்ந்த புகரை யுடைத்தான திருமேனியை யுடையனாய் கல்யாண குணங்களுக்கு அந்தம் இல்லாமையாலும்
சர்வவித கைங்கர்யத்திலும் அதிக்ருதனாய் கைங்கர்ய பரர்க்கு எல்லாம்  படிமாவாய் இருக்கையாலும் அனந்தன் என்றும் சேஷன் என்றும் திரு நாமத்தை யுடையனாய்
பகவத் அனுபவத்துக்கு போக்குவீடாகப் பல வாய்த்தலைகளையும் யுடையனாய்
விஜ்ஞான பலங்களுக்கும் சைத்ய மார்த்த்வ சௌரப்யாதி குணங்களுக்கும் கொள்கலமான திரு வநந்த வாழ்வான் ஆகிற படுக்கையிலே
ராஜதகிரி சிகரத்திலே அநேகம் ஆயிரம் ஆதித்யர்கள் சேர உதித்தால் போலே இருக்கிற பணா மண்டலங்களில் -ஜ்யோதிர் மண்டலத்தின் நடுவே
பதிம் விஸ்வச்யாத் மேஸ்வரம் சாஸ்வதம் சிவமச்யுதம் நாராயணம் மகாஜ்ஞேயம் விச்வாத்மாநம் பராயணம் -தை நா -1-11-என்கிறவனுக்கும்
தன் பூர்த்தியாலே பொறி புறம் தடவ வேண்டும்படியான பூர்த்தியையும் –
வாசம் செய் பூங்குழலாள்-10-10-2-என்கிறபடியே நாற்றத்துக்கும் நாற்றம் கட்டலாம்படியான பூங்குழலையும்
புண்டரீகாஷனையும் கூட குடிநீர் வார்ப்பித்துக் கொண்டு ஒரு மூலையிலே குமுழி நீரூட்டும்படியான வடிக்கோல வாள் நெடும் கண்களையும் -இரண்டாம் திரு –82-
போகத்துக்கு ஏகாந்தமான ஒப்பனை போலே பால்ய மத்யத்திலே மெய்க்காட்டுகிற யௌ வனத்தையும்
பேசில் பிசுகும் படியான சௌ குமார்யத்தையும் -பித்தர் பனிமலர் மேல் பாவைக்கு -திரு நெடும் தாண் -18-என்கிறபடியே
அல்லாதவர்கள் பக்கல் போலே நூல் பிடித்துப் பரிமாற்ற ஒட்டாத போக்யதா பிரகர்ஷத்தையும்
போகோபோத்காத கேளியிலே பகவத் வைச்வரூயத்தைச்
சிறாங்கிக்கும் படியான பெருமையும் உடையளாய்-திவ்ய பரிஜனங்களை தத்தத் அவஸ்த அநுரூபமாக திவ்ய பரிசர்யையிலே நியோகியா   நிற்பாளாய்
சர்வாத்மாகளுக்கும் என்றும் ஒக்கச் சார்வாய் -மூன்றாம் திரு -100-சீல ரூப குண விலாசாதிகளாலே
உனக்கு ஏற்கும் -10-10-6-என்னும்படி இருக்கிற -ஒசிந்த ஒண் மலராளான -6-7-8-பெரிய பிராட்டியார்  வல வட்டத்திலே எழுந்து அருளி இருக்க
அவளிலும் காட்டில் விஞ்சின ஷமா தயாதி குணங்களையும் நாவால் தொகைக்க ஒண்ணாத அழகையும் யுடையராய் அவளுக்கு
நிழல் போல்வனரான -திரு விருத்தம் -3- மற்றை இரண்டு நாய்ச்சிமாரும் இட வட்டத்திலே சேவித்து இருக்க
இவர்களுக்கு நடுவே மூன்று மின் கொடிகளோடு கூடி தாமரை பூத்ததொரு காளமேகம் வெள்ளி மலையைக் கினியப் படிந்து இருக்குமா போலே
முடிச் சோதியா யுனது முகச் சோதி மலர்ந்ததுவோ -3-1-1-என்கிறபடியே திரு முக மண்டலத்திலே ஒளி வெள்ளமானது
மேல் நோக்கிக் கொழித்தால் போலேயாய் -உபய விபூதிக்கும் நிர்நாஹகன் என்னும் இடத்தைக் கோட் சொல்லித் தரக் கடவதாய்
தன் புகராலே அல்லாத புகரை யடைய முட்டாக்கி விடுகிற
-விண் முதல் நாயகன்  நீண் முடி -திருவிருத்தம் -50-என்கிற திரு அபிஷேகத்தையும்
கண்டார் கண்ணும் நெஞ்சும் இருளும்படி இருண்டு சுழன்று அஷ்டமீ சந்த்ரனிலே அம்ருததாரை விழுந்தால் போலே திரு நெற்றியிலே சாத்தின திரு நாமத்தை
மறைப்பது காட்டுவதாய்க் கொண்டு அசைந்து விழுகின்ற பூம் தண் துழாய் விரை நாறுகிற -2-6-10-நீலப் பனி இரும் குழல்களையும் -9-9-3-
சௌ குமார்யாதி சயத்தாலே குறு வேர் பரம்பினால் போலே யாய் -நயந்தார்கட்கு நச்சிலையான திரு நெற்றியையும்   -7-7-7-
அலர்ந்து குளிர்ந்து இருக்கிற இரண்டு தாமரைப் பூக்களை மதத்தாலே அமுக்கி யாடுகிற இரண்டு வண்டு ஒழுங்கு போலே இருக்கிற
தன்கைச் சார்ங்கம் அதுவே போல் அழகிய திருப் புருவங்களையும் –நாச் திரு -14-6-
கலந்து பிரிந்தவர்களுக்கு -இணைக் கூற்றங்களாய்-7-7-1-அல்லாதவர்களைத் தாயாய் அளிக்கக் கடவதாய் -பெரிய திரு -7-1-9-
சேதனர் பக்கல் வாத்சல்யாதிசயத்தாலும் -செய்யாளான-9-4-1- பிராட்டியை எப்போதும் ஒக்கக் கடாஷிக்கையாலும்
உபய விபூதி ஐஸ்வர் எத்தாலும் சிவந்து -பதிம் விச்வச்ய-என்கிற பிரமாணம் வேண்டாத படி
அனைத்துலகமுடைய அரவிந்த லோசனனை-6-7-10-என்கிறபடியே
சர்வேஸ்வரத்வ சிஹ்னமாய்-வேறு ஒரு அழகில் செல்ல ஒட்டாதே தனக்கே அற்றுத் தீரும்படி பண்ணி –
தாமரைக் கண்ணனை விண்ணோர் பரவும் தலை மகனை–2-6-3-என்கிறபடியே -த்ரிபாத் விபூதியும் எழுத்து வாங்கிக் கூப்பிடும்படி பண்ணக் கடவதாய்-குளிர்ந்து செவ்வி பெற்று பெரிய பெருமாள் திருக் கண்கள் போலே
கரியாவகிப் புடை பரந்து மிளிர்ந்து செவ்வரியோடி -அமலனாதி -8-இலங்கொளி சோரவிந்தம்-பெரிய திரு -2-5-8-போன்று நீண்டு
மிதோபத்த ஸ்பர்த ஸ்புரித ஸபரத்வந்த்வ லளிதங்களாய்-அழகு ஓலக்கம் கிளம்பினால் அடையாளங்களான தூது செய் கண்களையும் -9-9-9-
மாட்டுயர் கற்பகத்தின் வல்லியோ கொழுந்தோ அறியேன் -7-7-2-என்று நித்ய சந்தேக ஜனகமான கோல நீள் கோடி மூக்கையும் –5-5-6-
அதினுடைய பல்லவோல்லாஸம் போலே இருக்கிற திவ்ய கபோலங்களையும்
அதினுடைய நவகு ஸூமம் போலே யாய் -பண்ணிலா முத்தம் தவழ கதிர் முறுவல் செய்து -9-2-5-என்கிறபடியே பூர்ணசந்த்ரன் முழு  நிலாவைச் சொரிந்தால் போலே திரு முத்தின் ஒளியை ப்ரவஹிக்கிற ஸ்மிதத்தையும்
கோலத் திரள் பவளக் கொழும் துண்டம் போலே யாய் -7-7-3-பேச்சில் செல்ல ஒட்டாதே வாய்கரையிலே நீச்சாம்படி பண்ணி நட்டாற்றிலே தெப்பத்தைப் பதிப்பாரைப் போலே
அது பவபரிகரமான சிந்தையைக் கவர்ந்து கூப்பிடும்படி பண்ணக் கடவதாய் -கள்வப் பணி மொழிகளுக்கு -10-3-4-ஆகாரமான திருவதரத்தையும்
இலகு விலகு மகர குண்டலத்தன் –8-8-1-என்கிறபடியே ப்ரீத்யதிசயத்தாலே சிரசம்பநம் பண்ணுகையாலே அசைந்து
திகந்தங்களிலே  மூட்டி -தேஜஸ் ஸூ அலை எறிந்து லாவண்யா சாகரத்திலே ஏறித் தள்ளுகிற மின்னு மா மணி மகர குண்டலங்களையும் -பெரிய திரு -8-1-3-
காந்தி சைத்ய மார்த்தவ சௌரப்யாதி குணங்களாலே சுற்றும் ஒளி வட்டம் சூழ்ந்து -பெரியாழ்வார்  -1-4-3-என்கிறபடியே
சகல கலா பூரணமாய் சர்வ ஆஹ்லாத கரமாய் மறுக் கழற்றின சந்திர மண்டலத்தையும் அப்போது அலர்ந்த செந்தாமரைப் பூவையும் தோற்பிக்கக் கடவதாய்
கிட்டினாரைபிச்சேற்றி -மையலேற்றி மயக்கும் மாய மந்த்ரமான -நாச் -2-4-கோளிழை வாண் முகத்தையும் -7-7-8-நாய்ச்சிமாருடைய ஹஸ்த ஆபணங்களாலே முத்ரிதமாய்  க்ரமுக தருண க்ரீவா கம்பு பிரதிமமான திருக் கழுத்தையும்
நாய்ச்சிமாருடைய திருச் செவிப் பூக்களாலும் கர்ண பூஷணங்களாலும் விகசிதமான திருக் குழல் கற்றையாலும் உண்டான விமர்த்தத்தாலே
பாஹூம் பூஜக போகாபம் உபதாயாரி ஸூ தன-சயனே சோத்த மாங்கே ந சீதயா சோபிதம் புறா -யுத்த -21-6-என்கிறபடியே -அலங்க்ருதங்களாய்
இரண்டு அட்டத்திலும் மரகத கிரியைக் கடைந்து மடுத்தால் போலே திண்ணியவாய் உபய விபூதியையும் தன நிழலிலே நோக்கக் கடவனாய்
கணையத்துக்கு உள்ளே இருப்பாரைப் போலே தன்னை அண்டை கொள்ளுகையாலே சம்சாரத்திலே இருக்கச் செய்தேயும் நிர்ப்பரனாம் படி பண்ணி
அலம் புரிந்த -திரு நெடும் தாண்ட -6-என்கிறபடியே தனக்கு உபய விபூதியையும் வழங்கி திவ்ய அஸ்த்ர புஷ்பிதங்களாய் இருக்கிற கற்பகக் காவான நரபல தோள்களையும் -6-6-6-
பெரிய பிராட்டியாருக்கு கோயில் கட்டணமாய் -நித்ய அனுபவம் பண்ணா நிற்கச் செய்தேயும் -இறையும் அகலகில்லேன்  -6-10-10-என்னும்படி பிச்சேற்றக் கடவதாய்
அவள் திருவடிகளில் சாத்தின செம்பஞ்சுக் குழம்பாலும்
ஸ்ரீ பூமிப் பிராட்டியாருடைய கொங்கை மேல் கும்குமத்தின் -நாச் -8-7-குழம்பாலும் அலங்க்ருதமாய்-வனமாலா விராஜிதமாய்
பெரிய பிராட்டியாருக்கு ஹிரண்ய பிரகாரமான கோல மா மணி யாரமும் முத்துத் தாமமும் -அமலனாதி-9-ஸ்ரீ கௌஸ்துபம் தொடக்கமான குருமா மணிப் பூண் குழாவித் திகழுகிற -பெரியாழ்வார் -1-2-10-அழகிய திரு மார்பையும்
காளமேகத்தில் மின்கொடி படர்ந்தாள் போலே திரு மேனிக்குப் பரப்பாக ரசாவஹமாய் அழகு வெள்ளத்துக்கு அணை கட்டினால் போலே இருக்கிற வெண் புரி நூலையும் -திருவிருத்தம் -79-
உள்ளத்துள் நின்று உலாகின்றதே -அமலனாதி -4-என்கிறபடியே நித்ய முக்தருடைய திரு உள்ளங்களிலே அழகு செண்டேறுகிற-திரு வுதர பந்தத்தையும் –
சௌந்தர்ய சாகரம் இட்டளப் பட்டு சுழித்தால்   போலே நெஞ்சையும் கண்ணையும் சுழி யாறு படுத்துகிற திரு வுந்தியையும்
ஸ்ரீ பாஞ்சஜன்யத்தையும் திரு வாழியையும் சந்திர ஆதித்யர்களாகக் கருதி  -ஆங்கு மலரும் குவியும் -மூன்றாம் திரு -67-என்கிறபடியே அலருவது குவிவதாய்-விதி சிவ நிதானமான  நாபீ பத்மத்தையும் –
துடி சேர் இடையையும் -8-5-3-
சந்த்யாராக ரஞ்சிதமான ஆகாசம் போலே இருக்கிற திருவரைக்குப் பரப்பாக ரசாவஹமாய் திருவரை பூத்தால் போலே இருக்கிற அந்தி போல் நிறத்தாடையும் -அமலனாதி -3-
ரம்பாஸ் தம்பாதி கம்பீரமான திருத் தொடைகளையும்
தாமரை நாளம் போலே கண்ட கிதங்களான திருக் கணைக் கால்களையும்
சங்க ரதாங்க கல்பக த்வஜ அரவிந்த அங்குச வஜ்ரா லாஞ்சனமாய் -நாய்ச்சிமாரும் கூட கூசித் தொட வேண்டும்படி அத்யந்தம் ம்ருதுக்களாய்
தேனே மலரும் -1-5-5-என்கிறபடியே நிரதிசய போக்யங்களான துயரறு சுடரடிகளையும் -1-1-1-
லாவண்ய சாகரத்தினுடைய திரை ஒழுங்கு போலே இருக்கிற திரு விரல்களையும்
அதிலே அநேக சந்த்ரர்கள் தோற்றினால் போலே இருக்கிற திவ்ய நகங்களையும்
வயிர வுருக்காய் ஆண்களையும் பெண்ணுடை யுடுத்தி பந்துக்களோடு உறவு அறுத்து நாட்டைப் பகை விளைத்து
சேணுயர் வானத்து இருக்கும் தேவபிரான் தன்னை -5-3-9-குதிரியாய் மடலூர்தும் -5-3-9-என்கிறபடியே கண்ட போதே கையும் மடலுமாய்க் கொண்டு புறப்படும்படி பண்ணக் கடவதாய்
கண்டபோதே எல்லா விடாயும் கெட்டு-கண்ட கண்கள் மயிர் எறியும்படி இருண்டு குளிர்ந்து சாம்யா பன்னரான ஸூ ரிகளுடைய நெஞ்சையும் கண்ணையும்
இன்னார் என்று அறியேன் -பெரிய திரு -10-10-9-பண்டு இவரைக்கண்டது எவ் ஊரில் -பெரிய திரு-8-1-9-என்று மதி மயங்கும்படி பண்ணக் கடவதாய்
சகல ஜன ஜீவாதுவாய் -வைதக்த்ய வித்யாக்ருஹமாய் மநோரதாநாம் அபூமியாய் சருத்யந்த வாக்ய சர்வஸ்வமாய் –
மாணிக்கச் செப்பிலே  பொன்னையிட்டுபோலே இருக்கிற பொன்னுருவான திவ்யாத்மா -திரு நெடும் தாண்டகம் -1-ஸ்வரூபத்துக்கு பிரகாசகமாய்
ஒன்றுக்கு ஓன்று தள்ளி இட்டளத்தில் வெள்ளம் போலே சுழித்து நின்று முழாவுகிற திவ்ய ஆயுத ஆபரணங்க ளுடைய-சோதி வெள்ளத்தினுள்ளே -5-5-10-உன்நேயமான கரிய கோலத் திரு உருவையும் -கண்ணி நுண் -3-
நித்ய ஸூரிகள் அடுத்து அடித்துப் பார்க்கிற பார்வையும் கூட பொறாது எண்ணும்படியான சௌகுமாரத்தையும்
பெரிய பிராட்டியாருடைய வடிக்கோல வாள் நெடும் கண்களுக்கு -இரண்டாம் திரு -82-நித்ய லஷ்யம் ஆகையாலே -அரும்பு என்றும் அலர் என்றும் -பெரிய திரு -7-10-1-சொள்ளலாம்படியான செவ்வியையும் –
கிண்ணகத்துக்கு படலிட்டால் போலே இருக்கிற மெய்யமர் பல் கலன்கலையும்-6-6-7-
நித்ய ஸூ ரிகளைக் கொள்ளையூட்டிக் கொண்டு -விடாயர் முகத்திலே நீர் வெள்ளத்தைத் திறந்து விட்டால் போலே சகல ஸ்ரமங்களும் ஆறும்படி குளிர்ந்து தெளிந்து
கநக கிரிரை உருக்கிக் கடலிலே விளாசினால் போலே செம்பொனே திகழுகிற -1-10-9-ச்யாமமான திரு மேனி ஒளியாலே
விஸ்வ மாப்யாயயன் காந்த்யா பூர்ணந்த்வ யுத துல்யயா -சாத்வாத சம்ஹிதை -2-70-என்கிறபடியே
சகல ஜகத்தையும் ஆப்யாயனம் பண்ணி தெரு வெல்லாம் காவி கமழ் -9-6-1-என்கிறபடியே கண்டவிடம் எங்கும் புறப்பட்டு ப்ரவஹிக்கிற திரு மேனியில் பரிமளத்தாலே
ஸ்ரீ வைகுண்டத்தை எங்கும் ஒக்கப் பரிமளிதமாக்கி ஆலம் கட்டியை விட்டு எறிந்தால் போலே உடம்பு எங்கும் வவ்வலிடும்படி குளிர்ந்து அரை ஷணம் ஆறில் நித்ய முக்தரை ஒரு நீர்ச் சாவி யாக்குகிற கடாஷ அம்ருத வ்ருஷ்டிகளாலே திவ்ய கோஷ்டியைத் தளிரும் முளிருமாக்கி
காம்பீர்ய மாதுர்யாத் அநவதிக குண காண பூஷிதங்களாய்
அதி மநோ ஹர திவ்ய பாபா கர்ப்பங்களாய் பூ அலர்ந்தால் போலே இருக்கிற திரு முகத்தை எங்கும் ஒக்கச் செவ்வி பெறுத்துவனவான
லீலா லாபங்களாலே ஸூ ரிகளுடைய ஹ்ருதயங்களை உகப்பியா நின்று கொண்டு உபய விபூதியையும் ஆசந பலத்தாலே ஜெயித்து —

த்ருதிய பிரகரணம் முற்றிற்று

————————————————————————————————————————————————————————————————————————————————————-

சதுரத்த பிரகரணம் –

ஏழுலகும் தனிக்கோல் செல்ல -குழுமித் தேவர் குழாங்கள் கை தொழ-5-5-10- எழுந்து அருளி இருக்கிற ஸ்ரீ வைகுண்ட நாதனை –
காண்பது எஜ்ஞான்று கொலோ -5-9-6–காட்டீரானீர்-பெரிய திரு மொழி -6-3-4- என்கிற இலவு தீர
த்ருஷ்ட ஏவ ஹி நஸ் சோகம் அப நேஷ்யதி ராகவ -அயோத்யா -83-9-என்று இவன் மநோ ரதித்துக் கொண்டு சென்றபடியே -கண்ணாரக் கண்டு –
சமஸ்த பரிவாராய ஸ்ரீ மாதே நாராயணாய நம-ஸ்ரீ வைகுண்ட கத்யம் -என்று ஹர்ஷ பரவசனாய் விழுந்து எழுந்திருந்து
பெரிய ப்ரீதியோடு சென்று பாத பீடத்திலே அடியிட்டு திவ்ய சிம்ஹாசனத்திலே ஏற -அவனும் இவனைக் கண்டு அவாக்ய அநாதர-சாந்தோக்யம் -3-14-என்கிற ஆகாரம் குலைந்து
சந்த்ரனைக் கண்ட கடல் போலே விக்ருதனாய் தன்னைப் பிரிந்து நெடு நாள் தரைக்கிடை கிடந்த இழவு தீர –
ஆக்ராய ராமச்தம் மூர்த்நி பரிஷ்வஜ்ய ச ராகவ அங்கே பரதமாரோப்ய பர்யப்ருச்சத் சமாஹித -அயோத்யா -100-3-என்கிறபடியே
மடியிலே வைத்து ஸ்ரீ பரத ஆழ்வானையும் அக்ரூரனையும் அணைத்தால் போலே அனைத்து
பக்த்யதிசயத்தாலே -தம் ப்ரஹ்மாஹ கோ அசீதி -கௌஷீ -1-52-என்கிறபடியே நீ யார் என்று கேட்க –
அஹம் பிரஹ்மாஸ்மி-தை நா -1-40-என்று நான் ராஜகுமாரன் என்ன –
நீ இத்தனை காலம் செய்தது ஏன் என்று கேட்க –
சாந்தேந்து மென்முலையார் தடந்தோள் புணரின்ப வெள்ளத்து ஆழ்ந்தேன் -பெரிய திரு -6-3-4-என்ன
நீ அத்தால் பெற்ற பலம் ஏது என்று கேட்க –
அரு நரகத்து அழுந்தும் பயன் படைத்தேன் –பெரிய திரு -6-3-4-என்ன –
பின்பு நீ செய்தது என் -என்று கேட்க -போந்தேன் -என்ன -நீ போந்த விரகென் -என்ன -புண்ணியனே -என்ன
நீ அதினின்றும் போந்து செய்தது என்-என்ன –
உன்னை  எய்தினேன் – என்ன -நம்மைக் கிட்டின விடத்தில் நீ பெற்ற பிரயோஜனம் என் என்ன –
என் தீ வினைகள் தீர்ந்தேன் என்ன -செய்தது வாய்த்துச் செல்வனாய்-நலமந்த மில்லதோர் நாட்டில் வர்த்திக்கப் பெறாதே -2-8-4-
இல்லை கண்டீர் இன்பம் -9-1-6- என்கிற கொடு உலகத்திலே நெடும் காலம் அலமர்ந்தாயே-
பலமுந்து சீரில் படியாதே பன்மா மாயப் பிறவியிலே -3-2-2-படிந்து கோவு பட்டாயே –
ஈறிலின்பத் திரு வெள்ளத்தை இழந்து -2-6-8-தடம் தோள் புணர் இன்ப வெள்ளத்திலே ஆழ்ந்து நித்ய துக்கிதனானாயே-
அதனைப் பிழை எனக் கருதி -பெரிய திரு -1-6-1-நம்மைப் பற்றி நம்மைக் காண வேணும் என்று ஆசைப் பட்ட போதே வந்து முகம் காட்டப் பெற்றிலோமே –
ஆகாசத்தை நோக்கி அழுவன் தொழுவன் –5-8-4-என்கிறபடியே நாம் இருந்த தேசத்தை நோக்கி அழுவது தொழுவதாய் –
கூவிக் கொள்ளும் காலம் இன்னம் குறுகாதோ -6-9-9-என்றும் -எந்நாள் யானுன்னை இனி வந்து கூடுவன் -3-2-1-என்பதாய்க் கொண்டு நோவு படும்படி தாழ்ந்தோமே-
துன்பக் கடல் புக்கு வைகுந்தன் என்பதோர் தோணி பெறாது உழல்கின்றேன் -நாச் -5-4-என்று கிலேசித்த நீ
அதினின்றும் கரை ஏறி
நின் மா தாள் சேர்ந்து நிற்பது எஞ்ஞான்று கொலோ -3-2-2-என்கிற இழவு தீர நம்மைக் கிட்டப் பெற்றாயே –
உள்ளுளாவிஉலர்ந்து உலர்ந்து –2-4-7-என்கிற தாபமாறகூடியிருந்து குளிரப் பெற்றாயே –
நம்முடைய ஸ்ருஷ்ட்யாதி திவ்யாபரங்கள் சபலம் ஆயிற்றே –
ப்ரணஷ்டச்ய யதாலாப யதா ஹர்ஷோ மஹோதயே-ததை வாக மனம் மன்யே ஸ்வாகதம் தே மஹாமுநே -பால -18-53-என்கிறபடியே நமக்குக் கிடையாதது கிடைத்ததே –
உன்னுடைய வரவாலே இத்தேசம் சநாதம் ஆயிற்றே -இக்கோஷ்டிக்கு நாயக ரத்னம் போலே இருக்க நீ கிட்டி ஔஜ்வல்யத்தை உண்டாக்கினாயே-
நடந்த கால்கள் நொந்தவோ -திருச்சந்த -61-என்றும் -மநோ ஹரிஸ் சாடுபிரார் த்ரயன் முதா-என்கிறபடி  ஏத்தாளிகளைப் போலே ஏத்தி
ஒக மேக ஸ்வ நத்தாலே மயில் போலே ஆலிக்கும்படி பண்ணி -நோயெல்லாம் பெய்தோர்  ஆக்கையிலே அகப்பட்டு -பெரிய திரு -9-7-7-
-நெடும் காலம் நோவு பட்டு -மருத்துவனாய் நின்ற மா மணி வண்ணனைக் கிட்டி -பெரியாழ்வார் -5-3-6-
உள்ள நோய்கள் எல்லாம் துரந்து-2-6-4–திருவருள் மூழ்கின இவனை –8-9-5-
நோய் விட்டுக் குளித்த புத்ரனைப் பிதா பார்த்துக் கொண்டே இருக்குமா போலேயும் –
மாயக் கூத்தனுக்கு பிழைத்த ஆழ்வாரைப் பார்த்துக் கொண்டே இருக்குமா போலேயும் –
தஸ்ய தத்வசனம் ஸ்ருத்வா ராமோ வசனம் அப்ரவீத் வச்சா சாந்த்வயிதவை நம் லோக நாப்யாம் பிபந்நிவ-யுத்த -19-7-என்று
ஸ்ரீ விபீஷணப் பெருமாளைப் பெருமாள் பார்த்துக் கொண்டு இருக்குமா போலேயும்
என்னை நோக்காது ஒழிவதே -திருமாலை -36-என்கிற இழவி தீர தாமரைக் கண்களால் நோக்கி நெடுநாள் பட்ட விடாய் எல்லாம் மாற
ஒருங்கே மருந்து கிடந்தது அலர்ந்த மென் கால் கமலத் தடம் போலே இருக்கிற -திருவிருத்தம் -42-
பெரும் கண் மலர்ப் புண்டரீகங்களை-திருவிருத்தம் -45-இவன் பக்கலிலே ஒருமடைப் பட வைத்து
எங்கும் பக்க நோக்கு அறியாதே -2-6-2-தாயே தந்தையிலே-பெரிய திரு -1-9-திருமாங்கல் ஆழ்வார் மநோ ரதித்தது போலேயும்
இவன் மநோ ரதித்த மநோ ரதங்களை எல்லாம் சபலமாக்கி
உருக்காட்டாதே ஒளிப்பாயோ-6-9-5-என்கிற இழவு தீர
நாயமாத்மா ப்ரவசநேன லப்ய நமேதயா ந பஹூ நா ஸ்ருதே ந –யமேவைஷ வ்ருணுதே தேந லப்ய தஸ்யைஷ ஆத்மா விவ்ருணுதே தநூம்  ஸ்வாம்-கட -1-2-23-என்கிறபடியே –
காசின் ஒளியில் திகழும் வண்ணம் காட்டி -பெரிய திரு -4-9-4-நல்கி என்னை விடான் -1-10-8-என்கிறபடியே விடாதே –
ஏஷசர்வ ஸ்வ பூதஸ்து பரிஷ்வங்கோ ஹநூமத – மயா காலமிமம் ப்ராப்ய தத்தஸ்  தஸ்ய மஹாதமன-யுத்த -1-14-என்கிறபடியே விட்டு விட்டு அணைத்து-
கிந்நு ச்யாச்சித்தாமோ ஹோ அயம் பவேத் வாதகதிஸ் த்வியம் –உன்மாதஜோ விகாரோ வா ச்யாதி யம் மிருக த்ருஷ்ணிகா–சுந்தர -34-24-என்றும்
மருள் தானீதோ-8-7-3- என்கிறபடியே நிரதிசய வ்யாமோஹத்தைப் பண்ணி பெரிய பிராட்டியார் திருக் கையிலே காட்டிக் கொடுக்க
கம்ச வத அநந்தரம் கிருஷ்ணனைக் கண்ட தேவகியாரைப் போலே விம்மிப்  பாய்கிற ஸ்தன்யத்தாலே உடம்பு எங்கும் நனையும் படி யணைத்து
உபய விபூதி ஐஸ்வர் யத்தையும் கொடுக்க -பூ வளரும் உந்தி திரு மா மகள் அருள் பெற்று -பெரிய திரு -11-6-10-மடியில் நின்றும் இழிந்து போந்து
செய்யவுடையும் திருமுகமும் செங்கனி வாயும் குழலும் கண்டு -பெருமாள் -6-7-என்கிறபடியே முன்பே போந்து முன்புத்தை அழகை அனுபவித்து
கிண்ணகத்தை எதிர் செறிக்க ஒண்ணாதா போலே நேர் நின்று அனுபவிக்க ஒண்ணாமை யாலே அட்டத்திலே போந்து
அங்குத்தை அழகை அனுபவித்து அது விட்டுப் பூட்டா விடில் தரிக்க ஒண்ணாமை யாலே பின்னே போந்து பின்புத்தை அழகை அனுபவித்து
பூர்வாங்காத் அதிகம் பராங்க கலஹம் -என்று அதில் முன்பு தானே நன்றாய் இருக்கையாலே திரியவும் முன்னே போந்து
சௌந்தர்ய தரங்க தாடன தரள சித்தவ்ருத்தியாய்-உத்தம் சிதாஞ்சலியாய் வளைய வளைய வந்து
முழுசி வண்டாடிய தண் துழாயின் மொய்ம்மலர்க் கண்ணியும் மேனியஞ்சாந்து–இழுசிய கோலமிருந்த வாறும் எங்கனம் சொல்லுகேன் ஓவி நல்லார்
எழுதிய தாமரை யன்ன கண்ணும் ஏந்து எழில் ஆகமும் தோளும் வாயும்   அழகியதாம் இவரார் கொல் என்ன – பெரிய திரு -2-8-7-என்றும்
அச்சோ ஒருவர் அழகிய வா -பெரிய திரு -9-2-1- என்று விஸ்மித ஹ்ருதயனாய் -அந்தாமத் தன்பு -2-5-முடிச் சோதி -2-5- தொடக்கமான வற்றில்
நம்மாழ்வார் அனுபவித்தால் போலே தன்னைப் பெற்ற ப்ரீதியால் வந்த செவ்வியை அனுபவித்து
யத்ர நாந்யத் பஸ்யதி நாந்யத் ச்ருணோதி நாந்யத் விஜாநாதி ச பூமா -சாந்தோக்ய -7-23-என்கிறபடியே புறம்பு ஒன்றில் நெஞ்சு செல்லாதே –
ஹாவு ஹாவு ஹாவு அஹமன்னம் அஹமன்னம் அஹமன்னம் -தை ப்ருகு -என்றும்
அல்லி மலரால் தன்னோடும் அடியேன் கண்டு கொண்டு அல்லல் தீர்ந்தேனே -பெரிய திரு -4-3-6-என்றும் –
ஒண் டொடியாள் திருமகளும் நீயுமே நிலா நிற்பக் கண்ட சதிர் கண்டு ஒழிந்தேன் அடைந்தேன் உன் திருவடியே -4-9-10-என்றும்
இசைவித்து என்னை உன் தாளிணைக் கீழ் இருத்தும் அம்மானே -5-8-9-என்றும்
பிறந்தும் செத்தும் நின்றிடரும் பேதைமை தீர்ந்து ஒழிந்தேன் -4-7-7-என்றும்
ப்ரீதிக்குப் போக்கு விட்டு வாயாரப் புகல -ஸ்ரீ வைகுண்ட நாதனும்
வானாட மரும் குளிர் விழிகளாலே கடாஷித்து -திருவிருத்தம் -63-ஸஸ்மிதமாக ஸ்நிகத கம்பீர மதுரமான பேச்சாலே –
முகப்பே கூவி -8-5-7-
நின் செம்மா பாதமபற்புத் தலை  சேர்த்து -2-9-1-என்று இவன் அபேஷித்த படியே
மலர் மகள் பிடிக்கும் -9-2-10-கமலம் அன்ன குறை கழல்களாலே-4-3-6- உத்தம அங்கத்தை அலங்கரித்து
தன் தாளின் கீழ் சேர்த்து -7-5-10-நித்ய கைங்கர்யத்திலே நியோகிக்க -தொண்டே செய்து என்றும் தொழுது வழி ஒழுகப் பெற்று -10-4-9- என்றும்
வழுவிலா அடிமை செய்ய வேண்டும் நாம் -3-3-1- என்கிற அபிநிவேச அதிசயத்தாலே நாநா தேஹன்களைப் பரிக்ரஹித்து
அசேஷ சேஷ வ்ருத்திகளிலும் அந்வயித்து அஸ்தான ரஷா வ்யச நிகளான நித்ய சூரிகளோடே கூட
சூழ்ந்து இருந்து மங்களா சாசனம் பண்ணி -திருப்பல்லாண்டு -12-
சுழி பட்டோடும் சுடர்ச் சோதி வெள்ளத்து இன்புற்று இருந்து -8-10-5-என்கிறபடியே
அம்ருத சாகராந்தர் நிமக்ன சர்வா வயவனாய்க் கொண்டு யாவத் காலம் இருக்கும் –

ஸ்ரீ அர்ச்சிராதி  முற்றிற்று–

—————————————————————————————————————————————————————————————————————————–

ஸ்ரீ பிள்ளை லோகாச்சார்யர் திருவடிகளே சரணம் –
பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம் –

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s


%d bloggers like this: