ஸ்ரீ இராமாயண தனி ஸ்லோக வியாக்யானம் -ஸ்ரீ பெரியவாச்சான் பிள்ளை அருளிச் செய்தது –துஷ்கரம் க்ருதவான் ராமோ-சுந்தர -15-23-/ராமஸ்ய வ்யவஸா யஜ்ஞா-சுந்தர -16-4-/ஹிமஹத நளி நீவ நஷ்ட சோபா –சுந்தர -16-30-

துஷ்கரம் க்ருதவான் ராமோ ஹீநோ யத நயா ப்ரபு
தாரயத் யாத்மநோ தேஹம் ந சோகே நா வசீததி-சுந்தர -15-23-

துஷ்கரம் க்ருதவான் ராமோ -ஸ்ரீ ராமபிரான்  செயற்கரிய செயலை செய்தார்
ஹீநோ யதநயா ப்ரபு -அநயா ஹீ ந -ப்ரபு -இந்த சீதா தேவியைப் பிரிந்து இருந்த போதிலும் பிறர் வருத்தம் அறியாத ப்ரபுவாய்
தாரயத் யாத்மநோ தேஹம் -ஆத்மந   தேஹம் -தாரயதி யத் -தன் திருமேனியைத் தரிக்கிறார் என்பதுவும்
ந சோகே நாவசீததி-சோகேந ந அவசீததி யத் -துன்பத்தால்-நசிக்க வில்லை என்பதும் செயற்கரிய செயல் –

அவதாரிகை –
அந்யத்ர பீஷ்மாத் காங்கேயா  தந்யத்ர ச ஹநூமத -ஹரிணீ குரமாத்ரேண சர்மணா மோஹி தம் ஜகத் -என்று
பீஷ்மனோடு ஒக்க மான் குளப்படியோடு ஒத்த ஸ்திரீயின் அவயவ விசேஷத்தில் அகப்படாதே
அத்யந்த விரக்தனான திருவடி அகப்பட பிராட்டியைத் திருவடி தொழுது
பிராட்டி வை லஷண்யத்தையும்
இவள் எழுந்து அருளி இருக்கிற தைன்யத்தையும் கண்டு
இவளை இப்படி இருத்துவதே -என்று
பெருமாளை சிஷ்ட கர்ஹை பண்ணுகிறான் –

துஷ்கரம் க்ருதவான் ராமோ-
நாம் பெரிய கடலைக் கடந்து அரும் தொழில் செய்தோமாக நினைத்து இருந்தோம் –
பெருமாள் நம்மிலும் அரும் தொழில் செய்தாராய் இருந்தது –
1-ராம –
ஏக தார வ்ரதராய்
பிராட்டியை ஒழிய வர்த்தியாத பெருமாளுக்கு துஷ்கரம் பிரணயிகளாய்ப் பிறந்தாராகச் செய்ய அரிது ஒன்றைச் செய்தார்
துஷ்கரம் –
காட்டுக்குப் போகிற போது அகப்பட கூடக் கொண்டு போன பெருமாள் தமக்கும்
இதுக்கு முன்பு செய்ய வரிது
இஸ் சாஹசத்தைச் செய்யக் கோலி தவிர்ந்தாரோ என்னில்
க்ருதவான்
பத்தும் பத்தாக அனுஷ்டித்திலரோ
இப்படி இவர் செய்தது தான் ஏது என்னில்
2-ராம –
பிராட்டியைப் பிரிந்து குறி அசங்காமல் இருந்தார்
3-ராம –
பிராட்டியைப் பிரிந்தால் புகர் அழிந்து எழில் குலைந்து முகம் வெளுத்து உடம்பு இளைத்து
இட்ட கால் இட்ட கைகளாய் -திருவாய் -7-2-4-இருக்க வேண்டாவோ –
இத்தைப் பற்ற இ றே பிராட்டியும்
கச்சினன தத்தேம சமாந வர்ணம் தஸ்யா நநம் பத்ம சமாந கந்தி -சுந்தர -37-28-என்று
அம்முகத்தில் ஒளியும் மணமும் மாறாதே  -பொன் போல ஒளியும் -தாமரை போலே மணமும் -செல்லா நின்றதோ என்று கேட்டது
4- ராம –
பொடி மூடு தணலாய் இருந்தார்
வடிவில் பச்சையைக் காட்டித் துவக்குக் கொண்டு போய் நடுக் காட்டிலே தள்ளுவதே –

கர்மத்தாலே அபஹ்ருதை யானாள் அல்லது இவர் தள்ளினாரோ -என்ன
இவளைக் கண்டு வைத்தால் அவர் தாம் அகலப் பெறுவாரோ
1-ஹீநோ யத நயா-
இவர் இவளை விட்டு மான் பின்னே போகப் பட்டன்றோ இவ்வபஹாரம் தான் பிறந்தது –
2-அநயா ஹீந –
இறையும் அகலகில்லேன் -திருவாய் 6-10-10–என்கிற இவளையா பிரிவது
3-அநயா ஹீந –
மதுப்பினுடைய நித்ய யோகத்தையும் குலைத்திலரோ
4-அநயா ஹீந —
அநந்ய பாவாம நு ரக்த சேத நாம் த்வயா விஹீ நாம் மரணாய நிச்சிதாம் -அயோத்யா -27-22-என்று
சொன்ன இவளை யன்றோ பிரிவது
5- அநயா ஹீந —
ச்ரத்தயா தேவோ  தேவத்வமச்நுதே -யஜூ காட -3-3-என்றும்
அப்ரமேயம் ஹி தத்தேஜோ யஸ்ய சா ஜனகாத்மஜா -ஆரண்ய -37-18-என்றும்
அனந்யா ராகவேணாஹம பாஸ்கரேண ப்ரபாயதா -சுந்தர -21-16-என்றும்
எல்லாப் படியாலும் தனக்கு மினுக்கம் உண்டாக்குகிற இவளையா விடுவது-
1-ப்ரபு-
ஒன்றும் அறியாதாரே இருந்தார் –
ப்ரபுத்வமாவது அறியாத்தனம் இ றே-
2- ப்ரபு –
மேன்மை யுண்டு இத்தனை போக்கி நீர்மை இல்லையே இருந்தது
3- ப்ரபு –
ஆனை குதிரை கட்டவும்
படையாளவும்
கணக்குக் கேட்கவும்
ஆயுதம் வஹிக்கவும்
கற்றார் இத்தனை போக்கி பிரணயித்வத்தில் புதியது உண்டிலராய் இருந்தது
4-ப்ரபு –
பெண்ணின் வருத்தம் அறியாத பெருமான் -நாச் திரு -13-1-என்றும்
பஹூதா விஜாயதே -புருஷ ஸூ க்தம் -என்றும்
ப ஹூநி மே வ்யதீதாநி ஜன்மாநி -ஸ்ரீ கீதை -4-5-என்றும்
பிறப்பில் பல்பிறவிப் பெருமான் -திருவாய் -2-9-5-என்றும்
பிறக்கிற பிறவி வெள்ளத்தில் ஒரு பெண் பிறவி பிறந்தானாகில்  இ றே
இவ்வினையாளனாய் பெண் பிறந்தார் எய்தும் பெரும் துயர் அறிவது-

இப்படி பிரபுக்களாய் இவர் செய்ததுஎன் என்னில்
1-தாரயத் யாத்மநோ தேஹம் –
பிராட்டியைப் பிரிந்த பெருமாள் கடலிலே புக்காராய் முடிந்தார் என்று பேர் படைக்க வேண்டாவோ
2-தாரயதி –
தரித்து இருப்பதே
இத்தனை போது சத்தை அழிய வேண்டாவோ
நித்தியமான ஸ்வரூபத்தை அழிக்கப் போமோ -என்ன
3-ஆத்மா நோ தேஹம் –
நித்தியமான ஸ்வரூபம் இருக்க
இச்சா க்ருஹீதாபி மதோருதேக-ஸ்ரீ விஷ்ணு புராணம் -6-5-84-என்று
வந்தேறியான உடம்பை விடலாகாதோ –
நித்யம் நித்யாக்ருதிதரம் -சாத்வதம் -என்று  -ஸ்வரூபத்தோபாதி ரூபமும் நித்யம் அன்றோ என்ன
4-ராம ஆத்மா நோ தேஹம் –
அப்ராக்ருதமான சரீரத்தைச் சொன்னேனோ –
ஆதி அஞ்சோதி வுருவை அங்கு வைத்து இங்குப் பிறந்த படியை விட்டால் ஆகாதோ
5- ஆத்மா நோ தேஹம –
தாம் ஒரு பிராட்டி யாய்-
பராதீ நா ஸ்த்ரிய சர்வா -என்றும்
மாயும் வகை அறியேன் வல்வினையேன் பெண் பிறந்தே -திருவாய்-5-4-3-என்றும்
பரத்ரவ்யமாய் நோக்கி  இருக்கிறாரோ
தம்மைத்தான உடம்பைப் போக விட்டால் ஆகாதோ
6- ஆத்மா நோ தேஹம்
தம்முடம்பு தம்மதோ
பக்தா நாம் -ஜிதந்தே -1-5-என்று பிறரது அன்றோ
பிறர் உடம்பை என் செய்யச் சுமக்கிறார் –

அவர் செய்வது என் முடிக்கைக்கு கருவி இல்லை யாகில் -என்ன
1-ந சோகே நா வசீததி-
சோகம் இருக்க வேறு கருவி வேணுமோ –
2- ந சோகே நா வசீததி-
சோகாக்நி பிரதஷ்யதி -என்று சோகம் ஆகிற பெரு நெருப்பு இருக்க வேறு கேட்க வேணுமோ –

—————————————————————————————————————————————————————

ராமஸ்ய வ்யவஸா யஜ்ஞா லஷ்மணஸ்ய ச தீ மத
நாத்யர்த்தம் ஷூப்யதே தேவீ கங்கேவ ஜலதாகமே -சுந்தர -16-4-

ராமஸ்ய -ஸ்ரீ ராமபிரானுடைய
வ்யவஸா யஜ்ஞா -உறுதியை அறிந்தவளான
லஷ்மணஸ்ய ச -லஷ்மணனுடையவும்
தீ மத -பக்திமானான
நாத்யர்த்தம் ஷூப்யதே தேவீ கங்கேவ -அத்யர்த்தம் கங்கா இவ ந ஷூப்யதே -மிகவும் கங்கா நதி போலே கலங்குகிறாள் அல்லள்
ஜலதாகமே -மழைக்   காலத்தில்-

ராமஸ்ய வ்யவஸா யஜ்ஞா –
ஏதத் வரதம் மம-யுத்தம் -18-33-என்றும்
அவகாஹ்யார்ண வம் ஸ்வப்ஸ்யே-யுத்த -5-9- என்றும்
சொல்லுகிற படியை அறிந்து இருக்குமவள் ஆகையாலே தரித்து இருந்தாள்
ஆசாலேசம் உடையாரை ஒரு நாளும் விடேன் என்றும்
அவர்களை விட வேண்டிற்று ஆகில் நான் உளேன் ஆகேன் என்றும் இ றே

-ந ஜீவேயம் ஷணம் அபி -சுந்தர -66-30–அவர் சொல்லி வைப்பது

அப்யஹம் ஜீவிதம் ஜஹ்யாம் த்வாம் வா
சீதீ ச லஷ்மணாம் ந து பிரதிஜ்ஞாம் சம்ஸ்ருத்ய  ப்ராஹ்மணேப்யோ விசேஷத்த -ஆரண்ய -10-19-என்றும் இருக்கும் அவர் இ றே

லஷ்மணஸ்ய ச தீ மத-
அவர் தம்முடைய ஏவலாலே மாயாமிருகத்தின் பின்னே
அது மாயை என்று அறியாதே பிடிக்க ஒருப் பட்ட போதும்
இது மாயாமிருகம் என்று சொல்லும்படி
அவ்வளவிலும் தெளிந்து இருக்கும் இளைய பெருமாள் படியை அறிந்து இருக்கையாலும்-

நாத்யர்த்தம் ஷூ ப்யதே தேவீ
அவர் தலையாலே சுமக்கும் படி வல்லபையாய் போந்தவள் ஆகையாலே
ஷோப ஹேதுக்கள் உண்டாய் இருக்கச் செய்தேயும் ஷூபிதையாயிற்று இலள்-

கங்கேவ ஜலதாகமே –
நிரந்தரமாக வர்ஷதாரை விழா நிற்கச் செய்தேயும் கங்கை தெளிந்து இருக்குமா போலே-

——————————————————————————————————————————————————————————

ஹிமஹத நளி நீவ நஷ்ட சோபா வ்யசந பரம்பரயாதி பீட்யமாநா
சஹ சரரஹி தேவ சக்ரவாகீ ஜனக ஸூதா க்ருபணாம் தசாம் பிரபன்னா –சுந்தர -16-30-

ஹிமஹத நளி நீவ-பனியினால் வாடிய தாமரை போலே
நஷ்ட சோபா -அழகு இழந்தவளாய்
வ்யசந பரம்பரயா -அடுத்து அடுத்து வரும் துன்பத் தொடர்களாலே
அதி  பீட்யமாநா-மிகவும் துன்புறுத்த பெற்றவளாய்
சஹ சரரஹி தேவ சக்ரவாகீ -ஆண் துணையை இழந்த சக்ரவாகப் பஷியைப் போலே
ஜனக ஸூதா -ஜனக ராஜன் திரு மகளான பிராட்டி
க்ருபணாம் தசாம் பிரபன்னா -வருந்தத் தக்க நிலையை அடைந்தாள்-

அவதாரிகை –
பெருமாளைப் பிரிந்த ஆற்றாமை தோற்ற எழுந்து அருளி இருந்த பிராட்டிக்குப் போலி சொல்லுகிறார்-

ஹிமஹத நளி நீவ நஷ்ட சோபா-
நாற்றம் மென்மை -மேன்மை-குளிர்த்தி செம்மை செவ்வி விகாசம் என்கிற ஸ்வ பாவங்களை யுடைத்தாய் –
வைத்த கண் வாங்காத படி தர்ச நீயமாய் –
முன்பு அழகியதாய் இருந்த தாமரைப் பூவானது பனியிலே நோவு பட்டு இருக்கிறாப் போலே இவளும் நோவு பட்டு இருக்கிறபடி –

வ்யசந பரம்பரயாதி பீட்யமாநா-
இது தான் பிரகிருதியாக மேல்வரும் வ்யசந பரம்பரைகள்
ஆஸ்ரயத்த அளவன்றிக்கே
நோவு படுத்தா நின்றது-
சஹ சரரஹி தேவ சக்ரவாகீ –
நின் அஞ்சிறைய சேவலுமாய் -திருவாய் -1-4-1-என்கிறபடியே
பிரிவு பொறாத பிரகிருதியைக் கொண்டு தனியே இருந்தாள்-

ஜனக ஸூதா –
துக்கங்களுக்கு ஈடுபடாத பிறப்பை யுடையவள் கிடீர் இப்படி நோவு படுகிறாள்
ஜனக ஸூ தா –
பெருமாளைக் கைப்பிடித்த செல்வம் அன்று
பிறப்பினுடைய செல்வம்-

க்ருபணாம் தசாம் பிரபன்னா-
படக் கடவதில் ஒன்றும் குறையாமல் பட்டாள்-

—————————————————————————————————————————————————————

பெரியவாச்சான் பிள்ளை திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ சீதா ராம ஜெயம் .
பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார்  ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம் .

 

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s


%d bloggers like this: