பெரிய திருமொழி -திவ்யார்த்த தீபிகை – 2-2-காசை யாடை மூடி யோடிக் காதல் செய்தானவனூர்–

கீழ் நான்கு திரு மொழிகளால் திருவேங்கடமுடையானை அனுபவித்து வடநாடு திருப்பதிகளில்
அனுபவம் ஒருவாறு தலைக் கட்டினார்
இனி தொண்டை நாட்டுத் திருப்பதிகளில் மண்டி அனுபவிக்க ஆசைப் பட்டு –
திரு எவ்வுள்ளூர் திரு உள்ளம் சென்று அதனை அனுபவிக்கிறார் –
சாலி ஹோத்ர   மக ரிஷிக்கு பிரத்யஷம்   -கிம்க்ருஹம் –
இத் திவ்ய தேசம் திரு மழிசை ஆழ்வாராலும் மங்களா சாசனம் செய்யப் பெற்றது –

——————————————————-

காசை யாடை மூடி யோடிக் காதல் செய்தானவனூர்
நாசமாக நம்ப வல்ல நம்பெருமான்
வேயினன்ன தோள் மடவார் வெண்ணெய் யுண்டான் இவன் என்று
ஏச நின்ற வெம்பெருமான் எவ்வுள் கிடந்தானே–2-2-1-

ஸ்ரீ ராம கிருஷ்ணாதி திருவவதாரங்கள் செய்து அருளிணவனே இங்கே சாய்ந்து அருளுகிறான் -என்கிறார்
காசை -காஷாயம் வடசொல் திரிந்து -இராவணன் மாய சன்யாசி வேஷம் கொண்டு –
பிராட்டியைப் பிரித்த பையல் -அதனாலே நாசம் அடைந்தான்
ஆய்ச்சிகளின்  ஹஸ்த ஸ்பர்சமே தாரகமாக வளர்ந்த கிருஷ்ணன் -பரிகாசம் செய்யும் படி ஸூலபன் –

—————————————————–

தையலாள் மேல் காதல் செய்த தானவன் வாளரக்கன்
பொய்யிலாத பொன் முடிகள் ஒன்பதோடு ஒன்றும் அன்று
செய்த வெம்போர் தன்னில் அங்கோர் செஞ்சரத்தால் உருள
எய்த வெந்தை யெம்பெருமான் எவ்வுள் கிடந்தானே–2-2-2-

ஸ்ரீ வீர ராகவன் என்பதால் ஸ்ரீ ராமாவதாரத்தை அனுபவிக்கிறார்
தையலாள்-திருவடியையும் ஈடுபடுத்த வல்ல ஸ்ரீ சீதா பிராட்டி
ராஜ்யம் வா த்ரிஷூ லோகேஷூ சீதாவா  ஜனகாத்மஜா த்ரை லோக்ய ராஜ்யம் சகலம் ஸீதாயா நாப் நுயாத் கலாம்  -ஸ்ரீ இராமாயண ஸ்லோகம்-

போர் களத்திலே சரம் துரந்த ஸ்ரமம் தீர இங்கே கண் வளர்ந்து அருளுகிறான்
தானவன் -ராஷச யோநியில் பிறந்த ராவணன் -ஆசூர பிரகிருதி உள்ளவன் என்பதால் தானவன் -என்கிறார்
வாள் அரக்கன் -சந்த்ர ஹாசம் பெற்றவன் –
பொய் இலாத பொன்முடிகள் -மாயா ரூபமான தலைகளை கொண்டு தப்பிப் பிழைக்காமல் உண்மையான தலைகளுக்கே அறுப்புண்டான்
திசைகள் தோறும் சென்று வீராபிஷேகம் செய்து கொண்ட அபிஷேகங்களில் பொய் இன்றிக்கே
உண்மையான ஏற்றமுடிய   கிரீடங்கள் பத்தும் உருள  என்றபடி-

—————————————————————–

முன்னோர் தூது வானரத்தின் வாயில் மொழிந்து அரக்கன்
மன்னூர் தன்னை வாளியினால் மாள முனிந்து அவனே
பின்னோர் தூது ஆதி மன்னர்க்காகிப் பெரு நிலத்தார்
இன்னார் தூதனென நின்றான் எவ்வுள் கிடந்தானே–2-2-3-

ஸ்ரீ பராசர பட்டர் ஸ்ரீ ராமாவதார பஷபாதி பிரசித்தம் –
சிறியாத்தான் -சக்ரவர்த்தி திருமகனுக்கு எல்லா ஏற்றமும் யுண்டே யாகிலும் ஆஸ்ரிதர்களுக்காக
கழுத்திலே ஓலை கட்டி தூது போன ஏற்றம் இல்லையே
அந்த ஏற்றம் கண்ணா பிரானுக்கு அன்றோ உள்ளத்து -என்ன
பட்டர் -ஒய் -குணக் கடலாகிய ராமபிரானுக்கு தூது போதல் அநிஷ்டம் அன்று காணும் –
இஷ்வாகு   வம்சத்தில் சார்வ பௌமனாகப் பிறந்தான் ஆகையாலே மகாராஜன் கழுத்திலே ஓலையைக் கட்டி
தூது போக விடுவாரைக் கிடையாமையாலே ஸ்ரீ ராம பிரான் தூது போக பெற்றிலன் -அத்தனை –
அந்த அவதாரத்தில் திருவடி அங்கும் இங்கும் போவது வருவதாய் கொண்டு தூதக்ருத்யம் செய்து வார்த்தை சொல்லித் திரிந்த ஏற்றத்தைக் கண்டு
நாமும் இப்படி ஆஸ்ரிதர்களுக்காக தூது போகப் பெற்றிலோமே -என்று திரு உள்ளம் குறை பட்டு அக்குறை தீருகைக்காக
பின்னை இழி குலத்திலே வந்து பிறந்து தூது சென்றான் –
ஷத்ரியன் என்று நிச்சயிக்கில் தூது போக விட மாட்டார்கள் என்று அத்தை மறைத்து வளர்ந்தான் காணும் –
அபிஷிக்த ஷத்ரிய குலத்தில் பிறந்தால் தூது போ என்று ஏவ ஒருவருக்கும் நா எழாது இறே-என்று அருளிச் செய்தாராம் –
கோதை வேல் ஐவர்க்காய் மண்ணகலம் கூறிடுவான் -தூதனாய் மன்னவனால் சொல்லுண்டான் காணேடீ -பெரிய திரு -11-5-7-
விடாய் தீர இங்கே கண் வளர்ந்து அருளுகிறான்
பாண்டவர்களுக்கே ராஜ்ய பிராப்தி என்பதால் -ஆதி மன்னர் –
இன்னார் தூதன் எனப்பட்டான் -என்னாமல்-இன்னார் தூதன் என நின்றான் -என்கையாலே
பாண்டவ தூதன் பேர் பெற்ற பின்பு தரித்து நின்றான் –
மேலும் திருவவதாரம் செய்து அருளாமல் நின்றான் என்னவுமாம் –

————————————————————–

பந்தணைந்த மெல் விரலாள் பாவை தன் காரணத்தால்
வெந்திறல் ஏறு ஏழும் வென்ற வேந்தன் விரி புகழ் சேர்
நந்தன் மைந்தனாக வாகும் நம்பி நம் பெருமான்
எந்தை தந்தை தம் பெருமான் எவ்வுள் கிடந்தானே-2-2-4-

இன்னார் தூதன் என நின்றான் என்றதும் கிருஷ்ணாவதாரத்தில் திரு உள்ளம் அவஹாகிக்க –
அத்தையே பூரணமாக அனுபவிக்கிறார் இதில் –
எருதுகளை அடக்கின விடாய் தீர இங்கே கண் வளர்ந்து அருளுகிறான்
கண்ணபிரான் மகிழும் படி பந்தை பிடித்து -அதுவும் பொறாத மென்மையை உடைய விரலாள்
பாவை -சித்ரப் பதுமை போலே அழகியவள் -கண் மணிப் பாவை போலே அருமையானவள் -உவமை ஆகுபெயர்
விரி புகழ் சேர் -கண்ணபிரானுக்கு விசேஷணம் இன்றி நந்தனுக்கு   –
நோன்பு நோற்றவன் வசுதேவனாய் இருக்க
நந்தன் பெற்றவன் -நல் வினை இல்லா நாங்கள் கோன் வசுதேவன் பெற்றிலனே -பெருமாள் திருமொழி -7-3-
வசுதேவன் -செல்வன் -நந்தகோபன் -ஆனந்தம் யுடையவன் -ஆனந்தமே நித்யமாக -விரிந்த புகழும் இவனுக்கே –

————————————————————

பாலனாகி ஞாலமே ழும் உண்டு பண்டா லிலை மேல்
சால நாளும் பள்ளி கொள்ளும் தாமரைக் கண்ணன் எண்ணில்
நீல மார் வண்டுண்டு வாழும் நெய்தலந்தண் கழனி
ஏல நாறும் பைம் புறவில் எவ்வுள் கிடந்தானே–2-2-5-

சால நாளும் -வெகு நாளும் வரையிலே முன்பு ஒரு காலத்தில் சிறு குழந்தையாய்
உலகங்களை எல்லாம் திரு வயிற்றிலே வைத்து ஆலம் தளிரின் மேலே சயனத்து இருந்த புண்டரீகாஷன்
எண்ணிறந்த -நீலம் -நெய்தல் பூவிலே படிந்த வண்டுகள் தேனைப் பருகி வாழப் பெற்ற
அழகிய குளிர்ந்த நெய்தல் கழனிகளையும் -ஏலம் நாறும் -பரிமளம் கமழ்கின்ற
பைம் புறவில் -பரந்த சோலைகளை யுடைய
இங்கே கண் வளர்ந்து அருளுகிறான் –

——————————————————–

சோத்த நம்பி யென்று தொண்டர் மிண்டித் தொடர்ந்து அழைக்கும்
ஆத்தனம்பி செங்கணம்பி ஆகிலும் தேவர்கெல்லாம்
மூத்த நம்பி முக்கண்ம்பி யென்று முனிவர் தொழு
தேத்தும் நம்பி யெம்பெருமான் எவ்வுள் கிடந்தானே—2-2-6-

அஞ்சலி பண்ணுபவர்கள் தாழ்ச்சி தோன்ற சோத்தம்-என்பரே
ஸ்தோத்ரம் -என்னவுமாம்
ஆப்த பந்து அவன் ஒருவனே -ஆப்தன் -ஆத்தன் என்று திரிந்து –
நம் போல்வாரும் எளியனாக அழைக்க யுரியவனாய் இருந்தாலும் -சாமான்யன் அல்ல
தேவர்களுக்கு எல்லாம் மூத்தவன் -ப்ரஹ்மாதிகளுக்கும் அந்தர்யாமியாய் இருந்து நிர்வஹிப்பவன்
சனகாதிகளாலும் தொழப் படுபவன்
சௌலப்யமும் பரத்வமும் கொண்டவன் இங்கே கண் வளர்ந்து அருளுகிறான்-

———————————————————

திங்களப்பு வானெரி காலாகித் திசை முகனார்
தங்களப்பன் சாமியப்பன் பாகத்திருந்த வண்டுண்
தொங்கலப்பு நீண் முடியான் சூழ் கழல் சூட நின்ற
எங்களப்பன் எம்பெருமான் எவ்வுள் கிடந்தானே—2-2-7-

சாமி அப்பன் -சாம  வேதத்தால் பிரதிபாதிக்கப் படுபவன் -வேதா நாம் சாம வேதோச்மி
கார்ய வர்க்கங்களை சரீரமாகக் கொண்டு
ஆகி -என்றது சரீர சரீரி பாவத்தை சொன்ன படி
வண்டுகள் மது பானம் பண்ணப் பெற்ற கொன்றை மாலையையும் -கங்கா தீர்த்தத்தையும்
ஜடையிலே யுடையனாய் -திரு மேனியில் ஏக தேசத்தில் உறைகின்ற சிவபெருமான்  தன் தலையாலே சுமக்கின்ற திருவடிகளை
யுடைய எம்பெருமான் இங்கே கண் வளர்ந்து அருளுகிறான்
சூழ் கழல் -உலகங்களை எல்லாம் சூழ்ந்த திருவடி -உலகளந்த திருவடி –

—————————————————————–

முனிவன் மூர்த்தி மூவராகி வேதம் விரித்துரைத்த
புனிதன் பூவை வண்ணன் அண்ணல் புண்ணியன் விண்ணவர் கோன்
தனியன் சேயன் தான் ஒருவனாகிலும் தன்னடியார்க்கு
இனியன் எந்தை யெம்பெருமான் எவ்வுள் கிடந்தானே–2-2-8-

முனிவன் -மனனம் செய்து அருளுபவன் -சங்கல்பம் செய்கை
பன்மைப் படர் பொருள் யாதுமில் பாழ் நெடும் காலத்து –
ஒன்றும் தேவும் உலகும் உயிரும் மற்றும் யாதுமில்லா அன்று -பஹூச்யாம் ப்ரஜாயேய -என்று சிருஷ்டிக்கு சங்கல்பித்து கொண்டவன் –
மூர்த்தி மூவராகி -அந்தரயாமியாயும் தானாகவும் இருந்து சிருஷ்டி ஸ்திதி சம்ஹாரங்களை நடத்தி -தனியன் -ஏகமேவ அத்விதீயம் –
வேதம் விரித்துரைத்த புனிதன் -வேதப் பொருளை தெளிய விடா நின்ற பகவத் கீதை வெளியிட்டு அருளி
புனிதன் -தனக்கு பிரயோஜனம் இன்றி பிறர் லாபத்தையே கணிசித்து கார்யம் செய்யும் மனத் தூய்மை
எவர்க்கும் சிந்தைக்கும் கோசரம் அல்லன் -இருந்தும் -தன்னையே நாளும் வணங்கித் தொழும் அந்தரங்கருக்கு எளியன் இனியன் –

—————————————————————

பந்திருக்கும் மெல் விரலாள் பாவை பனி மலராள்
வந்திருக்கும்  மார்வன் நீல மேனி மணி வண்ணன்
அந்தரத்தில் வாழும் வானோர் நாயகனாயமைந்த
இந்த்ரற்கும் தம் பெருமான் எவ்வுள் கிடந்தானே—2-2-9-

ஒரு நாளும் பிரிந்து  வருந்தாமல் -நித்ய சம்ச்லேஷத்தால் -கையும் பந்துமாய் –
அந்த பந்தையும் பொறுக்க மாட்டாத ஸூ குமாரமான விரலை யுடையவளாய்
குளிர்ந்த தாமரைப் பூவை பிறந்தகமாக யுடைய பெரிய பிராட்டியார்
அப்பூவை நெறிஞ்சி  முள்ளாக நினைத்து விட்டிட்டு திருமார்பிலே வந்து வாழப் பெற்றவனாய் –
கருங்குவளை போன்ற வடிவு அழகை யுடையனாய்
மணி போலே முந்தானையில் முடிந்து ஆளலாம் படி விதேயனாய்
தேவர்கட்கும் தலைவனான இந்த்ரனுக்கும் நாதனான பெருமான் இங்கே கண் வளர்ந்து அருளுகிறான் –

—————————————————————

இண்டை கொண்டு தொண்டர் ஏத்த எவ்வுள் கிடந்தானை
வண்டு பாடும் பைம் புறவில் மங்கையர் கோன் கலியன்
கொண்ட சீரால் தண் தமிழ் செய் மாலை ஈரைந்தும் வல்லார்
அண்டமாள்வதாணை அன்றேலாள் வர மருலகே–2-2-10-

ஸ்ரீ வைஷ்ணவர்கள் பூ மாலைகளைக் கொண்டு அடிமை செய்து வாழலாம் படி கண் வளர்ந்து அருளுபவன்
இந்த திருமொழி அறிந்தார் இங்கே இருந்து நீடூழி வாழ்ந்து இருந்து அரசாள பெறுவார்கள்
இதிலே விரக்தி பெற்று விண்ணுலகம் விரும்பினால் அப்படியே பெறுவார்கள் –
அண்டம் -இவ்வுலகுக்கும் பரம பதத்துக்கும் பெயர்
பரமபத பிராப்தியே என்று கொண்டு அத்தை விரும்பாதார் ஸ்வர்க்கமோ-இவ்வுலக ஆட்சியோ பெறுவார்கள் –
அமருலகு -அமரர் உலகு-

———————————————————————-

ஸ்ரீ கோவில் கந்தாடை அப்பன் ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம் –
ஸ்ரீ P .B .A .ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ பெரியவாச்சான் பிள்ளை திருவடிகளே சரணம் .
ஸ்ரீ திருமங்கை ஆழ்வார் திருவடிகளே சரணம் .
ஸ்ரீ பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம் .

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s


%d bloggers like this: