ஸ்ரீ இராமாயண -அபய பிரதான சாரம் -தனி ஸ்லோக- வியாக்யானம் -ஸ்ரீ பெரியவாச்சான் பிள்ளை அருளிச் செய்தது -தம் ஆத்ம பஞ்சமம் த்ருஷ்ட்வா–யுத்த -17-3-/சிந்தயித்வா முஹூர்த்தந்து–யுத்த -17-4-/ஏஷ சர்வாயுதோ பேதஸ்–யுத்த -17-5-/ஸூக்ரீவஸ்ய வச ஸ்ருத்வா-யுத்த -17-6/

தம் ஆத்ம பஞ்சமம் த்ருஷ்ட்வா ஸூ க்ரீவோ வாநராதிப
வாநரைஸ் சஹ துர்த்தர்ஷஸ் சிந்தயாமாச புத்தி மான் -யுத்த -17-3-

தம்-அந்த விபீஷணனை
ஆத்ம பஞ்சமம் -துணைவரான நால்வரோடு கூடி -தாம் ஐந்தாமவனாயும்   இருக்கிற
த்ருஷ்ட்வா-பார்த்து
ஸூ க்ரீவோ -ஸூ க்ரீவன்
வாநராதிப-குரங்கரசனும்
வாநரைஸ் சஹ -வானவர்களோடு கூட
துர்த்தர்ஷஸ் -ஒருவரால் வெல்ல ஒண்ணாத வனும்
சிந்தயாமாச -ஆலோசனை செய்தான் –
புத்தி மான்-நுண்ணிய அறிவை யுடையவனாயும் இருக்கிற –

அவதாரிகை –
பெருமாள் பக்கல் பரிவாலே வந்தவனுடைய ஆனு கூல்யம் நெஞ்சில் படாதே
இவன் ஆரோ என்கிற அதி சங்கையிலே இழிந்து
மகா ராஜர் முதலிகளோடே மந்த்ரத்திலே இழிந்தார் -என்கிறது தம் ஆத்ம -இத்யாதியாலே –
தம் –
பெரிய  அபி நிவேசத்தோடே வந்து அல்லது தரிக்க மாட்டாதபடி வந்த அநு கூலனைக் கிடீர் -அவன் சங்கித்தது -என்கை-
ஆத்ம பஞ்சமம்-
ஸ்ரீ விபீஷண பெருமாள் சங்க்யாபூரகரான மாத்ரமே –
அவர்களோடு சம பிரதானராய் இருக்கை-அதாவது அந்யோந்யம்உண்டான பவ்யதையும் செறிவும் –
அதிஷ்டானம் ததா கர்த்தா கரணம் ச ப்ருதக்விதம்
விவிதா ச ப்ருதக் சேஷ்டா தைவம் சைவாத்ர பஞ்சமம் -ஸ்ரீ கீதை -18-14-என்கிறபடியே
அவர்களுடைய சத்தை ஸ்வ அதீனையாம் படியான பிரதான்யத்தைச் சொல்லிற்று ஆகவுமாம் –
த்ருஷ்ட்வா ஸூ க்ரீவோ –
இவர் கண்டு துணுக என்று தலை எடுத்துப் பார்த்த போது
க்ரீவா சோபை -கழுத்து அழகு -இருந்த படி ஏன் என்று ரிஷி கொண்டாடுகிறான் -என்று பிள்ளை திரு நறையூர் அரையர் பணிப்பர் –
ஸூ க்ரீவன் -அழகிய கழுத்து யுடையவன் அர்த்தமும் உண்டே –
வாநராதிப-
துணுக என்னுகைக்கு அடி  வானர சேனையை அடைய தமக்கு குழைச் சரக்காக  யுடைய ராகையாலே –
ராஜ குமாரர்கள் பக்கல் பரிவு -ராகவார்த்தே பராக்ராந்தா ந ப்ராணே குருதே தயாம்-யுத்த -27-1-
என்கிறவர்கள் அளவும் செல்லக் கடவது இ றே
துர்த்தர்ஷஸ்-
சரணம் புகுந்தவனுக்கும் பிற்காலிக்க வேண்டும் படி
அநபிவ நீயராய்  இருந்தார் -என்கை
சிந்தயாமாச –
அதாகிறது தம்முடைய அநபவ நீயம் தோற்றாதேகூச்சமே மேற்பட்டு சிந்தையிலே இழிந்தார் என்கை –
புத்தி மான் வானரைஸ் சஹ சிந்தயாமாச –
தாமே சிந்திக்க ஷமராய் இருக்க
கார்ய கௌரவத்தாலே முதலிகளையும் கூட்டிக் கொண்டு சிந்தித்தார் –
புத்திமான் சிந்தயாமாச –
தூதனோ
ஆர்த்தனோ
எதிரியோ –
என்று சிந்தித்தார் –
பிரசச்த புத்திகளாகையாலே சிந்தித்தார் என்றுமாம் –
வருகிறவனுடைய முக விகாராதி லிங்க அங்கங்களாலே கண்ட போதே

ஆநு கூல்ய ப்ராதிகூல்யமுக விகாராதி லிங்க அங்கங்களாலே கண்ட போதே ஆநு கூல்ய ப்ராதிகூல்யங்களை நிர்ணயிக்க வல்ல

பிரசஸ்தி புத்திகளாய் இருக்கச் செய்தே
ஸ்வாமிபக்கல் பரிவாலே கலங்கிச் சிந்தையிலே இழிந்தார் -என்றுமாம் –
பிரசஸ்தி புத்தி யாகையாலே சிந்தித்தார் என்றுமாம்
ஸ்வாமிக்கு என் வருகிறதோ என்கை இ றே  பிரசச்த புத்தி என்கிறது
சம்ச்ப்ருசன் நாசனம் சௌரேர் மகாமதி ருபாவிசத் -பார -உத் -என்னக் கடவது இ றே
மகா புத்திமானான விதுரர் தடவிப் பார்த்தார் இ றே –

———————————————————————————————————————————————————————–

சிந்தயித்வா முஹூர்த்தந்து வாநராம் ஸ்தாநுவாச ஹ
ஹநூமத ப்ரமுகான் சர்வாநிதம் வசனமுத்தமம் -யுத்த -17-4-

சிந்தயித்வா -முடிவு கட்டி
முஹூர்த்தந்து -சீக்கிரத்திலேயே
வாநராம் ஸ்தாநுவாச ஹ -அவர்கள் அனைவரையும்
ஹநூமத ப்ரமுகான் -ஆஞ்சநேயர் முதலான
சர்வாநிதம் வசனமுத்தமம் -இந்த மிகச் சிறந்த சொல்லை உரைத்தான் கிடீர்-

அவதாரிகை –
ஸ்ரீ விபீஷண ஆழ்வான் சபரிகரராய் கொண்டு சடக்கென கிட்டிக் கொண்டு புகுகையாலே
மந்த்ரத்திலே விளம்பிக்கக் கடவோம் அல்லோம் என்று பார்த்து
சடக்கென நிர்ணயித்து முதலிகளைக் குறித்து நிர்ணயித்த  அர்த்தத்தை சொல்ல்லுகிறான்-

சிந்தயித்வா-
சிந்தை நிர்ணயாந்தம் ஆகையாலே இவ்விடத்தில் சிந்தா சப்தம் நிர்ணயத்தைச் சொல்லுகிறது –
சாரனும் அல்லன் -தூதனும் அல்லன் -பாதகன் -என்று நிர்ணயித்து –
முஹூர்த்தம் –
எதிர்த் துறையிலே அரண் மிக்க இலங்கை
அரண் இல்லாத வெளி நிலத்தில் பெருமாள் என்று இவனை நலிய வரக் கிட்டினான் –
மந்த்ரத்தில் விளம்பிக்கில் பையல் மேலிடும் என்று சடக்கென நிர்ணயித்தார் -என்கை
து-
எதிரி என்று நிர்ணயித்த பின்பு கூச்சத்தாலே
பூர்வ அவஸ்தையில் காட்டில் வந்த வேறுபாடு
தான் வாநரா நுவாச ஹ-
மகா ராஜர் காண வந்த சோழர் என்னும்படி பரிவில் பிரதான ரானவர்களை குறித்துச் சொன்னார்
ஹ –
ஒரு ஸ்வாமியும் பரிகரமும் இருக்கும் படி என் -என்று ரிஷி கொண்டாடுகிறான் –
ஹநூமத ப்ரமுகான்-
பழைமை பார்க்கில் ஜாம்பவத் ப்ரமுகான் -என்ன வேணும்
பரிய்ட்ட முறை பார்க்கில் அங்கத ப்ரமுகான் -என்ன வேணும்-
ஆபத்துக்களில் திருவடியின் திறமையைப் பற்ற ஹநுமத ப்ரமுகான் -என்கிறான்
சர்வாந-
பெருமாள் பக்கல் பரிவிலே பிரதானாரோடு அப்ரதானாரோடு வாசி இல்லாமையாலே சர்வான் -என்கிறது –
இதம் வசனம் –
அர்த்த விதுரமாக ரிஷி வசன சந்நிவேசத்தை கொண்டாடுகிறான் –
உத்தமம்-
அர்த்தத்தைப் பார்த்தால் சர்வ உத்க்ருஷ்டமானதை உடைத்தாய் இருக்கும் என்கை -அதாவது
சர்வ உத்க்ருஷ்டமான கலக்கத்தை  அர்த்தமாகயுடைத்தாய் இருக்கும் என்கை-
வந்தவன் அநு கூலன் அல்ல பிரதி கூலன் என்று கலங்குகை உத்க்ருஷ்டம்
வந்தவன் நம் அளவு அறிந்து போக  வந்தவன் என்னும் அளவன்றிக்கே
நம்மைக் கொல்ல வந்தான் -என்று தம்மைப் பாராதே கலங்குகை உத்க்ருஷ்ட தரம்
பரிகர பூதரான நம் அளவன்றிக்கே சரேணை கேந ராகவ -பால -1-69-என்று
ஓர் அம்பாலே வாலியை அழியச் செய்த பலத்தை விஸ்மரித்து
நமக்கு எல்லாம் வேர்ப் பற்றான பெருமாளை நலிய வந்தான் என்னுமது உத்க்ருஷ்ட தமம் –

———————————————————————————————————————————————————–

ஏஷ சர்வாயுதோ பேதஸ் சதுர்ப்பிஸ் சஹ ராஷசை
ராஷசோ அப்யேதி பச்யத் வமஸ்மான் ஹந்தும் ந சம்சய -யுத்த -17-5-

ஏஷ -இந்த
சர்வாயுதோ பேதஸ்-எல்லா ஆயுதங்களோடும் கூடின
சதுர்ப்பிஸ் சஹ ராஷசை -நாலு ராஷசர்களோடு கூட
ராஷசோ அப்யேதி -அரக்கனான விபீஷணன் எதிர் நோக்கி வருகிறான்
பச்யத்வம் -காணுங்கள்
அஸ்மான் ஹந்தும் -நம்மைக் கொல்ல –
ந சம்சய -சந்தேகம் இல்லை —

அவதாரிகை –
சிந்தயித்வா முஹூர்த் தந்து -என்று நிர்ணயித்த பிரகாரத்தை
சோப பத்திகமாக வெளியிடுகிறான்-

ஏஷ –
பாதகத்வத்துக்கு ஏகாந்தமான உள்வாயில் க்ரௌர்யம் இவன் வடிவிலே தோற்றுகிறது இல்லையோ –
சர்வாயுதோ பேதஸ் –
நெஞ்சில் க்ரைர்ய அநு கூலமான ஹிம்சா பரிகரங்களாலும் பூரணன் -என்கை
உத்பபாத கதா பாணி -யுத்த -16-18-என்று ஒரு தடியைக் கொண்டு வந்தான் என்னச் செய்தே சர்வாயுதா பேத -என்பான் என் என்னில்
அநு கூலனை பிரதி கூலனாய் சங்கித்தால் போலே ஓர் ஆயுதமே பல ஆயுதமாக தோற்றலாம் இ றே
தோடு  வாங்கின காது தோடு இட்ட காது என்னுமாபோலே
கையும் ஆயுதமும் பொருந்திய படியாலே
சர்வ ஆயுதங்களிலும் சரமம் யுண்டு என்கிறான் -என்னவுமாம் –
பெருமாளை நலிக்கைக்கே நேரே பிரம்மாஸ்திரமான சரணா கதியும் இவன் கையிலே உண்டு என்கிற
நினைவாலே -சர்வாயுதோ  பேத  -என்கிறார் என்னவுமாம் –
சதுர்ப்பிஸ் சஹ ராஷசை-
சர்ப்ப ஜாதிரியம் க்ரூரா-ஸ்ரீ விஷ்ணு புராணம் -5-7-71-என்கிறபடியே
கீழ் சொன்ன க்ரௌர்யம் ஜாதி பிரயுக்தம் என்கை –
இவனுடைய யுத்த கௌசலம் கண்டிலி  கோளோ-
பெரும் படையோடு செல்லில் கால் கட்டு படுவுதோம்
தனியே வரில் மீண்டு போக ஒண்ணாது -என்று பரிமித பலனாய் வந்த படி கண்டிலி கோளா-
தன் கௌர்யத்தைப் பின் செல்லும் சஜாதீயரையே கொண்டு வந்தான் -என்கை –
ராஷசோ அப்யேதி –
பிற்காலியாதே தன் நிலத்தில் புகுருமா போலே மதியாதே புகுந்த படி
இத்தால் சடக்கென பரிஹரிக்க வேண்டும்படி வந்தான் என்கை –
பச்யத்வம் –
உபதேசிக்க வேணுமோ –
உங்கள் முகத்திலும் கண் இல்லையோ
அஸ்மான் ஹந்தும்-
நம்மில் சிலரை அவியில்அல்லாதார்க்குப் பிழைக்கலாம்
நமக்கு எல்லாம் வேர்ப்  பற்றான பெருமாளை நலிய வந்தான் –
அவர் உளராகில் நாம் எல்லாம் இல்லை யாகிலும் உண்டாக்க வல்லார் –
ந சம்சய-
சர்வாயுதனாய் சபரிகரனாய் வருகையாலே பாதகன் என்னும் இடத்தில் சந்தேகம் இல்லை
தூதராயிருப்பார் சாயுதராய் பரிகரராய் இன்றிக்கே இ றே வருவது –

——————————————————————————————————————————————————————

ஸூக்ரீவஸ்ய வச ஸ்ருத்வா சர்வே தே வாநரோத்தமா
சாலா நுத் யம்ய சைலாம்ஸ் ச இதம் வசனமப் ருவன் –யுத்த -17-6-

ஸூக்ரீவஸ்ய வச ஸ்ருத்வா -ஸூ க்ரீவனுடைய வார்த்தையைக் கேட்டு
சர்வே தே வாநரோத்தமா -அந்த சிறந்த வானவர் அனைவரும்
சாலா நுத் யம்ய சைலாம்ஸ் ச-மரங்களையும் மலைகளையும் எடுத்துக் கொண்டு
இதம் வசனமப்ருவன் -இந்த வார்த்தைகள் உரைத்தனர் –

அவதாரிகை –
மகா ராஜர் -அஸ்மான் ஹந்தும் ந சம்சய -என்று கூசி வார்த்தை சொன்ன படியைக் கேட்டு
அவருடைய கூச்சம் தீர
முதலிகள் பரிகரத்தோடே ஸ்ரீ விபீஷண ஆழ்வானை நலிவார்களாக  வ்ருஷாதிகளைக் கையிலே கொண்டு இவ்வார்த்தையை சொன்னார்கள் –

ஸூக்ரீவஸ்ய வச ஸ்ருத்வா –
தங்கள் துணிவிலே நிர்வாஹகரான மகா ராஜருடைய அனுமதியும் பெற்றார்கள் -என்கை
சர்வே தே வாநரோத்தமா-
இவர்களுடைய வத உத்சாஹத்திலே பிரதானரோடு அப்ரதனாரோடு வாசி அற்று இருந்த படி –
தே -என்றது –
அவர்கள் என்னும் இத்தனை போக்கி அவர்களுடைய உத்சாஹத்தைப் பரிச்சேதிக்க ஒண்ணாது என்கை
வானரோத்தமா-
பெருமாள் பக்கல் பரிவில் மகாராஜரிலும் அதிக்ரமித்து இருந்த படி
உத்கர்ஷ அபகர்ஷங்களில் சேஷித்வ சேஷத்வங்கள் அல்ல பிரயோஜகம் சாஷாத் உத்கர்ஷ ஹேதுவான ராம பக்தியே -என்கை
சாலா நுத் யம்ய சைலாம்ஸ் ச –
மலையோடு மரங்களோடு வாசி அறக் கைக்கு எட்டினவை அடங்க எடுத்தார்கள்
இவர்களுடைய வதத்தில் தங்களுக்கு யுண்டான ஆதர அதிசயத்தாலே தனித் தனியே உபய பரிகர யுக்தரானார்கள் -என்கை –
பெருமாளுடைய அநு கூல வ்ருத்தியிலே இளைய பெருமாள் சத்திர சாமர பாணியானாப் போலே
இவர்களைக் கொல்லுகை ராம கைங்கர்யம் என்று இவர்கள் இருக்கிறார்கள் –
இதம் வசனம் -தங்களுடைய சேஷத்வ சித்திக்காக இவருடைய அனுமதி அபேஷிதமாய் இருக்க
அத்தை ஒழியவே அவர்களுடைய வத நிச்சையோ பாதகமான வார்த்தையை –
அப்ருவன்-
குண பிராதன பாதகமும் ஔ சித்யமும் பாராதே திரளாகச் சொன்னார்கள் –

————————————————————————————————————————————————————————————

பெரியவாச்சான் பிள்ளை திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ சீதா ராம ஜெயம் .
பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார்  ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம் .

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s


%d bloggers like this: