ஸ்ரீ நம்பிள்ளை படி வியாக்யானம் -திருமழிசை ஆழ்வார் அருளிய நான்முகன் திருவந்தாதி -73-84—-

அவன் அருளிச் செய்த அர்த்தம் ப்ரஹ்மாதிகளுக்கும் நிலம் அன்று –
வேறே சிலர் அறிகைக்கு உபாயம் உண்டோ -என்கிறார்-

ஆரே அறிவார் அனைத்துலகும் உண்டு உமிழ்ந்த
பேராழியான் தன் பெருமையை -கார் செறிந்த
கண்டத்தான் எண் கண்ணான் காணான் அவன் வைத்த
பண்டைத் தானத்தின் பதி–73-

சர்வ லோகத்தையும் யுண்பது உமிழ்வதாய் பிரதிகூல  நிரசனத்துக்கு உறுப்பான திரு வாழியை யுடையவன் –
உபாயாந்தரங்களை யருளிச் செய்யாதே தன்னையே யுபாயமாகச் சொன்ன மஹா குணத்தை யறிய வல்லார் யார் –
கறுத்த கண்டத்தை யுடைய ரூத்ரனோடு கூடின எட்டுக் கண்களை யுடைய ப்ரஹ்மாவும் அறிய மாட்டான் –
அவன் இத்யாதி –
பண்டு ஸ்ரீ கீதையில் அருளிச் செய்தபடி தான் எழுந்து அருளி இருக்கும் தேசத்தையும் கூட -அதாகிறது –திரு நாடு -என்றுமாம்
பேராழியான்-
கையும் திரு ஆழியுமான ஸ்ரீ கிருஷ்ணன்
அவன் வைத்த பண்டைத் தானத்தின் பதி –
அவன் பழையதாக வைத்த பிரதிஷ்டை இருக்கும் இடம் –அதாவது உத்தம -சரம -ஸ்லோகம் –

————————————————————————–

தன்னையே யுபாயமாகப் பற்றினாரை ரஷிக்கும் என்னும் இடத்தை  ஸ நிதர்சனமாக அருளிச் செய்கிறார் –
தான் உத்தம ஸ்லோகத்தை அனுஷ்டிக் காட்டின படியை அருளிச் செய்கிறார் -என்கிறார் ஆகவுமாம்-

பதிப்பகைஞற்கு ஆற்றாது பாய் திரை நீர்ப் பாழி
மதித்தடைந்த வாளரவம் தன்னை -மதித்தவன் தன்
வல்லாகத் தேற்றிய மா மேனி மாயவனை
அல்லாது ஓன்று ஏத்தாது என் நா-74-

குல சத்ருவாய் இருக்கிற பெரிய திருவடிக்கு ஆற்றாதே –
குளிர்ந்து இருந்துள்ள திருப்படுக்கையிலே எழுந்து அருளி இருக்கிற எம்பெருமான் தன்னையே இத்தசைக்கு அபாஸ்ரயம் என்று நினைத்து அடைந்து
அவனை அபாஸ்ரயமாகப் பெற்ற ப்ரீதியாலே ஒளியை யுடைத்தான ஸூமுகனான பாம்பை அங்கீ கரித்து-திரு மார்விற்கு ஆபரணமாக கொடுப்பதும் செய்து
ஸ்லாக்கியமான திரு நிறத்தை யுடையனாய் ஆச்சர்ய பூதனான அவனை அல்லது வேறு ஒருத்தரை என் நாவானது ஏத்தாது

பதிப் பகைஞற்கு
ஜ்ஞாதியாய்ப் பகைவன் ஆனவனுக்கு
பாய்திரை நீர்ப்பாழி
கடல் போலே பரந்த படுக்கை -என்றுமாம்
மதித்து
பெரிய திருவடி பக்கலிலே காட்டிக் கொடுக்கையே கார்யம் என்று அத்யவசித்து -என்றுமாம்
வல்லாகம் –
சத்ருவே யாகிலும் சரணம் என்றாற்கு நிர் பயமாய் இருக்கலான திரு யுடம்பிலே ஏற்றிய
வத்யதாம் -யுத்த -17-29-என்ற  மஹா ராஜரைக் கொண்டே ஸ்ரீ விபீஷண ஆழ்வானை ரஷித்தால் போலே –
மா மேனி மாயவனை –
இவனை ரஷிக்கப் பெற்றோம் என்று பூரித்த திருவுடம்பை உடையனாய் –
ரஷண யுபாயத்தை யுணர்ந்த ஆச்சர்ய பூதனானவனை ஒழிய ஆஸ்ரிதர் ஆனவர்களைக் கை கழிய விட்டுக்-கடக்க நிற்கக் கடவ ருத்ராதிகளான வேறு ஒரு சூத்திர தேவதையை -என்னுடைய நாவானது புகழாது-

————————————————————————–

ஏவம்விதமான எம்பெருமானை அல்லது என் நாவால் ஏத்தேன் -என்கிறார்-

நாக்கொண்டு மானிடம் பாடேன் நலமாகத்
தீக்கொண்ட செஞ்சடையான் பின் சென்று -என்றும் பூக் கொண்டு
வல்லவாறு ஏத்த மகிழாத வைகுந்தச்
செல்வனார் சேவடி மேல் பாட்டு -75-

நா இத்யாதி
என்னுடைய நாவாலே மனுஷ்யரைப் பாடேன்
நலமாக இத்யாதி –
நெருப்புப் போலே சிவந்த ஜடையை யுடைய ருத்ரன்-
துர்மானத்தைப் பொகட்டு தானே எழு ந்து அருளி இருக்கிற விடத்திலே சென்று
அங்குத்தை சௌகுமார்யத்துக்கு அனுரூபமான செவ்விய பூக்களை
என்றும் தன்னுடைய சர்வ சக்தியையும் கொண்டு அழகிதாக வைத்த திருவடிகளிலே பணி மாறிக் கொண்டு  –
மகிழாத -இத்யாதி
இத்தால் முன்புத்தையில் காட்டில் ஒரு வாசி பிறவாத பொலிவுடையனான ஸ்ரீ வைகுண்ட நாதனுக்குத் தகுதியான பாட்டை
பாடக் கடவனாகக் கொண்டு மானிடம் பாடேன் -இத் அந்வய-

————————————————————————–

லோகத்தில் வாச்ய வாசக கோடிகள் அடைய அவனுடைய சங்கல்பத்தாலே யுண்டாய்த்து என்று-அவனையே தாம் கவி பாடுகைக்கு அடியான  அவனுடைய வேண்டற்பாடு சொல்லுகிறார் –

பாட்டும் முறையும் படுகதையும் பல் பொருளும்
ஈட்டிய தீயும் இரு விசும்பும் -கேட்ட
மனுவும் சுருதி மறை நான்கும் மாயன்
தனமாயையில் பட்டதற்பு-76-

பாட்டு -இத்யாதி –
பாட்டுக்களும் அவற்றுக்கு வ்யக்தமான ரூபமானவையும் –
இசையும் இயலும் என்னவுமாம் –
படுகதை இத்யாதி
உத் க்ரந்தமாகச் சொல்லும் கதைகளும் -அவற்றின் யுடைய பஹூ விதமான பொருள்களும்
பாட்டும் –
கீர்த்தனமான இதிஹாசங்கள்-
பல்பொருளும்-
அவற்றுக்கு வ்யாக்யனாமான நாநாவான அவ்வர்த்தங்களைச் சொல்லுகிற புராணங்கள் என்றுமாம் –
ஈட்டிய தீயும் இரு விசும்பும்
ஒன்றிலே எல்லாம் யுண்டாம்படி பஞ்சீ கரணத்தாலே  சேர்க்கப் பட்ட அக்னியும்
பரப்பை யுடைத்தான ஆகாசமும்-இவை அண்ட காரணமான பூத பஞ்சகங்களுக்கும் உபலஷிதையான தேவாதி கார்ய லஷணங்களுக்கும் உப லஷணம்-
கேட்ட மனுவும் –
ஆப்த தமமாக ஜகத்து எல்லாம் கேட்டுப் போருகிற மனுவும்
சுருதி மறை நான்கும் –
ஓதி வருகிற நாலு வேதங்களும்
மாயன் –
ஆச்சர்ய பூதனானவனுடைய
தன மாயையில் பட்ட தற்பு-
தன்னுடைய சங்கல்ப்பத்திலே யுண்டான தத்தவத்தை யுடைத்து
தற்பு –
தத்த்வார்த்தம் –

————————————————————————–

என்னுடைய தோஷத்தையும் பாராதே எம்பெருமான் என் பக்கலிலே திரு உள்ளத்தை வைத்து அருளின பின்பு-என்னுடைய சமஸ்த துக்கங்களும் போயிற்று -என்கிறார் –

தற்பென்னைத் தான் அறியா னேலும் தடங்கடலைக்
கற்கொண்டு தூர்த்த கடல் வண்ணன் -எற் கொண்ட
வெவ்வினையும் நீங்கா விலங்கா மனம் வைத்தான்
எவ்வினையும் மாய்மால் கண்டு-77-

தற்பு என்னை -இத்யாதி –
என்னுடைய தோஷத்தை உள்ளபடி நான் அறியேன் ஆகிலும்-பிராட்டி பக்கல் யுண்டான வ்யாமோஹ அதிசயத்தாலே பெரிதான கடலைக் கல்லைக் கொண்டு தூர்ப்பதும் செய்து
ஸ்ரமஹரமான வடிவை யுடையவன் –
எற்கொண்ட-இத்யாதி
என்னை விஷயீ கரித்து சமஸ்த துக்கங்களும் போம்படி என் பக்கலிலே திரு உள்ளத்தை வைத்தான்-
ஏற்கொண்டு-என்ற பாடமான போது என்னைப் பற்றி நிற்கிற பாபங்கள் -என்றுமாம் –
எவ்வினையும் மாயுமால் கண்டு –
அவன் விஷயீ காரத்தைக் கண்டே பாபங்கள் எல்லாம் நசித்தன –
எவ்வினையும் மாயுமால் கண்டு இதி பாடம்
என்னுடைய உக்திகளை எல்லா சேஷ வ்ருத்திக்களுமாக அனுசந்தித்து –

————————————————————————–

உமை ஸ்மரிப்பித்த திரு நாமங்களை அனுசந்தித்து ருத்ரன் ஈடுபட்ட படி கண்டால்
அநந்ய பரராய் அவனை சாஷாத் கரித்தவர்கள் என் படுவார்களோ -என்கிறார் –
திரு நாமத்தைக் கேட்டால் இத்தனை விக்ருதி பிறக்கக் கடவதாய் இருக்க
நேரே சாஷாத்கரித்தால் எங்கனே விக்ருதி பிறக்குமோ -என்கிறார் ஆகவுமாம் –

கண்டு வணங்கினார்க்கு என்னாம் கொல் காமன் உடல்
கொண்ட தவத்தால் குமை உணர்த்த -வண்டலம்பும்
தார் அலங்கல் நீண் முடியான் தன் பேரே கேட்டு இருந்து அங்கு
ஆர் அலங்கல் ஆனமையால் ஆய்ந்து-78-

கண்டு இத்யாதி –
அவனை சாஷாத் கரித்துத் திருவடிகளிலே வணங்கினவர்களுக்கு என்னாமோ
அபி மத விஷயத்தை கடிப்பித்த காம சரீரத்தை தஹித்துப் பொகட்ட தபஸ்வியான ருத்ரனுக்கு-மஹிஷியான உமா தேவி முறை மாறாடி யுணர்த்த –
வண்டலம்பும் -இத்யாதி
வண்டுகளானவை  தேன் வெள்ளத்திலே  கிடந்து அலையும்படி இருக்கிற பூந்தாரை உடைத்தான-திருத் துழாய் மாலையாலே அலங்க்ருதமான-ஆதி ராஜ்ய ஸூ சகமான திரு அபிஷேகத்தை யுடைய எம்பெருமான் திரு நாமங்களைக்
கேட்டிருந்து -அவற்றுக்கு உள்ளீடான குணங்களை அனுசந்தித்து அத்தாலே புஷ்கலான படியால்-முடிந்து வாடின பூ மாலை போலே பரவசனாய்த் துவண்டபடி கண்டான் -என்றுமாம் –

————————————————————————–

எம்பெருமானை ஹிருதயத்திலே வைத்தவர்கள் வ்யதிரிக்தங்களை எல்லாம் உபேஷித்து-பரமபதத்தை காண்கையிலே அபி நிவேசியாய் நிற்பார்கள் -என்கிறார் –

ஆய்ந்து கொண்டு ஆதிப் பெருமானை அன்பினால்
வாய்ந்த மனத்திருத்த வல்லார்கள் -ஏய்ந்த தம்
மெய்குந்த மாக விரும்புவரே தாமுந்தம்
வைகுந்தம் காண்பார் விரைந்து-79-

ஆய்ந்து இத்யாதி –
சர்வேஸ்வரனை அனுசந்தித்து ச்நேஹத்தாலே பாங்கான ஹிருதயத்திலே இருத்த வல்லவர்கள் –
ஆதிப் பெருமானை –
உத்பாதகனான சர்வேஸ்வரனை –
ஏய்ந்த இத்யாதி –
இப்படி பிராப்ய ருசி பரிபூர்ணராய் இருக்கிற தாங்களும் ஆஸ்ரிதரான தங்களுக்கு என்றே கூறுபட்டு-அவனை அனுபவிக்கைக்கு ஏகாந்தமான ஸ்ரீ வைகுண்டம் காண்கையில் யுண்டான விரைத்தலாலே பண்டு-தேவோஹம் என்னும் படி தங்களோடு பிறிவற ச்நேஹித்து விட மாட்டாத உடம்பையும் வியாதியாக நினைப்பார் -என்கிறார்
குந்தமாக விரும்புவரே -நன்றாக நினையார் –
ஏய்ந்த -கூடி இருந்த
குந்தம் -வடுக பாஷையாலே வியாதி-
தம் வைகுந்தம் என்றது திருவடிகளிலே ஆஸ்ரயித்தவர்களேதாய்  இருக்கை என்று கருத்து –

————————————————————————–

லோகம் அடைய ஸ்ரீ வைஷ்ணவர்களேயாய் பாடி ஆடுவதும் செய்து -நரகத்தில் கதவுகளும் பிடுங்கிப் பொகட்டது  -இனி எல்லாரும் அவனை ஆஸ்ரயியுங்கோள்-என்கிறார் –

விரைந்து அடைமின் மேலொருநாள் வெள்ளம் பரக்க
கரந்து உலகம் காத்து அளித்த கண்ணன் -பரந்து உலகம்
பாடின வாடின கேட்டு படு நரகம்
வீடின வாசற் கதவு-80-

விரைந்து இத்யாதி
ஈண்டென ஆஸ்ரயியுங்கோள் -என்கிறார் –
பண்டு ஒரு நாள் பிரளயமாகத் திரு வயிற்றிலே வைத்து லோகத்தைக் காத்து ரஷித்த கிருஷ்ணன் யுடைய லோகங்கள் ஆனவை பரந்து திரு நாமங்களை பாடி யாடிற்றன –
பிறர் சொல்லக் கேட்டு பாதகமான நரகத்தில் வாசல் கதவுகள் பாதிர் இல்லாமையால் திறக்கவும் அடைக்கவும் தவிர்ந்தன –

————————————————————————–

நீ இப்படி என்னைக் கொண்டு கவி பாடுவித்துக் கொள்ளுகையாலே உன்னைக் காண முடியுமோ முடியாதோ-என்னும் சந்தேஹம் தீர்ந்தேன் -என்கிறார் –

கதவு மனம் என்றும் காணலாம் என்றும்
குதையும் வினையாவி தீர்ந்தேன் -விதையாக
நற்றமிழை வித்தி என்னுள்ளத்தை நீ விளைத்தாய்
கற்ற மொழியாகிக் கலந்து –81-

கதவு இத்யாதி
மன ஏவ மனுஷ்யாணாம் காரணம் பந்த மோஷயோ -ஸ்ரீ விஷ்ணு புராணம் -6-7-28-என்கிறபடியே-விஷயாந்தர பிரவணமான போது அவனை-
காண்கைக்கு கதவு போலே தகைவாய் பிரதிபந்தகமாய் இருக்கும்
மனஸ் என்றும்-காண்கை எளிதோ என்றும் துக்கப் படுகிற பொல்லாத சிந்தையைத் தவிர்ந்தேன்
விதையாக இத்யாதி
வித்தாக நல்ல தமிழை வித்தி என்னுடைய ஹ்ருதயத்தை-நினைத்தது தலைக் கட்ட வல்ல ஞான சக்தியாதிகள் குறைவற்ற நீ விளையப் பண்ணினாய்
அப்யசித்த சொல்லாய்க் கொண்டு வந்து -நான் அறிந்த தமிழ் பாஷைக்கு வாச்யனாய்க் கொண்டு வந்து புகுந்து-நல்ல தமிழ் பாஷைக்கு வாச்யனாய்க் கொண்டு வந்து புகுந்து
நல்ல தமிழ் வித்தை யுண்டாக்கி என் ஹிருதயத்தை அழகிய கவி பாடுகைக்குப் பாங்காம் படி பண்ணினாய் –
எம்பெருமானைப் பெறுகைக்கு மனஸ் அவிரோதி என்றும் இதுவே பரிகரமாகக் காணலாமோ என்றும்-ஹ்ருதய துக்கம் எல்லாம் தீர்ந்தேன் -என்கிறார் –
குதை -அசைகை-
வினை -தொழில் –
ஆவி -என்று பிராண வாசி சப்தத்தாலே தத் ஆஸ்ரயமான மனசை லஷிக்கிறது
விதி -வித்து-

————————————————————————–

ப்ரஹ்மாதிகளும் அறிய ஒண்ணாத படி இருக்கிற சர்வேஸ்வரன் என்னுடைய ஹிருதயத்திலே வந்து புகுந்தான் -இது போலே இருக்கும் நன்மை யுண்டோ -என்கிறார்-

கலந்தான் என்னுளளத்துக் காம வேள் தாதை
நலந்தானும் ஈது ஒப்பது உண்டே -அலர்ந்து அலர்கள்
இட்டேத்தும் ஈசனும் நான்முகனும் என்று இவர்கள்
விட்டு ஏத்த மாட்டாத வேந்து –82-

கலந்தான் -இத்யாதி –
காமனுக்கும் கூட வழகுக்கு உத்பாதகனான எம்பெருமான் என்னுடைய ஹ்ருதயத்திலே கலந்தான் -இத்தோடு ஒக்கும் நன்மை யுண்டோ –
எனக்கு இத்தோடு ஒத்த நன்மை யுண்டோ -என்றுமாம் –
அலர்ந்த அலர்கள் -இத்யாதி
செவ்விப் பூக்களைக் கொண்டு ஆஸ்ரயித்து-வாயாலே ஸ்தோத்ரம் பண்ணக் கடவ ஈஸ்வர அபிமானிகளான சதுர்முகனும் ருத்ரனும் என்று  இவர்கள் வாய் விட்டு ஏத்த மாட்டாத –
வேந்து-
லோகப் பிரசித்தரான இவர்கள் முழு மிடறு செய்து பரி பூரணமாய் புகழ மாட்டாத படியான ராஜாவானவன் –

————————————————————————–

ஆஸ்ரிதற்கு த்ருஷ்டத்தில்  சர்வ ரஷையும் பண்ணிப் பின்னையும் அதி வ்யாமுக்தனாய் ஒன்றும் செய்யப் பெற்றிலோம் என்று -தரிக்க மாட்டாதே இருக்கும் –
சரீரம் போனால் இவ்வாத்ம விஷயத்தில் இவன் என்றும் அளிக்கும் போகம் பேச்சுக்கு நிலம் அன்று என்கிறார்-

வேந்தராய் விண்ணவராய் விண்ணாகித் த்ண்ணளியாய்
மாந்தராய் மாதாய் மற்று எல்லாமாய் -சார்ந்தவர்க்குத்
தன்னாற்றான் நேமியான் மால் வண்ணன் தான் கொடுக்கும்
பின்னால் தான் செய்யும் பிதிர்–83-

வேந்தராய் -இத்யாதி –
ராஜாக்களாய்-தேவர்களாய் -ஸ்வர்க்காதி களாய்-அனுக்ரஹமாய்-
தண்ணளி யாய் –
அங்குள்ள ஸூ கமுமாய் -என்றுமாம்
பந்துவான மனுஷ்யராய் மாதாவாய் ஸ்த்ரியாதி களான மற்றும் எல்லாமாய்
சார்ந்தவர் -இத்யாதி –
பிரபன்னராய்க்   கொண்டு தன்னை ஆஸ்ரயித்தவர்களுக்கு-ருணம் ப்ரவ்ருத்தம் இவமே -பார உத்தியோக -58-21-என்னும்படி
எல்லாமானாலும் பின்னையும் ஒன்றும் செய்யப் பெறாதானாய் தரிக்க பெறாதவனாய்
பிரதிகூல நிரசன  ஸ்வ பாவமான திரு வாழியை யுடைய சர்வேஸ்வரன்
சரீர அவசநத்திலே வாசா மகோசரமான போகத்தை புஜிக்கக் கொடுக்கும்
ஆஸ்ரித விஷயத்தில் இன்னது செய்தது இன்னது செய்யாதது என்று விவேகிக்க மாட்டாத படி-
பிச்சுத்தான் ஒரு வடிவு கொண்டால் போலே நெஞ்சாறல் பட்டு இருக்கும் படி சொல்லுகிறது
யா கதிர் யஜ்ஞ  சீலா நாம்  -ஆரண்ய -68-30-என்றபடி கார்யார்த்தமாக தம்மை அழிய மாறின பெரிய யுடையாருக்குச் செய்வது அறியாமல்
அர்வாசீ ந போகத்தோடே பரம பத போகத்தோடே சர்வத்தையும் கொடுத்தார் இ றே பெருமாள் –

————————————————————————–

ருத்ரனும் எம்பெருமானை ஆஸ்ரயிக்கும் இதுவே தொழிலாகப் பூண்ட என்னோடு ஒவ்வான் -என்கிறார்-

பிதிரும் மனம் இலேன் பிஞ்ஞகன் தன்னோடு
எதிர்வன் அவன் எனக்கு நேரான் -அதிரும்
கழற் கால மன்னனையே கண்ணனையே நாளும்
தொழும் காதல் பூண்டேன் தொழில் –84-

பிதிரும் மனம் இலேன் –
இரண்டு பட்ட மனசை யுடையேன் அல்லேன் –
பிரயோஜனாந்தரம் கொண்டு விடும் மனசை யுடையேன் அல்லேன் -என்றபடி –
பிஜ்ஞகன் இத்யாதி
ஞானத்தில் ருத்ரன் தன்னோடு ஒப்பான்
அவ்வளவே அன்று -ஆசையில் அவன் என்னோடு ஒவ்வான் –
ஆஸ்ரித விரோதி நிரசன த்துக்கு வீரக் கழல் இடுவதும் செய்து அச் செயலாலே என்னை அடிமை கொண்ட ஸ்ரீ கிருஷ்ணனை-என்றும் தொழுகைக்கு ஈடான காதலே தொழிலாக ஏறிட்டுக் கொண்டேன் –

——————————————————————–

கந்தாடை அப்பன் திருவடிகளே சரணம்
நம்பிள்ளை திருவடிகளே சரணம்
திருமழிசை ஆழ்வார் திருவடிகளே சரணம் –
பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம்

 

 

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s


%d bloggers like this: